muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14447, Karar No: 2017/2264, Tarih: 19.04.2017

Davalılardan ... vekili davacının ek itiraz formlarını süresi içerisinde enstitüye sunmadığını, ... tarafından davacının ilk itirazı çerçevesinde bir karar verildiğini verilen kararın hukuk uygun olduğunu savunarak iptal davası bakımından salt bu belgelere dayanılarak karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı... yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ... kararının iptali bakımından 2012/02592-37 sıra sayılı tasarımın itiraz aşamasında sunulan 2011/04361-3 sıra numaralı kumaş deseni ile belirgin şekilde benzer olmadığı, itiraz aşamasında da sunulan bu delil karşısında aksi yönde değerlendirme ile itirazın reddine karar verilmesinin isabetsiz bulunduğu, sonuç olarak ... kararının 2012/02952-37 sıra numaralı tasarım yönünden iptali gerektiği, aynı nedenle anılan tasarım bakımından hükümsüzlük koşullarının da oluştuğu, 2012/02952-5 sayılı tasarım yönünden ise anılan kumaş desenlerinin baklava biçimli yatay koyu açık renk tonlamasıyla oluşturulmuş dalgalı genel görünümün renk farklılaşması dışında renk kombinasyonları yönünden birbirleriyle aynı oldukları bu nedenle davalıya ait 2012/02952-5 sayılı tasarımın da hükümsüzlüğü koşullarının gerçekleştiği, itiraza dayanak diğer tasarımlar ile çekişmeli davalı tasarımlarının yapılan kıyaslamasında benzerliklerin aynı yada belirgin benzer bulunmadığı, itiraz edilen diğer tasarımların yeniliğinin ortadan kaldırabilecek kamuya açık veri tabanlarında herhangi bir görsele rastlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ... ... 2013-T-651 sayılı kararının 2012/02592-37 sıra sayılı tasarım yönünden kısmen iptaline, 2012/02952-5 ve 37 sıra sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalılardan ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalılardan ...'den ayrı ayrı alınmasına, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15364, Karar No: 2006/18986, Tarih: 12.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/15364 E.  ,  2006/18986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2006

Bursa 6.İcra Mahkemesinin 18.01.2006 tarih ve 2006/30-17 K. sayılı kararıyla Bursa 1.İcra Mahkemesinin 24.12.2001 tarih ve 2001/925-1058 K. sayılı kararının kesinleşme şerhine havi tasdikli birer örneklerinin evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25095, Karar No: 2018/4341, Tarih: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25095 E.  ,  2018/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21516, Karar No: 2012/5364, Tarih: 21.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/21516 E.  ,  2012/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı 13.1.2010 tarihinde verilen hükmü, bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından; talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 21.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3830, Karar No: 2014/1662, Tarih: 13.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3830 E.  ,  2014/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6296, Karar No: 2013/9445, Tarih: 09.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/6296 E.  ,  2013/9445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2011 tarih ve 2010/35-2011/16 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2000 yılından beri tescilsiz olarak “SIR WINSTON TEA HOUSE” markasını, kendi faaliyet alanında kullandığını, ayrıca biralar hariç alkollü içeceklere ilişkin 30. sınıfta ve kafe, restoran işletmeciliği, yiyecek içecek hizmetleri sağlanması ile geçici konaklama hizmetleri açısından 43. sınıfta tescil edilmek üzere 23.10.2009 tarihinde, 2009 56246 numaralı marka başvurusunu yaptığını, bu arada davalı şirketin 05.02.2009 tarihli ve 2008 08221 sayılı “SIR WINSTON” ibareli ve 43. sınıfta tescilli markanın sahibi olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “SIR WINSTON” markasının çay ürünü için Dünya’da önde gelen bir marka olduğunu, Almanya merkezli Teekanne Grubu tarafından üretilip satıldığını, 125 yılı aşkın bir tecrübe ve yüksek kalite ile ün yaptığını, markadan doğan hakların kafeterya hizmetleri bakımından müvekkiline ait bulunduğunu, davacı şirketin kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının “SIR WINSTON” ibaresini davalının başvuru tarihi olan 04.04.2008 tarihinden önce 29.03.2001 tarihinden itibaren kullanmaya başladığı, sunulan işyeri açma ruhsatları ve fatura örneklerinin bu durumun kanıtladığı, ancak “SIR WINSTON” markasının bir çay markası olarak ülkemizde ilk kez 1990’lı yılların başlarında Alman üreticinin Türkiye’deki satışları ile tanınmaya başladığı, ürün markası olarak da davalı şirketin selefleri olarak belirttikleri şirketler ve yabancı Türk ortaklığı olan Kütaş Teekanne A.Ş. adına 1991 yılında tescil edildiği, 30. sınıfta gerçekleşen bu tesciller ve kullanımın, “SIR WINSTON” ibaresinin Türk tüketicisine tanıtımını sağladığı, bu tanıtım ve yaratılan itibarın, 30. sınıf için gerçekleşmiş olsa dahi çayın sunumu bakımından 43. sınıfa ilişkin bir faaliyet için dahi hak sağlayabilecek nitelikte olduğu, 2002 yılında R. Seeling & HileoHg’nin 43. sınıftaki tescilden feragat etmesi

üzerine, davalının 2008 yılında markayı tescil ettiği, markanın Paris Sözleşmesi 1. mükerrer 6. maddesi ve 556 sayılı KHK.’nin 7/ı maddesi uyarınca herkesçe bilinen marka niteliğinde olduğu, markayı lisans ile kullanan Kütaş Teekanne A.Ş.’nin bağlantılı olduğu davalıya haklarını devrettiği, ancak davalı şirketin veya Kütaş Teekanne A.Ş.’nin, 43. sınıfta tescile başvurmak için 2008 yılına dek beklediklerinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taktir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edendan alınmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27549, Karar No: 2019/11085, Tarih: 11.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/27549 E.  ,  2019/11085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi kapsamında "...işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi..." sıfatıyla, yine aynı maddede geçen "...Abonelik tesisi veya işlemi yapma, gerçeğe aykırı evrak düzenleme, değişiklik yapma ve bu evrakları kullanma..." seçimlik fiillerini işlediğinin ve sahte abonelik tesisi gerçekleştirdiğinin iddia edildiği kamu davasında, suçun sübutu bakımından, sanığın adı geçen sözleşmeyi mutlaka kendi el yazısıyla düzenleyip imzalaması şartı aranmadığı, adı geçen evrakta, değişiklik yapmak veya gerçek dışı hazırlanan evrakı kullanmak fiillerinden her hangi birini gerçekleştirmesi, abonelik sözleşmesi hazırlamak dışında herhangi bir abonelik tesisi veya işlemi yapması veya yaptırması halinde de suçun maddi unsurlarının oluştuğu kabul edilebilecektir.

Yapılan açıklamalar ışığına; sanığın sözleşmenin düzenlendiği bayii olan ... İletişim’in yetkilisi ve temsilcisi olduğunu kabul etmesi, abonelik sözleşmesi ve ekinde yer alan kimlik fotokopisi üzerinde adının yazılı olduğu kaşenin bulunması karşısında, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4863, Karar No: 2015/9703, Tarih: 22.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4863 E.  ,  2015/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı .... vekili Av... ile ... Genel Müdürlüğü vekili Av... tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 22.05.2015 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı .... vekili Av.... ile ... Genel Müdürlüğü vekili Av.... ve davacı ... vekili Av.... geldi. Temyiz eden diğer davalı taraftan gelen olmadı. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...‘nin ve davacının tüm, davalılar .. .. Belediye Başkanlığı ve .. Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davalı .. Genel Müdürlüğünün temyizi yönünden; Davacı vekili, davacının davalı ... ve ona bağlı ... Genel Müdürlüğü’ nün ihtiyacı olan personelin davalı ... tarafından karşılandığını, müvekkilinin de uzun süre önce bu şekilde işe alınıp kadrosu ...’ de görülmesine rağmen gerçekte ... Genel Müdürlüğü’ nün ulaşım araçlarında hat şoförü olarak çalıştığını, işe alınırken, alındıktan sonra meslek içi eğitimde ve işin gördürülmesi sırasında her türlü amir ve talimatı ... Genel Müdürlüğü yetkililerinden aldığını, toplu taşım ve ulaşım hizmetlerinin Belediyelerinin asli görevleri arasında yer aldığını, tüm bu nedenlerle ... ile ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu iddia ederek ...ile diğer davalılar .... ve ... Genel Müdürlüğü arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti ile müvekkilinin baştan itibaren ..... ve ... Genel Müdürlüğü'nün işçisi sayılmasını, müvekkilinin işe başlama tarihinden itibaren ... Genel Müdürlüğünün işçilerine ödediği ilave tediye ile ücret ve Toplu İş Sözleşmesi’nden kaynaklı ikramiye, gece çalışma ücreti, fazla çalışma ücret fark ve ulusal bayram genel tatil ücret farkı, hafta tatili ücret farkı, vardiya tazminatı farkı, iş güçlüğü ve sorumluluk tazminatı farkı, teşvik primi farkı, bayram yardımı farkı, giyim, süt, yoğurt, temizlik yardımı farkı, yemek, yakacak, akıllı kart ve öğrenim ücreti farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, muvazaalı ilişki nedeniyle davacının baştan itibaren ..... ve ... Genel Müdürlüğü işçisi sayıldığının tespitine, farklı sendikaya üye olunması nedeniyle fark alacak talebinin reddine, ilave tediye alacağının tahsiline karar verilmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, muvazaalı ilişki nedeniyle davacının baştan itibaren ..... ve ... Genel Müdürlüğü işçisi sayıldığının tespitine, farklı sendikaya üye olunması nedeniyle fark alacak talebinin reddine, ilave tediye alacağının tahsiline karar verilmiştir.

Bilirkişi ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, ibraz olunan bordrolardaki ücret asgari ücrete oranlarak bilinmeyen dönem açısından muhtemel ücreti üzerinden ilave tediye alacağını hesaplanmıştır.

Davalı işyerinin tüm ödemelerinin kayda dayalı olması gerektiği, bu durumda bilinmeyen dönem ücretinden sözedilemeyeceği, Mahkemece eksik kayıtlar getirilerek usulü kazanılmış hakka da dikkat edilerek kayıtlardaki ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanması ve bu miktarın karara esas alınması gerekliliği gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Diğer yandan yasal ilave tediye alacağına yasal faiz yürütülmesi gerektiği dikkate alınmadan taleple bağlı kalarak en yüksek mevduat faizini geçmemek üzere yasal faiz yürütülmesi yerine en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

3.Davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın temyizi yönünden;

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun belediyenin yetki ve imtiyazları başlıklı 15/F ve 67.maddesinde ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu‘nun 7/p maddesinde toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirme işlerinin Büyükşehir Belediyesinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı, davalı ....nin toplu taşım hizmetlerini kendine bağlı ... Genel Müdürlüğü aracılığı ile yürüttüğü, .. Genel Müdürlüğü’nün 27.07.1943 tarihli 4483 sayılı.... İmtiyazıyla Tesisatının Satın Alınmasına Dair Mukavelenin Tasdiki ve Müessesenin İşletilmesi Hakkındaki Kanun ile kurulmuş .....ne bağlı ancak ayrı kamu tüzel kişiliğine haiz müstakil bütçeli kamu kuruluşu olduğu, ... Genel Müdürlüğünün yerine getirdiği hizmetlerin sözleşme ile değil kanunla kendine verilmiş toplu taşıma hizmetleri olması, ayrı tüzel kişiliği bulunması, yapılan ihale ve işlerin idaresinin ... Genel Müdürlüğü tarafından yürütülmesi nedenleri ile ......’nin de muvazaalı işlemin tarafı kabul edilerek sorumluluğuna hükmedilmesi hatalıdır. Muvazaalı işlemin tarafı olduğundan davacının sadece baştan itibaren .. Genel Müdürlüğü işçisi olduğunun kabulü gerekir. İzmir’de ulaşım hizmetlerinin ..... tarafından yerine getirilmesi nedeniyle davacının husumette yanılarak davayı ... Genel Müdürlüğü yanında ....’ne de yönelttiği, hasımda yanılmanın kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla .... hakkındaki davanın reddi gerektiği ayrıca yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği dikkate alınmalıdır.

..... hakkında açılan davanın husumetten reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

..... hakkında açılan davanın husumetten reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... Genel Müdürlğünün diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı .. Genel Müdürlüğü yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Genel Müdürlüğü'ne verilmesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin.....‘den alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının davalı .. .. Belediye Başkanlığı ve .. Genel Müdürlüğü’ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalı .....'ne iadesine, 22/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13376, Karar No: 2024/3423, Tarih: 24.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13376 E.  ,  2024/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/254 E. 2016/932 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce düzenlenen rehberlik ve iyileştirme programına riayet etmeyen şüphelinin yapılan yasal uyarıya rağmen yükümlülüğünü bir yıl içinde iki kez ihlal ettiğinin tespit edildiğinden bahisle, Milas Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/254 Esas 2016/932 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 29.04.2015 tarihinde pazar içerisinde bulunan umuma açık tuvalette uyuşturucu madde kullanırken kolluk ekiplerine yakalanan sanıktan %46 oranında olmak üzere 0,023 gr ağırlığında eroin maddesinin ele geçirildiğine ve sanığın alınan savunmasında uyuşturucu bağımlısı olduğunu ifade ederek suçlamayı kabul ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE