muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3237, Karar No: 2014/2596, Tarih: 25.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3237 E.  ,  2014/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Havza Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2008/202-2012/290

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen dair verilen hükmün süresi içinde davalı D.... Seyahat Oto.İşl.Ltd.Şti vekili, davalı M... sigorta şirketi vekili ve davacılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı A.. D.. sevk ve idaresinde olan diğer şirkete ait aracın desteğin içinde yolcu olarak bulunduğu araca tam kusurlu olarak çarparak desteğin ölümüne eden olduğunu, diğer davalıların ise araçların trafik sigorta şirketleri olduğunu belirterek davacı hamide için 50.000,00TL manevi diğer iki davacı kardeş için 15.000,00'er TL manevi tazminat ile her her üç davacı için 1000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini yükseltmişlerdir.

Davalı D.....Taşımacılık Şirketi ve davalı H...Sigorta Şirketi vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini savunmuştur.

Davalı M... Sigorta Şirketi vekili davadan önce ödeme yapıldığından sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 19.682.28 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı G.. Sigorta A.Ş için davacılara ödeme yapılan 27/03/2008 tarihinden itibaren, H.... Sigorta A.Ş için dava tarihi olan 29/04/2008'den itibaren işleyecek yasal faizinden sorumlu olmak koşuluyla olay tarihi olan 04/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı H.. S..'e verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, davacı H.. S.. için 12.000 TL manevi tazminattan davalı D... Seyahat Ot.İş.Ltd.Şti'nin yapmış olduğu ödeme mahsup edilerek kalan 4.000 TL'nin olay tarihi olan 04/01/2008'den itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılar D.. Seyahat Ot.İş.Ltd.Şti ve A.. D..'dan alınarak davacı H.. S..'e verilmesine, davacının fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, davacılar R.. S.. ve Reyhan Sağlamer'e ilişkin manevi tazminat talebinin reddine,

karar verilmiş; hüküm, davalı D... Seyahat Şirketi vekili, davalı M... sigorta şirketi vekili ve davacılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ile davalı D.. Seyahat Oto.İşl.Ltd.Şti vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

karar verilmiş; hüküm, davalı D... Seyahat Şirketi vekili, davalı M... sigorta şirketi vekili ve davacılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ile davalı D.. Seyahat Oto.İşl.Ltd.Şti vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasına bağlı destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat davası istemine ilişkindir.Ktk ve zorunlu trafik sigortası genel şartlarına göre sigorta şirketleri sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limiti dahilinde zarar miktarından sorumludur. Eldeki davada davalı Mapfre Sigorta Şirketi kusursuz olan aracın trafik sigortacısı olduğundan bu davalı hakkında davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı Şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı vekilinin (1) numaralı bent kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Somut olayda, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, daha fazla manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4-Yine bozma neden ve şekline göre davalı D... S.. Oto.İşl.Ltd.Şti vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şidilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4-Yine bozma neden ve şekline göre davalı D... S.. Oto.İşl.Ltd.Şti vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şidilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı D... Seyahat Oto.İşl.Ltd.Şti vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı M...S...vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulü ile ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kapsam ve nedenine göre davalı D.. Ş.. vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar D... S...Oto.İşl.Ltd.Şti ile M...Sigorta şirketi ve davacılar'a geri verilmesine 25.2.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3096, Karar No: 2013/5374, Tarih: 26.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3096 E.  ,  2013/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8121, Karar No: 2018/602, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8121 E.  ,  2018/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2016 gün ve 2016/121 Esas, 2016/351 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü-dördüncü-altıncı celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10672, Karar No: 2012/13457, Tarih: 25.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10672 E.  ,  2012/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... Yay. Gaz. Bas. San. ve Tic. A.Ş aleyhine 30/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar İletişim Yay. Gaz. Bas. San. ve Tic. A.Ş ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve İletişim AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)a- Davalı ... Boran'ın temyizi yönünden;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve İletişim AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılar tarafından 2009 yılında basılan ' Trabzon'u Anlamak ' isimli kitabın kapağında kullanılan resim için izninin alınmadığını, söz konusu kitabın Trabzon'un Türkiye Kamuoyunda imgesini olumsuz şekilde etkileyen, bir rahip ile bir gazetecinin öldürülmeleri üzerine yayınlandığını, bu tür bir kitabın kapağında resminin yer almasının kendisini etkilediğini söyleyerek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar ise, resmin başka bir yayından alındığını, fotoğrafın yayınlanmasının tek başına kişilik haklarının ihlali sayılmayacağını söyleyerek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; ' Trabzon üzerinde olumsuz tespitler içerdiği iddia edilen kitapta, davacının kapak resmi yapılması nedeni ile izinsiz olarak resminin bir yayında yer alması manevi tazminatı gerektirir. ' gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

