muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1703, Karar No: 2013/14368, Tarih: 30.09.2013

... Petrol Tarım Gıda Turizm Taşımacılık San. Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti.'nin sahibi ve şirket müdürü olan ve 21.02.2008

tarihinde vefat eden...'nin, kardeşi olan sanık ...'yi, ... 4. Noterliğince 03.03.1998 tarihinde düzenlenen vekaletname ile şirketin genel idaresini sağlaması ve şirket adına borçlandırıcı senet düzenlemesi yetkisini haiz olması amacıyla yetkilendirdiği; ancak ... 3. Noterliğinin 30.10.2007 tarih ve 31819 yevmiye numaralı azilname belgesi ile sanık ...'nin bu yetkilerine son verdiği, sanık ...'nin, ağabeyi olan ve şirketin asıl sahibi... vefat ettikten sonra borçlusu ... Petrol Tarım Gıda Turizm Taşımacılık San. Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti, alacaklısı ... olan, 20.03.2006 düzenleme tarihli, 305.000 TL bedelli ve borçlusu ... Petrol Tarım Gıda Turizm Taşımacılık San. Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti, alacaklısı ... olan 12.10.2006 düzeneme tarihli 285.000 TL bedelli iki adet bono düzenleyerek şirket yetkilisi olarak imzaladığı, her iki bonoyu da... vefat ettikten sonra düzenlemesine rağmen, bonoların tanzim tarihlerini, kendisinin şirkette imza yetkisini haiz olduğu dönem olan "20.03.2006" ve "12.10.2006" şeklinde yazarak sahtecilik yaptığı ve söz konusu iki senedi verdiği sanıklar ... ile ...'ın, şirket ile ticari hiçbir alışverişlerinin bulunmamasına rağmen senetlerin bedellerini tahsil etmek amacıyla icra takibine başlayarak haksız menfaat temin etmeye çalıştıklarının iddia edildiği olayda; sanık ...'nin, şirketin yetkilisi olarak senet düzenleme yetkisinin bulunması ve senetleri şirketin ve ağabeyi...'nin borçlarına karşılık olarak sanıklar ... ve ...'a verdiğini, senetlerin düzenlendiği tarihlerin doğru olduğunu ve bu tarihlerde de imza yetkisinin bulunduğuna dair aksi kanıtlanamayan savunmaları, sanıklar ... ve ...'ın borç para vermeleri karşılığında söz konusu senetler aldıklarından...'nin de haberinin bulunduğuna dair beyanları, tanıklar ..., ... ve...'ın; sanıklar ... ile ...'dan borç alındığını, Remzi İnce'nin şirket borçlarını kabul eder nitelikte konuşmalarına şahit olduklarına dair anlatımları karşısında yazılı şekilde hüküm kuran; mahkemenin kabülunde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/320, Karar No: 2014/3185, Tarih: 03.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/320 E.  ,  2014/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/920-2013/392

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı babanın ödemekle yükümlü bulunduğu aylık 750 TL iştirak nafakasının müvekkilinin ergin olması nedeniyle sona erdiğini, ancak müvekkilinin üniversiteye giriş sınavını kazandığını ve KKTC de bulunan G... Amerikan Üniversitesine kayıt yaptırdığını ileri sürerek; müvekkili lehine aylık 2.000 TL yardım nafakası takdir edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi isteği ile özel üniversiteye kayıt yaptırdığını, bu aşamada babası olan davalının muvafakatini almadığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının yardım nafakası talebinin haklı olduğu, ancak talep edebileceği nafaka miktarının asgari geçim oranını aşamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 600 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 328/2. maddesinde; “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almaktadır.

