muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/567, Karar No: 2014/3368, Tarih: 27.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/567 E.  ,  2014/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PERŞEMBE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/39-2013/150

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı N.. Y.., D. Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda malik hanesi açık bırakılan 13 ada 17 parsel sayılı taşınmazın adına tescili ve taşınmazın davalı olduğuna dair şerhin beyanlar hanesinden çıkarılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı N.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, malik hanesi açık olan 13 ada 17 parsel sayılı taşınmazın, zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak zilyet adına tapuya tescili ve tapudaki “davalıdır” şerhinin kaldırılması istemlerine yöneliktir. Taşınmazın davalı olduğuna dair şerh mahkemece yazılan müzekkereye binaen kaldırılmış olmasına rağmen taşınmaz hakkında tapu kaydı oluşmamış ve halen malik hanesi açık bulunmaktadır. 3402 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi hükmüne göre, “Mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar Kadastro Mahkemesi'ne re’sen devrolunur.” Aynı Kanunun 26/son maddesi hükmüne göre de; “Kadastro Mahkemesi'nin yetkisi her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar.” Dava konusu parselin halen malik hanesi boş olup taşınmaz hakkında sicil oluşmadığına, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca gerçek maliki belirleme görevi ile malik hanesindeki boşluğu doldurma görevi Kadastro Mahkemesi'ne ait olduğuna göre, uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli ve yetkili Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmesi ve kadastro mahkemesince dava konusu parselin Asliye Hukuk Mahkemesinin, kadastro tutanağında sözü edilen 1985/120 Esas sayılı dosyasının gerçek kapsamı olup olmadığı belirlenip, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının halli gerekirken, davanın görevsiz mahkemede incelenerek husumet yokluğundan reddine karar verilmesi isabetsizdir. Davacı N.. Y.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1809, Karar No: 2006/2927, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1809 E.  ,  2006/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.11.2001 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 14.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, köye ait iki ayrı meraya, sürüp ekmek suretiyle elatan davalının müdahalesinin önlenmesi isteğinde bulunmuş, yargılama aşamasında Köylü çayırı mevkiindeki mera ile ilgili isteminden vazgeçmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile A harfi ile gösterilen 558.25 m2 miktarındaki yere davalının müdahalesinin önlenmesine, Köylü çayırı mevkiindeki müdahalenin önlenmesine ilişkin istemden vazgeçildiğinden bu yer hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.3.2003 tarih 2002/9133-2003/2086 K. sayılı ilamı hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, bilirkişi İsmet Dirican'ın raporunda 2 nolu krokide yeşil renge boyalı olarak gösterilen 282 m2 yüzölçümündeki köy çayırına davalının müdahalesinin önlenmesine, raporda 1 nolu krokide yeşil renge boyalı olan hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dava, tecavüze konu yerlerin mera olduğu iddiası ile açılmıştır. Aşamaları yukarıda anlatılan yargılama sonucunda 1 numaralı krokide yeşil ile

boyalı olarak gösterilen kısmın köy boşluğu olup, mera niteliğinde bulunmadığı gerekçesi ile bu kısma ilişkin davanın reddine karar verillmiş ise de, yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar bu kısım köy boşluğu olup, zaman zaman hayvan otlatılmak suretiyle kullandığını söylemişlerdir. Dosya içerisine alınan Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/114 E. 2001/1222 K. sayılı dosyasına sunulan ve fen bilirkişisi . tarafından düzenlenen krokili raporda dava konusu yere isabet eden C harfli yerin tapu kaydı kapsamında olduğu belirtilmiştir. Köy boşlukları mera niteliğinde değil ise de kamunun kullanımına sunulmuş ise bu gibi yerler hakkında da köy tüzel kişiliğinin elatmanın önlenmesi davası açma yetkisi bulunduğundan 1 nolu krokide belirtilen yerin niteliğinin ve kullanım biçiminin tüm kanıtlar doğrultusunda, şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanması gereklidir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulduğundan davacının temyiz itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince; sabit olduğu üzere dava konusu yer iki ayrı kısımdan oluşmaktadır. Mahkemece 17.7.2002 tarihinde hüküm altına alınan kararın 2.fıkrasında Köylü çayırı mevkiindeki taşınmazla ilgili talepten vazgeçildiğinden bu yer hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Anılan bu karar sadece davalı tarafından temyiz edildiğinden Dairemizce yapılan inceleme hükmün 1.fıkrasında A harfi ile gösterilen 558.25 m2 lik kısım için yapılmıştır. Mera olduğu iddia edilen yerler ile ilgili olarak köy muhtarının feragat sulh, kabulü yetkileri yoktur. Ancak reddedilen kısım ile ilgili karar temyiz edilmediğinden ve bu nedenle Dairemizce de inceleme yapılamadığından Köylü çayırı mevkiindeki hüküm (şekli anlamda) kesinleşmiştir. Belirtilen nedenle ve mahkemenin kesinleşmiş bir hususla ilgili olarak yeniden inceleme yapıp karar verme yetkisi bulunmadığından, 2 nolu krokide yeşil renge boyalı olarak gösterilen 282 m2 lik kısım ile ilgili davanın kabulüne ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının, 2.bentte yazılı nedenlerle de davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının yatıranlara geri verilmesine, 14.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4560, Karar No: 2013/19597, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4560 E.  ,  2013/19597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.09.2012 tarih ve 2007/264-2012/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin ''Türkiye'de Kalem Kavgaları'' isimli eserin ve eser üzerindeki tüm maddi ve manevi hakların sahibi olduğunu, davalı şirketin sahibi, davalı ...'ın Yazı İşleri Müdürü olduğu 23-29 Kasım 2006 tarihleri arasında yayınlanan "Haftalık" adlı dergide, kapak sayfasında turuncu renkle ana başlık olarak "Türk Basınında Kalem Kavgaları" tabiri de dahil olmak üzere, derginin 34-40. sayfaları arasında yer alan ve Ankara temsilcisi davalı ... tarafından derlenen 7 sayfalık özel dosyanın tümünün, müvekkilinin kitabından ölçüsüz ve izinsiz olarak alıntı yapılarak hazırlandığını ve bu durumun müvekkili haklarına zarar verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak FSEK 68. madde kapsamında zararın 3 katı ve ayrıca 70-71. madde uyarınca şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın yayın tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini; birleşen davada asıl davadaki iddialarını yineleyerek, 6.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Vatan Dergi Grubu A.Ş. ve ... vekili, söz konusu eserin ...'dan ...'a, ...'ten ...'a kadar birçok yazarın aralarında doğan polemikleri konu edindiğini, davacının eserini oluştururken birçok yazarın köşe yazısından ve makalesinden aynen alıntılar yaptığını, davacının derleme bir eser ortaya çıkardığını, bu itibarla da müvekkili şirketin imtiyaz hakkı sahibi bulunduğu dergide yayınlanan haber ile telif hakkının ihlal edildiğinden hukuken bahsedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu edilen yazının tanınmış kalemlerin gazete ve dergilerinde evvelce yer almış bulunan polemik- makalelerin işlemesi olduğunu, bu nedenle FSEK'in 36. maddesi uyarınca iktibas serbestisi kapsamında olduğunu, dava konusu yazıdaki 28 kalem kavgasından 20'sinin davacının kitabında yer almadığını, kısa alıntılar yapılmış olan 8 tanenin çakışmasından dolayı, davacının kitabına yazının üç yerinde atıf yapıldığını ve ayrıca davalının kitabının övülmesiyle yasalara ve iyi niyet kurallarına uyulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın Yazı İşleri Müdürü ve tasfiye halindeki davalı şirketin sahibi olduğu Haftalık başlıklı dergide davalı ...'nin kaleme aldığı ''Türkiye'nin Kalem Kavgaları'' başlıklı yazıda davacının sahibi olduğu ''Türk Basınında Kalem Kavgaları'' adlı eserden FSEK 35. maddesi kapsamında ve iktibas serbestisi çerçevesinde alıntı yapılarak FSEK 37. maddesinde çerçevesi çizilen davacı eser sahibinin menfaatlerine zarar verecek şekilde ve bu eserden anormal denecek düzeyde yararlanma yapmadan, davacı eser sahibinden bahsetmek ve hatta davacının eseri ile ilgili değerli olduğu yolunda açıklamalar yapmak ve davacının adından da açıkça bahsetmek suretiyle gerçekleşen fiilin, davacının eserinden kaynaklanan mali ve manevi hak ihlali niteliğinde olmadığı, dolayısıyla gerek asıl davada, gerekse birleşen davadaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin de sübut bulmadığı gerekçesiyle, asıl davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 24,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11552, Karar No: 2014/9586, Tarih: 09.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11552 E.  ,  2014/9586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18093, Karar No: 2017/3302, Tarih: 09.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/18093 E.  ,  2017/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 09.02.2016 gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirilip, süresinde yapılan inceleme sonucu verilen geri çevirme kararı ile istenilen belgeler de getirtilip dosyasına konulduktan sonra yeniden inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 123 ada 51 parsel sayılı 1.629,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 123 ada 21 parsel sayılı taşınmazdan ifraz görerek 01.03.2006 tarihinde hükmen davalı ... adına tescil edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak miras payı oranında tapu kaydının iptali ve adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... vekili karar tarihinden sonra 23.12.2016 tarihli dilekçe ile davasını geri aldığını bildirmiş olup davalı ... da 23.12.2016 tarihli dilekçe ile davacı tarafın davayı geri alma talebini kabul ettiğini beyan etmiştir. Davanın geri alınabilmesinin koşulları 6100 sayılı HMK’nın 123. maddesinde belirtilmiştir. Anılan madde uyarınca, “Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir”. Davalının açık rızası dışında, davayı geri alma yasağı bulunmaktadır. Davalının açık muvafakatinin bulunması halinde ise, davanın esası hakkında bir karar verilmez. Mahkemece bir karar verilip, davadan el çekildikten sonra temyiz aşamasında davacı yan tarafından davanın geri alındığı bildirildiğine ve bu aşamada karar verme yetkisi yerel mahkemeye ait bulunduğuna göre, davacının davayı geri alma beyanı hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir. Açıklanan nedenle, davacının geri alma beyanı ile ilgili karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunandan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacıya verilmesine,

peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25474, Karar No: 2015/7342, Tarih: 08.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25474 E.  ,  2015/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2014

NUMARASI : 2014/98-2014/356

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme yılı 2014 yılı olduğu halde 2013 yılı esas alınarak bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25291, Karar No: 2013/1409, Tarih: 30.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25291 E.  ,  2013/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmazın dere yatağında kalan kısmının tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

..... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K. uyarınca, ....Görevleri Hakkındaki Kanunda yapılan değişiklikle;

Genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alındığından 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gerekli 192,50-TL harçtan peşin alınan 40,00-TL harcın mahsubu ile bakiye 152,50-TL harcın davalı idareden tahsili ile.... irat kaydına, peşin yatırılan 40,00-TL harcın davalı idareden tahsili ile davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2023/14981, Karar No: 2024/2508, Tarih: 29.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/14981 E.  ,  2024/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.09.2023

EK KARAR SAYISI : 2021/2062 E., 2022/129 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/2062 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararıyla, sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 13.09.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, 2021 yılında kalp ameliyatı olup o yıl ve 2022 yılının değişik aylarında krizler geçirdiğine, yargılamayı takip edemediğine, savunması alınmayıp kararın da yüzüne karşı okunmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, bu nedenlerle asıl hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 04.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.08.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, sanığın dilekçesi ekinde sunduğu belgelerin de temyiz süresi dönemiyle ilgisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.