muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17726, Karar No: 2013/12824, Tarih: 18.06.2013

Mahkemece davacının sürekli iş göremezlik oranının % 34,20 olduğuna dair Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun belirlemesi esas alınarak asıl dava ile birleştirilen 2007/160E sayılı dava bakımından maddi tazminat isteminin kabulü ile manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, birleştirilen 2012/4E sayılı ek dava bakımından ise maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının 25.06.1998 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanması için 24.05.2006 tarihinde yaptığı başvuru üzerine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sürekli iş göremezlik oranının % 15,20 oranında olduğu belirlenerek 01.06.2006 tarihinden başlamak üzere gelir bağlandığı, Kurumca belirlenen bu iş göremezlik oranına davacı tarafça itirazda bulunulmadığı, davalı tarafça yapılan itiraz üzerine, dosyayı inceleyen Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 07.01.2009 tarihli kararı ile davacının sürekli iş göremezlik oranının % 15,20 olduğunu bildirdiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı tarafça Yüksek Sağlık Kurulu kararına yapılan itiraz üzerine, sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesinde esas alınan tıbbi belgeleri inceleyen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu 09.12.2009 tarihli raporuyla davacıdaki sürekli iş göremezlik oranının % 34,20 olduğu bildirmiştir. Mahkemece Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu tarafından belirlenen % 34,20 sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak maddi ve manevi tazminatın belirlenmesi yoluna gidilmesi hatalı olmuştur. Zira; davacı yargılama sırasında % 15,20 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranına itiraz etmediği gibi, 11.06.2007 tarihli ek dava dilekçesinde de açıkça dava konusu iş kazası nedeniyle % 15,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle, bakiye maddi tazminat ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Hal böyle olunca davalı yararına oluşun usuli kazanılmış hakkın göz ardı edilerek, 27.10.2000 tarihli dava ve 11.06.2007 tarihli ek dava dilekçesinde talep edilen maddi ve manevi tazminat istemleri ile ilgili olarak % 15,20 yerine % 34,20 oranındaki sürekli iş göremezlik oranının esas alınarak tazminatların belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Birleştirilen 2012/4E sayılı davaya gelince: Davacının anılan dava ile iş kazası sonucu % 34,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle maddi tazminat isteminde bulunduğu ve davalı tarafça süresi içerisinde zaman aşımı defi-inde bulunulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık zaman aşımının hangi tarihte başladığı giderek, 03.01 2012 dava tarihinde zaman aşımının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Birleştirilen 2012/4E sayılı davaya gelince: Davacının anılan dava ile iş kazası sonucu % 34,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle maddi tazminat isteminde bulunduğu ve davalı tarafça süresi içerisinde zaman aşımı defi-inde bulunulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık zaman aşımının hangi tarihte başladığı giderek, 03.01 2012 dava tarihinde zaman aşımının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir. Somut olayda sol humerus kemiği kırılan ve sol kol sinirlerinde dejenerasyon olan davacı bakımından değişen ve gelişen bir durumun olmadığı, olayla birlikte zararın öğrenildiği ortadadır.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında; zamanaşımı süresi olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi gereğince haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren 10 yıldır. Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının 25.06.1998 tarihinde meydana geldiği Birleşen 2012/4E sayılı davanın ise 03.01.2012 tarihinde açıldığı ortadadır. Hal böyle olunca, birleşen davada yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü 10 yıllık zaman aşımı süresinin gerçekleştiği açıktır. Her ne kadar Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu iyileşme süresinin 18 aya kadar uzayabileceğinden söz etmiş ise de, olayla birlikte zararın da ortaya çıktığı belli bulunduğu gibi Adli Tıp raporundaki iyileşme süresi dikkate alınsa bile birleşen dava tarihinde zaman aşımı koşullarının oluştuğu ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle % 15,20 oranındaki sürekli iş göremezlik oranına davacı tarafça itiraz edilmemekle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek ve 2012/4E sayılı birleşen davanın zaman aşımından sonra açıldığı göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4261, Karar No: 2007/7183, Tarih: 12.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4261 E.  ,  2007/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 163 ve  159. maddeleri  mahkemeye ve taraflara  belli işlemleri belli edilen sürelerde yapması  için sınırlamalar getirmiştir.  Bu sürelerin b ir kısmı yasa  metninde  yer almış bir kısmı ise hakimin taktirine  bırakılmıştır. Süre tayini  hakimin taktirine  bırakılan hallerde yapılacak  işlemin niteliğine göre  makul bir süre  belirlenmelidir. Hakimin verdiği  ve kesin olduğunu  belirtildiği  sürede  taraf  belirtilen işlemi mutlaka  yapmalıdır. Sürenin  bitiminden sonra belirtilen  işlemin  yapılması  mümkün değildir. Şayet  yapılmamış ise taraf  bu konudaki  hakkını kaybeder. Hakkın zayi olması  gibi ağır bir müeyyideye bağlanan  verilen sürenin hukuki  sonuç doğrabilmesi için yapılması  gereken  işlemler ve ne kadarlık sürede yapılacağı  açık ve tam olarak belirtilmesi gerektiği gibi  bunların  yapılmamasının doğuracağı  sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması  gerekir.(HGK.nun 21.9.1983 tarih 14/3447-825 sayılı kararı)

