muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/34454, Karar No: 2024/9295, Tarih: 27.06.2024

2. Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenmiş, 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7893, Karar No: 2007/8106, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7893 E.  ,  2007/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalı yanın temyiz etmediği mahkemenin ilk kararı salt davacı idarenin temyizi üzerine bozulmuş olup; hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda taşınmazın kapama şeftali bahçesi kabul edilen bölümü yönünden yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda şeftali ürününün 2004 yılına ilişkin dekar başına üretim gideri, İl Tarım Müdürlüğü verilerine göre (Çanakkale Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2006/142 E.sayılı dosyasındaki veri cetvelinde olduğu gibi ) 610 YTL. iken, 360 YTL. üzerinden hesaplama yapılması sonucu ilk bozma kararı ile davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olarak yüksek değere ulaşılmış bulunması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 4.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25444, Karar No: 2013/12745, Tarih: 12.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25444 E.  ,  2013/12745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin, yüzüne karşı 10.12.2009 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 18.12.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiğinden vaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5993, Karar No: 2010/9498, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5993 E.  ,  2010/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret ve Mersin 1. Asliye Ticaret ( Denizcilik İht. M. S.) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, narenciye alımı konusunda yapılan ticari alım satım sözleşmesi uyarınca deniz yoluyla varış limanına ulaştırılan ürünün sözleşmede belirtilen niteliklere sahip olmaması üzerine uğranılan zarar nedeniyle tahkim mahkemesinde açmış olduğu dava sonucu verilen hükmün tenfizi istemine ilişkindir.

Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının deniz taşım sözleşmesinden kaynaklanan alacağa ilişkin olduğu ve deniz hukuk kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi, ( Denizcilik İhtisas M S.) uyuşmazlığın münhasıran deniz hukukundan kaynaklanmadığını belirterek görevsizlik kararı vermiştir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin H.S.Y.K tarafından belirleneceği” hükmüne getirilmiştir.

TTK’na eklenen metinden de anlaşıldığı gibi, TTK’nun 4. kitabında yer alan 816 ile 1263. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

H.S.Y.K.'nın 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararında ise, Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurulmayan yerlerde, ticaret mahkemesi bulunması halinde bir ticaret mahkemesi var ise, bu mahkemenin, birden fazla ticaret mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı ticaret mahkemesinin görevli olacağı hususu karar altına alınmıştır.

Somut olayda dava konusu uyuşmazlığın, taşıma ilişkisinden değil, ticari alım satım sözleşmesine aykırılıktan kaynaklanmakta olduğu anlaşılmaktadır. Davacının alacaklarını devir aldığı dava dışı şirket ile davalı şirket arasında narenciye alımı konusunda anlaşma yapılmış, davalının temin ettiği ve deniz yoluyla teslim yerine götürülen narenciye ürünü sözleşmede belirtilen kalite ve niteliklere tamamen aykırı çıkmıştır. Bu durumda ticari alım satım sözleşmesinden kaynaklanan, Türk Ticaret Kanununun 4. Kitabında yer almayan uyuşmazlığın genel hükümlere göre Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12901, Karar No: 2013/17479, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/12901 E.  ,  2013/17479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Dağıtım A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına sonucu ölen işçi ...'ın anne, baba ve kardeşinin manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalı alt işveren ... İnşaat Makine ... Taahhüt ve Tic, Ltd. Şti.'nin %80 oranında, ölen kazalı işçi ...'ın %20 oranında kusurlu olduğu, davalı üst işveren ... Dağ. AŞ.nin ise 4857 sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca alt işveren ile birlikte ve müteselsilen kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkeme, uyulan bozma ilamı sonrasında, davanın kısmen kabulü ile, takdiren davacı anne Mahizer ve baba ... için ayrı ayrı 40.000'er TL; davacı kız kardeş ... için 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar vermiştir.

