muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9669, Karar No: 2019/1740, Tarih: 20.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9669 E.  ,  2019/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu için;hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için; Mahkumiyet

Sanığın temyiz dilekçesindeki belirsizlik nedeniyle uygulama bölümünde yazılı kararların tamamını temyiz ettiği kabul edilerek temyiz incelemesi yapılmıştır.

A) “Defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraza tabi olduğundan, sanığın talebinin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabul edilerek, gereğinin merciince yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B) “2007 yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

... Teks. San. ve Tic.Ltd. Şirketinin ortağı ve müdürü olan sanığın 2007 yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu davada; vergi raporlarına göre , 15/01/2007 tarihinde mükellefiyet tesis ettiren şirketin, ... Hayvancılık Petrol Ürünleri İnşaat San. Ve Tic. Ltd.Şti.'ne 23/02/2007- 28/03/2007 tarihleri arasında 3.200.240.33 TL tutarında 83 adet fatura düzenlediği tespitlerine yer verilmesi; sanığın 25/04/2007 tarihinde şirket hisselerini noterde ...l'a

devretmesi ve “... ... ve ... isimli arkadaşlarım şirket kuracaklarını söylediler. Ben de işsiz olunca maddi sıkıntılarımda olunca ben de kabul ettim...2007 yılının Ocak ayında ... Teks. San. Ve Tic Şti kuruldu. İlgili şirketin iş yerini kontrole gittiğimde boş bir alan olduğunu gördüm...Tekstil faaliyeti de yoktu. Onlara durumu sorduğumda bana makineleri alacaklarını, faaliyete başlayacaklarını söylediler. Ancak faaliyete başlamadılar. Bende 4 ay sonra bu şirketin resmi evraklarındaki bütün işlerim, devrettim. Yani benim şirkette kalmam 4 aydır. Şirketin hiçbir şeyiyle ben ilgilenmedim. Resmi evraklarıyla ben ilgilenmedim...Zaten elebaşlarının Hakkari Yüksekova nüfusuna kayıtlı Sadrettin Güvener olduğunu öğrendim. Hatta suç duyurusunda da bulundum...Hakkımda bu şirkette kaldığım 4 ay içerisinde bu şekilde davalar açıldı. Aslında ben de dolandırıldım. Suç işleme kastım yoktur.” diyerek suçlamaları kabul etmemesi; sanığın şikayeti üzerine Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/9079 sayılı kararı ile ... ... Ateş, Mete Koca ve Sadrettin Güvener hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi; dosya kapsamında onaylı örnekleri bulunan faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda imza incelemesi yapılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1- Tarh dosyasındaki beyannamelerin kim veya kimler tarafından ne suretle verildiği araştırılıp, beyannameler ıslak imzalı verilmişse getirtilmesi; sahte düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilmesi ve temin edilecek belgeler ile faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını, ... ... , ... ve ...'e ait olduğunu söylemesi halinde; ... ... , ... ve

...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve tüm belgeler gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- ... ... , ... ve ... de belgelerdeki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa veya ... ... , ... ve ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa veya ... ... , ...ve ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen ... Hayvancılık Petrol Ürünleri İnşaat San. Ve Tic. Ltd.Şti.hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneğinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan mükellefin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme

hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldığının, sanığı tanıyıp tanımadığının ve faturaların alınması konusunda sanığın iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4- Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olması ve davaya konu son fatura tarihinin 28.3.2007 olması nedeni ile suç tarihi olarak bu tarihin kabulü yerine gerekçeli karar başlığında 28.04.2008 olarak kabul edilmesi,

5- Kabule göre de,

a) 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 28.03.2007 olan suç tarihinde sahte fatura düzenleme suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu ve mahkemece suç tarihi yanlış biçimde 28.04.2008 olarak belirlenip teşdit yapıldığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden temel cezanın 18 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4278, Karar No: 2025/3965, Tarih: 08.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/4278 E.  ,  2025/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/673 E., 2023/80 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 24.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.03.2024 tarihli ve 2023/24906 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32561 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/32561 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında, 04/03/2022 tarihli suç bakımından yapılan soruşturma evresi sonunda, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/03/2022 tarihli ve 2022/2160 soruşturma, 2022/29 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde 03/07/2022, 21/09/2022 ve 06/04/2022 tarihlerinde aynı neviden suçları işlediğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2023 tarihli ve 2022/673 esas, 2023/80 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Dosya kapsamına göre, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/03/2022 tarihli kamu davasının

açılmasının ertelenmesine dair kararın doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmakla,

7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarının doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 35. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usule aykırı şekilde yapılmış olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmemesi sebebiyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına da başlanamayacağı ve bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla incelemeye konu suçlar bakımından, her dördünü de kapsayacak şekilde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği anlaşılmakla, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 04.03.2022 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2022 tarihli ve 2022/2160 Soruşturma, 2022/29 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, karara karşı itiraz kanun yolunun

gösterildiği, kararın şüpheliye 28.04.2022 tarihinde tebliğ edilerek infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 03.07.2022 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine,

erteleme kararının kaldırılarak Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2022 tarihli ve 2022/2160 Soruşturma, 2022/3099 Esas, 2022/2523 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16.02.2023 tarihli ve 2022/673 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16.02.2023 tarihli ve 2022/673 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 7201 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un 35. maddesinde yer alan, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11.01.2011-6099 S.K./9 uncu mad.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik fıkra: 19.03.2003 - 4829 S.K./11 inci md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkarılarak, önceki adresinde bulunamayan sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılarak, MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği, MERNİS adresinin olmadığının tespiti halinde ancak 35. maddeye göre daha önce usûlüne uygun bir şekilde tebligat yapılan eski adrese tebliğ işlemi yapılabileceği, 22.03.2022 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına yönelik, sanığın bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın iade olması sonrasında, bu kez aynı adrese çıkartılan tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve anılan kararın kesinleştirildiği anlaşılmış ise de, dosya kapsamında sanığın bilinen son adresine daha önce usûlüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı, dolayısıyla 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanabilmesi için aranan koşulların oluşmadığı, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre

tebliğin usûlsüz olduğu, bu nedenle erteleme kararının kesinleşmediği, karar kesinleşmediğinden beş yıllık erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla ihlal kabul edilen 03.07.2022 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği, 5237 sayılı TCK'nın 191/4. maddesinde sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından;

tebliğin usûlsüz olduğu, bu nedenle erteleme kararının kesinleşmediği, karar kesinleşmediğinden beş yıllık erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla ihlal kabul edilen 03.07.2022 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği, 5237 sayılı TCK'nın 191/4. maddesinde sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından;

Mahkemesince, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli ve 2022/673 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5820, Karar No: 2012/11223, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5820 E.  ,  2012/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR :...,...,...,...

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Burdur Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğün nüfus kaydının düzeltilmesi ve gerçek nüfus hanesine kaydedilmesi istemine ilişkindir.

Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, talebin soy bağının düzeltilmesine ilişkin olduğu, soy bağının kurulmasına ilişkin düzenlemelerin Medeni Kanun'un madde 282 vd maddelerinde düzenlendiği, bu davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Burdur Aile Mahkemesi ise, iptali istenen hususun soy bağının reddi veya babalık davası olmadığı, nitelik itibariyle bu davanın soy bağının reddi davası değil nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ... tarafından açılan davaname ile, küçüğün nüfus kaydına göre nüfusta babası olarak görünen ...'ın gerçekte amcası, annesi olarak görünen ... 'nin ise gerçekte yengesi olduğunu belirterek küçüğün nüfus kaydının düzeltilmesi ve gerçek nüfus hanesine kaydını talep edilmiştir. İddia, nesebinin düzeltilmesine ilişkin olup, Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen ve bu niteliğiyle yalnız

../...

- 2 -

2012/5820

2012/11223

hatalı yazılan nüfus kaydının iptali mahiyetinde olmayan davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 s.HMK’nun 21., 22. ve 23 . maddeleri gereğince Burdur Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18838, Karar No: 2013/1876, Tarih: 11.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/18838 E.  ,  2013/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 50.000,00 TL maliyet nedeniyle iş göremezlik tazminatı 4.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Bilahare 03.04.2012 tarihinde iş göremezlik tazminatı 322.000,00 TL olarak ıslah dilekçesi ile artırılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı ve davalı tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacılar Vek.Av..... geldi. Davalı ve vekili gelmedi. Gelen davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 11.02.2013 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, elektrik çarpması nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan 322.000,00 TL işgöremezlik; 4.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece, enerji nakil hattının bakım ve onarımının..... Belediyesi'ne ait bulunduğu ve ruhsatsız olan yapıya elektrik aboneliğinin sağlanması ile zararlı sonuç arasında nedensellik bağının da bulunmadığı gerekçesiyle, istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 19.10.2010 tarih ve 2010/7106-10515 sayılı kararı ile;

“Dava konusu zararlı sonucun, davacı küçük ....'e ait evin çatısında oynadığı sırada, davalı kurumun sorumluluğunda bulunan elektrik tellerine temas etmesi nedeniyle meydana geldiği yönü çekişmesizdir.

Tehlike esasına dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." Belirtilen yasal düzenleme gereğince davalı kurum, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlı sonuçlarından sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın, olumsuz koşulu ise; zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olması

Diğer yandan, davalı hizmet sunumu bakımından tekel durumunda olup enerji nakil hattının kullanımının özel nitelik taşıması ve dava dışı kişi veya kişilere devredilmesi, davalının sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve davacı tarafın bölüşük kusuru da gözetilmek suretiyle zarar kapsamı belirlenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir” gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ise de bozma ilâmı gereği yerine getirilmemiştir.