muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6647, Karar No: 2006/8925, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6647 E.  ,  2006/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveli davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirketin üçüncü kişideki alacağının paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde davalının müvekkili ile garameye sokulduğunu, oysa gösterildiği şekilde davalının haczinin 02.06.2003 günü konulduğunu gösteren hiçbir belge olmadığını; kendi takip dosyalarından gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin üçüncü şahsın merkez adresine gönderildiğini oysa davalının takip dosyalarından üçüncü şahsın çeşitli adreslerine üç ayrı birinci haciz ihbarnamesi tebliğ edildiğini, paranın üçüncü şahsın merkezi tarafından icra dosyasına yatırıldığını; öte yandan davalının 2003/4491 sayılı dosyasındaki takibin kesinleşmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.İcra Mahkemesi'nce davalı yanın takip dosyasından gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin üçüncü şahsa 02.06.2003 günü tebliğ edildiği, davalının diğer takip dosyasının ise kesinleşmiş bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 28.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13261, Karar No: 2014/17617, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13261 E.  ,  2014/17617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı tefhim olunan 16/11/2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 28.11.2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8802, Karar No: 2014/16081, Tarih: 21.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8802 E.  ,  2014/16081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2012 tarih ve 2009/415-2012/438 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankada 2008 yılından bu yana mevduat sahibi olan müvekkilinin toplam 50.000,00 TL tutarındaki mevduatının her ay faizini aldığını, bu durumun 2009 yılının 10.ayına kadar devam ettiğini, bankaya giden müvekkilinin kendisiyle her zaman ilgilenen banka çalışanı davalı ...'in zimmetine para geçirdiğini öğrendiğini, yapılan incelemede müvekkiline ait paranın 09.03.2009 tarihinde çekildiğinin belirlendiğini, mevduatının müvekkiline ödenmediğini belirterek 50.000,00 TL'nin davalı bankaya yatırılma tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının dava konusu 50.000,00 TL'yi 03.09.2009 tarihinde bankadan çektiğini, yapılan incelemede dekont altındaki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalı bankada 50.000,00 TL tutarlı mevduat hesabı açtırdığı ve aylık olarak tahakkuk edilen faizleri çekerek hesabını yenilediği, davacının bilgisi dışında 09.03.2009 tarihinde bu paranın 49.997,00TL'sinin davacının imzasını taşıyan dekont ile çekilerek bankanın bir başka müşterisinin hesabına aktarıldığı, hesabın aktarıldığı müşterinin davalı banka çalışanının aile dostu olduğu, davalı banka çalışanının müşterilerin daha önceden boş dekontlara imzalarını almak sureti ile paralarını zimmetine geçirdiğinin teftiş heyeti raporunda belirtildiği, davacının parasını çekmiş gözüktüğü 09.03.2009 tarihinden sonra dahi davacıya faiz ödenmesine devam edildiğinin banka kayıtları ile sabit olduğu, işlemin davacının bilgisi dışında gerçekleştirildiği, olay sebebiyle her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren mevduat faiz oranları üzerinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı tarafça davalı nezdinde mevduat hesabında bulunan paranın iadesi istenilmekle taraflar arasındaki mevduat sözleşmesi sona ereceğinden, asıl para alacağının dava tarihinden itibaren mevduat faiziyle tahsili istenemeyecek olup, bu talebin dava dilekçesindeki istemin niteliği itibariyle avans faizi olarak anlaşılması gerekeceğinden mahkemece hükmedilen asıl alacağın avans faizini aşmamak kaydıyla infaz edileceğinin tabi bulunmasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.673,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2746, Karar No: 2011/5958, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2746 E.  ,  2011/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın ayrı ayrı İİK.nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık ... vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma kararının, sanık lehine olması nedeniyle CMK.nun 306. maddesi uyarınca kararı temyiz etmeyen diğer sanık ...'e de sirayetine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/149, Karar No: 2014/6903, Tarih: 26.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/149 E.  ,  2014/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2005/19-2012/90

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahiller H. E., F.. A.. ve A.. T.. vekili, davacı H.. K.. mirasçıları H.. K.. ve ark. vekili, davacılar H.. K.. ve H.. K.. vekili ile müdahil A.. T.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında K. İlçesi, D. Mahallesi ... ada 1 ilâ 22, 24, 25, 29, 31, 32, 33, 72, 73, 74, 75, 76, 78, 79, 80, 81, 463 ada 1 ve 2 numaralı parseller, Kadirli Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/143 Esas sayılı dosyasında dava konusu olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmişlerdir.

Kadirli Asliye Hukuk Mahkemesinde davacılar H.. K.. ve arkadaşları tarafından H. M. T., A.. T.., K.. T.., H. E.k, M.. E.. ve H.. E.. ile İ. K., Y., Fatma ve Ayşe A. aleyhine açılmış olan men'i müdahale davası, kadastro mahkemesine devredilmiştir. Yargılamaya, kadastro mahkemesinin 1993/31 E. sayısında devam edilmiş, kadastro mahkemesinde dava devam ederken dava konusu taşınmazlardan yer aldıklarını iddia eden bir kısım müdahiller satış senetlerine dayanarak davaya müdahil olarak katılmışlardır. 12.12.1994 tarihli dilekçeleriyle Orman Yönetimi 455 ada 29, 33 ve 79 numaralı parsellerin orman sayılan yerlerden olduğunu, bu nedenle orman olarak tesciline karar verilmesi talebiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece; davacı Orman Yönetiminin davasının kabulüne, davacılar H.. K.., H.. I.., S. K., M. Ö., H.. K.., H.. K.., M.. A.., F.. N.., A.K. Ö., C.. K.., K.. Ö.. ve A.. C.. (t.)'ın davalarının kabulüne, davacılar D. K. ve 79 arkadaşının davalarının kabulüne, müdahil davacılar H.. Ç.., S. Ç., A.. İ.., M.. Y.., N.. K.., S.. A.., M.. A.., R.. E.., Ş.. K.., N.. T.., İ.. A.., İ. T., Y.. G.., R.. G.., D.. K.., O.. G.., M.. K.., Y. K., Ali oğlu M.. K.. ve D. A.'ın davalarının kabulüne, müdahil davacılar A. T. ve M.. Ç..'un davalarının reddine, Kadirli İlçesi (D. Mahallesi) Ş. O. G. Mahallesi 455 ada 29 sayılı parselin 3299 m2 olarak, 455 ada 33 sayılı parselin 23648 m2 olarak, 455 ada 79 sayılı parselin 2720 m3 olarak orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 455 ada 1 ilâ 22, 24, 25, 31, 32, 72, 73, 74, 75, 76, 78, 80, 81 ve 463 ada 1 ve 2 nolu parselleri teknik bilirkişi M. K.nun 28/06/1996 tarihli raporuna göre tamamı ... pay kabul edilerek raporda isimleri belirtilen Hazine ve gerçek kişiler adlarına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hüküm, müdahiller M.. Y.. ve S.. A.., A.. C.., Mehmet ve Kamil T., H.. K.. ve H.. K.. tarafından temyiz edilmekle,Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 12/03/1998 gün ve 1998/1653-2629 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; ''Dava, gerçek kişiler arasındaki men'i müdahale davası aşamasında kadastro tesbit tutanakları düzenlenmesi sonucu tutanakların malik hanesi açık şekilde kadastro mahkemesine devredilmiştir. Taşınmazların gerçek kişilerin ortak miras bırakanı M. Ç. ve T. A.'den kaldığı açıklandığına göre, tüm mirasçıların dahil edilip, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince araştırma yapılıp, gerçek hak sahibinin belirlenmesi gerekir. Hükmü temyiz edenlerden H.. K.. kendisinin kök muris Mehmet'in Ümmügülsüm'den olma Mehmet'in kızı olduğu, ancak, davada taraf olmadığı gibi hissesini de kimseye satmadığı, dayanılan satış senetlerinin de sahte olduğunu bildirerek, hükmün bozulmasını istemiştir. Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda adı geçen Hatice'nin kök murisin mirasçısı olduğu açıklanmıştır. Mahkemece bu kişinin davaya dahil ettirilip, davacıların iddiası, davalıların savunmaları gözetilerek adı geçenin hissesini satıp satmadığının gözetilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yargılama devam ederken ;

