muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15096, Karar No: 2007/1297, Tarih: 14.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15096 E.  ,  2007/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.11.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı .... Ltd. Şti vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.02.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... İnşt. Ltd. Şti vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı ...., vekili Av. ........., geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün ondan temliki suretiyle kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan yüklenici .....,İnşaat Limited Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile yüklenici ....,İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasındaki adi yazılı sözleşmede satış bedeli miktar olarak kararlaştırılmamış, sözleşmenin özel şartlar başlıklı 2. maddesinde aynen «binanın toplu maliyet üzerinden yüzde 20 yapımcı firmaya kar payı verilecek ancak bu bedeli 14 daire ödeyecektir.» hükmüne yer verilmiştir. Sözleşmede yeralan daire sayısı arsa sahipleriyle yüklenici şirket arasındaki 20.12.1995 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapımı üstlenilen daire sayısıdır. Dolayısıyla arsa sahiplerine bırakılması kararlaştırılan 8 bağımsız bölüm de inşaatın genel maliyetine katılacak, sözleşmede bedel kararlaştırılmadığından, bedel inşaatın toplu maliyeti ve yüzde 20 yüklenici karının 14’e bölünmesi suretiyle tayin edilecektir. Bu nedenle satış bedelinin ne olacağı hususunda bilirkişi oy ve görüşünün alınması HUMK.nun 375. maddesi hükmü gereğidir. Ne var ki; bu konuda yaptırılan inceleme sonucu sağlanan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olmadığı gibi yek değeri ile çelişkilidir. Sözleşmede kararlaştırılan yönteme uygun satış bedeli ödenmeden tescili talep olanağı bulunmadığından, mahkemece bu husus açıklığa kavuşturulmalıdır.

Hal böyle olunca mahkemece yapılması gereken iş; yerinde keşifde yapılarak gerek duyulursa davalı yüklenicinin ticari defter ve kayıtları da incelenerek yapının bitmiş haliyle genel maliyetinin ne olduğu başka bağımsız bölüm maliklerinin yaptığı ödemeler de emsal alınarak saptanmalı, bulunacak bu miktara yine sözleşme gereği yüklenicinin yüzde 20 kar payı eklenmeli, sonuçtaki miktarda 14 daire sayısına bölünerek davacının ödemesi gereken satış bedeli saptanmalı, bu bedelden yüklenicinin 25.04.2002 günlü dilekçesiyle ödendiğini kabul ettiği 3.360.00 YTL ile mahkemece hükümle birlikte depo ettirilen 874.216.000 TL toplamı düşülerek ödenmeyen bir miktar kaldığı sonucuna varılırsa, Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünce bu tutarda davacıya depo ettirilmeli, tescile birlikte ifa kuralı ile açıklanan biçimde karar verilmelidir.

Değinilen bu husus bir yana bırakılarak tarafların kararlaştırdıkları sabit bir satış bedeli varmış ve davacı bu bedeli ödemişçesine davanın kabul edilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 500.00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2540, Karar No: 2023/1925, Tarih: 05.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/2540 E.  ,  2023/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1....Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2018/388, 2019/153 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.12.2019 tarihli ve 2019/883 Esas, 2019/2320 sayılı Kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.01.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

Sanığın, tanık beyanına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü için kurban derisi, para, burs v.b. şekillerde bağış topladığı, örgütün esnaf abisi olarak bilindiği, sanığın iş yerinde örgüte ait yayınların ticaretini yaptığı, örgüt üyelerinin örgütün talimatı ile sanığa ait iş yerinden alışveriş yaptıkları, örgütün tepe yönetimi bağlantısının olduğu, sanığın örgüt ile iltisaklı şahıs, dernek ve şirketler ile para alışverişinin bulunduğu, sanığın örgüt talimatları ile hareket ederek hiyerarşik yapıya dahil olduğu, sanığın eyleminin silahlı terör örgütü üyesi olma suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık hakkında FETÖ/PDY terör örgütü üyeliği suçundan iddianame tanzim edilmiş ve yargılama yapılmış ise de; yapılan yargılama neticesinde, t sanık hakkında ihbarcı Ö. B.'nin ...İl Emniyet Müdürlüğüne yapmış olduğu ihbarda sanığın 25 yıldır örgüte kurban derisi, bağış ve para topladığını söylemesi üzerine soruşturma yürütülerek mahkememize dava açıldığı, yapılan yargılamada sanık FETÖ'ye herhangi bir maddi yardımda bulunmadığını ve toplantılarına katılmadığını beyan ettiği, sanığın kırtasiye dükkanı olması sebebiyle örgütle iltisaklı yayın organlarına ait kitapları sattığı, sanığın bazı yayın kuruluşlarının örgütle iltisaklı olduğunu bilmediği, söz konusu yayınların yasaklı olmadığı bir dönemde satışını yaptığı, kitaplar yasaklanınca sanığın elinde bulunan örgütle alakalı kitapları imha ettiği anlaşılmış, her ne kadar tanık Ö. B. ihbarda bulunurken görgüye dayalı bilgiler vermişse de daha sonra alınan beyanında "...5 yıl öncesine kadar sanığın FETÖ için kurban derisi topladığını ve yine esnaflardan para toplayıp bu yapı içerisinde olan öğrencilere dağıtıldığını çevresinden duydum" şeklinde duyuma dayalı bilgiler verdiği, yine tanık Z. S.'nin öğrencilere burs adı altında yardım yapanın ve örgüte maddi yardımda bulunan kişinin Gümüş Kırtasiye'nin sahibi bildiği Y. Y.'nin olduğunu beyan ettiği anlaşılmış, tanık Ö. B.'nin beyanları arasında çelişkiler bulunduğu, sanığın örgüt üyesi olduğu yönündeki beyanlarını destekleyici başkaca tanık beyanının bulunmadığı, sanığın örgütle iltisaklı yayın kuruluşlarının kitaplarını satmasının tek başına sanığın örgüt üyesi olduğuna delil teşkil etmeyeceği, sanığın Bank Asyada bulunan hesabında talimat doğrultusunda herhangi bir hareketliliğin bulunmadığı, ByLock kaydının olmadığı, MASAK raporunda belirtilen şüpheli para hareketlerinin örgütle iltisaklı yayın kuruluşlarından almış olduğu kitaplarla ilgili olduğu, bu hususta aleyhe de delil bulunmadığı anlaşılmış, dosyada yukarıda bahsedilen ve açıklanan husular dışında sanığın örgüt üyesi olduğunu gösteren başkaca delil bulunmadığı hususları da bir bütün olarak nazara alındığında, sanığın eylemlerinin "Çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk.." göstermediği anlaşıldığından, cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilememiş olması dikkate alınarak sanığın üzerine atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kanaatine varılarak sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,karar gerekçelerine göre Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden,sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/883 Esas, 2019/2320 sayılı Kararında Cumhuriyet savcısınca tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE BERAATE İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2010/14413, Karar No: 2012/1606, Tarih: 07.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/14413 E.  ,  2012/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 14/07/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 22/07/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/02/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... (kendisine asaleten ...'e velayeten) ile karşı taraftan davalılardan ... Eğ.Dan.Tur.Bas.Yay.Hiz.Ltd.Şti. vekili Avukat ... geldiler, diğer davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalı şirkete ait '...' isimli derginin Haziran /2009 sayısında yayınlanan ve diğer davalı tarafından kaleme alınan "Küçükoğulları ve ..." başlıklı yazıda; davacıların, Ermeni kökenli bir aileden geldiklerinin iddia edildiğini, davacılardan ...'ün faili meçhul cinayetlerden sorumlu tutulduğunu ve yolsuzluk yaptığının ileri sürüldüğünü, bu iddiaların tümünün gerçeğe aykırı olduğunu belirterek kişilik haklarına yapılan saldırı nedeniyle manevi tazminat istemiştir.

Davalı taraf ise; dava konusu yazıda yer alan bilgilerin, Osmanlı arşivinden alınan döküman ve belgelere dayandığını, davacıların kişilik haklarına saldırının söz konusu olmadığını belirterek istemin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, "...dava konusu yayında, davacıların aile kökenleri ile ilgili olarak 'Ermeni kökenli' olduklarından bahisle yorum ve haberlerin bulunduğu, bir kimsenin Ermeni kökenli olmasının ifade edilmesinin kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, bu yöndeki haber ve yorumların gerçek olmamasının da hukuka aykırılık teşkil etmediği..."gerekçesi ile davacıların manevi tazminat istemi reddedilmiştir.

Karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece, "...dava konusu yayında, davacıların aile kökenleri ile ilgili olarak 'Ermeni kökenli' olduklarından bahisle yorum ve haberlerin bulunduğu, bir kimsenin Ermeni kökenli olmasının ifade edilmesinin kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, bu yöndeki haber ve yorumların gerçek olmamasının da hukuka aykırılık teşkil etmediği..."gerekçesi ile davacıların manevi tazminat istemi reddedilmiştir.

Karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; emekli Tuğgeneral olan davacı ... ve ailesinin Ermeni kökenli olduğu, davacı ...'ün başında bulunduğu grubun Güneydoğu Anadolu bölgesinde terör estirdikleri, adı geçen davacının görev yaptığı dönemde sorumluluk bölgesinde işlenen onyedibin cinayetin faili meçhul kaldığı, davacının 1999 yılında ...'de Tugay Komutanı olarak görev yaptığı sırada yolsuzluk haberiyle gündeme geldiği..." yönünde açıklamalar bulunmaktadır. Yazıda yer alan davacı ve ailesinin ermeni kökenli olduğu iddiası, dosyada bulunan nüfus kayıtlarına göre kanıtlanamamıştır. Kaldı ki yerel mahkemenin gerekçesinde de doğru olarak belirtildiği üzere bir kimsenin ve ailesinin Ermeni kökenli olduğunun ileri sürülmesi tek başına kişilik haklarına saldırı teşkil etmemektedir. Ancak; dava konusu yazı, bir bütün olarak değerlendirildiğinde, yazının bilgi verme amaçlı olmadığı, yazıda yer alan ve amacını aşan açıklamaların davacılar hakkında kuşku ve düşmanlık yaratacak nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, dava konusu yazıda yer alan bazı açıklamaların, davacıların aile kökeni hakkında bilgi verme amacını aştığı ve davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulü zorunludur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına uygun görülecek miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemlerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istekleri halinde geri verilmesine 07/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Yazı bütünü, taraf iddia ve delilleri ile davalı tarafın savunması incelendiğinde şu hususlar sabittir.

1-... uzun süredir (susurluk dosyasından sonra) güncelliğini koruyan bir isimdir. Bu kişi hakkında haber veya analiz yapılmasında kamu yararı vardır.

2-Yazıda tarihsel belgelere dayanılmıştır. Böyle kesin belgelere dayanılarak yazmak veya arşivi tercüme etmek yasaklanamaz. Asıl olan bu olduğuna göre yazının davacıyı hedef göstermesi veya kişisel haklara saldırı olup olmadığı incelenmelidir. Bu açıdan bakıldığında yazı son derece bilimsel niteliklidir. Ve davacının kişilik haklarına saldırı söz konusu değildir. Bu yazı kişinin soyu ile ilgili sansasyonel bir metin değildir. Bu anlamda basın tam olarak özgürdür. Basının her yazdığı cezalandırılamaz.

3-Diğer taraftan bu yazı bir ipucu da içermektedir. Bir milyondan fazla Ermeniyi katletmekle suçlanan Türkiye'de bu belgeler açıklanmalıdır. Belki de belgeler açıklandığında katledilenlerin gerçekte yaşadığı anlaşılacaktır. Tam bu noktada basın teşvih dahi edilebilir.

İlk derece mahkemesinin kararı bu anlamda doğrudur. Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 07/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2020/3463, Karar No: 2021/1067, Tarih: 09.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3463 E.  ,  2021/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TRABZON TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ayıplı malın değişimi davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tarafından üretilen ... LPG modelli aracı ... ilindeki ... Otomotiv Serv. Hiz. İnş. Ve Tic. Ltd. Şti.'den sıfır km olarak 30.12.2016 tarihinde 96.000,00-TL bedelle satın aldığını, aracın C sütunu denilen yerde gizli ayıp ve hataları fark etmesi üzerine davalıya iadeli taahhütlü mektupla ihtarname gönderdiğini, ancak talebine olumlu bir dönüş olmadığını ileri sürerek, satın aldığı aracın ayıpsız aynının teslimini istemiştir.

Davalı, davacının ayıp ihbarında bulunmadığını, araçta belirtilen hususların bir ayıp olmadığını ve üretimden kaynaklanmadığını, ayıp olsa dahi ondan faydalanmayı engellemediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, malın ayıplı olmasından kaynaklanan misli ile değişim talebine ilişkindir. Davacı aracın ayıplı olduğu iddiasıyla ayıpsız misliyle değişimine karar verilmesini talep etmiş, davalı üretici şirket ise araçta ayıp bulunmadığını savunmuştur.

6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 11/1. maddesinde tüketicinin malın ayıplı olduğunun anlaşılması halinde kullanabileceği seçimlik hakları sıralanmış ve tüketicinin bu seçimlik haklarından birini kullanabileceği, satıcının ise tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlü olduğu kabul edilmiştir. 11/2. maddesinde ise; ''Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi hakları üretici veya ithalatçıya karşı da kullanılabilir. Bu fıkradaki hakların yerine getirilmesi konusunda satıcı, üretici ve ithalatçı müteselsilen sorumludur.'' denilerek üreticiye karşı kullanılabilecek seçimlik haklar gösterilmiştir.

HMK 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK'nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemenin, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; ilk derece mahkemesince, 05.03.2019 tarihli rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; konusunda uzman otomotiv kürsüsünde görevli makine mühendisi bilirkişilerce düzenlenen raporda araçta C sütunlarından birinde mevcut ve oldukça derin nitelikte bulunan göçüğün imalattan kaynaklı olmayıp, ancak dışarıdan gelen sert bir cismin çarpması ya da kuvvetli bir darbe sonucu oluştuğunun anlaşılması ile gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında, tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf itirazlarının reddine karar verilmiştir.