muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/396, Karar No: 2020/8782, Tarih: 21.12.2020

Bu durumda, KTK'nın 111. maddesindeki düzenlemenin açıkça “anlaşmalar veya uzlaşmalar”a yönelik olduğu, dava konusu edilen maluliyet nedeni hakkında taraflar arasında düzenlenmiş bir ibraname bulunmadığından bu davada 2 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanma imkanının söz konusu olmadığı gözetilerek mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile verilen karar doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince istinaf mahkemesinin davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine dair kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10734, Karar No: 2017/12353, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10734 E.  ,  2017/12353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki .... mahallesi 1003 ada 68 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5547, Karar No: 2012/5572, Tarih: 21.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5547 E.  ,  2012/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenlemek suçundan sanık Siber Arı'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/07/2011 gün ve 2010/1477 E. 2011/1396 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37722, Karar No: 2019/462, Tarih: 07.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/37722 E.  ,  2019/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43, 62, 49, 50, 52, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında tayin edilen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin yanı sıra uygulamada yeri bulunmayan aynı Kanun'un 50/1-a maddesine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanıkların suç tarihinde, hayvancılık ile uğraşan katılanların yanına gelerek ve hayvan alım satımı ile uğraştıklarını, hayvan alacaklarını ve parasını da peşin olarak vereceklerini söyleyerek katılanların inanmalarını sağladıktan sonra, katılanlar ile 218 adet küçükbaş hayvanı 30.533 TL'ye almak üzere anlaştıkları ve peşin olarak 3.000 TL vererek paranın geri kalanını Aksaray'da vereceklerini söyledikleri, ardından hayvanları da alarak katılanlar ile birlikte Aksaray'a geldikleri,... Ticaret isimli bir yere gittikleri ve katılanlara burada beklemelerini, kendilerinin bankadan para çekip geleceklerini söylemelerine rağmen bir daha gelmedikleri, bu suretle teselsülen dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16629, Karar No: 2013/3292, Tarih: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16629 E.  ,  2013/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı-davacı (kadın) vekilinin, temyiz dilekçesinde imzası bulunmamaktadır.

Temyiz dilekçesi elektronik ortamda (UYAP) verilmiş, dosyaya elektronik ortamdan alınan çıktısı konulmuştur. Elektronik ortamdan çıkartılan fiziki örneklerin "aslının aynısı olduğu" belirtilerek, hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi zorunludur (HMK. md. 445/3). Dosyadaki temyiz dilekçesinde temyiz edenin ıslak ve güvenli elektronik imzası bulunmadığı gibi, "aslının aynısı olduğuna" ilişkin bir onay imzası ve mühürü de bulunmamaktadır. Bu haliyle geçerli bir temyiz dilekçesinin varlığından söz edilemez. O halde elektronik ortamdan çıktısı alınan temyiz dilekçesinin "aslının aynısı " olduğunun dilekçe üzerine belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/28686, Karar No: 2014/39961, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28686 E.  ,  2014/39961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/1241-2014/494

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.005,29 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.005,29 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/1241 esas 2014/494 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/1241 esas 2014/494 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7075, Karar No: 2016/5030, Tarih: 21.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7075 E.  ,  2016/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 157/1, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ve 75 gün adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, kendisi adına kayıtlı olmayan cep telefonuyla katılanı arayarak terörle mücadelede polis olduğunu, isminin ... olduğunu, adına hat, kredi kartı ve hesaplar açıldığını, terör örgütlerinin bankalardan para aldıklarını, banka içinden birilerinin bu işlemlere yardımcı olduğunu, yardımcı olan kişilerin kimler olduğunun tespiti amacıyla numarasını verdiği ... adına açılan hesaba yüklü miktarda para yatırması gerektiğini söylemesi üzerine, katılanın 100.000 TL'yi sanık ...'ın beyan ettiği diğer sanık ... adına açılan hesaba havale ettiği, sanıkların para yatırıldıktan sonra bankaya giderek çekmeye çalışırken yakalandıklarından, eylemlerinin dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar müdafiinin, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmolunan cezaların, teşebbüs nedeniyle indirimi yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Hapis cezası yanında hükmedilen 75 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından teşebbüse ilişkin bölümlere "TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasına "sanıklar hakkında hükmolunan 75 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek sanıkların ayrı ayrı 1.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17579, Karar No: 2015/1118, Tarih: 23.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17579 E.  ,  2015/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Temyiz isteminin reddi

