muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7130, Karar No: 2015/703, Tarih: 19.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7130 E.  ,  2015/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların, ... Noterliği'nden alınan 04.04.2008 tarihli vekâletname gereğince ... plaka sayılı araç üzerinde şikâyetçiye devir için işlem yapmak üzere 31.07.2008 tarihine kadar yetkili olmalarına rağmen suça konu aracı şikâyetçiye teslim etmediklerinin iddia edildiği olayda; katılanın 2005 yılının sonunda ... plakalı 2000 model.. marka aracı kredi çekerek aldığı sırada sanık ...’i kefil olarak gösterdiği, aracı kiraladığı kişinin kredi borçlarını ödememesi ve kendisinin de yurt dışında yaşaması nedeniyle kefil olan sanık ... ile aralarında yapmış oldukları sözlü anlaşma gereğince aracı işletip kredi borçlarını ödemesi sonucunda plakasının kendisinde, aracın sanıkta kalacağını kararlaştırdıkları, bu süreç içerisinde sanığın aracı kiralayarak kredi borçlarını 2008 yılının ortalarına kadar ödemesine rağmen, kiraladığı kişilerce aracın kazaya uğratılması sonucunda kasasıyla birlikte aracı 2006 model.. marka araçla değiştirdiği, bu nedenle bankadaki borç miktarının arttığı, ilk etapta borçlanılan ve 85.000,00 TL olan anaparanın faiziyle birlikte 116.424,00 TL

olarak 15.12.2009 tarihine kadar ödenmesi gerektiği halde, son 4 taksitin ödenmemesi üzerine katılanın 31.07.2008 tarihine kadar aracın kendi üzerine devrinin sağlanmasını istemesine rağmen sanığın hesaplaşmaları gerektiğini belirterek aracı vermediği, katılanın makbuzlarını sunarak ödediğini iddia ettiği meblağın ise devirden 4 ay öncesine dayanan kredi taksitleriyle sonraki dönemlere ait olan borçlara ilişkin olduğu, 02.11.2009 tarihinde yapılan yeniden yapılandırma doğrultusunda, katılanın faiziyle birlikte 102.233,00 TL ödediği, aradaki farkın, aracın kasasıyla birlikte değişmesine ve borcun ödenmesindeki gecikmeye bağlı olan faiz miktarına ilişkin olduğu anlaşılmakla, alacak verecek meselesine dayanan sanıklarla katılan arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olması nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22477, Karar No: 2012/28950, Tarih: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22477 E.  ,  2012/28950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04.06.2012 gün ve 2012/5074 Esas - 2012/11734 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davalı idare vekilinin sair karar düzeltme istemleri HUMK.'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerin hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dairemizce, dava konusu 1082 parsel sayılı taşınmazın dere mutlak koruma alanında kalan bölümlerine ilişkin fen bilirkişisinin krokisine atıfta bulunularak kararın düzeltilerek onanmasına karar verilirken, maddi hata sonucu "8903 m2'lik" ibaresi yerine "işaretli 1470 m2'lik" ibaresinin yazıldığı anlaşılmakla, davalı idare vekilinin bu yöndeki karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 04.06.2012 gün ve 2012/5074-11734 sayılı düzeltilerek onama kararındaki [a) 2 nolu bendinden] kelimelerinden sonraki (işaretli 1470 m2'lik) kelimelerinin ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (8903 m2'lik) rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5118, Karar No: 2014/21467, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5118 E.  ,  2014/21467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2012/183-2013/690

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının %100 oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulüyle az bedel tesbiti,

