muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16618, Karar No: 2010/14917, Tarih: 23.12.2010

A-Sanıklardan ...’ın Medimaj firmasından aldığı mala karşılık borçlu sıfatıyla suça konu bonoyu tanzim ettiği ve fakat diğer sanık oğlu ...’ ın babası yerine imza atıp icra takibi sırasında da sanık ...’ın imzaya itiraz ederek sahtecilik suçunu birlikte işlediklerinin iddia olunmasına,bononun ciro yoluyla katılanın yetkilisi olduğu firmaya devredildiğinin anlaşılmasına,hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık ...’ın

aşamalarda suç tarihinde işyerinin babası sanık ...’ın üzerine olduğunu, birlikte işlettiklerini, Medimaj firmasından daha öncede de mal aldıklarını,adı geçen firmanın sahibi ... ...’in dükkana gelerek bir senet imzalattığını,önceki senetler kendi adına düzenlendiğinden bu senedi de imzaladığını,diğer sanık ...’ın da senetteki imzanın oğluna ait olduğundan haberdar olmadığı için imzaya itiraz ettiğini savunmaları karşısında gerçeğin kuşkuya yervermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının tayini bakımından;savunmada geçen ... ... dinlenip suça konu senedin ne şekilde düzenlendiği,huzurunda imzalanıp imzalanmadığı,daha önceki alış-verişlerinden dolayı senetlerin hangi sanık tarafından borçlu sıfatıyla imzalandığı,sanıkların birbirlerinin yerine imza atmaya muvafakatlerinin bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanık ...’ın beraatine, sanık ...’ın mahkumiyetine karar verilmesi,

B-Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık ... hakkında 765 sayılı TCK. nun 342,59 ve 5237 sayılı TCK. nun 204/1,62. maddeleri gereğince verilecek temel cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK. nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğuna da karar verildiği ve tayin olunan hapis cezasının ertelendiği, hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğu güvenlik tedbirlerinin 765 Sayılı Kanunda bulunmaması ve 647 Sayılı Yasanın 6 maddesinin, 765 Sayılı TCK.nun 95.maddesiyle birlikte değerlendirildiğinde 5237 Sayılı TCK.nun 51.maddesine göre lehe olduğunun gözetilmeden 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ile uygulama yapılması yasaya aykırı,

2- Hükümden sonra, 8.2.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12..2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/226, Karar No: 2013/920, Tarih: 07.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/226 E.  ,  2013/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de, katılma talepleri ilk derece mahkemesinde reddedilen veya kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada bulunan katılma talebi daha önceden reddedilen Hazineye temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; hükmün Hazineye tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14821, Karar No: 2015/6320, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14821 E.  ,  2015/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4506, Karar No: 2011/7148, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4506 E.  ,  2011/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/55, Karar No: 2013/5243, Tarih: 30.04.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/55 E.  ,  2013/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda, sanık ...'ın atılı suçlardan beraatine, diğer sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2012 gün ve 2009/368 Esas, 2012/192 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olması, hükümlerin kısmen re'sen de temyize tâbi olması ve sanıklar ...., müdafileri tarafından incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 17.04.2013 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcsının uygun görülen talep ve mütalâası dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi sanık ... yönünden başka bir güne bırakılmıştır.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalâa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 08.05.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelemesinde;

Sanık müdafiin, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerini vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hususta yapılan incelemede;

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelemesinde;

Sanık müdafiin, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerini vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hususta yapılan incelemede;

1136 sayılı Avukatlık Kanunun 164 ve 168. maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı olmakla bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu aykırılığın yeniden yargılamayı gerektiren bir hal teşkil etmemesi nedeni ile CMUK.nın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına "sanığın kendini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla, hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi esas alınarak 2.400 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'a verilmesine " ibaresinin eklenmesi sureti ile sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure ...'in olay tarihinde gündüzleyin saat: 16.00 sularında yolda yürürken bir bez koklatılarak arabaya bindirilmesi hususunda bir tespit ve delilin bulunmaması, tanıklar ... ve...'ın olay tarihinde dükkanda sanıklar...'i bir kızla birlikte gördüklerini ifade etmeleri, tanık ...'ın mağdure ile sanık ...'in öpüştüklerini söylemesi, sanıklar...in mağdure ...'i arabalarına alıp bir süre gezdirdikten sonra ... Camiinin yanında bıraktıklarına ilişkin tevilli savunmaları, mağdurenin elbiselerinde sanık ... dışında diğer sanıklara ilişkin DNA tespitinin yapılamamış olması, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 15.05.2007 tarihli raporunda mağdurenin ifadelerine ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklendiğinde itibar edilebileceğine ilişkin raporu karşısında, mağdurenin olay tarihinde cebir, tehdit ve hile ile olay mahalline götürüldüğüne ilişkin delil bulunmamasına rağmen sanıklar hakkında TCK.nın 109/1. maddesi yerine 109/2. maddesinin uygulanması, mağdureye karşı cebir ve tehditle cinsel istismar suçunun işlendiğine ilişkine delil bulunmamasına rağmen TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yukarıdaki kabul edilen oluş karşısında, son suç tarihi olan 13.05.2009'da olay yerinde olduğu konusunda mağdure beyanları dışında delil bulunmayan sanık ...'ın en son olaydan 20 gün kadar önce mağdureyi kendi evine götürerek cinsel ilişkiye girdiği iddialarının araştırılarak mağdure beyanlarıyla olay mahallerinin karşılaştırılması ile bunun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle mahkûmiyet hükümleri verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

30.04.2013 tarihinde verilen işbu karar 08.05.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/16597, Karar No: 2013/13871, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16597 E.  ,  2013/13871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/05/2012 tarih ve 2011/292-2012/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ''nano bor x'' ibareli marka başvurusunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca reddedildiğini, ret gerekçesinin yerinde olmadığını ileri sürerek YİDK'nın 2011-M-2250 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işaretin tanımlayıcı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu işaretin ''nano BORX'' ibaresinden oluştuğu, sonraki ''x'' harfinin logo görünümünde tasarlandığı, nano ibaresinin yeni gelişen teknoloji yöntemi olması nedeniyle, tanımlayıcı bir ibare olduğu, ''bor'' ibaresinin de aynı isimli madene işaret ettiği ancak tescil kapsamındaki mallar için tanımlayıcı niteliğinin olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2011-M-2250 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporunda, başvuruda yer alan “nano” ibaresinin tanımlayıcı bir ibare olup, ''bor'' ibaresinin de ticari ve sınai amaçlı yakıt üretiminde son yıllarda ağırlıklı olarak yapılan bilimsel çalışmalar arasında yer alan mineral olduğu ve bizzat davacı tarafından katkı maddesi unsuru olarak piyasaya sunulduğu, bu anlamda katkı yağının, bor mineralinin nano boyuttaki elmas tozu ile bir dizi tepkimesi ile ortaya çıkan bor prosese tabi olarak üretilmesi nedeniyle, söz konusu ''bor'' ibaresinin de başvuru kapsamındaki mallar için münhasıran tanımlayıcı olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda başvuru konusu “nano bor x” işaretinde yer alan “nano bor” ibaresinin başvuru konusu emtia bakımından karakteristik özellik belirten mutlak ret nedenleri kapsamındaki bir tanımlayıcı ibare niteliğinde olduğu, her ne kadar aynı başvuruda “x”işareti de yer almakta ise de, markanın baskın ve dikkat çekici unsurunun “nano bor” ibaresi olduğu gözönüne alındığında “x” işaretinin söz konusu ibarelerden ayrı olarak markaya bir ayırtedicilik kattığından söz edilmesinin mümkün bulunmadığı dikkate alınarak, davanın reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.