muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2677, Karar No: 2018/584, Tarih: 05.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2677 E.  ,  2018/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK 158/1-f-son, 52, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

2-TCK 204/1, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ticari faaliyet çerçevesinde sanıktan almış olduğu, keşidecisi tanık ... olan Bank Asya ... Şubesine ait 15/09/2007 keşide tarihli 11.535 TL bedelli çeki süresinde bankaya ibraz ettiğinde çek üzerinde bulunan keşideci imzanın ...'a ait olmadığının tespit edilerek üzerine şerh düşüldüğü ve ödeme yapılmadığı, alınan bilirkişi raporunda, ... adına atılmış olan keşideci imzası ile 1. Ciranta olarak ... adına atılmış olan imzaların sanığa ait olduğunun tespit edildiği, ilgili bankanın gönderdiği yazıda çek hesabı sahibinin ... olduğu ve adı geçen adına çek keşide etmeye yetkilendirilmiş başka kişilerin bulunmadığının bildirdiği, sanığın hiç bir yetkisi olmadığı çek keşide ederek ve ciro ile katılana ticari ilişki karşılığı vererek haksız menfaat sağladığı ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanın da tanık ...'yi tanımadığını ve sanığın bu şahıs adına hareket ettiğini kendisine söylemediğini belirttiği ancak soruşturma aşamasında ise alış veriş karşılığı sanıktan çeki aldığını, çekin daha sonra karşılıksız çıktığını, yapmış olduğu araştırmada, bankanın kendisine sanığın çek keşide etme hususunda tanık ...'den vekaleti olduğunu söylediklerini, anladığı kadarıyla sanığın ve ...'nin birlikte çalıştıklarını, çekin karşılıksız çıkması sonucu ...'nin Bursa'dan ayrıldığını beyan ettiği, sanık ile tanık ...'nin 2006-2007 yıllarında Kervansaray Day. Tük. Mal. Mob. Halı Teks. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti 'de ortak oldukları, sanık ile ...'nin birlikte iş yaptıkları, sanığın suça konu çeki ...'nin kendisine verdiği vekaletnameye istinaden keşide ettiğini ve ciro ederek katılana verdiğini beyan ettiği, sanık tarafından dosyaya sunulan azledenin ... olduğu, Kahramanmaraş 4. Noterliğince düzenlenen 15/01/2008 tarihli azilname ile ...'nin sanığı vekaleten verdiği yetkilerden azlettiğinin anlaşıldığı, bu azilnamede “ tarih ve yevmiye nosu ile noterliğini hatırlayamadığım vekaletlerle sizi tayin etmiştim, bu gün itibariyle yetkilerden azlettim “ şeklinde düzenlemenin olduğu, ...'nin alınan beyanın da, sanığın kendisini notere götürdüğünü ve kendisinden vekalet aldığını, daha sonra kendisinin tekrardan noterden azilname düzenlediğini belirterek aralarındaki vekalet ilişkisini kabul ettiği, çekin sahte olmadığının ve ...'nin hesabına ait olduğunun ilgili bankanın cevabi yazılarından da anlaşıldığı, sanığın çeki keşide ederken ve ciro yaparken kendi imzasını kullandığı ve çeki kendisinin düzenlediğini beyan ederek katılanla arasındaki ticari ilişkiyi inkar etmediği, bu nedenle sanığın atılı suçları işleme kastıyla hareket ettiğinin sabit olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçlardan sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2832, Karar No: 2019/11351, Tarih: 03.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2832 E.  ,  2019/11351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK’nun 89/1, 22/3, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 21:15 sıralarında yerleşim yeri içi 50 km hız sınırı olan 3 şeritli 9.60 m genişliğe sahip, kaza noktasına 20m uzaklıkta trafik lambası bulunan aydınlatma olmayan düz, eğimsiz asfalt yolda; sanık 1.25 promil alkollü olarak otomobil ile seyir halinde iken trafik ışıklarına 35 m kala önünde aynı istikamete seyir halinde olan katılanın kullandığı otomobile arkadan çarpması sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; tam kusurlu kabul edilen sanığın sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmeyerek tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık hakkında lehe hükümler uygulanmadığına ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem A2 sınıfı hem de B sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait A2 sınıfı sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2 numaralı bendindeki "A2 ” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4819, Karar No: 2019/2953, Tarih: 21.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4819 E.  ,  2019/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı.... aleyhine 18/07/2014 gününde verilen dilekçe ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vasisinin vekili tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı vasisi vekilinin yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35051, Karar No: 2016/2210, Tarih: 10.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35051 E.  ,  2016/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılarak, sanığın duruşmaya çağrılması, varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanunun 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde duruşma açılmaksızın karar verilmesi,

2-CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, “karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine” yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36976, Karar No: 2015/29042, Tarih: 14.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/36976 E.  ,  2015/29042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/154485

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2011/447 (E) ve 2012/153 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, katılan S.. Y.. vekilinin, sanıklar F.. Y.. ve C.. H.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizi hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, katılan S.. Y.. vekilinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, belirtilen husus yönünden EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN SONRA DAİREMİZE YOLLANILMAK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7271, Karar No: 2014/15785, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7271 E.  ,  2014/15785 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 8. İş Mahkemesince verilen 28.11.2013 günlü ve 2012/975 - 2013/440 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5330, Karar No: 2015/1104, Tarih: 23.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5330 E.  ,  2015/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kurumun, davalı şirketten prim alacağı tahsil edememesi nedeniyle takip başlattığını, kurumun prim alacağının 254.542,78 TL olmasına rağmen .... İcra Müdürlüğünün 2009/6527 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, kurum alacağının 180.562,29 TL olarak kayıt edildiğini ileri sürerek, alacağının 08.07.2011 tarihi itibariyle 254.542,78 TL olarak belirlenmek suretiyle yeniden sıra cetveli düzenlenmesine ve satış bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddine dair verilen kararı Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflarca takip edilmeyen davanın 19.12.2013 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve HMK' nın 150. maddesinde gösterilen sürede yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5312, Karar No: 2017/2433, Tarih: 21.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5312 E.  ,  2017/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürme, babasını öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d, 29, 31/3-son, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

TCK.nun 82/1-d, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in, kardeşi olan maktul Abdurrahman'a, babası olan mağdur ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 17.10.2014 günlü raporuyla, suç tarihinde kendisine isnat olunan suçlar yönünden cezai mesuliyetinin tam olduğu belirtilen suça sürüklenen çocuk hakkında; Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince ayakta muayene edilmek suretiyle düzenlenen rapora göre, öfke kontrol problemi ve sınır mental kapasite tespit edilmesi nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılama yeteneği ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen yitirmiş olduğu anlaşıldığından, tüm adli raporlar, tedavi evrakları ve dava dosyasının Adli Tıp Genel Kuruluna

gönderilerek, suç tarihi ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK’nun 32. maddesi kapsamında rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11712, Karar No: 2016/5512, Tarih: 18.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11712 E.  ,  2016/5512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça konu malın değerine göre, sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından kurulan hükümde, TCK’nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca asgari hadden uzaklaşılarak teşdiden ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçların, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve suçların nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince, en ağır cezayı içeren bir tek hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında birden çok cezayı içeren .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/03/2009 gün, 2008/221 Esas ve 2009/173 Karar sayılı ilamındaki tüm cezaların tekerrür uygulamasına esas alınması,

2- T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak yerine “.... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/03/2009 gün, 2008/221 Esas ve 2009/173 Karar sayılı ilamıyla verilip içinde birden çok cezayı içeren ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak, TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin

ve T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin