muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11298, Karar No: 2012/12425, Tarih: 01.11.2012

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Dava konusu edilen 6 ve 66 parsel sayılı taşınmazlar ... adına tescil edilmiş olup 14.02.1951 tarihli tapulama işlemine dayanmaktadır. Tapulama tutanaklarında, tapu kaydına rastlanmayan taşınmazın 1930 ve 1932 yıllarında ...'li ...'a satıldığı belirtilerek adına tespit edilmiştir. ... köyü nüfusuna kayıtlı ... oğlu 01.07.1899 doğumlu ...'ın 22.02.1977 tarihinde öldüğü getirtilen nüfus kaydından anlaşılmaktadır. Davacı, dava konusu edilen 6 ve 66 parsellerde dedesi ...'ın baba adının yazılı olmadığını, “...” olarak baba adının eklenmesine karar verilmesini istemiştir. 21.10.2011 tarihli kolluk araştırma tutanağında baba adı ... olan ... adında bir kişi bulunduğu belirtilmiştir. Davacı tanığı ..., ... oğlu ...'ın da olduğunu beyan etmiştir. Bu haliyle; kayıt maliki ile kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen şahsın aynı kişi olduğu yönündeki tüm tereddütlerin giderildiği söylenemez.

Bu durumda mahkemece, öncelikle yukarıda maddeler halinde anlatılan araştırmalar yeniden titizlikle yapıldıktan sonra, tüm bu araştırmalar sonucu kayıt maliki ile kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen şahsın aynı kişi olduğu hususunda hala tereddüt duyulması durumunda zabıta araştırması ve tanık beyanlarında adı geçen ...da taşınmazla ilgisi yönünden dinlenmeli, gerekirse tespit bilirkişileri ve tanıklar da refakate alınarak taşınmazlar başında keşif yapılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1865, Karar No: 2025/4682, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1865 E.  ,  2025/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbı komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davacının 4/c kapsamında sağlık güvencesinden yararlandığı ve 4/c ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmakta olup, ölüm aylığına esas hizmet föyü ve ölüm aylığını bağlanmasına ilişkin tahsis dosyasının eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2578, Karar No: 2006/3954, Tarih: 04.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2578 E.  ,  2006/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.8.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiş, davalılar davanın reddini dilemiş, yerel mahkemece davacıya ait 101 1 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait 101 ada 2, 3, 12 ve 15 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmuş, hükmü davalılar temyiz etmiştir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.Geçit ihtiyacı olan kişi davasını öncelikle taşınmazların mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun taşınmaz malikine karşı ve daha sonra bundan en az zarar görecek olana yöneltmelidir.Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir. Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;Geçit hakkı tesisi davaları ilke olarak özünü komşuluk hukuku kurallarından alır. Bu tür davalarda önemli olan fedakarlığın denkleştirilmesidir. Bu nedenle uygun geçit güzergahı belirlenirken taşınmaz maliklerinin subjektif arzularına değil, objektif kriterlere bakmak gerekir. Hiçbir zaman geçit tesisi suretiyle yükümlü taşınmazların geometrik durumları taşınmazı parçalara bölecek şekilde değiştirilmemelidir. Somut olayda kurulan geçit mevcut hali ile 15 parsel sayılı taşınmazı bir bakıma maliki olan davalının kullanımından çıkarmış, davacının subjektif arzusu ile ona geçit yeri olarak tahsis edilmiştir. Bu tür davalarda yükümlü taşınmaz maliklerinin arzuları da değerlendirilmeli, yukarıda söylendiği gibi fedakarlık adaletli biçimde dengelenmelidir. O nedenle mahkemece 4 parsel sayılı taşınmaz maliklerinin davaya harçlı dilekçe ile katılmaları veya haklarında ayrı bir dava açılırsa bu dava ile birleştirilmesi sağlanarak, uzman bilirkişilerin hükme esas alınan krokide 1 numaralı alternatif olarak gösterdiği güzergah üzerinde durulmalı, bu güzergahta jeolojik yada ağır giderlere katlanılarak giderilebilecek engel yok ise geçit bu güzergahtan kurulmalıdır. Açıklanan bu ilkeler ışığında araştırma ve inceleme yapılarak davacının mutlak geçit ihtiyacının objektif kriterlere göre karşılanması gerekirken sözü edilen ilkeler gözardı edilerek davacının subjektif arzusuna göre geçit kurulması doğru olmamış hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 4.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10035, Karar No: 2021/6828, Tarih: 12.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10035 E.  ,  2021/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51/3-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında; beraat

.

