muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2654, Karar No: 2009/5810, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2654 E.  ,  2009/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, 17.515.00.-YTL'sı tazminatın, 13.8.2002 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alkollü olarak araç kullandığı sırada kaza meydana geldiğinden hasarın teminatsız olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 13.963.50.-YTL'sı tazminatın, 12.9.2002 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata avans faizi uygulanmasını talep etmiş, mahkemece yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Taraflar arasındaki ilişki Türk Ticaret Kanununda düzenlenen kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklandığına ve bu tür sözleşmeler mutlak ticari işlerden olduğuna göre, davacının talebi gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi, yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının birinci bendinin ikinci satırında yazılı “yasal faizi" ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine “avans faizi" ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21116, Karar No: 2015/22074, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21116 E.  ,  2015/22074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 07.07.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya peşin değerli gelir ödemesinden oluşan kurum zararının davalı işverenden 5510 sayılı Yasa gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.07.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü

önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Diğer taraftan, tarafları ve konusu farklı olan sigortalının açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak, güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Diğer taraftan, tarafları ve konusu farklı olan sigortalının açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak, güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Eldeki dava bakımından, kazalı sigortalının açtığı bir tazminat davasının bulunduğu ve bu davada dava dışı ... san. Ve Tic. Ltd. Şti.nin de davalı olarak gösterildiği, burada alınan kusur raporunda bu şirketin davalı şirket ile yaptığı 24.03.2009 tarihli sözleşmede işin denetim ve kalitesinin kontrol edilmesine dair hükümlerin bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla, meydana gelen olay bakımından davalı şirket ile dava dışı şirket aralarındaki tüm sözleşmelerin getirtilmesi suretiyle aralarında asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı irdelenmesi ve üzerinde durulmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.,

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, öncellikle tazminat dosyasının kesinleşmesi halinde güçlü delil oluşturacağı hususu dikkate alınarak maddi olaya uygun şekilde ve davacı Kurum talebini dikkate alınarak, davadışı şirket ile yapılan tüm sözleşmelerin getirtilmesi suretiyle davalı şirketin asıl işveren taşeron ilişkisini de irdeleyen ve olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu aldırılmak, sonrasında ise davacı kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21'inci maddesine uygun şekilde gerçek zarar hesabı yaptırılmak suretiyle belirlemek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya verilmesine, 14.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3410, Karar No: 2006/6790, Tarih: 14.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3410 E.  ,  2006/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 1.11.2001 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil ve tespit, müdahil tarafından verilen 20.11.2004 tarihli dilekçe ile ihtiyati tedbir kararının kaldırılması istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma muhakeme sonunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 19.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili ve duruşmasız olarak davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ile müdahil vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 13.6.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av...., Av.... , davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

HUMK’nun 388. maddesi gereğince bir mahkeme kararının aşağıda belirtilen hususları içermesi gerekir;

1.Kararı veren mahkeme ile Hakim veya Hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,

2.Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

3.İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,

4.Hüküm sonucu ile varsa kanun yolları,

5.Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,

Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

HUMK.nun 388. maddesinde bir kararın kapsaması gereken hususlar belirtildikten sonra 389. madde ile de, kararda iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup kanunda “hüküm” kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle mahkemece, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulmamalıdır. Dava, açıldığı tarihteki duruma göre karara bağlanmalı, hüküm fıkrasında asıl talep ile yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup kanunda “hüküm” kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle mahkemece, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulmamalıdır. Dava, açıldığı tarihteki duruma göre karara bağlanmalı, hüküm fıkrasında asıl talep ile yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

Bunların yanında hakim istisnalar dışında davacının talebi ile bağlı olup, bu talepten fazlasına hüküm veremez. (HUMK.nun 74. maddesi)

Açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya dönüldüğünde;

Davacılar, dilekçelerinde parsel numaralarını bildirdikleri taşınmazların 10.2.1988 tarihinde noterde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile murisleri tarafından satın alındığını belirterek, tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini, kamulaştırılan taşınmazların mülkiyetinin kendilerine ait olduğunun tespitini, müdahil tarafından verilen dilekçe ile de ihtiyati tedbir kararının kaldırılması isteğinde bulunulmuştur.

Davalılar görev ve zamanaşımı yönünden itirazda bulunup davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ...ilçesinde bulunan taşınmazlar yönünden davanın reddine, ...ilçesinde bulunan taşınmazlar yönünden mahkemenin yetkisizliğine, tespite ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükmün davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 6.5.2003 tarih, 2003/2243 E. 3673 K. sayılı ilamı ile özetle; satış vaadi sözleşmesinin geçerli ve HUMK.nun 13/son maddesi uyarınca davanın ...ilçesinde açılmasının mümkün olduğu gerekçeleri ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, satış vaadi sözleşmesine konu olup, kamulaştırılmayan parseller yönünden davanın kabulüne, kamulaştırılan parsellerin mülkiyetinin davacılara ait olduğunun tespitine, Karayolları Genel Müdürlüğü ve Belediye aleyhine açılan davanın husumetten reddine, müdahilin isteminin reddine karar verilmiş, hükmü davalılar, müdahil ve davalı Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Az yukarıda da açıklandığı üzere, HUMK.nun 388.maddesinde, bir kararın kapsamı gereken hususlar belirtildikten sonra 389.madde ile de, kararda iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür.

Belirtilen nedenle; verilen kararın hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği, şüphe ve tereddütü uyandırmayacak şekilde açıkça sayılmalı, infazı mümkün olmalıdır. Mahkemece, hüküm altına alınan taşınmazları aynı parsel numarasına sahip bir başka taşınmazdan ayıracak şekilde gayrimenkulün hangi ilçe sınırlarında bulunduğu, mevki ve ada numaraları belirtilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.

Belirtilen nedenle; verilen kararın hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği, şüphe ve tereddütü uyandırmayacak şekilde açıkça sayılmalı, infazı mümkün olmalıdır. Mahkemece, hüküm altına alınan taşınmazları aynı parsel numarasına sahip bir başka taşınmazdan ayıracak şekilde gayrimenkulün hangi ilçe sınırlarında bulunduğu, mevki ve ada numaraları belirtilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının yatıranlara geri verilmesine, 450.00'şer YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar (....) ve Karayolları Genel Müdürlüğüne verilmesine, bozma nedenine göre Karayolları Genel Müdürlüğü ve müdahilin temyiz ititarzalırının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 13.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13961, Karar No: 2007/13837, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13961 E.  ,  2007/13837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, Mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılaması sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılmaması amacı güden maddi anlamda kesin hüküm HUMK.nun 237. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre kesin hüküm oluşabilmesi için;

1-Dava konusunun,diğer bir anlatımla dava ile elde edilmek istenen sonucun aynı olması,

2-Dava sebebinin, yani davanın dayanağı vakaların aynı olması,

3-Ve davanın taraflarının aynı olması gerekir.(kesin hüküm külli halefler ile cüz-i halefleri de bağlar.)

Somut olayda; dava konusu 129 ada 24 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 24.08.1978 tarih ve 9 sıra numaralı, 19.09.1994 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisi eldeki davanın davalısı ...’in bayii ... ’un, Hazine, Orman İşletme Müdürlüğü ve ... Köyü Muhtarlığı’nı hasım göstererek ... Asliye Hukuk Mahkemesinde kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak açmış oldukları ve lehlerine sonuçlanan 25.04.1957 tarih 1956/112 Esas ve 1957/34 Karar sayılı tescil kararıdır. Görülüyor ki, dava konusu taşınmazın tapuya tesciline esas bu kesinleşen ilamda Hazine taraftır. Kesinleşen davada 24 parsel sayılı taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil edecek yerlerden olduğu, başka bir ifadeyle yayla niteliğinde olmadığı saptanmıştır.

Mahkemece az yukarıda sözü edilen davalı Hazinenin taraf olduğu kesinleşmiş hükmün davacı Hazineyi bağlayacağı ve bu nedenle davanın reddi gerektiği düşünülmeksizin, davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6541, Karar No: 2024/9600, Tarih: 19.11.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6541 E.  ,  2024/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 19.11.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı:

Davacılar ... Dekorasyon.. Ltd şirketi ile ... İnşaat AŞ. takip alacaklısı sıfatı ile ... Turizm AŞ’e karşı temerrüt nedeniyle taşınmazların ilamsız icra yolu ile tahliyesi için icra takibi başlattığı , takip talebine dayanak kira sözleşmesinin 2.11.2005 başlangıç tarihli kiracısı ... Turizm AŞ, kiralayanları E.Yatırım Holding AŞ, ... ... Demircioğlu, ... ... ... olduğu 10 yıl süreli olup, 64.000USD kira bedelinin 1.5.2006 tarihinden itibaren kiraya verenlerin hisseleri oranında ödeneceğinin kararlaştırıldığı takip talebinde 2021 Mart ayı kira bedeli 66294 USD’nin takip tarihindeki kur esas alınarak kira bedelinin TL karşılığı 617.594,68 TL’nin tahsilini tahliye ihtarlı olarak talep edildiği, borçlu şirketin süresi içinde icra dairesinde kira borcuna itiraz ettiği ve ayrıca takip alacaklılarının dayanak kira sözleşmesinde taraf olmadığını ileri sürdüğü, takip alacaklıların icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verilmesini talep ettiği görülmektedir. Takip alacaklıları takibe dayanak kira sözleşmesinde taraf değil iseler de, kiralanan taşınmazda 2. intifa ... sahibi oldukları 02.02.2010 tapuda intifa ... tescil tarihi itibariyle TBK 311 maddesi uyarınca intifa ... sahibi olarak kira sözleşmesinin tarafı olduğundan, kiralayan sıfatı ile taşınmazların ilamsız icra yolu ile tahliye takibi yapabilirler.

6098 Sayılı TBK'nın 26’ncı maddesinde; "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükmüne yer verilmekle, aynı kanunun 27/1. maddesinde ise; kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkânsız olan sözleşmelerin, kesin olarak hükümsüz olacağı düzenlenmiştir.