muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8545, Karar No: 2022/9440, Tarih: 27.09.2022

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 17/05/2022 tarih ve 2022/861 E. 2022/1381 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16/12/2021 tarih ve 2021/510 E. 2021/873 K. sayılı asıl davanın hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bentinin çıkarılarak yerine “İhale bedeli 340.000,00 TL’nin %5’i oranında para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, ” yazılmasına ,birleşen 2020/663E sayılı davanın hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bentinin çıkarılarak yerine “İhale bedeli 251.000,00 TL’nin %5’i oranında para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına ”yazılmasına, birleşen 2020/664E sayılı davanın hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bentinin çıkarılarak yerine “İhale bedeli 273.000,00 TL nin %5’i oranında para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına ”yazılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2713, Karar No: 2023/4482, Tarih: 20.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/2713 E.  ,  2023/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2848 E., 2018/1906 ....

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2017 tarihli ve 2017/154 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile dördüncü fıkrası gereğince cezalandırılması ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarına karar verilmesi istemli kamu davası açılmıştır.

2. Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli ve 2017/26 Esas, 2017/37 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.06.2018 tarihli ve 2017/2848 Esas, 2018/1906 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın kasten işlediği suç sabitken üst sınırdan cezai müeyyide uygulanması gerektiği halde beraat kararı verilmesinin kanun ve hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin sanık ile akrabalık ilişkisi bulunmasından dolayı üzerinde baskı kurulmuş olabileceğinden şikayetçi olmamış olabileceğinin gözetilmesi gerektiğine ve beyan ettiği diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın kasten işlediği suç sabitken üst sınırdan cezai müeyyide uygulanması gerektiği halde beraat kararı verilmesinin kanun ve hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin sanık ile akrabalık ilişkisi bulunmasından dolayı üzerinde baskı kurulmuş olabileceğinden şikayetçi olmamış olabileceğinin gözetilmesi gerektiğine ve beyan ettiği diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında yapılan değerlendirmeye göre sanık ...... ...... hakkında mağdure ......ya karşı çocuğun nitelikli istismarı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; Mağdur ......'nın savcılık beyanında olayın iddianamede anlatıldığı şekliyle gerçekleştiğini ifade etmesine karşın mahkememizdeki beyanında önceki beyanının iftiradan ibaret olduğunu, eniştesi olan sanığın kendisine karşı hiçbir cinsel eyleminin sözkonusu olmadığını, eniştesinin kendisinin her işine karışması nedeniyle ona olan sinirinden ötürü onun üzerine böyle bir iftira attığını, bu nedenlerle sanıktan herhangi bir şikayetinin olmadığını beyan ettiği, atılı suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için Çorum ve Sungurlu hastanelerinden alınan sağlık raporları arasında çelişki bulunması nedeniyle mağdurun Adli Tıp Kurumu'na(ATK) sevkine karar verilerek ATK'dan alınan sağlık kurulu raporuyla bu çelişkinin giderildiği ancak mağdurun ATK'ya sevkinden önce erkek arkadaşı ... \*\*\* ile cinsel ilişkiye girdiğini ifade etmesine rağmen ATK raporunda hymenin esnek yapıda olup penis ya da benzer cesametteki bir cismin duhulüyle yırtılmayabileceğinin ifade edildiği, yine mağdurda travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiğinin belirtildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarının birbiriyle tutarlı ve çelişkisiz olduğu, tanıkların olayla ilgili aşamalardaki beyanları değerlendirildiğinde;

Her ne kadar iffetli bir kız çocuğunun kendi iffetine leke sürme pahasına sanığı atılı eylemle itham etmesi suretiyle ona iftira atması hayatın olağan akışına, Türk toplumunun genel ahlak anlayışına aykırı ve de makul bir gerekçeden yoksunsa da ve her ne kadar aile içinde işlenen bu tür suçlarda ailenin toplumdaki itibarı ve saygınlığının zarar görmesini engellemek, aile birlik ve düzeninin idamesini sağlamak ve mağdurun iffet ve itibarını korumak saikleriyle hareket edilerek meydana gelen ve suç teşkil eden vakaların üzerinin örtülmeye çalışılması sık rastlanan durumlardan ise de; mağdurun mahkememiz heyetince bu hususlar da ifade edilmek suretiyle iftira fiilinin bir suç teşkil ettiği, mağdur hakkında ciddi sonuçlar doğurabileceği, hakikati ifade etmekten hiçbir gerekçeyle ve hiçbir şekilde kaçınmaması gerektiği, olası baskılardan çekinmesi halinde ailesi ve sanığın yokluğunda ifade verebileceği hususlarında uyarılmasına ve tarafların yokluğunda tekraren beyanı alınarak kaydedilmesine rağmen ilk celsedeki beyanında sebat etmiş olması gözetilerek tüm dosya kapsamında sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde mağdurun önceki beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, vicdani kanıyı destekleyici, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, bir sanığın mahkûmiyetine hükmedebilmek için hislerle oluşan vicdani kanıdan daha fazlasına yani somut delillere ihtiyaç bulunduğu, eldeki dosyada ise sanık yönünden atılı suçu işlediği şüphesini sübuta döndürecek, kanaati hakikate kalbedecek somut delil/deliller elde edilemediği anlaşıldığından; sanığın, üzerine atılı suçu işlemediği sabit olduğundan değil fakat atılı suç sübut bulmadığından beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir." gerekçeleriyle sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.06.2018 tarihli ve 2017/2848 Esas, 2018/1906 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.06.2018 tarihli ve 2017/2848 Esas, 2018/1906 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11144, Karar No: 2016/2731, Tarih: 22.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11144 E.  ,  2016/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :...

KARAR NO : ...

T.C.

YARGITAY

... Hukuk Dairesi

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ...

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2013/151-2014/483

DAVACI : ... vek. Av. ..

DAVALI : ... vek. Av. ..

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya motor yağı satıp teslim ettiğini, davalının fatura bedelini ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve alacağın %20'si oranında davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fatura konusu malın teslim alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalı şirketin lojistik sorumlusu tarafından davacıdan motor yağı sipariş edildiği, 08/09/2011 tarihinde davalının adresine getirildiği, depo bekçisi gözetiminde depolara boşaltıldığı, arama kararı neticesinde depolardaki yağlara el konulduğu, bu suretle faturaya konu motor yağının davalı şirkete teslim edildiği, bedelinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın asıl alacak yönünden iptaline, davalı takipten önce temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faiz isteminin reddine, takip tarihinden itibaren asıl alacağa %13,75 oranı üzerinden faiz yürütülmesine, alacak likit olduğundan davalının asıl alacak tutarı üzerinden %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

3.525,61 -O.H.

909,10 -P.H.

2.616,51 -Kalan

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. Y.T
Yargıtay — Esas No: 2015/34482, Karar No: 2016/518, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34482 E.  ,  2016/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının isteklerinin dayanağı olmadığını, beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteklerin kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı temyizi üzerine yapılan Dairemiz incelemesinde; fazla çalışma konusunda beyanları esas alınan tanıkların çalışma sürlerinin uyuşmazlık dönemini kapsayıp kapsamadığının tesbiti için hizmet cetvellerinin getirtilmesi ve davalının ıslaha karşı süresinde bulunduğu zamanaşımı savunmasının dikkat alınarak, yeniden değerlendirme yapılması için karar bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uygun karar verilmiş ise de fazla çalışam ücreti konusunda faiz başlangıcı açısından verilen karar isabetsiz olmuştur

Temyiz:

Kararı davalılar avukatları temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Davacı alacaklarının ödenmesi için noterden gönderdiği ihtarname ile davalıyı 27.01.2012 tarihinde temerrüde düşürmüştür. Oysa bu ihtarnamede sayılan alacaklar içerisinde fazla çalışma ücreti bulunmadığı halde fazla çalışma ücretinin tamamı için temerrüt tarihinden faiz yürütüldüğü görülmüştür. Bu durumun Dairemiz bozma kararına konu edilmemesi maddi hataya dayalı olup artık usuli kazanılmış haktan bahsedilemeyeceği de dikkate alınarak açıklanan hususun düzeltilmesi gerekmiştir.

