muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4805, Karar No: 2021/10189, Tarih: 07.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/4805 E.  ,  2021/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu Kayıt Bilgileri Düzeltim

Taraflar arasında İzmir Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Gaziemir İlçesi Sarnıç/Atıfbey Mahallesi çalışma alanında bulunan 12029 ada 16 parsel sayılı 595,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın ...’nın kullanımında olduğu şerhi yazılarak, arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında olduğunu, kullanım kadastrosu çalışmaları sonucu düzenlenen kadastro tutanağında baba isminin "..." olarak yanlış yazıldığını, doğrusunun "..." olduğunu belirterek, kadastro tutanağında yanlış yazılan baba adının "..." olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı ..., kendilerine husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, kendileri yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalı İzsu Genel Müdürlüğü ise, açılan davada kurumlarına husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ...'nın davasının kabulüne, baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak " ... " olarak düzeltilmek suretiyle; parselin ... ... ... T.C no'lu ...'nın kullanımında olduğu şeklinde ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince talebin esastan reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8684, Karar No: 2008/11812, Tarih: 06.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8684 E.  ,  2008/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Alacaklının takibe dayanak yaptığı ilamda ilamın hüküm bölümünde davalılar BDDK Kurumu ve SPK'ndan hükmedilen alacağın yarı yarıya tahsiline ve dava tarihi itibariyle yasal faize hükmedildiği görülmüştür. Alacaklının ilamın davalılardan her biri hakkında ayrı takip yaparak hükmedilen alacağın doğru olarak yarımı talep ettiği görülmüştür. Nitekim bu husus borçlu tarafça da şikayete konu edilmemiştir. Bu nedenle, mahkemenin takipte istenen alacağın da yarısının tahsilini sağlar şekilde ilama uygun düşmeyen ve şikayet konusu edilmeyen hususta karar verilmesi doğru değildir.

2) Borçlunun takipte istenen faizin fazla olduğuna ilişkin itirazı hakkında alınan bilirkişi raporunda 01.01.2005 ve 01.05.2005 tarihleri arasında da Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranı dışında %38 faiz uygulaması ile sonuca gidilmesi de isabetsiz ise de bu husus borçlu tarafça temyiz konusu edilmediğinden ve aleyhe de bozma yapılmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16334, Karar No: 2014/10070, Tarih: 18.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16334 E.  ,  2014/10070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/492-2013/266

Davacı S.. H.. tarafından, davalı C.. D.. aleyhine 04/09/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili Avukat V. Ö.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından kaleme alınan ve 17/08/2012 tarihli gazete nüshasında yayınlanan "En Zayıf Halkalar" başlıklı yazı ile kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, yazının, davacı tarafından kendisi hakkında yazılan yazıya cevap niteliğinde olduğunu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu yazının davalının, davacının kendi şahşına yönelik ifadelerine cevap niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yayın konusu ile kullanılan sözler arasında düşünsel bağlılık anlamında, öz ve biçim dengesi korunmalıdır. Yayın doğru olsa ve kamu yararı bulunsa bile; üslup uygun değilse, aşağılayıcı, küçük düşürücü, abartılı ise hukuka uygunluktan söz edilemez. Somut olayda, davaya konu edilen sözler ile öz ile biçim dengesi bozulmuş ve amaç aşılmıştır. Mahkemenin gerekçesi tazminat miktarının belirlenmesinde dikkate alınabilir. Şu durumda, yayın hukuka aykırıdır. Açıklanan nedenlerle, davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmelidir. Mahkemece istemin tümden reddi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4810, Karar No: 2015/8, Tarih: 12.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/4810 E.  ,  2015/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/910-2014/213

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne, takip konusu asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği halde gerekçeli hükümde davanın kabulüne karar verilmiş, davacının tazminat talebi hakkında bir hüküm kurulmamıştır.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15890, Karar No: 2013/2178, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15890 E.  ,  2013/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının aldığı malzeme karşılığı davalıya verdiği tüm senet ve çek bedellerini ödediğini, çek ve senetlerin bir kısmının iade edildiğini, bir kısmının ise iade edilmediğini, davalının bu şekilde bedelsiz kalan bir senedi davacı aleyhine takibe koyduğunu belirterek davacının takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödeme iddiasını ispat etmesi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, dairemizin 08.03.2012 tarih ve 2011/11978 Esas 2012/3800 Karar sayılı ilamıyla davacının ödeme iddiası yönünden kapalı faturaların diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesi için hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak toplam 12 adet faturadan 9 adetinin fatura düzenlenirken kredi kartı ve çeklerle ödendiğinden kapalı fatura olarak düzenlendiği, 3 adet faturanın ise karşılıkları ödenmediğinden açık fatura olarak düzenlendiği, dava konusu senedin bu faturalardaki mal bedeline karşılık verildiği, bankalardan gelen müzekkere cevaplarından 3 adet açık fatura bedelinin ödenmiş olduğu yönünde kanaat oluştuğu, kapalı faturaların ödenmediğine ilişkin delilinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulune, icra takibi nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, davalının kötü niyetli olduğu yönünde bir delil bulunmadığından ve bu durumun ispat edilemediğinden davacı lehine icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dairemiz bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Zira Mahkemece açık ve kapalı faturalar yönünden yapılan değerlendirme hatalıdır. Esasen bu husus muhasebe tekniği ile ilgili teknik bilgiyi gerektirdiğinden HMK 266/1 maddesi uyarınca iddia ve savunma çerçevesinde Dairemiz bozma kararına uygun biçimde konusunda uzman bir bilirkişiden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp deliller hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11991, Karar No: 2015/19305, Tarih: 01.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11991 E.  ,  2015/19305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/143-2014/71

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların davaya konu edilen Gaziantep ili, Aydınbaba mah.de kain 402 ada 227 parselde bulunan 450/3173 hisseli dükkan ve ev olarak kayıtlı taşınmazın satışına ilişkin olarak anlaşıp 110.000 TL bedel karşılığında aralarında harici satış sözleşmesi yaptıklarını, satış sözleşmesinin 2.maddesine göre satış bedeline mahsuben davacıdan 2.000 TL kaparo alındığını, satış sözlemesinin 4.maddesine göre anlaşma imzalandıktan sonra satıcının gayrimenkulü satmaktan vazgeçmesi halinde 10.000 TL tazminat vermekle yükümlü olduğunun imza altına alındığını, yine sözleşmedeki özel şartlar kısmında belirtilen maddeye göre kalan 108.000 TL'nin 31.000 TL'lik kısmının davalıya, 77.000 TL'sinin ise davalının dava dışı S.. C..'a olan borcuna istinaden dava dışı S.. C..'a ödenmesinin kararlaştırıldığını, davacının da iyiniyetli olarak davalıya olan 77.000 TL'lik borcunu aralarındaki anlaşma uyarınca dava dışı S.. C..'a ödediğini, kalan 31.000 TL'nin ise tapuda devir gerçekleştikten sonra ödenmesi hususunda anlaştıklarını, tapuya devir için gittiklerinde ise davaya konu taşınmazın üzerinde mahkeme tedbir yazısı olduğunu gördüklerini, davalının bunun üzerine tedbire ilişkin sorunu halledeceğini söyleyerek davacıyı oyaladığını, daha sonra davacının tapu kayıtlarına baktığında ise tedbirin kaldırıldığını ve başka bir şahsa satış yapıldığını öğrendiğini, davacının bu haliyle davalıya toplam 79.000 TL ödeme yaptığını, yine sözleşmenin 4.maddesinde de 10.000 TL tazminat ödeneceğine dair madde de bulunduğunu belirterek, toplam 89.000 TL'nin sözleşme tarihi olan 30.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış duruşmadaki beyanında ise; 30.01.2012 tarihli gayrimenkul alım-satım mukavelesindeki imzanın kendi imzasına benzediğini, kendisinin S.. C..'ı emlakçıya çağırdığını, emlakçıda protokol hazırlandığını, kendisinin S.. C.'a borcu bulunmadığını belirtmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile; 89.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece davanın kabulü ile; 89.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada, geçersiz sözleşme nedeniyle ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme koşullarına göre tahsili talep edilmektedir.

Dosya kapsamından; 30.01.2012 tarihli harici satış sözleşmesi ile dava konusu taşınmazın davalı tarafından davacıya satıldığı, yapılan sözleşme uyarınca davacının 2.000 TL'yi kapora olarak davalıya verdiği, yine aralarındaki harici satış sözleşmesi uyarınca davalının dava dışı S.. C..'a olan borcuna karşılık 77.000 TL'yi de dava dışı S.. C..'a ödediği, bu haliyle davacı tarafından davalıya toplam 79.000 TL'lik ödeme yapıldığı, ancak davaya konu taşınmazın davacıya devrinin yapılmadığı ve davalı tarafından dava dışı 3.bir şahsa tapuda devredildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, tapuda kayıtlı bir taşınmazın harici sözleşme ile satılması TMK.nun 705, BK.nun 213 (TBK.nun 237), Tapu Kanunu 26 ve Noterlik Kanununun 60.maddesi ile HGK.nun 15.11.2000 tarih, 2000/13-1612 E.-2000/1704 K.sayılı ilamı ile taşınmaz satış devri resmi olmadıkça geçerli değildir.

Geçersiz sözleşmelerde; TBK.nun 77-82 (BK.nun 61-66) maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre taraflar karşılıklı olarak ancak verdiklerini geri alma hakkına sahiptirler.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1993/13-125 Esas- 1993/711 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, davada talep edilen cezai şart asıl borca ilişkin fer'i bir hak olup, sözleşme geçersiz olduğu için kararlaştırılan ceza koşulunun da geçersiz sayılması gerekecektir.

Yasada asıl sözleşme içerisinde kararlaştırılan ve sözleşmenin bir parçası olan cezai şart için de (akti kayıt) asıl borcun tabi olduğu biçim koşulunun geçerli olacağı yolunda bir hüküm bulunmamaktadır. Taşınmaz satımını güçlendiren cezai şart da; satış sözleşmesinin tabi olduğu resmi şekilde yapılmalıdır. Aksi halde cezai şartın geçerliliğinden söz edilemez.

Bu ilkeler ışığında bu olaya bakılacak olursa; taraflar arasındaki satış sözleşmesi geçerli bulunmadığından, bu geçersiz sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın da geçerli olamayacağı kabul edilerek, mahkemece cezai şarta ilişkin talep yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/680, Karar No: 2011/3714, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/680 E.  ,  2011/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sırada yer alan ipotek alacağının muvazaalı biçimde oluşturulduğunu, ipoteğin önce dava dışı T. İş Bankası AŞ lehine tesis edildiğini ve ödenmekle boşalan bu derecenin sonradan davalıya temlik edildiğini ileri sürerek satış bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece malikin üçüncü kişi lehine ipotek tesis etmesi ve bu borcu ödeyerek onun yerine geçmesi halinde ipoteğin devam edeceği ve sıra cetvelinde yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4531, Karar No: 2012/11012, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4531 E.  ,  2012/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2007 gün ve 2004/48 Esas, 2007/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile mağdurenin hükümden sonra 13.10.2011 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus aile kayıt tablosundan anlaşıldığından, 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2646, Karar No: 2011/3248, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2646 E.  ,  2011/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 4.7.1994 tarihinde resen kesilerek Kuruma yatırılan primi takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunnu ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.08.1994-31.07.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile,davacının 01.08.1994-31.07.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine, karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 388. maddesinde;hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiğinin,389.maddesinde ise verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılacağı bildirilmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan düzenleme gereği davacının yaşlılık aylığını hak ettiği tarihin açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekirken,sadece yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine denilerek, infazda sorun oluşturacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine;“ Davanın kabulü ile, davacının 01.08.1994-31.07.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun ve 09.08.2008 tahsis talep tarihi takip eden aybaşı olan 01.09.2008 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 07.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8681, Karar No: 2008/11816, Tarih: 06.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8681 E.  ,  2008/11816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Alacaklının takibe dayanak yaptığı ilamda ilamın hüküm bölümünde davalılar BDDK Kurumu ve SPK'ndan hükmedilen alacağın yarı yarıya tahsiline ve dava tarihi itibariyle yasal faize hükmedildiği görülmüştür. Alacaklının ilamın davalılardan her biri hakkında ayrı takip yaparak hükmedilen alacağın doğru olarak yarımı talep ettiği görülmüştür. Nitekim bu husus borçlu tarafça da şikayete konu edilmemiştir. Bu nedenle, mahkemenin takipte istenen alacağın da yarısının tahsilini sağlar şekilde ilama uygun düşmeyen ve şikayet konusu edilmeyen hususta karar verilmesi doğru değildir.

2) Borçlunun takipte istenen faizin fazla olduğuna ilişkin itirazı hakkında alınan bilirkişi raporunda 01.01.2005 ve 01.05.2005 tarihleri arasında da Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranı dışında %38 faiz uygulaması ile sonuca gidilmesi de isabetsiz ise de bu husus borçlu tarafça temyiz konusu edilmediğinden ve aleyhe de bozma yapılmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.