muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13776, Karar No: 2014/18506, Tarih: 27.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13776 E.  ,  2014/18506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2013/344-2014/186

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, 5737 sayılı Yasanın 17. maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı Vakıflar İdaresinin çekişme konusu 73 parsel sayılı taşınmazın Kadı İlyas Bey Vakfından mukataalı olduğunu, kayıt maliki Mustafa oğlu Süleyman’ın bulunamaması nedeniyle İzmir Defterdarının Kayyım olarak atandığını, taşınmazın aslının vakıf olduğunu ve 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek değer gösterilmeksizin ve harç yatırılmaksızın eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davanın belirtilen niteliğine göre taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür harca tabi davanın açıldığının kabul edilebilmesi için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 118 ve 120. maddeleri gereğince başvurma harcı ile nisbi karar ve ilam harcının peşin alınmasının yanı sıra, davaya devam edilip, karara bağlanarak çekişmenin giderilebilmesi açısından 6100 sayılı HMK'nin 120. maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 26, 27, 28, 30 ve 32. maddelerinin öngördüğü işlemin yerine getirilmesi ve harcın alınması zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, Harçlar Kanunu harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (res'en) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 Sayılı Kanunun 32. maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe takip eden işlemlerin yapılamayacağı ifade edilmiştir.

Öte yandan, Vakıflar İdaresi 5018 sayılı yasa uyarınca hususi bütçeye tabi olup, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesindeki “... Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim,harç ve katılım payından istisnadır.” hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı, dolayısıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün harçtan muaf olmadığı Hukuk Genel Kurulu'nun 24.12.2008 tarih 18-777 esas ve 2008/788 sayılı kararı ile benimsenmiştir.

Bu durumda, davacı Vakıflar İdaresinin harç yatırmaksızın dava açtığı ve yargılama sırasında harç ikmal edilmediği halde, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, davacı idareye harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda, davacı Vakıflar İdaresinin harç yatırmaksızın dava açtığı ve yargılama sırasında harç ikmal edilmediği halde, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, davacı idareye harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; kayıt maliki Mustafa oğlu Süleyman’a Defterdarın kayyım olarak atanmasına ilişkin İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.11.2012 tarihli ve 2012/1728 Esas, 2012/1861 karar sayılı ilamının hüküm kısmında “… yapılacak kamulaştırma işlemlerinde temsil etmek üzere” ibaresi yer aldığı nazara alınarak ayrıca yönetim kayyumu yetkisinin bulunup bulunmadığının araştırılması, yeniden yönetim kayyımı tayini gerekip gerekmediğinin değerlendirilerek sonucuna göre işlem yapılması gerekirken anılan hususun göz ardı edilmiş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12174, Karar No: 2016/9788, Tarih: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12174 E.  ,  2016/9788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hileli iflas suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/02/2016 tarihli ve 2015/46851 soruşturma, 2016/6985 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/03/2016 tarihli ve 2016/904 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/07/2016 gün ve 7287-2016-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2016 gün ve 2016/333976 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, müşteki vekilinin 29/06/2015 tarihli şikayet dilekçesinde ve aşamalardaki beyanlarında; Biesseci Bursa Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketinin müvekkili olan Timhan Klima Soğutma Tekstil San. Tic. Ltd. Şirketine toplamda 120.377,00 Türk Lirası borcu bulunduğu, borçlu şirket tarafından 25/02/2013 tarihinde Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 179, 6109 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 377. maddeleri gereğince iflasın ertelenmesi davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde davacı şirketin borca batık olmadığı, 4.438.910,31 Türk Lirası artı bakiyesi bulunduğundan bahisle mezkur Mahkemenin 10/01/2014 tarihli ve 2013/77 esas, 2014/1 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, bununla birlikte Sözal Tekstil Kimya San. Paz. Ltd. Şirketi tarafından 2004 sayılı Kanun'un 171. maddesi kapsamında Biesseci Bursa Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketi aleyhine Bursa 5. İcra Müdürlüğünün 2013/10677 esas sayılı dosyası üzerinden 160.199,98 Türk lirası alacağın tahsili için iflas yolu ile takip yapıldığı, bu borca danışıklı olarak itiraz edilmediği ve takibin kesinleştirildiği, bu takip dayanak yapılarak 11/10/2013 tarihinde Sözal Tekstil Kimya San. Paz. Ltd. Şirketi tarafından Bursa 6. Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde Biesseci Bursa Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketi aleyhine 2004 sayılı Kanun'un 158. maddesi uyarınca iflas davası açıldığı, şüphelinin 28/03/2014 tarihinde yapılan celsede, borcu ödeme durumunun olmadığı, lehlerine olan tüm sürelerden feragat ederek şirketin iflasına karar verilmesini talep ettiği böylelikle de esasen borca batık olmayan şirketin yargılama sonunda iflasına karar verildiği, bu kararın ise dava aşamasındaki beyanlar ile çelişecek şekilde Biesseci Bursa Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından temyiz edildiği belirtilerek şüphelinin hileli iflas suçunu işlediği iddia edilmesi karşında, Cumhuriyet Savcılığınca şikayet dilekeçesine esas teşkil eden Bursa 2

. ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından temyiz edildiği belirtilerek şüphelinin hileli iflas suçunu işlediği iddia edilmesi karşında, Cumhuriyet Savcılığınca şikayet dilekeçesine esas teşkil eden Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/77 esas, 2014/1 karar sayılı dosyası, Bursa 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/273 esas, 2014/67 karar sayılı dosyası, Bursa 5. İcra Müdürlüğünün 2013/10677 esas sayılı takip dosyası, Biesseci Bursa Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketinin defter, muhasebe ve fatura kayıtlarının soruşturma dosyası arasına alındıktan sonra müştekinin iddiaları kapsamında konusunda uzman bilirkişi heyetine dosyanın tevdii edilerek şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yalnızca şüphelinin ifadesi alınarak ve münhasıran Sözal Tekstil Kimya San. Paz. Ltd. Şirketinin kayıtları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde, icra takibinin yapıldığı tarih itirabariyle Biesseci Bursa Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketinin, Sözal Tekstil Kimya San. Paz. Ltd. Şirketine 288.930,97 Türk lirası borcu bulunduğu, bu alacağın Biesseci firması kayıtlarında da var olup olmadığının tespitinin ancak ilgili firmanın kayıtlarının incelenmesi ile yapılabileceği yönündeki eksik bilirkişi incelmesi neticesinde tanzim edilen 05/02/2016 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak soyut iddia dışında kamu davasını açmaya yeterli delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilerek, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 30/03/2016 tarihli ve 2016/904 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3683, Karar No: 2024/1368, Tarih: 08.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/3683 E.  ,  2024/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/389 E., 2021/382 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Ret

1-İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı asıl ve birleşen davalarda; resmi şekilde düzenlenmeyen ve tüm tarafların imzasını taşımayan 07.11.2006 tarihli protokolün geçerli olmadığı ve bu protokol hükümlerine göre davacı ...'in ve ...'in tapu iptali tescili ile kira tazminatı talebinde bulunamayacağı kabul edilerek asıl ve birleşen 2010/643 Esas sayılı dosyadaki davanın reddine, eda davası açma imkanı varken tespit davası açmakta hukuki yarar bulunmadığından birleşen 2010/764 Esas ve birleşen 2013/509 Esas sayılı davaların reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin (Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin) 2014/10488 Esas, 2015/6699 Karar sayılı ilamıyla; protokolün diğer arsa maliklerinin imzalarını taşımadığından ve bu kişilerin de haklarına etki ettiğinden geçerli bulunmadığı, tapu iptali ve tescil taleplerinin bu gerekçe ile reddi gerekirken, protokolün sırf resmi yazılı şekilde yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğu gerekçesinin doğru olmadığı, asıl davada davacının, gecikme tazminatı talebinde de bulunmasına rağmen yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği hususu araştırılmaksızın hüküm tesis edilmesinin doğru olmadığı, birleşen 2010/764 ve 2013/509 E. sayılı davalar yönünden ise; davacı arsa malikleri tarafından, Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/309 E. sayılı dosyası ile diğer tapu malikleri aleyhine kat irtifak paylarının düzeltilmesi için dava açıldığı beyan edildiği, anılan dosyanın celbi ile işbu dosyaya etkisi tartışılarak karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde toplam 8 ay 19 günlük gecikme tazminatının 12.678,00 TL olduğu, Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/309 E. sayılı dosyasında açılan davanın ise, reddedilerek kesinleştiğinden, işbu dosyaya bir etkisinin olmadığı gerekçesiyle asıl davanın 12.678,00 TL üzerinden kısmen kabulüne, birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

4-Bu karara karşı süresinde davacı-birleşen davada davalı ..., birleşen davada davacı ..., davalılar ... ve ..., davalı-birleşen davada davacılar ..., ... vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

4-Bu karara karşı süresinde davacı-birleşen davada davalı ..., birleşen davada davacı ..., davalılar ... ve ..., davalı-birleşen davada davacılar ..., ... vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak, 07.11.2006 tarihli protokolün tüm arsa sahiplerinin sözleşmeden doğan haklarına etki etmesine rağmen, tüm arsa sahiplerince imzalanmadığından ve resmi şekilde yapılmadığından geçerli olmadığı, bu nedenle bu protokole dayanılarak tapu iptal ve tescil talebinde bulunulamayacağı, birleşen dava davacılarının eda davası açma imkanı varken tespit davası açmakta hukuki yararları bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz eden taraflar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin davacı-birleşen davada davalı ..., birleşen davada davacı ..., davalılar ... ve ..., davalı-birleşen davacılar ..., ... vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 08.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3116, Karar No: 2018/7837, Tarih: 15.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3116 E.  ,  2018/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.05.2015 gününde verilen dilekçe ile paylı mülkiyette ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların dava konusu taşınmazda paylı malik olduklarını ve taşınmazın kullanımı konusunda anlaşamamaları sebebiyle ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde, müvekkillerin taşınmazı kullanılabilir hale getirmek için faydalı masraflar yaptıklarını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın ne şekilde yapılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli ise de satış memurunun ismen belirtilmesi doğru değildir.

Mahkemece, ortaklığın 'umuma açık' satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekirken, satış yönteminin 'umuma açık' olduğunun belirtilmemesi ile satış için yazı işleri müdürünün görevlendirilmesi ibaresi gerekli ve yeterli iken, yazı işleri müdürünün ismen gösterilmesi doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm sonucuna ortaklığın kelimesinden sonra 'umuma açık' sözcüğünün eklenmesine, 'satış memuru olarak ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi yazı işleri müdürü' ibaresinden sonra gelen "..." ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/455, Karar No: 2017/1064, Tarih: 06.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/455 E.  ,  2017/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 314 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinde muris ...’un baba adının yazılı olmadığını, Köyünde bu isimde başka bir kimsenin de bulunmadığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın malik hanesinde adı geçen ... ile babası-murisi Hösa oğlu ...’un aynı kişi olduğunun tespiti ile tapu kaydına baba adı olarak isminin yazılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, öncelikle davacının Tapu Sicili Tüzüğü 75. maddesine göre idari başvuru yolunu tüketmesi gerektiğini, dava konusu kişi ile kayıt malikinin aynı kişi olduğunun açıklıkla belirlenmesini, mülkiyet hakkının nakli sonucunun doğmaması için nüfus,tapu ve Savcılıktan gerekli araştırmaların yapılmasını, haksız ve hukuka aykırı açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın subut gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı harç alınmasına yer olmadığına, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/95, Karar No: 2006/74, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-95 E., 2006/74 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-95 E., 2006/74 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Mersin Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren suçu oluşturduğunu belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesini 14.11.2003 gün ve 473-816 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.