muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/25033, Karar No: 2011/810, Tarih: 02.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/25033 E.  ,  2011/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık ... ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesi uyarınca 3 ay hapis ve 450 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 289/1-son maddesi gereğince cezasından yarı oranında indirilerek 2 ay hapis ve 225 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 50/1-a maddesi gereğince günlüğü 20 yeni Türk lirasından 2 ay hapis cezasının 1.200,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair, İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.09.2007 tarihli ve 2007/101 esas, 2007/606 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 19.09.2010 gün ve 56788 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2010 gün ve 230363 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “1- 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde " Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir" seklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 52/3. maddesine göre, "kararda adlî para cezasının belirlenmesinde esas alman tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir" hükmü karşısında, Mahkemece sanık hakkında anılan Kanun'un 289/1. maddesinde hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezasının öncelikle tam gün olarak tespit edilmesinden sonra bir gün karşılığı takdir edilen miktar belirlenerek netice ceza tayin edilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek doğrudan 450 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek indirim maddesinin uygulanmasında,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 289/1. maddesi uyarınca belirlenen 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi gereğince yarı oranında yapılan indirim sonucu hapis cezasının 1 ay 15 gün yerine 2 ay olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayininde,isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 289/1. maddesi uyarınca belirlenen 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi gereğince yarı oranında yapılan indirim sonucu hapis cezasının 1 ay 15 gün yerine 2 ay olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayininde,isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 5377 sayılı Yasa ile değişik 61. maddesinin 8. fıkrasında, "Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." Anılan Yasanın 52. maddesinin 1 fıkrasında "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." 2. fıkrasında "En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." 3.fıkrasında ise "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." 5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 maddesinin son cümlesinde ise "Kişinin bu malın sahibi elması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu işleyen sanık hakkında, T.C.Y.'nın 289/1 maddesinde öngörülen adli para cezası belirlenirken anılan Yasanın 61/8 ve 52/1-2 maddeleri hükümleri dikkate alınmadığı gibi hacizli malın sahibi olması nedeniyle yapılan indirim uygulamasındaki hesaplama yanılgısı sonucu sanığa fazla ceza verildiği görülmektedir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... ... hakkında, İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesince kesin olarak verilen 11.09.2007 gün ve 2007/101-606 sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan yasa maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki hukuka aykırılık, hükümlüye daha hafif bir ceza verilmesini gerektirmekle;

1 - Sanığın, mahkemece hükmedilen 3 ay hapis cezasıyla birlikte 5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 ve 52/1 maddeleri uyarınca 5 temel gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2- T.C.Y.'nın 289/1 maddesinin son cümlesi gereğince, sanığa verilen ceza 1/2 oranında İndirilerek, sanığın 1 ay 15 gün hapis ve 2 temel gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3- Hükmolunan temel gün sayısı, anılan Yasanın 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer kişisel halleri gözetilerek takdiren 20 TL ile çarpılıp sanığın, 40 TL doğrudan adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

2- T.C.Y.'nın 289/1 maddesinin son cümlesi gereğince, sanığa verilen ceza 1/2 oranında İndirilerek, sanığın 1 ay 15 gün hapis ve 2 temel gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3- Hükmolunan temel gün sayısı, anılan Yasanın 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer kişisel halleri gözetilerek takdiren 20 TL ile çarpılıp sanığın, 40 TL doğrudan adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

4)Sanığa verilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza, sabıkasız kişiliği dikkate alınarak T.C.Y.'nın 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'dan paraya çevrilip, sanığın 900 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 02.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16119, Karar No: 2012/24056, Tarih: 27.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16119 E.  ,  2012/24056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununu 11/g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

