muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9827, Karar No: 2020/5501, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9827 E.  ,  2020/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Kanununun 8.maddesine dayalı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Kamulaştırma Kanununun 8.maddesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek, kamulaştırma işleminden bahsedilmek için kamulaştırma bedelinin peşin yatırılmasının şart olduğu, idare tarafından anlaşma tutanağının tanzim tarihinden itibaren 45 gün içerisinde anlaşılan bedelin mal sahibinine ödenmek üzere hazır edilmemesi halinde, anlaşmanın bozulduğu kabul etmek gerekeceğinden bahisle davanın reddine ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18792, Karar No: 2015/1990, Tarih: 09.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18792 E.  ,  2015/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya

sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Bunun yanında nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden her davalının temyiz başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir

Dosya kapsamından; 1)Davalılara ait temyiz dilekçelerinin davacı yana tebliğ edilmediği, 2)Kabulüne karar verilen tazminat miktarına göre ödenmesi gereken nispi temyiz harcının 15.05.2014 tarihli kararı temyiz eden davalılar ... ve ... tarafından ödenmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda ; 1) Davalılara ait temyiz dilekçelerinin davacıya H.U.M.K.'nın 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde H.U.M.K.'nın 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için, 2) 15.05.2014 tarihli kararı temyiz etmekle birlikte nispi temyiz harcını eksik ödeyen davalılar ... ve ...'a eksik temyiz harcını ikmal etmeleri için mehil verilmesi, süresi içinde eksik harcın ikmal edilmesi halinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, aksi takdirde ise bu davalılar bakımından "kararın temyiz edilmemiş sayılmasına" kararı verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11276, Karar No: 2015/18219, Tarih: 13.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11276 E.  ,  2015/18219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/961-2015/196

.. Ayakkabı Yan San. ve Tic. Ltd. Şti ile T.. K.. ve L.S. Ayakkabı ve Deri San. Ltd. Şti. aralarındaki istihkak davasının reddine dair İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.02.2015 gün ve 961/196 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.10.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat S.. S.. E.. karşı taraftan T.. K.. vekili Avukat D.. T.. Süpürgeci geldi, başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4 (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine, Yargıtay karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı T.. K..'a verilmesine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1351, Karar No: 2022/3492, Tarih: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1351 E.  ,  2022/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Esastan ret, düzeltilerek esastan ret

Sanık ...'in suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan mahkumiyet hükmünü temyiz etmesi üzerine mahkemesince sanığa tertip olunan cezanın miktarı 5 yılın altında hapis cezası olup, bu ceza miktarı artırılmadığından temyiz isteminin reddine dair 20.10.2021 tarihli ek kararı da sanığın temyiz etmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki ''ret'' düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

1)Katılanlar ... ve ... vekillerinin müsadereye ilişkin, sanık ...'in katılanlar ..., ..., ...'ye karşı işlediği basit dolandırıcılık suçlarından verilen bozma kararlarına yönelik sanığın temyiz istemlerinin, sanık ...'in hakkında örgüt üyeliğinden kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin, ayrıca sanıklar ..... haklarında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna yönelik sanık ... müdafisi ve sanık ... ve müdafisi ile sanık ...'nin temyizlerinin reddine dair verilen 20.102021 tarihli ek karara yönelik temyiz incelemesinde;

Katılanlar ..... ve ...... vekillerinin müsadereye ilişkin temyizlerinde; sanıklardan aramalar sırasında elde edilen paralara ilişkin olarak ilk derece mahkemesince müsadere kararı verildiğini, müsadere kararının kaldırılarak bu paraların adı geçen katılanlara iadesini talep ettikleri, bu istemlerini istinaf aşamasında da öne sürdükleri, istinaf mahkemesince bu hususta ilk derece mahkemesi tarafından her zaman karar verilmesinin mümkün bulunduğu belirtildiğinden, temyize konu bir hüküm kurulmadığı dikkate alınarak bu husustaki temyiz taleplerinin,

Sanık ...'in katılanlar ..., ....., ...'ye karşı işlediği basit dolandırıcılık suçlarından verilen bozma kararlarına yönelik sanığın temyizinin; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesinde ''Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.'' hükmüne yer verildiği, dolayısıyla ... hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarih, 2021/1668 Esas ve 2021/1189 Karar sayılı dolandırıcılık suçlarına ilişkin bozma kararlarının CMK'nin 284/1 ve 286/1 maddeleri uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla bu konudaki temyiz istemlerinin,

Sanık ... hakkında örgüt üyeliğinden kurulan hükme yönelik sanık ...'in temyiz talebinin; adı geçen sanığa örgüt yöneticiliğinden ilk derece mahkemesince 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesince sanığın eyleminin örgüt üyeliği olarak nitelendirilmek suretiyle 10 ay hapis cezasına dönüştürüldüğü, sanık hakkında verilen ceza miktarı arttırılmadığından suç vasfının değişmesinin hükme temyiz edilebilirlik niteliği kazandırmadığı, cezanın kesinlik sınırında kaldığı dikkate alınarak bu temyiz yönünden tebliğnamedeki CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ''esastan ret'' şeklindeki görüşe iştirak edilmeyerek, sanığın bu hükme yönelik temyiz talebinin,

Sanıkla.....ve ........ haklarında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna yönelik sanık ... müdafisi ve sanık ... ve müdafisi ile sanık ...'nin temyiz taleplerinin reddine dair verilen 20/10/2021 tarihli ek karara yönelik temyiz taleplerinin; sanıklardan Sülhattin müdafisinin örgüt kurma suçundan verilen asıl kararı temyiz etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesince temyiz talebinin kesinlik sınırında kaldığı gerekçesiyle ek kararla reddedildiği, sanık müdafisinin de bu ek kararı temyiz ettiği hususunun gözden kaçırılarak asıl kararı temyiz etmiş gibi düzenlenen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek, adı geçen cümle sanıklar yönünden suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı, bu itibarla İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık Sülhatttin müdafisinin, sanık ... ile sanık ... ve müdafisinin temyiz istemlerinin ,

5271 sayılı CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ... , ... ve ...'ın katılan ...'e karşı; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un katılan ...'e karşı; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın katılanlar .....ve ...'a karşı; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in katılan ... ......'na karşı; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un katılan ...'a karşı işledikleri nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin esastan ret ve düzeltilerek esastan reddine dair kararlara yönelik sanıklar.....,.....müdafileri, sanıklar ..... ve ...... 'in temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklar......ve.....'in katılanlardan ...'e yönelik eylemlerinin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kısa aralıklarla tekrar ettiği, bu cümleden olarak; sanıkların 22.04.2017, 23.04.2017 ve 24.04.2017 tarihlerinde katılandan menfaat temin etmeleri karşısında, adı geçen sanıkların bu eylemlerine TCK'nin 43/1. maddesinin tatbik edilerek haklarında verilen cezaların artırılması gerekirken, eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2 numaralı bu bentte belirtilen suçlardan cümle sanıklar hakkında kurulan hükümlerde eleştiri yapılan husus dışında yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar ....,...,..., ve ..... müdafileri ile sanıklar ..... ve ......'in temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

3)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Katılanın ......com adlı internet sitesi üzerinden yumurta satış ilanı verdiği, sanığın 07/03/2017 tarihinde katılan ...'ı telefonla arayarak, kendisini ''....... '' ismiyle tanıtmak suretiyle haftalık 5000 koli yumurtaya ihtiyaçlarının olduğunu belirtmesi üzerine katılanın Tekirdağ iline geldiği, sanık ... ile kendisini ......nin patronu, iş insanı ve milletvekili yeğeni olarak tanıtan sanık ...'nin karşıladığı, sanıklardan ..... ve .... ile haftada 5000 koli yumurta karşılığında 47.000 TL nakit ödeme hususunda katılanın anlaştığı, katılanın sanıklara güven duymaması nedeniyle ticari ilişkinin gerçekleşmediği, bilahare sanık ...'nin başka suçlardan kesinleşen mahkumiyet hükümleri sebebiyle 06/04/2017 tarihinde yakalanarak cezaevine alındığı, sanığın 08.04.2017 ila 22.09.2017 tarihleri arasında Tekirdağ ...... No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutulduğu, sanık ...'nin ceza infaz kurumunda bulunduğu zaman diliminde sanık ...'in diğer şerikleri ile birlikte katılanı tekrar arayıp sahte EFT yapmak ve daha sonra da senet vermek suretiyle 22.04.2017, 23.04.2017 ve 24.04.2017 tarihlerinde katılandan yumurta alarak menfaat sağladıkları, sanık ...'nin katılanla diğer sanıkların tekrar irtibat kurup menfaat sağladıkları tarihte ceza infaz kurumunda bulunması sebebiyle, katılan ...'e yönelik nitelikli dolandırıcılık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı göz ardı edilerek, sanık hakkında tamamlanmış suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2-5 maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8636, Karar No: 2017/15160, Tarih: 21.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8636 E.  ,  2017/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu ver bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27 - HMK m. 297/1- b). Mahkeme; hükümde karşılıklı açılan boşanma davalarını kabul elmiş ve fakat boşanmaya dair hükümlerde tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, ad soyad doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm tesisi zorunlu hale gelen boşanma davaları ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/543, Karar No: 2016/17912, Tarih: 12.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/543 E.  ,  2016/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alkollü araç kullanma eyleminden kabahatli ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesi gereğince 650,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair ...Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 28/03/2012 tarihli ve GF-761875 seri numaralı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ...3. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/05/2015 tarihli ve 2014/4156 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 09/12/2015 gün ve 81605 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2016 gün ve KYB. 2015-411735 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Kabahatlinin dosya arasında bulunan... Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliğinin 2010/2790881 sayılı adli sağlık kurulu raporuna göre "paranoid şizofren" hastalığı teşhisi konulup cezai ehliyetinin bulunmadığı belirtildiğinden, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 11/2. maddesinde yer alan "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişi hakkında idari para cezası uygulanmaz." şeklindeki hüküm gereğince, eylem tarihi itibariyle kabahatlinin halen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, ...3. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/05/2015 tarihli ve 2014/4156 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1854, Karar No: 2023/1479, Tarih: 21.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/1854 E.  ,  2023/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/99 Esas, 2021/176 Karar

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin , davalı işverenin iş yerinde 28.01.2008 tarihinde akşam saat 21:00 sularında meydana gelen elektrik arızasını gidermesi için fabrika sorumlusu ... tarafından evinden iş yerine çağrıldığı, müvekkilin kendi imkanları ile iş yerine giderek trafonun içine girdiği, voltaj düşük geldiği zaman elektriği kesen kesicinin şartelinin attığını fark ettiği, şarteli tekrar faaliyete geçirmek için düzenekte bulunan yayın tekrar kurulması gerektiğinden yaylı düzeneği kurarak, şarteli kaldırarak elektriğin yeniden gelmesini sağladığı, kısa bir süre sonra elektriğin tekrar kesildiği, müvekkilinin aynı işlemi bir daha yapmak için uzandığı sırada içinden akım geçen ve tüp diye tabir edilen makine parçasının patladığı, müvekkilinin patlama sonucunda alevler içinde kaldığı, vücudunun büyük bir kısmının yandığından bahisle neticeten 108.750,72 TL maddi 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen kazada davalıya yüklenecek kusur olmadığı, davacının iş yerinde meydana gelen bütün arızaları gidermekle görevli olup, elektrik arızalarını gidermenin de davacının görevleri arasında olduğu, kaza gününe kadar davacının tüm arızalara baktığı, bu nedenle arızayı giderirken önlemleri almak ve gerekli özeni göstermenin davacının görevinde olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN 17.06.2014 TARİHLİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.06.2014 tarihli ve 2009/10 Esas, 2014/92 Karar sayılı kararıyla; iş kazasının meydana gelmesinde davalının %100 davalı kusurlu olduğu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından belirlenen %38,00 sürekli iş göremezlik oranı dikkate alınarak düzenlenen 23.05.2014 tarihli bilirkişi hesap raporuna itibar edilerek maddi tazminat isteminin kabulüne, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2015/13827 Esas, 2015/17951 Karar Sayılı Bozma Kararı