muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10471, Karar No: 2007/206, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10471 E.  ,  2007/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca emsal olarak değerlendirmeye esas alınan 217 Ada 5 ve 6 numaralı parsellerin satışına ilişkin belgelerin incelenmesinden emsal satışların Belediyece açık arttırma yoluyla taşınmaz satışlarına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Açık arttırma ile oluşan fiyat genellikle taşınmazın değerini en iyi ve gerçekçi biçimde belirleyen bir fiyat olduğundan, bilirkişilerce emsal kabul edilerek dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de emsal taşınmazların açık arttırma yolu ile ihalelerinin yapıldığı 6.2.2002 tarihi esas alınıp değerlendirme tarihine endekslenerek değerinin bulunması gerekirken ihale sonucu tapudaki işlem tarihi olan 12.11.2004 gününe endekslenmesi suretiyle değer belirlenmesi,

2-Geri çevirme kararı üzerine Belediye Başkanlığından gelen yazıda bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 5 ve 6 parsel numaralı taşınmazların imar düzenlemesi sonucu oluştuğu, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu bildirilmiştir.

Bu durum karşısında, dava konusu taşınmazın somut emsallerle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10718, Karar No: 2015/9656, Tarih: 21.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10718 E.  ,  2015/9656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/184698

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.05.2012

NUMARASI : 2010/165 Esas, 2012/136 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 18.07.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1372, Karar No: 2008/4398, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1372 E.  ,  2008/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ...Prodüksiyon ve Reklamcılık Ltd. Şti. ile davalı-k.davacı ... Pazarlama A.Ş. Birleşen 2003/1205 E.sayılı davada davacı Karahan Prodüksiyon ve Reklamcılık Ltd.Şti. davalı ... Pazarlama A.Ş. arasındaki davadan dolayı İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.04.2007 gün ve 2006/251-2007/139 sayılı hükmü onayan Dairemizin 19.11.2007 gün ve 2007/3485-2007/7287 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ... Pazarlama A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yüklenici tarafından açılan asıl ve birleştirilen dava ile ıslah dilekçesinde eser sözleşmesinin davalı iş sahibi tarafından haksız olarak feshedildiği iddiası ile maddi manevi tazminat ve cezai şartın tahsili, iş sahibi tarafından açılan karşılık davada ödenen iş bedelinin iadesi talep edilmiş, mahkemece asıl davanın kısmen kabulü, birleştirilen davanın kabulü ve karşı davanın reddine dair verilen kararın onanmasına ilişkin olan Dairemizin 19.11.2007 günlü ilâmına karşı davalı karşı davacı vekili tashihi karar talebinde bulunmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 17.10.2003 tarihli “Televizyon Programları Yapım Sözleşmesi”nden kaynaklanmaktadır. Yüklenici tarafından açılan davada, sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği iddia edilerek kâr kaybı ve cezai şartın tahsili talep edilmiştir. Mahkemece kâr kaybı talebinin kısmen kabulüne, cezai şartla ilgili istemin tamamının kabulüne karar verilmiştir.

Yüklenicinin sözleşmenin karşı yanca feshedilmesi nedeniyle kâr kaybı ve cezai şart isteyebilmesi için sözleşmenin feshinde kusurunun bulunmaması gerekir.

