muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6627, Karar No: 2012/8981, Tarih: 08.11.2012

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 31.10.2011 tarih ve 2011/4130 Esas, 2011/6731 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması ve en önemlisi de borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmesi gerekmekte olup, somut olayda, dosya içinde bulunan ve şikayete dayanak yapılan ... 4. İcra Müdürlüğünün 2009/32275 esas sayılı takip dosyasının onaysız örneğinde ödeme emrinin borçlu şirkete tebliğine ilişkin şerhi içeren tebligat parçasının bulunmaması nedeniyle takibin kesinleşip kesinleşmediği denetlenmeden ve borçlu şirketin faal olup olmadığı ile sanıkların da yetkili temsilcisi olup olmadıkları ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve borçlu şirketin şikayet tarihinde faal olduğunun ve sanıkların da yetkili olduklarının saptanması durumunda bu kez fiili durumun belirlenmesi amacıyla şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak re’sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21754, Karar No: 2015/13765, Tarih: 17.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21754 E.  ,  2015/13765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/152866

Mahkemesi : Birecik (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/03/2014

Numarası : 2013/401 - 2014/72

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçi F.. S..'in aynı Kanunun 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu anlaşılmakla, zorunlu vekil aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasındaki "Taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme karşısında, katılan mağdur F.. S..’in olaydan hemen sonra Devlet Hastanesi acil servisine götürüldüğü, burada yapılan muayenesinde “mağdurun sağ ayak bileğinde ve belinde ağrı şikayeti olduğu, lezyon saptanmadığı, BTM ile giderilebilir” şeklinde rapor düzenlendiği, mağdurun tüm aşamalarda olay sebebiyle yaralandığına ve şikayetçi olduğuna ilişkin değişmeyen ifadeleri ve tüm dosya kapsamından, mağdurun yaralanmasının TCK'nın 89/1. maddesi anlamında vücuda acı veren bir durum niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22343, Karar No: 2018/570, Tarih: 23.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22343 E.  ,  2018/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 23.01.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av.... Bozkurt geldi. Davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7.661.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/13925, Karar No: 2019/3588, Tarih: 22.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13925 E.  ,  2019/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-... mirasçısı ...'ın var ise veraset ilamının yok ise verasete esas olacak şekilde nüfus kayıt tablosunun dosya arasına alınması,

2-Çekişmeli taşınmazın tüm imar planlarına göre durumu sorulmalı, ayrıca çekişmeli yer imar planı sınırları içerisinde ise imara ilişkin evraklar ve çekişmeli yerin hangi tarihte imar sınırları içerisine alındığının ilgili belediyeden sorularak evrakların dosya arasına alınması,

3-Dayanak olarak sunulan Mayıs 1927 tarih ve 4 sayılı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ve geldilerinin (.... olan kısımların tercümesi yaptırılarak) dosya arasına alınması, ayrıca bu tapu kaydının herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği de araştırılarak buna ilişkin evrakların dosya arasına alınması,

4-3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı....Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya içerisine konulması,

Ayrıca dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11118, Karar No: 2017/5159, Tarih: 08.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11118 E.  ,  2017/5159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi

Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dilekçesinde özetle; Müvekkilinin sevk ve idaresindeki 2009 model Ford marka ... plakalı aracın 18/07/2013 tarihinde saat 22:30 sularında ... İli ... İlçesi istikametinden ... İli ... İlçesi istikametine seyir halindeyken aracın arka motor kısmının bir anda alev aldığını, müvekkilinin müdahalelerine rağmen aracın söndürülemediğini ve tamamen yandığını, aracın .... kapsamında genişletilmiş banka kasko ... poliçesi kapsamında sigortalandığını, meydana gelen olayın ... teminatı kapsamında yer aldığını, ... poliçesi başlangıç tarihinin 08/06/2013 bitiş tarihinin 08/06/2014 olduğunu, meydana gelen kaza nedeniyle alacak belirsiz olduğundan fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile 200,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmişir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına TTK. 1421-1430-1434 md.hükümlerine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2917, Karar No: 2023/10529, Tarih: 09.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2917 E.  ,  2023/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/218 Esas, 2022/354 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Trabzon ili, ... ilçesi, Esentepe Mahallesi 599 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

