muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11678, Karar No: 2014/13240, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11678 E.  ,  2014/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/1243-2013/990

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.039,36 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 19.2.2006 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş,davalı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını,taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır.Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.039,36 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 19.02.2014 tarih ve 2013/124 esas 2013/990 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalılar arasında düzenlenen 14.2.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış

oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 14.02.2014 tarih ve 2013/124 esas 2013/990 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14513, Karar No: 2010/21761, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14513 E.  ,  2010/21761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/728, Karar No: 2013/5510, Tarih: 27.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/728 E.  ,  2013/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

28 m2'lik taşınmaza 7956 m2 büyüklüğündeki taşınmazın emsal alınması nedeniyle bilirkişi raporunun gerçekçi olmadığı ve yanıltıcı sonuçlara neden olacağı kanaati uyanmaktadır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14919, Karar No: 2014/379, Tarih: 14.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/14919 E.  ,  2014/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/17-2013/366

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda 10.719,39-TL'ye hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 15.248,86-TL'ye hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3677, Karar No: 2011/7512, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3677 E.  ,  2011/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... köyü 101 ada 41 parsele ait kesinleşme şerhli kadastro tutanak aslının, kesinleşmişse tapu kaydının, davalı ise dava dosyası aslının,

2- Dava konusu parsellerin tespitine esas alınan Mart 926 tarih 223 sıra, Mart 979 tarih 2 sıra ve Mart 979 tarih 3 sıra nolu tapu kayıtlarının, dava dışı revizyon gördüğü tüm parsellerin kadastro müdürlüğünden sorularak tespiti ve revizyon gördüğü ve bu davada dava konusu olmayan tüm parsellerin kadastro tutanak örneklerinin temin edilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16450, Karar No: 2012/897, Tarih: 24.01.2012

13. Hukuk Dairesi 2011/16450 E., 2012/897 K.

**13. Hukuk Dairesi 2011/16450 E., 2012/897 K.**

**- HUKUKEN GEÇERSİZ SATIŞ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

- 1512 S. NOTERLİK KANUNU [ Madde 60 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıların murisi H..... Y...'den davalılara intikal eden Kozan İlçesi, A...... Köyü, Göller mevkiinde bulunan 142 ada 125 parsel sayılı taşınmazı, 02.04.2006 tarihinde haricen düzenlenen satış sözleşmesi ile davalılardan satın aldığını, ancak taşınmazın tapuda devrinin yapılmadığı gibi, ödemiş olduğu 19.500,00 TL satış bedelinin iade edilmediğini, davalıların sebepsiz olarak zenginleştiklerini ileri sürerek, ödediği bedelin denkleştirici adalete göre ulaştığı alım gücü karşılığı tespit edilerek, satış tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile de, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, talep miktarını bilirkişi raporuna göre belirlenen 30.212,42 TL'ye çıkarmıştır.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazın satış tarihinden itibaren davacı tarafından kullanıldığını, tapu devrini vermeye de hazır olduklarını savunarak, davanın reddini dilemişler, diğer bir kısım davalılar ise, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 17.6.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 30.212,42 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında haricen düzenlenen taşınmaz satış sözleşmesi nedeniyle, davacı tarafından davalılara 19.500,00 TL ödendiği, ancak tapuda resmi satışın yapılmadığı anlaşılmakta olup, satış tarihi itibariyle tapulu olan taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir. (MK.706, BK.213, Tapu K.26 ve Noterlik K.60 maddeleri) Bu durumda taraflar sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre karşılıklı olarak verdiklerini iade ile yükümlüdürler. Davacı, satın almış olduğu taşınmazı iade etmeden ödediği satış bedeli için faiz de talep edemez. Mahkemece ödenen satış bedelinin, denkleştirici adalete gore dava tarihi itibariyle ulaştığı alım gücü karşılığının tahsiline karar verildiğine göre, davacının zilyetliğinde bulunan taşınmazın da davalılara iadesine, hükmedilen alacağa taşınmazın iadesi tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, açıklanan bu husus gözardı edilerek, taşınmazın iadesine karar verilmediği gibi, hükmedilen alacağa da dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın 'Hüküm' başlıklı bölümünün (1) no'lu bendinde bulunan (Açılan davanın kabulüne) sözlerinden hemen sonra gelmek üzere, (taşınmazın davalılara iadesine) sözlerinin yazılmasına, aynı bendin birinci ve ikinci satırında bulunan (...dava tarihinden itibaren) sözlerinin karardan çıkarılarak, yerine (...taşınmazın iade tarihinden itibaren) sözlerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3025, Karar No: 2019/5536, Tarih: 16.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3025 E.  ,  2019/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, öldürmeye yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ...'in maktul ...'a yönelik kasen öldürme eylemi için TCK'nin 37/1, 81/1, 53/1-2-3, 63, 58. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün istinaf isteminin esastan reddine,

