muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12100, Karar No: 2023/8429, Tarih: 05.10.2023

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 22.08.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2016 tarihli ve 2016/105459 soruşturma, 2016/2191 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 19.10.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ

edildiği, 05.07.2017 tarihinde tedbirin infazı için İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 06.07.2017 tarihli ve 2016/6781 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye 10.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle 31.07.2017 tarihli uyarılı çağrı yazısının doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 07.08.2017 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği, yine Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2017 tarihli ve 2016/105459 Soruşturma, 2017/26086 Esas, 2017/18509 sayılı iddianamesi ile sanığın cezalandırılması istemiyle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.06.2018 tarihli ve 2017/525 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 09.10.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2017/525 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde, İstanbul İnfaz Hakimliğinin 13.04.2021 tarihli ve 2021/6969 Esas, 2021/7124 Karar sayılı erteli cezanın "aynen infazına" ilişkin kararının hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede; karar numarasının "2018/344" yerine "2018/525" olarak yazılması maddi hata kabul edilmiştir.

E. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2017/525 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde, İstanbul İnfaz Hakimliğinin 13.04.2021 tarihli ve 2021/6969 Esas, 2021/7124 Karar sayılı erteli cezanın "aynen infazına" ilişkin kararının hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede; karar numarasının "2018/344" yerine "2018/525" olarak yazılması maddi hata kabul edilmiştir.

7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt

sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Somut olayda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğinin usulsüz olduğu, bu nedenle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, müdürlük tarafından yapılan işlemlerin hukuken geçersiz olacağı, kaldı ki İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen uyarılı çağrı yazısının da doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğinin usulsüz olduğu, ısrar şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; mahkemece, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilmesi ve geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme kararı ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/240 Esas, 2019/790 Karar sayılı kararına karşı, koşullarının gerçekleşmesi halinde 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesi için mahkemesince ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2017/525 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15983, Karar No: 2013/11650, Tarih: 03.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/15983 E.  ,  2013/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 gün ve 2013/135 E. 2013/85 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/1577, Karar No: 2024/5258, Tarih: 27.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1577 E.  ,  2024/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2020/210 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/ Hükmün Bozulması

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı Vekili ve Davalı ... Vekili

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; verilen karar hakkında yapılan yeniden temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının tekrar bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 27.12.2022 tarihli ve 2022/15419 Esas, 2022/17850 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme istemlerinin REDDİNE,

Aynı Kanunun 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 2.320,00' şer TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacı ve davalı ...'den alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e yükletilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16032, Karar No: 2014/16847, Tarih: 05.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/16032 E.  ,  2014/16847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/05/2014 tarih ve 2013/458-2014/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ..Cihazları ve Elektromekanik Sanayi ve Ticaret A.Ş. ve grup şirketlerinde bulunan hisselerini davalı şirkete 7.031.972,23 USD karşılığında devrettiğini, davalı şirketin devir sözleşmesinde hisseyi devralan olduğu gibi aynı zamanda sözleşmeye göre davacı-alacaklıya ..Cihazları ve Elektromekanik San. ve Tic. A.Ş. tarafından ödenmesi gereken hisse devir bedellerinin de müteselsil kefili ve garantörü olduğunu, davalının bakiye 3.158.709,61 USD hisse devir bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine itiraz ettiğinden öncelikle icra dairesinin yetkisinin incelenmesi gerektiği, taraflar arasındaki 31/07/2009 tarihli hisse devri sözleşmesinde İstanbul Mahkemeleri ve İcra Daireleri'nin münhasıran yetkili kılıdığını, buna göre davaya konu icra takibinin yetkili İ.... İcra Müdürlüğü'nde yapıldığından icra dairesinin yetkisine yapılan itirazın reddine, anılan yetki sözleşmesi gereğince davaya bakmaya yetkili mahkeme İstanbul Asliye Ticaret Mahkemeleri olacağından yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere ve davalı vekilinin temyiz isteminin, sadece mahkemenin icra dairesinin yetkisine yönelik verdiği karara ilişkin bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/231, Karar No: 2013/3519, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/231 E.  ,  2013/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulü satış bedelinin taraflara tapudaki hisselerine göre dağıtılmasına hükmedilmiş olduğu halde, gerekçeli hükümde satış bedelinin 09.11.2012 tarihli bilirkişi raporundaki belirlenen oranlara göre dağıtılmasına karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda muhtesat gözetilerek oluşturulan oranlar ile paydaşların tapu paylarındaki oranlar farklıdır.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16583, Karar No: 2019/9059, Tarih: 08.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16583 E.  ,  2019/9059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine lişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sigorta şirketi nezdinde konut sigortası poliçesi ile teminat altına alınan evin üst katındaki dairede 03.02.2013 tarihinde meydana gelen yangın olayı nedeni ile sigortalı konutta da hasar oluştuğunu, zararın sigortalısına ödendiğinden ödenen tazminatın tahsili için doğrudan yangının ortaya çıktığı konutun mal sahibi olan davalı ... hakkında takip yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğinden, bu itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesine talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin evinde kiracı olarak oturan şahsın intihar kastı ile evi yakması sonucu, yangın söndürme çalışmaları sırasında alt kata su sızması nedeni ile zararın oluştuğunu, olayda müvekkilinin kusuru ve zarar ile eylem arasında illiyet bağı olmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; zararın oluştuğu dairenin malikinin davalı olduğu, olay sırasında yangının meydana geldiği tarih ve saatte dairede ... kiracı sıfatıyla bulunduğu, zarara neden olan eylem ile davacı arasında herhangi bir illiyet bağı bulunmadığı, bina malikinin sorumluluğunu gerektirecek binanın yapımında bozukluk ya da yapımında eksiklik bulunmadığı kanaatine varıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasın ve yangın raporunda, zarara neden olan eylemin davalının kiracısı olan dava dışı ... isimli şahsın evinde bulunan 3 tane 3 litrelik tiner kutularından ortama dolan yüksek derecede yanıcı tiner buharının harhangi bir kıvılcımla alev alması sonucu oluştuğunun belirtilmesi, buna göre davalının mal sahibi olarak sorumluluğunun bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2459, Karar No: 2024/5791, Tarih: 09.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2459 E.  ,  2024/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1078 E., 2021/708 K.

KARAR : Başvurunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/206 E., 2020/171 K.

K A R A R

Dosya kapsamında ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) Sisteminden dosyaya dahil edilen nüfus kayıt örneğinde yapılan inceleme neticesinde davalı ...'ın Yargıtayda yapılan 03.10.2023 tarihinden önce 15.10.2021 tarihinde vefat etmiş olduğu tespit edilmiş olup davalı tarafın vekili olarak Yargıtay duruşmasına katılan vekilin Yargıtay duruşma tarihinde davalı mirasçılarından almış olduğu vekaleti olup olmadığının sorulması şayet varsa dosyaya arasına konulması, ondan sonra Dairemize incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32903, Karar No: 2012/17452, Tarih: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32903 E.  ,  2012/17452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...’un müdafiilerinin hükmü sanık sıfatıyla temyiz ettikleri değerlendirilmekle yapılan incelemede,

1-Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ...’nin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Müşteki sanık ...’ın suç tarihinden sonra askerlik hizmetini yerine getirmek için 1988/2 tertip olarak silah altına alındığı, muhtemel terhis tarihinin 20/08/2009 olduğu Tekirdağ Askerlik Şube Başkanlığınca 06/06/2008 tarihli cevabi yazıyla bildirildiği, sanık hakkındaki hükmün de sanığın askerlik yaptığı adrese gönderilip kararın komutanına tebliğ edildiği anlaşıldığından, 353 sayılı Kanunun 20/1. maddesi gereğince müşteki sanık ...'ın kayıtlı bulunduğu askerlik şubesinden muhtemel terhis tarihinin 20/08/2009 olduğu bildirildiğinden yargılamanın terhis tarihine kadar geri bırakılmasına karar verilmesi ve son diyeceklerinin sorulması gerekirken, bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm verilmek suretiyle müşteki sanık ...'ın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10203, Karar No: 2023/12681, Tarih: 27.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/10203 E.  ,  2023/12681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/777 Değişik İş, 2021/775 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Davalı vekilinin itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem

Heyeti Kararının Kaldırılması/ Davanın Usulden Reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) ile sigortalı olan aracın, 21.04.2016 tarihinde, çalıştığı iş yerine ait olan idari ofis önünde beklemekte olan müvekkiline çarptığını, müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava değerini 112.121,44 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, aynı olay sebebiyle davacı tarafından Zonguldak 2. İş Mahkemesinin 2017/162 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığından derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının başvuru şartını yerine getirmediğini, dava konusu olay aynı zamanda iş kazası olduğundan SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, dava konusu kazanın karayolunda meydana gelmediğini, idari ofis önünde meydana geldiğinden poliçe teminatı dışında olduğunu, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, sigortalı aracın sürücüsünün kusurunun tespit edilmesi gerektiğini, müvekkilinin başvuru tarihinden itibaren yasal faizden sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; meydana gelen kaza nedeniyle davacının %8,2 oranında sürekli iş göremezliği olduğunun tespit edildiği, aynı olaya ilişkin Zonguldak 2. İş Mahkemesinin 2017/162 esas sayılı dosyasında sigortalı araç sürücüsünün %80 kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlendiği gerekçesiyle başvurunun kabulüne, 112.121,44 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 05.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.