muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/909, Karar No: 2024/6136, Tarih: 19.09.2024

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından küçük yönünden bir evlat edinme işlemi ve davası bulunmadığı ortada bir evlat edinme işlemi bulunmadığı halde rıza aranmama kararının evlat edinme işlemi olmadan da istenebileceğini söylemek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 312 nci maddesinin f fıkrasının (II) inci bendi hükmünü anlamsız ve gereksiz bir norma dönüştürme sonucunu doğuracağı, evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmaması kararının küçüğün kuruma yerleştirilmesinden sonra evlat edinme kararından bağımsız olarak talep edilebilmesi mümkün olmadığı, görülmekte olan bu davada kuruma yerleştirilmiş küçük hakkında evlat edinme talebi bulunmadığına göre, ana ve babanın rızasının aranmaması kararı verilmesine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerektiği, dosyada bulunan ve toplanan belgelerin birlikte incelenip değerlendirilmesinde küçüğün hakkında koruma kararı verilerek 4721 sayılı Kanun'un 316 ncı maddesi uyarınca geçici bakım sözleşmesi ile aile yanına yerleştirildiği, şu anda herhangi bir evlat edinme davası açılmadığı, bu talebin 4721 sayılı Kanun'un 311 inci maddesine dayalı olarak açılmasında dinlenebilme koşulları yani dava şartı oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay kararlarına göre çocuk evlat edinmeye yönelik yerleştirmeden önce ana baba rızası aranmamasına ilişkin kararın verilmiş olması gerektiği, İlkin eldeki dava açılıp hemen akabinde ve henüz karar verilmeden küçüğün evlat edinecek kişilerin yanına yerleştirilmesi Yargıtay kararlarında da açıklanan ve işaret edilen doğabilecek zararları önlemeyeceği, oysa eldeki davada henüz bu şekilde bir karar tesis edilmesinden önce çocuk evlat edinmek isteyenlerin yanına yerleştirildiği, hatta uyap kayıtlarına göre açılmış ve derdest bulunan evlat edinme davasının da mevcut olduğu, böylece mahkemece belirtilen şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı yanın istinaf başvurusunun, esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili; davanın reddinin

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili; davanın reddinin

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlat edinmede ana baba rızası aranmaması istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, aile yanına yerleştirilen çocuk konusunda ana baba rızası aranmaması hususunun evlat edinme davasından önce incelenip incelenemeyeceği, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 311 inci ve 312 nci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7407, Karar No: 2012/8738, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7407 E.  ,  2012/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2010 tarihli davanamesiyle velayetin ana-babadan kaldırılmasına dair yabancı mahkeme ilamının tanınması ve tenfizi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2010 tarihli davanamesiyle ... ve ...'ın velayetinin ana-babadan kaldırılmasına dair yabancı ilamın tanınması ve tenfizi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda tarafların boşanmalarına dair yabancı ilamın tanınma ve tenfizine denilerek davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda ... ve ...'ın vasi tayini taleplerine ilişkin yabancı ilamın tanınma ve tenfizine şeklinde hüküm kurulmuştur. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5451, Karar No: 2016/3875, Tarih: 09.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5451 E.  ,  2016/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs etmek, silahla kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Katılan sanık ... hakkında;

a-TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezası

b-TCK.nun 81, 35, 62, 53, CMK.nun 231. maddeleri uyarınca; 1yıl 10 ay 15 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2-Katılan sanık ... hakkında;

a-TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezası

b-TCK.nun 86/2-3-e, 62, 53, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddeleri uyarınca; 5 ay hapis cezası ve

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

c- TCK.nun 86/2-3-e, 62, 53, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddeleri uyarınca; 5 ay hapis cezası ve hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına,

3- Katılan sanık ... hakkında;

a- kasten öldürme suçundan, Beraatine,

b- kasten öldürmeye teşebbüs etmek

suçundan, Beraatine,

4-Katılan sanık ... hakkında;

kasten öldürme suçundan Beraatine

.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında ... ve ...'i silahla kasten yaralama suçundan verilen, katılan sıfatıyla sanık ... hakkında ...'u kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteği itiraz yoluna tabi olduğu gibi, ayrıca mahallinde değerlendirildiğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Sanık ... müdafiinin süre tutum ve gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğine göre temyizinin sanık sıfatıyla sınırlı olduğu kabul edilerek;

Sanık hakkında, mağdur ...'e yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiştir.

3- Sanık ...'in mağdur ...'e yönelik "Kasten öldürmeye teşebbüs", sanık ...'in maktül ...'e yönelik "kasten öldürme" ve mağdur ...'e yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs", sanık ...'in maktul ...'e yönelik "kasten öldürme" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

3- Sanık ...'in mağdur ...'e yönelik "Kasten öldürmeye teşebbüs", sanık ...'in maktül ...'e yönelik "kasten öldürme" ve mağdur ...'e yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs", sanık ...'in maktul ...'e yönelik "kasten öldürme" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik "Kasten öldürmeye teşebbüs", suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in maktul ...'e yönelik "kasten öldürme" ve mağdur ...'e yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs", sanık ...'in maktul ...'e yönelik "kasten öldürme" suçlarının elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak mahkemece beraatlerine hükmolunmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar... ve ... vekilinin bir sebebe yönelmeyen, sanık ... müdafiinin asıl saldırıya uğrayanın müvekkili olduğuna, müvekkili yönünden haksız tahrik uygulanması gerektiğine, delillerin tam olarak değerlendirilmediğine, çelişkinin giderilmemiş olduğuna yönelen ve yerinde

görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık ... hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükmü ile diğer beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

4-Sanık ...'ün olay gecesi evine gelmiş olduğunda maktulünde bulunduğu topluluğun evlerinin önünde top oynadıkları, sanığın polisi arayarak ihbarda bulunduğu, polisin gelmesiyle top oynayan topluluğun dağıldığı, sanığın yanına gelen kardeşi..'e olayı anlattığı ve olay yerinden uzaklaşmasını istediğini ..'in olay yerini terk ettiği, sanık ... ile babası olan ... evin önünde dururken birden etrafında yine bir kalabalığın oluştuğu, bunun üzerine sanık ... ile...in bina kapısından içeri girip kapıyı kapatmaya çalıştıkları, gelen topluluğun bina dış kapısına baskı yaparak açmaya çalıştıkları, bu sırada sanık ...'ün yine polis aranarak gelen kayıtlara göre kapıyı zorladıkları ifade edilerek polis çağrıldığı, topluluğun bir müddet daha kapıyı zorladıkları,...in dışardan..'in sesini duyduğunu belirtmesi üzerine kapıyı açarak dışarı çıktıkları,..'in başından darbe almış şekliyle yerde yattığını gördükleri,...in de aldığı darbe ile başının kanamaya başladığını ve evin ön tarafına düştüğü, bunu gören sanık ...'ün tamirat işlerinde kullandığı ve giriş katta bulunan bıçağı alarak, yerde yatan kardeşi.. ve babası...i savunmak için bıçakla sağa sola salladığı, sanık ... ve ailesine saldıran maktul ve diğer şahısların elindede sopalar olduğu, sanık ...'ün yerde yatan ve başında kan olan babası ile kardeşi..'e ve kendisine yönelik saldırıları önlemek için rastgele salladığı bıçağın maktule 2 kez isabet etmesiyle maktulün ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılan olayda;

Sanığın kendisini ve babas...ile kardeşi..'i korumak maksadıyla gerçekleştirdiği eylemi ile mazur görülebilecek heyecan, korku ve telaş nedeniyle meşru müdafaa sınırını aştığı ve hakkında TCK'nun 27/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazının bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında maktul ...'e yönelik "kasten öldürme" suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ...'in bozma kapsamı itibariyle TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu

yada hükümlü değil ise salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 09/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

09/11/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafileri Avukatlar ..., ... ve ....ın yokluklarında 17/11/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/6786, Karar No: 2010/13570, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6786 E.  ,  2010/13570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Mahkemece somut emsal olarak incelenen 324 ada 2 parsel ile 289 ada 1 parsel sayılı taşınmazların incelenen satış tarihlerinde İmar Yasası uyarınca imar düzenlemesi görüp görmedikleri, imar düzenlemesi görmüş iseler uygulanan düzenleme ortaklık payı oranlarını bildirir yazı cevabı Belediye Başkanlığından getirtilip aynı konuda birden çok kez geri çevirme kararına neden olunduğu da dikkate alınarak gelen yazı cevaplarının yeterliliği hakimlikçe bizzat denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1120, Karar No: 2010/4777, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1120 E.  ,  2010/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Gaziantep Kadastro Mahkemesinin 1974/46 Esas sayılı dava dosyasının,

2- Dava konusu taşınmaza kadastro tespitinde uygulanan 18.1.1966 tarih 32, 2.4.1983 tarih 18, 6.1.1960 tarih 8 ve 12.11.1966 tarih 40 sıra numaralı tapu kayıtları ile davacı dayanağı T.sani 1330 tarih 82 sıra numaralı tapu kayıtlarının komşu taşınmazlara uygulanan 17.2.1967 tarih 52, 56, 22.10.1949 tarih 39 ve 43, 20.11.1961 tarih 80, 30.11.1961 tarih 75, K.sani 314 tarih 162 ve K.Sani 315 tarih 32 sıra numaralı tapu kayıtlarının ve tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin,

3- 18.1.1966 tarih 32, 2.4.1983 tarih 18, 6.1.1960 tarih 8, 12.11.1966 tarih 40 ve T.sani 1330 tarih 82 sıra numaralı tapu kayıtlarının kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediğinin Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorularak varsa revizyon gördüğü parsel ya da parsellerin kesinleşme şerhli onaylı kadastro tutanak örneklerinin,

4- Müdahillerin dayandığı Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.02.1971 gün ve 1971/159 karar sayılı ilamına ilişkin olduğu dava dosyasının,

5- Komşu 78, 81, 109 ve 111 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmak suretiyle itirazsız kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşmiş iseler ilgili mahkeme ilamlarının celbi ile ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10852, Karar No: 2010/9870, Tarih: 08.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10852 E.  ,  2010/9870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açtığı davada, daha dava dışı işverende çalıştığı süreye ilişkin tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine

Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir

uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.