muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3195, Karar No: 2012/2667, Tarih: 14.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/3195 E.  ,  2012/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde katılanın üç yaşındaki oğlu Fahri Zorlu'nun rahatsızlanarak gece 24:00 sularında Adana Devlet hastanesi acil servisine getirildiği, icapçı nöbetçi doktor ile telefonda görüşülerek tedavi uygulandığı ,ilerleyen saatlerde çocuğun durumunun kötüleşmesi üzerine hastanede çocuk yoğun bakım servisi olmaması nedeniyle çocuk servisinde görevli hemşire tarafından genel yoğun bakım servisine götürüldüğü ancak burada boş yer olmaması nedeniyle tekrar çocuk servisine getirildiği ,çocuğun solunumunun durması üzerine sabahleyin tekrar aranan sanığın hastaneye gelerek çocuğu Adana Numune ve Araştırma Hastanesine sevk ettiği menenjit teşhisi konulan çocuğun sevk edildiği hastanede hayatını kaybettiği ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre tedaviyi evinden yönlendirmesinin görev gereğine aykırılık teşkil etmekle birlikte zamanında otopsi yapılmamış olduğundan eyleminin ölümle illiyet bağının olup olmadığının saptanamayacağının da belirtildiği olayda;

Devlet Hastanesinde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı olarak görev yapan ve olay tarihinde icapçı hekim olan sanığın, acil servise getirilen ağır hasta çocuğun durumunun kendisine bildirilmesi üzerine hastaneye gelip hastayı görerek değerlendirmesi ve tedavisini düzenlemesi, gerekirse başka hastaneye şevkini sağlaması gerekirken evinden telefonla talimat vererek görevin gereklerine aykırı davranmak suretiyle mağduriyete sebebiyet verme eyleminin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ölüme neden olma suçunun oluşumunda aranması gereken "ölüm ile failin davranışı arasındaki illiyet bağının" bulunmadığı ve "eylemin disiplin cezasını gerektirdiği" biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı katılan ... Zorlu vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12343, Karar No: 2013/7839, Tarih: 15.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12343 E.  ,  2013/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, eksik hesaplandığı iddiasıyla yaşlılık aylığı miktarının tespiti ve farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacıya 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süreleri birleştirilmek suretiyle 01.10.1992 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının yaşlılık aylığının eksik hesaplandığı gerekçesiyle yeniden hesaplanmasını talep ederek dava açmış olduğu anlaşılmaktadır.Mahkemece, davacının yaşlılık aylığına 2007 yılında %2,25 oranında artış yapılması gerektiği gerekçesiyle, dava tarihine kadar eksik ödenen 320,70 TL. aylık farkının tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir. 01.01.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununun 30’uncu maddesinin 6’ncı fıkrasında “506 sayılı ... Sigortalar Kanunu, 1479 sayılı ... ve ... ve Diğer Bağımsız Çalışanlar ... Sigortalar Kurumu Kanunu, 2925 sayılı ... İşçileri ... Sigortalar Kanunu ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar ... Sigortalar Kanununa göre gelir ve/veya aylık ödenenlere, bu kanunlar gereğince ödenmekte olan gelir ve/veya aylık tutarlarında (506 sayılı Kanuna göre gelir ve/veya aylık ödenenlerin bu Kanunun geçici 76’ncı maddesine göre yapılan telafi edici ödemeler dahil), 2006 yılı için 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanuna göre yapılan yıllık kümülatif artış oranı ile aynı dönemde memur aylıklarında katsayıların yükseltilmesi suretiyle yapılan kümülatif artış oranı arasındaki farkı telafi edecek şekilde hesaplanacak fark tutarları 2006 yılı Temmuz - Aralık ayları ödeme dönemleriyle sınırlı olmak üzere bir defada ayrıca ödenir. 2006 yılı ikinci altı aylık döneminde altı aydan daha az süreyle gelir ve/veya aylık almış olanlara yapılacak ödemelerde fiilen yararlanılan gelir ve/veya aylık ödeme döneme sayısı dikkate alınır. Bu şekilde yapılacak ödemenin bir aylık tutarının 2006 yılı Aralık ayı ödeme dönemi gelir ve/veya aylık tutarına ilave edilmesi sonucunda bulunacak tutar, 2007 yılı Ocak ayı ödeme döneminde yapılacak artışlara esas alınır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Söz konusu düzenleme uyarınca Kurumun 29.01.2007 tarih 2007/8 sayılı Genelgesinde bu yasal düzenleme dikkate alınarak 2006 yılı memur aylıklarında kat sayı yükseltilmesi nedeniyle kümülatif artış %7,5 oranında gerçekleşmesine rağmen aynı dönemde 5454 sayılı Kanuna göre 506 ve 2925 sayılı Kanunlara göre ödenen gelir ve aylıklardaki kümülatif artış oranı %6,09 oranında gerçekleştiğinden aradaki farkın kapatılması için %1,33 oranında artış yapılmasının öngörüldüğü anlaşılmaktadır

