muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3424, Karar No: 2018/3647, Tarih: 17.04.2018

5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi ile ilgili 108/1-c maddesinde, Kanun'un 88. maddesinin 01/07/2008 tarihinde yürürlüğe gireceği belirtilmiş olup, bu tarihten sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Yukarıdaki düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, 01.07.2008 tarihinde önce tahakkuk eden prim borçları bakımından, işveren ile birlikte müteselsilen sorumluluk koşullarının oluşması için, işveren kamu kurum ve kuruluşu ise, kamu görevlilerinin tahakkuk ve tediye ile görevli olması, tüzel kişiliğe haiz diğer yetkilisi ve kanuni temsilci sıfatıyla işveren tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili bulunulması gerekir. Ancak, sonradan yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi burada bir ayrıma giderek özellikle şirket yönetim kurulu üyelerinin, temsil ve ilzam yetkisi aranmaksızın (haklı sebepleri olmazsa) müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaklarını ayrıca ve açıkça belirtmiştir.

Ayrıca belirtilmelidir ki, davanın yasal dayanaklarından olan, 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde ise, asıl borçlu hakkında yapılan yasal takip ve araştırmalar sonucu kamu alacağının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması halinde, yasal temsilcisine ödeme emri çıkarabileceği bildirilmiş ise de; sorumluluk bakımından, 6183 sayılı Kanunun, 506 ve 5510 sayılı Kanunlara göre genel Kanun niteliği dikkate alınmalı ve özel kanun niteliğinde olan 506 sayılı Kanunun 80. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 88. maddedeki şartlar bakımından davacı hakkında öncelikle değerlendirme yapılması gerektiği açıktır.

Eldeki davada, davaya konu ödeme emri ile davalı kurumca 2008 yılı 5. ayından 2009 yılı 3. ayına kadar olan dönem arasında 5510 sayılı Yasanın 88’inci maddesi gereğince sorumlu tutulduğu anlaşılan davacının açtığı davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de, dava dışı prim borçlusu olan şirketin 10.12.2007 tarihli kararı ile ana sözleşmede belirtilen A, B veya C gurubu imza yetkilerini ve kapsamının belirlendiği, 23.05.2008 tarihinde davacının Yönetim kurulu üyesi olduğu ve 04.09.2008 tarihli şirket kararı ile ana sözleşmede belirtilen A, B veya C gurubu imza yetkilerinden B grubu imza yetkilisi olarak görev taksimi yapılıp, yönetim Kurulu üyesi olarak yetkilendirildiği anlaşılmakta olup, anılan tarihler ve yukarıda yapılan açıklamalara göre davacının 01.07.2008 tarihi öncesinden sorumlu tutulamayacağına dair kabul yerinde ise de, bu tarih sonrası bakımından yönetim Kurulu üyesi olan davacı hakkında salt yönetim kurulu üyeliğinin sorumluluk için yeterli olduğunun açıkça belirtildiği 5510 sayılı Yasanın 88’inci maddesinde yer alan koşulların gerçekleştiği dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21613, Karar No: 2015/6369, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21613 E.  ,  2015/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42752, Karar No: 2017/23734, Tarih: 01.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42752 E.  ,  2017/23734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı; davalı TRT bünyesinde Temmuz 2011'den iş akdinin feshedildiği 15/11/2016 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantısı olduğu belirtilerek savunması dahi alınmadan iş akdine son verildiğini, bu terör örgütü ile bağlantısının Bank Asya da hesabı bulunması olduğunun söylendiğini ancak o dönem çalıştığı taşeron firmanın TRT'nin bilgisi dahilinde tüm çalışanların maaş ödemelerini bu banka aracılığı ile yaptığını bu nedenle bankada hesabı bulunmasının sebebinin işveren talimatı ve zorunluluk nedeni ile olduğunu, sonrasında 2014 yılının Eylül ayında tüm parasını çekerek devlet bankası olan Vakıfbanka aktardığını, hayatı boyunca FETÖ ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, feshin haksız ve geçersiz nedene dayalı olduğunu beyanla, işe iadeye karar verilmesi talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalı ... vekili; davacının müvekkili olan kuruma bağlı olarak değil, müvekkilinin sözleşme imzaladığı şirketlere bağlı olarak çalıştığını, kurumun ihale makamı olup işveren statüsünde olmadığını bu nedenle öncelikle davanın husumetten reddi gerektiğini, kuruma davacının FETÖ/PDY'nin finans kuruluşu olan banka ile ilgisi olduğu bilgisinin geldiğini bu durumun davacının çalıştığı firmaya iletildiğini, firmanın ise davacı hakkına tesis etmiş olduğu fesih işleminin bilgileri dışında olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; ... Genel Müdürlüğü tarafından davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantısı olduğunun tespit edildiği ve kurumda çalışmasının sakıncalı olduğu ileri sürülerek davacının iş akdinin sona erdirilmesi konusunda yazılan yazı ile iş akdinin sona erdirildiğini, ayrıca çalışan diğer işçilerin maaşlarının da o dönem Bank Asyadan yatırıldığını, diğer işçilerin işten çıkarılmayıp davacının işten çıkarıldığından davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince; davacının iş akdinin 15/11/2016 tarihinde FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantılı olduğu gerekçesiyle iş akdinin feshedildiğinin anlaşıldığı, davacı hakkında işveren tarafından şüpheye düşülmüş olup güven ilişkisi zedelendiğinden iş akdinin işveren tarafından geçerli sebeplerle fesih edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının iş sözleşmesinin davalı asıl işverenin alt işverene gönderdiği yazı üzerine alt işveren firma tarafından FETÖ/PDY Terör Örgütü ile irtibat ve ilişkisinin bulunduğu değerlendirilerek feshedildiği, dosya içeriğine göre işverence yapılan inceleme ve araştırma sonucunda davacının FETÖ/PDY Terör Örgütü ile irtibat ve ilişkisinin bulunduğu yönünde kuvvetli şüphenin var olması nedeniyle taraflar arasındaki güven ilişkisinin temelden zedelendiğinin kabulü gerektiği, feshin geçerli nedene dayandığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshinin geçerli nedene dayalı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin davalı Kurum tarafından 10/11/2016 tarihinde yazılı olarak davalı alt işveren şirkete davacının FETÖ/PDY ile bağlantısı olduğu bilgisi edinilmiş olduğundan kurumda çalıştırılmasının sakıncalı olduğunun değerlendirildiğinin bildirilmesi üzerine ilgili yazıya istinaden davalı şirket tarafından feshedildiği görülmüştür.

Somut olayda; davacının iş akdinin feshine ilişkin hiçbir belgenin dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemesi tarafından şüpheyi haklı kılacak güçte somut delillerin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Tarafların iddia ve savunmaları dikkate alındığında mahkemece öncelikle yapılacak iş davacının banka kayıtları getirtilerek özellikle adı geçen Bank Asya da hesabının hangi tarihler arasında açık olduğu, bankaya toplu para yatırma ve çekme işlemlerinin yapılıp yapılmadığı yapıldı ise hangi tarihler arasında hangi sebeplerle yapıldığına ilişkin bilgi ve belgelerin toplanması, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı'nın Terörle Mücadele, Kaçakçılık, Organize Suçlar ve istihbarat ile ilgili birimlerinden ve Bilgi teknolojileri Kurumundan davacının hakkında FETÖ/PDY terör örgütü ile ilgili işlem yapılıp yapılmadığının emniyet veya diğer güvenlik güçlerinden sorularak gelen yazı cevaplarının dosyaya getirtilmesi gerektiği gibi, ayrıca, davacının iş akdinin feshinin haklı nedene dayalı olup olmadığına dair denetime elverişli tüm delillerin de araştırılarak toplanması gerekmektedir. Feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması için belirtilen yönlerden gerekli araştırmaya gidilmeli ve toplanacak deliller dosya içeriği ile yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5396, Karar No: 2018/10070, Tarih: 10.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/5396 E.  ,  2018/10070 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılardan ....., çekişme konusu 207 ve 227 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olan miras bırakanlar..... baba isimlerinin; diğer davacılar.....paydaş oldukları taşınmazlarda baba isimlerinin yazılmadığını ileri sürerek, malik isimlerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece ‘...Hal böyle olunca, Tapu Sicili Tüzüğü gereğince öncelikle tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğu getiren yasal prosedür izlenmeden doğrudan dava açıldığından, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.’ gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece davanın kabulü yönünde direnme kararı verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca temyize konu kararın yeni hüküm olduğu gerekçesiyle temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya daireye gönedirilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21559, Karar No: 2015/6365, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21559 E.  ,  2015/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edene yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10925, Karar No: 2021/16542, Tarih: 12.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10925 E.  ,  2021/16542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/06/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 04/01/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti Müşhir Zeki Paşa ilköğretim okulundaki mağdurun sınıfına bırakmış olduğu cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b, 31/2. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.01.2009 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1786, Karar No: 2014/2470, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1786 E.  ,  2014/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu çekin heyetimizce incelenmesi neticesinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun aradığı tüm unsurları haiz olduğu, sahteliğinin ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceği cihetle aldatma yeteneğine haiz olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezanın nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

“Resmi belgede sahtecilik” suçunun düzenlendiği TCK’nun 204. maddesinin 1. fıkrasına göre “bir resmi belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmi belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmi belgeyi kullanan kişi … cezalandırılır.” Madde gerekçesine göre “… Sahtelikten söz edebilmek için, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması, başka bir deyişle, sahtelik beş duyuyla anlaşılabilir olmamalıdır. Özel bir incelemeye tâbi tutulmadıkça

gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmesi gerekir.” Dairemiz ile CGK’nun kararlarında hep vurgulandığı gibi, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye aittir. Ayrıca belgede nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermez. Sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hâkime ait olup, suça konu belge üzerinde gözlemde bulunularak özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğunun da kararda tartışılıp açıklanması, denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulması gerekir.

CMK’nun 217. maddesine göre hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Aynı Yasanın 230. maddesine göre ise mahkumiyet hükmünün gerekçesinde … delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi zorunludur. Sahtecilik davalarında, belgenin aldatıcılığına ilişkin mahkemenin gözlem ve tespitleri bilirkişi/ekspertiz/Adli Tıp Raporundaki tespitlerden farklı ise bunun gerekçelendirilmesi gerekir. Bir başka ifade ile mahkemece, suça konu belgede aldatıcılık unsurunun var olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılması, aksi yönde dosyaya yansıyan tespit ve raporlar varsa bunlara neden itibar edilmediğinin açıklanması gerekir. İşte bundan sonradır ki temyiz incelemesi esnasında Yargıtay, mahkemenin suça konu olayın sübuta erip ermediğine ilişkin kabulünü, vasıflandırmasını ve buna uygun karar verilip verilmediğini denetleyecektir. Bir başka ifade ile ilk derece mahkemesinin araştırmadığı, tartışmadığı, karar vermediği bir hususta, temyiz mercii onun yerine geçerek karar veremez.

Temyiz mercii olarak belgede aldatıcılık konusunda gözlem yapıp karar veremeyecek isek, niçin kararlarımızda “suça konu belgenin denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulmasını” istiyoruz? Şu sebeplerden;

Belgenin aldatıcılığına ilişkin olarak, bazen bilirkişi raporu ile mahkemenin kabulü farklı olabilmektedir. Bu durumda araştırılması gereken bir husus bulunmadığından, temyiz mercii olarak ya yerel mahkemenin kararı doğru bulunarak onanmakta, ya da “ekspertiz raporunda her ne kadar suça konu nüfus cüzdanın sahte ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiş ise de, sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin takdir ve tayininin hakime ait olduğu cihetle, dosya içinde aslı gönderilen suça konu nüfus cüzdanı üzerinde yapılan gözlem neticesinde; fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığı, belgenin orijinallerine nazaran baskı tekniği, kalitesi ve renk tonu yönünden farklılıklar gösterdiğinden, belgenin iğfal kabiliyetini haiz olmadığı anlaşılmakla, atılı suçun unsurları yönünden oluşmadığı gözetilerek sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi” şeklinde bozulmaktadır (11. CD., 20.05.2013, 2012/1483 E., 2013/8221 K.)

Keza, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da yerel mahkemeden farklı olarak belgenin aldatıcılık yeteneğinin bulunduğu veya bulunmadığı düşüncesinde olabilmektedir. İşte bu gibi hallerde de mahkemenin kabulü doğru bulunmuşsa “belge üzerinde heyetimiz tarafından yapılan gözlemde de, benzerlerine göre şekil unsurlarının tam olup aldatma kabiliyetinin olduğunun tespit edilmesi karşısında, tebliğnamenin bir numaralı bendindeki yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır” şeklinde tebliğname karşılanarak, başkaca bozma nedenleri yoksa verilen karar onanmaktadır. (11. CD., 13.05.2013, 2012/819 E., 2013/7693 K.)

Somut olaya gelince;

Somut olaya gelince;

Sanık kabul etmese de müşteki, suça konu çekin, aralarındaki alış-veriş karşılığında sanık tarafından kendisine verildiğini, bankaya ibraz ettiğinde sahte olduğunun anlaşıldığını, Adli Tıp ve Grafoloji uzmanı bilirkişinin 04.01.2008 tarihli raporuna göre de, çekin ön ve arka yüzündeki imzaların sanığın eli ürünü olduğunun belirlendiği, .. A.Ş tarafından Emniyet Müdürlüğüne yazılan cevabi yazıda, mor ışık altında bakıldığında gerçekte Türk ... Bankasına ait çek üzerinde tahrifat yapılarak ... çekine dönüştürüldüğü belirtilmiştir.

Dava konusu çekteki imzanın sanığın eli ürünü olduğu tespit edilmişse de sahteciliğin aldatma yeteneğine sahip olup olmadığına ilişkin mahkemenin bir tespit ve gözlemi olmadığı gibi, bu husus gerekçeli kararda da tartışılmamıştır. Mahkemece, çekteki imzanın sanığa ait olduğunun tespit edilmiş olması gerekçe gösterilerek mahkumiyet kararı verilmişse de sahtecilik eyleminin sanık tarafından gerçekleştirilmiş olması yetmemekte, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının da tartışılarak kabul edilmesi gerekmektedir. Bankanın cevabi yazısında, suça konu çekin gerçekte Türk ... Bankasına ait olduğu, üzerinde tahrifat yapılarak ... çekine dönüştürüldüğü belirtildiğine göre, mahkemece bu şekilde sahteleştirilen çekin, nesnel (objektif) olarak aldatıcılığa sahip olup olmadığının tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekiyordu.

Sonuç olarak, mahkeme eksik inceleme sonucu karar verdiğinden, bu gerekçeyle yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken, dosya içerisinde bulunmayan dava konusu çekin yerel mahkeme emanetinden getirtilip heyetçe incelenerek, aldatma yeteneğine sahip olduğundan bahisle mahkumiyetin onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/14462, Karar No: 2018/3573, Tarih: 20.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14462 E.  ,  2018/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. HMK m. 297/1-b). Mahkeme; hükümde boşanma davasını kabul etmiş ve fakat boşanmaya dair hükümde tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, ad soyad doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2018(Salı)