muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3959, Karar No: 2019/14835, Tarih: 15.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3959 E.  ,  2019/14835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı “Alacaklıyı Zarara Uğratmak Kastıyla Mevcudu Eksiltmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, şikayete konu taşınmazın devir tarihinin 27/11/2012, aracın devir tarihinin ise 10/07/2014 olmasına rağmen, şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen fiillerin işlendiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 12/01/2016 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçiler vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7175, Karar No: 2021/2962, Tarih: 18.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/7175 E.  ,  2021/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 02.02.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23360, Karar No: 2018/418, Tarih: 25.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/23360 E.  ,  2018/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “ ...İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Kanun'da, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına imkan veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasa'nın 26/2. maddesi olduğu belirgindir. 506 sayılı Kanunun 26/2. maddesine göre, işkazası veya meslek hastalığı 3. bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir. Anılan madde kast/kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, hükme dayanak alınan kusur oran ve aidiyetlerinin maddî olayla uyum içinde olması gerekir. Bunun yanında somut davada ki gibi 3. kişinin kusurlu olduğu trafik iş kazalarında, 3. kişilerin sigortaladığı aracın sigorta şirketinin sorumluluğu da araç sürücüsünün kusuru oranındadır.

Somut olayda, mahkemece terditli olarak hazırlanan bilirkişi raporunda ki hangi kusur oranlarının hükme esas alındığının açıkça belirtilmediği gibi, davalı ...’ın zamanaşımı define yönelik talebi kararda tartışılmamış ve hakkında herhangi bir karar verilmemiştir. Ayrıca hükümde belirlenen toplam zarar ve devamında ki masraf kalemleri birbirini tutmamaktadır. Bu sebeple mahkemece yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, davaya konu kurum zararının her bir kalemi ayrı ayrı belirlenmeli ve karara esas alınan kusur karşılığına göre hüküm oluşturulmalıdır. Mahkemece belirtilen esaslara uygun olmayan yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır ve bozmayı gerektirir.

O hâlde, davalılardan ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/611, Karar No: 2014/2726, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/611 E.  ,  2014/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde taze fasulyenin üretim masrafının 882 TL, sofralık domatesin üretim masrafının 1.106 TL, sivri biberin üretim masrafının 950 TL olduğu halde Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/211 Esas; 2013/221 Karar sayılı (Dairemizin 2013/13953 Esas-2013/17641 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde taze fasulyenin üretim masrafının 495 TL, sofralık domatesin üretim masrafının 791 TL, sivri biberin üretim masrafının 629 TL olduğunun tespit edildiği, verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu Yenişehir ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2. ürün taze fasulye, domates ve sivri biberin 2012 yılı itibariyle, kuru ve sulu şartlarda, dekar başına ortalama verim, üretim gideri (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmasından,

2-Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından taze fasulyenin ortalama verimi 1.500 TL olması gerektiği halde 1.600 TL tespit edildiği ve böylece hükme esas alınıp verilere aykırılık teşkil ettiği, bahsedilen çelişkilerin giderilmesi için gerekli araştırmanın bilirkişiye yaptırılmasından,

3-Dava konusu taşınmazın 5 ve 32 nolu parseller üzerindeki vana sisteminden sulandığı bildirilmiş ise de; bu vananın DSİ ya da sulama birlikleri tarafından kurulan sistem gibi ortak sulama sistemi olup olmadığının ilgili kurumdan sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20931, Karar No: 2010/3127, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20931 E.  ,  2010/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26199, Karar No: 2024/15711, Tarih: 27.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/26199 E.  ,  2024/15711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2414 E., 2021/3 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/597 E., 2018/85 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk dere mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7038, Karar No: 2023/746, Tarih: 26.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/7038 E.  ,  2023/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/693 E., 2021/469 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/318 E., 2018/474 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacıya 26.02.2004 tarihli tahsis talebine istinaden bağlanan Bağ-Kur aylığına ilişkin mukteza tablosu, o dönem kurum tarafından kabul edilen çalışmalarına ilişkin hizmet döküm cetveli ve yine ilk bağlanan aylığın geçerli olması halinde kurum tarafından hangi dönemlerin sigortalılık süreleri olarak kabul edildiğine dair açıklamalarla birlikte ilgili tüm belgelerin celbi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1888, Karar No: 2013/7083, Tarih: 09.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1888 E.  ,  2013/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına gelen olmadı. Karşı taraf adına Av. ... geldi. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 17.12.2010 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1229, Karar No: 2023/937, Tarih: 08.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1229 E.  ,  2023/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı müteahhit arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince davalının müvekkiline 3 adet daireyi en geç 36 ay içerisinde yani 24.01,2016 tarihinde teslim edilmiş olacağının kararlaştırıldığını, ancak dava konusu dairelerin anahtarlarının 01.06.2018 tarihinde 28 ay gecikmeli olarak birçok eksiği ile birlikte müvekkiline teslim edildiğini, 8.kattan verilmesi gereken dairelerin 7.kattan verildiğini, sözleşmenin 9/b maddesi gereğince ayrıca daire başına 500,00 TL ödeneceğini bunun icra takibi yapılmış olduğunu, işbu davada dairelerin geç teslimi nedeniyle kullanılamaması dolayısıyla mahrum kaldığı kira geliri gibi zararlarına ilişkin olduğu, üç dairenin gecikilen süre için hesaplanacak zararına mahsuben şimdilik 100.000,00 TL 'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 24/01/2013 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 4.maddesinde dairelerin sözleşme tarihinden itibaren 36 ay içinde yapı kullanım izin belgesi alınmış olarak teslim edileceğinin hüküm altına alındığını, 9/b maddesi ile diğer zararlarla birlikte 500,00 TL gecikme tazminatı verileceğini, sözleşmeye konu dairelerin 01/06/2018 tarihinde teslim edildiğini, davacının bu düzenlemeyi ceza-i şart kabul edip müvekkili aleyhine 5.İcra Müdürlüğünün 2018/8540 sayılı dosya ile 28 aylık gecikmenin karşılığı 42.000,00 TL üzerinden takip başlattığını, müvekkili tarafından takibe itiraz edildiğini ve takibin durduğunu, icra takibine konu edilen bedelin ceza-i şart olmayıp gecikmeden ... diğer zararla birlikte kira alacağının karşılığı olduğunu, bu nedenle davacının eldeki davayı açmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, sözleşmenin 9/b maddesinde belirlenen bedelin diğer zararlarla birlikte her ay için belirlenmiş olan tazminat miktarı olduğundan eldeki davanın açılamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı vekili dairelerin geç teslim edilmiş olması nedeniyle dairelerin kullanılamaması/kiraya verilememesi nedeniyle tazminat talep etmiş ise de; davacının dava dilekçesinde sözleşmenin 9. maddesindeki daire başı 500,00 TL gecikme tazminatı için ayrı bir icra takibi başlatacaklarını belirtip dairelerin geç teslim edilmiş olması nedeniyle dairelerin kullanılamaması/kiraya verilememesi nedeniyle tazminat talebi iddianın ileri sürülüş şekline göre ifaya ekli ceza-i şart istemine ilişkindir. Teslimden sonra bu cezanın istenebilmesi, sözleşmede ihtirazi kayda gerek olmaksızın cezai şart istenebileceğine dair bir hüküm bulunmadıkça teslimin ihtirazi kayıtla yapılmasına bağlıdır. Açık feragat veya ifayı çekincesiz kabul halinde ceza-i şart isteme hakkı düşer. Somut olayımızda ise kat karşılığı inşaat sözleşmesinde ifaya ekli ceza-i şart istenebileceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı ve davacının ihtirazı kayıt koymadan daireleri teslim aldığı anlaşılmakla takdiri delil niteliğindeki bilirkişi raporlarına itibar edilmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili ile davalı müteahhit arasında Kayseri 8. Noterliği 03806 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği 24.01.2016 tarihinde teslim edilmesi gereken 3 adet dairenin 01.06.2018 tarihinde 28 ay gecikmeli olarak anahtarın kapıcıya bırakılması sureti ile fiilen teslim edildiğini, sözleşme uyarınca iskân ruhsatı alınmadığı için yapılan teslimin hukukî bir teslim olmadığını, 01.04.2019 tarihli Bilirkişi raporunda gecikme tazminatının 42.499,98 TL olduğunun tespit edildiğini, 04.03.2020 tarihli bilirkişi raporunda gecikme tazminatının 62.562,15 TL olacağının tespit edildiğini, müvekkilinin dairelerinin geç teslim edilmiş olması nedeniyle kullanamaması/ mahrum kaldığı kira geliri zararının tahsili için dava açıldığını, mahkemece davada ki talebin "ifaya ekli cezai şart" olduğundan bahisle davanın reddine karar verildiğini, oysa dava dilekçesindeki açık ifadeler ile belirttikleri kira kaybına ilişkin bu tazminatın yerel mahkemece yanlış değerlendirildiğini, taleplerinin kira kaybına ilişkin tazminat olduğunu, talep edilen bu tazminatın istenebilmesi için teslimde ihtirazi kayda veya sözleşmede hüküm bulunmasına da gerek olmadığını, rayiç değere göre kira kaybının belirlenerek tahsiline karar verilmesi gerektiğini, sözleşmenin 9.maddesinde belirtilen aylık 500 TL nin ceza-i şart olduğuna ilişkin itirazlarda bulunduklarını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki Müteahhit 4. Maddedeki şekil ve sürede, sözleşmeye uygun olarak işi bitirip mal sahibine verilecek daireleri teslim ve tescil etmediği takdirde diğer zararları ile birlikte mal sahibine her ay için daire başına ayrıca 500 (Beşyüz) TL gecikme tazminatı vermeye mecburdur. Bu gecikme 6 ayı geçtiği takdirde mal sahibi, sözleşmeyi feshederek uğradığı diğer zarar ziyanını istemek ve ayrıca eksik ve kusurlu işleri müteahhit hesabına tamamlattırmak ve düzeltmek hakkına sahiptir. Bu durumda davacı tarafça eldeki dava ile gecikme tazminatı istenmesinde sakınca yoktur. Zira, dava dilekçesinde sözleşmenin ilgili maddesinin gecikme tazminatı olarak yorumlandığı, belirlenen aylık maktu 500,00 TL gecikme cezasının (28 ay x 3 daire x 500,00 TL= 42.000,00 TL) davacı tarafça icra takibi yoluyla isteneceğinin belirtilmiş ve icra takibi de başlatılmış olduğu, eldeki davada ise belirlenen bu maktu tutarın 42.000,00 TL 'nin üstünü, yani anılan madde metninde geçen diğer zararlar kapsamında maktu rakamı aşan gecikme tazminatı zararını istediği anlaşılmakla, mahkemece belirlenen 62.562,15 TL gecikme tazminatının icra takibi ile istenilen 42.000,00 TL dışındaki bakiye miktarına dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/515 E. 2021/97 K sayılı kararının yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 20.562,15 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri