muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/318, Karar No: 2004/19, Tarih: 27.01.2004

…..'a, Asliye Ceza Mahkemesine de bakma görevi verilmişse de adı geçenin, Asliye Hukuk Mahkemesinin işlerinin yoğunluğunu bahane ederek hiçbir gün Asliye Ceza Mahkemesinde çalışmadığını, karara çıkan dosyaların işlemlerinin ne zaman tamamlandığı ve ne zaman infaza verildiğinin kendisi tarafından tespit edilmesinin mümkün olmadığını, 2002 yılında adli ara tatilden yararlandığını, ancak 3 Kasım 2002 seçimleri nedeniyle tatili kesip göreve başlamak zorunda kaldığını, hem seçim işlerini hem de mahkemenin işlerini bir arada yürüttüğünü, zaman yetersizliği nedeniyle bazı dosyaların kısa kararlarını duruşmada tefhim ettiğini, gerekçeli kararların yazılmasından sonra kısa kararların tamamlanması için katibe gerekli direktifleri verdiği halde katibin tek oluşu nedeniyle kısa kararların bir kısmının geç yazılmasının mümkün olduğunu, görevini ihmal ettiği yolundaki suçlamayı kabul etmediğini belirtmiş, duruşmada da benzer şekilde savunma yapmış ve Adalet Bakanlığına 05.02.1999 ve Kartal Adli Yargı Ko-misyonu Başkanlığına 04.12.2001 tarihinde personel talebi ile ilgili yazdığı yazıların örneklerini sunmuştur.

Temyiz dilekçesinde; çalışkan bir hakim olduğunu, bütün terfilerini mümtaz olarak yap-tığını, yazdığı çeşitli kitaplarının bulunduğu, 1997 yılında atandığı Tuzla Adliyesinin kurulmaması nedeniyle 8-9 ay boş gezdiğini, adliye kurulduktan sonra katip olarak atanan aday memur S.... D.....'ın işleri bilmediğini, sonraları İ..... A...... adlı katibin verildiğini, ancak onun da bir süre sonra zimmetine para geçirmekten dolayı görevden alındığını, bu katip zamanında bazı dosyaların infazları yapılmışçasına paketlenip dolaplarda saklanmış olduğunu, bunun farkına daha sonra vardıklarını, haftada 3 gün duruşma, bir gün de talimat duruşması yaptıklarından tek katip olan S.... D....'ın ancak günlük işlere yetişebildiğini, bütün zorlamalara rağmen infazlarda gecikme olduğunun doğru olduğunu, ancak bu gecikmeden dolayı sorumlu tutulmasının haksızlık olacağını, hakim olarak duruşmaları yapıp kararları yazdığını, iş çokluğu nedeniyle hangi dosyanın tebligatı yapılıp infaz aşamasına geldiğini takip etmesinin mümkün olmadığını, gecikmeden dolayı herhangi bir kastı veya ihmalinin bulunmadığını belirtmiştir.

Tanık S.... B...., 1998 yılından 2001 yılı Temmuz ayına kadar Tuzla Adliyesinde tek başına Yazı İşleri Müdürü olarak görev yaptığını, iddia konusu olan eksikliklerin doğru olduğunu, ancak bu sonucun meydana gelmesinde sanık Hakimin ve kendisi ile tüm kalem personelinin herhangi bir kusuru ve ihmallerinin söz konusu olmadığını, bu durumun tamamen fiziki imkansızlık, personel yetersizliği ve iş yoğunluğundan kaynaklandığını, sanık Hakimin görevini ihmal ettiği kanaatinde olmadığını beyan etmiştir.