Açıklanan konu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Açıklanan konu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan mahkeme kararının hüküm kısmının ikinci fıkrasının tümü ile silinerek yerine; “ Fazla çalışma ücreti konusunda bilirkişi tarafından belirlenen tutardan 1/3 oranında takdiri indirim yapılarak bulunan 13.157,75 TL alacağın 1.000,00 TL kısmına dava tarihinden kalan kısmına ise 26.04.2013 ıslah tarihinden mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının yürütülerek davalılardan müşterken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 14.01.2016 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/5806, Karar No: 2011/6853, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5806 E.  ,  2011/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiye dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.
Yargıtay — Esas No: 2013/17660, Karar No: 2014/869, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17660 E.  ,  2014/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2012 gün ve 2007/541-2012/57 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 02.07.2013 gün ve 2012/15933-2013/14000 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleştirilen davasında, müvekkili ile davalı arasında asansör parçaları alımına ilişkin satım akti yapıldığını, alınan parçaların müvekkili tarafından birleştirilerek hastaneye monte edildiğini, davalının müvekkili bilgisi dışında ek mekanizmalar tesis etmek suretiyle asansörün tamamı üzerinde kontrolü sağlayarak şifre girmek suretiyle asansörü kilitlediğini ve hastane ile temasa geçerek müvekkili şirketi kötülediğini ve devre dışı bırakarak haksız rekabette bulunduğunu, satım aktinin müvekkili tarafından feshedildiğini ileri sürerek, asıl davada haksız rekabetinin tespiti ile menini, 5.520.79 TL ürün bedelinin, 1.000.00 TL fesih nedeni ile uğranılan maddi kaybın, ürün arızasının giderilmesi nedeni ile 1.000 TL maddi tazminatın, 1.000.00 TL haksız rekabet tazminatının, 10.000,00 TL itibar kaybı nedeni ile uğranılan manevi tazminatın, birleştirilen davasında asansörlere monte edilen frekans ayar sisteminin arızalandığını ve davalıdan talep edilmesine rağmen arızanın giderilmediğini dolayısıyla yeni parçalar alındığını belirterek arızalı ürünlerin bedeli 2.829.40 TL ve yeni cihazla arasındaki fiyat farkı 1.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asansörlerin devreye sokulduktan sonra hiçbir ilave tesisat veya ekipmanın devreye sokulmadığını, şifreleme tekniğinin üretim safhasında bile olmadığını, yalnızca üretici firmanın üretim bilgilerinin korunması amacıyla bir kodlama sistemi mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, asansörlerin devreye sokulduktan sonra hiçbir ilave tesisat veya ekipmanın devreye sokulmadığını, şifreleme tekniğinin üretim safhasında bile olmadığını, yalnızca üretici firmanın üretim bilgilerinin korunması amacıyla bir kodlama sistemi mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davaya konu ürünlerin davacıya sağlam olarak teslim edildiği, kartlara konulan şifrenin asansörün güvenliği için ve asansöre yetkisiz kişilerin müdahale etmesinin engellemeye yönelik olduğu, şifrenin bulunmasının satılan malı ayıplı hale getirmediği, taraflar arasındaki yazışmalarda asansöre zaman ayarlı program yüklendiği iddiasının bulunmadığı, davacı tarafından alınan kartların ve ekipmanların sağlam olduğu, kartların üzerine yetkisiz kişilerce müdahale edildiği, müdahaleden ve müdahale sonucunda arıza meydana gelmişse bundan da davacının sorumlu olacağı, davalının davacıyı ve hizmetlerini kötülediğine dair dosyada bir delil bulunmadığından manevi tazminat talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle, davaların reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02/07/2013 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK.'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.