muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5674, Karar No: 2011/5000, Tarih: 26.04.2011

Karar, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7107, Karar No: 2022/2572, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/7107 E.  ,  2022/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5646, Karar No: 2011/16373, Tarih: 17.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5646 E.  ,  2011/16373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bozma kararına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Dairemizin bozma kararında;

"Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ..........Kanarya Mahallesinde, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre, dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri karşılaştırılmak suretiyle değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,"nden bahisle yazılı diğer nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararından sonra bilirkişi kurulu değiştirilmeden, aynı emsaller incelenmek suretiyle alınan ek rapora göre karar verilmesi,

2)Dava dilekçesinde ecrimisil talebinde bulunulmuş olup, bu talep yönünden ret kararı verilmiş olmasına rağmen, davalı idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6959, Karar No: 2010/12846, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6959 E.  ,  2010/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1782, Karar No: 2022/3179, Tarih: 23.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1782 E.  ,  2022/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Dosyanın incelemesinde; davalı vekili Av. ... tarafından sunulan 14/01/2022 tarihli dilekçe ile tarafların sulh olduğunu beyan ettiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4256, Karar No: 2018/2919, Tarih: 17.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/4256 E.  ,  2018/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka suçtan dolayı farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilip esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken, yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3537, Karar No: 2022/507, Tarih: 24.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3537 E.  ,  2022/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın ... sitesinin yöneticisi olduğu, apartmanın su depolarının içinin ve dışının boyanması için komşusu olan ve boyacılık yaptığını bildiği diğer sanık ...’a bu boyama işini götürü usulü olarak verdiği, boya için gerekli malzemeleri sanık ...’un aldığı, boya işi için tanık ... ile beraber müştekilerin beyanından da anlaşılacağı üzere maktül ...’ı da yevmiyeli işçi olarak çalıştırdığı, sanık ..., tanık ... ve maktülün 19.08.2006 günü boyama işine başladıkları, 20.08.2006 günü maktül ...’un depodaki boyanın nasıl olduğuna bakmak için su deposunun içine girdiği, bu sırada sanık ...’un deponun hemen yanında bulunduğu ve deponun içini görmek için prize takılmış bir kablonun ucuna bağlı ampulü deponun içine sarkıttıkları ve bu şekilde deponun içini kontrol ettikleri sırada çalışan ampulün ısınmasıyla deponun girişinde bulunan su şamandırasının bozuk olması ve demirle şamandıraya dokunulması sonucu su fışkırdığı, fışkıran suyun kızgın olan ampule değerek patlattığı, çıkan alevin ve kıvılcımın boya nedeni ile biriken gazı tutuşturması ile patlama meydana geldiği, deponun içinde bulunan maktülün yanarak öldüğü olayda; mahkemece hükme esas alınan ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılan ... Teknik Üniversitesi emekli öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 14.02.2020 tarihli rapora göre, sanık ...'nın yöneticisi olduğu apartmanın su depolarının içinin ve dışının boyanması işi için profesyonel bir firmadan teklif alarak işi yaptırtmak yerine, komşusu olan ve bu konudaki bilgi birikimi kısıtlı olan bir kişiye boyama işini yaptırdığı için kazanın meydana gelmesinde alt düzeyde tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği, hakkında yükümlülük kararı belirlenmeyen ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk bulunmadığı halde adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tespitine, illiyet bağının kesildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2198, Karar No: 2013/4911, Tarih: 21.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/2198 E.  ,  2013/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanıklar ... ve ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair, Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 20/03/2008 tarihli ve 2006/520 esas, 2008/85 sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2012 gün ve 303879 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede: “Dosya kapsamına göre suç tarihinin 11/06/2006 olması ve anılan kararda cezanın "tahfîfen" verildiğinin belirtilmesi karşısında, 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine eklenen "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sının, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sının da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki hükmün suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenleme gözetilmeden, sanıkların üzerine atılı hakaret suçuna ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesinde yer alan cezanın alt sınırının 5 tam gün adlî para cezası olarak belirlenmesi yerine 90 tam gün adlî para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanıklar ... ve ... hakkında, hakaret suçundan açılan kamu davasında, Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 20/03/2008 tarihli ve 2006/520 esas, 2008/85 sayılı kararı ile, Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, yoklukta verilen kararın tebliğ edilerek sanık ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... yönünden ise, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24/04/2012 tarihli ve 2010/19157 esas, 2012/9750 sayılı kararı ile, hakaret suçu yönünden verilen cezanın miktarına göre hüküm tarihi itibariyle kesin olduğundan, temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Seçimlik cezanın öngörüldüğü, TCK’nın 125/1. maddesinde yer alan hakaret suçunda, müeyyide olarak adli para cezası seçildiğinde, 11/06/2006 olan suç tarihi itibariyle, adli para cezasına ilişkin gün alt biriminin kaç gün üzerinden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Seçimlik cezanın öngörüldüğü, TCK’nın 125/1. maddesinde yer alan hakaret suçunda, müeyyide olarak adli para cezası seçildiğinde, 11/06/2006 olan suç tarihi itibariyle, adli para cezasına ilişkin gün alt biriminin kaç gün üzerinden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde; “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir…..” aynı Kanun’un 52/1. maddesinde ise; “(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir…..” hükümlerine yer verilmiştir.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK’nın 52/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırının beş günden az olamayacağının belirtilmesi ve aynı yasanın 125/1. maddesinde alt sınırı açıklanmaksızın seçimlik adli para cezasının öngörülmesi nedeniyle, hakaret suçundan dolayı adli para cezasının tercih edilmesi ve alt sınırdan uygulama halinde, 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekmekte iken, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasayla değişik TCK’nın 61/9. maddesinde; "adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" kuralı kabul edilmiştir. Ancak sözü edilen yasal değişikliğin yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlar bakımından, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca önceki hükmün ve dolayısıyla alt sınır olarak 5 gün adli para cezasının esas alınması gerekmektedir. İncelenen dosyada mahkemece "takdiren ve tahfifen ceza tayin edildiği" belirtilmesine karşın, temel ceza olarak 90 gün adli para cezasının uygulanmış olması, yukarıda açıklanan kanun hükümleri uyarınca hukuka uygun bulunmamıştır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden;

