muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15965, Karar No: 2023/5845, Tarih: 19.09.2023

4.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1-Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,

2-Suçun unsurlarının oluşmadığına, temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, eksik ceza hesabı yapılması ve eksik araştırma yapılması eleştirisi dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın örgütün hiyerarşik yapısına organik bağ ile katılıp katılmadığına ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması bakımından, hükümden sonra gelen ...., ve H. C.'nin ifade tutanaklarının okunarak tartışılması ve anılan şahısların tanık sıfatıyla, doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı CMK’nın 180/1-2-5 inci maddesi gereğince ... kullanılmak ya da anılan Kanun'un 181/1 maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 9-18-78 sayılı kararında açıklandığı üzere; etkin pişmanlık hükümlerinin amacı, bir yandan terör ve örgütlü suçlarla mücadale bakımından stratejik önemi nedeniyle en etkili bilgi edinme ve mücadele araçlarından olan örgütün kendi mensuplarını kullanmak, diğer taraftan da suç işlemeyi önlemek, mensup olduğu yasa dışı örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olanları ve işlediği suçtan pişmanlık duyanları cezalandırmayarak ya da cezalarında belli oranlarda indirim yaparak yeniden topluma kazandırmaktır.

TCK'nın 221 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının 2 nci cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi, maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih, 2015/1426 E. 2015/1292 K., 26.10.2015 tarih, 2015/1565 E. 3464 K. sayılı kararları).

TCK'nın 221 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının 2 nci cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunulduğunun kabulü halinde, bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3'ten 3/4'e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre, belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yakalandıktan sonra soruşturma ve yargılama aşamasında örgütte kaldığı süre ve konumu itibarıyla, örgütün yapısı ve faaliyetleri konusunda bir takım bilgiler veren sanık hakkında bir numaralı bozma sebebi de yerine getirildikten sonra verdiği bilgilerin konum ve faaliyetleri ile uyumlu olup olmadığı da tartışılarak hakkında TCK'nın 221/4-2 nci cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi lüzumu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.05.2018 tarihli, 2018/826 Esas ve 2018/1466 sayılı kararı

nın 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmamakla 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği, sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.05.2018 tarihli, 2018/826 Esas ve 2018/1466 sayılı kararı

nın 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmamakla 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği, sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/366, Karar No: 2023/2085, Tarih: 07.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/366 E.  ,  2023/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/610 E., 2022/1589 K.

vekili Avukat ...

DAHİLİ DAVALI : ...

DAVA TARİHİ : 15.05.2019

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 37. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/126 E., 2021/45 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; ...’ın 05.05.2015 tarihinde şirkette çalışmaya başladığını, 19.01.2019 tarihinde işten ayrıldığını, Kurumun 21.01.2019 tarihinde iş yerinde yaptığı denetimle 25.01.2019 tarih 9 sayılı düzenlenen raporda, ...'ın şirkette çalışmaya devam ettiği ve kuruma bildiriminin yapılmadığı gerekçesiyle 5.372,00 TL İPC uygulandığını, cezanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, 19.01.2019 tarihinde işten ayrılan ...'ın denetim tarihinde kişisel eşyalarını toplamak, ve bazı eşyaları teslim etmek üzere işyerinde bulunduğunu, aynı dönemde iş yerinin tahliye edildiğini, şirket yetkilisi ve işçinin beyanı alınmaksızın böyle bir tespit yapıldığını ileri sürerek, ...’ın 19.01.2019 tarihinden sonra şirkette çalışmadığının tespiti ile idari para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, süre, husumet itirazında bulunduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, süre, husumet itirazında bulunduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ... 25.09.2020 günlü celsede; "Ben ilk kez geliyorum, ben işten ayrılmıştım, ancak işverenin işleri kötü gittiği için kızarak veya küserek bir ayrılma yoktu, işten çıkarıldıktan sonra elimde satış işinden kalan teslim edilmemiş ancak siparişi alınmış mallar ve her teslime yönelik özel işler bulunduğundan bunları teslim etmek için iş yerine çıkıştan sonraki 2 gün gitmeye devam ettim, normal mesai saatlerinde gitmedim, 10-11 gibi gittim saat 16 ya kadar devirleri muhasebeci ...na yaptım, bu esnada işyeri tasfiye ve boşaltma hazırlığında olduğundan eşyaları taşımak zorundaydım ben ... ile aynı gün işten çıktım, iş yerinde kalan ise ... vardı, gizemde benimle aynı gün işten çıkarılmıştı o da işlerini devretmek için benimle birlikte iş yerine gelmişti, ben SSK denetimi yapıldığı sırada orada değildim, daha doğrusu görevlilerle konuşmadım, ben maaşımı bankadan aldım, maaşlarımız her zaman sabitti, en son maaşımı da bankadan aldım dedi, davalıya 21.01.2019 tarihli imzasının bulunduğu tespit tutanağı gösterildi imza benim değildir dedi, soruldu; Ben tutanağı okumadan imzalardım, oradaki çalışan olarak tespit edilmiş olmam hakkında hiç yanlışlık olduğunu düşünerek itirazda bulunmadım, tespit günü ben işten çıkmıştım, misafir olarak ya da iş devri için geldiğimi söylemedim, dolayısıyla tutanaktaki çalışma ile ilgili kısım doğru değildir" şeklinde beyanda bulunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Somut olayda; başka bir şikayet sebebiyle 21.01.2019 tarihinde yapılan denetimde altında ...,... ve ...'un imzasının bulunduğu tutanakta adı geçenlerin iş yerinde çalışıyor olduklarının fiilen tespit edildiğinin yazıldığı ve önceki ay itibariyle bildirim eksiğinin olmadığı, başka çalışana rastlanmadığı, elden ödeme yapılmadığının beyan edildiği belirtilerek evrakın düzenlendiği, işveren vekili olarak ...’nun tutanak altını ayrıca imzaladığı, ardından Kurumca 19.01.2019 tarihinde çıkış verildiği için bu tarihi 21.01.2019 tarihine çekerek işveren hakkında işlem yaptığı, imza sahiplerinin tutanağı okumadan imzalama beyanlarına itibar edilemeyeceği, tanık beyanlarının da işten çıkış tarihi ve işten ayrılanların yaptığı işlem bakımından birbiriyle çeliştiği, dahili davalı ... 'ın sırf belge teslim etmek için işten çıktıktan sonraki iki gün işe gittiğini ve yaklaşık günde 5-6 saat iş yerinde kaldığını söylediği halde bu kadar detaylı devrin neye ilişkin olduğunu açıklayamadığı, ifadesinden tespit tarihi itibariyle eşyaların taşındığı, kendisinin de bu işe katıldığının anlaşıldığı, ...'un ise aynı tarihte işten çıktığını, geride sadece ...'nun işte kaldığını beyan ettiği, ...'un işten çıkış tarihinin de 21.01.2019 olduğu, bu durumda tespit tutanağını doğruladığı, ifadesinin devamında kendisi görevliler ile konuşmadığını söylemiş ise de diğer imza sahiplerinden ... ve ...'ın çalışma ile ilgili beyanda bulunmuş olabileceğini, gelenleri müşteri sandığı için bu beyanda bulunmuş olabileceğini belirtmiş, ...'ın bahsettiği çıkış sonrası iki gün devirleri ...'na yaptığını söylerken ...'nun belgeleri işverenin aldığını, o gün iş yerinde olmadıkları için ...'ın devir işlemlerini yapamadığını söylediği, devir için gelindiğine yönelik beyanlarında bu bakımdan çelişkili olduğu, ...'un beyanlarının ise tamamen dosya kapsamından uzak olduğu, bu itibarla fiili tespiti yapan denetmen raporuna ve özellikle altında 3 bordro tanığının imzası ile doğrulanan tespit tutanağına itibar edilmesi gerektiğinden, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Şirket Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacı şirkette yapılan denetim sonucunda dahili davalı ... 'ın 19.01.2019 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, ancak denetim günü fiilen iş yerinde bulunduğu gerekçesiyle 20.01.2019-21.02.2019 tarihlerinde çalıştığını, davacı şirkete idari para cezası uygulanmasının hatalı olduğunu belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Şirket Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacı şirkette yapılan denetim sonucunda dahili davalı ... 'ın 19.01.2019 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, ancak denetim günü fiilen iş yerinde bulunduğu gerekçesiyle 20.01.2019-21.02.2019 tarihlerinde çalıştığını, davacı şirkete idari para cezası uygulanmasının hatalı olduğunu belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece dinlenen dahili davalı iş yerinde çalışmadığını iddia etse de, dinlenen tanık beyanlarının çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğundan itibar edilemeyeceği, Kurumca yapılan tespitin fiili denetime ilişkin olduğundan ve raporun aksinin ispatlanamadığından kurum işleminde isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Şirket Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı şirket vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali ile dahili davalı ... 'ın davacı şirket işyerinde çalışmadığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacı şirket vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/8296, Karar No: 2015/14254, Tarih: 15.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8296 E.  ,  2015/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/193914

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıklar S.. A.., S.. A.. ve A.. A..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 gün ve 2015/92 E. 2015/34 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3158, Karar No: 2023/13947, Tarih: 31.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3158 E.  ,  2023/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/390 E., 2016/279 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2015 tarihli ve 2015/29599 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık ... hakkında ...'a yönelik zincirleme şeklinde tehdit ve hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi; sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya yönelik zincirleme şeklinde tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi; katılan sanık ... hakkında ...'e yönelik tehdit ve hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi,125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uygulanması suretiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/390 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... ve sanık ... hakkında mahkûmiyet sanık ... hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Katılan sanık ... yönünden; katılan sanık ...'nun üzerine atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, kamera görüntülerine dayanarak ... hakkında ceza verilmezken Banu hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasının bozmayı gerektirdiğine, tanık E.T'nin tehdit suçunu duymadığını beyan ettiğine, kabule göre de 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

2.Sanık ... yönünden; şikâyetçinin soyut iddiası dışında delil olmadığına, telefondaki mesajların ...'le yapılan mesajlaşmalar olduğu, karşılıklı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanması gerektiği, aracın park edildiği yerin şirketin önü olduğu, tehdit unsuru oluşturmadığı, kabule göre de 5231 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanmasının gerektiği,

2.Sanık ... yönünden; şikâyetçinin soyut iddiası dışında delil olmadığına, telefondaki mesajların ...'le yapılan mesajlaşmalar olduğu, karşılıklı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanması gerektiği, aracın park edildiği yerin şirketin önü olduğu, tehdit unsuru oluşturmadığı, kabule göre de 5231 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanmasının gerektiği,

3.Her iki sanık için de para cezasının günlüğü 50,00 TL'den çevirmenin uygun olmadığına, cezanın arttırılarak üst sınırdan verilmesine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR