muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6384, Karar No: 2024/2713, Tarih: 03.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, davacı tarafından yazılan ancak alenileşmemiş "Semender" isimli eserin, davacının bilgisi ve izni olmadan davalılar tarafından büyük bölümü aynen alınmak ve kısmen işlenmek suretiyle “Son” isimli dizide senaryo haline getirilerek mali ve manevi hakların ihlal edildiği iddiasına dayalı olduğu, davacının sunduğu delillere göre "Semender" adlı senaryonun 2005 yılında yazıldığı, davalı kanalında yayınlanan "Son" adlı dizi film senaryosundan daha önce var olduğu, ancak eserin alenileşmediğinin iddia edildiği, bu kapsamda davalılara ulaşmış mail, ihtar vb. hiçbir belgenin davacı yanca sunulmadığı, dolayısıyla hiçbir şekilde alenileşmemiş "Semender" adlı senaryonun taklit edilerek yazıldığı iddiasının ispat edilemediği, bunun yanında tahkikatın eksik yürütülmemesi açısından her iki eser üzerinde inceleme yaptırıldığı, son bilirkişi heyeti ve ilk raporu tanzim eden....'in raporlarında her iki senaryoda yer alan ana karakterler, yan karakterler, tema, öyküleme tekniği, kurgusal yapı, hikaye iskeleti ve karakterlerin, hiyerarşik dizilimlerinin, hikayade yer alan ritm ve atmosferlerin her iki eser açısından birbirinden farklı olduğunun, her iki hikayede de evli adamların kaybolmaları, kadınların kocalarını başka ülkelerde aramaları, kötü/olumsuz örgüt/oluşum bulunması, iyiler ve kötülerin karşı karşıya gelmesi çeşitli entrikalarına pek çok dizi ve filmde rastlanılması sebebiyle intihal olarak değerlendirilemeyeceğinin mütalaa edildiği, buna göre “Son” dizisi senaryosunun “Semender” senaryosundan kısmen veya tamamen intihal edildiğine dair iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların müvekkilinin senaryosu ile Son dizisinin senaryosunun benzemediği ancak müvekkilinin Son dizisini gördükten sonra kendi senaryosunu yazmış olabileceği beyanlarının senaryolar arasındaki benzerliği ikrar mahiyetinde olduğunu, bilirkişi raporlarının çelişkili, gerçeklik ve denetlenebilirlikten uzak, hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu, bilirkişilerin müvekkilinin senaryosunun davalılarca okunmuş olabileceğine yönelik belirtmesinin Mahkemece değerlendirilmediğini, alenileşmemiş bir eserin korunmayacağı kabulünün hatalı olduğunu, her iki senaryoda çok fazla benzer nokta bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davalıların davacının senaryosunun "Son" dizisinden sonra yazılmış olabileceği beyanlarının davacının iddia ettiği gibi "senaryo benzer ancak davacı davalıların senaryosundan intihal etmiştir " anlamı taşımayacağı ve kaldı ki bir ikrar mahiyetinde olmadığı, bilirkişinin davacının senaryosunun davalı yanca okunmuş olabileceği belirtmesinin ihtimal olarak belirtildiği ve sonrasında bunun ispatının zor olduğuna, etkilenme olmuşsa da bunun intihal olmayacağına yer verildiği, senaryonun taklit edilmek suretiyle yazılması için ya alenileşmiş olmasının ya da bir şekilde davalılara ulaşmış olmasının gerektiği, bu durumun da ispatlanamadığı, davalı ...’nın röportajlarındaki beyanlarının "Son" dizisinin senaryosunun davacının "Semender" isimli senaryosundan intihal olduğunu ispata yeterli olmadığı, davacının senaryoyu davalı... Yapım’a gönderdiği hususunda tanık dinletme talebi yönünde olumlu veya olumsuz karar verilmemişse de "Son" dizisinin senaryosunun intihal olmadığının tespiti karşısında tanık dinlemenin sonuca etkili olmayacağı, bilirkişi raporunda iki senaryo arasında benzerlikler bulunsa da farklıların daha fazla olduğunun belirtildiği gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek ve bunlara ek olarak doğrudan müvekkilinin senaryosunun kopyalandığı iddiasında olmadıklarını, davalı ... tarafından kendi senaryosuyla müvekkilinin senaryosu birleştirilip tek bir senaryo haline getirilmek suretiyle intihal olduğunu, İlk Derece Mahkemesince delillerin gereği gibi tartışılmadığını, Bölge Adliye Mahkemesinin ise sadece bilirkişi raporu üzerinden bir değerlendirme yaptığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının "Semender" isimli eserinden doğan mali ve manevi haklarına davalıların tecavüz ettiği iddiasıyla tecavüzün tespiti ile maddi ve manevi tazminat isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 66 ncı maddesi ve devamı hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 66 ncı maddesi ve devamı hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20995, Karar No: 2015/15392, Tarih: 08.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20995 E.  ,  2015/15392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2004/391-2013/362

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Ankara Valiliği İl Özel İdaresi vekili ile davalı M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 29.07.2004 tarihli dava dilekçesinde, müvekkilinin, mülkiyeti davalı Ankara İl Özel İdaresi'ne ait ........ binasında .......numaralı işyerinin kiracısıyken, 24.12.2003 tarihinde .......... binasında çıkan yangın sonucu işyerinde bulunan demirbaş ve tefrişat malzemesinin yandığını, yangından sonra müvekkilinin ticari faaliyetini yürütemediğini, müvekkilinin toplam zararının 35.000.000.000 TL (35.000,00 TL) olduğunu, bu zarardan davalı Metin'in BK'nın 41. maddesi gereğince, davalı İbrahim'in BK'nın 55. maddesi gereğince, davalı İl Özel İdaresi'nin ise BK'nın 58. maddesi gereğince kusursuz sorumlu olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, 3.000.000.000 TL'nin (3.000,00 TL) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.04.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 22.500,00 TL'ye yükseltmiş ve 22.500,00 TL'nin yalnızca davalı Ankara İl Özel İdaresi'nden tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili cevap dilekçesinde; yangının, davalı İbrahim'in yanında işçi olarak çalışan davalı Metin'in aydınlatma jeneratörünü çalıştırırken, jeneratördeki benzinin dökülüp alev alması sonucu çıktığını, müvekkilinin düzenli olarak yangına müdahale ekipmanlarını yenilediğini, çarşının düzenli olarak bakım ve onarımını yaptığını, yangının çıkışında müvekkiline yüklenecek hiçbir kusur olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı M.. B.. vekili cevap dilekçesinde; ...........binasının 1950 yılında yapıldığını, binadaki elektrik tesisatının o tarihten sonra yenilenmediğini, binada yangın söndürme ve önlemeye yönelik hiç bir tertibatın bulunmadığını, müvekkilinin yangının çıkışında ihmali olduğu düşünülse bile müvekkilinin tüm binanın yanmasından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İ.. K.., cevap dilekçesi vermemiş, davacı vekili 02.11.2004 tarihli celsede, davalı İbrahim yönünden davayı atiye bıraktıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece; davalı İ.. K.. aleyhine açılan davanın atiye terk edildiği gerekçesiyle bu davalı hakkında açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulü ile 22.500,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı Ankara İl Özel İdaresi vekili ile davalı M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davalı İ.. K.. aleyhine açılan davanın atiye terk edildiği gerekçesiyle bu davalı hakkında açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulü ile 22.500,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı Ankara İl Özel İdaresi vekili ile davalı M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı M.. B.. vekilinin temyiz istemi, temyiz harcı ve posta giderlerinin yedi günlük kesin süre içinde yatırılmasına yönelik muhtıraya rağmen yatırılmadığından bahisle 02.01.2014 tarihli ek kararla reddedilerek, hükmün bu davalı tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davalı M.. B.. vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili ek karara karşı temyiz isteminde bulunmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Ankara Valiliği İl Özel İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava; davalı İl Özel İdaresinin mülkiyetinde bulunan ........... binasında çıkan yangın nedeniyle davacının kiracı olarak kullandığı dükkandaki mallarının zarar gördüğünden bahisle açılmış maddi tazminat istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; davacının, davaya konu zararın doğmasında, kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. (BK m.44; TBK m.52)

Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu hükümlerin uygulanabilmesi için öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışın objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılmayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

..........yangınıyla ilgili olarak açılan ceza davasının yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporunda; çarşıda sürekli elektrik kesintisi yaşanmasına rağmen çarşı esnafının gerekli girişimde bulunmadığı, elektrik kesintilerini sonlandırmak üzere alınması gerekli tedbirleri belirleyemedikleri, çarşı içerisinde yanıcı, parlayıcı ve patlayıcı madde bulundurulmasına, satılmasına karşı ortak hareket etmedikleri, ortak alanların amacı dışında işyeri olarak kullanılmasına karşı çıkmadıkları, ortak mekanların düzensiz kullanılmasına müsamaha gösterdikleri, çarşının güvenliğini tehlikeye düşürebilecek taksirli davranışları önlemede yetersiz kaldıkları belirtilmek suretiyle, çarşı esnafının davaya konu zararın meydana gelmesinde %20 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiştir.

15.04.2004 tarihli tespit raporunda da; elektrik kesintilerine karşı çarşı esnafının gerekli hassasiyeti gösterip, bir arada bulunmanın ortak bilinci ile hareket etmedikleri, çıkan olumsuzluklar karşısında münferit çözümler aramadıkları, tehlike anında kullanılacak alanların kaçak dükkan olarak kiralanmasına sessiz kaldıkları, hiçbir tedbir almadan sadece her esnafın kendi dükkanını beslemek için kullandığı jenaratörleri gelişi güzel çalıştırdığı, başkalarının çalıştırmasına da seyirci kaldığı, hassas malzemeleri önlem almaksızın depoladıkları, hem kendi hem de diğer dükkan sahiplerinin hayatını ve malını tehlikeye attıkları, bu bakımından çarşı esanafının %20 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiştir.

Diğer taraftan, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; çarşı esnafının elektriklerin sık sık kesilmesine duyarsız kaldığı, gerekli tedbirleri almadıkları, yanıcı ve parlayıcı maddelerin satışına karşı çıkmadıkları belirtilerek; davaya konu zararın meydana gelmesinde %10 kusurlu oldukları rapor edilmiştir.

Ayrıca, yangında zarar gören diğer iş yeri sahiplerinin açtığı ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş emsal dosyalarda da çarşı esnafının yangının çıkışında ve yayılmasında %20 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bu bağlamda; davaya konu zararın meydana gelmesinde davacının da aralarında bulunduğu çarşı esnafın %20 kusurlu olduğu açıktır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yangın nedeniyle uğradığı zararın miktarı 22.500,00 TL olarak belirlenmiş, mahkemece, kusur indirimi yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının da aralarında bulunduğu çarşı esnafının, davaya konu zararın meydana gelmesinde %20 oranında kusurlu olduğu dikkate alınarak, belirlenen tazminat miktarından, bu oranda indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu bu husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11709, Karar No: 2023/12878, Tarih: 18.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11709 E.  ,  2023/12878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1814 E., 2023/1833 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/231 E., 2023/140 K.

Taraflar arasındaki gelir testine ilişkin kararın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkim tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; adli yardım ve ikamet kayıtlarına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, Yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Davacı adli yardım talepli temyiz ettiği anlaşılmakta olup, ilgili kurumlara müzekkere yazılarak (emniyet, tapu, Sosyal Yardımlaşma Müdürlüğü vs) adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun tespitine ilişkin olarak üzerine kayıtlı mal varlığı bulunup bulunmadığı, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfından yardım alıp almadığı hususlarını da kapsar şekilde ekonomik durum araştırması, davacıdan varsa muhtarlıktan alınmış fakirlik belgesi ve davalı Kurumdan gelir-aylık alıp almadığı ve hizmet döküm cetvelinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Duruşma günün babasına tebliğ edildiği anlaşılmakta olup, Atatürk Mahallesi 829. ...... Bornova/... konutta babası ...ile birlikte yaşayıp yaşamadığının kolluk (emniyet) aracılıyla araştırılması, araştırma tutanağının dosyaya eklenmesine

3- Davacı ve babasına ait mernis nufüs kayıtlarının nüfus müdürlüğünden celp edilip dosyaya eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11313, Karar No: 2015/10180, Tarih: 04.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11313 E.  ,  2015/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15390, Karar No: 2012/2177, Tarih: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15390 E.  ,  2012/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline, feragat edilen ecrimisil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12338, Karar No: 2017/492, Tarih: 24.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/12338 E.  ,  2017/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri ve haczin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ödeme emirlerinin idari para cezasına ilişkin olduğundan bahisle bu davaya bakmakla İdare Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurum tarafından çıkarılan prim borcu ile idari para cezaları için, Kurum komisyonuna yapılan itirazın reddedilmesi üzerine; idari para cezalarının iptali için idari yargıda, bunun dışındakiler için, adli yargıda dava açılabilir. Kurum komisyonuna itiraz edilmeyen veya yapılan itiraz reddedilip de idari yargıda açılacak dava ile iptali istenilmeyen, veyahut idare mahkemesinde açılan ve reddine karar verilen davanın kesinleşmesi durumunda, artık idari para cezaları kesinleşmiş ve idari aşama böylece tamamlanmış olur.

İdari para cezalarının iptali, komisyona yapılan itirazın reddi kararının tebliğinden itibaren 30 gün içinde idari yargıda; idari aşamada kesinleşen veya henüz kesinleşmemiş olan idari para cezalarının tahsili için 6183 sayılı Yasaya göre düzenlenen ödeme emirlerinin iptali ise ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük sürede adli yargıda (iş mahkemesinde) açılacak dava ile istenebilecektir.

Dava konusu ödeme emirlerinin, 2008/12-2009/3 dönemlerine ait pirim ve ferilerine ilişkin borçlar ile, 2009/4-5 dönemlerine ait idari para cezalarına ilişkin olması ve talebin de söz konusu bu ödeme emirlerinin iptali olması karşısında, görevli mahkeme iş mahkemesi olduğundan, mahkemece davaya devam edilerek, hacze dayanak bilgi ve belgelerde getirtilmek suretiyle, söz konusu idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.