muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30267, Karar No: 2014/12044, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30267 E.  ,  2014/12044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/487-2013/625

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, tamamının yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranını ..ada.. parselde %. ve . parselde binde 6 olacağı gözetilmeden daha düşük oranda değer düşüklüğü olduğunu kabul eden rapora göre irtifak bedelinin az tesbiti,

2) Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsurun % 40 oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22481, Karar No: 2012/28948, Tarih: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22481 E.  ,  2012/28948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04.06.2012 gün ve 2012/5069 Esas - 2012/11732 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davalı idare vekilinin sair karar düzeltme istemleri HUMK.'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerin hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dairemizce, dava konusu 1074 parsel sayılı taşınmazın dere mutlak koruma alanında kalan bölümlerine ilişkin fen bilirkişisinin krokisine atıfta bulunularak kararın düzeltilerek onanmasına karar verilirken, maddi hata sonucu "2751 m2'lik" ibaresi yerine "işaretli 1470 m2'lik" ibaresinin yazıldığı anlaşılmakla, davalı idare vekilinin bu yöndeki karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 04.06.2012 gün ve 2012/5069-11732 sayılı düzeltilerek onama kararındaki [a) 2 nolu bendinden] kelimelerinden sonraki (işaretli 1470 m2'lik) kelimelerinin ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (2751 m2'lik) rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19949, Karar No: 2015/29311, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/19949 E.  ,  2015/29311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/150120

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2010/1557 (E) ve 2012/799 (K)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç adının “açığa imzanın kötüye kullanılması” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca suça uygulanacak cezanın belirlenmesinde gözönünde bulundurulması gereken hususlar açıklanmıştır. Somut olayda ilgili suç tanımında belirlenen cezanın alt ve üst sınırları arasında ceza tayin edilirken, cezanın

belirlenmesine ilişkin madde hükmünde gösterilen ölçütler dikkate alınacaktır. Bir suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkı kullanılacaktır. Ayrıca temel ceza belirlenirken aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasında "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklinde ifade edilen "orantılılık" ilkesi de gözetilecektir. Somut olayda ise, açığa imzanın kötüye kullanılması nedeniyle sanık hakkında cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıklar hakkında sabıkasız oluşları ve yargılama sırasında gösterdikleri pişmanlık dolayısı ile tekrar suç işlemeyecekleri yönünde oluşan kanaat ile TCK 51. madde uyarınca cezalarının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile haklarında başkaca takdiri indirim nedeni kabul edilmediğinden TCK 62. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9354, Karar No: 2013/6360, Tarih: 10.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9354 E.  ,  2013/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/440, Karar No: 2009/944, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/440 E.  ,  2009/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin eğitim kurumunda bulunmasının zorunlu olduğunu bildirerek kitap sattığını, müvekkilinin sözleşmeden caymasına karşın yapılan ödemelerin iade edilmediğini ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, yapılan ödemelerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 Sayılı Yasa’ya göre değil Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanunu hükümlerine göre değerlendirilmesinin gerektiğini, bu nedenle Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının işyerinde kullanmak üzere davalıdan kitap aldığı, davacının tüketici olmadığı gibi davalının da 4077 Sayılı Yasa’nın 3. maddesindeki tüketici tanımı içinde kabul edilemeyeceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5961, Karar No: 2016/22226, Tarih: 15.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5961 E.  ,  2016/22226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte 1998/ Ağustos ayından 2013 tarihine kadar çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının “muhtelif zamanlarda işe 19/06/2002 tarihinde girmiştir” yönünde beyanda bulunmuş ve iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalıya ait işyerinde toplam hizmet süresinin 13 yıl, 6 gün olduğu, dosya kapsamından hizmet akdinin davacının gerçek ücretini bordrolarına ve ... kayıtlarına yansıtılmadığı ve işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiği bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının bilirkişi raporunda belirtilen şekilde fazla mesai yaptığının ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığının bildirildiği, kullanmadığı izni olduğu, kendi feshi nedeni ile ihbar tazminatına hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Aynı kanunun 280. Maddesine göre “Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir”.

Aynı kanunun 280. Maddesine göre “Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir”.

Davalı vekili son celse için verdiği mazeret dilekçesinde bilirkişi raporuna itiraz süresinin henüz dolmadığını belirterek, yeni verilecek duruşma gününün buna göre tespit edilmesini talep etmiştir. Bu mazeret dilekçesi son duruşma zaptına geçirilmiş, mazeret kabul edilmekle birlikte kısa karar da verilmiştir. Ek bilirkişi raporunun 06/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği bilgisayar kayıtlarından anlaşılmaktadır. Karar tarihi ise 7 gün sonradır. Bilirkişi raporuna itiraz süresi dolmadan karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir.

