muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1131, Karar No: 2015/1983, Tarih: 28.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1131 E.  ,  2015/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın vize için .... Konsolosluğu’na başvuran katılanla konsolosluk önünde tanıştığı, vize işlemlerini gerçekleştireceğini söyleyerek katılanı kandırdığı ve katılandan 3.000 euro karşılığı 6.000 TL para aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen

bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "6 GÜN" ve "20X6=120 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6273, Karar No: 2012/12419, Tarih: 11.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6273 E.  ,  2012/12419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Bir kısım davacılar yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bir kısım davacılar yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, arsa niteliğindeki taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tespit edilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki bir kısım davacılar hisseleri üzerindeki ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2.) bendinin sonundaki (verilmesine) kelimesinden sonra (Tapu kaydındaki davacılar ..., ..., ..., ... hisseleri üzerindeki ipotek şerhlerinin bu davacılara ödenecek bedellere yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2816, Karar No: 2017/11728, Tarih: 28.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2816 E.  ,  2017/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalı ...'ın evliliğinden doğan çocukların babasının davacı olmadığı iddiası ile soybağının reddine karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Kararı temyiz eden davalı vekili tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK.md.336/3). Davalı vekilinin kanun yollarına başvuru sırasında ileri sürdüğü adli yardım talebi yerinde görüldüğünden kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına,

2-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16863, Karar No: 2007/1021, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16863 E.  ,  2007/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/09/2005 tarih ve 2005/4607- 10311 sayılı bozma kararında özetle; "Uzman Bilirkişi raporunda; çekişmeli 294 ada 21 nolu parselin 1962 çekimi ... fotoğraflarına göre düzenlenen 1963 baskılı memleket haritasında, ormansız açık alan olarak 295 ada 118 nolu parselin ise kısmen açık alan kısmen yeşil orman alanı olarak nitelendirildiği bildirilmiş ve 21 parsel memleket haritasında açık alanda, 118 parsel ise yeşil alanda işaretlenmiştir. Davacı ... Yönetimi tarafından dosyaya ibraz edilen ve memleket haritası ile kadastro paftasının bilgisayar ortamında çakıştırıldığı haritalarda çekişmeli 294 ada 21 parselin bir kısmının yeşil orman alanı içinde kaldığı, 295 ada 118 parselin ise tamamının yeşil orman alanı içinde kaldığı görülmektedir. Bu hali ile bilirkişi raporu kendi içinde çelişkili olduğu gibi bilgisayar ortamında çakıştırılan haritalarla da arasında çelişki bulunmakta olup, bilirkişi bu çelişkinin nedenini de raporunda açıklamadığı ve çekişmeli rapora dayanılarak hüküm kurulamıyacağı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 295 ada 118 nolu parsel ile 294 ada 21 nolu parselin (B) ile gösterilen 747.41 m2'lik bölümün orman niteliği ile Hazine adına, 294 ada 21 nolu parselin (A) ile gösterilen 4214.09 m2'lik bölümün tespit gibi ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 294 ada 21 nolu parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli 295 ada 118 parsel kısmen, 294 ada 21 parselin tamamı orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/964, Karar No: 2020/3293, Tarih: 24.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/964 E.  ,  2020/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin10/10/2018 tarih ve 2018/424 E. 2018/360 K. Sayılı kararı

b) İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 27/12/2018 gün ve 2018/3850 E. 2018/2156 K. Sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 288.ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289.maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10462, Karar No: 2017/4992, Tarih: 25.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10462 E.  ,  2017/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı SS ... aleyhine 27/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacılar, yonca ve buğday ekimi yaptıkları tarlalarının sulama işini davalı kooperatif vasıtası ile yaptıklarını, 2010 yılına ilişkin sulamadan yararlanmak için davalı kooperatife müracaat ettiklerini, ancak borçları olduğu gerekçesiyle 2010 yılı Nisan ayının başından itibaren davalı kooperatif tarafından sulama yapmalarına izin verilmediğini, bu nedenle tarlalarını sulayamadıkları için verim kaybına uğradıklarını, verim kaybının tespiti için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/76 D. İş sayılı dosyasıyla tespit yaptırdıklarını ileri sürerek, kazanç kayıplarına ilişkin tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı vekili, davacıların bir önceki yıla ilişkin borçlarını ödemedikleri gibi, 2010 yılı elektrik ücretlerini de peşin olarak ödememiş olduklarını, kooperatif ana sözleşmesi uyarınca su verilmemesi ön şartının bu şekilde gerçekleşmiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur Mahkemece, davalı kooperatifin ana sözleşmesindeki su verilmemesi ön şartının gerçekleşmediği, bilirkişiden alınan raporun içerik bakımından taraflar arasındaki ihtilafı çözümlemeye yeterli olduğu, ancak sonuç itibariyle belirlenen zarar miktarının doğru olmadığı, rapor hazırlanırken net gelir kaybının hesaplanması sırasında ... Valiliği İl Tarım Müdürlüğünden celbedilen ortalama ürün maliyet cetvelindeki girdi giderleri başlığı ile belirlenen buğday için dekara 45,00 TL yonca için dekara 80,00 TL maliyet giderinin raporda mahsup edildiği, cetvelde belirtilen bakım ve işçilik giderleri ile hasat ve pazarlama giderlerinin elde edilen gelirden indirilmediğinin tespit olunduğu, İl Tarım Müdürlüğü’nden getirtilen ortalama ürün maliyetleri cetvelindeki 1 dekar buğdaydaki ürün maliyetinin toplam 174,00 TL ve 1 dekar yoncadaki ürün maliyetinin toplam 201,06 TL olduğu açıkça belirtilmekle yargılamanın uzamaması için bilirkişiden ek rapor alınmasına gerek görülmeyerek, bilirkişi tarafından belirlenen toplam gelir miktarı olan 55.686,51 TL den buğday için (158,7 da x 174,06 = 27.623,32 TL) yonca için (106,3 da x 201,06 TL= 21.372,67 TL) olmak üzere toplam 48.995,99 TL maliyet giderinin mahsubundan sonra davacının gördüğü zarar miktarının (55.686,51 TL – 48.995,99 TL = 6.690,52 TL) olarak belirlendiği gerekçesiyle, ulaşılan bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

09/04/2013 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde, hesaplamalarda İl Tarım Müdürlüğü’nün 2010 yılı istatistiki raporlarının esas alındığı, 2010 yılında araziler sulanamadığı için kuru verim değerleri olarak bildirilen verimin alındığı, verim değerinin oluşmasında kullanılan maliyetlerin aynı olup, sadece dava konusuna uygun olarak sulama maliyetinin yapılmamış olacağı ve İl Tarım Müdürlüğü’nün 2010 yılı ortalama ürün maliyet cetvelinde belirtilen dekara buğdayda 45,00 TL yoncada 80 TL maliyet tasarrufunun yapılmış olacağı sonucuna varılmasına rağmen, toplam gelir kaybından yapılmayan sulama enerji giderinin düşülerek toplam net gelir kaybının hesaplandığı anlaşılmaktadır.Mahkemece bilirkişi raporu denetlenerek, raporda belirlenen zarar miktarının doğru olmadığı sonucuna varıldığı, ek rapor alınmasına gerek görülmeyerek ortalama ürün maliyet cetvelinde gösterilen sulama maliyeti yanında bakım ve işcilik giderleri ile hasat ve pazarlama giderlerinin de elde edilen toplam gelirden düşülmesi gerektiğinden bahisle, cetvelde yer alan sulu buğday değişken giderler toplamı olan 174,06 TL ile yonca (k.ot) değişken giderler toplamı olan 201,06 TL esas alınıp hesap yapılarak, bu miktarın toplam gelir kaybından düşülüp toplam net gelir kaybına ulaşıldığı anlaşılmaktadır.

2010 yılı ortalama ürün maliyet cetvelinin incelenmesinde; mahkemece toplam gelir kaybından düşülen değişken giderler toplamı içinde su bedeli kaleminin de bulunduğu görülmektedir. Bilirkişi raporunda sulama yapılmadığı ve sulama maliyetinden tasarruf edildiği tespiti yapılmasına rağmen, toplam gelir kaybından yapılmayan sulama maliyet bedelinin düşülerek net gelir kaybının hesaplanması doğru olmamıştır. Ayrıca, davalı kooperatifçe su verilmemesi nedeniyle sulu tarım yapılamadığı halde, mahkemece ek rapor alınmadan yapılan hesaplamaya 2010 yılı ortalama ürün maliyet cetvelinde yer alan kuru buğday yerine sulu buğday bakım ve işçilik ile yine kuru buğday yerine sulu buğday hasat ve pazarlama giderlerine ilişkin verilerin esas alınması da doğru olmamıştır. Şu halde, mahkemece her ne kadar bilirkişi raporu denetlenmiş ve rapordan farklı sonuca ulaşılarak hüküm tesis edilmiş ise de; hesaplamanın dosya kapsamıyla uyuşmadığı anlaşılmakla bilirkişiden az yukarıda açıklanan ilkeler de göz önünde tutularak hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olacak şekilde ek rapor alınarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1245, Karar No: 2007/1099, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1245 E.  ,  2007/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair, İstanbul 11.İcra Mahkemesinin 08.03.2006 tarihli ve 2005/3455 esas 2006/923 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11.İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2006 tarihli ve 2006/382 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre:

İstanbul 11.İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin,yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair,yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 Sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu,Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 22.02.2007 gün ve 9339 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 15.03.2007 gün ve K.Y.B.2007/41361 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. ./..

SH:2

2007/1245-1099

SH:2

2007/1245-1099

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince

.../.

SH:3

2007/1245-1099

itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.