Yanlar arasında düzenlenen 17.10.2003 günlü sözleşme ile davacı yüklenici, başrolünü oyuncu...nin oynayacağı “....” adlı 13 bölümlük televizyon dizisinin yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 4/k maddesinde dizinin başrol oyuncusunun değiştirilmesinin davalı iş sahibinin yazılı onayı ile mümkün olacağı; 7. maddesinde de bölüm başına ücretin, her bir bölümün tesliminin ardından ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Mahkemece verilen ilk kararın bozulmasından sonra başrol oyuncusu Ali Sürmeli alınan ifadesinde birinci bölümün çekiminden sonra ücretinin ödenmediğini ve davacı şirketin temsilcisi ile kavga ettiğini, bu nedenlerle diğer bölümlerde oynamaktan vazgeçtiğini beyan etmiştir. Bu durumda davacı-karşı davalı yüklenici sözleşme ile başrol oyuncusu olarak kararlaştırılan Ali Sürmeli’nin dizide oynamaya devam etmesini sağlayamadığından sözleşmenin feshinde kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece verilen ilk kararın bozulmasından sonra başrol oyuncusu Ali Sürmeli alınan ifadesinde birinci bölümün çekiminden sonra ücretinin ödenmediğini ve davacı şirketin temsilcisi ile kavga ettiğini, bu nedenlerle diğer bölümlerde oynamaktan vazgeçtiğini beyan etmiştir. Bu durumda davacı-karşı davalı yüklenici sözleşme ile başrol oyuncusu olarak kararlaştırılan Ali Sürmeli’nin dizide oynamaya devam etmesini sağlayamadığından sözleşmenin feshinde kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Diğer yandan taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde bölüm başına ödemenin teslimin ardından yapılacağı kararlaştırıldığı, buna rağmen davalı-karşı davacı iş sahibinin bu ödemeyi yapmadığı ve yüklenicinin icra takibi sonunda iş bedeline kavuştuğu anlaşılmaktadır. O halde sözleşmenin 7. maddesine uygun ödemede bulunmayan iş sahibi de sözleşmenin feshinde kusurludur.

Yanlar arasındaki sözleşmede iş bedelinin ödeme zamanı kararlaştırıldığından mahkemece bu konuda Film Yapımcıları Derneği ve SE-SAM’dan alınacak görüşlerin bir önemi bulunmamaktadır.

O halde mahkemece sözleşmenin tarafların ortak kusuru ile feshedildiği kabul edilerek yüklenici tarafından kâr kaybı ve cezai şart istemi ile açılan davaların da reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizin 19.11.2007 günlü ilâmı ile onandığı anlaşıldığından davalının tashihi karar talebinin kabulü ile mahkeme kararının bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı-karşı davacının tashihi karar talebinin kabulü ile Dairemizin 19.11.2007 gün ve 2007/3485 Esas 2007/7287 Karar sayılı onama ilâmı kaldırılarak mahkeme kararının davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-k.davacı ... Pazarlama A.Ş.'ne verilmesine, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harcının istek halinde davalı-k.davacı ... Pazarlama A.Ş.’ne geri verilmesine 30.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14249, Karar No: 2017/6067, Tarih: 18.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14249 E.  ,  2017/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 743,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/514, Karar No: 2018/10411, Tarih: 12.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/514 E.  ,  2018/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın, 11/09/2011 günü ...'a çarpması sonucu ...'un sol ayak bileğinin kırıldığını, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 11/09/2011 tarihindan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, maddi tazminat ile ilgili olarak herhangi bir delil veya belge sunulmadığından buna ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir. Davalılar SGK vekili tarafından temyize konu edilen manevi tazminat miktarı anılan yasanın yürürlüğünden sonra

verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/727, Karar No: 2024/5869, Tarih: 11.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/727 E.  ,  2024/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/49 E., 2016/140 K.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2021/17451 Esas, 2023/7234 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.01.2024 tarihli ve KD-14-2016/294736 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yüksek Daire kararında temyiz incelemesine konu Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2015/49 E., 2016/140 K. sayılı dosyasına ilişkin 2016/140 olması gereken karar numarasının 2016/160 yazılmak suretiyle yazım hatası/maddi hata yapıldığı belirlendiğinden, incelenen karar kısmında yer alan "2016/160" numarasının çıkartılarak Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin karar numarasının "2016/140" olarak yazım hatasının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtiraza konu ilamın karar başlığında yer alan karar numarasının "2016/140" şeklinde yazılması gerekirken yazım hatası sonucu "2016/160" olarak yazıldığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2021/17451 Esas ve 2023/7234 Karar sayılı ilamının incelenen karar başlığı altında numara karşısında yer alan "2016/160" ibaresinin çıkarılarak yerine "2016/140" ibaresi yazılması suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, ilamdaki diğer kısımların aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12960, Karar No: 2018/9739, Tarih: 03.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/12960 E.  ,  2018/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, tasfiye, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında erteli 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK'nun 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2. Suça konu kaçak akaryakıtın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümde hak yoksunluğunun uygulandığı cümlenin tamamen çıkartılarak yerine "kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında TCK'nun 53/4. maddesi gereğince TCK'nun 53/1. fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına" cümlesinin eklenmesi

