muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11297, Karar No: 2018/7788, Tarih: 05.09.2018

Her ne kadar somut olayda sanık hakkında yapılan yargılama sonunda sanığın fiziksel olarak çarpmayı fark etmesine rağmen çarpmış olduğu objenin bir insan olduğunu fark ettiğine yönelik savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, olay anı ve koşullarında mağdura aracı ile çarptığını fark etmeyen sanığın TCK.nun 83. maddesi kapsamında yükümlü olduğu ve yerine getirmesi gereken belli bir icrai davranışı bilerek gerçekleştirmediğinden söz edilemeyeceği değerlendirilerek taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; GPRS kayıtlarına göre aracın 19.00-19.30 sıralarında olay yerinden geçtiği, ölenin ise ertesi gün sabah saat 08.00 sıralarında olay yerinde ölü olarak bulunduğu, akabinde saat 11.00 de hastaneye getirildiği, kimlik tespitine çalışılmak üzere hastane morgunda bekletildiği, 19.30 da ölü muayene işlemine başlanıp, saat 20.23 de düzenlenen ölü muayene tutanağında ölümün ölü muayenesinin yapıldığı saatten 10 saatten fazla süre önce ölmüş olabileceğinin değerlendirildiği, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince yapılan otopsi sonucuna göre kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası, kosta, vertebra ve pelvis kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, iç organ ve orta-küçük çaplı damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği,

Sanığın Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesince alınan savunmasında seyir halindeyken bir kişinin aniden önüne çıktığını, fren yapmasına rağmen kazaya engel olamadığını cezaevinden firar ettiği için korkuyla kaza mahallinden uzaklaştığını belirttiği, olay yerinin meskun mahal dışı olması, olay saati gece olup olay yerinde aydınlatmanın bulunmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın bir şahsa çarptığını bildiği, olay yerinde durup çarptığı kişiyi kontrol edip sağlık görevlilerini olay yerine çağırması ve kolluk görevlilerine haber vermesi durumunda ölenin hayatını kurtarma olanağı bulunmasına rağmen, olay yerinden hiç durmadan ayrıldığı, önceden gerçekleştirdiği bu davranışın başkasının hayatı için bir tehlike oluşturduğu ve bu fiilden kaynaklanan neticeyi önleme yükümlülüğü doğduğu halde, hareketsiz kalıp kimseye haber vermeyerek olay yerinden ayrılıp, bu imkanı kullanmadığı anlaşılmakla, otopsi raporundaki bulgular ve ölüm nedenine göre, mağdurun olaydan sonra en yakın sağlık kuruluşuna götürülerek tedavisinin yapılması veya sanık tarafından sağlık görevlilerine haber verilmesi durumunda da ölüm sonucunun gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinin tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'ndan rapor alındıktan sonra, sanığın eyleminin TCK’nın 83. maddesinde belirtilen suçu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de:

Kabule göre de:

1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu mağdurun ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2-Sürücü belgesiz sanığın meskun mahal dışında yağmurlu havada, hafif virajlı çıkış eğimli, ölenin çarpma sonrası bulunduğu noktadan 13 metre mesafede sağa sürekli viraj levhası ve olay yeri fotoğrafları incelendiğinde kaza yerinin öncesinde yolun her iki yanında 50 km hız sınırı ve sağa tehlikeli viraj levhalarının bulunduğunun anlaşıldığı kaza mahalline geldiğinde, dosya içerisinde bulunan ve kiralık araç sahibinden temin edilen GPS kaydına göre Gündüzlü Köyü mevkiinde saat 19.18 de 116.6 km/h, 19.19 da 100 km/h, 19.20 de 135.1 km/h , 19.21 de 105.5 km/h hızla seyir ettiği sırada yolun sağında yürümekte olan mağdura aracının sağ ön tarafı ile çarptığı ve durmadan olay yerinden ayrıldığı olayda mahallin oldukça üstündeki bir hızla seyreden sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21678, Karar No: 2010/6626, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21678 E.  ,  2010/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/11405, Karar No: 2017/22561, Tarih: 07.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/11405 E.  ,  2017/22561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eşinin 2004 yılında katılana ait ticari şirketi hisseli olarak sözleşmeyle devraldığı ve devir sonrası diğer hissedarların hisselerini ise sanığın devraldığı, böylece sanık ve eşi ...'ın ortak olduğu şirkette tespit edilen katılana ait 2002 yılından kalma vergi borçlarını ,vergi dairesine yatırılmak üzere katılanın şirket hesabına gönderdiği halde sanığın parayı çekerek uhdesinde tuttuğu ve kuruma yatırmadığı iddia ve kabul edilen olayda;

