muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5039, Karar No: 2019/15134, Tarih: 04.07.2019

3-Dairemizin 24/02/2014 tarihli bozma ilâmının 3’üncü bendinde yönetici ücretlerinin sendika genel kurul kararı, sendika tüzüğü ve sendika bütçesi ile belirleneceği ifade edilmiş ve ilaveten dosyada 24/08/2003 ilâ 25/08/2007 tarihleri arasında geçerli olan bütçenin mevcut olduğu da vurgulandıktan sonra tüm çalışma dönemine dair ücretin belirlenmesine dair kararların getirtilerek davacının ücretinin belirlenmesi gerektiği ortaya konulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karşın, bozmanın gereği yerine getirilmeyerek davacının asgari ücret karşılığı görev icra ettiğinin kabulü doğru olmamıştır. Mahkemece dosyada mevcut 24/08/2003 ilâ 25/08/2007 tarihleri arasında geçerli olan bütçe hükümleri ile davacı vekili tarafından dosyaya sunulan yönetici ücretlerine zam yapılmasına dair diğer MYK kararları da dikkate alınarak ücret alacağının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

1-Davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3’üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432’nci maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davacı temyizi yönünden kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7600, Karar No: 2010/9077, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7600 E.  ,  2010/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.01.2009 gününde verilen dilekçe ile 3402 sayılı Yasanın 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... parsel sayılı taşınmazda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işlemi ile taşınmaz sınırındaki fundalık, çalılık niteliğindeki bir miktar yerin taşınmaz kapsamına dahil edildiğini ileri sürerek işlemin iptalini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar, mahkemece işlem doğru olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali isteğine ilişkindir.

5304 Sayılı Kanunun 9.maddesi ile yapılan değişiklikten sonra anılan madde;

“Kadastro sırasında veya sonrasında yapılan işlemlerle geometrik durumları kesinleşmiş olan taşınmazlarda ölçü, sınırlandırma, tersimat ve hesaplamalardan doğan hatalar, ilgilinin müracaatı veya kadastro müdürlüğünce re’sen düzeltilir.

Düzeltme, taşınmaz malikleri ile diğer hak sahiplerine tebliğ olunur. Tebliğ tarihinden başlayan otuz gün içinde düzeltmenin kaldırılması yolunda

2010/7600 - 9077

sulh hukuk mahkemesinde dava açılmadığı takdirde, yapılan düzeltme kesinleşir.

Kadastro sırasında veya sonrasında yapılan işlemlerle kesinleşmiş olan taşınmazlarda, değişiklik işlemleri sırasında ortaya çıkan yüzölçümü farklılıklarından, kadastronun dayandığı teknik kurallarda belirtilen hata sınırları içinde kalanların re’sen düzeltilmesine Kadastro Müdürlükleri yetkilidir” şeklinde düzenlenmiştir.

Harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Türk Medeni Kanununun 719. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddeleri uyarınca harita ve krokisi kapsamı ile değer verilir. Harita ve krokiden diğer bir ifade ile mülkiyet hakkının kapsamından maksat sınır çizgileri değil haritanın gerçek ölçü değerleridir. 41. madde ile mülkiyet hakkının yatay kapsamının belirlenmesi ve taşınmazı komşu taşınmazlardan ayıran, ferdileştirilmesini sağlayan harita ve planlarda yapılan ölçü, sınırlandırma, tersimat veya hesaplama hatalarının düzeltilmesi amaçlanmıştır. Yapılacak düzeltme ile mülkiyet aktarımına neden olunmamaktadır. Kuşkusuz, mülkiyet aktarımına neden olan hatalar için çözüm açılacak tapu iptali ve tescil davasıdır.

Kadastro müdürlüğünün re’sen veya ilgililerin başvurusu üzerine yapacağı açıklanan düzeltme işlemlerini ilgililere tebliğinden sonra, ilgililerin sulh hukuk mahkemesine 30 gün içinde açacakları davada, düzeltme işlemi yararına olan kişi ya da kişiler hasım gösterilerek işlemin iptali istenebilir. Düzeltme işleminin kadastro müdürlüğünce re’sen yapıldığı durumlarda müdürlüğe karşı da dava yöneltilmelidir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve işlemin re'sen ... tarafından yapılmamış olmasına ve ... parsel sayılı taşınmaz lehine düzeltme yapılmış bulunmasına, parsel malikinin davada hasım olarak gösterilmesine göre ... aleyhine açılan davanın pasif dava ehliyeti bulunmadığından reddi gerekirken değişik gerekçelerle reddi doğru görülmemiş ise de hüküm bu davalı yönünden sonuç itibariyle doğru olduğundan ... aleyhine yöneltilen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda: ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında dere sınırındaki 420 numaralı kırık noktanın hatalı tersim edildiği gerekçesiyle düzeltme işlemi yapılmıştır. Mahkemece yapılan keşifte de düzeltme işleminin dayanağı rapor tekrar edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı gibi, tersimat hatasının bulunması halinde mahkemece taşınmaz başında yapılacak keşifte