Aynı kanunun 364.maddesinde ise; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine aynı Kanunun 365/2. maddesinde de; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” denilmektedir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden; dava dışı anne ile davalı baba arasında görülen boşanma davasında davacı lehine aylık 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, daha sonra açılan dava ile davacının özel lisede okuduğu ve üniversite sınavlarına hazırlandığı gözetilerek nafakanın 750 TL ye yükseltildiği, eldeki davanın açıldığı tarihte ise davacının yurtdışındaki özel bir üniversitede eğitim görmeye başladığı, uzman doktor olan davalı babanın ise aylık 16.000 TL ücret ile çalıştığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; eğitim ve sosyal durumunun değişmesi nedeniyle ihtiyaçları artan davacının geçinmesi için gerekli ve nafaka yükümlüsü olan davalı babanın tesbit edilen gelir durumuna uygun olarak daha yüksek miktarda nafaka takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile daha önce hüküm altına alınmış olan iştirak nafakasından da düşük nafaka takdir edilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1204, Karar No: 2012/9220, Tarih: 29.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1204 E.  ,  2012/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/09/2010 tarih ve 2007/345-2010/716 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve ihbar olunan Toray İnşaat A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde ticari risk sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan Alışveriş Merkezi'nde busbar sistemiyle döşenen elektrik tesisatında Ocak 2005 tarihinden itibaren patlamalar ve arızalar meydana geldiğini, arızanın giderilmesi için davalı tarafça körüklü busbar hattı takılmış ise de, yeni değişen hatta patlama ve yangın meydana geldiğini, meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 36.448,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından üretilen ürünlerin kaliteli olduğunu, mevcut binanın zeminden kaynaklanan hareketleri sebebiyle malzemenin teknik olarak çalışamaz hale geldiğini, arızanın sigortalı şirket ve projenin uygulama ve montajını gerçekleştiren firmanın kusurundan kaynaklandığını, busbar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporları kapsamında, davalının zararın meydana geldiği AVM'nin elektrik tesisatı besleme hatlarında kullanılan busbar sisteminin malzemelerini sağladığı ve montajına teknik destek verdiği, sigortalı şirket ile davalının busbar siteminde yaşanan sorunların çözümü hususunda mutabakata vardığı, mutabakat gereği sistemin bazı parçalarının değiştirildiği, değiştirme işleminin 17.07.2006 tarihinde tamamlandığı, aynı gün değiştirilen parçaların hatalı malzeme kullanımı sebebiyle alev alarak tutuştuğu, yangına sebebiyet verdiği, davacı sigortacının rücu şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın faiz başlangıç tarihi hariç kabulü ile 36.448,00 TL'nin 25.12.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve ihbar olunan Toray İnşaat A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili ve ihbar olunan Toray İnşaat A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar olunan vekilinin temyiz itirazlarına gelince; ihbar olunan Toray İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili her ne kadar hükmü 14.01.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz etmiş ise de, davada ihbar olunan sıfatı dışında başkaca bir sıfatı bulunmadığı ve aleyhine hüküm de oluşturulmadığı görülmekle hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz isteminin reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğu sebebiyle reddine, hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.623,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı'dan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 79,50 TL temyiz başvuru ile 21,15 TL temyiz ilam harcının ihbar olunan Toray İnşaat A.Ş.'den alınmasına, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13509, Karar No: 2006/14075, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13509 E.  ,  2006/14075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Dava konusu taşınmazın (ifraz öncesi 486 ada 17 parsel) kadastroca ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile tapu kaydı, kayıt mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise ilgili dava dosyası ... Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Kadastroca dava konusu parsele uygulanan 09.02.1966 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydının 05.05.1994 tarih 49 sıra numaradan öncesinin kayıtlı olduğu ... Tapu Sicil Müdürlüğünden; 08.11.1932 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokisi varsa tescil dava dosyası getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14754, Karar No: 2020/18716, Tarih: 10.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14754 E.  ,  2020/18716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabul ve uygulamaya göre, de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi delaletiyle 5275 sayılı CMK'nin 223/3-a-son maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin ''CMK'nin 221/3-a'' olarak hatalı gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21910, Karar No: 2015/349, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/21910 E.  ,  2015/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 05/03/2013 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 17.03.2013 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3998, Karar No: 2021/17143, Tarih: 30.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/3998 E.  ,  2021/17143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde Çocuk Destek Eğitim Merkezinde bulunduğu anlaşılan olan mağdur ... ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit eylemleri nedeniyle davaya katılma ve şikayet hakkının Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ait olduğu halde, mahkemece mağdurun kaldığı yurtta görevli öğretmen olan ...'ın şikayetçi sıfatıyla ifadesinin alındığı belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçlardan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan haberdar edilmeyen Bakanlık ve nüfus kayıt örneğine göre suç tarihinde velayeti altında bulunduğu baba ... ...'ın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün ve Dairemizin tevdii ilamının CMK.nın 34/2. maddesinde belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak adı geçen kuruma ve baba ... ...'a tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise suça sürüklenen çocuk müdafi ve mağdur vekilinin temyizlerine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6229, Karar No: 2018/7522, Tarih: 17.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/6229 E.  ,  2018/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17. maddesine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükümlerin bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve Adalet Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye ve Adalet Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13508, Karar No: 2006/14074, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13508 E.  ,  2006/14074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Dava konusu taşınmazın (ifraz öncesi 486 ada 17 parsel) kadastroca ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile tapu kaydı, kayıt mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise ilgili dava dosyası ... Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Kadastroca dava konusu parsele uygulanan 09.02.1966 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydının 05.05.1994 tarih 49 sıra numaradan öncesinin kayıtlı olduğu ... Tapu Sicil Müdürlüğünden; 08.11.1932 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokisi varsa tescil dava dosyası getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13414, Karar No: 2022/490, Tarih: 17.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13414 E.  ,  2022/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 01.05.1999 tarihinde davalı firmanın ... adlı tesisinde servis müdür yardımcılığı sıfatı ile işe başladığını, 31.10.2007 tarihinde işyerinin ataması ve terfisi ile bu tesisten ayrılarak fesih söz konusu olmadan 01.02.2008 tarihinde yine davalının ... firmasında (Otel ...) servis müdürü olarak davalı şirketteki her türlü yasal hakları ile birlikte göreve başladığını, ve burada da 01.02.2008-01.08.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı tarafça tazminatları ödenmeden feshedildiğini, işyerinde ücret bordroları düşük ücretten düzenlenmekte olup davacının aylık ücretinin net 2.300 USD olduğunu, işyerinde daima fazla mesai yapıldığını ancak karşılıklarının ödenmediğini, aynı biçimde hafta tatili ve genel tatil çalışmaları için de ek ücret ödenmediğini, davacının ... ayağındaki çalışmasının son iki yılında yıllık izin de kullanmadığını iddia ederek; USD üzerinden hesaplanacak fiili ödeme tarihindeki TCMB satış kuru üzerinden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davalı şirket yönünden tüm alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı şirket nezdinde 01.05.1999-31.10.2007 tarihleri arasında en son brüt 800 TL ücret ile toplam 1674 gün çalıştığını, davacının daha sonra göreve başladığı ... adresinin davalı şirketin de içinde bulunduğu ... Holding’in yurtdışı yatırımlarından biri olan, davalı şirketten ayrı bir yabancı şirket olduğunu, sonradan görev yapılan bu yerin davalı şirketin işyeri olmadığını, tarafların karşılıklı mutabakatıyla iş ilişkisinin bireysel devrinin gerçekleştiğini, davacının işyerinin ve iş akdinin bu yabancı şirkete devredildiğini, dolayısıyla dava dışı yabancı şirketin davalı şirket yerine geçtiğini, davacının iş sözleşmesinin tüm hak ve borçlarıyla dava dışı bu şirkette bulunduğunu, İş Kanunu’nun 6.maddesine göre devreden davalı işveren nezdinde davacının herhangi bir işçilik alacağının bulunmadığını, husumet ve zamanaşımı itirazları saklı kalmak kaydıyla davacının iş akdinin feshedilmediğini, kendisinin ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının özlük dosyası içerisinde bir kısmı Türkiye'deki çalışması esnasında olmak üzere çeşitli eğitim programlarından dolayı aldığı sertifikalar olduğunu, bu sertifikaların bazılarının ... Intercontınental ... tarafından verildiğini, taraf tanıklarının da ... ile Otel ...'nın aynı firmaya bağlı olduğunu, ... Holding bünyesinde davacı ile çalıştıklarını beyan ettiğini, dosyadaki belgeler ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının iş akdinin davalı tarafça Otel ...'ya devredildiği, bu nedenle davacının alacaklarından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “...tüm dosya kapsamı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, davalı işveren tarafından ibraz edilen iş yeri şahsi dosyasına göre; davacının davalı şirketin bağlı bulunduğu holding bünyesinde öncesinde ... ..., sonrasında ... ...'da bulunan otel işlerinde çalıştığı, davalı şirket ile ... iş yerindeki şirket arasında organik bağ bulunduğunun anlaşıldığı, hüküm altına alınan alacakların hesabında hukuka aykırılık bulunmadığı bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu” gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı kanun'un maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.