muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10060, Karar No: 2023/38, Tarih: 09.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10060 E.  ,  2023/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında

İLK DERECE MAHKEMESİ: Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ... adına yapılan müdahale talebinin reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Batman ili, Merkez ilçesi, Kılıç köyü 385 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü sahasında kaldığından 3402 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının cc) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bedelinin hatalı ve hakkaniyete aykırı olarak çok yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda 2016 yılına ait veriler üzerinden değerlendirme yapmak yerine son beş yıla ait verileri kullanmaları gerektiğini, kamulaştırma bedelinin yörede uygulanan "mutat münavebe" dikkate alınmadan hesaplandığını, verim miktarları ve ürün fiyatları resmi verilerin aksine yüksek, buna karşılık üretim masrafları ile kapitalizasyon faiz oranı düşük alınarak dava konusu taşınmazın metrekare bedelinin suni olarak yükseltildiğini, dava konusu taşınmaz için %5-6 alınması gerekirken kapitalizasyon faiz oranının %4 alınmasının doğru olmadığını, %40 objektif değer artışının uygulanmasının hakkaniyete aykırı olup kararın bu yönden kaldırılmasını talep ettiklerini, hüküm kısmında da birçok hesap hatası yapıldığını, müvekkil idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemenin, %40 objektif değer artışı oranını hiçbir neden yokken %30'a düşürerek dosyadaki somut verileri ve emsal uygulamaları gözardı ettiğini, Mahkemenin hem Ilısu Barajı (Hasankeyf Kamulaştırmaları) kamulaştırma dosyalarında kendi verdiği kararlar hem de diğer mahkemelerin kararları ile çeliştiğini, arsa olarak kabul edilen taşınmaz ile müvekkilin parseli arasında 2.06 km mesafe olduğunu, hal böyle iken müvekkilin taşınmazına uygulanan objektif değer artış oranının çok düşük kaldığını, dava konusu taşınmazın birebir benzeri olan taşınmaza %300 objektif değer artışının uygulandığını, bu nedenle bu taşınmaza da aynı şekilde en az %300 objektif değer artışının uygulanmasını talep ettiklerini, üretim masrafları Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiğini, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, dosyaya gelen maliyet cetveli ile birlikte değerlendirildiğinde sermaye faizi, tarla kirası ve genel idare giderlerinin masraflara dahil edilmediğinin ancak diğer değişen masraflar adı altında onarım, bakım ve amortisman giderlerinin masraflara dahil edildiğini açıkça anlaşıldığını, işçilik kalemleri üretim maliyetlerinin hesabından çıkartılması gerektiğini ileri sürerek Kararın istemiştir .

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu; ancak, taşınmazın Konumu ve özelliklere göre %40 objektif değer artış oranı üzerinden yeniden hesaplama yapılarak tespit edilen bedel bloke ettirilerek bu bedel üzerinde (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla aynı sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; %40 objektif değer artışı oranını dosyadaki somut verileri ve emsal uygulamaları gözardı ettiği,dava konusu taşınmazın konumu da dikkate alındığında %300 objektif değer artışının uygulanması gerektiği, üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği,bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı,dosyaya gelen maliyet cetveli ile birlikte değerlendirildiğinde sermaye faizi, tarla kirası ve genel idare giderlerinin dahil edilmediği ancak diğer değişen masraflar adı altında onarım, bakım ve amortisman giderlerinin dahil edildiği açıkça anlaşıldığı, işçilik kalemleri üretim maliyetleri hesabından çıkartılması gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Batman ili, Merkez ilçesi, Kılıç köyü 385 parsel sayılı dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

2. Arazi niteliğindeki Batman ili, Merkez ilçesi, Kılıç köyü 385 parsel sayılı dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz başvuru harcının hazineye irat kaydedilmesine.

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24524, Karar No: 2021/10665, Tarih: 20.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/24524 E.  ,  2021/10665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 03/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE; 20/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2456, Karar No: 2015/9252, Tarih: 15.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2456 E.  ,  2015/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2014/50-2014/100

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2014 gün ve 2014/50-2014/100 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/12/2014 gün ve 2014/11789-2014/19990 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının TPE nezdinde tescil ettirdiği 2002/01282 nolu faydalı model belgesinin yeni olmadığını, faydalı model belgesine konu buluşun başvuru tarihinden önce kullanıldığını, buluşa konu ürünlerin davalı ile birlikte, O. G. ve M.D. firmaları tarafından eskiden beri üretildiğini, bu nedenle faydalı model belgesinin yenilik özelliğinden yoksun olduğunu, davalı adına tescilli 09510 nolu tasarım tescil belgesinde yer alan 1, 2 ve 4 sıra sayılı dedantör tasarımlarının da yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli faydalı model belgesinin bütünü ile, tasarım belgesinin ise 1, 2 ve 4 sıra sayılı tasarımlar için hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalının, davacıya ait iş mahsullerini kendi iş mahsulleriymiş gibi kataloğunda sergilemesinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, men'ine, katalogların toplatılmasına ve verilecek kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2719, Karar No: 2007/1639, Tarih: 14.05.2007

17. Hukuk Dairesi 2007/2719 E., 2007/1639 K.

**17. Hukuk Dairesi 2007/2719 E., 2007/1639 K.**

**- RUCUEN TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 53 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 162 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait sevk ve idaresindeki 17 …

… 867 plakalı aracıyla müvekkili şirkete kasko sigortalı 34 …

… 35 plakalı araca çarptığını belirterek 1.165.114.500 TL'sı tazminatın 5.3.2003 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini, sigortalı aracı ehliyetsiz sürücü Hasan'ın kullandığını, bu konudaki ceza dosyasının sonucunun beklenmesini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 1.004.17 YTL'sı tazminatın 5.3.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, Borçlar Kanununun 53. maddesi gereğince hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin kararıyla bağlı değil ise de maddi olgu ile bağlı bulunmasına, sigortalı aracın olay anında ehliyetsiz sürücü Hasan tarafından kullanıldığının tespit edilmiş olması karşısında TTK'nun 1301. maddesindeki halefiyet kuralları ve Borçlar Kanunun 162. maddesindeki alacağın temliki hükümleri gereğince davacının dava açmakta hukuki menfaatının varlığı anlaşılmış olmakla davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiş.

2- Davacının talebi, 4.660.458.000 TL'sı tazminatın % 25 kusur oranına isabet eden 1.165.114.000 TL'nin tahsiline yöneliktir. Mahkemece davalının % 20 oranında kusurlu olduğu kabul edildiğine göre, 4.660.458.000 TL'nin % 20 kusur oranına isabet eden miktardan sorumlu tutulması gerekirken HUMK'nun 74. maddesi gereğince istek aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Davalı kendini vekille temsil ettirdiğine göre red edilen miktar üzerinden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi isabetli değildir.

3- Davalı kendini vekille temsil ettirdiğine göre red edilen miktar üzerinden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine 2 ve 3 numaralı bentlerde yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabule ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13795, Karar No: 2021/9254, Tarih: 07.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13795 E.  ,  2021/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3007, Karar No: 2006/5544, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3007 E.  ,  2006/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, borçluya ait paranın paylaşımı ile ilgili düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1. sırada yer verildiğini, davalının 89 haciz ihbarnamesine itiraz edildiğinden haczi bulunmadığını, müvekkillerinin alacağının daha önce doğduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların müvekkilinin haczine iştiraki için gerekli koşulların bulunmadığını belirterek şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince davalının ihtiyati haczinin 08.12.000 tarihinde uygulandığı, daha sonra başlatılan ilamsız takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasının 26.12.2003 tarihinde karara bağlandığı, ihtiyati haczin İİK.nun 264/son maddesi hükmü uyarınca bu tarih itibariyle kesin hacze dönüştüğü, davacıların hacizlerinin daha sonra olduğu, davalının haczine iştirak için İİK.nun 100 ve 268. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5421, Karar No: 2014/15732, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5421 E.  ,  2014/15732 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ...adına Av. ...; 2- ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesince verilen 31.12.2013 günlü ve 2013/9 - 2013/330 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.