muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2148, Karar No: 2021/3864, Tarih: 21.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/2148 E.  ,  2021/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davalı Hazine'nin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi raporunda (C) harfi ile gösterilen 1.074,25 metrekare yüzölçümündeki alanın 237,38 metrekarelik bölümü ile (A) harfi ile gösterilen 425,76 metrekare yüzölçümündeki alanın dere yatağının taşkın sınırları içerisinde kaldığının belirtildiği açıklanarak, özel mülkiyete konu olamayacak bu alanların fen bilirkişisi tarafından düzenlenecek kroki üzerinde işaretlenerek hakkında ret kararı verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 30.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 545,411 metrekarelik alan ile (C) harfi ile gösterilen 1.074,254 metrekare yüzölçümündeki alandan aynı bilirkişilerin 22.01.2018 tarihinde düzenledikleri ek raporda gösterilen 237,38 metrekare yüzölçümlü bölümün çıkarılmasından sonra kalan 836,87 metrekare yüzölçümündeki kısmın toplamı dahilinde taşınmazın aynı adanın son parsel numarası verilmek sureti ile davacı adına tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24376, Karar No: 2014/30369, Tarih: 15.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24376 E.  ,  2014/30369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2014/496-2014/483

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek (7) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile yetki itirazında bulunarak takibi durdurduğu, duran takibin devamını sağlamak amacıyla alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece evrak üzerinde incelenerek sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır.

Başvuru İİK'nun 68. maddesine dayalı itirazın kaldırılması talebi olup, aynı Kanunun 70. maddesi uyarınca, icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur.Bu durumda mahkemece, duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak tarafların iddia ve delilleri tesbit edilip değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, İİK'nun 70. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak evrak üzerinde yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19691, Karar No: 2016/12366, Tarih: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19691 E.  ,  2016/12366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat, nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir (HMK m. 187/1). Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Dava dilekçesi davalı kadına 16.01.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı kadın süreden sonra 12.02.2015 tarihinde cevap dilekçesi sunmuştur. Davalı kadının süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesi ile bildirdiği vakıalar erkeğe kusur olarak yüklenerek boşanma karar verilmiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bu vakıalar esas alınarak davacı erkeğe kusur yüklenemez. Açıklanan sebeplerle birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı kadının tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek davalı kadın lehine manevî tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2016 (Pzt.)

.
Yargıtay — Esas No: 2013/29384, Karar No: 2014/11620, Tarih: 10.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/29384 E.  ,  2014/11620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit tehdit suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-son cümle, 43/2, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 04/07/2012 tarihli ve 2011/1039 esas, 2012/683 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2013 gün ve 257861 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, olay tarihinde ... Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, takip ettiği bir haciz işlemi sırasında müştekiler ... İcra müdürü ve müdür yardımcısı ile arasında geçen iddianameye konu eylemin, görev sırasında işlenmiş bir suç niteliğinde olması karsısında, hakkındaki soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun ilgili hükümlerince yürütülmesi gerektiği cihetle, Mahkemece, söz konusu yargılamada 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanık Avukat ...'nun, ... İcra Müdürlüğünde alacaklı vekili sıfatıyla takip ettiği bir dosya ile ilgili olarak, ihtiyati haciz kararının aynı gün yerine getirilmesi konusunda, icra müdürü ve müdür yardımcısı olan müştekilerle tartıştığı, tartışma sırasında müştekilere hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla suç duyurusunda bulunulması üzerine, Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma izni alınmaksızın, 05.12.2011 tarihli iddianameyle hakkında hakaret ve tehdit suçlarından ... Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda aynı Mahkemenin 04.07.2012 tarihli kararı ile, sanığın hakaret suçundan beraatine, tehdit suçundan ise 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz edilmeksizin kesinleşen bu karara karşı, 1136 sayılı Avukatlık Kanunundaki izin prosedürün yerine getirilmediği gerekçesiyle, mahkumiyet hükmü yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Avukat olan sanık hakkında, icra işlemleri sırasında işlediği iddia olunan tehdit suçuna yönelik soruşturma ve kovuşturmanın, genel hükümlere göre mi yoksa, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58. ve 59. maddeleri uyarınca, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine mi yürütüleceğine ilişkindir.

Kanun yararına bozma kurumunda geçerli olan “istekle bağlılık kuralı” ve hakaret suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle, CMK’nın 309/4-c bendi uyarınca, bu tür hükümlerde aleyhe bozma ve yeniden yargılama yasağı göz önünde bulundurularak, inceleme tehdit suçuyla sınırlı olarak yapılmıştır.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma kurumunda geçerli olan “istekle bağlılık kuralı” ve hakaret suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle, CMK’nın 309/4-c bendi uyarınca, bu tür hükümlerde aleyhe bozma ve yeniden yargılama yasağı göz önünde bulundurularak, inceleme tehdit suçuyla sınırlı olarak yapılmıştır.

III- Hukuksal Değerlendirme:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58/1. maddesinde; “Avukatların avukatlık veya ... Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır.” Aynı Kanun’un 59. maddesinde ise; “ 58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenliyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir……..Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır.(Ek cümle: 02/05/2001 - 4667/38. md.) Durum avukatın kayıtlı olduğu baroya bildirilir” hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada; sanık avukatın vekilliğini yaptığı şirketin alacağını tahsil amacıyla icra müdürlüğünde gerçekleştirdiği işlemlerle ilgili, icra müdürlüğü görevlileriyle tartışması ve akabinde onlara yönelik hakaret ve tehdit ettiğine ilişkin iddianın, sanığın avukatlık görevi sırasında olduğu, avukatların görevlerinden doğan veya görevleri sırasında işledikleri suçlarından dolayı soruşturma ve kovuşturmanın, Adalet Bakanlığı’nın vereceği izin üzerine yürütülmesi gerektiği, sanık avukat hakkında soruşturma ve kovuşturma izni alınmamış olması nedeniyle, mahkemece CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerekirken, genel hükümler çerçevesinde kovuşturma yapılarak, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Basit tehdit suçundan sanık ... hakkında, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 04/07/2012 tarihli ve 2011/1039 esas, 2012/683 sayılı kararının, CMK’nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Dava koşulu olan Adalet Bakanlığı izni alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6731, Karar No: 2014/4944, Tarih: 14.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6731 E.  ,  2014/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6687, Karar No: 2019/4140, Tarih: 12.06.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6687 E.  ,  2019/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 58 ile 3713 sayılı TMK'nın 5/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6762, Karar No: 2018/855, Tarih: 12.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6762 E.  ,  2018/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17460, Karar No: 2014/20655, Tarih: 09.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17460 E.  ,  2014/20655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2014/166-2014/176

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itirazı üzerine duran takibin devamını sağlamak amacıyla alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece evrak üzerinde incelenerek sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır.

Başvuru İİK'nun 68. maddesine dayalı itirazın kaldırılması talebi olup, İİK'nun 70. maddesi uyarınca icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur.

Bu durumda mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak tarafların iddia ve delilleri alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken İİK'nun 70. maddesinin amir hükmüne aykırılık teşkil eder biçimde evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3705, Karar No: 2014/10254, Tarih: 24.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3705 E.  ,  2014/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; reşit olup, bakıma muhtaç bulunan davacı, davalı babasından aylık 1000 TL yardım nafakası istemiş, mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, aylık 500 TL yardım nafakasına hükmedilmiştir.

Davalı kararı temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükümde, takdir edilen nafakanın hangi tarihten itibaren geçerli olduğu belirtilmemiştir. Bu hususun infazda tereddütlere yol açacağı ve güçlük doğuracağı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; hükmedilen nafakanın, dava tarihinden geçerli hüküm ifade ettiğinin karar yerinde gösterilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün birinci maddesindeki "yardım nafakasının" ifadesinden, sonra gelmek üzere "dava tarihinden itibaren" ifadesinin eklenmesi süretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 44.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5970, Karar No: 2016/3123, Tarih: 18.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/5970 E.  ,  2016/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Antalya ili Kemer ilçesi 115 ada 20 parsel de kayıtlı taşınmaz üzerinde ... adına 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir. Bu şirketin 04.03.2003 tarihinde iflasına karar verilmesi üzerine parsel üzerindeki irtifak hakkı ve üzerindeki villalar ihale ile 15.05.2009 tarihinde davalı ...Ş. ye satılarak bu şirket adına 11.03.2010 tarihinde 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edilmiştir. Davalı ... taşınmazın irtifak hakkını satın aldıktan sonra villalarda oturan davacılar . . mirasçıları hakkında İİK.nun 135/2 maddesine göre tahliye emri gönderilmesini sağlamıştır. Tahliye emri gönderilmesi üzerine davacılar vekili 09.08.2010 tarihli dava dilekçesinde ihale ile satılan 115 ada 20 parsel üzerinde bulunan '' ... '' nolu villa konusunda önceki malik ...ile müvekkillerinin murisleri arasında 22.10.2002 tarihli mülk kullanım sözleşmesi imzalandığını, davacıların murisinin vefat ettiği, 16.07.2006 tarihine kadar faydalandığını ve kesintisiz kullandığını, ayrıca Kiriş World olarak tanımlanan işletmenin tüm tesislerinden de faydalandığını, 09.03.2009 tarihli açık artırma şartnamesinde açıkca 44 villanın eşyalı olarak kullanıldığının tesbit edildiğini, davalı şirketin açık artırma ilanını görerek ihaleye o şekilde girip aldığını, davalı şirketin tek yetkilisi . ..’nun da aynı yerde villası olup komşu olduklarını, Hüseyin Gündoğdu’nun başından beri müvekkilinin burada hak sahibi olduğunu bildiğini, davacıların kiracılığının iflastan ve satıştan öncesine dayandığını, davacının tahliyesinin istenmesinin mümkün olmadığını belirterek taşınmazda davacıların fuzuli şagil olmadığının ve tüm tesislerde kullanma hakkının bulunduğunun ve tahliye etmek zorunda bulunmadığının tespitini talep etmiştir. Davacı delil olarak 22.10.2002 tarihli önceki malikle yapılan 38 yıllık mülk kullanım sözleşmesine dayanmıştır. Taşınmazın satılması halinde taşınmazda oturan kiracı hacizden önceki bir tarihte kiracı olduğunu iddia ediyorsa bu iddiasını İİK.nun 135/2 maddesinde belirtildiği şekilde resmi belgelerle ispat etmelidir. Ancak taşınmaz alıcısının başından beri kiracı olduğunu bildiğini ve kiracılığını kabul ettiğini iddia ediyorsa bu iddiasını genel mahkemede açacağı menfi tesbit davasında tanık dahil her türlü delil ile kanıtlayabilir. Davacı dava dilekçesinde davalı şirket sahibi ve yetkilisi olan . ..’nun da aynı yerde villası olduğunu ve komşuluk yaptıklarını başından beri kendisinin kiracı olduğunu bildiğini belirtmiş bu konuda tanık dinletmiştir.

./..