muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4708, Karar No: 2011/7441, Tarih: 17.11.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8170, Karar No: 2022/604, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8170 E.  ,  2022/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2016/235 E. - 2018/282 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki dava konusu Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Yenice Mahallesi, 3689 ve 3690 parsel sayılı taşınmazlara emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/421, Karar No: 2016/2359, Tarih: 02.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/421 E.  ,  2016/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı, Şirketlerinin "Gazetecilik" işkoluna girdiğinin tespitinin iptaline, "Habercilik" veya başka bir işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ile dahili davalılardan .... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı....vekili, ... aleyhine açtığı işbu dava ile işkolu tespit kararına konu işyerlerinde yapılan işlerin ağırlıklı olarak televizyon yayıncılığı olduğunu, işyerlerinde çalışan toplam 236 işçiden 71 işçinin Basın İş Kanununa tabi olarak çalıştığını, diğerlerinin İş Kanununa tabi çalıştıklarını, bu nedenle işyerlerinin İşkolları Tüzüğün 23 sıra numaralı “Haberleşme” işkoluna veya mahkemece tespit edilecek başka bir işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının özeti:

Davalı ..., davalının merkez işyerinde çalışan işçilerden 57 sinin basın kartı mensubu olup, haber programları işinde, diğerlerinin ise televizyon yayıncılığı ve büro işlerinde çalıştıklarını, programların bir kısmının başka firmalara yaptırıldığını, dava konusu işyerlerinde ağırlıklı işin gazetecilik olduğunu bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

B) Davalı Cevabının özeti:

Davalı ..., davalının merkez işyerinde çalışan işçilerden 57 sinin basın kartı mensubu olup, haber programları işinde, diğerlerinin ise televizyon yayıncılığı ve büro işlerinde çalıştıklarını, programların bir kısmının başka firmalara yaptırıldığını, dava konusu işyerlerinde ağırlıklı işin gazetecilik olduğunu bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Mahkemenin ilk kararı Dairemizin ... esas ... karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak, “Somut olayda olduğu gibi yapılan yargılama sonunda verilen karar aynı işkolunda faaliyet gösteren diğer sendikaları da ilgilendirdiğinden davaya bu sendikalarında dahil edilmesi gerekir. Davanın sadece... aleyhine yürütülüp sonuçlandırılması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş, tespit kararından etkilenecek işyerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların davaya dahil edilerek göstereceği delillerin ve karşı delillerin toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Dairemizin istikrar kazanan görüşü de bu doğrultudadır. Kabule göre; avukat bilirkişi marifeti ile işyerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yapan hukukçu bilirkişi olmak üzere televizyon yayıncılığı ve haberleşme konularında uzman bilirkişilerinde katılacağı bilirkişi kurulu oluşturularak merkez işyerinde yapılan asıl işin niteliği itibarıyla girdiği iş kolunun belirlenmesi ve....Temsilcilik Bürosu işyerinde yapılan işin merkez işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olup olmadığı da incelenmek suretiyle rapor hazırlatılması ve alınan rapor ile dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk kararın “taraf teşkili ve eksik inceleme” gerekçesi ile bozulması üzerine yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak,. ...nın 15.09.2005 gün ve... sayılı iş kolu tespiti kararının iptaline, davacı şirkette yürütülen asıl iş kolunun İş Kolları Tüzüğünün 23. Sırasında bulunan “Haberleşme” İş Koluna girdiğinin tespitine karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davalı ile dahili davalılardan ... ile ........ vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tespite konu işyerinin hangi işkolunda bulunduğu ve sonucuna göre işkolu tespit kararının iptal edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

İşkolu tespitine ilişkin işlemler kamu düzenine ilişkin olup, buna ilişkin yasal düzenlemeler emredicidir.

E) Temyiz:

Kararı davalı ile dahili davalılardan ... ile ........ vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tespite konu işyerinin hangi işkolunda bulunduğu ve sonucuna göre işkolu tespit kararının iptal edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

İşkolu tespitine ilişkin işlemler kamu düzenine ilişkin olup, buna ilişkin yasal düzenlemeler emredicidir.

6356 sayılı Yasa 07.11.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş ve anılan Yasanın 4.maddesine ekli (1) nolu cetvelde işkolları sayısı 20 olarak belirlenmiş ve 4.madde gereğince Bakanlıkça çıkarılan İşkolları Yönetmeliği 19.12.2012 tarihli ... yayımlanarak yürürlüğe girmiş böylece 2821 sayılı Yasanın 60.maddesi gereğince çıkarılan İşkolları Tüzüğündeki işkolu sayısı 28'den 20'e indirilmiştir.

6356 sayılı Yasanın geçici 6/4.maddesinde bu kanunun yürürlük tarihinden önce başlamış Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerinde ve Toplu İş Uyuşmazlıklarında mülga 2822 sayılı Kanun ve bu Kanuna dayalı Tüzük ve Yönetmeliklere göre sonuçlandırılacağı konusunda bir düzenleme yapıldığı halde işkolunun tespiti ile ilgili uyuşmazlıklarda 2821 sayılı Yasanın ve bu Kanuna dayalı Tüzüğün uygulanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

İşkolu tespiti ile ilgili işlemler teknik anlamda Toplu İş Uyuşmazlığı olmadığından 6356 sayılı Yasanın Geçici 6/4.maddesinin kıyas ve yorumu ile işkolları ile ilgili uyuşmazlıklarda 2821 sayılı Yasa hükümlerinin ve buna bağlı olarak İşkolu Tüzüğü’nün uygulanacağının kabulü de mümkün değildir.

6356 sayılı Yasanın geçici 1.maddesinde Sendikaların faaliyet göstereceği İşkolunu bu Kanunun 4/3.maddesinde belirtilen yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir ay içerisinde yönetim kurulu kararı ile belirleyecekleri bildirilmekle Sendikaların 19.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren İşkolları Yönetmeliğinde örgütlendikleri iş yerlerinin girdiği işkoluna uyarlamaları sağlanmış, İşkolları Yönetmeliğinin 4/3.maddesinde de 10.11.1983 tarihli İşkolları Tüzüğüne göre belirlenmiş olan iş yerlerinin işkolunun en son yetki belgesi olan sendikanın kurulu bulunduğu işkolundan sayılacağı bildirilmek suretiyle eski Tüzüğe göre işkolu belirlenmiş iş yerinin işkolunu; 6356 sayılı Yasanın geçici 1.maddesine göre kendisini İşkolları Yönetmeliğine uyarlayan en son yetki belgesi alan Sendikanın işkoluna uyarlaması sağlanmıştır.

Böylece gerek sendikalar gerekse yetki belgesi aldıkları iş yerlerinin yönetmeliğe uyarlaması sağlanmakla İşkolları Yönetmeliğinin yürürlüğe girer girmez uygulanması ile doğabilecek sakıncalar giderilmiştir.

Böylece gerek sendikalar gerekse yetki belgesi aldıkları iş yerlerinin yönetmeliğe uyarlaması sağlanmakla İşkolları Yönetmeliğinin yürürlüğe girer girmez uygulanması ile doğabilecek sakıncalar giderilmiştir.

Birçok Yargıtay kararında da açıkça vurguladığı üzere bu tür yeni yasaların ünlü hukukçu Roubier'in açıkladığı üzere yürürlüğe girmeleri ile görülmekte olan tüm uyuşmazlıklara uygulanması gerektiği başka bir anlatımla yeni yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal tesirini göstereceği ve tamamlanmamış tüm hukuki işlemlere uygulanacağı tartışmasızdır. Bu gibi durumlarda kanunların geriye yürümesinin değil, zaman içerisindeki ani etkileri söz konusu olmaktadır. Esasen HUMK'nun 578.maddesi nedeniyle Yargıtay'ın 07.12.1964 günlü Tevhidi İçtihadı ile Hukuk Genel Kurulunun 09.03.1988 gün ... Esas, ... Karar sayılı kararında da bu görüşe yer verilmiştir.

Uyuşmazlığa konu bu olayda hukuksal ve maddi alanda etkisini göstermiş hukuk kuralları uyarınca tamamlanmış ve sonuçlarını doğurmuş bir kazanılmış hak söz konusu değildir. “İşkolu Tespitine” ilişkinin işlemlerin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle ihtilafa uygulanması gerekmektedir.

Aksinin kabulü 6356 sayılı Kanunun geçici 1.maddesine göre faaliyet göstereceği işkolunu İşkolları Yönetmeliğinin yürürlüğe girdiği 19.12.2012 tarihinden itibaren bir ay içinde yönetim kurulu kararı ile belirleyip İşkolları Yönetmeliğindeki yirmi işkolundan birini seçen sendikalar ile en son yetki belgesi alan sendikanın kurulu bulunduğu işkolundan sayılan iş yerleri açısından kaos yaratacaktır. İşkolu Yönetmeliği yürürlüğe girene kadar işkolu mahkeme kararı ile belirlenmemiş olan iş yerleri açısından da İşkolları Yönetmeliğinin uygulanacağı izahtan varestedir.

Bu hukuki olgu ve tespitler karşısında İşkolları Yönetmeliğinin görülmekte olan tüm “İşkolu Tespiti” davalarında uygulanacağının kabulü gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta; . ...’nca davacı şirket işyerlerinde yapılan incelemede; şirketin Levent/İSTANBUL’da faaliyet gösteren merkez işyerinde yapılan işlerin  ağırlıklı olarak gazetecilik olduğu,...’da   faaliyette bulunan ...Temsilcilik bürosu işyerinde yapılan asıl işin haber ve görüntü toplayıp, şirket merkezindeki haber birimine ulaştırmak olduğu, bu nedenle   işyerlerinde  yapılan işlerin niteliği itibariyle, İşkolları Tüzüğü’nün 27 sıra numaralı "Gazetecilik" işkolunda yer aldığı tespit edilmiştir.

Davacının iddiası işyerinin İşkolları Tüzüğü’nün 23 sıra numaralı “Haberleşme” işkoluna girdiği yönündedir.

Davacının iddiası işyerinin İşkolları Tüzüğü’nün 23 sıra numaralı “Haberleşme” işkoluna girdiği yönündedir.

Mahkemece, her davanın açıldığı tarihteki Kanun hükümleri dikkate alınarak hüküm kurulması yönündeki genel kaide gereği, dava konusu işyerlerinin faaliyet alanlarının ve dahil oldukları işkolunun, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 2821 Sendikalar Kanunu ve İşkolları Tüzüğü hükümleri dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmiş ve buna göre Bakanlık’ın dava konusu iş yerinin, İşkolları Tüzüğünün 27 sıra numaralı "Gazetecilik" işkoluna girdiğine dair tespitinin iptali ile İşkolları Tüzüğü’nün 23 sıra numaralı “Haberleşme” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmiş ise de, yukarıda belirtilen nedenlerle, 19.12.2012 den itibaren yürürlüğe giren İşkolları Yönetmeliğinin görülmekte olan tüm “işkolu tespiti” davalarında uygulanacağının kabulü gerekmektedir.

Dosya içeriğine ve dava sırasında yürürlüğe giren İşkollları Yönetmeliği ve alt sınıfları dikkate alındığında, davalının faaliyet alanı olan televizyon programcılığı ve yayıncılığı faaliyetleri açıkça (08)sırada belirtilen Basın, Yayın Ve Gazetecilik olan işkoluna girdiği açıktır.

Bu nedenle, Bakanlığın 21.09.2005 tarihli 25943 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan 2005/45 sayılı İşkolu Tespitinin iptaline karar verilen Mahkeme hükmünde, İşkolu Yönetmeliği’ne göre karar verilmesi gerekirken İşkolları Tüzüğü uyarınca işyerinin İşkolları Tüzüğü’nün 23 sıra numaralı “Haberleşme” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesi yerinde olmayıp, dava konusu işyerinin İşkolları Yönetmeliğinin 08 sıra numarasında sayılan “Basın, Yayın ve Gazetecilik” işkoluna girdiği belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde kamu düzenine ilişkin bu husus resen nazara alınmalı ve mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmalı, dava konusu işyerinde yapılan işin İşkolları Yönetmeliğinin 08 sıra numarasında sayılan “Basın, Yayın ve Gazetecilik" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle:

1-....İş Mahkemesinin 17.02.2015 gün ve ... E.-... K. sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- ... işyerlerinde yapılan işlerin İşkolları Tüzüğü’nün 27 sıra numaralı “Gazetecilik” işkoluna girdiğine dair 21.09.2005 tarihli 25943 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan... karar nolu Bakanlık işkolu tespit kararının iptaline,

3- .... işyerlerinde yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 08 sıra numaralı “Basın Yayın ve Gazetecilik” işkoluna girdiğinin tespitine,

4-Bakanlık harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan 24.40 TL harcın diğer davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan harç dışındaki toplam 760.12 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

6-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.800,00 TL. avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Bakanlık harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan 24.40 TL harcın diğer davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan harç dışındaki toplam 760.12 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

6-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.800,00 TL. avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde dahili davalılara temyiz edene iadesine 02.02.2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12162, Karar No: 2015/8715, Tarih: 30.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/12162 E.  ,  2015/8715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6851, Karar No: 2007/9796, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6851 E.  ,  2007/9796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yere elatmanın önlenmesi ve eski hale iade, karşı davada muarazanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, anataşınmazın ortak yerlerinden olan çatıya el atmanın önlenmesi ile eski hale getirilmesi, karşı dava ise, asıl davanın konusu olan yerin çatıya dönüştürülmesi gerektiğine karar verilmesi istemini içermekte olup mahkemece asıl davanın -kanıtlanamadığı gerekçesiyle- reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere, özellikle bilirkişi raporuna göre; davaya konu edilen yer kat mülkiyetli anagayrimenkulün ortak yerlerinden olan çatı arası boşluğu olup, davalı-karşı davacı tarafından bu boşluğa el atılarak onaylı mimari projesinde mevcut olmayan bir bölüm yapılmıştır. Bu bölümün salt davalı-karşı davacı tarafından kullanılmakta olduğu ve diğer kat maliklerinin kullanmasının engellendiği, davacı tarafından çıkartılan uyuşmazlık üzerine davalı-karşı davacının Kaymakamlığa başvurarak 3091 Sayılı Yasa hükümlerine dayalı olarak bu bölümün kendisine teslimini sağladığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile davalı-karşı davacı tarafından Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesi hükmüne aykırı olarak gerçekleştirilen ortak yere el atma eylemine son verilmesine ve eski hale getirilmesine, karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda yer alan ve davaya konu edilen bölümün yüksekliğinin az olmasından dolayı içinde rahat hareket edilememesi, işlevinden dolayı faydalı olması ve anagayrimenkule faydalı bulunması gibi nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.