muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11922, Karar No: 2023/868, Tarih: 06.02.2023

2. Davalı vekili temyiz sebepleri olarak özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili ile ... Enerji Mad. San. ve Tic. A.Ş. arasında 30 maddeden oluşan ve 30.04.2013 tarihinde yürürlüğe girmek üzere 10.04.2013 tarihinde imzalanmış olan "İşyerinin Devri ve Maden Sahalarının İşletilmesine Dair Rödövans Sözleşmesi" bulunduğunu sözleşmenin 14 üncü maddesi kapsamında "... Kıdem ve ihbar tazminatları, senelik izin ücretleri hariç olarak 30.04.2013 tarihinden önce doğan tüm hak ve borçlar idari, hukuki, cezai, mali sorumluluklar ve yükümlülükler ...'e, 30.04.2013 tarihinden sonra doğacak her türlü yükümlülük işletmeciye aittir. Kıdem ve ihbar tazminatı ile senelik izin ücretlerinden tüm çalışma süreleriyle işletmeci sorumlu olup, bu haklar işletmeci tarafından ödenecektir." ifadesi yer aldığını, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "davacı ...'ın iddia edilen meslek hastalığının devirden önceki tarih olan 13.04.2010 tarihinde ortaya çıktığı belirlenmiştir." şeklindeki gerekçeyle husumet itirazımızın reddine karar verilmiş ise de huzurdaki davanın 2019 yılında ikame edildiği göz ardı edilerek hüküm tesis edildiğini, yukarıda yer verildiği üzere 2013 yılından sonra doğan yükümlülükler müvekkil şirketin sorumluluğunda olmadığını, iş bu nedenlerle huzurdaki davanın müvekkil açısından husumet yokluğundan reddi gerektiğini, ayrıca İş Kanunu 6.maddesi ve Türk Borçlar Kanunu 202.maddesi bağlamında, rödövansçı ...Enerji Mad. San. ve Tic. A.Ş. işyeri devir protokolü ile iş sözleşmesinden doğan tüm hak ve borçları devir aldığınından müvekkili şirketin "işveren" sıfatı bulunmadığından husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, İşçinin ağır kusuru ve iş güvenliğini tehlikeye atar davranışları sebebiyle gerçekleşen hastalıkta müvekkile bu derece yüksek kusur oranı verilmesinin doğru olmadığını, müvekkili şirket tarafından dava dosyasına sunulan sicil dosyası ve diğer belgeler incelendiğinde, davacının kasket kullanma, yerde bulunan cisimleri kaldırma, kulaklık-gözlük kullanma gibi eğitimleri aldığı, müvekkilinin iş sağlığı ve güvenliği yönünden alınması gereken önlemleri aldığını, davacıya gerekli eğitimleri verdiğini gözeterek müvekkili yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

C.A. Davacı ve davalı vekillerinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı vekilinin müvekkili lehine 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesinin 04/03/2021 tarihli kararında 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği ve Bölge Adliye Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli kararında da da aynı miktarda manevi tazminatın hüküm altına alındığı, kabul ve reddolan manevi tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı ve davalı vekillerinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davacı ve davalı vekillerinin, maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat alacağına kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanun'un 6 ıncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 53,55, 202 ve 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16 ve 21 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine ve özellikle somut olayda; davacının maddi tazminat alacağının 03.01.2021 tarihli rapora göre hesaplanması üzerine davacı vekilinin 05.01.2021 tarihli dilekçesiyle iş bu hesap raporunda belirlenen miktar üzerinden maddi tazminat istemi yönünden talep artırımında bulunduğu, bu kapsamda davacının maddi tazminatta fazlaya ilişkin talep hakkının bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, davalı temyiz itirazları yönünden ise; davacıdaki meslek hastalığının 13.04.2010 tarihinde tespit edilmiş olup, davalı şirketin davaya konu işyerini dava harici şirkete 30.04.2013 tarihinde yürürlüğe girmek üzere, 10.04.2013 tarihli "İşyeri Devri ve Rödovans Sözleşmesi" ile teslim ettiği, sözleşmenin 14.maddesi kapsamında işyeri devrinden kaynaklı sorumluluğun tersine çevrilerek, devir tarihinden önce doğan alacaklar yönünden sorumluluğun sadece devreden davalı şirket üzerinde bırakıldığı anlaşılmakla, davalının husumete dair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, devamla somut olayda kusur oranının ve maddi tazminat hesabının da dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere ve Dairemizce kabul edilen esaslara uygun olduğu gibi davaya konu istemin zamanaşımına uğramadığının da anlaşılması karşısında davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelerin yerinde olduğu gözetilerek hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı vekillerinin manevi tazminat hükmüne ilişkin temyiz istemlerinin miktardan REDDİNE,

2. Davacı ve davalı vekillerinin maddi tazminat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama giderlerinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2007/5641, Karar No: 2008/2797, Tarih: 05.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5641 E.  ,  2008/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesindeki hal dışında, davalının davayı kabul açıklaması, tek başına hukuki sonuç doğurmaz.Toplanan delillerden, davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.Boşanmaya neden olan olaylarda davacı tamamen kusurlu olup davalıya atfedilebilecek bir kusur gerçekleşmemiştir.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir ./