1- Hakaret suçundan sanıklar ... ve ... hakkında, Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen, 20/03/2008 tarihli ve 2006/520 esas, 2008/85 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden;

1- Hakaret suçundan sanıklar ... ve ... hakkında, Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen, 20/03/2008 tarihli ve 2006/520 esas, 2008/85 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık aynı yasa maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanıklara daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, sanıkların 5 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMALARINA,

3-TCK’nın 52/2. maddesi gereği, sanıkların ekonomik durumu ve mahkemece belirlenen miktara göre, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanıkların 100 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMALARINA, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12434, Karar No: 2012/365, Tarih: 19.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12434 E.  ,  2012/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 1.6.2011 gün ve 37-176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1-Çekişme konusu 8480 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının (kütük sayfasının) ilgili merciinden temini ile evraka eklenmesi,

2-492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı yasanın 16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür. Öte yandan, HUMK'nun 434/I. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nun 434/III. fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, temyize esas harcın tümü alınmadan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK'nun 434.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden temyiz harcının tamamının tahsil edilmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23236, Karar No: 2013/6983, Tarih: 12.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/23236 E.  ,  2013/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılması suretiyle CMK'nın 191/1. maddesine muhalefet edilmesi

2-Mağdur Timur Derin'in 18 yaşından küçük olması karşısında, dinlendiği sırada görüntülü ve sesli kayıt yapılmayarak CMK'nın 52/3-a maddesine mağdurun dinlendiği sırada psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi hazır bulundurulmayarak CMK'nın 236/3. maddesine aykırı davranılması,

3- TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

5- Sanığın, daha önce şartlı tahliye edildiği önceki mahkumiyetine ilişkin cezanın çektirilmesi konusunda mahkemesine bildirimde bulunulması ile yetinilmesi gerekirken, aynen infaz kararı verilmesi,

6- Mağdur ...'in hükümden sonra verdiği 18/07/2008 havale tarihli dilekçesindeki açıklamalarının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.