muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/302, Karar No: 2012/837, Tarih: 22.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/302 E.  ,  2012/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikaba teşebbüs

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Soruşturma safhasında dinlenen ve olaya ilişkin bilgileri olduğu anlaşılan tanıklar dinlenip sonucu dairesinde karar verilmesi gerekirken, tanıklardan ..., ... ve ...'ın mahkemece çağrılmadığı, ... hakkında adres araştırması için yazılan yazı cevabı gelmeden dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verildiği, Kasım ... adına davetiye gönderilmesine karar verilip ara karar olmaksızın Yumurtalık Asliye Ceza Mahkemesine talimat yazıldığı, ancak talimatın C.Savcılığı aracılığı ile yazılması nedeniyle Yumurtalık C.Savcılığı tarafından ifadesinin alınıp mahkemece alınmadığı, adresinin belli olması ve adres araştırması için yazı yazılmamış olmasına rağmen araştırmalara rağmen bulunamadığından bahisle dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verilerek eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14901, Karar No: 2013/20819, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14901 E.  ,  2013/20819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.09.2011 gün ve 2009/469-2011/211 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.01.2013 gün ve 2011/15800-2013/639 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından "İşyerim Paket Sigorta Poliçesi" ile sigortalanan işyerinde davalı şirket çalışanları olan davalılar ... ve ...'un kalorifer kazanını sökmeleri esnasında kusurlarıyla zeminde kalan yakıtın alev almasına sebebiyet verdiklerini, işyerinde bu nedenle yangın çıktığını, tespit edilen 16.423,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, ödenen bu bedelin müştereken ve müteselsilen tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin sadece Kırşehir ve Kırıkkale illerinde çalışan bir doğalgaz dağıtım şirketi olduğunu, doğalgaz dönüşümü yapmasının mümkün olmadığı gibi Ankara'da iş yapmaya hakkının da bulunmadığını, soruşturma esnasında ifadesi alınana şirket genel müdür yardımcısının beyanının yanlış anlaşılarak kendilerine sorumluluk izafe edildiğini, diğer davalıların müvekkilinin işçisi olmadığını, dava dışı sigortalı ile yazılı ya da sözlü hiçbir anlaşmalarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar ayrı ayrı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalılar ... ve ...'ın kendilerini temin eden Ahmet isimli kişi aracılığıyla davalı şirketin çalışanı oldukları, davalı şirketin bu itibarla istihdam eden sıfatı ile kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, davacı tarafından ödenen hasar bedelinin davalılardan rücuen tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair tesis edilen karar, davalı şirket vekili ile diğer davalıların temyizi üzerine, Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.

Davalı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7038, Karar No: 2011/8854, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7038 E.  ,  2011/8854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 06.04.2010 günlü ve 2009/207-2010/73 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2011 gün ve Hukuk-2011/184177 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; ... soyadına ikinci bir soyad olarak ... soyadının ilave edilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

27.12.1934 tarihli soyadı nizamnamesinin 6. maddesinde "soyadı ya yalnız olarak veyahut (oğlu) ile birlikte kullanılır.", 16. maddesinde ise "evlatlık küçük ise evlat edinenin soyadını alır. ... olan evlatlık, evlat edinilme sırasında dilerse evlat edinenin soyadını alabilir. Evlatlık ilişkisinin kaldırılması durumunda evlatlık, evlat edinilmeden önceki soyadını alır." hükümleri yer almaktadır.

Soyadı Nizamnamesinin 6. ve 16. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, erkek bir şahsın soyadının yanına bir başka soyad eklenemeyeceği gözönünde bulundurularak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/95, Karar No: 2011/6321, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/95 E.  ,  2011/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ... (...)'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9073, Karar No: 2015/21878, Tarih: 04.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9073 E.  ,  2015/21878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, dolandırıcılığa teşebbüs, iftira

