muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3261, Karar No: 2024/6008, Tarih: 18.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3261 E.  ,  2024/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii ve sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ek karar onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2019/1468 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2019/1468 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararının yalnızca sanık ... müdafiine tebliğ edildiği, müdafiin süresinde kararı temyiz etmemesi nedeniyle ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği; ancak sanığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2019/1468 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararından usûlüne uygun haberdar edilmemesi nedeniyle; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.07.2020 tarihli ve 2019/1468 Esas, 2020/475 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilerek ve sanık ...'in 04.01.2021, 09.02.2021, 11.05.2021, 08.02.2022, 25.05.2022 tarihli dilekçelerinde temyiz sebeplerinin varlığı kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde;

5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez tekerrür hükümleri uygulandığında sanık hakkında koşullu salıvermeye ilişkin kararı verme yetkisi İnfaz Hâkimliğinde olduğundan hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık ... ile ilgili bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında ilk derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4865, Karar No: 2015/9705, Tarih: 22.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4865 E.  ,  2015/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı .... vekili Av.... ile ... Genel Müdürlüğü vekili Av.... tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 22.05.2015 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı .... vekili Av.... ile ... Genel Müdürlüğü vekili Av.... ve davacı M.. Y.. vekili Av.... geldi. Temyiz eden diğer davalı taraftan gelen olmadı. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...‘nin ve davacının tüm, davalılar .. .. Belediye Başkanlığı ve ... Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davalı ... Genel Müdürlüğünün temyizi yönünden; Davacı vekili, davacının davalı ..... ve ona bağlı ... Genel Müdürlüğü’ nün ihtiyacı olan personelin davalı .... tarafından karşılandığını, müvekkilinin de uzun süre önce bu şekilde işe alınıp kadrosu ....’ de görülmesine rağmen gerçekte ... Genel Müdürlüğü’ nün ulaşım araçlarında hat şoförü olarak çalıştığını, işe alınırken, alındıktan sonra meslek içi eğitimde ve işin gördürülmesi sırasında her türlü amir ve talimatı ... Genel Müdürlüğü yetkililerinden aldığını, toplu taşım ve ulaşım hizmetlerinin Belediyelerinin asli görevleri arasında yer aldığını, tüm bu nedenlerle .... ile ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu iddia ederek ....ile diğer davalılar ..... ve ... Genel Müdürlüğü arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti ile müvekkilinin baştan itibaren ..... ve ... Genel Müdürlüğü'nün işçisi sayılmasını, müvekkilinin işe başlama tarihinden itibaren ... Genel Müdürlüğünün işçilerine ödediği ilave tediye ile ücret ve Toplu İş Sözleşmesi’nden kaynaklı ikramiye, gece çalışma ücreti, fazla çalışma ücret fark ve ulusal bayram genel tatil ücret farkı, hafta tatili ücret farkı, vardiya tazminatı farkı, iş güçlüğü ve sorumluluk tazminatı farkı, teşvik primi farkı, bayram yardımı farkı, giyim, süt, yoğurt, temizlik yardımı farkı, yemek, yakacak, akıllı kart ve öğrenim ücreti farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, muvazaalı ilişki nedeniyle davacının baştan itibaren ..... ve .... Genel Müdürlüğü işçisi sayıldığının tespitine, farklı sendikaya üye olunması nedeniyle fark alacak talebinin reddine, ilave tediye alacağının tahsiline karar verilmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, muvazaalı ilişki nedeniyle davacının baştan itibaren ..... ve .... Genel Müdürlüğü işçisi sayıldığının tespitine, farklı sendikaya üye olunması nedeniyle fark alacak talebinin reddine, ilave tediye alacağının tahsiline karar verilmiştir.

Bilirkişi ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, ibraz olunan bordrolardaki ücret asgari ücrete oranlarak bilinmeyen dönem açısından muhtemel ücreti üzerinden ilave tediye alacağını hesaplanmıştır.