(23) m2 yüzölçümlü taşınmaza (7956) m2 yüzölçümlü taşınmazın emsal alınması nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı kabul edilmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye ir ad kaydedilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1440, Karar No: 2018/2280, Tarih: 28.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1440 E.  ,  2018/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, sanığın istinabe yoluyla savunmasının alınmasına dair Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 13.04.2012 günlü, 2012/105 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ve mağdure ...'un istinabe yoluyla beyanının alındığı Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2012 tarihli, 2012/204 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19499, Karar No: 2016/3829, Tarih: 28.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19499 E.  ,  2016/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 28.04.2016 tarih, 2014/19499 Es, 2016/3829 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 t, 2012/1003 Es. 2013/322 Kr. sayılı kararıyla sanığın VUK'nun 359/b-1, 43, 62 maddeleriyle iki kez cezalandırılmasına dair kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanığın 2006 yılında toplam 56 adet adet sahte fatura düzenleyip kullandığı, 2007 yılında düzenleyip kullandığı faturalarında sahte olduğu kabul edilerek (vergi yılları baz alınarak ) iki kez cezalandırılması yoluna gidildiği görülmektedir.

Çoğunluk görüşüne dayanak teşkil eden Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 tarih, 2002/11-28 Esas ve 2002/179 Karar sayılı kararıda kanımca yeniden tartışmaya açılmalıdır.

Anılan Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararının verildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 765 s. TCK'nun 10.maddesinde "Bu kanundaki hükümler, hususi ceza kanunlarının buna muhalif olmayan mevaddı hakkında da tatbik olunur" şeklinde düzenleme mevcut iken,halen yürürlükte olan 5237 s. TCK'un 5.mdaddesinde "Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır" şeklinde düzenleme içermektedir.

Yani 765 s. TCK'nun genel hükümleri, özel kanunlarda aksi bir düzenleme olmadığı bir durumda uygulama yeri bulurken; 5237 s. TCK'nun genel hükümleri tüm üzel ceza kanunları bakımından bağlayıcı niteliktedir.Bu düzenlele 5237 s. TCK'nu (Anayasa ile diğer özel yasalar arasında) temel yasa haline getirmektedir.

Bundan dolayıdır ki; TCK'nun genel hükümleri arasında yer alan "Zincirleme Suç" kavramının özel yasalardan bağımsız bir şekilde yorumlanıp uygulanması zorunludur. Zira VUK'nu devletin vergi toplama hakkını ve buna bağlı olarak genel muhasebe sistemini güvenceye almaktadır. Vergi dönemi, beyanname dönemi gibi kavramlar devletin vergi toplama takvimini belirlemektedir.

Vergi Kaçakçılığı suçlarında zincirleme suç kavramını her hesap dönemi ve dolayısıyla takvim yılı ile bağlı tutan anlayış kanun koyucunun TCK m.43/1 md. ile kabul ettiği “zincirleme suç” kavramının tanımına, amaç ve fonksiyonuna açıkça aykırıdır. Birden fazla sahte fatura kullanan faile, farklı hesap dönemini kapsasa bile bir suç işleme kararına dayalı olarak yasanın aynı hükmünü birden fazla ihlal ettiği için TCK'nun m. 43/1’de öngörülen “zincirleme suç” hükmünün tatbiki gerekir.

Vergi Kaçakçılığı suçlarında zincirleme suç kavramını her hesap dönemi ve dolayısıyla takvim yılı ile bağlı tutan anlayış kanun koyucunun TCK m.43/1 md. ile kabul ettiği “zincirleme suç” kavramının tanımına, amaç ve fonksiyonuna açıkça aykırıdır. Birden fazla sahte fatura kullanan faile, farklı hesap dönemini kapsasa bile bir suç işleme kararına dayalı olarak yasanın aynı hükmünü birden fazla ihlal ettiği için TCK'nun m. 43/1’de öngörülen “zincirleme suç” hükmünün tatbiki gerekir.

