muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13454, Karar No: 2011/15856, Tarih: 10.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13454 E.  ,  2011/15856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/428, Karar No: 2015/2800, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/428 E.  ,  2015/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki “nafaka” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 2.Aile Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.01.2013 gün ve 2012/506 E.-2013/85 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 06.05.2013 gün ve 2013/6070 E.-2013/7347 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, dava dilekçesinde, davalının ev ile ilgilenmediğini, kirayı ödemediği, içki içtiğini belirterek 800 TL nafaka tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının daha önce açtığı nafaka davasında verilen kararın kesinleşmediğini, dosyanın derdest olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne; aylık 350 TL tedbir nafakası takdirine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının delilleri arasında bildirmiş olduğu ve dosya arasına alınan Zonguldak 1.Aile Mahkemesinin 2011/819 Esas sayılı dosyasında; davacı kadının davalı kocasından tedbir nafakası talep ettiği, davanın 06/09/2011 tarihinde açıldığı, davacının 24.11.2011 tarihinde davadan vazgeçtiğine dair dilekçe sunduğu, 02.02.2012 tarihinde davanın vazgeçme nedeni ile reddine karar verildiği, kararın taraflara tebliğ edildiğini gösteren davetiye parçalarının dosyada bulunmadığı, kararın kesinleştiğini bildiren şerhinde dosyada yeralmadığı anlaşılmaktadır.

HMK'nun 114.maddesinde; aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmamasının dava şartlarından olduğu düzenlenmiştir. Burada anılan dava şartlarından maksat, davanın esastan görülüp karara bağlanabilmesi için varlığı ya da yokluğu hakim tarafından davanın her aşamasında kendiliğinden gözetilen ve taraflarca da noksanlığı davanın her aşamasında ileri sürülebilen hallerdir. Aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması konusu eş söyleyişle derdestlik iddiası bir olumsuz dava şartı haline getirilmiş ve bu suretle derdestlik itirazı ilk itiraz olmaktan çıkartılıp; dava şartına ilişkin usuli bir itiraza dönüştürülmesi sağlanmıştır. Açılmış ve görülmekte olan bir davanın davacısı, hukuki korunma sürecini başlatmıştır. Artık onun aynı davayı yeniden bir başka mahkeme önüne getirmesinde hukuken korunmaya değer güncel bir yararı kalmamıştır; bu bağlamda hukuken korunma ihtiyacı içinde bulunmamaktadır ve onun yapacağı iş davanın sonucunu beklemektir. Davayı açmaktaki yarar hukuki olmalıdır; ideal veya ekonomik yarar tek başına yeterli değildir. Derdestlik itirazının korunmasının temelinde aynı davanın tekrar açılıp görülmesinin sağlanmasında davacının hiçbir hukuki yararının bulunmadığı düşüncesi yatmaktadır.

Somut olayda; mahkemece dava şartlarından olan aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması konusu diğer bir deyişle derdestlik itirazı değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş; kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tedbir nafakası isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ile üç yıldır evli bulunduğunu, davalının çalıştığı ve memur emeklisi olduğu halde kendisine ve evine maddi destek sağlamadığını, oturdukları evin kirasını bile ödemediğini, ayrıca davalının kendisinden habersiz olarak maaşının tamamını ödeyeceği şekilde kredi çektiğini, bir çok kişiye kefil olduğunu, bu sebepten evlerine her an haciz gelme ihtimali olduğunu, çalışmadığını ve gelirinin bulunmadığını, ülser hastası olması nedeniyle devamlı ilaç kullandığını, yaklaşık 5 - 6 ay önce nafaka davası açtığını, ancak davalının kendisine yalvararak evine bakacağını söylediğini ve kendisinin de boşanmayı düşünmediğinden bu davadan vazgeçtiğini, fakat bugüne kadar geçen süre içinde davalıda herhangi bir şekilde olumlu gelişme olmadığını,kendisine ve iki çocuğuna bakmadığını belirterek davalıdan aylık 800 TL nafakanın tahsili istemiştir.

