muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34034, Karar No: 2017/3845, Tarih: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34034 E.  ,  2017/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 01/03/2011 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4657, Karar No: 2016/9307, Tarih: 24.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4657 E.  ,  2016/9307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2014/160-2015/387

DAVACI : ...

DAVALI :...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşma istemli olarak temyiz edilmiş, ancak davalı vekilinin 29/05/2015 tarihli dilekçesi ile duruşma isteminden vazgeçmesi üzerine incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına” denildiği halde, gerekçeli kararda "davalının ..... İcra Müdürlüğü' nün .... sayılı takip dosyasında itirazın iptali ile takibin 27.000 TL asıl alacak, 2.569,81 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 29.569,81 TL üzerinden aynen devamına, davacının icra inkar tazminat talebinin reddine" denilmiş, kısa kararda tazminatın reddedildiğine ilişkin bir açıklamaya yer verilmemiştir. Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HMK'nın 298/2. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33647, Karar No: 2014/30863, Tarih: 18.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/33647 E.  ,  2014/30863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/77-2013/263

Mahkemece, tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, karar davalılar N.. Ö.., M.. Ö.., S.. Ö.., F.. Ö.. ve R.. E.. vekilince temyiz edilmiş, temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunulmuştur. Davalıların bu başvurusu, Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nin 02/06/2014 tarih ve 2014/74E.- 10301 K. sayılı kararı ile davalı tarafça sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde, taleplerini haklı gösterecek davalılara ait hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Bu karara karşı davalılar tarafından süresinde itiraz edilmesi üzerine HMK'nun 337/2. maddesi uyarınca itirazı inceleme görevi Dairemize ait olmakla dosya Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 23/10/2014 tarih ve 2014/29108 E.-24872 K.sayılı ilamı ile kesin olmak üzere itirazın reddine karar verilmiştir.

HMK.nun 337/2.maddesi gereğince, adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz yoluna başvurulması halinde, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararlar kesin olduğundan davalıların karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalıların karar düzeltme dilekçesinin yukarıda açıklanan nedenlerle (REDDİNE), 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7851, Karar No: 2015/891, Tarih: 16.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7851 E.  ,  2015/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen tazminat Davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.04.2014 gün ve 2013/9025 Esas, 2014/3349 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının işlettiği otelde 21-28 Ekim tarihleri arası için 59 kişilik rezervasyon yaptırdığını ve ön ödeme olarak 4.500 Euro ödediğini, davalının otele girişten 12 gün önce rezervasyonu iptal ettiğinden müvekkilinin 9.500 Euro daha fazla ödeyerek yeni bir otel tuttuğunu, müşterilerinin memnuniyetsizliğini giderebilmek için hediyeler alarak çeşitli ikramlar yaptığını, müşterileri restauranta götürmek zorunda kaldığını, bu amaçla 16.700 Euro harcama yaptığını, rezervasyon iptalinden dolayı prestij kaybına uğradığını ileri sürerek, 4.500 Euro'nun ödeme tarihinden itibaren, 26.150 Euro maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının geçerli olmayan nedenlerle akdi tek taraflı olarak feshettiğini, istenen tazminatın çok yüksek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davalının işlettiği otelde 24-28 Ekim tarihleri arası için 50 oda, 21-28 Ekim tarihleri arası için 9 oda sayısı üzerinden anlaşma yapıldığı, otelde konaklatılması halinde toplam 26.200 Euro ödenmesi gerekeceği, .... otelde ise 24-28 Ekim tarihleri arası için 48 oda, 21-28 Ekim tarihleri arası için 10 oda sayısı üzerinden anlaşma yapıldığı ve anılan otele toplam 36.060 Euro ödeme yapıldığı, aradaki fiyat farkının davacının zararını teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 13.950 Euro'nun 21.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararı davalı vekili temyiz etmiş, mahkemece, süresinden sonra yapılan temyizin reddine ilişkin ek karar Dairemizin 30.04.2014 gün ve 2013/9025 Esas, 2014/3349 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece verilen, davalı vekilinin temyiz istemi süre yönünden reddine ilişkin ek karar Dairemizce onanmıştır. Ancak, mahkeme kararının davalı vekiline tebliğine ilişkin mazbatada gerekçeli kararın, 19.08.2013 tarihinde davacı vekiline bizzat tebliğ edildiğinin belirtildiği halde davalı vekilince temyiz ve karar düzeltmeye eklenen Şişli İlçe Emniyet

../..

S.2.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece verilen, davalı vekilinin temyiz istemi süre yönünden reddine ilişkin ek karar Dairemizce onanmıştır. Ancak, mahkeme kararının davalı vekiline tebliğine ilişkin mazbatada gerekçeli kararın, 19.08.2013 tarihinde davacı vekiline bizzat tebliğ edildiğinin belirtildiği halde davalı vekilince temyiz ve karar düzeltmeye eklenen Şişli İlçe Emniyet

../..

S.2.