. Söz konusu düzenleme uyarınca Kurumun 29.01.2007 tarih 2007/8 sayılı Genelgesinde bu yasal düzenleme dikkate alınarak 2006 yılı memur aylıklarında kat sayı yükseltilmesi nedeniyle kümülatif artış %7,5 oranında gerçekleşmesine rağmen aynı dönemde 5454 sayılı Kanuna göre 506 ve 2925 sayılı Kanunlara göre ödenen gelir ve aylıklardaki kümülatif artış oranı %6,09 oranında gerçekleştiğinden aradaki farkın kapatılması için %1,33 oranında artış yapılmasının öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Somut olayda davacının yaşlılık aylığının da %1,33 oranında artırıldığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı halde bilirkişinin hesabına göre bu artış oranı farkının %3,58 olduğu kabul edilerek sonuca gidildiğinden, mahkemece resmi Kurumlardan bu kümülatif artış oranlarının açıkça kaç olduğunun sorulup aylığa yansıtılacak fark oranın belirlenmesi gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsizdir. Yapılacak iş; 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunun 30. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen yıllık kümülatif artış oranlarını ilgili resmi Kurum ve Kuruluşlardan (TUİK, Maliye, Emekli Sandığı gibi) sormak, Kurumun bu Yasa’ya dayanarak çıkardığı 2007/8 sayılı Genelgedeki %1,33 fark artış oranı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen %3,58 fark oranın neden çelişkili olduğu da bilirkişiye açıklattırmak suretiyle, davacının aylığında bu yasa uyarınca uygulanması gereken artışın yapılıp yapılmadığı, varsa eksik kısmının belirlenmesi için alanında uzman bilirkişi yada bilirkişi heyetinden rapor almak suretiyle sonuca gitmektir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7758, Karar No: 2019/2166, Tarih: 18.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7758 E.  ,  2019/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın alkolmetre cihazının arızalı olduğuna, idari para cezası ödediğinden ayrıca ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34863, Karar No: 2017/2874, Tarih: 17.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34863 E.  ,  2017/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa’nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasa’nın 106/3. maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nun 50/6. maddesi gereğince hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama maddesinin TCK'nun 52/6. maddesi olarak yanlış gösterilmesi ve hapis cezasının tamamının infaz edileceğine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nm 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca;

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi gereğince,

1) Hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" kısmının çıkartılması,

2) Hükümde yer alan "5237 sayılı Yasa'nın 52/6. madde ve fıkrası uyarınca hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen infaz edileceğinin sanığa ihtarına" ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine, "5237 sayılı TCKnın 50/6 maddesi uyarınca, hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin sanığa ihtaratına" ifadesinin eklenmesi diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1829, Karar No: 2024/5398, Tarih: 26.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1829 E.  ,  2024/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3638 E., 2023/124 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2021 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 4 ay hapis ve 66.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/3638 Esas, 2023/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delil yetersizliğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delil yetersizliğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, 03.04.2021 tarihinde saat 22:49’da Türkiye’ye giriş yapmak üzere Kapıkule Gümrük Sahasına gelen sanık ...'ün sürücülüğünü yaptığı ve hakkında verilen beraat kararı kesinleşen temyiz dışı diğer sanık ...'in ikinci şoför olarak bulunduğu, Akeda Lojistik ve Dış Tic.Ltd.Şti. firması adına taşımacılık yapan, Transit Refakat Belgesi muhteviyatı yükü taşıyan,.........plakalı tırın polis pasaport ve gümrük tescil işlemlerine müteakip şüphe ve risk kriteri çerçevesinde X-Ray tarama cihazına sevk edildiği, görevli X-Ray operatörü yapılan tarama sonucunda tırın çekicisinin üst kısmında bulunan rüzgarlık kısmının altında şüpheli olduğunu düşündüğü eşyalar tespit etmesi üzerine sanıktan paket halindeki eşyanın indirilmesinin istendiği, indirilen paket sanık tarafından açıldığında içerisinde bulunan maddenin uyuşturucu olabileceği değerlendirilerek aracın arama hangarına alındığı, rüzgarlık diye tabir edilen alanda yapılan kontrollerde üzerinde “Muş Şeker” ibaresi bulunan 1 (bir) adet ağzı açık beyaz çuval ve bazıları beyaz şeffaf poşet içerisinde bulunan siyah bantla sarılı vaziyette 8 (sekiz) adet paket olduğunun görüldüğü, toplamda 20 (yirmi) adet siyah bantla sarılı vaziyette paketten daralı ağırlığı 52.218 gram (elli iki bin iki yüz on sekiz) ECSTACY olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince, çekici ve dorsenin alt kısmı gibi sürücünün haberi olmaksızın üçüncü kişilerce daha rahat konulabilecek ve alınabilecek yerler varken, sürücünün haberi olmaksızın konulması ve alınması daha zor olan çekicinin rüzgarlığının alt kısmına uyuşturucu maddenin gizlenmiş olması, sanığın savunmaları ile olay öncesi ve sonrası yaptığı görüşmeler ve uyuşturucu maddenin gümrük görevlilerine beyan aşamasından sonra gümrük sahasında ele geçirilmiş olması göz önüne alınarak üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihinde, Türkiye'ye Kapıkule Gümrük Kapısı'ndan giriş yapan 33 ... 64 plakalı tırın X-ray cihazında taraması yapılırken aracın rüzgarlık kısmında yoğunluk görülmesi üzerine bahse konu yerde daralı ağırlığı toplam 52.218 gram extacy olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi üzerine Ticaret Bakanlığı Gümrükler Muhafaza Kriminal Laboratuvar Müdürlüğü'nden alınan 29.04.2021 tarihli uzmanlık raporunda, ele geçirilen maddelerin fiziksel incelenmesi, renk testleri ve

1. Olay tarihinde, Türkiye'ye Kapıkule Gümrük Kapısı'ndan giriş yapan 33 ... 64 plakalı tırın X-ray cihazında taraması yapılırken aracın rüzgarlık kısmında yoğunluk görülmesi üzerine bahse konu yerde daralı ağırlığı toplam 52.218 gram extacy olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi üzerine Ticaret Bakanlığı Gümrükler Muhafaza Kriminal Laboratuvar Müdürlüğü'nden alınan 29.04.2021 tarihli uzmanlık raporunda, ele geçirilen maddelerin fiziksel incelenmesi, renk testleri ve

Kütle Seçimli Gaz Kromatografisi (GC-MS) cihazı ve ile yapılan analizleri sonucunda Amfetamin ve Kafein içerdiği, Alev İyonizasyon Dedektörlü (Gaz Kromatografisi (GC-FID) Cihazı ile yapılan analizleri sonucunda %1,223 Amfetamin içerdiğinin, bu sonuca göre net 51.336 gram (elli bir bin üç yüz otuz altı) gram maddenin; net 627,839 gram (altı yüz yirmi yedi gram sekiz yüz otuz dokuz miligram) Amfetamin içerdiğinin ve Amfetamin maddesinin 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerinin Murakabesi kapsamında yer alan maddelerden olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında yer alan, olay tutanağı, 04.04.2021 tarihli olay yeri inceleme raporu, sanık ile tanıklar............,Ş. Arasındaki mesajlaşmalar, tanıklar .........,'nin alınan beyanları ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ün, Türkiye'den çıkış yaptıktan sonra Almanya ve Hollanda başta olmak üzere bir çok ülkeden geçerek Türkiye'ye geri dönüş yaptığında gümrük işlemleri sırasında sürücülüğünü yaptığı aracın rüzgarlık kısmında net ağırlığı toplam 51.336 gram olan hap şeklindeki uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan yargılamaya, dava dosyası içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/3638 Esas, 2023/124 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15429, Karar No: 2015/16675, Tarih: 21.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/15429 E.  ,  2015/16675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu tüketici kredileri ve konut kredisi dolayısıyla haksız olarak tahsil edilen 3.241,08 TL'nin iadesi için davalı banka hakkında yapmış olduğu takibin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve inkar tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile itirazın iptaline, şartları oluşmadığından inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacının eldeki dava ile kullanmış olduğu krediler nedeniyle tahsil edilen kesintilerin iadesi amacıyla yapmış olduğu takibe vaki itirazın iptalini istediği, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de; icra takibi konusu olan kesinti tutarı içerisinde vergisel yükümlülük kapsamında tahsil edilen BSMV'nin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, vergisel yükümlülüğün miktarının tespiti ile bunun dışında kalan haksız kesintiler miktarı üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.