muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1948, Karar No: 2024/345, Tarih: 23.01.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin maddi ve manevi zararlarının oluşmasının davalıların gerekli özeni göstermemesinden ve davalıların kusurundan kaynaklandığını, davacının önceden dört tane normal doğum yaptığını, beşinci gebeliğinde müvekkilinin sezeryan ameliyatı yaptığını, ancak normalde kadın doğum uzmanı doktorun hastayı normal doğuma yönlendirmesi gerekirken, davalı hastane maddi çıkarları için müvekkiline sezeryan ameliyatı yaptığını, müvekkiline yanlış yapılan sezeryan ameliyatı sonrasında çok ciddi boyutta oluşan enfeksiyon nedeniyle, kendisine yapılan ikinci büyük ameliyat sonrasında batın bölgesinde bulunan zarın yırtılması sebebiyle ciddi bir fıtık hastalığına dönüştüğünü, müvekkilinin şu anda bile ciddi bir ameliyat olması gerektiğini, müvekkilinin sezeryan ameliyatı sonrası ...........,Hastanesinde bir haftalık gördüğü tedavi süresince yapılan tetkiklerin yazılı çıktı olarak değil de, görsel CD ortamında bilirkişi tarafından incelenmesini yerel mahkemeden talep ettiklerini, bu taleplerin dikkate alınmadığını, davalı ... Hastanesinin, müvekkilinin enfeksiyon kaptığını ve bunun bir komplikasyon olduğunu iddia ettiğini, bu hususun gerçeği yansıtmadığını, Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan ameliyat ve devamında yapılan tüm tetkiklerde müvekkilinde çok ciddi boyutta enfeksiyon ve bağırsak yapışması olduğunun belirtildiğini, müvekkilinin bu gelişmeler neticesinde hem bedensel hem de ruhsal anlamda büyük bir çöküş yaşadığını, eşi ve çocuklarının da bu olayın neticesinde olumsuz etkilendiğini, aile olarak üzüntü ve huzursuzluk yaşadıklarını, müvekkilinin hastane, ilaç, yol gibi çeşitli masraflar yapmasıyla maddi anlamda da kayıplarının oluştuğunu, taleplerinin reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu olayın niteliğine uygun Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davalı doktor tarafından davacıya uygulanan tıbbi tedavi ve uygulamaların tıp kuralarına uygun yapıldığı, davalı doktorun kusur ve ihmalinin olmadığı, dava dışı genel cerrahi uzmanının eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı, Mahkemece davaya konu olay nedeni ile davalılara atfı kabil kusur bulunmadığı gerekçesine dayalı olarak davacı tarafından açılan davanın reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hekim hatasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Vekâlet sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 502 vd.

2. TBK'nın 116 ncı maddesi.

3. Dairenin 07.12.2022 tarihli ve 2022/5767 E., 2022/9263 K. sayılı kararı, 26.01.2022 tarihli ve 2021/5385 E., 2022/462 K. sayılı kararı, 23.06.2020 tarihli ve 2020/1255 E., 2020/5068 K. sayılı kararı, 14.03.2023 tarihli ve 2023/1057 E., 2023/1134 K. sayılı ilamı.

3.Değerlendirme

1. Temyizen incelenen karara esas alınan bilirkişi raporu ve ATK raporunda; 20.07.2015 tarihinde ... Hastanesi’nde uygulanan sezeryan ameliyatının endikasyon ve tekniğinin tıbben uygun olduğu, kişide geçirmiş olduğu sezeryan ameliyatı sonrasında ortaya çıkan akut batın tablosunun karın içi yapışıklıklar ve gelişen apse/koleksiyon nedeniyle oluştuğu, bu durumun bu tür batın ameliyatlarından sonra her türlü dikkat ve özene karşın gelişebilecek bir komplikasyon olduğu, taburculuk sonrası 22.07.2015 tarihinde karın ağrısı şikayetiyle başvurusunda davalı hekim tarafından kişinin hastaneye yatırılarak gerekli konsultasyon, tetkik ve klinik değerlendirmesinin yapılmış olduğu, şikayetleri gerileyen kişinin genel cerrahiye konsulte edilerek akut cerrahi patoloji düşünülmediğinden taburcu edildiği, bu durumdan dolayı doktorda kusur aranamayacağı belirtilmiştir. Gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem, bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır. Hemen belirtmek gerekir ki tazminat hukukunda sorumluluktan söz edilebilmesi için sadece eylemin yasaya veya sözleşmeye aykırı olması yeterli olmayıp, eylem sonucunda bir zararın da doğmuş olması ve zararla eylem arasında uygun illiyet bağının da bulunması gereklidir. Somut olayda davacıda meydana gelen zarar nedeniyle davalı doktorun kusurunun bulunmadığının tespiti dikkate alındığında, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacının davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

3. TBK'nın 116 ncı maddesinin 1 inci fıkrasında ise adam çalıştıranın sorumluluğu; "Borçlu, borcun ifasını veya bir borç ilişkisinden doğan hakkın kullanılmasını, birlikte yaşadığı kişiler ya da yanında çalışanlar gibi yardımcılarına kanuna uygun surette bırakmış olsa bile, onların işi yürüttükleri sırada diğer tarafa verdikleri zararı gidermekle yükümlüdür." şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Hukukunda, yardımcı kişinin işin görülmesi sırasında başkalarına vermiş olduğu zarar nedeniyle çalıştıranın sorumluğu; TBK'nın 66 ve 116 ncı maddelerinde düzenlenmiştir. TBK' nın 66 ncı maddesine dayanan sorumluluk, sözleşme dışı sorumluluk halini düzenlemektedir. Burada, gerçekleşen zarardan önce, zarar gören üçüncü kişi ile adam çalıştıran arasında hiçbir hukuki (özellikle de sözleşmeye dayalı) ilişki yoktur.TBK'nın 116 ncı maddesine dayanan sorumluluk ise, bir sözleşme sorumluluğudur. Burada, yardımcı kişi kullanan çalıştıran ile yardımcı kişinin fiilinden zarar gören arasında daha önceden kurulmuş bir sözleşme ilişkisi mevcuttur. Çalıştırana kurtuluş kanıtı tanınmamış, farazi kusur kabul edilmiştir. Çalıştıran, yardımcı kişi yerine geçip, onun davranışında bulunmuş olsaydı, bu davranış kendisine kusur olarak olarak yükletilebilecek idiyse sorumlu olur. Diğer bir anlatımla, TBK'nın 116 ncı maddesinde çalıştıran, kendisinin kusursuz olduğunu ispat etmekle sorumluluktan kurtulamaz. (Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2020/6078 E., 2021/6384 K. sayılı ilamı.)

4. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı (hasta) ile davalı ... arasında sözleşme ilişkisi bulunduğu, borcun (sağlık hizmetinin) ifasının, davalı ... tarafından yardımcı kişi konumunda olan davalı hekim ... ve dava dışı genel cerrahi uzmanı ...'a bırakıldığı ve borcun ifası sırasında davacıya zarar verildiği açıktır. Gelinen noktada, uyuşmazlığın TBK 116 ncı maddesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

5. İlk Derece Mahkemesince ise; ATK raporunda dava dışı genel cerrahi uzmanı Dr. ...’ın eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı yönünde görüş bildirilmiş ise de, ...’ın davanın tarafı olmamakla ve davacının iddialarının davalı doktor ...'in uyguladığı teşhis ve tedavisiye ilişkin olduğundan davalı doktor ... yönünden yapılan değerlendirmede, davacıda sezeryan sonrası ortaya çıkan akut batın tablosunun her türlü dikkat ve özene karşın gelişebilecek bir komplikasyon olduğu ve doktorun tıbbın gerek ve kurallarına uygun davrandığı, ayrıca sağlık hizmetinin yürütülmesinde idarenin organizasyon hatası tespit edilmediği, somut uyuşmazlık bakımından kusursuz sorumluluk durumunun da mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

6. Oysa ATK raporunda; davacının 20.07.2015 tarihinde sezeryan sonrası 2. günde gelişen karın ağrısı şikayetiyle konsulte edildiği genel cerrahi kliniğince yapılan değerlendirmesinde batında distansiyon, barsak sesleri normo-hipo aktif ve palpasyonla alt kadranlarda hassasiyet saptanması ve CRP: 29,61, WBC: 12.400 bulgularının eşlik etmesi nedeniyle ön planda akut batın tablosunun düşünülerek cerrahi müdahale yapılmasının tıbben beklendiği dolayısıyla genel cerrahi uzmanı Dr. ...’ın eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı belirtilmiş olup, genel cerrahi uzmanı doktorun davalı hastanede istihdam edildiği anlaşılmaktadır.

