muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/524, Karar No: 2011/1729, Tarih: 22.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/524 E.  ,  2011/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/322407

...'ı kangütme saikiyle ve de tasarlayarak öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar ... ile ..., işbu suça yardımdan sanıklar ... ile ..., suçluyu kayırmaktan sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, ..., ..., ..., ... ile ...'ın beraatlerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/03/2010 gün ve 65/55 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar ..., ..., le ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar ...ve ...'nın duruşmaya müdafii göndermemeleri nedeniyle,... ve ... hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, verilen ceza miktarları dikkate alındığında şartları oluşmadığından, CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b)Katılanların, sanıklar ..., ..., ....ve ...’in 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarına ilişkin davaya katılma ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suçluyu gizlemek suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere, incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

3)Sanıklar ...ve ...’un önceden kasıtlı bir suçtan mahkum olmaları nedeniyle,sanık ...’in 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan ve sanık ...’un suçluyu gizlemek suçundan, 5728 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından istifade edemeyecekleri anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4)Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanık ...’nın maktulü tasarlayarak öldürdüğüne dair kesin delil bulunmadığından; mahkemenin sanık ...’nın eylemini kasten insan öldürmek olarak vasıflandırmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanık ...’nın tasarlayarak insan öldürmek suçundan cezalandırılmasına ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

4)Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanık ...’nın maktulü tasarlayarak öldürdüğüne dair kesin delil bulunmadığından; mahkemenin sanık ...’nın eylemini kasten insan öldürmek olarak vasıflandırmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanık ...’nın tasarlayarak insan öldürmek suçundan cezalandırılmasına ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

5)Sanık ... hakkında tasarlayarak insan öldürmeye azmettirmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından,sanık ...’nın kasten insan öldürmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından,sanıklar ...ve ...’ın tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından,sanıklar ... ve ...’in tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından,sanıklar ...,...,... ve ... hakkında suçluyu gizlemek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5)Sanık ... hakkında tasarlayarak insan öldürmeye azmettirmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından,sanık ...’nın kasten insan öldürmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından,sanıklar ...ve ...’ın tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından,sanıklar ... ve ...’in tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından,sanıklar ...,...,... ve ... hakkında suçluyu gizlemek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in tasarlayarak insan öldürmeye azmettirmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet, sanık ...’nın kasten insan öldürmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet, sanıklar ...ve ...’ın tasarlayarak insan öldürmeye yardım ve sanık ...’un suçluyu gizlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’in tasarlayarak insan öldürmeye azmettirmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet, sanık ...’nın kasten insan öldürmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet, sanıklar ...ve ...’ın tasarlayarak insan öldürmeye yardım ve sanık ...’un suçluyu gizlemek suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...’in tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından, sanıklar ..., ... ve ...’ın suçluyu gizlemek suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeterli olmamasından bahisle beraatlerine gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ...ve ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin suç vasfına, tahrikin varlığına, teşdiden ceza verilmesine vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen, katılanlar vekilinin takdiri indirim uygulanmasına, sanıklar ... ve ...’in tasarlayarak öldürmeye yardımdan cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye yönelen, O yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ...ve ...’ın maktulü öldürmeye yardımdan beraat etmeleri gerektiğine, sanık ...’ün suçu bildirmemekten cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında tasarlayarak insan öldürmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından, sanık ... hakkında kasten insan öldürmek ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından, sanıklar ...ve ... hakkında tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından, sanık ... hakkında suçluyu gizlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümleriyle, sanıklar ... ve ... hakkında tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçundan ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında suçluyu gizlemek suçlarından kurulan beraate ilişkin, kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (ONANMASINA), 22/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14232, Karar No: 2024/4532, Tarih: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14232 E.  ,  2024/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/253 Esas, 2021/346 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/346 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 05.03.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/151217 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/151217 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu yapılmayan 06.06.2018 tarihinde işlediği kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/909 Esas, 2018/696 sayılı Kararının bozulmasına ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2019/9 Esas, 2021/1006 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere,

“Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu yapılmayan 06.06.2018 tarihinde işlediği kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/909 Esas, 2018/696 sayılı Kararının bozulmasına ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2019/9 Esas, 2021/1006 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere,