HÜKÜM : Temyiz talebinin süre yönünden reddine ve CMK 231. Maddesinin uygulama talebinin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde tarif edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına yönelik talebinin sabıkalı olması nedeniyle reddine dair 12.04.2011 tarihli ek karar kendisine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen bu ek karara yönelik herhangi bir kanun yolu talebinde bulunmadığının tespiti ile asıl kararın süresinde temyiz edilmediğinden bahisle verilen 20.04.2011 tarihli ek karara yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 25/04/2011 tarihinde tebliğ olunan 20/04/2011 tarihli ek karara yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 03/05/2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 17. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11349, Karar No: 2011/11278, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11349 E.  ,  2011/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ak Sigorta A.Ş ile davalı ... aralarındaki dava hakkında Adana 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.7.2010 gün ve 2009/621-2010/218 sayılı hükmün Dairenin 28.6.2011 gün ve 2010/9229-2011/6827 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 185,00.-TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4633, Karar No: 2020/11278, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4633 E.  ,  2020/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.02.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekiye ait fırının eklentisi olan bahçesinden motosiklet çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,116/2,119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.11.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5976, Karar No: 2015/12991, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5976 E.  ,  2015/12991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/251-2013/221

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/04/2013 gün ve 2012/251-2013/221 sayılı kararı onayan Daire'nin 15/10/2014 gün ve 2014/1154 - 2014/15595 sayılı kararı aleyhinde davalı .... Radyo ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına Asaleten A.. A.. vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin .... Radyo ve Televizyon Ajansı A.Ş'nin ortaklarından olduğunu, 24.04.2004 tarihli olağan genel kurul toplantısıyla 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantılarının müvekkillerinin yokluğunda gerçekleştirildiğini, müvekkillerinin imzalarının taklit edilerek söz konusu toplantılarda müvekkillerinin hazır gösterilerek kararlar alındığını, şirket dosyası incelendiğinde çoğu işlemin müvekkillerine haber verilmeden gerçekleştirildiğini, özellikle 28.12.2002 tarihindeki olağan genel kurul toplantısından sonra muvazaalı hisse devirleri ile hisse oranları üzerinde belli kişiler lehine değişiklikler meydana geldiğini ileri sürerek, 28.12.2002 tarihli genel kurul toplantısı ve 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısı ile 24.04.2004 tarihli genel kurul toplantılarının yokluk ile malul olduklarının tespitine, tespit edilen yokluk ile maluliyetten sonra hisse oranları üzerinde yapılan değişikliklerin ve devirlerin de yokluğun doğal sonucu olarak iptallerine karar verilmesini, birleşen Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012-527 Esas sayılı dosyasında davalılara yapılan hisse devirlerinin iptali ile eski hale getirilmesini, birleşen Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/51 Esas sayılı dosyası ile 28.12.2002 tarihli olağan genel kurul toplantısının yoklukla malul olduğunun tespitini ve hisse devirlerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu genel kurul toplantılarının davacıların yokluklarında yapıldığı, davacıların imzalarının taklit edildiği ve bu genel kurul toplantılarına istinaden yönetim kurulu kararıyla hisse artırımı ve devir işlemlerinin yapıldığı, dava konusu 28/12/2002 ve 24/04/2004 tarihli olağan genel kurul toplantıları ile 15/04/2004 tarihli yönetim kurulu kararlarının yok hükmünde ve butlanla malul olduklarının tespitine, yönetim ve genel kurul kararları ile davacıların hisselerinin devrine ilişkin kararların iptaline, davalı A.. A..'a ondan da A.. A..'a devredilen ve A.. A.. adına olan 22.000 TL tutarındaki 2200 hissenin iptali ile davacı Emine Uygan adına, davalı A.. A.. adına ondan da davalı A.. A..'a devredilen ve A.. A.. adına olan 20.000 TL tutarındaki 2000 hissenin iptali ile davacı N.. P.. adına, davalı H.. E.. adına devredilen ve halen davalı H.. E.. adına olan 22.000 TL tutarındaki 2200 hissenin iptali ile davacı A.. S.. adına tesciline dair verilen kararın asıl davada davacı A.. S.. vekili ve katılma yoluyla davalılardan A.. A.. vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı .... Radyo ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına asaleten A.. A.. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı .... Radyo ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına asaleten A.. A.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı .... Radyo ve Televizyon Ajansı A.Ş'yi temsilen ve kendi adına asalaten A.. A.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.