muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2922, Karar No: 2023/15982, Tarih: 13.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/2922 E.  ,  2023/15982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin suçun sübut bulduğuna delil toplanmadan ilk duruşmada eksik inceleme ile karar verildiğine, basın ve ifade özgürlüğünün sınırlarının aşıldığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkin olduğu,

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin suçun sübut bulduğuna ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Gazetesinde köşe yazarlığı yapan sanık ...'in ilgili gazetenin 2015 yılı Şubat ayı sayısında ... muhtarı olan katılan ... hakkında yazdığı yazıda; yürütülen muhtarlık görevinin yeterince yerine getirilmediğini, köydeki yangın, kavga, kaçak avlar, kaçak orman kesimleri, kanun kaçakları gibi sorunları takip ve gereğinin yapılmaması gibi işlemlerin aksadığını belirttiği ve bu sebeple katılanın şeref ve saygınlığı rencide ettiği iddiası ile hakaret suçundan açılan kamu davasında, sanığın kamu yararı saikiyle hareket ettiği ve amacının mahallelerin sorunlarına değinmek, kamuoyunun dikkatini çekmek olduğu kabul edilip suça konu yazı basın özgürlüğü ve eleştiri hakkı kapsamında değerlendirilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ... mahallesinin acil sorunları başlıklı yazı içeriği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve O yer Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen ve sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20822, Karar No: 2021/4677, Tarih: 08.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20822 E.  ,  2021/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı 12/11/2015 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 06/01/2020 tarihinde temyiz isteminde bulunan suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 08/03/2021 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1321, Karar No: 2025/203, Tarih: 14.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/1321 E.  ,  2025/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1193 D. İş

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2410 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/19069 esas, 2022/1537 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Sanık müdafiinin kararın kesinleşmesinden sonra mahkemeye ibraz ettiği Pamukkale Üniversitesi Hastaneleri Sağlık Kurulu tarafından 04/03/2019 tarihinde düzenlenen, 8522206 protokol numaralı rapor ile Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından 15/03/2019 tarihinde düzenlenen, 22810 sayılı raporlara göre bipolar bozukluk manik atak ön tanısı olduğunun, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından 04/10/2019 tarihinde düzenlenen, 190158930 hasta protokol numaralı rapora göre ise sanığın bipolar duygulanım bozukluğu olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunun, yöntemince alınacak sağlık kurulu raporu ile belirlenmesi gerektiğinden, CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alınması gerektiği gözetilmeden, mercii tarafından itirazın reddine karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür... Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2020 tarihli ve 2020/368 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçesine ek olarak ibraz edilen Hatay Reyhanlı Devlet Hastanesinin 06/04/2006 tarihli sağlık raporunda, sanık hakkında "bipolar affektif bozukluk" tanısı konulduğu, mahkemesince yapılan yargılama sırasında bahse konu hususun ileri sürülmediğinin anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle, hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespitinin gerekli olduğu cihetle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İncelemeye konu dosyada, hükümlü müdafii Av. ... tarafından 11.07.2023 tarihinde dosyaya sunulan yargılamanın yenilenmesi talepli dilekçe ekinde ibraz edilen Hatay Reyhanlı Devlet Hastanesinin 06.04.2006 tarihli raporunda, hükümlü hakkında "bipolar affektif bozukluk" tanısı konulduğu belirtilerek hüküm tarihinde mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle, hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespitinin gerekli olduğu gözetilmeden hükümlü müdafii Av. ... tarafından 11.07.2023 tarihinde yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2007/1023 Esas, 2019/496 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/1193 D. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiğinden bahisle anılan merci kararının kanun yararına bozulmasının talep edildiği anlaşılmış ise de;

Dosyanın ve UYAP kayıtlarının tetkiki neticesinde, hükümlü müdafii Av. ... tarafından 18.12.2023 tarihinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu ve bu talep dilekçesi ekinde -hükümlü ...'ün talebe konu suç tarihlerine yakın 24.03.2006 tarihinde işlediği bir başka hırsızlık suçundan almış olduğu kesinleşen mahkûmiyet hükmünü içerir dosyasına ilişkin- sunulan Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.08.2023 tarihli ve 2009/193 Esas, 2012/498 Karar sayılı ek kararında Bakırköy Prof. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.08.2023 tarihli raporu ile hükümlünün adlî psikiyatri polikliniğinde yapılan psikiyatrik muayenesi sonucunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 74. maddesi kapsamında gözlem altına alınması gerektiği hususunda tıbbi kanaat bildirildiğinin belirtildiği, buna göre anılan 21.08.2023 tarihli rapor ile hükümlünün adli psikiyatri polikliniğinde yapılan psikiyatrik muayenesi sonucunda 5271 sayılı Kanun'un 74. maddesi kapsamında gözlem altına alındığı, kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu yeni durum karşısında Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli ve 2007/1023 Esas, 2019/496 Karar sayılı ek kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi kapsamında rapor aldırılması ve rapor sonucuna göre yargılamanın yenilenmesi talebinin değerlendirilmesi yönünde karar verilmesinden sonra Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2024 tarihli ve 2007/1023 Esas, 2019/496 Karar sayılı ek kararı ile "hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi kapsamında yüklenen suçla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı, aynı Kanun'un 32/2. maddesi kapsamında yüklenen suçla ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, CEZA SORUMLULUĞU (CEZA EHLİYETİ) yönünden rapor tanzimi için 5271 sayılı Kanun'un 74. maddesi gereğince 3 haftayı geçmemek üzere gözlem altına alınmasına" karar verilmesinin ardından Adli Tıp Kurumunun 17.09.2024 tarihli üst yazısı ile Mahkemeye gönderilen 2024/33662/3229 A.T. No. sayılı raporunda hükümlünün suç tarihlerinde üzerine atılı suçlar yönünden ceza sorumluluğunun tam olduğunun bildirildiği, bu kapsamda hükümlünün cezaî ehliyetinin tam olduğu anlaşılmakla; başka bir yol ve yöntem ile giderildiği tespit edilen hukuka aykırılığa ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3420, Karar No: 2014/1472, Tarih: 11.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3420 E.  ,  2014/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4078, Karar No: 2018/3446, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4078 E.  ,  2018/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi Yönetim Kurulunun 30.01.2001 tarihli toplantısında; "dükkanların önüne kendi sahasını taşmayacak şekilde, (çatı) su akıntılarının yan komşularını rahatsız etmeyecek şekilde planı çizilmiş tek tip halinde çelik çatı olarak yapılması uygun görülmüştür. Tip planının mesleğini icra eden dükkan sahiplerine birer adet verilmesine karar alınmıştır."şeklinde karar alındığı, karara uyulmadığı ve tek tip çizilmiş plana uygun olmayan, yanları ve önleri tamamen kapatarak rahatsız eden, komşuluk ilişkilerine zarar veren, yapılar inşaa edildiği belirtilerek, davalının müdahalesinin men'i ve kal'i istenilmiştir.

Mahkemece; davalının ortak alan olan dükkan önündeki boşluğu ana taşınmazın tasdikli mimari projesine aykırı olarak dizayn edip depo olarak kullandığı ve bu hususta kat maliklerinin nitelikli çoğunluğundan rıza almadığı gerekçesiyle davanın kabulüne; dava konusu ... ili, ... ilçesi ... mahallesi 1041 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan A2 blok 21 numaralı bağımsız bölüm üzerinde bulunan ve ortak yerlerden olan çatı ile iş yeri önünde bulunan boşlukta mimari proje harici yapılan imalatların sökülerek projesinde belirtildiği gibi eski haline getirilmesine, bu konuda davalıya 30 günlük süre verilmesine, belirtilen süre içerisinde aykırılık giderilmezse bu hususta müdahalenin önlenmesine yönelik sökme ve kaldırma masrafları davalıya ait olmak üzere davacıya yetki verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men'i ve kal'i istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mimari projeye aykırılıklar tespit edilip mahkemece tespit edilen aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verildiği anlaşılmış olup yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3214, Karar No: 2014/5170, Tarih: 06.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3214 E.  ,  2014/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 393 ada 4 parsel sayılı 5348 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden sera ve tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (B) harfi ile gösterilen 1914 m2 bölümünün tapusunun iptali ile dere yatağı olarak paftasında gösterilmesine, (A) harfi ile gösterilen bülümü hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesine göre açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 06/10/2007 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından yapılan araştırma incelemeye göre, taşınmazın temyize konu (A) harfli bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesinde yazılı zilyetlikle kazanma koşullarının davalı yararına gerçekleştiği saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06/05/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3007, Karar No: 2023/6834, Tarih: 10.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3007 E.  ,  2023/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz olunan karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü alt bendi uyarınca, kesin nitelikte olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü alt bendi gereğince diğer dava şartlarına aykırılık bulunması hâlinde bölge adliye mahkemesi esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, kararın ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olmakla; kararın, 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında kesin mahiyette olduğu anlaşıldığından karara yönelik temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5165, Karar No: 2009/4272, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5165 E.  ,  2009/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin kullandığı motorsikletle davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışması sonucu, müvekkilinin sürekli işgücü kaybına uğrayacak şekilde yaralandığını ileri sürerek şimdilik 40.000-YTL maddi, 15.000-YTL manevi tazminatın, olay tarihinden işleyecek şekilde davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu, manevi tazminatın poliçe kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... hakkındaki dava, atiye bırakılmıştır.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davalılar ... ve .... hakkkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı ...Ş. Hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 8.000-YTL maddi tazminatın bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK'nun 381. ve 388. maddeleri gereğince, kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerekir.

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "Davalı ... şirketine yönelik davanın 18.000-YTL'nin yasal faiziyle davalı ...Ş.'den alınarak davacıya verilmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda "Davalı ...Ş.'ye yönelik davanın kısmen kabulü ile 18.000-YTL maddi tazminatın davalı ... şirketinden alınıp davacıya verilmesine" denilmiştir. Kısa kararda tazminatın "yasal faizle" ile tahsiline karar verildiği halde, gerekçeli kararda "faiz" ile ilgili bir karar verilmemiştir. Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili olup, HUMK'nun 381. Ve 388. maddeleri ve 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararına aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.06.2009 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19102, Karar No: 2012/4500, Tarih: 12.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19102 E.  ,  2012/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Mahkemece yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporları geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın vergi değeri bilirkişi raporlarında emsal alınan taşınmazların vergi değerlerinden daha düşük olmasına rağmen, her iki bilirkişi raporunda gerekçesi gösterilmeden, dava konusu taşınmazın emsallerden daha değerli olduğunun kabulü ile değer biçilmesi ve bilirkişi raporlarının ortalaması alınmak suretiyle bedel tespitinde bulunulması geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de; değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, hükmedilen bedele dava tarihi yerine, daha önceki el atma tarihinden faiz yürütülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.