muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12835, Karar No: 2012/4850, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/12835 E.  ,  2012/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18-21. maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretsiz izne ayrılma kararından sonra kendisinin Adana 1. Noterliğinin ihtarnamesi ile sözleşmeyi feshettiğini, davacı dilekçesinin Genel Müdürlük oluru ile işleme konulduğunu neticesinde davacıya kıdem, ihbar tazminatı dahil tüm kanuni haklarının ödendiğini davalı işverenin ekonomik nedenlerle kadrolu ve mevsimlik işçileri istihdam etmekte zorlandığını, yağ fabrikasının fiilen Ocak 2010 tarihinde faaliyetinin durduğunu, davalı kurumun elindeki tek yağ fabrikasını da kiraya vermek zorunda kaldığını, Birliğin 23.12.2008 tarihli kararı ile mevcut tüm yatırımlarını iptal ettiğini devletin himayesinin 4572 sayılı Kanun uyarınca tamamen ortadan kalktığını ve sadece davalı konumundaki birliklerin kendi imkanları ile ayakta durması aksi taktirde yok olması sürecinin başladığını 09.08.2010 tarihi itibariyle tüm işçilerin iş sözleşmelerini toplu olarak sona erdirilmesine karar verildiği bu kararlarla sanayi alanından tamamen çekilerek sadece kooparatif alanında mütevazii bir şekilde varlığını devam ettirdiğini davacının yeniden istihdam olanağının bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işverenin yağ fabrikasını kiraya vererek ve ayrıca diğer bölümlerde işçi sayısını azaltarak çok sayıda işçinin işine son verdiği, ekonomik sıkıntı sebebiyle iş sözleşmelerinin sona erdirildiği, iş sözleşmeleri davalı tarafından feshedilen işçilerin bir an önce ekonomik sıkıntı sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatlarına kavuşmak için işverenin isteği doğrultusunda noterden istifa yazılarını gönderdiği, iş sözleşmeleri feshedilen çok sayıda işçinin açtığı davalarda hep aynı istifa yazılarının bulunduğu, bu durumun işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarına kavuşmak amacıyla fesihten hemen sonra işverenin isteği doğrultusunda yazıyı gönderdiklerine kuvvetli bir delil teşkil ettiği, davacının noter kanalıyla gönderdiği ihtarnamedeki feshin şartlı fesih niteliğinde olduğu, bu nedenle geçersiz olduğu, ikale olarak da değerlendirilemeyeceği, işverenin yazılı bildirimde bulunmadığı, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin iş güvencesi olan feshin geçersizliği isteminde bulunabilmesinin ön şerhlerinden biri, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesidir. İş sözleşmesi işçi tarafından veya karşılıklı anlaşma ile sona erdirilmişse işçinin iş güvencesinden yararlanma imkan bulunmamaktadır. İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekli olan, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale sözleşmesi yapma yönünde işçinin icabı biçiminde değerlendirilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalıya ait birlikte çalıştığı, davalı birliğe ait fabrikada hammaddenin bitimi nedeni ile üretime ara verildiği ve Ocak 2009 ayından itibaren mevsimlik işçilerin iş sözleşmelerinin askıya alındığı, diğer işçilerin dört aylık ücretsiz izne gönderildiği, ücretsiz izin uygulamasının 2009'un Mayıs ayında da dört ay süre ile uzatıldığı, Yağ Fabrikasının tüm müştemilatı ile birlikte 02.07.2010 tarihinde kira sözleşmesi ile bir şirkete devredildiği, tüm işçilerin iş sözleşmelerinin toplu işçi çıkarma kapsamında 16.07.2009 tarihli bildirimle önel verilerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı işçinin iş sözleşmesi davacının Temmuz 2009 tarihinde noterden gönderdiği “gördüğüm lüzum üzerine iş sözleşmesinin feshini talep ediyorum” ihtarı üzerine sonlandırıldığı, işverenin devir nedeni ile fesih işlemi gerçekleşmeden, sona erdirilmesi icabının davacı işçiden geldiği, bu şekilde iş sözleşmesinin sona erdiği sabittir. İş sözleşmesi taraflar arasında karşılıklı anlaşma ile sona erdiğinden ve davacı noterden gönderdiği ihtarın iradesi fesada uğratılarak gönderildiğini kanıtlayamadığından istemin reddi gerekir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4- Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 19.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2454, Karar No: 2023/6298, Tarih: 20.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2454 E.  ,  2023/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/34 E., 2022/169 K.

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/34 Esas, 2022/169 Karar ... kararının kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

AKEDAŞ Elektrik A.Ş vekilinin 13.06.2022 havale tarihli dilekçesi ile TEDAŞ Genel Müdürlüğüyle imzalanan İşletme Devir ... Sözleşmesi gereğince mülkiyeti TEDAŞ'a ait olmak üzere 01.01.2011 tarihinde imzalanan kiralama sözleşmesi uyarınca işletme devir hakkının devralındığı, atılı suçun TEDAŞ döneminde işlendiği, bu nedenle husumet itirazında bulundukları belirtilmiştir. Bu dilekçe üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.03.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/1304 Karar ... kararı ile TEDAŞ'a gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve temyizi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın iadesi için tevdii kararı yazıldığı, gerekçeli kararın 02.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği ancak herhangi bir temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmakla, söz konusu hükme dair incelenecek bir temyiz talebi olmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23106, Karar No: 2013/6534, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23106 E.  ,  2013/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın, şikayetçiyi arayarak devlet tarafından gönderildiğini, şikayetçinin çocuğuna kitap ve CD’ler bırakacağını, ayrıca Ziraat Bankasında bir hesaba çocuk için her ay 125 TL devlet tarafından para yatırılacak şeklinde beyanda bulunup beraberinde getirdiği kitap ve CD’leri şikayetçiye bırakıp satış sözleşmesi imzalattığı, bu suretle sanığın aldatıcı hareketlerde bulunarak şikayetçiyi dolandırdığının iddia edildiği olayda gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; sanığın çalıştığını beyan ettiği Atılım Eğitim Hizmetleri adlı şirketten şikayetçiye kitap satışının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise satış sözleşmesi ve borç senetlerinin mevcut olup olmadığı hususunun araştırılarak var ise belgelerin getirtilerek

değerlendirilmesi, sözleşme imzalanmış ise ilişkinin hukuki olduğu sözleşme yok ise hilenin ne şekilde oluştuğu denetime izin verecek şekilde açıklanıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

1-Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararda tartışılmaması,

2-Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2989, Karar No: 2006/5481, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2989 E.  ,  2006/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 8.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına baba adı ilavesi ile düzeltim istemiyle açılmıştır.

Davacı 3 ve 18 parseller maliki ölü ...’nın mirasçısı olduğunu murisinin baba adının ... olarak kayıtlara ilavesini istemiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiş hükmü davalı ... Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Mahkemece yaptırılan araştırmada davacının murisi olduğunu iddia ettiği ...’nın 1340 tarihinden önce öldüğü, kayıtlarda isminin yer almadığı saptanmıştır. Tapuda kimlik düzeltimi davalarında amaç, tapu kayıtlarında yer alan hatalı nüfus bilgilerinin düzeltimidir. Davacının murisi ... genel nüfus sayımından önce öldüğünden başka bir anlatımla nüfus bilgileri kayıtlarda yer almadığından düzeltim söz konusu edilemez. Mahkemece bu olgu gözetilerek davanın reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 9.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20900, Karar No: 2014/21503, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20900 E.  ,  2014/21503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/720-2014/166

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.443,69 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 02.04.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.443,69 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 02.04.2014 tarih ve 2013/720 esas 2014/166 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 18.01.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve

bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.06.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6.3; 24.06.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4.5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 02.04.2014 tarih ve 2013/720 esas 2014/166 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14001, Karar No: 2019/3291, Tarih: 14.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/14001 E.  ,  2019/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dosyadaki eksikliğin giderilmesi için Dairemizce Mahkemesine eksiklik ikmali için yazı yazıldığı, Mahkemece yazı cevabında “...davacının davalı şirketten ayrıldıktan sonra çalıştığı şirket bildirilmemiş olması ve UYAP ekranından bu hususlara ulaşılamaması nedeniyle bu aşamada ekli talep yerine getirilememiş olup, davacının davalı şirketten ayrıldıktan sonra çalışmış olduğu şirket isminin veya SGK dökümlerinin mahkememize gönderilmesi...” gerektiği belirtilmiş olup; davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde; davacının davalı şirkette işten çıktıktan sonra çalışmaya başladığı görülen işyerinin hangi işverene ait olduğu, adresi, ortakları, faaliyet alanları ve davadışı ... Elektrik Dağıtım ... Şirketinden ihale ile iş alıp almadığı dosya kapsamı ile denetlenemediğinden; ilgili işyerinin davalı şirket ile devir ilişkisi olup olmadığı ve ... Elektrik Dağıtım ... Şirketinden ihale ile iş alıp almadığının tespitine yarar her türlü delil ve belgenin, ayrıca davalı şirket ile ... Elektrik Dağıtım ... Şirketi ...ında yapılan hizmet alım sözleşmesinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/89, Karar No: 2006/89, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-89 E., 2006/89 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-89 E., 2006/89 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 106-828 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9472, Karar No: 2017/4014, Tarih: 19.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9472 E.  ,  2017/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.