muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4782, Karar No: 2013/6718, Tarih: 18.04.2013

Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında da çok geçerli nedenlerin varlığı dışında yalnızca cinsiyete dayalı bir farklı muamelenin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağını ihlal ettiği kabul edilmektedir. Eşitlik ilkesi, Anayasa Mahkemesinin kararında da değinildiği gibi aynı konumda bulunan kadın ve erkeğin yasalar önünde eşit haklara sahip olmasını gerektirir. Durumdan vazife çıkartarak ya da geçici elde edilmiş bazı hak ve imkanlardan yararlanarak kadın veya erkeğin kendi lehine bir üstünlük yarışına girmesine, yasalar, milli ve evrensel hukuk düzeni izin vermez. İptal kararına konu olan yasa maddesini Kanunun kabul edildiği 21.06.1934 tarihinin koşullarına göre misyonunu tamamlamış bulunmaktadır. Aradan geçen zaman içinde yukarıda kısmen değinilen hukuki gelişmeler karşısında iptalinden başka bir çare de kalmamıştır. Bununla birlikte 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesi Anayasa Mahkemesinin incelemesinden geçmiş olup “çocuk, ana ve baba evli ise ailenin” soyadını taşıyacağı hükmünün Anayasaya aykırı olmadığına karar vermiştir. Buradaki “aile” deyiminden babanın anlaşılacağı Anayasa Mahkemesince de kabul edilmiştir (Anayasa Mahkemesinin 02.07.2009 gün ve 2005/114-2009/105 sayılı kararı). Buna karşılık Türk Medeni Kanununun sözü edilen bu maddesindeki “evli değilse ananın” ibaresi Anayasanın 10 ve 41. maddelerine aykırı bulunarak baba lehine iptal edilmiştir. Bu madde iptal edilmezden önce anne ve babanın sonradan evlenmesi (Türk Medeni Kanununun 292. maddesi) ile yine, aynı Kanunun 27. maddesine bağlı haklı nedenlerden dolayı soyadının değiştirilmesi halleri dışında çocuk babanın soyadını tanıma vs. sebeplerle alamamakta idi.

O halde bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum gününde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra onun soyadını velayet hakkına vesair nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Evliliğin sonradan boşanma gibi nedenlerle ortadan kalkması hallerinde velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması onun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kütüklerindeki kaydın güvenilirliği ve istikrarı zedeleyeceği gibi, asıl bu uygulamalar çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacaktır. Yargı mercileri bu durumu gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin çocuk üzerinden inatlaşarak onun yararlarını hiçe sayıp, hukuken oluşmuş statüleri gerçek dışı ve yapay sebeplerle değiştirmeye çalışmalarına izin vermemeleri, söz konusu istemlerine alet olmamaları gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen ...'nın doğum günü olan 31.08.2006 tarihinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanununun 321.maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya kadar veya baba Türk Medeni Kanununun 27.maddesindeki koşulları kanıtlayarak kendi soyadını değiştirmedikçe soyadı değiştirmesi yasal olarak olanaklı değildir. Bu çocuğun anne ve babasının sonradan 10/07/2007 tarihinde boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Boşanma ilamı uyarınca babasının çocukla kişisel ilişki tesis etme hakkı bulunması ve bu nedenle anne ve babanın ister istemez karşılaşması dikkate alındığında davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2429, Karar No: 2009/3493, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2429 E.  ,  2009/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda soyisim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2006/475 esas sayılı tapu iptali ve tescil davası nedeniyle aldıkları yetki ve 18.06.2007 günlü yetki belgesine dayanarak, dava konusu ... Köyü 126 parsel sayılı taşınmaz maliki ... kızı ...'ün kayıtta yazılı olmayan soyisminin "..." olarak yazılması suretiyle düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt maliki olan ... kızı ...'e ait nüfus kaydının bulunamadığı, ... kızı ...'e ait nüfus kaydının bulunduğu, kaldı ki, dava konusu taşınmaz hakkında tapu sicilinde kayıtlı malik yönünden iptal ve tescil davası açıldığına göre, o davayı bir anlamda sonuçlandıracak şekilde tapu kaydında yazılı malik adının değiştirilip düzeltilmesinin hukuken olanaklı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; dava konusu 126 parsel sayılı taşınmaz 03.05.1971 tarihinde tapulama komisyonu kararı ile ... kızı ölü ... adına tescil edilmiş, sonra imar uygulaması görerek bir çok parsele gitmiştir. Kayıt maliki ...'ün soyismi kayıtta yazılı değildir. Nüfus Müdürlüğü tarafından ... kızı ... adlı bir kişiye ait nüfus kaydının bulunmadığı belirtilerek bu kayıt gönderilmiştir. ... kızı ...'e ait nüfus kaydının bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorulmamıştır. ... kızı ...'e Denizli 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/409 Esas, 2007/312 Karar sayılı ilamı ile 3561 sayılı yasa uyarınca Denizli Defterdarının kayyum atandığı anlaşılmakla bu dosyanın da getirilerek mahkemece incelenmesi gerekir. Çekişmeli taşınmaza ait tapulama tutanağının edinme sebebi bölümünde "20 seneyi aşkın süredir ... oğlu ... karısı ...'ün zilyet ve tasarrufunda" olduğu yazılmış, yine bu parsele ait olduğu yazılan ... Mevkii 22 tahrir numaralı vergi kaydının da ... oğlu ... karısı ...'e ait olduğu dosyada mevcut kayıtlardan anlaşılmaktadır. Tapulama tutanağına ekli 14.02.1960 tarihli satış senedine göre de taşınmazın Karahasanlı Köyünden ... tarafından davacıların mirasbırakanı Meryem Söz'e satıldığı ve Meryem Söz'ün bu nedenle tesbite itiraz ettiği de görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun 1027. maddesi gereğince tapuda soyisim düzeltilmesi istenmiştir. Tapu kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunmaktadır ve tapuda kayıt düzeltme davaları da kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece ...'e ait nüfus kaydının elde edilemediği, ... kızı ...'e ait nüfus kaydının bulunduğu, öte yandan tapu sicilinde yazılı kayıt maliki yönünden iptal ve tescil davası açıldığına göre, bu davayı bir anlamda sonuçlandıracak şekilde malik adının değiştirilip düzeltilmesinin hukuken olanaklı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Zira, tapu kayıtlarının sağlıklı tutulması ve malikin kimliğinin açıkça belli olması yukarıda açıklandığı gibi kamu düzenine ilişkin olup, gerçek malik aleyhinde açılmış veya açılacak olan tapu iptali ve tescil davalarının da görülebilmesi ve dinlenmesine engel değildir.

