muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/102, Karar No: 2009/448, Tarih: 06.02.2009

malı niteliğinde mera olup olmadığı yolunda tesbit tutanağı bilirkişilerinden de ayrı ayrı ayrıntılı, gerekçeli, olaylara dayalı somut bilgiler alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli,dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğu saptandığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı gözönünde tutulmalı, uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmazlar bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, çekişmeli taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taşınmazlarda taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu taşınmazların diklik açısı belirlenmeli, haritada diklik açısı yan kesit krokisinde açıkça gösterilmeli, ve münhanilerle işaretlenmeli, gözlemdeki bu olgular ayrıntılı şekilde keşif tutanağına aynen geçirilmeli, dıştan komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazların toprak yapısı mukayese yapılmalı, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmış ise anılan taşınmazların tesbit tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, bir kayıt ve belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parseller yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği irdelenip incelenmeli,davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi, sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı somut bilgiler alınmalı, özellikle uzman bilirkişi fen elemanından keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini aynen yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli yargı denetimine açık haritalı raporlar alınmalı, deliller değerlendirilirken kadastro davalarında taşınmazların tesbitlerinin yapıldığı günde yürürlükte bulunan tapulama yasasında bölge sınırlarının gözönüne alındığı halen yürürlükte bulunan 3402 sayılı kadastro kanununda ise çalışma alanı sınırlarının dikkate alındığı düşünülerek mülki sınırlarda idari merciler tarafından yapılan sınır değişikliğinin bölge ve çalışma alanı sınırları değiştirmeyeceği düşünülmeli, bu nedenle bölge ve çalışma alanı sınırları esas alınmalı, yukarıda belirtildiği üzere bozma kararı gerekleri tümü ile ve tam olarak yerine getirtilmeli, iddia ve savunma doğrultusunda

bulunan tapulama yasasında bölge sınırlarının gözönüne alındığı halen yürürlükte bulunan 3402 sayılı kadastro kanununda ise çalışma alanı sınırlarının dikkate alındığı düşünülerek mülki sınırlarda idari merciler tarafından yapılan sınır değişikliğinin bölge ve çalışma alanı sınırları değiştirmeyeceği düşünülmeli, bu nedenle bölge ve çalışma alanı sınırları esas alınmalı, yukarıda belirtildiği üzere bozma kararı gerekleri tümü ile ve tam olarak yerine getirtilmeli, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirildikten sonra kesinleşen yönler gözönüne alınarak toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14,14/son 16/B,18 ve anılan yasanın geçici 4 ve değişik 5

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Yenipınar Köyü Tüzel Kişiliği ve ...ile davalı ...’nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine,6.2.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2687, Karar No: 2018/1549, Tarih: 27.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2687 E.  ,  2018/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, (Değişen suç vasfı nedeniyle tehdit), 6136 sayılı Yasa’ya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa’ya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;Yargılanacak her uyuşmazlık da; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikler vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Sübut maddi mesele olup, bu konu geçmişteki olayı zihnimizde yaratmak, yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra olaya uygulanacak hukuki norm ve bunun olayın tipine uygun olup konusuna sonuç çıkarılır. Maddi durum

tesbiti hukuki durumun tespitidir. Olayın faillerinin kim olduğu ve bunları ceza hukuki karşısındaki sorumlulukları öncelikle olayın belirlenmesiyle mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilinir. Ceza muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Maddi gerçeğe ulaştırılacak araç ise delillerdir. Deliller; sanık açıklaması, tanık açıklamaları, bunların dışında açıklamalar, kolluk, Savcı, Hakim tutanakları, Ses vs. gibi ayrıma tabi tutulabilinir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakim lehe ve aleyhe delilleri araştırıp, tam bir inançla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış olarak sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeği olayın bir bütünü ve parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza mahkemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Eylem ve eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için önce işlenip işlenmediğinin çözümü ile başlanır. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını yorum ile nasıl kanıya ulaştığını denetlenebilir olarak kararın gerekçesinde göstermek zorundadır.

Bu açıklama ışığında somut olaya gelince;

Bu açıklama ışığında somut olaya gelince;

Yakınan 27.06.2013 tarihinde kollukta verdiği ifadesinde özetle; “Yaklaşık beş senedir tanıdığı sanık ile arasında hiçbir hukuki alışveriş olmadığını, yanına devamlı gelip kendisinden para istemesi üzerine iki defa para verdiğini, bir ay kadar önce yine yanına gelen sanığın, haraç vermesini istediğini, ancak bu olayın üzerinde durmayıp şikayetçi olmadığını, olay günü saat: 23:45 sularında ikametinin önünde bulunmakta iken, sanığın elinde tuttuğu siyah renkli tabancayı gösterip “....çocuğu, bana 50-TL. para vereceksin, yoksa senin....” diyerek hakaret ve tehditte bulunduğunu, bunun üzerine para getirme bahanesiyle evine çıkıp cep telefonunu da kapattığını, kısa bir süre sonra sanığın aşağıdan bağırıp hakaret ederek “...bu saatten sonra senden nasıl para alıyorum göreceksin” dediğini ve ardından üç el silah sesi duyduğunu, mermilerden birinin ikametlerinin camına isabet ettiğini, sanığın daha sonra yine yukarı doğru bağırarak “şimdi arabalarının da ...” diye hakaret ettiğini” beyanla şikayetçi olduğu,

Mahkeme huzurunda alınan ifadesinde ise; "Ben sanıktan şikayetçi değilim davaya katılmak istemiyorum, önceden sanık benim yanımda çalışırdı, olay günü telefonda küfürleştik bundan dolayı kendisi benim evimin önüne gelerek ateş etti, kurşunlardan üç tanesi benim evimin camına isabet etti kendisinden şikayetim yoktur"

dediği, karakolda vermiş olduğu ifadesi ile çelişki görülerek sorulması üzerine de: "Aramızda alacak verecek meselesi kendisinin benim yanımda çalışması nedeni ile bir

miktar alacağı vardı bundan dolayı aramızda sıkıntı çıkmıştır, teleondaki tartışma ve ateş etme bundan dolayı meydana gelmiştir, başka bir problemimiz yoktu, bende kendisinden davacı ve şikayetçi değilim" şeklinde beyanda bulunduğu,

Sanığın 27.06.2013 tarihinde kollukça alınan savunmasında; “yakınan ...’nın işlettiği Borsa İlköğretim Okulu’nun ilerisinde bulunan oto galerisinde çalıştığını, patronunun kendisini illegal faaliyetlerinde fedai olarak çalıştırmak üzere yanına aldığını, alacaklarını istemeye gelenlere “cezaevinden yeni çıktı” diyerek kendisini gösterip öne sürdüğünü, anılan işletmeye 5.000.-TL para vererek ortak olduğunu ve bunun karşılığında da hiçbir belge almadığını, olay günü saat 23:00 sularında alkol aldığını ve “evime gel görüşelim, sana biraz para vereyim” diyen mağdurun evinin önüne gittiğini, evinin penceresinden “bir daha yanına gelmemesini ve kendisinde herhangi bir alacağının olmadığını” söyleyip hakaret etmesi üzerine, sinirlerine hakim olamayıp üzerinde taşıdığı tabanca ile üç kez ateş ettiğini”,

Mahkeme huzurunda da "Ben daha önce Önder'in yanında çalışıyordum, bununla bir alacak verecek davamız oldu, ben olayın olduğu gün alkollüydüm, yanımda ...'de vardı, ben ... ile konuşmak istedim, bana evin oraya gelmemi söyledi evin oraya gittiğimde, ben kendisini aşağıya çağırdım, ben alkolün etkisi ile müştekiyi korkutmak amacıyla havaya ateş etmek istedim, o esnada silah mermisi evine isabet etmiş, benim kendisi ile bir husumetim yoktur, ben sanığın yanına çalışmak için girmiştim bu nedenle ondan alacağım vardı, 4300.-TL kadar alacağım vardı ben bu alacağımı istedim bu nedenle bu olay meydana geldi" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Öncelikle taraflar arasındaki hukuken korunan bir alacak borç ilişkisinin bulunup bulunmadığı duraksamasız saptanmadan, tamamı sözlü anlatımdan oluşan ve aşamalarda birbiri ile çelişen taraf anlatımlarından hangisine ne gerekçeyle üstünlük tanındığı açıklanmadan, vicdanı kanı ilkesine uygun gerekçelendirilebilinir ve temyiz mercii tarafından denetlenmesi mümkün sonuca nasıl ulaşıldığı da gösterilmeden eksik soruşturma ile yetinilip yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18077, Karar No: 2013/30751, Tarih: 25.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18077 E.  ,  2013/30751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adıyaman Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/15809, Karar No: 2015/31676, Tarih: 10.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15809 E.  ,  2015/31676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/142128

MAHKEMESİ : Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2011/152 (E) ve 2014/147 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianame metninde sanığın, müştekinin ayaklarına vurmak suretiyle müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığının yazılı olması karşısında tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8261, Karar No: 2010/15648, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8261 E.  ,  2010/15648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir. Somut emsal olarak incelenen taşınmaz dava konusu taşınmaza göre büyük yüzölçümlü olduğundan, emsal kabul edilemez.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Görevsizlik kararı öncesine ait yargılama giderlerinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31464, Karar No: 2013/8968, Tarih: 12.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31464 E.  ,  2013/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili, borçlu belediyenin banka hesabının haczi talebi üzerine icra müdürünün re'sen "kamuya tahsisli değil ise" ibaresi ekleyerek müzekkere yazdığını, kamuya tahsisli iddiasının borçlu tarafından ileri sürülebileceğini ileri sürerek icra müdürlüğü işleminin iptalini istemiş, mahkemece, 6352 SY. 16. madde ile değişik İİK.82 maddesi uyarınca icra müdürünün takdir yetkisinin bulunduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

6352 Sayılı Kanunun 16. maddesi ile değişik İİK. 82/son maddesine göre  İcra memuru, haczi talep edilen mal veya hakların haczinin caiz olup olmadığını değerlendirir ve talebin kabulüne veya reddine karar verir.

Aynı kanunun 'Gözetim ve Denetim' başlıklı 13. maddesinde ise İcra ve iflas dairelerinin, 4 üncü maddedeki esaslara göre icra mahkemesi hakiminin daimi gözetimi ve denetimi altında olduğu belirtilmiştir.

Yukarıdaki kanun maddeleri uyarınca icra müdürünün haczedilemeyen mallar hakkında talebi reddetme yetkisi bulunmaktadır. Ancak bu takdir yetkisinin her olayda somut olarak denetlenmesi gerekmektedir.

Belediyeye ait banka hesaplarının haczi talebi değerlendirilirken;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur.

Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası andlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası andlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir.

Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı, Kuzu - Türkiye Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM’si, AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı, Kranta  -  Türkiye Davası ve 18 EKİM 2005 tarih, 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Madde de açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucu

doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Bu durumda, mahkemece, haczi talep edilen banka hesabı ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankalardan getirtildikten ve Belediyeden hesaplardaki paraların nitelikleri ayrıntılı olarak sorulduktan sonra bu hesaplara yatan paraların nitelikleri incelenmeli, gerektiğinde defter ve kayıtlar ve banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra haczedilen paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği takdirde) haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Hesabın yukarıda açıklandığı üzere havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

Eksik inceleme yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.