muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5527, Karar No: 2019/3929, Tarih: 27.06.2019

2-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık ...’in beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan ile hüküm kurulması,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı Kararlarında da açıklandığı üzere; gizli soruşturmacının 26.11.2013 tarihinde sanıklardan suç konusu uyuşturucu maddeleri satın alması üzerine sanıkların ''satmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçu belirlenmiş ve bu suçun delili elde edilmiştir. Buna rağmen, gizli soruşturmacının sanıklardan farklı tarihlerde tekrar uyuşturucu madde satın alması gereksiz olduğu gibi görevi kapsamında da değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacıların asıl görevi ''uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak'' değil, ''suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibarettir.'' Bu nedenlerle gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden çok kez uyuşturucu madde satın alınması, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir ''alım-satım'' söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının, TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle sanıklara fazla ceza tayin edilmesi,

4)Sanık ...'in suç tarihinin 26/11/2013 olduğu sanığın tererrüre esas alınan hükmün ise sanığın işlediği 26.11.2013 tarihli suçtan sonra 23/12/2013 tarihinde kesinleştiği ve başkaca tekerrüre esas ilamı bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,

5)Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan adli emanetin 2014/2687 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi

6)Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... ile sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19773, Karar No: 2020/7044, Tarih: 02.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19773 E.  ,  2020/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı karşı davalı vekili, davalı şirkette 08.10.2011 tarihinde ... ,... şubesinde işe başladığını, sigortasının 3 ay sonrasında başlatıldığını, değişik şubelerde görevlendirildiğini son olarak ... Şubesinde kıdem ve yol parası düşülerek görev yaptığını, son çalıştığı yerin evine uzak olmasına rağmen 150 TL yol parası kesildiğini, müdür yardımcısı iken satış danışmanlığına yöneltildiğini, kendisinin yetkili ile konuşup haklarını talep ettiğini, yetkili tarafından istemiyorsa çıkabileceğinin belirtildiğini, kendisini istifaya zorladıklarını, mobbing uygulandığını, müdür yardımcısı olduğu halde mal taşıma, işyeri temizleme gibi işlerin verildiğini, 19.06.2014 tarihinde telefonla işe gelmemesinin söylendiğini, noter kanalıyla haklarını talep ettiğini ancak ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin, yol parası ve prim alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Karşı Davacıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, dava dilekçesinin tavzihi ile dava ikame edilen şirket ile şahsın ayrı kişilikler olduğunu, davalı ...’ün dava ile ilgisi olmadığından davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini, davacının 14.11.2012 tarihinde belirli süreli iş akdi imzaladığını, davacının işveren tarafından yapılan sözlü ikazlara itibar etmeyerek savunma vermekten imtina etiğini, işyerinde uyulması gereken kuralara uymadığını, müşteri şikayetleri olduğunu, davacının tazminatlarımı verin atın beni dediğini, 19.06.2014 tarihinde mazeretsiz olarak işyerini terk ettiğini, karşı dava olarak davacıya verilen eğitimler ve sertifikalar uyarınca ihbar tazminatı, Türk Borçlar Kanunu’nun 439 maddesi uyarınca tazminat alacağının ödenmesine, asıl davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı iddiası uyarınca alınan gerçek ücretlerin SGK’ya asgari ücret üzerinden gösterildiği ve fazla mesailerin ödenmediği davacı tanık beyanları ile ispatlandığı, davacının ücret ve benzeri alacak unsurlarının gerçek ücret seviyesine göre ödenmesinin işverenin yükümlülüğünde olduğu, davalı şirket tarafından düzenlenen davacı 20-21-23.06.2014 tarihli devamsızlık tutanakları ve 30.06.2014 tarihli işten ayrılış bildirgesi uyarınca SGK’ya eksik gün bildirimi yapılmaksızın 30 gün üzerinden prim ödenmiş olduğu dikkate alındığında ise davalı şirket savunmalarının çelişkili olduğu bu nedenle davacı tanık beyanları ile davacı iddiasının ispatlandığı, iş akdinin davalı şirket tarafından geçerli ve haklı neden olmaksızın feshedildiği, iş akdi feshinden sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarının ise geçerli olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde davalı olarak ... ve parantez içinde “ ... Dayanıklı Tüketim Malları ve Klima Sanayi Ltd. Şti.” diyerek dava açmış, yargılama sırasında hem şahıs hem şirket yönünden vekaletname sunularak cevap verilmiştir. Gerekçeli karar başlığında dava dilekçesindeki gibi başlık oluşturulmuş, davalı olarak ... yazılmış ve hüküm kurulurken davalı karşı davacıdan denilerek bir kısım hak ve alacaklara ve ferilerine hükmedilmiştir.

