muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18320, Karar No: 2023/2874, Tarih: 28.03.2023

IV. GEREKÇE

1.Karar tarihinden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun önödemeyi düzenleyen 75 inci maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 2873 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinde düzenlenen suçun önödeme kapsamına alındığı, öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararları ile 7188 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile sadece adlî para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda "basit yargılama usulü"nün uygulanmasının olanaklı hale getirilmiş olduğu anlaşılmakla; sanığa öncelikle usulüne uygun önödeme önerisinde bulunulması, yerine getirilmemesi halinde ise basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmayan ve kamu davasına katılma isteminde bulunmayan suçtan zarar gören ... katılan sıfatını almadığı ve kendisini vekille temsil ettirmediği halde gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/24 Esas, 2016/224 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12177, Karar No: 2023/4324, Tarih: 19.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12177 E.  ,  2023/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1000 E., 2022/1488 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/244 E., 2022/34 K.

Taraflar arasındaki kambiyo senedine özgü takipte usulsüz tebligat şikayeti, imza, borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile; davacının usulsüz tebliğ şikayetinin kabulüne, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2020/8179 Esas sayılı dosyasında davacıya yapılan ödeme emri tebliğinin usulsüz tebliğ edildiğinin tespitine, öğrenme tarihi olan 10.12.2020 tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulüne, davacının imzaya itirazının, tahrifata ilişkin itirazının ve borca itirazının reddine, takibin geçici olarak durdurulmasına karar verildiğinden ... 3. İcra Dairesinin 2020/8179 Esas sayılı dosyasında asıl alacağın %20 oranında inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacı borçlunun asıl alacağın %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı/borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı/borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı/borçlu vekili dava dilekçesinde; ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini, tebligat zarfında muhtarlık kaşesine dikkat edildiğinde ...'nun mahalle muhtarı olduğunu, .... isminde bir komşusunun olmadığını, komşuya haber verilme prosedürü yerine getirilmediğini, tebligatın muhtarlığa yapılacağını bilen davalı alacaklının oğlu ...ın muhtarlığa giderek amcası ...'ın tebligatını aldığını, sahte senetlerden 10.12.2020 tarihinde haberdar olunduğunu, takip konusu yapılan bonolardaki imzaların müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin davalı alacaklıya takip konusu bonoların düzenlenmesini gerekli kılan bir borcu bulunmadığını, bonolar üzerinde tahrifat bulunduğunu belirterek ödeme emrinin ve ödeme emri tebligatının usulsüz olması nedeniyle iptaline, takipten haberdar olma tarihinin 10.12.2020 olarak kabulüne, takibin imza itirazı ve borca itiraz nedeniyle durdurulmasına ve iptaline, icra dosyasından konulan hacizlerin fekkine, haksız takip yapan davalı alacaklının asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına, alacağın %10'u oranında para cezası mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı/alacaklı vekili cevap dilekçesinde; tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin iddiaların geçerli olmadığını ve tebligatın yapıldığı gün borçlunun tebligattan haberi olduğunu, takip konusu bonolardaki imzanın borçluya ait olmadığı konusundaki iddaların yersiz olduğunu, dosyanın imza incelemesi için ATK’ya gönderilmesi halinde imzaların borçluya ait olduğunun anlaşılacağını belirterek davanın reddi ile davacının asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına, alacağın %10'u oranında para cezası mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayete konu tebliğ mazbatasında durumdan haber verilen komşusu olarak yine köy muhtarına bilgi verildiği, yapılan araştırmada muhtarın muhatabın en yakın komşusu olmadığının anlaşıldığı, bununla birlikle tebliğ yapılacak kişinin geçici olarak köy dışında olduğu belirtilmişse de ne zaman döneceği, mesai içerisinde dönüp dönmeyeceğinin araştırılmadığı, bu sebeple yapılan tebligatın TK'nın 21. maddesi ve Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesi gereğince tebliğ memurunca yapılması gereken araştırmalar yapılmaması sebebiyle usulsüz olduğu, davacının14.12.2020 tarihinde işbu davayı açtığı, bu tarihten önce takip dosyasından haberdar olduğunun tespit edilemediği anlaşılmakla davacının ödeme emrinin tebliğine yönelik usulsüz tebliğ şikayetinin kabulü gerektiği, davacının tahrifat iddiaları yönünden yapılan incelemede; dosya arasına alınan 13.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda takibe konu senetler üzerinde tahrifata rastlanmadığının bildirildiği, raporun hükme esas alınabileceği, davacının imza itirazı ve sair itirazları yönünden yapılan değerlendirmede; 13.10.2021 tarihli uzmanlık raporunda, senetteki imzaların davacının el ürünü olduğuna ilişkin kanaat bildirildiği, dosya arasına alınan ... CBS'nın 2020/26150 Sor. ve 2021/6643 Karar sayılı dosyası içerisinde bulunan 22.03.2021 tarihli rapor ile mahkemece alınan raporun birbiri ile çelişmediği, uzman bilirkişi tarafından mukayeseye esas belgeler ve huzurda alınan imzalar üzerinde inceleme yapılmak suretiyle gerekli optik aletler ve diğer cihazlar kullanılarak, uygun yöntemlerle düzenlenen ve kesin kanaat içeren13.10.2021 tarihli bilirkişi raporunun mahkemece hükme esas alındığı, davacının borcunun olmadığına ilişkin itirazlarının kanunda belirtilen yazılı delillerle ispatlanamadığı, sair itirazların sınırlı inceleme yetkisine sahip icra mahkemesince değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; davacının usulsüz tebliğ şikayetinin kabulüne, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2020/8179 Esas sayılı dosyasında davacıya yapılan ödeme emri tebliğinin usulsüz tebliğ edildiğinin tespitine, öğrenme tarihi olan 10.12.2020 tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulüne, davacının imzaya itirazının, tahrifata ilişkin itirazının ve borca itirazının reddine, takibin geçici olarak durdurulmasına karar verildiğinden ... 3. İcra Dairesinin 2020/8179 Esas sayılı dosyasında asıl alacağın %20 oranında inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacı borçlunun asıl alacağın %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı/borçlu vekili istinaf dilekçesinde özetle; takip konusu yapılan bonolardaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, aksinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğunu, müvekkilinin davalı alacaklıya takip konusu bonoların düzenlenmesini gerekli kılan bir borcunun bulunmadığını belirterek mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı/borçlu vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senedine özgü takipte usulsüz tebligat şikayeti, imza, borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, TK'nın 21. maddesi, İİK'nın 169/a, 170. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı/borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2579, Karar No: 2007/2519, Tarih: 28.06.2007

16. Hukuk Dairesi 2007/2579 E., 2007/2519 K.

**16. Hukuk Dairesi 2007/2579 E., 2007/2519 K.**

**- AKTİF DAVA EHLİYETİ

- GENEL YOL

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- KÖY ORTA MALI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 39 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 135 ada 7 parsel sayılı 1216.61 metrekare yüz-ölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı A.. adına tespit edilmiştir. Davacı M…

….., yasal süresi içinde kadim köy yolunun bir kısmının davalı taşınmazına dahil edildiği iddiasına dayanarak bu kısmın köy adına tespit ve tescili isteği ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı A.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M…

…… tarafından temyiz edilmiştir.

….., yasal süresi içinde kadim köy yolunun bir kısmının davalı taşınmazına dahil edildiği iddiasına dayanarak bu kısmın köy adına tespit ve tescili isteği ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı A.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M…

…… tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, genel yol hakkında davacı özei kişinin dava açma ve köy adına tescil İsteğinde bulunma hakkı bulunmadığından, davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Yollar, kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kamunun kadimden bu yana yararlandığı orta malı niteliğindeki taşınmazlardır. Yollardan yararlanma hakkı kamuya ait olduğundan, davanın ilgili Köy ve Belediye Tüzel Kişiliği tarafından açılması olanaklı bulunduğu gibi, kullanma hakkı bulunan gerçek veya tüzel kişiler tarafından da dava açılabilir. Umumi yol niteliğindeki yerler tescile tabi olmayıp haritasında gösterilmekle yetinileceğinden aynı köylü olan davacının aktif dava ehliyeti vardır. Kaldı ki, davalı 12.07.2006 tarihli duruşma esnasında "açılan davaya bir diyeceği olmadığını, kadastro tespiti sırasında sınırın güneybatı yönündeki bölümün yanlış çizildiğini, yanlış çizilen bölümün kadim köy yoluna ait olduğunu, keşif yapıldığında her şeyin anlaşılacağını" beyan etmiş ve bu kabul beyanını usulen imzası ile onaylamıştır. Bu durumda mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi İyi bilen ve davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişilerle, aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıklan ve uzman bilirkişiler huzuru ile keşif yapılmalı, davalının kabul ettiği kısım ve bundan başka ihtilaflı olan kısım varsa belirlenmeli, tarafların gösterecekleri deliller toplanmalı, uzman ziraat bilirkişisinden taşınmazın niteliği hususunda kapsamlı rapor alınmalı, teknik bilirkişiye keşif ve uygulamayı gösterir harita ve rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 28.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13777, Karar No: 2007/13755, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13777 E.  ,  2007/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, Mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılaması sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılmaması amacı güden maddi anlamda kesin hüküm HUMK.nun 237. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre kesin hüküm oluşabilmesi için;

1-Dava konusunun,diğer bir anlatımla dava ile elde edilmek istenen sonucun aynı olması,

2-Dava sebebinin, yani davanın dayanağı vakaların aynı olması,

3-Ve davanın taraflarının aynı olması gerekir.(kesin hüküm külli halefler ile cüz-i halefleri de bağlar.)

Somut olayda; dava konusu 506 ada 365 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 16.07.1990 tarih ve 2 sıra numaralı, 14.10.1997 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisi eldeki davanın davalısı ...’ın bayii ...’ın, Hazine, Orman İşletme Müdürlüğü ve ... Köyü Muhtarlığı’nı hasım göstererek ... Asliye Hukuk Mahkemesinde kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak açmış oldukları ve lehlerine sonuçlanan 18.04.1989 tarih 1987/203 Esas ve 1989/155 Karar sayılı tescil kararıdır. Görülüyor ki, dava konusu taşınmazın tapuya tesciline esas bu kesinleşen ilamda Hazine taraftır. Kesinleşen davada 365 parsel sayılı taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil edecek yerlerden olduğu, başka bir ifadeyle yayla niteliğinde olmadığı saptanmıştır.

Mahkemece az yukarıda sözü edilen davalı Hazinenin taraf olduğu kesinleşmiş hükmün davacı Hazineyi bağlayacağı ve bu nedenle davanın reddi gerektiği düşünülmeksizin, davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27022, Karar No: 2017/8989, Tarih: 01.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27022 E.  ,  2017/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8854, Karar No: 2014/15962, Tarih: 20.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8854 E.  ,  2014/15962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU 13. ASLİYE

TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/179-2014/53

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2013/179-2014/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların dava dışı S. Limited Şirketi’ne % 50’şer hisse ile ortak olduklarını, 2011 yılının Temmuz ayında kurulan şirketin müdürlüğüne davalının atandığını, şirketin ana sözleşmesini davalının babası İ. M.’nun hazırladığını ve müvekkilinin de içeriğini bilmeden sözleşmeyi imzaladığını, şirketin tüm harcamalarının müvekkili tarafından karşılandığını, bunlar için İ. M.’ya 590.000 TL ödendiğini, İ. M.’ya verilen paraların daha önceki 50.000 TL ile birlikte 640.000 TL'ye ulaştığını, davalının müvekkilini işten uzak tutmaya çalışıldığını, vaadedilen iki adet iş makinesinin şirkete devredilmediğini, şirketin kuruluşunun sekiz ay geçmesine rağmen üç ocaktan sadece bir tanesinin kısmen işletildiğini, işçilerin maaşları ödenmeden işten çıkarıldığını, şirketin vergi ve sigorta borcu altına sokulduğunu, davalının şirket müdürlüğü yetkisinin devam etmesi halinde şirketi borçlandırmaya devam edeceğini ve şirketin kısa bir sürede yok olacağını, davalının müdürlük vazifesini yerine getirmekte basiretsiz davrandığını ileri sürerek davalının dava dışı şirketteki müdürlük sıfatının hükmen geri alınarak yönetim ve temsil yetkisinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların eşit hisseyle ortak olduğu 14/07/2011 tarihinde tescil edilen dava dışı şirketin ana sözleşmesine göre 10 yıl süreyle görev yapmak üzere davalının şirket müdürü olarak atandığı, davalı müdürün özellikle kapalı mekan fabrika makinelerini açık ocak işletmede kullanıldığı hissini vererek, boş araziye makineleri atar gibi açık ocakta gelişigüzel konumda bulundurması ve doğru makine seçimi ile daha fazla üretim yapmasının mümkün olabileceğine dair tespitlere göre, ana sözleşmeyle şirket müdürü olan davalının müdürlükten azli için haklı sebeplerin gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının S.Madencilik İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ndeki müdürlüğünden azline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ana sözleşme ile atanan davalı şirket müdürünün 6762 sayılı TTK'nın 543. maddesi atfı ile 161. maddesi uyarınca azline ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.