muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1873, Karar No: 2023/3583, Tarih: 06.12.2023

II. CEVAP

1. Davalı Hastane vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş; esasa yönelik olarak, davacının üç yıldır devam eden makatta ağrı, kanama ve şişlik şikayetleri ile hastanenin genel cerrahi polikliniğine başvurduğunu, yapılan muayene sonucunda hastaya operasyon önerildiğini ve yapılacak operasyonla ilgili bilgi verildiğini, operasyon sırasında veya sonrasında oluşabilecek komplikasyonlar hakkında geniş bir açıklama yapıldığını ve gerekli onam formunun da hastaya okutularak imzalatıldığını, 15.08.2017 tarihinde davalı operatör doktor tarafından ameliyatının gerçekleştirildiğini, takibinde sorun olmayan hastanın bir gün sonra gerekli ilaçlar yazılarak ve önerilerde bulunularak taburcu edildiğini, bir ay sonra yapılan kontrolde iyileşmenin %80 oranında tamamlandığının gözlemlendiğini, hafif bir darlık tespit edilmesi üzerine anal dilatetörlerle darlığın birkaç kez açılıp hastanın evine gönderildiğini, müvekkili hastane ve çalışanlarının tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili, müvekkilinin mesleği gereği yerine getirmesi gereken tüm tedavi yöntemlerini eksiksiz ifa ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut uyuşmazlığın temeli vekalet ilişkisine dayandığından, sözleşmeye aykırılık nedeniyle ortaya çıkan zarardan davalı doktor ve hastanenin kusursuzluğunu ispat yükü altında olduğu, bu kapsamda İstanbul ATK 7. Adli Tıp İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda, genel cerrahi uzmanı doktor ...’ün eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, hizmeti sağlık çalışanları aracılığıyla yürüten idarenin de dosya içerisindeki mevcut belgelere göre görünür bir hatasının saptanmadığının bildirildiği; davacı tarafın itirazı üzerine akademik unvana sahip bir adli tıp uzmanı ve iki genel cerrahtan oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda da davacının 15.08.2017 tarihinde geçirdiği hemoroidektomi ve sfinkterotomi ameliyatı sonrası ortaya çıkan istenmeyen durumun, anal bölge ameliyatlarında ortaya çıkabilen istenmeyen durumlar (komplikasyonlar) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, söz konusu istenmeyen durum hakkında davacının ameliyat öncesi detaylı bir şekilde aydınlatıldığını gösteren belgenin dosyada mevcut olması nedeniyle davalılara kusur atfedecek bir durumun olmadığının bildirildiği; bu durumda davalı hekim ve hastaneye herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporlarının tatmin edici ve denetimine elverişli olmaktan uzak olduğunu, konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini; meydana gelen zararın ameliyattan kaynaklı komplikasyon olarak geçiştirilemeyeceğini, müvekkilinin davalı hekim ve hastane tarafından gelişebilecek tıbbi komplikasyonlar hakkında bilgilendirilmediğini, daha sonra iki ayrı hekim tarafından yapılan muayenelerde de oluşan sonucun, davalı hekimce yapılan ilk ameliyatın başarısızlığından ve tıbbi hatalardan kaynaklandığının belirtildiğini, anal dilatasyonlar sonucu bağırsakta yaralanmaya neden olunduğunu ve yaranın kapanması için parça konulmak zorunda kalındığını; davalılar tarafından ameliyat tarihinde düzenlenen hasta ameliyat onam formunda genel anesteziye yönelik komplikasyonlara yer verildiğini, ameliyat sırasında makatı büzen kasların zedelenebileceği, geçici olarak (birkaç hafta) hafif gaz ve/ya dışkı kaçırma olabileceğinin belirtildiğini, sunulan diğer belgelerin ise hastane tarafından matbu olarak düzenlenen ve her hastaya imzalattırılan belgeler olduğunu, müvekkilinin davalı hekim tarafından yeterli şekilde aydınlatılmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyaya sunulan 15.08.2017 tarihli hasta onam formunun incelenmesinde, davacının operasyon ve operasyon sonrası oluşabilecek riskler ve yan etikler hakkında ayrıntılı şekilde bilgilendirildiği, bu konularda doktor tarafından sözel bilgilendirme yapıldığının belirtildiği ve davacının belgede imzasının bulunduğu; öte yandan, davalıdan kaynaklı kusurlu bir eylemin bulunmadığının Mahkemece aldırılan her iki raporda da belirtilmiş olduğu, dosyada davacı tarafından imzalanmış 15.08.2017 tarihli onam formundaki beyanlar ile tanık ...'ın Mahkeme huzurundaki yeminli beyanları da birlikte değerlendirildiğinde, davanın reddi yönünde hüküm kurulmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf itirazlarını tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... hastane ve hekimin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranıp davranmadığı, buna göre davacının maddi ve manevi tazminat talebinde bulunup bulunamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... hastane ve hekimin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranıp davranmadığı, buna göre davacının maddi ve manevi tazminat talebinde bulunup bulunamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil, özenle davranmak zorunda olup en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

2. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması, hastayı risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir.

3. Bu itibarla, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporlarının taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olup davacı tarafın itirazlarının da karşılanmış olmasına ve davalılara atfedilebilecek bir kusur bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olduğundan, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6056, Karar No: 2010/14397, Tarih: 13.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6056 E.  ,  2010/14397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 13.07.2010 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı idare vekili Av. ...'in yüzlerine duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir,

Dava konusu taşınmaz 64.072 m² yüzölçümünde olup, emsal alınan taşınmazlar ise 338 ve 733,83 m² yüzölçümündedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, dava konusu taşınmaz ile emsallerin emlak vergi değerleri de istenip dava konusu taşınmaz ile emsalin üstünlük oranı da denetlenerek alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3872, Karar No: 2025/6914, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3872 E.  ,  2025/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3572 E., 2024/3825 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/109 E., 2024/361 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4712, Karar No: 2012/9530, Tarih: 12.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/4712 E.  ,  2012/9530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 13.10.2008 tarihli asıl kararı 20.10.2008 havale tarihli iki ayrı dilekçe ile, hem itiraz hem de temyiz ettiği, itiraz dilekçesi üzerine mahkemece itiraz yerinde görülmeyerek, dosyanın gönderildiği ... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2008 tarihli 2008/ 953 değişik ... sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, mahkemece 03.11.2008 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin ilk karara yönelik 20.10.2008 havale tarihli temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu ek karar 11.11.2008 tarihinde tebliğ edilen sanık müdafiinin 12.11.20008 tarihli temyiz isteminin 03.11.2008 tarihli ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 03.11.2008 gün ve 2007/350 esas, 2008 / 735 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, redde ilişkin ek kararın ONANMASINA 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2515, Karar No: 2011/3338, Tarih: 24.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/2515 E.  ,  2011/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

Davacı işçi, davalılardan belediye işyerinde çalıştığı dönemde 3417 sayılı Kanun uyarınca tasarruf kesintisi ile işveren katkı payı ödemesinin yapılmadığını ileri sürerek, tasarruf teşvik ve nema alacağı isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı Belen Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dahili davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk  konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı  payı  ödemeleri, 18/03/1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Kanun ile öngörülmüş, anılan Kanun'un 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda,  Sosyal Güvenlik Kurumu'nun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı Kanun 24/04/2003 tarih  ve 4853 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış  ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanun'un mülga 2. maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı Kanun'un 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin  hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanun'un 26/12/2006 tarihinde 5568 sayılı Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm  varlık ve yükümlülükler 31/12/2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 09/03/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/04/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer.” şeklinde kurala yer verilmiştir.

13/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5. maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31/12/2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31/12/2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıdaki fıkra kapsamında yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilir." hükmü ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, Kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen ve tüm işçileri kapsayan tasarrufu teşvik kesintilerini de kapsayan belediyelerin Sosyal Güvenlik Kurumu'na ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Belediyeler ile  Hazine Müsteşarlığı arasında  uzlaşmaya varılmış ise ilgili  belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemleri başlatılmaktadır. Bu  noktada sözü edilen  kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumu'na olan tasarruf teşvik  kesintisi  ve katkı  paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip  gerçekleşmediği ve bu  konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği  hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir (Yargıtay HGK 23/12/2009  gün 2009/9-480 E, 2009/596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankası'na yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankası'na yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan araştırma sonucunda, davalı Belediye ile Hazine Müsteşarlığı arasında uzlaşma bulunduğu sonucuna varılmış ve bu nedenle Hazine Müsteşarlığının sorumluluğuna karar verilmiştir. Ancak, 5593 sayılı Belediye Kanunu'nun geçici 5. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına tasarruf teşvik kesintisi ve nemasının dahil edilmediği Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın 25/04/2011 tarihli yazısı ile bildirilmiştir. Bu durumda davalı Hazine Müsteşarlığının sorumluluğundan söz edilemez. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, davalı işverenin sorumluluğuna karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 24/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.