Mahkemenin öncelikle kimin davalı olduğunun açıklattırmaması ve bu hususu netleştirmemesi hatalıdır. Davacı vekili yargılama sırasında bu konuda bir açıklama yapmamıştır. Cevap dilekçesinde davalılar vekili bu hususa değinmiş, davanın ... lehine husumet yokluğu nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemenin karar gerekçesinde husumete ilişkin hiçbir açıklama yapılmamış savunma olarak sadece şirketten bahsedilmiş ve davacının çalıştığı işyerinin şahsamı, yoksa şirketemi ait olduğu açıklanmamıştır.

Dosya kapsamından davacının işverenin şirket olduğu, ...’ün şirket yetkilisi olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının işvereninin şirket olması ve davacının davalı ...’ün şahsi işyerinde çalışmadığının anlaşılması karşısında bu davalı hakkındaki davanın reddi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece hüküm fıkrasının dava ve karşı dava açısından tereddütsüz bir şekilde oluşturulması gerekirken karşı davanın reddinin parantez içinde belirtilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1131, Karar No: 2021/11301, Tarih: 13.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1131 E.  ,  2021/11301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi’nce davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8883, Karar No: 2022/11082, Tarih: 28.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8883 E.  ,  2022/11082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 13/06/2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 28/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18709, Karar No: 2016/2763, Tarih: 01.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/18709 E.  ,  2016/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- 4926 sayılı Yasa'nın 31/son maddesinde ölüm, af, ön ödeme veya zamanaşımı sebebiyle ceza soruşturma veya kovuşturmasının devamına olanak kalmayan hallerde, suç konusu olduğu belirlenen eşyanın zoralımına, suç konusu olmayan eşyanın iadesine karar verileceği öngörülmüş olup, nakil aracının bizatihi kaçak olmadığı ve zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi halinde nakil aracının müsaderesine olanak verecek bir yasal düzenlemenin de 4926 sayılı Yasa'da yer almadığı gözetilmeden, nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

II- Mahkemenin 25/05/2006 tarih ve 2005/329 E. sayılı kararı ile tasfiyesine de karar verilen eşyanın müsaderesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca

I- Müsadereye ilişkin fıkradan araç müsaderesine dair kısmın çıkartılarak yerine " ... plakalı nakil aracının sahibine İADESİNE" ifadesinin eklenmesi,

II- Müsadereye ilişkin fıkradan suça konu kaçak derilerin müsaderesine dair kısmın hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2583, Karar No: 2017/8577, Tarih: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2583 E.  ,  2017/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyadaki belgelerden davalının temyiz dilekçesindeki adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı ve şartları oluştuğundan kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/19890, Karar No: 2013/4227, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19890 E.  ,  2013/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, dolmuş bekleyen mağdurun yanında ... ile durması, ona “...’a mı gidiyorsun” diye sorması, motosikletine onu da alıp ...’a getirmesi, yolda arkadaş olmaları, kahvaltı yapmaları, ardından mağdurun denize girmek için park içerisinde bulunan ... isimli yere 40,00 TL para ile cep telefonunu bırakması, sanık ile mağdurun birlikte denize girmeleri, bir süre sonra sanığın ayağına cam parçasının battığını söyleyerek denizden çıkması, ... sahibi tanık ...’ın yanına gitmesi, buradan mağdura ait para ve ... alması, sanığın mağdurun şikayeti üzerine yolda giderken jandarma ekiplerince yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5898, Karar No: 2013/14338, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5898 E.  ,  2013/14338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce iki kez “İncelenmesine gerek görülen ve davalı ... şirketi ile dava dışı ... şirketi arasında rödevans sözleşmesine konu edilen kömür ocağı ile ilgili Maden Kanunu’na göre verilen işletme ruhsatının ilk tesisinden itibaren ilgili kurumdan temin edilerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak her iki geri çevirme kararına rağmen, davalılar arasında herhangi bir sözleşme olmadığı, ancak davalılar ile dava dışı olan tüzel kişiler arasında sözleşmeler olduğu belirtilerek, sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belitilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve ocak saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10402, Karar No: 2015/8233, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10402 E.  ,  2015/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2015/31-2015/26

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 1. Sulh Hukuk ve Bilecik Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “H.Mah. Cezaevi Sok. No:7 İç Kapı no:1 BİLECİK" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bilecik Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “...Evler Mah. Aksu Sok. No:19/2 Yıldırım/BURSA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Evler Mah. Aksu Sok. No:19/2 Yıldırım/BURSA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3480, Karar No: 2020/19329, Tarih: 22.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/3480 E.  ,  2020/19329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içinde bulunan 30.07.2015 tarihli tutanakta; bandrolsüz sigara satıldığı bilgisi üzerine, kolluk tarafından sanığın işlettiği tekel büfesinde yapılan kontrolde, sanığın iş yerini devir aldığı önceki sahibinden kaldığını belirterek, teslim ettiği poşet içerisinde toplam 36 paket kaçak sigara ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında, ele geçen sigaraları satmadığını, içmek için bulundurduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir biçimde ortaya çıkarılması için tutanakta imzaları bulunan görevlilerin duruşmada tanık olarak dinlenilerek, olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.