muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17815, Karar No: 2021/18858, Tarih: 09.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17815 E.  ,  2021/18858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19/06/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 23/08/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, müştekinin sokak üzerinde park halinde bulunan motosikletini gündüz vakti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01/02/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8191, Karar No: 2018/3536, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8191 E.  ,  2018/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile diğer atılı suçtan mahkumiyetine, sanık ...'ın müsnet suçlardan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık ... müdafiin katılmadığı anlaşılmakla incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Bozma sonrası katılan Bakanlığa duruşma günleri bildirilmeden yokluğunda hükümler kurulması suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,

24.11.2016 günlü duruşma tutanağında zabıt katibinin ve 08.09.2016 tarihli duruşma tutanağında ise mahkeme başkanının ıslak imzaları olmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre anılan tutanakların elektronik imza ile de imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi,

5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlâkın kesin olarak gerekli kıldığı hallerde 182/2. maddesi uyarınca duruşma kapalı yapılsa dahi aynı Kanunun 182/3. maddesine göre hükmün açık duruşmada açıklanmasının zorunlu olduğu, 08.09.2016 tarihli duruşmada genel ahlaka aykırı durum nedeniyle duruşmanın kapalı yapılmasına karar verildiği ve kapalı yapılan karar duruşmasında da taraflardan sözleri sorulduktan sonra kapalılığın kaldırıldığına dair bir karar alınmaksızın açık yargılamaya son verildiği belirtilerek CMK'nın 221/1.b maddesinde yer alan duruşma tutanağında yargılama usulünün bütün temel kurallarına uyulduğunu belirten unsurların gösterilmesi gerektiği yönündeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde hükmün açık oturumda mı yoksa kapalı oturumda mı açıklandığı hususunun şüphede bırakılması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1466, Karar No: 2017/363, Tarih: 19.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1466 E.  ,  2017/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların taşınmazın malikleri . mirasçıları olduklarını, murislere ait taşınmazda 01/10/1998 günlü sözleşme ile davalının kiracı olduğunu, aylık 1.050,00 TL kira bedeli ödediğini ancak emsallerin çok altında kaldığını, kira bedelinin arttırımı yönünde yapılan görüşmelerden sonuç alınamadığını, kira aktinde yeni dönem kirası belirlenirken artış yapılacağı hususunda düzenleme bulunduğunu beyanla 01/10/2011 tarihinde itibaren aylık kiranın 1.750,00 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesiyle, davalının taşınmazda uzun yıllardır kiracı olduğunu, her kira döneminde aylık kira bedelinin . oranında asgari %10 arttırıldığını, davacılar tarafından kira dönemi başında artış isteği yapılmadığını, istenilen miktarın yüksek olduğunu, eğer kira dönemi başında böyle bir talep davalıya ulaşsa idi kiralananın tahliye edilebileceğini beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dava açılış tarihi itibariyle ait olduğu kira dönemi nedeniyle 01.10.2012 tarihinden geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin brüt 1.600 TL olarak tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiş,hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

./..

-2-

2-TBK.nın 345.maddesinde; “Kira bedelinin belirlenmesine ilişkin dava her zaman açılabilir. Ancak, bu dava, yeni dönemin başlangıcından en geç otuz gün önceki bir tarihte açıldığı ya da kiraya veren tarafından bu süre içinde kira bedelinin artırılacağına ilişkin olarak kiracıya yazılı bildirimde bulunulmuş olması koşuluyla, izleyen yeni kira dönemi sonuna kadar açıldığı takdirde, mahkemece belirlenecek kira bedeli, bu yeni kira döneminin başlangıcından itibaren kiracıyı bağlar.

Sözleşmede yeni kira döneminde kira bedelinin artırılacağına ilişkin bir hüküm varsa, yeni kira döneminin sonuna kadar açılacak davada mahkemece belirlenecek kira bedeli de, bu yeni dönemin başlangıcından itibaren geçerli olur.” hükmüne yer verilmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, TBK.nın 345.maddesi bu tarihten sonra açılacak kira bedelinin tespiti istemlerinde uygulanır.

Sözleşmede yeni kira döneminde kira bedelinin artırılacağına ilişkin bir hüküm varsa, yeni kira döneminin sonuna kadar açılacak davada mahkemece belirlenecek kira bedeli de, bu yeni dönemin başlangıcından itibaren geçerli olur.” hükmüne yer verilmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, TBK.nın 345.maddesi bu tarihten sonra açılacak kira bedelinin tespiti istemlerinde uygulanır.

Olayımıza gelince; Taraflar arasında 01.10.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde artış şartı bulunduğu kabul edildiği halde 07.06.2012 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesi ile bir sonraki dönem olan 01.10.2012 tarihinden itibaren kira bedelinin tespitine karar verilmesi doğru değildir. Bu itibarla, mahkemece 01.10.2011 tarihinden itibaren rayiç kira bedelinin yöntemine uygun şekilde belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7408, Karar No: 2015/6188, Tarih: 07.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7408 E.  ,  2015/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6853, Karar No: 2022/15863, Tarih: 03.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6853 E.  ,  2022/15863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 19/11/2017 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11/04/2022 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7237, Karar No: 2013/221, Tarih: 08.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7237 E.  ,  2013/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, katılan ve şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır. Bu açıklamalar ışığında, katılanın huzurunda, vekilinin yokluğunda verilen kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren başlayacağı belirtilerek katılan yanıltıldığından, katılan adına vekilinin yaptığı 03.09.2009 tarihli temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilmiş; tebliğnamedeki süresinde olmadığı düşüncesiyle katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vekilleri tarafından sunulan 11.11.2008 hakim havale tarihli dilekçeyle katılma isteminde bulunmalarına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçilerin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz haklarının bulunduğu, ölenin eşi ve çocukları olmaları nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradelerini ortaya koyan şikayetçilerin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına, katılanlar vekilinin tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olmasına ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2907, Karar No: 2024/5716, Tarih: 16.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2907 E.  ,  2024/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/259 E., 2024/437 K.

KARAR : Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/314 E., 2023/421 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kadastro öncesi nedene dayalı miras payına yönelik açılan tapu iptal ve tescil; olmadığı takdirde tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili dava dilekçesi ile; kök muris ... ve ...'a ait tapuda Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3, sayfa 116, sıra 39'da kayıtlı 944 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3, sayfa 116, sıra 42'de kayıtlı 80 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3 sayfa 115, sıra 37'de kayıtlı 472 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3, sayfa 116, sıra 44'te kayıtlı 472 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3, sayfa 116, sıra 43'te kayıtlı 472 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3 sayfa 116, sıra 45'te kayıtlı 472 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3 sayfa 116, sıra 41'de kayıtlı 472 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3 sayfa 116, sıra 38'de kayıtlı 472 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin, Mayıs 1328 daimi defter numarası 3, cilt 3 sayfa 116, sıra 40'ta kayıtlı 472 dönüm atik tarlanın ¼ hissesinin davacılar hissesi oranında tapuya tesciline, bu talebin reddi halinde uygulanmayan hisseleri karşılığında davacıların uğramış olduğu müsbet zarar sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 08.05.2013 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazların Batman ili, Alkan köyü, 14 ve 33 numaralı parseller olduğunu beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davacı vekili 08.05.2013 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazların Batman ili, Alkan köyü, 14 ve 33 numaralı parseller olduğunu beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreye uğradığını, davacının dava konusu taşınmazın miras yoluyla intikal ettiği iddiasına dayanmasına göre tek başına dava açamayacağından usule ilişkin itirazlarının öncelikle dikkate alınarak itirazları doğrultusunda davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesini, bu taleplerinin yerinde görülmemesi durumunda haksız ve usule aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.2018 tarihli 2012/564 Esas, 2018/357 Karar sayılı ilamıyla davacının murisi adına kayıtlı taşınmazın yolsuz tescil ile davalı Hazine adına tescil edildiği iddiasına dayalı olarak kendi payına hasren tek başına dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarih 2019/109 Esas, 2019/586 Karar sayılı kararıyla; murisin terekesine göre üçüncü kişi konumunda olan kişiler aleyhine miras payı oranında açılan tapu iptali ve tescil davasının, tereke adına açılmış bir dava bulunmadığından diğer mirasçıların muvafakatinin alınması, diğer mirasçılar adına dava açılıp birleştirilmesi ya da terekeye temsilci atanması suretiyle devam edilerek görülmesinin mümkün olmadığı, davanın bu nedenle aktif husumet yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu, davacının tapu iptali ve tescile yönelik asli talebinin bu gerekçeyle usulden reddine karar verilmesi gerektiğine göre tazminata yönelik fer'i talebinin de değerlendirilmesinin bu aşamada mümkün bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.02.2022 tarih 2021/3715 Esas 2022/834 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin asıl dava (2012/564 Esas 2018/357 Karar sayılı) yönünden yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına; birleştirilen 2018/135 Esas, 2018/300 Karar sayılı dava yönünden yapılan incelemede ise davacı vekili tarafından istinaf edildiği halde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu dosya yönünden bir inceleme yapılmadığı anlaşıldığından birleştirilen dosya yönünden istinaf incelemesi yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 17.05.2023 tarihli 2022/1493 Esas, 2023/485 Karar sayılı kararı ile; dava dosyasının İlk Derece Mahkemesince birleştirilen 2018/135 Esas sayılı dava dosyası yönünden bir karar verilmek üzere Yerel Mahkeme olan Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/314 Esas 2023/421 sayılı kararı ile davacıların terekeye göre üçüncü kişi konumunda olan davalıya karşı kendi hisseleri nispetinde dava açmaları ve terekenin elbirliği mülkiyetine tabi olması nedeniyle; birleştirilen Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/135 Esas sayılı dava dosyası yönünden davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; veraset ilamına göre kök murisin davacılar dışında başka mirasçıları da olduğu, murisin terekesine göre üçüncü kişi konumunda olan kişiler aleyhine miras payı oranında açılan tapu iptali ve tescil davasının, tereke adına açılmış bir dava bulunmadığından diğer mirasçıların muvafakatının alınması, diğer mirasçılar adına dava açılıp birleştirilmesi ya da terekeye temsilci atanması suretiyle devam edilerek görülmesinin mümkün olmadığı, bu bakımdan asıl davada olduğu gibi birleştirilen dava yönünden de aynı gerekçe ile davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın aktif husumetten reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, diğer mirasçıların muvafakatının alınması veya terekeye temsilci atanması için kendilerine süre verilmesi gerektiğini öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı miras payına yönelik açılan tapu iptal ve tescil; olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 640, 701 ve 702. maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Çekişmeli 33 parsel sayılı taşınmaz hükmen 27.10.1967 tarihinde Hazine adına, 14 parsel sayılı taşınmaz ise hükmen 23.11.1981 tarihinde Hazine adına tescil edilmiştir. Asıl dava 16.11.2012, birleştirilen dava ise 06.03.2018 tarihinde 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmıştır.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Çekişmeli 33 parsel sayılı taşınmaz hükmen 27.10.1967 tarihinde Hazine adına, 14 parsel sayılı taşınmaz ise hükmen 23.11.1981 tarihinde Hazine adına tescil edilmiştir. Asıl dava 16.11.2012, birleştirilen dava ise 06.03.2018 tarihinde 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davaya konu 33 parsel sayılı taşınmazın hükmen 27.10.1967 tarihinde, 14 parsel sayılı taşınmazın ise hükmen 23.11.1981 tarihinde Hazine adına tescil edildiği, eldeki asıl ve birleştirilen davaların hak düşürücü süreye uğradığı ve bu gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine dair kararın, sonucu itibariyle doğru olmasına göre verilen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.