Tanık S.... D...., 1998 yılı Temmuz ayından itibaren Tuzla Asliye Ceza Mahkemesinde zabıt katibi olarak çalışmaya başladığını, uzun süre tek katip olarak çalıştığını, zaman zaman geçici olarak katip görevlendirildiyse de işlerin gerektiği şekilde yürümediğini, çünkü fiziki imkansızlık yanında iş yoğunluğunun da olduğunu, bütün bu nedenlerle meydana gelen aksaklıklarda sanık Hakimin herhangi bir ihmali ve kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Adalet Müfettişi tarafından düzenlenen soruşturma raporunda; Tuzla Asliye Ceza Mahkemesine ait 37 adet dosyada, kesinleşme tarihinden itibaren 3 aydan 2 yıla varan süreler geçmesine rağmen infaz için C.Savcılığına verilmediği, 70 adet dosyaya ait ilamların 2 aydan 15 aya varan gecikmelerle infaza verildiği, 47 adet dosyanın kararının 2 aydan 17 ay'a varan sürede ilgililere ya tebliğe çıkarılmadığı ya da tebliğe çıkartılanlardan iade edilmeyenlerin akibetlerinin araştırılmadığı, 27 adet dosyanın 2 aydan 11 aya veren sürede temyiz için Yargıtaya gönderilmediği, 16 dosyanın 2 aydan 2 yıla varan sürede temyiz edilmesine rağmen ilgililere tebliğ işlemlerinin yerine getirilmeden elde bekletildiği, 6 adet dosyada ise gerekçeli kararların yazılmasına rağmen kısa kararlarının yazılmamış olduğunun saptandığı, Hakim M..... G.....'ün 22.12.1997 tarihinden itibaren müstemir yetkili olarak Asliye Ceza Mahkemesine bakmakla görevlendirilmiş olduğu, teftişe başlandığı 03.01.2003 tarihi itibariyle 03.12.2002-25.12.2002 tarihleri arasında verilmiş olan 68 adet dosyanın gerekçeli kararlarını yazmamış olduğunun belirlendiği gibi, birçok kısa kararın farklı daktilolar ile yazıldığı, birçok karara Üst C.Savcısı tarafından süresinden sonra görüldüye gönderildiği kaydının konduğu, temyize gönderilmek üzere bekleyen bir kısım dosyada da kısa kararların dahi tutanağa geçirilmediği, böylece Hakim M..... G.....'ün bu hususu alışkanlık haline getirdiği kanaatine varıldığı, mahkeme iş ve mahiyet cetvelleri incelendiğinde iş yoğunluğunun ülke ortalamaları civarında bulunduğu, derdest durumda bulunan ve gelen çok sayıdaki işin büyükçe bir kısmının 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesine Dair Yasadan kaynaklanan ve Anayasadaki vaki değişiklik sonucu yapılması gündemde olan yasal düzenlemeyi bekleyen davalara ilişkin olduğu, ayrıca mahkemede bir Yazı İşleri Müdürü ile iki katibin de görevlendirilmiş olması nedeniyle savunmasının samimi görülmediği, ayrıca savunmada sık sık sözü edilmesine rağmen, mahkemenin iş yoğunluğu ile sayısal ve nitelik itibariyle yetersizliği vurgulanan katibe, hakimin asli görevlerinden olan kısa kararları yazması hususunda direktif verildiği ve bu hususun dahi bilahare kontrol edilmediği, Sulh ve Asliye Ceza Mahkemeleri kalemlerinin aynı odada çalış-makta olup aynı iş potansiyeline sahip olmalarına rağmen Sulh Ceza Mahkemesi kaleminde ben-zer problemlerle karşılaşılmamış olmasının da ilgililerin göreve bakış açısını gösterdiğini, aksayan görevlerin yazı işleri müdürü ve katibe ait olduğu, bunların gerektiği gibi bu işlerle ilgilenmedik-leri ileri sürülmüşse de bu konuda bir önceki denetim sonucunda düzenlenen ve tebliği sağlanan tavsiyeler listesinde sonuçları da açıklanarak tüm soruşturma konularına ayrıntılarıyla yer verilmesine karşın bu hususların yok sayılıp, aksine kontrol ve yardım edilmesi gerektiği halde infaz ve temyiz işlemlerinin personelin insiyatifine terk edildiği, böylece Hakim M..... G....

..... G.....'ün yasa ve yönetmeliklerin kendisine yüklediği görevler ile gözetim ve denetim görevlerini savsadığı sonuç ve kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Soruşturma raporunun ekinde yer alan evrakın incelenmesinde;

Adalet Müfettişi tarafından, 37 adet dosyada, kesinleşme tarihinden itibaren 3 aydan 2 yıla varan süreler geçmesine rağmen infaz işin C.Savcılığına verilmediği, 70 adet dosyaya ait ilamların 2 aydan 15 aya varan gecikmelerle infaza verildiği, 47 adet dosyanın kararının 2 aydan 17 aya varan sürede ilgililere ya tebliğe çıkarılmadığı ya da tebliğe çıkartılanlardan iade edilmeyenlerin akibetlerinin araştırılmadığı, 27 adet dosyanın 2 aydan 11 aya veren sürede temyiz için Yargıtaya gönderilmediği, 16 dosyanın 2 aydan 2 yıla varan sürede temyiz edilmesine rağmen ilgililere tebliğ işlemlerinin yerine getirilmeden elde bekletildiği, 6 adet dosyada ise gerekçeli kararların yazıl-masına rağmen kısa kararlarının yazılmamış olduğu konularına ilişkin olarak inceleme tutanakları düzenlenmiş olup, bu tutanaklarda her bir dosyanın numaraları belirtilmiş ve tutanaklara ilgili ev-rakın fotokopileri de eklenmiştir. Her bir inceleme tutanağında Yazı İşleri Müdürü S.... B....ile katip S.... D....'ın, tespit edilen aksaklıklar konusunda ifadeleri de alınmış, her ikisi de ak-saklığın iş yoğunluğu ve fiziki imkansızlıklardan kaynaklandığını, bir daha meydana gelmemesi için daha dikkatli davranacaklarını belirtmişler ve tespit tutanaklarını imzalamışlardır.

Adalet Müfettişi 20.02.2003 günlü yazı ile Yazı İşleri Müdürü S.... B....ile katip S.... D.....haklarında aynı nedenlere dayalı olarak görevlerini ihmal ettiklerinden bahisle Tuzla C.Savcılığına suç duyurusunda bulunmuştur.

Tuzla Asliye Ceza Mahkemesine ait iş cetvelinin incelenmesinde; 2000 yılında 830 işin devir alınıp 820 iş geldiği, 939 iş çıkartılarak 711 işin devredildiği, 2001 yılında 1020 işin geldiği, 718 işin çıkartılarak 1013 işin devredildiği, 2002 yılında 920 işin geldiği, 660 iş çıkartılarak 1273 işin devredildiği;

Ayrıca, talimat evrakı ve değişik iş olarak da 2000 yılında 39 işin devir alınıp 829 iş geldiği, 737 iş çıkartılarak 131 iş devredildiği, 2001 yılında 928 işin geldiği, 1015 işin çıkartılarak 44 işin devredildiği, 2002 yılında 1016 işin geldiği, 946 iş çıkartılarak 114 işin devredildiği anlaşılmaktadır.

Tuzla Adliyesi kadro cetvelinin incelenmesinde sanık Hakim M..... G.....'ün, Tuzla Adliyesinde 18.01.1998 tarihinde göreve başladığı, 25.07.2001-02.01.2003 tarihleri arasında kalan dönemde 10 günü raporlu 44 gün de izinli olmak üzere toplam 54 gün izinli olduğu, bu süreçte Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 22.12.1997 günlü kararıyla Asliye Ceza, Sulh Hukuk ve Kadastro Mahkemelerinde, 04.11.1999 günlü kararıyla bu yetkileri kaldırılarak Asliye Ceza ve Sulh Hukuk Mahkemelerinde, 23.01.2001 günlü kararıyla önceki yetkileri kaldırılarak Asliye Ceza Mahkemesinde çalışmak üzere müstemir yetki verildiği;

Asliye Ceza Mahkemesinde katip S.... D....'ın 12.01.1998, katip İ..... A......'nın 27.03.2000, katip G....... A.......'in 22.06.2000, mübaşir A.... K.....'ın ise 12.02.1999 tarihinden itibaren çalıştıkları ancak bunlardan İ..... A......'nın Sultanbeyli C.Savcılığında yetkili olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Bütün bu bilgi ve belgeler bir arada ele alınıp değerlendirildiğinde;

TCY.nın 230. maddesinde ise, "Hangi nedenle olursa olsun memuriyet görevini yapmakta savsama ve gecikme gösteren veya üstünün yasaya göre verdikleri buyrukları geçerli bir neden olmadan yapmayan memur .... cezalandırılır." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümden de anlaşılacağı üzere, belli bir kamu hizmeti veya görevi yapan memurun yapmakla görevli olduğu işi yapmaması veya yasaya göre yapılması gereken biçimde yerine getirmemesi veya geciktirmesi suç sayılmıştır. Bu suç kasten işlenebilen suçlardan olup, oluşması için, memurun görevini bilerek ve isteyerek savsaması gerekir.

Tuzla Asliye Ceza Mahkemesine ait karara çıkan dosyaların infaza geç verildiği, kararların ilgililerine ya geç tebliğ edildiği ya da hiç tebliğe çıkarılmadığı, temyiz edilen dosyaların bir kısmının Yargıtaya gönderilmediği anlaşılmaktadır. Sanığın bu işlemlerin yapılmasını sağlamak için mahkeme kalemini denetlemede gerekli özen ve titizliği göstermediği, ayrıca asli görevlerinden olan duruşma tutanaklarını yazdırmadığı, gerekçeli kararları yazmakla yetinip kısa kararın yazımı işini de kaleme bıraktığı gerek kendi savunması, gerek tanık anlatımları, gerekse Adalet Müfettişi tarafından düzenlenen inceleme tutanaklarının içerikleri itibariyle sabit olup, sanığın görevini savsadığı açıktır. Özel Dairece sanığın görevi savsama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi isabetlidir.

