muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9638, Karar No: 2023/8683, Tarih: 25.09.2023

. İhtisas Dairesinin maluliyete ilişkin raporu ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden; (davacının 2013 yılı Nisan ayında bir Cumartesi günü kaza geçirdiğini beyan ettiğinden) 27.04.2013 Cumartesi günü davacının işyerinde yüklemesi biten kamyonu kontrol etmek için görevi gereği kamyona çıktığı, kontrolü yaptıktan sonra kamyondan aşağıya inerken düşerek iki dizinden yaralandığı ve kazanın işyerinde meydana geldiği hususu sabit olmakla; olayın 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 13/1-a maddesi uyarınca iş kazası olduğunun tespitine karar vermek gerektiği gerekçesi ile "davanın kabulü ile, davacının davalı ...Prefabrike Yapılar Sanayi Ticaret Anonim Şirketi işyerinde 27.04.2013 tarihinde meydana genel olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi uyarınca iş kazası olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-SGK vekili, tanık beyanlarına dayanarak ispatın mümkün olmadığını belirterek temyiz etmiştir.

2-Davalı işveren vekili, SGK müfettişleri tarafından düzenlenen inceleme raporunda davacının maruz kaldığı kazanın iş kazası olmadığı yönünde tespit yapıldığını, tanıkların kazaya şahit olmadıklarını beyan ettiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meydana gelen kaza olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Davaya konu tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanun'un 11-a ve 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki Kanun'da da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu olup, Kanun'un 13 üncü maddesinde iş Kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Somut olayda, davacının kaza tarihinde davalı işyerinden sigortalı olduğu, 20.03.2018 tarihli SGK Komisyon kararı ile, işverence iş kazası bildirimi, polis ve şahit tutanağı, tedavi evrakı mevcut olmaması nedeniyle kazanın iş kazası sayılmamasına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3 İhtisas Kurulunun 5.5.2021 tarihli kararında , Mahkemece 06 Nisan, 13 Nisan, 20 Nisan, 27 Nisan 2013 tarihlerinin olay tarihleri olarak bildirildiği ve maluliyet oranı sorulduğu, ancak dosyanın incelenmesinde bu tarihlere ait herhangi bir tıbbi belge mevcut olmadığı, olay tarihindeki yaralanmasının ne olduğu anlaşılamadığı cihetle; maluliyet tayini yapılamadığının mütalaa olunduğu, mevcut belgelere göre, diz eklem hareket kısıtlılığı arızası nedeniyle E cetveline (yaşına) göre %10,3(yüzdeonvirgülüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, kişinin maruz kaldığı iddia edilen kazanın/ kazaların iş kazası olup olmadığı hususunun Kurulun görev tanımı içinde olmadığının bildirildiği, davacının kaza sonrası başvurduğunu dava dilekçesinde beyan ettiği ...Tıp Merkezi kayıtlarında Nisan'da omuzda göğüste ... harekette kısıtlılık şikayeti ve miyalji tanısı ile 23.05.2013 bel ağrısı harekette kısıtlılık şikayeti ve lumbago tanısı, 28.10.2013 ve 6.11.2013 düşme sonucu sağ ayakta şiddetli ... şikayeti ile başvurusu bulunduğu, ... Fatih Devlet Hastanesi kayıtlarına göre 18.04.2013 itibaren bel ağrısı şikayeti ile başvuru yaptığı, 14.02.2014 tarihli epikrizde "1 ay önce işyerinde dizi dönmüş " şeklinde belirtildiği, mahkemece davacı ve davalı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, iş kazasının olduğu iddia edilen 2013 /Nisan ayında fabrikanın kazanın olduğu belirtilen alanında, işin niteliği dikkate alınarak sevkiyat, yükleme bölümünde görevli personel ve yetkili amirleri, varsa kamyonu kullanan şoför

tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı, davacıdan kaza anında kendisinin kamyondan düştüğünü gören kimse olup olmadığı sorulmalı ve göstereceği tanıklar dinlenmeli, toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/440, Karar No: 2015/1133, Tarih: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/440 E.  ,  2015/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın, katılan ...'a ait ...Ticaret isimli işyerinde pazarlama elemanı olarak çalıştığı, bu kapsamda aldığı malların satışlarından elde edilen parayı işyerine teslim etmesi gerekirken toplam 31.523,89 TL parayı işyerine teslim etmeyerek maledindiği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını

gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 GÜN", " 50 GÜN" ve "1000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2750, Karar No: 2007/4891, Tarih: 17.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2750 E.  ,  2007/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... .... Davalılar avukatı gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 21.07.1997 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, 2 nolu parsel üzerindeki inşaatı tamamladığını, sözleşme uyarınca kendisine devri gereken 2 nci kat 7 ve 8 nolu dairelerin tapusunun davalı ... Petrol Ür. ve Mot.Taş.San.Ltd. şirketine devredildiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptâli ile adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri Halit ve İsmet cevaplarında davacının inşaatı terkettiğini, inşaatın davacının davalı şirketle yaptığı anlaşma uyarınca davalı ... Petrol Ür. ve Mot.Taş.San. Ltd.Şti.nce tamamlandığını, tapuların da bu nedenle kendisine devredildiğini savunmuşlardır.

Davalı ... Petrol Ür. ve Mot.Taş.San.Ltd.Şti. de cevabında davacıyla yaptıkları anlaşma uyarınca inşaatı kendilerinin bitirdiğini davacıyla yapılan yazılı sözleşmenin davacı tarafından ele geçirildiğini, tapu devrinin davacı namına, inşaatın tamamlanması sebebiyle yani davacı yüklenicinin talebiyle yapıldığını savunmuş, davanın reddini istemiştir. Mahkemece savunma doğrultusunda davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Petrol Ür. ve Mot.Taş.San.Ltd.Şti. de cevabında davacıyla yaptıkları anlaşma uyarınca inşaatı kendilerinin bitirdiğini davacıyla yapılan yazılı sözleşmenin davacı tarafından ele geçirildiğini, tapu devrinin davacı namına, inşaatın tamamlanması sebebiyle yani davacı yüklenicinin talebiyle yapıldığını savunmuş, davanın reddini istemiştir. Mahkemece savunma doğrultusunda davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda da açıklandığı gibi davalılar Halit, İsmet ve dava dışı Mehmet Ali arsa sahibi davacı yüklenici sıfatıyla aralarında Sancak Mahallesi 2 parsel nolu taşınmaz üzerinde inşaat yapılmak üzere 21.07.1997 tarihinde noterde sözleşme yapılmıştır. Sözleşmeye göre inşaatın 1, 4, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümleri davacıya ait olacak diğer daireler ise arsa sahiplerine bırakılacaktır. 1 nolu bölüm arsa sahiplerince tapuda davacıya devredilmiştir. Dava konusu 7 ve 8 nolu daireler ise 24.02.2002’de diğer davalı şirkete devredilmiştir. Bu devrin davacı tarafından davalı şirketle yapılan inşaat devir sözleşmesi uyarınca gerçekleştirildiğini, davalı ... Petrol Ür. ve Mot.Taş.San.Ltd. şirketi ispat edememiştir. Yaptıkları sözleşmenin kaybedildiğine dair savunmasını da kanıtlayamamıştır. Davacı ile davalı arsa sahipleri arasındaki sözleşmede işin devri yasaklanmıştır. Devir yazılı belgeyle kanıtlanamadığından mahkemece davalı ... Petrol Ür. ve Mot.Taş.San.Ltd.Şti.nin, işi davacıdan bütün hak ve vecibeleriyle birlikte devir aldığı yolunda davacıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılıp devrin ispatlanması halinde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmeli, devir ispatlanmadığı takdirde sözleşme uyarınca inşaatın tamamlanıp tamamlanmadığı, iskân ruhsatının alınıp alınmadığı belirlenmeli, arsa sahiplerince açılan kira davaları sonuçları da gözetilerek arsa sahiplerinin alacaklarını karşılayacak oranda daire teminat olarak tutularak, tespit olunacak eksik ve aykırılıklar ile ödenecek kira bedelleri tapuyu teminat olarak tutmaya değmeyecek derecede az ise bu bedellerin ödenmesi kaydıyla birlikte ifayla dava kabul edilmelidir. Öte yandan sözleşmede arsa sahibi sıfatıyla yer alan ve satış işlemlerinde de satıcı durumunda bulunan... hakkında da dava açılıp taraf teşkili tamamlanmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle ve delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın reddi doğru olmadığından kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14303, Karar No: 2014/2956, Tarih: 18.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14303 E.  ,  2014/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/67314

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2011/741 (E) ve 2012/1299 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katıldığı bir düğün töreninde içki içen ve elindeki sigarayla kazaen kızını gözünden yaralayan sanığın, .... plaka sayılı aracıyla çocuğunu A.. Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'ne götürdüğü, acil servis kapısı yerine yanlışlıkla başka bir kapıdan hastaneye girdiği, bu kısımdan çıkarak acil servis kapısına gitmeye çalıştığı sırada çıkış bariyerine kasten çarparak zarar verdiği, kızının bu hastanenin acil servisinden Devlet Hastanesi acil servisine sevk edilmesi üzerine, devlet hastanesi acil servisinde çocuğunun tedavisini yaptırdıktan sonra tekrar A.. K.. Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'ne dönerek güvenlik görevlisiyle tartıştığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, olay günü bir düğünde bulunduğu sırada elindeki sigaranın yanlışlıkla 6 yaşındaki kızı Hiranur'un gözüne değmesi sonucu kızını acilen A..K.. Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'ne götürdüğünü, hastanenin acil kapısı yerine yanlışlıkla başka bir kapıdan giriş yaptığını, bunun üzerine bulunduğu yerden çıkıp yan taraftaki acil kısmına geçmek istediğini, ancak bariyerin kapalı olması nedeniyle çıkamadığını, bir süre görevli birinin gelmesini beklediğini, kimse gelmeyince seslendiğini ve korna çaldığını, fakat görevli birine ulaşamadığını, kızının durumunun aciliyetinden dolayı aracını bariyere doğru sürüp çarparak çıkmak zorunda kaldığını, aydın kadın doğum ve çocuk hastalıkları hastanesi acil servisinin kızını devlet hastanesine sevk etmesi üzerine devlet hastanesine gittiğini, çocuğunun tedavisini yaptırdıktan sonra görevlilerle konuşmak için tekrar aydın kadın doğum ve çocuk hastalıkları hastanesi'ne döndüğünü, güvenlik görevlisine bariyerin neden açık olmadığını sorarak, bu nedenle aracının zarar gördüğünü söylediğini ve güvenlik görevlisiyle bir tartışma yaşadığını beyan etmesi, sanığın eşi olan tanık S..Ö..in de sanık savunmalarını doğrulaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve sanığın hastanenin bariyerlerine çarparak zarar vermesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı tck'nın 25/2. maddesinde öngörülen zorunluluk hali kapsamında olup olmadığının değerlendirilmesi bakımından, olay tarihinde, sanığın çarparak zarar verdiği bariyerleri açmakla görevli bir kişinin bulunup bulunmadığının ve sanığın kızı olan h... ö..in aydın kadın doğum ve çocuk hastalıkları hastanesi'ne getirilip getirilmediğinin, getirilmiş ise başka bir hastaneye acil kaydıyla sevk edilip edilmediğinin ilgili hastaneden sorulup, buna ilişkin kayıtlar getirtildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9719, Karar No: 2014/15805, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9719 E.  ,  2014/15805 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesince verilen 11.03.2014 günlü ve 2012/969 - 2014/276 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4240, Karar No: 2016/385, Tarih: 20.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/4240 E.  ,  2016/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2012/301-2014/251

DAVACI : S.. T.. vek.Av. D.. D..

DAVALI : A.. B.. vek.Av. A.. A..

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket yetkili temsilcisi S..S..ve vek. Av. Ö..T.. ile davalı vek.Av. F.. S..Ş..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı şirket yetkili temsilcisi ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı yanca müvekkilinden borç para istenmesi üzerine toplam 182.280,00 TL bedelli iki adet çekin keşide edilerek verildiğini, davalı lehdarın bu çek bedellerini tahsil ettiği halde borcunu ödemediği gibi gönderdiği cevabi ihtarda bu çekleri müvekkiline verdiği borca karşılık teminat amacıyla aldığını savunduğunu, oysa bu savunmalar doğru olmayıp davalının borç verdiğine yönelik savunmasını kanıtlamakla yükümlü bulunduğunu, alacağın tahsili için müvekkilince başlatılan takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirket yetkilisinden alacağı mala karşılık dava dışı K.. Ş..'den aldığı parayı ona teslim ettiğini, yapmış olduğu bu ödemenin teminatı için toplam 182.280,00 TL bedelli iki adet çekin davacı yanca keşide edilerek müvekkiline teslim edildiğini, ancak mal tesliminin gerçekleşmemesi üzerine talep olunmasına rağmen yapılan ödemenin müvekkiline iade edilmediğini, bu durum karşısında müvekkilinin iki adet çeki K.. Ş..'e ciro etmesi sonucu K.. Ş..'in çek bedellerini tahsil ettiğini, davacının iddia ettiği gibi müvekkilinin davacıdan borç para almasının söz konusu olmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanca takibe konu iki adet çekin ödünç ilişkisi nedeniyle davalıya verildiğine dair iddialarını usulüne uygun yazılı delillerle kanıtlanamadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.