muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5090, Karar No: 2021/5313, Tarih: 22.06.2021

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca FSEK'in 8. maddesi uyarınca bir eserin sahibinin, onu meydana getiren kişi olduğu, dolayısıyla sınavda sorulan soruların eser sahiplerinin, soruları hazırlayan kişiler olduğuna kuşku bulunmadığı, bununla birlikte, soruları hazırlayan kişileri bir araya getirenin davacı olduğu, öte yandan TUS'un, farklı branşlara ait sorulardan oluşturulan soru kitapçığı üzerinden yapıldığı ve ayrılmaz bütün oluşturduğu, FSEK'in 10/son maddesinde yer alan "Birden fazla kimsenin iştiraki ile vücuda getirilen eser, ayrılmaz bir bütün teşkil ediyorsa bir sözleşmede veya hizmet şartlarında veya eser meydana getirildiğinde yürürlükte olan herhangi bir yasada aksi öngörülmediği takdirde birlikte eser üzerindeki haklar eser sahiplerini bir araya getiren gerçek veya tüzel kişi tarafından kullanılır..." hükmü uyarınca, sorular üzerindeki hakları kullanma yetkisinin, eser sahiplerini bir araya getiren davacıya ait bulunduğu, asıl ve birleşen davaya konu kitaplarda, davacının mali hak sahibi olduğu sorulara ve detaylı açıklamalarına yer verildiği, sınavda yer alan uzmanlık alanlarına bağlı kalınarak soruların ardından konu açıklamalarının bulunduğu, davalının, davacının hak sahibi olduğu soruları, yıllar itibariyle ve branşlara göre sınıflandırıp, konu bilgi ve açıklamaları ile işlediği ve sınava yardımcı kitap niteliğinde bir başka esere dönüştürdüğü, bu kitapları çoğalttığı ve satışa sunduğu, bu suretle davalının, hak sahiplerinin işleme, çoğaltma ve yayma haklarını ihlal ettiği, FSEK'in 68. maddesi uyarınca talep edilebilecek telif tazminatının belirlendiği, davacının ayrıca FSEK'in 70/2. maddesine dayalı tazminat talep ettiği, FSEK'in 70/2 maddesinde düzenlenen tazminatın haksız fiile dayandığı, bu nedenle zararın miktarının davacı yanca kanıtlanmasının gerektiği, uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hakimin, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirleyeceği, dosya kapsamında zararın miktarı tam olarak hesaplanamadığından 6098 sayılı TBK’nın 50/2 maddesi uyarınca takdir edildiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, dava konusu "Tüm Tus Soruları (1987-2012 yılları dahil)" isimli tıpta uzmanlık sorularının yer aldığı 10 adet kitap yayımı ile davacının eserine davalı tarafından yapılan tecavüzün men'i ve ref'ine, 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi gereğince 1.198.500,00 TL telif tazminatının 245.250,00 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile, 953.250,00 TL'sinin 18.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 5846 sayılı FSEK'ni 70/2 maddesi gereğince 50

. maddesi gereğince 1.198.500,00 TL telif tazminatının 245.250,00 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile, 953.250,00 TL'sinin 18.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 5846 sayılı FSEK'ni 70/2 maddesi gereğince 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemlerin reddine, birleşen davada davanın kısmen kabulüne, dava konusu "Optimum Çıkmış Tus Soruları (1988-2011 yılları dahil)" isimli tıpta uzmanlık sorularının yer aldığı 11 adet kitap yayımı ile davacının eserine davalı tarafından yapılan tecavüzün men'i ve ref'ine, FSEK'in 68. maddesi gereğince talep ettiği telif tazminatının, asıl dava olan 2013/238 E. sayılı dosya kapsamında değerlendirildiğinden yeniden değerlendirilmesine yer olmadığına, FSEK'in 70/2. maddesi gereğince 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu kitapların yalnızca belli branşlara ilişkin olduğu, dava konusu davalı eyleminin de esasen bir haksız fiil niteliği taşıdığı ve yalnızca davalının haksız fiil teşkil eden eylemine göre FSEK'in 68. maddesi uyarınca varsayımsal sözleşme bedelinin belirlenebileceği, yalnızca dava konusu kitapların ilişkin oldukları branşlar esas alınarak, davacının davalı ile sözleşme yapması halinde isteyebileceği bedelin tespiti gerektiği, tüm bu nedenlerle, taraflar arasındaki 24.12.2013 tarihli sözleşmenin somut olay yönünden emsal teşkil etmeyeceği, davalı tarafından izinsiz olarak kullanılan soruların niteliği, 2009 yılından beri tecavüzün devam etmesi, her yıl çıkarılan kitaba bir önceki yılın soruların eklenmesi, birden fazla kez kitabın basılmış olması, kullanılan soruların, tıpta uzmanlık sınavlarında sorulan sorulara oranları gibi hususlar gözetildiğinde, TBK'nın 50. maddesi uyarınca asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı taraflar arasında sözleşme yapılsaydı istenebilecek bedelin gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 17.10.2017 gün ve 2013/238 Esas - 2017/463 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi uyarınca üç kat toplam 60.000,00 TL telif tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı tarafından gerçekleştirilen tecavüzün bu şekilde ref’ine, fazlaya ilişkin telif tazminatı talebinin