Yerel Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, "Davacı anne Mahizer ve davacı baba ... yararına ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminat azdır." ifadesine yer verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde, bozma kararı sonrasında bozma ilamına uyularak davacı anne Mahizer ve baba ... yararına hükmedilen ayrı ayrı 40.000'er TL manevi tazminatın fazla olduğu ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı ... Elektik Dağıtım A.Ş.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Trakya Elektik Dağıtım A.Ş.'ne iadesine, 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3031, Karar No: 2025/7029, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3031 E.  ,  2025/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3156 E., 2024/3535 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/219 E., 2024/138 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Ramucirumab etken maddeli Cyramza ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Ramucirumab etken maddeli Cyramza ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7207, Karar No: 2010/1862, Tarih: 31.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7207 E.  ,  2010/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık Kayacık Barajı inşaatı işine ait 21.09.1993 tarihli sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Davacı şirket yüklenici, davalı iş sahibidir.

Davacı yüklenici asıl davada; davalı idare tarafından 42 nolu hakediş raporu tanziminde 2005 yılı fiyatları yerine 2004 yılı fiyatlarının kullanılması nedeniyle kendisine eksik ödeme yapıldığını, yine 45 nolu hakedişin tanziminde davalı idarenin haksız, sözleşme ve eklerine aykırı yaptığı uygulamadan dolayıda eksik ödeme yapıldığını belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 6.000,00 TL'nin, birleşen aynı mahkemenin 2006/142 esas sayılı dava dosyasında ise; idarece düzenlenen 47 nolu hakedişe dahil edilmeyen ulaşım ve servis yolları imalâtlarının nakliye bedellerinden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 6.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece asıl ve birleşen davanın ıslah da dikkate alınarak kabulüne karar verilmiş, karar davalı iş sahibi idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-47 nolu hakedişle ilgili açılan birleşen davada, mahkemece 27.01.1999 tarihli Reşit Kaplan tarafından ihtirazi kayıtla imzalanan tutanak esas alınarak sonuca varılmıştır. Gerçekten, anılan tutanakta “Kayacık Barajı inşaatı işi bünyesinde yapımı devam etmekte

olan rölekasyon yolu inşaatında Karayolları 5. Bölge Müdürlüğü'nün 10.12.1998 tarih ve 54142 sayılı yazıları ile malzeme itinerleri tablosunda yer alan karaburun arijet ocağından alınarak dolgu yapımında kullanılan kırmızı renkli maunların kaldırılması talep edilmiştir. İlgi yazı doğrultusunda 34+200-36+600 ve 37+450-38+300 km arasında 34320 m3 dolgudan kaldırılarak 3850 metre mesafedeki depoya atılmıştır.” ifadelerine yer verildiği, anılan tutanağın yüklenici şirket ve kontrol mühendisi Reşit Kaplan tarafından imzalandığı, tutanağın altına el yazısı ile “Bu kilometrelerde gözüken kazı sehven imzalanmıştır, kilometreler tekrar ölçülmesi gerekmektedir” yazılarak kontrol mühendisi Reşit Kaplan tarafından imzalandığı görülmektedir.

Davalı idarece düzenlenen 47 nolu hakedişe 27.01.1999 tarihli tutanakta yazılı nakliyeler dahil edilmemiştir. Mahkemece hükme esas alınan asıl ve ek bilirkişi raporunda, 27.01.1999 tarihli tutanakta yazılı nakliyelerin yapıldığı, tutanağın yok sayılması için yeterli ve geçerli bir sebep bulunmadığı, işin yapılmadığı yönünde tutanak ve tesbit olmadığından imalâtın yapıldığının kabulü ve ödemesinin yapılması gerektiği görüşüne yer verilmiştir.

Oysa, yanlar arasındaki sözleşmenin 3. maddesinin 6. bendinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin sözleşmenin eklerinden olduğu belirtilmiştir. Bu hüküm HUMK'nın 287. maddesinde sözü edilen delil sözleşmesi mahiyetindedir. Yanları bağladığı gibi uyuşmazlığın çözümünde mahkemece de doğrudan gözönünde bulundurulması gerekir. Bir başka deyişle, HUMK'nın 287. maddesi uyarınca, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesine ait hükümler taraflar arasında delil sözleşmesi niteliğinde olduğundan mahkeme tarafından dikkate alınması zorunludur.

Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 26. maddesinde ise aynen “İşyerlerinde, yapılan işlerin bütün ayrıntılarını günü gününe kayıt altına almak için, örneklerine göre şantiye günlük, röleve ve ataşman defterleri bunlarla ilgili belgeler müteahhitle birlikte kontrol teşkilatı tarafından tutulur. Müteahhit bu defterleri ve ilgili belgeleri imzalamak zorundadır. Bunlardan imzalı birer kopya müteahhite verilir. Müteahhit bu belgelerle defteri imzalamış olmakla içindekileri ve yapılan hesapların doğruluğunu kabul etmiş olur. İmzalamaz ise veya ihtirazi kayıtlar altında imzalarsa karşı görüşlerini yazılı olarak bildirmesi için, defter ve belgelerin kendisine gösterildiği tarihten başlamak üzere, on gün süre verilir. Bu süre içinde karşı görüşlerini yazı ile bildirmezse belgelerin ve defterlerin içinde kayıtlı hususları kabul ve imza etmiş sayılır. Bu sonucu tesbit eden bir tutanak düzenlenerek ataşmana eklenir” hükmüne yer verilmiştir. Görüldüğü gibi, işyerlerinde yapılan işlerin bütün ayrıntılarını günü gününe kayıt altına almak için şantiye günlük, röleve ve ataşman defterleri ve bunlarla ilgili belgelerin müteahhitle birlikte kontrol teşkilatı tarafından tutulup imzalanması ve birer kopyasının müteahhite verilmesi gerekir. Bu nedenle yüklenici tarafından yapılan imalât varsa ancak bu şekilde ispatlanabilir.

O halde, mahkemece sözkonusu belgelerin ve varsa figüre tutanağı gibi işin yapıldığını ispatlayacak tutanakların davacıya ibraz ettirilmesi, bu şekilde imzalanmış günlük

tutanaklar yok ise işin yapılmadığının kabul edilmesi, dava konusu imalâtın 29 nolu hakediş ve ekleri incelenerek o hakedişte yeralıp almadığının tesbit edilmesi, almış ise 29 nolu hakedişe yüklenici tarafından itiraz edilmediği gözetilerek davacı yüklenicinin dava hakkının düştüğünün düşünülmesi gerekir.

Tüm bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

tutanaklar yok ise işin yapılmadığının kabul edilmesi, dava konusu imalâtın 29 nolu hakediş ve ekleri incelenerek o hakedişte yeralıp almadığının tesbit edilmesi, almış ise 29 nolu hakedişe yüklenici tarafından itiraz edilmediği gözetilerek davacı yüklenicinin dava hakkının düştüğünün düşünülmesi gerekir.

Tüm bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13416, Karar No: 2013/5817, Tarih: 06.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13416 E.  ,  2013/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmaniye Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetin değiştirilmesi davası şartların değişmesi halinde her zaman açılabilir ve kamu düzenine ilişkindir. Toplanan delillerden davalı babanın şehir dışında çalışıp, on beş günde bir çocuklarını görmeye gelebildiği ve bu nedenle velayet görevini bizzat yerine getiremediği, çocuklara babaanne ile dedelerinin baktığı anlaşılmaktadır. Uzmanlardan alınan raporlarda da çocukların yaşlarının küçük olması nedeniyle anne ilgi ve sevgisine ihtiyaçlarının olduğu, velayetlerinin anneye verilmesinin çocukların yararına olduğu belirtilmiştir. O halde davalı babanın velayet görevini bizzat yerine girememesinin yarı sıra çocukların üstün yararı da velayetlerinin anneye verilmesinde olduğu anlaşıldığına göre, davanın kabulü yerine, tarafların anlaşmalı boşanmalarında düzenlenen velayet ilişkisi gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2013 (Çrş.)