2. Davalılar ... ve ... cevap dilekçesinde özetle; 2942 sayılı Kanun gereğince dava konusu taşınmazın değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2019 tarihli ve 2015/1289 Esas, 2019/356 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2019 tarihli ve 2015/1289 Esas, 2019/356 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile bir kısım davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/4820 Esas, 2019/4498 Karar sayılı kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal metoduna göre değer belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/4820 Esas, 2019/4498 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/4820 Esas, 2019/4498 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; arsa niteliğindeki Trabzon ili, ... ilçesi, Esentepe Mahallesi 599 ada 25 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslama yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir; ancak kamulaştırmadan arta kalan 99,40 m² kısımda kamulaştırma nedeniyle yapılaşma durumunda kısıtlama olup olmadığı ilgili Belediyeden sorulup, imar durumunda bir değişiklik olmadığının tespiti halinde, kalan kısmın geometrik şekli ve yüzölçümü gözetilerek, değer düşüklüğü yönünden değerlendirme yapılabileceği gözetilmeden, eksik inceleme ile kalan kısmın bedeline hükmedilmesi ve dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların değeri belirlenirken, davanın açıldığı yıla ait resmi birim fiyatının tüm yıl boyunca geçerli olduğu ve dava tarihine endekslenmemesi gerektiği düşünülmeden, fazla bedel tespiti doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespitine, fazla yatırılan bedelin davacı idareye iadesine, taşınmazın tescili yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsal incelemesi yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönlerinin tek tek incelenmediğini, emsal incelenmesinin kanuna ve Yargıtay içtihatlarına uygun yapılmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz bedelinin düşük belirlendiğini, emsal incelemesinin yeterli olmadığını, eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ve bozma ilamına uyularak verilen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Mahkemece verilen son karar bozma ilamı ile ortadan kalktığından, tescil yönünden yeniden hüküm kurulması gerektiği halde; bozmadan önce verilen hükmün kesin olduğundan bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması doğru değildir.

Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı ve bir kısım davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; (4) numaralı bendinde yer alan "yönelik kaldırma ilamı öncesi mahkememizin (Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi) 20.06.2019 tarih 2015/1289 Esas ve 2019/356 Karar sayılı ilamı ile hüküm kurulduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,'' ibaresinin hükümden tümüyle çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4383, Karar No: 2013/6931, Tarih: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4383 E.  ,  2013/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan, sanığın imzasını taşıyan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanıp 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında orman içinde açma yapılarak arpa ekilmiş yer görülüp sanığın ekili yere kazma ile arpa ektiğini, ancak kesilen ağaçlar ve çalılarla ilgisi olmadığını beyan ettiğinin yazılı bulunmasına, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun tesbit edilmesine göre köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ile civar taşınmaz sahiplerinin dinlenilerek yerin kimin tarafından açıldığının sorulup açma eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiği belirlenemese bile yeri ekmek suretiyle işgal ve faydalanmada bulunduğu gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11968, Karar No: 2017/6457, Tarih: 01.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11968 E.  ,  2017/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği “11.12.2012” iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında “05.10.2012” olarak yazılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

3- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili ve doğrudan verilen gün para cezalarının paraya çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

4- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanık aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "11.12.2012" olarak düzeltilmesi ve hükümden TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrasının uygulandığı bölümün çıkartılarak yerine "sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-a, 52/2 maddesi uyarınca ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL den hesaplanarak sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 4 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL den hesaplanarak 80 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına", yine TCK.nun 52/4. maddesinin uygulandığı bölümde yer alan "3080 TL adli para cezasının "ibaresinin çıkartılarak yerine "3000 TL ve 80 TL adli para cezalarının" yazılması, TCK.nun 52/4. maddesinin uygulandığı bölümden "hükmün kesinleşme tarihinden itibaren" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5575, Karar No: 2025/1513, Tarih: 05.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5575 E.  ,  2025/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/199 Esas, 2024/501 Karar

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile yeniden esasa girilerek davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay'ın 23.05.1956 tarihli ve 8/9 sayılı İçtihatları Birleştirme kararında da yargılamanın iadesi talebinin müstakil bir dava niteliği taşıdığı, bu sebeple harca tabi olduğu, mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen nihai nitelikteki kararın, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Mahkemece evvelce verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasının HMK'nın geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle, bu durumun yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile davanın reddine dair nihai hükmün 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı açıktır.

Değinilen düzenlemeler karşısında, 03.07.2024 tarihli mahkeme kararı HMK'nın 341 ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 05.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.