muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28893, Karar No: 2017/6184, Tarih: 24.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/28893 E.  ,  2017/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı paydaş/ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı paydaş ... sulh hukuk mahkemesine başvurusunda; sair iddiaları yanında, ihale sırasında ileri sürülen peylerin tellal tarafından bağırılarak duyurulmadığını ve en yüksek teklifi kendisinin yapmasına rağmen bu teklif davalı diğer hissedar tarafından yapılmış gibi işlem yapıldığını ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece, satış esnasında yapılan tüm fiyat artırımlarının tellal tarafından yüksek sesle ilan edilmediği, açık arttırma tutanağı ile tanık (ihalede görevli tellal) ...’nun beyanları arasında tutarsızlıkların bulunduğu, ayrıca taraf beyanları ile de açık arttırma tutanağının örtüşmediği gerekçesiyle ihalenin feshine karar verilmiştir.

İhale sırasında yapılan fiyat artırımlarının, tellal tarafından yüksek sesle ilan edileceğine dair İcra ve İflâs Kanunu'nda bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmakla bu gerekçe ile ihalenin feshi doğru değildir.

Diğer taraftan, İİK'nun 8/son maddesi gereğince icra tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Tutanak hakkındaki iddia, maddi bir olaya dayanıyorsa, aksinin ispatı kural olarak özel bir şekle tâbi değildir.

Somut olayda, satış tutanağının incelenmesinde; ihalenin ilanda belirtilen saatte başladığı ve bitirildiği, tellalın üç kez bağırdığı, fazla istekli çıkmadığından taşınmazın 35.000 TL.ye davalı paydaş ...’e ihale edildiği, söz konusu tutanağın, yazı işleri müdürü, tellal ve alıcı tarafından imzalandığı görülmüştür.

O halde, mahkemece, davacının, ihale tutanağında son olarak 30.000 TL pey ileri sürdüğü yazılmasına rağmen, daha fazla miktarda pey ileri sürdüğü iddiası ile ilgili olarak ihale tutanağında imzası bulunan yazı işleri müdürü ...’in de tanık sıfatı ile dinlenerek diğer delillerle birlikte değerlendirme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Davalı paydaş/ihale alıcısının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19655, Karar No: 2010/18595, Tarih: 08.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/19655 E.  ,  2010/18595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kayyımlığın Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi. 08.11.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4425, Karar No: 2020/11313, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4425 E.  ,  2020/11313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

22/10/2015 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03/11/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/342, Karar No: 2011/6264, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/342 E.  ,  2011/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ..., ...'nin beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1745, Karar No: 2009/2138, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1745 E.  ,  2009/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ..., ...

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 226 ada 115, 229 ada 12, 15 ve 24 parsel sayılı 908.07 m2 152.48 m2, 150.18 m2 ve 339. 85 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 226 ada 115. 229 ada 12 ve 15 sayılı parseller hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 229 ada 24 sayılı parsel kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... yasal süresi içinde irsen intikal ve miras payı olduğu iddiasına dayanarak taşınmazların murisi ... Bülbül mirasçıları adlarına tescili isteği ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tesbit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve dahili davalı ... Göker vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı keşif masrafını yatırması için yapılan ihtarlı davetiye tebliğine rağmen keşif gideri yatırmadığı ve davasının sübut bulmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davalı ... 5.10.2007 tarihli duruşma sırasında "bana karşı açılan bu davayı kabul ediyorum dava konusu yer vefat eden annemin üzerine tescil görsün" diye beyanda bulunup beyanını imzası ile onaylayarak açıkca aleyhine açılan bu davayı kabul etmiştir. HUMK’nun 95. maddesine göre kabul kati bir hükmün sonuçlarını oluşturur. Bu nedenle davalı ... adına tesbit edilen 229 ada 24 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak murisi ... Bülbül mirasçıları adlarına veraset ilamındaki payları oranında tesciline karar verilmesi gerekir. Öte yandan davalı ... aynı duruşmada "ben dedem ... Bülbül’e 6-7 yıldır bakıyorum bu yüzden dedem kadastro tesbiti yapılırken dava konusu yeri benim üzerine yazdırmış, benim bu durumdan haberim yok dava konusu yeri de istemiyorum, teyzemin olsun herhangi bir hak talep etmiyorum, benim bildiğim kadarıyla burası dedemle onun eşi ebeme aittir" şeklinde beyanda bulunmuş ve beyanını imzası ile onaylamıştır. Davalı ...’ın bu beyanının kabul anlamına gelip gelmediği tartışmaya açıktır. Mahkemece davalı ...’ın davayı açıkca kabul edip etmediği tereddüte yer vermeyecek şekilde kendisine açıklattırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/242, Karar No: 2013/768, Tarih: 12.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/242 E.  ,  2013/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili Maliye Hazinesince borçluya ait bedeli paylaşıma konu taşınmazlara 07.06.2010 tarihinde ... Mayıs ... Müdürlüğü'nün 2006/... Esas sayılı dosyasındaki takipte, kamu alacağı nedeniyle haciz konulmasına rağmen anılan dosyada düzenlenen sıra cetvelinde satış gelirinin, 6183 sayılı Kanun'un ... ve 69. maddelerine aykırı olarak şikayet olunan vergi dairesine ödendiğini, satış bedelinin her iki kamu alacağı arasında garameten paylaşılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikeyet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili idarenin vergi alacağı nedeniyle şikayetçi haczinden önce bedeli paylaşıma konu taşınmaza haciz koyması nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin takibi nedeniyle bedeli paylaşıma konu taşınmazların 2010 yılında haczedilmesine rağmen, şikayet olunan vergi dairesince 2006 yılında haciz konduğu, satım bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesi uyarınca satış bedelinin ilk haczi uygulayan kamu idaresine ödenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2279, Karar No: 2015/8165, Tarih: 11.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2279 E.  ,  2015/8165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) ANADOLU 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/59-2014/186

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2014 tarih ve 2013/59-2014/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı G.. S..'nün davalı şirkete ortak olduklarını, davacı T.. D.. ile davalı G.. S..'nün ilk beş yıl için şirketi birlikte temsil etmek üzere müdür olarak görevlendirildiklerini, ancak davalının, yönetimi fiilen terketmesi nedeniyle şirketin işleyişini imkansız hale getirdiğini, şirketi zarara uğrattığını, davalının ana sözleşme ile atanması nedeniyle şirket tarafından azlolunamadığını, davalının, görev yaptığı dönemde ise şirketin müşterilerini dava dışı EGS Enerji ve Elektronik Güç Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti'ye yönlendirdiğini, ancak şirket ortaklarının aralarında yaptıkları protokol ile şirket ortaklığından ayrıldıktan sonra 5 yıl süre ile ne kendi nam ve hesaplarına ne başkası hesabına başka bir şirkette görev almayacakları konusunda anlaştıklarını, davalının ayrıca şirkete ait olup çift imza ile tahsil edilmesi gereken çeki tek imza ile tahsil ederek çek tutarını zimmetine geçirdiğini, şirket hesabından 10.000 TL çektiğini ileri sürerek, ihtiyati tedbir ile davalı G.. S..'nün azlini, şirkete kayyım atanmasını, şirketin haklı nedenle feshini, davalının haksız olarak aldığı 14.100 TL'nin davalıdan tahsilini, davalı G.. S.. tarafından yapılan rekabetin men'ini, haksız rekabet sonucu davacı ortakların uğradığı zarar nedeniyle şimdilik 3.000 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı G.. S.. vekili, müdürlükten azil ve haksız rekabete ilişkin talepler yönünden davacıların dava ehliyetine sahip bulunmadıklarını, müvekkilinin müdürlükten istifası ve hisselerini devretmesi nedeniyle azil ve fesih talepleri bakımından davanın konusuz kaldığını, müvekkilinin dava dışı şirketle hukuki ve fiili bir bağının bulunmadığını, davacı T.. D..'ın da zaman zaman tek imza ile işlemler gerçekleştirildiğini, dava konusu çek tutarının tahsil edildikten sonra şirkete iade edildiğini, 10.000 TL'nin ortaklıktan kaynaklanan kâr payı olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 2008 yılında tasfiye haline girdiği, davalının dava açılmadan önce ortaklıktan ve müdürlük görevinden ayrıldığı, rekabetin men'i yasağına aykırı hareket nedeniyle davacıların manevi elem ve ızdırap duyduklarının sübut bulmadığı, manevi zararlarının tespit edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacıların uğradıklarını öne sürdükleri maddi zararın dolaylı zarar niteliğinde bulunmasına karşın kendi adlarına tahsil talebinde bulunmuş olduklarının anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.