muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5179, Karar No: 2016/436, Tarih: 20.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5179 E.  ,  2016/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işçinin ihbar öneline uymadan iş akdini sonlandırdığını belirterek ihbar tazminatı alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı işverenden maaşlarına zam talep etmeleri üzerine işyeri yetkilisi tarafından hakarete uğrayarak istifa dilekçesi yazmaya zorlandıklarını, iş akdinin bu nedenle işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini davanın reddini ve birleşen dava ile de aynı gerekçelerle kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminat alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl dosya davacısı işverenin ihbar tazminatı talebinin reddine, birleşen dava dosyası davacısı işçinin kıdem tazminatı talebinin kabulü ile ihbar tazminatı ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Davalı işçinin iş akdinin ne şekilde sona erdiği ve buna bağlı olarak asıl dosya davacısı işverenin ihbar tazminatına, birleşen dosya davacısı işçinin ise kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Bildirim sürelerine ilişkin 4857 sayılı Yasanın 17 nci maddesindeki kurallar nispî emredici niteliktedir. Taraflarca bildirim süreleri ortadan kaldırılamaz ya da azaltılamaz. Ancak, sürelerin sözleşme ile arttırılabileceği Kanunda düzenlenmiştir. Ancak, bildirim önellerinin arttırılabileceği belirtilmiş olmakla birlikte, Yasada bir üst sınır öngörülmemiştir. Dairemiz tarafından, üst sınırın hâkim tarafından belirlenmesi ve en fazla ihbar ve kötüniyet tazminatlarının toplamı kadar olması gerektiği kabul edilmektedir.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

Somut olayda asıl dosya davalısı işçinin işverenden zam istemesi üzerine, zam verilmeyeceği yönünde cevap verilmesi üzerine istifa etmek üzere insan kaynakları bölümüne gittiği istifa dilekçesi yazacakken Genel Müdür Yardımcısı ... gelerek “Allah belanızı versin, yediğiniz kaba mı ediyorsunuz, defolun, Allah sizi kahretsin gibi” hakaretlerde bulunduğu, bunun üzerine istifa dilekçesine “yönetimden kaynaklanan nedenler” şeklinde ibare koyduğu; davalı işçi tarafından ... ... ve Mobbingle Mücadele Derneği'ne yazılan şikayet dilekçeleri ile davalı işverene gönderilen ihtarname içeriğinden anlaşılmaktadır. Fakat davalı işçi tüm iddialarına rağmen Genel Müdür Yardımcısı ...'un kendilerine hakaret ettiğini ispatlayamamıştır. Hakaret olayına ilişkin doğrudan görgüye dayalı tanık beyanı da mevcut değildir. Diğer yandan zam talep edilip verilmemesi eylemi tek başına iş akdinin haklı nedenle fesih gerekçesi yapılamaz. Tüm dosya kapsamında mevcut delil durumuna göre davacı işçinin zam talebine işveren tarafından olumsuz şekilde karşılık verilmesi üzerine davalı işçinin istifa etmek suretiyle ihbar önellerine de riayet etmeksizin işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre yapılacak iş davacı işverenin ihbar tazminatı talebinin kabulü ile, birleşen dosya davacısı işçinin kıdem tazminatı talebinin reddine karar vermektir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı-karşı davalı şirkete iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı-birleşen dava davacısına yükletilmesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1476, Karar No: 2019/1318, Tarih: 11.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/1476 E.  ,  2019/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Katılanın, imzaladığı 4.000 TL bedelli senette sanığın tahrifat yaparak 4.000 TL olan bedelin başına “9” rakamını ekleyerek 94.000 TL bedelli yaptığını iddia etmesi; sanığın ise katılandan olan bütün borçlarına karşılık olarak 94.000 TL bedelli olarak senedi aldığını savunması karşısında; suç konusu bono sanığa ve katılana gösterilip, ön yüzdeki yazıların tamamının veya bir bölümünün katılan veya sanık tarafından ya da başka bir kişi tarafından yazılıp yazılmadığının sorularak tespit edilmesi; bu tespite göre, bonodaki miktar bölümünde yer alan “doksan” ibaresinin sanık veya katılanın ya da üçüncü kişinin eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan yeniden rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre; birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeden; Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2005 tarihli 2003/332 Esas ve 2005/189 Karar sayılı, 01.06.2007 tarihinde kesinleşen ilamı ile iki ayrı suçtan verilen hükümlerden 5 yıl 4 ay hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, tekerrürle ilgili bozulan hükümde yer alan 1 yıl 6 ay hapis cezası miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/90, Karar No: 2018/2605, Tarih: 15.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/90 E.  ,  2018/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ait ... plaka sayılı, ... şasi nolu, 2005 model yarış otomobilinin 06/07/2012 tarihinde ... Rallisinde 38 no ile davalı sevk ve idaresinde iken 7.km.'de virajı alamaması nedeni ile, aracın arka kısmından alev aldığını ve tamamına yakınının yandığını, pert olduğunu, bu nedenle dokuz yarışa katılamadığını, aracın yarıştan önce teknik kontrollerden geçirildiğini ve aracın yarışa uygun olduğunu, olayın davalı sürücünün hatalı kullanımı nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 75.000,00 TL araç bedeli, 4.000,00 TL gümrükleme masrafı, 6.000,00 TL nakil masrafı, 50.000,00 TL gelir kaybı tazminatının olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13046, Karar No: 2018/8676, Tarih: 15.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13046 E.  ,  2018/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzenlenen iddianamede talep edilmiş olmasına ve mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Mağdur ...'nın kaynı olan ...'in evinin önüne yığdığı kerestelerin sanık ...'nin evinin önünü kapatması meselesinden çıkan tartışmada sanığın bıçakla mağduru bir müddet kovaladığı, sanıktan korkan mağdurun kaçarken otoparka çekilmiş olan zincire ayağı takılarak beton zemine yüzüstü düşmesi nedeniyle kemik kırıklı olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın tamamlanmış kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddelerinden cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 86/2 ve 35. maddelerinin uygulanması suretiyle sanığa eksik eksik ceza tayini,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmasına 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13009, Karar No: 2014/17261, Tarih: 01.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/13009 E.  ,  2014/17261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/605-2013/110

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının sevk ve idaresindeki aracın 29/09/2011 tarihinde müvekkili Yusuf’un sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması nedeniyle müvekkili küçük Yusuf’un yaralandığını, davalının 5/8 oranında kusurlu olduğunu ileri sürerek, 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücü Erdal’ın 5/8 oranında kusurlu bulunduğu, davacı Yusuf’un 10,3 oranında malul kaldığı gerekçesiyle davacı Yusuf için 6.000,00 TL, anne Zöhre için 4.000,00 TL, baba Mehmet için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 14.000,00 TL manevi tazminatın 29/09/2011 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı küçük Y. K. velayeten anne Z.. K.. ve baba M.. K.. tarafından açılan davada, yalnız yaralanan küçük Yusuf için manevi tazminat talep edilmiştir.

HUMK'nun 74.(HMK'nun 26) maddesi uyarınca, hakim taleple bağlı olup, talepten fazlasına karar verilemez.

Mahkemece, talep aşılarak dava dilekçesinde manevi tazminat talebi bulunmayan anne ve baba için manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, verilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 1.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/318, Karar No: 2004/19, Tarih: 27.01.2004

Ceza Genel Kurulu 2003/4MD-318 E., 2004/19 K.

**Ceza Genel Kurulu 2003/4MD-318 E., 2004/19 K.**

**- KAMU GÖREVİNİ YERİNE GETİRMEME

- MEMURİYET GÖREVİNİ SUİ-İSTİMAL ETME**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 230 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 29 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 260 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 266 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 268 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık M..... G.....hakkında Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince 1.5.2003 gün ve 186-127 sayı ile; Tuzla Adalet Dairesinin denetimi sırasında Adalet Müfettişi tarafından düzenlenen raporla Asliye Ceza Mahkemesi Hakimi olarak görev yaptığı sırada bazı dosyaların infaza verilmesinde, bazılarının Yargıtaya gönderilmesinde, bazılarının da tebliği sürelerinde gecikmeler olduğu, ayrıca gerekçeli kararların yazılmasından sonra gecikme ile kısa kararların yazıldığının daktilo değişikliği sebebiyle saptanması karşısında sanığın eyleminin bu rapor içeriği ve mevcut deliller değerlendirilip takdir edilmek ve TCY'nın 230/2. maddesi uyarınca yargılama yapılmak üzere son soruşturmanın Yargıtay 4. Ceza Dairesince açılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonucunda 30.10.2003 gün ve 23-45 sayı ile;

"Suç tarihlerinde Tuzla Asliye Ceza Mahkemesi Hakimi olan ve 30.4.1991 yılında birinci sınıfa ayrılan sanığın;

a- Görevli bulunduğu Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen ve 7 adedi hürriyeti bağlayıcı cezayı içeren toplam 37 adet ilamı aradan 3 ay ile 2 yıl gibi çok uzun süreler geçmesine rağmen infaz için C.Savcılığına vermemek; kesinleşen 70 adet kararı ise 2-15 aylık gecikmelerle infaza vermek,

b- Karara çıkan 47 adet dosyanın tebligat işlemlerini 2-17 ay süre geçmesine rağmen yapmamak, tebliğe çıkarılmış olanlarında akıbetlerini araştırmamak,

c- Temyiz işlemleri tamamlanmış 27 adet dosyayı aradan 2-11 ay geçmesine rağmen Yargıtay'a göndermeyerek elde tutmak,

d- Bir kısım kararları yasal süre geçtikten sonra Üst C.Savcılığına görüldüye göndermek,

e- 2001/135, 425, 811, 254 ve 2002/307, 28 esas sayılı 6 adet dosyanın sırası ile 12.7.2001, 25.12.2001, 17.9.2002, 24.9.2002, 9.10.2002 ve 16.11.2002 tarihinde karara çıkarılmasına ve gerekçeli kararları da yazılmış olmasına rağmen kısa kararlarını makul kabul edilebilir bir sürede yazmamak suretiyle yasa ve yönetmeliklerin kendisine yüklediği memuriyetine ait asli görevini ve mahkemesine ait kalemin denetim ve gözetimi ile ilgili diğer görevleri bilinçli olarak ve genel kasıtla ihmali bir surette savsamak suretiyle atılı suçu işlediği ve eyleminin TCY'nın 230, 80. maddelerine uyduğu iddia, müfettiş raporları ve ekindeki inceleme tutanakları ve tüm delillerden anlaşılmaktadır.

C.Savcıları ile Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerini yürütülmesine dair 15.9.1986 tarihli yönetmelik hükümleri ile, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.3.1949 gün ve 19/6 sayılı genelgeleri gereğince yukarıda (a), (b), (c), (d) bentlerinde gösterilen işlemleri yapmak görevi ilgili yazı işleri müdürü ile zabıt katibinin görevleri arasında bulunmaktadır.

Ancak, aynı yönetmeliğin 88. maddesinde bu yönetmelik hükümlerinin yerine getirilmesini sağlamak görevi ilgili Hakime verilmiştir. Bu ihmal sanığın kalem denetim ve gözetim görevini gerektiği özen ve titizlikle yapmamasından kaynaklanmıştır.

(e) bendinde gösterilen işlemler ise CYY.nın 260 ve 268. maddeleri gereğince doğrudan Hakimin asli görevleri arasında yer almakta olup bizzat hakim tarafından gerçekleştirilmesi gerekmektedir. CYY.nın 266/2. maddesi hükmüne göre duruşma tutanağında verilen kararların neden ibaret olduğu ve hüküm fıkrasının gösterilmesi zorunludur. 6 adet dosyada gerekçeli kararları yazılmış olmasına rağmen duruşma tutanağına tefhim edilen kısa kararların yazdırılmamış olması ve müfettiş raporunda belirlendiği şeklinde sonradan yazdırılmış olması yasanın bu amir hükmüne açık aykırılık teşkil etmektedir.

Her ne kadar sanık savunmalarında kararları zamanında yazdırdığını, soruşturma konusu durumun mahkemenin yeni kurulmuş olmasından doğan fiziki olanaksızlıktan, yazı işleri müdürünün olmamasından, katip olarak atanan S.... D....'ın da aday memur olması nedeniyle işlemleri bilmemesinden ve görevden uzaklaştırılan İ...... A..... adlı başkatibin eylemlerinden kaynaklandığını, karara çıkan dosyaların işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığının ve infaza verilip verilmediğinin kendisi tarafından tespitinin mümkün olmadığını, suç kastının bulunmadığını savunmuş ise de, CYY.nın 260, 268. maddesi ile yukarıda gösterilen yönetmeliğin 88. maddesi açık hükmü karşısında savunması inandırıcı bulunmamış;

Görevlerini gereği gibi yapmadıklarını iddia ettiği yazı işleri müdürü ile zabıt katibi hakkında herhangi bir yasal işleme başvurmamış olması, suç tarihlerini kapsayan dönem içinde Tuzla Asliye Ceza Mahkemesinde müstemiren yetkili bulunduğuna ilişkin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 22.12.1997 gün ve 805, 4.11.1999 gün ve 860, 23.1.2001 gün ve 44 sayılı kararları,

Tuzla Asliye Ceza Mahkemesinin iş yoğunluğunun ülke ortalaması civarında olduğu mahkemede bir yazı işleri müdürü ile bir katibin görevlendirilmiş bulunduğu aynı bina içinde hatta aynı odada çalışan Sulh Ceza Mahkemesinde benzeri türden problemlere rastlanmamış olması hususunun sanığın vazifeye bakış açısını yansıttığını ifade eden müfettiş raporu karşısında geçerli kabul edilebilir makul bir mazeretinin de olmadığı anlaşılmış,

Tanık olarak dinlenen Yazı İşleri Müdürü S..... B…

….. ile Zabıt Katibi S…

…. D…

….'ın beyanları da kendilerini ceza takibine uğratabileceği endişesi altında verildiğinden hür iradelerini yansıtmadığı cihetle itibar edilmemiştir.

Tanık olarak dinlenen Yazı İşleri Müdürü S..... B…

….. ile Zabıt Katibi S…

…. D…

….'ın beyanları da kendilerini ceza takibine uğratabileceği endişesi altında verildiğinden hür iradelerini yansıtmadığı cihetle itibar edilmemiştir.

Sanığın eylemlerinin bir bütün olarak görevi savsama suçunu oluşturduğu ve suçtan dolayı Devletçe meydana gelmiş bir zararın bulunmadığı anlaşıldığından TCY.nın 230/1. maddesi ile hüküm kurulmuş, TCY.nın 29. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve de-ğeri sanığın kastının yoğunluğu, şahsi ve sosyal durumu gözönü edilerek cezanın asgari hadden ta-yin edilmesine,

Sanığın aynı kasıt altında eylemlerini daha önce de tekrarladığı, müfettiş denetimi esnasında belirlenerek 18.1.2001 tarihli tavsiyeler listesinde tenkide alınmasına rağmen davaya esas teşkil eden müfettiş raporunun tanzim edildiği 3.1.2003 tarihinden geriye doğru iki yıl öncesinden başlayarak sürdürmüş olması nedeniyle, ek savunma hakkı tanınarak hakkında TCK.nın 80. maddesinin tatbikine,

Duruşmadaki tutum ve davranışları lehine hafifletici neden kabul edilerek TCY.nın 59/2. maddesinin uygulanmasına ve suçun işlenmesindeki özellikler ile sanığın kişiliği ve paranın ekonomik değeri dikkate alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı Yasanın 4 ve 5. maddeleri gereğince paraya çevrilip taksitlendirilmesine,

Sanığın geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimi dikkate alındığında verilen cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği kanısına varıldığından 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine" gerekçesiyle sanığın TCY'nın 230/1., 80, 59, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca 1.342.609.000. lira ağır para cezası cezalandırılmasına bu cezasının birer ay ara ile 6 eşit taksitte alınmasına ve ertelenmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık M..... G.....hakkında görevi savsama suçundan açılan kamu davasında, Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılamada, sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık M..... G....., Adalet Müfettişine sunduğu yazılı savunmada; Tuzla Adliyesinin 1998 yılında kurulduğunu ve Asliye Ceza Mahkemesine katip olarak aday memur S.... D....'ın atandığını, hiçbir işlemi bilmediğini, zamanla artan iş yükü nedeniyle birkaç kez personel talebinde bulunmalarına rağmen bu yazılara cevap verilmediği gibi, personel ataması da yapılmadığını, ara sıra geçici olarak verilen iş bilmeyen veya sürgün gönderilen elemanların da hiçbir yararının olmadığını, İstanbul gibi bir yerde Asliye Ceza Mahkemesinin tek katiple yürütülemeyeceğini, mahkemenin mübaşirinin ve Yazı İşleri Müdürünün de bulunmadığını, Asliye Hukuk Mahkemesine bakan Yazı İşleri Müdürü S..... B…