2-Davacının hükme esas bilirkişi raporunda Mahkeme tarafından kabul edilen hizmet süresi iki dönem kabul edilmiştir. Ancak bu dönemler içinde de davacının aralıklı çalışması görülmektedir. Davacının bu dönemde aralıksız çalışıp çalışmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle gerekirse davacı asıl ...edilerek kendisine bu boşluk dönemleri açıklanarak bu dönemlerde ... iddiası olup olmadığı, bu boşlukların nedeni açıklatılmalı, tüm dosya kapsamı ve tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek hizmet dökümünde hiç bir yerde çalışması görünmeyen bu boşluk dönemlerinin hizmet süresine eklenmesi gerekip gerekmediği denetime elverişli şekilde araştırılmalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 15/12/2016 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16901, Karar No: 2013/20558, Tarih: 05.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16901 E.  ,  2013/20558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ve karşı davalı icra takibine yapılan, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının, davalı ve karşı davacı ise, ihbar tazminatı ile maddi ve manevi tazminatların ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davayıda kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ile aralarında iş akdinin devamı sırasında 16.01.1996 tarihinde iş garanti sözleşmesi niteliğinde ayrı bir sözleşme akdedilmiş olduğunu, bu sözleşme ile davalı tarafından işten ayrılmak isteyen davacıya İş Kanunundaki haklarının dışında son aldığı net maaşının çalıştığı yıl ile çarpımı tutarında ikramiye ödeneceğinin taahhüt edildiğini, davalının davacının haklarını kısıtlayıp yetkilerini kullandırmayarak psikolojik baskı uyguladığını, işverene ihtarname çekerek iş akdini feshettiğini, ikramiye alacağının tahsili için icra takibi başlattığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamı ile icra inkar tazminatı alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirket ortaklarından .. Özel Sağlık Hizmetleri Maden Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortağı olduğu halde, şirkete karşı haksız rekabet niteliğinde diyaliz merkezi işletmeciliği yapmak üzere Ahmet Akkurt tarafından kurulan başka bir diyaliz merkezine gitmek için istifa ettiğini ve işyerindeki işçileri ayartarak yeni çalıştığı diyaliz merkezine götürdüğünü, haksız davranışları ile işvereni maddi ve manevi zarara uğrattığını savunarak davanın reddine karar verilmesini karşı dava ile ihbar tazminatı, maddi ve manevi tazminat alacaklarının tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin istifa etmek suretiyle sona erdiği gerekçesi ile asıl dava yönünden; itirazın kısmen iptaline ve icra inkar tazminatı talebinin kabulüne, karşı dava yönünden; ihbar tazminatı talebinin kabulüne, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Sözleşmede düzenlenen “.... kendi isteği ile işyerinden ayrılmak isterse çalıştığı yıl çarpı son aldığı net ücret üzerinden ikramiye alacaktır.” Hükmü kıdem tazminatı mahiyetindedir. İşçi kendi isteği ile dahi ayrılsa işten ayrılma tazminatını ödemeyi davalı kabul etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Sözleşmede düzenlenen “.... kendi isteği ile işyerinden ayrılmak isterse çalıştığı yıl çarpı son aldığı net ücret üzerinden ikramiye alacaktır.” Hükmü kıdem tazminatı mahiyetindedir. İşçi kendi isteği ile dahi ayrılsa işten ayrılma tazminatını ödemeyi davalı kabul etmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun yürürlüğü öncesinde, 1475 sayılı Yasanın 98/D maddesi uyarınca, kıdem tazminatının yasaya aykırı olarak ödenmesi cezai yaptırıma bağlanmıştı. Sözü edilen hüküm 4857 sayılı İş Kanunu döneminde yürürlükten kaldırılmış olsa da, tavanı öngören 14 üncü madde halen yürürlüktedir. Buna göre kıdem tazminatı tavanını öngören kuralın mutlak emredici olduğu kabul edilmelidir. Öğretide kıdem tazminatı tavanını bertaraf eden sözleşme hükmünün batıl olduğu görüşü ileri sürülmüştür (Akyiğit, Ercan: İş Kanunu Şerhi, 2. Baskı ... 2006 s. 2486; Mollamahmutoğlu, Hamdi: İş Hukuku, 3. bası, ... 2008, s. 838; Çelik, Nuri: İş Hukuku Dersleri, 21.bası, s. 316. ; Şahlanan, Fevzi: Kıdem Tazminatı Tavanının Mutlak Emrediciliği, Sicil, Sayı 12, s. 44).

Dairemizce de kıdem tazminatı tavanının yasada emredici şekilde düzenlendiği ve işçi yararına olsa da tavanı arttıran ya da tümüyle ortadan kaldıran sözleşme hükümlerinin geçerli olmadığı sonucuna varılmıştır.

Ancak mahkemece tavan gözetilmeden bu istemin kabulü hatalıdır.

3- 16.01.1996 tarihli sözleşmenin 4. Maddesinde davacının kendi isteği ile ayrılması durumunda ödeneceği kararlaştırılan ikramiyenin ödeme koşulu olarak davacının ihbar önellerine riayet etmesi gerektiğine ilişkin bir hüküm bulunmaması da dikkate alınarak davalı işverenin ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4-Davacı tarafından talep edilen alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3575, Karar No: 2015/17026, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3575 E.  ,  2015/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/84-2014/462

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Mahkemece davanın Cumhuriyet Savcısı ve Hazineye ihbarı sağlanmadan yargılamanın sonuçlandırılması,

2-Davalı tarafın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu raporların da değerlendirilmesi suretiyle Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor aldırılması gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/597, Karar No: 2019/9376, Tarih: 25.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/597 E.  ,  2019/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1-2, 50/1-a, 4, 52/1-2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın şantiye şefi olarak çalıştığı işyerinde, işçi ...’ın çatı katında bulunan havalandırma boşluğundan zemin kata düşmesi neticesinde hayatını kaybettiği olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, şantiye şefi olan sanığın iş sağlığı ve güvenliğine uyulup uyulmadığı konusunda denetimde bulunma ve aykırı bir durum gördüğünde giderme yükümlülüğünün bulunduğu ancak çatı katında bulunan havalandırma boşluğunun etrafında yeterli güvenlik önlemlerinin alınmamış olmasıyla ve bu konuda işçilerin uyarılıp gerekli dikkat ve özeni gösterip göstermedikleri konusunda denetlemeyen sanığın üzerine düşen denetim yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmakla, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece sanık hakkında daha önce aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçe gösterilerek CMK 231. maddesinin uygulanmamış olmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmadığından bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.