Bu itibarla sanığın temyiz itirazlarının reddi ile Özel Daire kararının onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.10.2003 gün ve 23-45 sayılı hükmünün ONANMASINA, 27.01.2004 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20646, Karar No: 2016/165, Tarih: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/20646 E.  ,  2016/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fethiye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 03.09.2013

No : 2011/178-2013/1009

Dava, meydana gelen trafik kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımlarının kazaya sebep olan araç şoförü ve sigortacısından rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı K... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurum tarafından hak sahibine, 1479 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca gerçekleşen iş kazası sonucu aylık bağlandığı belirtilmiş ise de, 15.09.2009 tarihinde gerçekleşen kaza hakkında anılan Kanunların değil, 5510 sayılı Kanunun yürürlükte bulunduğunda tereddüt yoktur.

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası, "a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) (Değişik bendi: 17.04.2008 - 5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) (Değişik bent: 17.04.2008 - 5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda, sigortalının içinde yolcu olarak bulunduğu aracı kullanan diğer davalı Muhammed’in direksiyon hâkimiyetini kaybetmesi nedeniyle karşı yönden gelen araçla çarpışması sonucunda vefat ettiği anlaşılmaktadır. Sigortalının kaza geçirdiği yerde bulunma zamanı ve sebebi, ilgili ceza mahkemesi kararı, sigortalılığına esas faaliyeti, varsa tanık beyanı ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek olayın oluş şekli, giderek iş kazası olup olmadığı 13. madde kapsamında belirlenmelidir.

Somut olayda, sigortalının içinde yolcu olarak bulunduğu aracı kullanan diğer davalı Muhammed’in direksiyon hâkimiyetini kaybetmesi nedeniyle karşı yönden gelen araçla çarpışması sonucunda vefat ettiği anlaşılmaktadır. Sigortalının kaza geçirdiği yerde bulunma zamanı ve sebebi, ilgili ceza mahkemesi kararı, sigortalılığına esas faaliyeti, varsa tanık beyanı ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek olayın oluş şekli, giderek iş kazası olup olmadığı 13. madde kapsamında belirlenmelidir.

Eldeki davada çözümlenmesi gereken ilk sorun, kazanın bir trafik kazası mı yoksa trafik-iş kazası mı olduğudur. Zira kaza bir trafik-iş kazası ise davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun "İş Kazası ve Meslek Hastalığı ile Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesinin 4. fıkrası olup, anılan düzenlemede, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Kazanın, yukarıda belirtilen 13. madde kapsamında yer almaması durumunda, davanın yasal dayanağı, yine 5510 sayılı Kanunun "Uzun Vadeli Sigorta Kolları Bakımından Üçüncü Kişinin Sorumluluğu" başlıklı 39. maddesi olup, üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilecektir. Bu kapsamda yapılacak değerlendirmede, sorumluluğun doğması için aranan kast unsuru özellikle gözetilmeli ve irdelenmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular karşısında öncelikle sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir/aylığın uzun vadeli sigorta kollarından mı yoksa kısa vadeli iş kazası meslek hastalıkları sigorta kolundan mı bağlandığı hususunun davacı kurumdan sorularak, açıklıkla belirlenmesi, daha sonra olayın net olarak belirlenmesi ile davanın yasal dayanağının belirlenmesi ve yukarıdaki ilkeler kapsamında davalıların sorumlu olup olmadıkları irdelendikten sonra davacı kurumun alacağı olup olmadığının irdelenmesi gereği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31024, Karar No: 2011/385, Tarih: 19.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/31024 E.  ,  2011/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama , tehdit ve hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin 20.11.2008 tarihli ek karara yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; mahkemece daha önce 20.11.2008 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verilmesi yerine hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre reddine karar verilmiş olması sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz isteminin reddine dair 20/11/2008 gün ve 2007/209 - 2008/158 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11198, Karar No: 2014/14195, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11198 E.  ,  2014/14195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 9. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24040, Karar No: 2019/16574, Tarih: 18.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24040 E.  ,  2019/16574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Rektörlüğüne bağlı Sağlık Meslek Hizmetleri Yüksek Okulu nezdinde 05.03.1996-02.07.2014 tarihleri arasında farklı birimlerde işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdirildiğini, yıllık izinlerinin 2004 yılına kadar hiç kullandırılmadığını, bu tarihten sonra ise kimi yıllarda eksik kullandırıldığını, kimi yıllarda hiç kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının müvekkili idarenin çalışanı olmadığını, yüklenici firmalara davanın ihbarı gerektiğini, müvekkili kurum bakımından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Sağlık Hizm. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacının müvekkil şirkette çalışmasının bulunmadığını, müvekkili açısından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Sağlık Hizm. İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin dava konusu alacaklardan sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve var ise sorumluluğunun sınırlı olduğu dönem tartışmalıdır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.