muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7719, Karar No: 2023/940, Tarih: 20.02.2023

16. Bu itibarla davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkraları uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu, davacının 30.06.2000 tarihinde davalılara para yatırdığı buna karşın eldeki davanın 26.09.2008 tarihinde 7,5 yıllık zamamaşımı süresinden sonra açıldığı gözetilerek mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, şirket pay sahibi olunmadığının tespiti ile pay sahibi olmak amacıyla ödenen paranın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulünekarar verilmiştir.

Davacı davalı şirkete ortak olmak ve dolayısıyla pay almak için para verdiğini, ancak davalı tarafın para toplamasının Sermaye Piyasası Kanun’una aykırı olup izinsiz halka arz mahiyetinde olduğunu ileri sürerek davalı şirkete ortak olmadığının tespiti ile pay sahibi olmak için verdiği paranın tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf ise davacının davalı anonim şirketinin ortağı olduğunu ve dolayısıyla şirkete sermeye olarak koyduğu parayı isteyemeyeceğini, ayrıca talebin zamanaşımına da uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Temyiz incelemesinde çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, mahkemece davanın reddine dair verilen ilk kararın gerekçesine yönelik davalı tarafın temyizinin olmamasının zamanaşımı yönünden davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturulup oluşturmadığı hususu ile davalı tarafın zamanaşımı definin dinlenip dinlenemeyeceği noktasındadır.

Temyiz incelemesinde çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, mahkemece davanın reddine dair verilen ilk kararın gerekçesine yönelik davalı tarafın temyizinin olmamasının zamanaşımı yönünden davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturulup oluşturmadığı hususu ile davalı tarafın zamanaşımı definin dinlenip dinlenemeyeceği noktasındadır.

Somut olayda, davalı taraf davacının davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürerek davacıyı davadan önce oyaladığı gibi, davaya karşı verdiği cevabında da öncelikle davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve dolayısıyla TTK m. 480/3 (eTK m. 405/2) hükmü uyarınca sermaye olarak koyduğu paranın iadesini isteyemeyeceğini belirttikten sonra, zamanaşımı defini de ileri sürmesi çelişkili davranış oluşturmaktadır. Çelişkili davranış ise Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 2. maddesi ile getirilen dürüstlük kuralına aykırılık oluşturmaktadır. Diğer taraftan davalının zamanaşımı savunmasına rağmen, davacının şirket ortağı olduğu gerekçesiyle mahkemece davanın reddine dair verilen 10.10.2013 tarihli ilk kararı davalı tarafın gerekçe yönünden temyiz etmemesi zamanaşımı yönünden de davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturmaktadır.

Hal böyle olunca, hem oyalama ve çelişkili davranış yasağı nedeniyle zamanaşımının ileri sürülmesi, TMK m. 2 hükmü kapsamında savunma hakkının kötüye kullanılması olup mahkemece dinlenemeyeceği nedeniyle hem de zamanaşımı yönünden davacı yararına usulü kazanılmış hak oluştuğundan dolayısıyla mahkeme kararının ONANMASI gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun BOZMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2012/12324, Karar No: 2014/1573, Tarih: 12.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12324 E.  ,  2014/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayasızca hareketlerde bulunma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3094, Karar No: 2007/4105, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3094 E.  ,  2007/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili tarafından, davalı ... Sicil Müdürlüğü müdahil davalı ... aleyhine 10.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili ve müdahil davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne müdahil davalı vekilinin duruşma isteğinin davanın niteliği gereğince reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle 1965 yılında bekar öldüğü anlaşılan ... ve ...'den olma ...'nın, kayden ana-baba bir kardeşleri görülen ... ve ...'in, ...'nin annesi ...'den doğma olmadıkları konusundaki asli müdahil ... savunmasına dağer verilebilmesi için bu olgunun nesebe ilişkin dava açılıp kanıtlanması şartına bağlıdır. Eldeki dava sonuçlanınçaya kadar böyle bir hükme dayanılmadığına göre yerinde olmayan müdahil davalı ... ile Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 12.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16256, Karar No: 2015/6325, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16256 E.  ,  2015/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edene yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1887, Karar No: 2015/4527, Tarih: 12.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1887 E.  ,  2015/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iskân ve kat mülkiyetinin alınması talebi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili sitenin kat malikleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme ile bağımsız bölümlerin iskânı alınmış ve kat mülkiyetine geçilmiş şekilde bina yapılmasının kararlaştırıldığını, bu davanın ise tüm daire sahipleri adına açıldığını ileri sürerek, davalının bağımsız bölümlere ilişkin iskanı alarak kat mülkiyetini tesis etmesine, mümkün olmaması halinde iskân ve kat mülkiyetine geçilmesi için gerekli masrafın tespiti ile davalıya tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; davanın yükleniciden bağımsız bölüm satın alanlarca açıldığı ve 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/l maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilerek, kararın kesinleşmesi halinde dosyanın ...Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava; davalı ile davacı kat maliklerinin bir kısmı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmıştır.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı kanunun 3. maddesi (L) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin tüketici kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile göreve ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8128, Karar No: 2020/2712, Tarih: 25.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8128 E.  ,  2020/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, asker arkadaşı olan tanık ... ile irtibata geçerek elinde yüklü miktarda yabancı para olduğunu bozdurmak için babasının yardım edip edemeyeceğini sorduğu, ...’ın durumu babası katılana anlattığı, katılanın da sanığın bulunduğu yere gittiği, sanığın önce gerçek İsviçre Frangı verdiği, katılanın iki adet banknotu döviz bürosuna götürdüğü ve gerçek olduğunu anlayınca elindeki tüm parayı almak istediğini sanığa söylediği ve 50.000 TL’ye anlaştığı, sanığın katılandan 50.000 TL’yi alıp Frankları getirmek için uzaklaşıp ortadan kaybolmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Katılan ve tanıkların beyanları, sanığın savunması ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen hükümde 625 gün adli para cezası, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak bir gün karşılığı adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi gereği 20,00 TL üzerinden hesaplanarak sanığın 12.500 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine yanlış hesap yapılarak 18.750,00 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasına ilişkin sırasıyla “18.750 TL" adli para cezası teriminin çıkarılarak yerine, “12.500 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5789, Karar No: 2011/7473, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5789 E.  ,  2011/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ... Türk'ün beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiye dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.
Yargıtay — Esas No: 2020/31803, Karar No: 2021/1804, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31803 E.  ,  2021/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.03.2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 05.07.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekiye ait kilitli vaziyette park halinde bulunan araçtan çanta çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 1 yıl 3 ay 19 gün durma süresi de gözetilerek, suçun işlendiği 09.10.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12808, Karar No: 2014/4861, Tarih: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12808 E.  ,  2014/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6, 51/1-3,7. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık sürücünün, olay günü sat 14.45 sularında, yönetimindeki hazır beton kamyonu ile tek yönlü, meskun mahal içi yolda seyirle geldiği ve yeşil ışıkta giriş yaptığı 4 yönlü ışık kontrollü kavşakta, sağındaki, iki yanında araçlar park etmiş olan iki yönlü yola dönerken, kavşak başında bulunan “sağa dönüşte yayaya yol ver” ikaz levhasını dikkate almadan seyrini sürdürmesi sonucu sağ taraftan kendisine yanan yeşil ışıkta yaya geçidinden karşıya geçmekte olan ölen yayaya, aldığı 4 metrelik fren tedbirine rağmen, aracının sağ ön kısmıyla sol şeritte çarpması sonucu yayanın ölümüne neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, tam kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve lehe hükümlerin uygulanmamış olmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/2/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6281, Karar No: 2008/7184, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6281 E.  ,  2008/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazlara komşu 103 ada 175, 104 ada 71, 73, 109 ada 12, 13, 54, 67, 108, 262, 111 ada 72 parsel sayılı taşınmazlara ait kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı tutanak suretlerinin ve dayanağı belgelerin tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte celbiyle dosyasına konulması,

2- Koyuncu Köyü, kuzey sırtı mevkine ait 1937 Tahrir Yıllı, 1188 Tahrir Numaralı vergi kaydının celbi ile dosyasına konulması,

3- Temmuz 336 tarih 14, 17, 18 ve 19 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte celbi ile dosyasına konulması,

4- Temmuz 336 tarih 14, 17, 18 ve 19 sıra numaralı tapu kayıtları ile tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin Kadastro, Tapu Sicil ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorulması, revizyon görmüşlerse revizyon gördüğü parsellerin onaylı tutanak örneklerinin celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/364, Karar No: 2022/8826, Tarih: 08.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/364 E.  ,  2022/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26.03.2021 tarih ve 2021/17 E. - 2021/236 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 44.020 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Yimpaş Grubu yöneticileri tarafından yatırılan paranın istendiği an geri ödeneceği ve yüksek oranlarda faiz verileceği vaadinde bulunulması üzerine müvekkilinden 19.951 DM para tahsil edildiğini ve tahsil edilen bu para karşılığında müvekkiline “Yimpaş Yozgat İhtiyaç Maddeleri Paz.ve Tic. A.Ş. Hisse Senedi Talep Formu” ibareli bir belge verildiğini, müvekkilinin ödediği parayı geri almak istediğinde ise ödeneceği sözü verilmesine rağmen paranın ödenmediğini, davalıların yasalara aykırı şekilde müvekkilinden para tahsil ettiklerini ve bu faaliyetlerini geçerli bir hisse senedi satımı yapılmış gibi göstermeye çalıştıklarını, müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, müvekkiline hisse senedi teslim edilmediğini, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmadığını ve gerçeği yansıtmadığını, davalı ...’ın diğer davalı şirketler ile birlikte müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu, müvekkilinin yatırdığı para karşılığı kendisine verilen vaatlerin yerine getirilmemesi nedeniyle davalıların sebepsiz olarak zenginleştiklerini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespiti ile kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne ve müvekkilinden tahsil edilen 19.951 DM karşılığı 18.885,72 YTL’nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının ve kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünün tespitine, 19.951 DM (10.200,78 Euro) karşılığı 18.240,93 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.