muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7576, Karar No: 2023/1656, Tarih: 20.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7576 E.  ,  2023/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tescil istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın süresi içinde temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, davalı ... vekilinin tavzih talebinin kabulüne ilişkin ek kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacılar; kadastro çalışmaları sırasında 54 ada 62 sayılı parsel ile tespit edilen ancak tespit dışı bırakılan 1676 m2 yüzölçümlü taşınmazın, Devrek Noterliğinde düzenlenen 19.08.1991, 04.10.1991 tarihli zilyetlik devir senetleriyle zilyet bulunan ... ve ... ...’dan satın alındığını, 40-50 yıldan fazla eklemeli zilyetlikleri bulunduğunu ileri sürerek adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 13.04.2009 tarih 2009/580 Esas ve 2009/1817 Karar sayılı bozma kararına uyarak 19.10.2010 tarihli 2010/90 Esas ve 2010/216 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile Zonguldak ili, Devrek ilçesi, İsmetpaşa Mahallesi 54 ada 62 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 1527.174 m2’sinin ayrı bir parsel numarası vermek suretiyle davacılar adına tapuya eşit hisse olarak tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir

Tarafların temyiz etmemesi üzerine karar 04.01.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

1.Tavzih Talebi

Davacılar 21.01.2011 tarihli tavzih dilekçesinde; dava konusu taşınmazın arsa paylı olduğunu, tapuda bu şekliyle tescil işlemleri yapılamadığını, dava konusu 54 ada 62 nolu parselden 763587/4147200’er hissenin ayrı ayrı davacılar adına tavzihen düzeltilerek tapuya kayıt ve tescilne şeklinde karar verilmesini istemişlerdir.

2. Tavzih Talebi Üzerine Mahkeme Ek Kararı

Mahkemenin 06.05.2011 tarihli ek kararıyla; tavzih talebinin kabulü ile 19/10/2010 tarihli 2010/90 Esas, 2010/216 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının davanın kısmen kabulü ile Zonguldak ili, Devrek ilçesi İsmetpaşa Mahallesi 54 ada 62 parsel sayılı taşınmazın 763587/4147200 hissesinin davacı ... oğlu ... adına 763587/4147200 hissesinin davacı ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline şeklinde karar verilmiştir.

3.Mahkeme ek kararına karşı temyize başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

4.Bozma Kararı

3.Mahkeme ek kararına karşı temyize başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

4.Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.02.2012 tarihli ve 2011/5412 Esas, 2012/1164 Karar sayılı kararı ile tavzihe konu olan hükümde müphem ve açık olmayan bir husus bulunmadığı, birbirine zıt fıkralar taşımadığını, Mahkemece evvelce verilip kesinleşen kararın hüküm bölümünün tavzih kararı ile tamamen değiştirildiğini,hüküm fıkrasını değiştirecek şekilde tavzihe karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

5.Bozma kararı sonrası Tavzih Talebi

04.12.2020 tarihinde ..., 25.06.2021 tarihinde ... vekili tavzih dilekçesinde; kararın infaza elverişli olmaması nedeniyle tapuda uygulama yapılamadığını, davacılara yazılacak olan kısmın krokide ayrı bir alan olarak belirtmesi ve bu alanın davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken infaza uygun olarak karar ekinde kroki olmadığını, alanın krokide ayrı bir bölüm olarak gösterilmek suretiyle düzenlenecek rapor alınması ve bu bilirkişi raporunun kararın ek olarak gösterilmesi gerektiği gerekçesiyle tavzih talebinde bulunmuştur.

6. Tavzih Talebi Üzerine Mahkeme Ek Kararı

Mahkemenin 09.03.2022 tarihli ek kararıyla; davacı vekilinin tavzih talebinin kabulü ile Zonguldak ili, Devrek ilçesi, İsmetpaşa Mahallesi 54 ada 62 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 1527.174 m2'sinin ayrı bir parsel numarası vermek suretiyle davacılar adına tapuya eşit hisse olarak tesciline,'' şeklinde olan kararın ''Zonguldak ili, Devrek ilçesi, İsmetpaşa Mahallesi 54 ada 62 parsel sayılı taşınmazda 21.02.2022 tarihli fen bilirkişisinin hazırladığı bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1527,17 m2 kısmın ifrazı ile bulunduğu ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacılar ... ve ... adına yarı ayrı 1/2 hisseli olarak kayıt ve tesciline'' şeklinde düzeltilmesine, fen bilirkişisinin 16.02.2022 tarihli rapor ve ekindeki pay dağılımının kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

IV. Temyiz Nedenleri

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. Temyiz Nedenleri

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili tavzih kararının temyizi dilekçesinde; dosyada mevcut 30.04.2002 tarihli fen raporuna göre dava konusu taşınmazın 1696,94 m2 yüz ölçümünde olduğunu, tavzih kararına dayanak 16.02.2022 tarihli fen raporunun ekinde yer alan krokiye göre taşınmazın ifraz edilecek 1527,17 m2'lik kısmı yola olan cepheden belirlendiğini, tescil harici kalacak kısmın ise 67 parsele sınır olan yerde bırakıldığını, dava konusu taşınmazın tam olarak neresinde zilyetlikte bulunulduğu çekişme konusu olduğunu, yargılama gerektirdiğini, tavzih yoluyla belirlenmesi hukuken mümkün olmadığını, mahkemece kesinleşen kararın hüküm bölümünün tavzih ile tamamen değiştirildiğini, hüküm fıkrasını değiştirecek şekilde tavzihe karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hükmün tavzihi Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305. maddesinde;

“(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” şeklinde düzenlemiştir.

2. İlgili Hukuk

Hükmün tavzihi Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305. maddesinde;

“(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” şeklinde düzenlemiştir.

Hâkim karar verdikten sonra kanun yollarına başvurulup bozulmadığı sürece kendiliğinden kararını değiştiremez. Bu kural, ilk derece mahkemeleri kadar üst derece mahkemeleri için de geçerlidir. Ancak bazı hâllerde hüküm açık olmayabilir, hükmün uygulanması aşamasında tereddütler ortaya çıkabilir ya da birbirine aykırı fıkralar içerebilir. İşte Kanun, açık olmayan, uygulama aşamasında tereddüt yaratan ya da çelişkili olan hükmün açıklanması, tereddüt ve çelişkilerin giderilmesi için "hükümlerin tavzihi" müessesini düzenlemiştir. Kesin hüküm ilkesi, mahkemenin verdiği karara geri dönüp değiştirmesine engeldir. Fakat, bir hükmün anlamının açık olmaması ya da çelişkili hüküm sonuçları içermesi nedeniyle hükmün gerçek anlamının saptanmasında güçlük çekildiği takdirde, tarafların hükmü veren mahkemeye başvurarak hükmün açıklığa kavuşturulmasını isteyebilecekleri genellikle kabul edilmektedir. Böylece, mahkeme verdiği hükmün gerçek anlamını ortaya koymaktan başka bir şey yapmayacağından, bundan kesin hükmün zarar görmesi söz konusu olmayacaktır. Genel ilkelerden çıkarılması mümkün olan bu tavzih olanağını HMK açık bir biçimde düzenlemiştir. HMK m. 305/1'e göre, hüküm yeterince açık değilse ya da icrasında kuşku uyandırıyor veya birbirine aykırı hüküm sonuçları içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını ya da duraksama veya aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (Postacıoğlu, ... E./Altay, Sümer: Medenî Usûl Hukuku Dersleri, İstanbul 2020, s.784).

3. Değerlendirme

Mahkemece verilen tavzih kararı ile hüküm fıkrasını genişletecek ve değiştirecek mahiyette bir işlem yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle; tavzih isteğinin kabulüne ilişkin verilen ek karar, dosya içeriğine toplanan bilgi ve belgelere ve kanuna uygun olduğundan davalının temyiz isteminin reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan mahkeme ek kararının ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalı Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13860, Karar No: 2014/14440, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13860 E.  ,  2014/14440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) 39. Asliye

Taraflar arasındaki davada İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesi ve İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; 5464 Sayılı Yasa uyarınca kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise ; 5464 Sayılı Yasa uyarınca banka tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemelerine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde

olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK. hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6546, Karar No: 2015/16107, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6546 E.  ,  2015/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2011/13-2011/222

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değer farklarının birbirine yakın olan emsallerin değerlendirmeye alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 12.816 m2 somut emsal olarak alınan taşınmaz ise 562,56 m2 dir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 8,00-TL/m2, değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın ise 25,00 TL/m2 olduğunun belirtildiği gözetildiğinde emsal taşınmazın, dava konusu taşınmazdan yaklaşık 3 kat daha değerli olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazı emsal taşınmazdan % 50 oranında daha az değerli olduğunu kabul eden ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzçölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi

itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, parsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8465, Karar No: 2017/4614, Tarih: 16.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8465 E.  ,  2017/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya,gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı

CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “müdafii ücreti 400,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3899, Karar No: 2019/2918, Tarih: 06.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3899 E.  ,  2019/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davacıların davalıya tanzim ve vade tarihi olmayan 200.000 TL bedelli bir adet bonoyu ...'ın borcuna istinaden teminat amacıyla verdiğini, bononun itfası amacıyla 14/03/2013 tarihinde ... ili ... İlçesi ... 1599 Ada 7 Parsel sayılı taşınmaz iş bu borcun 150.000 TL'sinin ödenmesi amacıyla alacaklının isteği üzerine alacaklının eşi ...'a devir ve tescil edildiğini, bu durum bononun arkasına davalıyı temsil eden Av. ... tarafından şerh edildiğini, senet arkasına "iş bu senedin bedelinin bir kısım karşılığı olarak ... ili ... İlçesi ... 1599 Ada 7 Parselin tapusu ... ve eşi ...'a verildiğini" denmek suretiyle keyfiyetin yazılı hale getirildiğini, kalan gecikme faiziyle birlikte bakiye 70.000 TL içinde söz konusu taşınmazın mülkiyeti ...'ye ait bağımsız bölüm 29/11/2013 tarihinde yine ... adına kayıt ve tescil edilerek senet davalıdan işlemin yapıldığı tapu dairesinde bizzat elden alındığını, işleme ...'