muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1353, Karar No: 2025/697, Tarih: 10.02.2025

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı tarafından yapılan, 50.000,00 TL değerindeki açık havuzun faydalı lüks imalat kapsamında olduğundan zorunlu masraf olmayıp talep edilemeyeceği, davacı tarafından yapılan, mutfak dolaplarının mevcut dolabın değiştirilmesi şeklinde olup lüks imalat kapsamında olduğundan zorunlu masraf kapsamında olmadığından talep edilemeyeceği, davacı tarafından yapılan, duşakabin, mafsallı tente ve bahçe peyzajı ve otomatik sulama sisteminin ise zorunlu masraflar olduğu ve bu masraf kalemlerine denk gelen 13.825,70 TL'nin davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, 101.215,09 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili: bilirkişi raporundaki tespitlere rağmen açık havuzun faydalı lüks imalat kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen reddine karar verilmesini usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı vekili; sözleşmenin vazgeçme akçesine ilişkin hükmünün haksız şart niteliğinde olduğundan bahisle bedel iadesi gerektiğine yönelik verilen hüküm hukuka aykırılık teşkil ettiği, dekorasyonun konutta teslim anında mevcut olduğu, davacı tarafça yapıldığı kabul edilse dahi faydalı ve zorunlu masraf olmadığı, taleplerin zamanaşımına uğradığı, bedelin iadesine ticari faiz uygulanmasının uygun olmadığını, zira davacının tacir olmadığını bu sebeplerle usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin feshinden kaynaklanan ödenen bedelin iadesi ve konuta yapılan imalat bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin feshinden kaynaklanan ödenen bedelin iadesi ve konuta yapılan imalat bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davacı tarafından yapılan, 50.000,00 TL değerindeki açık havuzun faydalı lüks imalat kapsamında olduğundan zorunlu masraf olmayıp talep edilemeyeceği, mutfak dolaplarının mevcut dolabın değiştirilmesi şeklinde olup lüks imalat kapsamında olduğundan zorunlu masraf kapsamında olmadığından talep edilemeyeceği, duşakabin, mafsallı tente ve bahçe peyzajı ve otomatik sulama sisteminin ise zorunlu masraflar olduğu ve bu masraf kalemlerine denk gelen 13.825,70 TL'nin davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ise de 06.10.2022 tarihli bilirkişi ek raporunda da açıklandığı gibi taşınmaza ait mimari proje eki vaziyet planında dava konusu 18 nolu blok için ayrılan bahçe alanında da havuzun yer aldığı gözetildiğinde, belirtilen açık yüzme havuzunun lüks imalat olmadığı, zorunlu iş olduğu tespiti ile davacı tarafça açık havuza ilişkin zorunlu olan imalat bedellerini talep edebileceği de gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine,

2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı kanunun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,10.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/617, Karar No: 2024/790, Tarih: 14.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/617 E.  ,  2024/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili mahkemeye sunduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Köyü 113 ada 9 ... parselin maliki olduğunu, yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.7.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında Çorlu ilçesi ... Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2018/2944 - 2018/6364 ... Kararıyla "dava konusu taşınmazın eski tarihli belgeler incelenerek orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmiş, aynı yer 113 ada 8 parsel ... taşınmaz hakkında aynı iddia ile açılan dava dosyasının eldeki dava dosyasıyla birleştirilmesi karar verilmiş, yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davacıların davalarının kabulüne, mülkiyeti davacılara ait olup 94 numaralı Orman Kadastro Komisyonu Kararı ile orman sınırları içerisine alınan Tekirdağ ili Çorlu ilçesi ... Mahallesi 113 ada 8 ve 9 parsel ... taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... idaresinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Ancak; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu 113 ada 8 parsel ... taşınmazın B harfi ile gösterilen bölümü ile 113 ada 9 parsel ... taşınmazın D harfi ile gösrterilen bölümlerinin orman sınırları içerisine alındığı ve davanın yalnızca belirtilen taşınmaz bölümleri yönünden kabulü ile bu bölümlerin orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken taşınmazların tamamının orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki; bu yanlışlığın düzeltilmesi, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Açıklanan Nedenlerle;

1- Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... idaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının I numaralı bendinin 1 numaralı alt bendinde yer alan " Çorlu İlçesi ... Mahallesi 113 ada 9 parsel ... taşınmazın " ibaresinin hüküm yerinden çıkartılarak, yerine “Çorlu İlçesi ... Mahallesi 113 ada 9 parsel ... taşınmazın 31.05.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporunda D harfi ile gösterilen 233,25 m2 yüzölçümündeki bölümünün” ibaresinin yazılmasına, yine İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının II numaralı bendinin 1 numaralı alt bendinde yer alan "Tekirdağ İli Çorlu İlçesi ... Mahallesi 113 ada 8 parsel ... taşınmazın" ibaresinin hüküm yerinden çıkartılarak, yerine “Çorlu İlçesi ... Mahallesi 113 ada 8 parsel ... taşınmazın 31.05.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporunda B harfi ile gösterilen 305 m2 yüzölçümündeki bölümünün” ibaresinin yazılmasına ve hükmün, 6100 ... Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’un 438/7. Maddesi uyarınca bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/158, Karar No: 2015/803, Tarih: 18.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/158 E.  ,  2015/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’in maktül...'ye karşı kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin usule, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/834, Karar No: 2014/9214, Tarih: 07.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/834 E.  ,  2014/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/989, Karar No: 2014/841, Tarih: 21.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/989 E.  ,  2014/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 21.01.2013 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12099, Karar No: 2023/8981, Tarih: 23.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/12099 E.  ,  2023/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2020/349 Esas, 2021/1465 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve onuncu fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 26.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.07.2022 tarihli ve 2022/12841 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve

KYB-2022/100753 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100753 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun uyarınca öncelikle bilinen son adrese normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında,

Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığın en son bildirdiği dosyada mevcut "..." adresine tebliğ edildiği, tebligat incelendiğinde gösterilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, tebliğ imkansızlığı sebebiyle 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince mahalle muhtarına tebliğ edildiğine yönelik açıklamaya yer verildiği ve anılan tebligat haricinde başkaca bir tebligat evrakının dosyada bulunmadığı cihetle, öncelikle bilinen son adres sıfatıyla anılan Kanun'a göre normal tebligat çıkarılması ve bu tebligatın "iade gelmesi halinde" ise bu kez aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerektiği halde doğrudan mernis adresine tebliğ işlemi yapılması sebebiyle anılan tebliğin usulsüz olduğu, bu durumda erteleme süresinin başlamayacağı, dolayısıyla kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 23.10.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 06.12.2016 tarihli ve 2016/1145 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve bu süre zarfında tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın şüphelinin doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 03.01.2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği,

B. Şüphelinin 18.06.2018 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2020 tarihli ve 2017/4055 Soruşturma, 2020/648 Esas, 2020/638 sayılı iddianamesi ile, cezalandırılması istemiyle Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.11.2021 tarihli ve 2020/349 Esas, 2021/1465 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve onuncu fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 26.11.2021 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.11.2021 tarihli ve 2020/349 Esas, 2021/1465 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve onuncu fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 26.11.2021 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında verilen 06.12.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın

doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı,

5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki ve 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında; gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması nedeniyle, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin bilinen adresinde doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi nedeniyle usûle aykırı şekilde tebliğ edildiği, karar uslüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediğinden erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı ve 18.06.2018 tarihli ihlâl kabul edilen suçun, erteleme süresinde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2020/349 Esas, 2021/1465 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.