reddine, asıl dava yönünden davacının FSEK'in 69. maddesi uyarınca tecavüzün men’i ve 5846 sayılı FSEK'in 70/2 maddesi uyarınca maddi tazminat taleplerinin reddine, birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi uyarınca üç kat toplam 60.000,00 TL telif tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı tarafından gerçekleştirilen tecavüzün bu şekilde ref’ine, fazlaya ilişkin telif tazminatı talebinin reddine, birleşen dava yönünden davacının FSEK'in 69. maddesi uyarınca tecavüzün men’i ve 5846 sayılı FSEK'in 70/2 maddesi uyarınca maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraf vekillerinin diğer temyiz istemlerine gelince, dava, davacının mali haklarına vaki tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ile FSEK 68. madde uyarınca 3 kat telif tazminatı ile FSEK 70/2. maddesi uyarınca maddi tazminat istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada yukarıda özetlenen gerekçe ile, asıl davanın kısmen kabulüne, dava konusu "Tüm Tus Soruları (1987-2012 yılları dahil)" isimli tıpta uzmanlık sorularının yer aldığı 10 adet kitap yayımı ile davacının eserine davalı tarafından yapılan tecavüzün men'i ve ref'ine, 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi gereğince 1.198.500,00 TL telif tazminatının 245.250,00 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile, 953.250,00 TL'sinin 18.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 5846 sayılı FSEK'in 70/2 maddesi gereğince 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemlerin reddine, birleşen davada davanın kısmen kabulüne, dava konusu "Optimum Çıkmış Tus Soruları (1988-2011 yılları dahil)" isimli tıpta uzmanlık sorularının yer aldığı 11 adet kitap yayımı ile davacının eserine davalı tarafından yapılan tecavüzün men'i ve ref'ine, FSEK'in 68. maddesi gereğince talep ettiği telif tazminatının, asıl dava olan 2013/238 E. sayılı dosya kapsamında değerlendirildiğinden yeniden değerlendirilmesine yer olmadığına, FSEK'in 70/2. maddesi gereğince 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir. Taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ise, yukarıda anılan gerekçe ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi uyarınca üç kat toplam 60.000,00 TL telif tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, tecavüzün ref’ine, fazlaya ilişkin telif tazminatı talebinin reddine, asıl dava yönünden davacının FSEK'in 69. maddesi uyarınca tecavüzün men’i ve 5846 sayılı FSEK'in 70/2 maddesi uyarınca maddi tazminat taleplerinin reddine, birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi uyarınca üç kat toplam 60.000,00 TL telif tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline tecavüzün ref’ine, fazlaya ilişkin telif tazminatı talebinin reddine, birleşen dava yönünden davacının FSEK'in 69. maddesi uyarınca tecavüzün men’i ve 5846 sayılı FSEK'in 70/2 maddesi uyarınca maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Her nekadar davacı ÖSYM'nin mali hak sahibi olduğu TUS geçmiş yıllara ait sorular, aralarında herhangi bir sözleşme olmaksızın davalı tarafça haksız olarak kullanılmış ve davacının yasal hakları ihlal edilmiş ise de, taraflar arasında bu davanın açılmasından sonra 24.12.2013 tarihinde 1987'den itibaren tüm TUS ve YDUS sorularını kapsar şekilde 5 yıl süreli ve sınırsız kullanım hakkı veren mali hak devir sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşme ile 1987-2012 yıllarını kapsayan tüm soruların 5 yıl süre ile sınırsız kullanımı için 199.750,00TL bedel kararlaştırılmıştır. Dava açıldıktan sonra bile olsa tarafların iradeleri böyle tecelli ettiğine ve başkada emsal lisans sözleşmesi bulunmadığına göre, anılan sözleşme emsal alınıp, tüm soruların 5 yıl kullanımı için kararlaştırılan lisan bedeli tecavüzün vuku bulunduğu tarihlere uyarlanıp 5’er yıllık periyodik dönemlerin başlangıçlarına göre bedel belirlenip, böylece belirlenecek bu bedel tüm sorulara ilişkin olacağından, somut olayda dava konusu alana ve kapsamdaki, yani tüm TUS sınav soruları arasından yayınlanan dava konusu soru sayısına oranlanarak telif bedelinin bulunması sonrada FSEK m. 68 kapsamında tazminatın belirlenmesi ve talebe göre dava tarihinden itibaren faiz işletilecek şekilde hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de; FSEK 68. maddesi kapsamında tazminat talep edildiği durumlarda mahkemece verilen hüküm ile artık hak sahibi ile ihlalde bulunan kişi arasında farazi bir sözleşme kurulduğu kabul edildiğinden, davacının ref talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraflar yararına BOZULMASINA; HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınıp yek diğerine verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 22.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10203, Karar No: 2024/9598, Tarih: 07.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10203 E.  ,  2024/9598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1045 E., 2024/1612 K.

