muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9259, Karar No: 2015/2569, Tarih: 15.04.2015

Asıl davada davalı İletişim ...davaya cevap vermemiştir.

Asıl davada davalı ... Aksel vekili, kesinleşmiş alacağı, diğer davalıdan temlik yoluyla devralmış bulunan müvekkiline karşı muvazaa iddiasının ileri sürülemeyeceğini ve iktisabının korunması gerektiğini, davacının alacağının ise muvazaalı olduğunu ve ayrıca henüz kesinleşmiş bir alacağı dahi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/266 E. sayılı davada temlik eden davacı ...ekili, sıra cetvelinde kendisine 3. sırada yer verilen ... ve Tic. Ltd. Şti. alacağının muvaazalı olduğunu, davalının boçlunun Milli Savunma Bakanlığı nezdindeki alacağının dışında bir başka alacağa haciz koydurmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalı ile takip borçlusunun iştigal konuları farklı olduğundan, takibe konu miktar kadar ticari ilişkide bulunmalarının mümkün olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin sıra cetvelinde 3. sıraya çıkarılarak, alacağının, davalıya ayrılan paydan ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/298 E. sayılı davada davacı ... Aksel vekili, sıra cetvelinde arta kalan bedelin davalı ... ile müvekkili arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, davalının alacağının dayanağı olan çekte bulunan imzanın sahte olduğu iddiasıyla icra hukuk mahkemesinde takip borçlusu tarafından itiraz edildiğini, söz konusu çekin takip borçlusunun rızası hilafına elinden çıktığını ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını ve ona ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/266 Esas ve ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/298 E. sayılı davada davalı ...vekili, müvekkilinin alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayalı olarak düzenlenen çeke dayandığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada davalı İletişim Kablo San. ve Tic. A.Ş.'nin, muvazaa iddiasının aksine bir kanıt ortaya koymadığı, 4.000.000,00 TL tutarındaki alacak ilişkisini doğrulamadığı, söz konusu alacağı temlik alan davalı ... Aksel'in de bu hususta herhangi bir delil getirmediği, bu bakımdan davalı ......in alacağının muvazaalı olduğu, davac....'nin ise lehine delil teşkil eden defter ve kayıtları dikkate alınarak, icra takibinin dayanağı olan 1.700.000,00 TL tutarları çekin 1.693.092,50 TL'lik kısmının karşılık bulduğu, alacağının muvazaalı olduğu tespit edilen ...linde pay ayrılmaması gerektiği, bu durumda dava dışı şirketin Milli Savunma Bakanlığı'ndan olan 1.795.361,14 TL tutarındaki hak ediş alacağının dağıtımında garame yapılmasına ihtiyaç bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile ...aleyhindeki muvazaa iddiasının kabulüne, muvazaalı olduğu kabul edilen bu alacak hariç

../..

S.3.

../..

S.3.

