muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16485, Karar No: 2015/20760, Tarih: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16485 E.  ,  2015/20760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, prim ücreti, eşit davranma ilkesine aykırılık tazmiatı, ücret farkı ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, manevi tazminat, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, 2011 yılı ilk üç ayına ilişkin prim alacağı ve fark ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı taraf, 2011 yılı ilk üç aylık prim dönemi için hak kazanılan prim alacağının ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı, davacının 2011 yılı ilk üç aylık prim döneminde, istirahat raporlu olduğu süreler sebebiyle, prim alacağına hak kazanmadığı savunmuştur.

Dosyaya sunulan, “...” başlıklı belgede, prim hak edişlerine ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Söz konusu düzenlemenin 5. maddesinin “a” alt bendinde;

“Bir satış döneminin tamamında çalışılmaması durumunda; AstraZeneca yönetimi tarafından belirlenen ve yıl başında duyurulan satış dönemi 4 aydan oluşuyorsa 3 tam ay, 3 aydan oluşuyorsa 2 tam ay satış hedefi almış olması ve fiilen ürün tanıtımı yapması durumunda ilgili satış dönemine ait prim hesaplanır.

Doğum veya hastalık izninde ( AstraZeneca Türkiye İzin Yönetmeliği madde 4.5.) olan saha ekibi çalışanı, bir ay içerisinde 15 takvim gününden fazla çalışırsa, tam ay çalışmış gibi değerlendirilir.” hükmü yer almaktadır.

Doğum veya hastalık izninde ( AstraZeneca Türkiye İzin Yönetmeliği madde 4.5.) olan saha ekibi çalışanı, bir ay içerisinde 15 takvim gününden fazla çalışırsa, tam ay çalışmış gibi değerlendirilir.” hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamı ve özellikle şirket içi yazışmalara ilişkin sunulan belgeler ile tanık anlatımları bir arada değerlendirildiğinde, davacının, 2011 yılı Ocak ayında tam ay çalıştığı, hastalık sebebiyle istirahat raporlu olmasına rağmen 2011 yılı Şubat ayında onbeş günden fazla çalıştığı sabittir. Davacının, 2011 yılı Şubat ayında onbeş günden fazla çalıştığı nazara alındığında, yukarıda bahsi geçen yazılı işyeri düzenlemesine göre, prim bakımından yapılacak değerlendirmede anılan ayda tam ay çalışmış gibi kabul edilmesi gereklidir. Bu takdirde, 2011 yılı ilk üç aylık dönem için prim ödemesine hak kazanılmıştır.

Anılan sebeple, davacının 2011 yılı ilk üç aylık dönem için prim ödemesine hak kazandığı kabul edilerek, bilirkişi marifetiyle, işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmasıyla, bahsi geçen dönem için davacının emsali konumunda bulunan işçilere yapılan prim ödemeleri de değerlendirilerek davacıya ödenmesi gerekli prim alacağı hesaplanmalıdır.

3-2011 yılı ilk üç aylık dönem için prim alacağına hak kazanıldığı ve söz konusu prim alacağının işverence ödenmediği sabittir. Bu halde, davacının iş sözleşmesini feshi haklı sebebe dayanmakta olup, hak kazanılan kıdem tazminatı alacağının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

4-Davacı, 2010 yılı performans değerlendirmesi neticesinde, not ortalamasının “3-beklenileni karşılar” olarak tespit edilmesi gerekirken, işveren yetkilisince yapılan matematik işlemi hatası sebebiyle sonucun “2-beklenilenin altında” olarak belirlendiğini, dolayısıyla 2010 yılı performans notu esas alınarak, 2011 yılında yapılması gereken ücret zammının işverence uygulanmadığını ileri sürmektedir. Dosya içeriğindeki, davalı işverence davacıya tebliğ edilen yazıda, davacının 2010 yılı için performans değerlendirilmesinin “beklenilen altında” olması sebebiyle, 2011 yılında ücret zammı uygulanmayacağının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Performans not ortalamasının hesaplanmasında matematik işlemi hatası yapıldığına yönelik iddia hakkında, mahkemece yapılan inceleme ve değerlendirme yetersizdir. Anılan sebeple, uyuşmazlık konusunda uzman bilirkişi marifetiyle, işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmasıyla, not ortalamasının belirlenmesinde uygulanan yöntem tespit edilmeli, iddia ve savunmayı karşılayacak şekilde değerlendirme yapılarak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18162, Karar No: 2018/24830, Tarih: 19.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18162 E.  ,  2018/24830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Elektrik Dağıtım A. Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacı iddia ve taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Dan. Taş. İnş. Sos. Hiz. Gıda Taah. Ltd. Şti. vekili, ihale süresinin bitmesi nedeni ile davacının iş sözleşmesine son verildiğini, kıdem tazminatlarının ödendiğini, davacının herhangi bir alacağının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Söz konusu maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda; Mahkemece davacı ve davalı ... A. Ş. vekillerinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda sadece davanın kabulüne karar verildiğinin belirtilmesi hatalı olup HMK'nın 297. maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre ise; taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmakta olup dosya içeriğine göre, fazla çalışma iddiasının ispatı konusunda çalışma düzenini gösteren herhangi bir işyeri kaydının sunulmamış olması ve mahkemece dinlenen tanıkların davacının davalı işyerindeki haftalık 45 saati aşan çalışmalarına ilişkin beyanlarının çalışma düzenini açıklayıcı olmayıp muğlak ifadelerden oluştuğu anlaşılmakla, fazla çalışma olgusuna ilişkin davacı iddiasının ispatlanamadığı açıktır. Bu itibarla Mahkemece; ispatlanamayan fazla çalışma ücret alacağı isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6594, Karar No: 2018/10948, Tarih: 31.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/6594 E.  ,  2018/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 23/02/2016 gün ve 2015/9538 Esas - 2016/3003 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay (...) . Hukuk Dairesinin 23.02.2016 gün ve 2015/9538E.-2016/3003K. sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 8798 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18883, Karar No: 2024/16190, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18883 E.  ,  2024/16190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.09.2022

EK KARAR SAYISI : 2020/918 E., 2020/2204 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.09.2022 tarihli ve 2020/918 Esas, 2020/2204 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 01.09.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6003, Karar No: 2013/9974, Tarih: 12.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6003 E.  ,  2013/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili şirkete ait tuğla fabrikasında 15.12.2009 tarihinde davalı kurum yetkilileri tarafından sayacı besleyen 3 adet gerilim trafosuna ait sigortaları devre dışı bırakılarak sayacın endeks kaydetmesini önlemek gerekçesi ile kaçak-usulsüz elektrik tespit tutanağı düzenlendiğini ancak kaçak kullanım olmadığını iddia ederek tutanağa istinaden davalı kurum tarafından kesilen 147.079 TL'lik ceza kadar borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; yargı yolu itirazında bulunmuş, zamanaşımı def'ini ileri sürmüş ve yapılan kontrolde kaçak kullanım tespit edildiği için kaçak ve kaçak ek tahakkuku yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kaçak elektrik kullanmış olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna bakıldığında, davacı abonenin kaçak elektrik kullanmış olduğu belirtildikten sonra sonuç bölümünde ''...kaçak elektrik ve kaçağa ek tahakkuk bedelleri toplamı davaya konu 56.827 + 92.520= 147.079 TL'nin ayrı ayrı hesap dökümü dosyada olmadığından doğruluğunun kontrolü heyetimizce yapılamamıştır.'' şeklinde görüş bildirildiği ancak mahkemece bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece yapılacak iş raporda bahsi geçen kaçak elektrik ve kaçak elektrik ek tahakkuk bedellerine ilişkin hesap dökümleri ile kaçak elektrik kullanma eyleminin gerçekleştirildiği tarihte yürürlükte bulunan ilgili yönetmelik ve kurul kararlarını celp etmek ardından dosyayı yeniden üç kişilik bilirkişi kuruluna tevdi etmek ve davacının borçlu olmadığı kısmın tespiti sağlandıktan sonra sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır. Tüm bu hususlara dikkat edilmeden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2948, Karar No: 2021/9268, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2948 E.  ,  2021/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A) Sanık ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmünün ve Sanık ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmünün ve sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’ın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak notere gidip sadece imza attığını diğer sanık ...’ı tanımadığını,noterde belgeleri imzaladıktan sonra belgeleri muhasebeciye verdiğini , muhasebeci kimse onun faturaları düzenlediğini, kendisine 100-200 TL para verildiğini, sanık ...’ın savunmasında, ... isimli kişinin kendisini götürdüğünü, noterde imza atıp çıktığını, sanık ...’ı noterde görmediğini, kendisini işe alacaklarını söylediklerini ancak almadıklarını, karşılığında 200- 250 TL para verdiklerini, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Başka suçtan Orta (Kapatılan) K2 Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunan ve duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan sanık ...’ın, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya bizzat veya SEGBİS yoluyla katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak bu sanık yönünden savunma hakkının kısıtlanması,

1)Başka suçtan Orta (Kapatılan) K2 Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunan ve duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan sanık ...’ın, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya bizzat veya SEGBİS yoluyla katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak bu sanık yönünden savunma hakkının kısıtlanması,

2)... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Teknik- 2 İnş. San ve Tic. Ltd.Şti. yetkilisi ve ortağı sanıkların, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; dosya içerisinde bulunan 28.10.2013 tarihli ve 2013-A-2136/2 sayılı vergi suçu raporu ve faturaları kullanan mükelleflere ait vergi tekniği raporlarında, sanığın Ba-Bs formlarında bildirilen 2009 takvim yılında düzenlediği 165 adet faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin duraksamaya yer verilmeyecek biçimde tespiti bakımından; 2009 takvim yılında düzenlenen faturalara ilişkin fatura tarihlerinin ilgili vergi dairesi müdürlüğünden de sorularak tespit edilmesi suretiyle, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu da dikkate alınarak, zamanaşımının hükümleri de gözetilerek sonucuna göre sanıklar hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi,

3)Dosyada bulunan faturaların ya da vergi dairesinden ve sahte faturayı kullanan mükelleflerden temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve şirket muhasabecisine veya ... isimli kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

4) Şirket muhasebecisinin veya ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişlerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

5)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,