muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3064, Karar No: 2024/5287, Tarih: 27.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2016/37873 E. sayılı dosyasına yapılan yetki itirazı üzerine dosyanın davaya konu takip dosyasına dönüştüğü, borçlunun 11.04.2018 tarihli dilekçesi ile ödeme emrine konu olan borca, faiz ve ferilerine itiraz ettiği, Torbalı ilçesinin Ticaret Mahkemeleri açısından mahkemenin yetki alanı içerisinde kaldığı, davacı defterlerinin sahibi lehine delil niteliğine haiz olduğu, açılış tasdiklerinin yasal süresi içerisinde usulüne uygun olarak yapıldığı, defter kayıtlarının faturalarla uyumlu olduğu, dava konusu faturaların bedelinin davacı ticari defterlerine borç kaydedildiği tarihten itibaren 2016 yılı içinde söz konusu faturalara ilişkin tahsilat kaydı bulunmadığı, davacının 2016 takvim yılı ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucu davalıdan ticari defter kayıtlarına göre 251.016,06 TL mal bedeli ve 20.081,29 TL KDV alacağı olmak üzere toplam 271.097,35 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu için başlatılan takibin öncelikle İstanbul 5. İcra Müdürlüğünde başlatıldığını, buna ilişkin itiraz üzerine takip durduğunu ve itirazın iptali süresinin doluğunu, dosya konusu takibin mükerrer olduğunu, yetkili ve görevli mahkemenin Torbalı Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, dava konusu faturalardan müvekkilinin haberinin olmadığı gibi imzasının da bulunmadığını, faturaların nakliye ile gönderildiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerince iadeli taahhütlü mektupla davalıya gönderilmesi gerektiğini, tebligatın kanuna uygun olmadığını, söz konusu faturaların yetkisi olmayan ... imzasına teslim edildiğini, bu şahsa ... adına herhangi bir mal teslim edilmediğini ve bu şahıs tarafından herhangi bir mal alınmadığını, davaya konu alacak fatura belgesinin ...'nın yanında çalışan ...'a WhatsApp vasıtası ile gönderildiğini ve ...'nın haberi olmadan muhasebecisine göndererek işleme aldığını, ancak ...'un imza yetkisi olmadığını, sundukları davalı delilleri ve icra dosyasının mahkemece araştırılmadığını, imza incelemelerinin yapılmadığını, delillerin değerlendirilmediğini, ...'un dinlenmediğini, mahkemece kurulan hükmün hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile faturaların davalının da ikrar ettiği gibi yanında çalışan Ahmet Karabulut'a teslim edildiği, faturalara davalı tarafça süresinde itiraz edilmediği, fatura konusu malların teslim alınmadığı veya faturalara ilişkin borçlu olmadığı yönünde ispat yükünün davalı tarafta olduğu, davalının fatura bedellerini ödediğine dair bir ödeme belgesi de sunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ticari satım ilişkisine dayalı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10271, Karar No: 2018/4701, Tarih: 07.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10271 E.  ,  2018/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin murisi ...'ın 03.08.2013 tarihinde ... yönetimindeki ... plaka sayılı aracın şarampole yuvarlanması sonucunda vefat ettiğini, kazaya karışan aracın sigortasız olduğunu murisin vefat etmemiş olması halinde anne ve babasına destekte bulunacağı muhakkak olduğunu müteveffanın vefatı sonucunda müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 31.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini baba için 47.736,00 TL’ye, anne için 54.600,00 TL yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mahkemenin yetkili olmadığını davanın usulden reddini, davaya konu olayda hatır taşıması olduğunu, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu gereğince hesaplamalar yapıldığını, gerekli mahsuplardan sonra davacı ölen ...’ın anne ve babası olan davacıların rapor tarihi itibarı ile destekten yoksun kalma tazminat tutarının anne için 54.600,00 TL, baba için 47.736,00 TL toplam tazminatın 102.306,00 TL olduğu belirtilmiş, davacıların toplam talep edebilecekleri tazminat miktarının zorunlu mali mesuliyet poliçe teminatını geçmemiş olup faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda, aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, ... öğrenim yapıyorlar ise, 25 yaş yapmıyorlar ise 18 yaş esası alınarak raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl % 10 oranında artıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması ve davacıların ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süreleri konusunda PMF-1931 tablosunun kullanılması ve davacıların somut koşulları dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerekir.

Yine, Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi( anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

Eldeki davada, hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi yetiştirme giderleri ve askerlik durumu gibi hususlar yönünden de bir değerlendirme yapılmamıştır.

O halde mahkemece, anlatılan bilgiler ışığında hüküm kurmaya ve denetime elverişli konusunda uzman başka bir bilirkişiden rapor alınıp, sonuca göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir

3)Davalı vekili tarafından, cevap dilekçesi ile hatır taşıması olduğu savunmasında bulunmuştur. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nin 51.maddesi (818 sayılı BK'nin 43.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse ... İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Somut olayda, davalı vekilince desteğin araçta hatır yolcusu olarak bulunduğu iddia edilmiştir. Mahkemece karar verilirken davalı vekilinin bu savunması hakkında değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, ceza soruşturma (dosyası) belgeleri de getirtilerek hatır taşıması bulunup bulunulmadığı hususu tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11769, Karar No: 2013/14457, Tarih: 21.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11769 E.  ,  2013/14457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı ... görevlilerince 15-20 gün önce evde değiştirilen elektrik panosunun yanlış bağlanmasından kaynaklanan yüksek gerilime bağlı olarak müvekkilinin evinin 01/07/2010 tarihinde yandığı bu yangın sebebiyle müvekkile ait evin kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek 10.000-TL manevi ve 5.000-TL maddi tazminatın fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporları ve ıslah dilekçesi hükme esas alınarak davanın ev eşyaları için istenen değerden %50 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle hesaplanan değer ile evde oluşan zararın toplamı suretiyle oluşan değerin maddi tazminat olarak kabulü ile 14.549,55-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davacıya verilmesine; manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum görevlileri tarafından elektrik panosunun yanlış bağlanmasından kaynaklanan yüksek gerilime bağlı olarak davacıya ait evin yanması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının evinde meydana gelen yangın nedeniyle, enerji nakil hattının maliki olan davalıya izafe edilebilecek bir kusurun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Borçlar Kanununun 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır.

Aynı Kanunun 58/1.maddesi gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım ve onarım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Aynı Kanunun 58/1.maddesi gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım ve onarım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Diğer taraftan, bilirkişilik müessesesi HMK'nın 266 ncı maddesinde (eski HUMK 275) düzenlenmiş olup, bu hükme göre çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunlu kılınmıştır. Nitekim bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Zira, mahkeme tarafından ilk elektrik mühendisi bilirkişisinden alınan raporda; "...abone panolarının içerisinde kısa devre anında oluşabilecek yangını alevlendirecek nesnenin bulunmadığı; abone panolarında oluşan kısa devrelerden dolayı izalasyonları eriyen kabloların alev alması ve bu alevi 5-6 metre mesafe boyunca beton yüzey üzerinde devam ettirebilmesinin mümkün olmadığı... aydınlatma armatürlerine bağlanan kabloların uygun olmayan yöntemlerle çekilmesi ve ark diye tabir edilen bağlantı yerlerinde görülen elektrik sıçraması sonucu beton yüzeyin altında ağaç desteklerin üzerindeki elyaf türü maddeleri tutuşturmasının yangın sebebi olarak gözüktüğü" yönünde kanaat belirtilmiş; ancak bozma sonrası mahkemece 2. elektrik mühendisi bilirkişisinden alınan raporda ise "......'a ait olan dağıtım trafosunun uzak olmasından dolayı söz konusu evde gerilim düşümünün olması ve bunun sonucunda evin iç tesisatında kısa devre oluşturarak yangına neden olmuştur. 2X6 NYM evin beslenme kablosunun evden başlayarak enerji aldığı ... direğine doğru komple yanması da bunun göstergesidir." şeklinde kanaat belirtmiştir.

Bu durumda, iki rapor arasında çelişki yaratıldığından bu iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için mahkemece önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifeti ile iki rapor arasındaki çelişkileri de giderecek biçimde rapor alınarak, davanın sonuçlandırılması gerekirken, birbiriyle çelişen raporlardan ikincisine itibar edilerek yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; uzman elektrik bilirkişisinin de içinde bulunduğu üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak öncelikle yangının çıkış nedeninin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit etmek; yangına davalı ...'a ait olan dağıtım trafosunun neden olduğunun tespiti halinde; yeniden rapor alarak davacının olay tarihi itibari ile zararını tespit ettirip hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurmak olmalıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş; uzman elektrik bilirkişisinin de içinde bulunduğu üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak öncelikle yangının çıkış nedeninin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit etmek; yangına davalı ...'a ait olan dağıtım trafosunun neden olduğunun tespiti halinde; yeniden rapor alarak davacının olay tarihi itibari ile zararını tespit ettirip hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurmak olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23909, Karar No: 2020/8593, Tarih: 21.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23909 E.  ,  2020/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı ... sözleşmesini emeklilik nedeni ile feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında yıllık izin ücretinin hesabı konusunda uyuşmaz bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanunu’nun 56. maddesi uyarınca “Yıllık ücretli izin işveren tarafından bölünemez. Bu iznin 53'üncü maddede gösterilen süreler içinde işveren tarafından sürekli bir şekilde verilmesi zorunludur. Ancak, 53'üncü maddede öngörülen izin süreleri, tarafların anlaşması ile bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere en çok üçe bölünebilir. İşveren tarafından yıl içinde verilmiş bulunan diğer ücretli ve ücretsiz izinler veya dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izne mahsup edilemez.

Somut olayda Mahkemece davalı tarafça sunulan ve 10.12.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda belirtilen, evlilik, seyahat nedeni ile, idari izin, eş doğumu, taşınma nedeni ile kullandırılan izinlerin de mahsubu ile davacının yıllık izin ücreti hüküm altına alınmıştır.

Yukarıdaki açıklama ışığında işveren tarafından yıl içinde verilmiş bulunan diğer ücretli ve ücretsiz izinler veya dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izne mahsup edilemeyeceğinden, evlilik, seyahat nedeni ile, idari izin, eş doğumu, taşınma nedeni ile kullandırılan izinlerin yıllık izinden mahsup edilmeden, bilirkişice sunulan 07.11.2015 tarihli rapor doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1482, Karar No: 2012/5201, Tarih: 22.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1482 E.  ,  2012/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiren göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5232 sayılı Kanunun 5/2. maddesine ve suç tarihine göre temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun cezaların toplanmasına dair bir düzenleme bulun- madığı gözetilmeden, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılıkların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 600 TL adli para cezasının 450 TL adli para cezasına indirilmesi, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen 500 TL'nin 375 TL'ye indirilmesi ve hükümde yer alan "aynı nevi cezaların toplanarak sanığın sonuç olarak 6500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/693, Karar No: 2015/6579, Tarih: 01.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/693 E.  ,  2015/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2014/602-2014/619

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın hüküm verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılmış, hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Boru hattı güzergahının heyelanlı bölgeye maruz kalması nedeniyle dava konusu parselden geçmeyeceğinden, kamulaştırmadan vazgeçildiği halde (5.978,18 TL) yatırılan bedelin davacı idareye iadesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin sonuna; (5.978,18 TL tespit edilen bedelin davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.