muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13175, Karar No: 2008/17690, Tarih: 16.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13175 E.  ,  2008/17690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...- ... Mahallesi, 332 ada 53 parsel sayılı 2829 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla olarak tesbiti yapılmış, kadastro mahkemesinde davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılarak devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında (B) rumuzu ile gösterilen bölümün orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; Çekişmeli taşınmazın Orman Yönetiminin açtığı orman tahdidine itiraz davası nedeniyle maliki açık bırakılmak suretiyle kadastro tutanağı düzenlenip kadastro mahkemesine aktarılmış, kadastro mahkemesince tutanağın edinme sütununda adı geçen ziyedi davaya dahil edildikten sonra taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı konusunda araştırma yapılarak orman sayılmayan yer olduğu anlaşılan taşınmazın tesbit gibi dahili davalı adına tesciline karar verilmiştir.

Bir yerin orman sayılmayan yer olması hali, taşınmazın kişi adına tesciline karar verilmesi için tek başına yeterli değildir. Bir yerin orman olmaması ayrı konu, T.M.Y.nın 713. maddesi gereğince gerçek kişi adına tesciline karar verilmesi ayrı konulardır. Orman sayılmayan bir yerin kişiler adına tesciline karar verilebilmesi için yasada belirtilen diğer koşulların da oluşması gerekir.

Çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağı düzenlenip, maliki açık olarak kadastro mahkemesine devredildiğine göre 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre hakimin bu halde lüzum gördüğü tüm delilleri toplayarak taşınmazın kim adına tescilinin gerektiğini tam olarak araştırması gerekir. Dosyada ziraat bilirkişi ve tanık dinlenmediği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte ... uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu

-2-

2008/13175-17690

Çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte ... uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu

-2-

2008/13175-17690

parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar (gerçek kişiler) yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı ... Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince ... ve ... olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetimi temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 16/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9163, Karar No: 2016/17697, Tarih: 26.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/9163 E.  ,  2016/17697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzlerine karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 11/05/2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4181, Karar No: 2015/11195, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4181 E.  ,  2015/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/840-2014/511

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2014/840-2014/511 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı O.. B.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Özel P. Gündüz Bakım Evi isimli işletmesini tüm işletme haklarını mülkiyeti kendisinde kalmak üzere davalılar devrettiğini, devir sözleşmesine göre devir tarihinden sonra Bağkur, SGK primleri, vergiler ve diğer tüm ödemelerin devralanlarca yapılacağının kararlaştırıldığı, buna rağman davalı devralanların yapmadığı ödemeleri müvekkilinin yapmak zorunda kaldığı gerekçesiyle toplam 14.553,60 TL'nin sözleşmenin 8 maddesi gereği aylık % 3 faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı O.. B..; sözleşmenin imzalanmasından 10 gün sonra işletmenin tüm devir hakkını diğer davalı Kemal'e devrettiğini, davacının da bundan haberi olduğunu, talep edilen miktarların fahiş olduğunu, bağkur primlerinden davacının kendisinin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı tebligatlara cevap vermemiş, savunma dilekçesi sunmamış, ancak 04/11/2014 tarihli oturuma vekili olarak Av M.Ö.U. katılmış, bilirkişi raporuna ve dosyadaki beyanlara karşı yazılı beyanda bulunmak için süre istemiş, verilen süreye rağmen dilekçe sunmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında işletme hakkı devri sözleşmesi olduğu, davalı Kemal'in savunmada bulunmadığı, davalı Orhan'ın ise savunmalarını ispatlayamadığı, sözleşmeye göre devralanlarca yapılması gereken ödemelerin devreden davacı tarafından yapıldığı ve davacının yaptığı ödemeleri istemekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 14.553,60 TL'nin alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek aylık % 3 temerrüt faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı O.. B.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı O.. B.. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı O.. B.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı O.. B.. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında davalıların yapması gereken ödemeleri yapmak zorunda kalan davacının rücuen alacak istemine ilişkindir. Davacı, ödemek zorunda kaldığı şirkete ait elektrik borçları, vergiler ve muhasebe borçları ile birlikte kendi şahsına ait Bağkur primlerinin de sözleşmenin 6. maddesine gereğince işletme hakkını devralan davalılar tarafından ödenmesi gerektiğini iddia etmiş ve mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuş ise de; davacının şahsına ait Bağkur primleri işletmenin faaliyeti ile ilgili olmadığı gibi işletme faaliyetinin yürütülmesi için gerekli bir harcama kalemi de değildir. Sözleşmenin 6. maddesinde devralanların üstlendiği tüm ödemelerin ancak işletmeyle ilgili olması koşulu öngörülmüş olup, bu durumda, davacının Bağkur primleri yönünden bu koşulun gerçekleştiği kabul edilemeyeceğinden davacının bu talebinin reddi gerekirken kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı O.. B.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı O.. B.. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40, Karar No: 2022/10549, Tarih: 20.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/40 E.  ,  2022/10549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarih, 2018/262 esas ve 2018/336 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/12/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 08/03/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 22/05/2017 tarihli ve 2017/4440 soruşturma, 2017/49 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresinin 7 gün olarak gösterildiği, kararın şüpheliye 30/05/2017 tarihinde cezaevinde tutanakla tebliğ edilerek 29/06/2017 tarihinde tedbirin infazı için Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 04/05/2018 tarihinde Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Erteleme kararının kaldırılarak Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 18/05/2018 tarihli ve 2017/4440 soruşturma, 2018/2271 esas, 2018/1678 sayılı iddianamesi ile Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12/12/2018 tarihli ve 2018/262 esas, 2018/336 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4- Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12/12/2018 tarihli ve 2018/262 esas, 2018/336 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2017/4440 soruşturma, 2017/49 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle kamu davası

açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/262 esas, 2018/336 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2017/4440 soruşturma, 2017/49 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, şüpheliye 30/05/2017 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; söz konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarih, 2018/262 esas ve 2018/336 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 08/03/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca 22/05/2017 tarihli ve 2017/4440 soruşturma, 2017/49 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 18/05/2018 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/262 esas, 2018/336 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

1- Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin “15 gün” yerine “7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 171, 172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde “7 gün” olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmiş sayılamayacağı, kovuşturma şartının gerçekleşmediği,

2- Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2017/4440 soruşturma, 2017/49 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla 30/05/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35. maddesinin 3. fıkrası gereğince serbest olmayan sanığa tebliğ edilen kararın kendisine

2- Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2017/4440 soruşturma, 2017/49 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla 30/05/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35. maddesinin 3. fıkrası gereğince serbest olmayan sanığa tebliğ edilen kararın kendisine

okunup anlatılması gerektiği, somut olayda ise kararın sanığa anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile "teslim almak suretiyle" tebliğ edildiği, ancak anılan düzenleme uyarınca tebliğ edilen kararın sanığa anlatıldığına dair bir bilginin yer almaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığa tebliğ işleminin usule aykırı olduğu, bu hâliyle de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiğinden, Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarihli ve 2018/262 esas, 2018/336 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

20/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10600, Karar No: 2023/1176, Tarih: 13.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10600 E.  ,  2023/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.01.2023

EK KARAR SAYISI : 2018/1734 E., 2018/1659 K.

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.01.2023 tarihli ve 2018/1734 Esas, 2018/1659 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.01.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21304, Karar No: 2014/1417, Tarih: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21304 E.  ,  2014/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/421-2013/44

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının yastık imalat yerinde 04/09/2010 tarihinde yangın çıktığını, pres makineleri, yastık kalıpları, asma çatı ve saat panosunun yandığını, delil tespiti yapıldığını, yangının elektrik direğinin büyük bir gürültü ile alev alması sonucu başladığını, davalının kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu, davacının kusurunun bulunmadığını, toplam zararın 101.100,00 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 10.000 TL'nın olay tarihinden ticari faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, Emniyet Müdürlüğünün 04/09/2010 tarihli, 2010/589 sayılı inceleme raporunda yangının duvar yüzeyinde monteli bulunan elektrik panosundan kaynaklandığının belirtildiği, İtfaiye Müdürlüğünün 14/09/2010 tarihli, 412 sayılı yangın raporunda yangının elektrik kontağından çıktığının belirlendiği açıktır. Delil tespiti dosyasına sunulan elektrik mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda; "...yastık imalathanesindeki elektrik tesisatının yürürlükteki yönetmeliklere uygun olup olmadığı ve işyerinin çalışma ortamı düşünüldüğünde tesisatın düzenli bakımının yapılıp yapılmadığı gibi kritik soruların cevabının verilmesi gerekir. Gerek dosya içerisindeki belgeler ile gerekse mahallinde yapılan keşif sırasında kesin kanıtlara ulaşılamamış olmakla birlikte yangının elektrik kontağından çıktığı söylenebilir..." değerlendirmesi yapılmıştır.