muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14892, Karar No: 2011/170, Tarih: 18.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14892 E.  ,  2011/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, davalı ... mirasçısı ..., davacı ..., ... Köyü Tüzelkişiliği adına Muhtar ..., davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1985 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, çekişmeli ... İlçesi, ... Köyü 799 parsel sayılı 5400 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Haziran 1282 tarih 30 ve 41 numaralı tapu kayıtlarına dayalı olarak çayır niteliği ile ..., 800 parsel sayılı 197 hektar 1250 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Haziran 1288 tarih 69 numaralı tapu kaydına dayalı olarak çayır niteliğinde ...- ... - ...oğulları ve ... sayılı 28 Hektar 9073 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise senetsizden yayla niteliği ile malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tespit edilmişler ... ve 61 arkadaşı ile Orman Yönetiminin itirazları komisyonca reddedilmiştir.

1993/12 - 13 - 14 Esas sayılı dosyalarda Orman Yönetimi bu yerlerin devlet ormanı sayılan yerlerden olduğu,

1993/18 Esas sayılı dosyada ... 800 sayılı parselin dedesi ... adına kayıtlı bulunan tapu kaydı kapsamında kaldığı,

1993/9 Esas sayılı dosyada ... ve 44 arkadaşının 799 ve 800 parsellerin kendileri adına kayıtlı bulunan K. Sani 1926 tarih, 59 numaralı kayıt kapsamında kaldığı, 1597 sayılı parselin ise yayla olarak kendileri zilyetliğinde bulunduğu iddiası ile açmış oldukları davalar mahkemenin 1993/9 Esas sayılı dava dosyasında birleştirilmiş; ... Köy Tüzelkişiliği ve ... Köy Tüzelkişiliği kendi köylerine ait yayla yeri oldukları iddiası ile davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 799 sayılı parselin intifa hakkı ... İlçesi ... Köy Tüzelkişiliği ile ... İlçesi ... Köy Tüzelkişiliklerine ait olmak üzere mera olarak sınırlandırıp özel siciline kaydına, 800 sayılı parselin tespit gibi tesciline, 1597 sayılı parselin ise intifa hakkı ... İlçesi ... Köy Tüzelkişiliğine ait olmak üzere yayla olarak sınırlandırılıp özel siciline kaydına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, davalı ... mirasçısı ..., davacı ..., ... Köyü Tüzelkişiliği adına Muhtar ..., davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2010/14892 - 2011/170

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihine kadar yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmamaktadır.

-2-

2010/14892 - 2011/170

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihine kadar yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmamaktadır.

1- Mahkeme hükmü ...'a 21/11/2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 23/12/2008 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları, 799 parselin katılan köy tüzel kişilikleri kullanımında mera, 1597 parselin ... Köy Tüzelkişiliği kullanımında yayla, 800 parselin ise davalılara ait çayır olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz başında yapılan keşifte hazır bulunan orman bilirkişisi tarafından orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterilmiştir. Yöntemince yapılmış olan bu uygulamaya göre, çekişmeli 1597 sayılı parselin güneyde bir bölümünün yeşil renkli orman alanında kaldığı gözlenmektedir. Bu durum karşısında taşınmaz bölümünün bilirkişi tarafından uygulanan belgelerin düzenlendiği 1960 yılında orman alanı olduğu, zaman içerisinde ormandan açıldığının kabulü gereklidir. Ayrıca, mahkemece dinlenen ve komşu köyden olduğu anlaşılan bilirkişi tespitte esas alınan ve taraflarca dayanılan tapu kaydı sınırları yeterince belirlenememiştir. Daha sonra dinlenen bilirkişi ise ... Köyünden olup tarafsız olması düşünülemeyeceği gibi bu kişinin anlatımları da uyuşmazlığın sözümünde yeterli değildir. Kaldı ki; 799 parselin tespitine esas alınan Haziran 1282 tarih 30 ve 41 numaralı tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren getirtilerek uygulanmamıştır. Kayıtların mevkisi, cinsi, sınırları ve kayıt malikleri ile dava taraflarının bağı bilirkişilere açıklattırılarak yöntemince uygulanmamış, fen bilirkişisinden bu sözleri denetlemeye elverişli kroki alınmamıştır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden kayıtların YAR - OBUZ - KIRAN gibi değişir nitelikte sınırlar içerdiği anlaşılmakla birlikte bunların eylemli biçimde orman niteliğindeki yerlerden olup olmadığı, taşınmazların eylemli ormana sınır olup varsa miktar fazlasının sınır olduğu ormana el atma yoluyla kazanılıp kazanılmadığı tartışılmamıştır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden kayıtların YAR - OBUZ - KIRAN gibi değişir nitelikte sınırlar içerdiği anlaşılmakla birlikte bunların eylemli biçimde orman niteliğindeki yerlerden olup olmadığı, taşınmazların eylemli ormana sınır olup varsa miktar fazlasının sınır olduğu ormana el atma yoluyla kazanılıp kazanılmadığı tartışılmamıştır.