KARAR : Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/55 E., 2018/355 K.

Taraflar arasındaki aylığın kesilmesine dair Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların yasal faiziyle ödenmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, davalı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 20.12.2023 tarihli ve 2022/533 Esas, 2023/13146 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 20.12.2023 tarihli ve 2022/533 Esas, 2023/13146 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de 01.09.2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan davacının 06.12.2008 tarihinde Gümüşhane İl Sağlık Müdürlüğünde 4/a kapsamında ve SGDP'ne tabi olarak çalışmaya başladığı, Kurum tarafından 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi gereğince aylıklar durdurularak borç çıkarıldığı, davanın yasal dayanaklarından olan ve 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin (f) fıkrasının 2 nci paragrafında “Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.”, 3 üncü paragrafında “Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun ek 11 inci maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu Kararları 2005 yılında uygulanmaz.” düzenlemeleri bulunmakta olup anılan hükümler, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin (c) bendi ile yürürlükten kaldırılmış, bununla birlikte yürürlükten kaldırılan 2 nci ve 3 üncü paragraf hükümleri, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin 2 nci ve 3 üncü fıkralarıyla aynen benimsenip mülga 3 üncü paragrafta yer alan Bakanlar Kurulu Kararlarının 01.01.2005 gününden önce alınmış olması durumunda uygulanmayacağı belirtilmiş olup aile hekimleri, özellikle 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin 4 üncü fıkrasında sayılan istisnalardan da olmadıklarından emekli (yaşlılık) aylığı alırken anılan Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında çalışamazlar ve buna göre davalının aylığının kesilerek çalışma dönemindeki aylıkların yersiz ödeme olarak değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme yapılmak suretiyle yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13434, Karar No: 2013/31105, Tarih: 11.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/13434 E.  ,  2013/31105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının Sağlık Bakanlığına bağlı hastanelerin temizlik işinin yükleniciliğini yaptığını, yüklenici davalının çalıştırdığı işçilerin işçilik haklarından sorumlu olduğunu, dava dışı işçi A..., ... İsimli şahısların davacı Bakanlık aleyhine açtığı davada verilen karar uyarınca toplam 46.622,63 TL ödediklerini, bu miktardan davalı alt işverenin sorumlu olduğunu ileri sürerek, alacağının ödeme tarihlerinden faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş olup; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 4.maddesine göre bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan sayılması gerekir. Somut olayda davacı kamu kurumu olup, tacir olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemece uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olmayıp 6100 sayılı HMK 21.maddesine göre asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5656, Karar No: 2023/3864, Tarih: 12.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5656 E.  ,  2023/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/218 E., 2023/865 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/727 E., 2022/973 K.

