muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1318, Karar No: 2007/2465, Tarih: 28.02.2007

Şayet, kadastro paftasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ... veya orman niteliği ile tescil harici bırakılmamış ise bu defa çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda resmi belgelere dayalı inceleme ve araştırma yapılması gerekeceğinden mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine eğil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... ile davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 28/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10467, Karar No: 2021/14505, Tarih: 20.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10467 E.  ,  2021/14505 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, kanuni gerektirici sebeplerde ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle dava konusu işyerinin 2000 yılından önceki dönemde alt işverene ait iken 09.10.2000 yılında davalı ... Belediyesine devredildiği, devir nedeniyle önceki hizmet süresinin dikkate alınması ve 04.11.2011 tarihinde Milli Eğitim Müdürlüğü’ne devredildiğinde bu sürenin de bildirilmesinin gerektiği açıktır. Davacının alt işverenlerde çalıştığı sürelerin kıdeme esas çalışma süresinin hesabında dikkate alınması ve bu sürelerin devreden Canik Belediyesinin asıl işveren olarak sorumluluğunda olduğunun anlaşılmasına ve devir alan işverene bildirilmesi gerektiğine göre yerinde görülmeyen davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 20/10/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1364, Karar No: 2021/5173, Tarih: 23.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1364 E.  ,  2021/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca; beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın duruşmalı inceleme isteminin, verilen hükmün niteliğine göre 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde, sanık doktor ...’ın, ... Görüntüleme Merkezinde, radyoloji uzmanı, şirket ortağı ve sorumlu hekim olarak, sanık doktor ...’ın ise yine şirket ortağı ve radyoloji uzmanı olarak çalıştığı, 30/04/2009 tarihinde 77 yaşındaki ...’in tedavisinin yapıldığı ... Hastanesinden ilaçlı MR tetkiki istenmesi üzerine, ... Görüntüleme Merkezine getirildiği, çekim sırasında hastaya iki kadın hemşire tarafından damar yolu ile kontrastlı madde verildiği ve iki saat kadar odada bekletildikten sonra, radyoloji teknikerleri tarafından MR çekiminin % 75'inin tamamlandığı sırada, hastada ani solunum sıkıntısı başlaması üzerine, odasında rapor yazmakta olan sanık doktor ...’a haber verildiği, doktor ... tarafından hastaya ahtihistaminik ilaçlar ile oksijen verilmek suretiyle müdahale edildiği, tıbbi durumu düzelmeyince 112 çağrı merkezinin ambulans için arandığı ve İl Sağlık Müdürlüğünün yazısına göre, 10 dakikada hastanın 112 ambulans ile anaflaktik (alerjik) şok tanısı ile Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil dahiliye polikliniğine sevk edildiği, arrest olan hastaya resüsitasyon yapılıp entübe edildiği, resüsitasyona cevap veren hasta yoğun bakım ünitesine alındığı, mekanik ventilatöre bağlandığı, burada tedavisi sürdüğü sırada yoğun bakımdaki ventilatörün arızalanması nedeni ile 09/07/2009 tarihinde Bağcılar Eğitim Araştırma Hastanesine sevk edildiği ve hastanın yoğun bakımda tedavi gördüğü sırada 23/08/2009 tarihinde öldüğü, diğer sanık özel görüntüleme merkezi sorumlu hekimi olan ...’ın MR çekiminin yaptığı gün yurt dışında olduğu ve yerine vekaleten sorumlu hekim bırakmadığının dosya kapsamından anlaşıldığı olayda; Adli Tıp Kurumu İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 21.03.2011 tarihli raporunda, hastanın kesin ölüm sebebinin “...radyoopak madde uygulaması sonrası gelişen anaflaksi ve komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiği oybirliğiyle mütalaa olunur” şeklinde görüş bildirilmiştir.

Adli Tıp Kurumu İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28.05.2014 tarihli raporunda özetle “...... isimli hasta 1932 doğumlu olup ... Hastanesi hasta epikriz raporunda hastanın kronik astım hastası olduğu, üst solunum yolu şikayetlerinin arttığı, pnömoni, üriner sistem enfeksiyonu, kalp yetmezliği ve KOAH tanıları ile hastanın yatırılmak suretiyle tetkiklerinin yapıldığı, 15/04/2009 günü yatışı yapılan hastanın karın ultrasonunda pankreas komşuluğunda kistik oluşum, nekroze LAM ve PA akciğer grafisinde metastatik görünümler olması nedeniyle tüm batın BT'sinin çekilmesi istendiği, bu nedenle İyitem Görüntüleme Merkezine getirilerek hastaya 30/04/2009 günü MR tetkiki için kontrastlı madde verildiği, çekimin % 75'inin tamamlandığı sırada solunum sıkıntısı geliştiği, oksijen verildiği ve acilen 112 ambulans ile anafilaktik şoka tanısı ile ve Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil dahiliye polikliniğine getirildiği kayıtlı olan kişiye MR çekimi sırasında verilen kontrast madde sonrası meydana gelen anaflaksinin bir komplikasyon olduğu, öngörülemeyeceği, anaflaksi oluştuğu sırada hemen fark edilerek 112 ambulansla hastaneye sevk edildiği de dikkate alındığında özel görüntüleme merkezinde anaflaktik reaksiyon oluştuğunun tespit edildiği anda acil olarak antiallerjik ve kortikosteroid ilaç tedavisinin yapılması gerektiği bunun yapılmamış olması nedeniyle sorumlu hekimin kusurlu olduğu ancak anaflaksinin zamanında uygun tıbbi tedaviye rağmen de ölümün gerçekleşebileceği oy birliğiyle mütalaa olunur.” şeklinde görüş bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunca düzenlenen 25.02.2016 tarihli raporda sonuç olarak "kişinin ölümünün radyo opak madde uygulaması sonrası gelişen anaflaksi ve komplikasyonlarının sonucu meydana gelmiş olduğunu kabul gerektiği, pankreasta kitle şüphesiyle özel bir görüntüleme merkezine 30/04/2009 günü MR tetkiki için kontrastlı madde verildiği, çekimin % 75'inin tamamlandığı sırada solunum sıkıntısı geliştiği, oksijen verildiği ve acilen 112 ambulans ile anafilaktik şoka tanısı ile ve Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil dahiliye polikliniğine getirildiği kayıtlı olan kişiye MR çekimi sırasında verilen kontrast madde sonrası meydana gelen anaflaksinin bir komplikasyon olduğu, öngörülemeyeceği, anaflaksi oluştuğu sırada hemen fark edilerek 112 ambulansla hastaneye sevk edildiği de dikkate alındığında özel görüntüleme merkezinde anaflaktik reaksiyon oluştuğunun tespit edildiği anda acil olarak adrenalin tedavisinin yapılması gerektiği bunun yapılmaması nedeniyle Dr....’ın kusurlu olduğu, bu uygulama için gerekli ekipman temini yapmamış ve hekim nöbet listesi düzenlememiş ise Mesul Müdür olan Dr....’ın da kusurlu olacağı, ancak anaflaksinin zamanında uygun tıbbi tedaviye rağmen de ölümün gerçekleşebileceği cihetle kusurlu eylem ile kişinin ölümü arasında kesin bir illiyet bağı kurulamayacağı" şeklinde rapor düzenlenmiştir. ... Görüntüleme Merkezinde radyoloji uzmanı olarak görev yapan sanıkların 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun istihdam şekilleri alt başlıklı 4. maddesi kapsamında kamu görevlisi olmadıkları; dolayısıyla TCK’nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun faili olamayacakları, sanıkların taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulabilmeleri için, sanıkların tıp kurallarına aykırı davranışları ile ölüm neticesi arasında nedensellik bağının kesin ve net bir biçimde kurulması gerektiği, somut olayda Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporlarında benzer şekilde, ölüm neticesi ile sanık Dr....’ın kusurlu olduğu, bu uygulama için gerekli ekipman temini yapmamış ve hekim nöbet listesi düzenlememiş ise Mesul Müdür olan Dr....’ın da kusurlu olacağı, sanık doktorların tıp kurallarına aykırı davranışı arasında kesin bir illiyet bağının kurulamayacağının belirtilmesi karşısında, taksirle öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı; ayrıca kamu görevlisi olmayan sanıkların olaya konu tıbbi girişimi özel bir tıp merkezinde gerçekleştirmesi karşısında, somut olayda TCK'nın 257. maddesinde tanımlanan ihmali davranışla gerçekleştirilen görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğundan da söz edilemeyeceği anlaşılmakla; eylemlerinin de de başka bir suç oluşturmadığı anlaşıldığından sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan verilen beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, ölenin oğlu katılanın, doktor ...’ın ve isimleri tespit edilemeyen radyoloji teknikerlerinin, ve sorumlu müdür diğer sanık doktor ...’ın, kronik astım hastası olan, pnömoni, üriner sistem enfeksiyonu, kalp yetmezliği ve KOAH ve diyabet tanıları konulan olan annesine, ilaçlı MR çekimi öncesi verilen kontrast madde uygulanmadan önce allerjik reaksiyon riskine karşı hiçbir önlem almadıklarına, çekimin doktor dışındaki kişiler tarafından yapıldığına, allerjik risk konusunda uyarılmadıklarına ve bu konuda bilgi verilmediğine, temyiz dilekçesine ek olarak sunduğu belgelerde görüldüğü üzere, tıp kurallarına göre, antihistaminiklerin kontrast madde uygulamasından 15 dakika önce verilmesi gerektiğine, solunum sıkıntısı başlayan annesine doktor ... tarafından adrenalin yapılmadığına, hastaneye ambulansla sevkine kadar geçen sürede hemen müdahale edilmiş olsaydı hastanın kurtulabileceğine, Adli Tıp Kurumu raporlarının yetersiz olduğuna, uzman bilirkişi heyeti raporu alınması gerektiğine, söz konusu özel görüntüleme merkezinin İl Sağlık Müdürlüğü tarafından birçok kez uyarıldığına ve mühürlendiğine, en son da 2011 tarihinde merkezde yangın çıktığına ve tüm resmi evrakların yok olduğuna, doktorların ihmali davranışları nedeni ile görevlerini kötüye kullandıklarına ve kusurlu olduklarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1919, Karar No: 2023/9631, Tarih: 08.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1919 E.  ,  2023/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/2 E., 2016/93 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 01.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası (c) bendi delaletiyle 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 10.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

C. Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 10.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

"Suç tarihi olan 27.09.2015 tarihinde, bir kişinin uyuşturucu madde kullandığının bildirilmesi üzerine görevli polis memurlarının sanığı Kurtuluş Mahallesi 2109 Sokak üzerinde gördükleri, hakkında yapılan soruşturma sırasında sanığın alınan idrar örneğinde uyuşturucu maddelerden eroin kullandığının 27.09.2015 tarihli ve 1212 sayılı Adli Tıp Anabilim Dalı laboratuvar sonuç raporu ile tespit edildiği, sanık hakkında 01.10.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 15.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın hakkında verilen bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedaviye tabi tutulma kararının uygulanması için kararın Isparta Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Isparta Devlet Hastanesinde 16.12.2015 günü yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu maddelerden eroin kullandığının tespit edildiği," gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 01.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının

denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Hükümden önce 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,

1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12258, Karar No: 2011/2703, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12258 E.  ,  2011/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2.Asliye Hukuk ve Manisa 1.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Manisa 2.Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın ırs ve nesebe ilişkin olduğu belirtilip, Aile Mahkemesinin görevli olduğu bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Manisa 1. Aile Mahkemesi ise, davanın hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek, soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava ile davacının gerçek anne ve babası ... ile müteveffa ... Balta olduğu halde, nüfus kayıtlarına anne ve babası olarak dayısı müteveffa Mustafa Konyalı ile ... olarak geçtiği belirtilerek, davacının nüfus kaydındaki anne isminin ..., baba isminin de ... Balta olarak düzeltilmesi istenmiştir.

Dava, anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda uyuşmazlığın Manisa 1.Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Manisa 1.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.