muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1887, Karar No: 2017/1196, Tarih: 14.06.2017

Ana ve babanın çocukların kişiliklerine ilişkin hak ve ödevleri, özellikle çocukların şahıslarına bakmak, onları görüp gözetmek, geçimlerini sağlamak, yetiştirilmelerini ve eğitimlerini gerçekleştirmektir. Bu bağlamda sağlayacağı eğitim ile istenilen ölçüde dürüst, kötü alışkanlıklardan uzak, iyi ahlak sahibi, çalışkan ve bilgili bir insan olarak yetiştirmek hak ve yükümlülüğü bulunmaktadır.

Öte yandan ayrılık ve boşanma durumunda velayetin düzenlenmesindeki amaç, küçüğün ileriye dönük yararlarıdır. Eş söyleyişle, velayetin düzenlenmesinde asıl olan, küçüğün yararını korumak ve geleceğini güvence altına almaktır.

Velayet, kamu düzenine ilişkin olup bu hususta ana ile babanın istek ve beyanlarından ziyade çocuğun menfaatlerinin dikkate alınması zorunludur.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 23.5.2001 gün ve 2001/2-430 E., 2001/432 K sayılı kararında da velayetin düzenlenmesinin kamu düzenine ilişkin olduğu, usuli kazanılmış hak ilkesinin istisnasını oluşturduğu benimsenerek aynı ilkeye vurgu yapılmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında velayetin kamu düzeni ile ilgili olması ve çocuğun üstün yararı da dikkate alındığında değişen şartlara göre her zaman yeniden değerlendirilmesi ve yargılamanın her aşamasında ileri sürülen hususların nazara alınması mümkündür. Bu durumda somut olayda, mahkemece tahkikat duruşması olarak görülen birinci celseye kadar tanık isimlerinin bildirilmemesi ve duruşmada da hazır edilmemesi gerekçesiyle davalının tanık dinletme talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz ilam harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19160, Karar No: 2012/32992, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/19160 E.  ,  2012/32992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 01.11.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.11.2010 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4858, Karar No: 2009/6134, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4858 E.  ,  2009/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 885 ada 2 parsel sayılı 129463.95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ..., Salih ve Niyazi Tıraşçı adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 885 ada 2 sayılı parselin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalının dayandığı tapu kaydı ve vergi kaydı kapsamında kaldığı, Hazineye ait tapu kaydının ise taşınmazın bir bölümüne uyduğu, tapu kaydının oluştuğu tarihe dek davalı lehine, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, değerlendirme de dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalarda 27.6.1963 tarihli belirtmelik tutanağının 1993 parseli olarak gösterilen taşınmaza 1937 tarih 1011 tahrir numaralı vergi kaydı ve 20.10.1950 tarih ve 86 sıra numaralı tapu kaydı uygulanmış ve kaydın güney hududu gayri sabit kabul edilerek miktar fazlası Hazine adına belirtilmiş, tabladikatifte kayıt miktarı 3191 noda 30000 metrekare olarak, ...adına miktar fazlası ise 3192 noda 70000 metrekare olarak ayrılarak Hazine adına 2.1.1964 tarih ve 504 sıra numaralı tapu kaydı oluşturulmuştur. Belirtmelikte uygulanan 20.10.1950 tarih ve 86 sıra numaralı tapu kaydının Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.7.1950 tarih ve 1950/5-34 sayılı tescil ilamı ile oluştuğu, tescil ilamında Hazinenin de taraf olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasında kesin hüküm teşkil eden tescil ilamı ile oluşan tapu kaydının kapsamı, haritası uygulanmak suretiyle belirlenmemiştir. Toprak Tevzi Komisyonunca 30.11.1950 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydı sabit hudutlu kabul edilerek 1998 parsel numarası altında 17000 metrekare yüzölçümlü olarak ... adına belirtilmiştir. Tespit tutanağında çekişmeli taşınmazın 1998 nolu belirtmelik parseli olarak ayrıldığından söz edilmiş ise de, belirtmelik sözü edilen bu tapu kaydının komşu 5, 7, 8 ve 9 sayılı parsellere uyduğu, taşınmaz, ...'un zilyetliğinde iken diğer paydaşları ..., ...'ya satıp, zilyetliğini devrettiği ve zilyetlerin aynı yıl komisyonun 1998 sayılı parseli ile birleştirerek kullandıkları belirtilmiş, keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar da taşınmazın bir bölümün davalı

tarafça ...’tan satın alındığı ve kendilerine ait diğer kısım ile birleştirerek kullandıklarını beyan etmişlerdir. Bu nedenle 1998 nolu belirtmelik parseline uygulanan 30.11.1950 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydı ve dayanağını oluşturan Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.1950 tarih 950/47-60 sayılı tescil ilamı ve krokisi de getirtilip uygulanarak taşınmazın bir bölümüne uyup uymadığı veya nereye ait olduğu araştırılmamıştır. Hazine tapusunun dayanağını oluşturan tevzi haritaları da birlikte uygulanarak kapsamı haritasına göre belirlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle Hazine tapusunun dayanağı belirtmelik tutanağı ve haritası, davalının dayandığı 20.10.1950 tarih ve 86 numaralı tapu kaydının varsa haritası, 30.11.1950 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydı tüm tedavülleri ve dayanağı tescil ilamı ve haritası getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla keşif yapılmalıdır. Tarafların dayandığı tapu kayıtları ve haritaları, kadastro paftasıyla ölçekleri eşitlenip çakıştırılmak suretiyle uygulanıp kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmeli, uygulamada 30.11.1950 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydının revizyon gördüğü 885 ada 5 ila 13 sayılı parseller de gözönünde bulundurulmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Belirtilen şekilde yapılan uygulama sonunda davalı dayanağı 20.10.1950 tarih ve 86 sıra numaralı ve 30.11.1950 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kayıtlarının tescil krokisi kapsamında kalan kısmın tespit gibi davalılar adına tescile karar verilmelidir. Söz konusu tescil ilamları ile oluşan tapu kayıtlarının haritasının bulunamaması veya uygulama kabiliyetinin bulunmaması halinde tapu kaydı hudutlarının sabit hudut teşkil edip etmediği araştırılmalı, tapu kayıtlarının gayrisabit sınırlı olması ve davalıya ait tapu kaydı miktar fazlası olan bölümün Hazineye ait tapu kaydı kapsamında kalması halinde davalı tarafın zilyetliğinin ancak tescil tarihinden sonra başlayabileceği nazara alınarak Hazine tapusu tesisine kadar zilyetlikle iktisap süresinin dolmadığı gözetilmeli, yapılan uygulama sonunda taşınmazın tarafların dayandığı tapu kayıtları dışında kalan bölümünün bulunduğunun saptanması durumunda ise 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının davalı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/897, Karar No: 2010/4546, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/897 E.  ,  2010/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkemece Belediye Başkanlığından dava konusu taşınmazın belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, plan içerisinde yer aldığı birimin nüfus ve yapılanma yoğunluğu ile taşınmazın yerleşim merkezine uzaklığı, plandaki konumu, ulaşım olanakları, kullanım biçimi, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden yararlanma olasılıkları etrafının meskun olup olmadığı hususlarında bilgiyi içeren yazı cevabı,

