muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4503, Karar No: 2018/14648, Tarih: 18.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/4503 E.  ,  2018/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... mahallesi 140 ada 26 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu Bodrum ilçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmaza yukarıda anlatıldığı gibi gerçek satış üzerinden değer biçilmesi gerekirken internet satış ilanı esas alınarak soyut ifadelerle metrekare birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arta kalan alanda değer azalışı olmayacağı gözetilmeksizin yazılı gerekçelerle %35 değer azalışına hükmedilmesi,

3)İnfazda tereddüt yaratacak şekilde faiz bitiş tarihinin belirtilmemesi,

2)Arta kalan alanda değer azalışı olmayacağı gözetilmeksizin yazılı gerekçelerle %35 değer azalışına hükmedilmesi,

3)İnfazda tereddüt yaratacak şekilde faiz bitiş tarihinin belirtilmemesi,

4)Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil eden davacı lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12008, Karar No: 2015/17207, Tarih: 22.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12008 E.  ,  2015/17207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize elektronik ortamda gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemenin gerekçeli kararının alacaklı vekiline tebliğ edilip, yasal temyiz süresi geçtikten ve ayrıca borçluya gönderilen ödeme emri tebligat mazbatalarının ön ve arka yüzleri okunaklı şekilde tarandıktan sonra elektronik ortamda gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9407, Karar No: 2014/6762, Tarih: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9407 E.  ,  2014/6762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3121, Karar No: 2011/6806, Tarih: 09.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3121 E.  ,  2011/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Aksaklar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.02.2011 gün ve 156/60 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı köy temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, imar-ihya, miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını bildirdiği, kadastro esnasında paftasına yol olarak tescil harici bırakılan yaklaşık 50 m2 yerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine ve Aksaklar Köyü Tüzel Kişiliği temsilcileri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile teknik bilirkişinin krokisinde (a) harfi ile gösterilen ve sarı renge boyalı 44,07 m2 yerin yol kaydının iptali ile bu taşınmazdan ayrılarak davacının adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hükmün kabule yönelik kısmı köy tüzel kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazine ve Aksaklar Köyü Tüzel Kişiliği temsilcileri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile teknik bilirkişinin krokisinde (a) harfi ile gösterilen ve sarı renge boyalı 44,07 m2 yerin yol kaydının iptali ile bu taşınmazdan ayrılarak davacının adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hükmün kabule yönelik kısmı köy tüzel kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş ise de; kısmen kabul gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; dava konusu taşınmaz 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu paftasında yol olarak bırakılmış ise de, keşiften dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre "taşlık" niteliğinde olduğu anlaşıldığına göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi uyarınca imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle böyle bir yerin imar- ihya yoluyla kazanılması için, kural olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde belirtilen tüm olumlu koşullarının oluşmuş olması ve olumsuz koşulların gerçekleşmemiş olması gerekmektedir. Bu kapsamda; bir yerin imar-ihya yolu ile kazanılabilmesi için taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tasarruf edilmiş olması, bunun yanı sıra; imar-ihya çalışmalarındaki masraf ve emek sarfının yoğun olması gerekir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarından anlaşıldığı üzere; nizalı yerin öncesinde taşlık olduğu, davacının murisi olan babası ...'nin bu yerin taşlarını iş makinası (dozer) ile temizlettiği ve sonrasında davacı, murisi ve davacının kardeşleri tarafından araç park etmek ve arı kovanı koymak suretiyle kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda Yargıtay uygulamalarına göre sadece iş makinesi ile yapılan çalışma, imar-ihya çalışması olarak kabul edilmediği gibi sadece araç park etmek ve arı kovanı koymak da Kadastro Kanununun 17. maddesinin uygulanması bakımından ihya sayılmamaktadır. Bu kapsamda, somut olayda; kanunun aradığı anlamda imar-ihya olgusu ve ekonomik amaca uygun zilyetlik koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan gerekçelerle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı köy tüzel kişiliği temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 237,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı köy tüzel kişiliğine iadesine 09.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12136, Karar No: 2017/8462, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/12136 E.  ,  2017/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı HMK. nun dava şartları ve ilk itirazlar başlıklı 114/1-1 maddesinde, davanın derdest olmaması dava şartlarından sayılmıştır. Derdestlik, tarafları, dava sebebi (vakıaları) ve dava konusu (talep sonucu) aynı olan bir dava ikinci kez açılırsa, ikinci davada bu husus re'sen veya talep üzerine dikkate alınır ve ikinci dava, dava şartları yokluğundan esasa girilmeksizin reddedilir.

Dava şartları dava açılmasından, hüküm verilmesine kadar var olmalıdır. Dava şartlarının davanın açıldığı günde bulunmaması ya da bu şartlardan birinin yargılama aşamasında ortadan kalktığının öğrenilmesi durumunda mahkemenin HMK 115 maddesi gereği dava şartı noksanlığı nedeniyle davayı usulden reddetmesi gerekir.

Bir davada derdestliğin kabul edilebilmesi için varlığı gerekli üç koşul birlikte aranır.

1- Bu davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açılmış olması;

2- Davanın görülmekte ( derdest ) olması;

3- Daha önce açılmış ve görülmekte olan o dava ile ikinci davanın yani bu davanın aynı olması koşullarıdır.

Birinci davanın halen görülmekte olmasından, ikinci davanın açıldığı tarihte birinci davanın henüz karara bağlanmamış bulunması veya karara bağlanmış bulunmakla beraber verilmiş olan kararın henüz şekli anlamda kesinlik kazanmamış olması anlaşılmaktadır.

Birinci dava, karara bağlanmış fakat bu karar karşı temyize başvuru için öngörülen süre dolmamış ya da temyize veya karar düzeltmeye başvurulmuş ancak bu taleplerin incelenmesi henüz sonuçlanmamış ise dava yine derdest sayılır. (Prof. Dr. Süha Sanver, Medeni Usul Hukukunda Derdestlik İtirazı, 2007)

Davaya konu somut olayda davacı avukatı tarafından, 09.06.2014 tarihinde açılıp, ... 19. İş Mahkemesinin 2014/383 E. 2015/197 K. sayılı dosyasında, bu davada dava konusu yapılan 2009/98424-98425-98426 sayılı ödeme emirleri hakkında da karar verildiği anlaşılmakta olup, ikinci olarak açılan bu dava bakımından, yukarıdaki açıklamalar ışığında derdestlik durumu dikkatle araştırılıp incelenerek hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3449, Karar No: 2016/5593, Tarih: 23.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/3449 E.  ,  2016/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2423 ada 5 parsel sayılı 377 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına 02.09.1993 tarihinde tespit ve tutanağın kesinleşmesi ile 24.10.1995 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediye'nin haberdar edilmediği, taşınmazın imar planı kapsamında kaldığı iddiasıyla beyanlar hanesine Belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda davanın kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ...mevkii 2423 ada 5 nolu parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydındaki beyanlar hanesine dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan metruk binanın davacı ...'nin kullanımındadır şerhinin yazılmasına, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise yalnızca davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkı ve bu hakkın garantileri olan "aleni yargılama ilkesi" ve "hukuki dinlenilme hakkı"nın amacı, yargılama sürecini ve kararın verilişini kamu denetimine açık tutmak suretiyle adaletin yerine getiriliş biçimini görünür kılmak, kamu eliyle karar verme sürecini denetleyerek kişinin adil yargılanma hakkını güvence altına almak ve adalete güveni korumaktır. Anılan prensipler, mahkemelerce duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın uyumlu olmasını zorunlu kılmaktadır. Nitekim, 10.04.1992 tarih 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi hükümleri de gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun bulunmasını gerektirmektedir. Ne var ki, mahkemenin 12.05.2015 tarihli son celsesinde tefhim edilen kısa kararda "davanın kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... mevkii 2423 ada 5 nolu parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydındaki beyanlar hanesine dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan metruk binanın davacı ... Belediyesinin kullanımındadır şerhinin yazılmasına "karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yalnızca, "davanın kabulüne" karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında uyumsuzluk yaratılmış, hükmün infazında tereddüt oluşturulmuştur. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbirine sıkı sıkıya bağlı olup uyumlu bulunması zorunludur. Gerekçe ile kısa karar arasındaki uyumsuzluk, adalete güven ilkesini zedelediği gibi Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı prensibine, usul ve yasa hükümlerine de aykırılık teşkil eder. Açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25005, Karar No: 2020/465, Tarih: 16.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/25005 E.  ,  2020/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilin davalı ... Belediyesinde 04/03/1981-04/10/2011 tarihleri arasında çalıştıktan sonra 6111 Sayılı Yasa gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Siirt İl Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığını ve 14/03/2012 tarihinde bu kurumdan emekli olduğunu, davacının çalışığı süre boyunca sendika üyesi olduğunu ve davacını üyesi olduğu sendika ile davalı ... Belediyesi arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre yapılması gereken bu ödemelerin yapılmadığını belirterek eksik ödenen kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, iddia edilen hususların doğru olmadığını, davacının davalı ... tarafından istihdam edildiğini ve sözleşmede belirlenen çalışma saatleri arasında çalıştırıldığını, davacının haftanın 7 günü günde 11 saat çalıştığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacıya çalıştığı süre boyunca bütün sosyal haklarının ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, davacının ulusal ve dini bayramlarda çalışmadığını beyanla davanın reddini savunumuştur.

Davalı ... vekili, davacının ... Belediyesi çalışanı iken kurumlarına naklen geçtiğini, müvekkili kurum ile davacının üyesi olduğu sendika arasında imzalanmış bir toplu iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacı bakımından daha önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurumun sorumlu tutulamayacağını, müvekkili kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacının fazla mesai ücreti alacağının olmadığını, kamuda çalışan bir işçinin yıllık izinlerini hiç kullanmadığı yönündeki iddiasının gerçeği yansıtmadığını beyanla dava dilekçesinde belirtilen tüm alacak kalemlerine karşı zaman aşımı def'inde bulunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

I-Davacı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

II-Davalı Temyizi Yönünden;

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

I-Davacı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

II-Davalı Temyizi Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 6111 sayılı Kanun'un ilgili 166/6. maddesi hükmüne göre; "Devredilen işçilerin ücret ile diğier mali ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre; toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır."4857 sayılı Kanun’un 59. maddesi gereğince de “İş sözleşmesinin, herhangi bir sebeple sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir”. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İş yerinin devri veya iş sözleşmesinin devri halinde ortada fesih bulunmadığından sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelen yıllık ücretli izin alacağından devreden işveren sorumlu tutulamaz.Dosya içeriğine göre davalı ... Başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile davalı ... Bakanlığına iş sözleşmesi devredilen davacı işçi, nakil kararı sonrası devredilen kurumda işe başlamış ve emekli olarak işten ayrılmıştır. İş sözleşmesi devredildiğinden ve devir tarihinde ortada fesih bulunmadığından devreden davalı ... Başkanlığının doğmamış ve muaccel olmayan yıllık ücretli izinden sorumluluğu bulunmamaktadır. Yıllık ücretli izin alacağından devralan sorumludur. Hal böyle olunca, yıllık izin ücreti alacağından davalı Belediyenin sorumlu tutulması isabetli olmayıp bozmayı gerektimiştir.SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı taraf ile davalılardan ...'na iadesine, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/201, Karar No: 2012/1429, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/201 E.  ,  2012/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın değerinin satış aşamasında yeniden tespit edileceğinin ve satışın umum arasında açık arttırma suretiyle yapılacağının anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak 29/12/2009 tarihli ve 2009/15725 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 1/1/2010 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere, 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan nispi harç oranları ile yeniden değerleme oranı dahil olmak üzere maktu harçlar (maktu ve nispî harçların asgarî ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) %10 oranında artırılmıştır. Buna göre taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9,9) nisbi karar harcı alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın (binde 9) harç alınması doğru değilse de bu yüzden hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki harç kısmının çıkartılarak yerine satış bedeli üzerinden (binde 9,9) harcın payları oranında paydaşlardan alınarak hazineye irat kaydına ibaresinin eklenerek 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3/2.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.