muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16025, Karar No: 2010/12224, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16025 E.  ,  2010/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili ile Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı işveren ve S.G.K vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının davalı Belediye işyerinde Nisan 2006 tarihinde girip 9 ay ve 2007 yılında da 11 ay olmak üzere toplam 20 ay çalıştığının tesbiti istemine ilişkin olup, davacı 5.11.2009 tarihli duruşmada davalıya ait işyerinde 336 gün sigortalı olarak çalıştığını bildirmiştir.

Mahkemece davacının davalıya ait işyerinde 336 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

H.U.M.K.’nun 388/son maddesi gereğince, hüküm kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Öte yandan aynı kanunun 389. maddesinde de verilen karar ile iki tarafa yükletilen yükümlülüklerin kuşku ve duraksamaya gerektirmeyecek surette çok açık olarak yazılması gerektiği bildirilmiştir.

Somut olayda mahkemece, davacının davalı işyerinde talep gibi toplam 336 gün çalıştığının tespitine dair verilen karar yerinde ise de; çalışmanın geçtiği dönemlerin hangi tarihler arasında olduğu açık ve net bir şekilde belirtilmeksizin giderek infazında tereddüt yaratacak şekilde yazılı olduğu gibi karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün ilk fıkrası silinerek yerine; “Davacının davalı Belediyeye ait işyerinde 15.6.2006-14.11.2007 tarihleri arasında 336 gün hizmet aktiyle çalıştığının tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9336, Karar No: 2015/9880, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9336 E.  ,  2015/9880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2014/749 - 2015/112

Vasiye satış izni verilmesine ilişkin olarak açılan davada İskenderun 2. Sulh Hukuk ve İskenderun 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, şirkette hissesi bulunan ve annesi ile menfaat çatışması olabilecek yaşı küçük çocukları için kayyım tayini istemine ilişkindir.

İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, davacının talebinin, velayeti altındaki çocuğu ile 3. kişiler arasında çocuğu borç altına sokacak nitelikte bir hukukî işlem yapılması isteği olup talebin TMK 345. maddesine dayandığı, 4721 sayılı TMK'nın 3. Kısmı hariç olmak üzere 2. kitabından kaynaklanan davalara aile mahkemelerinin bakmakla görevli olduğu bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

İskenderun 2. Aile Mahkemesi tarafından ise, TMK'nın ikinci kitabının üçüncü kısmında yer alan 426/2. maddesi hükmü uyarınca yasal temsilcileri ile mevcut olan menfaat uyuşmazlığı nedeniyle küçükler adına belirli bir işin yapılması için temsil kayyımlığı atanması talebini içeren uyuşmazlığın çözümünde vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı velayeti altında bulunan küçükler ile eşi H.. A..'un ortak oldukları A. İnş. Taahhüt Tic. San. Ltd. Şirketinde olan hisselerinin satışı, adlarına menkul ve gayrimenkul alınması için velayeti altında bulunan küçüklere kayyım tayini istendiği anlaşılmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 426/2. maddesine göre "Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa" kayyım tayini gerektiği açık kanun hükmü karşısında TMK'nın 2. kitabının üçüncü kısmında yer olan uyuşmazlığın çözümünde sulh hukuk mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16076, Karar No: 2017/467, Tarih: 19.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16076 E.  ,  2017/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 231-11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 85/2, 62, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Mahkemece 17.11.2009 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 85/2, 62/1 Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 15.01.2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 179/3-2,62,50/1-a,52 maddeleri gereğince 500 TL adli para cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçlardan kurulan mahkumiyet hükmünün 09.07.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın hak yoksunluğuna ilişkin 53/1. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14639, Karar No: 2022/14790, Tarih: 21.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14639 E.  ,  2022/14790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın davalıya ait işyerinde 16.03.2010-01.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını, 18.11.2014 tarihli ihtarname ile günde 12 saat çalıştırıldığı ve sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden ödenmediği gerekçesiyle ... sözleşmesini haklı nedenle sonlandırdığını, ödenmeyen alacakları bulunduğunu ... sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı işçinin 20.07.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, haklı bir nedeni olmadan işten ayrıldığını, dava dilekçesinde belirtilen fesih nedenlerinin gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle tazminata hak kazanamadığı gibi ödenmeyen bir alacağı da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemenin 09.....2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda ... sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle sonlandırıldığı; ancak ... sözleşmesini sonlandıran tarafın haklı nedeni olsa dahi ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, davacının en son 1.500,00 TL ... ücret ile çalıştığı ve ödenmeyen alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 07.12.2020 tarihli ve 2016/34404 Esas, 2020/17255 Karar sayılı kararı ile diğer temyiz itirazları incelenmeksizin davalı tarafa bilirkişi raporu tebliğ edilip varsa itirazları alınmadan savunma ... kısıtlanarak karar verildiği, davacının asgari ücret alamayacağının kabulü ile davacı iddiası esas alınarak hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş ise de varılan sonucun eksik incelemeye dayalı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda toplanan kanıtlara göre ve bilirkişi raporunun (2) numaralı seçeneği doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı, süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

1.Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz

Kararı, süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

1.Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının prime esas ücretinin belirlenmesine yönelik davasında Mahkemece verilen karar, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin incelemesinden geçmiş olup bu Dairenin 28.02.2019 tarihli ve 2018/640 Esas, 2019/1491 Karar sayılı kararında; "...Somut olayda davacının davalı işyerinde nitelikli işçi olarak hizmette bulunduğunun ortaya konulamamış olmasına göre, davacının davalı işyerinde yapmış olduğu işin niteliğine göre asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur. Bununla birlikte, davacının asgari ücretin üstünde ücret aldığına ilişkin olarak istinaf yargılaması esnasında emsal ücrete ilişkin olarak alınan işçi sendikalarına ait yazı cevapları içeriği, davacı tarafından ihtirazı kayıt ... sürülmeksizin imzalanan ücret bordroları karşısında kuvvetli delil niteliğinde sayılamaz. Mahkemece davacının Kurum'a bildirilen prime esas kazançtan fazla ücret aldığını ispatlayamadığı göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekir iken emsal ücret araştırmasına dair yazı cevapları esas alınarak yazılı şekilde sonuca gidilmiş olması hatalıdır. ..." gerekçesi ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince belirtilen bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiş olup bu karar, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 04.....2019 tarihli 2019/4224 Esas, 2020/1903 Karar sayılı kararı ile onanmıştır. Dolayısıyla davacının asgari ücret ile çalıştığı hususu yargı kararı ile kesinleşmiştir.

Hâl böyle olunca Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunun, davacının davaya konu işçilik alacaklarının asgari ücret üzerinden değerlendirilerek hesaplandığı (1) numaralı seçeneğine göre karar verilmesi gerekirken davacının çıplak brüt ücretinin 1.538,00 TL olduğu kabul edilerek hesaplandığı (2) numaralı seçeneğe göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6697, Karar No: 2015/23050, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6697 E.  ,  2015/23050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki toplu iş sözleşmesine ilişkin Yüksek Hakem Kurulu Kararı 19.04.2013 tarihli olup, bu kararın alt işverene tebliğ tarihi 16.05.2013'tür. Dosya içeriğine göre davacının taraf sendikaya üyeliği 09.05.2013 olduğundan, davacı imza tarihinde sendika üyesi değildir. Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesine göre, toplu iş sözleşmesinden taraf sendika üyesi işçiler imza tarihinden itibaren, imza tarihinden sona üye olanlar ise üyeliklerin taraf sendika tarafından işverene bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanırlar. Dava konusu toplu iş sözleşmesine bağlı alacakların belirtilen sebeple 16.05.2013 tarihinden itibaren hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karara bağlanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının sendikaya üyelik tarihi dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesi ile düzenlenen 30.03.2013 tarihinde ödenmesi gereken ikramiyeye hak kazanmadığı dikkate alınarak söz konusu alacak yeniden hesaplanarak bir karar verilmesi gereklidir.

3-Davacının sendikaya üyelik tarihi dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesi ile düzenlenen 30.03.2013 tarihinde ödenmesi gereken ikramiyeye hak kazanmadığı dikkate alınarak söz konusu alacak yeniden hesaplanarak bir karar verilmesi gereklidir.

4-Taraflar arasındaki bir başka ihtilaflı konu, davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen ... Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı ... Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi de bir başka bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1281, Karar No: 2019/2353, Tarih: 02.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1281 E.  ,  2019/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, davaya konu edilen taşınmaz bölümü davacının paylı malik olduğu 127 parsel sayılı taşınmaza komşu olan taşınmaz bölümü olduğu halde, mahkemece geri çevirme ile istenen hususların 127 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak sorulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle;

1- Dava konusu taşınmazın (127 parsele komşu) tapulama sırasında tescil harici bırakılıp bırakılmadığının ve bırakılmış ise tescil harici bırakılma nedeninin ... Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Çekişmeli taşınmazın krokisi de eklenmek suretiyle kesinleşmiş imar planı olup olmadığı, var ise taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, kalıyorsa hangi tarihte ve ne olarak imar planı kapsamına alındığının ilgili yerlerden sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8298, Karar No: 2022/8589, Tarih: 29.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/8298 E.  ,  2022/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

- KARAR -

Temyiz istemi, kesinleşen mahkeme kararının hüküm kısmının tashihi isteğinin reddine ilişkin Tatvan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ek kararına yöneliktir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 304. maddesi; ″(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.″ düzenlemesini içermektedir.

Dosya içeriğinden, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davada davacıların veraset ilamındaki miras payları oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesi yönündeki isteklerinin Mahkemece yerinde görülüp davanın kabulüne karar verildiği ancak, veraset ilamındaki 3/40 olan davacıların miras paylarının hükümde 3/10 olarak yazıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davacıların miras payları oranında davanın kabul edilmesi yönünde karar verildiğine göre, dosyaya ibraz edilen dayanak veraset ilamında 3/40 olan davacıların miras paylarının kararın hüküm kısmında 3/10 olarak yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığı kabul edilmelidir.

Diğer taraftan, kararın hüküm kısmında Mahkemece yapılan bu maddi yanılgı neticesinde taşınmazdaki pay ve payda eşitliğinin de bozulduğu ve kararın infaz kabiliyetini yitirdiği; bu durumun, re'sen gözetilmesi gereken, bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek doğru sicil oluşturma yolunda Devletin benimsediği dolu pafta sistemi genel ilkesine aykırılık teşkil edeceği de açıktır.

Hal böyle olunca, HMK′nın 304. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde gerçekleştirilecek inceleme sonucunda hükümdeki tüm pay-payda yanlışlığının düzeltilmesi gerekirken tashih talebinin reddedilmesi doğru değildir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenle, Tatvan 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 22.06.2022 tarihli ve 2008/45 Esas, 2008/120 Karar sayılı ek kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4982, Karar No: 2022/13642, Tarih: 21.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/4982 E.  ,  2022/13642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15/10/2020 tarihli ve 2019/390 Esas, 2020/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının a bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve

25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21/01/2022 tarihli ve 2021/1079 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delâletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca hükmün taksitlendirilmiş olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda yapılması gereken ihtar yönünden düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Hükmün yeterli gerekçe içermediğine,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirilmesinin hatalı yapıldığına,

4. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

B. Sanığın temyiz sebepleri;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü