muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9031, Karar No: 2024/5662, Tarih: 11.09.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekilinin cevap ve birleştirilen dava dilekçesinde; iddialarının asılsız olduğunu, kabul etmediklerini, müvekkilinin Temmuz 2018 de hastalandığını, kadının ilk evliliğinden olan kızı ...'in müvekkilinin ilk evliliğinden olan oğlunu arayarak Balıkesir'e çağırdığını, müvekkilinin tedavisinin Balıkesir Atatürk Şehir Hastanesinde devam ettiğini, kemoterapi gördüğünü, davacı-davalı eşinin ve kızı ...'in oğluna, "Babana biz artık bakamıyoruz, bakıcı tutalım, bankada parası var, arabasını satalım gerekirse, altını tutamıyor, düşüyor kaldıramıyoruz, erkek kuvveti lazım, bilinci gidiyor, saldırgan, evde bakımı olmuyor" şeklinde söylediklerini, sürekli böyle talepleri olduğunu, bakamadıklarını söyleyerek kendisinden kurtulmak istediğini, oğlunun, babasının Tekirdağ'da tedavi olmasını istediğini, gerekirse her ikisinin de gelmesini istediğini, ikisine bakacağını söylediğini, sonunda kabul ettiklerini, ancak kadının müvekkili ile gelmediğini, arkadan geleceğini söylediğini, müvekkilinin oğlu ile 05 Mart 2019 günü Çerkezköy'e geldiklerini, iki gün sonra kadını arayarak "İşlemler tamamlandı, artık sen gel yanıma burada tedavilerimize bakalım" şeklinde söylediğinde, kadının telefonda "Ben oraya gelmem, gelmeyeceğim" şeklinde söylediğini, daha sonra telefonlarına cevap vermediklerini, kadının müvekkiline bakamadığını, başlarından atmaya çalıştıklarını tedavilerini kasıtlı olarak engellediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ve devamının mümkün olmadığını beyanla asıl davanın reddine, boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin 06.01.2020 tarihinde öldüğü, boşanma davasının konusuz kaldığı, erkek mirasçısı ... tarafından davaya devam edildiği, erkeğin kanser hastalığına yakalandığı, ilk evliliğinden olan oğlunun tedavi için yaşadığı yer olan Tekirdağ'a götürdüğü, erkeğin kanser hastalığının son evresinde olmasına rağmen çağırmasına rağmen kadının, erkeğin yanına gitmediği, eşinin manevî desteğine ihtiyacı olduğu bir dönemde kadının eşini hastalığında yalnız bıraktığı, ilgilenmediği, bu durum göre kadının tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kadının kusurlu olduğunun tespitine, tedbir nafakası davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur tespiti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur tespiti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada bulunan nüfus kaydına göre erkeğin 06.01.2020 tarihinde vefat ettiği, mirasçısı ...'in davaya dahil edildiği, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı-davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur tespiti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki boşanma davasında evlilik erkeğin ölümü ile sona ermiş ise de, mirasçısının davaya kusur belirlemesi yönünden devam etmesi nedeniyle sağ kalan kadın eşin, ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 inci maddesinin ikinci fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2073, Karar No: 2020/2281, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2073 E.  ,  2020/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ... ile ....'e yönelik), müstehcenlik

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyet (mağdur sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 19.07.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1822, Karar No: 2008/2983, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1822 E.  ,  2008/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik  oranında  % 1,80 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

