muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19467, Karar No: 2015/9138, Tarih: 28.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19467 E.  ,  2015/9138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 50/4, 52/2-4, maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Tesisleri A.Ş.'ye ait .. İli ... Köyü sahilinde yapılmakta olan... Otel inşaatının kaba inşaat ve diğer işlerinin sözleşme ile ... Ltd Şti'ye verildiği, ... Ltd Şti'nin de duvar işçiliğini alt taşeronluk sözleşmesi ile ...' a verdiği, olay günü inşaatın 5 katında duvar ustalarına el arabası ile harç taşıyan işçi ...'in merdiven boşluğundan düşerek hayatını kaybetmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

İnşaat mühendisi olan sanıklar ... ile ...'in ayrı ayrı savunmlarında söz konusu inşaatın şantiye şefi olmadıklarını, sanık ...'ın ... Ltd Şti'ye teknik danışmanlık yaptığını, sanık ...'in de ... Ltd Şti de saha mühendisi olup, iş ve işçi güvenliği ile ilgili bir sorumluluğunun bulunmadığını beyan ettikleri, sanık ...'ın ise kendisinin taşeron olmadığını, ... ltd Şti'de usta olarak çalıştığını bildirdiği anlaşılmakla,

Öncelikle maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için, mahkemece hangi sanığın görevinin ne olduğunun, şirkete ait resmi defter, iş bölümün evrakları ve ... AŞ'ye teslim edilmiş şirket çalışanlarını gösterir evraklardan faydalanılarak denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi, hangi sanığın hangi eyleminden dolayı kusurlu olduğu belirlenerek sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, mahkemece sanık...ın söz konusu ... firmasının sahibi, sanık ...'in şantiye şefi ve sanık Satılmış'ın alt taşeron olduğundan bahisle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen netice ceza 3 yıl olarak belirlenip beher günü 20 TL'den paraya çevrilirken, hesap hatası sonucu 1095 gün karşılığı 21.900 TL yerine 1080 gün karşılığında 21.600 TL'ye hükmedilmesi,

2-TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, şantiye şefliğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı gözetilmeden, sanık ...'in 2 yıl süreyle şantiye şefliğinden yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ile mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15165, Karar No: 2015/3847, Tarih: 19.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15165 E.  ,  2015/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/11/2013 gün ve 2012/78-2013/220 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/05/2014 gün ve 2014/2940-2014/9750 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, terlik ve ayakkabı üretim ve pazarlaması işi yapan müvekkilinin ... nezdinde yaptığı ''...'' ibareli 2005/45573 sayılı tescil başvurusunun, davalının 2005/39422 sayılı ''...'' ibareli markası nedeniyle reddedildiğini, ancak davalının bu markayı 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine aykırı olarak 5 yılı aşkın süredir kullanılmadığını belirterek davalı markasının ayakkabı ve terlik ürünlerinin dahil olduğu, ayak giysileri yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19453, Karar No: 2015/7629, Tarih: 06.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19453 E.  ,  2015/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Köyü 1101 ve 1122 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelleri ile ecrimisil alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal olarak incelenen ... Mah. 1080 ada 3 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi 16.12.1997 olup çok eski tarihli satış olması ve dava tarihinin 2012 yılı olması dikkate alınarak aradaki fark nedeniyle bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra bozmaya uygun ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra bozmaya uygun ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davaya konu taşınmazın ne şekilde kullanılacağının davacıya açıklattırılıp, emsal kira sözleşmeleri de ibraz edildikten sonra, davalı tarafından işgal edilen yıllar için ecrimisil hesabı yapılması amacıyla bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak neticesine göre karar verilmesi gerektiği, davacının dava konusu taşınmaz malın ne şekilde kiraya verileceğini açıklayamaması ve emsal kira sözleşmeleri de ibraz edememesi durumunda, davacının davasını ispatla sorumlu olup davasını ispat edememesi nedeniyle ecrimisil istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dava dilekçesinde, taşınmaz üzerindeki ağaçların bedelinin de tespit ve tazmini talep edilmişse de, keşif esnasında bilirkişi tarafından el atıldığı tespit edilen zemin üzerinde hiçbir zeytin ve meyve ağacının olmadığının tespit edildiği görülmüş, davalı idarenin ağaçlarla ilgili herhangi bir el atmasının bulunmadığı anlaşılmakla buna mukabil muhdesat bedeli olarak 3.320,00 TL nin davalı idareden tahsiline hükmedilmesi de,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3545, Karar No: 2014/4742, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3545 E.  ,  2014/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2760, Karar No: 2011/4916, Tarih: 21.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/2760 E.  ,  2011/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan mahkümiyetine dair, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2009 gün ve 2009/23 Esas, 2009/237 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire, lehe yasa karşılaştırmasında, “önceki yasada uygulanarak verilen ceza asgari hadden tayin edilmiş ise, yeni yasada da mutlak suretle asgari hadden tayin edilmeli ya da indirimler en üst oranda uygulanmış ise, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasında da aynı oranda indirim yapılmalıdır” şeklindeki matematiksel bir ölçü konulması, cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine aykırı olacağına, Yargıç’ın her somut olayda, sanığın eylemdeki etkinliğini, meydana gelen zarar ile yargılama sürecindeki tutumunu ve sair halleri gözetilip 765 sayılı TCY.nın 29 ve 5237 sayılı TCY.nın 61. maddelerinde belirtilmiş olan şahsileştirme yöntemiyle hükmünü kurmakta özgür bulunduğuna, ancak gerek lehe yasanın belirlenmesinde, gerekse temel cezanın tayin edilmesinde ve indirim maddelerinin uygulanmasında bir çelişki ve zafiyet yaratılmamış olması da gözönünde bulundurulması gerektiğine dair, Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 06.11.2007 gün ve 190-228 sayılı kararı ile 30.12.2008 gün 2010/1-223 esas, 2011/4 sayılı kararları içeriğine, mahkemenin ceza tayini sırasında gösterdiği gerekçelere göre, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi sanık müdafiin temyiz itirazlarıda yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8550, Karar No: 2012/4332, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8550 E.  ,  2012/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası nedeniyle malul kaldığından maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 27.06.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesine göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince sigortalıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan sürekli işgöremezlik oranının tespiti işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince sigortalıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan sürekli işgöremezlik oranının tespiti işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Dava konusu olan hukuki ilişki birden fazla kişi arasında ortak olup da, bu hukuki ilişki hakkında mahkemece bütün ilgililer için aynı şekilde ve tek bir karar verilmesi gereken hallerde, dava arkadaşlığı maddi bakımdan zorunludur. Burada dava arkadaşları arasındaki hukuki ilişki son derece sıkı olup Mahkeme, mecburi dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve bir tek karar verir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespiti istemine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse Sosyal Güvenlik Kurumu'nun hak alanını etkileyeceğinden işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava bütün mecburi dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya bir kaçına karşı açılmış ise bu halde, dava sıfat yokluğundan reddedilemez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya bir süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir. Davanın teşmili müessesesi uygulamada " dahili davalı " olarak nitelendirilmekte olup, davayı teşmil eden davacının bu işlem için ayrı bir başvuru harcı ödemesi gerekir. Gerekli harç ödenmez ise mahkeme davacının davanın teşmili talebini inceleme konusu yapamaz ve davanın teşmil edildiği kişi ihbar olunan üçüncü kişi olarak kabul edilir, aleyhine hüküm kurulamaz.

Yapılacak iş; davacıya davayı işverene yöntemince yöneltmesi için önel vermek ve işverenin göstereceği deliller toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Kabule göre de, 5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı ... harçtan muaf olduğu halde yargılama giderlerine dahil edilmek suretiyle harç ödemekle yükümlü kılınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/032012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13961, Karar No: 2015/14799, Tarih: 16.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13961 E.  ,  2015/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/510-2014/483

Davacı C.. R.. vekili Avukat E..K.. tarafından, davalı T.. M.. aleyhine 18/09/2012 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30'uncu maddesi uyarınca davalı idare tarafından davacıya verilen idari para cezası nedeniyle ödenen paranın istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenmesi gerektiğinden dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11862, Karar No: 2014/11034, Tarih: 09.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11862 E.  ,  2014/11034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 1. Aile Mahkemesi ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesi, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacı, gerçekte ... ve ...'dan olduğu halde doğum tarihinde anne babasının resmi nikahı olmaması nedeniyle büyükanne ve büyükbabası olan ... ve ...'den olma şeklinde nüfusa kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34363, Karar No: 2022/3439, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/34363 E.  ,  2022/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1)no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.