2010/7600 - 9077

taşınmazın kadastro tespitine esas olan orjinal ölçü değerlerinin paftaya yanlış aktarılıp aktarılmadığının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekir(HUMK. m.281). Mahkemece taşınmaz başında keşif yapılmıştır. Ancak alınan bilirkişi raporu işlemi denetlemeye elverişli nitelikte değildir. Dere sınırındaki 420 numaralı kırığın ne şekilde hatalı tersim edildiği belirtilmediği gibi derenin yatak değiştirip değiştirmediği hususu üzerinde de durulmamıştır. Açıklanan nedenlerle taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak orjinal ölçü değerlerinin taşınmaza tam ve sağlıklı olarak uygulanması sağlanarak derenin değişken nitelikte bir sınır olduğu hususu da gözetilerek yeniden bilirkişi görüşüne başvurulması gerektiğinden eksik incelemeye dayalı hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1719, Karar No: 2021/1086, Tarih: 27.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1719 E.  ,  2021/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin temyizinin, düşme kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet Savcısının, mağdurlar ... ve ...’e karşı kasten yaralama suçundan verilen düşme kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- O yer Cumhuriyet Savcısının, mağdur ...’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Olay günü sanığın parkta oturmakta olan mağdurun yanına gelerek çantasını karıştırmaya başladığı, mağdurun çantasını alarak ayağa kalktığı,sanığında mağdurun yanında bulunan diğer mağdurlar ... ve ...’e yönelerek boğazlarını sıktığı olayda; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 35 maddesini oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında, uzlaştırma hususu da gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11177, Karar No: 2010/13934, Tarih: 19.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/11177 E.  ,  2010/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ortağı olduğu şirket borçları nedeniyle tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; 12.07.2010 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Dava konusu takibe konu 934,55 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması dava konusu miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2012/19373, Karar No: 2014/4367, Tarih: 10.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19373 E.  ,  2014/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, katılanın yanına giderek satılık yağ olup olmadığını sordukları, katılanın satılık yağı olduğunu beyan etmesi üzerine yağın litresini 6,00 TL'ye anlaştıkları, katılan ile oğlu olan tanık ...’ın yağ bidonunu depodan dışarı çıkararak tarttıkları, sanıkların yağ bidonunu 30 litre geldiğini beyan ederek 180,00 TL parayı ödedikleri esnada katılanın, almış oldukları yağın 80 litre olduğunu, yanlış tartıldığını beyan etmesine rağmen sanıkların parayı tanığa verip yağı araçlarına yükleyerek olay yerinden uzaklaşmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların birbirleriyle tutarlı tüm savunmalarında, katılandan 30 litre yağ satın aldıklarını, anlaştıkları bedeli ödediklerini belirterek suçlamaları kabul etmemeleri, yağın 80 litre olduğuna dair katılan ile tanığın soyut iddiaları dışında yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği hususları gözetilerek, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülemeyen temyiz itirazlarıyla reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3335, Karar No: 2013/6286, Tarih: 14.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/3335 E.  ,  2013/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/33220

MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/04/2010, 2008/377 (E) ve 2010/177 (K)

SUÇ : İştirak halinde kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık Abdullah hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Yaşar, Kadir, Ahmet ve Abdullah'ın mağdur Doğan'a yönelik suçlarının sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Yaşar ve sanık Kadir müdafiilerinin sübuta, sanık Ahmet müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrike vesaireye, sanık Abdullah müdafiinin sübuta, haksız tahrike vesaireye, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrike yönelen, katılan Doğan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde sanıklar Yaşar, Kadir, Ahmet ve Abdullah’ın birlikte hareket ederek mağdurun üzerine tiner döküp yaktıkları, etraftan gelen şahıslarca söndürülmeye çalışılarak hastaneye kaldırılan mağdurun, yüzünde, kafasında, sırtında, sağ ve sol eli ile parmaklarında, sağ ve sol kollarında, göğüs ön üst yan duvarda olmak üzere saçlı deriden her iki femoral bölgenin üst kısmına kadar olan alanda, vücudunun yüzde altmışlık bölgesinde üçüncü derecede alev yanıkları oluşmasına, el bileklerinde kontraktüre, parmaklarında deformiteye,göz kapaklarında ve dudaklarında çekilmelere, fasciatomi, trakeostomi, eskaratomi, debridman, kontraktür açılımı, eklem amputasyonu, dezartikülasyon uygulanmasına, çehrede sürekli değişikliğe, organ işlev yitimine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, eyleme bağlı kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, TCK.nun 82/1-b-e, 35.maddeleri gereğince hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, katılan Doğan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin CMUK'nun 326/son maddesine göre, sanıklar Yaşar ve Ahmet'in ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11803, Karar No: 2014/7673, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11803 E.  ,  2014/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/1928-2013/214