2. Hüküm fıkrasından tasfiyeye ilişkin kısmının çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9901, Karar No: 2007/203, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9901 E.  ,  2007/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca emsal olarak değerlendirmeye esas alınan 217 Ada 5 ve 6 numaralı parsellerin satışına ilişkin belgelerin incelenmesinden emsal satışların Belediyece açık arttırma yoluyla taşınmaz satışlarına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Açık arttırma ile oluşan fiyat genellikle taşınmazın değerini en iyi ve gerçekçi biçimde belirleyen bir fiyat olduğundan, bilirkişilerce emsal kabul edilerek dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de emsal taşınmazların açık arttırma yolu ile ihalelerinin yapıldığı 6.2.2002 tarihi esas alınıp değerlendirme tarihine endekslenerek değerinin bulunması gerekirken ihale sonucu tapudaki işlem tarihi olan 12.11.2004 gününe endekslenmesi suretiyle değer belirlenmesi,

2-Geri çevirme kararı üzerine Belediye Başkanlığından gelen yazıda bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 5 ve 6 parsel numaralı taşınmazların imar düzenlemesi sonucu oluştuğu, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu bildirilmiştir.

Bu durum karşısında, dava konusu taşınmazın somut emsallerle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10840, Karar No: 2013/28339, Tarih: 03.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10840 E.  ,  2013/28339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı anne tarafından; bozmaya uygun karar verilmediği, davalı baba tarafından ise; reddi gerektiği gerekçeleriyle temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-1-Davacının katılma yoluyla temyiz talebinin incelenmesi sonucunda; hükmün davalı tarafından temyizine ilişkin dilekçe davacıya 1.4.2013 tarihinde tebliğ edilmiş; davacı yasada öngörülen on günlük süre (HUMK. m. 433/2) geçtikten sonra, 15.4.2013 tarihli temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunmuş ise de davacının süresinde bulunmayan katılma yoluyla temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Toplanan delillerden tarafların aynı şehirde yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda velayet hakkı annede bulunan müşterek çocuk ile baba arasında, babalık duygularını tatmine elverişli ve çocuk yönünden de baba sevgi ve şefkatini tadacak nitelikte sömestr tatili ile yaz tatillerinde uzun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, bu yön düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK md 438/7)

SONUÇ: Davacının katılma yoluyla temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle REDDİNE, davalının temyizi yönünden; hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeplerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci paragrafında ".... dini bayramların 2. günü saat 09:00 dan 3.günü saat 17:00 a kadar..." sözcüklerinden sonra "....sömestr tatillerinin 2. günü saat 10.00'dan 9. günü saat 17.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 15. günü saat 17.00'a kadar..." sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/3679, Karar No: 2006/5845, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3679 E.  ,  2006/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Söke İcra Mahkemesi

Tarih : 17.01.2006

No : 311-5

Hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.nin Manisa İl Özel İdaresindeki istihkakının paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde işçi alacağı niteliğinde bulunan alacaklarına yasa ile tanınan imtiyazın dikkate alınmadığını bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde düzenlenen imtiyazların ancak aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülebileceği, davacının ilk hacze iştirak hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının ilk hacze iştirak hakkı bulunmadığı gibi esasen alacağın hizmet sözleşmesinden kaynaklanan işçi alacağı olmayıp, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...