muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/837, Karar No: 2013/1328, Tarih: 30.01.2013

Davalı şirket vekili; dava konusu işyerlerinde yapılan işlerin büro işi olduğunu ve sağlık işi niteliğinde olmadığını, yapılan hizmetin gereği olarak şartnamelerde tıbbi formasyonu olan kişilerin çalıştırılmak istenmesinin doğal olduğunu, ancak bu kişilerin sağlık personeli olmadıklarını, bu hususun da iş kolunun sağlık iş kolu olmasını gerektirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlara, yapılan keşfe ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, uyuşmazlığa konu işyerindeki personelin fiilen ve ağırlıklı olarak hasta kabul, poliklinik veri girişi yönlendirme, sağlık araç ve gereçlerinin temizlik sterilizasyonu, röntgen çekim ve bakımı, ameliyathanede yardımcı işler, muayene hazırlık işlemleri, tıbbi sekreterlik, hastanın kimlik bilgilerinin işlenmesi, faturalandırma, laboratuvar işlemleri, kan alma, reçete kayıt, tahlil ve film sonuçları girişi vb. işlerde çalıştırıldığı, anılan işlerin 24 sıra numaralı sağlık-iş kolunda yer alması gereken faaliyetler olduğu, bu durumda ...nın işyerinde yapılan işlerin 17 sıra numaralı ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar işkoluna dahil bulunduğuna dair işkolu tespitinin hatalı olduğu, anılan ... işleminin iptaliyle, işyerinde yapılan işlerin 24 sıra numaralı sağlık işkolunda yer aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti ...nca yapılır. ... tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.

Aynı Kanun'un 60. maddesinde “işçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları aşağıda belirtilmiştir.” denilerek 17 sıra numarasında “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” ve 24 sıra numarasında ise “Sağlık” iş kolları düzenlenmiştir. Bununla birlikte yine aynı maddede “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir…” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesi ile atıfta bulunulan İş Kolları Tüzüğü’nün 2. maddesinde iş kollarına giren işlerin neler olduğunun ekli listede gösterildiği belirtilmiştir. Ekli liste 24. sıra numarasında sağlık iş koluna ilişkin olup, buna göre sağlık işleri “Hastaneler, sanatoryumlar, bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakım evleri, kreşler, doktor muayenehaneleri klinikler gibi sağlık kuruluşları, diş klinikleri, röntgen muayenehaneleri ve benzerleri ile hayvan bakım evlerinde yapılan her türlü sağlık işleri” olarak açıklanmıştır. Ekli listenin 17. sıra numarasında ise Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar iş koluna ilişkin olup, bu işkoluna giren işler “ Her türlü mali kuruluşlar, ticaret borsaları, ticaret ve sanayi odaları, birlikleri, kooperatifler, kredi esham ve tahvil borsaları, her türlü büro ve benzeri kuruluşlar ile dernekler, noterler, işçi ve işveren kuruluşları, her türlü sınai, tarımsal, kimyasal ve hayvansal maddelerin ve ürünlerin alımı ve satımı, eğitim kurumları, sahne, perde ve benzeri gösteri sanatları, müzik, resim, heykel, dekorasyon, edebiyat ve benzeri güzel sanatlarla ilgili işler..” şeklinde belirtilmektedir.

Diğer taraftan karar tarihinden sonra 07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 5. maddesinin 1. fıkrasında, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî

Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” hükmü yer almıştır.

Aynı Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrasında, “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.” denildikten sonra 3. fıkrasında iş kollarına ilişkin bakanlıkça yönetmelik çıkarılacağı ifade edilmiştir. Anılan yönetmelik 19.12.2012 tarihli 28502 sayılı Resmi Gazete’ de yayınlanmıştır. Söz konusu yönetmelikte ekli listede 10 sıra numarasında ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar işkoluna, 17 sıra numarasında ise sağlık ve sosyal hizmetler işkoluna yer verilmiştir. Bu iş kollarına giren işler ise sınıf, alt sınıf esasına göre sayılmak suretiyle ayrıntılı şekilde belirlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı ... şirketine ait ... Devlet Hastanesi ve ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezindeki işyerleri ile merkez işyerinde yapılan işlerin ticaret, büro, eğitim, güzel sanatlar ve sağlık işkollarından hangisine girdiği noktasında toplanmaktadır

Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı ... şirketine ait ... Devlet Hastanesi ve ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezindeki işyerleri ile merkez işyerinde yapılan işlerin ticaret, büro, eğitim, güzel sanatlar ve sağlık işkollarından hangisine girdiği noktasında toplanmaktadır

Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1-Dava konusu tespit, davalı şirketin ... Devlet Hastanesi ve ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi işyerlerine ek olarak merkez işyeri de dahil edilip işyerlerinin işletme oluşturduğu ifade edilerek yapılmıştır. Bu noktada mahkemece merkez işyerine ilişkin herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. O halde öncelikle merkez işyerine ilişkin de bir inceleme yapılmalı, diğer işyerleri ile birlikte tek bir işyeri mi, bağımsız işyerleri mi yoksa işletme mi oluşturup oluşturmağı açıklığa kavuşturulup yetkili mahkeme olunup olunmadığı da değerlendirildikten sonra yapılan inceleme ve değerlendirme sonucuna göre merkez işyeri ve ... Devlet Hastanesi ile ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi işyerlerinde ağırlıklı olan işin tespit edilmesi gerekmektedir. Bu amaçla davalı şirkete ait kaç tane işçinin hizmet alım sözleşmeleri kapsamında söz konusu işyerlerinde çalıştıkları, bunların hangi işlerde görevlendirildikleri ve fiilen hangi işleri yaptıkları, bu işçilerin birey olarak birden fazla işi yapması durumunda zamanlarının ne kadarını hangi işte geçirdikleri, ağırlıklı olarak hangi işleri yaptıkları, bu işçilerin yaptıkları işlerde hastane ya da sağlık merkezi personeli çalışıp çalışmadığı, hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışan işçilerden kaçının sağlık iş koluna giren işleri kaçının büro işlerini yaptıkları araştırılmadan ve tartışılıp değerlendirilmeden buna bağlı olarak da işyeri ya da işyerlerinde yapılan ağırlıklı iş yeterince açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Dava iş kolu tespitine itiraz davası olup tespiti yapılan iş kolunda yer alan sendikaların, dava sonucundan etkilenecek olmaları sebebiyle davaya dahil edilmesi gereklidir. Mahkemece tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların ve işverenin davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Bunun yapılmayarak davanın sadece bakanlığa ve işverene karşı görülmesi hatalıdır. Bu sebeple de kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12016, Karar No: 2021/16332, Tarih: 09.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12016 E.  ,  2021/16332 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından her ayın 15. günü itibariyle temerrüdün meydana geldiği değerlendirilerek, bilirkişi raporunda bu doğrultuda gösterilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dosya kapsamına göre davalı vekilinin davacıların davalı İdareye başvuruda bulundukları 29.05.2019 tarihi itibariyle temerrütün gerçekleştiği yönündeki kabulü gözetilerek, bu alacağa 29.05.2019 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının kısa çalışma prim alacağına ilişkin fıkrasının hükümden tamamen çıkartılarak, yerine; “Brüt 3.374,95 TL TL kısa çalışma primi alacağının 29.05.2019 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine”, ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 09/12/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3555, Karar No: 2011/8777, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3555 E.  ,  2011/8777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesi sonunda,

Satışın sanıklardan ... tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında, yapılan yargılamaya, fiilin sanığa ait olmamasına, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine göre müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesi sonunda,

Sanığa isnat edilen suç İİK'nun 331.maddesinde düzenlenmiş olup buna göre; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükmü karşısında;

Müşteki tarafça sanığın borçlu şirkete ait ... 2.Bölge, ... Mahallesi 3065 ada, 1 parseldeki (Yeni 3738 ada, 1 parsel) taşınmazı muvazaalı olarak ...'a devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, bu devrin alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından söz konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp taşınmazı satın alan ...’ın 07.04.2009 tarihinde taşınmazı...’a satmasından altı gün sonra 13.04.2009 tarihinde tekrar satın almasını müteakip bu kez 1/2 paylarla ... ve ... isimli şahıslara yaptığı satışların da dikkat çekici olduğu göz önünde bulundurularak; borçlu ... Petrol Tur. İnş.Ltd.Şti. ortakları ile

taşınmazı satın alan ..., ... ve son olarak ... ve ... ile yakın ... ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu, taşınmazın satışı konusunda ortaklar kurulu kararı olup olmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de, borçlu ... Petrol Tur. İnş. Ltd. Şti. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. haklarında açılan davanın İİK’nun 345. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken beraatine hükmolunması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/244, Karar No: 2014/2953, Tarih: 15.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/244 E.  ,  2014/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/177-2013/185

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.10.2013 gün ve 2013/4913 Esas, 2013/6074 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatife 1980 yılında üye olduğunu, ödemelerini düzenli bir şekilde yaptığını, adına kayıtlı 378 ada 1 parsel sayılı taşınmazı 16.09.2007 tarihinde İsmail Şık isimli kişiye sattığını, ancak ortaklık haklarını devretmediği, bu yönde bir beyanı da olmadığı halde, davalı kooperatif yönetiminin, ortaklık hissesini, arsayı daha sonra satın alan diğer davalı A.. T..'a devretmiş olduğunu öğrendiğini ileri sürerek, davalı A.. T..'ın üyeliğinin iptalini ve ortaklığının yeniden tesis edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın zamanaşımına uğradığını ve hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacının üyeliğini ve arsasını 16.09.2007 tarihli devir ve satış sözleşmesi ile İ. Ş..'a devrettiğini, İ. Ş..'ın da devraldığı bu üyeliği ve arsayı A.. T..'a devrettiğini, İ. Ş.. ve A.. T..'ın başvurusu üzerine A.. T..'ın üye olarak kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. T.. vekili, müvekkilinin kooperatif üyeliğini ve arsayı 18.12.2007 tarihinde İ. Ş..'tan devraldığını, aynı gün kooperatife yapılan müracaat üzerine, yönetim kurulunun 19.01.2008 tarihli kararıyla üyeliğe kabul edildiğini, bu tarihten sonra üyelikten kaynaklanan tüm yükümlülükleri müvekkilinin yerine getirdiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. T.. vekili, müvekkilinin kooperatif üyeliğini ve arsayı 18.12.2007 tarihinde İ. Ş..'tan devraldığını, aynı gün kooperatife yapılan müracaat üzerine, yönetim kurulunun 19.01.2008 tarihli kararıyla üyeliğe kabul edildiğini, bu tarihten sonra üyelikten kaynaklanan tüm yükümlülükleri müvekkilinin yerine getirdiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 16.09.2007 tarihli iki adet sözleşmeden, davacının dayandığı sözleşmede sadece arsa satışının konu edildiği, davalıların dayandığı sözleşmede ise arsa yanında kooperatif hissesi devrinden de bahsedildiği, aynı tarihli ikinci sözleşmede hataya düşürüldüğünü, sözleşme metnini okumadan imzaladığını, esasında ikinci metnin esas sözleşmenin bir nüshası olarak İ. Ş..'ın el yazısı ile tanzim edildiğini, acelesi olması nedeniyle bu metni okumadan imza attığını iddia eden davacının, BK'nın 31. maddesinde belirtilen 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde 29.04.2008 tarihinde davalı kooperatife müracaat ederek, hissesini devretmediğini bildirdiği ve beş yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açtığı, tanık beyanları da dikkate alındığında, davacının asıl iradesinin kooperatif hissesi devri değil, arsa devri olduğu, zira, 16.09.2007 tarihli birinci metinden farklı olarak hisse devrini de içeren ikinci metinde devir bedeli konusunda bir değişiklik olmadığı, devir konusu artmasına rağmen devir bedelinin aynı kalmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, iradesi hataya düşürülerek sakatlanan davacının, hisse devrine ilişkin hüküm içeren 16.09.2007 tarihli ikinci sözleşme ile bağlı olmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine dair verilen karar davalıların vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 04.10.2013 tarih ve 2013/4913 Esas, 2013/6074 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalılar vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95'er TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10747, Karar No: 2018/12954, Tarih: 19.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/10747 E.  ,  2018/12954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ...... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın zaman aşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya 2006 .........aylarında 1.810,14 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, esastan da reddini dilemiştir.

Mahkemece, hatalı ödemenin tüzel kişiler ve kamu kurumlarında dava açmaya emir vermeye yetkili organ tarafından zararın sorumlularının öğrenilme tarihinden itibaren başlayacağı, davacı tarafça bu hususun 17.03.2009 tarihinde öğrenildiği gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresi bir yıldır. Ancak, bu sürenin işleyebilmesi için davacı idarenin verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, dava açılması hususunda emir vermeye yetkili makamın öğrendiği tarihten itibaren başlar. Davacı kurum açısından öğrenme tarihi de, yetkili makamın dava açmak üzere görevlendirilmiş kişinin dava açması işlemine "olur" verdiği tarihtir.

Somut olayda; ... ...... Müdürlüğünün, 27.03.2015 tarihli ve 67 sayılı Hukuk Bürosuna yönelik olan yazısında, davalının da isminin bulunduğu listede adı geçen kişilerden borçların tahsil edilmesi istenilmiştir . Bu tarih, yetkili makamın olur verdiği tarih olup, zamanaşımı süresi bu tarih itibariyle başlar. Diğer bir anlatım ile yazının yazıldığı 27.03.2015 tarihinden davanın açıldığı 21.12.2015 tarihi arasında bir yıllık zamanaşımı süresi dolmamıştır.

Mahkemece, açıklanan nedenle, davalı yanın zamanaşımı definin reddine karar verilerek; işin esasının incelenmesi ve taraf delillerine göre sonucuna uygun esastan bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/183, Karar No: 2015/6589, Tarih: 15.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/183 E.  ,  2015/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2013/594-2013/726

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.09.2015 gün ve 1813 Esas, 5454 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Davacı vekili, müvekkili hakkında başlatılan icra takibinin haksız olduğunu, müvekkilinin davalıya herhangi bir borcu bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile % 40 tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kooperatifin üyesi olduğunu, kaldı ki üye olduğu kabul edilmese dahi yararlandığı kooperatif hizmetlerinden sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kooperatif üyesi yapılmadığı, sadece kooperatife ait deponun satış yoluyla devredildiğinden davacının borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar; Dairemizin 09.09.2014 tarih ve 1813 E., 5454 K. sayılı ilamıyla, davacının, kooperatif üyesi olmasa bile genel giderlerden sorumlu olacağı, takibe konu "aidat alacağı" kapsamında hangi kalemlerin yer aldığının tespiti gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle bozma gereği yapılacak inceleme ile davalı kooperatifçe yapılan genel giderlerin tespit edileceğine, bu giderlerden davacının hissesi oranında sorumlu tutulabileceğine göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1824, Karar No: 2014/13987, Tarih: 20.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1824 E.  ,  2014/13987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.