muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/691, Karar No: 2025/3481, Tarih: 25.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/691 E.  ,  2025/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 23.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/11439 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11110 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11110 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Somut olayda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/01/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara dair tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince doğrudan sanığın adres kayıt sisteminde yer alan adresine tebliğ edildiği, dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği ve sanık hakkında usulüne uygun şekilde verilmiş ve kesinleşmiş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararının bulunmadığı anlaşılmakla, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin infazına da başlanamayacağı ve bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla inceleme konusu suçları kapsayacak şekilde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi amacıyla kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 21.04.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2018 tarihli ve 2017/34206 Soruşturma, 2018/203 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolu süre ve merciinin usûlüne uygun şekilde gösterildiği, erteleme kararının şüpheliye 02.09.2019 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, tedbirin infazı için kararın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin 05.05.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma dosyasının birleştirildiği,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 14.09.2019 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, soruşturma dosyası birleştirilip erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2020 tarihli ve 2017/34206 Soruşturma, 2020/2004 Esas, 2020/1547 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 14.09.2019 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, soruşturma dosyası birleştirilip erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2020 tarihli ve 2017/34206 Soruşturma, 2020/2004 Esas, 2020/1547 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.12.2020 tarihli ve 2020/93 Esas, 2020/823 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine

tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

Dosya kapsamında, her ne kadar kanun yararına bozma istemi ve Tebliğname içeriğinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının "7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince doğrudan sanığın adres kayıt sisteminde yer alan adresine tebliğ edildiği, dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediğinden" bahisle Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli kararının bozulması istenilmişse de; sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.01.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan MERNİS adresine çıkarılarak muhtara teslim edilmesinin ardından, erteleme kararının Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tekrar tebliğe çıkarıldığı ve 02.09.2019 tarihinde bizzat şüpheliye tebliğ edildiği, ancak, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına esas alınan 21.04.2017 tarihli eyleme ilişkin sanığın savunmasının müdafii eşliğinde alınmış olmasına rağmen müdafiine tebligatın yapıldığına dair dosya içinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) mazbata bulunmadığı, dolayısıyla kararın şüpheli müdafiine tebliğ edilmediği, bu nedenle erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle beş yıllık erteleme süresi işlemeye başlamadığından ihlâl kabul edilen 14.09.2019 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği, kaldı ki erteleme kararının şüpheliye tebliğ tarihinin 02.09.2019 olduğu gözetildiğinde, 15 günlük itiraz süresi dolmadan işlenen 14.09.2019 tarihli eylemin ihlâl olarak değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından;

Mahkemesince; açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/93 Esas, 2020/823 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8891, Karar No: 2017/3578, Tarih: 03.07.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8891 E.  ,  2017/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20047, Karar No: 2018/7930, Tarih: 21.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20047 E.  ,  2018/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakasının reddi, tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ve davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talepleri reddedilmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 129/1-d-e maddeleri gereğince, davalı savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar.

Somut olayda; davalı erkek cevap dilekçesinde kadına yüklenen kusurlu davranışlara vakıa olarak dayanmamıştır. Dayanılmayan vakıaya ilişkin delil bildirilmesi için ön inceleme aşamasında verilen süre sonuç doğurmaz. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen (HMK m. 137, 140/3, 187) vakıalar esas alınarak davalıya kusur yüklenemez (HMK m. 141). Diğer yandan, davalı erkeğin mahkemece belirlenen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışları yanında ayrıca eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu hale göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekli olup, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) koşulları oluşmuştur. Tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) koşulları oluşmuştur. Tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.

4- Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. m. 141/1). Davacı kadın dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası yönünden bir beyanda bulunmamıştır. Süresi içerisinde yapılmayan talep iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacının yoksulluk nafakası (TMK m. 175) talebi hakkında ‘'karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3., 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1736, Karar No: 2018/12206, Tarih: 17.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1736 E.  ,  2018/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... için; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanıklar Kenan, Mustafa, Eyüp için ayrı ayrı; TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ve sanık ... Mercan, sanık ..., katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... için kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kararda, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olayda kusurunun bulunmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin, katılanların zararının giderilmediğine, olayda bilinçli taksir olduğuna, adli para cezasına çevrilmesinin yerinde olmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3 ile numaralandırılan 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kararda, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kararda, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... , mahkemenin eksik inceleme ile karar verildiğine, lehine olan kanun maddelerinin uygulanmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olayda kusurunun bulunmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... olayda kusurunun olmadığına, sanık ... müdafiin, yüksek gerilim hattının otlarla çevrili olmasından dolayı elektriği kestirmediğine, olayda kusurunun olmadığına, katılanlar vekilinin, katılanların zararının giderilmediğine, olayda bilinçli taksir olduğuna, adli para cezasına çevrilmesinin yerinde olmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 ile numaralandırılan dördüncü bendindeki “TCK'nın 50/4. delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 gün olarak belirlenmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21562, Karar No: 2015/23129, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21562 E.  ,  2015/23129 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.. B.. adına Av. A.. K.. ile davalı S....A... Ürünleri ve İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti arasındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi'nden verilen 08.04.2014 günlü ve 2013/555-2014/239 sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi, davacı Kurum tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hüküm, aleyhine hüküm kurulan davalı S... ....Ürünleri ve İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'ne "Ç....Mah. H...Sk. B....Apt. No:2/A .P...İstanbul" adresinde, öncesinde tebliğin yapılamamış olması nedeniyle aynı adrese Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ yapılmıştır.

Dava dosyasında yer alan dava dilekçesi ile ön inceleme duruşma gün ve saatini bildirir tebligatlar, anılan aynı adrese "birlikte daimi çalışan yetkili kişiye" usulünce tebliğ edildiği halde; 14.05.2013 günlü duruşma gün ve saati tebliğine ilişkin tebligatın, tebligat evrakının PTT'ye geç intikal etmiş olması nedeniyle bila ikmal iade edilmesi nedeniyle, gıyabi hükmün "öncesinde tebligatın yapılamadığı" gerekçe gösterilerek Tebligat Yasasının 35'inci maddesine göre tebliğ edilmiş olması aykırı olduğu gibi, giderek 35. maddeye göre tebliğ yapılan adresin Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı adres olup olmadığı da anlaşılamamaktadır.

Şu hâlde yapılması gereken iş;

Davalı S... A..Ürünleri ve İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'nin Ticaret Sicil kayıtlarında yer alan adresi usulünce celbedilmeli, ticaret sicilde kayıtlı adresin yukarıda belirtilen ve 35'inci maddeye göre tebliğin yapıldığı adres ile aynı adres olduğunun anlaşılması halinde gıyabi hüküm, öncelikle bu adrese normal tebligat yöntemiyle usulünce tebliğ edilmeli; şayet tebliğ yapılamaz ise, başkaca bir işlem yapılmaksızın dava dosyasının temyiz itarazları incelenmek üzere gönderilmesi;

Şayet Ticaret Sicilde kayıtlı bir adres bulunmaz ise, yukarıda belirtilen adresten de yararlanılarak SSK sicil kayıtları, sigorta müfettişi raporları,ticaret sicil, vergi dairesi ve benzeri yerlerden sorulmak ve zabıta marifetiyle adresi araştırılmak suretiyle davalı şirketin tebligata yarar adresi tespit edilmeli, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletilmelidir.

./..

Bu eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, hükmü temyiz eden tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.