muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14728, Karar No: 2021/13069, Tarih: 07.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/14728 E.  ,  2021/13069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet: Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi, 26/11/2019 - 2019/239 esas ve 2019/489 karar

b) İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21/01/2020 tarih, 2019/5196 esas ve 2020/107 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin eleştirilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15487, Karar No: 2016/3727, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15487 E.  ,  2016/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/141-2014/232

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda Torul merkezinde bulunan taşınmaz için Gümüşhane merkezindeki taşınmazın satışı emsal olarak incelenmek suretiyle taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere

göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3865, Karar No: 2012/748, Tarih: 13.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3865 E.  ,  2012/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.03.2011 gün ve 617/97 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar hazine vekili ile ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 29, 30 ve 1886 parsel arasında kalan ve kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan yaklaşık 22500 m2 yerin vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Hazine vekili, ... vekili ile ... vekili, kazanma süresi ve koşullarının davacı lehine gerçekleşmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, teknik bilirkişi raporunda gösterilen 18462.58 m2 yüzölçüme sahip taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü davalılar Hazine vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17.maddeleri uyarınca tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz bölümü 1966 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı niteliğinde tespit dışı bırakılan yerlerdendir. Mahkemece kazanma koşullarının gerçekleştiği görüşünden hareketle davanın kabulüne karar verilmiş ise de uygulanan 1991 ve 2007 yılına ait hava fotoğrafları taşınmazın niteliğini belirlemekten uzak olduğu gibi yapılan araştırma ve inceleme de yeterli değildir.

Dava konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılmıştır. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür.

Dava konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılmıştır. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür.

Bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar, ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olup hava fotoğraflarının dava tarihinden geriye doğru 20-25 yıl öncesine ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için dava tarihine göre 20–25 yıl öncesine ait (1980-1988 yılları arası) stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutalığından tarihleri ayrıca ve açıkça yazılmak suretiyle istenilmesi ve stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafının stereoskop altında incelenmesi halinde, arazinin üç boyutlu olarak görülmesi, sınırlarının açıkça belirlenmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için uygun hava fotoğraflarından gereği gibi yararlanılmamış, tescil konusu taşınmazın çevresinde bulunan 26, 29, 30, 384, 1461, 1464 ve 1886 parsellere ait tapu kayıtları, kadastro tutanakları ile dayanak 19.03.1963 tarih 37 ve 38 sayılı tapu kayıtları, varsa Toprak Tevzi Komisyonu çalışmalarına ilişkin harita ve belirtme tutanakları ile 29 ve 30 parsellere ait hüküm dosyaları getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde gözönünde tutulmamış, hükme esas alınan krokilerinin tescil konusu taşınmaz yönünü ne gösterdiği üzerinde durulmamıştır.

Mahkemece, taşınmazın çevresinde bulunan parsellere ait tapu kayıtları, kadastro tutanakları ile dayanak tapu kaydı ve hüküm dosyalarının bulundukları yerlerden eksiksiz olarak getirtilmesi, ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle dava tarihine göre 20–25 yıl öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle uzman bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz başında uygulanması, taşınmazın niteliği ve kullanım süresinin ne zaman başlandığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve bilirkişi sözlerinin bilimsel esaslara göre hazırlanan uzman bilirkişi kurulu raporlarıyla denetlenmesi, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihinin duraksamaya yol açmayacak şekilde ayrı ayrı belirlenmesi, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirilme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekili ile ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 594,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına iadesine 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6767, Karar No: 2020/4348, Tarih: 14.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6767 E.  ,  2020/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığına yakalanan sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece davanın %82,85 davalı kusuru ve %23,50 sürekli işgöremezlik derecesi üzerinden kabulüne dair verilen 10.04.2014 tarihli önceki kararı, dairemizin 22.10.2015 tarih ve 2014/14389 E. - 2015/17490 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, uyulan bozma ilamı üzerine yeniden yapılan yargılamada, %90 işveren kusuru ve %22,20 sürekli işgöremezlik derecesi üzerinden davanın kabulüne, kurum zararının tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1-Dairemizin önceki bozma ilamının 1. bendinde, davacı Kurumun temyiz isteminin miktar bakımından reddine karar verilmiş, karar davalı taraf yararına bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonucunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı). Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki KURU, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olayda; önceki kararda işverenlik lehine %82,85 üzerinden oluşan usuli kazanılmış hak yukarıda açıklanan ilkeler ışığında gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olayda; önceki kararda işverenlik lehine %82,85 üzerinden oluşan usuli kazanılmış hak yukarıda açıklanan ilkeler ışığında gözetilmelidir.

2- Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, kusurun belirlenmesinde, mahkemece öncelikle, meslek hastalığının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Somut olayda; hak sahibi işçi tarafından açılan ve Yargıtay 21. H.D. tarafından 20.04.2015 tarihinde onanan Dörtyol 1. İş Mahkemesinin 2013/158 E. - 2014/677 K. sayılı dava dosyasına sunulan kusur raporunda, işveren ... A.Ş.’ne %75, davacı işçiye de %20 kusur verildiği, ATK raporunda ise sürekli işgöremezlik oranının %15 olarak belirlendiği, eldeki davada ise mahkemece hükme esas alınan son iki kusur raporunda ... A.Ş.’ne %90, işçiye ise %10 kusur verildiği ve bu raporlara göre hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda yerel mahkemece öncelikle yapılacak iş; hak sahibi dosyasıyla eldeki dosya bir arada değerlendirilerek, saptanan maddi olgulara göre meydana gelen meslek hastalığı ve sebepleri tereddütsüz belirlenip, tüm delillerle birlikte değerlendirilerek, alanında uzman bilirkişilerden oluşan ve mevzuata uygun, raporlar arasındaki kusur oran ve aidiyetleri konusunda oluşan çelişkiler giderilecek şekilde yeniden rapor alınıp irdelenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

3-Kurum tarafından mahkemeye gönderilen sürekli işgöremezlik derecesine ilişkin, 16.08.2007 tarihli hastane raporuna istinaden düzenlenen ilk raporda, sürekli işgöremezlik oranının %23,50 ve Ağustos 2009 tarihinde Kontrol Muayene Kaydının bulunduğu, kurumca mahkemeye gönderilen ve kesinleşen sürekli işgöremezlik derecesine dair yazı ekindeki 22.11.2017 tarihli hastane raporuna göre düzenlenen sağlık kurulu raporunda sürekli işgöremezlik oranı %22,20 (Artma) olarak belirlenmiştir.

Kurum yazısında işgöremezlik oranının artışla %22,20 olduğu belirtilmişse de bunun düşme olduğu gözetilip, rücuya konu tutarlar bu kapsamda kurumdan sorularak gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3313, Karar No: 2019/4926, Tarih: 02.12.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/3313 E.  ,  2019/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Müh. Tur. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, eksik ve ayıplı işlerin giderim bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... Müh.Tur.San.Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Müh. Tur. San. Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık 04.06.2007 tarihli inşaat yapım ve yine aynı tarihli müşavirlik sözleşmelerinden kaynaklanmaktadır. Davacı ... sahibi, davalı ... Tic. Ltd. Şti. yüklenici, diğer davalı ... Müh. .... Tic. A.Ş. ise müşavirlik hizmetlerini yürüten şirkettir.

Davada yükleniciye ihale edilen ... ili ... ilçesi ... mevkiinde yapılacak 860 adet konut, adaiçi ve genel altyapı ile çevre düzenlemesi inşaatı işinin geçici ve kesin kabulünün yapıldığı, bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişilerce teslimden bir müddet sonra ... Tüketici Mahkemelerinde konutların imalâtında bir kısım açık ve gizli ayıplar ile eksik işlerin varlığı iddiasıyla iş sahibi TOKİ aleyhine tazminat davaları açıldığı, yapılan yargılama sonucu TOKİ aleyhine karar verildiği belirtilerek, idarece yapılan toplam 38.275,00 TL ödemeninn davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiş, yargılama sırasında talep ıslah edilerek 38.936,82 TL'ye çıkarılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı iş sahibi adına inşaatın yapımını denetlemek ve iş sahibini uyarmakla görevli olan müşavir firma eksik işler ve açık ayıplar nedeni ile uğranılan zarardan davacıyla yaptığı 04.06.2007 tarihli Müşavirlik Sözleşmesi'nin (Danışmanlık Hizmet Alımları Tıp Sözleşmesi) 52. maddesi uyarınca yüklenici ile birlikte müteselsilen sorumludur. Nitekim anılan

sözleşmenin 52. maddesinde "Danışman; bu sözleşme ile taahhüt ettiği işlerin yürürlükteki mevzuata uygun olarak yapılmaması, meslek ahlakına uygun davranılmaması, bilgi ve deneyimin idarenin yararına kullanılmaması ve benzeri nedenlerle meydana gelen zarar ve ziyandan, yapı denetimi hizmetinin sunulduğu durumda ise yapım işini üstlenen yüklenici ve alt yüklenicilerle birlikte onbeş yıl süre ile müteselsilen sorumludur." hükmüne yer verilmiştir.

sözleşmenin 52. maddesinde "Danışman; bu sözleşme ile taahhüt ettiği işlerin yürürlükteki mevzuata uygun olarak yapılmaması, meslek ahlakına uygun davranılmaması, bilgi ve deneyimin idarenin yararına kullanılmaması ve benzeri nedenlerle meydana gelen zarar ve ziyandan, yapı denetimi hizmetinin sunulduğu durumda ise yapım işini üstlenen yüklenici ve alt yüklenicilerle birlikte onbeş yıl süre ile müteselsilen sorumludur." hükmüne yer verilmiştir.

Kural olarak müşavir firmanın sonradan ortaya çıkan gizli ayıplardan sorumluluğu düşünülemez ise de, teknik kontrolün yeterince yerine getirilememesine bağlı gizli ayıplar var ise onlardan da ayrıca sorumlu tutulacağı açıktır (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 18.02.2004 gün ve 2003/5114 Esas-2004/813 Karar, 28.10.2004 tarih ve 2004/1712 Esas-2004/5469 Karar 12.01.2017 gün 2016/3612 Esas 2017/126 Karar sayılı ilamları).

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan davalı müşavir şirketin eksik işler ve açık ayıplar nedeniyle davacının bağımsız bölüm satın alan dava dışı 3. kişilere yaptığı ödemeler nedeniyle zararın tamamından, sonradan ortaya çıkan gizli ayıplar nedeniyle yapılan ödemeler sonucu oluşan zarardan teknik kontrolün yeterince yapılmamasına bağlı gizli ayıplar varsa ise onlardan da sorumlu olacağı ilkesinden hareketle davacının davalı müşavir firma ... Müh. Tur. San. Tic. A.Ş.’den tazminini isteyebileceği zarar miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu şekilde bir ayrım ve değerlendirme yapmaksızın eksik işler, açık ve gizli ayıpların tamamından yükleniciyle birlikte müşavir firmayı da sorumlu tutan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davalı ... Müh. Tur. San. Tic. A.Ş. hakkındaki davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı müşavir firma ... Müh. Tur. San. Tic. A.Ş.'nin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kabulüyle kararın davalı müşavir firma yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davalı ... Müh. Tur. San. Tic. A.Ş.'ye iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23760, Karar No: 2017/8994, Tarih: 01.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23760 E.  ,  2017/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.