7. Hal böyle olunca; genel cerrahi uzmanı doktorun davacıya verdiği zarar yönünden davalı hastane, adam çalıştıranın sorumluluğu gereğince sorumlu olup, Mahkemece bu yönde araştırma ve inceleme yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın davalı hastane yönünden de reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı hastane yönünden BOZULMASINA,

4. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/586, Karar No: 2013/749, Tarih: 17.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/586 E.  ,  2013/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın inşaat işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve kararın temyiz incelemesi Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığınca yapılmış olmasına göre kararın karar düzeltme incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın karar düzeltme incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5425, Karar No: 2014/15734, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5425 E.  ,  2014/15734 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ...; 2- ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesince verilen 31.12.2013 günlü ve 2013/6 - 2013/329 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/297, Karar No: 2013/15602, Tarih: 13.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/297 E.  ,  2013/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.06.2011 tarih ve 2009/266-2011/313 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.09.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile ..., ..., ... arasında 08.06.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi tanzim edildiğini, buna göre davacının 3 adet şirketteki hisselerini anılan kişilere devredeceğini, karşılığında da davalı şirkete ait 3 adet araç ile 50.000 TL tutarında çek verileceğini, ihtara rağmen devirlerin yapılmadığını savunarak, 3 adet aracın şirket adına kaydının terkini ile davacı adına tescilini, olmadığı takdirde 95.000 TL parasal değerinin sözleşme tarihinden itibaren, yine 50.000 TL çekin davacıya verilmesini, olmadığı takdirde bedelinin sözleşme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle araç değeri 95.000 TL ve 50.000 TL çek bedelinin sözleşme tarihinden itibaren davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araçların devirlerini yapmaya hazır olduklarını, davanın yersiz olarak açıldığını, talep edilen miktarların yüksek bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşme kapsamında hisse ve taşınmaz devrinin sağlandığı, ancak araçlar ve çekin davacıya verilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 134.500 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davaya konu hisse devir protokolünü davalı şirket ortaklarının imzalamış olmasına, protokolde belirtilen taşınmazın davalı tarafça devredilmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak; dava, limited şirket hisse devrinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı taraf dava dilekçesinde protokole konu üç adet aracın aynen iadesini, bu mümkün olmadığı takdirde bedelini talep etmiş, sonradan 14.06.2010 tarihli dilekçeyle araçların bedelini istediğini belirterek davayı ıslah ettiği iddiasında bulunmuş ise de, anılan dilekçenin ıslah olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

2- Ancak; dava, limited şirket hisse devrinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı taraf dava dilekçesinde protokole konu üç adet aracın aynen iadesini, bu mümkün olmadığı takdirde bedelini talep etmiş, sonradan 14.06.2010 tarihli dilekçeyle araçların bedelini istediğini belirterek davayı ıslah ettiği iddiasında bulunmuş ise de, anılan dilekçenin ıslah olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece davalı tarafın, araçları devre hazır olduklarını belirtmiş olmaları ve terditli talep durumunda aynen ifa mümkünken bedele karar verilmesi mümkün olmadığı nazara alınarak, davanın buna göre sonuçlandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/998, Karar No: 2010/10194, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/998 E.  ,  2010/10194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 06.04.2009

Nosu : 724-330

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten optik çerçeve satın ve teslim alan davalının, fatura bedelini ödemediğini iddia ederek 1.646.10.-YTL.nin fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline ve davalının % 40 inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının davacıya 1.646.10.-TL.borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Alacaklı yararına icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için mutlaka açılıp, kısmen de olsa kabul ile sonuçlanmış bir itirazın iptali davası bulunmalıdır. Somut olayda açılan davanın İİK.nun 67.maddesi anlamında itirazın iptali davası olmayıp, genel hükümlere göre açılmış bir alacak davası olduğu gözden kaçırılarak alacaklı davacı yararına icra inkar tazminatına hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.