muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/22136, Karar No: 2025/5764, Tarih: 20.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/22136 E.  ,  2025/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/530 E., 2022/785 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., 62. ve 53. maddeleri ile basit yargılama usûlü uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 251/3-son cümlesi gereği hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün itiraz edilmeksizin 21.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/13098 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115557 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115557 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı,

Somut olayda, adı geçen şüphelinin 12/06/2014 tarihinde işlemiş olduğu suç sebebiyle Silopi Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/09/2014 tarihli ve 2014/2600 soruşturma, 2014/5 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, şüphelinin denetim süresi içinde tekrar aynı neviden suç işlediğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanığın 15/09/2014 tarihli eyleminin, sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 24/11/2014 tarihinde tebliğ edilmesi sebebiyle, bu kararın kesinleşmesinden önce işlendiğinden, kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 12.06.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2014 tarihli ve 2014/2600 Soruşturma, 2014/5 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolu süresi ve bu sürenin başlangıcı ile merciinin usûlüne uygun şekilde gösterildiği, erteleme kararının şüpheliye 24.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, tedbirin infazı için kararın 07.01.2015 Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 15.09.2014 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarihli ve 2014/2600 Soruşturma, 2015/29 Esas, 2015/29 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 15.09.2014 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarihli ve 2014/2600 Soruşturma, 2015/29 Esas, 2015/29 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

D. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 01.03.2022 tarihli ve 2019/8065 Esas, 2022/2289 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

E. Yapılan yargılama sonucunda, Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 27.10.2022 tarihli ve 2022/530 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararı ile, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., 62. ve 53. maddeleri ile basit yargılama usûlü uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 251/3-son cümlesi gereği hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

F. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191.maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

Sanık hakkında Silopi Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye 24.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, tedbirin infazı için kararın 07.01.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, erteleme kararı kesinleşmeden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla ihlâl kabul edilen 15.09.2014 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından;

Mahkemesince; açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet karar verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/530 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6547, Karar No: 2012/8900, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6547 E.  ,  2012/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 10/05/2006 tarihinde verilen hükmü, kanunda belirtilen bir haftalık süreden sonra 18/05/2006 tarihinde temyiz ettiğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 12/04/2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12378, Karar No: 2011/666, Tarih: 25.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/12378 E.  ,  2011/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 gün ve 2006/721-2008/404 sayılı kararı bozan Daire’nin 05.04.2010 gün ve 2008/12394-2010/3754 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...’ün müvekkili şirket ortağı iken 25.10.2001 tarihinde hissesini devrederek ortaklıktan ayrıldığını, devrin ve imza sirkülerinin iptal edilip durumun 16.11.2001 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan edildiğini, bu arada müvekkili şirketin bilgisi dışında davalı ...’ın davalı bankada bulunan 132483 no'lu hesaptan 310174 no'lu hesaba virman yapıp yazılı talimat vererek 28.11.2001 tarihinde (9.010) TL.’nı çektiğini, işlem yaparken şirketin antetli kağıdı ile kaşesini kullandığını, davalılardan ...’ün parayı tahsil etme yetkisi bulunmadığı için davalı bankanın ise gerekli dikkat ve özeni göstermediği, yetkisiz kişiye ödeme yaptığı için kusurlu olduklarını ileri sürerek, (9.010) TL.’nın 28.11.2001 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekili, müvekkili bankada bulunan ve iptal edildiği bildirilmeyen 21.02.2001 tarih 7362 yevmiye no'lu imza sirkülerine göre ...’ün 10 yıl süre ile davacı şirketi temsile yetkili olduğunu, hisse devrinin bankaya bildirilmediğini, davacı şirketin davalı ...’a verilmiş 29.06.1998 tarihli 14051 yevmiye no'lu genel vekaletnamesi olduğunu, azlin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin şirketteki hissesini devretmesine karşın vekillikten azledilmediğinden vekaletname ile işlem yaptığını, vekalete dayalı olarak hesaptan paranın yine şirket çalışanı ve vekaleti olan ...’ye ödenmesi talimatını verdiğini, çekilen paranın şirket işlerinde kullanıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili ile davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili ile davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12730, Karar No: 2019/8592, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12730 E.  ,  2019/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Gerekçeli karar başlığında 1 numaralı davalının ticaret ünvanının ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. yerine, ... Ağız ve Diş Sağlığı Hizmetleri A.Ş. olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/734, Karar No: 2014/290, Tarih: 27.05.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/734 E.  ,  2014/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : EĞİL Asliye Ceza

