muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5896, Karar No: 2011/7282, Tarih: 16.11.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1130, Karar No: 2008/2350, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1130 E.  ,  2008/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ....'ün alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla işlettiği ....Spor Salonunu içindeki menkullerle birlikte 25.7.2001 tarihinde işçisi davalı ....'a devrettiğini belirterek tasarrufun iptalini davalı 3. kişi tarafından işyeri devredilmiş ise davalı ...'ın tazminatla sorumlu tutulmasını talep etmiştir.

Davalı ..., davacıya borcu olduğunu dava konusu işyerini davalı ...'a muvazaalı olarak devrettiğini belirtmiştir.

Davalı... vekili takip konusu senedin muvazaalı olduğunu davaya konu spor salonunun 25.7.2001 tarihinde 4.500.00.YTL bedelle devralındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre tasarrufun bedel karşılığı yapıldığı ve muvazaa iddiası ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Devredilen işyerinin berdelinin davalı borçlu ...'a ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç toplanan delillre uygun düşmemektedir.

İİK.nun 280. maddesinde ifade edildiği gibi bir ticari işletmenin veya işyerindeki mevcut ticari emtianın tamamı veya mühim bir kısmının devir veya satın alan yahut bir

kısmını iktisapla beraber işyerini sonradan işgal eden şahsın borçlunun alacaklılarını ızrar kastıyla hareket ettiği kabul olunur.

Somut olayda davalı borçlu ... spor salonunu demirbaşlarıyla birlikte işçisi ...'a devrettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda aksi yasal biçimde ispat olunmadığı sürece tasarrufun iptale tabi olduğu düşünülmelidir. İşyerini devralan ...'ın devreden ...'un işçisi olduğuda değerlerdirilmelidir.

Devreden ve devralanın ticaret sicilininden kayıtlarıda istenerek tacir olup olmadıkları belirlenmeli, devir konusunun alacaklıya devir ve satış tarihinden önce herhangi bir bildirimin yapılıp yapılmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre hüküm verilmelidir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 5.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1018, Karar No: 2006/3286, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1018 E.  ,  2006/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 8.4.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.3.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu yerin çok uzun yıllar dedesi ve babası tarafından tarla ve ahır yeri olarak kullanıldığını, ve bu yere 1986 yılında üzerindeki ahırları yıkarak ev inşa ettiğini, davalı ...'nın Hazine'ye ihbar etmesi sonucu evinin bulunduğu arsanın Hazine adına tescil edildiğini öğrendiğini, daha sonra Hazine'nin bu yeri ihaleye çıkardığını ve davalı ...'in kötü niyetli olarak bu yeri satın aldığını, dava konusu 769 parselin zilyetlik hükümleri gereğince adına tescilini bu olmaz ise Medeni Kanunun 724.vd. maddeleri gereğince tescilini istemiştir.

Mahkeme, Hazine'ye karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise Medeni Kanunun 724.maddesinde aranan şartların davacı lehine oluştuğundan bahisle kabulüne karar vermiş, hükmü davalı ... vekili temyize getirmiştir.

Dava konusu yerin kadastro tesbiti sırasında yol boşluğu olarak tescil harici bırakıldığı, davacının buraya ev yapmak sureti ile tecavüzde bulunması nedeniyle Kaymakamlık tarafından men edildiği, bundan sonra ... yerin Mal Müdürlüğü tarafından 13.12.2002 tarihinde 142,59 m2 arsa vasfı ile Hazine adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır. Hazine, adına tescil ettirdiği bu yeri ihaleye çıkarmış ve açık artırmaya davacı ... ve davalı ... girmiş, ve ihaleden davacı ...'nin çekilmesi üzerine, 769 parsel sayılı taşınmaz davalı ...'e ihale suretiyle satılmıştır. Davacının evini yol boşluğuna yaptığı ve daha sonra tapuya bağlanan bu yeri satın almak için girdiği ihaleden çekildiği anlaşıldığına göre artık davacının iyiniyetinden sözedilemez. Bu nedenle temliken tescil için aranan subjektif koşul gerçekleşmediğinden davanın reddi gerekir iken yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 23.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/484, Karar No: 2024/7039, Tarih: 17.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/484 E.  ,  2024/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 52. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1865 E., 2023/1021 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/488 E., 2021/24 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesinin sona erdiği ve davalı Kurum nezdindeki çalışmasının son bulduğu anlaşılmakla, hüküm altına alınan miktarın temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı dikkate alındığında; hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekillinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10794, Karar No: 2014/15282, Tarih: 04.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10794 E.  ,  2014/15282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/01/2014

Numarası : 2012/41-2014/50

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalı işveren bünyesinde işçi sıfatı ile çalıştığı dönemde hak etmiş olduğu bazı işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hak ettiği tüm işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,davacının gece çalışması yaptığında Toplu İş Sözleşmesinde düzenlenen gece zamından faydalanıp faydalanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme gerekçesinde de tespit edildiği üzere davacı sendika üyesi değildir ve aidat ödenmesi ile Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığı gibi bir iddiası da yoktur.

Talep konusu dönemde işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmelerinde "...Saat 20.oo - 06.oo arasında yapılan çalışmalar gece çalışmalarıdır. Bu çalışmalarda ücretler % 25 zamlı ödenir. Bu saatler içerisinde işin gereği olan yaptırılan fazla mesai işçinin günlük ücreti 8 saate bölünerek 1 saate isabet eden ücretin tutarı %100 zamlı fazla mesai ücreti olarak ödenir...” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Mahkemece sendikalı işçi olmamasına karşın eşitlik ilkesi gereği davacının Toplu İş Sözleşmesinde yer alan gece zammına dair düzenlemeden faydalanması gerekeceği değerlendirmesinde bulunulmuştur.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10. ve 55. maddelerinde ifade edilmiş, 10. maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55. maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5. maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir.

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez

Toplu İş Sözleşmeleri ile sendikalı işçiler için yasal düzenlemeleri aşan lehe bir kısım düzenlemeler yapılması mümkündür. Bu lehe düzenlemelerden eşitlik ilkesinden hareketle her zaman sendikasız işçilerin de faydalanacağı gibi bir değerlendirme İş Kanunun 5. madde de anlamını bulan eşit davranma ilkesine dair düzenlemenin amacını aşan bir değerlendirme olacaktır. Sendikasız işçiler arasında ayrım yapılarak bir kısmının Toplu İş Sözleşmesindeki hükümlerden faydalanmaları sağlanırken diğer bir kısmının ise bu hükümlerden faydalanmaları engellenirse o zaman eşit işlem borcuna aykırı davranıldığı ileri sürülebilir ki; somut olayda bu yönde bir iddia ve tespit bulunmamaktadır. Örgütlenme özgürlüğü yasal taminat altında olan işçinin sendikaya üye olmamayı seçmiş olması halinde sendikaya üye olan işçi ile mutlak eşitliğinden bahsedilerek Toplu İş Sözleşmesindeki tüm lehe hükümlerden faydalandırılması söz konusu olamaz.

Şu halde davacının gece zammı ücretine dair talebinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının, alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9553, Karar No: 2015/9710, Tarih: 22.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9553 E.  ,  2015/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14002, Karar No: 2013/3856, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14002 E.  ,  2013/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kötü muamele suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2010 gün ve 2007/2321 Esas, 2010/1960 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 15.10.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi göz önüne alınarak adı geçen sanık hakkında değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK.nın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5143, Karar No: 2020/3366, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/5143 E.  ,  2020/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ..., ...

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü müteveffa ...'un, arkadaşı ... ile birlikte Emet İlçesi Yenice Beldesi Doğanlar Mevki altında bulunan kum ocağına 600 metre mesafede bulunan gölete balık tutmak amacıyla gittikleri, oltaları gölete attıktan sonra alkol aldıkları, bir müddet sonra her iki arkadaşın da serinlemek amacıyla gölete girdiği, ancak ...'un gölet içersinde boğularak yaşamını yitirdiği olayda; dosya kapsamında mevcut 03.06.2014 tarihli keşfe dayalı düzenlenen bilirkişi raporu ile 05.02.2015 tarihli iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden alınan raporda; kum ocağının bulunduğu alanda üretim faaliyeti yapan ... A.Ş. yetkilileri ve çalışanları olan sanıkların atılı suç açısından kusurlarının bulunmadığının tespit edildiği, olay tarihinde kazanın meydana geldiği 3 nolu saha içerisinde ...ş A.Ş. tarafından değil, DSİ 3.Bölge Müdürlüğü tarafından dere ıslah çalışması yapıldığının, DSİ 3. Bölge Müdürlüğünün 02.01.2014 tarihli müzekkere cevabı ile bildirildiğinden, mahkemece sanıkların kusurunun bulunmaması sebebiyle haklarında ayrı ayrı beraat kararları verildiği ve kabulün oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bilirkişi raporları arasında çelişki olduğundan bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kusurunun bulunmaması gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4838, Karar No: 2011/11191, Tarih: 22.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4838 E.  ,  2011/11191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12887, Karar No: 2017/5178, Tarih: 31.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12887 E.  ,  2017/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanığın aynı gün, aynı suç yeri olan Tömük Kasabası sahil kısmında bulunan Flamingo 3 Sitesi önünde seyyar tezgahta bandrolsüz 150 adet kitap satması sebebiyle sanık hakkında Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2012 tarih ve 2012/161 Esas, 2012/481 sayılı kararı ile verilip temyiz edilmeden kesinleşen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıkta ele geçirilen 80 adet bandrolsüz kitabın, aynı gün yakalanan 150 adet kitap içerisinde olup olmadığının araştırılarak, davanın mükerrer olarak açılmış olduğunun anlaşılması halinde reddine karar verilmesi, davanın mükerrer olmadığının anlaşılması halinde;

Anılan dosyanın akıbeti araştırılarak, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç

işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'nın 326/son fıkrasının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.