Taksirle yaralama suçundan sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 89/1, 2-a, 52/2-4. maddeleri gereğince tayin edilen 2700 TL adli para cezasının, miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 22.05.2014 tarihli ek kararın, sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 02.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ek kararı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 03.07.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle reddine ilişkin, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03.07.2014 tarih ve 2012/389 esas 2014/185 karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3944, Karar No: 2012/7062, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3944 E.  ,  2012/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda "satış bedelinin tapu kaydı ve veraset ilamındaki paylar doğrultusunda paylaştırılmasına" karar verildiği halde gerekçeli hükümde "satış bedelinin tapu kaydı ve veraset ilamındaki paylar doğrultusunda paylaştırılmasına" ve "satış işlemlerinde 29.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen B harfi ile gösterilen bina ile dam ve samanlığın ana parsele oranı %46 olarak kabulü, bu taşınmazların bedelinin davalı ...'e ödenmesine" karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9783, Karar No: 2013/6472, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9783 E.  ,  2013/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 27. Asliye Mahkemesinden verilen 25.06.2008 gün ve 2007/484 Esas, 2008/367 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Temyiz dilekçesinde sanığın akıl hastası olduğunun iddia edilmesi, ekinde bulunan ... Devlet Hastanesinin 07.08.2008 tarihli raporunda psikotik bozukluk olup sakatlık oranının %50 olduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın akıl hastalığının bulunup bulunmadığı, varsa akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı usulen araştırılıp raporla saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 13.12.2010 gün ve 798 sayılı Kararı ile ... 27. Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın ... 20. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17584, Karar No: 2012/3183, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17584 E.  ,  2012/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi . .. A.Ş. aleyhinde Yargıtay 13. H D.'nin onama ilamında hükmedilen 8.613.55 TL onama harcı ve 67,20 TL peşin harcın tahsili amacıyla A..G.. ve arkadaşlarınca örnek 4-5 numaralı ödeme emri ile ilamlı takip başlatıldığı, borçlunun takibin iptali talebi üzerine mahkemece, borçlunun ödemesi gereken bu harcın alacaklı tarafından Devlete ödendiğinden, alacaklının talebinde bir usulsüzlük olmadığından şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Takip dosyası ve dayanağı 13.HD.'nin 2009/8403 esas - 2009/11017 karar sayılı ve 06.10.2009 tarihli ilamı incelendiğinde, onama ve peşin harcın davalı .. Tic. ... A.Ş.ce Devlete ödenmesine hükmedildiği, borçlu tarafında alacaklıya ödenmesine karar verilen bir bedelin bulunmadığı, alacaklının bu harcı borçlu adına Devlete ödediğine dair bir belgenin de ibraz edilmediği, icra mahkemesine alacaklı vekilince sunulan 04.09.2008 tarihli ve 43136 sıra nolu 8.546,40 YTL miktarlı harç makbuzunun da bu harca ilişkin olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece ilamda alacaklı lehine hükmedilen bir bedelin bulunmadığı nazara alınarak, takibin iptaline karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5224, Karar No: 2011/15248, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5224 E.  ,  2011/15248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ve davalı arasında yapılan ticari alışveriş sonucuna bağlı fatura ve müstenitleri gereği davalıdan 2.130,29 TL alacaklarının bulunduğunu, davalının borcunu ödememesi nedeniyle icra takibi yaptıklarını, davalı yanın takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek, yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın satış ilişkisine dayandığı, davalı tarafından borç ilişkisi inkar edilmekle ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davacı tarafın satış ilişkisini yazılı delillerle kanıtlamak zorunda olduğu, ibraz edilen faturanın tek başına satış sözleşmesinin varlığını kanıtlayamadığı, kendisine davalı tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması üzerine davalı şirket yetkilisinin dava konusu faturalardaki malları teslim almadığını, davacıya borcu olmadığını beyan etmesi sonucunda sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22038, Karar No: 2014/20978, Tarih: 17.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22038 E.  ,  2014/20978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2013

NUMARASI : 2012/471-2013/595

B.. Ş.. tarafından mirasçılık belgesi istemi ile açılan davanın kabulüne dair Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.08.2013 gün ve 471/595 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 365 ada 18 sayılı parselde bulunan taşınmazın alt miras bırakanı babası S.. Y.. ile kök miras bırakanı babaannesi Selime’nin ½ paylı olarak kayıt maliki olduklarını, Selime’nin 1950 yılından önce öldüğünü, mirasçılarına ulaşılabildiğini açıklayarak Selime’ye ait mirasçılık belgesinin verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Getirtilen nüfus kayıtlarına göre 1950 yılından önce ölen miras bırakan Selime’nin mirasının 107.520 pay kabulü ile mirasçıları belirtilerek payları oranında mirasçılara isabet ve aidiyetine hükmedilmiştir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açılır ve miras bırakanın ölümü ile birlikte kendiliğinden mirasçılara intikal eder. Mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 sk 17.md.)

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, davacı, dava dilekçesi ve yargılama oturumlarında alınan beyanlarına göre; kök miras bırakan Selime’nin 1950 yılından önce öldüğünü, S.. Y..’ın, Selime’nin oğlu olduğunu, babası Selim’in Cemile ile evliliğinden doğduğunu, annesi Cemile’nin bir başkası ile olan ilk evliliğinden de çocukları bulunduğunu, miras bırakan babası Selim’in 18.11.1977 yılında, annesi Cemile’nin 05.12.1980 yılında öldüğünü açıklayarak hem babası hem de annesi sebebiyle mirasçı bulunduğunu açıklayarak pay oranlarının buna göre değerlendirilerek mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir. Mahkemece kök miras bırakan Selime’nin mirasının toplam 107.520 pay kabul edilerek, bu pay üzerinden mirasçıların payları belirlenmiş ise de; davacı ve kardeşi olan G... Y..’ın anneleri alt miras bırakanları Cemile’den dolayı da mirasçı olmalarına rağmen payları eksik hesaplanarak hüküm kurulmuştur. Miras açıldıktan sonra ölen mirasçının hakkı kendi mirasçılarına intikal eder. Diğer deyişle kök miras bırakan