muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21232, Karar No: 2017/7174, Tarih: 07.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21232 E.  ,  2017/7174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR-KARŞI DAVACILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, ALACAK

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, alacak davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar-karşı davanın davacıları vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil; karşı dava ise bedel isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HMK' nın 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "Davalıların zamanaşımı itirazlarının reddi ile, davacının davalılar aleyhine açtığı tapu iptali ve tescili davsının kabulü ile tapunun ... ... , 3988 ada, 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kain 5.Blok 11 bağımsız nolu taşınmazdaki davalılar hissesinin iptali ile davacı adına tesciline," şeklinde karar verildiği halde, gerekçeli kararda "Davalıların zamanaşımı itirazlarının reddi ile, davacının davalılar aleyhine açtığı tapu iptali ve tescili davasının kabulü ile tapunun ... ... , 4010 ada, 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kain 5.Blok 11 bağımsız nolu taşınmazdaki davalılar hissesinin iptali ile davacı T.C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi adına tesciline" denilmek suretiyle kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalılar - karşı davanın davacıları vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2043, Karar No: 2018/7675, Tarih: 05.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2043 E.  ,  2018/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/10/2016 tarih ve 2016//1 E. - 2016/150 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 02/03/2017 tarih ve 2017/101-2017/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının 1982 yılından itibaren ... ilçesinde doktor olarak mesleğini ifa ettiğini ve özellikle tarihi, edebi ve sanatsal niteliği olan fotoğraflara ilgisi olduğunu, davalıların 2015 yılında yayınladıkları "Nostalji... Fotoğraf Albümü 2015" adlı eserde davacının 1994 yılında yayınladığı "İlkçağdan Günümüze..." eserinden 15, 2006 yılında derlediği CD'den ise toplam 95 fotoğrafın yer aldığını, davalıların fotoğrafların davacıya ait olduğunu bilmemelerinin mümkün olmadığını, davacıya ait fotoğrafların dava konusu eserde atıf yapılmadan izinsiz olarak kullanılması nedeniyle davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, davalıların davacıya ait fotoğrafları "Nostalji... Fotoğraf Albümü 2015" adlı eserde kullanarak yaptıkları tecavüzlerin ref'ine, davalılar tarafından basılan bu kitabın yayınının durdurulmasına, piyasada bulunan bu kitaplara el konulmasına, davacının 06.03.2006 tarihinde derleyerek oluşturduğu 201 fotoğrafı üzerinde eser sahipliği hakkının tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi tazminatın kitabın baskı tarihi olan Mart 2015'den, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat miktarını 4.800,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili; dava konusu eserin ticari bir eser olmadığını, hiçbir maddi kazançlarının bulunmadığını, bu fotoğrafların davacı tarafından çekilmediğini, dava konusu eserde kullanılan fotoğrafların çoğunluğunun alenileşmiş 80-90 yıllık fotoğraflar olduğunu,...'ın tarihine ilişkin, aile ve kamu kurumları arşivinde bulunan, sanatsal değerinden çok, anı değeri olan bu nedenle kamuya mal olmuş, bir çok yerde basılan ve sergilenen fotoğraflarla ilgili sahiplik iddiasının, FSEK'e aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

./..

./..

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalıların kullandığı fotoğrafların kökeni konusunda yeterli kaynak gösteremediği, davacının önceki tarihli basılı eserinden yola çıkılmış olduğu, bununla birlikte anılan fotoğrafların eser niteliğini taşımadıkları, ancak nostaljik nitelikte oldukları, dava konusu fotoğraflardan 4 tanesinin davacının kendisine ait, diğerlerinin derlenmiş fotoğraflar olduğunun tespit edildiği, bu durumda davalılarca hazırlanan yayındaki fotoğrafların davacının sahip olduğu ve derlediği fotoğraflar esas alınarak oluşturulmasının FSEK 84. maddesi kapsamında haksız rekabet oluşturduğu, davacının daha önce bizzat çektiği ve derlediği, nostaljik değere sahip fotoğrafların davalı tarafından izinsiz kullanılması nedeniyle bedel talep etme hakkının bulunduğu, tanıtım kitapçığının ticari amaçlarla hazırlandığı, çoğaltıldığı ve yayıldığı, davacının önceki derlemesinden sadece bir veya birkaç parça değil, bir çok unsurun kullanıldığı, bu durumda esaslı bir almanın söz konusu olduğu, bu şekilde hazırlanan kitaplarda mali hak ihlali nedeniyle haksız rekabet gerçekleşmiş bulunduğundan tazminat bedeli yanında uygun bir manevi tazminatın da takdirinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların "Nostalji... Fotoğraf Albümü 2015" kitabında davacıya ait fotoğraflar ve derlediği fotoğraflar bakımından ihlal oluşturduğunun tespitine, ihlalin kaldırılmasına, yayının durdurulmasına, bundan böyle basımının men edilmesine, el konularak toplanmasına, 4.800 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın 10 Mart 2015'den işleyen yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsil edilerek, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin kısımların reddine, karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce; ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik görülmediği ancak davacı tarafça maddi tazminata kitabın baskı tarihinden, manevi tazminata ise dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasının talep edildiği, mahkemece, taleple bağlılık ilkesine aykırı davranılarak talep aşılmak suretiyle hüküm altına alınan manevi tazminata da baskı tarihi olan 10 Mart 2015'den itibaren faiz yürütülmesinin re'sen incelendiği ve HMK.nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak manevi tazminata uygulanacak yasal faizin dava tarihinden itibaren uygulanmasına karar verilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılarca yayınlanan "Nostalji... Fotoğraf Albümü 2015" isimli eserde davacıya ait 96 adet fotoğrafın izinsiz olarak kullanıldığı gerekçesiyle FSEK 84. maddesi uyarınca tazminata karar verilmiştir. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun işaret, resim ve ses başlıklı 84. maddesi "Bir işareti, resim veya sesi, bunları nakle yarıyan bir alet üzerine tesbit eden veya ticari maksatlarla haklı olarak çoğaltan yahut yayan kimse, aynı işaretin, resmin veya sesin 3 üncü bir kişi tarafından aynı vasıtadan faydalanılmak suretiyle çoğaltılmasını veya yayımlanmasını menedebilir. Tecavüz eden tacir olmasa bile birinci fıkra hükmüne aykırı hareket edenler hakkında haksız rekabete mütaallik hükümler uygulanır. Eser mahiyetinde olmayan her nevi fotoğraflar, benzer usullerle tesbit edilen resimler ve sinema mahsulleri hakkında da bu madde hükmü uygulanır." düzenlemesini içermektedir. Davacıya ait olduğu anlaşılan 4 adet fotoğrafa yönelik mahkemece verilen karar isabetli ise de; geriye kalan 92 adet fotoğraf yönünden FSEK 84. madde uyarınca haksız rekabet sebebiyle tazminata karar verebilmek için davacının ya kendisinin doğrudan tespitini yaptığı fotoğraf olması ya da başka yerlerde bulunamayacak ancak büyük emek ve mesai sonucu bulunabilecek olan ve bir ortamda tespiti yapılan fotoğrafların izinsiz olarak çoğaltılmış olması gerekir. Oysa somut olayda davacı taraf geriye kalan 92 fotoğrafı bir CD içinde tespit ettirdiğini (Aksak Vakfında taratarak) iddia etmiş olduğuna göre Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesindeki genel ispat kuralı uyarınca bu fotoğrafların sadece kendisinin kişisel emek ve mesaisi ile elde edilen fotoğraflar olduğunu ve bu fotoğrafların davalılarca haksız olarak ele geçirilip kullanıldığını davacının ispat etmesi gerekirken mahkemece ispat yükü hatalı şekilde değerlendirilerek ispat yükünün davalılara yükletilmesi doğru olmamış ve hükmün davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7181, Karar No: 2011/201, Tarih: 21.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7181 E.  ,  2011/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 152 ve 158 parsel sayılı 244.31 m2 ve 185.44 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına; 101 ada 159 ve 257 parsel sayılı 5157.50 m2 ve 361.39 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... ... adına miras ve paylaşma yoluyla gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ... miras hakkına dayanarak miras payına yönelik dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın saptanan niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

İddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden dava ve temyize konu taşınmazlar başında yapılan keşifte bir yerel bilirkişi dinlenmiş, tanık dinlenmemiş, bu yanılgıların varsa yasal nedenleri hüküm yerinde gerekçeleriyle tartışılıp açıklanmamıştır. Öte yandan davacı tarafın dava dışı paydaşlarının ortak miras bırakanı ...'nun ölüm gününden sonra terekesinin yöntemine uygun biçimde mirasçıları arasında paylaşılıp paylaşılmadığı da sağlıklı biçimde belirlenmemiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu 152, 159 ve 257 parsel sayılı taşınmazların ortak miras bırakan ...'ndan kaldığı yönünde ihtilaf bulunmamaktadır. Uyuşmazlık bu taşınmazların ... tarafından oğulları ... ve ...'e bağışlanarak zilyetliğinin deviredilip edilmediği,101 ada 158 parsel sayılı taşınmazın ise.... olan davalıların babası ... .... tarafından 1972 yılında 3. kişi ... ....'dan satın alınıp, tespit malikine bağışlanıp bağışlanmadığı yönünde toplanmaktadır. .... dava niteliği ile az yukarıda vurgulanan hukuksal olgular da dikkate alındığında, yerel mahkemece yapılan, araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibarettir.

O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle davaya konu taşınmazların kimden kime kaldığı, kim tarafından ne zamandır zilyet edildiği, 101 ada 152, 159 ve 257 parsel sayılı taşınmazların ortak miras bırakan.... tarafından davalıların babası olan ... .....'na bağışlanıp bağışlanmadığı, 101 ada 158 parsel sayılı taşınmazın ise 3

.. tarafından davalıların babası olan ... .....'na bağışlanıp bağışlanmadığı, 101 ada 158 parsel sayılı taşınmazın ise 3. kişiden satın alınıp alınmadığı, böylece taşınmazların terekeye dahil olup olmadığı belirlenmeli, taşınmazların terekeye dahil taşınmazlardan olduğunun anlaşılması halinde ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı, başka taşınmaz mallar bulunup, bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, daha sonra üç kişiden oluşan yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişiler ve tanıklardan ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp, yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazın hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, mirasçılar arasında, aynı nitelikte kadastro mahkemesinde görülmekte olan dava ya da davalar varsa, usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davalar arasında, fiili ve hukuki irtibatın varlığı, davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği gözönüne alınarak dava dosyalarının birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan davalar varsa, deliller değerlendirilirken, sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de gözönüne alınmalı, özellikle sözü edilen taşınmaz ya da taşınmazların tespit tutanakları içeriğinde paylaşma olgusuna yer verilip verilmediği yönü üzerinde durulmalı, uyuşmazlığın niteliğine göre deliller değerlendirilirken paylaşmada her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz ya da ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı gözönünde tutulmalı, bir ya da bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek davanın miras payına yönelik açıldığı da gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 21.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2766, Karar No: 2013/7600, Tarih: 16.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2766 E.  ,  2013/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında öncelikle TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca tayin edilecek gün para cezasının anılan Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 450 TL adli para cezası verilmek suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, alt sınırdan ceza verileceği belirtilmekle sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenerek, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ve aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç olarak 80,00 TL adli para cezasına indirilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2847, Karar No: 2019/4506, Tarih: 18.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2847 E.  ,  2019/4506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince duruşmalı olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/06/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... 'ın geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

A)Davacı İstemi;

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın davalı iş yerinde 29/09/2011 tarihinde çalışırken uğradığı iş kazası sonucu malul kaldığını belirterek davacı ... lehine belirsiz alacak davası niteliğinde 3.000 TL Maddi ve 1.000 TL Tedavi Giderinn kaza tarihinden faiziyle ödenmesini, ayrıca miktarı sonra belirtilmek üzere miktar belirtilmeksizin manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacılar vekili 04/02/2017 e- imza tarihli talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat istemini 378.681,14 TL’ye atırırken, Davacı ... için , 16.000 TL, eşi ... için , 8.000 TL, oğlu ...için 3.000 TL oğlu ... için 2.000 TL ve kızı ... için 1.000 TL Manevi Tazminatın , kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ettiği, 14/02/2017 tarihinde ıslah harcının ikmal edildiği başvurma harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır.

B)Davalı Cevabı;

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın ...'da olduğunu, Karamürsel Mahkemeleri yetkili olduğu için yetki itirazında bulunduklarını, davacı ...'ın tecrübeli ve donanımlı bir işçi olduğunu kendi tedbirsiz hareketleri nedeniyle bu iş kazasının meydana geldiği gibi tedavisi sırasında da kendisine önerilen hususları yerine getirmediği yine manevi tazminat taleplerinin de yerinde olmadığını davacının tedavisi süresince kendisine aylık maaşlarının da ödendiğini yine tedavi süresince masraflarında kendileri tarafından karşılanmış olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı: