muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18365, Karar No: 2021/6837, Tarih: 03.06.2021

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/535, Karar No: 2020/3624, Tarih: 01.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/535 E.  ,  2020/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2017 tarihli, 2016/834 esas ve 2017/202 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18/12/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 28/01/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 05/04/2016 tarihli, 2016/9173 soruşturma ve 2016/237 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 15/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 02/06/2016 tarihinde infazı için Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/06/2016 tarihli ve 2016/1338 DS sayılı çağrı yazısının 21/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 23/06/2016 tarihinde yükümlü ön bilgilendirme formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastaneye başvurmadığının Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 01/07/2016 tarihli yazısı ile bildirilmesi üzerine uyarılmasına karar verildiği, 21/07/2016 tarihli uyarı yazısının 26/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 01/08/2016 tarihinde yeniden hastaneye sevkedildiği, tedavisine gerek olmadığının 21/09/2016 tarihinde müdürlüğe bildirildiği, şüphelinin 01/09/2016 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmaması üzerine yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 03/10/2016 tarihinde Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 14/12/2016 tarihli, 2016/45874 soruşturma, 2016/14831 esas ve 2016/12515 sayılı iddianame ile, yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 14/12/2016 tarihli, 2016/45874 soruşturma, 2016/14831 esas ve 2016/12515 sayılı iddianame ile, yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4-Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17/03/2017 tarihli ve 2016/834 esas, 2017/202 sayılı kararı ile; sanığın mazereti yerinde görülmekle “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verildiği, kararın 14/04/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı satın almak, madde kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/04/2016 tarihli ve 2016/9173 soruşturma, 2016/237 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/12/2016 tarihli ve 2016/45874 soruşturma, 2016/14831 esas, 2016/12515 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın mazeretinin bulunduğu gerekçesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2017 tarihli ve 2016/834 esas, 2017/202 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 15/04/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/06/2016 tarihli ve 2016/1338 DS sayılı çağrı yazısının 21/06/2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve 23/06/2016 tarihinde denetime başlandığı, 01/07/2016 tarihine kadar denetimli serbestlik polikliniğine müracaatta bulunmaması üzerine, anılan Müdürlüğün 21/07/2016 tarihli ve 2016/1338 DS sayılı yazısı ile tebliğe rağmen 10 içinde gerekli başvurunun yapılmadığı belirtilmek suretiyle 10 gün içinde yine başvuru yapılmaz ise yükümlülüklere uymamakta ısrar etmiş sayılacağına dair ihtar yazısının 26/07/2016 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, ancak yükümlünün başvuruda bulunmaması üzerine, 2. kez yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle anılan Komisyonun 21/09/2016 tarihli ve 2016/176 DS sayılı kararı ile denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına karar verildiği dikkate alındığında, sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gözetilmeksizin, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2017 tarihli ve 2016/834 esas, 2017/202 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında, 28/01/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/04/2016 tarihli ve 2016/9173 soruşturma, 2016/237 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında şüphelinin yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2017 tarihli ve 2016/834 esas, 2017/202 sayılı kararı ile, sanığın mazereti yerinde görülerek “hüküm kurulmasına yer olmadığına”karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, aynı Kanun’un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; şüpheliye 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve başvuruda bulunması üzerine infaz işlemlerine başlandığı, süresi içerinde hastaneye başvurmaması üzerine uyarıldığı, uyarılmasından sonra müdürlüğe başvurduğu ve yeniden hastaneye sevkedildiği, tedavisine gerek olmadığının bildirildiği, şüphelinin 01/09/2016 tarihli vaka soırumlusu ile olan görüşmesine katılmaması üzerine dosyasının kapatıldığı, sanığın uyarılmasından sonra müdürlüğe başvurduğu ve yeniden hastaneye sevkedildiği, tedavisine gerek olmadığının bildirildiği, ancak şüphelinin 01/09/2016 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmayarak ikinci kez ihlalde bulunması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapmaması halinde ısrar etmiş sayılacağı konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk uyarıya uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği, ısrar şartının gerçekleşmediği, bu nedenle kanun yararına bozma isteminin yerinde görülmediği, ancak;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde de düzenlenmeyen “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davası hakkında “durma” kararı verilerek, geçerli tebligat işlemlerinin yapılması ile denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde de düzenlenmeyen “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2017 tarihli ve 2016/834 esas, 2017/202 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince değişik gerekçe ile kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

01/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2968, Karar No: 2024/5283, Tarih: 03.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2968 E.  ,  2024/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/41 E., 2024/104 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/291 E., 2023/970 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, tarafların anlaşması üzerine, söz konusu kararda ortak çocukların velâyeti müvekkil anneye bırakıldığını ve ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki düzenlendiğini, kişisel ilişki süresinin boşanma gerçekleştiği tarihten bu zamana kadar davalı baba tarafından çeşitli şekillerde suistimal edilerek, çocukların kişisel gelişimini olumsuz etkileyecek seviyeye ulaştığını, davalı tarafın kendisine tanınan kişisel ilişki tesisi imkanını tamamen keyfi şekilde kullanarak çocukların günlük yaşantısını oldukça zorlaştırdığını, davalı tarafın, çocuklar ile kişisel ilişki saatlerini kimi zaman ailesinin yanında kimi zaman da birlikte olduğu kişinin yanında geçirmesinin de çocukları olumsuz olarak etkilediğini, çocukların davalı tarafta bulunduğu süre içinde, üst değişimi, banyo ve tuvalet gibi konularda sorun yaşadıklarını müvekkile birçok kez belirttiklerini, çocukların davalı tarafta kaldıkları sürede çocukların kişisel gelişimi olumsuz olarak etkilendiğini, ancak müvekkilinin, çocukların babaları ile olan iletişiminin kesilmemesi adına kişisel ilişki tesisinin azaltılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddiaların aksine müvekkilinin gerek hafta içi Salı ve Çarşamba günleri gerekse yatılı olarak aldığı Cuma gününden Pazar gününe kadar ortak çocukların ve davacının yaşantısını aksine kolaylaştırma için çaba sarf etmekte olduğunu, davacının haksız olan iş bu davasının kabulünün mümkün olmadığını, davalı müvekkilinin, davacıya çocukları almadan önce ve çocukları bırakmadan önce kendisine bilgi verdiğini ancak davacının çocukları vermemek için çeşitli bahaneler söylediğini, müvekkilinin ailesiyle yaşadığı ortak konutta çocukları için ayrı çocuk odası ve oyun odası hazırladığını, çocuklarına boşanma sonrası psikolojik, fiziksel, kişisel gelişimi ve menfaatlerini düşünerek hareket ettiğini beyanla, davacının yersiz ve hukuki dayanaktan yoksun davasının tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 04.05.2023 tarihli uzman raporunda; "...çocukların babaları ile olan kişisel ilişki düzenlemesi nedeniyle anneleri ile hafta sonu tatili geçiremedikleri ayrıca, hafta içi iki gün 16.30-19.00 saatleri arasında baba ile kişisel ilişki kurulması nedeniyle Zeynep Doğa'nın kreşe devam etmesi, ...'nin ise yaşı nedeniyle yeni duruma uyum sağlayabilmesi ayrıca, kardeşlerin bir arada olması durumları hep birlikte değerlendirildiğinde davalı baba ile tarafların ortak çocukları arasındaki kişisel ilişkinin çocukların anneleri ile de hafta sonu geçirebilecek ve anne-baba ayrı yaşam düzenlerine uyumlarını sağlayabilecek şekilde haftada bir gün yatılı olacak şekilde (örneğin cuma akşamından cumartesi akşamına kadar ya da cumartesi sabahtan pazar sabahına kadar ), bayramlar ve okulların tatil günlerinde hem anne hem de baba ile yatılı kalabilecek şekilde, babalar gününde babaları ile anneler gününde anneleri ile kalabilecek şekilde düzenlenmesinin uygun olabileceği..." hususunun belirtildiği, düzenlenen uzman raporu bilimsel verilere uygun, denetlenebilir ve gerekçeli olmakla hükme esas alınarak, küçüklerin yaşı, bulundukları gelişim evresi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davanın kabulü ile "...davalı baba ile küçükler arasında her ayın, 2.ve 4. cumartesi günü saat 09.00’dan pazar günü saat 17.00’a kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00’dan 3. günü saat 17.00’a kadar, ilk ve orta öğretim okullarının birer hafta olarak iki kez uygulanan ara tatillerden birinci ara tatilin başladığı cumartesi sabah saat 09.00'dan takip eden cuma akşamı 17:00'ye kadar, ilk ve orta öğretim okullarının yarıyıl tatilinin başladığı 1. haftası cumartesi günü saat 09.00'dan takip eden hafta cumartesi günü saat 17.00'a kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 09.00’dan 30 Temmuz günü saat 17.00’a kadar, çift yıllarda çocukların doğum gününde saat 09.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar, her yıl babalar gününde saat 09.00 dan aynı gün saat 17.00'a kadar, tek yıllarda 31 Aralık saat 09.00' den 1 Ocak 17.00' a kadar, babanın çocuğu yanına almak sureti ile kişisel ilişki tesisine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla İlk Derece Mahkemesince düzenlenen kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu, mevcut durumda bir değişiklik olmadığını, alınan raporun davalı lehine değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla İlk Derece Mahkemesince düzenlenen kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu, mevcut durumda bir değişiklik olmadığını, alınan raporun davalı lehine değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12894, Karar No: 2012/17153, Tarih: 16.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12894 E.  ,  2012/17153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... vdl. tarafından, davalı ... aleyhine 24/03/2011 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelenceş;

Dava, hakaret nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı davalının kendi kişisel web sitesinde yazdığı "Onur, Tiyatro, Yavşaklık ve ..." başlıklı yazı içeriğinin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yazı içeriğinin hakaret kastı taşımadığı, tiyatrocu ...'ın ölümüne rağmen oyunun oynanmasına devam edilmesine yönelik eleştiri amacı ile yazılmış bulunduğunu, konu ile ilgili hakkında yapılan şikayet üzerine kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece, yazı içeriğinde geçen bazı sözcüklerin eleştiri sınırlarını aştığı ve davanın kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte bulunduğu kabul olunarak 7.500,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

-/-

-2-

-/-

-2-

2012/12894-2012/17153

Somut olaya gelince, dava konusu yazının yazılmasına neden olan olayların meydana geliş biçimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 7.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olanan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.