muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/90, Karar No: 2012/1712, Tarih: 13.02.2012

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, yeniden yapılanmadan dolayı işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Her ne kadar mahkemece davanın feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek  davanın reddi yönünde hüküm kurulmuşsa da, bu tür bir beyan feshin geçerliliğini kabule yeterli sayılamaz. Davalı tarafça alınan işletmesel karar ile norm kadro sayılarının yeniden gözden geçirilmesi sonucunda davacını çalıştığı mağazada personel sayısının azaltılması  ve bazı pozisyonların kaldırılması  nedeniyle İnsan Kaynakları uzman yardımcısı olarak çalışan davacının  iş sözleşmesi sona erdirilmiştir. Alınan bilirkişi raporuna göre tüm yapıdaki hipermarket ve süpermarketlerde takım lideri pozisyonun kaldırıldığı hipermarketler organizasyonundu bulunan bakım, resepsion ve dekorasyon takım liderliği pozisyonlarının iptal edilmeyip  yönetici adayı pozisyonuna dönüştürüldüğü fesihten sonra beşi İstanbul’da bulunan yedi yeni mağazanın açıldığı  fesihten sonra işyerine yeni eleman alındığı alınan bu elemanların “şef, takım lideri ve sorumlu “gibi bir ünvanlarının bulunmadığı belirtilmiş ise de davalı tarafça alınan işletmesel karar ile davacının çalıştığı uzman yardımcılığı pozisyonunu kapatılmasına rağmen davalının mağazalar zincirine sahip olup çok sayıda çalının bulunduğu fesihten sonra yedi yeni mağazanın açıldığı bu kapsamda tutarlılık ve ölçülülük denetimi anlamında mahkemece, işletmecilik ve mağazacılık organizasyonundan anlayan bilirkişinin de aralarında bulunduğu bilirkişi heyeti ile gerekirse işyerinde keşif yapılarak, davacının çalıştığı kadro ve görev tanımında organizasyon değişikliğine gidilip gidilmediği, şubesinde kadrosunun kaldırılıp kaldırılmadığı, organizasyon değişikliğine gidilmiş ve kadrosu kaldırılmış veya değiştirilmiş ise davalı işverenin Türkiye genelinde  zincirleme  mağazalara sahip olduğu ve yeni mağazalar açmaya devam ettiği gözetilerek  davacının şubesinde veya İstanbul  ilinde diğer şubelerde görev tanımına uygun bir kadroda iş şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olan yer değişikliği olmadan somut olarak değerlendirme olanağının bulunup bulunmadığı, salt insan kaynakları uzman yardımcılığı pozisyonun kaldırılmasının davacının başka bir birimde  değerlendirilmesine engel olup olmadığı kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı yönünden yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.02.2012 gününde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6821, Karar No: 2018/8417, Tarih: 01.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/6821 E.  ,  2018/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan;

... 12.İcra Müdürlüğü'nün 2012/10045 sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18.12.2014 tarih ve ... E-2014/911 K sayılı kararı ile iptal edildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 18.02.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, yeniden düzenlenen sıra cetvelinin kesinleşip kesinleşmediği de belirtilmek suretiyle ilgili icra müdürlüğünden istenerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 01.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12252, Karar No: 2016/10734, Tarih: 22.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/12252 E.  ,  2016/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'nın yolun ters istikametinde aracını iterek çalıştırmaya çalıştığı sırada yine yolun ters istikametine park etmiş diğer davalı ...'a ait aracın önünden karşıya geçmeye çalışan davacıların müşterek oğulları ...'e çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kaza ile ilgili Karşıyaka 2.Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 2006/1443 esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, davalı ...'in mahkumiyet aldığını, kazadan sonra ...'in 3 ay süre ile yürüyemediğini, halen sağlığına kavuşamadığını, kaza sonrasında sol ayak bileğine platin takıldığını, buna rağmen ayağının yamuk ve sakat kaldığını, tedavi süresince ulaşım, tetkik ve pansuman masrafı yapıldığını belirtilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılar için ayrı ayrı 1.000,00'er TL maddi ve 2.000,00'er TL manevi olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi ve 6.000,00 TL manevi tazminatı dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte talep etmiştir.

