muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4940, Karar No: 2011/4750, Tarih: 27.04.2011

Yukarıdaki açıklamalara göre davacı, önce yürütmeyi durdurma kararı uyarınca yardımcı doçent kadrosuna atanmış, daha sonra yürütmeyi durdurma karar gerekçesinin yardımcı doçent kadrosuna atamayı kapsamadığı gerekçesiyle atama kararı geri alınmıştır.

Yerel mahkemece, yürütmeyi durdurma istemi ile açılan dava dosyasındaki istem ve yürütmeyi durdurma kararının gerekçesine göre yargı kararının uygulanmadığı, uygulanmış gibi davranıldığı ve yargı kararının etkisiz bırakıldığı gözetilerek, davacının uğradığı zararın kapsamı belirlenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/04/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 27/04/2011
Yargıtay — Esas No: 2022/2136, Karar No: 2022/3361, Tarih: 23.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/2136 E.  ,  2022/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında tasarlayarak kan gütme saikiyle öldürme (...'a yönelik) ve silahla kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama (...'a yönelik) suçlarından Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2022/48 Esas sayılı kamu davasının CMK'nin 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/03/2022 tarihli ve E-35601974-104-0115-2022-198/18259 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 18/03/2022 günlü ve ND-2022/40874 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Şanlıurfa Valiliğinin 21/02/2022 tarihli ve 29614752-659-34349 sayılı yazısında; İl Jandarma Komutanlığından alınan görüş yazısında "...meydana gelen kasten öldürme olayına ilişkin, bölge yapısı itibarıyla Viranşehir ilçesinde aşiret kültürünün yoğun bir şekilde olduğu, aileler arasında derin bir husumetin bulunduğu ve aralarında aşiret kavgalarının devam ettiği, söz konusu ceza yargılamasının Viranşehir Adliyesinde yapılması durumunda ciddi anlamda güvenlik sıkıntısının yaşanacağı ve yeni olayların meydana gelebileceği değerlendirildiğinden kamu güvenliği açısından davanın nakledilmesinin uygun olacağı" değerlendirildiği, İl Emniyet Müdürlüğünden alınan görüş yazısında "...dava dosyasına konu 21/04/2021 tarihinde meydana gelen olayın Viranşehir ilçe merkezi polis sorumluluk alanında Aydın ve Dilekçi aileleri arasında meydana geldiği, olayda bir şahsın hayatını kaybettiği, tespit edilen üç şüpheliden ikisinin tutuklandığı, bir şüphelinin halen firari konumda bulunduğu, her iki ailenin de sayı bakımından kalabalık aileler olduğu, meydana gelen olay öncesinde de her iki aile arasında benzer asayişe müessir olaylar olduğu, taraflar arasında barışın sağlanamadığı ve husumetin devam ettiği, ayrıca bölgede aşiret yapısının olması, öldürme olaylarının kan davasına dönüştürülmesi, ailelerin kalabalık aileler oldukları ve bu nedenle görülecek duruşmalar esnasında öldürme, kaçırma veya kargaşa çıkarma gibi kamu güvenliğini ihlal edecek müessif olayların vukuunun muhtemel olduğu, bu olayların önlenmesine yönelik kolluk kuvvetlerince önceden alınacak tedbirlerin yetersiz kalabileceği değerlendirildiği, bahse konu ceza davasının Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinde görülmeye devam etmesinin kamu güvenliği açısından tehlike oluşturacağı..." değerlendirildiği, bu nedenle kamu güvenliği açısından davanın nakledilmesinin uygun olacağı değerlendirildiğinden bahse konu ceza davasının naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2022 tarihli ve 2022/254 B.M. sayılı yazısında; dava konusu olayın, tasarlayarak öldürme, kan gütme saikiyle öldürme, kasten yaralama suçlarına ilişkin olduğu ve bir kişinin ölümüyle neticelenen olayda sanıklar ... ve ..., ...'nın halihazırda tutuklu olmak üzere altı sanık, iki müşteki bulunduğu, bölge yapısı itibarıyla Viranşehir ilçesinde aşiret kültürünün yoğun bir şekilde yaşandığı, olaya karışan aileler arasında derin husumetin bulunduğu, söz konusu dava dosyasındaki olayda bu husumet nedeniyle hala aşiretler arasında münferit olayların devam ettiği, söz konusu ceza yargılamasının Viranşehir Adliyesinde yapılması durumunda adliyenin yeri ve konumu itibarıyla güvenlik sıkıntısı ve yeni hadiselerin meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğu, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 19/2 maddesi uyarınca kamu güvenliğinin sağlanması yönünden davanın naklinin uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nin 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarihli ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında, devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme mesuliyetinin bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nin 19/2. maddesi uyarınca Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/48 Esasında kayıtlı kamu davasının ... Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 23/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14790, Karar No: 2011/15005, Tarih: 06.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/14790 E.  ,  2011/15005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.3.2003
Yargıtay — Esas No: 2013/15416, Karar No: 2013/27038, Tarih: 12.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/15416 E.  ,  2013/27038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden cihetle, yerel mahkeme tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz talebinin reddine ilişkin kararın (ONANMASINA), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12152, Karar No: 2013/12172, Tarih: 04.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/12152 E.  ,  2013/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM :Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Katılan vekilinin 31.05.2011 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 08.06.2011 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3430, Karar No: 2012/13494, Tarih: 21.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3430 E.  ,  2012/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmeye teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.10.2010 gün ve 2010/126 Esas, 2010/167 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in hükümden sonra 06.01.2011 tarihinde öldüğü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6933, Karar No: 2022/12395, Tarih: 17.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6933 E.  ,  2022/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05/09/2022 tarihli dilekçesinde davadan feragat ettiğini bildirmiş olup, feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 17/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3366, Karar No: 2017/5390, Tarih: 16.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3366 E.  ,  2017/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 tarih ve 2014/1019-2015/977 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... dışından ithal ettiği ham ipliği dava dışı ... Tic. Ltd. Şti'ne büküm için 04.04.2014 tarihinde teslim ettiğini, büküm işi tamamlandıktan sonra davalı firma ile irtibata geçilerek emtianın mezkur firmadan alınarak kendilerine nakil ve tesliminin istendiğini, işlenmiş emtianın Yenteks tarafından 17.05.2014 tarih ve 0133849 nolu sevk irsaliyesi ile davalı firmaya ait ... kafa, ...plaka nolu araca yüklendiğini, aracın teslimat için ...'dan yola çıktığını, diğer davalı ... 'ın yönetim ve kontrolünde iken 20.05.2014 tarihinde ...-... ... Köyü girişine geldiğinde körüğünün kırıldığı gerekçesiyle tamirciye gittiğini, burada körüğün tamiri amacıyla kaynak yapılırken dorsenin sonra da ipliklerin alev alıp tamamen yanarak kullanılamaz hale geldiğini, müvekkilinin, davalı şirketin sebebiyet verdiği yangına binaen mağdur olduğunu beyanla uğradıkları zararın tespiti ile davalılardan müştereken tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı davasını ıslah etmek suretiyle 222.885,95 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, aracın körüğü kırıldığından onarımı için tamirciye gidildiğini, körüğün tamirinde kaynak kullanılmadığını, körük fiber maddesinden yapılmış olup, fiber maddesine kaynak yapılamayacağını, onarımın farklı bir şekilde yapıldığını, tamir işi bittikten sonra yangının dorsenin sağ üst kısmından başladığını, yangının taşınan emtianın kendi özelliğinden kaynaklandığını, müvekkilinin meydana gelen yangında hiçbir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, aracın körüğü kırıldığından onarımı için tamirciye gidildiğini, körüğün tamirinde kaynak kullanılmadığını, körük fiber maddesinden yapılmış olup, fiber maddesine kaynak yapılamayacağını, onarımın farklı bir şekilde yapıldığını, tamir işi bittikten sonra yangının dorsenin sağ üst kısmından başladığını, yangının taşınan emtianın kendi özelliğinden kaynaklandığını, müvekkilinin meydana gelen yangında hiçbir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın taşımadan kaynaklı hasar tazminatı istemine ilişkin olduğu, taşınan ipliğin %65 polyester, %35 viskon karışımı iplik olduğu, her ne kadar yanıcı olsa dahi, bu ipliklerin taşındığı kapalı hacimde birbirlerine veya dorse duvarına sürtünmeleri sebebiyle oluşan statik elektrik yükünün katı madde olan iplikleri buharlaştıramayacağı, bu nedenle ipliklerin bulunduğu ortamda yanıcı ve parlayıcı buhar bulutu oluşamayacağı, ayrıca ortamda yangın oluşumunu körükleyecek çok yüksek oranda oksijenin bulunmayacağı söz konusu yangına statik elektrik arkının sebebiyet veremeyeceği, yangının bir dış etken sebebiyle vuku bulmuş olabileceği, davacının yanan iplikler nedeniyle fatura tarihleri itibariyle 97.701,29 USD karşılığı 207.525,02 TL zararının olduğu, bu zararın döviz değeri güncellemesi sonrası dava tarihi itibariyle 222.885,95 TL'ye karşılık geldiği davalı tarafın yangının çıkış sebebinin kendilerine ait olmadığına yönelik beyanının tek başına yeterli olmadığı, tam kusursuzluk halini ispatlaması gerektiği, her nekadar doğrudan doğruya yangının çıkış sebebi ispatlanamamış ise de yangının gerek kaynaktan sıçrayan parçalar gerekse kaynak yapılırken açılan kasa içerisinde yabancı bir madde sebebiyle olsun yangının çıktığının belli olduğu, kara yolu taşımacılığı yapan davalı şirketin emtiayı sağlam olarak teslim etmesi gerektiği, kendi aracında meydana gelen yangın sebebiyle emtianın yanarak yok olması sebebiyle tamamen kusurlu olduğu, emtiayı taşıyan aracın şoförü olan davalı ...'ın araçta yüksek oranda yanıcı içerikli emtianın bulunması sebebiyle gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle diğer davalı şirket ile birlikte tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tespit edilen 222.885,95 TL zararın 10.000 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 212.885,95 TL'sinin ıslah tarihi olan 18/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, ... içi kara taşımacılığından kaynaklanan hasar tazminatı istemine ilişkin olup mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Fakat, somut olaya uygulanması gereken 6102 sayılı TTK'nın 880/1. maddesinde taşıyıcı, eşyanın tamamen veya kısmen zıyaından dolayı tazminat ödemekle sorumlu tutulduğunda, bu tazminat, eşyanın taşınmak üzere teslim alındığı yer ve zamandaki değerine göre hesaplanması gerektiği belirtilmiş olup, mahkemece böyle bir değerlendirme yapılmadan sadece fatura ve taşıma masrafları hesaplanarak tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca TTK'nın 882. maddesinde taşıyıcının sorumluluk sınırları, 886. maddesinde ise sınırlı sorumluluk hakkının kaybı şartları düzenlendiğinden, mahkemece bu hususlarda da değerlendirme yapılmaması doğru görülmemiş, kararın bu yönlerden davalılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7032, Karar No: 2024/11042, Tarih: 10.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7032 E.  ,  2024/11042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/209 E., 2024/287 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 11. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/517 E., 2023/155 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Öte yandan Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz ... bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (... Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz ... bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup davalı temyizi bakımından gerek davanın değeri gerekse temyiz konusu yapılan vekâlet ücretinin miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15945, Karar No: 2022/10376, Tarih: 17.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15945 E.  ,  2022/10376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Manisa Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.06.2015 tarihli ve 6084 sayılı yazısında sanığın uyuşturucu kullanımına devam ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından, sözü edilen uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımının tespitine ilişkin tetkik sonuçlarının fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,