Sanık ve tanık savunmaları , banka yazıları, hisse devir sözleşmesi, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kayden ortak olsa bile şirketi fiilen işletenin münferit imza yetkilisi olan tanık ... olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkemenin beraate ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık hakkındaki atılı suçların sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26089, Karar No: 2013/34850, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/26089 E.  ,  2013/34850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5710, Karar No: 2024/14340, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5710 E.  ,  2024/14340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :07.08.2024

SAYISI : 2016/180 E., 2018/118 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip, usulüne uygun olarak 29.05.2019 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.08.2024 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 07.08.2024 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanık vasisi vekili ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın oy birliğiyle ONANMASINADava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7144, Karar No: 2012/3976, Tarih: 27.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/7144 E.  ,  2012/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çarşamba 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.11.2010

Davacı kadının yabancı erkeklerle mesajlaştığı, kocasının müşterek konutta bulunmadığı zamanlarda yabancı erkekleri müşterek konuta almak suretiyle sadakatsizlikte bulunduğu sabit olmuştur. Davalı kocanın da hakareti, birlik görevlerini yerine getirmemesi ile tanık beyanlarına göre eşine bir tokattan ibaret fiziksel şiddeti gerçekleşmiştir. Her ne kadar kocaya yüklenen kusurlar sayısal olarak daha fazla ise de, kadına yüklenen sadakatsizlik eylemi niteliksel olarak daha ağırdır. Bu sebeplerle yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesindeyim.

Yukarıda açıkladığım sebeplerden dolayı değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/16397, Karar No: 2015/22720, Tarih: 18.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16397 E.  ,  2015/22720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Dernek bünyesindeki ... Gençlik Merkezinde tesis amiri olarak çalıştığını iş akdinin davalılarca haksız ve gerekçesiz feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davacının şirket personeli olup kendileriyle sözleşmesi bulunmadığını belirterek husumet itirazında bulunmuş, genel bütçeden amatör kluplere yapılan yardımın mutlak surette azaltıldığını savunarak işçi azaltımına gidildiğini belirtmiştir.

Davalı ... şirketi ise; davacının asıl işveren işçisi olduğunu, şirketin işe alma, işten çıkartma ve talimat verme yetkilerinin bulunmadığını Belediyenin 30/05/2014 tarihli talimatına uyularak 06/06/2014 tarihinde davacının işten çıkartıldığını savunarak husumet itirazında bulunmuş ve davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan fesihte İş Kanunun 19. maddesinde belirtilen yazılı olma ve fesih sebebinin açık ve kesin belirtilmesi hükmüne uyulmadığını, feshin haklı veya geçerli nedene dayandığının ispat yükü üzerinde olan davalılarca ispatlanamadığı ve davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, işe iadenin mali sonuçlarından asıl ve alt işverenlerin dayanışmalı olarak sorumlu olacağı kabul edilmiş olup mahkemenin feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine ilişkin gerekçeleri isabetli olup davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak hüküm fıkrasında davacının hangi işveren nezdinde işe iade edildiği ve davalıların işe iadenin mali sonuçlarına dair sorumlulukları belirtilmeyerek hatalı hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Davacının alt işveren Dermar Şirketi nezdinde işe iadesi ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiş ise de davacı iddiası ve temyiz edenin sıfatı gözetildiğinde bu hata dikkate alınmamıştır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Tem. Nak. Gıda Or İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.nde İŞE İADESİNE,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Tem. Nak. Gıda Or İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.nde İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni süre içerisinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak 4 aylık brüt ücret tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile kalan 2,50 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 194,65 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1677, Karar No: 2020/3313, Tarih: 27.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1677 E.  ,  2020/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunanlardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait taşınmazın cebri icra ile satışı sonrası şikayet olunan ... Bankası A.Ş.'nin alacağının ipoteğe bağlı olduğu gerekçesi ile şikayet olunanın dosyasına ödeme yapıldığını, oysa şikayet olunanın alacağının ipoteğe bağlı olmadığını, ipoteğe bağlı olduğu kabul edilmesi halinde davalının genel haciz yolu ile takip yapması nedeniyle takibinin geçersiz olduğunu, diğer şikayet olunanların ilk haczi koyan şikayet dışı alacaklı ile garameye sokulduğunu, oysa garame şartlarının oluşmadığı gibi sıra cetvelinde pay ayrılmayan alacaklıların icra dosya bilgilerinin yazılmadığını ileri sürerek, şikayet olunan ... Bankası A.Ş'nin takibinin ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan ... Bankasının ipoteğe dayalı olarak ilamsız takip yapmış olmasının alacağının niteliğini ve rüçhanlı vasfını etkilemediği, diğer şikayet olunanların alacağının kamu alacağı olduğu, hacze iştirak edeceğinden garemeye tabi tutulmasının 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi gereği olduğu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ve şikayet olunanlardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekili ve şikayet olunanlardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekili ve şikayet olunanlardan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayetçiden alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayet olunan ...'dan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/395, Karar No: 2014/4991, Tarih: 14.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/395 E.  ,  2014/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/381, Karar No: 2006/3098, Tarih: 21.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/381 E.  ,  2006/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tebliğ tarihinin düzeltilmesi isteminde bulunan K.P AŞ. hakkında genel haciz yoluyla başlatılan icra takibi için adı geçenin Ticaret Sicilindeki adresine gönderilen örnek 49 no’lu ödeme emrinin 7201 Sayılı Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir. Borçlu vekili tarafından Tebligat Tüzüğü’nün 28. maddesinin uygulanmadığı ve en yakın komşuya haber verilmediği nedenleriyle 21.maddeye göre yapılan tebligatın usulsüzlüğünden söz edilerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 28.03.2005 olarak düzeltilmesi isteminde bulunulduğu ve mahkemece bu istemin 7201 Sayılı Kanunun 32.maddesi de gözetilerek kabul edildiği anlaşılmıştır.

Hükmi şahıslar adına ve adı geçenin Ticaret Sicilinde yazılı adresine gönderilen tebligatların 7201 Sayılı Kanunun 21.maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun tüzüğün 28.maddesindeki koşulları araştırması gerekli değildir. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp-dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibariyle böyle bir araştırmanın yapılmamış olması tebligatın usulsüzlüğü sunucunu doğurmaz.

Yine 7201 Sayılı Kanunun 21.maddesine göre (...adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir.)  Tebliğ memuru tebliğ işlemi sırasında en yakın komşu bulunmadığından haber bırakılamadığını tebliğ evrakı arkasında tesbit etmiş olmakla en yakın komşuya bildirimin mümkün olmadığı tutanakla ile sabittir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda teligat adresinin yanında petrol istasyonunun bulunduğu ve 24 saat açık olduğu açıklanmış ise de genel ve soyut nitelikteki bu beyan tebliğ tarihinde anılan petrol istasyonunun açık olduğu ve tebliğ memurunca düzenlenen tutanağın gerçeğe aykırı olduğunu isbata yeterli değildir.O halde, Mahkemece şikayetin reddi yerine en yakın komşuya haber verilmediği gerekçesi ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.