Kasım oğlu Y.. T.. 29.05.2001 tarihli, A. F. oğlu E.. P.., 31.05.2001 tarihli dilekçesine ekli 12.02.1998 tarihli satış senedi, Mustafa oğlu B. A., 05.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 12 parça satış senedi, Muzaffer oğlu O. K. 30.05.2001 tarihli dilekçesine ekli 24.02.1982 tarihli satış senedi, Halil oğlu A.. K.. 22.05.2001 tarihli dilekçesine ekli tarihsiz satış senedi, Ali oğlu S.. Ü.. 25.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 03.09.1997 tarihli satış senedi, H.. G.. 25.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 10.01.1996 tarihli satış senedi, Durdu oğlu A.. I.., 21.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 01.02.1999 tarihli satış senedi, Osman oğlu M.. K.. 25.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 25.11.1991 tarihli satış senedi, M.. M.. 16.08.2001 tarihli dilekçesine ekli 10.05.1992 tarih ve 07.02.1994 tarihli satış senedi, Veli oğlu H.. Ç.. 12.07.2001dilekçesine ekli okunamayan tarihli satış senedi, A.. Ç.. 27.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 26.04.1997 tarihli satış senedi, Veli oğlu M.. Ç.. 28.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 20.12.1991 ve 15.04.1986 tarihli satış senedi, Kamil oğlu M.. D.., 27.06.2001 tarihli dilekçesine ekli 21.11.2000 tarihli satış senedi, Ali kızı N.. K.., 25.07.2001 tarihli dilekçesine ekli 29.09.1998 tarihli satış senedi, İsmail oğlu A.. M.. 12.09.2001 tarihli dilekçesine ekli 31.08.1998 ve 08.11.1998 tarihli satış senedi, Veli oğlu A. O. 12.08.2001 tarihli dilekçesine ekli 12.02.2001, 07.12.1998, 16.04.1996 ve 21.09.1992 tarihli satış senetleri, İbiş oğlu H.. Ç.. 20.09.2001 tarihli dilekçesine ekli 18.12.1983 tarihli satış senedi , Mehmet oğlu B.. Y.., 01.10.2001 tarihli dilekçesine ekli 30.05.1995 ve 01.07.1986 tarihli satış senedi, Mustafa oğlu Ş.. D.. 01.10.1991 tarihli dilekçesine ekli 02.05.1995 tarihli satış senedi Ahmet oğlu M.. İ.. 28.09.2001 tarihli dilekçesine ekli 17.05.1985 ve 19.04.1993 tarihli satış senetleri, Ali oğlu T.. A.. 21.09.2001 tarihli dilekçesine ekli 10.06.1987, 11.04.1996 tarihli satış senetleri, Mehmet oğlu A.. K.. 02.10.2001 tarihli dilekçesine ekli 10.06.1987 tarihli satış senedi, Ali oğlu M.. Y.. 15.10.2001 tarihli dilekçesine ekli 10.02.1993 tarihli satış senedi, Mustafa oğlu M.. K.. 15.10.2001 tarihli dilekçesine ekli 05.12.1995 ve 11.02.2000 tarihli satış senetleri, Hasan oğlu S.. Ç.. 25.12.2001 tarihli dilekçesine ekli 15.06.1986 tarihli satış senedi, Ali oğlu İ.. Ç.. 15.02.2002 tarihli dilekçesine ekli 20.09.1988 tarihli satış senedi, Mehmet oğlu D.. P.., 20.12.2001 tarihli dilekçesine ekli 05.09.1993 ve 15.10.1986 tarihli satış senedi, Hasan oğlu T.. Ç.. 25.12.2001 tarihli dilekçesine ekli 19.10.1986 tarihli satış senedi, Osman oğlu A.. T.., 11.02.2002 tarihli dilekçesine ekli 04.02.1997, 14.09.1994 ve 10.01.1987 tarihli satış senetleri, Süleyman oğlu K.. T.. 11.02.2002 tarihli dilekçesine ekli 06.12.1996, 10.01.1987 ve 10.01.1987 tarihli satış senetleri, H. M. oğlu S.. Ç.. 04.03.2001 tarihli dilekçesine ekli 04.03.2002 ve 10.10.1996 tarihli satış senetleri Ali oğlu D.. B.. 22.03