muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1781, Karar No: 2019/845, Tarih: 05.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/1781 E.  ,  2019/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01/11/2016 tarih ve 2016/... esas 2016/675 karar sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi’nce verilen .../01/2017 tarih ve 2017/6-2017/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 05.02.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Hamise Türkyılmaz dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 20/09/2001 tarihli sözleşme ile davalının dava dışı limited şirket hisselerinin devri için hisse devri ve devri kabul taahhütnamesinin imzalandığını, sözleşme hükümlerine göre 37.500,00 USD'nin 16 taksitte ödenmesinin ardından 05/.../2003 tarihinde davalının hisselerini müvekkiline devretmeyi taahhüt ettiğini, vadenin son tarihinin 30/09/2003 olduğunu, daha sonra tarafların hisse devrinden sözlü olarak vazgeçtiklerini, ancak davalının hisse devir bedellerinin tahsili için takip başlattığını, sözleşmenin ayakta olmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, davalının aradan bu kadar uzun süre geçtikten sonra pay devri taahhüt sözleşmesine göre devir bedelini talep etmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, takibin iptaline, müvekkilinin icra dosyası ve 20/09/2001 tarihli sözleşme gereğince borçlu olmadığının tespitine, davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verimlesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi sözleşmeden vazgeçilmesininin söz konusu olmadığını, tüm ödemeler yapılmadan müvekkilince hisse devrinin yapılamayacağını, davacının zamanaşımı iddiasının da yersiz olduğunu, davacının müvekkilini zarara uğrattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesinde, davanın zamanaşımı nedeniyle kabulü ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, icra takibine karşı alacağın zamanaşımına uğradığına ilişkin itirazda bulunmayan davacının menfi tespit davası

İlk derece mahkemesinde, davanın zamanaşımı nedeniyle kabulü ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, icra takibine karşı alacağın zamanaşımına uğradığına ilişkin itirazda bulunmayan davacının menfi tespit davası

açması mümkün bulunmadığından davanın zamanaşımı nedeniyle kabulüne karar verilmesi, doğru değil ise de, şirket hisse devir taahhüt sözleşmesi tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türü olup, davalının davacıya hisse devir taahhüt sözleşmesi uyarınca şirketteki hissesini devretmeye hazır olduğunu, davacının da sözleşme uyarınca bedelini ödemesini, aksi takdirde yasal yollara başvuracağı hususunda ihtar çekmeden ve sözleşmede taahhüt edilen hisse devirleri yönünden sözleşmede belirlenen 05/.../2003 tarihinden sonra davalıyı temerrüte düşürmeden; hisselerin davalıya geçmesini rızaen veya yasal yollarla sağlamadan hisse bedellerini isteme hakkı bulunmadığı, geçen süre içerisinde de şirket tasfiye kapanışı ile sicilden terkin edildiğinden artık hisselerinin devri de mümkün bulunmadığından davacının artık hisse bedelini ödeme yükümlüğü kalmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan ....037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.545,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8831, Karar No: 2020/7947, Tarih: 01.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/8831 E.  ,  2020/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 26.06.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3004, Karar No: 2011/4511, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3004 E.  ,  2011/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı şirket arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde diğer davalının da kefil olarak yer aldığını , kredi borcunun ödenmemesi üzerine aleyhine girişilen takibe davalıların itirazları sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddi gerektiğini savunmuş ve % 40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacı yanca alacak iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının İİK 68/b maddesi gözönünde bulundurularak iptali ile takibin devamına, davalıların takibe konu borcun ödenmesi sonrasında ayrıca ve gerektiğinde istirdat davası açmakda muhtariyetine, koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen alacağın baştan bilinebilir (likit, muayyen, belirlenebilir) nitelikte bulunduğu gözetilmeksizin yanılgılı gerekçeyle icra inkar tazminatı talebinin reddedilmiş olması İİK 67/2. maddesine aykırılık oluşturmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5078, Karar No: 2021/12870, Tarih: 12.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/5078 E.  ,  2021/12870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyada mevcut Adana DR. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 19/02/2018 tarihli raporuyla; sanığın "organik kişilik bozukluğu" tanısıyla TCK' nın 32/2 maddesi kapsamında olduğunun bildirilmesine rağmen; sanık hakkında dosya içine alınan başka bir davaya ait Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/42 esas 2012/86 karar sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 25/08/2010 tarihli raporunda, sanığın TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince alınacak rapor ile çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26063, Karar No: 2014/24929, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26063 E.  ,  2014/24929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/349-2014/539

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,570,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,570,00 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/349 esas 2014/539 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 27.1.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 18.4.2014 tarih ve 2013/349 esas 2014/539 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19247, Karar No: 2015/9433, Tarih: 02.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19247 E.  ,  2015/9433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Tugay Komutanlığına ait mutfak ve iş ocakları yakınında 2002 tarihinde montajı yapılan 10 m3 LPG tankının ekonomik ömrünü tamamlaması nedeniyle değişim işinin... merkezli... Petrol Gazları A.Ş. tarafından 01.01.2006 tarihli hizmet alım sözleşmesi gereğince ... merkezli .... .. Ltd. Şti. firmasına verildiği, adı geçen şirketin bu iş için LPG teknikeri sanığı görevlendirdiği, sanığın olay tarihinde yanında yedek şoför mağdur ....olduğu halde ... Tuğay Komutanlığına gittiği ve 10 m3 LPG tankında sıvı halde bulunan LPG gazını anlaşmalı diğer bir şirkette çalışan katılan... idaresindeki tankere aktarmaya başladığı, aktarma işinin bittiğinin bildirilmesi üzerine, katılanın tankeri emniyetli bir yere çektiği, ancak içindeki LPG’nin tamamen bitmediği anlaşılan tankın altında bulunan valfin sanık tarafından sökülmeye çalışması sırasında gazın tahliyesi ile ilgili valfin kırıldığı ve tank içerisinde bulunan LPG'nin etrafa yayılmaya başladığı, yayılan gazın patlama noktasına gelmesi ve patlaması ile alev topu içinde kalan sanık ile katılanın yaşamsal tehlike geçirecek şekilde, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını bildiren mağdur ...’in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandığı olayda, tank içinde bulunan ve tahliye edilmesi gerektiği anlaşılan gazın daha hızlı çıkışını sağlamak üzere tank üzerindeki valfi sökmeye çalıştığı, bu sırada valfi kırdığı anlaşılan sanığın bu kusurlu hareketinden sonra gaz sızıntısını tespit edip, çevredekileri uyardığı, çevre güvenliğini aldığı, tankın gaz sızıntısını engellemek üzere de kişisel güvenliğini tehlikeye atarak tanka doğru yaklaştığı, katılanın da uyarılmasına rağmen sanığın ardı sıra tanka doğru yaklaştığı ve bu sırada patlamanın olduğu anlaşılmasına göre; tank üzerindeki valfin kırılacağını ve bu nedenle gaz sızıntısı olacağını öngördüğü söylenemeyecek olan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandığı anlaşılan mağdur...’in sanıktan şikayetçi olmaması ve TCK'nun 89/1 maddesi kapsamındaki eylemlerin aynı maddenin 5. fıkrası hükmüne göre bilinçli taksir halinde dahi takibinin şikayete bağlı olması nazara alındığında; sadece katılanın yaralanmasından sorumlu olan sanığın TCK’nın 89/1. maddesi yerine aynı Kanunun 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandığı anlaşılan mağdur...’in sanıktan şikayetçi olmaması ve TCK'nun 89/1 maddesi kapsamındaki eylemlerin aynı maddenin 5. fıkrası hükmüne göre bilinçli taksir halinde dahi takibinin şikayete bağlı olması nazara alındığında; sadece katılanın yaralanmasından sorumlu olan sanığın TCK’nın 89/1. maddesi yerine aynı Kanunun 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Duruşmadaki ifadesinde ellerini kullanamadığını, her iki elinin küçük parmaklarının kesileceğini bildiren katılanın yaralanma derecesinin tespiti bakımından ayrıntılı ve kesin adli raporunun aldırılmadan eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/396, Karar No: 2020/8782, Tarih: 21.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/396 E.  ,  2020/8782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının sevk ve idaresindeki motosiklet ile ...'ün sevk ve idaresindeki aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını, karşı aracın sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, kazadan sonra davacının yüzünde sabit izlerin meydana geldiğini, sinir sistemindeki zedelenmelerden dolayı ciddi bir unutkanlık ve anlık denge kayıplarının olduğunu, vücudundaki kemik kırıklarının tedavisi sonucu vücudunda izler oluştuğunu, sol el bileğinde iki ayrı kısma platin takıldığını, davacının işgücü kaybı nedeniyle uğramış olduğu zararların ve estetik kayıplar nedeniyle uğramış olduğu zararların ayrı ayrı hesaplanmasını, özellikle bileğinde meydana gelen hasar sonucu fiziki kuvvet gerektiren işlerde çalışamadığı için şuan kapıcı olarak asgari ücret ile çalıştığını, karşı aracın trafik sigortasının olmaması nedeniyle zararlarının tazmini için davalı ... Hesabına yapılan başvuru sonucunda 12.853,00 TL kısmi ödeme yapıldığını, ancak gerçek zararın daha fazla olduğunu belirterek öncelikle adli yardım talebinin kabulüne, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli işgöremezlik nedeniyle 7.000,00 TL, beyninde meydana gelen hasar, yüzde sabit iz veya yüz biçiminin değişmesi (estetik zararlar) nedeniyle 500,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden, aksi halde Güvence Hesabına başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 26.02.2018 havale tarihli dilekçesinde, işgücü ve efor kaybına ilişkin maddi tazminat talebini bilirkişi raporu doğrultusunda 185.871,72 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, KTK'nun 111. maddesi gereğine cismani zararlara ilişkin olarak yapılan anlaşmaların üzerinden iki yıl geçmekle bu konudaki taleplerin zamanaşımına uğradığını, bu sürenin hak düşürücü süre olduğunu, davacı tarafından yapılan başvuru üzerine yapılan aktüer hesabı sonrasında, %14 maluliyeti dikkate alınarak kendisine 28/08/2012 tarihinde 12.853,00 TL maluliyet tazminatı ödemesi yapıldığını, yapılan ödemenin üzerinden 2 yıldan fazla zaman geçmesi nedeniyle talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, dair karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, dair karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilince meydana gelen kaza sebebi ile uğranılan cismani zararın tazmini talep edilmiş, mahkemece davalı ... tarafından olay sebebi ile davacı ...'e 28/08/2012 tarihinde 12.853,00 TL tazminat ödemesi yapıldığı, bu ödemenin yetersizliğinin 2918 sayılı KTK'nın 111/2 maddesi uyarınca 2 yıllık hak düşürücü süre içerisinde talep edilebileceği, davacının bu süreyi geçirmiş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 111. maddesinde; “Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu yasa hükmüne göre, hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir.

Davacı vekilince davadan önce davalı ... Hesabına tazminat talebi ile başvuruda bulunulduğu, 18.08.2012 tarihinde ibraname düzenlendiği, tarafların da kabulünde olduğu ve dosya içinde bulunan ödeme belgesinden anlaşıldığı üzere davalı ... tarafından davacıya 28.08.2012 tarihinde 12.853,00 TL tazminat ödendiği anlaşılmaktadır.

Davalı tarafça sunulan hasar dosyasının incelenmesinde, her ne kadar davacı tarafın davadan önce aldığı ve davalı tarafın ödediği tazminata dayanak olan maluliyet raporu dosyada yer almıyor ise de, sunulan evraklardan...Üniversitesi Tıp Fakültesi Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.03.2012 tarihli Sağlık Kurulu raporu olduğu, raporda işitme kaybı nedeniyle davacının % 14 oranında özürlü olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan 13.09.2017 tarihli maluliyet raporunda ise tespit edilen sol el bileğindeki hareket kısıtlılığına sebebiyet veren pseudoartroz arızası nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının % 15,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 4 aya kadar uzayabileceği belirtilmiştir. Bu haliyle, her iki raporda maluliyetin farklı nedenlere dayandığı anlaşılmakla, ibra edilen maluliyet nedeni ile dosyada tazminat talep edilen maluliyet nedeni arasında farklılık olduğundan, taraflar arasındaki ödemenin kaynağı olan 18.08.2012 tarihli ibranamenin bu davayı etkilemesi düşünülemez.