Davalı ..., kaza nedeniyle Karşıyaka 2.Sulh Ceza Mahkemesi tarafından açılan dosyanın her iki tarafça temyiz edildiği, dosyanın Yargıtay da olduğu, Yargıtay sonucunun beklenmesi gerektiğini, Adli Tıp Kurumunun 19/02/2009 tarihli raporunda yaralanan ... ile kendisine verilen kusur oranının aynı olduğunu, ...'e takılan platinlerin ve diğer masrafların kendisi tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ vekili, kazaya sebep olan aracın ZMSS poliçesinin şirketleri tarafından düzenlendiğini, davalı şirketin yasal sorumluluğunun poliçe limitleri ve sigortalının kusuru oranı ile bağlantılı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın atiye terk nedeni ile açılmamış sayılmasına, davacı ... yönünden açılan maddi tazminat davasının reddine, davacı ...... yönünden 424,80 TL, davacı ... yönünden 110,56 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... için 2.000,00 TL , davalı ... için 1.000,00 TL, davacı ...... için 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren davalı ... şirketi hariç olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi gereğince 01.01.2013 tarihinden sonra verilen kararlarda temyiz kesinlik sınırı 1.820,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden davacılar ... için reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar ...'nin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturula-cak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece; davacı ...'in kaza nedeniyle meydana gelen işgücü kaybı hususunda bir rapor alınmaksızın ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece davacı ...'in tedavi evraklarının getirtilmesinden sonra trafik kazası nedeniyle işgücü kaybının olup olmadığı ve varsa oranının belirlenmesi için kaza tarihinde yürürlükte bulunan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar ... vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8197, Karar No: 2006/9432, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8197 E.  ,  2006/9432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 9.6.2005 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 14.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin kuruluş ve yargılama usullerine dair kanunun 4/1. maddesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde görüleceğini, geçici 1. maddesinde de henüz sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır.

Temyize konu davada davacı genel hükümlere dayanarak davalı üzerinde olan tapu kaydının iptali ve tescilini istediğinden bu dava Türk Medeni Kanunun 2. kitabında yeralan uyuşmazlık türlerinden değildir. O nedenle davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek çekişmenin esasının incelenmesi yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULAMSINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.09.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15972, Karar No: 2024/26061, Tarih: 16.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/15972 E.  ,  2024/26061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ: ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 24.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 11.07.2023 tarihli ve 2022/21966 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/84172 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/84172 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/2360 esas, 2019/7718 karar sayılı ve aynı Dairenin 24/02/2020 tarihli ve 2020/250 esas, 2020/1242 karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik şüphelinin 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkının bulunduğu ve erteleme kararında itiraz hakkı ile itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi gerektiği, itiraz hakkı bulunduğu hususunu içerir bahse konu karar kendisine hiç tebliğ edilmeyen yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/12/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, doğrudan sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 21/12/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/12/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, doğrudan sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 21/12/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” şeklindeki şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/12/2016 tarihli kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu hâliyle kamu davasının

açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 09.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2015 tarihli ve 2015/38767 Soruşturma, 2015/565 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 21.12.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, kararın infazı için 06.01.2016 tarihinde Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2016 tarihli ve 2015/38767 Soruşturma, 2016/14402 Esas, 2016/12153 sayılı iddianamesi ile Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16.03.2017 tarihli ve 2016/963 Esas, 2017/197 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve aynı Kanun'un 191/4. maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde

kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemelere yer verildiği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

Sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın, sanığın soruşturma aşamasında bildirdiği " adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılması ve 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesine göre yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle erteleme kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun şekilde tebliği ile kesinleşmesini takiben denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması ve infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2016/963 Esas, 2017/197 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5047, Karar No: 2011/12549, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5047 E.  ,  2011/12549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9735, Karar No: 2016/13392, Tarih: 04.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9735 E.  ,  2016/13392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra, inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının değişen alt işverenler nezdinde güvenlik görevlisi olarak davalı kurumda çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının aynı işyerinde kesintisiz çalışmaya devam ettiği ve işyeri devri nedeniyle iş sözleşmesinin devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve davacının işyeri devri kapsamında olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

İşyeri devri halinde işyerinde mevcut iş sözleşmeleri de devir kapsamında yer alıp yeni işverenle devam etmektedir. Ancak bunun için öncelikle işyerinde devam eden iş sözleşmesi ya da sözleşmelerinin bulunması gereklidir. Haliyle devirden önce sona erdirilen iş sözleşmeleri devir kapsamında yer almamaktadır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin dava dışı alt işverence bildirim süresi verilip 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca feshedilmiştir. Fesihten sonra artık yeni alt işveren nezdinde çalışmaya başlama, yeni bir iş sözleşmesine dayalıdır. Mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek davanın reddi hatalıdır. Davacının iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı taleplerinin hüküm altına alınması gereklidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.