Bu nedenle; mahkemece, yeniden taşınmaz başında yapılacak keşifte dayanak tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokileri, kadastro sırasında uygulanmışsa revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bir fen elemanı ile komşu köylerden seçilecek yaşlı, tarafsız yerel bilirkişiler aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, dayanak tapunun bu yere ait olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek bir biçimde belirlenmeli, varsa komşu parsellere ait kayıtlar da uygulanmak suretiyle bilirkişi anlatımları denetlenmeli; bu yerlere uydukları belirlendiği takdirde kayıtlar değişebilir sınırları içerdiğinden, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamları belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli, orman bilirkişisi

-3-

2010/14892 - 2011/170

... tarafından düzenlenen rapora ekli konum gösteriminde yeşil alanda görünen bölümün orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek bu bölümü gösterir infaza elverişli kroki düzenlettirilmelidir.

Kayıtların bu yerlere uymadığı belirlendiği takdirde ise zilyetlik yönü üzerinde durulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ :

1- Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; ...'ın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın geri verilmesine,

2- Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; ... dışındaki tüm tarafların temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 18/01/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2606, Karar No: 2019/7890, Tarih: 09.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/2606 E.  ,  2019/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili tarafından, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı 23/10/2014 tarihinde itiraz edildiği ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05/01/2015 tarihli 2015/3 d.iş sayılı kararı ile sanık ... hakkındaki itirazın reddine, sanık ... hakkındaki itirazın ise sanığa hükmün açıklanması kararı verilmesini isteyip istemediğinin sorulmamış olması nedeniyle kaldırılmasına karar verildiği, katılan vekilinin temyiz dilekçesinin 23/10/2014 tarihli olduğu ve ayrıca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kararına yönelik temyiz talebi bulunmadığı, kaldı ki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması üzerine mahkemenin duruşma açarak yeni bir hüküm kurması gerektiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede,

.... Limited Şirketi’nin sahibi olan sanık ...’nın, arkadaşı olan sanık ...’tan aldığı boş hatır çekini 9.000 TL olarak doldurup keşideci yerine imza atarak, önceden doğan borcuna karşılık katılan şirkete verdiği, çekin ibraz tarihinde karşılıksız olduğu ve keşideci imzasının sanık ...’a ait olmadığının belirlendiği, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; katılanın ifadesinde, sanık ...’nın çeki önceden doğan borcuna karşılık verdiğini beyan etmesi ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından, dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmaması karşısında, sanıkların beraatlerine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2373, Karar No: 2018/4589, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/2373 E.  ,  2018/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince maktu temyiz karar harcı YERİNE İSTİNAF KARAR HARCI YATIRDIĞI ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22654, Karar No: 2015/32328, Tarih: 21.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22654 E.  ,  2015/32328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kira sözleşmesinin sona ermesi sebebiyle 15.11.2014 tarihli tahliye taahhütnamesine dayalı olarak yapılan takipte, 17.02.2015 tarihinde taşınmaza gidildiğinde, üçüncü kişi ...'ın olduğunun görülmesi ve kendisine tahliye için verilen süre içinde bu kişi tarafından adi nitelikte devir sözleşmesi sunulması üzerine, icra müdürlüğünce İİK'nun 276.maddesi uyarınca tahliye konusunda bir karar verilmek üzere dosya icra mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, alacaklının 7 gün içerisinde tahliye için mahkemeye müracaatına, bu müddet içerisinde müracaat edilmemesi halinde iddiasından vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 276. maddesinin 1.fıkrası; “Tahliyesi istenen yerde kiracıdan başka bir şahıs bulunur ve işgalde haklı olduğuna dair resmi bir vesika gösteremezse derhal tahliye olunur” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, alacaklı tarafından, kiracı ... hakkında başlatılan takipte, tahliye için gidilen adreste, 3. kişi ...'ın bulunduğu ve adı geçenin, bu yeri alacaklının verdiği yetki ile ...'den devraldığını beyan ederek tahliyenin tehirini talep etmesi üzerine, icra müdürlüğünce, tahliyenin tehiri talebinin reddine, tahliye için 10 günlük süre verilmesine karar verildiği, 3.kişinin, verilen süre içinde adi nitelikte olan devir hakkına ilişkin 11.04.2014 tarihli protokol ile devir sözleşmesi sunduğu görülmüştür.

Bu durumda 3. kişi, tahliye kararının verildiği tarihten önce taşınmazda haklı bir sebeple bulunduğunu İİK.'nun 276/1. maddesine uygun resmi bir belge ile ispatlayamamış bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece tahliyenin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1710, Karar No: 2022/3394, Tarih: 07.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1710 E.  ,  2022/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ortak çocuğu 23.12.2018 doğumlu Zeynep Vera fiili ayrılık döneminde dünyaya gelmiş, yargılama sırasında müşterek çocuğun henüz anne sütü alan bebek oluşu gözetilerek ilk derece mahkemesince tedbiren yatılı olmayacak şekilde baba ile kişisel ilişki tesis edilmiş, sonrasında davalı babanın kişisel ilişki sürelerine riayet etmemesi ve ortak çocuğun yaşının da küçük olması vb. sebeplerle hükümle de ortak çocuk ve baba arasında yatısız kişisel ilişki tesis edilmiştir. Davalı-karşı davacı erkeğin bu yöne ilişkin istinafı bölge adliye mahkemesince de esastan reddedilmiştir. Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Bu tatmin duygusu ile çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek, çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Velâyeti davacı- karşı davalı anneye bırakılan ortak çocuk Zeynep Vera inceleme tarihi itibariyle üç yaşını doldurmuş olup, ortak çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz kalmıştır. Bu sebeple bölge adliye mahkemesince, davalı-karşı davacı erkeğin, kişisel ilişkinin süresine yönelik istinaf itirazına ilişkin verilen esastan ret kararı doğru olmayıp bozmayı gerektirir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ilk derece mahkemesi hükmünün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 4. bendinin (a ve b alt bentleriyle birlikte) hükümden çıkarılmasına, yerine 4. bent olarak “Ortak çocuk 23.12.2018 doğumlu...ile davalı-karşı davacı babası arasında, her ayın birinci ve üçüncü Cumartesi günleri saat 10:00’dan Pazar günü saat 17:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan 3. Günü saat 17:00'a kadar; her yıl yarı yıl tatillerinin ilk günü saat 10.00’dan yedinci günü saat 17.00'a kadar ve her yıl Temmuz ayının ilk günü saat 10.00’dan 20. günü saat 17.00’a kadar davalı-karşı davacı baba yanına verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.07.04.2022(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2904, Karar No: 2016/1996, Tarih: 18.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2904 E.  ,  2016/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/01/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanunu'nun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle, sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargı görevi içinde bulunanlar o Kanun'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12925, Karar No: 2012/15016, Tarih: 15.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12925 E.  ,  2012/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... vd. tarafından, davalı ... Gıda ve Tarım Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 12/08/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, davacıya ait taşınmaza komşu parselde meydana gelen yangın nedeni ile davacının taşınmazında oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 05.07.2007 tarihinde taşınmazına komşu tarlada davalı şirkete ait kamyona saman balyası yüklemesi yapılırken kamyonun ön alt kısmından alev almaya başladığını ve söndürülemeyerek büyüyen yangının tarlasına sirayet etmesi nedeni ile buğday ekili arazisinin tamamen yanarak zarar gördüğünü beyanla uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek, hesap raporunda belirlenen 15.005,00 TL tazminata hükmedilmiş ve 15.07.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.

Dosya hesap bilirkişisince; zarar hesabında 2010 yılı verileri esas alınmıştır. Olay tarihi 2007 yılı olmasına ve faizin de bu tarihten itibaren hükmedilmesine rağmen 2010 yılı verileri esas alınarak zarar hesaplanması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16455, Karar No: 2012/13221, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16455 E.  ,  2012/13221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, aynı taraflar arasında görülen ... Asliye Ticaret Mahkemesine ait 2002/407 esas ve 2007/350 karar sayılı dosyanın temyizen incelenmesinin de aynı Daire tarafından yapılmış olmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.