Günü : 18.05.2007

Sayısı : 67-127

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanıklar S.. D.. ve S. D.un 5237 sayılı TCK'nun 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis, mala zarar verme suçundan aynı kanunun 151/1, 152/2-a ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, sanık B.. D..'un konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nun 116/1-4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, mala zarar verme suçundan aynı kanunun 151/1, 152/2-a, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 53. madde uyarınca hak yoksunluğuna ilişkin, Eğil Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.05.2007 gün ve 67-127 sayılı hükmün sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 14.01.2013 gün ve 21324-240 sayı ile; sanıklar Saadet ve Songül hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına, sanık Birsen hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin ise; adı geçen sanık hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaması, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin gerekçenin yetersiz olması, TCK’nun 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi ve uzlaşma işlemleri yapılmadan hüküm kurulması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.07.2013 gün ve 98109 sayı ile;

“...1- Olay günü, Eğil İlçesi Sarıca Köyünde müştekilerden G.. Y.. ve A.. Y..'in oğlu M.Y., sanıklardan Birsen'in babası, Saadet'in abisi ve Songül'ün yakın akrabası olan A. D. isimli kişiyi öldürdüğü, sanıkların cinayet olayı sonrası saat 03.00 ile 04.00 sıralarında cinayet şüphelisinin yaşadığı müşteki A.. Y..'e ait eve girerek mala zarar verdikleri, konut dokunulmazlığını ihlal ettikleri sabit olup bu konuda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

2- Ancak özel daire ile ihtilafa konu olay, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

3- Olay günü sanıkların birlikte müşteki Abdullah'a ait eve girerek zarar verdikleri bu suretle de konut dokunulmazlığını da ihlal ettikleri sabit ise de, tanıklar İ. A., M. T. ve O. E ..'ın benzer beyanlarında ölen kişinin yakınları olan sanıkların, öldüren kişinin evine bu olay sebebiyle saldırdıklarını beyan etmiş olup dosya kapsamında aksine bir iddiada mevcut değildir.

3- Olay günü sanıkların birlikte müşteki Abdullah'a ait eve girerek zarar verdikleri bu suretle de konut dokunulmazlığını da ihlal ettikleri sabit ise de, tanıklar İ. A., M. T. ve O. E ..'ın benzer beyanlarında ölen kişinin yakınları olan sanıkların, öldüren kişinin evine bu olay sebebiyle saldırdıklarını beyan etmiş olup dosya kapsamında aksine bir iddiada mevcut değildir.

4- Bu halde sanıkların, çok yakın akrabaları olan Ahmet’in öldürülmesi üzerine öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kaldıkları, işledikleri suçların bu ruhi durumun tepkisi olduğu, haksız fiili oluşturan hareketin mağdurdan geldiği de sabittir. Öte yandan tahriki oluşturan haksız bir fiil, ki bu fiil bizzat sanıklara yönelik olmasa da, sanıkların babası, abisi ve çok yakın akrabası olan müteveffa Ahmet’e yönelik ağır ve haksız bir hareket olup sanıklara da yönelik sayılması gerekmektedir.

Belirtilen sebeplerle ilk haksız hareketin müşteki Abdullah'tan geldiği (müteveffa Ahmet'i öldüren ve müşteki Abdullah'ın oğlu olan M. Y. bu evde yaşamaktadır) kabul edilerek sanıkların haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması gerekir.

Bu nedenle, haksız tahrik uygulamayan yerel mahkeme hükmünü bozmayan özel daire kararı yasaya aykırıdır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Dairenin sanıklar Saadet ve Songül hakkında müştekilere yönelik mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına, sanık Birsen'in müştekilere yönelik mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen bozma kararına sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi şeklinde bir bozma sebebi daha ilave edilmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 2. Ceza Dairesince 07.10.2013 gün ve 25067-22911 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar hakkında müştekiler A.. Y.., G.. Y.. ve M.. Y..'e yönelik olarak işlemiş oldukları konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlemesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlemesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay günü saat 01.30 sıralarında Eğil İlçesi Sarıca Köyünde müştekiler Abdullah ve Gazal'ın oğlu, müşteki M. Ş..'ın kardeşi olan M. Y..'in, sanık Birsen'in babası, sanık Saadet'in ağabeyi ve sanık Songül’ün de yakın akrabası olan A.D. isimli kişiyi aralarında çıkan tartışmada av tüfeğiyle vurarak öldürdüğü ve olaydan sonra köyden kaçtığı, olayı haber alan jandarmanın müştekilerin evine gelerek Mesut’u aramaya başladığı, evde bulamayınca diğer akrabalarının evlerinde aradıkları, bir süre sonra tekrar eve döndüklerinde sanıklarında içinde bulunduğu grubun müştekilerin evini taşlamaya başladıkları, jandarmanın müdahalesiyle evden uzaklaştırılan sanıkların 5-10 dakika sonra müştekilerin akrabası olan A.. T..’a ait evi ateşe verdikleri, jandarma görevlilerinin yangına müdahale etmek üzere müştekilerin evinden ayrılmasından sonra bu kez sanıkların müştekilere ait eve girerek yakmak suretiyle zarar verdikleri,

Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen olay yeri inceleme ve keşif tutanağında; Mesut Yüksel'in anne ve babası ile birlikte kaldığı evin yakıldığı, evin zeminle birlikte iki katlı olduğu, evin bütün camlarının kırık olduğu, içeriden dumanlar çıktığı bilgisine yer verildiği,

A. D.'u öldüren M. Y.’in, olay tarihi itibariyle 21 yaşında olup bekar olduğu, yanan evde anne ve babası ile evli olan ağabeyiyle birlikte yaşadığı, UYAP sisteminden alınan karar örneğine göre maktul Abdullah’ı kasten öldürmekten 5237 sayılı TCK’nun 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve bu hükmün Özel Dairece onandığı,

Müştekiler Abdullah, Gazal ve Mehmet Ş..'ın aşamalarda; evlerini G. B.'ın talimatıyla sanıkların yaktığını, olayın karakola yakın yerde olduğunu, kendilerini karakoldaki görevlilerin kurtardığını, dışarı çıktıklarında sanıkları gördüklerini, sanıklardan şikayetçi olduklarını ifade ettikleri,

Tanık Celal'in aşamalarda; Sarıca Karakolunda uzman çavuş olarak görev yaptığını, cinayet olayının haber alınmasıyla saat 03.00 sıralarında şüpheli Mesut'u aramak için birlikte yaşadığı babasına ait eve gittiklerini, evde bulamayınca diğer askerlerin müştekilerden Abdullah'ın kızkardeşinin evine gittiklerini, bir süre sonra geri geldiklerinde müştekilerin evine taşlar atılmaya başlandığını, 3-4 kişilik bayan grubunu uzaklaştırdıklarını, 7-8 dakika sonra evin yakınında bulunan A.. T..'a ait evin yandığını görmeleri üzerine müdahale ettiklerini, ancak bu kez müştekilerin evinden alevler yükseldiğini, evin yanına geldiğinde üç bayanın evden çıktığını, bu bayanların ise sanıklar olduğunu beyan ettiği,