muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4213, Karar No: 2024/2744, Tarih: 02.10.2024

2. Birleşen davada davacılar vekili; davalı hastane tarafından asıl dava dosyasına sunulan cevap dilekçesinde, hastanın ölümü ile sonuçlanan ameliyatın kararı ve idaresinden kalp ve damar cerrahisi uzmanı Op. Dr. ...'nin sorumlu olduğu beyan edildiğinden adı geçen doktor aleyhine de dava açılması gerektiğini, davalar arasında bağlantı bulunduğundan önceki dava ile birleştirilmesini, maddi ve manevi tazminat miktarının asıl dosyadaki davalılar ile birlikte davalı doktor ...'dan müştereken ve müteselsilen olmak üzere ölüm tarihinden itibaren ticari faizi birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; yapılan tedavi ve uygulamaların doğru olduğunu, müvekkillerine atfedilecek bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 12.10.2015 tarihli ve 2013/291 E., 2015/317 K. sayılı kararla; davacının rahatsızlığının teşhisinin konulmasında, ameliyatında ve ameliyat sonrası takibinde doktora ve hastaneye kusur atfedilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2016/17436 E., 2019/5723 K. sayılı ilamıyla; " Mahkemece, hukuk hakiminin ceza kararları ve oradaki değerlendirmeler ile bağlı olmadığı, kusurun varlığı ve derecesi, zarar miktarının tayini yönünden bağımsız olduğu ve bu nedenlerle maddi fiilin tespitinde dilerse, kendi açısından yeni bir tespit ve araştırma yapabileceği düşünülerek, davacıların iddiaları ve itirazlarını karşılar şekilde, davalı hastanedeki ameliyata ilişkin tüm tıbbi bilgi ve belgeler birlikte gönderilerek, üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, doktorlara atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekir." gerekçesiyle, hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uygun bir şekilde üniversite öğretim üyelerinden oluşturulan konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor ve rapora itirazları karşılar şekilde ek rapor alındığı, raporlara göre hastanın teşhis ve takibi ile ameliyatının, davalı doktor tarafından tıbbi normlara uygun olarak yapıldığı, tüm dosya kapsamına göre, davalı doktor ve hastaneye atfı kabil ispatlanmış bir kusur bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; dosyaya sunulan uzman görüşündeki tespitlerin hükme esas alınan raporda tek tek değerlendirilmediğini, uzman görüşünde tedavide ne şekilde hatalar bulunduğunun tek tek açıklandığını, raporun yüzeysel ve dosya yeterince incelenmeden düzenlendiğini, rapordaki ifadelerin dosyadaki delillerle çeliştiğini, gerekli incelemeler yapılmadan hastanın ameliyata alındığını, tıbbi evrakların eski tarihli tetkiklere dayandığını, doktorun bu hususta uyarıldığını ancak önemli olmadığının belirtildiğini, ameliyat öncesindeki klinik değerlendirme ve tanı yönteminde bir eksiklik bulunmadığını belirten bilirkişi raporunun doğru olmadığını, onam formunun hastaya özel hazırlanmamış matbu belge olduğunu, hastanın müdahalenin içeriği ve riskleri hakkında bilgilendirildiği anlamına gelmediğini, ameliyatın riskine ilişkin onam formu ile bilirkişi raporunda çelişki bulunduğunu, epikriz raporu ve hastanın ekokardiyografi bilgileri ile ameliyat sırasında uygulanan işlemlerin ve hazırlanan ameliyat raporunun birbiri ile çeliştiğini, bilirkişilerin davalı doktorlar tarafından doldurulan belgeler ile ölçümlerin birbiri ile çeliştiğini ve ameliyat raporundaki notların davaya konu kalp ameliyatı ile uyumlu olmadığını dahi fark edemediklerini, hükme esas alınan raporun bozmaya uygun itirazlarını karşılar nitelikte olmadığını belirterek yeni bir heyetten rapor alınması bakımından kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 502 nci vd maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesine ve özellikle bozma ilamından sonra Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim görevlilerinden alınan kök ve ek raporda, doktorlara atfı kabil kusur bulunmadığının belirlenmesi, raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olması ve onam formunun kapsamına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13888, Karar No: 2015/30464, Tarih: 22.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13888 E.  ,  2015/30464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 12.09.2013 günlü oturumda yüzüne karşı tefhim olunan hükmü yasal süresinden sonra 07.10.2013 tarihinde temyiz etmiş olması nedeniyle, vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11364, Karar No: 2013/236, Tarih: 15.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/11364 E.  ,  2013/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın .... maddesi ve bedelin tespiti esaslarını düzenleyen .... maddenin (g) bendi uyarınca; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmazların bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada ... parselin satışının somut emsal olarak alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin .... maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13048, Karar No: 2024/19034, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13048 E.  ,  2024/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/5517 E., 2023/3434 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.04.2024 tarihli ve 2023/5517 Esas, 2023/3434 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 29.04.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16592, Karar No: 2015/40725, Tarih: 14.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16592 E.  ,  2015/40725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7207, Karar No: 2009/8131, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7207 E.  ,  2009/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.07.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın 109 ada 49 parsel yönünden kabulüne dair verilen 07.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı olmayan 109 ada 50 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalılara ait 109 ada 47, 48, 49, 51, 52 ve 53 parsel numaralı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar ..., ... ve ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı parseli yararına, davalılar ... ve ...’e ait 109 ada 49 parsel üzerinden 09.09.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda 5 numaralı seçenek olarak gösterilen ... renkle boyalı kısımdan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hüküm; davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Somut olaya gelince; hüküm altına alınan geçit yeri birçok meyve ağacının sökülerek yok edilmesine neden olacaktır. Bu durum komşuluğun olağan katlanma sınırlarını aşar. Bu nedenle geçit yeri olarak belirlemeye ilişkin hüküm doğru olmamıştır.

