muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9451, Karar No: 2008/10476, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9451 E.  ,  2008/10476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 23.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 428 parselde davacılar adına kayıtlı tapuda “... Hatun Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu ayrıca Türk Medeni Kanunu'nun 1027. maddesi gözetilmeden kayıtlardaki vakıf şerhi tek taraflı işlemle konulduğundan dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

428 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespitinin hükmen 02.05.1967 tarihinde kesinleştiği, kaydına vakıf şerhinin işlenmediği, “... Hatun Vakfı” şerhinin 06.05.2002 tarihinde 428 parsel sayılı taşınmaz kaydına yazıldığı anlaşılmaktadır.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “Sultan ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

428 parselin kaydına taşınmazın olan tapulama tespiti sırasında tutanağına vakıf şerhinin işlenmediği, bu şerhin 428 sayılı parsel kaydına 06.05.2002 tarihinde işlendiği ve işlemin mahkeme hükmüne değil idarenin tek taraflı istemesi, bu isteğin yetkili Tapu Sicil Müdürlüğünce kabul edilmesi üzerine idari işlemle konulmuş bulunduğu görülmektedir. Kısaca söylemek gerekirse 428 sayılı parsel kaydındaki düzeltme, ilgililerin rızaları dışında Mahkeme hükmü olmaksızın yapılmıştır. Kayda işlenen şerh Türk Medeni Kanunu'nun 1027. maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 5737 sayılı ... Kanununun 77. maddesi uyarınca ... Genel Müdürlüğü her türlü harçtan muaf olduğundan yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20240, Karar No: 2014/6086, Tarih: 20.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20240 E.  ,  2014/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan " ... oğlu ...'nin kayden maliki olduğu 12,17, 44 ve 36 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba adının " ..." olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında murisinin baba adının " Hacı Salih" olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiş, yargılama sırasında 44 sayılı parsel yönünden ise tapu kaydında düzeltim talebinin olmadığını bildirmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 12, 17 ve 36 sayılı parseller yönünden iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 44 sayılı parsel yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 20.03.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20086, Karar No: 2014/19935, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20086 E.  ,  2014/19935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/512-2014/232

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 314,97 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 26.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 314,97 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 26.03.2006 tarih ve 2013/512 esas 2014/232 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 28.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 26.03.2014 tarih ve 2013/512 esas 2014/232 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5246, Karar No: 2009/11728, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5246 E.  ,  2009/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 332 numaralı bölmenin istihsal işinin davalı kooperatife verildiğini, şartnamelerin kooperatif başkanı olan diğer davalı ... tarafından imzalandığını ileri sürerek, söz konusu bölmede usulsüz kesimler yapılması nedeni ile doğan 10.254,09-YTL idare zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., şartnameyi kooperatif başkanı olarak imzaladığını, kaçak kesim yapılan bölmede hiç çalışmadığını, hakkında açılan ceza davasından beraat ettiğini savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında imzalanan sözleşmelerde davalı ...'in imzasının bulunduğu ve sorumluluğu kabul ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.254,09-YTL tazminatın 27.05.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 332 numaralı bölmenin istihsal işinin davalı kooperatife verildiğini ileri sürerek, söz konusu bölmede usulsüz kesimler yapılması nedeni ile doğan idare zararının tazmini için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve 10.254,09-YTL tazminatın 27.05.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. 15.05.2002 tarihli kesim şartnamenin 24. maddesinde, "Kesim sonunda Orman İşletme şefi ve ilgili memurları tarafından yapılan makta muayenesinde, bölmede tespit edilecek her türlü usulsüz hareket ve kesimden ... sahipleri, doğan her türlü idare zararlarından zarar verenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sor~mludurlar" hükmü mevcuttur. Davalı ..., anılan şartnameyi ... sahibi davalı kooperatif adına imzalamış olup kişisel bir sorumluluk üstlenmemiştir. Bu durumda mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/417, Karar No: 2013/14868, Tarih: 14.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/417 E.  ,  2013/14868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına ve 10.10.2008 tarihli keşifte dinlenilen mahalli bilirkişinin anlatımına göre, köy boşluğuna ev yapmak suretiyle gerçekleşen eylemi nedeniyle sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/696, Karar No: 2018/1918, Tarih: 14.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/696 E.  ,  2018/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... 4-... ile davalı ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.12.2014 gün ve 2013/537-2014/469 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesinin 05.04.2016 gün ve 2015/4336-2016/2141 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davalı yüklenicinin sözleşmede öngörülen aşamalı devir nedeniyle bağımsız bölüm talebine hak kazanabilmesi için inşaat sözleşmede öngörülen aşamalara getirdiğini kanıtlaması zorunlu olup dosya kapsamı ve alınan bilirkişi ek raporuyla aşamalı devir talep tarihleri itibariyle inşaatı sözleşmede öngörülen seviyeye getirdiğini ispat edememiş olmasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 261,00 TL para cezası ile bakiye 14,00 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10092, Karar No: 2021/10575, Tarih: 03.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/10092 E.  ,  2021/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.06.2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 03/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20118, Karar No: 2014/19950, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20118 E.  ,  2014/19950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/352-2014/13

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.541,26 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 18.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.541,26 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 18.03.2014 tarih ve 2013/352 esas 2014/13 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 01.02.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 18.3.2014 tarih ve 2013/352 esas 2014/13 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3189, Karar No: 2017/7224, Tarih: 17.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3189 E.  ,  2017/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zayi belgesi verilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ... şubesine 13/11/2006 tarihinde gönderilen 343901-344000 numaralı 2 cilt Dernek Gelirleri Alındı Belgesi, 28501-28600 numaralı 2 cilt Ayni Bağış Alındı Belgesi, 91001-91100 numaralı 2 cilt Ayni Yardım Teslim Belgesi ve 87451-87550 numaralı 2 cilt Gider Makbuzunun kargo ile gönderiminin yapıldığını, ancak söz konusu evrakın kargoda bulunamamasından temini mümkün olmadığından kaybolan evrak için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmişlerdir. Mahkemece, ... Mahkemelerinin yetkili olması nedeni ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 1. fıkrasında ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan, ilgililerin ileri sürülebileceği herhangi bir hakkının bulunmadığı ve hakimin re'sen harekete geçtiği hâllerden bir veya bir kaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanacağı; 383. maddesinde ise, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça sulh hukuk mahkemesi olduğu; "görevin belirlenmesi ve niteliği" başlıklı 1. maddesinde de, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzenini ilgilendirdiği; 114/1-c maddesinde, mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu; 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesinde dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinde kayıp belgesi almak için dava açılması gerektiği bunu yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Dava, Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesine göre, kayıp belgesi verilmesi istemiyle hasımsız olarak açılmış olup maddede görev konusunda herhangi bir düzenleme bulunmadığından ve dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında kaldığından, davanın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, sulh hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi yerine ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9290, Karar No: 2009/7874, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9290 E.  ,  2009/7874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR. : 1.Nüfus Müdürlüğü 2.... 3....

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk ve Afyonkarahisar Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, davalı ... ile evliliklerinden ... isimli çocuğu olduktan sonra davalı ...’ten ayrıldığını, bundan sonra diğer davalı ... ile evlilik dışı birlikte olduğunu, bu birliktelikten olan ... isimli çocuğunun yanlış beyanda bulunmaları nedeniyle baba adının ... olarak nüfus kayıtlarına geçtiğini belirterek, ...’nin baba adının ... olarak düzeltilmesiyle, ...’ın nüfus hanesine nakline karar verilmesini istemiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.