muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4608, Karar No: 2006/7486, Tarih: 10.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4608 E.  ,  2006/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 163 ve  159. maddeleri  mahkemeye ve taraflara  belli işlemleri belli edilen sürelerde yapması  için sınırlamalar getirmiştir.  Bu sürelerin b ir kısmı yasa  metninde  yer almış bir kısmı ise hakimin taktirine  bırakılmıştır. Süre tayini  hakimin taktirine  bırakılan hallerde yapılacak  işlemin niteliğine göre  makul bir süre  belirlenmelidir. Hakimin verdiği  ve kesin olduğunu  belirtildiği  sürede  taraf  belirtilen işlemi mutlaka  yapmalıdır. Sürenin  bitiminden sonra belirtilen  işlemin  yapılması  mümkün değildir. Şayet  yapılmamış ise taraf  bu konudaki  hakkını kaybeder. Hakkın zayi olması  gibi ağır bir müeyyideye bağlanan  verilen sürenin hukuki  sonuç doğrabilmesi için yapılması  gereken  işlemler ve ne kadarlık sürede yapılacağı  açık ve tam olarak belirtilmesi gerektiği gibi  bunların  yapılmamasının doğuracağı  sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması  gerekir.(HGK.nun 21.9.1983 tarih 14/3447-825 sayılı kararı) 11.05.2005 tarihli oturumda verilen kesin mehilin yukarıda açıklanan nitelikte bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 10.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/569, Karar No: 2022/1341, Tarih: 27.01.2022

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 70 inci maddesine göre ise “Belediye kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usûllere göre şirket kurabilir.”

Diğer taraftan İşkolları Yönetmeliğine göre de “Belediye hizmetleri” 20 sıra numaralı “Genel işler” işkoluna dahildir.

Açıklanan düzenlemeler karşısında belirtmek gerekir ki, belediyelerin görev ve yetkileri kapsamında yer alan faaliyetlerin yürütülmesi durumunda gerek doğrudan belediyeye ait işyerleri gerekse belediye şirketlerine ait işyerlerinin “Genel işler” işkolunda yer aldığının kabulü gerekmektedir.

Diğer taraftan, dosya kapsamında mevcut deliller ve iş müfettişi raporundaki tespitlere göre, dava konusu işyerinde sadece özel güvenlik görevlilerin çalıştığı, bununla birlikte özel güvenlik görevlilerin sadece ... Belediyesine ait bina ve tesislerin güvenlik hizmetlerini yerine getirdikleri, ... Belediyesi dışında başkaca bir işyerine hizmet verilmediği anlaşılmaktadır. Bu tespitlere göre, (1136821) sicil numaralı işyerinde yürütülen faaliyetlerin niteliği itibariyle asıl işe yardımcı iş olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

6356 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır” düzenlemesi yer almaktadır. İşkolları Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesi de aynı doğrultudadır.

Bu maddi ve hukuki olgulara göre, belediye şirketi niteliğinde olan ... Personel Hizmeti A.Ş. işyerleri bakımından asıl işe yardımcı iş niteliğinde faaliyet yürütülen (1136821) sicil numaralı işyerinin de asıl işin dahil olduğu işkolu olan “Genel işler” işkolunda yer aldığı tartışmasızdır.

Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hükümlerin bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULÜ ile ... tarafından 25/07/2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2020/86 sayılı işkolu tespit kararının “... SGK sicil no’lu işyerinde özel güvenlik hizmetlerinin yürütüldüğü, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği’nin 19 sıra numaralı "Savunma ve güvenlik" işkolunda yer aldığı”na ilişkin kısmının İPTALİNE,