2- Sanık ...'nun maktul ...'a yönelik kasen öldürme eylemi için TCK'nin 37/1, 81/1, 53/1-2-3, 63, 58. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün istinaf isteminin esastan reddine,

3- Sanık ...'nun maktul ...'a yönelik kasen öldürme eylemi için TCK'nin 37/1, 81/1, 53/1-2-3, 63, 58. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün istinaf isteminin esastan reddine,

4- Sanık ...'nun maktul ...'a yönelik kasen öldürmeye yardım etme eylemi için TCK'nin 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükmün istinaf isteminin esastan reddine,

5- Sanık ...'ın maktul ...'a yönelik kasen öldürmeye yardım etme eylemi için TCK'nin 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükmün istinaf isteminin esastan reddine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar...,.., ve... hakkında maktul ...’ye yönelik kasten öldürme suçlarından TCK'nin 81. maddesi uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezasıyla, sanıklar... ve... hakkında ise maktul ...’yi yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından TCK’nin 81, 39 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik olarak sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.03.2018 gün ve 2018/231 esas, 2018/273 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanıklar... ve... müdafilerinin yardım etme şartlarının oluşmadığına, sanık ... müdafiinin sübuta, suç niteliğine, meşru savunmaya, cezadan takdire bağlı indirim yapılmasına, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, sanık ... müdafiinin sübuta, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 16/12/2019 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/353, Karar No: 2017/1163, Tarih: 06.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/353 E.  ,  2017/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı 13.07.2015 tarihinde haciz ve tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile 05.05.2015 tarihli kira alacağı 20.000,00 TL, 01.06.2015 tarihli kira alacağı 50.000,00 TL ve 01.07.2015 tarihli kira alacağı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL kira alacağının faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı borçluya ödeme emri 15.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kiracının takibe itiraz etmemesi üzerine takip kesinleşmiştir.

Davacı, İcra Mahkemesi'ne başvurarak tahliye talebinde bulunmuştur.

Dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir tebligat davalının daimi işçisi sıfatıyla Necmettin Başkaya imzasına tebliğ edilmekle birlikte, davalı cevap dilekçesi vermediği gibi duruşmaya da katılmamıştır. Mahkemece, borçlu takibe itiraz etmediği gibi 30 günlük yasal süre içerisinde takip konusu kira borcunu da ödemediği, bu nedenle temerrüt şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere HMK'nun hukuki dinlenilme başlıklı 27.maddesi uyarınca davanın tarafları, kendi haklarıyla bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını da içerir. Bu kapsamda kural olarak, duruşma yapılması zorunlu olan çekişmeli yargıda hakim, Kanunun gösterdiği istisnalar dışında tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için Kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez.

Hukuki dinlenme hakkının gereği olarak, taraflar duruşmaya çağrılmadan hüküm verilememesi, Anayasa'nın 36. maddesiyle düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin, doğal bir sonucudur. Aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının da en önemli unsurudur. Savunma hakkını güvence altına alan T.C. Anayasası'nın 36.maddesi ile 6100 sayılı HMK'nun 27. maddesinde açıkça belirtildiği üzere, Mahkemece davalı taraf, dinlenmek ve savunması alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmeden hüküm verilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre, belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını yapanlar, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur ve işçilerinden birine yapılır.

Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre, belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını yapanlar, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur ve işçilerinden birine yapılır.

Somut olayda; davalı ...’a gönderilen dava dilekçesi ve duruşma günü “daimi işçisi Necmettin Başkaya” imzasına tebliğ edilmiş olup, davalı tarafından böyle bir işçisi bulunmadığı gerekçesiyle tebligata itiraz edilerek, dosyaya SGK Genel Müdürlüğü sigortalı hizmet listesi kayıtları sunulmuştur. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, Hakim tarafından re’sen her aşamada dikkate alınmalıdır. Buna göre, mahkemece davalıya dava dilekçesi tebliğine ilişkin tebligat parçasında ismi geçen “Necmettin Başkaya”nın davalı yanında çalışıp çalışmadığı araştırılarak, sonucuna göre taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi zorunlu olup, kararın açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiylea karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14655, Karar No: 2014/15442, Tarih: 07.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14655 E.  ,  2014/15442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ...2. Aile Mahkemesi ile ...1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, küçükler ... ve ...ın nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesi, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda; küçükler ... ve ...'in gerçekte ... ve ...'dan olduğu halde nüfus kaydında ...ve ...'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesi talep edilmektedir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.