muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9484, Karar No: 2014/19282, Tarih: 01.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9484 E.  ,  2014/19282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/441-2013/19

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezi hudutlarında olmasına karşın, emsal taşınmazların kılavuz beldesinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22532, Karar No: 2018/10108, Tarih: 27.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22532 E.  ,  2018/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadına kusur olarak yüklenen hakaret vakıasına yönelik tanık ifadesinde yer ve zaman belirtilmediği için bu eylemin kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, davalı kadının yasal süresinden sonra davaya cevap verdiği bu sebeple davacı erkeğe de kusur yüklenemeyeceği, diğer tanık anlatımlarının ise soyut olduğu anlaşılmaktadır. TMK'nun 166/1-2 maddesine göre boşanmaya karar verebilmek için davalının az da olsa kusurlu bulunması gerekir. Kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanmadığına göre davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13108, Karar No: 2019/15819, Tarih: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13108 E.  ,  2019/15819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada 27.02.2006-09.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin önce 16.05.2013 tarihinde açığa alındığını sonra da işine son verildiğini, fesih nedeninin davacının kredi evrakları üzerinde müşteri imzasını taklit etmek, imzalı boş dekont kullanmak ve müşteri bilgisi dışında sigorta poliçesi düzenlemek olarak belirtildiğini, iş sözleşmesinin sona erdirilmesine sebep olarak ileri sürülen bu hususları kabul etmediklerini, müvekkilinin haksız olarak açığa alındığı için eksik ödenen maaş alacağının bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile maaş farkı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feshinin haklı nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ücret farkı alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı 09.12.2013 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini ancak öncesinde 16.05.2013 tarihinde açığa alındığını ve fesih tarihine kadar maaşının 2/3 oranında ödendiğini belirterek haksız olarak açığa alındığı için eksik ödenen ücret alacağını talep etmiştir. Davalı taraf ise, davacının disiplin yönetmeliği gereğince geçici olarak görevden uzaklaştırılmasına karar verildiğini ve görevden uzaklaştırma kararına uygun olarak da davacının ücretinin 2/3 oranında ödendiğini savunmuştur.

Dosya içeriğine göre davacının 16.05.2013 tarihi itibariyle görevinden geçici olarak uzaklaştırıldığı ve bu durumun iş sözleşmesinin feshine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının 16.05.2013 tarihi itibariyle görevinden geçici olarak uzaklaştırıldığı ve bu durumun iş sözleşmesinin feshine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin eksiklik yazısı üzerine temin edilen davalı işyeri disiplin yönetmeliğinin görevden uzaklaştırma ile ilgili maddesinde, görevden uzaklaştırma süresi boyunca ilgili personelin aylık ücretinin 2/3 oranında ödeneceğine dair düzenleme olduğu görülmüştür. Söz konusu yönetmelik işçinin imzaladığı sözleşmenin eki niteliğindedir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32.maddesine göre ücret çalışma karşılığı olup davacı görevinden geçici olarak uzaklaştırıldığı tarihten fesih tarihine kadar olan sürede çalışmamış ancak yukarıda belirtilen yönetmelik hükmü gereği davacının çalışmadığı süre boyunca ücretinin 2/3'ü ödenmiştir. Sonradan haklı olduğu anlaşılan soruşturma nedeniyle görevden geçici olarak uzaklaştırılan dönem için fark ücret alacağı isteğinde bulunulması mümkün değildir. Burada alacaklı temerrüdünden de söz edilemesi söz konusu olamaz. Davacının yürütülen soruşturma nedeniyle görevden geçici olarak uzaklaştırılması yönetmelik hükmüne dayanmakta olup soruşturmanın ve yapılan feshin haklılığı soruşturma sonucunda ortaya çıkmıştır. Belirtilen tüm bu hususlar göz önünde bulundurularak davacının ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 11.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6363, Karar No: 2023/1747, Tarih: 28.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6363 E.  ,  2023/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/200 E., 2016/311 K.

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ... etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ... etme suçundan dava açılmıştır.

2. Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2016/200 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ... etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükmün usulsüz olduğu ve yasaya uygun olmadığı, eylemin meskun mahalde silah atma suçu olduğu, cezasının para cezasına çevrilmesi gerektiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, evine gitmek üzere yolda yürüyen sanığın ... çitlerine bağlı köpeğin havlaması üzerine tekme attığı, bunu gören sahipleri ile kavga ettiği, olay yerinden ayrılıp evden getirdiği tüfek ile üç el ... ederek köpeği öldürdüğü, korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ... etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, evine gitmek üzere yolda yürüyen sanığın ... çitlerine bağlı köpeğin havlaması üzerine tekme attığı, bunu gören sahipleri ile kavga ettiği, olay yerinden ayrılıp evden getirdiği tüfek ile üç el ... ederek köpeği öldürdüğü, korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ... etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 25.01.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda, mağdur ...'ye ait ... ... katlı olduğu, ... bitişiğinde köpek kulübesi olduğu, ev ve köpek kulübesinin yola 5 metre mesafede olduğu, bahçenin tel örgü çit ile ayrılmış olduğu, ... çevresinin boş arsa olduğu, yakında ev bulunmadığı, köpek kulübesinin açık olan kapısının yola baktığı, zincirin kulübe içerisinden bahçeye uzandığı ve boş olduğu, zincirin yolun başlangıç hizasına kadar 5 metre mesafe uzandığı, köpeğin buraya bağlı olmadığı, çevresinde herhangi bir kan izi olmadığı, tel çite bağlanmış yerde ölü yatan köpek olduğu, ateşli silahla vurulmuş olduğu, ev sahibi tarafından ısırma olayı sonrası tel örgüye bağlandığı ve burada öldürüldüğünün beyan edildiği, köpeğin bulunduğu yerde bir adet 12 ibareli ... kartuş ve bir adet 12 ibareli ... fişek görüldüğü, köpeğin bulunduğu yere 30 metre mesafede stabilize yol üzerinde 3 adet 12 ibareli kırmızı boş kartuş bulunduğu, ... yola bakan giriş kapısının ... ve batı duvar üzerinde yerden bir metre yüksekliğe kadar saçma izi olduğu tespit edilmiştir.

3. Suça konu av tüfeğinin sanığın kardeşi S.S.'ye ait olduğu 25.06.2008 tarihli ruhsat fotokopisinden anlaşılmıştır.

4. Sanık için alınan 25.01.2013 tarihli adli muyaene raporunda, darp ve köpek ısırığı nedeniyle acil servise geldiği belirtilmiştir.

5. Adana Kriminal polis Laboratuvarı 31.03.3013 tarihli ekspertiz raporunda, ... silah sanayi black horse magnum 2007 ibareli, 12 numara av fişeği atan, ... ağaç dipçikli, tüp şarjörlü, yivsiz ... namlulu, yarı otomatik av tüfeği, arızası olmadığı, avda ve spor akullanılmak üzere üretildiği, 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak nitelikteki ateşli silahlardan olmadığı, 2521 sayılı Yasa kapsamında olduğu, gönderilen 12 numara 4 adet kartuşun inceleme konusu tüfek dışında başka iki silahla atıldıkları tespit edilmiştir.

6. Adana Kriminal polis Laboratuvarı 11.03.3013 tarihli ekspertiz raporunda, sanık ve abisi M.S.'nin sağ ve sol el avuç içi ve el üstüne ait svap alma bantlarında atış artığına rastlanmadığı görülmüştür.

7. Hazırlık aşamasında dinlenen S.S, tüfeğin kendisine ait olduğunu, sanığın evden giderek aldığını, M.B. ve İ.T., sanık ile yolda giderken mağdur ...'nin ... zincirle bağlı köpeğinin ayağından ısırdığını, kendisini savunmak için köpeğe tekme attığını, köpekten kurtarmaya çalışırken bunu gören mağdur ...'in saldırmaya başladığını, kavgayı ayırmaya çalıştıklarını, sanığı ... içine çekmeye başladıklarını, o sinirle sanığın eve koşarak gittiğini, aldığı tüfek ile köpeğe bir kaç el ... ederek vurduğunu, sanığın abisi ...'in gelerek tüfeği elinden aldığı ve eve gittiklerini ifade etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlara göre, sanığın yolda giderken havlayan köpeğe tekme atması üzerine köpeğin sahipleri olan mağdurlar ile kavga ... olay yerinden ayrıldıktan sonra, evden aldığı tüfek ile olay yerine gelerek 3 el ... ederek mağdurlara ait köpeği öldürmesi şeklinde gerçekleşen

eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen birden fazla kişiye karşı silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2016/200 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5109, Karar No: 2020/2314, Tarih: 03.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5109 E.  ,  2020/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23/05/2018 tarih ve 2016/1042-2018/619 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/03/2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Osman Levent Kılıç, davalı Sevtaş Ulus. Nak. ve Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar aleyhine başlatılan icra takibinde yetkiye ve borca itiraz edildiğini, müvekkilinin nakliyat sigortalısı ile davalı şirket arasında aktedilen taşıma sözleşmesinden Bakırköy İcra Daireleri ile Mahkemelerinin yetkili kılındığını, malların davalı şirket tarafından taşınması sırasında davalı ...'ın sürücülüğünü yaptığı araçta çıkan yangın sebebiyle 383 kap emtiada hasar olduğunun tespiti üzerine davacının, sigortalısına 107.500.- TL ödediğini, sözleşmede yangın sebebiyle bir hasar doğması halinde taşıyıcıların kusursuz sorumluluğunun kabul edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Sevtaş Uluslararası Nakliyat ve Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili, İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğunu, hasarın oluşmasında taşıyıcının kusurunun bulunmadığını, yüklemenin sigortalı Ünsped firmasınca yapılıp dorsenin mühürlü olarak müvekkiline teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, yangının çıkmasında ve hasarın meydana gelmesinde müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, poliçenin 6. maddesinde sayılan istisnalara göre alt taşıyıcılara rücu edilemeyeceğini, emtianın araca gönderen tarafından yüklendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mücbir sebebin uygulama yerinin bulunmadığı, taşıma konusu emtianın yanarak zayi olmasında taşıyıcı ve sürücünün sözleşme ve haksız fiil hükümlerine göre sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibe itirazın 80.523,43 TL asıl alacak ve 4.467,39 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 84.990,82 TL üzerinden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %9 oranında yasal faiz uygulanarak ve takip talebindeki diğer koşullar ile devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmedilen alacağın %20'i olan 16.998,16 TL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, ayrı ayrı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, ayrı ayrı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Sevtaş Uluslararası Nakliyat ve Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, nakliyat sigorta poliçesi uyarınca sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuan tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, sigortalısına ödediği bedeli davalı taşıyıcıdan talep etmiş ise de, özü itibariyle tazminat istemine yönelik olan bu davada alacağın saptanması tazminat açısından incelemeyi gerektirmekte olup, tazminat alacağı likit değildir. Nitekim mahkemece, davacının sigortalısına ödediği tüm hasar tazminatı üzerinden değil, bilirkişilerce tespit edilen gerçek zarar miktarı üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir. O halde, davalı taşıyan aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle davalı Sevtaş Uluslararası Nakliyat ve Tur. Tic. Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigorta örtüsü altına alınan emtianın davalı Sevtaş Uluslararası Nakliyat ve Tur. Tic. Ltd. Şti.’nin taşıyan, davalı ...'nin sürücüsü olduğu araçla taşındığı sırada meydana gelen yangın sonucu hasarlandığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı sürücünün sorumluluğu haksız fiil hükümlerine tabidir. Dosyada mevcut itfaiye yangın raporunda kapılardaki mührün sürücü ... tarafından itfaiye nezaretinde söküldüğü, yangının çıkış nedeninin bilinmediği, kapalı dorsedeki yangının yükleme esnasında sigara veya ateş düşürülmesinden dolayı çıktığının zannedildiği, elektrik aksamından çıkmadığının tespit edildiği belirtilmiştir. Görüşüne başvurulan taşıma, yangın ve tekstil konusunda uzman bilirkişilerce de aracın aksamında yangın başlatıcı bir etkinin bulunmadığı, yangının ilk alev noktasının dorse içinde olduğu, kapakların mühürlenmesi öncesi içeride bırakılan sigara izmaritinin yangın başlatıcı ağırlıklı neden olabileceği ifade edilmiştir. Yine 29.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda özellikle pamuklu mamüllerin sigara gibi hafif bir ateş kaynağına dokunduğunda için için yanmaya başlayacağı, için için yanmanın bir kaç saat sonra alevli yanmaya dönüşebileceği belirtilmiştir. Yukarıda da belirtiliği üzere araç sürücüsünün sorumluluğu haksız fiil hükümlerine tabi olup 4721 sayılı TMK'nın 6. maddesi uyarınca ispat yükü davacı üzerindedir. Somut olayda davacı, davalı sürücünün sorumluluğunu doğuracak şekilde haksız fiilini ispatlayamadığından davalı ... yönünden davanın reddi gerekirken, mahkemece de davalının sorumluluğunun haksız fiil hükümlerine tabi olduğu kabul edildiği halde davalı sürücüye somut bir haksız eylem atfedilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı ... yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Sevtaş Uluslararası Nakliyat ve Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Sevtaş Uluslararası Nakliyat ve Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.