muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3865, Karar No: 2024/6783, Tarih: 21.10.2024

3.Sanığın Mağdura Yönelik Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın mağduru av tüfeği ile sağ el, göğüs ve karın bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama

sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek asgari oranın bir miktar üzerinde cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde makul (12) yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanığın Maktule Yönelik Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/2183 Esas, 2023/196 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan Kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (2023 yılı) 14/1. maddesi uyarınca ilk derece yargılaması için 17.400 TL, istinaf aşamasında yapılan birden fazla duruşma için belirlenen 11.000 TL olmak üzere toplam 28.400 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan Kurum'a verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanığın Mağdura Yönelik Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi "teşebbüs indiriminin derecesinin belirlenmesi" yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/2183 Esas, 2023/196 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1267, Karar No: 2023/1120, Tarih: 20.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1267 E.  ,  2023/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, kamu düzeni gereğince kaldırılmasına ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu olan miktar 54.010,00 TL ve temyize konu edilen toplam miktar 54.010,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Davalı vekili temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1338, Karar No: 2015/19164, Tarih: 10.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1338 E.  ,  2015/19164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının 19.07.2010 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle ikametinde arama yapıldığını belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı; 07.01.2009 tarihinde... İlçesi ... Mahallesi... Mevkiinde bulunan ikametinde arama yapıldığını, ancak arama kararının ölçüsüz şekilde gerçekleştirildiğini, arama işleminin yasal mevzuata uygun yapılmadığını, kendisini suçlamak için suç malzemelerinin evine konulduğunu, ev içindeki gizli bölmede bulunan Cumhuriyet altını ve bileziklerden oluşan bir kısım ziynet eşyasının arama tutanağına kaydedilmediğini, bu kapsamda 4.000 adet kitap, 10 adet arı kovanı, 4 adet antika örme halı, 900 adet Cumhuriyet altını ve 8 adet altın bileziğinin kaybolduğunu, buna ilişkin olarak... Cumhuriyet Başsavcılığına 2011/74453 soruşturma sayılı dosyasında suç duyurusunda bulunduğunu, bu arama nedeniyle toplum nazarında küçük düşürüldüğünü, ailesinin ve kendisinin toplum içinde bulunduğu konum gereği telafisi mümkün olmayan bir duruma düşürüldüğünü belirterek, ölçüsüz gerçekleştirilen arama nedeniyle 410.000 TL maddi ve 90.000 lira manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamında, 07/01/2009 tarihinde gerçekleşmiş olan aramaya istinaden düzenlenen arama tutanağına göre; davacının kullandığı ev içinde ve eve ait bodrumda özetle, 20 adet el bombası maşası (fünyeli), 20 adet tapalı el bombası gövdesi, 2 adet savunma tipi el bombası, 2 adet av tüfeği, 1 adet seyyar dipçikli otomatik tüfek, 4 adet tabanca, 1.719 adet 9 mm çaplı dolu fişek, 81 adet 7,65 mm çaplı dolu fişek, 3.471 adet 7,62 mm çaplı dolu fişek, 10 adet 9,65 mm çaplı dolu fişek, 3 adet M-16 fişeği, 1 adet G-3 alev gizleyeni, 2 adet keskin nişancı tüfeği dürbünü, 67 adet av fişeği, 10 tüp bakım yağı, 11 mikro kaset, 6 adet el dürbünü, 11 adet bilgisayar disketi, 7 adet VHS video kaset, 8 adet kamera kayıt kasedi, 1 adet bataryası ile birlikte el telsizi, 8 adet kalaşnikof şarjörü, 7 adet tabanca şarjörü, 1 adet metal eğitim tabancası, 18 adet uzun namlulu silah temizleme harbisi, 2 adet silah temizleme spreyi, 1 kutu silah temizleme malzemesi, 1 adet askeri kasatura, 1 adet silah atışında kullanılan kulaklık, alüminyum teller, 2 adet sustalı çakı, 9 adet kama, 6 adet çakı, 1 adet silah ucuna takılabilen bıçak, 1 poşet ilk yardım malzemesi, 2 çift araç plakası, 1 adet çantası ile birlikte kamera, 1 adet fotoğraf makinası, 3 not defteri, 11 ajanda, 2 banka hesap cüzdanı, çok sayıda yazılı doküman, gazete küpürlerinin ele geçirildiği yine aynı tutanakla askeri malzeme olduğu değerlendirildiği için soruşturma sırasında 20.03.2009 tarihinde askeri makamlara teslim edilen; 29 çift askeri bot, 3 çift iskarpin ayakkabı, 60 takım yazlık askeri kamuflaj elbise, 12 adet askeri yağmurluk, 15 takım askeri kamuflaj, 25 adet asker şapkası, 17 adet asker parkası, 2 adet askeri kaşe kaban, 11 adet hücum yeleği, 5 adet askeri parke, 1 adet üzerinde Alman bayrakları bulunan askeri üniforma, 2 adet askeri tulum, 1 adet askeri pantolon, 47 adet askeri iç çamaşırı, 5 adet tek eldiven, 10 adet çeşitli ebatlarda askeri çanta, 7 adet kumaş silah kılıfı, 5 takım askeri kamuflaj elbisesi, 3 adet askeri parke, 4 parça askeri kumaş, 2 adet kampet, 1 adet haki renkli çadıra da el konulduğu, yapılan aramada, olaya nezaret eden askeri personel ile birlikte emniyet görevlilerinin hazır bulunduğu, söz konusu aramanın Kanun’un öngördüğü şekil ve esaslara uygun olarak gerçekleştirilmiş olduğu, yapılan arama sonunda tutulan tutanağın hazır bulunan tüm görevliler tarafından isim, soy isimleri ile görev ve ünvanları belirtilecek şekilde imzalanmış olduğu, tutulan arama ve el koyma tutanağında arama sonunda suç delili olabilecek el konulan eşya ve dökümanların sıra ve numara esası ile kaydedildikleri, aramanın gerçekleştiriliş şekli ve safhalarının kamera ile kayıt altına alınmış olduğu, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarında da; Ankara’da davacıya ait...’da bulunan bir ev ile eşinin adına tahsis edilen askeri lojmanda bulunan evde, 07.01.2009 tarihinde yapılan aramalara ilişkin olarak açılan tazminat davasının reddine dair... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.12

...’da bulunan bir ev ile eşinin adına tahsis edilen askeri lojmanda bulunan evde, 07.01.2009 tarihinde yapılan aramalara ilişkin olarak açılan tazminat davasının reddine dair... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.12.2012 tarihli 2012/194 Esas – 2012/408 Karar sayılı dosyası ile ilgili Dairemizin 07.07.2014 tarihli 2014/1710 Esas – 2014/16739 Karar sayılı ilamı ile birlikte incelendiğinde bu dava dosyası ile benzer mahiyette olduğu ve hayatın olağan akışına uygun olmayacak talepler içerdiğinin anlaşılması karşısında; davacı tarafından iddia ve taleplerini haklı kılacak ve iddiasını ispatlayacak şekil ve nitelikte zarara uğradığına dair, hiçbir somut bilgi ve belge sunulmadığı, bu itibarla maddi tazminata hükmedilemeyeceğinin anlaşılması ve mahkemece Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 142/4 maddesi kapsamında delil ve belgelerini ibraz etmesi için süre verildiği, davacının verilen sürede dosyaya herhangi bir delil ve belge ibraz etmediği, yargılanmakta olduğu ceza davası ile bağlantılı savunmada bulunmakla yetindiği ve maddi tazminat davasına ilişkin herhangi bir delil ibraz etmediğinden maddi tazminat talebinin reddi ile manevi tazminat talebine ilişkin olarak yapılan değerlendirmede, davacının yargılanmakta olduğu dava dosyasının henüz sonuçlanmadığı, devam eden bir dava ile ilgili manevi tazminatın unsurlarının oluştuğu yönünde bir değerlendirme yapmanın mümkün olamayacağı, davanın kesinleşmemiş olması sebebiyle ve mevcut delil durumuna göre manevi tazminat konusunda değerlendirme ve talebin kabulüne karar verilmesinin söz konusu olamayacağından tazminat davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3570, Karar No: 2011/7024, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3570 E.  ,  2011/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7259, Karar No: 2016/3446, Tarih: 06.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7259 E.  ,  2016/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davaalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen.... sayılı davanın reddine, birleşen .... sayılı davanın kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar vekili ile katılma yoluyla asıl davada davalı ...'nun temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen ...sayılı davada davacı vekili, 14.05.1996 tarihinde yapılan ihale sonucu mülkiyeti müvekkile ait 608 ada 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlar üzerine inşaat yapılması işini davalı yüklenici....nin üstlendiğini, inşaata konu arsalarda imar değişikliğine gidilmesi sonucu davalı şirket ile 01.11.1996 tarihinde ek protokol imzalandığını, davalı şirketin sözleşme ve eklerine aykırı şekilde kat irtifakı kurulması sonucu yapılan paylaşımda inşaat alanının %39'luk oran kadarını....vermediği gibi kalitesiz malzemeler kullanılarak bazı işlerin ayıplı yapıldığının tespit edildiğini, bu nedenle de davalı şirketin protokol ve eklerine aykırı davranarak taahhüdünü yerine getirmemek suretiyle müvekkili idareyi zarara uğrattığını, bu zarardan gerek yüklenici olan davalı şirketin gerekirse geçici ve kesin kabul komisyon başkanı olan diğer davalıların ihmal ve kusurlarından dolayı sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 167.387,64 TL kurum zararının sözleşme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte asıl ve birleşen dava davalılarından müştereken ve müteselsilen tahsilini, ayrıca birleşen .... sayılı davada da, sözleşmeye konu 14 daireli maliye lojmanının 01.05.2003 tarihinde meydana gelen deprem sebebiyle zarar gördüğünü, zararın sebebinin ise birleşen davada davalı yüklenici şirketten kaynaklandığından bahisle şimdilik 6.500,00 TL'lik zararın davalı şirketten işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen .... sayılı davada davalı ....vekili, öncelikle zamanaşımı talebinde bulunarak müvekkilinin sözleşme ve tüm ekleri uyarınca edimlerini yerine getirdiğini, davacı tarafın gerek geçici gerekse kesin kabul sırasında herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin kendisine düşen daireleri teslim aldığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

.../...

S.2

Asıl davada davalılar ... ve ... vekili, söz konusu dairelerin 12.08.1998 tarihinde davacı tarafa kusursuz ve eksiksiz olarak teslim edilerek kullanılmaya başlanıldığını, davacı tarafın ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Birleşen ....sayılı davada davalılar ile asıl davada davalılar ..., ... cevap dilekçesi sunmamıştır.