muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/56, Karar No: 2010/111, Tarih: 11.05.2010

Bizim olayda da, maktul kadın olmayıp erkektir. Maktul suç tarihinde, evli bir kişidir. Özel yaşantısına dikkat etmeden, sanığın huzurunda, sanığın annesi olan kadınla ilişki kurmuştur. Bu haksız hareketi ile sanığın üzerinde, şiddetli elemin etkisi ile olayın meydana gelmesine neden olmuştur. Bu olayda ölen erkektir. Haksız hareket de maktulden gelmiştir. Dolayısıyla töre saiki söz konusu olamaz, kasten öldürme ve tahrikin uygulanması gerekmektedir.

2- TCK’nın 29. maddesinin gerekçe kısmında, “Töre veya namus cinayeti” anlatılırken, gerçekleşecek tüm namus cinayetlerinde hiçbir zaman tahrik uygulanamayacağını, dolayısıyla töre saikinin uygulanacağını belirtmek istememektedir. Gerekçede gösterilen örnekten de anlaşıldığı gibi, rızayla değil, saldırı sonucu, zorla tecavüze uğrayan mağdurelerin, alın lekesiymiş gibi, birde babaları veya kardeşleri tarafından öldürülmeleri halinde, bu takdirde, sanıkların cezaları arttırılarak, töre saikinden dolayı, cezalandırılıp, haklarında, tahrik uygulanamayacağını belirtmeye çalışmaktadır.

Özellikleri nedeniyle, tahrik uygulanabilen namus cinayetlerinde töre saikinin uygulanmaması gerektiği ortadadır.

Tüm bu açıklamalar dikkate alındığında, bu olayda töre saikinin şartlarının oluşmadığı, sanıkların cezalarının arttırılmasının yasaya aykırı olduğu, tahrik yönünden de uygulamanın doğru olup bir isabetsizlik bulunmadığı, kanaati ile hükmün onanması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım” görüşüyle;

Kurul Üyesi H.B..; “Yaşı küçük şüpheli E.P..’ın, 10.05.2007 gününde kardeşi şüpheli N.P..’a, “anneleri N..’ı, M.E..’nin sağlık kabininde adı geçenle birlikte gördüğünü, annesinin saçı başının dağınık olduğunu, M.E..’nin ise telaşlı bir şekilde fermuarını çektiğini, bu nedenle şüphelendiğini” beyan etmesi üzerine, adları geçen şüphelilerin gaz tabancalarından dönüştürme tabancalarla, M. E..’ye yakın mesafeden ve hayati bölgelerine hedef alıp ateş ederek, ağır şekilde yaralamışlardır. M. E.., tedavi altında bulunduğu E.Ü.Tıp Fak. Hastanesinde 13.05.2007 tarihinde ateşli mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ harabiyeti ve iç kanama sonucu ölmüştür.

Somut olayda töre saikinden söz edebilmek için, aile veya aşiret meclisinin veya karar organının, töreye aykırı davranan mağdurun öldürülmesi yönünde bir karar alması gerekir. Bu meclis veya karar organı bir topluluktan oluşabileceği gibi aile veya aşiret reisi bir kişiden de oluşabilir. Bu karar organında töreye aykırılık görüşülmüş ve bu yönde bir karar alınmış olması da gereklidir. Yalnızca karar alınması yeterli olup kimin yerine getirmesi gerektiğinin de bu kararda gösterilmesi zorunlu değildir. Ayrıca bu hükmün uygulanabilmesi için haksız tahrik koşulları olmamalıdır.

5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi gerekçesinde; hiddet veya şiddetli elemin haksız bir fiil sonucu ortaya çıkması gerektiği açıklaması bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi gerekçesinde; hiddet veya şiddetli elemin haksız bir fiil sonucu ortaya çıkması gerektiği açıklaması bulunmaktadır.

29. madde ise; “haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin altında suç işleyen kimseye haksız tahrik uygulanır ve derecesine göre cezadan indirim yapılır”  hükmüne yer vermiştir.

Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesi 14.12.2006 gün ve 4919-5709 sayılı içtihatında; sanığı orospuluk yapıyor diye etrafa söylemenin ağır tahrik sayılmaması nedeniyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir. Bahsedilen içtihata konu sadece bir söz olmasına karşın olayımızda sözün yerine açık seçik ve hiçbir kuşkuya yer bırakmayan bir annenin pervasızca ve hiç kimseden çekinmeden yaptığı icraatı vardır. Altını çizmek gerekirse bir tarafta “ahlaksızlık yapıyor” demek tahrike konu yapılmakta diğer tarafta ise, “herkesin görebileceği şekilde yapılan ahlaksızlık” çocukları için tahrik konusu yapılamamaktadır. Bu durum çok büyük bir çelişki değil midir?

Haksız tahrik halinin; failin makul ve mantıklı düşünerek hareket etme yeteneğini diğer bir deyişle iradesi üzerindeki olumsuz etkisi nedeniyle kusurunu azalttığı izahtan varestedir. Haksız tahrik ile cezada indirim yapılmasının nedeni, bu ruhsal hal içinde suç işlenirken failin kusurunun azalmış olacağı fikridir. Evet, ortada bir haksız fiil yoktur ama öfke ve şiddetli elem vardır.

Yüce Yargıtay’ımız pek çok olayda mağdurdan kaynaklanan haksız davranışın ruhsal etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu olaylarda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğini belirtmektedir.

Olayımıza baktığımızda; yaşı kaç olursa olsun bir çocuğun annesini bir sağlık kabininden çıkarken saçını başını dağınık bir vaziyette, arkasından çıkan adamında atletinin dışarıda ve telaşlı bir vaziyette fermuarını kapatırken görmesi, bir çocuk veya genç için duyulacak en büyük acılardan birisidir. Bu acıya Töre denebilir mi? Bence denmemelidir, denemez. Çünkü bir çocuk için en önemli varlık annesidir. Anne saf ve temizdir. Tabidir ki dul bir kadınında tercihleri, özel hayatı olabilir. Ancak uluorta çocuklarının veya herkesin görebileceği bir yerde cinsel açlığını gidermeye de hakkı yoktur, olmamalıdır.

Haksız davranışla tepki arasında bir süre aranmalı mıdır? Tabidir ki aranmalıdır. Bu süre makul bir zaman yani şiddetli elem ve öfkenin devam ettiği bir süre olmalıdır. Sanıklardan yaşı küçük E..’nin, yaşadığı şoku kardeşi N. .’le paylaşması, birlikte maktulün iş yerine gitmeleri ve silahlarını ateşlemeleri hiçbir duraksama olmadan peş peşe devam eden hareketlerdir. Somut olayımızda; aile, akraba veya çevrenin baskısıyla veya dışarıdan bir etkenle öç almak bilinciyle davranılmamıştır. Olaya duyulan tepki ve öfke spontanedir. Kaldı ki, öğretilerde haksız fiil terimi; hukuk düzenince tasvip edilmeyen bir davranış olarak anlaşılmakta ve açıklanmaktadır. Bir iş yerinde herkesin görebileceği şekilde cinsel ilişkide bulunmak hukuk düzenine uygun mudur? Sanıyorum uygundur diyebilmek oldukça zordur, hatta imkânsızdır.

Töreyle veya kan gütme saiki ile elem ve öfkeyi birbirinden ayırmak gerekir. Olayın yarattığı infial geçtikten sonra tabidir ki elemden ve öfkeden söz edilemez. Çünkü artık fail mantıklı düşünebilir, düşünmek zorundadır. İşlediği suçun ne getirip ne götürdüğünü idrak edebilecek durumda olduğu kabul edilmelidir. Ama olayımızda yaşı küçük sanık E.P..ile diğer sanık N. P.., annelerini gördükleri andan cinayeti işledikleri ana kadar şiddetli elem ve öfkeyi yaşamışlar bu nedenle olayı konuşup tartışacak kadar bir zamanı dahi bulamamışlardır.

Açıklanan nedenlerle; sanıkların eylemlerinin töre saikiyle gerçekleşmediğinden hareketle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği düşüncesiyle Yüksek Ceza Genel Kurul çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum” görüşüyle;

Diğer dört Kurul Üyesi de bu görüşlere katılmak suretiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2009 gün ve 233-287 sayılı direnme hükmünün, suç niteliğinin yanlış belirlenmesi ve koşulları bulunmadığı halde sanıklar yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanması isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/899, Karar No: 2019/7772, Tarih: 03.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/899 E.  ,  2019/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/11/2017 tarih ve 2016/45 E- 2017/910 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/10/2018 tarih ve 2018/536 E- 2018/1122 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 2 yıldır A sınıfı yetkili acentesi olarak faaliyet gösterdiğini, davalının ayrıca banka şubeleri aracılığıyla da hizmet verdiğini, bankaların yasal olmadığı halde kredi müşterilerinin teminat olarak aldıkları mal varlıklarının sigortalarını müşteri üzerinde baskı kurarak kendileri aracılığıyla yaptırmaya çalıştıklarını, müvekkilinin dava dışı As Çimento A.Ş.’nin ve bu şirkete bağlı dokuz iştirakının birçok alanda sigorta poliçelerini yaptığını, bu kapsamda As Çimento A.Ş.’nin fabrika yangın ve makine kırılması risklerine karşı 31/05/2015 başlangıç tarihli, teminat değerleri yüksek koasürans paylaşımlı poliçe tanzim edildiğini, poliçenin yenilenme zamanında As Çimento A.Ş. yetkilisinin gönderdiği mail ile müvekkilinin koasüranstaki % 50 pay için yetkilendirildiğini, ayrıca bu konuda düzenlenen yetki yazısının müvekkili şirkete ve T. Garanti Bankası A.Ş. Antalya Şubesine gönderildiğini, gönderilen yazının müvekkili şirket tarafından davalının genel müdürlüğüne gönderilerek poliçenin müvekkili şirket üzerinden düzenlenmesinin talep edildiğini, As Çimento A.Ş’nin müvekkilinin davalıya başvurusundan sonra davalı şirketin banka sigortacılığı birimi ve T. Garanti Bankası A.Ş. Antalya Şubesi yetkilileri tarafından müvekkili hakkında sürekli gerçek dışı beyanlarda bulunulmak suretiyle poliçenin kendileri tarafından düzenlenmesi konusunda baskı altına alındığını, davalı tarafından “teklifin kendileri tarafından düzenlenmesi halinde geçerli olacağına” yönelik beyanlarda bulunularak As Çimento A.Ş.’nin zor duruma düşürüldüğünü, bu durumun haksız rekabet hükümlerine aykırı olduğunu, As Çimento A.Ş. adına yenilenen % 50 koasürans paylaşımlı poliçenin müvekkiline yetki verilmesine rağmen T. Garanti Bankası A.Ş. Antalya Şubesi tarafından düzenlendiğini, müvekkilinin tanzim ettiği her poliçe için davalıdan % 13 oranında komisyon aldığını, yaşanan olaylar sebebiyle hak ettiği % 13 komisyon bedelini alamadığını, bu konuda davalı hakkında T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Sigortacılık Genel Müdürlüğüne de şikayette bulunulduğunu, müvekkilinin düzenlenen yangın ve makine kırılması poliçelerinden dolayı % 13 üzerinden toplamda 84.111,43 USD komisyon bedeli alacağı doğduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere müvekkilinin uğradığı maddi zarar karşılığı şimdilik 10.000 USD'nin dava tarihinden itibaren dövize uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı As Çimento A.Ş.’nin poliçeler bazında acenteler, banka şubeleri ve gerektiğinde her iki kanal üzerinden poliçe düzenlenmesini talep eden aktif bir müşteri olduğunu, 31/05/2015-31/05/2016 dönemi için de ticari risk, makine kırılması, yangın ve elektronik cihaz poliçelerinin önceden banka kanalı üzerinden yapılması sebebiyle yine aynı şekilde teklif sunulduğunu, davacının bu poliçeleri kendi yenilemek isteyip araya girerek sigortalının kendisi aracılığı ile poliçe düzenlemesini sağlamaya çalıştığını, aslen haksız rekabet ortamını davacının yarattığını, yaşanan süreç sonucunda davacının kendi isteği ile aradan çekildiğini, davacı kendi isteği ile poliçe düzenleme sürecinden çekildikten sonra poliçelerin düzenlendiğini ve en uygun teklifin verildiğini, davacının haklarında yaptığı şikayetin ilgili kurum tarafından mesnetsiz bulunduğunu, müvekkilinin haksız rekabet yaratacak hiçbir eylemenin olmadığını, müvekkilinin bir acenteyle çalışma yükümlülüğünün bulunmadığını, bu hususun taraflar arasında aktedilen 07/05/2013 tarihli sözleşmenin 5. maddesinde de yer aldığını, ayrıca sözleşmenin 15. maddesi gereğince talep edilen miktarın haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 07.05.2013 tarihli acentelik sözleşmesinin 5. maddesinde açıkça davalı ... sigortanın aynı yer ve bölgede başka acenteler ile benzeri sözleşmeler yapmakta serbest olduğu, acentenin bu gibi hallerde komisyon isteme ya da herhangi bir talepte bulunma hakkı olmadığının düzenlendiği, davacının bu sebeple komisyon bedeli talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22409, Karar No: 2016/1736, Tarih: 17.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22409 E.  ,  2016/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-h, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ... Pazarlama isimli şirketin yetkilisi olarak hareket ettiği, kendisini ... olarak tanıtıp katılanı inandırarak ticari ilişkiye girdiği, sağladığı güvene dayalı olarak suça konu 12.700 TL bedelli sahte çek karşılığı mal teslimi sağladığı iddia olunan olayda, sanığın iş yerine kısa zaman önce girdiğini, şirket sahiplerinin sahte çek kullanarak mal aldıklarını bilerek hareket etmediğini savunması karşısında, hakkında suç duyurusunda bulunulan ... hakkında dava açılıp açılmadığı tespit edilerek, dava açılmış ise bu dava ile her iki dava dosyasının birleştirilmesi sağlandıktan sonra, suça konu çek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olamadığının da tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6110, Karar No: 2022/6785, Tarih: 10.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6110 E.  ,  2022/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mut 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.06.2022 gün ve 2021/366 E. - 2022/204 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yargılamanın iadesi talebinin kabulüne karar verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay’ın 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı içtihatları birleştirme kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un 25 ve geçici 2'inci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Bu durumda, mahkemece temyiz incelemesi için gönderilen dava dosyasında verilen 08/06/2022 tarihli karar, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verilmiş olup, bu aşamada temyiz kanun yoluna tabi olmadığından, "temyiz" ibaresi taşıyan dilekçe ile ilgili kanun yolu değerlendirmesini yapmak üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kanun yolu değerlendirmesi yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4462, Karar No: 2017/2824, Tarih: 10.07.2017

**15. Hukuk Dairesi         2015/4462 E.  ,  2017/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazla ödemenin iadesi talebine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi idare, taraflar arasında 25.04.2000 tarihinde imzalanan sözleşme ile davalı yüklenicinin....Barajı Koruma Havzası Altyapı inşaatları yapım işini üstlendiğini, düzenlenen 18 hakedişin taraflarca imzalandığını ve hakedişler uyarınca davalıya ödemeler yapıldığını, 27.10.2005 tarih ve 61-2005/29-1 Sayılı müfettiş raporu ile davalıya fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, müfettiş raporu doğrultusunda 18.07.2007 tarihinde düzenlenen 19 nolu kesin hakedişe göre yüklenicinin 1.864.389,88 TL borçlu çıkartıldığını, bu nedenle eldeki davanın açıldığını belirtmiş, davalı yüklenici ise fazla ödeme iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yargılama sırasında iki ayrı heyetten bilirkişi raporu alındığı, her iki heyetin de yaptıkları kesin hesap sonucunda yükleniciye fazla ödeme yapılmadığı kanaatini bildirdikleri anlaşılmıştır. Davacı idarenin fazla ödeme kalemlerinden birisi de kum-çakıl nakline ilişkindir. Müfettiş raporunda, ihaleden önce davalı yüklenicinin kum-çakıl alabileceği ocak olarak...belirlendiği, yükleniciye bu ocaktan malzeme aldığı gözetilerek hakedişlerle ödeme yapıldığı, ancak bu ocak dışında daha yakın ocakların olduğunun tespit edildiği, daha uzak ocak belirlenerek yüklenici lehine fazla nakliye bedeli ödenmesine sebebiyet verildiği belirtildiği gibi, yüklenicinin daha yakın ocaktan kum-çakıl almasına rağmen şartname ile belirlenen ..... Ocağı'ndan malzeme almış gibi göstererek de fazla ödemeye sebebiyet verildiği belirtilmiş, mahkemece bilirkişi raporları da gözetilerek yapılan yargılama sonunda, ..... Ocağı'nın ihaleden önce idare tarafından belirlendiği, firmaların buna göre teklif verdikleri, ihaleden sonra, belirlenen ocağın uzak olması nedeniyle daha yakın mesafedeki ocaklara göre

nakliye bedelinin hesaplanmasının sözleşme şartlarının tek taraflı olarak değiştirilmesi anlamına geleceğini, bu hususun sözleşme serbestisine aykırı olduğunu ve kabul edilemeyeceğini, ayrıca müfettiş raporunda yüklenicinin ..... Ocağı'ndan malzeme almadığı halde buradan malzeme almış gibi göstererek fazla ödemeye sebebiyet verildiği belirtilmiş ise de bu hususun sadece tanık beyanları ile ispat edilemeyeceği belirterek müfettiş raporuna itibar edilmemesi görüşüne varılmıştır. ...ş raporunun ....” başlıklı bölümünde daha yakın mesafelerden kum-çakıl taşındığı ileri sürüldüğü gibi raporun ilerleyen sayfalarında da buna dair ocak sahiplerinin beyanları dahil başka deliller de bulunduğundan bu işe dair işlem dosyasının getirtilmesi, ayrıca davacı iş sahibi idare temyiz dilekçesinde, davalının ....ı'ndan kum almadığına dair 12.03.2005 tarih ve 2005/007 sayılı dilekçesinden bahsettiğinden bu dilekçenin bulunduğu yer sorulup, ibraz ettirilmesi ve ayrıca daha yakın mesafeden kum-çakıl alınmasına rağmen daha uzak mesafeden nakliye bedeli ödenmesine sebebiyet veren idare elemanları aleyhine açıla.... Asliye Hukuk Mahkeme’sinin 2006/480 Esas sayılı dosyasının tamamının tasdikli bir suretinin dosyaya kazandırılmasından sonra, üçüncü bir teknik bilirkişi kurulundan sözleşme eki teknik şartnamede belirlenen ocak dışında daha yakın mesafeden taşınan kum ve çakıl miktarı nedeniyle ödenmesi gereken nakliye bedeli ile davacı idarenin ödediği nakliye bedelinin karşılaştırılması ve fazla ödeme iddiasının buna göre değerlendirilerek gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile sonuca gidilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11918, Karar No: 2008/11878, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11918 E.  ,  2008/11878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, kitap ve katalog basımını konu ... ... sözleşmesinden kaynaklanması nedeni ile kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 02.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.