muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1435, Karar No: 2011/6289, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1435 E.  ,  2011/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5423, Karar No: 2008/2, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5423 E.  ,  2008/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 25.6.2007 tarihli geri çevirme kararı ile istenilen hususların tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla;

1- Hükmü vekili vasıtası ile temyiz eden davalı Sebahat Güven’in Avukat ...’a verdiği vekaletnamenin bulunup bulunmadığının vekilden sorularak varsa dosyaya konulması, yoksa bu hususun belgelendirilmesi,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu 3, 4, 5, 10, 11, 23, 24, 25 ve 10 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile uygulanan kayıtlar tesisinden itibaren dayanağı tüm belgeler ve varsa haritaları ile birlikte dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- Komşu 106 ada 7 sayılı parsele uygulanan Haziran 1965 tarih ve 83 sıra numaralı tapu kaydı ile; 106 ada 14 sayılı parsele uygulandığı anlaşılan 1937 tarih ve 208 sayılı vergi kaydının dairesinden celbi ile dosyasına konulması,

4- Dava konusu 106 ada 6 parsele uygulanan 19.7.1977 tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydının tedavül kayıtlarında yüzölçümünün 1600 arşın,919 metrekare, 799 metrekare, 667 metrekare ve en sonda 602 metrekare olarak kayıtlı olduğu ve ifrazen tedavül kayıtlarının oluştuğu anlaşılmakla, 19.7.1977 tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren en son tapu kaydına kadar varsa ifraza ilişkin tüm haritalarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

5- Davalı dayanağı 5.2.1986 tarih ve 2, 22.10.1979 tarih ve 50, 2.4.1970 tarih ve 3, 18.4.1958 tarih ve 122 sıra numaralı tapu kayıtlarının hangi parsellere revizyon gördüğü araştırılarak, revizyon gördüğü tüm parsellerin onaylı kadastro tespit tutanakları ile kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının davalı ise dava dosyalarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3590, Karar No: 2012/5730, Tarih: 04.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3590 E.  ,  2012/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 06.03.2012 gün.... sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar, davacı ... ile davalı arasında imzalanan 01.10.2003 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesinin, tehdit altında imzalandığını ve davalının akıl hastası olduğunu ileri sürerek, hisse devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddi istenmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı ... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizce 06.03.2012 tarih, .... sayılı ilam ile onanmıştır.

Bu kez, davacı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak .... gelir kaydedilmesine, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25352, Karar No: 2013/30944, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/25352 E.  ,  2013/30944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve yasanın öngördüğü 6 aylık süre beklenmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11539, Karar No: 2011/13299, Tarih: 12.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11539 E.  ,  2011/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından tapudaki malike ilişkin isim, baba adı ve davacıların murisinin ismi ve baba adı birbirini doğruladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle tapu dairesinden talep edilen idari işlemin yapılması gerekir. Bu sebeple davacı tarafın talebi sonucu tapuda neden işlem yapılmadığına ilişkin açıklama yaptırılmalı ve bu açıklama sonucu eğer davacının hukuki yararı olduğu sonucuna varılırsa; Mahallinde keşif yapılmalı, tanıklar keşif mahallinde dinlenmeli, ayrıca dava konusu yerde malikten başka ... olup olmadığı araştırılmalı, aynı yerde nüfusa kayıtlı aynı isimli başka biri olup olmadığı nüfus müdürlüğünden sorulmalı ve bu araştırmalar sonucunda karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7224, Karar No: 2016/96, Tarih: 12.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7224 E.  ,  2016/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28762, Karar No: 2016/6599, Tarih: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/28762 E.  ,  2016/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa verilen hapis cezası kısa süreli olmasına rağmen, TCK'nın 50. maddesinin uygulanmama gerekçesi olarak, cezanın kısa süreli olmadığının belirtilmesi,

2- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında verilen denetim süresinin, gerekçe gösterilmeden üst hadden belirlenmesi,

3- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesine göre, aynı Kanun maddesinin ilk fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4- 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile, CMK'nın 324/4. maddesine eklenen ek cümle uyarınca, Devlete ait yargılama giderlerinin, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 16 TL'lik giderin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18366, Karar No: 2014/33290, Tarih: 18.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/18366 E.  ,  2014/33290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/108389

MAHKEMESİ : Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/409 (E) ve 2014/52 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yasak silah taşıma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk M.. G..'a yükletilen tehdit ve suça suça sürüklenen çocuk S.. Ç..'a yükletilen tehdit ve yasak bıçak taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nıtelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuk S.. Ç..'ın ilk olarak mağdurun boğazına bıçak dayayıp “seni öldürürüm ” dediği, olay yerinden uzaklaşıp bir süre sonra bu kez diğer suça sürüklenen çocuk Murat ile birlikte mağdurun dükkanının önüne gelip elindeki bıçağı mağdura gösterip “bu dükkanı başına yıkacağız’’ diyerek tehdit etmesi biçiminde gelişen ve kabul edilen olayda, tehdit eylemlerinden hüküm kurulurken adı geçen sanığa cezasında TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuklar M.. G.. ve S.. Ç.. hakkında TCK'nın 53/4. maddesine aykırı biçimde aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. hakkında yasak bıçak taşıma suçundan hüküm kurulurken doğrudan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının ayrı ayrı belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

-2-

Esas No : 2014/18366

Karar No : 2014/33290

Tebliğname No : 4 - 2014/108389

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuklar M.. G.. ve S.. Ç.. hakkında TCK'nın 53/4. maddesine aykırı biçimde aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. hakkında yasak bıçak taşıma suçundan hüküm kurulurken doğrudan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının ayrı ayrı belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

-2-

Esas No : 2014/18366

Karar No : 2014/33290

Tebliğname No : 4 - 2014/108389

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar M.. G.. ve S.. Ç.. müdafıinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması, yine, yasak bıçak taşıma suçuna ilişkin hükmün "Sanığın neticeten 113 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’ nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak takdiren 20 TL hesabı ile sanığın 113 gün karşılığı 2260 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bentleri çıkarılarak yerine “TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü sanığın soşyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak takdiren 20 TL hesabı ile 100 gün karşılığı 2000 TL, 13 gün karşılığı 260 TL AYRI AYRI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” cümlesinin eklenmesi suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak. DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4693, Karar No: 2016/1172, Tarih: 11.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4693 E.  ,  2016/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.