E.. Ö.. tarafından mirasçılık belgesi istemiyle açılan davanın kabulüne dair Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.02.2013 gün ve 1928/214 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Talepte bulunan E.. Ö.. vekili, mirasbırakan S.. K..'un 23/08/2004 tarihinde öldüğünü, mirasbırakanın mirasçıları aleyhine Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/947 esas saylı dosyasında açtıkları ortaklığın giderilmesi davasında veraset belgesi alınması için kendilerine yetki ve süre verildiğini açıklayarak mirasçılık belgesi verilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, talebin kabulüne, mirasbırakanın S.. K..'un mirası 1440 hisse kabul edilerek davacı ve diğer mirasçıları arasında paylaştırılmasına karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde talepte bulunan vekili tarafından vekiledenin ¼ olması gereken miras hissesinin 1/6 indirilerek azaltıldığı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 598. maddesi hükmünde başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, Sulh Mahkemesi'nce mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği, mirasçılık belgesinin geçersizliğinin her zaman ileri sürülebileceği açıklanmıştır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açıldığı gibi aynı kanunun 30. Maddesi hükmüne göre de; nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanması mümkün olduğu düzenlenmiştir. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, Hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re’sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olayda; mirasbırakan S.. K.. 23/08/2004 tarihinde dul ve çocuksuz olarak vefat ettiğine göre mirasbırakanın mirasçıları, ana ve babasıdır. Bunlar eşit olarak mirasçıdırlar. Mirasbırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır. Bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı takdirde, bütün miras diğer taraftaki mirasçılara kalır.(4721 S. TMK.nun md. 496).

Somut olayda; mirasbırakan S.. K.. 23/08/2004 tarihinde dul ve çocuksuz olarak vefat ettiğine göre mirasbırakanın mirasçıları, ana ve babasıdır. Bunlar eşit olarak mirasçıdırlar. Mirasbırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır. Bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı takdirde, bütün miras diğer taraftaki mirasçılara kalır.(4721 S. TMK.nun md. 496).

Mahkemece mirasçılara miras hisseleri belirlenirken, mirasbırakanın dayısı Hüseyin Mertler'in torunu olan S.. O.. 1990 yılında, eşi A.. R.. ise S..'tan sonra 1993 yılında ölmesine rağmen A.. R..'ya pay verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi (23/11/1990 yılında yürürlüğe giren 3678 sayılı Kanun ile yapılan değişilik öncesi TKM md. 444); ve yine mirasbırakanın teyzesi olan F.. 11.10.1918 tarihinde öldüğüne ve ölüm tarihine göre mülkte Feraiz hükümlerinin, arazide ise (06/03/1912-04/10/1926 tarihleri arasındaki ölümlerde) II. Tevsii İntikal Nizamnamesi Hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan hususlar gözetilerek, dosyayı, Feraiz ve İntikal hükümlerinden anlayan bir bilirkişiye tevdi ederek; mirasçılardan 743 sayılı TKM'nun yürürlüğünden önce ölenler olduğu takdirde mülkte feraiz hükümlerinin, arazide ise 06.03.1912 tarihine kadar ki ölümlerde 17 Muharrem 1284 tarihli İlk Tevsii İntikal Nizamnamesi, 06.03.1912 ile 04.10.1926 tarihleri arasındaki ölümlerde 21.02.1328 tarihli İkinci Tevsii İntikal Nizamnamesi hükümlerinin uygulanması, mirasçılardan 743 sayılı TKM ve 4271 sayılı TMK'nun yürürlüğünden sonra ölenler olduğu takdirde, mülk ve arazi ayrıt edilmeksizin Medeni Kanun hükümlerinin uygulanması bu suretle mirasçıların paylarının belirlenmesinden ibarettir. Bu yönler göz önünde tutulmadan yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açılanan nedenlerle; talepte bulunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14492, Karar No: 2017/22988, Tarih: 23.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14492 E.  ,  2017/22988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...köyü 43, 120 ve 206 parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.