26.06.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süresiz yayınlarda eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında editör bulunmamaktadır.5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/h maddesi gereğince süresiz yayın niteliğindeki dava konusu kitabın yayımlandığı 2009 tarihinde davalılardan ...'ya yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek hakkında istemin husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b-Davalılardan İletişim AŞ' nin temyiz itirazlarına gelince;

b-Davalılardan İletişim AŞ' nin temyiz itirazlarına gelince;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hak ve nısfetle hüküm vereceği Medeni Kanun’un 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yayının içeriğinde davacının kişiliğine yönelik herhangi bir içerik bulunmadığı gibi söz konusu yayının geniş kitlelere ulaşmadığı ve bölgesel içerikli olduğu anlaşılmaktadır. Somut olgular ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 (a) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına, 2 (b) nolu bentte gösterilen nedenle davalılardan İletişim AŞ yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3639, Karar No: 2014/7224, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3639 E.  ,  2014/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 36. Asliye Ticaret Mahkemesi ve... 23. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığı ve malvarlığı haklarına ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince... 36. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13451, Karar No: 2017/70, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/13451 E.  ,  2017/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, yanında çalışan işçisinin işe giriş bildirgesinin süresinde verilmemesinden dolayı idari para cezası tahakkuk ettirilerek takip başlatıldığı iddiası ile 2015/26061 sayılı ödeme emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

5510 sayılı Kanunun 102’nci (506 sayılı Kanunun 140) maddesinde davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

6183 sayılı Kanunun 55'inci maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, kesinleşen idari para cezası miktarının tespitiyle, ancak bu miktara ilişkin ödeme emri yönünden, 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde sınırlı olarak sayılmış nedenlere dayalı olarak inceleme yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Somut olayda; öncelikle 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı usulünce araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, sonucuna göre eldeki ödeme emrinin iptali davasında 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yargılama yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeyle, idare mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeyle, idare mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1765, Karar No: 2006/2187, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1765 E.  ,  2006/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı,... vekili Avukat..... ile davalı, ....Başkanlığı vekili AvukatAlper Ketenci, D.Davalı Köy Hizmetleri Gen.Müd. arasındaki Tesbit davası hakkında Yusufeli Asliye Hukuk İş Mahkemesinden verilen 11.11.2004 gün ve 1-62 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 19.10.2005 gün ve 2283-9840 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 30.12.2005 tarihli dilekçesi ile Dairemizin 19.10.2005 gün 2005/2283 Esas, 2005/9840 Karar sayılı onama kararında açık maddi hata bulunduğundan bahisle maddi hatanın düzeltilmesini istemiştir.

Yapılan inceleme sonucu, Dairemizin 19.10.2005 gün 2005/2283 Esas, 2005/9840 Karar sayılı onama kararının başlık kısmında, davacının isminin “......” yerine maddi hata sonucu “Mehmet” olarak yazıldığı anlaşılmış ve bu açık maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dairemizin 19.10.2005 gün 2005/2283 Esas, 2005/9840 Karar sayılı onama kararının başlık kısmında “Mehmet” olarak geçen davacı isminin “Mustafa” olarak DÜZELTİLMESİNE, 09.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8391, Karar No: 2017/2748, Tarih: 29.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8391 E.  ,  2017/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.