muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21697, Karar No: 2023/3240, Tarih: 25.04.2023

2. Sanık ... savunmasında arkadaşı olan sanık ...'a sattığı odun ve kömür karşılığında suça konu çeki aldığını, bu ticari alışverişe ilişkin faturasının da bulunduğunu, çekin sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3. Sanık ... savunmasında açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... ... isimli kişiye sattığı bilgisayar malzemeleri karşılığında suça konu çeki aldığını, daha sonra bu çeki kömür ve odun satın aldığı sanık ...'a verdiğini, çekin sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Mağdur ... ... ifadesinde ... Factoring A.Ş'de Denizli şube müdürü olarak çalıştığını, yaptıkları istihbari çalışma neticesinde suça konu çekin sahte olduğunu tespit ettiklerini, şirket olarak herhangi bir zararlarının bulunmadığını ve şikayetçi olmadıklarını beyan etmiştir.

5. Suça konu çek aslı Mahkeme tarafından 02.07.2013 tarihli celsede incelenmiş, yasal unsurlarının tam olduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu tespit edilmiştir.

6. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.04.2013 tarihli raporunda suça konu çekin tamamen sahte olduğu, banka görevlilerinin dikkatini çekeceğinden aldatma kabiliyetini haiz olmadığı, hüsniniyetli kişilerin dikkatini çekmeyeceğinden aldatma kabiliyetini haiz olduğu, çekin arka yüzündeki birinci ciranta yazıları ve ikinci ciranta imzasının ...’ın el ürünü ,arka yüzündeki birinci ciranta imzasının ...’ın el ürünü, ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazılarının ...’ın el ürünü olduğu, keşideci imzasının ise kuvvetle muhtemel ...’ın el ürünü olduğu belirtilmiştir.

7. Mahkemece sanıkların bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuş, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nedeniyle yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaat oluşmadığından sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunmaları, mağdur beyanı, kriminal raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2013/169 Esas, 2015/151 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8756, Karar No: 2017/17027, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8756 E.  ,  2017/17027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22969, Karar No: 2018/1850, Tarih: 21.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/22969 E.  ,  2018/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen 17.03.2017 tarihli gerekçeli hükmün tebliğ isteğinden ibaret 20.03.2017 günlü dilekçe üzerine sanığa usulüne uygun 26.04.2017 tarihinde tebliğ edildiği halde, bu karara karşı da usulen yapılmış bir temyiz başvurusu bulunmadığı anlaşılmakla; mahalli mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13461, Karar No: 2013/3085, Tarih: 21.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13461 E.  ,  2013/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,.... Köyü 132 ada 311 ve 67 parsel sayılı sırasıyla 727,95 m2 ve 151,80 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, sırasıyla ham toprak ve tarla niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, 132 ada 67 nolu taşınmazın tapu kaydına dayanarak kendileri ait olduğu iddiasıyla dava açmış, diğer davacı ... de 132 ada 311 ve 67 nolu taşınmazların köye ait yerler olduğu iddiasıyla ayrı dava açmıştır. Mahkemece, ayrı ayrı açılan davalar birleştirildikten sonra 132 ada 311 ve 67 nolu taşınmazlar yönünden dosya tefrik edilerek, yargılama 2012/7 Esas numaralı dosya üzerinden devam olunmuş ve mahkemece davanın reddine, 132 ada 67 ve 311 nolu taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından 132 ada 67 nolu taşınmaz yönünden temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu 132 ada 67 parsele davacıların sunduğu tapu kaydının uymadığı ve taşınmazın dere yatağı niteliğinde olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45129, Karar No: 2013/6514, Tarih: 21.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45129 E.  ,  2013/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile milli-dini bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkilinin ihale usulü yemek yapım ve dağıtım işi yapan, davalı ... Yemek Ltd. Şti.nin yemek yapım ve dağıtım işini aldığı...Tıp Fakültesi’nde 04.05.2004 tarihinde servis elemanı olarak çalışmaya başladığını, bilgisi dışında diğer davalı ...Ltd. Şti.nde işe başlatıldığını, her iki şirketin ortağının bu işlemlerin yapıldığı tarihte Hamdullah Tanrıkulu olduğunu, ihale bittiğinde 1-2 gün dinlenmeden sonra yeniden iş başı yaptırmak suretiyle müvekkilinin 4 yıla yakın süre ile çalıştırıldığını, en son ihale bitim tarihi olan 30.4.2008 tarihinden sonra iş başı yaptırılmadığını ve işine son verildiğini, mesainin haftanın 6 günü 07-19.00 saatleri arasında olduğunu, dini ve milli bayram dahil çalışmanın devam ettiğini, 1 yıllık iznini kullanmadığını, son ücretinin 680.00.YTL net olup, yemek yardımından yararlandığını iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve mili-dini bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:Davalılar vekili, davacının dava dilekçesindeki beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin hizmet verdiği yerin hastane yemekhanesi olduğunu, sigortasız çalıştırılmasının hukuken ve fiilen mümkün olmadığını ve çalışmalarının sigorta bildirimine uygun olduğunu, müvekkilinin üst işverenden ihale usulüyle dönemlik iş aldığını, davacının bu ihale kapsamında hizmet verdiğini, ihale usulüyle iş alındığı için işin belirli süreli olduğunu, başlama ve bitiş tarihlerinin baştan belli olduğunu, işçinin de bu durumu bildiğini, dolayısıyla taraflar arasındaki iş ilişkisinin belirli süreli olduğunu, müvekkili şirketin son ihaleyi kazanamadığı için davacının iş akdinin bu nedenle sona erdiğini, iş akdi belirli süreli olduğu için ihbar ve kıdem tazminatı doğmasının mümkün olmadığını, davacının servis elemanı olarak çalıştığını ve işyerinin hastane yemekhanesi olduğunu, yemek

servis süresinin azami 1 saat olduğunu, bu bir saatin dışında servis yapmadığını, günde 3 öğün yemek veriliyor olsa dahi toplam 3 saat çalışabileceğini, ayrıca işyerinde vardiyalı olarak çalışıldığını, toplam çalışmasının 3 saati bulmadığını, buna rağmen partime iş sözleşmesi imzalanmayıp, tam günlük iş sözleşmesi imzalandığını, kısmi çalışma ücreti değil, tam günlük asgari ücret ödendiğinin imzalı ücret bordroları ile sabit olduğunu, yıllık izin ve genel tatil günleri izinlerini kullandığını, belgelerin dilekçe ekinde olduğunu ve tamamının imzasını havi olduğunu ve hastane onayını da havi olduğunu, iş akdinin belirli süreli olup, müvekkili yeni dönem ihaleyi kazanamadığı için iş akdinin feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ihale usulü yemek yapım ve dağıtım işi yapan davalı ... Yemek Ür. Ltd. Şti.nde işe başladığı, daha sonra ihalenin ...Ltd. Şti. tarafından alınması üzerine çalışmasına bu şirkette devam ettiği ve son olarak ... Yemek Ür. Ltd. Şti.nin aldığı ihale ile çalışmakta iken, ihale süresinin 30.4.2008 tarihinde sona ermesi ve 01.05.2008 tarihinden geçerli yeni ihalenin bir başka şirket tarafından üstlenilmesi üzerine, davacının gerek çalıştığı işyerinde ve gerekse bir başka işyerinde iş verilmemek sureti ile iş sözleşmesinin 30.4.2008 tarihinde sona erdirildiği, işçinin, aynı işte değişik alt işverenler nezdinde çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerektiği ve değişen alt işverenlerin işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devir almış sayılacağı, , süresi belirli belli bir işin söz konusu olmadığı ve davacının yaptığı işin niteliği de nazara alındığında, taraflar arasında belirsiz süreli iş sözleşmesinin bulunduğunun kabulünün dosya içeriğine uygun düştüğü, davalı vekilinin bu yöne ilişkin savunmasına iştirak edilmediği, işyeri devri olgusunun gerçekleştiği kabul edildiğinden, davacının kıdem tazminatı alacağından İş K.14/2 maddesi gereğince tüm işverenlerin birlikte sorumlu olduğu, ancak işyerini devreden önceki işverenlerin sorumluluklarının davacıyı çalıştırdıkları süre ve devir sırasındaki ücretle sınırlı olacağı, İhbar tazminatı ile izin ücreti alacağından iş akdini fesheden son işverenin sorumlu olacağı, diğer işçilik alacaklarından ise, İş Kanunun.6. maddesi gereğince, devreden ve devralan işverenlerin devirden önce doğmuş bulunan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan birlikte sorumlu oldukları, ancak devreden işverenin sorumluluğunun devirden itibaren 2 yıl ile sınırlı olduğu, dava konusu olayda, bu süre geçmemiş olduğundan, davacının devir tarihine kadar olan işçilik alacaklarından her iki davalının birlikte sorumlu olup, devir tarihinden sonraki işçilik alacaklarından ise devralan son işveren sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Bakiye karar harcının yatırılmaması temyiz talebinin reddi sebebi olamayacağından Ek Kararın ortadan kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekalet ücreti noktasında toplanmaktadır.

Her bir davalının sorumlu olacağı miktar belirtilerek tek vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/1. Maddesi yollaması ile HUMK.nun438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, vekalet ücreti ile ilgili (9.) bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

“Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.291,74 TL nisbi vekalet ücretinin (477,94 TL'sinden davalı ...GIDA MADDELERİ TEMİZLİK VE KONFEKSİYON TİC. VE SAN. LTD. ŞTİ., 813,80 TL'den ise davalı ... YEMEK ÜRETİM TURİZM TEKSTİL OTOMOTİV PAZARLAMA SAN.VE TİC.LTD.ŞTİ sorumlu olmak üzere) davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” bendinin yazılmak suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28757, Karar No: 2014/39028, Tarih: 08.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28757 E.  ,  2014/39028 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile... Müşavirlik Mümessillik Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/09/2011 tarih ve 2009/295-2011/318 sayılı hükmün Dairenin 26.05.2014 tarih ve 2013/15836-2014/16424 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten satın alınan 3 adet KİT salama dolabının arızalı olduğunu ileri sürerek arızalı üç KİT saklama dolabının yenisi ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 20.09.2011 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş; 10.10.2012 tarihinde tebliğ olunan hüküm, davalı tarafından 29.04.2013 tarihinde temyiz edilmesi üzerine Mahkemece, 07.05.2013 tarihinde ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalının ek kararı süresinde temyiz etmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda ek karar Dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme ek kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK.' nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının aşağıdaki 2 nolu bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme talebinin reddi gerekir.

2-Mahkemenin 07.05.2013 tarih ve 2009/295 Esas 2011/318 Ek Karar sayılı ek kararı ile ilgili Dairemizin 26.05.2014 tarih ve 2013/15836 Esas 2014/16424 Karar sayılı ilamının gerekçe bölümünün “Mahkemenin, davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin 07.05.2013 tarih ve 2009/295 Esas 2011/318 Karar sayılı ek kararı, yasaya uygun olduğundan bu ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.” cümlesinin yazılması gerekirken zuhulen maddi hata yapılarak “mahkemenin, davalının temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin 20.9.2011 gün ve 2009/295-2011/318 sayılı kararı yasaya uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.” cümlesinin yazıldığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmıştır. Davalının bu yöndeki karar düzeltme talebinin 2014/28757-2014/39028

kabulü ile Dairemizin 26.05.2014 tarih ve 2013/15836 Esas 2014/16424 Karar sayılı onama ilamının yukarıda açıklanan nedenle düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

kabulü ile Dairemizin 26.05.2014 tarih ve 2013/15836 Esas 2014/16424 Karar sayılı onama ilamının yukarıda açıklanan nedenle düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 26.05.2014 tarih ve 2013/15836 Esas 2014/16424 Karar sayılı ilamının gerekçe bölümündeki “Mahkemenin, davalının temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin 20.9.2011 gün ve 2009/295-2011/318 sayılı kararı yasaya uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.” cümlesinin çıkarılarak yerine “Mahkemenin, davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin 07.05.2013 tarih ve 2009/295 Esas 2011/318 Karar sayılı ek kararı, yasaya uygun olduğundan bu ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.” cümlesinin yazılmasına, onama ilamının bu şekilde değiştirilerek düzeltilmesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30576, Karar No: 2022/1096, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30576 E.  ,  2022/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.