Yani; suç işleme kararının ne zaman kesildiği ve ne zaman yenilendiği her olayın özelliğine göre ayrı ayrı değerlendirip tespit edilmelidir.Somut bir örek vermek gerekirse;bir fatura koçanını sahte olarak bastıran bir mükellefin 31 Aralık tarihinde faturayı sahte olarak düzenledikten hemen sonra 01 Ocak tarihinde ikinci bir sahte faturayı düzenlemesi halinde aynı suç işleme kararıyla hareket ettiği kuşkusuzdur. Sırf hesap döneminin değiştiğinden dolayı suç işleme kararınının yenilendiği kabul edilemez.

Buna ilişkin bir yasal düzenleme yapılmadıkça hesap dönemi baz alınarak faile birden fazla ceza verilmesi suçta ve cizada kanunilik ilkesine de açıkça aykırı olacaktır.

Bu sebepten usul ve yasaya aykırı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluk görüşüne muhalifim. 28.04.2016
Yargıtay — Esas No: 2011/9669, Karar No: 2012/2527, Tarih: 22.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9669 E.  ,  2012/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13951, Karar No: 2015/29611, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13951 E.  ,  2015/29611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın olay tarihinde ... Bankası ... şubesine ait 15/03/2010 vade tarihli 25... numaralı 1,650-TL bedelli çeki, aldığı ürün karşılığında mağdur ...'e verdiği, en son cirantanın çeki bankaya ibrazında ise, sözkonusu çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın sattığı çoraplar karşılığında bu çeki ...r firması sahibi ...'tan aldığını savunmasına rağmen bu kişinin yapılan araştırmalar neticesinde bulunamadığı, sanığın bu kişiyle olan ticari bağının kurulamadığı, kolluk ifadesinde sanığın ...'a ait olduğu iddia ettiği telefonun başkasına ait ve suç tarihinde kullanılmadığı anlaşılmakla birlikte, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu çekin keşidecisi olarak görünen hesap sahibi ...'in çek hesap bilgilerinin ilgili bankadan istenilerek, hesap sahibinin suça konu çekteki ...'ı tanıyıp tanımadığı herhangi bir ticari ilişkisinin olup olmadığı yönünde bilgi ve görgüsünün alınması, suça konu çeki ciro eden ...'ın bulunamaması halinde, ... adına atılan cironun sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi için gerekli imza örnekleri usulünce alınarak istiktap incelemesi yaptırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerekirken, yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9359, Karar No: 2014/9423, Tarih: 01.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9359 E.  ,  2014/9423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 142 ada 1, 145 ada 1 ve 2, 146 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı sırasıyla 46.183.61, 389.52, 21.468.67, 1.831.37, 3.910,78 ve 12.192,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı Hazine tarafından davalı ... ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu kaydına dayalı el atmanın önlenmesi ve tescil davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının reddine, çekişmeli 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... adına, 145 ada 2 parsel sayılı taşınmazın Osman Kara ve paydaşları adına, 146 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ... ve paydaşları adına, 146 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Mızrap Kocabuğa adına, 146 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ... adına, 142 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... ve paydaşları adına tapuya tesciline, 145 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 2 betonarme ev ve ahşap samanlığın ...'ya ait olduğunun, 142 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan (A) harfi ile gösterilen ahşap ev ve (C) harfi ile gösterilen ahşap samanlığın ...'na, (B) harfi ile gösterilen ahşap evin Mehmet Küçükoğlu'na ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydı kapsamında kalmadığı, davalı tarafın dayandığı vergi kayıtları kapsamında kaldığı ve taşınmazların tamamı üzerinde davalı taraf yararına zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Davacı Hazinenin dayandığı K.Sani 1288 tarih ve 21 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmazlara ait olmadığı tüm dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Ne var ki; kadastro tutanakları malikhaneleri açık bırakılarak tespit edildiğine göre, mahkemece 3402 sayılı Yasa'nın 30. maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin belirlenmesi gerekir. Çekişmeli taşınmazların niteliği ile ilgili ziraatçi