muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3958, Karar No: 2024/2082, Tarih: 14.03.2024

15. Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere davalı şirket hakkında düzenlenen Sermaye Piyası Kurulu (SPK) raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/253 E. sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/121 E. sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesinin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/188 E., 2011/475 K. sayılı dosyasında ise davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan İsviçre Federal Soruşturma Hakimliğince yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin İsviçre'de bulunan Yimpaş Group A.G.'ye ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş Grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibarıyla 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28.03.2012 tarihli ve 2012/721 E. ve 2012/33114 K. sayılı bozma ilamı ile tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

16. Bu itibarla davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu ve dosyaya ibraz edilen hisse devir senetlerindeki 16.08.2000 ve 31.08.2000 tarihleri ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek Mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8096, Karar No: 2014/15932, Tarih: 11.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8096 E.  ,  2014/15932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/889-2013/1045

Dava dilekçesinde, babalığın tespitine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı R.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı kayyım vekili dava dilekçesinde, anne S.. K.. ile davalıların murisi M.. A..’nun evlilik dışı beraberliğinden küçüğün doğduğunu belirterek babalığın tespitini istemiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Mahkemece davanın Cumhuriyet Savcısı ve Hazineye ihbarı sağlanmadan yargılamanın sonuçlandırılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9322, Karar No: 2020/12856, Tarih: 20.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/9322 E.  ,  2020/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve kamu davasına katılma talebi reddedilen şikayetçi sanık ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye bildirildiğini ve hükmün şikayetçi sanık ... ile Hazineye tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6402, Karar No: 2023/930, Tarih: 23.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/6402 E.  ,  2023/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/135 E., 2015/138 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/135 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.09.2019 tarihli ve 2015/194898 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; bildirmiş oldukları deliller toplanmadan eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın suç işleme kastının olmadığına, zincirleme suç koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında Kellecioğulları İnşaat Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin yetkilisi olmadığı hâlde anılan şirketin borçlu olarak gösterildiği 5 adet bonoyu düzenleyip katılan şirkete karşı kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Dosya kapsamına göre, alacaklı olan katılan şirket adına vekili tarafından suça konu bonolar nedeniyle borçlu Kellecioğulları İnşaat Gıda ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine başlatılan icra takibinde imzaya itiraz edilmesi üzerine yapılan yargılamada Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 31.07.2013 tarihli ve 2013/189 Esas, 2013/365 Karar sayılı ilamıyla, takibe konu bonolardaki imzaların borçlu şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takibinin durdurulmasına karar verilmiş olduğu; 11.01.2012 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek kurulan Kellecioğulları İnşaat Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin yetkilisinin 19.08.2013 tarihine kadar ..., bu tarihten sonra ... olduğu; dosya arasında örnekleri bulunan suça konu bonoların düzenleme tarihlerinin 16.03.2012, 19.04.2012, 04.05.2012, 04.08.2012 ve 01.10.2012 olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık aşamalardaki savunmasında özetle, yetkisi olmadığı hâlde oğlu ... ve torunu ...'ye ait olan Kellecioğulları İnşaat Gıda ve Tic. Ltd. Şti. adına suça konu bonoları düzenleyip katılan şirket müdürü ...'a verdiğini, bonoları oğlunun bilgisi ve talimatı olmadan düzenlediğini ancak sonrasında oğluna haber verdiğini beyan etmiştir.

4. Suçtan zarar gören ..., sanığın Kellecioğulları ... Ltd. Şti.ni temsile ve anılan şirket adına bono düzenlemeye yetkisinin bulunmadığını, katılan şirket ile ticari ilişkilerinin olduğunu ve katılan şirkete borçlu olduklarını, iş yerinde olmadığı bir gün ...'un bankaya teminat olarak verilmek üzere sanıktan bono istemesi nedeniyle sanığın da şirketin kaşesini basıp imzaladığı suça konu bonoları ...'a vermiş olduğunu, bonoları kendisi düzenlemediği için icra takibine itiraz ettiğini beyan etmiştir.

5. Tanık ..., Kellecioğulları ... Ltd. Şti.nin asıl sahibinin babası ... olduğunu, kendisinin de anılan şirkette tezgahtar olarak çalıştığını ve suç tarihlerinde imza yetkisinin bulunduğunu, dedesi olan sanığın şirketi temsile yetkisinin olmadığını, olay tarihinde ...'un iş yerine gelerek bankaya teminat olarak verilmek üzere sanıktan bono istediğini, sanığında tek seferde 4 veya 5 adet bono düzenleyerek Erhan'a verdiğini, verilen bonoların Kellecioğulları ... Ltd. Şti. ile ilgisinin olup olmadığını bilmediğini, ticari ilişki nedeniyle katılan şirkete verilecek bonoları babası ...'nin düzenlediğini beyan etmiştir.

6. Tanık ..., olay tarihinde yetkilisi olduğu katılan şirket ile Kellecioğulları ... Ltd. Şti.nin sahibi olan ... arasında ticari ilişki ve alacak-borç ilişkisinin bulunduğunu, vermiş oldukları malların karşılığı kendilerine öncesinde çek verildiğini ancak çeklerin süresinde ödenmemesi nedeniyle ...'nin vadenin uzatılmasına yönelik talepte bulunması üzerine ...'un Kellecioğulları ... Ltd. Şti.ne giderek suça konu bonoları alıp getirdiğini, bonoların düzenlenmesi ve alınması konusunda ...'un bilgi sahibi olduğunu beyan etmiştir.

7. Tanık ..., katılan şirkette sorumlu müdür olarak çalıştığını, sanığın farklı zamanlarda suça konu bonoları düzenleyip kendisine verdiğini beyan etmiştir.

8. Mahkemece, sanığın yetkisi olmadığı hâlde Kellecioğulları ... Ltd. Şti. adına suça konu bonoları farklı tarihlerde düzenleyerek borçlu şirketin borcuna mahsuben katılan şirket müdürü ...'a vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suç işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

7. Tanık ..., katılan şirkette sorumlu müdür olarak çalıştığını, sanığın farklı zamanlarda suça konu bonoları düzenleyip kendisine verdiğini beyan etmiştir.

8. Mahkemece, sanığın yetkisi olmadığı hâlde Kellecioğulları ... Ltd. Şti. adına suça konu bonoları farklı tarihlerde düzenleyerek borçlu şirketin borcuna mahsuben katılan şirket müdürü ...'a vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suç işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç konu bonoların düzenlenme tarihlerinde Kellecioğulları ... Ltd. Şti.ni temsile yetkisi bulunmayan sanığın savunmasında suça konu bonoları oğlu ...'nin bilgisi ve talimatı olmadan düzenlediğini beyan etmesi, katılan şirket tarafından başlatılan icra takibinde imzaya itiraz edilmesi, tanık ...'un suça konu bonoların farklı tarihlerde düzenlendiğini beyan etmesi karşısında; sanığın yetkilisi olmadığı şirket adına farklı tarihlerde bono düzenleyip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde suçun sübutu yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/135 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/331, Karar No: 2015/1035, Tarih: 29.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/331 E.  ,  2015/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur ...'nın imar işleri için ...'ne gittiği sırada halkla ilişkiler bölümünde bulunan temyiz dışı sanık ...'ın yönlendirmesi ile işlerinin takibi için sanık ... ile görüştüğü, sanık ...'in yapacağı iş karşılığında mağdurdan 600 TL para istediği, mağdurun bu miktarı fazla bularak anlaşmadan vazgeçmek istemesine rağmen sanık ...'in işlemleri başlattığını bu nedenle 140 TL para vermesi gerektiğini söylemesi üzerine mağdurun makbuz karşılığında para vermeyi kabul ettiği, sanık ...'in mağdurdan aldığı 140 TL karşılığında üzerinde ... Mali Hizmet Müdürlüğü yazılı olan sahte iki adet tahsilat makbuzunu mağdura vererek menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda, sanık ve tanık beyanları, sahte makbuzlar ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2033, Karar No: 2023/159, Tarih: 11.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2033 E.  ,  2023/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tespit, alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar ... ve Yimpaş Holding A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.01.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Yimpaş Grubu yöneticilerinin 1990’lı yıllardan itibaren yatırılan paranın her istendiği an geri ödeneceği ve karşılığında yüksek faiz verileceği garantileri ile binlerce kişiden para topladığını, müvekkilinden de üzerinde “... Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” ibareli makbuz karşılığında 48.000,00 DM tahsil edildiğini, müvekkilinin parasını geri almak istediğinde şirket yetkililerinin yine paranın faizi ile birlikte geri ödeneceğine dair güvence verip ileri tarihler göstererek sürekli oyaladıklarını, bilahare ödeme talebinin reddedildiğini, para toplama faaliyetinin mevduat kabulü niteliği taşıdığını, ancak banka ve özel finans kurumlarınca mevduat kabul edilebileceğini, davalıların kanuna aykırı aracılık ve izinsiz halka arz faaliyetinde bulunduklarını, davalı şirketin diğer yöneticileri ile birlikte yönetim kurulu başkanı davalı ...’ın cezalandırılmasına dair kararın Yargıtay tarafından onandığını, hukuken müvekkilinin şirket ortağı yapılamayacağını, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmadığını, bu hususta da yöneticiler için verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini, davalı ...’ın da yönetim kurulu başkanı sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli bir ortaklığının bulunmadığının tespitini, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü, 48.000,00 DM karşılığı 51.127,20 TL’nin en yüksek avans faizi ile birlikte iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının Yimpaş Holding A.Ş.’ye 96 adet hisse ile Yimpaş Gıda San. ve Tic. A.Ş.’ye ise 40 adet hisse ile ortak olduğunu, kimseye kar taahhüt edilmediğini, iradeyi bozan sebeplere dayanılarak açılan davaların engelin kalktığı andan itibaren derhal ve en geç işlem tarihinden itibaren bir yıl içinde açılması gerektiğini, zamanaşımının gerçekleştiğini, anonim şirket ortaklarının koydukları sermayeyi geri isteyemeyeceklerini, müvekkili ...’a karşı açılan davanın husumetten reddinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 19.07.2018 tarih ve 2012/177 E., 2018/546 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, davalılardan Yimpaş Gıda A.Ş. yönünden davanın husumet nedeniyle usulden reddine, diğer davalılar Yimpaş Holding A.Ş. ve ... yönünden ise davanın kabulü ile taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 48.000,00 DM karşılığı (24.000,00 euro) 51.127,20 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan ... ile Yimpaş Holding A.Ş.’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 27.10.2020 tarih ve 2019/67 E., 2020/4494 K. sayılı kararı ile re'sen Yasa bozması yapılmış, bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir.

C.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin ve yetkililerin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden “hisse senedi talep formu” ve “hisse devir kabul sözleşmesi” adlı belgeler ile yüksek kar ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden dolayı, davacının vaki zararından haksız fiil hükümleri çerçevesinde sorumlu olduğu, zamanaşımı def'inin kabul görmediği, her ne kadar davacının Yimpaş Gıda A.Ş. bünyesinde de sahip olduğu hisse senetleri bulunuyor ise de eldeki davada, bu hisse senetlerine ilişkin ödenen bedele dair herhangi bir talebin bulunmadığı, husumetin doğru olarak yöneltildiği şirketin de halihazırda faaliyetini devam ettirmesi dikkate alınarak anılan gerekçelerle perdenin aralanması ilkesinin de vaki olayda uygulama yerinin bulunmadığı, davalılardan Yimpaş Gıda A.Ş. yönünden davanın husumet nedeniyle usulden reddine karar vermek gerektiği, davalı şirketlerin pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan halka açık ortaklık statüsünde olduğu, ancak söz konusu şirketlerin paylarının borsada işlem görmediği, davalı şirketlerin 7194 sayılı Kanun kapsamına girmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılardan Yimpaş Gıda A.Ş. yönünden davanın husumet nedeniyle usulden reddine, diğer davalılar Yimpaş Holding A.Ş. ve ... yönünden ise davanın kabulü ile taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 48.000,00 DM karşılığı (24.000,00 euro) 51.127,20 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan ... ile Yimpaş Holding A.Ş.’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar