muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15222, Karar No: 2013/21125, Tarih: 03.07.2013

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, " karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2013 gün ve 2013/73784 sayılı yazısı ile;

"Daire'nin onama kararının yerinde olmadığı değerlendirilmiştir. Zira mahkemenin teşdit gerekçesi yerinde değildir. Mahkeme sanığın yaptığı inşaatın büyüklüğünü, bir kısmının hazine arazisinde ve orman arazisinde olmasını teşdit sebebi olarak göstermiştir. Hazine arazisine ve orman arazisine yapılan tecavüz tespit edilmiş ise başka suçların konusunu oluşturmaktadır. Başka suçun konusu olabilecek bir eylemden dolayı sanık hakkında teşdit uygulanması yerinde değildir. O zaman diğer suçlarının tespiti durumunda o suçlar içinde imar kirliliğine neden olma eylemi ayrıca teşdit sebebi olarak gösterilse sanığa hem birden fazla suç için ceza verilmiş olacak hem de bu suçlar birbiri için teşdit sebebi olarak gösterilecektir. Bunun kabulü halinde başka suçları işleyip işlemediği sabit olmadığı halde o suçlardan dolayı sanıklar hakkında teşdit uygulanmasının yolu açılacaktır. Ayrıca orman arazisi olduğu belirtilen yerin 2B kapsamında olan orman arazilerinden olup olmadığı ve sanığın burasını satın almak için girişimde bulunup bulunmadığı da tespit edilmemiştir. Mahkemenin teşdit nedenlerinin yapılan açıklamaya göre yerinde olmadığı açıktır. Sanık hakkında tayin edilen cezada fazladır sanığa verilebilecek cezanın üst haddi 5 yıl olduğu halde sanık hakkında teşdit uygulanırken TCK'nın 61.ve 3. maddelerindeki kıstaslara uyulmadığı da düşünülmektedir. Zira inşaatın büyüklüğü ile hazine ve orman arazisinde olması gerekçe gösterilerek uygulanan teşditte bina 20 katlı olsaydı veya katı fazla olmazsa dahi çok geniş bir kapalı alana sahip olarak yapılsaydı o zaman ne kadar ceza verilecekti. Sanık hakkında bu şekilde ceza tayinin yerinde olmadığı ve gösterilen gerekçenin de yetersiz olduğu kabul edilmektedir.

Ayrıca İmar Kanunu’nun 32. maddesi "Bu Kanun hükümlerine göre ruhsat alınmadan yapılabilecek yapılar hariç; ruhsat alınmadan yapıya başlandığı veya ruhsat ve eklerine aykırı yapı yapıldığı ilgili idarece tespiti, fenni mesulce (...) tespiti ve ihbarı veya herhangi bir şekilde bu duruma muttali olunması üzerine, belediye veya valiliklerce o andaki inşaat durumu tespit edilir. Yapı mühürlenerek inşaat derhal durdurulur.

Durdurma, yapı tatil zaptının yapı yerine asılmasıyla yapı sahibine tebliğ edilmiş sayılır. Bu tebligatın bir nüshası da muhtara bırakılır. Bu tarihten itibaren en çok bir ay içinde yapı sahibi, yapısını ruhsata uygun hale getirerek veya ruhsat alarak, belediyeden veya valilikten mührün kaldırılmasını ister.

Durdurma, yapı tatil zaptının yapı yerine asılmasıyla yapı sahibine tebliğ edilmiş sayılır. Bu tebligatın bir nüshası da muhtara bırakılır. Bu tarihten itibaren en çok bir ay içinde yapı sahibi, yapısını ruhsata uygun hale getirerek veya ruhsat alarak, belediyeden veya valilikten mührün kaldırılmasını ister.

Ruhsata aykırılık olan yapıda, bu aykırılığın giderilmiş olduğu veya ruhsat alındığı ve yapının bu ruhsata uygunluğu, inceleme sonunda anlaşılırsa, mühür, belediye veya valilikçe kaldırılır ve inşaatın devamına izin verilir.

Aksi takdirde, ruhsat iptal edilir, ruhsata aykırı veya ruhsatsız yapılan bina, belediye encümeni veya il idare kurulu kararını müteakip, belediye veya valilikçe yıktırılır ve masrafı yapı sahibinden tahsil edilir." şeklindedir. Bu şekildeki bir düzenlemeye göre idare Kanunun kendisine vermiş olduğu bu açık görevi ve yetkiyi kullanmamıştır. Eğer bu yetki zamanında kullanılsa ve verilen görevin gereği yerine getirilmiş olsaydı daha temelden inşaatın yapılması engellenmiş olacaktı. İdare kendisine verilen yetkiyi zamanında kullanmamıştır. Bu yetkiyi daha sonraki aşamalarda da kullanmamıştır. Adeta inşaatın yapılmasına göz yummuştur. Sanıkta büyük harcamalar yaparak bir bina yapmıştır. Bu aşamada sanığın yapıyı yıkmasını beklemek hakkaniyete de uygun değildir. Bu yapının bu aşamadan sonra yıkılması aynı zamanda milli ekonomiye de zarardır. Bu şekilde inşaat yapmaktan dolayı sanıklar hakkında idari para cezasına da hükmedilmektedir. İdareler bir takım mülahazalar ile yapıları yıkmamakta, mahkemeleri de idari olarak yerine getirmedikleri bu görevleri için aracı olarak kullanmaktadırlar. Bu nedenlerle suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan ve dosyaya yansıyan toplumdaki sosyal konumu da dikkate alınmadan sanık hakkında seçenek yaptırımlara çevrilemeyecek biçimde ceza belirlenmesi ve alt hadden fazla uzaklaşılması yerinde değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 29/11/2012 gün ve 2012/5644 Esas, 2012/28291 Karar sayılı ONAMA İLAMININ KALDIRILMASINA,

3- Kestel( Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.06.2009 tarih, 2008/214 Esas, 2009/162 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçeye göre BOZULMASINA,

4-Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise, itirazın incelenmesi bakımından 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,

Karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri, orantısız ceza uygulaması nedeniyle yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 29/11/2012 gün ve 2012/5644 esas, 2012/28291 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri, orantısız ceza uygulaması nedeniyle yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 29/11/2012 gün ve 2012/5644 esas, 2012/28291 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Kestel ( kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.06.2009 tarih ve 2008/214 esas, 2009/162 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kestel Belediye Başkanlığının 13/06/2008 tarihli yazısında suça konu binanın yapıldığı Saitabat Köyü’nün ilçeye imar yönünden bağlı olduğu belirtildiğinden, 3194 sayılı Kanun’un 5. maddesindeki “Mücavir Alan; imar mevzuatı bakımından belediyelerin kontrol ve mesuliyeti altına verilmiş olan alanlardır.” hükmü ile 45/2. maddesindeki “….Mücavir alanın ilgili belediye sınırına bitişik olması gerekmez. Ayrıca, bu alanlar köyleri de ihtiva edebilir….” şeklindeki hükmü ve TCK’nın 184/4. maddesindeki “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tâbi yerlerde uygulanır.” biçimindeki düzenlemesi göz önünde bulundurulup, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun geçici 2. maddesi hükümleri de gözetilerek, suça konu köyün orman köyü olup olmadığı ve Belediyenin mücavir alanında kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; suç işlenmesiyle bozulan toplum düzeninde adaletin sağlanması için suç işleyen kimseye uygulanacak ceza hukuku yaptırımlarının haklı ve ölçülü olması gerekir. Çünkü, ancak haklı ve suçun ağırlığıyla orantılı bir yaptırım ile suç işleyen kişinin bu fiilinden pişmanlık duyması sağlanabilir ve yeniden topluma kazandırılması söz konusu olabilir. Yine bireylerin hukuka olan güvenlerinin pekişmesi ve cezanın caydırıcılık etkisinin doğru biçimde gösterilebilmesi için de ceza hukukunun temel ilkelerinden olan orantılılık ilkesine uymak gerekir. Anayasanın 141, TCK'nın 3/1 ve CMK'nın 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak, orantılı ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması gerekmesine karşın, bir kısmı 2004 yılından itibaren sanığın mülkiyetinde olan 22 nolu parselde diğer kısımları komşu parsellere taşan suça konu bina nedeniyle, taşan kısımların Hazine ve orman arazisi olduğu gerekçe gösterilip, savunmada belirtildiği üzere sanığın 2B arazisi olan bölümler ile ilgili satın alma başvurusunun bulunup bulunmadığı da araştırılmadan, yazılı şekilde alt sınırdan orantılılık ilkesine aykırı olacak derecede uzaklaşılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4918, Karar No: 2008/7117, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4918 E.  ,  2008/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Sarız Sulh Hukuk ile Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nişandan cayma nedeniyle alacak istemidir.

Dosya kapsamından davanın 14.12.2006 tarihinde 5.000 -YTL. değer gösterilerek açıldığı, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulduğu, nişandan dönülmesi sebebiyle yapılan masrafın talep edildiği anlaşılmaktadır.

Sulh Hukuk Mahkemesi uyuşmazlığın nişanlanmadan kaynaklandığı ve Aile Mahkemesini ilgilendirdiği ve Aile Mahkemesi olmayan yerlerde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

T.M.Y.'nın 118-123. maddelerinde nişanlanma ve nişan bozulmasının sonuçları düzenlenmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemeleri Kuruluş Yasasının 4. maddesine göre 4721 Sayılı T.M.Y.'nın 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitapta yeralan işlere ilişkin davaların aile mahkemesinde görüleceği yasa hükmü karşısında T.M.Y.'nın 2. kitabında yer alan uyuşmazlığının Aile Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Sarız Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1965, Karar No: 2010/7477, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1965 E.  ,  2010/7477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN MAHKEMENİN : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 10.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2008 tarih ve 2008/229 - 2008/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, müvekkillerinin davalı denizcilik işletmelerine ait, diğer davalının sevk ve idaresindeki deniz otobüsünde yolcu olarak bulunmakta iken 13.08.2007 tarihinde Zeytinburnu Ağırkapı bölgesinde Salih Reis - 4 isimli deniz otobüsü ile kuru yük gemisinin çarpışması sonucu müvekkillerinin yaralanarak maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, asıl davada davacı ... için 525,00 YTL maddi, 10.000,00YTL manevi, küçük ... için 10.000,00 YTL manevi tazminatın, birleşen davada davacı Mahinur için 2.835,00 YTL maddi, 15.000,00YTL manevi, küçük ... için 15.000,00 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin görevli olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Yargıtay içtihatlarında alışverişte düşüp ayağı kırılan kişinin tazminat davası ile otelde kalan kişinin düşüp ayağını kırması nedeniyle açtığı tazminat davasının tüketici mahkemelerinde görüleceğinin kabul edildiği, somut olayda da tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen her iki dosyada da mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin bu nedenle reddine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Bakırköy Tüketici Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HUMK’nun 382. ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır. Hatta, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı Kararı’nda da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olaya gelindiğinde, mahkemece verilen kısa kararda, “500,00 YTL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” dair hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararda “her iki dosya için ayrı ayrı 500,00 YTL ücreti vekalet taktiri ile davacılardan tahsili ile davalılara verilmesine” karar verilmiştir. Bu şekilde kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açılması doğru olmadığından kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

2- Kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili bulunması nedeniyle davacılar vekilinin vekalet ücretien yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

3- Kabule göre ise 20.04.2004 tarih ve 5136 sayılı Kanun ile TTK’nun 4. maddesine eklenen son fıkra ile Denizcilik İhtisas Mahkemeleri’nin kurulması öngörülmektedir. Bu hükme göre, “İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığı’nca, bu Kanunun Dördüncü Kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından belirlenir”. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 20.07.2004 gün ve 370 sayılı kararı ile İstanbul’da Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurulup, faaliyete geçirilmiş ve yargı alanı İstanbul ili mülki sınırları olarak belirlenmiş olup, bu hususlar Kurul’un 24.03.2005 tarih ve 188 Sayılı Kararı ile de bir kez daha vurgulanmıştır. Tazminata konu somut olay deniz taşımacılığı sırasında meydana gelen kaza nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup bu tür davalara bakmaya Denizcilik İhtisas Mahkemesi görevlidir. Bu husus nazara alınmadan Tüketici Mahkemeleri’nin görevli olduğu yönünde hüküm tesisi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7836, Karar No: 2021/1346, Tarih: 09.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/7836 E.  ,  2021/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Marmara Üniversitesinde öğrenci olan katılanın olay günü Anadolu Hisarı Kampüsüne, yayalar için ayrılmış bölümden değil de araç girişi için otomatik bariyer bulunan alandan kampüse henüz giriş yapmış bir araç nedeniyle yukarıda olan bariyerin altından giriş yapmak istediği sırada metale duyarlı olan bariyerin kapanması sırasında katılanın başına çarpması sonucu katılanın yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralandığı olayda, üniversitenin otoparklarının kiralanmak suretiyle sanık ...’ın sorumlusu olduğu lojistik firmasınca işletildiği, söz konusu firma tarafından araçların giriş çıkışlarını denetleyen ve ödeme işlemlerine bakmak üzere sanık ...’nin görevlendirildiği, kampüs girişinde araçların giriş ve çıkışları ile yaya girişlerinin ayrı bölümlerden yapılmak üzere düzenlendiği, bariyerlerin üzerinde yayaların giremeyeceğine ve bariyer altından geçilmemesi gerektiğine dair uyarıcı levhalar bulunduğu, ayrıca katılanın üniversite tarafından görevlendirilen ve kapıda bulunan güvenlik görevlisi tarafından da sözlü olarak uyarıldığı da dikkate alındığında, yukarıda vazifeleri izah edilen sanıklar ile üniversitenin kampüs sorumlusu olan diğer sanık ...’a atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9737, Karar No: 2016/13394, Tarih: 04.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9737 E.  ,  2016/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra, inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının değişen alt işverenler nezdinde güvenlik görevlisi olarak davalı kurumda çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının aynı işyerinde kesintisiz çalışmaya devam ettiği ve işyeri devri nedeniyle iş sözleşmesinin devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve davacının işyeri devri kapsamında olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

İşyeri devri halinde işyerinde mevcut iş sözleşmeleri de devir kapsamında yer alıp yeni işverenle devam etmektedir. Ancak bunun için öncelikle işyerinde devam eden iş sözleşmesi ya da sözleşmelerinin bulunması gereklidir. Haliyle devirden önce sona erdirilen iş sözleşmeleri devir kapsamında yer almamaktadır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin dava dışı alt işverence bildirim süresi verilip 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca feshedilmiştir. Fesihten sonra artık yeni alt işveren nezdinde çalışmaya başlama, yeni bir iş sözleşmesine dayalıdır. Mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek davanın reddi hatalıdır. Davacının iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı taleplerinin hüküm altına alınması gereklidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/10954, Karar No: 2018/25, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10954 E.  ,  2018/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2011/18598, Karar No: 2011/21842, Tarih: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18598 E.  ,  2011/21842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.