Müdürlüğü'nün 27.09.2013 tarihli yazısına göre, davalı vekilinin 18.08.2013 ile 25.08.2013 tarihleri arasında yurt dışında bulunduğunun bildirildiği ve gerekçeli kararın daha sonraki tarihlerde davalı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğine ilişkin bir kayıt da bulunmamaktadır Şu hale göre, davalı vekilinin iddiaları üzerinde durularak tebliğ mazbatasındaki imzanın davalı vekiline ait olup olmadığı, tespit edilebiliyorsa kime ait olduğu, anılan tarihlerde yurt dışında olup olmadığı araştırılarak temyiz istemi hakkında sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan yönler üzerinde durulmadan temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi ve anılan ek kararın Dairemizce onanması yerinde görülmemiştir. Mahkemece yapılacak, iş gerekli araştırma yapılarak, gerekçeli kararının tebliğinin usulüne uygun olup olmadığının değerlendirilmesi, temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü halinde temyizin incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesi, aksi halde yeniden temyiz isteminin reddine karar verilerek, kararın taraflara tebliği ile sonucuna göre işlem yapmaktan ibarettir. Bu nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile ek kararın onanmasına ilişkin Dairemiz ilamının ortadan kaldırılarak ek kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, mahkemenin 19.19.2013 tarih ve 2012/49 E. 2013/110-1 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanmasına ilişkin Dairemizin 30.04.2014 gün ve 2013/9025 E., 2014/3349 K. sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına, ek kararın yazılı gerekçelerle BOZULMASINA, evvelce alınan temyiz peşin harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4953, Karar No: 2017/3728, Tarih: 18.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4953 E.  ,  2017/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi ile Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme konusu olayda görev ihtilafı meydana getiren, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleriyle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olmasına ve anılan Yasanın 37/2. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece ceza mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmenin de bulunmasına göre;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 05/09/2017 tarihinde faaliyete geçmesi nedeniyle ihtilafın meydana geldiği tarihte aynı bölge adliye mahkemesi yargı çevresinde bulunan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi ile Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nın 4/2. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11837, Karar No: 2022/2129, Tarih: 17.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11837 E.  ,  2022/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, haksız tahakkuk ettirilen sosyal güvenlik destek primi borcu ve yaşlılık aylığındaki kesinti işleminin iptali ile yapılan kesinti ve kuruma yapmış olduğu ödemelerin iadesi ve ayrıca kalan borç yapılandırma taksitlerinin de kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davalı Kurum tarafından 506 sayılı Yasaya göre 01.05.1997 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmış olan davacının, 18.04.2005 tarihinden itibaren limited şirket ortağı olduğunun tespit edilmesi üzerine, 18.05.2005 tarihinden itibaren sosyal güvenlik destek primi borcu tahakkuk ettirildiği ve sosyal güvenlik destek primi borcunun yapılandırılarak yaşlılık aylığından kesilmeye başlandığı, bunun üzerine davacı tarafından şirket hisselerinin tamamını 15.08.2005 tarihinde devrettiğini, şirket ile hiçbir ilişiği kalmadığını ileri sürerek aylıklarından kesilen SGDP borçlarının iadesinin ve bakiye borç yapılandırma taksitlerinin de iptalini talep ettiği anlaşılmıştır. Davacının Erzurum 3.Noterliğinin 15.08.2005 tarih ve 12225 sayılı devir sözleşmesi ile ... Enerji Doğalgaz Klima İnşaat Mühendislik Danışmalık Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti. hisselerinin tamamını Uğur Oral’a devrettiği, devir işleminin ... Enerji Doğalgaz Klima İnşaat Mühendislik Danışmalık Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti. Ortaklar Kurulunun 20.08.2005 tarihli ve 01 sayılı kararı ile kabul edildiği ve tesciline karar verilmiş ise de, devir işleminin Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde tescil ve ilan edilmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının şirket ortağı olduğu 18.04.2005-15.08.2005 dönemi yönünden sosyal güvenlik destek primi borcundan sorumlu olduğu, şirket hisselerini devrederek şirke ortaklığının sona erdiği 15.08.2005 tarihinden sonra ise sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek, sorumlu olunan ve iadesi gereken miktarlar belirlenerek infaza elverişli karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 17.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1763, Karar No: 2007/1529, Tarih: 02.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1763 E.  ,  2007/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 28.12.2006 tarihli ve 2006/2088-5486 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.1.2007 tarihli ve 2007/5 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdiri ve bu suretle ceza tayini bakımından yargılamayı gerekli kıldığından bahisle dosyanın ait olduğu mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30.03.2007 gün ve 17592 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 16.4.2007 gün ve K.Y.B.2007/68048 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığın hukuka uygunluk nedeniyle hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair, verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, itirazın kabulü ile İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının borçlu sanığa isnat edilen suçunoluşması nedeniyle kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın icra mahkemesine tevdiine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade

.../.

SH:2

2007/1763-1529

.../.

SH:2

2007/1763-1529

eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu’nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığın nüfus kaydının getirtilmesi gerekecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.