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın beraatlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, Konya Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı Yol Yapım Bakım Şube Müdürlüğü tarafından ihale sonucu görevlendirilen ... İnşaat Hizmetleri Taahhüt A.Ş.'nin yapmakta olduğu yol asfalt yenileme çalışmaları esnasında, ... A.Ş.'nin asfalt kazma freze makine işçisi olan ...'ın, yolun altından geçen yüksek gerilim yer altı elektrik kablolarını koparması sonrası kopan kabloların başında durduğu sırada hatta tekrar elektrik verilmesi üzerine meydana gelen patlama ve alev sonucu oluşan yanıklar nedeniyle hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda,

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Ölenin işçisi olduğu ... A.Ş.'nin sahibi ve yetkilisi olan sanık ...'ün ve asfalt ekipler şefi sanık ...'ın tali kusurlu olduklarının kabulü ile,

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin kusura, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin, sanık ...'ın kusura ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin kusura, eksik incelemeye, raporların yetersiz olduğuna, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında verilen cezanın TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin yanlış gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsil edileceğinin belirtilmemesi:

1-Sanıklar hakkında verilen cezanın TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin yanlış gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsil edileceğinin belirtilmemesi:

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2 numaralı fıkrasının beşinci paragrafında yer alan "51/3" ibaresinin "51/1" olarak değiştirilmesi, "taktiren 2 yıllık denetim süresinde" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanıklar hakkında TCK'nın 51/3. fıkrası gereğince 2 yıllık denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi, altıncı paragrafta yer alan "tahsili" ibaresinden önce gelmek üzere "eşit olarak" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

B.Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1996 yılında kesin kabulü yapılan yer altı enerji kablosunun döşenmesi işini yapan ... Müteahhidi Aktif Müh. Tic. San. Ltd. Şti.'nin o dönemde müdürü olan sanık ..., ... Konya Trafo Merkezinde sorumlu teknisyen olan sanık ..., ... İşletme Müdürlüğü Meram Arıza Servisinde elektrik mühendisi olan sanık ..., ....'a bağlı taşeron firmada elektrik arıza ekibinde çalışan sanık ... ve Konya Büyükşehir Belediyesi santral operatörü olan sanık ...'in kusursuz olduklarının kabulü ile,

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusura, eksik incelemeye, raporların yetersiz olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan "anlaşılmakla" ibaresinden sonra gelmek üzere ''CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

C. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Konya Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı Yol Bakım Şube Müdürlüğü asfalt ekip çavuşu olan sanık ...'ın vasfının işçi olduğu, diğer işçilerin güvenliğini sağlamaya yönelik eğitimi ve sorumluluğu olduğuna dair dosya kapsamında delil bulunmadığı, ayrıca sanığın kabloların kopması üzerine işçilerin çalışmasını durdurarak kablolara yaklaşmaması hususunda ikaz verip durumu asfalt ekipler şefi olan amiri sanık ...'ya bildirdiği, kendisine ne şekilde hareket edeceğiyle ilgili herhangi bir talimat da verilmediği dolayısıyla sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1760, Karar No: 2023/2861, Tarih: 27.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/1760 E.  ,  2023/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/155 Esas, 2021/9 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının son bendi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/978 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.12.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine, talimat öncesi dönemde yoğun hesap hareketliliği, para yatışı ve katılım hesapları açılışı bulunduğuna, Bank ... dışındaki katılım bankalarını ve diğer bankaları da kullandığına,

3.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine, talimat öncesi dönemde yoğun hesap hareketliliği, para yatışı ve katılım hesapları açılışı bulunduğuna, Bank ... dışındaki katılım bankalarını ve diğer bankaları da kullandığına,

3.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4.İddia olunan eylemlerin tarihleri itibariyle, MGK toplantılarında alınan ve kamuoyu ile paylaşılan kararlardan öncesine ilişkin olması, yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmaması, bu tarihten önceki eylemlerin suç sayılmaması gerektiği nedenleriyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5.Faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal olarak faaliyetine devam eden bir bankada hesap açma ve bankacılık faaliyeti kapsamında para yatırıp para çekme gibi işlemlerin terör örgütü üyeliğine veya terör örgütüne yardım ve yataklık yapma suçlamasına delil olarak gösterilemeyeceğine,

6.Hukukun evrensel ilkelerinin ihlal edildiğine,

7.İlk derece mahkemesi tarafından, bahse konu ihbarın cezalandırma gerekçesi yapılmasının haksız ve hukuka aykırı olduğuna,sanığın örgütsel faaliyetten bahsedilmeyen soyut ihbara konu şirketin yetkilisi olmadığına ve 2011 yılında şirketten ayrıldığına,

8.Mahkemece herhangi bir gerekçe ortaya konulmadan yardım suçundan yarı oranında indirim yapıldığına,

9.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya içerisinde mevcut Masak Raporu, Bank ... hesap hareketleri, hesap hareketlerine ilişkin rapor, ihbar tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mevcut somut delillere ve sabit olan eylemlere göre sanığın örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte adı geçen terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği kanaati ile mahkumiyetine ilişkin hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmamakla Birlikte Örgüte Bilerek ve İsteyerek Yardım Etme” yerine “Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık müdafiinin temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;