3-... Personel Hizmeti A.Ş. işverenine ait ... SGK sicil no’lu işyerinin İşkolları Yönetmeliğinin 20 sıra numaralı “Genel işler” işkolunda yer aldığının TESPİTİNE,
Yargıtay — Esas No: 2011/13344, Karar No: 2012/9014, Tarih: 18.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13344 E.  ,  2012/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şeklide tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4818, Karar No: 2013/9483, Tarih: 23.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/4818 E.  ,  2013/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 169 ada 6 parsel sayılı 882376,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına, 169 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar ise yaylak niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve 223 arkadaşı tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 169 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi yaylak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına, 169 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın tutunduğu tapu kayıt maliklerinin ya da onların mirasçılarının davaya dahil edilip taraf teşkilini sağlayamadıkları, ayrıca tapu kayıt malikleri ile aralarındaki ırsi ilişkiyi ispat edemedikleri, yaylak niteliğindeki taşınmazların da zilyetlik yoluyla iktisabının mümkün olmadığı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Kadastro Mahkemesinde tapu kayıt malikleri ve mirasçıları tek başına dava açabilirler, dava açmayan maliklerin davaya dahil edilmelerine gerek yoktur. Tapuda müşterek mülkiyetin söz konusu olduğu durumlarda müşterek malikin kendi payına yönelik olarak tek başına dava açabilmesi mümkündür. İştirak halinde mülkiyette ise malik olan paydaş tüm tereke adına dava açabilir.

Mahkemece davacı tarafın tutunduğu tapu kaydı ilk oluştuğu tarihten itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmediği gibi getirtilen bir kısım pay tapu kayıtlarında ise bir kısım davacının paydaş olduğu hususu dahi gözardı edilmiştir.

Öte yandan dava konusu 169 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tespit nedenleri dikkate alınarak yöntemine uygun biçimde yaylak araştırması da yapılmamıştır. Kural olarak mahkemece bir yerin yaylak olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yaylak olarak yetkili idari merciiler tarafından tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yaylak olarak kullanılmış olmasına bağlıdır. Az yukarıda vurgulandığı biçimde bu doğrultuda yeterli ve yöntemine uygun bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır.

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dayanağı harita ve eki belgelerle birlikte Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra tapu kaydına dayanan davacı tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile irsi ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki ya da maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli ya da bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa davacıya ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgeye ait askeri ve memleket haritaları getirtilmeli, ayrıca bu bölgede 4753 ve 5618 Sayılı Yasa uyarınca yaylak tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 Sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı ise Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ise tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın tapu kayıt maliki ya da malikleri ile irsi ilişkisi gereği gibi saptandığı takdirde dayanılan tapu kaydının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tümünün tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, dayanılan tapu kaydının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı oldukları saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve tapu kaydının kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra dava sonucunda yararı olmayan çekişmeli taşınmazın bulunduğu köye komşu belde ya da köyler halkından yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız yerel bilirkişi ve uzman bilirkişi fen elemanı, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20

.maddesi hükmü uyarınca davacı tarafın dayandığı tapu kaydı ile yaylak tahsisi yapılmış ise yaylak tahsis haritası ve eki belgeler yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen elemanı eliyle yerine uygulanmalı, geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile yaylak tahsis haritası ve davacının tutunduğu tapu kaydının varsa dayanağı haritanın ölçekleri eşitlendikten sonra haritalar yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen elemanı eliyle çakıştırılarak yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden varsa değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, uygulamada kaydın revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, tapu kaydının dayanağı haritası yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kaydında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla öncelikle dava konusu taşınmazın dayanılan tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı ayrıca taşınmazın bölgede yaylak tahsisi yapılmış ise taşınmazın yaylak tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı da duraksamasız saptanmalı, kuşkusuz taşınmazın bulunduğu bölgede yaylak tahsisi yapılmamış ise kadim yaylak olup olmadığı hususunda araştırma ve soruşturma yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan bu konularda ayrıntılı gerekçeli olaylara dayalı bilgiler alınmalı, dava konusu taşınmazın tümü yada bir bölümü dayanılan tapu kaydı ile yaylak tahsis haritasının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde tapu kayıt ve yaylak tahsis haritasının kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında ve taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de çekişmeli taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli yargı denetimine açık rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, bir kısım davacıya aleyhlerindeki mahkeme hükmünün usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi dahi isabetsiz, bir kısım davacıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde hükmü temyiz eden bir kısım davacılara iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5810, Karar No: 2009/9199, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5810 E.  ,  2009/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İflasın ertelenmesi istemine ilişkin davada İstanbul 12. Asliye Ticaret ve Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, iflasın ertelenmesi isteğine ilişkindir.

İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesince, HSYK’nun 16.07.2007 gün ve 308 sayılı kararı ile Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi kurulması ve davacı şirketlerin adresinin anılan mahkemenin yargı alanında olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davacı şirketler arasında bağlılık ve grup ilişkisi bulunduğunu, hakim şirketin ise davası tefrik edilen... Tekstil San. Ve Ticaret A.Ş. olduğunu, İİK’nun 154/son maddesinde belirtilen “muamele merkezi” kavramının grup şirketleri söz konusu olduğunda, hakim ortağın (şirketin) sicil adresi olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek, hakim şirketin sicil adresine göre yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, davacı şirketler hakkında iflasın ertelenmesi istemine yöneliktir. İİK.’nun 154/son maddesine göre, iflas ve iflasın ertelenmesi davalarının mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yerdeki ticaret mahkemesinde açılması öngörülmüştür. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, emredici niteliktedir. Aksi sözleşme ile de kararlaştırılamaz. Bu durumda uyuşmazlığın davacı şirketlerin dava tarihinde ticaret sicilindeki ilan edilmiş olan adreslerine göre Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12504, Karar No: 2018/2746, Tarih: 28.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12504 E.  ,  2018/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ortak çocuğu 1994 doğumlu Emre'nin 02.12.2013 tarihinde kısıtlanarak, velayetinin anneye bırakıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, ortak çocuk Emre için 200 TL. yardım nafakasına hükmedilmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde ortak çocuk için iştirak nafakası talebinde bulunmuş olup, Türk Medeni Kanununun 364. maddesine dayalı usulüne uygun harcı yatırılarak açılmış yardım nafakası davası bulunmamaktadır. Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına karar veremez (HMK m. 26). Bu husus gözetilmeden ortak çocuk Emre için yardım nafakası (TMK m. 364) takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.02.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/6918, Karar No: 2021/13147, Tarih: 28.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6918 E.  ,  2021/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 40. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/09/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği tarihe kadar davalı şirketin yurtdışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, davacının günlük 12 saati dahi aşan mesailerde çalışmak zorunda kaldığını, onbeş günde bir defa bir pazar günü olmak üzere ayda iki defa hafta tatili kullandığını, dini bayramların birinci günleri hariç olmak üzere, diğer dini bayram günlerinde çalıştığını, davacının çalışma dönemi boyunca yıllık ücretli izin hakkını kullanmadığı gibi ücretinin de kendisine ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava dışı ... şirketine müvekkili şirketin ortak olduğu ancak dava dışı şirket ile müvekkili şirketin yönetimlerinin farklı olduğu, farklı kanunlara göre kurulduklarını ve farklı tüzel kişiliğe sahip olduklarını, davacının belirttiği tarihler arasında müvekkili şirkette çalışmadığını, davacının müvekkili şirket ile hiçbir hukuki bağının olmadığını, bu nedenlerle işbu davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, somut uyuşmazlığa 4857 sayılı İş Kanunu ile diğer yasal mevzuatın uygulanamayacağını, dava dışı ... şirketi ile imzalanan bir sözleşme uyarınca tarafların Gürcistan yasalarını kabul ettiğini, anlaşmazlık durumunda Batum mahkemelerinin yetkili olduğunu, ayrıca zamanaşımı def’inde bulunduklarını beyan ederek, mahkemenin işbu uyuşmazlığı çözmekte yetkili olmadığı beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 40. maddesine göre, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları belirler. Aynı Kanun’un 44. maddesi ise, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini tayin eden özel bir yetki kuralı getirmiştir. Buna göre, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye’de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir.

MÖHUK’un 2. maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilâfı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı ve yetkili yabancı hukukun içeriğinin tespitinde taraflardan yardım isteyebileceği belirtilmiştir. Yabancı hukukun içeriğinin tespiti, özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, hâkim gerekirse bilirkişi incelemesine de gidebilir. Yabancı hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi hâlinde, Türk hukuku uygulanır (MÖHUK m. 2(2)).