İnceleme konusu Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 2021/253 Esas, 2021/346 sayılı Kararına konu dosyada, suça sürüklenen çocuğun 12.06.2015 tarihindeki kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/19344 nolu soruşturma dosyası kapsamında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesini takiben, suça sürüklenen çocuğun denetim serbestlik yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında yukarıda izah edilen şekilde mahkumiyetine karar verildiği, ancak bahse konu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraza ilişkin kanun yolu ve süresinin gösterilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereğince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği; Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca da, bu karara karşı başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği, hatta Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13.09.2021 tarihli ve 2019/8201 Esas ve 2021/8593 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen kişilere bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin bildirimi içermeyen tebliğin geçersiz olduğu, bu bağlamda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında 5271 sayılı Kanun'un 173. maddesi uyarınca "kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğunun" gösterilmemesi suretiyle sanığın yanıltıldığı, böylece erteleme kararı kesinleşmediğinden usulüne uygun yapılmış tedavi ve denetim faaliyetinden söz edilemeyeceği gibi ihlal oluşturan eylemden de bahsedilemeyeceği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Suça sürüklenen çocuk hakkında, 12.06.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2015 tarihli ve 2015/19344 soruşturma, 2015/395 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, dördüncü fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheli müdafiine 21.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

B. Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce suça sürüklenen çocuğun yükümlülüklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2016 tarihli ve 2015/19344 Soruşturma, 2016/2060 Esas, 2016/253 sayılı İddianamesi ile Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesininn 15.06.2016 tarihli ve 2016/262 esas, 2016/835 sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 24.06.2016 tarihinde kesinleştiği,

D. Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 02.08.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine;

Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 01.10.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/346 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 05.03.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

E. Dosya kapsamına göre;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolunun, itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemler hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince açılan kamu davasında, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/346 Karar sayılı 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/18675, Karar No: 2013/15501, Tarih: 11.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/18675 E.  ,  2013/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yerel mahkemede taraflar arasında derdest olduğu anlaşılan tapu iptali ve tescil davasında ihtiyati tedbir talebinin kaldırılmasına ilişkin mahkemece verilen kararın davalı vekili tarafından temyizen incelenmesi istenilmiş olmakla dosya (evrak) tetkik edildi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili 08.11.2012 tarihlidava dilekçesi ile birlikte ihtiyati tedbir talebinde bulunmuş, mahkemece karşı taraf dinlenmeden 12.11.2011 tarihli tensiple kararıyla dava konusu taşınmazdaki paylar üzerine ihtiyati tedbir konulmuş, ihtiyati tedbire yapılan itiraz mahkemece reddedilmiş, davacı vekilince temyiz başvurusu yapılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. İle yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK.nun 101. ve takip eden maddelerindeki düzenlemelerde ihtiyati tedbire ilişkin yerel mahkemelerce tesis edilen kararlara karşı ancak itiraz edilebilmekte temyiz yolu kapalı iken 6100 sayılı HMK.nun 389. ve devamı maddelerinde değişik ve yeni bazı düzenlemelere yer verilmiştir.

Şöyle ki, 6100 sayılı HMK.nun 391/3. maddesinde ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurabileceği, 394/5. maddesinde de ihtiyati tedbirle ilgili yerel mahkemece itiraz üzerine tesis edilen karara karşı da yine kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş, aynı yasanın “İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar” başlıklı 341. maddesinin birinci fıkrasında da, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulacağı hükme bağlanmıştır.

Ayrıca, 361. maddesinde temyiz edilebilen kararlar, 362. madedesinde ise temyiz edilemeyen kararlar duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tek tek sayılmıştır. 361. maddede, ihtiyati tedbire ilişkin verilen kararların temyize konu edileceğine dair bir düzenlemeye yer verilmezken 362. maddenin birinci fıkrasının ( f ) bendinde geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararların açıkça temyiz edilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Hemen belirtilmelidir ki, kanun yolundan maksadın istinaf, ihtiyati tedbir kararının da geçici hukuki koruma niteliğinde olduğu tartışmasızdır.

Öte yandan, 6217 sayılı Kanunla 6100 sayılı Yasaya eklenen Geçici 3. maddenin birinci fıkrasındaki; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” şeklindeki düzenlemeyle bölge adliye mahkemeleri kuruluncaya kadar 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam edileceği öngörülmektedir.

Bu durumda, temyiz incelemesinin yönteminin belirlenmesinde olduğu gibi temyize tâbi kararların kapsamının belirlenmesinde de anılan kanun hükümlerinin gözetilmesi gerektiği açıktır. 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin yer aldığı 427. ilâ 454. maddesi hükümleri gözetildiğinde; “ ihtiyati tedbir kararlarına karşı yapılan itirazların reddine” ilişkin kararların temyize tâbi olmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, bu tür kararların aleyhine temyiz yoluna başvurabileceğinin kabul edilmesi durumunda ise Yargıtay’ın yapacağı temyiz incelemesinin yönteminin ve vereceği karar sonucunun ne olacağı konusu açıkta kalacaktır.

Çünkü, temyiz incelemesi sonucunda verilecek karar sonucu ile istinaf incelemesi sonucunda verilecek kararların nitelikleri farkılık arzetmektedir.

Diğer bir ifadeyle, temyiz incelemesinin kapsamının tayininde 6100 sayılı Yasanın hükümlerinin dikkate alınması, temyiz incelemesinin yönteminin ve sonucunda verilecek kararların niteliğinin belirlenmesinde ise 1086 sayılı Yasa hükümlerinin gözetilmesi gibi aynı müessesenin uygulanmasında farklı yasa uygulanması gibi hukuka uygun olmayan bir sonuç ortaya çıkacaktır.

Geçici 3.maddenin üçüncü fıkrasındaki; “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.” şeklindeki hükmün dayanak gösterilerek 6100 sayılı Yasada Bölge Adliye Mahkemelerine verilen görevlerin Yargıtay tarafından tamamen yerine getirilmesi gibi bir sonucun çıkarılması da doğru olmayacaktır. Çünkü, anılan fıkra metninde de ifade edildiği gibi bölge adliye mahkemelerine verilen görevlerden sadece 1086 sayılı Kanunda belirtilen ve yine bu Kanuna aykırı olmayan kısımlarının uygulanması öngörülmektedir. Bu maddenin birinci fıkrasında da belirtildiği gibi 1086 sayılı Kanunun sadece temyize ilişkin hükümlerinin geçici olarak uygulama olanağı bulunmakta olup; ayrıca 6100 sayılı Yasaya göre de, bir geçici hukuki koruma müessesesi olan "ihtiyati tedbir kararları" hakkında bölge adliye mahkemeleri için öngörülen Kanun yolunun, yasal bir dayanak olmadan temyiz yolu şeklinde yorumlanması yasanın amacına ve müessesenin getiriliş gerekçelerine uygun bir sonuç olmayacaktır. Kaldı ki Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı HUMK'nun 6100 sayılı HMK' ye aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağının ön görülmesine 1086 sayılı Kanunda da ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolu kapalı bulunduğuna göre bu kararların temyizen incelenmesinin yasal dayanağının bulunmadığı izahtan varestedir.

Bu konuda önemle üzerinde durulması gereken diğer bir husus ise Anayasanın 142.maddesine göre mahkemelerin görevinin kanunla düzenlenecek olmasıdır.Yorum, kıyas veya yansıma yoluyla görev kuralı ihdas edilemez. İhtiyati tedbir kararlarına karşı öngörülen kanun yolunu istinaf kanun yolu olduğu tartışmaya yer almayacak şekilde açıktır. İstinaf mahkemelerine görev verilen durumlarda (örneğin tahkimde görevli ve yetkili mahkeme m.410, reddi talebine ilişkin kararlara karşı istinaf m.43 ) kanunda açıkca yer almasına rağmen Yargıtay'ın görevli olduğunu ileri sürülmesi görev kurallarının kanunla belirlenmesi gerektiği yönündeki Anayasal ilkeye aykırı olacaktır.Ortaya bir çok yeni sıkıntılı durum çıkarır.

Bu durumda ihtiyati tedbir kararlarının temyiz yolu ile incelenebilmesini mümkün kılan açık bir yasal düzenleme olmaması gerek HMK ' de açıkca bu kararlara karşı temyiz yolunun kapalı olduğunun belirtilmesi karşısında davalı vekilinin temyiz isteği yerinde değildir REDDİNE, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.