Davalı, davacı eşinin aynı mahkemenin 2011/819E sayılı dosyasında kendisine karşı nafaka davası açtığını,bu dosyada davacının feragati nedeni ile davanın reddine karar verildiğini, kararın kesinleşmediğini, dosyanın derdest olduğunu belirterek derdestlik nedeni ile davanın reddine karar verilmesini, davanın esasına ilişkin olarak ise davacı ... ile 3 yıl önce evlendiğini, davacı ile evlendiğinde yanında iki kızı ve bir oğlu olduğunu, hepsine kendi öz çocukları gibi baktığını, bu aileye bakmak için çırpınıp durduğunu, ev kiralarının 450 TL olduğunu, bu kiranın kendisine yüksek gelmesi nedeniyle başka bir eve çıkmaları gerektiğini belirttiğinde davacı tarafın bunu kabul etmediğini, ısrarcı olduğunda ise davacının kendisini ölümle tehdit ettiğini, davacının kendisini öldürmeyi planlayacağını düşündüğünden evden ayrıldığını, davacının bundan 8-9 ay önce İdris diye Çaycuma da saat tamirciliği yapan dayısının oğlu olduğunu belirttiği adamla evine geldiğini, eşyaları toplayıp evden ayrıldığını, sonradan o şahısla karı koca olarak yaşadığını öğrendiğini, davacının daha önce açmış olduğu nafaka davasını geri aldığını, davacının bu tarihten 3 ay sonra çocuklarına ve kendisine acıması için yalvarıp yakardığını ve kendisinin de yine affettiğini, eşyalarını taşıyıp kendi yanına taşındığını, fakat bu seferde alt katta oturan Murat Akın isimli şahısla birlikte olmaya başladığını, bu arada kendisinin hastalandığını, 2 - 2,5 ay hasta yattığını, ekonomik durumunun da son zamanlarda bu nedenle bozulduğunu, kendisinin öğretmen emeklisi olduğunu, üç ayda bir maaşının olduğunu, davacının müsrif harcamaları nedeniyle kredi çekmek zorunda kaldığını, maaşının büyük bir bölümünün bu kredilere kesildiğini, nafaka ödeyecek maddi durumunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, TMK’nın 185-186-196.maddeleri uyarınca davacı eşin dava açmada haklı olduğu kabul edilerek, evlilik birliğinin korunmasına yönelik önlem olarak, TMK’nın 4.maddesine göre asgari geçim standartları uyarınca tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak kaydı ile aylık 350 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine dair verilen karar, davalının temyizi üzerine; Özel Dairece yukarda başlık bölümünde metni aynen yazılı olan karar ile bozulmuş; mahkemece, 6100 sayılı HMK’nın 311.maddesi gereğince feragat beyanının mahkemeye ulaştığı anda kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağından, 24/11/2011 tarihinde davacının 2011/819 Esas sayılı davasından feragat ettiği anlaşıldığından 2.davanın açıldığı 14/06/2012 tarihinde derdest bir dava bulunmadığı gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararını davalı temyize getirmektedir.

Direnme kararını davalı temyize getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından daha önce açılan tedbir nafakası davasının feragat nedeni ile reddine karar verilmesinden sonra davacı tarafından davalıya karşı aynı konuda açılan eldeki davada derdestlik dava şartının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere; feragat, HMK’nun 307. maddesinde, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 311. maddede ise, feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı açıklanmıştır.

Somut olayda; davacı kadının Zonguldak 1.Aile Mahkemesinin 2011/819 Esas sayılı dosyasında davalı kocasından tedbir nafakası talep ettiği, davanın 06/09/2011 tarihinde açıldığı, davacının 24.11.2011 tarihinde davadan feragat ettiğine dair dilekçe sunduğu, 02.02.2012 tarihinde mahkemece davanın feragat nedeni ile reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Özel Dairece daha önce açılan tedbir nafakasına ilişkin dava derdest olduğundan eldeki davada ileri sürülen derdestlik iddiasının, dava şartlarından olması nedeniyle değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de; daha önce açılan tedbir nafakası davasının, davacının feragat etmesi nedeni ile reddine karar verilmesi ve 6100 sayılı HMK'nın 311.maddesi gereğince feragat beyanı mahkemeye ulaştığı anda kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağından, derdest bir davadan söz edilemeyecektir.

Hal böyle olunca, yerel mahkemenin bu yöne değinen direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, Özel Dairece hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup, davalının miktara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 3.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/234, Karar No: 2024/2365, Tarih: 18.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/234 E.  ,  2024/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/858 E., 2023/788 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/858 Esas, 2023/788 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde 28.05.2021 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası bulunmaması ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oybirliği ile 18.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/927, Karar No: 2014/13945, Tarih: 10.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/927 E.  ,  2014/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/319186

MAHKEMESİ : İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2012/1187 (E) ve 2012/1348 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Sanığın soruşturma aşamasında verdiği 19.07.2012 tarihli beyanında mühürleme tarihi olan 29.07.2010'dan birkaç gün önce işyerindeki bütün eşyaları çıkarıp iş yerini kapattığını ve başka adrese taşındığını savunması, 29.07.2010 tarihli üretimden men tutanağında işletmenin giriş kapısından mühürleme yapıldığının, işletme sahipleri bulunamadığından imza attırılamadığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin ve failin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanığın savunmasının aksine mühürleme sonrasında işyerinin kısa süreliğinde de olsa faal olup olmadığı, tam olarak hangi tarihte bu adresten taşındığı çevre komşulardan araştırılmadan gerektiğinde tanık sıfatıyla dinlenip beyanları alınmadan ve yöntemine uygun sorgusu da yapılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9275, Karar No: 2016/3150, Tarih: 22.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9275 E.  ,  2016/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/12/2013 gün ve 2011/205 - 2013/264 sayılı kararı onayan Daire'nin 13/04/2015 gün ve 2014/11289 - 2015/5116 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, dava konusu eserlerin Türkçeye çeviri ve çoğaltılıp dağıtma hakkının eser sahibi yazarın ölümünden sonra onun mirasçılarından usulüne uygun şekilde elde ettiğini, bu nedenle ... mülga 28. madde çerçevesinde daha önce çekişmeli kitapları Türkçe'ye çeviren dava dışı....'in mirasçılarının haklarının sona erdiğini, kitapların yayın hakkını anılan çevirmenin mirasçılarından alan davalı şirketin de mevcut olmayan bu haklara dayanarak yeni baskılar yapamayacağını, davalının basım ve çoğaltma eylemlerinin .... çerçevesinde müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının tecavüzünün ref'ine, muhtemel tecavüzünün önlenmesine ve davalı tarafından basılan kitapların toplatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5357, Karar No: 2021/283, Tarih: 21.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5357 E.  ,  2021/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 106 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca davalı idarenin harçtan muaf olduğu hususu ile karar başlığına hasım olarak Milli Eğitim Bakanlığı’nın eklenmesi suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5420, Karar No: 2019/1633, Tarih: 09.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5420 E.  ,  2019/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ifası sırasında elektrik akımına kapılıp yaralanmak suretiyle malül kalan yüklenici tarafından iş sahibi, belediye ve elektrik dağıtım şirketi aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın maddi tazminat üzerinden kısmen kabulü ile hesaplanan zararın %30 kusur oranına isabet eden kısmının ve 12.000,00 TL manevi tazminatın davalı iş sahibi ...'dan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin ve diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen karar, yasal süresi içinde koşulları da yerine getirilerek davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... aleyhine yüksek gerilim hatlarının sokağın içinde ve binaya çok yakın ikinci kat seviyesinde yapılması ve geçmesine izin vermesi sebebiyle sorumlu olduğu iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemli olarak dava açılmıştır. Davacı ile davalı ... arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Davalı belediyeden binaya çok yakın seviyede enerji nakil hattının geçmesine izin vermesi sonucu uğranılan zararın giderilmesi istendiğine göre bu davalı hakkındaki dava kamu hizmetinin ifası sırasında uğranılan zararın giderilmesi ilişkin tam yargı davası niteliğinde olduğu ve tam yargı davalarına bakma görevi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesine göre idare mahkemelerine ait olduğu, görev-yargı yolu hususu kamu düzeni ile ilgili olduğundan görevi gereği mahkemeler ve temyiz halinde Yargıtayca bu husus kendiliğinden gözönünde tutulması gerektiğinden davalı ... Belediyesi hakkındaki davanın tefrik ve yargı yolu yönünden reddine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla bu davalı hakkında esas yönünden red kararı verilmesi ve davacının fazla miktarda vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Davacının davalı iş sahibi ile diğer davalı ... Genel Müdürlüğü'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı yüklenici, davalı ... iş sahibi, davalı ... ise

