muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/890, Karar No: 2011/6016, Tarih: 17.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4677, Karar No: 2007/4473, Tarih: 16.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4677 E.  ,  2007/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında tetkikine gerek görülen;

1- Davalı Hazinenin dayanağı olan ve tespit sırasında uygulanan tapu kaydının iktisap sütununda belirtilen Kulu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1993/537 esas, 1994/44 karar sayılı dava dosyasının,

2- Çekişmeli parseli dıştan çevreleyen aynı ada 37, 38, 40, 42 ve 43 sayılı parseller ile 21 parselin güneyinde bulunan taşınmaza ait kadastro tutanaklarının tasdikli suretlerinin, varsa dayanakları olan tapu ve vergi kayıtlarının (tüm tedavülleri ile birlikte) ve haklarında dava açılmış ise dava dosyalarının,

3- Davacı ... ile eşi ... hakkında belgesizden tespit ve tescil edilmiş taşınmaz bulunup bulunmadığına ilişkin Tapu Sicil Müdürlüğü ve Yazı İşleri Müdürlüğünden alınacak yazı cevaplarının, bu dosya içine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3198, Karar No: 2015/8094, Tarih: 10.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/3198 E.  ,  2015/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/358961

Tehdit suçundan sanık İ.. Ö..'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2014 gün ve 2014/357 E. 2014/357 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1067, Karar No: 2013/364, Tarih: 13.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/1067 E.  ,  2013/364 K.**

* ALT KİRACI

* FUZULİ ŞAGİL

* KİRA SÖZLEŞMESİNDE DEVİR YASAĞI

* KİRA İLİŞKİSİNİN VE KİRACILIK SIFATININ DEVRİ

* GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (6570) Madde 1

* GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (6570) Madde 12

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 984

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “haksız işgal tazminatı ve tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 23.12.2010 gün ve 2010/240 E-2010/1628 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin 28.06.2011 gün ve 2011/3777 E-2011/7121 K.sayılı ilamı ile;

(...Dava, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 20.146 TL haksız işgal tazminatının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesine, 19.300 TL haksız işgal tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına , takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin haksız işgal tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına , takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin haksız işgal tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu edilen iki adet dükkanı 01.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava dışı Halit isimli kişiye kiraladığını, sözleşmede devir yetkisi olmamasına rağmen kiracının 01.06.2008 tarihli alt kira sözleşmesi ile kiralananı davalı şirkete kiraladığını, kiralananın devrine onay vermeyen davacının 3091 Sayılı Kanun gereğince başvuruda bulunması üzerine Konyaaltı Kaymakamlığı’nın müdahalenin önlenmesi ile birlikte taşınmazın kadastro tespiti sırasında adına tescil edilen Hazine’ye teslimine karar verdiğini, davacının bu karara karşı idari yargıda açtığı davada ise uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle genel hükümler çerçevesinde adli yargıda çözülmesinin hüküm altına alındığını, devir yasağı nedeniyle alt kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu, kiralananın onbeş gün içinde tahliye edilmesi davalıya 19.01.2010 tarihli ihtarname ile bildirilmesine karşın sonuç alınamadığını belirterek, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesini ve Haziran 2008-Ocak 2010 arasındaki süre için aylık 1.000 TL’den 20.000 TL haksız işgal tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, kiralananın ruhsatsız ve kaçak olması ve taşınır mal hükmünde bulunması nedeniyle davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının Medeni Kanun’un 984.maddesi gereğince bir yıllık süre içinde dava hakkını kullanmadığından istemin zamanaşımına uğradığını, davacının korunmaya değer üstün bir hakkının bulunmadığını, kendisinin de fuzuli şagil durumunda bulunduğunu, davalının dükkanları elinde bulunduran Halit ’den yasaya uygun olduğunu düşünerek kiraladığını, davacının Halit ile kira ilişkisi kurduğu iddiasının kötü niyetli ve haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, ayrıca istenilen miktarın fahiş olup kabul edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davacı, dava dışı Halit ile düzenlediği 01.11.2007 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu kiralananları adı geçene kiralamış, sözleşmenin özel şartlar bölümü 1.maddesinde kiracının kiralayanın yazılı onayı olmadan kiralananı tamamen ya da kısmen başkasına devir, temlik ve ciro edemeyeceği, ortak alamayacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup sözleşmenin taraflarını bağlar. Sözleşmede devir yasağı bulunmasına karşın kiracı Halit Akgül 01.06.2008 başlangıç, 29.10.2010 bitim tarihli alt kira sözleşmesi ile kiralananları davalı şirkete devretmiştir. Belediye sınırları içinde ve musakkaf nitelikli kiralananlar 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun hükümlerine tabidir. Anılan yasanın 12.maddesi gereğince sözleşmedeki devir yasağına rağmen alt kira sözleşmesi ile kiralananı kullanan davalı şirket fuzuli şagil durumundadır. Bununla birlikte davacının kiracısı ile düzenlediği 01.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yöntemine uygun şekilde feshedilmediğinden geçerliliğini sürdürmektedir. Kira sözleşmeleri taraflarına şahsi hak sağladığından kiralayan her ne kadar kiralananı haksız şekilde bulunduran kişilere karşı fuzuli işgalleri nedeniyle müdahalelerinin önlenmesini ve tahliyesini isteyebilecekse de, kira alacakları yönünden muhatabı kiracı olduğundan ödenmeyen kira paralarını ancak kiracısından talep edebilir. Zira kira sözleşmesi halen varlığını devam ettirmektedir. Kira parası dışında fuzuli şagilden de haksız işgal tazminatı alması sebepsiz zenginleşmesine yol açar. Bu itibarla davalının kullanımında olduğu sürede davacının kiralanana ilişkin alacağını kira parası olarak kiracısından istemesi gerekirken fuzuli şagilden haksız işgal tazminatı adı altında talep etmesi ve mahkemece bu yönden de davanın kabul edilmesi doğru görülmediğinden hükmün haksız işgal tazminatına yönelik olarak bozulması gerekmiştir...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız işgal tazminatı ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı vekili, zilyedi olduğu taşınmazda bulunan 1 ve 2 nolu dükkanları dava dışı Halit 'e kiraya verdiğini, kiracının sözleşme uyarınca kira ilişkisinin ve kiracılık sıfatını üçüncü kişilere devir yetkisi olmadığı halde davalı şirkete kiraya verdiğini ileri sürerek, davalının tahliyesine ve Mayıs 2008'den dava tarihine kadar geçen süre için haksız işgal tazminatı ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu dükkanları Halit 'den kiraladığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu dükkanları Halit 'den kiraladığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız işgalci olduğu gerekçesi ile davalının tahliyesine ve haksız işgal tazminatı ödemesine karar verilmiş; Özel Dairece hükmün, tahliye yönünden onanmasına, haksız işgal tazminatı yönünden ise bozulmasına karar verilmiştir. Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Tahliyeye ilişkin karar Özel Dairece onanmakla kesinleşmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, haksız işgal tazminatına ilişkin davanın reddinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ile dava dışı Halit arasında 01.11.2007 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesinin düzenlendiği, sözleşmenin dava tarihi itibariyle geçerli olup devam ettiği, sözleşmenin özel şartlara ilişkin 1.maddesinde kiracının kiraya verenin yazılı muvafakatı olmadan kiralanan yeri tamamen veya kısmen başkasına devir, temlik ve ciro edemeyeceği, ortak alamayacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Davacı ile dava dışı Halit arasında düzenlenen kira sözleşmesi dava tarihi itibariyle geçerli olup, devam ettiğine göre, davacı dava konusu dükkanlara ait kira bedellerini bu sözleşme uyarınca kiracı Halit 'den istemesi gerekir. Aksinin kabulü davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açacaktır.

O halde bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesinin atfı dikkate alınarak HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.03.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8697, Karar No: 2023/10380, Tarih: 26.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8697 E.  ,  2023/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/2 E., 2022/572 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan ... vekili tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.04.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ....ile davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Av...... ve davalı ...Ş. vekili Av. ... ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve dosyanın eksiklikler tamamlanıp Dairemiz’e tekrar gelmesinden sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: 27.10.2011 tarihinde davalı DSİ sigortalısı Ali Pekal'ın trafik iş kazasında vefatı sonucu sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve cenaze yardımının rücuan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu gelir ve yardımın ödenmesine neden olan kazanın sigortalının olay yerinde trafik akışına uygun davranmaması sonucu meydana geldiğini, müvekkilinin olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığını, ölen sigortalının atölye ustası olmasına rağmen kendi isteğiyle aracı kullandığını, nitekim 01.04.2006 tarihli 26126 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Taşıtları Sürebilecek Kamu Görevlilerinin Belirlenmesine İlişkin Esas ve Usuller konulu 2006/10194 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'na göre kamu görevlilerinin kendi istekleri ve Kurum'un uygun görüşüyle araçları kullanabileceğini, bu durumun müvekkili Kurum'un bir kusuru olarak değerlendirilemeyeceğini, olaya ilişkin Artvin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen 2011/1302 sayılı soruşturma dosyasında düzenlenen bilirkişi raporlarında müvekkili Kurum'un kusurunun bulunmadığı görüşüne yer verildiğini, yine 5510 sayılı Kanun'un 21/5 maddesi uyarınca iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiler sonucu meydana gelmiş ise bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilemeyeceğini, ayrıca iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde bu kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerinin veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine Kurum'ca rücu edilemeyeceğini belirterek, yasal dayanaktan yoksun olarak açılmış davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı Zurich Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; huzurda görülmekte olan davaya konu trafik kazasına karıştığı iddia edilen 08 AF 054 plaka no’lu araç, zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile 07.04.2011-07.04.2012 tarihleri arasında sigortalandığını, Poliçe kapsamında Şahıs Başı Teminat Limiti 200.000,00-TL olduğunu, bahse konu poliçe Trafik Sigortası Genel Şartları gereğince manevi tazminat taleplerine teminat vermediğini, davaya konu kaza neticesinde Ali Pekkal'ın vefat ettiğini, vefat edenin mirasçıları tarafından müvekkili şirkete işbu kaza 27.12.2012 tarihinde ihbar edilmiş ve dava öncesi tazminat talep edildiğini, Müvekkili Şirket hasar servisince vefat edenin yaşı, gelir durumu, tarafların kusur durumuna dair evraklar talep edildiğini ve temin edilen evraklar Hazine Müsteşarlığınca yetkilendirilmiş Aktüere hesap raporu hazırlanması amacıyla gönderildiğini, yaptırılan hesap raporu neticesinde vefat eden Ali Pekkal mirasçılarına 24.07.2013 tarihinde, 168.699,00-TL ödemenin yapıldığını, yapılan ödeme neticesinde bakiye 31

.12.2012 tarihinde ihbar edilmiş ve dava öncesi tazminat talep edildiğini, Müvekkili Şirket hasar servisince vefat edenin yaşı, gelir durumu, tarafların kusur durumuna dair evraklar talep edildiğini ve temin edilen evraklar Hazine Müsteşarlığınca yetkilendirilmiş Aktüere hesap raporu hazırlanması amacıyla gönderildiğini, yaptırılan hesap raporu neticesinde vefat eden Ali Pekkal mirasçılarına 24.07.2013 tarihinde, 168.699,00-TL ödemenin yapıldığını, yapılan ödeme neticesinde bakiye 31.301,00-TL şahıs başı teminat limitinin kaldığını, bakiye teminat limitini belirtmiş olmamız asla davayı kabul anlamına gelmediğini, müvekkili Şirketin sorumluluğuna gidilebilmesi için tarafların kusur durumlarının konusunda uzman bilirkişi heyetince tespitinin gerektiğini, belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi, 04.05.2016 tarihli ve 2015/300-2016/398 sayılı kararıyla; "davacının davalı ... aleyhine açtığı dava yönünden dosya tefrik edilerek mahkemenin 2014/730 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılama yürütülerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine, davalı ...Ş. aleyhine açtığı eldeki davada ise davanın reddine " dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 17.01.2018 tarihli ve 2016/13478 2019/259 sayılı ilamı ile; "..Davacı Kurum rücu alacağının davalılardan teselsül hükümlerince tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62 nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51.) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62 nci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilmesi gerekmektedir.Hal böyle olunca davalıların kusur oranlarının ve sorumluluklarının belirlemesi, delillerin birlikte takdir edilmesi ve sonuca göre karar verilmesi gereken eldeki davada yargılamanın birlikte yürütülmesi gerekmektedir.Mahkemece, davalı DSİ yönünden tefrik edilen dosya başka bir esasa kaydedilmiş ise birleştirilmek suretiyle işin esasına girilerek karar verilmelidir. .,.." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..1-Asıl davanın kabulü ile 343.005,62 TL ilk peşin sermaye değerli sürekli gelirin gelir bağlanma onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; 262,40 TL cenaze giderinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı DSİ'den alınarak davacı Kuruma verilmesine, 2-Birleşen 2019/206 E sayılı davanın kabulü ile asıl dava davalısı DSİ aleyhine hükmedilen 343.005,62 TL ilk peşin sermaye değerli sürekli gelir ile 262,40 TL cenaze giderinden birleşen dava davalısı ...den poliçedeki azami sorumluluk limitleri (kalan sorumluluk limiti 31.301,00 TL) ile (asıl dosya davalısı DSİ ile) birlikte müştereken ve müteselsilen (tahsilde tekerrür olmak kaydı ile) alınarak davacı kuruma verilmesine, ...." dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı DSİ vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı DSİ vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kusur sorumluğunun yerinde olmadığını, belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı DSİ vekili temyiz dilekçesinde; kusur sorumluğunun yerinde olmadığını, belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Kurum ve davalı DSİ vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum ve davalı DSİ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7298, Karar No: 2014/10547, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7298 E.  ,  2014/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 28.05.2012 günü verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 19.09.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1751, Karar No: 2011/11826, Tarih: 27.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/1751 E.  ,  2011/11826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda ağır para cezası bulunmadığı halde adli para cezası yerine yazılı şekilde ağır para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "ağır para cezası" ibarelerinin çıkarılarak yerine "adli para cezası" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.