Somut olayda, savcılıkta alınan raporu kabul etmeyen alacaklıya verilen ilk mehil kesin nitelikte olmadığı gibi masrafın neden ibaret olduğu da açıkça belirtilmediğinden usule uygun bir mehil verildiğinden söz edilemeyeceği gibi yetersiz rapor esas alınarak alacaklıya yukarıda açıklanan kurallar doğrultusunda kesin mehil verilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/464, Karar No: 2011/8733, Tarih: 30.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/464 E.  ,  2011/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 8-B/08/91807

İzinsiz silah taşımaktan sanık ... ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, Akan Alev'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ... ..., işbu suça azmettirmekten sanık ... 'nun beraatlerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2007 gün ve 211/688 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ...'nin kasten insan öldürmeye teşebbüs ve ... Yiğiroğlu'nun kasten insan öldürmeye teşebbüse azmettirme eylemlerinden haklarında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, dosya içeriğine göre gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet Savcısının sanık ...'un TCK 37, sanık ...'ın TCK 39/2-c maddesi delaletiyle 81, 35, 53, 58 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ve sanık ... müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelen temyiz itirazının kabulü ile hakkında beraat kararı verilen sanık ... ile ilgili hükme "Sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi gereğince 1.000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'a verilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322. maddesi gereğince DÜZELTİLEN, sair yönleri yasaya uygun olan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, 5728 sayılı Yasanın 562. ve 6008 sayılı asanın 7. maddeleriyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12333, Karar No: 2017/4160, Tarih: 11.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/12333 E.  ,  2017/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2016 tarih ve 2015/428-2016/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kamulaştırmasız el atma nedeniyle müvekkili aleyhine ...Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davalar sonucunda müvekkili tarafından icra dosyasına toplam 16.365,30 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İHDS’nin imzalanmasından önce dava dışı 3. şahısların uğradığı zararın ödenmesine ilişkin açılan kamulaştırmasız el atma davalarının kabulüne karar verildiği, bunun sonucunda davacı tarafından toplam 16.365,30 TL'nin icra dosyasına ödendiği, İHDS’ye göre ödenen bu paradan davalının sorumlu olduğu, ayrıca dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 16.365,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, rücuya konu ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1254 esas sayılı dosyası ve bu dosya ile birleşik dosyalarda açılan kamulaştırmasız el atma davası İHDS’nin imzalanmasından sonra davacı DEDAŞ aleyhine açılmış ve mahkemece, kamulaştırmasız el atılan yerlerin tapusunun iptali ile DEDAŞ adına irtifak hakkının tesciline ve kamulaştırmasız el atılan yerin tespit edilen bedelinin DEDAŞ’den tahsiline karar verilmiş olup, bu kararlar taraflarca temyiz edilmemesi üzerine kesinleşmiştir. İşbu davada ise, davacı tarafından icra dosyasına yatırılan kendi adına tesciline karar verilen ve kamulaştırmasız el atılan yerin tespit edilen bedeli ile temyiz harç ve masraflarının davalı TEDAŞ’tan tahsili talep edilmektedir. Bu durumda, kamulaştırmasız el atılan yerin tapu kaydı incelenip kimin adına tescil edildiği araştırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11/09/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Dicle Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ne devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 12.05.2011 tarihinde yapılmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Dicle Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ne devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 12.05.2011 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28/06/2013 tarihinde ...tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/06/2013 tarihi öncesi, 12.05.2011 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 12.05.2011 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin bu yönden kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2024/7121, Karar No: 2025/4623, Tarih: 06.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/7121 E.  ,  2025/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/332 E., 2024/964 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanmadan Sonra Açılan Çocuğun Baba Sayadı Yanında Annesinin Soyadını Kullanmaya İzin

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/372 E., 2023/856 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı Nüfus müdürlüğü temsilcisi vekili tarafından hükmün tamamı yönünden; dahili davalı ... vekili tarafından ise hükmün tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,06.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden dahili davalı ... ile karşı taraf davacı ... ile vekili Avukat ... geldiler. Başka gelen olmadı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Soyadı, bireyin yaşamıyla özdeşleşen ve kişiliğinin ayrılmaz bir unsuru hâline gelen, birey olarak kimliğin belirlenmesinde en önemli unsurlardan biri ve vazgeçilmez, devredilmez, kişiye sıkı surette bağlı bir kişilik hakkıdır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 321 inci maddesi hükmüne göre çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır. Aynı Yasanın 27 inci maddesi hükmüne göre haklı nedenin varlığı halinde, soyadın değiştirilmesi mümkün olup hangi hallerin haklı sebep teşkil ettiği konusunda bir yasal düzenleme bulunmadığından ve esasen bu konuda bir kıstas belirlenmesi de sözkonusu olmadığından, haklı sebebin var olup olmadığı, her bir davadaki özel koşullara göre mahkemece belirlenecektir. Yargıtay uygulamalarında, kişinin toplum içerisinde bilinip tanındığı soyadı ile anılmayı ve onu kayden de taşımayı istemesinin haklı neden teşkil edeceği kabul edilmiştir.

Soyadı Nizamnamesinin 15 inci maddesinde; "evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üç yüz gün içinde doğan çocuklar babalarının soyadını taşırlar..." ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 22 inci maddesinde; "Evlilik içinde veya herhangi bir nedenle evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde Türk babadan olan veya Türk anadan doğan çocuklar doğumlarından başlayarak Türk vatandaşlığını kazanırlar. Bu çocuklar babanın soyadını alır ve aile kütüklerinde babalarının hanesine yazılırlar." hükümlerine yer verilmiştir.