muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8854, Karar No: 2014/15962, Tarih: 20.10.2014

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ana sözleşme ile atanan davalı şirket müdürünün 6762 sayılı TTK'nın 543. maddesi atfı ile 161. maddesi uyarınca azline ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

6762 sayılı TTK'nın 161. maddesine göre, idare işleri mukavele ile bir ortağa verilmiş ise, onun idare, hak ve vazifesi diğer ortaklar tarafından tahdit olunamayacağı gibi kendisi azil dahi olunamaz. Ancak, muhik sebepler mevcutsa, ortaklardan birinin talebi üzerine mahkeme kararı ile idare hak ve vazifesi tahdit veya nez olunabilir. Vazifenin yerine getirilmesinde basiretsizlik, ağır ihmal veya idarede iktidarsızlık gibi haller muhik sebep sayılır.

Somut olaya gelince, davacı dava dilekçesinde esasen davalının kötü yönetimi nedeniyle şirketin zarara uğradığını ileri sürmüş, davalı vekili davacının iddialarının yerinde bulunmadığını savunmuştur. Dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişiler A.D. ve S.K.tarafından düzenlenen asıl ve ek bilirkişi raporunda, davalı müdürün şirkete sağladığı kaynak ile şirketin kısa sürede yatırım yaptığı, şirketin borçlandırıldığına dair iddiaların yersiz olduğu, yasada kötü idareye dayalı bir neden bulunmadığı, bu nedenlerle davalının görevden alınması için muhik sebep bulunmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece; ilk bilirkişi heyetinden yeminli mali müşavir olan bilirkişi çıkartılmış, kurula bir makine mühendisi ve bir de maden mühendisi eklenerek mahkemece 2. ek bilirkişi raporu alınmıştır. İkinci raporda, şirket sözleşmesiyle atanan müdürün görevden alınabileceği, bunun için haklı sebep bulunması gerektiği, davalı müdürün özellikle kapalı mekan fabrika makinelerinin açık ocak işletmede kullanıldığı hissini verdiği, boş araziye makineleri atar gibi açık ocakta gelişigüzel konumda bulundurduğu ve doğru makine seçimi ile daha fazla üretim yapmasının mümkün olabileceği tespit edilerek, ana sözleşmeyle şirket müdürü olan davalının bu nedenle müdürlükten azli için haklı sebeplerin gerçekleştiği bildirilmiştir.

Bu durumda bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu açıktır. Mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve hangi nedenle benimsendiği konusunda yeterli bir açıklama yapılmaksızın son düzenlenen rapora göre hüküm kurulmuş olup, benimsenen bilirkişi raporunda belirlenen ve mahkemece azil için esas alınan sebep, esasen tek başına davalının müdürlük görevinin kaldırılması için yeterli bulunmadığı gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1833, Karar No: 2018/3513, Tarih: 12.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1833 E.  ,  2018/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 17.03.2011 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahibine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesidir. Anılan maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

17.3.2011 tarihinde davalıya ait işyerinde davaya konu sigortalının düşerek vefat ettiği, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalı Mutlu Kozuva'in hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsili için açılan işbu davada, hak sahiplerince işverene karşı açtığı tazminat dosyasından alınan, davalı işveren %85 ve kazalı sigortalı %15 oranında kusurlu bulan raporlar hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, sorumlular hakkında .... 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2012/279 Esas sayılı ceza davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşenlere de bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, sorumlular hakkında .... 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2012/279 Esas sayılı ceza davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşenlere de bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Borçlar Kanununun, Ceza Hukuku ile, Medeni Hukuk arasında münasebet başlıklı 53. maddesine göre, "Hakim, kusur olup olmadığına ... karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair ahkamıyla bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararıyla da mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesi kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususunda dahi hukuk hakimini takyit etmez." Bu hükümden çıkan genel sonuç, hukuk hakiminin genelde ceza mahkemesinden verilen "hükümlülük" kararı ile bağlı olmasıdır. Şüphe yoktur ki, bu kararın "kesin nitelikte" bir karar olması gerekir. Bu durumda, halledilmesi gereken sorun, bağlılığın kapsamının ne olması gerekeceğidir. Başka bir anlatımla, ceza mahkemesinin kesinleşen hükümlülük kararında, öncelikle maddi olguların saptanması, bu olgulara bağlı olarak suç teşkil eden bir fiilin, yada, kusurlu hareketin var olup olmadığı, varsa, kusurun derecesi ve bunun sonucunda doğan zarar miktarının ne olduğu söz konusudur. Saptanacak maddi olgulara göre, ceza mahkemesince kusurun varlığı kabul edildiğinde, "bu kusurun" suç teşkil edip etmeyeceğinin taktirinin, Ceza Hukukunun mesuliyete ilişkin esas ve ilkeleriyle yapılabileceği ortadadır.

Diğer taraftan, saptanacak her kusurlu hareketin hukuki yönden sorumluluk gerektirdiği de söylenemez. Giderek, Ceza Hukuku yönünden suç teşkil etmeyen "kusur" halinin, genel anlamda Medeni Hukuk yönünden sorumluluğu gerektirebileceği de açıktır. Bu nedenle; hukuk hakiminin "...kusur mevcut olup olmadığına ..." karar verebilmesi için ceza hükmü ile bağlı olmayacağı ilkesinin sebebi ortadadır. Bu ilkenin tabii sonucu olarak da, kusur derecesinin takdiri ve bundan doğacak "... zarar miktarının tayini..." hususlarında da hukuk hakiminin ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmayacağı ilkesinin nedeni yasada kabul edildiği şekilde açıktır.

Ne var ki, ceza mahkemesi, kendine has usuli kurallar nedeniyle, hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal, Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralında doğal bir sonucudur. Nitekim, bu husus Yargıtayın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de, kabul edilmiş bulunmaktadır. Şu halde, hukuk hakimi ceza mahkemesince saptanan maddi olaylarla bağlı olup, orada belirlenen kusur oranlarıyla bağlı değildir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; ileride açılabilecek rucü davalarına yönelik sorumluların belirlenerek uyuşmazlığın kesin olarak çözümlenmesine yönelik olarak, mahkumiyet kararı alan ve davaya konu iş kazasında bir miktar kusur verilmesi yasal gereği bulunan dava dışı ceza davasına konu şahısların kusur oranının belirlenmesi için iş kazasının meydan geldiği alanda (iş güvenliği) uzman olan bilirkişilerden oluşacak kuruldan tazminat ve ceza dosyasından alınan bilirkişi raporları da gözetilerek oluşa uygun alınacak rapor sonrası yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, Mahkemece, gerçek zarar hesabı yönünden alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve açık olmadığı anlaşılmakta olup yöntemince gerçek zarar hesabı yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/17595, Karar No: 2013/3205, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/17595 E.  ,  2013/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının icra takibine dayanak yaptığı 1.2.2005 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinin sahte olduğunu altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, davalı ile noterden tasdikli 5.2.2005 tarihli bir yıllık kira sözleşmesi imzaladıklarını,2005 yılından beri kiracı olduğunu,kira bedellerinin de geçerli kira sözleşmesine göre ödendiğini,bodrum 2 İcra müdürlüğünün 2011/313 sayılı takip dosyasına dayanak kira sözleşmesinde kiracı olarak... ve ... gözüktüğünü, bu sözleşmenin geçersiz ve sahte olduğunu,geçerli sözleşmenin 5.2.2005 tarihli bir yıllık sözleşme olduğunu,kiraya veren yıllık 12.000 TL'den 2008 yılına kadar kira bedellerini aldığını,2008 yılından sonra kiraya verenin oğlu ile anlaşmazlık nedeniyle müvekkiline husumet beslediğini,davalının önce ... 1.İcra Müdürlüğünün 2008/657 sayılı dosyası ile sahte sözleşmeye dayalı olarak takip yaptığını,itiraz üzerine ... İcra Hukuk mahkemesinin 2009/182 esas sayılı dosyasında itirazın kaldırılması ve tahliye davası açıldığını ve halen derdest olduğunu,bu dava bitmeden bu takibin yapıldığını,süresinde itiraz edilemediğini,bu nedenle 87.048.55 TL alacak için menkul ve gayrımenkullerine haciz konduğunu,belirterek dava konusu ... 2 İcra müdürlüğünün2011/313 E sayılı takip dayanağı kira bedeli olarak talep edilen 87.048.55 TL miktarında davalıya borçlu olmadığının tesbitini ve %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.Davalı vekili ise davalının takibe dayanak yapılan kira sözleşmesi altındaki imzaya itiraz etmediğini davanın kötü niyetli olarak açıldığını,1.2.2005 tarihli aylık 1.000 TL'lik kira sözleşmesinin dava dışı diger kiracı Ertuğrul özcan tararfından vergi dairesine verilmek üzere hazırlandığını, aksini düşünmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, daha önce davalılar hakkında Bodrum 1 İcra müdürlüğünün 2008/6357 sayılı takip dosyasında davalılar hakkında takip yapıldığını,itirazlarında kira sözleşmesine itiraz etmediklerini,bu dosyada yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istekli açılan bodrum İcra mahkemesinin 2009/182-346 esas ve karar sayılı ilamı ile itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının borçlu olmadığı miktara ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

2-Davacının borçlu olmadığı miktara ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Menfi tespit davasına konu olan Bodrum 1.İcra Müdürlüğünün 2008/657 sayılı takip dosyasına dayanak yapılan kira sözleşmesi 1.2.2005 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli olup sözleşmenin kira bedeli ve ödeme şekli başlıklı 6 maddesinde”kira bedeli birinci yıl için 40.000 Euro karşılığı 77.500 TL'dir.birinci yıl kira bedeli iş bu sözleşmenin imzalanması ile birlikte peşinen ödenmiştir.2. yıl kirası en geç 30.11.2005 tarihinde,3. yıl kira bedeli en geç 30.11.2006 tarihinde, 4. yıl kira bedeli en geç 30.11.2007 tarihide ve 5. yıl kirası 30.11.2008 tarihinde bu sözleşmenin 7 maddesinde belirtilen şekilde artışlar uygulanarak peşinen ödenecektir. Herhangi bir kira bedeli belirtilen tarihlerde ödenmediği takdirde diğer yıllar kira bedelleri muaccel hale gelecektir”. Hükmüne yer verilmiştir Davacı bu kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu ve sahte olduğunu altındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirtmiş isede 16.3.2012 tarihli Söke Jandarma Kriminal Labarotuvarından Cumhuriyet Savcılığınca alınan raporda kira sözleşmesi altındaki imzanın davacı ... Eli ürünü olduğu belirtilmiştir.Öte yandan davacı ... tarafından 3.9.2008 tarihinde bodrum 1 Asliye Hukuk mahkemesinin 2008/399 sayılı dava dosyasına verdiği 22.12.2008 tarihli cevaba cevap dilekçesinde”1.2.2005 tanzim tarihli ve 5 yıl süreli kiraya veren ..., kiracıları ... ve ... olan kira sözleşmesinin taraflar arasında imzalandığı ancak yürürlüğe girmediği” belirtilerek kira sözleşmesinin davacı tarafından imzalandığı kabul edilmiştir.Her ne kadar davacı bu sözleşmenin sahte olduğunu idida etmiş isede iddiasını kanıtlayamamıştır.Davacı tarafından ibraz edilen 1.2.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli aylık 1.000 TL bedelli kira sözleşmesinin vergi dairesine verilmek için yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu nedenle kiraya veren davalının 1.2.2005 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak takip yapmasında bir usülsüzlük bulunmamaktadır. Sözleşmede kira bedeli ödeme tarihleri belirtilmiş ve belirtilen tarihlere göre Takip talebinde istenilen 30.11.2010 tarihinde ödenmesi gereken kira bedelinin 1.2.2011-1.2.2012 tarihleri arası 2. uzatma dönemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.Davacı kiracının kiralanandan ... İcra mahkemesinin2009/182-... Esas-karar sayılı itirazın kaldırılması ve tahliyeye ilişkin ilamının infazı sonucunda 14.5.2011 tarihinde icra kanalı ile tahliye edildiği görülmektedir.Bu durumda kiracının tahliye tarihine yani anahtar teslim tarihine kadar kira bedellerinden sorumlu tutulması gerekir.O nedenle anahtar teslim tarihi olan 14.5.2011 tarihine kadar kira bedelinin hesaplanarak bu bedel üzerinden kiracının sorumlu olduğu kalan kısım için borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir

3-Davalı vekilinin kabul edilen miktar yönünden ve icra tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince:

3-Davalı vekilinin kabul edilen miktar yönünden ve icra tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davalı kiraya veren 1.2.2005 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 2. uzatma yılında artırımlı olarak 53.603.82 Euro karşılığı 110.906.31 TL kira bedelinin tahsilini istemiş ve Euro'yu Türk lirasına çevirirkin takip tarihindeki kur üzerinden çevirmiştir.Sözleşmenin 7.maddesinde "kiraya veren ve kiracı basiretli birer tacir olduklarını,serbest döviz piyasasındaki döviz kuru dalgalanmalarının tarafları etkilememesi açısından her iki tarafın rızası ve kararı ile kira bedelinin ödeme tarihindeki Euro kur karşılığı daha düşük olsa dahi en düşük kur 1 Euro 1,75. TL olarak değerlendirilecektir. Bunun yanı sıra kurdaki mevcut artışlar kira bedeline yansıtılacaktır. Kiracıların haklarınında korunması açısından kur'un yükselişindeki normal olmayan dalgalanmalarda Euro kur karşılığı daha yüksek olsa dahi 1 Euro 2.80 TL olarak değerlendirilecektir” hükmüne yer verilmiştir.Davalı takip yaparken Euro kur'unu yukarda açıklanan sınırlar icinde kalarak takip tarihindeki kur üzerinden Türk lirası karşılığı hesaplamış ve Türk lirasının karşılığının tahsilini istemiştir.Davalının sözleşmenin 7.maddesindeki esaslar çerçevesinde 1 Euro karşılığı 2.0690 TL çevirerek takip yapmasında bir usülsüzlük bulunmamaktadır. Bu durumda kira alacağının takip tarihindeki kur üzerinden hesaplanması gerekirken daha düşük olan ödeme günündeki kur üzerinden hesaplanması da hatalı olmuştur. Kabule göre de sözleşmeden kaynaklanan kira alacağının tahsiline ilişkin yapılan takibte kötü niyetli olmayan davalı aleyhine bilirkişi hesaplaması sonucu kur farkından doğan miktar yönünden icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 2 ve 3 nolu bentlerde yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine keza Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8451, Karar No: 2011/16825, Tarih: 20.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8451 E.  ,  2011/16825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3777, Karar No: 2011/7121, Tarih: 28.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3777 E.  ,  2011/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av.... geldi. Davacı vekili gelmedi. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 20.146 TL haksız işgal tazminatının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesine, 19.300 TL haksız işgal tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına , takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin haksız işgal tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu edilen iki adet dükkanı 1.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava dışı ... isimli kişiye kiraladığını, sözleşmede devir yetkisi olmamasına rağmen kiracının 1.6.2008 tarihli alt kira sözleşmesi ile kiralananı davalı şirkete kiraladığını, kiralananın devrine onay vermeyen davacının 3091 Sayılı Kanun gereğince başvuruda bulunması üzerine Konyaaltı Kaymakamlığı’nın müdahalenin önlenmesi ile birlikte taşınmazın kadastro tespiti sırasında adına tescil edilen Hazine’ye teslimine karar verdiğini, davacının bu karara karşı idari yargıda açtığı davada ise uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle genel hükümler çerçevesinde adli yargıda çözülmesinin hüküm altına alındığını, devir yasağı nedeniyle alt kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu, kiralananın onbeş gün içinde tahliye edilmesi davalıya 19.1.2010 tarihli ihtarname ile bildirilmesine karşın sonuç alınamadığını belirterek, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesini ve Haziran 2008-Ocak 2010 arasındaki süre için aylık 1.000 TL’den 20.000 TL haksız işgal tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, kiralananın ruhsatsız ve kaçak olması ve taşınır mal hükmünde bulunması nedeniyle davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini,