muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4347, Karar No: 2013/14796, Tarih: 01.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4347 E.  ,  2013/14796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2011/559-2012/723

Davacı, 31.12.2002-30.04.2011 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti ile 01.10.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair, davalı ...... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya içeriğinden, 16.05.1990-31.12.2002 tarihleri arasında vergi kaydı bulunan davacının, ......ca, 28.11.2000 tarihli bildirge ile, 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasanın 24 ve devamı maddeleri kapsamında sigortalı olarak tescil edildiği, vergi kaydına dayalı olarak zorunlu sigortalılığın 31.12.2002 tarihi itibariyle sonlandırıldığı, 09.01.2010 tarihinden itibaren de isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edildiği, davacının ıslah niteliğinde bulunan 31.10.2012 havale tarihli dilekçesi ile de, 16.05.1990-04.10.2000 arasındaki döneme yönelik 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının tespitini de talep ettiği anlaşılmaktadır. Bu hali ile taraflar arasındaki uyuşmazlık, 31.12.2002-09.01.2010 tarihleri arasındaki ......ca kabul edilmeyen isteğe bağlı sigortalılık süreleri ile 16.05.1990-04.10.2000 tarihleri arasındaki zorunlu sigortalılık sürelerine yönelik bulunmakta olup, bu tespitler çerçevesinde davanın yasal dayanağı, 1479 sayılı Yasanın 24, 25, 79, 35 ve devamı maddeleri ile geçici 10. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 50 ve devamı maddeleridir.

Davada öncelikle davacının 16.05.1990-04.10.2000 tarihleri arasındaki zorunlu sigortalılık sürelerine yönelik tespit talebi irdelenmelidir. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Yasa, zorunlu sigortalılık şemsiyesi altına alınan “......... ve diğer bağımsız çalışanlara” Yasada yazılı sosyal güvenlik hükümlerini uygulama amacını taşımakta olup, 26. madde ile sigortalı olma hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağını, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren üç ay içinde ......a başvurarak kayıt ve tescil yaptırmalarının zorunlu olduğunu, aksi durumda, ...... tarafından re’sen tescil işleminin yapılacağı hükme bağlanmıştır.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi hükmünde “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.04.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin ......leri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı ...... tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, ......... Mahkemesi’nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

Bu konuda benzer düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Yasanın 47. maddesiyle değişik 1479 sayılı Yasanın Geçici 18. maddesinde; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde ......a yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49 uncu ve ek 15 inci maddelere göre hesaplanacak ...... borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan ...... tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” hükmünü içermekte olup, söz konusu düzenleme Kanunun yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 04.02.2009 tarih 2009/10-52 sayılı kararında da belirtildiği üzere, davacının, ......a, zorunlu ...... sigortalısı olarak tescil edildiği 28.11.2000 tarihinde yürürlükte bulunan 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 1. maddesi ......... Mahkemesinin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiş olmasına ve 4956 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanuna eklenen geçici 18. madde hükmü ise, Yasanın yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmasına göre; her iki hükmün de somut olayda uygulanma olanakları bulunmadığı gözetilerek, anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

İhtilaf konusu olan 16.05.1990-04.10.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi hükümlerine göre, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, ......... Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da ......... Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Davacının, ihtilaf konusu dönemde vergi kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. İhtilaf konusu olan dönemde, yukarıda açıklanan 1479 sayılı Yasanın 24. maddesindeki 3167 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle getirilen yasal düzenlemeler çerçevesinde, sigortalılık niteliğinin varlığı sorunu çözümlenmelidir. Belirtmek gerekirse anılan düzenlemenin açıkça değindiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı zorunlu ve asli unsur olup, vergi dairesine, meslek kuruluşuna ve .........Memurluğuna kayıtlı olmak; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin kanıtlanması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki ............ Memurluğu kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, Kanunun amacına aykırı olacağı açıktır.

Hâl böyle olunca, mahkemece, davacının 16.05.1990-04.10.2000 tarihleri arasındaki dönemde, kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin yaptığını iddia ettiği iş yada işyeri ile ilgili kayıtlar araştırılarak, vergi kaydının mevcudiyeti karşısında, 1479 sayılı Yasanın 26. maddesinde düzenlenen, “sosyal güvenliğin vazgeçilmez ve kaçınılamaz” kamusal yapısı gereği yöntemince ve re’sen araştırma yapılarak, varılacak sonuç uyarınca, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gereken dönem, kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenerek, davacının 01.11.1996-03.10.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu nazara alınarak ve anılan Yasanın “Sigortalı sayılmayanlar” başlığını taşıyan 4. maddesinin “Bu Kanunun uygulanmasında; a) Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşlarına ...... veya emeklilik keseneği ödemekte olanlar, … Sigortalı sayılmazlar.” hükmü göz önünde bulundurularak, varılacak sonuca göre davacının 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olması gereken dönem belirlenmelidir.

Sonrasında, yaşlılık aylığı tahsisi için 1479 sayılı Yasanın 35. maddesi gereği davacının “Yazılı talepte bulunması, talepte bulunduğu tarihte ...... ve her türlü borçlarını ödemiş olması” gerektiği gözetilerek, davacının ......a yaşlılık aylığı tahsisi için başvurusunun bulunup bulunmadığı araştırılarak, her halde, eldeki davanın tahsis talebi niteliğinde olduğu göz önünde bulundurularak, İhtilaf konusu olup mahkemenin kabulüne konu olan ve tahsiste esas alınan tüm sigortalılık sürelerine yönelik, davacının tahsis talep tarihi itibariyle ...... borcunun bulunup bulunmadığı ......dan sorularak, ...... borcunun bulunmaması halinde, tahsis talep tarihini takip eden ay başından veya dava tarihini takip eden ay başından itibaren, ...... borcunun varlığı halinde ise, usul ekonomisi gözetilerek belirlenecek ...... borcunu davacıya ödemesi için makul süre verilerek, ...... borçlarının ödendiği tarihi takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı tahsisi gerektiği gözetilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2940, Karar No: 2023/5129, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2940 E.  ,  2023/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2454 E., 2022/1659 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/229 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2454 Esas, 2022/1659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2023 tarihli ve 9-2023/3319 Esas sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Gerekçe belirtilmediğine, sanık hakkında Adlî Tıp Kurumundan ceza ehliyetine ilişikin rapor alınması gerektiğine, mağdurenin soyut beyanlarına göre zincirleme suç hükümlerinin uygulamasının hatalı olduğuna, akıl hastalığı ve zayıflığına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekili ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın indirim uygulanmaksızın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğinden kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Mağdure Vekili ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın indirim uygulanmaksızın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğinden kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdurenin öz dayısı olduğu, sanığın hayvancılıkla uğraştığı, hayvanlarını ... mahallesi civarında otlattığı ve orada tek göz bir çadırda kaldığı, bazı tarihlerde mağdure ve ailesinin de buraya geldiği, mağdurenin yargılama sürecindeki istikrarlı beyanlarına göre ilk iki eylemin tarihi net olarak tespit edilememekle birlikte sanığın çeşitli tarihlerde keçilerin orda 3 kez yeğeni olan mağdurenin özel bölgelerine dokunduğu, vücuduna organ sokmak suretiyle mağdureyi istismar ettiği, mahkemece alınan rapordan da anlaşılacağı üzere mağdureye mental retardasyon teşhisi konulduğundan mağdurenin eylemler arası zaman aralıklarını ve sanığın kendisine karşı işlediği eylemleri ve bu eylemlerin nitelikleri ile sonuçlarını algılama yetisi olmamakla birlikte sanığın kendisine karşı bu eylemleri 3 kez gerçekleştirdiğini hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında açıkça ifade edebildiği, sanığın sonuncu eyleminin ardından mağdurenin gebe kaldığı ve mağdurenin ...'ü dünyaya getirdiği, sanıktan ve bebekten alınan örneklerin kıyaslanması sonucu sanığın mağdurenin bebeğinin öz babası olduğunun tespit edildiği, sanığın suç tarihinden cezai ehliyetinin tam olduğu ve işlediği suçun anlam ve sonuçlarını algılayabildiği, bu nedenle sanığın inkar içerikli savunmalarına itibar edilmediği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmekle mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında düzenlenen 25.09.2012 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Raporu ile Adana Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 11.11.2021 tarihli rapor içeriklerine göre hüküm kurulduğu, düzenlenen raporların içeriği itibarıyla yetersiz ve çelişkili olduğu anlaşıldığından sanığın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesine sevk edilip, buradan ön raporu aldırıldıktan sonra 4. İhtisas Kurulundan olay tarihinde üzerine atılı suçla ilgili fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci veya ikinci fıkralarının tatbiki gerekip gerekmediği hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2454 Esas, 2022/1659 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8410, Karar No: 2012/8127, Tarih: 10.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8410 E.  ,  2012/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2011 gün ve 2010/459 E. 2011/218 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8257, Karar No: 2010/15653, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8257 E.  ,  2010/15653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir. Somut emsal olarak incelenen taşınmaz dava konusu taşınmaza göre büyük yüzölçümlü olduğundan, emsal kabul edilemez.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Görevsizlik kararı öncesine ait yargılama giderlerinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5797, Karar No: 2019/3995, Tarih: 01.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5797 E.  ,  2019/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama (yağma suçundan dönüşen)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinede;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5327 sayılı TCK'nin 58/6-7.maddeleri ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ...'ın mağdur ... 'tan olan alacağını almak amacıyla, mağduru oto tamir dükkanına götürerek zorla senet imzalatmak istedikleri, çıkan tartışma sonucunda sanık ...'ın ruhsatsız tabancası ile mağdurun ayaklarına ateş etmek suretiyle yaraladığı olayda; sanıkların eyleminin yağma ve/veya yağmada "Daha az cezayı

gerektiren hal" başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1.maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21264, Karar No: 2010/2305, Tarih: 08.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21264 E.  ,  2010/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu çeklerin arka yüzünü gösteren okunaklı ve onaylı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.