2-Dava konusu taşınmaz baraj gövdesi içinde kaldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12036, Karar No: 2017/3700, Tarih: 13.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/12036 E.  ,  2017/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte; senette aval veren olarak yer alan borçlu icra mahkemesine başvurusunda; sair iddiasının yanında takibe konu senedin, keşideci … Ltd. Şti ile lehdar … A.Ş arasında düzenlenen sözleşme kapsamında, teminat amacıyla verildiğini belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; takibe konu senedin, … Ltd. Şti. ile … A.Ş arasında düzenlenen “İnşaat Taşeron Sözleşmesi” nedeniyle alındığını, bu nedenle senet bedelinin tahsilinin gerekip gerekmeyeceğinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Takip dayanağı senedin, teminat senedi olduğu iddiasının, hangi ilişkinin teminatı olduğu senet üzerine yazılmak suretiyle ya da takip dayanağı senede açık atıf yapan İİK'nun 169/a-1. maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile ispatlanması gerekmektedir. Açıkça atıf yapıldığının kabulü için senedin, vade ve tanzim tarihleriyle miktarlarının belirtilmesi gereklidir (HGK'nun 06.03.2013 tarih ve 2012/12-768 E., 2013/312 K. ve 20.06.2001 tarih ve 2001/12-496 sayılı kararları).

Her ne kadar “İnşaat Taşeron Sözleşmesi”nin 6. maddesi uyarınca, teminat senedi düzenleneceği belirtilmiş ise de takibe konu senedin bu sözleşme kapsamında düzenlendiği hususunun ispatlanamadığı, bir başka deyişle, yukarıda anılan Hukuk Genel Kurulu kararında benimsenen ve Dairemizce de kabul gören ilkeler bağlamında “İnşaat Taşeron Sözleşmesi”nde düzenleneceği belirtilen teminat senedinin, takibe konu senet sayılabilmesinin mümkün olmadığı görülmektedir.

O halde, sözleşmede teminata ilişkin açık atıf ve alacaklının da kabulü bulunmadığına göre mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin durdurulması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26924, Karar No: 2020/11475, Tarih: 12.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/26924 E.  ,  2020/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılanların ikamet ettikleri köylere gidip, Milli Eğitim Müdürlüğü'nden geldiklerini, sattıkları kitapları almaları halinde okuyan çocuklarına burs bağlanacağını söyleyip katılanlara kitap satarak 610'ar TL bedelli sözleşme imzalattıkları ve 30 veya 50'şer TL peşinat aldıkları iddia edilen olayda, sanıklara atılı eylemlerin sübutu halinde TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, bu suçun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 157/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 07/11/2005 ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4135, Karar No: 2025/2249, Tarih: 08.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4135 E.  ,  2025/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/59263 sayılı ve "...+şekil" ibareli marka başvurusunun 2016/64527 sayılı ve "..." ibareli marka gerekçe gösterilerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç hükmü uyarınca kısmen reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedilmiş olduğunu, oysa müvekkilinin "..." ibaresini içeren eski tarihli markalarının bulunduğunu, 2009/58992, 2011/16974 ve 2014/72415 sayılı bu markalarının başvuru için müktesep hak teşkil ettiğini, dava dışı şirketin bu markalarla iltibas oluşturan redde mesnet markasının hiç tescil edilmemiş olması gerektiğini, müvekkili başvurusu ile redde mesnet marka arasında SMK'nın 5/1-ç hükmü şartlarının oluşmadığını, başvuruda şekil unsurunun bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2020-M-9706 sayılı kararının iptalini karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru markasının "...+şekil", redde mesnet markanın da "..." ibaresini içermesi karşısında esasen yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber, bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, zira SMK'nın 4. maddesinde markanın "Marka, bir teşebbüsün mallarının veya hizmetlerinin diğer teşebbüslerin mallarından veya hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması ve marka sahibine sağlanan korumanın konusunun açık ve kesin olarak anlaşılmasını sağlayabilecek şekilde sicilde gösterilebilir olması şartıyla kişi adları dâhil sözcükler, şekiller, renkler, harfler, sayılar, sesler ve malların veya ambalajlarının biçimi olmak üzere her tür işaretten oluşabilir." şeklinde tanımlandığı, başvuru markasında belirgin olarak yer alan şekil unsuru mesnet markada aynen yer almadığından her iki markanın ayniyet şeklinde kabul edilemeyeceği, SMK'nın 5/1-ç hükmüne göre mutlak ret sebebinin oluşmayacağı, var olabilecek nisbi ret sebebinin ise yayıma itiraz üzerine ele alınmasının gerektiği, aksi yönde verilen YİDK kararının hatalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2020-M-9706 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mutlak ret nedenleri arasında yer alan hükmün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerektiği, dava konusu başvuruda yer alan şekil unsurunun başvuru ile redde mesnet markayı SMK'nın 5/1-ç hükmü anlamında benzer olmaktan çıkardığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 08.02.2022 tarih ve 2020/7988 E.- 2022/888 K. sayılı kararının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2747, Karar No: 2019/79, Tarih: 07.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2747 E.  ,  2019/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/11/2016 tarih ve 2016/51-2016/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin asıl davada davalı birleşen davada vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-birleşen davalı vekili; davalı-karşı davacının ... malzeme içeren iç yüzeye sahip silah çantasına ilişkin faydalı model belgesi aldığını, söz konusu çantanın Avrupa'da yaygın bir şekilde üretildiğini, piyasada kolaylıkla bulunabildiğini, bir yıl öncesine kadar müvekkili tarafından üretilerek piyasaya sunulduğunu, yenilik unsuru ihtiva etmediğini ileri sürerek tescile konu faydalı modelin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiş; birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı-birleşen davacı vekili; birleşen davada müvekkilinin 2011/09840 sayılı tescil aşamasındaki “... malzeme içeren bir iç yüzeye haiz silah çantası” başlıklı faydalı modelin sahibi olduğunu, davacı-birleşen davalının müvekkilinin faydalı modeline ilişkin haklarına tecavüz ettiğini, faydalı modelin aynısını üreterek satışını yaptığını, bu hususta ihtarname gönderilmesine rağmen davacı-birleşen davalının kullanımının devam ettiğini, bu durumun aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek müvekkiline ait faydalı modele vaki tecavüzün ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, ref'ini talep ve dava etmiş; müvekkilinin faydalı modele ilişkin hak sahibi olduğunu, ... malzeme kullanımının yeni bir durum olmadığını, müvekkilinin buluşunun farklılığının ... malzemesinin altındaki asbes katmanı ile yapıştırılması olduğunu savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; buluş konusunu oluşturan unsurların silah konumlanma boşlukları, ... yüzey, parça yuvaları ve aspes katman olmak üzere 4 unsurdan ibaret olduğu, davacı-birleşen davalının, ürününün silah konumlanma boşlukları, parça yuvaları ve ... yüzey unsurlarına sahip olduğu, bu üç unsurun her silah çantasında doğal olarak mevcut olduğu, bu durumun davalı-birleşen davacının internet sitesinde de açıklandığı, faydalı model belgesinin tarifnamesinde belirtilen ayırt edici unsurun "ürünlerde kullanılan ... malzemenin hemen altındaki aspes katmanı ile pres baskı yöntemi ile her iki katmanın yapıştırılmış

olması" olduğu, ancak 551 sayılı KHK'nın 83. maddesine göre hukuki koruma kapsamının istemlerden hareketle belirlendiği, 2011/09840 numaralı Faydalı Model belgesinin ana isteminin "ürünlerde kullanılan ... malzemenin hemen altındaki aspes katmanı ile pres baskı yöntemi ile her iki katmanın yapıştırılmış olması" özelliğini tanımlamadığı, silah konumlanma boşlukları, parça yuvaları ve ... yüzey unsurlarına sahip silah çantalarının başvuru tarihi olan 05.10.2011 tarihinden önce İtalyan menşeli Negrini s.r.l. firmasına ait silah çantası örneğinde olduğu gibi bilindiği, bu nedenle faydalı model belgesindeki ürünün yenilik vasfı taşımadığı, ... malzeme içeren silah çantalarının harcıalem bir ürün olup ülkemiz dahil birçok ülkede üretimi yapılan ürünlerden olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, 2011/09840 numaralı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-birleşen davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 59,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13593, Karar No: 2014/15175, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13593 E.  ,  2014/15175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ve...Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava ...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2013 tarihli davanamesi ile ... isimli çocuğun ... olan anne adının ... ... olan baba adının ... ve ... isimli çocuğun ise ... olan baba adının ...olarak nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın nesebe ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik, yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davanın kabul edilmesi halinde 08.06.2012 doğumlu ... ve 28.01.2009 doğumlu ... ile ... arasında soybağı kurulacağından, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nın 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.