muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8207, Karar No: 2023/3247, Tarih: 22.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/8207 E.  ,  2023/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2017/138 Esas, 2018/641 sayılı kararı

ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası, 58 inci maddenin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/1269 Esas, 2019/1372 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.06.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Alt hadden ayrılınarak ceza tespitinin hatalı olduğuna,

Üye olma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Alt hadden ayrılınarak ceza tespitinin hatalı olduğuna,

Üye olma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kovuşturma evresinde istikrarlı biçimde etkin pişmanlık kapsamında beyanlarda bulunduğu görülmüş, sanığın örgüt ile tanışma sürecini, örgütün gizli haberleşme ByLock programını kullandığı, ByLock listesindeki kişileri anlattığı ve teşhis ettiği, örgütsel sohbetlere katıldığı, örgütün kullandığı bir diğer program olan Eagle programını da kullandığı, örgüte yardım gayesiyle talimata binaen Bank ... hesabına para yatırdığı, dinlenen tanıkların kendisi hakkındaki -bir bölgenin alt imamı olarak alevilerden sorumlu ünitede görev yaptığı, alevi vatandaşlarla örgütün irtibatını diyalogunu sağladığı, sohbet verdiği ve yardım topladığı, mütevelli heyetinde görev aldığı- beyanlarını doğruladığı, bu görevlerle alakalı olarak örgüt üyelerini de anlatarak eylemleri hakkında bilgiler verdiği, örgüt içinde bulunduğu sürede irtibat sağladığı ve tanıştığı örgüt üyeleri hakkında bilgiler vererek teşhislerde bulunduğu dikkate alındığında, sanığın bu şekilde FETÖ/FDY terör örgütü içerisinde kendisine verilen talimatlara uymak suretiyle örgüt amaçları ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği ve örgütün üyesi olduğunun kabul edildiği, sanığın örgütte

çeşitli görevlerde bulunmuş olması ve alevi vatandaşlardan sorumlu olarak hiyerarşik konumu dikkate alınarak meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek temel cezada alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak hüküm kurulmuş, mahkemesince sanığın verdiği bilgilerin örgütü zaafa uğratacak, örgüte zarar verecek, örgüt faaliyetlerini belli ölçüde sekteye uğratacak elverişli bilgi boyutunda olduğu anlaşılmasıyla sanığın verdiği bilgilerin nitelik ve kapsamı, kovuşturmadaki önemi değerlendirilerek etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle takdiren verilen cezasında 5237 sayılı TCK'nın 221/4 maddesi gereğince azami oranda indirim yapılmış, TCK'nın 62 nci maddesi uyarınca cezada indirim yapılmış, örgüt mensubu olduğu anlaşılmakla TCK'nın 58/6-9 maddesi uyarıca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

Öğretmen olarak görev yapmaktayken KHK ile ihraç edilen, kovuşturma evresinde istikrarlı biçimde etkin pişmanlık kapsamında ikrara yönelik beyanlarda bulunduğu görülen, örgüt ile tanışma sürecini, örgütün gizli haberleşme ByLock programını kullanan, ByLock listesindeki kişileri anlattığı ve teşhis ettiği görülen, örgütsel sohbetlere katılan, örgütün kullandığı bir diğer program olan Eagle programını da kullandığını anlatan, örgüte yardım gayesiyle talimata binaen Bank ... hesabına para yatırdığını ikrar eden, dinlenen tanıkların kendisi hakkındaki -bir bölgenin alt imamı olarak alevilerden sorumlu ünitede görev yaptığı, alevi vatandaşlarla örgütün irtibatını diyalogunu sağladığı, sohbet verdiği ve yardım topladığı, mütevelli heyetinde görev aldığı- beyanlarını doğrulayan ve, bu görevlerle alakalı olarak örgüt üyelerini de anlatarak eylemleri hakkında bilgiler veren, örgüt içinde bulunduğu sürede irtibat sağladığı ve tanıştığı örgüt üyeleri hakkında bilgiler vererek teşhislerde bulunan sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün organik ve hiyerarşik yapısına dahil olduğu, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna ve teşdiden cezalandırılmasına dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2- Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ancak;

Anayasa'nın 138/1 inci maddesi hükmüne göre, TCK'nın 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1 inci maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla

orantılı olacak şekilde sanık hakkında hakkaniyete uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/1269 Esas, 2019/1372 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/1269 Esas, 2019/1372 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14532, Karar No: 2012/39683, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14532 E.  ,  2012/39683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan tarafından müştekiye yapılan ödemenin iade edilmeyerek inkar olunması karşısında suç tarihinin şikayet tarihi olan 24.11.2006 yerine gerekçeli kararda 30.03.2006 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın üyesi olduğu kooperatiften ev satın alan sanığın, katılanında aralarında bulunduğu bir kısım kooperatif üyelerinden tapu işlemleri için para topladığı halde, tapuda herhangi bir işlem yapmayarak aldığı paraları uhdesinde tutmak suretiyle menfaat temin ettiği iddia olunmasına göre; gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması bakımından, sanığın tapu işlemleri için para aldığı iddia olunan aynı kooperatifteki diğer konut sahiplerinin celp edilerek, sanığa tapu işlemleri için para verip vermedikleri, para vermiş iseler hangi tarihte, ne amaçla ve ne kadar para verdikleri, tapu işlemlerinin yapılıp yapılıp yapılmadığı hususunda beyanlarının alınması, ayrıca sanığın savunmasında toplanan paralarla tapu müdürlüğünün fotokopi makinasını tamir ettirdiğini, bunun için masraf yaptığını beyan edip fatura ibraz etmesine göre; bu konuda ilgili tapu çalışanlarının dinlenilmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle ayrıca, hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK.nun 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan 450 ytl adli para cezasına hükmedilmesi sonucu sanığa fazla ceza tayini,

