muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7275, Karar No: 2024/3363, Tarih: 29.04.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24927, Karar No: 2013/1484, Tarih: 31.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24927 E.  ,  2013/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Davacı vekilinin temyiz harcına ilişkin makbuzu dosya arasında bulunmasına rağmen temyiz dilekçesine rastlanılmadığından, dosya arasına konulduktan,

2- Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

.....Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.nin 58.maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ....l Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/13604, Karar No: 2014/3519, Tarih: 25.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/13604 E.  ,  2014/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2012

NUMARASI : 2010/638-2012/126

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2012 tarih ve 2010/638-2012/126 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/02/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan G. General Finans Menkul Değerler A. Ş. vekili Av.G. F. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı S.. Ü..’ın davalı şirketin genel müdürü olduğunu ve müvekkilinin eski eşi olan davalı F.. G..'nun da S.. Ü..’ın eski arkadaşı olduğunu, S.. Ü..’ın yönlendirmesi ile müvekkilinin ve eski eşinin evlilik birliğinin devam ettiği dönemde davalı şirket nezdinde menkul kıymet alım-satım hesabı açtıklarını, hesabın müşterek hesap olduğunu, hesaba 40.000,00 TL yatırıldığını, ancak bir süre sonra davalının müvekkili hakkında boşanma davası açtığını, bu davanın yargılaması sırasında davalı F.. G.. ile S.. Ü.. arasında eskiye dayalı bir ilişki olduğunun anlaşıldığını, davalı F.. G..’nun müşterek hesaptaki para ve hisse senetlerini kendisine ait hesaba aktardığını, müvekkilinin bu işlemden haberinin ve onayının olmadığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, 40.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, müşterek hesaptan her bir hesap sahibinin tek başına işlem yapma yetkilerinin bulunduğunu, müşterek hesap sahibi davalı F.. G..’nun talimatı üzerine hesaptaki paranın havale edildiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı F.. G.. tarafından, davaya konu müşterek hesaptaki paranın 06.11.2003 tarihinde havale edildiği, müşterek hesapta her iki hesap sahibinin tek başına işlem yapma yetkisinin bulunduğu, aradan geçen 7 yıllık bir süreden sonra davacı tarafından hesaptaki paranın çekilmesinde haberinin olmadığına yönelik iddianın hayatın olağan akışına uygun düşmediği, davalı S.. Ü..’a atfedilecek bir kusurun da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin davalı şirket ve S.. Ü.. yönünden tüm, davalı F.. G.. yönünden ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin davalı şirket ve S.. Ü.. yönünden tüm, davalı F.. G.. yönünden ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, müşterek hesaptaki paranın usulsüz çekildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ile davalı F.. G..'nun evlilik birliği içinde iken 09.04.2003 tarihinde davalı şirket nezdinde müşterek hesap açtırdığı, tarafların imzaladıkları “müşterek hesapları münferit kullanma talimatı”nda müşterek hesaba gerek münferiden ve gerekse müşterek olarak yatırılan para üzerinde hesap sahiplerinin hisselerinin “eşit olduğu”, ancak hisse sınırlaması olmadan her bir müşterek hesap sahibinin tek başına işlem yapmaya yetkili olduklarının belirtildiği, 09.04.2003 tarihinde hesaba yatırılan paranın davacının talimatı ile 05.09.2003 tarihinde dava dışı Volkan isimli kişiye havale edildiği, daha sonra müşterek hesaba davalı tarafından 09.10.2003 tarihinde 39.634,00 TL havale yapıldığı, bu para ile çeşitli kez hisse alım satımı yapıldıktan sonra 07.11.2003 tarihinde davalı tarafından hisse senetleri satılarak paranın davalıya ait hesaba virman yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir.

Mahkemece her ne kadar, müşterek hesapta her iki hesap sahibinin tek başına işlem yapma yetkisinin bulunduğu ve aradan geçen süre zarfında davacının paranın çekilmesinden haberdar olmamasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, müşterek hesaba yatan para üzerinde her iki hesap sahibinin hisselerinin eşit olduğu, dolayısı davalının hesaptan çektiği paranın yarısının davacıya ait olduğu, buna göre davalı tarafından çekilen bu paranın evlilik birliği içinde ve tarafların ortak menfaatlerine harcandığının veya davalının çekilen paradan haberdar olduğunun paranın çekildiği tarihte tarafların evli olduklarının da göz önüne alınarak davalı tarafından ispat edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece davalı F.. G..’nun çekmiş olduğu paranın yarısının davacıya ait olduğunun kabulü ile yukarıda yazılı olduğu şekilde davalıya ispat imkanı tanınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı şirket ve S.. Ü.. yönünden tüm, davalı F.. G.. yönünden diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına, BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15862, Karar No: 2014/1786, Tarih: 13.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/15862 E.  ,  2014/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın tarafların ticari ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davalının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari ilişkisinden kaynaklanmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi uyarınca davacı yüklenici tarafından yapılması kararlaştırılan işlerin tamamlanmış olmasına rağmen davalının sözleşme bedelini ödemediği iddiasıyla alacağın tahsili istemine ilişkin olup, genel hükümlere göre çözümlenecek alacak davası niteliğinde olduğu

ve davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15208, Karar No: 2015/20401, Tarih: 16.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15208 E.  ,  2015/20401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın husumet nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesi ile; davalı ile boşandıklarını, boşanma davasında müşterek çocuğun velayetinin kendisine bırakıldığını ve çocuk lehine 350 TL nafakaya hükmedildiğini, iş bu nafakanın yetersiz kaldığını iddia ederek aylık 350 TL nafakanın 600 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacının lehine iştirak nafakası hükmedilen çocuk adına dava açmadığı, bizzat dava açtığı, böylelikle de davacının münferiden davada aktif husumet ehliyetinin olmadığı ve davacının kendi adına dava açamayacağı gerekçesi ile davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ancak, TMK.nun 327.maddesinin 1.fıkrasında "çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler anne ve baba tarafından karşılanır" aynı kanunun 328/1. maddesinde" ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder" 329/1 maddesinde de "küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir" hükmü yer almaktadır.

Çocuğa bakan anne veya baba doğrudan, çocuk için evlilik içinde tedbir, boşanma sonrasında ise iştirak nafakası davası açabilir. Dava dilekçesinde velayeten kelimesinin yazılması şart değildir.

Somut olayda; taraflar arasındaki boşanma davasında müşterek çocuğun velayeti davacı anneye verilmiş, dava dilekçesi içeriğinde de bu husus belirtilerek, müşterek çocuk lehine nafakanın arttırımı talep edilmiştir.

O halde mahkemece; müşterek çocuğun davacı anne yanında olup olmadığı, anne tarafından bakılıp bakılmadığı araştırılarak sonucuna göre, iştirak nafakasının esasına ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1662, Karar No: 2011/43701, Tarih: 10.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/1662 E.  ,  2011/43701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Fatsa 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2010 gün ve 2008/23 esas, 2010/158 sayılı kararında, sanıkların yokluğunda hüküm kurulduğu halde, hükmün son kısmında yer alan yasa yolu açıklamasında, “temyiz isteminin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren bir hafta içinde yapılması” gerektiğinin yazılması gerekirken, bu sürenin tefhim ve tebliğinden itibaren 7 gün içinde olması gerektiğinin belirtilmesi yerine yanıltıcı tarzda ifadenin kullanıldığının anlaşılması karşısında; bu şekilde yazılan hükümdeki tefhimin T.C.Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2,232/6 ve 291/2.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun yapılmadığı ve bu nedenle sanık ... ’ün temyiz isteminin süresinde olduğunun kabul edilerek yapılan incelemede:

Katılanlar ... ve ...’ya ait tezgahın brandasının kesilerek hırsızlık yapıldığının katılanlar tarafından söylenmesi karşısında; sanıklar hakkında mala zarar vermek suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Adet gereği tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçlarında eşyanın açıkta bırakılması yeterli olmayıp eşyanın tahsis, kullanım veya adet gereği açıkta bırakılmış olması aranmaktadır. Adet gereği olması için bunun süreklilik kazanmış alışkanlık oluşturması gerekmektedir. Bu hal yer ve bölgeye göre değişmektedir.

Somut olayda, zabıta noktası yanında kurulan kadınlar pazarında çalışan esnafın pazar malzemelerinin anılan biçimde bırakılmasının örf adet gereği olup olmadığı ve anılan yerin zabıta veya zilyet adına bir başkası tarafından pazar ürün ve malzemelerinin korunup gözetilmesinin yapılıp yapılmadığı resen araştırılıp, genel bir ihtiyaç ve zorunluluğun olup olmadığı belirlenip gereğinde mahalli bilirkişi dinlenip, sonucuna göre, hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5263, Karar No: 2025/2705, Tarih: 18.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/5263 E.  ,  2025/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/159 E., 2023/152 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-8506

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/2917

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davacı vekilinin 13.03.2023 tarihinde sunduğu ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temyize dilekçesi olarak kayıtlı olan katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmediği belirlenmiştir.

Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edilmesi gerekir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16607, Karar No: 2023/4671, Tarih: 11.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16607 E.  ,  2023/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Değerlendirme tarihi olan 2020 yılında, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 177 ada 153 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak kabul edilen ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 564 ada 7 parsel sayılı taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerini gösteren ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden alınan resmî yazının,

2. Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunu gösteren ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı alınan resmî yazıların,

3. Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan düzenleme ortaklık payı oranını gösteren ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden alınan resmî yazının,

4. Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2220, Karar No: 2017/9451, Tarih: 25.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2220 E.  ,  2017/9451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; suça sürüklenen çocuğun kullanımları gereği açıkta bırakılmış malzemeleri çalma şeklinde eyleminin TCK 142/1-e maddesi uyarınca nitelikli hırsızlık suçunun oluşacağı ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip, suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Koşulları oluşmadığından tebliğnamedeki TCK'nın 38/3. maddesi gereğince bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdura ait inşaat alanından kullanımları gereği açıkta bırakılan malzemelerin çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında TCK'nın 142/1-e maddesi yerine aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Mağdura ait inşaat alanından kullanımları gereği açıkta bırakılan malzemeleri çalan suça sürüklenen çocuğun başka mahalde kolluk görevlilerince durdurulduklarında suçu ikrar edip yer göstermek suretiyle suça konu malzemelerin mağdura iadesini sağlamış olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Yargılama giderlerinin hangi suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş olduğunun denetime olanaklı olarak belirtilmemesi ile aldırılması zorunlu olan sosyal inceleme rapor giderinin tahsiline karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32826, Karar No: 2019/913, Tarih: 14.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32826 E.  ,  2019/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı T.C. ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“ Davalı T.C. ... Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı T.C. ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Davacıdan alınan 196,00 TL peşin ve başvurma harcının karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,“ bentlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.