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2007/6657, Karar No: 2007/8287, Tarih: 02.07.2007

6. Hukuk Dairesi 2007/6657 E., 2007/8287 K.

**6. Hukuk Dairesi 2007/6657 E., 2007/8287 K.**

**- SÖZLEŞMEDEN DOĞAN ÖNALIM HAKKI

- TASARRUF YETKİSİ KISITLAMALARI**- 3194 S. İMAR KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalıma ilişkin payın iptali ve tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde önalıma konu payın bulunduğu 4 nolu parselde 276/2400 payın Gülizar , 276/2400 payında Sema adına kayıtlı iken bu payların davalıya satılmış olması nedeniyle belirtilen paylara ilişkin tapu kaydının iptal ve tescilini istemiştir. Mahkemece daha önce davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizce davalıya duruşma gününü bildirir davetiyenin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden bahisle taraf teşkili yönünden kararın bozulması üzerine Mahkemece, bozma kararına uyulmuş, usulüne uygun davetiye tebliği üzerine duruşmaya gelen davalı vekili, dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu oluştuğunu, bu şekilde oluşan paydaşlık nedeniyle önalım hakkının kullanılamayacağını, tapudaki işlemin bağış olduğunu, davacı ile davalının kardeş, satıcılardan Gülüzar'ın davalının eşi, Sema'nın ise davalının baldızı olduğunu, payın davalı adına yazılması gerekirken eşi ve baldızı adına yazıldığını, bu yanlışlığın düzeltilmesi ve mirasa konu olacak payın davalıya devir edilmesi için bağış yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalının savunması doğrultusunda davalı ve davacı delillerinin toplanması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Dinlenilen davacı ve davalı tanıkları, imar parseli oluşturulurken İmar Kanununun 18. maddesi uygulaması işlemlerinin İbrahim tarafından yapılıp takip edildiğini, paydaşların yapılan bu hizmet karşılığında önalıma konu taşınmazdan pay vermelerinin kararlaştırıldığını, İbrahim 'in yapılan işlemler nedeniyle davalı Binalı 'dan para aldığını, alınan paya karşılık İbrahim Öncel'e hizmeti karşılığı verilecek payın iki kez işlem yapılmaması için davalıya devir edildiğini ve karşılığında İbrahim 'in davalıdan para aldığını bildirmişlerdir. Öte yandan, davacı hakkında İbrahim Öncel tarafından açılan Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/57 esas sayılı dava dosyasında tanık olarak dinlenilen davalı ise, taşınmazın eşi Gülüzar adına kayıtlı olduğunu, eşinin ödemesi gereken ücret karşılığı İbrahim 'e pay devir edeceğini, ancak, o dönemde davacı İbrahim 'in işlemleri yapacak parası olmadığı için bu pay karşılığı İbrahim'e para ödediğini ve eşinin İbrahim'e devredeceği payı kendisinin devir aldığını belirtmiştir. Tüm bu beyanlar karşısında yapılan işlemin miras hukukundan kaynaklanmadığının ve satış olduğunun kabulü gerekir. Davacının bu satışlar için önalım hakkının tanınmasını istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davacı tapuda belirtilen bedel ve masraflar toplamı olan 4.263.00 YTL depo ettiğine göre davanın kabulü ile payın iptali ve davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken olayda uygulama yeri olmayan 27.03.1957 gün ve 12/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7831, Karar No: 2015/5951, Tarih: 30.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7831 E.  ,  2015/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10493, Karar No: 2015/10257, Tarih: 03.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10493 E.  ,  2015/10257 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/388-2015/451

DAVACI : Z.. Y..

KÜÇÜKLER : A.. Y..- A.. Y..

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Çorlu Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 12.02.2015 tarihli dilekçe ile; eşi Ö.. Y..'ın 01.08.2012 tarihinde öldüğünü, eşinin A.. Çevre Ölçüm Turizm ve Danışmanlık Ltd. Şirketinde ortak olduğunu, eşine ait 8 payın kendisi ile çocukları A.. S.. ve A.. S..'e intikal ettiğini, şirketin merkezinin "Ü../İ..." olduğunu, mirasbırakan Ö.. Y...'dan irsen intikal eden şirketteki hisselerin yönetimi için küçüklere kendisinin veya mahkemece uygun görülecek kişinin kayyım atanması istemiyle Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi; "Şirketin merkezinin Ü../İ... olduğu, küçüklere intikal eden malların İstanbul'da bulunduğu, yönetilecek malların bulunduğu yer itibariyle İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu" gerekçesiyle;

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi; "Şirket hissedarı küçüklerin Çorlu'da ikamet ettiklerinden yetkili mahkemenin Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu" gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından, küçüklerin babası Ö.. Y...'ın A... Çevre Ölçüm Turizm ve Danışmanlık Ltd. Şirketinde ortak olduğu, Ö...'ün ölümü üzerine şirketteki hissesinin eşi Z..., çocukları A.. S.. ile A... S...'e intikal ettiği, anılan hisselerin yönetimi amacıyla küçüklere yönetim kayyımı tayini istemiyle eldeki davanın açıldığı, şirketinin merkezinin "Ü.../İ..." olduğu küçüklerin anneleri ile birlikte Çorlu'da ikamet ettikleri anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 430. maddesinde "...temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.

Yönetim kayyımı, malvarlığının büyük bölümünün yönetildiği veya temsil edilen kimsenin payına düşen malların bulunduğu yer vesayet makamı tarafından atanır.” hükmüne yer verilmiştir.

Küçüklere yönetim kayyımı tayin edilmesi istendiğinden, şirketin merkezi Ü.../ İ....'da bulunduğundan, TMK'nın 430/2 maddesi uyarınca davanın İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13969, Karar No: 2012/11782, Tarih: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13969 E.  ,  2012/11782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2010 tarih ve 2009/649-2010/244 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/07/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ... ile .... tarafından iki ortaklı olarak 25.05.2007 tarihinde kurulduğunu, müvekkili şirketin kuruluş amacının "Hicran Sokağı" isimli bir film çekerek pazarlanması olduğunu, şirketin kuruluşu öncesinde 16.05.2007 tarihli şirket ana sözleşmesine ek olarak hazırlanan anlaşmaya göre, şirket bünyesinde anlaşma konusu Hicran Sokağı filminin çekimi için davalı ...’ın bu filmin çekimi süresince 40.000 TL senaryo ve yönetmenlik ücreti avansı alacağını, ancak bu avansın onun kar payından mahsup edileceğini, diğer ortak ...’nün bu anlaşmanın 6. maddesine göre şirkete koyacağı sermayeden ...'a 10.000 TL senaryo avansı verdiğini, filmin çekildiğini ve sinemalarda gösterildiğini, ancak müvekkili şirketin bu projeden zarar ettiğini, şirketin vergi ve prim borçlarının yanında üçüncü kişilere de borçları bulunduğunu, davalı ...'a filmin çekimi süresince herhangi bir ortaklar kurulu kararı olmadan ileride çıkacak kardan mahsup edilmek üzere şirketten ve şirket adına diğer ortak ...'den çeşitli tarihlerde ve miktarlarda haricen elden ödemeler yapıldığını, müvekkili şirket tarafından yapılan ödemelerin toplam 71.640 TL olduğunu, şirket ortağı ... tarafından yapılan ödemelerin ise 20.000 TL olduğunu, davalıya davacı şirket tarafından yapılan toplam ödemenin 91.640 TL olduğunu, paraların davalıya müvekkili şirket hesabından avans olarak verildiğini ileri sürerek davalı tarafından alınan paraların toplamı olan 91.640 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkilinin ortağı ve imza yetkisini haiz olduğu bir tüzel kişilik olduğunu, müvekkilince dava için verilmiş bir yetki bulunmadığından davacı şirketin aktif dava ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkilinin ortağı ve imza yetkisini haiz olduğu bir tüzel kişilik olduğunu, müvekkilince dava için verilmiş bir yetki bulunmadığından davacı şirketin aktif dava ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirket müdürünün 23.05.2008 tarihinde tescil edilen 15.08.2007 tarihli ortaklar kurulu kararına göre, 5 yıl süre ile ... ... olduğu, davacı vekili, 24.11.2009 tarihli oturumda yalnızca yemin deliline dayandıklarını, yazılı delilleri bulunmadığını belirterek davalıya yemin teklif ettiği, teklif edilen yeminin davalı tarafından eda edildiği gerekçesiyle davacı tarafından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı şirket ortağına verilen avansın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davacı vekili tarafından 24/11/2009 tarihli oturumda yalnızca yemin deliline dayandıklarını, yazılı delilleri bulunmadığını belirterek davalıya yemin teklif ettiği, teklif edilen yeminin davalı tarafından eda edildiği gerekçesiyle davacı tarafından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. HUMK.339. madde hükmü uyarınca hakim, yemini eda edecek kişiye sorulacak soruyu okuyup hal ve durumun önemi ve yalan yere yeminin sonuçları hakkında yemin edecek kimsenin dikkatini çeker. Sonra “size sorulan sorular hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza Allahınız ve namusunuz üzerine yemin edermisiniz” der ve o kimse de “Allahım ve namusum üzerine yemin ederim” der hükmü yer almış, izleyen 340.madde hükmüne göre dahi yemin eden kimsenin ifadesinin aynen zapta geçirilip okunduktan sonra hakimin bu ifadesinde sebat edip etmediğini soracağına işaret edilmiş bulunmaktadır. Mahkemece davalıya eda ettirilen yemin sırasında HUMK'nun açıklanan maddeleri göz önünde tutulmamış ve yemin kanunda öngörülen biçime aykırı şekilde eda ettirilmiştir. Bu itibarla usul ve kanuna aykırı olarak eda ettirilen yemine dayanılarak hüküm tesis edilmesi doğru görülmediğinden kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.