Davalı işyerinin tüm ödemelerinin kayda dayalı olması gerektiği, bu durumda bilinmeyen dönem ücretinden sözedilemeyeceği, Mahkemece eksik kayıtlar getirilerek usulü kazanılmış hakka da dikkat edilerek kayıtlardaki ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanması ve bu miktarın karara esas alınması gerekliliği gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Diğer yandan yasal ilave tediye alacağına yasal faiz yürütülmesi gerektiği dikkate alınmadan taleple bağlı kalarak en yüksek mevduat faizini geçmemek üzere yasal faiz yürütülmesi yerine en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

3. Davalı .. ... Belediye Başkanlığı’nın temyizi yönünden;

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun belediyenin yetki ve imtiyazları başlıklı 15/F ve 67.maddesinde ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu‘nun 7/p maddesinde toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirme işlerinin Büyükşehir Belediyesinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı, davalı .....nin toplu taşım hizmetlerini kendine bağlı ... Genel Müdürlüğü aracılığı ile yürüttüğü, ... Genel Müdürlüğü’nün 27.07.1943 tarihli 4483 sayılı .... İmtiyazıyla Tesisatının Satın Alınmasına Dair Mukavelenin Tasdiki ve Müessesenin İşletilmesi Hakkındaki Kanun ile kurulmuş .....ne bağlı ancak ayrı kamu tüzel kişiliğine haiz müstakil bütçeli kamu kuruluşu olduğu, ... Genel Müdürlüğünün yerine getirdiği hizmetlerin sözleşme ile değil kanunla kendine verilmiş toplu taşım hizmetleri olması, ayrı tüzel kişiliği bulunması, yapılan ihale ve işlerin idaresinin ... Genel Müdürlüğü tarafından yürütülmesi nedenleri ile .....’nin de muvazaalı işlemin tarafı kabul edilerek sorumluluğuna hükmedilmesi hatalıdır. Muvazaalı işlemin tarafı olduğundan davacının sadece baştan itibaren ... Genel Müdürlüğü işçisi olduğunun kabulü gerekir. İzmir’de ulaşım hizmetlerinin ..... tarafından yerine getirilmesi nedeniyle davacının husumette yanılarak davayı ... Genel Müdürlüğü yanında .....’ne de yönelttiği, hasımda yanılmanın kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla ...... hakkındaki davanın reddi gerektiği ayrıca yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği dikkate alınmalıdır.

..... hakkında açılan davanın husumetten reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

..... hakkında açılan davanın husumetten reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Belediyenin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Genel Müdürlüğü yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Genel Müdürlüğü'ne verilmesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin ....‘den alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının davalı .. .. Belediye Başkanlığı ve ... Genel Müdürlüğü’ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalı ....'ne iadesine, 22/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1093, Karar No: 2014/9805, Tarih: 11.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1093 E.  ,  2014/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2140, Karar No: 2014/6642, Tarih: 13.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/2140 E.  ,  2014/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/96892

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2013

NUMARASI : 2009/480 Esas, 2013/25 Karar

SUÇ : Tefecilik

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Davaya konu eylemlerle ilgili olarak vergi incelemesi sırasında vergi denetmenine verilen beyanlarda; katılan N.. U..'nun 2003 yılı Haziran, katılan M.. U..'nun 21/09/2000'de, müşteki H.. C..'ın 01/01/2004'te, müşteki H.. D..'un 25/01/2004'te, müşteki M.. A..'un 01/04/2005'te ve müşteki R. Ü.'ün 01/04/1997'de sanıktan faiz karşılığı borç para aldıklarını tarih itibariyle tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtmiş olmaları, dosyada da aksini gerektiren bir delilin olmaması karşısında tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan "ortadan kaldırılmasına" ibaresinin çıkartılıp, yerine "CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12193, Karar No: 2024/3135, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12193 E.  ,  2024/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/101 E., 2021/250 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/250 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi ve 52/2. maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeksizin 29.06.2021 tarihinde usûlüne uygun kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52424 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası

Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I.İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52424 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

''Dosya kapsamına göre, Mahkemesince 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hüküm kurulurken anılan Kanun'un 3/5, 3/10 ve 3/10-son. maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl hapis ve 37 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken, hesap hatası yapılarak 1 yıl 6 ay hapis ve 18 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 6 ay hapis ve 24 gün adlî para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim sonucunda 1 yıl 3 ay hapis ve 15 gün adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 1 yıl 3 ay hapis ve 20 gün adlî para cezasına hükmedilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesince gün adlî para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda neticeten 1 yıl 3 ay hapis ve 300,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 1 yıl 3 ay hapis ve 400,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.'' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

II.GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.İnceleme konusu hükümde, sanığın yargılama konusu 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hüküm kurulurken anılan Kanun'un 3/5, 3/10 ve 3/10-son. maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl hapis ve 37 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken, hesap hatası yapılarak 1 yıl 6 ay hapis ve 18 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 6 ay hapis ve 24 gün adlî para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim sonucunda 1 yıl 3 ay hapis ve 15 gün adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 1 yıl 3 ay hapis ve 20 gün adlî para cezasına hükmedilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesince gün adlî para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda neticeten 1 yıl 3 ay hapis ve 300,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 1 yıl 3 ay hapis ve 400,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla cezaya hükmolunduğu anlaşılmıştır.

3.Yukarıda açıklandığı üzere adlî para cezası miktarının, “300,00 TL adlî para cezası” yerine "400,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III.KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/250 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN

YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/250 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "24 gün" ibaresinin "18 gün", 5. bendinde yer alan "20 gün" ibaresinin "15 gün", 7. ve 9. bentlerinde yer alan "400,00 TL" ibaresinin ise "300,00 TL" şeklinde düzeltilmesine, karardaki sair hususların aynen muhafazasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8065, Karar No: 2016/6172, Tarih: 31.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/8065 E.  ,  2016/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 16 ve 26 parsel sayılı sırasıyla 1.203,84 ve 118,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parsellerin 336/2352'şer payının payları oranında ... mirasçıları, ... mirasçıları, ... mirasçıları, ... mirasçıları ve ... adına, bakiye kalan 336/2352 payın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının hak iddia ettiği taşınmazların 109 ada 16 ve 26 nolu parsellerin tamamı olduğu; 07.12.2012 havale tarihli ek bilirkişi raporuna göre, davacının dayanağını oluşturan 09.11.1938 tarih, cilt no:42, sahife no:93, sıra no:636'da kayıtlı tapu kaydının 109 ada 16, 17 ve 26 nolu parsellere hudut ve mevkii itibariyle uyduğu, zemin durumu ile tapu kaydındaki miktar fazlalığının o dönemdeki ölçüm yanlışlığından kaynaklanan bir durum olabileceği, davalıların dayanaklarını oluşturan 09.11.1938 tarih, sıra no: 665'te kayıtlı tapu kaydının 109 ada 26 nolu parsele hudutları itibariyle uymadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13. maddesindeki kazanım şartlarının davacı taraf lehine oluştuğu, böylece kadastro tespitlerinin mevcut hali ile hukuki açıdan mevcut durumu ve gerçek hak durumunu yansıtmadığı gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamından davacı tarafın dayanağı olan 9.11.1938 tarih ve 636 sıra numaralı tapu kaydının taşınmaza aidiyetinin tespitinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak; davacıların dayanağı olan tapu kaydı davacının murisi ... ile birlikte ... evlatları ...., ... kızı ... ve ... kızı ... adına tespit görmüş olup, taşınmaz başında yapılan keşifte kayıt malikleri arasında paylaşım yapılıp yapılmadığı sorulmamış, tapu müşterek mülkiyet şeklinde paylı olduğu göz önünde bulundurularak davacının murisleri ve tapu maliklerinden olan ... paylarının hukuki değerini koruyup korumadığı üzerinde durulmamış, davacı dava dilekçesinde 700 metrekarelik yerin davalı...'a ait olduğunu beyan etmesine rağmen davacının beyanı değerlendirilmemiş, bu yerin taşınmaz üzerinde nereye denk geldiği araştırılmamış, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin hangi sebepten kaynaklandığı üzerinde durulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından davacıların dayanağı olan tapu kaydı malikleri arasında paylaşım yapılıp yapılmadığı, taşınmazın kim tarafından ne zamandan beri hangi sebebe dayalı olarak kullanıldığı sorulmalı, davacıya dava dilekçesinde belirtmiş olduğu 700 metrekarelik yerin davalı ...'a ait olduğu beyanı açıklattırılarak çekişmeli taşınmaz üzerinde hangi bölüme denk geldiği tespit edilmeli, Mahkemece davacının murisleri olan tapu maliklerinin paylarının hukuki değerini koruyup korumadığı üzerinde durulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Kabule göre de; dava açmayan paydaşların sahip olduğu payların davalılar üzerinde bırakılması gerektiği hususu ve tapu maliki ...'in dosya arasında bulunan veraset ilamına göre ..

..'a ait olduğu beyanı açıklattırılarak çekişmeli taşınmaz üzerinde hangi bölüme denk geldiği tespit edilmeli, Mahkemece davacının murisleri olan tapu maliklerinin paylarının hukuki değerini koruyup korumadığı üzerinde durulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Kabule göre de; dava açmayan paydaşların sahip olduğu payların davalılar üzerinde bırakılması gerektiği hususu ve tapu maliki ...'in dosya arasında bulunan veraset ilamına göre ... dışında mirasçılarının da bulunduğu hususunun göz ardı edilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9448, Karar No: 2017/3942, Tarih: 27.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9448 E.  ,  2017/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.