tutularak, dava dışı şirketin..., birleşen.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/266 Esas sayılı davada, davalı....'nin borçlu şirketten alacaklı olduğunu usulüne uygun tuttuğu ticari defterleri ve faturaları ile ispat ettiği, davacının muvazaa iddiasını ispatlayacak bir delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine, asıl davada verilen hüküm sıra cetvelinin düzenlendiği icra dosyasında yeniden hesaplama ve alacaklılara ödeme yapılmasını ve yine dosyaya gelen para kayıtlı alacaklıların alacaklılarından fazla ise garame yapılmaksızın ödemeyi mümkün kılacağından, icra dairesince asıl davada verilen hüküm dikkate alınarak işlem yapılmasına ve birleşen davanın davacısı ...nin alacağının sıra cetvelinin düzenlendiği... İcra Müdürlüğü'nün 2009/15369 E. sayılı dosyasında ödenmesine, birleşen ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/298 E. sayılı davada davacı asıl ve birleşen davadaki gerekçelerle birlikte davacı ... ...in muvazaa iddiasını ispat edemediği, davalının borçludan alacaklı olduğunu usulüne uygun tuttuğu ticari defter ve belgeleri ile ispat ettiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar asıl davada davalı-birleşen 2009/298 E. sayılı davada davacı ..ve birleşen 2009/266 E. sayılı davada davacı .... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 07.05.2014 gün ve 2014/2608 Esas, 2014/3524 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, asıl davada davalı-birleşen 2009/298 E. sayılı davada davacı ..... vekili ve birleşen 2009/266 E. sayılı davada davacı ..... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen 2009/298 E. sayılı davada davacı ....e birleşen 2009/266 E. sayılı davada davacı ...... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL ...'den, 10,40 TL'nin de ....'dan harç ve takdiren 251,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3136, Karar No: 2010/9378, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3136 E.  ,  2010/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davanın esasına etkisi nedeniyle davacı şirketin iflasına ilişkin onaylı mahkeme kararının, iflastan sonra ikinci alacaklılar toplantısı yapılmış ise buna ilişkin toplantı tutanağı ve iflas idaresi memurlarının atanmasına ilişkin kararın mercilerinden getirtilip evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 4.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10035, Karar No: 2021/4236, Tarih: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10035 E.  ,  2021/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/05/2011 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 10/09/2013 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 13/04/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 11 ay 9 gün durma süresi de gözetilerek, suçun işlendiği 31/12/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8829, Karar No: 2011/5441, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8829 E.  ,  2011/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8971, Karar No: 2013/12104, Tarih: 24.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8971 E.  ,  2013/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Marmaris Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Savunma Bakanlığı aleyhine 26/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki dava konusu uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1077, Karar No: 2016/7773, Tarih: 06.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1077 E.  ,  2016/7773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2013 tarih ve 2012/380-2013/145 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/10/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında 01.03.2010 tarihinde bir yıl süreli kargo taşıma sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 2. maddesinde davalı firmanın 35.000 adet kargo gönderme taahhüdüne karşılık %55 oranında indirim yapılacağının kararlaştırıldığını ve aynı maddede firmanın 35.000 adet taahhüdünü tamamlayamaması halinde eksik kalan kargo adedinin 1 kg'lik %55 indirimli kargo ücreti olan 1,35 TL ile çarpımı neticesinde bulunacak ücret kadar cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalı şirketin ancak 7206 adet kargo teslimi yaptığını, 15.04.2011 tarihinde sözleşmede taahhüt ettiği kargo gönderilerinden eksik kalan 27.794 adet kargonun cezai şart gereği 1,35 TL ile çarpılması neticesi 37.521,90 TL'nin davalıdan talep edilmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek, 37.521,90 TL cezai şartın 03.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taahhütlerini yerine getirip getirmeyeceği dahi belli olmadan sözleşmenin imzalanmasından kısa bir süre sonra 13.07.2010 tarihinde davacı tarafça feshedildiğini, asıl borcun ifasının müvekkili şirketin kusuru olmaksızın imkansız hale geldiğini, sözleşme fesihle sona erdiğinden ifaya eklenen cezai şartın talep edilemeyeceğini, fesih yazısında cezai şart konusunda ihtirazi kayıt konulmadan sadece 146,08 TL'lik faturaya bağlı alacaktan bahsedildiğini, alacak bakiyesinin davacıya ödendiğini, talep edilen meblağın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sözleşmede öngörüldüğü şekilde indirimli kargo limitini doldurmadığı, davalı taraf sözleşmenin feshedilmiş olduğunu savunmuş ise de taraflar arasındaki kargo taşıma işi fiilen sürdürülmüş olduğundan sözleşmenin feshinin söz konusu olmadığı, cari hesap incelemesine göre kargo gönderimi sebebiyle davalının cari hesap borcunun bulunmadığı, taraflar arasında sözleşme fiilen devam etmekte olduğundan ifaya bağlı cezai şart talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 37.215,45 TL'nin 03.05.2011 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesi ile kararlaştırılan cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de kural olarak yasalarda sözleşmenin feshinin bazı koşullara bağlı tutulduğu istisnalar dışında, sözleşmenin feshi, mahkeme kararına gerek olmaksızın ileri sürülebilen, karşı tarafın kabulüne bağlı olmayan, karşı tarafa ulaşmakla sonuç doğuran, karşı tarafa ulaştıktan sonra tek taraflı geri alınması mümkün bulunmayan bozucu yenilik doğuran tek taraflı irade beyanıdır.

Yine Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca cezai şart asıl borca bağlı feri-yan bir edimdir. Cezai şart asıl borcu doğuran sözleşme ile birlikte veya sonradan kararlaştırılabilir. Cezai şart istenebilmesi için asıl borca bağlı cezai şart konusunda taraf iradelerinin bu yönde örtüşmesi gerekmektedir. Asıl borcun sona erdiği hallerde cezai şart da son bulur.

Somut uyuşmalıkta taraflar arasındaki 01.03.2010 tarihli kargo taşıma sözleşmesi davacının gönderdiği 13.07.2010 tarihli yazı ile tek taraflı olarak feshedilmiştir. Mahkemenin kabulünün aksine taraflar arasındaki fiili ilişkinin sözleşmede belirlenen koşullarda devam ettirilmesi taraflar arasında imzalanan 01.03.2010 tarihli ilk sözleşmenin ayakta olduğunu göstermez. Bu itibarla mahkemece anılan husus nazara alınmadan taraflar arasındaki ilk sözleşme ayakta imiş gibi yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.