muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7121, Karar No: 2025/4623, Tarih: 06.05.2025

Anayasa Mahkemesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 321 inci maddesindeki “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır." hükmünün Anayasaya aykırı olmadığına karar vermiş, buradaki “aile soyadı” deyiminden babanın soyadının anlaşılacağını belirtmiştir. (AYM, 02.07.2009, 2005/114 E. -2009/105 K.).

Velâyet; ana veya babanın, ergin olmayan çocuklarının veya kısıtlanmış ergin çocuklarının kişi varlığına, malvarlığına ve bu iki husus hakkında onları temsiline ilişkin sahip oldukları hakların ve yükümlülüklerin bütününe denir (Akıntürk, Turgut: Türk Medeni Kanunu C.2, Aile Hukuku, İstanbul 2002, s. 400). Velâyet, çocuk ergin oluncaya kadar onunla ilgili alınması zorunlu kararları alma hususunda veliye sorumluluk yükler ve onları yetkili kılar. Bu bakımdan modern hukukta velayet, bir hak olduğu kadar aslında çocuğun üstün yararının sağlanması bakımından yetki ve sorumluluk da içerdiğinden, hak ve yükümlülüklerin toplamı olarak kabul edilmektedir. Velayetin nihai amacı, henüz erginliğe ulaşmamış küçüğün, ileride bir yetişkin olarak gelecekteki hayata hazırlanmasını sağlamaktır (AKYÜZ, Emine Çocuk Hukuku Çocuk Haklarının Korunması, 2012 s. 220).

Kuşkusuz velâyet kendisinde bulunan anne veya babanın, çocukla ilgili yapacağı her türlü iş ve işlemde çocuğun üstün yararını koruması gerektiği tartışmasızdır.

Çocuğun üstün yararı, çocuğu ilgilendiren her işte göz önüne alınması zorunlu olan ve belirli bir somut olayda çocuk için en iyisinin ne olduğunu belirlemede dikkate alınan bir ölçüt, bir kılavuzdur. Çocuğun üstün yararı çocuğun haklarını garanti altına alan bir işlev de üstlenmektedir (Yücel, Özge Ufuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt 1 Sayı 2, Aralık 2013, s. 117-137). Esasın da çocuğun üstün yararına gereken önemin verilmesi, yalnızca çocuğun ya da ana babanın değil, toplumun da menfaatinedir. Çünkü çocuğun sosyal, kültürel, fiziksel ve psikolojik yönden olumlu gelişimi, ileride toplumda zararlı davranışlarının ortaya çıkmasını da engelleyecektir (BAKTIR, Çetiner Selma, Velayet Hukuku, Ankara 2000 s.33).

Somut olayımızda; davacı anne, boşanma sonrası ortak velayet altındaki küçük ... anne ve babasının soyadını birlikte kullanmasına izin davası açmış, davacı tarafça somut delil ibraz edilmemiş, AİHM'in hak ihlali kararları, emsal mahkeme kararları sunulmuş, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne ve ortak çocuk ... 'in babası soyadı olan "..." soyadından önce davacı annenin soyadı olan "..." soyadını kullanmasına izin verilmesine karar verilmiştir. Anılan karara karşı, davalı baba ve nüfus müdürlüğü temsilcisi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davalı baba ve nüfus müdürlüğü temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir. Davacı tarafından hiçbir somut delil gösterilmeden, sırf velayet hakkına dayalı olarak çocuğa kadının kızlık soyadının da verilmesi istenemeyeceği gibi, bu konuda yasal bir düzenleme yoktur. Babanın soyadı ile birlikte annenin bekarlık soyadının kullanılmasında çocuğun üstün yararı bulunmamaktadır. Şöyle ki; çocuğun anne ve baba soyadını birlikte kullanması Nüfus Kanunu kapsamında düzenlenen nüfus kayıtlarında ve ileride çocuğun alt soyları açısından karışıklığa sebebiyet vereceği gibi bu durumun çocuğun üstün yararından çok zararına dahi olacağı gözetildiğinde ve açıklanan sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9897, Karar No: 2013/18237, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9897 E.  ,  2013/18237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2011 yılında bu parasal sınır 4.420,00TL.olarak uygulanmıştır.

Öte yandan 26.12.2011 gün ve 2815 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 411 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2011 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %10,26 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2012 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.870,00-TL.’sini geçmesi gerekir.

Takip hukukuna dayalı istihkak davalarında dava değerini, takip konusu alacak miktarı ile temyiz konusu olan hacizli mal değerinden hangisi az ise o değer oluşturmaktadır.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri, herbir takip dosyası yönünden alacak miktarı olup 4.870,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

Öte yandan, dava dilekçesi ve karar gerekçesinde numaraları belirtilen icra dosyası alacaklılarından ..., ... , ... ... ve ...'nun karar başlığında isminin yer alması gerekirsede bu hatanın mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğu görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca davacı 3.kişi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı (3.kişiye) geri verilmesine 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12500, Karar No: 2013/9538, Tarih: 02.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/12500 E.  ,  2013/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2013 gün ve 2013/65 E. 2013/108 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2387, Karar No: 2024/6211, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2387 E.  ,  2024/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1188 Esas, 2022/1850 Karar

DAVA TARİHİ: 31.05.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/256 Esas, 2021/113 Karar

Taraflar arasındaki dava konusu taşınmazın ortak alan olduğu iddiasına dayalı tapu iptal ve tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların ortak olduğu ... İnşaat Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından, Mersin/Silifke ...Mahallesi 2843, 2844 ve 2884 parsellerin üzerine ''... Sitesi'' isminde yazlık site yapıldığını, site içerisinde yer alan dairelerin, müteahhit şirket tarafından satıldığını, ... Sitesi'nin 3 parsel üzerine inşa edildiğini, tapu kayıtlarında bu dairelerin üzerinde kat irtifakının kurulduğunu, daire sahiplerinin 5/192 oranında arsa payına sahip olduklarını, bu parsellerden Silifke ...Mahallesi 2844 ve 2884 parseller üzerinde 109 daire; 2843 parselde ise futbol, basketbol ve voleybol sahalarının bulunduğunu, davalı şirketin site içerisinde yer alan dairelerin satışını yaparken reklam ve broşürlerde sitenin özellikleri ile hizmetler noktasında bir takım vaatlerde bulunduğunu, müvekkili site sakinleri ile davacı müvekkili ... ve ...'nin 2843 parselde bulunan spor sahalarını aktif bir şekilde ortak kullanım alanı olarak kullandıklarını, davayı ... Sitesi Yönetimi yetkili yönetici ..., ... ve ... adına açma zorunluluğu doğduğunu, dava sonuna kadar tedbiren üçüncü kişilere satışının engellenmesini, dava konusu edilen parsellerin ortak kullanım alanı olarak tespit edilmesini, tespit edildikten sonra tapu kaydının iptali ile kullanım hakkı verilecek şekilde tapu kaydının tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; site yönetim kurulunun dava açma yetkisinin bulunmadığını, zira her ne kadar site yönetim kurulunun aktif ve pasif husumet ehliyetleri bulunsa da bu husumet ehliyetlerinin kapsamına yalnızca ve yalnızca 634 Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 35 inci maddesinde belirtilen temsil görevinden ibaret olduğunu, site yönetiminin tüm kat malikleri adına tapu iptal ve tescil davası açma yetkisinin bulunmadığını buna ilişkin bir çok Yargıtay kararlarının bulunduğunu, bu şekli ile dava açma ehliyeti bulunmadığından site yönetiminin açmış olduğu davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca kat irtifakı sahipleri ile yapılan satış sözleşmelerinin ... İnş.Ltd.Şti A.Ş ile yapılmış olduğunu, bu davanın konusunu oluşturan ...Mahalllesi 2843 parselin davalı müvekkilleri adına 1/2 oranında kayıtlı olduğunu, eğer söz konu satış sözleşmesinden dolayı kat irtifakı sahiplerinin bir hakkının olduğu iddia ediliyorsa bu hususun sözleşmenin tarafı olan ... İnş. Ltd. Şti'ye yöneltilmesinin gerektiğini, davacı yanın söz konusu davayı müvekkillere karşı açtığını, bu açıdan iş bu davanın usul ve kanuna aykırı olarak açıldığından herhangi bir kuşkunun bulunmadığını, davacı yanın dava dilekçesinde talep ettiği ... Mahallesi 2843 parselin, kat irtifakı sahiplerine arsa payı oranında tescilinin fiilen mümkün olmadığını belirterek tüm bu hususlar dikkate alınarak açılan davanın öncelikle usulden reddine mahkeme aksi kanaatte ise davanın esastan reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ... Mahallesi, 2884, 2844, 2843 parseller üzerine kurulu ... Sitesi içerisinde yer alan ve spor sahaları olarak kullanılan 2843 parsel sayılı taşınmazın ortak kullanım alanı olarak tespit edilerek; tapu kaydının iptali ile kat irtifakı sahiplerine bağımsız bölüm sahiplerine arsa payı oranında kullanım hakkı verilecek şekilde tapu kaydının tescili talebinde bulunmuş olduklarını, Mahkemece usul ve kanuna aykırı bir şekilde davanın davacı ...Site Yönetimi yönünden usulden; diğer davacılar yönünden davanın esastan reddine karar verildiğini, verilen karar son derece hatalı olup; istinaf incelemesi neticesinde hükmün kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep ettiklerini, dava konusu parselin sitenin ortak kullanım alanı olduğunu, eldeki davanın tüm malikler adına açılması imkansız olduğundan, ... Sitesi Genel Kurul toplantısında Site Yönetimi adına Yetkili ...'ya özel yetki verildiğini, bu nedenle, ... Site Yönetiminin eldeki davayı açmada aktif husumete haiz olduğunun kabulü gerektiğini, aksi hâlde tüm kat maliklerinin davaya dahil edilmesini beklemek, sorunların çözümünü imkansızlığa sürükleyeceğini, davaya konu spor sahalarının bulunduğu 2843 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili tüm giderler ve bakımlar ... Site Yönetimi tarafından karşılandığını, site sakinleri tarafından uzun bir süre bu taşınmazı "ortak kullanım alanı" olarak kullandığını, ne var ki, davalıların yetkilisi ve ortağı olduğu ... İnşaat Ticaret Ltd. Şti. kötü niyetli olarak, site içerisinde yer alan spor alanlarının bulunduğu taşınmazı, yönetim planında ve tapu kayıtlarında siteye özgülemediğini, ...Mahallesi, 2884 ve 2844 parsel sayılı taşınmazlar, davalılar adına kayıtlı iken; ... İnşaat Ticaret Ltd. Şti.'ne devredildiğini; ancak 2843 parsel sayılı taşınmaz davalılar adına kayıtlı kaldığını, bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davalıların, sözleşmenin tarafı olmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş ve kararın eksik araştırma sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14323, Karar No: 2012/21064, Tarih: 09.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/14323 E.  ,  2012/21064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :181-179

Dava, diş tedavisi nedeniyle yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve temyiz edenin sıfatına göre aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece re'sen nazara alınır.(HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.