muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3506, Karar No: 2020/734, Tarih: 04.02.2020

1-) Uyuşmazlık; yerel mahkemenin davanın kısmen kabule ilişkin kararının gerekçe yokluğundan bozulması yönündeki daire kararına uyulmasından sonra bu kez mahkemece ilk karardan tamamen farklı olarak ve tam tersine davanın reddi yoluna gidilmesine usul hükümleri karşısında olanak bulunup bulunmadığı, buradan varılacak sonuca göre mahkemece ilk bozma ilamına uyulmakla taraflardan birisi yararına usulü kazanılmış bir hakkın varlığından söz edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; eldeki dava, davalılara ait binanın deprem nedeniyle davacılara ait binanın üzerine yıkıldığından bahisle uğranılan maddi zararın tahsili istemiyle açılmış, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş kararın davacılar ve bir kısım davalılar tarfından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26.04.2018 tarih ve 2016/22791E.-2018/4592K. sayılı ilamı ile; mahkemece, hükmedilen sonuca nasıl varıldığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmaksızın bir kısım davalılar yönünden davanın reddine, bir kısım davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın gerekçesiz bırakıldığı, iddia ve savunmaların ayrı ayrı değerlendirilmediği, bu bakımdan ortada denetlenebilecek gerekçeli bir kararın olmadığının belirtildiği, bu bağlamda mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun görülmediği ve bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmediği belirtilerek karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece bozma kararına uyulmuş, ancak bu kez bozulan kararın aksine davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; yerel mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan nihai kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve yasal gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasında uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması Kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala Yasa koyucu HMK’nın 297. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçe de kısa kararla çelişik olamaz ve daha da önemlisi karar gerekçesiz bırakılamaz. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Diğer taraftan, mahkemece bozma ilamına uyulmakla bir taraf yararına usulü kazanılmış hak doğacağından bozma dışına çıkarak karar vermenin usuli kazanılmış hakkın ihlali anlamına geleceği de unutulmamalıdır. (HGK 2001/4-535 E, 2001/537 K)

Diğer taraftan, mahkemece bozma ilamına uyulmakla bir taraf yararına usulü kazanılmış hak doğacağından bozma dışına çıkarak karar vermenin usuli kazanılmış hakkın ihlali anlamına geleceği de unutulmamalıdır. (HGK 2001/4-535 E, 2001/537 K)

Nitekim, mahkemenin kısmen kabule ilişkin ilk kararı diğer yönleri incelenmeksizin sadece yasaya uygun olarak gerekçe taşımadığından bahisle bozulmuş, mahkemece bu bozmaya uyma kararı verilmiştir. Burada mahkemece yapılacak iş, hüküm sonucuna uygun gerekçe içeren gerekçeli kararın yazılması olmalıdır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın, gerekçesiz olması nedeniyle bozulması sonucunda, hüküm sonucuna uygun gerekçeli bir karar yazılması gerekirken yukarıda belirtilen ilkelere ve ilk karara tamamen aykırı olacak şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.540 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1643, Karar No: 2021/2879, Tarih: 15.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1643 E.  ,  2021/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.01.2017 tarihinde verilen dilekçeyle mirasın hükmen reddi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 16.07.2019 tarihli hükmün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri bilirkişi raporu ile belirlenen 8.341,81TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan ( 2020 yılı için 72.070TL ) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacılar vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacılar vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 15.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17430, Karar No: 2018/9857, Tarih: 03.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17430 E.  ,  2018/9857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Müşteki ...'ın 17.06.2012 günü saat 10.30 sıralarında evinden ayrıldığı, aynı gün saat 13.00 sıralarında evine geldiğinde, üç adet 100,00'er TL, 1 adet 20,00 TL, 1 adet 10,00 TL para ile 100,00 Amerikan doları ve kızına ait kumbarada bulunan paraların çalındığını tespit ettiği, olaya ilişkin olarak suça sürüklenen çocuk ... ... ve ...'in yakalandıkları, suça sürüklenen çocuğun üzerinde üç adet 100'er TL ve 1 adet 10,00 TL paranın çıktığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri olayda; suça sürüklenen çocuk ve sanığın nasıl ve kim tarafından yakalandıklarına ilişkin yakalama tutanaklarının dosya arasında yer almaması karşısında, söz konusu yakalama tutanaklarının dosya arasına alınması; sanık...'in savcılıkta alınan ifadesinde, suça sürüklenen çocuk ile birlikte hediyelik eşya satarken ...isimli bir şahısla adli olay yaşadıklarını ve ...isimli şahsın mahalledeki diğer kişilerle birlikte kendilerini yakalayıp kolluk görevlilerine teslim ettiklerini, ... ve müşteki ...'a karşı işlenen hırsızlık olaylarını kendilerinin gerçekleştirmediklerini belirttiği anlaşılmakla, sanığın ifadesinde ismi geçen ... isimli şahsın araştırılarak, müşteki ...'a karşı işlenen suçlara dair tanık sıfatıyla bilgisinin alınması, sanık ve suça sürüklenen çocuğu kendisinin yakalayıp yakalamadığının sorulması; yine müşteki ...'ın 18.03.2013 ve 26.11.2013 tarihli celselerdeki ifadelerinde ismi geçen ... isimli şahsın araştırılıp, konuya ilişkin tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması; ayrıca müştekinin alınan ifadesinde, 100 Amerikan dolarının da çalındığını ifade ettiği, sanık...'in 18.06.2012 tarihinde Sulh Ceza Mahkemesi huzurunda yapılan sorgusunda, ...'nin üzerinden 100 Amerikan doları çıktığını belirttiği ve müştekinin kovuşturmadaki ifadesinde çalınan eşyasının kendisine iade edildiğini beyan ettiği, tutanaklarda 100 Amerikan dolarının müştekiye iade edildiğine dair bir bilgiye rastlanmaması karşısında, söz konusu paranın iade edilip edilmediğinin müştekiden sorulması; suça sürüklenen çocuk...'nin kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde, olayın gerçekleştiği ... İlçesine hiç gitmediğini, Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan savunmanın kendisine ait olmadığını, Cumhuriyet Savcılığındaki ifade tutanağındaki imza ile kendisine ait imzaların karşılaştırılmasını talep etmesi, atılı suçlamalarla kendisinin bir ilgisinin olmadığını belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan ifadesine ait tutanaktaki imzanın, huzurda suça sürüklenen çocuktan alınacak mukayeseye elverişli imza örneklerinin aynı kişiye ait olup-olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca suça sürüklenen çocuğun muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek,... Devlet Hastanesi'nden aldırılan 13.07

... Devlet Hastanesi'nden aldırılan 13.07.2012 tarihli raporunun üzerinde yer alan fotoğrafın suça sürüklenen çocuğa ait olup olmadığının tespiti hususunda bilirkişiden rapor aldırılması ile söz konusu imza ve fotoğrafların suça sürüklenen çocuktan başka bir kişiye ait olması durumunda, müştekiye karşı atılı suçu işlediği iddia olunan ...'nin tespit olunarak, konuya ilişkin olarak savunmasının alınması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... Devlet Hastanesi'nden aldırılan 13.07.2012 tarihli raporunun “Hastanemiz sağlık kurulunca yapılan Ortopedi ve Radyoloji muayane bulgularına göre, şahsın kemik yaşı 18-19 yaş aralığı ile uyumlu bulunmuştur” şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuğun film çekilme tarihindeki yaşı ve suç tarihinde yaşı yönünden yeterli açıklığa sahip olmadığı, ceza yargılamasının amacı maddi gerçeği tesbit olduğu düşünüldüğünde; suçun niteliği ile oluşumuna etkisi bakımından suça sürüklenen çocuğun resmi bir sağlık kurumunda doğup doğmadığı araştırılıp doğmadığının anlaşılması halinde, yaş tespitine esas olacak kemik grafileri getirtilip dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği dikkate alınmadan eksik kovuşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/07/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5463, Karar No: 2014/12660, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5463 E.  ,  2014/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15933, Karar No: 2016/4926, Tarih: 14.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15933 E.  ,  2016/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.03.2016 günü duruşma için tayin olunan bugün tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 21, HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adlarına yer verilmemiştir. İnfazda duruksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.03.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/3116, Karar No: 2020/12864, Tarih: 20.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3116 E.  ,  2020/12864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme olarak rüşvet verme ve rüşvet alma

HÜKÜM : Sanıkların eylemlerinin görevi kötüye kullanma ve bu suça iştirak etme suçlarını oluşturduğu kabulüyle kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21612, Karar No: 2015/6368, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21612 E.  ,  2015/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edene yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/597, Karar No: 2025/263, Tarih: 15.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/597 E.  ,  2025/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/113 E., 2023/279 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülkiyeti davalı Belediyeye ait olan dava konusu taşınmazın, müvekkili tarafından alt kiracı sıfatıyla dava dışı Karaburun Spor Kulübünden kiralandığını, ancak davalı Belediyenin kusuru nedeniyle asıl kira ilişkisinin sona ermesi sonucunda taşınmazdan tahliye edildiğini ileri sürerek; müvekkilinin kiralanana iyi niyetli olarak yaptığı masraflar karşılığı şimdilik 31.475,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davalı ile aralarında kira ilişkisi bulunmadığını, yine davacının yapmış olduğu imalatlar ile ilgili aralarında bir sözleşme yapılmadığını, ayrıca bir kısım malzemelerin davacıdan satın alınmasına rağmen diğer malzemelerin satın alınmasına yahut kiralananda bırakılmasına yönelik bir sözleşme, zorlama yahut talepleri olmadığını, davalının kendi isteğiyle mallarını kiralananda bıraktığını, asıl kira sözleşmesinin ise haklı gerekçelerle sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.09.2017 tarihli kararıyla; davacının yaptığı harcamaları kendi iradesiyle gerçekleştirdiği, harcamalara ilişkin taraflar arasında bir sözleşmenin bulunmadığı, yine bakiye malların satın alınacağına ve davacının işletmede en az 5 yıl süreyle kiracı olacağına dair taraflar arasında bir anlaşma ya da sözleşmenin bulunmadığı, kira sözleşmesinin taraflar arasında imzalanmadığı, davacının alt kiracı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Dairece verilen 30.09.2019 tarihli ilamla; davanın kiralanana yapılan faydalı masraf ve kiralananda bırakılan eşya bedelinin tahsili istemine ilişkin olup sebepsiz zenginleşenin davalı olduğu, bu nedenle davacının davalıdan yaptığı faydalı ve zorunlu giderleri istemesinde bir usulsüzlük bulunmadığı, Mahkemece, alanında uzman bilirkişi aracılığıyla davacı tarafça yapıldığı iddia edilen imalatların zorunlu ve faydalı masraf mı yoksa lüks masraf mı olduğunun tereddüte yer vermeyecek şekilde tek tek tespit edilip belirlenerek, belirlenen zorunlu, faydalı ve sökülüp götürülemeyecek imalatların yapım tarihi itibariyle rayiç bedellerinden kiracının kiralananı kullandığı süreyle orantılı olacak şekilde yıpranma payları da düşülmek suretiyle belirlenen değeri ile kiralananda bırakıldığı iddia edilen eşyaların niteliği bakımından sökülüp götürülebilir olup olmadığı incelenerek Belediyece zilyet olunan, benimsenen ve hala kullanılan eşyalar bakımından davalıdan sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda talepte bulunabileceği gözetilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunda talep edilebilecek zorunlu ve faydalı masrafların 8.400,00 TL olduğu, bu masrafların amortisman bedeli de değerlendirilerek %80'inin talep edilebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6.720,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; 2012 tarihinde delil tespiti yaptırılarak davalının uhdesinde kalan imalat ve malzemelerin tespit edildiğini, davalı tarafça da bu hususun kabul edildiği gibi malzemelerin iade edildiğinin de iddia edilmediğini, on bir yıl sonra yapılan keşif sonrası malzemelerin değerinin kalmadığının beyan edilmesinin haksızlık olduğunu, el konulan menkul malların yok sayılmasının doğru olmadığını, çim ve bahçe bitkilerinin kalıcı olmadığının kabulünün de hatalı olduğunu, davalı tarafça işletmesine ruıhsat verilmiş olması ile kiracılığına icazet verdiğinin kabul edilerek kiralanana masraflar yapıldığını, yine TAPDK ruhsatını almak için yapılan harcamaların da tahsili gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında kira ilişkisi bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, yapıldığı iddia edilen masrafların çoğunun menkul-taşınır malzemeler olup, taşınmaza kalıcı bir masraf yapılmadığını, kiralananda bırakıldığı iddia edilen menkullerin ise sökülüp götürülebilecek nitelikte olduğunu, kiracıdan sahanın çimlendirilmesinin talep edilmediğini, kiralananın açık denize sıfır konumda bir plaj olup kış aylarının çok şiddetli geçmesi, sürekli kuvvetli yağmur ve fırtına gibi tabiat olaylarının meydana gelmesi nedeniyle tüm malzemelerin deniz tuzu ile birlikte tamamen bozularak kullanılmaz hale geldiğini, bu nedenle de yapıldığı iddia olunan masrafların ekonomik değerlerinin bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan faydalı masraf ve kiralananda bırakılan eşya bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uymakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu anlaşılmakla; tarafların temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14367, Karar No: 2014/12694, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14367 E.  ,  2014/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Fuhuş (2 kez), resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.