muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3775, Karar No: 2021/11676, Tarih: 20.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3775 E.  ,  2021/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabülü ile yeniden hüküm kurulmuş olup; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Melikgazi ilçesi, Sakarya mahallesi, 5722 ada 24, 25, 26, 27, 28 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hesap hatası düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3425, Karar No: 2014/4271, Tarih: 09.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3425 E.  ,  2014/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci cümlesi, 62/1, 50/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “13.10.2009” yerine “14.10.2009” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın haczedilen malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında TCK'nın 289/1-ikinci cümlesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmemesi,

2- TCK'nın 289/1. maddesinde yaptırım olarak belirlenen hapis cezası ile adli para cezası seçimlik olmayıp birlikte uygulanması gerektiği, TCK'nın 61/9. maddesindeki "para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırdan az olamayacağına" ilişkin düzenlemenin maddede seçimlik ceza öngörülen hallerde uygulanacağı gözetilmeden, mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği kabul edilmesine rağmen temel gün para cezasının 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1- birinci cümlesi gereğince 3 ay hapis yanında tayin olunan gün para cezasın 5 güne indirilip cezalarında aynı Kanunun 289/1- ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve

2 gün karşılığı adli para cezasına, 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına ve 1 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesap edilerek 20 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9427, Karar No: 2018/17, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9427 E.  ,  2018/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2014/12086, Karar No: 2014/19173, Tarih: 08.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12086 E.  ,  2014/19173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2014 tarih ve 2011/169-2014/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın ebatları ve ağırlığı nedeniyle sigortalı firmanın deposuna tahliye edilememesi nedeniyle, davalı şirketin verdiği izinle, yine davalı şirketin işletmekte olduğu serbest bölge içinde yol kenarına indirildiğini, davalı şirketin gözetim ve denetiminde bulunan yol kenarına tahliye edilmiş sigortalı emtianın, 13.05.2010 tarihinde tespit edilemeyen bir araç veya başka bir cismin çarpması sonucu hasara uğradığını, tespit edilen zarar tutarı olan 7.936,00 TL'nin sigortalıya ödendiğini, davalı serbest bölge işletmecisinin, serbest bölge içinde yeterli güvenlik ve denetimi sağlamaması ve yol kenarında bulunan sigortalı emtianın zarara uğramasına sebebiyet vermesi nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen bedelin işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, serbest bölge işletmecisi olan davalının yol kenarına bırakılan emtianın hasarından müvekkilinin verdiği hizmetin kapsamı dikkate alındığında sorumlu tutulamayacağını, davacının sigortalısının kendisinden beklenen özeni göstermediğini, serbest bölge içinde faaliyet gösteren 657 adet şirket bulunduğunu, sigortalının, emtiayı güvenli bir depoya almak yerine yol kenarına terk etmekte kusurlu olduğunu, sigortalının depo kirası ödememek için emtiayı korumasız bir şekilde yol kenarına bırakarak zarara kendisinin sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, nakliyat sigorta poliçesine göre emtiada taşıma sırasında meydana gelebilecek hasarların güvence altına alındığı, emtianın serbest bölge işlem formu tamamlanıp, serbest bölge içinde araçtan boşaltıldıktan sonra ve eşya üzerindeki sorumluluk nakliyeciden mal sahibine geçtikten sonra meydana gelen hasarın sigorta güvencesi kapsamında olmadığı, buna rağmen davacı ... şirketinin ödeme yaptığı, bu durumda sigorta hükümlerine göre halefiyet hakkını kazanmadığı, sigortalı tarafından alacak hakkının davacıya temlik edildiğine dair bir kaydın da bulunmadığı, buna göre, halefiyetin koşullarının oluşmadığı, ödemenin hatır ödemesi

niteliğinde olduğu, bir an için davacı şirketin halefiyet hakkının doğduğu kabul edilse bile, zararın meydana gelmesinde davalının herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı, serbest bölge içinde emtianın yol kenarına herhangi bir önlem alınmaksızın bırakılmış olması sonucu çarpan bir aracın veya cismin verdiği zarardan dolayı serbest bölge yönetiminin kusur ve sorumluluğunun bulunmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17930, Karar No: 2014/25916, Tarih: 13.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17930 E.  ,  2014/25916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/92-2013/136

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;.

1-Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Bekirbey mahallesinde; emsal ise Yaprak mahallesinde olup, emsal satışı 5 yıl önceki satış olup,A.Ş'e yapılan özel amaçlı satıştır.Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışların bulunması doğaldır.Bu durumda taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsaller bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma dosyası ile tespit edilen bedelin mahsup edilmesinden sonra kalan fark kamulaştırma bedeline 07.12.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14494, Karar No: 2017/811, Tarih: 06.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14494 E.  ,  2017/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İcra ve ... (...) İcra Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetvelindeki alacağa itiraza ilişkindir.

... İcra Mahkemesince, şikayete konu sıra cetveli düzenlenmemesi ve dosyada para kalmamış olması sebebiyle MTV borcu için aktarım yapılmamış olması işlemini ... İcra Dairesinin yapmış olması ve bu sebeple şikayette yetkili mahkemenin; şikayet konusu hatalı işlemi yapan icra dairesinin bağlı bulunduğu yer icra mahkemesi olması ve bu yetkinin de kesin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (...) İcra Mahkemesi tarafından ise takibin ...'de başlatılması, yediemin ücretinin öncelikle ödenmesine ilişkin kararın ... 1. İcra Dairesi tarafından verilmesi ve bu karara davacı vekilince itiraz edilmesi karşısında, yetkili icra mahkemesinin ... İcra Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İİK'nın 4. maddesi gereğince, takip hangi icra dairesinden başlamış ise bu takiple ilgili itiraz ve şikayetler, takibin yapıldığı yer icra müdürlüğünün bağlı olduğu icra mahkemesinde çözümlenir. Bu husus, kamu düzenine ilişkin kesin yetki niteliğindedir. Kanunî koşulların oluşması halinde, İİK'nın 79 ve 360. maddeleri yetki ile ilgili istisnaları düzenler.

Somut olayda; davacı, ... 1. İcra Müdürlüğünün 2015/1488 E. sayılı dosyasından gönderilen talimat üzerine ... (...) İcra Müdürlüğünün 2015/175 talimat sayılı dosyasında satışı yapılan araç için fazla hesaplanan ve ödenen yedi emin ücretinden dolayı MTV alacağının ödenmemesinin usûl ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek ... 1. İcra Müdürlüğünün 2015/1488 sayılı dosyasındaki sıra cetveli kararının usul ve yasaya aykırı olarak düzenlendiği gerekçesi ile iptalini talep etmiştir.

Dosya kapsamından uyuşmazlığa konu icra takibinin ... 1. İcra Müdürlüğünün 2015/1488 Esas sayılı dosyası olup, bu dosyada düzenlenen sıra cetvelinin usûl ve kanuna aykırılığı ileri sürüldüğüne göre, uyuşmazlığın ... İcra Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... İcra Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1095, Karar No: 2012/4428, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1095 E.  ,  2012/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Paydaşlığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ...,..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların muhdesat bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça ( muhdesat ) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta tüm paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa, bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza, ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara dağıtılır.

Muhdesat arzın paydaşlarına değil de, üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde, bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen taşınmaz üzerinde bulunan evlerin bir kısım davalılara veya miras bırakanlarına ait olduğuna dair tapuda şerh bulunduğundan, bu muhdesatlar yönünden yukarıdaki şekilde oran kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gibi; mahkemece hüküm verildikten sonra ek kararla hüküm fıkrasını değiştirecek şekilde yeni bir karar verilmesi mümkün olmadığı gözardı edilerek, ek kararla tarafların satıştan alacakları payların değiştirilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7242, Karar No: 2011/5105, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7242 E.  ,  2011/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti Terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında

bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2