muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/779, Karar No: 2012/6795, Tarih: 06.07.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/779 E.  ,  2012/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, Madenli Belediye Başkanlığı, dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.06.2006 gün ve 571/173 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı 9350,48 m2 yüzölçümündeki taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, davacı lehine kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalı Madenli Belediyesine dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmiş olmasına rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 9350,48 m2'lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastroca tespit dışı bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümleri uyarınca tescili isteğine ilişkindir. Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısında, tescil konusu taşınmazın 1926 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında "dere yatağı" niteliğiyle tespit dışı bırakıldığı bildirilmiştir. Bu nitelikle tespit dışı bırakılan bir yer kural olarak; TMK.nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddelerinde düzenlenen Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden sayılır. Böyle bir yerin zamanaşımı yoluyla kazanılması ve özel mülkiyet şeklinde tapuya tesciline karar verilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesindeki koşullar altında imar ve ihya edilerek kültür arazisi haline getirilmiş olması ve bu olgunun tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar kazanma koşullarının geçmiş olması gerekir. Dava konusu taşınmaz Zilli Deresi yatağı üzerinde yer almaktadır. Böyle bir yerin kazanılabilmesi için derenin aktif yatağı ve etki alanında kalmaması, nitelik itibariyle kazanmaya elverişli yerlerden bulunması gerekir. Jeolog uzman bilirkişi Uğur Bedir tarafından düzenlenen 03.03.2005 havale tarihli raporu ile ziraatçı uzman bilirkişi Şükrü Bostancı'nın düzenlemiş olduğu raporlarda, “dava konusu taşınmazın Zilli Deresi taşkın düzlüğü kenarında olduğu, derenin taşıdığı çakıl, kaya ve bloklarının temizlenerek üzerlerinin ıslah edildiği, dışarıdan tarım toprağı taşınarak bugünkü formuna kavuşturulduğu, halen taşınmazın içinde dereotu sebzesinin ekili bulunduğu” bildirilmiştir. Ayrıca, teknik bilirkişinin ölçekli kroki ve raporunda dava konusu taşınmazın Zilli Deresine bitişik konumda olduğu görülmektedir. Her ne kadar Kadastro Müdürlüğünden alınan yazı cevabında taşınmazın dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı bildirilmiş ise de, somut ve bilimsel verilere dayalı olarak uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu taşınmazın öncesinde, derenin yatak değiştirmesi ile meydana gelen çakıl ve kaya bloklarından oluşan bir yer olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın içtihatlarına göre böyle bir yerin imar ve ihya yoluyla kazanılması mümkün olmadığı gibi güçlendirmek amacıyla getirilen toprak dışında, yoğun bir toprak taşınarak kaya bloklarının üzerinin doldurulması ve tarım arazisi haline dönüştürülmesi de ihya sayılmamaktadır. İhyadan amaç; yoğun emek harcayarak ve para sarfederek işlenmemiş toprakların tarım arazisi haline getirilmesidir. İhya olmaksızın veya ihyayı gerektirmeyen taşınmaza toprak taşımak suretiyle yapılan güçlendirme, yani çalışma iyileştirme niteliğinde sayılır. Dava konusu taşınmazın açıklanan ve belirlenen niteliği karşısında böyle bir yerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Kaldı ki tescili istenen taşınmaz yağmur, sel, kar ve benzeri suları taşıyan bu haliyle doğal afetleri önleme görevi bulunan Zilli Deresinin taşkın ve etki alanı altında bulunan böyle bir yerin zilyetlik imar ve ihya ile de edinilmesi olanaklı değildir

. Dava konusu taşınmazın açıklanan ve belirlenen niteliği karşısında böyle bir yerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Kaldı ki tescili istenen taşınmaz yağmur, sel, kar ve benzeri suları taşıyan bu haliyle doğal afetleri önleme görevi bulunan Zilli Deresinin taşkın ve etki alanı altında bulunan böyle bir yerin zilyetlik imar ve ihya ile de edinilmesi olanaklı değildir. Tüm bu belirlemeler karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, maddi olay ve kanıtlar yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 06.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2416, Karar No: 2011/7401, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2416 E.  ,  2011/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVALILAR :1-Sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. ...

2- ... vek. Av. ...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 2003-2005 yılları arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren kooparatife ait işyerinde demir bağlama işçisi olarak 2003 yılının Ocak ayından 2005 yılı Haziran ayına kadar hizmet akdiyle çalıştığının tespitine ve iş verenin ödenmeyen sigorta pirimlerini cezalı olarak ödemesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüyle, davacının davalı kooperatif işyerinde hizmet akdi ile günlük 22,99 TL net ücretle 01.05.2003 – 31.03.2004 ve 01.01.2005 – 27.06.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitine,fazla talebin reddine, işverenin ödenmeyen sigorta primlerinin cezalı olarak ödenmesi işlemi idari bir işlem olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı kooperatif ile davacı arasındaki hukuki ilişkinin hizmet aktine mi, yoksa istisna (eser) aktine mi dayalı olduğu noktasında toplanmaktadır.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hukuki ilşkinin hizmet akdine dayanmasıdır. Hizmet akdi, B.K. 313. maddesinde belirlendiği üzere iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü “hizmet sözleşmesi” bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içersinde, işveren emir ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir. Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar.

.../....

-2-

.../....

-2-

Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bilfiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

Yasanın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasanın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Borçlar Kanununun 353. maddesinde düzenlenen istisna akti ise "İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizameder"şeklinde tanımlanmaktadır. İstisna akdinde ise; bir eserin ücret karşılığında yaratılması asıldır. İstisna akdinde, ücretin tesbitinde eser göz önünde tutulur. İş sahibinin talimat verme yetkisi ise, elde edilecek sonuç içindir. Halbuki hizmet aktinde emir ve talimat yetkisi, işçinin çalışma yerinin işe başlangıç ve sona eriş saatinin işverence tesbiti biçimindedir. Hizmet akdinin belirleyici ve ayırıcı unsurları "zaman ve bağımlılık" dır. Başka bir anlatımla, "zaman ve bağımlılık" unsurlarını birlikte gerçekleştirecek biçimde çalışmanın varlığı halinde aradaki ilişkinin hizmet akdine dayandığı söz götürmez.

İstisna akdinde müteahhit eser meydana getirmekten ibaret bir iş görme edimini borçlanmaktadır. Bir iş görme borcu doğuran sözleşme olmakla beraber, burada önemli olan, çalışmanın kendisinden ziyade, bu çalışma neticesi ortaya çıkan ve objektif olarak gözlenmesi kabil sonuçtur . Müteahhit, iş sahibi ile akdi ilişkiye girerken bir sonuç (eser) meydana getirmeyi taahhüt etmektedir. Bu anlamda eser, bir iş görme faaliyetinin maddi veya maddi olmayan sonucudur. Kuşkusuz bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimler de eser kavramına dahil sayılır ve istisna sözleşmesinin konusunu oluştururlar. Ücret belli bir süre çalışıldığı için değil, netice için ödenmektedir. Müteahhidin, kararlaştırılan zamandan önce taahhüdünü yerine getirmesi, ücret üzerinde herhangi bir etki meydana getirmeyecektir. İstisna akdinde ekonomik risk müteahhit tarafından yüklenirken, hizmet akdinde işveren tarafından karşılanacaktır.

.../....

-3-

Hizmet akdinde belirli bir süre çalışmak ön planda iken, istisna akdinde zaman belirleyici olmayıp, sonuç ön planda tutulmaktadır. Hizmet akdinde, işçinin işi ifa, özen gösterme, sadakat borcuna karşılık, işverenin ücret ödeme, ihtimam ve yardım gibi borçları bulunmaktadır. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ayırıcı ve belirleyici özellikleridir. Çalışan, Borçlar Kanununun 313. maddesinin öngördüğü çerçeve içinde, zaman ve bağımlılık unsurlarını gerçekleştirecek biçimde çalışmaktaysa, aradaki çalışma ilişkisi hizmet akdine dayanıyor demektir. Bilindiği üzere zaman unsuru, çalışmanın, işgücünün belirli ya da belirli olmayan bir süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmayı kapsamaktadır. Hiç kuşkusuz çalışan, bu süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğu ve denetimi altında (bağımlı olarak) edimini yerine getirecektir. Burada söz konusu olan bağımlılık ise, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır. Eğer ki çalışan, işgücünü belirli ya da belirli olmayan bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmakla yükümlü olmayarak, işveren buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini görüyorsa, sözleşmenin amacı bir eser meydana getirmekse, çalışma ilişkisi istisna akdine dayanıyor demektir.

Somut olaya gelince; davacının çalışmasının hizmet akti ile değil, istisna akti ile gerçekleştiği sabittir. Gerçekten dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, demir işçiliği için birim fiyat m2 üzerinden 3.000.000 TL ücretle davalı kooperatife 25.04.2003 tarihli teklif mektubu verdiği ve kooperatifçe bu teklif kabul edilerek gider pusulaları ile davacıya 19.05.2003-27.06.2005 tarihleri arasında toplam 11.650,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmış; davalı kooperatif başkanlığından gelen 28.01.2009 tarihli cevabi yazıda ise; davacı ...'le demir işlerinin yapılması hususunda istisna akdi ile 25.04.2003 tarihli yazılı teklif mektubunda belirtilen bedel üzerinden anlaşmaya varıldığı, işlerin bu şekilde istisna akdi uyarınca yapıldığı belirtilmiş; davacının ... sicil numarası ile inşaat işinden dolayı 01.01.1983-28.11.1984 devresi vergi mükellefi olduğu, ... sigortalılığının 01.01.1983-28.11.1984 devresi olduğu, ayrıca davacının, davalı kooperatif işyeri dışında dava konusu devrede ...4 işyeri olan SS. ... Konut Yapı Kooperatifi işyerinde 01.04.2004-10.10.2004 tarihleri arasında çalıştığı ve bu iş yerinden Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirimler yapıldığı, ayrıca dava dışı işveren ...'a ait 1021982 işyerinde de 11.10.2004-31.10.2004 tarihleri arasında çalıştığı, yine dava dışı ...'a ait 1016273 işyerinde de 2004/11-12.aylarında çalıştığı ve bu çalışmaların SGK'na bildirildiği görülmüştür. Dinlenen bordro tanıkları da, davacının kooperatifte demir işini götürü olarak aldığı ve işçi çalıştırdığı beyan edilmiş, davacı tanıkları ise davacıyı iş yerinde demir işi yaparken gördüklerini, demircilerin dört beş kişilik grup halinde çalıştıklarını, davacının iki ay civarında çalıştığını, ancak işçi mi, işveren mi olduğunu, davacının ücretini kimin verdiğini bilmediklerini deyan etmişlerdir. Böylelikle davacının çalışması yönünden hizmet aktini karekterize eden “ücret”, “bağımlılık” ve “zaman” unsurlarının gerçekleşmediği, ihtilaf konusu dönemde davacının, yanında işçi de çalıştırarak istisna aktiyle iş aldığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır,

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/14076, Karar No: 2014/15106, Tarih: 01.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14076 E.  ,  2014/15106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.07.1986

NUMARASI :Esas no: 1986/33 Karar no:1986/358

DAVACI :Cumhuriyet Başsavcılığı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlenmenin iptali talebine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere ( MK. md. 118-395, 5133 S.K. md. 2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici I. maddesi ise; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Mahkemece dosyanın karara bağlanmasından sonra hüküm kesinleşmeden Malatya'da Aile Mahkemesi kurularak faaliyete geçmiştir. Görev, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında dosyanın Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.07.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/5834, Karar No: 2019/744, Tarih: 22.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5834 E.  ,  2019/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesi:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 07.11.2013 tarihinde tefhim edilen hükmün, CMUK'nin 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 18.11.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin; sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesi:

.... Hırdavat ... Ltd. Şti.'nin ortağı olan sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından ve aynı zamanda şirketin müdürü olan sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan açılan kamu davasında, sanıkların savunmaları da dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- İlgili Askerlik Şubesi Başkanlığından sorulmak suretiyle, sanık ...’nin nerede ve ne zaman askerlik yaptığının belirlenmesi,

2- Suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve Üçer Metal Hırdavat ... Ltd. Şti.'nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip incelenmesi ve dosya içine konulması,

3- Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; sanık ...’nin savunmasında adı geçen Kadir Kırtıl’ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

4- Kadir Kırtıl’da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya Kadir Kırtıl’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4- Kadir Kırtıl’da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya Kadir Kırtıl’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

5- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve Kadir Kırtıl’a ait olmadığının anlaşılması veya faturaların temin edilememesi halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

6- 11.06.2008 ve 14.01.2009 tarihli iş yeri yoklama fişlerinde isimleri geçen Yunus Karacaoğlu, Yüksel Avcı ve Reyhan Çolak’ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının, şirketin idari ve mali işlemleri ile kimin ilgilendiğinin sorulması,

7- Üçer Metal Hırdavat ... Ltd. Şti. adına basımı yapılan ve vergi tekniği raporunun 2. sayfasında basım bilgileri açıklanan sevk irsaliyesi, fatura ve irsaliyeli faturaların kim tarafından sipariş edilip teslim alındığının ilgili matbaadan sorulması, söz konusu belgelerin sanık ...’ye teslim edilip edilmediği araştırılarak, varsa teslim tutanağının getirtilip dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

8- Kabule göre;

a) Zarar değil tehlike suçu olan defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi, engel mahkûmiyeti bulunmayan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar

verilmesini talep eden ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varıldığından hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında “zarar giderilmediğinden” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık ... hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ... hakkında, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,