muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8707, Karar No: 2023/3040, Tarih: 17.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8707 E.  ,  2023/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/130 Esas, 2021/1128 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/21 E., 2019/443 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "AS KÜRK DERİ FUR & LEATHER'' ibaresinin 18 ve 25. sınıfta tescili için yaptığı marka başvurusunun Markalar Dairesi tarafından 2016/35947 sayılı "AS" ibareli marka nedeniyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi gereğince reddine karar verildiğini, bu karar karşı yaptıkları itirazın da nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini oysa müvekkilinin başvurusu ile redde mesnet marka arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca benzerlik bulunmadığını ileri sürerek 2018-M-9183 sayılı YİDK kararının iptaline ve marka başvurularının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu davacının marka başvurusunun kabulüne karar verilmesi talebinin tescil işlemi mahkemenin yetkisinde olmadığından reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markası “ AS KÜRK DERİ FUR&LEATHER +şekil'' ibaresi ile redde gerekçe gösterilen 2016/35947 tescil numaralı "AS" markası arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında aynı/ayırt edilmeyecek kadar benzerlik olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2018-M-9183 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka başvurusu ile redde mesnet markanın 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzer bulundukları, davacının marka başvurusunun kabulü talebinin reddi gerektiğini, mahkemece davacının bu talebi hakkında karar verilmeden davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bzoulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun kabulü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28212, Karar No: 2017/9557, Tarih: 14.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28212 E.  ,  2017/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12588, Karar No: 2023/3283, Tarih: 18.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12588 E.  ,  2023/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/676 Esas, 2020/209 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında müştekiye yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin

üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/676 Esas, 2020/209 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/4441 Esas, 2021/4860 Karar sayılı kararıyla;

"a)İddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca ek savunma alınmadan karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b)Uygulama maddesi olan ''5237 sayılı Kanunun 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentlerinin'' gösterilmemesi,

c)Kurulan hükümde hesap hatası yapılması,

d)Hükmolunan cezaya 5237 sayılı Kanunun 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) fıkrası uyarınca bir kat oranında artırım uygulanmadan, doğrudan 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmolunması,

e)Hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmaması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

c)Kurulan hükümde hesap hatası yapılması,

d)Hükmolunan cezaya 5237 sayılı Kanunun 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) fıkrası uyarınca bir kat oranında artırım uygulanmadan, doğrudan 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmolunması,

e)Hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmaması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında müştekiye yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; savunma hakkının kısıtlandığına, sabit iz raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Müştekinin olay günü abisinin arkadaşı olan Koray isimli şahısla balıkçı barınağında konuşmak için buluştukları, bir müddet konuştuktan sonra aracına bindiği buradan ayrılırken arkadaşı Koray'ın akrabası olan sanığın anlaşılamayan bir nedenle aldığı alkolün de etkisiyle elinde bulundurduğu kuru sıkı tabanca ile önce havaya doğru bir kez ateş ettiği daha sonra müştekiye doğru koşarak kuru sıkı tabancanın kabzası ile müştekinin kafasına ve sol gözünün üstüne vurmak sureti ile yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Müşteki aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı tevil yollu ikrar ..., tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, müşteki hakkında Karşıyaka Adli Tıp Şubesi'nce tanzim olunan 20.12.2019 tarihli raporda; ''..sol kaşın hemen üzerinde 1 cm lik transvers seyirli dikişli yara, sol periorbitalde ödem ve ekimoz mevcut olduğu, cilt renginden hafif koyu renkte, ciltten hafif çöküklük gösteren, gün ışığında insanlararası diyalog mesafesinden ilk bakışta dikkati çeken

yara skarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, yüzde sabit ize neden olduğu..'' tespitlerine yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Savunma Hakkının Kısıtlanması Yönünden

yara skarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, yüzde sabit ize neden olduğu..'' tespitlerine yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Savunma Hakkının Kısıtlanması Yönünden

İddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri uyarınca sanığa esas mahkemesi tarafından ek savunma hakkının tanındığı, son celseye katılmayan ve karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunmayan sanığa ''son söz'' hakkının hatırlatılmasına gerek bulunmadığı, bunların dışında sanığın savunma hakkının kısıtlanmasını gerektirecek başkaca bir neden görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen 20.12.2019 tarihli Adlî Tıp Şube Müdürlüğü raporunun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında yüzde sabit iz nedeniyle 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri uyarınca artırım uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesair Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7767, Karar No: 2014/15467, Tarih: 07.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7767 E.  ,  2014/15467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/03/2014

Numarası : 2011/1772-2014/115

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı S.. M..'nün tüm, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının önceleri Aşağıçinik Belediyesi bünyesinde, daha sonra belediyenin Tekkeköy Belediyesine katılması üzerine Tekkeköy Belediyesi bünyesinde 2010 yılı Aralık ayına kadar çalıştığını, önceleri geçici personel pozisyonunda iken sözleşmeli personel statüsüne geçirildiğini, Tekkeköy Belediyesi çalışmasının ardından Orman İşletme Müdürlüğü'ndeki görevine geçirildiğini, 10 ay çalışmasının ardından 15/08/2011 tarihinde emekli olduğunu, fazla çalışma, hafta sonu çalışma, resmi ve dini bayram çalışma ücretlerinin tamamının ödenmediğini öne sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Tekkeköy Belediyesi vekili, belediye ile diğer davalının dava arkadaşlığı sıfatı bulunmadığını, aynı dava ile iki kurumun davalı olarak gösterilemeyeceğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, kıdem tazminatı talebinin belediye ile ilgisinin bulunmadığını, davacının 2010 yılında belediyeden ayrılarak S.. M..'nde işe başladığını ve ilgili kurumca kıdem tazminatının ödendiğini, çalışma karşılığı tüm ücretlerin ödendiğini, davalı Orman Genel Müdürlüğü vekili, davacının emekli olduğu tarihteki toplu iş sözleşmesi ve yasa hükümleri gereğince kıdem tazminatının hesaplanıp ödendiğini, bir eksik ödeme veya ücret ödenmemesinin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Feshe bağlı haklardan olan kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece yıllık izin ücreti alacağından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, yıllık izin ücreti fesih ile muaccel hale geleceğinden, kullandırılmayan yıllık izin ücreti alacağından sadece son işveren olan S.. M.. sorumludur. Mahkemece bu husus gözetilmeden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Belediyeye iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı S.. M..ne yükletilmesine, 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3323, Karar No: 2007/3553, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3323 E.  ,  2007/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.2.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapuda 1301(1305) cilt, 139 sayfa, 225 sıra numarada kayıtlı taşınmazın maliklerinden muris büyük babaannesi ... kızı ...’nun, tapu kaydında adının “ ... ... ” olarak yazıldığını belirterek, nüfus kaydına göre büyük babaannesinin ad ve soyadının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davacının davasını ispatlayamadığından istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından, temyiz dilekçesine ekli murisinin hissedarı bulunduğu 1305 tarih, 225 sıra ve 439 sayfa numaralı tapu kaydı ve diğer tapu kayıtlarında olduğu gibi tapu sicili tarafından murisinin payının mirasçılarına intikal ettirildiğini belirterek, eksik araştırma sonucu karar verildiği iddiası ile temyiz edilmiştir.

Kaydında düzeltme yapılması istenen taşınmaz 1301 ve öncesi tarihinden beri tapuya kayıtlı bir taşınmazdır. Kayıt maliklerinin geçen zaman içinde vefatlarıyla birden çok kişinin iştirak halinde mülkiyetine kalan yerlerden olup önceki paydaşlardan bir kısmının ölmesi üzerine mirasçıları intikale talip olmuşlar ve onların payları mirasen intikalen adlarına yazılmış bulunmaktadır. Ölü paydaşlardan, intikale talip olmayan mirasçılarının büyük bir ihtimalle taşınmazın bulunduğu mahallin dışında ikamet etmeleri nedeniyle somut olayda olduğu gibi taşınmazın bulunduğu yeri bilmemeleri hayatın olağan akışına ters düşmez. Mahkemenin davayı reddederken, davacı ... tarafından adında düzeltme yapılması istenen kişiye ait taşınmazın yerini bilememesini hükme gerekçe yapması yasaya uygun düşmemiştir. Hükmün temyizi üzerine Dairece dosya geri çevrilerek veraset belgesi istenmiş, bundan ayrı davacı da temyiz dilekçesine murisin paydaş olduğu taşınmazlarda diğer paydaşların istemleri ile yapılan intikallere ilişkin tapu kayıt suretleri eklemiş olup, bu kayıtların birlikte tetkiki ile istem hakkında tartışmadan uzak yeni bir hükmün kurulabilme ihtimali belirmiştir. Önceki belgeler ve deliller ile az yukarıda işaret edilen delillerin mahalli mahkemece yeniden değerlendirilmesi ve gerek duyulması halinde emekli bir tapu sicil muhafızı yada bir tapu tasarruf elemanı bilirkişi olarak atanıp olay ve istem hakkında raporunun alınmasından sonra bir karar verilmek üzere hükmün bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 02.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1820, Karar No: 2012/10582, Tarih: 10.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/1820 E.  ,  2012/10582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Beşirli Köyü çalışma alanında bulunan 1163, 1165, 1266, 1267, 1268, 1324 parsel sayılı 1660, 1050, 8310, 940, 2960 ve 13390 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 1163, 1165 ve 1324 parsel sayılı taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ...tarafından davalılar ... aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Çekişmeli taşınmazlardan 1266 parsel irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mütesaviyen davalılar ... ve ... adına, 1267 parsel irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mütesaviyen davalılar ... ve ... adına, 1268 parsel ise aynı gerekçelerle 4 pay kabul edilerek yarı payı davalı ..., 1'er payı davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli 1266, 1267 ve 1268 parsel sayılı

taşınmazlar hakkında davalılar ..., ..., ..., ... ve...aleyhine, tapu kaydına dayanarak dava açmış, payı oranında adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar ..., ... ve ... çekişmeli 1266, 1267 ve 1268 parseller hakkında aynı davalılara yönelik olarak miras paylarına dayanarak dava açmışlar, miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece, çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 1163 ve 1165 parsellerin 4354560 şar pay kabul edilerek isimleri ve payları belirtilmek suretiyle ...ve arkadaşları adına, 1266 parselin 43.545600 pay kabul edilerek isimleri ve payları belirtilmek suretiyle ...ve arkadaşları adına, 1267 ve 1268 ve 1324 parsellerin 4.354.560 pay kabul edilerek isimleri ve payları belirtilmek suretiyle ... ve arkadaşları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçılarından ... ile davalı mirasçılarından ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.