muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9425, Karar No: 2022/3619, Tarih: 01.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9425 E.  ,  2022/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminata ilişkin tahkim yargılamasında Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 25/04/2022 tarihli kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 04/07/2011 tarihinde davalıya sigortalı aracın tek taraflı trafik kazası neticesinde aracın sürücüsü olan davacıların desteklerini kazada hayatını kaybettiğini, kazanın oluşumunda desteklerinin kusuru olduğunu, destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak üzere davacı ... için 40.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL maddi tazminat talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile talebini davacı ... için 117.057,50 TL, ... için 32.465,41 TL, ... için 14.029,71 TL 'ye yükseltmişlerdir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvuru sahibi taleplerinin kabulü ile ... 117.057,50 TL, kızı ... 32.465,41 TL, oğlu ... 14.029,71 TL, oğlu ... için 9.486,82 TL destekten yoksun kalma tazminatının 19/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12. maddesi gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir. Bu sebeple davacılar ..., ... ve ... yönünden verilen kararlar, miktarı itibariyle ayrı ayrı kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin ..., ... ve ... yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin davacı ... yönünden verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2.a)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.b)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun tazminatı istemine ilişkindir.

2-Davalı vekilinin davacı ... yönünden verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2.a)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.b)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun tazminatı istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; kazayla ilgili ifadelerde davacının desteği ... A.Ş. bünyesinde liman ve tahmin ve tahliye işi yaptığı, görevli olarak İskenderun Payas arasında gelip gittiğini, vardiyasında aracı kendisi kullandığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafça davacıya SGK Başkanlığı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından gerekli araştırma yapılmadan itirazı reddedilmiştir.

Somut olayda; kazayla ilgili ifadelerde davacının desteği ... A.Ş. bünyesinde liman ve tahmin ve tahliye işi yaptığı, görevli olarak İskenderun Payas arasında gelip gittiğini, vardiyasında aracı kendisi kullandığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafça davacıya SGK Başkanlığı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından gerekli araştırma yapılmadan itirazı reddedilmiştir.

Bu durumda; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kazadaki kalıcı maluliyeti nedeniyle davacıya iş göremezliğine ilişkin gelir bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı ve rücu istemli dava açılıp açılmadığı; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarının sorulması; bağlanan gelir rücuya tabi ise 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü değerlendirilerek tazminatın belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

2.c) Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir. Sigortacılık

Kanunu'nun 30/17. ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddeleri uyarınca, tarafların vekille temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekalet ücretinin her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olduğu öngörülmüştür. Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için ilgili mevzuat göz önüne alınarak hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında belirlenmesi, sözonusu miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması hâlinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, davacılar ..., ... ve ... yönünden temyiz dilekçesinin İtiraz Hakem Heyeti kararının kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2a) (2b) ve (2c) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ... yönünden temyiz itirazının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1294, Karar No: 2019/4362, Tarih: 16.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/1294 E.  ,  2019/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından üçüncü şahıs ... Madeni Eşya San. Koll. Şti. ile davacı hakkında 15.12.2008 vade tarihli 42.000 TL bedelli, 30.12.2008 vade tarihli 40.000 TL bedelli senetler nedeniyle icra takibi başlatıldığını, takip konusu senet asıllarında davacının imzası taklit edilerek tahrifat yapıldığını, takip konusu senetlerin davalı ile üçüncü şahıs ... Madeni Eşya San. Koll. Şti. arasında 08.11.2008 tarihli protokole istinaden davalıda bulunan 3 adet çeke karşılık düzenlendiğini çeklerin bedelinin ödenip senetlerin bedelsiz kalmasına rağmen davalının bu senetleri iade etmeyip takibe koyduğunu ileri sürerek senetlere dayanan herhangi bir borcun bulunmadığının tespiti ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senetlerde tahrifat yapıldığı iddiasının kabul edilemeyeceğini, söz konusu senetlerin davacı tarafından imzalandığını, yapılacak incelemede bu hususun ortaya çıkacağını, protokole konu çeklerin bedellerinin ödenmeden keşideciye teslim edildiğini, söz konusu çekin ödendiğinin düşünülmesi halinde dahi bu çeklere dayalı senetlerin geçersiz olduğunun iddia edilemeyeceğini savunarak davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, senetlerde tahrifat yapıldığı iddiasının kabul edilemeyeceğini, söz konusu senetlerin davacı tarafından imzalandığını, yapılacak incelemede bu hususun ortaya çıkacağını, protokole konu çeklerin bedellerinin ödenmeden keşideciye teslim edildiğini, söz konusu çekin ödendiğinin düşünülmesi halinde dahi bu çeklere dayalı senetlerin geçersiz olduğunun iddia edilemeyeceğini savunarak davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece grafolog bilirkişisinin davaya konu senetlerdeki borçlu imzasının davacının eli ürünü olduğunu belirlediği, taraf defterlerini inceleyen bilirkişilerin ise davacının ve davalının defterlerinde senetlere ilişkin kayıt bulunmadığını, ancak davalının defterlerine göre davacıdan 18.054 TL alacaklı olduğunun gözüktüğü, bu miktarın faiziyle birlikte davalının icra takibinde talep ettiği miktardan mahsup edilmesi sonucunda davacının davalıya 65.501,52 TL borçlu olmadığının görüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının icra takibinden dolayı davalıya 65.501,52 TL borçlu olmadığının tespitine, bu miktarın %40'ı oranında kötüniyet tazminatının davalıdan, reddedilen 18.423,66 TL'nin %40'ı oranında icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.05.2014 tarih 2014/5409 Esas 2014/9151 Karar sayılı ilamıyla bilirkişi incelemesinde karşılaştırmaya esas alınan davaya konu bonoların tanzim tarihlerinden önceki tarihli belgenin fotokopi olduğu, imza incelemesine esas alınamayacağı, davacının, senetlerin tanzim tarihlerinden önceki tarihlerde yetkili merciler önünde attığı imza örnekleri getirtilerek ve ayrıca mahkeme huzurunda da imza örnekleri alınarak, uzman bilirkişi kurulundan senetlerdeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda rapor alınıp, varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi, diğer taraftan mahkemenin kabulüne göre de İİK'nun 72/4 maddesi uyarınca davalı alacaklı lehine tazminata hükmedilebilmesi için ihtiyati tedbir yoluyla takibin durdurulmasına karar verilmesi gerektiği ve tedbir kararının uygulanması sonucunda alacaklının alacağına geç ulaşmasından dolayı zarara uğraması gerektiği halde davalı lehine tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu neticesinde, grafolog bilirkişisinin davaya konu senetlerdeki borçlu imzasının davacının eli ürünü olduğunu belirlediği, senet üzerindeki malen kaydı nazara alınarak taraflar arasındaki temel ilişkiye girilerek bozma öncesi yapılan irdelemede, davalı ...'ın ticari kayıtlarında dava konusu senetlere ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığı belirlenmekle beraber sadece davacıdan 18.054 TL tutarlı fatura alacak kaydının bulunduğu, aşkın kısmına ilişkin herhangi bir fatura ya da alacağa ilişkin belge kayıtlı olmadığı, bu durumda davalı aleyhine olarak alacağın sadece bu temel ilişki kapsamında 18.054,00 TL asıl ve 369,69 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.423,66 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davacının takibin 65.501,52 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti ile bu miktarın % 40'ı oranında 26.200,60 TL kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,bozma ilamı doğrultusunda davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş,hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kambiyo senetlerine özgü takibe karşı borçlu tarafından açılmış takip dayanağı bonolarda kendisine atfen atılan imzaların kendi el ürünü olmadığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır.

Mahkemece, dairemizce grafoloji bilirkişi incelemesine yönelik bozmaya uyularak bozmada gösterilen yöntemle alınan 30.05.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, söz konusu borçlu imzalarının kuvvetle muhtemel ...'ya ait olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu bilirkişi raporu benimsenmiştir. Dairemiz uygulamalarına göre kuvvetli de olsa ihtimale dayalı sonuç bildiren raporlar borçluyu bağlamaz.Ancak mahkemenin bu raporu gerekçeli kararında borçlu imzalarının davacıya ait olduğu şeklinde değerlendirmesine karşılık davacı tarafın bu hususu temyiz konusu yapmadığından bu husus davacı yararına kazanılmış hak oluşturmuştur. Ayrıca mahkemece bu senetlerde malen kaydının bulunması ve senetlerin davalı defterinde bulunmaması nedeniyle davalının bu senetlere dayalı alacak talebinde bulunmayacağı kabul edilmiş ve davalının sadece kendi defterindeki alacak kaydı kadar davacıdan alacaklı olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Davalının lehtarı olduğu bonoların davalı defterinde kayıtlı olmaması bu bonoların hukuki kıymetini ortadan kaldırmaz. Ayrıca menfi tespit davası bir icra takibine karşı açıldığı için takip talebiyle sıkı sıkıya bağlıdır. Mahkemece davalı alacaklının takip konusu yapmadığı cari hesap alacağının iş bu davada değerlendirilmesi de doğru olmamıştır. Bu nedenlerle mahkemenin hukuki nedenlere dayanmayan yazılı şekilde verdiği hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda anlatılan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3538, Karar No: 2022/5384, Tarih: 06.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3538 E.  ,  2022/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, babalığın tespitine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu’nun 301. maddesinde; “Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda dava çocuk adına anne tarafından açılmış olup, dava, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbar edilmeden karar verilmiştir. Babalık davasının Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbarı zorunlu bulunduğu hâlde (TMK 301/son) Cumhuriyet Başsavcılığı ve Hazineye dava ihbar olunmadan, yargılamaya devamla işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Açıklanan nedenle kararın münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.06.06.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6438, Karar No: 2012/10510, Tarih: 05.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/6438 E.  ,  2012/10510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-... 3-...Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. 4-... aralarındaki dava hakkında Bursa 4. İş Mahkemesi'nden verilen 15.12.2010 günlü ve 1012/912 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

1-Gıyabi hükmün, aleyhine dava açılarak hüküm kurulan davalılardan ...'nin "Sanayi Bölgesi, No:.., Kestel/Bursa" adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükmüne göre tebliğ edildiği, ancak dava dilekçesinin tebliğine dair evrakın arka yüzüne bakıldığında; tebligin "Doğanbey Mah., ...İş Merkezi, Kat:8, No:..., Bursa" adresine yapıldığı, öte yandan; davalı şirketin vekilliğinden çekilen Av. ...'ın vermiş olduğu 05.08.2005 havale tarihli vekillikten istifa konulu dilekçede ve davacı Kurum vekili tarafından verilen 25.09.2006 havale tarihli adres bildirim dilekçesinde, davalı şirketin adresi dava dilekçesinin tebliğ edildiği adres olan "Doğanbey Mah., ... İş Merkezi, Kat:8, No:..., Bursa" olarak gösterildiği ve vekillikten çekilme dilekçesinin de belirtilen bu adrese usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, giyabi hükmün, daha önce tebliğ yapılmayan "Sanayi Bölgesi, No:..., Kestel/Bursa" adresine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükmüne göre tebliği isabetsizdir.

O halde, Mahkemece yapılacak iş, giyabi hükmün, "Doğanbey Mah., ... İş Merkezi, Kat: 8, No:..., Bursa" adresine tebliği, şayet bu adrese tebliğ yapılamaz ise, davalı şirketin Ticaret Sicilinde kayıtlı adresine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra,

2-Dosyada yer alan peşin sermaye değerli gelir tablosuna bakıldığında; özellikle sosyal yardım zammına ilişkin miktarın okunaklı olmadığı görülmekle; ilk peşin sermaye değerli gelir ile sosyal yardım zammına ilişkin miktarların tereddüt arzetmeyecek şekilde okunaklı halinin Kurumdan getirtilerek,

3-Bursa 4.İş Mahkemesi'nin 05.05.2011 tarih, 2006/1254 Esas ve 2011/266 Karar sayılı tazminat davasında alınan ve iş bu davada hükme esas alındığı belirtilen 05.08.2010 tarihli ek bilirkişi raporunun da celbi ile, dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6694, Karar No: 2015/10216, Tarih: 20.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6694 E.  ,  2015/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan takipte, borçlunun, ...'nde bulunan 520, 521 ve 835 parsel sayılı taşınmazların ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ihalenin usul ve yasaya uygun yapıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Satış kararı tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 129. maddesinde, arttırma bedelinin, malın tahmin edilen kıymetinin yüzde ellisini bulması ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar o malla temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paraların paylaştırılması masraflarını aşması gerektiği düzenlemesi yer almaktadır. Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekte, satış talebinden ihale tarihine kadarki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir. Satışı istenen taşınmazın kıymetinin takdiri hakkındaki İİK’nun 128. maddesi paraya çevirme başlığını taşıyan III. bölümde bulunmaktadır. Bu nedenle taşınmazın kıymetinin belirlenmesi için yapılan keşif ve bilirkişi masraflarının da tıpkı ilan giderleri gibi paraya çevirme masrafı olarak kabulü gerekir.

Somut olayda, ihale konusu taşınmazlardan 521 parsel sayılı olanının birinci ihale günü satıldığı ve 25.600,00 TL olan satış bedelinin, 48.400,00 TL tahmini değerin yüzde ellisi olan 24.200,00 TL'ye, gazete ilanı için sarf edilen gider olan 3.039,57 TL, 445,00 TL kıymet taktiri gideri ve 88,00 TL tebligat gideri olan toplam 3.572,57 TL'nin satışı yapılan üç taşınmazın muhammen bedellerine oranlanması suretiyle 521 parsel sayılı taşınmaza düşen 2.691,66 TL'nin eklenmesi halinde oluşan miktarı karşılamadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, 520 ve 835 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin ihalenin feshi isteminin reddi kararı yerinde olmakla birlikte, İİK'nun 129. maddesi koşulları oluşmadığından ve bu husus re’sen gözetilerek 521 parsel sayılı taşınmaz yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, 520 ve 835 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin ihalenin feshi isteminin reddi kararı yerinde olmakla birlikte, İİK'nun 129. maddesi koşulları oluşmadığından ve bu husus re’sen gözetilerek 521 parsel sayılı taşınmaz yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen 520 ve 835 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.