2-Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/613 Esas sayılı davasının yargılama aşaması ile ilgili bilgiyi içerir yazı dosya içerisine konulduktan,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/302, Karar No: 2014/5648, Tarih: 11.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/302 E.  ,  2014/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/694, Karar No: 2020/9127, Tarih: 25.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/694 E.  ,  2020/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi, ayrıca dosya arasında yer almayan 08/10/2003 tarihli müfettiş soruşturma raporunun tüm eklerinin asıllarının veya onaylı suretlerinin ilgili kurumdan temin edilmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/731, Karar No: 2024/4511, Tarih: 30.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/731 E.  ,  2024/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/784 Esas, 2022/1837 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2017/301 E., 2021/131 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, sınavlara hazırlık amacıyla telif hakkı kendisine ait olan sorular hazırladığını, müvekkilinin, davalı yayınevi tarafından yayınlanan kitaplarda ve deneme sınavlarında öğrencilerin hizmetine kendi izni ve bilgisi dahilinde sunulması için içeriği tamamen kendisine ait olan coğrafya sorularını hazırladığını, ancak izni ve bilgisi dışında bu soruların değişik isimler altında yayımlanmış olan bir çok kitapta ve deneme sınavı kitaplarında yer aldığını, bu şekilde müvekkilinin emek ve çalışmasıyla meydana getirdiği soruların izinsiz kullanılarak haksız kazanç elde edildiğini ve müvekkiline ait telif haklarının ihlal edildiğini, müvekkilinin hazırlamış oldugu soruları içeren ve yazar olarak adının yer aldığı sınava hazırlık kitaplarının davalı tarafından yayınlandığını, ancak müvekkilinin izniyle yayınlanan kitapların baskı sayısının eksik bildirildiğini, davalının müvekkilinin izni ve bilgisi olmadan kendi yayınevi adını kullanarak değişik isimler altında yayınladığı kursa hazırlık kitaplarında müvekkilinin sorularını kullandığını, ancak adını belirtmediğini, davalının kendi yayınevi adını kullanarak yayınladığı kitaplarda müvekkiline ait soruları farklı kitaplara ait barkodlarla yayınladığını, davalının dershane öğrencilerine doğrudan verilen ve müvekkiline ait soruların yer aldığı kitap ve deneme sınavı dergilerini bandrolsüz kullandığını ileri sürerek telif hakkına tecavüzün men'ini, kararın Türkiye genelinde yayın yapan tirajı yüksek bir gazetede ilan edilmesini ve ilan ücretinin davalıdan tahsilini, izinsiz çoğaltılan ve yayınlanan nüshaların baskı sayısının tespiti ile taraflar arasında sözleşme olsaydı elde edilecek gelirin 3 katının maddi tazminat olarak davalıdan tahsilini, soruların bulunduğu eserlerin yayınlanması halinde müvekkili adının yazılmasını, telif hakkı olarak şimdilik 20.000,00 TL'nin yasal faiziyle davalıdan tahsilini, telif hakkının ihlali nedeniyle 30.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 05.02.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 348.647,96 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, yanlar arasındaki anlaşma gereğince davacıya deneme sınavı soruları süre, yer, muhteva sınırlaması olmaksızın her bir soru için her türlü mali hakları davacıya ödenmek üzere müvekkili tarafından iktisap edildiğini, müvekkilinin kendisine ait olan yayınlarda davacıya ait sınav sorularını her türlü mali hakları ödenmek sureti ile kullanıldığını, bu hususta davacının da rızasının olduğunu, davacının dürüstlük kuralına aykırı davrandığını, dava dilekçesinde, her ne kadar 04.04.2011 tarihli müvekkil şirketin eski Genel Yayın Yönetmeni ... tarafından izinsiz baskı yapılamayacağına dair verildiği belirtilen bir taahhütnameden bahsedilmekteyse de, eski Genel Yayın Yönetmeni ...'ın müvekkili şirketin sahip olduğu mali hakları sınırlayıcı nitelikte bir taahhütte bulunma yetkisinin olmadığını, ayrıca manevi tazminat tutarının fahiş olduğunu, deneme sınavlarında yalnızca davacıya ait soruların bulunmadığını, dolayısıyla maddi tazminat tutarının abartılı olduğunu, müvekkilinin, davacının her türlü mali haklarını tam ve eksiz ödeyerek soruları kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının aralarında davacının da bulunduğu diğer eser sahiplerini, bir plan dahilinde bir araya getirdiği, dolayısıyla taraflar arasındaki hukuki ilişkinin sipariş üzerine yayım sözleşmesi olduğu, davalının, aralarında davacının da bulunduğu yazarları bir araya getirdiği aşamada ödemede bulunduğu, davalı yayıncının kanundan dolayı çoğaltma ve yayma haklarına sahip olduğu ve soruların yer aldığı kitapların sonraki baskıları için ayrıca izin alma ve telif ücreti ödeme zorunluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla bu kullanımların eser sahiplerinin mali haklarının ihlali niteliğinde olmadığı, ihtilafın sonradan yapılan basıların ücret gerektirip gerektirmeyeceğine ilişkin olduğu, davacı adına 04.04.2011 tarihli belgeyi imzalayan ...'ın o tarihte yayınevinin editörü olduğunun davalı tarafından kabul edildiği ve tanık olarak gösterildiği, tanığın beyanına itibar edilip imzaladığı belgeye itibar edilmemesinin hukuk güvenliği ile çelişeceği, yani davalı tarafın sözleşmenin sipariş usulu yayın sözleşmesi oduğunu ispat edemediği, bu halde davacının soruların davalı tarafından basılmasının davacının telif hakkının ihlali olduğu, davalı yayıncının eseri umuma arz konusunda davacının iznine ihtiyacı olduğu, taraflar arasındaki ilk sözleşme uyarınca basılan kitapta davacının adının yanı sıra diğer yazarların da adına yer verilmesine karşın, davaya konu edilen sonraki baskılarda davacıya ait eser vasfındaki soruların davalı yayınevi tarafından çıkarılan diğer kitaplara davacının ismi belirtilmeksizin aktarılıp kamuya sunulmasının, davacının adın belirtilmesi hakkına tecavüz oluşturduğu, davalının aralarındaki sözlü sözleşmeye göre belirlenen adetin çok üstünde basım yapmasının sözleşmeye aykırılık niteliğinde olduğu ve bu vakaya dayalı istemlerin 10 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğu, bu nedenle ıslah ile artırılan talebe yönelik zamanaşımı def'inin reddedileceği gerekçesiyle davacı tarafından davalı yayınevi aleyhine açılan eser sahipliğinden doğan mali ve manevi hakların ihlalinin engellenmesine yönelik davanın kabulü ile; davalının davacının hazırladığı soruların izinsiz çoğaltılması ve yayımlanması suretiyle yaptığı tecavüzün engellenmesine, tecavüzün engellenmesi kararının Türkiye genelinde yayamı yapan bir gazetede ilan edilmesine, ilan ücretinin davalıdan tahsiline, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 20.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 03.10.2017'den, 328.647,96 TL maddi tazminatın ise ıslah tarihi olan 05.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile yapılan yayının miktarı dikkate alınarak takdiren 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 03.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, kısmen reddi ile fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme gerekçesinin çelişkiler barındırdığını, davacının, 05.06.2018 tarihli duruşmada alınan isticvabında, açık bir şekilde müvekkili şirket ile anlaştıklarını, bu anlaşma çerçevesinde 50 adet deneme kitapçığını hazırlayıp müvekkili şirkete verdiğini, bu deneme kitaplarını tek başına hazırlamadığını, Ö. C. ve A. İ. A ile birlikte hazırladıklarını beyan ettiğini, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin sipariş üzerine yayım sözleşmesi niteliğinde olduğunu, bu durumun alınan raporlarla da sabit olduğunu, müvekkili şirketi temsil ve adına taahhütte bulunabilecek kişiler arasında bir dönem editör olarak çalışan ... bulunmadığı gibi mevzuatlarında da sermaye şirketlerinde editör olarak görev yapan kişinin şirket adına taahhütte bulunabileceğine dair bir hüküm olmadığını, İlk Derece Mahkemesinin sipariş üzerine yayım sözleşmesinin unsurlarını hatalı yorumladığını, davacının davasını ıslah ederek işbu davasını 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 70 inci maddesine dayalı olarak haksız fiile dayalı tazminat talebinde bulunmuş olduğundan; davacının davası zamanaşımına uğradığı halde mahkemenin kabul kararı vermesinin hatalı olduğunu, aynı Kanun'un 52 nci maddesinde belirtilen şartları ihtiva etmeyen bir taahhüt olduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç