muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1404, Karar No: 2021/2330, Tarih: 25.05.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/1404 E.  ,  2021/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Adalet Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye ve Adalet Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7763, Karar No: 2012/13781, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7763 E.  ,  2012/13781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalının keşidecisi olduğu dava dışı ...Deri ve Tekstil Ltd. Şti. emrine düzenlenen davacı ...'ın elinde iken zayi olan, ... 4. Ticaret Mahkemesinin 2010/1. E. 2010/604 K. sayılı ilamı ile zayi nedeni ile iptaline karar verilen 12.12.2009 tarihli 6.000 USD'lik çek nedeni ile davacı, davalı keşideci hakkında 02.12.2010 tarihinde icra takibi yapmış, itiraz üzerine itirazın iptali ve tazminat istemi ile bu dava açılmıştır.

Davalı keşideci vekili, çek bedelinin çek alacaklısı dava dışı lehdara ödendiği çekin yanında olmadığını belirten lehdarın çekin ödendiğine dair müvekkiline ibra belgesi verdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalının tacir olup basiretli davranması gerektiği ibraz edilmeyen ya da ibraz edilemediğine ilişkin mahkeme kararı sunulmadan çek bedelinin ödendiği ileri sürülerek borçtan kurtulunamayacağı, aynı ibra belgesinin her zaman düzenlenebildiği, zayi nedeni ile elinde mahkeme kararı bulunan davacının alacaklı olduğundan 8.943,60 TL asıl alacak, 1.149,00 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7896, Karar No: 2012/12311, Tarih: 28.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/7896 E.  ,  2012/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık süreden sonra 15.02.2011 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyi isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/436, Karar No: 2018/13044, Tarih: 19.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/436 E.  ,  2018/13044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/5. maddesi, hükmün sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur (HUMK m. 381/2).

Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Mahkemece 10.09.2013 tarihli ziynet alacağı davasına ilişkin kurulan hüküm Dairemizin 29.05.2014 tarih ve 2014/636 esas - 2014/11882 karar sayılı ilamı ile "Hüküm açık ve infazda tereddüt yaratmayacak nitelikte kurulmalıdır. Mahkemece ziynet eşyaları ile ilgili dava kısmen kabul edilerek 15.404 TL. ziynet alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş ise de, bu bedele ne şekilde ulaşıldığı ve dava konusu edilen hangi ziynetlerin karşılığı olduğu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde hüküm yerinde gösterilmediği" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece dava kısmen kabul edilerek 22.510 TL ziynet alacağının kabulüne karar verilmiş ve yine bu bedele ne şekilde ulaşıldığı dava konusu edilen hangi ziynetlerin karşılığı olduğu hükümde gösterilmediği, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma ilamında gösterilen doğrultuda hüküm tesisi zorunludur. Hal böyle iken yazılı şekilde kabul edilen kadının ziynet alacağı davası yönünden yalnızca ziynet eşyalarının toplam bedeli yazılmak suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/6668, Karar No: 2010/8591, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6668 E.  ,  2010/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ... Yayıncılık Kitap Pazarlama Eğt. Hiz. Ltd. Şti. ve ... Kitap Yayın Paz. San. Ltd. Şti.nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borçlarına yetecek haczi kabil mallarının bulunmadığını, ancak borçlu davalılardan ... Kitap Yayın Paz. San. Ltd. Şti.nin alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı davalılardan ...’ya, ...’in de diğer davalı ...’a sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... davaya karşı cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davalılardan ... Yayıncılık Kitap Pazarlama Eğt. Hiz. Ltd. Şti. aleyhindeki davanın husumet yönünden reddine, davalılardan ... hakkında açılan davanın kötü niyetinin kanıtlanamaması nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulü ile 49.187.05 TL.nin davacının asıl alacağı ve ferileri ile sınırlı olarak bu davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davada dördüncü kişi konumunda bulunan ...’ın borçlu davalının alacaklıları ızrar kastını bildiği veya bilebilecek durumda olduğunun kanıtlanamamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davada dördüncü kişi konumunda bulunan ...’ın borçlu davalının alacaklıları ızrar kastını bildiği veya bilebilecek durumda olduğunun kanıtlanamamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Davalılardan ...’nun temyiz itirazlarına gelince; Bir davada yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz bir biçimde toplanması için tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Asıl olan yargılamanın tarafların huzurunda yürütülmesi olmakla birlikte taraflar yargılamaya katılmasalar bile mutlaka duruşma gününden haberdar edilmeleri gerekir. HUMK.nun 73. maddesine göre mahkeme tarafları dinlemeden iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. 7201 sayılı tebligat yasasının 10. maddesine göre de tebligat tebliğ yapılacak kişiye bilinen en son adresinde yapılır. Somut olayda davalı ...’ya dava dilekçesi “Cami ... sokak No:14 ...” adresi yazılmak suretiyle tebliğe çıkartılmış, tebligat evrakı mahalle adının bulunmaması nedeniyle merciine iade edilmiş, bu kez aynı adres üzerinden davalının adresinin tesbiti için yapılan zabıta araştırması da adres yetersiz olduğu gerekçesiyle sonuçsuz kalmış ve adı geçen davalıya ilanen tebligat yoluna gidilmiştir. Ancak mahkemece tebligat çıkarılan adresin aslında “Cami ... Sokak No:14 Edirnekapı- ...” olması gerekirken hiç ilgisi bulunmayan ... adresine tebligatlar yapılmıştır. Böylece davalı ...’ya usulüne uygun tebligat yapılmadığından duruşmalara katılmamış, yargılama yokluğunda devam ettirilip sonuçlandırılmış, gerekçeli kararda aynı şekilde tebliğ edilmiş, böylece HUMK.nun 73. maddesine aykırı biçimde davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. Bu nedenle davalı ...’ya duruşma gününün usulüne uygun biçimde tebliği, savunmasına ilişkin delillerinin toplanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken savunma hakkını kısıtlar şekilde eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ...’nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden ötürü davalı ... yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’nun diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10391, Karar No: 2017/2649, Tarih: 03.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10391 E.  ,  2017/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 7.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 10.12.2015 tarih ve 2015/4316 Esas – 2015/19160 Karar sayılı bozma ilamına karşı yerel mahkeme tarafından direnme kararı verilmiş olup, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; mahkemenin direnme hususundaki görüşleri Dairemizce değerlendirilerek önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir neden bulunmadığı ve konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşılmakla, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Davacı ... tarafından, hazine aleyhine makul tutukluluk süresinin aşılması nedeniyle açılan tazminat davası sonucunda; İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından; 06/05/2014 gün, 2014/70 E-2014/177 K sayılı ilam ile 7.000 TL Manevi tazminata hükmedilmiş , bu karara karşı katılan vekili tarafından süresinde açılan temyiz davası üzerine Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; 09/03/2015 gün, 2014/15450 E-2015/4363 K sayılı karar ile yerel mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın bozulması üzerine, bozma sonrasıyapılan yargılama sonucunda; 10/05/2016 gün, 2016/55 E-2016/133 K sayılı karar ile sonuç itibariyle davacının davasının kısmen kabulü ile 7.000 TL Manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair kararda direnilerek, aynı şekilde 7.000 TL Manevi Tazminata hükmedilmiştir.

Bu karara karşı katılan vekili tarafından süresinde açılan temyiz davası üzerine, Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, 03/04/2017 gün, 2016/10391 E-2017/2649 K sayılı karar ile direnme kararının yerinde olmadığından bahisle dosyanın inceleme yapılması için Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece 7.000 TL Manevi Tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair kararda direnelmesine dair kararın Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine dair karara karşı Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için, somut olayımızda, tazminata neden olan olayın özetlenerek, manevi tazminat talebinin kabul edilip edilmeyeceğinin bu husustaki kanuni düzenlemeler ve yargı kararları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü için, somut olayımızda, tazminata neden olan olayın özetlenerek, manevi tazminat talebinin kabul edilip edilmeyeceğinin bu husustaki kanuni düzenlemeler ve yargı kararları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

Davacı 20/5/2005 tarihinde gözaltına alınmış ve 24/5/2005 tarihinde tutuklanarak 11/12/2103 tarihinde tahliye edildiği, toplam olarak 8 yıl 6 ay 27 gün gözaltında ve tutuklu olarak kalmasına karşın, bu arada 10/02/2010-10/06/2011 tarihleri arasında 1 yıl 4 aylık süre ile başka bir cezasının infaz edilmesi nedeniyle tutukluluğun infazına ara verildiği, 1 yıl 2 ay 10 günlük sürenin ise temyiz aşamasında Yargıtayda geçtiği, tutukluğun infazına verilen ara (1 Yıl 4 Ay) ile Yargıtayda geçen sürenin ( 1 Yıl 2 Ay 10 Gün), toplam gözaltı ve tutukluluk süresinden ( 8 Yıl 6 Ay 27 Gün) düşülmesinden sonra 6 yıl 17 gün tutuklu kaldığı ve 5 yılı aşan sürenin 1 yıl 17 gün olduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Davcının, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/4/2010 tarih ve E.2005/141, K.2010/144 sayılı kararı ile 2 kez sahtecilik, 23 kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 14 kez yağma, 6136 sayılı kanuna muhalefet, suç işleme amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Davacı hakkında İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29/6/2011 tarihli ilamıyla bozulmuştur.

B.  İlgili Hukuk

5271 sayılı Kanun'un 8. maddesi:

"(1) Bir kişi, birden fazla suçtan sanık olur veya bir suçta her ne sıfatla olursa olsun birden fazla sanık bulunursa bağlantı var sayılır.

(2) Suçun işlenmesinden sonra suçluyu kayırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme fiilleri de bağlantılı suç sayılır."

5271 sayılı Kanun'un 9. maddesi :

"(1) Bağlantılı suçlardan her biri değişik mahkemelerin görevine giriyorsa, bunlar hakkında birleştirilmek suretiyle yüksek görevli mahkemede dava açılabilir."

5271 sayılı Kanun'un 100. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları:

"(1) Kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren olguların ve bir tutuklama nedeninin bulunması halinde, şüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilebilir. İşin önemi, verilmesi beklenen ceza veya güvenlik tedbiri ile ölçülü olmaması halinde, tutuklama kararı verilemez.

(2) Aşağıdaki hallerde bir tutuklama nedeni var sayılabilir:

a) Şüpheli veya sanığın kaçması, saklanması veya kaçacağı şüphesini uyandıran somut olgular varsa.

b) Şüpheli veya sanığın davranışları;

1. Delilleri yok etme, gizleme veya değiştirme,

2. Tanık, mağdur veya başkaları üzerinde baskı yapılması girişiminde bulunma,

Hususlarında kuvvetli şüphe oluşturuyorsa.

5271 sayılı Kanun'un 102. maddesinin (2) numaralı fıkrası:

"Ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerde, tutukluluk süresi en çok iki yıldır. Bu süre, zorunlu hallerde, gerekçesi gösterilerek uzatılabilir; uzatma süresi toplam üç yılı geçemez."

5271 sayılı Kanun'un 104. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:

1. Delilleri yok etme, gizleme veya değiştirme,

2. Tanık, mağdur veya başkaları üzerinde baskı yapılması girişiminde bulunma,

Hususlarında kuvvetli şüphe oluşturuyorsa.

5271 sayılı Kanun'un 102. maddesinin (2) numaralı fıkrası:

"Ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerde, tutukluluk süresi en çok iki yıldır. Bu süre, zorunlu hallerde, gerekçesi gösterilerek uzatılabilir; uzatma süresi toplam üç yılı geçemez."

5271 sayılı Kanun'un 104. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:

"Soruşturma ve kovuşturma evrelerinin her aşamasında şüpheli veya sanık salıverilmesini isteyebilir."

5271 sayılı Kanun'un 102. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerde tutukluluk süresinin en çok iki yıl olduğu ve bu sürenin zorunlu hallerde gerekçesi gösterilerek uzatılabileceği, ancak uzatma süresinin toplam üç yılı geçemeyeceği belirtilmiştir. Buna göre uzatma süreleri d hil toplam tutukluluk süresinin azami beş yıl olabileceği anlaşılmaktadır.

5271 sayılı Kanun'un 102. maddesinde soruşturma ve kovuşturma evrelerinde kişilerin tutulabileceği azami kanuni süreler düzenlenmiştir. Madde metninde, ağır ceza mahkemesinin görevine giren ve girmeyen işler bakımından bir ayrıma gidilmiştir. Bireyler hakkındaki birden fazla suça ilişkin soruşturma ve kovuşturmaların bir dosya üzerinden yürütülmesi veya bir dosyada birleştirilmiş olması halinde bu soruşturma ve kovuşturmaların belli bir bütünlük içinde yürütüleceği göz önüne alındığında, uygulanan bir tutuklama tedbirinin soruşturma ve kovuşturmaların tamamı açısından sonuç doğuracağı açıktır. Bu nedenle azami tutukluluk süresinin kişinin yargılandığı dosya kapsamındaki tüm suçlar açısından en fazla beş yıl olması gerektiği anlaşılmaktadır. Tutuklama tedbiri, bir yaptırım olmadığından aynı dosya kapsamındaki her bir suç için azami tutukluluk süresinin ayrı ayrı hesaplanması kabul edilemez. Suç ve sanık sayısı, davanın karmaşık olması gibi etkenler tutukluluk süresinin makul olup olmadığı konusundaki değerlendirmede ele alınabilecek faktörler olup kanuni tutukluluk süresinin belirlenmesinde esas alınmaları mümkün değildir. Normun lafzı ve amacı, tutuklama tedbirinin ceza adalet sistemi içerisindeki yeri ve 5271 sayılı Kanun'un 102. maddesindeki düzenleme ile kişi özgürlüğüne yönelik sınırlamaların dar yorumlanması hususları birlikte değerlendirildiğinde aksine bir sonuca varmak mümkün görünmemektedir.

Anayasa'nın 36. maddesinde adil yargılanma hakkı güvence altına alınmıştır. Bu kapsamda makul sürede yargılanma herkese tanınan bir haktır. Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması da Anayasa'nın 141. maddesinde yargıya bir görev olarak yüklenmiştir. Azami tutukluluk süresinin, suç sayısı gerekçesiyle uzatılması muhtemel özgürlük ve güvenlik ihlallerine ilave olarak, makul sürede yargılanma hakkı açısından da olası ihlallere zemin hazırlayabilecek niteliktedir. Böyle bir uygulama, özgürlük ve güvenlik ihlalini neredeyse otomatik, makul sürede yargılanma hakkının ihlalini ise potansiyel hale getirebileceğinden kabul edilemez.

5271 sayılı Kanun'daki azami tutukluluk süresinin ağır cezalık işler bakımından uzatmalarla birlikte azami beş yıl olduğu, bu haliyle düzenlemenin öngörülebilir olduğu anlaşılmaktadır. Ancak derece mahkemelerinin kanuni tutukluluk süresinin her suç için ayrı ayrı hesaplanması gerektiği yönündeki yorumu, bireylerin tutuklu olarak yargılanabileceği azami süreyi belirsiz ve öngörülemez bir şekilde uzatmaya elverişlidir. Zira bir kişi hakkında birden fazla suç isnadı olması halinde azami tutukluluk süresi her biri için ayrı ayrı hesaplandığında kişinin özgürlüğünden mahrum bırakılabileceği süre öngörülemez bir şekilde uzayacaktır. Bu durumun başvurucu açısından öngörülebilir olmadığı açıktır. Bir hukuk devletinde henüz suçluluğu sabit hale gelmemiş bir bireyin mahkemenin benimsediği yorum nedeniyle belirsiz bir süre boyunca özgürlüğünden yoksun bırakılması düşünülemez .

Tutukluluk süresinin hesabında ilk derece mahkemesi önünde yargılama aşamasında geçen sürelerin dikkate alınması gerekir.

Nitekim AİHM, mahkmiyet kararı sonrası tutulma halini tutukluluk olarak nitelendirmemekte ve temyiz aşamasında geçen süreyi tutukluluk süresinin hesabında dikkate almamaktadır (B. No: 2012/338, 2/7/2013,

Bu bakımdan temyiz aşamasında geçen süreler tutukluluk süresinin değerlendirmesinde göz önünde bulundurulamaz. Ancak bozma kararı sonrasında bireyin durumu tekrar suç isnadına bağlı tutmaya dönüşeceğinden ilk derece mahkemesi önünde geçen süre değerlendirmede dikkate alınacaktır.

Somut olayda davacı, başka bir hükümlülükten dolayı tutukluğa verilen aranın toplam tutukluluk süresinden düşülmesinden sonra 7 yıl 2 ay 27 tutuklu kalmış, bu sürenin 1 yıl 2 ay 10 günü temyiz aşamasında Yargıtayda geçmiş, sonuç itibariyle 6 yıl 17 gün ilk derece mahkemesince tutuklu kalmış, azami tutukluluk süresinin 1 yıl 17 günlük süre ile aşıldığı anlaşılmıştır.

Davacının, "bir suç isnadına bağlı olarak" tutulduğu sürenin 5271 sayılı Kanun'un 102. maddesinin (2) numaralı fıkrasında öngörülen 5 yıllık azami sürenin aşımasından sonraki 1 yıl 17 günlük süre ile tutuklu bulundurulmasının hukuki dayanağı bulunmayıp Anayasa'nın 19. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen "kanuni"lik şartını karşılamamaktadır.