sözleşmenin tarafı olmayıp davacının zarara uğramasına neden olduğu ileri sürülen enerji nakil hattını tesis eden şirkettir.

Davacının davalı iş sahibi ile diğer davalı ... Genel Müdürlüğü'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı yüklenici, davalı ... iş sahibi, davalı ... ise

sözleşmenin tarafı olmayıp davacının zarara uğramasına neden olduğu ileri sürülen enerji nakil hattını tesis eden şirkettir.

Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında kural olarak eser sözleşmesi ilişkisinde konusunun uzmanı yüklenici olduğundan işin ifası sırasında gerekli önlemleri alma yükümlülüğünün de yükleniciye ait olduğu kabul edilmektedir. 6098 sayılı TBK'nın 470 ila 486. maddeleri araasında düzenlenen eser sözleşmesi hükümlerine göre zararlandırıcı olayın gerçekleşmesine etkili olan yüklenici, iş sahibi ya da sözleşme dışı üçüncü kişilerin kusurlarının tesbitinde iş güvenliği mevzuatından yararlanılması mümkün ise de yeterli değildir. Yüklenici işin uzmanı sayılan, sorumlu meslek adamıdır. Eser sözleşmesi ile ilgili edimini ifa ederken veya sözleşmenin hazırlık aşamasında gerekli tedbirleri almak zorundadır. İşçi sayılmadığından iş sahibinin denetimine de tabi değildir. Yüklenicinin sadakat ve özen borcu gereği sorumluluğu, TBK'nın 396. maddesinde belirtilen işçinin hizmet akdindeki sorumluluğu gibidir. Aynı Yasa'nın 74. maddesi hükmünce maddi vakıaların sübutuna ilişkin ceza mahkemesinin mahkumiyet kararı hukuk hakimini bağlar ise de kusurun belirlenmesine ilişkin kararı hukuk hakimini bağlamaz.

Bu durumda mahkemece dava dosyasında alınan kusur tesbitine ilişkin bilirkişi raporundaki kusur oranlarına itiraz edildiği ve bilirkişilerce iş güvenliği mevzuatı ile elektrik kuvvetli akım tesisleri yönetmeliği hükümlerine göre inceleme yapılıp eser sözleşmesi hükümlerine göre değerlendirme yapılmadığından yeniden seçilecek konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan davacı yüklenici, davalı iş sahibi ve sözleşme dışı ...'ın eser sözleşmesi hükümleri ve ...'ın haksız fiil hükümlerine göre kusurlu olup olmadıkları ile kusur oranları konusunda gerekçeli ve denetime eleverişli rapor alınıp değerlendirilerek, davalı iş sahibinin temyiz isteminin reddine dair ek kararının kesinleşmiş olması sonucu davacı yararına oluşan usulü kazanılmış hak da gözetilerek davalı iş sahibi ... ile ... Genel Müdürlüğü hakkında sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine bu davalılar hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.