muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/14538, Karar No: 2008/2331, Tarih: 26.02.2008

Mahkemece, davacının dayandığı 05.03.2004 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesi 11 parseldeki 8 numaralı bağımsız bölüme ilişkin olup, davacı 12 parseldeki 8 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetini talep ettiğinden, mülkiyet aktarım isteğinin reddine, bir davada birden çok ıslah talebinde bulunulamayacağından ıslah yolu ile öne sürülen rayiç bedel ödetilmesi isteminin de bu nedenle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

HUMK'nın 74. maddesi hükmünce, hakim her iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlıdır. Ondan fazlasına veya bir başka şeye hüküm kuramaz. Dava dilekçesine bakılırsa, davacının başlangıçtaki isteminin 12 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın 8 numaralı bağımsız bölümün mülkiyeti, ikinci kademedeki isteğin ise, bağımsız bölüm rayiç bedelinin tahsili talebi olduğu görülmektedir. Davacı, 27.09.2006 günlü ıslah dilekçesinde bu taleplerine bağımsız bölümün sözleşmede öngörülen teslim süresi ile dava tarihi ara-sındaki gecikmeden kaynaklanan kira parasının ödetilmesini eklemiştir. Ger-çekten, mahkemece doğru olarak saptandığı üzere, HUMK'nın 83. maddesi gereğince aynı davada her tarafın ancak bir kere ıslah hakkı bulunmakta ise de, davacı 27.09.2006 tarihli dilekçesindeki ıslahından sonra davayı ıslah etmemiştir. Çünkü, davacının 27.04.2007 günlü dilekçesi ıslah dilekçesi değil, 27.09.2006 günlü ıslah dilekçesini açıklama dilekçesidir. Dolayısı ile, mah-kemenin aynı davada birden fazla ıslah talebinde bulunamayacağından bahisle

davacının rayiç bedel tahsili isteminin reddine dair yaptığı gerekçe usule uygun düşmemektedir.

Borçlar Kanunu'nda bir tanımı yoksa da ifa, borç ilişkisinde borçlunun yüklendiği "edimi"n sözleşme ve yasanın belirlediği çerçevede yerine geti-rilmesi demektir. Eğer edim bir şey (vermek) veya (yapmak) şeklinde ise ifa, o şeyi alacaklıya ifa maksadı ile teslim etmek ya da o işi yapmak suretinde belirir. Edim bir şeyi (yapmamak) dan ibaret ise ifa, borçlunun bu taahhüdünü ihlal etmemesi halinde gerçekleşir.

İfanın konusu, borçlanılan edimdir. Edimin konusu ile ifanın konusu ilke olarak aynıdır. Borçlu, alacaklıya yalnız borçlanılan edimi ifa etmek suretiyle borçtan kurtulur; bu suretle borç sona erer. Alacaklı da esas itibariyle borçludan yalnız borçlanılan edimin ifasını talep edebilir. Alacaklı ve borçlu borçlanılan edimle bağlı olup, başka bir edim ifa konusu olamayacağı gibi, talep de edilemez. İfa olanağı bulunduğu sürece de borçludan sadece borçlanılan edim istenebilir. Alacaklı, borçludan kural olarak ifanın yerine geçen bir edimi ve somut olayda olduğu gibi alternatif bir edimin yerine getirilmesini isteyemez. Zira, dayandığı 05.03.2004 günlü sözleşmenin konusu davalılardan yüklenicinin 11 parsel üzerinde yaptığı binadaki 8 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetinin aktarılmasıdır. Bu sözleşmenin ifa olanağı varken, davacının alternatif bir seçenekle istekte bulunma veya bu sözleşmeye dayanarak başka talepler öne sürme yetkisi olmadığından, davanın reddi, sonuç olarak doğrudur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonuç olarak usul ve yasaya uygun hükmün gerekçesinin yukarıda yazılı olduğu şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMESİNE ve hükmün HUMK'nın 438/son maddesince (ONANMA-SINA), 26.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3296, Karar No: 2014/4273, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3296 E.  ,  2014/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.11.2012

No : 2012/326-2012/600

Dava, muris baba ve koca üzerinden ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olup 22.10.1999 tarihinde vefat eden eşi ve 14.09.1993 tarihinde vefat eden babasından dolayı 2 ayrı ölüm aylığı bağlanmasını isteyen davacıya, babasından dolayı bağlanan ölüm aylığının fazla olması nedeniyle, kocasından ölüm aylığı bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 68/I-C-a maddesi aylık bağlanma koşulları yönünden "evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi bir işte çalışmayan, buralardan gelir veya aylık almayan kız çocuklarına” aylık bağlanması olanağı öngörürken; aynı maddenin (VI) numaralı bendi, kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak “çalışma ve evlenme” halini kabul etmekteyken; 4958 sayılı Yasanın 06.08.2003 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 35. maddesiyle, söz konusu (VI) numaralı bende “buralardan gelir veya aylık almaya” ibaresi eklenerek böylelikle “Sosyal Sigortadan, Emekli Sandıklarından aylık veya gelir almaya başlama” olgusu, hak sahibi kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak benimsenmiştir. 68. maddenin son cümlesi "evliliğinin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kimseye bu aylıklardan fazla olanı ödenir." hükmünü içermektedir. Benzer düzenleme 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinde de vardır.

Ancak, 506 sayılı Yasaya 02.07.2005 tarih, 5386 sayılı Yasanın 2. maddesiyle eklenen Geçici 91. madde ise, “6.8.2003 tarihinden önce hak sahibi kız çocuklarına bağlanan gelir ve aylıklar; bunların evlenmeleri, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmaları veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları halleri hariç olmak üzere geri alınmaz.” hükmünü getirmiştir. Bu düzenleme de 506 sayılı Yasanın 68/VI maddesinin 4958 sayılı Yasa ile değiştirilen haline göre farklı düzenleme getirerek “kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları” halini aylık kesme nedeni olarak öngörmüş; Geçici 91. maddenin altı ve yedinci fıkrasında ise; “Bu maddenin birinci ve ikinci fıkrası gereğince, aylık veya gelirleri ödenmeye devam olunacak kız çocuklarının aylık veya gelirlerinin ödenmesine devam olunması için sahip olmaları gereken şartları, ilk kez veya yeniden 6.8.2003 tarihinden sonra haiz olan kız çocukları da aynı esas ve usûllerle aylık veya gelir hakkından yararlandırılır.” kuralı yer almaktadır. Son fıkrada ise, "Bu maddenin altıncı fıkra hükmü 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun yürürlük tarihine kadar uygulanır" düzenlemesi yer almaktadır. 5510 sayılı Kanun bazı istisnalar dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki; muris baba ve eşin ölüm tarihlerinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın Gelir ve aylıkların birleşmesi başlıklı 92. maddesi "Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine, bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanmadan önce iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan ve sermayeye çevrilen gelirler ile yaşlılık sigortasından yapılacak toptan ödemelerde bu fıkra hükmü uygulanmaz." Zamanaşımı ve hakkın düşmesi başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar."; yine bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans başlıklı 97. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. Kuruma müracaat etmemenin haklı bir sebebe dayandığını genel hükümlere göre ispat edenler hakkında, yukarıdaki hükümler uygulanmaz...." hükmünü taşımaktadır.

Eldeki davada; davacının eşi ve babasının ölüm tarihlerine göre uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın geçici 91. maddesi çerçevesinde; kocasından ve babasından birlikte ölüm aylığı bağlanabilmesi için davacının, "evlenmeme, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmama veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almama" hallerinin olması gerektiği gözetilerek, 506 sayılı Kanunun 92 ve 99. ile 5510 sayılı Kanunun 97. maddeleri dikkate alınmak suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1217, Karar No: 2017/3432, Tarih: 24.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1217 E.  ,  2017/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, genel güvenliğin tehlikeye sokulması, tehdit.

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, ölene yönelik kasten öldürme suçuna yardım, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından beraat,

Katılanlar ...ve ...'a yönelik tehdit suçu nedeniyle, TCK.nun 106/2-a, 43/2, 29, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 2 gün hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan beraat,

Katılanlar ...ve ...'a yönelik tehdit suçu nedeniyle, TCK.nun 106/2-a, 43/2, 29, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 2 gün hapis cezası,

Ölene yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 81/1, 29/1, 62, 53/1, 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’ya yönelik olan kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında; maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme ve mağdur katılanlar ... ve ...’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde ise; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin haksız tahrik oranına ve meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına, katılanların suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ve Cumhuriyet savcısının, sanık ...’ın kasten öldürmeye yardım etme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçlarından cezalandırılmasına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Sanık ...’ın, maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçu ile sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında; 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında; mağdur katılanlar ... ve ...’ya yönelik silahla tehdit, sanık ... hakkında ise maktul ..., mağdur katılanlar ... ve ...’ya yönelik silahla tehdit suçu yönünden yapılan incelemede ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinden 2 gün önce 05/04/2013 günü sanıklar ... ve ...’ın, kardeşleri ...’in arabasından teyp çalınması olayı ile ilgili olarak taraflar arasından husumet başladığı, olay günü sabah sanık ... ve ...’in, arabada kardeşi ... ve ...’in kız arkadaşı ... olduğu halde evlerine doğru yola çıktıkları, yolculuk esnasında olay yerinde maktul ve kardeşleri ..., ...ve damadı ... ile karşılaştıkları, bunun üzerine maktul ve beraberinde bulunanların sanıkların bulunduğu arabanın önünü kestikleri, mağdur ...’ın elinde bulundurduğu sopa ile ...’in arabasının sol arka ve sol arka kelebek camını kırdığı, ayrıca araçta bulunan ...’in kız arkadaşı ...’i çekiştirerek araçtan çıkarmaya çalıştıkları, bunun üzerine önce sanık ...’ın araba bulunan tüfek ile havaya doğru ateş ettiği, sanık ...’in ise ...’ın elinden tüfeği alarak maktul ...’a doğru ateş ettiği anlaşılan olayda;

a) Sanık ...’ın; maktul ve kardeşi ...’ın saldırılarını önlemek amacıyla havaya doğru elinde bulundurduğu av tüfeğiyle ateş ettiği, sanığın bu eyleminin yasal savunma içerisinde kaldığı, sanık ...’in ise; ...’ın elinden tüfeği alıp, hedef gözeterek maktule doğru ateş ederek öldürme dışında, diğer mağdurlar ... ve ...’a yönelik gerek tüfeği almadan önce gerekse aldıktan sonra herhangi bir eyleminin bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların tehdit suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; sanıkların 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi gereğince kendilerine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2083, Karar No: 2014/2595, Tarih: 04.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2083 E.  ,  2014/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/318-2013/149

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi... Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya şikayetçisi vekili borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın kesinleşme tarihinin hatalı hesaplandığını, borçlunun beyanı ile kesinleşmenin 3.7.2008 tarihinde gerçekleştiğini, şikayet olunan D.. A..’nin takip dosyasının kesinleşme tarihinin 9.7.2008 olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, yeni sıra cetvelinin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan yapılmasına ve kendi dosyalarının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikayetçisi vekili şikayet olunanın dosyasından icra müdürünce 26.5.20011 tarihinde verilen ve kesinleşmenin 3.7.2008 tarihi olduğuna ilişkin muamelenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikayetçisi vekili bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde müvekkili lehine tesis edilmiş ipotek bulunduğunu, ihalenin feshi nedeniyle alacaklarının geç ödendiğini ileri sürerek bu süreçte oluşan nema tutarının kendilerine ödenmesini talep etmiştir.

Asıl şikayette şikayet olunan D.. A... vekili, SGK Başkanlığı vekili, H... AŞ. vekili, ... Bankası AŞ. vekili ve G... Varlık Yönetimi AŞ vekili şikayetin reddi gerektiğini savunmuş; ... Bank AŞ vekili ve .... Varlık Yönetimi AŞ vekili yargılamaya katılmayacaklarını bildirmiş, diğer şikayet olunanlar yargılamaya katılmamışlardır.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili şikayetin yerinde olmadığını, Kütahya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/4323 sayılı takip sayılı dosyasında 26.06.2008 tarihinde ihtiyati haciz kararı alındığını ve aynı gün esas takibe geçtiklerini, şirket yetkilisinin 27.06.2008 tarihinde icra dairesine gelerek dosya borcunu kabul ettiğini ve teminatın iadesine de muvafakat ettiğini, takibin usule uygun şekilde 03.07.2008 tarihinde kesinleştiğini belirterek şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma, Yargıtay bozma kararları ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi D.. A..'nin şikayetinin sıfat yokluğundan, D...Petrokimya Ltd. Şti. ile .... Bankası AŞ'nin şikayetlerinin, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunması nedeniyle esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi .... Bankası AŞ. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi ...Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı şikayetçi .... Bankası AŞ. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi ...Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi ...Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4954, Karar No: 2011/15121, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4954 E.  ,  2011/15121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Salihli Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 24.09.2010 gün ve 1093-1462 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen 25.10.2008 vade tarihli bononun ön ve arka yüzünü gösteren onaylı örneğinin eklenerek gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/62, Karar No: 2010/48, Tarih: 03.02.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/19-62 E., 2010/48 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/19-62 E., 2010/48 K.**

**- BONO VEYA EMRE MUHARRER SENET

- MENFİ TESPİT DAVASI**- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 23 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 688 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 689 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 3 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“Menfi Tespit”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2.Sulh Hukuk Mahkemesince “

“mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine”

” dair verilen 05.02.2008 gün ve 2007/2135 E- 2008/190 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 13.04.2009 gün ve 2008/11409-2009/3023 sayılı ilamı ile; (…

…Dava, dershane hizmet bedeli ödendikten sonra sahte ve mükerrer düzenlenen senet nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı F.....bank A.Ş.vekili, müvekkili bankanın iyiniyetli hamil olduğunu, senedin protesto edildiğini, protestoyu kendi lehtar sıfatıyla değil, Ö..... Ç.... Ltd. Şti. adına yaptığını, zarardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 4077 Sayılı Yasa'nın 23.maddesi gereği, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, görevli mahkemenin Ankara Tüketici Mahkemesi olduğunun tespitine, süresinde talep edilmesi halinde dosyanın Ankara Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, TTK.nun 688.maddesinde öngörülen zorunlu unsurları taşıyan bonodan kaynaklanmaktadır. TTK.nun 4/1.maddesi uyarınca tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu kanunda yani TTK.nda tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Mahkemece anılan yasa hükmü gözetilmeksizin, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, dershane hizmet bedeli ödendikten sonra sahte ve mükerrer düzenlenen senet nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında, Mahkemece verilen direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususu bir ön sorun olarak değerlendirilmiş ve şu sonuca ulaşılmıştır:

Yerel Mahkemece verilen ilk kararda, “

“taraflar arasındaki temel ilişkinin 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/d maddesinde tanımlanan "Hizmet" ilişkisi niteliğinde olduğu, bu itibarla aynı Kanunun 23.maddesi uyarınca davanın Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği”