muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/836, Karar No: 2018/2689, Tarih: 12.04.2018

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/05/2013 tarihi öncesi, 03.08.2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 03.08.2010 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 29/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın davacı temyizi doğrultusunda bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2008/10544, Karar No: 2009/3344, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10544 E.  ,  2009/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ... ... vekili avukat ... ... gelmiş, diğer davalı ve davacı tarafından gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27.11.1996 tarihinde belindeki ağrılar nedeniyle davalı ... ... ...’e ait muayenehaneye gittiğini, davalı doktorun bel fıtığı teşhisi ile ameliyat olması gerektiğini bildirdiğini, 28.11.1996 tarihinde diğer davalı şirkete ait hastanede ameliyat olduğunu, ancak L4 L5 omurlarında bel fıtığı olduğu halde davalı doktorun hatayla L3 L4 omurlarının arasını açtığını, bel fıtığı tedavisi yapılmadığı gibi açılan omurlar arasındaki sinirlerin de tahrip olup, dayanılmaz ağrılara neden olduğunu, 3.1.1997, 17.7.1997 ve 28.7.1997 tarihli raporlarla davalıların yanlış ameliyat yapıldığını kabul ettiklerini, açılan ceza davasında alınan adli tıp raporlarıyla da davalı doktorun kusurlu olduğunun sabit olduğunu, nitekim Türk Tabibler Birliği ... Kurulu tarafından da aynı olaydan dolayı davalı doktora bir ay meslekten men cezası verildiğini, verilen tahribatın düzeltilmesinin ve ağrılarının dindirilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, uğramış olduğu maddi ve manevi zararlar nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 25.000.0000.000 TL maddi, 75.000.000.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ... ..., talebin zamanaşımına uğradığını, yanlış ameliyatın söz konusu olmadığını savunarak, davanın gerek zamanaşımı, gerekse esastan reddini dilemiş, diğer davalı şirket ise, davalı doktorun hastanede çalışan bir doktor olmaması nedeniyle istihdam eden sıfatıyla sorumlu olmadıklarını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

2008/10544-2009/3344

Mahkemece, Adli Tıp Raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı doktorun olayda kusurlu olduğu kabul edilerek, ıslah da dikkate alınmak suretiyle 38.623,67 YTL maddi, 35.000,00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

2008/10544-2009/3344

Mahkemece, Adli Tıp Raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı doktorun olayda kusurlu olduğu kabul edilerek, ıslah da dikkate alınmak suretiyle 38.623,67 YTL maddi, 35.000,00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, davacının 22.6.2007 tarihli ıslah dilekçesine karşı davalı şirket vekili tarafından 17.10.2007 tarihli celsede “Biz de ıslah dilekçesini kabul etmiyoruz. Önceki beyanlarımızı tekrar ederiz.” Açıklamasında bulunulmuşsa da açıkça zamanaşımı def’inde bulunulmamış olması, def’i niteliğindeki zamanaşımı itirazının süresinde ve açıkça ileri sürülmemiş olması karşısında dikkate alınamayacağına göre davacı ve davalılardan Özel ... Hastanesi Limited Şirketinin tüm, diğer davalı ... ... ...’in ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, belindeki ağrılar nedeniyle davalı şirkete ait Hastanede diğer davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, ancak doktorun ihmal ve kusuru sonucunda belindeki yanlış omurların açılması nedeniyle çalışamayacak duruma geldiğini, sürekli olarak da dayanılmaz ağrılara katlanmak zorunda kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle, dava tarihi olan 16.10.2000 tarihinde 25.000,00 YTL maddi tazminatın ödetilmesini istemiş, 22.6.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 70.045.000.000 TL’ye çıkarmış, davalı ... ... ... tarafından davacının ıslah talebine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunulmuşsa da mahkemece, “davacının maluliyet oranının Adli Tıp Kurumunun 26.3.2003 tarihli raporu ile belirlendiği, beş yıllık zamanaşımı süresinin de bu tarihten itibaren başlaması gerektiği” kabul edilerek, zamanaşımı itirazının reddine karar verilmiştir. Ne var ki zarar görenin, salt bu zararın varlığını öğrenmiş olması, ona dayalı tazminat isteme hakkının doğması ve dolayısıyla bu hakkına ilişkin talebi yönünden zamanaşımı süresinin de başlaması için yeterlidir. Nitekim Yargıtay’ın istikrar kazanmış kararlarında da, böyle durumlarda zarar görenin sadece zararın varlığını öğrenmiş olması yeterli kabul edilmekte, ayrıca zararın kapsam ve miktarının da öğrenilmiş olması, zamanaşımı süresinin başlaması yönünden bir koşul olarak aranmamaktadır. Buna göre zararı öğrenme, zararın kapsamını öğrenme ile eş anlamda olmayıp, yalnızca genel olarak ona neden olan işlem veya eylemin zararlı sonuçlarını öğrenme demektir. Başka bir ifade ile zararın öğrenilmesi, onun kapsamının değil, varlığının öğrenilmesi anlamındadır. (Bkz.Yargıtay HGK, 2002/13-1011 E. 2002/1047 K. sayılı kararı; 13.Hukuk Dairesi 2006/15155 E. 2007/5635 K. sayılı kararı) O halde dava konusu olayda davacının zarar gördüğünü henüz bu davayı açmadan önce öğrenmiş olmasına, kaldı ki Bağkurdan emekli maaşı bağlanmasına esas teşkil eden Bağkur Genel Müdürlüğünün 21.9.2000 tarihli “maluliyet raporu”nda, “sigortalının 2/3 oranında işgücünü kaybettiği, kontrol muayenesinin yapılmasının gerekmediğine” karar verilmiş olmasına göre tazminat isteme hakkı ile ilgili zamanaşımı süresinin en geç bu tarih itibariyle başladığının kabulü gerekir. 2008/10544-2009/3344

Buna göre Borçlar Kanununun 126/4. maddesine göre vekalet sözleşmesinden doğan davaların beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olması, beş yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra 22.6.2007 tarihinde verilen ıslah dilekçesindeki talebin zamanaşımına uğraması, davalı ... ... ... tarafından da süresinde zamanaşımı itirazında bulunulması karşısında, davada ıslahla artırılan miktar nedeniyle adı geçen davalı yönünden talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, maluliyet oranının 26.3.2003 tarihli Adli Tıp Raporu ile belirlendiğinden bahisle yazılı şekilde adı geçen davalı yönünden de zamanaşımı itirazının reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bent gereği davacı ve davalılardan Özel ... Hastanesi Limitd Şirketinin tüm, davalı ... ... ...’in diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı ... ... ... yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davacı ve davalı ... Yaşar Hastanesinden alınarak davalı ... ... ...'e ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 3.962.00 TL kalan harcın davalı ... Yaşar Hastanesinden alınmasına, 16.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2236, Karar No: 2019/3843, Tarih: 15.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2236 E.  ,  2019/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 06.03.2019 tarihli ve 2018/14787 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.03.2019 tarihli ve ...... sayılı ihbarname ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'nın, ...... sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2018 tarihli ve 2017/536 esas, 2018/360 sayılı kararının "sanığın mühür bozma suçundan ...... sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1. maddesi gereğince 6 ay adlî para cezası ile cezalandırılmasını müteakip, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince yapılan indirim sonucunda 5 ay adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının ayın Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair karar verilmiş ise de;

1- ...... sayılı Kanun’un 52/1. maddesindeki “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” ile aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan "Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterileceği, ekonomik ve şahsî haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa ihtar edilmesi gerektiği hususları nazara alınmadan sanık hakkında tayin olunan adlî para cezasının tam gün sayısı olarak belirlenmediği gibi, adlî para cezası için bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmemesinde,

2- ...... sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.” şeklindeki 51/1. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre;

(1) no‘lu kanun yararına bozma talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki 1 no‘lu düşünce yerinde görüldüğünden, Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 31.05.2018 tarihli 2017/536 Esas ve 2018/360 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, mahkemenin takdiri de nazara alınarak, “sanığın mühür bozma suçundan, şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak sanığın eylemine uyan ...... sayılı TCK‘nin 203/1. maddesi uyarınca takdiren 180 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığın duruşmadaki iyi hali nedeni ile TCK‘nin 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 150 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen gün adli para cezasının suç tarihi itibarıyla paranın alım gücü, sanığın mali sosyal durumu göz önüne alınarak TCK‘nin 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL den paraya çevrilerek 150 gün karşılığı 3.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, infazın bu şekilde 3000 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına, adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

(2) no‘lu kanun yararına bozma talebine yönelik olarak yapılan incelemede; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki 2 no‘lu düşünce yerinde görüldüğünden, sanığın mühür bozma suçundan mahkûmiyetine ilişkin Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 31.05.2018 tarihli 2017/536 Esas ve 2018/360 sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca erteleme hususunda aleyhe sonuç doğurmamak kaydıyla BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12666, Karar No: 2014/14282, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12666 E.  ,  2014/14282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... ... 29. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14601, Karar No: 2021/11848, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/14601 E.  ,  2021/11848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık ...'ün temyizinin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezann kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ve ...’ın temyizlerinin incelenmesinde:

Sanık ...’in katılanları arayıp, kendisini ... Kepap Salonları yetkilisi ... olarak tanıttığı, ayçiçek yağına ihtiyacı olduğunu söyleyip 102 teneke orkide marka ayçiçek yağı istediği, katılanların ayçiçek yağlarını kamyonete yükleyerek sanığın belirttiği yere götürdükleri, sanık ...'in katılan ...'nın kullandığı kamyonetle buluşup, ... Kebap elemanı olduğunu, yağların 82 tenekesini depoya indireceklerini, 20 teneke yağın ise ... Caddesinde bulunan restorana götürtüleceğini ve ücretin tamamının restoranda verileceğini söylemesi üzerine katılanların 82 teneke yağı kapalı depo önüne indirdikleri ve restorana gittikleri, restoran çalışanlarının yağ siparişi vermediklerini söylemesi üzerine katılanların depoya geri geldiklerinde yağların taşınmış olduğu iddia ve kabul edilen somut olayda, benzer bir olay nedeniyle birlikte yakalanan sanıklar hakkında sanık ... ile iştirak içinde olduklarından bahisle kamu davası açılmışsa da katılanların bahse konu olayda sadece sanık ... ile muhatap oldukları ve diğer sanıkların sanık ...’in katılanlar ... ve ...’a yönelik eylemine iştirak ettiklerine dair savunmalarının aksine, her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.12.2021 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.12.2021 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'in, müşteki şirket yetkilisi ...'ı arayarak kendisini ...'nın meşhur ... Kebap Salonlarının sahibi olarak tanıttığı ve 102 teneke yağ istediği, müştekinin bu isteği kabul ederek ... ve tanık ...'i malları teslim etmek için gönderdiği, sanık ...'in depo olduğu iddia edilerek ... ... Mahallesi ... sokak No:15/a adresine indirdikleri, yağ tenekelerinin buradan alınarak depolamak ve daha sonra piyasaya sürmek amacıyla daha önceden anlaşmış oldukları sanık ...'ın iş yerine götürmek üzere sanık ... ve sanık ...'ı çağırdığı, tanık ...'ın anlatımından yağ tenekelerinin depo olarak tabir edilen ... ... Mahallesi ... Sokak No:15/a adresine indirilmesinden hemen sonra, olay nedeniyle tanıkların geri dönüp yağları almasını engellemek amacıyla orada yağların indirilmesini bekleyip, sanıklar İsa ve Kenan tarafından getirilen Hyundai marka kamyonete tekrar yüklendiği, bu kez diğer sanık ...'ın ... ... Mahallesindeki tekel bayiine götürüldüğü, bu şekilde sanıkların müştekiyi dolandırdıkları iddia ve kabul edilen somut olayda;

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda, sanık ... mahkumiyet hükmünün onanmasına karşın, ... dışında kalan diğer sanıklar Aydın, İsa ve Kenan haklarında verilen mahkumiyet hükümlerinin, yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun bu bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.

Şöyleki;

Sanık ...'nın, sanık ...'den alacağına karşılık olarak yağ aldığını beyan etmesine, sanık ...'nın yağları koyacak yeri olmadığından sanık ...'ın tekel bayisinin depo olarak kullanmak için izin istediğini, Aydın'ın buna müsaade ettiğini, sanık ...'ın ise yalnızca deponun yerini göstermek için diğer sanıklarla irtibata geçtiğini işlenen suçla ilgileri olmadığını belirtmiş olmalarına rağmen; sanık ...'in, İsa'ya borcu olduğunu doğrulamadığı gibi, sanık ...'nın kendisine iftira attığını belirttiği, aralarında alacak ve borç ilişkine dair herhangi bir belge ya da tanık beyanı da bulunmadığı, beyanlarının tutarsız olduğu, sanıklar arasında her birinin görevi önceden belirlenmiş planlı bir işleyişin bulunduğu, bu hususun tanık beyanı ve telefon iletişimleri ile tespit edildiği, aynı sanıkların benzer bir şekilde dolandırıcılık eylemi gerçekleştirirken yakalandıkları, sanıkların savunmaların soyut ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, hayatın olağan akışına uygun düşmediği,

Bu bakımdan; oluşa, dosya kapsamına, delil durumuna, mahkemenin takdir ve gerekçesine göre, sanıkların başından itibaren fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek müştekiden haksız menfaat temin ettikleri sübut bulduğu anlaşılmış olmakla; anılan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri isabetli olup, tebliğnamedeki düşünce gibi hükümlerin onanması gerekirken, sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.08.12.2021