muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8581, Karar No: 2016/11962, Tarih: 02.05.2016

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır. Malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 27/03/2013 tarihinde davalı işyerinden taksitle aldığı yatak odası ve oturma grubu takımında mevcut olan çizik, kırık ve yırtıklar, keşif ve bilirkişi raporuna göre açık ayıp niteliğindedir.

Davacı, teslim aldığı yatak odası ve oturma grubu nedeniyle, 4077 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunduğunu yazılı delillerle ispat etmek zorundadır. Mahiyeti itibarıyla bu davada tanık dinlenemez ve tanık beyanlarına itibar edilerek ayıp ihbarının süresinde yapıldığı da kabul edilemez.

Hal böyle olunca, ayıp ihbarının yasanın öngördüğü 30 günlük süre içerisinde yapılmadığı için açılan davanın bu kalem yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6951, Karar No: 2014/3165, Tarih: 21.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/6951 E.  ,  2014/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/373265

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

NUMARASI : 2009/165 (E) ve 2011/426 (K)

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, sahte fatura kullanmak

1- Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.04.2008 tarih ve 2008/14461 sayılı yazısı ile, ''haksız ekonomik çıkar elde edebilmek için suç örgütü kurmak ve bu örgüt faaliyeti çerçevesinde 213 sayılı Kanuna muhalefet etmek'' suçundan yürütülen soruşturma sırasında şüphelilerin gerçek bir faaliyette bulunmadıkları halde 3. kişilere fatura düzenlediklerinin anlaşılması nedeniyle adı geçen tüm firma ve yetkililer hakkında inceleme yapılmasının talep edilmesi üzerine sanıklar hakkında inceleme yapılarak düzenlenen vergi kaçakçılık suçu ve vergi inceleme raporlarına istinaden bu davanın açıldığı, sanıkların kullandıkları ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporlarının dosya içinde bulunmadığı, yine sanıklardan A.. G.. ve F.. D.. hakkında benzer suçlardan Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/195 esas sayılı dosyasında da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/14461 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp derdest ise getirtilip incelenmesi, kamu davası açılmış ise ilgili mahkemeden dava dosyası getirtilip incelenerek ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin alınması, sanıkların kullandıkları ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen M. Gıda Ltd. Şirketi hakkında düzenlendiği belirtilen 06.03.2008 tarih VDMÜD-2008-14/5882 sayılı, G. İz Gıda Ltd. Şirketi hakkında düzenlendiği belirtilen 28.05.2008 tarih VDENR-2008-1462/31 sayılı, Ö. Tekstil Ltd. Şirketi hakkında düzenlendiği belirtilen 14.11.2008 tarih VDENR-2008-1819/47 sayılı ve T.. Tekstil Ltd. Şirketi hakkında düzenlendiği belirtilen 02.07.2008 tarih VDENR-2008-Vll-009/20 sayılı vergi tekniği raporları ve ekleri dosyaya getirtilip, ilgili firma yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra faturaları düzenleyen şirketler ile sanıkların yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ve faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığının araştırılması, yine Bakırköy 7

. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/195 esas sayılı dosyası celp edilip ayrıntılı olarak incelenerek mümkün olması halinde birleştirme hususunun düşünülmesi, değilse bu dosyayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması ve mükerrer dava olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hakimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arzettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya gelince, sanığın işyerinde 29.03.2008 günü çıkan yangında defter ve belgelerinin yandığına ilişkin savunması karşısında, itfaiye tarafından düzenlenen aynı tarihli yangın raporunda, çay evinin tezgah üzerindeki lpg tüpü ile çalışan tost makinası hortumunun bağlantı yerlerinden sızan gazın yanar ocak ateşinden alev alması nedeniyle tüp patlamasından meydana geldiği değerlendirilen yangında ne tür ticari defter ve belgelerin yandığından bahsedilmemesi ve sonradan hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması gözetilerek yangının mahiyeti, çıktığı alan ve yoğunluğu, ibrazı istenen defter ve belgelerin yanıp yanmadığı gerektiğinde tutanak düzenleyicisi tanıklar da dinlenerek değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 28.01.2009 gün, GKR-2009-623/25 sayılı Vergi Kaçakçılık Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen ve 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarına ilişkin olduğu halde, 12.02.2009 tarih 2009/3976 sayılı iddianame ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan davaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4655, Karar No: 2023/9429, Tarih: 19.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/4655 E.  ,  2023/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/104 E., 2022/104 K.

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü İtirazın Kabulü ile Başvurunun Usulden Reddi

SAYISI : 2021/K-147382

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının kabulüne, başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu elektrikli bisiklet ile davalıca zorunlu mali sorumluluk sigortası (...) poliçesi ile sigortalı aracın 02.09.2016 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 40.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 523,00 TL adli rapor ücretinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 125.893,48 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usule uygun olmadığını, usule uygun maluliyet raporu sunulmadığından başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, kusur yönünden uzman bilirkişilerden rapor alınması gerektiğini, davalının yalnızca sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle bağlı olarak sorumlu olduğunu, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, davacının olay sırasında kaskının takılı olmaması, alkollü olması ve sürücüsü belgesinin de olmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, temerrüt söz konusu olmadığından davacının faiz talebinin yersiz olduğunu, ceza dosyasının getirtilerek uzlaşmanın sağlanıp sağlanmadığının netleştirilmesi gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. ... KARARI

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan 20.04.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davacıda % 15 oranında sürekli maluliyet bulunduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınmasının yerinde olduğu, kusur raporunun yerinde olduğu, sigortalı araç sürücüsünün % 75 oranında asli kusurla kazaya sebebiyet verdiği, davacının olay anında 88 promil alkollü olması nedeniyle % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 100.714,78 TL sürekli iş göremezlik tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usule uygun olmadığını, usule uygun maluliyet raporu sunulmadığından başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini,hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, davalıya usule uygun bir başvuru yapılmadığından faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm tıbbi evrakların dosyaya sunularak başvuru yapılması gerekmekle, diğer taraftan başvuru sahibindeki araz solunum bozukluğuna ilişkin olmasına rağmen davacı tarafından sunulan maluliyet raporunu hazırlayan heyette göğüs hastalıkları uzmanı bulunmadığı, ayrıca ilgili alana konsültasyon da yaptırılmadığı, raporu hazırlayan heyetin solunum testi yaptırıp yaptırmadığının rapordan tespit olunamadığı, özel dava şartı niteliğinde olan başvuru şartının usule uygun olarak yerine getirilmiş olduğundan bahsedilemeyeceği, davacının yeniden usule uygun alacağı maluliyet raporuyla başvuru yapması gerektiği gerekçesiyle davalının itirazlarının kabulü ile başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğunu, kabul edilmesi gerektiğini, kusur oranlarını kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılmasının yerinde olmadığını, bu hususların araştırılması gerektiğini ve adli rapor ücretinden davalının sorumlu olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğunu, kabul edilmesi gerektiğini, kusur oranlarını kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılmasının yerinde olmadığını, bu hususların araştırılması gerektiğini ve adli rapor ücretinden davalının sorumlu olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; elektrikli bisiklet sürücüsü olan davacı ile davalıca Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) poliçesi ile sigortalı aracın 02.09.2016 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ile adli rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 ... Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3.Değerlendirme

1. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve Hakem Heyetince hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 20.04.2021 tarihli raporda olay tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirleme yapıldığı, davacıda sol 6-7-8-9-10 kot fraktürü olduğu, raporu hazırlayan heyette ortopedi ve travmatoloji doktoru ile iç hastalıkları ve romatoloji doktorunun yer aldığı, fiziki muayenesinin de yapıldığı, ilgili Yönetmelikin 6 ncı maddesinde yer alan özürlü sağlık kurulunun teşkili esaslarına raporda uyulduğu, dolayısıyla 20.04.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmaktadır.

O halde İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından sunulan 20.04.2021 tarihli maluliyet raporuna itibar edilerek esasa girilmesi gerekirken, usule uygun olmayan maluliyet raporuna dayalı olarak başvurunun yapıldığı, dava şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine dair hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

2. Bozma nedenine ve şekline göre davacı vekilinin kusur oranlarına, müterafik kusura ve adli rapor ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin kusur oranlarına, müterafik kusura ve adli rapor ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13458, Karar No: 2024/6231, Tarih: 22.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13458 E.  ,  2024/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.02.2022

EK KARAR SAYISI : 2020/1442 E., 2021/4249 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.02.2022 tarihli ve 2020/1442 Esas, 2021/4249 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 01.02.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9476, Karar No: 2014/19281, Tarih: 01.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9476 E.  ,  2014/19281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/442-2013/11

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezi hudutlarında olmasına karşın, emsal taşınmazların kılavuz beldesinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.