Taraflar arasındaki çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması olmadığı takdirde yada sınırlanması talepli açılan davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı asıl dava dilekçesinde özetle; tarafların 2019 yılında boşandığını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, 02.10.2021 günü ortak çocuğu babasına verdiğini, çocuk döndüğünde banyo yaptırdığında kulağında morluk gördüğünü, çocuğuna sorduğunda "babamla sevişirken oldu" dediğini, tekrar sorduğunda babasının kulağını emerek böyle yaptığını, kendisinin acıyor dediğinde ise babasının bıraktığını söylediğini, davalı hakkında şikayetçi olduğunu belirterek ortak çocuk ile davalı babası arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; davalı babanın ortak çocuğun yanında sigara içtiğini, çocuğu erkekler havuzuna götürdüğünü, çocuğun babasının kendisini poposundan öptüğünü söylediğini, çocuğa baba ile beraber geçirdikleri zamanda yaşananlarla ilgili annesine anlatmamasını söylediğini belirterek davalı ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması aksi halde kişisel ilişkinin yatılı olmayan şekilde tekrar düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili her iki dava dosyasına verdiği cevap dilekçelerinde özetle; ortak çocuk ile babası arasında mahkemece kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması veya yeniden düzenlenmesini gerektirecek bir durumun bulunmadığını belirterek davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının, davalının ortak çocuğa karşı gerçekleştirdiğini iddia ettiği eylemi sebebiyle yapmış olduğu şikayet üzerine yapılan soruşturmada Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/9595 soruşturma 2021/6216 sayılı dosyasında Çocuğun Cinsel İstismarı suçu nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, alınan sosyal inceleme raporlarında ortak çocuk ve davalı baba arasında kişisel ilişkinin kaldırılması ya da sınırlandırılmasının ortak çocuğun menfaatine olmayacağının rapor edildiği, tarafların boşanmalarından sonra ortak çocuğun anne tarafından bakım ve sorumluluğunun üstlenildiği, davalı babanın ise ortak çocuk ile düzenli olarak kişisel ilişki kurmaya devam ettiği, ortak çocuğun alınan sosyal inceleme raporlarındaki beyanlarında davalı babası aleyhinde tutarsız beyanlarda bulunduğu, 03.11

.11.2022 tarihli ilk raporda ''babası ile görüşmeyi sevdiğini ve görüşmeye devam etmek istediğini'' beyan ettiği, bu dosya ile birleştirilen dosyadaki sosyal inceleme raporunda ise ortak çocuğun görüşme esnasında oldukça hızlı ve gergin konuştuğunun, babanla aran nasıl sorusuna ise annesinin anlattığı şekilde beyanlar vererek konuştuğunun, küçüğün ''yetişkin etkisinde'' beyanda bulunduğunun tespit edildiği yine aldırılan 3 kişilik heyette oluşan bilirkişi raporunda ise ortak çocuğun önce babası ile görüşmek istemediğini beyan etmesine rağmen sonra babasının eve dönmesini istediğini beyan ederek tutarsız beyanlarda bulunduğu, bu hali ile küçüğün bir yetişkin etkisinde kalarak beyanlarda bulunduğuna ilişkin uzman raporlarına itibar edildiği, küçüğün yaşı itibariyle babası hakkındaki iddialarla ilgili soruşturma açılması ve sonrasında yaşanan olaylardan psikolojik olarak yıprandığının alınan sosyal inceleme raporları ile sabit olduğu, davacı tarafın ortak çocuğun beyanlarının Mahkeme huzurunda tekrar alınmasını talep ettiği, ancak küçüğün babası ile ilgili iddiadan sonra açılan soruşturma ve açılan eldeki davadan sonra psikolojik olarak yıprandığı ve beyanlarının sosyal inceleme raporunda alındığı, Yargıtay uygulaması açısından bu hususun yeterli olduğu ayrıca yeniden beyanının alınmasının neticeye etki etmeyeceği dikkate alındığında davacı tarafın bu talebinin Mahkemece yerinde görülmediği, ortak çocuğun sağlıklı bir şekilde gelişimini sürdürebilmesi için “baba” profilinin çok önemli olduğu, dolayısıyla davalı babası ile kişisel ilişkisinin kaldırılması ya da sınırlandırılması halinde adı geçen ortak çocuğun bundan olumsuz yönde etkileneceği, nitekim sosyal inceleme raporu hazırlanırken yapılan görüşmelerde elde edilen bilgiler ve gözlemler doğrultusunda davalının ortak çocuk ile kişisel ilişkinin kaldırılmasını ya da sınırlandırılmasını gerektirecek bir durumun tespit edilemediği, her iki ebeveyni ile sağlıklı ilişki kurabilmesinin çocuğun gelişimine olumlu yönde katkı sağlayacağı, bu hali ile ortak çocuk ve davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması ya da sınırlandırılmasının küçüğün yüksek menfaatine uygun olmayacağı