muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3786, Karar No: 2023/4280, Tarih: 23.05.2023

3. Nizip 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/584 Esas, 2021/895 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, katılan ve sanık beyanları ile senet üzerine yazılı olup tahrifata uğrayan rakamların ödeme rakamları olduğu sabit olduğu halde bu rakamların tek başına anlam ifade etmediği kabul edilerek verilen beraat kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Borçluları ... ve ..., alacaklısı ... ... ... olan 25.02.2011 düzenleme tarihli 15.000,00 TL bedelli suça konu bononun, borçluların bilgisi dahilinde sanık ...'ya ciro edildiği, ... tarafından 4.000,00 TL ve 4.500,00 TL olarak sanığa ödeme yapıldığı ve yine sanığın alacaklısı olan ... ... ...'ya da 5.000,00 TL ödeme yapıldığı, bu şekilde sanığa senet bedeline istinaden toplamda 13.500,00 TL olarak yapılan ödemelerin senet üzerine kaydedildiği halde sanık tarafından, senet üzerine işlenen bu ödeme tutarlarına ilişkin kayıtların silinmek ve karalanmak suretiyle senedin tahrif edildiği iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Suça konu senet üzerinde yapılan incelemeye ilişkin 24/01/2014 tarihli uzmanlık raporunda, senette fiziksel ve kimyasal yöntemlerle silinti kazıntı ya da tahrifen ilave yapıldığına dair bir bulgu tespit edilemediği, senedin arka yüzünde üzeri mavi mürekkepli kalem ile karalanmış olan üçüncü ciranta yazısının "... ... ... 21618 Nolu hesap Akbank Nizip Şubesi" şeklinde olduğu, altında üçüncü ciranta imzasının bulunduğu belirtilmiştir.

3. Yine senet üzerinde yapılan incelemeye ilişkin 28.03.2014 tarihli ATK raporunda, senedin ön yüz rakam ile miktar belirtir kısmında evvelce kurşun kalem ile yazılan "17...." ibaresi ile rakam ve miktar belirtir kısmın aşağı yönü silinen kısmında evvelce "4500" ibaresinin olduğu, senedin arka yüz karalama yapılan kısmında ise "... ... ... 21618 Nolu hesap Akbank Nizip Şubesi" ibaresi ile bir adet imzanın bulunduğu belirtilmiştir.

4.Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, iddia, savunma, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile, senet ve senede bağlı borca ilişkin bir itiraz ile senedin zorunlu unsurlarında herhangi bir tahrifat, silinti veya kazıntı bulunmadığı, senedin ön yüzünde evvelce kurşun kalemle yazılı bulunduğu tespit edilen tek başına bir anlam ifade etmeyen rakamların silinmesinin de resmi belgece sahtecilik suçunu oluşturmayacağı, senedin arka yüzünde temyiz dışı sanık ... ...'a ait cironun da bizzat kendisi tarafından yazılıp karalanması nedeniyle bu yönden de senet üzerinde bir sahtecilik mevcut olmadığı kabul edilerek yüklenen suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Nizip 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/584 Esas, 2021/895 Karar sayılı kararında, iddia, savunma, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığının anlaşılması karşısında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/584 Esas, 2021/895 Karar sayılı kararı sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8083, Karar No: 2011/3485, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8083 E.  ,  2011/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..... Mad.İnş.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... İhbar olunan ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.02.2010 gün ve 330-116 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Bursa 5.İcra Müdürlüğünün 2009/6759 sayılı dosyası ile Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/1628 D.İş sayılı dosyasının ikmali için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4285, Karar No: 2018/10707, Tarih: 14.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/4285 E.  ,  2018/10707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... - ... Hattı Km 78+015 ve ...-... Hattı Km 77+059 bekçili bariyerli hemzemin geçitte ... - ... Hattı Km 78+01 hemzemin geçitinde Kasım - Aralık 2006 (2 ay), Ocak - Aralık 2007 (12 ay), Ocak-Mayıs 2008 (5 ay), Ocak - Eylül 2009 (9 ay) dönemlerindeki, ... - ... Hattı Km 77+059 hemzemin geçitinde Ağustos - Aralık 2006 (5 ay), Ocak - Aralık 2007 (12 ay), Ocak - Mayıs 2008 (5 ay), Ağustos - Aralık 2008 (5 ay), Ocak - Eylül 2009 (9 ay) dönemlerindeki bekçilik hizmetlerinin Borçlar Kanunu'nun vekaletsiz iş görme hükümlerine dayalı olarak sağlandığını, verilen hizmet bedelinden davalının sorumlu olduğunu, ödenen hizmet bedelinin istenmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek her iki geçit için 261.263,70 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla talebini 267.059,58 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 267.059,58 TL'nin 05.06.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, kararın hüküm başlıklı 1. bendinde ''...267.059,58 TL'nin 05.06.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ..'' şeklinde hüküm kurulmuşsa da davacı tarafından davalıya hitaben 28.05.2009 tarihinde yazılan yazıyla 2004 - 2008 dönemlerine ait bekçilik ücretinin; davalıdan talep edildiği, yazının davalıya 05.06.2009 tarihinde tebliğ edildiği, 2009 Ocak - Eylül dönemlerine ait bekçilik ücretinin; 02.11.2009 tarihli yazı ile davalıdan talep edildiği, yazının davalıya 06.11.2009 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. O halde, 82.593,08 TL’lik alacağın faizinin başlangıç tarihinde hata yapılmıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz istemlerinin reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm kısmının 1.bendinde yer alan “Davanın Kabulüne, 267.059,58 TL'nin 05.06.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine “Davanın kabulüne, 184.466,50 TL’nin 05.06.2009 tarihinden itibaren,82.593,08 TL’nin 06.11.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,’’ cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32523, Karar No: 2022/1590, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32523 E.  ,  2022/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafisinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10605, Karar No: 2024/11819, Tarih: 05.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/10605 E.  ,  2024/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/95 E., 2019/379 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen kararın incelenmesinde, Dosya kapsamına göre; tanık A. F.'nin olay günü katılanın vekili olarak bulunduğunu, sanığın adliye koridorunda aynen 'Ya paramı ödersin, ya senin kafana veya ayaklarına sıkarım.' şeklinde tehdit ettiğini bizzat duyduğunu söylediği olayda sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Mahkeme kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname gerekçesine aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10823, Karar No: 2020/12169, Tarih: 10.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/10823 E.  ,  2020/12169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : İcbar suretiyle irtikaba teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 12/02/2013 tarihli ve 2011/2163 Esas, 2013/1093 Karar sayılı ilamında sair temyiz itirazları reddedilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 24/01/1983 tarihli ve 8-486/6 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bozma ilamına konu hüküm ya da hükümlerle ilgili olarak açıkça onama kararı verilmedikçe sair temyiz itirazlarının reddedilmesinin kesin ve mutlak bir bağlayıcılığının bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde ... ... Hv. Loj. Komutanlığı Des. Grp. Lv. Müdürlüğü emrinde Hv. Lv. ... rütbesiyle yiyecek ve yakacak hesap sorumlusu olan sanığın, komutanlığın sıcak yemek ihtiyacını karşılamak için yapılan yemek ihalesini alan ve sözleşme imzalayan katılan firma yetkilisine ceza yazdırabileceğini ve hak edişlerini geciktirebileceğini söyleyerek menfaat temin ettiği ve bu suretle icbar suretiyle irtikap suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; katılan firma yetkilisi ... ...'ın tekrar beyanı alınarak askeri savcılıkta ve mahkemede vermiş olduğu beyanlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi ile askeri savcılık aşamasında dinlenen tanıkların görevli mahkeme tarafından dinlenilmesi sonrasında dosyada mevcut bilirkişi raporları da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 10/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12536, Karar No: 2018/2601, Tarih: 20.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12536 E.  ,  2018/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava 12/05/2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 19,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulü, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 127.200,19 -TL maddi, takdiren 19.000,00 TL. Manevi tazminatın kaza tarihi olan 12/05/2009 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

1-Sigortalının yada iş kazasında ölüm halinde hak sahiplerinin açtıkları maddi tazminat davalarında maddi zarar kazalının gerçek net ücreti üzerinden yapılacak hesaplama ile belirlenmelidir. Sigortalının maddi tazminatının saptanmasında ilke olarak öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinden 2011 tarihinde ayrıldığını ve davacıya verilen son net maaşın 630,00 TL olduğunu belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 21/03/2016 tarihli hesap bilirkişi raporunda ise; sigortalının kaza tarihinde aylık 630,00 TL ücret aldığının kabul edildiği, giydirilmiş ücretin 689,74 TL olarak hesaplandığı, bilinen son dönem giydirilmiş ücretin/ bilinen son dönem asgari ücrete oranının asgari ücretin 1,54 katı olarak hesaplandığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla bilirkişi raporunda davacı tarafından beyan edilen ücretin işten ayrıldığı tarih olan 2011 yılı için geçerli olduğu gözetilmeden anılan bu ücretin davacının kaza tarihinde aldığı ücret olarak kabul edilmesi ve mahkemenin de bu raporu esas alarak hüküm kurması isabetli olmamıştır.

Yapılacak iş; Mahkemece, işcinin yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle TÜİK’ten, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile işin yapıldığı yerdeki Meslek Odalarından sigortalının, yaptığı işe karşılık, iş kazası tarihi ile bilinen dönem içerisinde günlük veya aylık net alabileceği emsal ücreti sormak, davacının aldığı ücrete ilişkin beyanını aşmamak kaydıyla - neticesinde kazalı işçiye ait oluşa ve gerçeğe uygun ücreti tereddütsüz olarak belirlemek, belirlenecek bu ücretin dikkate alınması suretiyle maddi zararın hesaplanması amacıyla yeniden hesap raporu aldırmak, ve usuli kazanılmış hakları göz önünde bulundurarak tüm delilleri bir arada değerlendirip bir karar vermekten ibarettir.

2- 09/06/2009, 13/07/2009, 11/08/2009, 04/09/2009, 07/10/2009 tarihlerinde ayrı ayrı düzenlenen belgelere göre, davacının iş kazası nedeniyle alacağı tazminatlara mahsuben toplam 3.000,00 TL aldığı görülmektedir. Ödemeyi içerir belgedeki davacıya ait imzaya, görülmekte olan dava sırasında itiraz edilmediği, davalı tarafça 2009 tarihinde davacının 12/05/2009 tarihli iş kazası nedeniyle alacağı tazminatına mahsuben 5 ay boyunca 600,00 er TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL ödeme gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.

Kural olarak hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacının gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; davacının ödeme tarihindeki, gerçek zararını hangi oranda karşıladığını saptamak; son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan, davalı tarafın; ödeme yapılan tarih itibarıyla davacının karşıladığı zarar oranında indirim yapmak ve varsa kalan miktara hükmetmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22769, Karar No: 2013/15727, Tarih: 30.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/22769 E.  ,  2013/15727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.1.2013 tarih 2013/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar, meslek hastalığı nedeniyle tazminat talebine ilişkin olup, belirgin şekilde Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararı gereği Dairemizin inceleme kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay (21) Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dava dosyasının Yargıtay (21).Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21579, Karar No: 2012/5165, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21579 E.  ,  2012/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nün yapılan yargılaması sonunda; ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2009 gün ve 2008/355 Esas, 2009/245 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra 23.02.2010 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.