muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3900, Karar No: 2023/1816, Tarih: 29.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3900 E.  ,  2023/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/711 E., 2017/888 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2016 tarihli iddianamesi ile infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Bu karara karşı Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.04.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, birinci cümlesi ile son cümlesi ve 62 ... maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, suça konu diş fırçası ve traş bıçağının kurum içinde bulundurulmanın yasak olmadığını, bunların kantinde satıldığını, atılı suçu işlemediğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık İzmir 3 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır. Cezaevi idaresi tarafından 14.01.2016 tarihinde düzenlenen tutanağa göre, hükümlü ... bulunduğu koğuştan çıkarılan başka bir hükümlünün dışarı alınmasını fırsat bilerek açılan kapıdan kendini ara koridora atmış ve elindeki diş fırçası sapına monte edilmiş jileti göstererek kendisine müdahale edenlere engel olmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık İzmir 3 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır. Cezaevi idaresi tarafından 14.01.2016 tarihinde düzenlenen tutanağa göre, hükümlü ... bulunduğu koğuştan çıkarılan başka bir hükümlünün dışarı alınmasını fırsat bilerek açılan kapıdan kendini ara koridora atmış ve elindeki diş fırçası sapına monte edilmiş jileti göstererek kendisine müdahale edenlere engel olmuştur.

2. Sanık ... savunmasında, başka bir koğuşa verilmesi için talepte bulunduğunu ancak reddedildiğini, sinirlerinin bozulması sebebiyle hazırlamış olduğu diş fırçası sapına monte edilmiş jileti eline alarak maltaya çıktığını, kendini kaybettiğini, korkutmak amaçlı müdahale edenlere jileti salladığını belirtmiştir.

3. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan 27.05.2016 kabul tarihli raporda, suça konu "plastik diş fırçası sapının uç kısmına 2,5 santim uzunluğunda bir adet jilet parçasının bant ile sarılmak suretiyle ... hale getirilmiş aletin" 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz, salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere, ... nitelikte yapılmış alet olarak değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi, diş fırçası ve jiletin, kurum kantininde satılan, kurumda kalan hükümlülerce satın alınabilen, kuruma ait eşya türünde olduğu, sanığın da söz konusu malzemeleri kantinden satın almak suretiyle temin ettiği ve silah haline getirdiği, dolayısıyla atılı suçun vücut bulmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi, sanığın kantinde ayrı ayrı satılan diş fırçası ve jileti birleştirerek saldırı ve savunmada kullanılan, 6136 sayılı Yasa kapsamında sayılan nitelikte bir alet meydana getirdiği ve bu haliyle ceza infaz kurumunda yasak eşya bulundurma suçunu işlediğini kabulle atılı suçtan mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesine göre "Ülke içinde kama, hançer, saldırma, ... baston, sustalı çakı, pala, ..., kasatura, süngü, sivri ... ve ... bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere ... nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır." Madde metninde, bizatihi yasak olan kama, hançer, saldırma, ... baston, sustalı çakı, pala, ..., kasatura, süngü, sivri ... ve ... bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta

aletleri sayıldıktan sonra, saldırı ve savunmada kullanılan ancak yukarıda sayılan bu aletlere fiziken veya etki güçleri bakımından benzerlik gösteren aletler de bu kapsamda sayılmıştır. Suça konu plastik diş fırçası sapının uç kısmına 2,5 santim uzunluğunda bir adet jilet parçasının bant ile sarılmak suretiyle ... hale getirilmiş aletin 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fikrasının (f) bendinde sayılan özellikte olduğu tartışmasız olmakla birlikte 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde sayılan kama, hançer, saldırma, ... baston, sustalı çakı, pala, ..., kasatura, süngü, sivri ... ve ... bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta benzeri olarak özellikleri ve etki gücüne göre diğer bu kapsamdaki aletlerle benzerlik göstermediğinden İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan rapordaki görüşe iştirak edilmemiştir. Bu kapsamda sanığın cezasından 5237 sayılı Yasa'nın 297 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uygulanarak sanığın cezasından arttırım yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.04.2017 tarihli ve 2017/711 Esas, 2017/888 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Teblignameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13157, Karar No: 2016/1961, Tarih: 24.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13157 E.  ,  2016/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/04/2015 tarih ve 2015/91-2015/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı bankadan çeşitli tarihlerde kullanmış olduğu ticari banka kredileri nedeniyle kendisinden toplam 7.529,00 TL masraf tahsil edildiğini ve bunun yasal olmadığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 7.529 TL'nin faiziyle birlikte davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka cevabi yazısında; kullanılan kredinin ticari kredi olduğunu, yapılan kesintilerin usül ve yasalara uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı banka tarafından kullandırılan kredilerin ticari kredi olduğu, ticari kredi ilişkisine giren davacının basiretli bir tacir olarak sözleşmede öngörülen hükümlere dikkat ederek sözleşme yapmasının kendisinden beklendiği, ayrıca davacı tarafından kesilen masrafların emsallerine göre fahiş olduğu hususunda bir iddia ve talepte bulunulmadığı, buna göre ortada usul ve kanuna aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının davalı bankadan kullandığı krediye dayalı olarak haksız tahsil edildiği ileri sürülen masrafların tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacının davalı bankadan kullandığı krediler taraflar ve mahkemece ticari kredi olarak nitelenmiş olmasına rağmen, dosya kapsamındaki geri ödeme planında tüketici kredisi olarak tanımlanmış ancak dosyaya kredi sözleşmesinin aslı yada örneği sunulmadığından kullanılan kredinin niteliği tespit edilememiştir. Bu durumda mahkemece, öncelikle, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesi getirtilerek tüketici kredisi mi yoksa ticari kredi mi söz konusu olduğunun tespiti ile mahkemenin görev hususunda bir değerlendirme yapması ve görevli olduğuna kanaat getirmesi halinde, işin esasına girerek kredi sözleşmesi hükümleri, sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunu ve ilgili yasal mevzuat çerçevesinde bankanın çeşitli isimler altında kesinti yapmakta haklı olup olmadığı, yapılan kesintilerin sebebi, tutarı ve kesinti tutarlarının emsal banka uygulamalarına göre fahiş olup olmadığının değerlendirilmesi, bu kapsamda gerekirse bilirkişiden rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1911, Karar No: 2010/1664, Tarih: 09.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1911 E.  ,  2010/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında boşluk niteliği ile tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27903, Karar No: 2015/38377, Tarih: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27903 E.  ,  2015/38377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık.... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan "1.222.00 TL zorunlu müdafii giderinin" çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunün hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6879, Karar No: 2023/8141, Tarih: 30.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6879 E.  ,  2023/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/163 E., 2016/190 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gökçebey Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/163 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, işyerinde kullandığı POS cihazını suç tarihinde ara firmalara emanet verdiğini, internet üzerinden sahtecilik yapılarak kendisine ait POS cihazı ile para çekildiği, işyerinin zarar görmemesi için müşteki zararını karşıladığı halde bu husus gözetilmeden karar verildiği, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin belirtilmediği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, müşteki kredi kart bilgileri ile rızası dışında ... Pazarlama Ltd. isimli sanığın sahibi olduğu firma tarafından 301 TL harcama yapıldığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Müşteki tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek kredi kartından bilgisi dışında Kocaeli ilinde faaliyet gösteren ... Pazarlama Ltd. Şirketinden 301 TL harcama yapıldığından bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmış, dilekçe ekinde kredi kartından 04.04.2013 tarihinde 301 TL ... pazarlama Ltd. Kocaeli isimli işyerinden harcama yapıldığına dair kredi kartı hesap özeti dosyaya sunulmuştur.

3. Ziraat Bankası A.Ş. iştiraki olan bileşim alternatif dağıtım kanalları ve ödeme sistemleri A.Ş. 08.05.2013 tarihli yazı cevabında , 04.04.2013 tarihi saat 12.53'te ... Pazarlama Ltd. Şti. Kocaeli isimli yerden 301 TL tutarlı satışın mail order ile yapıldığı bildirilmiştir.

4. Asya Katılım Bankası A.Ş. 24.05.2013 tarihli yazı cevabında, mağdura ait kredi kartı ile ... pazarlama Ltd. Şti. Kocaeli isimli firma POS cihazı üzerinden kart bilgileri girilerek mail order işlemi gerçekleştiği, işlem POS cihazı üzerinden yapıldığından IP bilgisi olmadığı, 16.09.2013 tarihli yazı cevabında yetkilisi ... olan ... Pazarlama Ltd. Şti. Kocaeli isimli firma adres ve iletişim bilgileri bildirilmiştir.

4. Asya Katılım Bankası A.Ş. 24.05.2013 tarihli yazı cevabında, mağdura ait kredi kartı ile ... pazarlama Ltd. Şti. Kocaeli isimli firma POS cihazı üzerinden kart bilgileri girilerek mail order işlemi gerçekleştiği, işlem POS cihazı üzerinden yapıldığından IP bilgisi olmadığı, 16.09.2013 tarihli yazı cevabında yetkilisi ... olan ... Pazarlama Ltd. Şti. Kocaeli isimli firma adres ve iletişim bilgileri bildirilmiştir.

5. Ziraat Bankası A.Ş. 29.03.2016 tarihli yazı cevabında, ...'ya ait kredi kartı borcunun 22.04.2013 tarihinde 75,25 TL ve 20.05.2013 tarihinde 57,94 TL olarak önce katılanın hesabından otomatik ödeme talimatı ile ödendiği ancak ödenen bu tutarların 14.03.2013 tarihinde banka tarafından mağdurun hesabına iade edildiği bildirilmiş, yapılan ödemeler ve yapılan iade dekontları ekte sunulmuştur.

6. Tanık ..., tarafları tanımadığı, bahse konu firmada hiç çalışmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğnamedeki görüş yönünden;

Sanığın hazırlık aşamasında bahse konu işlemin daha önce işyerinde kısa süreli olarak çalışan ve kimlik bilgilerini bilmediği ... isimli şahıs tarafından yapıldığını beyan ederken, kovuşturma aşamasında POS cihazını emaneten verdiği kişilerin bu işlemleri yaptıklarını, durumu fark edince mağdurun zararını giderdiğini beyanla bu hususlara ilişkin beyanı destekler herhangi bir belge sunmaması ve ilgili bankadan gelen yazı cevabında, mağdurun hesabından otomatik ödeme talimatı ile borcun ödendiği, daha sonra banka tarafından mağdur hesabına bu tutarın iade edildiğinin belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanığın mağdura ait kredi kart bilgileri ile kendi işyerine ait POS cihazı ile tek seferde çekim işlemi yaptığı, sanığın aşamalardaki beyanına POS yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilgili bankadan gelen yazı cevabı ile zararın sanık tarafından karşılanmadığının anlaşılması ve hakkında verilen ceza miktarı itibariyle lehe hükümlerin uygulanma ihtimali olmayan ve bu durumun mahkeme kararında belirtilmesi karşısında sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/163 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/163 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4213, Karar No: 2024/2744, Tarih: 02.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4213 E.  ,  2024/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/324 E., 2023/161 K. / 2013/472 E., 2013/596 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacılar vekili; müteveffa ...’nın davacı ...’in eşi, davacılar ..., ... ve ...'in babası olduğunu, müteveffanın 13 yaşında iken bikuspit aort kapağı rahatsızlığı olduğunun fark edildiğini, 2009 yılında yapılan tetkiklerinde ise bu durumun aort anevrizmasına sebebiyet verdiğinin öğrenildiğini, 2012 yılında başka bir hastanede yapılan muayenesinde aort kapak ve damar değişimi yapılması gerektiğinin söylendiğini ancak risk nedeniyle ameliyat olmaktan çekindiğini, davalı doktor ...'un televizyon programında görülerek randevu alındığını, müteveffanın sigara içiyor olması, şeker hastalığı, sağlık geçmişi ve diğer doktorların ameliyatın riski bulunduğuna yönelik görüşlerine rağmen ameliyatın herhangi bir riski bulunmadığının belirtildiğini, aort kapağının değiştirilerek metal kapak takılması, anevrizma için mevcut damara dışarıdan teflon takılacağı, koltuk altından kesi atacağı ve kısa sürede iyileşeceği hususunda bilgilendirildiğini, uygulanan yöntemin aort kalp kapakçığı için uygun bir yöntem olmadığının sonradan öğrenildiğini, davalı tarafın ısrarlı görüşmelerinin ardından müteveffanın 02.12.2012 tarihinde davalı ... Hastanesine yattığını, davalının ameliyata girip girmediği ya da hangi aşamada katıldığının bilinmediğini, ameliyatın 3 saat süreceği söylenmesine rağmen 9 saat sürdüğünü, risk taşımadığı bildirilmesine rağmen daha sonra çok zor geçtiğinin ve bu zamana kadar yaşamasının mucize olduğunun söylendiğini, yapılan ameliyatın ve tedavinin yanlışlığı nedeni ile ölüm gerçekleştiğini, müteveffanın ameliyat tarihinde 39 yaşında olduğunu, davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek; davacı eş için 90.000,00 TL ve her bir çocuk için 70.000,00 TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, iade edilmeyen 7.000,00 TL ameliyat gideri ile sonradan arttırılmak üzere her bir davacı için 1.000,00'er TL'den toplam 11.000,00 TL maddi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.