Öyleyse, yukarıda açıklanan ilkeler ve hususlar doğrultusunda ... kızı ...'ün nüfus kaydı tapulama tutanağında ve vergi kaydında yazılı bilgiler doğrultusunda yeniden etraflıca nüfus müdürlüğünden sorulup araştırılmalı, taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmazın öncesini bilen yerel bilirkişi ve tanıklar dinlenmeli, 14.02.1960 tarihli satış senedine göre Meryem Söz'e satış yapan ...'in kim olduğu gerekirse köy muhtarlığı kayıtlarından da araştırılmak suretiyle saptanmaya çalışılmalı ve ulaşılacak sonuç dairesinde bir karar verilmelidir.

Bu yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme, araştırma ve yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 19.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1775, Karar No: 2017/1086, Tarih: 14.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/1775 E.  ,  2017/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş ancak 02.....2015 tarihli ek karar ile temyiz harç ve masrafının muhtırada belirtilen, kesin sürede yatırılmadığından, temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek kararda davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece eksik yatırılan temyiz harç ve masrafının tamamlanması için davalıya muhtıra tebliğ edilmiş, muhtırada bildirilen sürede temyiz harcı ve masrafı tamamlanmadığından verilen 02.....2015 tarihli ek karar ile temyiz reddine karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 02.....2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, .../02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/966, Karar No: 2016/6795, Tarih: 13.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/966 E.  ,  2016/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Sakarya 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ve Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı bankaca kullandırılan krediden yapılan kesintilerin haksız olduğu iddiasıyla istirdatı istemine ilişkindir.

Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla), davanın ticari iş kredisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise ... Adliyesinde müstakil ticaret mahkemesinin bulunmadığı, aynı sıfatla çalışan mahkemeler arasında görevsizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan kredi alacağının tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Genel kredi sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıklar 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4-f. maddesinde öngörülen mutlak ticari dava olduğundan davanın ticaret mahkemesinde görülmesi gerekir.

... adliyesinde müstakil ticaret mahkemesi bulunmadığından Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilecek ara kararla davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla bakması gerektiğinden uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/708, Karar No: 2023/3843, Tarih: 01.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/708 E.  ,  2023/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2012/564 Esas, 2015/625 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanığın temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2019/12285 Esas, 2020/1390 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, bu nedenle Mahkemenin 21.04.2022 tarihli ve 2020/147 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurduğu 4.000, 00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2012/564 Esas, 2015/625 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2012/564 Esas, 2015/625 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2019/12285 Esas, 2020/1390 Karar sayılı kararı ile özetle sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın denetime imkan verecek somut teşdit nedenleri izah edilmeden en üst sınırdan belirlenmesi, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2020/147 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 2.240, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; delil olmadan mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi tarafından, tarafların arkadaş oldukları, mağdurun olay günü önce sanığı arayarak bulundukları yere çağırdığı, sanığın bulunduğu yeri söylemesi üzerine olay yerine yanında tanık Y.B.'de olduğu halde geldikleri, mağdurun sanığı zorla arabaya bindirmeye çalıştığı, sanığın kabul etmemesi üzerine çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, tarafların karşılıklı birbirlerini yaraladıkları, mağdurun olaydan sonra sanığı hastaneye bırakıp kaçtığı, iki gün sonra teslim olduğu ve mağdurun yaralanmasına ilişkin rapor aldırılmadığı, sanığın, bıçakla mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık ile mağdur arasında yaşanan tartışma sırasında sanık ile mağdurun karşılıklı birbirlerini yaraladıkları ve sanığın, mağduru sol el baş parmağında kesi oluşacak şekilde yaraladığı kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de, oluşa ve dosya içeriğine göre, kavga sırasında mağdurun eylemi neticesinde sanığın sol sırt bölgesinde iki adet kesi ve sağ kolda üç adet kesi meydana gelecek şekilde yaralanması, sanığın radial sinir hasarına neden yaralanmasının

organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına niteliğinde olduğunun tespiti, mağdurun, sanığı olayın ardından hastaneye bırakıp kaçması nedeniyle mağdurun adli muayene raporunun düzenlenmemiş olması, tanık anlatımları ve sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkûmiyetine yeter kesin bir delil elde edilememesi karşısında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2020/147 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10682, Karar No: 2013/18369, Tarih: 25.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/10682 E.  ,  2013/18369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, katılanın evinden kaçtığı sırada katılanı ittirdiği ve dosya içinde bulunan adli rapor içeriğinden katılanın sağ ayağında çatlak olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında yaralama suçundan zamanaşımı süresince mahallinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.