ın şahit olduğunu, müvekkillerinin senedi ödediklerini düşünürler iken maaş haczi sebebiyle haklarında ödemiş ve geri aldıklarını düşündükleri senet nedeniyle ihtiyati haciz kararı alındığını öğrenmeleri üzerine davalı tarafından hile ve desise kullanılarak dolandırıldıklarını anladıklarını iddia ederek davanın kabulü ile söz konusu senet nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davalının ... şirketi ile yapmış olduğu sözleşme kapsamında 3 adet taşınmazını devrettiğini ve 200.000 TL bedelli senedi teminat aldığını, sözleşme gereği kendisine teslim edilecek olan dairenin uzun süre teslim edilmediğini, bunun üzerine sözleşmeyi feshederek devrini yaptığı gayrimenkullerin kendisine iadesini istediğini, 14/03/2013 tarihinde taşınmazlardan birinin iade edildiğini, diğer iki taşınmazın da devrini istediğini, aksi halde yasal yollara başvuracağını ve teminat olarak alınan senedin icraya konulacağının ihtar edildiğini, ihtarname sonrasında başka bir taşınmazın kendisine devredildiğini, ancak bu taşınmazın piyasa değerinin düşük olduğunu, bu devir işlemi sonrasında müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ve başkaca taşınmaz iade edilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya göre, davacılar tarafından taşınmazların devrinden sonra davalının verdiği senedin asıl olmayıp, renkli fotokopi olduğunun anlaşıldığı, asıl senedin icra takibine konulduğuna göre geriye tek ihtimal kaldığı, onun da senedin renkli fotokopisinin hata ve hileyle kendisine verildiğini ileri sürmüşse de söz konusu açıklamaların hayatın olağan akışına uygun görülmediğinden bu yöndeki beyanlarına itibar edilmediği, dava ve takibe konu edilen senedin teminat senedi olarak davalı arsa sahibi ile inşaat sözleşmesi yapan dava dışı ...'ın borcuna karşılık olmak üzere davacılar tarafından teminat olarak verildiğinin ihtilafsız olduğu, ancak senet teminat senedi olarak verilmişse de teminat şartı olarak davalı ile dava dışı müteahhit arasında sözleşmede kararlaştırılan taşınmazların tamamının özellikle 2838 ada 4 parsel nolu 350 metre karelik arsanın devrinin müteahhite veya davalıya verilmediği, takip ve dava konusu senedin teminat senedi olarak davacılar tarafından davalıya verildiği, ancak teminat şartının yerine getirilmediğinden senedin kambiyo senedi vasıflarını haiz olma özelliğinin devam ettiği, dolayısıyla senedin bedelsizliği iddiasının sübuta ermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemenin ve tarafların da kabulünde olduğu üzere takip ve davaya konu bononun davalı ile dava dışı ... İnş. Ltd. Şti. arasında düzenlenen inşaat yapım sözleşmesi gereğince, davalıya ait taşınmazda yapılacak anahtar teslimi inşaat yapımı karşılığı yüklenici firmaya 1599 ada 7 parseldeki 600 metrekare arsa, 2838 ada 4 parseldeki 350 metrekare arsa ve 868 ada 5 parseldeki B blok 11. kattaki dairenin verileceği, davalı tarafından da satış ve tasarruf yetkileri verilen taşınmazlara karşılık, arsa sahibine 200.000 TL teminat senedi verileceği, sözleşme uyarınca inşaatın anahtar teslimi olarak tamamen teslim edilmesi halinde teminat senedinin yüklenici firmaya geri iade edileceği belirtilmiştir. Bu durumda davalı tarafından sözleşmede belirtilen taşınmazların yüklenici firma veya talimatı doğrultusunda 3. kişilere devir ve temlik edildiğinin ispatı gerekir. Taraflar arasında 2838 ada 4 parsel nolu taşınmaz dışındaki diğer taşınmazların davalı tarafından yükleniciye devredildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak davacılar davalının sözleşmede belirtilen 2838 ada 4 parsel nolu taşınmazın devrini yapmadığını belirtmişlerdir. Öncelikle davalı 2838 ada 4 parsel nolu taşınmazın yüklenici veya yüklenicinin talimatı doğrultusunda 3. kişilere devir ve temlik edildiğini ispatı gerekir.

Davalı söz konusu taşınmazın devir ve temlikini ispatlayamadığı takdirde davalının hazırlık soruşturmasında alınan 27/07/2015 tarihli beyanında belirttiği üzere 2838 ada 4 parsel nolu arsa bedelini talep etmesi mümkün değildir. Bu durumda teminata konu bononun bedelsiz kalması nedeni ile davanın kabulü gerekir.

Ancak davalı 2838 ada 4 parsel nolu taşınmazı yüklenici veya yüklenicinin talimatı doğrultusunda 3. kişilere devir ve temlik ettiğini ispat ettiği takdirde mahkemece söz konusu taşınmazın, bononun vade tarihi olan 01/09/2012 tarihindeki piyasa rayiç değeri tespit edilerek söz konusu taşınmazın rayiç bedeli karşılığı bononun teminat fonksiyonunun devam ettiği, rayiç bedel dışında kalan kısım yönünden ise teminat fonksiyonunun bulunmadığı gözetilerek davacıların takip tarihi itibari ile ne kadar lira borçtan sorumlu olduğu belirlenip toplanan tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 06/05/2019gününde oybirliğiyle karar verildi.