muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1963, Karar No: 2023/9319, Tarih: 01.11.2023

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 12.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının ve bu erteleme kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulmadığı, dosyada bulunan onaysız PTT sorgulama çıktısında tebligatın hangi adrese çıkarıldığının belirtilmediği ve sadece 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin gereği muhtara teslim edildiğinin yazılı olduğu, sanığın da savunmasında tebligattan haberinin olmadığını belirttiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiği, kaldı ki Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek mahkumiyetine karar verilmesi

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/249 Esas, 2015/957 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6899, Karar No: 2022/9000, Tarih: 10.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/6899 E.  ,  2022/9000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapulu Taşınmazların Yüzölçümünün Düzeltimi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Yazlık Köyünde bulunan ve tapunun Eylül 1933 tarihli ve 65 cilt 67 sayfa 24 sıra no, Ocak 1934 tarihli ve 66 cilt 56 sayfa 5 sıra no, Ocak 1934 tarihli ve 66 cilt 56 sayfa 6 sıra no, Temmuz 1937 tarihli ve 73 cilt 79 sayfa 39 sıra no, Temmuz 1937 tarihli ve 73 cilt 80 sayfa 40 sıra no, Temmuz 1937 tarihli ve 73 cilt 80 sayfa 41 sıra no, Temmuz 1942 tarihli ve 84 cilt 126 sayfa 45 sıra nosunda kayıtlı taşınmazların gerçek yüzölçümleri ile tapu kayıtlarındaki yüzölçümlerinin birbirini tutmadığı ileri sürülerek taşınmazların yüzölçümlerinin düzeltilmesi istenmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Yazlık Köyü tapunun Eylül 1933 tarihli ve 65 cilt 67 sayfa 24 sıra nosunda kayıtlı taşınmazın tapu kaydındaki 2307 metrekarenin 3100 metrekare olarak, Temmuz 1937 tarihli ve 73 cilt 79 sayfa 39 sıra nosunda kayıtlı taşınmazın tapu kaydındaki 2145 metrekarenin 2740 metrekare olarak, Temmuz 1942 tarihli ve 84 cilt 126 sayfa 45 sıra nosunda kayıtlı taşınmazın tapu kaydındaki 2376 metrekarenin 13810 metrekare olarak düzeltilmesine, diğer taşınmazlar hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Bilahare Mahkemece, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ aşamasında iken taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlendiği ve kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile ek karar ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava, tapulu taşınmazların tapu kaydı ile gerçek yüzölçümlerinin birbirini tutmadığı iddiasına dayalı taşınmazlann yüzölçümlerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nin 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği HMK'nin 297. madde de hükmün kapsamı, 298. madde de ise hükmün nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır.

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'un 389-390.maddeleri gereği hakim hükmünü verdikten sonra o davadan elini çekmiş olur ve önceki hüküm taraflardan birinin temyizi sonucunda bozulmadıkça o davaya yeniden bakamaz, verdiği kararı değiştiremez. Mahkemenin davadan el çektikten sonra, talep üzerine yeniden dosyayı ele alabileceği hususlar yasada sınırlı olarak belirlenmiş olup, bu sebepler; tavzih ve maddi hataların düzeltilmesinden ibarettir.

Somut olayda Mahkemece, 24.12.1996 tarihli gerekçeli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı Hazine vekili tarafından 11.07.1997 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkeme kararı ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin taraflara tebliği aşamasında dava konusu taşınmazların bulunduğu Yazlık Mahallesinde 2006 yılında kadastro çalışması yapılması ve taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine 11.10.2006 tarihli ek karar ile dava konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesi ile kadastro mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Bu duruma göre Mahkemece 24.12.1996 tarihinde davanın kısmen kabulüne dair gerekçeli karar yazılmakla hakim bu dosyadan el çekmiş olup, re’sen ya da tarafların talebi ile dosyanın tekrar ele alınması ve yeniden bir hüküm kurulması mümkün değildir. Hakim, verdiği hüküm ile bağlıdır, sonradan hükmün yanlış olduğu kanısına varsa bile, artık hükmü değiştiremez. Mahkemenin nihai kararla el çekmiş olduğu dosyanın, ancak kanuni yollardan geçmek suretiyle hakimin önüne yeniden gelmesi halinde tekrar ele alınabilmesi mümkün olabilir. Bu itibarla hakimin karar verip davadan el çektikten sonra dosyayı yeniden ele alıp 11.10.2006 tarihli ek kararı ihdas etmesi usul ve yasaya aykırı olup, yok hükmündedir.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair 24.12.1996 tarihli kararının incelenmesinde;