Seçenekler arasında yer alan ve değerlendirmeye tabi tutulduğu anlaşılan davacı parseli batı bitişiğindeki 48 numaralı parsel maliki davacının kardeşi ...’un 48 numaralı parselin güney sınırı boyunca geçide rıza gösterdiği anlaşıldığından bu bölümün genel yola erişimini sağlayacağı anlaşılan 49 parselin batı sınırı boyunca güneydeki yola bağlantısını sağlayacak şekilde geçit seçeneği üzerinde durulmalı, uygunluğu seçilecek bilirkişilerce denetlendirilerek sonucuna göre “fedakarlığın denkleştirilmesi” prensibine uygun olarak geçit hakkı kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13269, Karar No: 2016/4697, Tarih: 17.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13269 E.  ,  2016/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2013/164-2014/173

.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili hakkında takibe konu edilen senetlerin davalı .... ile yapılan kömür alışverişi karşılığı verildiğini, senetlerin arkasında kömür alımı karşılığı verildiğinin yazılı olduğunu, davalı ....'nin göndermesi gereken kömürü göndermediği gibi gönderilen numunenin de satışa uygun olmadığının İl Çevre Müdürlüğü yazısından anlaşıldığını, bu nedenle senetlerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespiti ile %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, bonoyu nakit alacağı karşılığında diğer davalı şirketten aldığını, davacı ile diğer davalı şirket arasındaki ticari ilişkinin tarafı olmadığını, sözleşmeyi kabul etmediğini, senet arkasında yazılı ibarenin yazılmamış sayıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalı şirketin davacı tarafından dosyaya sunulan sözleşmedeki imza ve kapsamı hakkında yapılan isticvap davetiyesine usulüne uygun tebligata rağmen riayet etmediğinden sözleşme kapsamı ve imzanın kabul edilmiş sayıldığı, bonoların sözleşme kapsamında şirkete verildiğinin sözleşme kapsamı ve bono metinlerinden anlaşıldığı, satışa konu kömür numunelerinin uygun olmadığının İl Çevre ve Şehirlik Müdürlüğü yazısından anlaşıldığı, buna göre bonoların davalı şirket yönünden bedelsiz kaldığının sabit olduğu, bonoları lehtar davalı şirketten ciro yolu ile devralan davalı ....'in bonoların tanzim edildiği tarihte davalı şirketin %99,75 oranında hisse sahibi ve şirket müdürü olduğu, bonoları iyiniyetle devraldığı ve bedelsiz kaldığını bilmemesinin mümkün olmadığı, davalı ....'in bonoları davalı şirketten nakit alacağı nedeniyle devraldığı, daha sonra da şirket hisselerinin devri nedeniyle devraldığı yönündeki savunmalarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2373, Karar No: 2024/9758, Tarih: 16.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2373 E.  ,  2024/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1692 E. 2021/2247 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red/ Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/63 Esas 2018/322 Karar

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.05.2010 tarihinde davacının motosikleti ile seyir halinde iken, davalı şirkete sigortalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada yaralandığını, davacının kazada kusursuz olduğunu, karşı aracın davalı ... nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesiyle sigortalı olduğunu, dava açılmadan önce yapılan başvuruya istinaden yapılan ödemenin eksik olduğunu iddia ederek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 2.000,00 TL daimi işgücü kaybı tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın müvekkili şirketi nezdinde ZMSS poliçesiyle sigortalı olduğunu, sorumluluklarının sigortalı aracın kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, dava açılmadan önce yapılan başvuruya istinaden 12.08.2013 tarihinde 29.856,99 TL ödeme yapıldığını, müvekkili şirketin sorumluluğunu yerine getirdiğini, maluliyet ve kusur tespitinin Adli Tıp Kurumunca yapılması gerektiğini, hesaplamada asgari ücretin baz alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatının tedavi gideri kapsamında olduğunu, davacının avans faizi talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI