muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12606, Karar No: 2014/3687, Tarih: 27.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12606 E.  ,  2014/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.02.2013 tarih ve 2011/35-2013/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket hisselerinin davalı ... ile birlikte dava dışı ... ve ...a ait iken 24.02.2000 tarihinde şimdiki ortakları ... ve...tarafından satın alındığını, şirketin davalı ...'ye ait taşınmaz üzerindeki petrol istasyonu ve etlentilerini işlettiğini ve bu yerleri malvarlığına kazandırdığını, ancak işletmenin bulunduğu taşınmazın davalı ... tarafından muvazaalı olarak diğer diğer davalıya 20.10.2000 tarihinde satıldığını ve tapuda 30.11.2000 tarihli şerh ile 11 kalem şirket malının bedeli karşılığında satıldığının beyan edildiğini, bu işlemlerin şirketin malvarlığına el koyma amacıyla yapıldığını, şirketin demirbaşlarının değerinin (152.538,80) TL olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazı üzerindeki akaryakıt istasyonu ve eklerinin hiçbir zaman davacıya temlik edilmediğini, sadece işletme hakkının verildiğini, pay devir bedelinin ödendiğini, yıllarca taşınmazın bedelsiz olarak kullanılmasından kaynaklanan bedelin takas def'i olarak dikkate alınması gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., davalı ... ile bir akrabalığının olmadığını, taşınmazı tapudan iyiniyetle satın aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama neticesinde; davalının ... olduğu vergi borçlarının davacı şirkete ait vergi borçları olduğu, davacı kendilerinin sadece taşınmaz üzerinde bulunan lokanta kısmını işlettiklerini istasyon kısmını işletmediklerini beyan etmiş ise de dosyada mevcut petrol istasyonunun devrine ilişkin sözleşme karşısında bu beyana itibar olunmadığı, işletme hakkı devri ile şirket devir tarihleri göz önüne alındığında, davalı tarafından ödendiği sabit olan tüm elektrik borçlarının, devir tarihinden önce işletme hakkının devredilmiş olması nedeniyle 1999/12. dönemine ilişkin faturada dahil olmak üzere anılan istasyonunun şirkete devrinden önce işletme hakkına istinaden, şirket devrinden sonra da şirkete ait istasyonu kullanma hakkına dayanılarak, davacılar tarafından istasyonun kullanımından kaynaklanan elektrik borçları olup, elektrik

borçlarına ilişkin davalının takas - mahsup define itibar olunduğu, davalının kendisine ait taşınmazı temsile yetkili büyük hissedarı olduğu şirkete kullandırdığı dönem yönünden davacıdan ecrimisil talebinde bulunamayacağı, şirket kayıtlarında borç olarak görünmeyen bu hususun devirden sonra şirketten talep edilmesinin de açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, ecrimisil alacağına ilişkin takas-mahsup def'ine itibar olunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; 70.247,42 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.598,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 1.380,50 TL harcın temyiz edene iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17948, Karar No: 2024/17014, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/17948 E.  ,  2024/17014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.06.2022

EK KARAR SAYISI : 2021/1136 E., 2021/1933 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.06.2022 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2021/1933 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 02.06.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tosya Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8654, Karar No: 2016/9148, Tarih: 04.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/8654 E.  ,  2016/9148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba boşanma kararı ile birlikte velayeti davalı anneye bırakılan ortak çocuk 04.08.2001 doğumlu ...’ın velayetinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece; "çocuğun velayet hususundaki talebinin dikkate alınması gerektiği, ergenlik döneminde bulunan erkek çocuğun sosyal aktivite alanlarında takip ve kontrolünün baba tarafından daha iyi yerine getirilebileceği, davalı annenin de velayet değişikliğini kabul ettiği" gerekçesiyle velayetin değiştirilmesi ile birlikte çocuk yararına iştirak nafakasına hükmolunmuş, hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Davalının davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

Mahkemece; yaşı gereği idrak çağında bulunan çocuğun velayet konusunda görüşlerine başvurulmuş ise de, çocuğun üstün yararının belirlenmesi bakımından anne ve babanın yaşam koşulları ve çocuğa bakım olanakları konusunda bir araştırma yapılmamıştır. Bu amaçla mahkemece 4787 sayılı kanunun 5. maddesi uyarınca görevlendirilecek uzman veya uzmanlar vasıtasıyla inceleme yapılması; anne ve babanın gerektiğinde mahkemece yeniden bizzat dinlenerek ekonomik ve sosyal durumları ile çocuğa bakım olanakları konusunda kendilerinden bilgi alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, gerçekleşecek sonucuna göre çocuğun velayetinin düzenlenmesi gerekir. Açıklanan yönler gözetilmeden, eksik inceleme ile çocuğun velayeti konusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple ortak çocuğun velayeti yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre hükmün diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.05.2016 (Çrş)

.
Yargıtay — Esas No: 2014/2128, Karar No: 2014/12985, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2128 E.  ,  2014/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/56-2013/614

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 25/04/2008 tarihi itibari ile kendisinin ve eşinin vekaletnamesini aldığını, bu vekaletnameye istinaden kendisi adına ayrıldığı işyeri olan Ö.. Elektronik İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti'ye karşı Bursa 5. İş Mahkemesi’nin 2008/518 esasına kayıtlı dava açtığını, 16.683,51 TL kıdem tazminatı ile diğer alacakların hüküm altına alındığını, Bursa 11. İcra Müdürlüğü’nün 2009/9176 E. sayılı dosyasında ilamlı icra takibine girişildiğini, borçlunun araçları üzerine haciz konulduğunu, araçların yakalanarak yediemine teslim edildiğini, ancak bu aşamadan sonra davalının görevini ihmal etmesi sebebiyle araçlar üzerindeki hacizlerin kalktığını, davalının alacaklı olduğu şirket halen faal durumda iken alacağını tahsil etmediğini, borçlu şirketin iş yaptığı A...Elektrik AŞ' den olan hak edişlerine haciz koydurma girişimine itiraz edilmesi üzerine dava açmadığını, borçlu şirketin menkul ve gayrimenkul mallarına haciz işlemi yaptırmadığını, Bursa 11. İcra Müdürlüğü dosyasının düştüğünü, davalıyı şikayet etmesi üzerine yenileme yapılarak 2012/2149 esasını aldığını, ancak bu aşamadan sonra borçlu şirketin müflis duruma düştüğünü, tahsil edilecek bir malının kalmadığını, davalının 5. İş Mahkemesi dosyasında kısmen kabul kararını temyiz etmediğini, bu nedenle karşı vekalet ücreti ödemek zorunda kaldığını, davalının görevini gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle zarara uğradığını belirterek, 28.000,00 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, müvekkili olan davacının Ö..-K..l Elektrik İnş. Taah. Tic. Ltd Şti' de 03/09/2003-18/04/2008 tarihleri arasında iş akdi feshedilene kadar temizlik, aşçılık, çaycılık gibi görevlerde çalıştığını, davacı adına açılan davada Bursa 5. İş Mahkemesi’nin 2008/518-2009/263 sayılı ilamının Bursa 11. İcra Müdürlüğü’nün 2009/9176 esas sayılı (yenileme ile 2012/2149) dosyasında takibe konulduğunu, takip alacağının halen devam ettiğini, yargılamalar için ödenmesi gerekli vekalet ücretinin kendisine ödenmediğini, ihmali bulunmadığını, borçlunun taşınmazı olmadığını, araçlar üzerinde de kendi hacizleri haricinde 6 haciz daha bulunduğunu, satış gerçekleşse dahi davacının dosyasına para kalmayacağını, dolayısıyla davacının zararının da olmadığını, icra dosyasının yenilenme sebebinin davacının yapılacak işlemler için ödeme yapmaması olduğunu, davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalının vekil olarak İş Mahkemesi dosyasında görevini yerine getirdiği, davada, davacının borçlu şirketten talep ettiği kıdem tazminatı, çalışma ve fazla mesai ücreti gibi alacaklarının yapılan bilirkişi incelemesi sonunda hesaplanarak kısmen hak kazandığı, davalının vekil olarak bu dosyada üzerine düşen görevi yerine getirdiği, icra dosyasın da ise dosyanın henüz sonuçlanmadığı, borçlunun satılarak paraya çevrilmesi mümkün olan menkullerinin bulunduğu, davacının bu şekilde alacağını tahsil edebileceği, dolayısıyla henüz maddi zarar oluşmadığı, oluşmayan bu maddi zarardan dolayı uğranılan manevi zararın da söz konusu olamayacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın dayanağı, BK.nun 386 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet sözleşmesine dayanmaktadır. Diğer yandan 1136 sayılı Avukatlık Yasasındaki düzenlemelerin göz ardı edilmemesi gerekir.

BK.nun 390/II.maddesinde “vekil, müvekkile karşı vekaleti iyi bir suretle ifa ile mükelleftir.” verilen özen yükümlülüğü, vekalet sözleşmesi nedeniyle yüklendiği işi vekalet verenin yararına sonuç doğuracak şekilde görmesi ve zarar verebilecek her çeşit davranıştan kaçınması anlamına gelip, vekalet sözleşmesinde vekil, üstlendiği işin özenle görülmesi borcu altındadır. Ancak işin sonucunun elde edilip edilmemesi, iş özenle görüldüğü sürece vekilin sorumluluğuna yol açmaz. Diğer yandan 1136 sayılı Avukatlık Kanununun

34.maddesinde de, “avukatların yüklendikleri görevleri, bu görevin kutsallığına yaraşır bir şekilde özen, doğruluk ve onur içinde yerine getirmek ve avukatlık ünvanının gerektirdiği saygı ve güvene yakışır bir şekilde davranmak ve Türkiye Barolar Birliği’nce belirlenen meslek kurallarına uymakla yükümlüdürler.” düzenlemesi bulunmaktadır. Avukatın özen yükümlülüğüne aykırı davranışı sorumluluğu gerektirmektedir. Bu kapsamda uğranılan zararların da vekil tarafından karşılanması gerekir. Bu sorumluluk, sonucun elde edilmemesinden değil, bu sonuca ulaşmak için yaptığı çalışmalar ve araştırmalarla ilgilidir.

Somut olayda da, davalı Avukat hakkında ceza davası açıldığı, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/120 E. ve 2013/266 K.sayılı dosyasıyla, davalı (sanık) hakkında davacının (müdahil) alacaklı olduğu Bursa 11. İcra Müdürlüğünün 2009/9176 (yenilenmekle 2012/2149) sayılı dosyası üzerinden başlattığı icra takibinde 6.1.2010 tarihinden yenileme talebi 17.10.2011 tarihine kadar geçen süre içinde işlemde bulunmayarak davacının alacağının tahsilinin gecikmesine sebebiyet verdiği, bu şekilde görevini ihmal ettiği suçu nedeniyle TCK.nun 257/2.maddesi uyarınca cezalandırılıp CMK.nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmıştır. Anılan mahkeme kararı BK.nun 53.maddesi anlamında hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte değilse de kuvvetli delil mahiyetindedir. Öyle olunca mahkemece, anılan dava dosyası getirtilerek incelenmeli, kesinleşip kesinleşmediği saptanmalı ve ceza davası dosyasındaki tespit edilen maddesi, vakıaların hukuk hakimini de bağlayacağı gözetilmeli, davalının ihmali nedeniyle davacının varsa zararı belirlenmeli, gerektiğinde uzman görüşü alınmalı ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1513, Karar No: 2016/1855, Tarih: 14.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1513 E.  ,  2016/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 01/05/2015

Hükümler : a) Mahkûmiyet (sanıklar R.. ve S..hakkında)

b) Beraat (sanık H..hakkında)

Temyiz Edenler : 1- Sanıklar R..ve S..müdafileri

2- Cumhuriyet savcısı (sanık H..leyhine)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık H...hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar R...ve S..hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında belirlenen adli para cezasına esas sonuç gün sayısının, TCK’nın 61. maddesinin 8. fıkrası ile aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde

olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu durumların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- Sanıklar S..ve R..hakkındaki hüküm fıkrasının A numaralı bendinde yer alan "5'ER GÜN APC İLE CEZALANDIRILMALARINA" ibaresinden sonra gelmek üzere "sanıklar hakkında hükmolunan 5'er gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca her gününün takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 100'er TL Adli Para Cezası ile Cezalandırılmalarına" ibaresinin eklenmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklama tarihine göre, sanık R... hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11301, Karar No: 2022/16146, Tarih: 19.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11301 E.  ,  2022/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

No :

Dava, tedavi süresince kullanılacak olan ...” isimli ilacın bedelinin hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı kurum tarafından karşılanması ve ilaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin tedavisi süresince kullanacağı ...” adlı ilacın bedelde hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı SGK Başkanlığı vekili; bedeli karşılanabilecek ilaçlar konusunda Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri gözetilerek inceleme yapılması gerektiğini; ilacın bedelinin karşılanması mümkün olmadığından, Kurum işleminin mevzuat hükümlerine uygun olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışındaki istinaf taleplerinin esastan reddine, HMK 353/1-b.2 ve 355. Maddeleri gereğince ilk derece Mahkemesi hükmünün aşağıdaki şekilde düzeltilmek üzere ortadan kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, bam kararının bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, bam kararının bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Davacının 4/1-b kapsamında maluliyet aylığı bağlandığı ve sağlık yardımına müstehak olduğu, ... ... kanseri tanısı konulduğu, ... ... kanseri nedeniyle hastanın ...” kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide ...” ilaç/ilaçların kullanımına uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, soyut ifadelerin yer aldığı bilirkişi raporu doğrultusunda bam dairesince davanın kısmen kabulüne karar verildiği görülmüştür.