UYAP kayıtlarına göre, dava konusu taşınmazların bulunduğu Yazlık Köyün'de 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış ve 14.07.2006 - 14.08.2006 tarihleri arasında ilân edilmiş orman ve arazi kadastrosu olduğu, ancak incelemeye konu dosya içerisinde dava konusu taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanaklarının bulunmadığı, Dairemizin geri çevirme kararı sonrası ise Tapu Mürlüğü'nün cevabi yazısında davaya dayanak yapılan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü, taşınmazların kadastro tespiti sonucu ada parsel numaraları ile tutanakların gönderildiği Kadastro Mahkemesi esaslarının bildirildiği görülmüştür.

Bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmekle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26/son maddesi hükmüne göre, görev Kadastro Mahkemesine geçmiştir. Öte yandan, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrası ile de, kadastro tutanağı kesinleşmemiş taşınmazlara ilişkin davaların Kadastro Mahkemesinde görüleceği hükme bağlanmıştır. Mahkemece bu husus gözetilerek dava dosyasının Kadastro Mahkemesine devredilmesine karar verilmesi için mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda kabulü ile yerel mahkeme hükmünün, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5067, Karar No: 2006/11292, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5067 E.  ,  2006/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı 1-... Yat.Holdign A.Ş 2- ... vek.Av.... 3-... İhr.Tic.A.Ş vek.Av.... aralarındaki davası itirazın iptali hakkında ... 7.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 11.6.2002 gün ve 316-551 sayılı hükmün davalılardan ... Demirel vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Temyiz eden davalı ... vekilinin maktu harç yatırdığı, bakiye karar ve ilam harcını yatırmamış olduğu ve temyiz dilekçesinde bu harçlar yönünden adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Uygulamada adli yardım en geç dava sırasında yapılabilir. Hükümden sonra kanun yollarına müracaat için adli yardım kararı verilemez.(Yargıtay. 8.H.D 26.12.1960 tarih 6937/8506 sayılı kararı, Prof.Dr.... Hukuk Muhakemeleri Usulü, 5.Baskı, 1991,Cilt 4 sh.3757 dn.20).

Harçlar Yasasının 32.maddesi uyarınca, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Aynı yasanın 28/a maddesinde karar ve ilam harcının ne zaman ödeneceği açıkça hükme bağlanmıştır. Bu durumda mahkemece bakiye karar ve ilam harcının ve noksan yatırılan temyiz harcının alınması için HUMK.nun 434.maddesi uyarınca işlem yapılarak sonucuna göre yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31310, Karar No: 2016/7421, Tarih: 14.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/31310 E.  ,  2016/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerin değil ise de;

Borçlular vekili icra mahkemesine başvurusunda, sair itirazlarının yanı sıra takip dayanağı bononun kullanılan krediye karşılık teminat olarak verildiğini ileri sürerek borca itiraz etmiş, mahkemece borca itirazın reddine karar verilmiştir.

Yargılama sırasında alacaklı bankadan takibe konu senedin ne maksatla verildiği sorulmuş, bankanın 08.07.2015 tarihli cevabi yazısında; “.... İcra Müdürlüğü'nün 2015/9601 Esas sayılı dosyasına konu senet borçlular tarafından bankamıza olan borçların ödenmemesi durumunda alacağımızın tahsili için verilmiştir” denilmekle takip dayanağı bononun kullanılan krediye karşılık borçlulardan kredinin geri ödenmesinin teminatı olarak alındığı açıkça kabul edilmiştir.

Bir bononun teminat olarak verildiğinin kabulü için, o bono üzerinde teminat ibaresinin bulunması zorunluluğu yoktur. Kaldı ki, bono üzerindeki teminat ibaresi neyin teminatı olduğu ayrıca açıklanmadığı sürece bononun başlı başına teminat bonosu olduğunu göstermez. Diğer yandan teminat iddiasının kabulü için bu hususun taraflarca ayrı bir sözleşmede belirtilmesi de zorunlu değildir. Somut olayda alacaklı bankanın dayanak bononun teminat olarak alındığı yönündeki kabulü mahkemeyi bağlar.

Bu durum karşısında, takibe konu edilen bononun söz konusu borçlular ile alacaklı arasındaki kredi sözleşmesinin teminatı olarak alacaklı tarafından borçludan alındığının ve bononun kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinin kabulü gerekir.

O halde, alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği yargılama yapılmasını zorunlu kıldığından mahkemece borca itirazın kabulü ile İİK'nun 169/a-5.maddesi uyarınca takibin borçlular yönünden durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/46, Karar No: 2017/817, Tarih: 14.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/46 E.  ,  2017/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/2016 tarih ve 2016/189-2016/187 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili; TTK'nın 1353 maddesi gereğince deniz alacaklarının teminat altına alınması için geminin sadece ihtiyaten haczine karar verilebileceğinin ayrıca geminin donatanı, işleteni veya acentası hakkında da ihtiyati haciz kararı verilebileceği kanunda yazılı olmadığını, geminin donatanı ...'a izafeten ve kendi adına asaleten işleteni ve asıl hak sahibi olarak ...Ltd. Şti. hakkında hüküm ifade eder şekilde karar verildiğini, ihtiyati hacze dayanak yapılan alacaklardan birinin ... firmasınca temlik edildiğini, temlik sözleşmesi incelendiğinde sözleşmenin resmi bir makam huzurunda yazılmadığını, temlik eden ve temellük eden kısımlarındaki imzaların aynı kişiye ait olduğunun anlaşıldığını, her ne kadar temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılması lüzumu yok ise de her iki tarafın imzalarının aynı olan bir temlik sözleşmesi şüphe çektiğini, karşı tarafın temlike konu ettiği yurt dışı ikametli ... Ltd. Şti. 4095 numaralı ve 22.800 USD bedelli faturası incelendiğinde bahsi geçen faturanın ... adlı dava dışı bir şirkete kesildiği, bu nedenle bu fatura alacağı için donatanı ... olan ... gemisi üzerinde ihtiyati haciz kararı verilemeyeceği nedenleriyle ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf vekili itirazın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; verilen ihtiyati haciz kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati hacze itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 22,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20264, Karar No: 2012/23965, Tarih: 24.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/20264 E.  ,  2012/23965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, zaptedilen dava konusu bandrolsüz kitapların 5846 sayılı yasanın 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların şahsi kullanım dışında kalması nedeniyle 5846 sayılı kanunun 71/1.maddesi delaletiyle TCK.nın 54/4.maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 24.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6925, Karar No: 2021/13151, Tarih: 28.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6925 E.  ,  2021/13151 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 40. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/09/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği tarihe kadar davalı şirketin yurtdışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, davacının günlük 12 saati dahi aşan mesailerde çalışmak zorunda kaldığını, onbeş günde bir defa bir pazar günü olmak üzere ayda iki defa hafta tatili kullandığını, dini bayramların birinci günleri hariç olmak üzere, diğer dini bayram günlerinde çalıştığını, davacının çalışma dönemi boyunca yıllık ücretli izin hakkını kullanmadığı gibi ücretinin de kendisine ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava dışı ...şirketine müvekkili şirketin ortak olduğu ancak dava dışı şirket ile müvekkili şirketin yönetimlerinin farklı olduğu, farklı kanunlara göre kurulduklarını ve farklı tüzel kişiliğe sahip olduklarını, davacının belirttiği tarihler arasında müvekkili şirkette çalışmadığını, davacının müvekkili şirket ile hiçbir hukuki bağının olmadığını, bu nedenlerle işbu davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, somut uyuşmazlığa 4857 sayılı İş Kanunu ile diğer yasal mevzuatın uygulanamayacağını, dava dışı ...şirketi ile imzalanan bir sözleşme uyarınca tarafların Gürcistan yasalarını kabul ettiğini, anlaşmazlık durumunda Batum mahkemelerinin yetkili olduğunu, ayrıca zamanaşımı def’inde bulunduklarını beyan ederek, mahkemenin işbu uyuşmazlığı çözmekte yetkili olmadığı beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 40. maddesine göre, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları belirler. Aynı Kanun’un 44. maddesi ise, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini tayin eden özel bir yetki kuralı getirmiştir. Buna göre, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye’de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir.

MÖHUK’un 2. maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilâfı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı ve yetkili yabancı hukukun içeriğinin tespitinde taraflardan yardım isteyebileceği belirtilmiştir. Yabancı hukukun içeriğinin tespiti, özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, hâkim gerekirse bilirkişi incelemesine de gidebilir. Yabancı hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi hâlinde, Türk hukuku uygulanır (MÖHUK m. 2(2)).