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12832, Karar No: 2015/24878, Tarih: 19.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12832 E.  ,  2015/24878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2014/611-2015/93

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayette bulunan ihale katılımcısı ihaleye çıkarılan taşınmazlara en yüksek teklifi verdiğini ancak ihale bedellerini yatıramadığı için taşınmazların teklif edilen en yüksek 2. pey süren katılımcılar tarafından da satın alınmaması sebebiyle İcra Müdürlüğünce taşınmazların yeniden ihaleye çıkarıldığını ve iki ihale arasında oluşan 18.550,00 TL farktan İİK'nun 133. maddesine dayanılarak sorumlu tutulduğunu belirterek, yatırdığı 5.850,00 TL teminatın iadesi ile bakiye 13.276,20 TL'nin ödenmesine ilişkin çıkarılan muhtıranın iptalini talep etmiş, Mahkemece şikayetin reddine karar vermiştir.

Somut olayda, ihalesinin feshi istenen taşınmazların daha önce, 21.05.2014 tarihinde yapılan açık artırmada şikayetçi A.. A..'a ihale edildiği, ihale alıcısının ihale bedellerini süresinde yatırmaması ve ihale alıcısından sonra en yüksek pey sürenlerce satın alınmaması üzerine, 30.06.2014 tarihinde taşınmazların yeniden ihaleye çıkarılmasının talep edildiği, icra müdürlüğünce İİK'nun 133. maddesinde belirtilen kurala uyulmayarak, tek satış günü yerine iki ayrı satış günü tayin edildiği, satış ilanının gazetede yayınlanarak ilan edildiği ve taşınmazların icra müdürlüğünce tayin edilen birinci açık artırma günü olan 21.08.2014 tarihinde 3. şahıslara ihale edildiği görülmektedir.

Bu durumda, İcra Müdürlüğü'nce İİK'nun 133. maddesi uyarınca yapılan satışta tek satış günü tayin edilmesi gerekirken iki satış günü tayin edilmesi nedeniyle yapılan ihale yeni bir ihale olup, ilk ihale alıcısının iki ihale arasındaki farktan sorumluluğu söz konusu olamaz. Açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12273, Karar No: 2013/15073, Tarih: 26.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/12273 E.  ,  2013/15073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; özel kanundan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15961, Karar No: 2014/29646, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15961 E.  ,  2014/29646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/258585

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2009

NUMARASI : 2007/569 (E) ve 2009/15 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında müşteki Y.. Ş..'e yönelik hırsızlık ve müşteki R.. C..'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müşteki Y.. Ş..'e ait aracın kilitli olarak park halindeyken kapı kilidine zarar verilmek suretiyle kapının açılarak çalınmasına teşebbüs edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden; müşteki Yılmaz'a yönelik olarak aracının çalınmaya teşebbüs edilmesi olayında 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanıkların suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, en üst sınırdan indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve müşteki R.. C..'a yönelik eylemlerin nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin hükmolunan her bir ceza için ayrı ayrı uygulanması gerektiği gözetilmeden ve kasten işlemiş oldukları suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanık B.. S.. hakkında, tekerrür uygulanmasına esas alınan ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

2- Sanık B.. S.. hakkında, tekerrür uygulanmasına esas alınan ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar O.. U.., S.. A.. ve B.. S..'in temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak, her bir suçtan dolayı kurulan hükümden sonra gelmek üzere '' TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihlerine kadar yoksun bırakılmalarına'' cümlesinin ayrı ayrı eklenmesi ve sanık B.. S.. hakkındaki hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılarak yerine "Sanığın Manisa 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin hırsızlık suçundan 11.09.2007 tarih ve 2007/390 Esas, 2007/387 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," fıkrasının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında müşteki Y.. Ş..'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Sanıkların müştekiye ait park halindeki kilitli otonun kapı kilitlerini kırmak suretiyle biri araca girip diğerleri ittirerek aracı çalmaya teşebbüs ettiklerinin anlaşılması ve mahkemece kabulü karşısında; sanıkların eyleminin suça konu olan aracın mülkiyetine yönelik olarak gerçekleştirildiğinin anlaşılması nedeniyle, unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanıkların beraatleri yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de,

a- Kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b- Sanık B.. S.. hakkında, tekerrür uygulanmasına esas alınan ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar O.. U.., S.. A.. ve B.. S..'in temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5081, Karar No: 2024/9973, Tarih: 03.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5081 E.  ,  2024/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/92 Esas, 2023/448 Karar

KATILANLAR : ..., Hazine

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 09.02.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.