506 sayılı yasanın 109.maddesinde sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının tespitinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporların esas alınması öngörülmüş olmasına karşın Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu ön kağıdına göre saptanan meslek hastalığı iş göremezlik oranı gözetilerek eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle hastane sağlık kurulunca davacının iş göremezlik oranı konusunda rapor düzenlenmişse hastane sağlık kurulu raporunun  dosyaya ibrazının sağlanması, rapor alınmamışsa 506 sayılı yasanın 109.maddesi uyarınca adı geçen hastaneden davacının 20.08.1997 tarihinde % 10,20 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 12,00 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, sağlık kurulu raporu alınması, itiraz halinde Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilmesi zorunludur.  Yasal prosedür işletilmeden yukarıda sözü edilen belge ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5797, Karar No: 2019/3080, Tarih: 27.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5797 E.  ,  2019/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda  ilamda borçluların sorumluluk miktarlarının belirli olmasına rağmen takipte bu sorumluluk miktarlarına dikkat edilmeden ilamda hükmedilen tüm alacak ve ferilerinin borçlulardan talep edilmesi nedeniyle takibin ve icra emrinin ilama aykırı olduğundan bahisle iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece takip konusu ilamda sorumluluk miktarlarının her bir davacı yönünden ayrı ayrı belirtilmesine rağmen icra emrinde toplam tazminat miktarının borçlulardan müşterek ve müteselsilen trahsilinin talep edildiği gerekçesiyle ilama aykırı olan takibin iptaline ve alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi üzerine; hüküm alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 41. maddesi yollaması ile ilamlı takiplerde de uygulanması gereken İİK 60. maddesi gereği icra müdürlüğünce düzenlenecek icra emrinin takip talepnemesine uygun olması zorunludur.

Somut olayda, takip dayanağı ilamda davacılar ..., ...,...... lehine hükmedilen tazminat miktarlarının her bir davacı için hangi davalıdan hangi miktarda alınacağı, yargılama gideri ve vekalet ücretinin ise davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, alacaklı tarafından hazırlanan takip talebinin 8. bendine karşılık gelen bölümde ilama uygun olarak hangi borçludan ne miktarda tazminat talep edildiğinin açıkça yazılmış olduğu, yine bu takip talebinde ilam vekalet ücreti ve yargılama giderinin ise borçlulardan müşterek müteselsilen talep edildiği ilama uygun şekilde belirtilmiş olmasına rağmen,icra müdürlüğünce düzenlenen icra emrinde takip talebinin 8.bendine karşılık gelen bölümde yer alan açıklamaların yazılmadığı görülmekle icra emrinin takip talebine uygun düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece  takip talebine uygun olmayan icra emrinin iptaline karar verilmesi ve takip talebini ilama uygun olarak hazırlayan alacaklı yanın kusurlu olmadığı, işlemin icra müdürülüğü hatasından kaynaklandığı da gözetilerek alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde takibin tümden iptali ile alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

./..

-2-

O halde mahkemece  takip talebine uygun olmayan icra emrinin iptaline karar verilmesi ve takip talebini ilama uygun olarak hazırlayan alacaklı yanın kusurlu olmadığı, işlemin icra müdürülüğü hatasından kaynaklandığı da gözetilerek alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde takibin tümden iptali ile alacaklı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

./..

-2-

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2018/7350, Karar No: 2018/15075, Tarih: 04.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7350 E.  ,  2018/15075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 21. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sendikal nedenle yapılan feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiş ancak sendikal tazminat talebinin reddine dair hüküm kurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin kararına davacı vekili feshin sendikal nedenle yapıldığı iddiası ile, davalı vekili ise feshin geçerli nedene dayandığı savunması ile istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve feshin sendikal nedenle yapıldığı gerekçesi ile sendikal tazminata karar vermiştir.

Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi "...kararının, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verilen bir karar olması yani "temyiz edilemeyen kararları" gösteren 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir davaya ilişkin olmayışı gözetildiğinde işbu karara karşı temyiz kanun yolunun açık olduğu da kararda ayrıca belirtilmiştir. Zira aksinin kabulü, anılan Kanunun 25/5. bent,son cümle. kapsamında açılacak salt sendikal tazminat davasında verilecek istinaf kararı temyiz yoluna açık iken işe iade davasıyla birlikte aynı 25. madde kapsamında açılan sendikal tazminat davasındaki kararın temyiz yoluna açık olmadığı sonucunu doğuracaktır " gerekçesi ile kararın temyiz temyiz yolunun açık olduğunu belirtmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Uyuşmazlık, 25 Ekim 2017 tarihinden sonra hükme bağlanan ve sendikal tazminatın talep edildiği fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyize tabi olup olmadığı noktasındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Kanun'un madde gerekçesinde, "Madde ile, iş mahkemelerince verilip temyiz edilemeyen, bir başka ifadeyle bölge adliye mahkemelerinde kesinleşen kararlar düzenlenmektedir. Bu kapsamda 4857 sayılı İş Kanununun 20 nci maddesinde düzenlenen fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları ve işveren tarafından toplu iş sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalar sayılmaktadır. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanununda düzenlenen ve maddede belirtilen davaların, işin niteliği de dikkate alınarak istinaf kanun yolunda kesinleşmesi kabul edilmektedir.

Düzenleme ile, 6100 sayılı Kanundaki genel düzenleme yanında, iş hukukunun temel prensipleri dikkate alınarak daha kısa sürede kesinleşmesinde yarar umulan dava türlerinin de bölge adliye mahkemelerinde kesinleşmesi öngörülmekte ve bu şekilde bir yandan da Yargıtayın iş yükünün hafifletilmesi amaçlanmaktadır " şeklinde açıklamaya yer verilmiştir.

Düzenlemeye göre feshin haklı veya geçerli nedene dayanması, sendikal nedenin bulunması yönlerinden herhangi bir ayrıma gidilmeksizin fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları bakımından temyiz yolu öngörülmemiştir.

Özellikle feshin sendikal nedene dayandığı iddiasına dayalı olarak açılan fesih bildirimine itiraz davasında temyiz yolunun açık olduğunun kabulü, Kanun'un lafzı ve kanun koyucunun amacı ile bağdaşmamaktadır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Aynı Kanunu'nun 25. maddesinin 5. fıkrasında ise, "Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, 4857 sayılı Kanunun ... 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez" şeklinde düzenleme mevcut olup, sendikal neden iddiasına dayalı olarak fesih bildirimine itiraz davasının açılabileceği öngörülmüştür. Doğrudan yapılan atıfla davanın türünün, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen "fesih bildirimine itiraz" davası olduğu kabul edilmiştir. Buna göre sendikal neden iddiasına dayanan fesih bildirimine itiraz davalarında da dava açamaya dair usuller sürelerle ispat kuralları aynı 20. madde hükümlerine tabidir. Yine yargılama süresi ile kısıtlamalar ile bölge adliye mahkemelerinde kesin olarak karar verileceği kuralı aynı maddenin son fıkrasında kurala bağlanmıştır.

Sendikal nedene dayanan fesih bildirimine itiraz davaları için İş Kanunu'nun 20. maddesinde, 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesinde ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. Maddesinde ayrı bir kanun yolu öngörülmemiştir. Aksine fesih bildirimine itiraz davasında verilen kararlara karşı sadece istinaf kanun yolu öngörülmüştür.

Sendikal tazminatın işçinin başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına tabi tutulmaması da davanın türünün fesih bildirimine itiraz davası olma vasfını değiştirmemektedir. Yine sendikal tazminata hükmedilmesi halinde ayrıca işe başlatmama tazminatına karar verilemeyeceği yönündeki yasal düzenleme de sendikal tazminat ile işe iade davasındaki bağlantıyı ortaya koymaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verildiği ve 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir dava olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yasa koyucu fesih bildirimine itiraz davalarının temyiz edilebilirliğine ilişkin olarak sadece dava türünü belirtmiş, tazminat miktarı ya da tazminat türüne bağlı bir istisnaya yer vermemiştir.

Sendikal neden iddiasına dayalı fesih bildirimine itiraz davalarında temyiz yolunun açık olduğu kabul edildiğinde, usul veya esastan davanın reddi veya davanın kabulüne rağmen sendikal nedenin reddi hallerinde de istinaf kararlarının kesin olmadığı sonucuna varılabilecektir. Yine davanın ve sendikal nedenin kabulü hallerinde miktar itibarıyla kesinlik sınırına göre temyiz yolunun varlığı kabul edilebilecektir. Bu durum yasa koyucunun "kararların daha kısa sürede kesinleşmesi" ile "Yargıtay'ın iş yükünün azaltılması" yönündeki amacı ile bağlaşmadığı gibi 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin son fıkrasına açıkça aykırılık oluşturur.

Açıklanan nedenlerle sendikal nedene dayanılmış olsa da, fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyiz yoluna tabi olmadığı sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:

Davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup, 7036 Sayılı Kanun' un yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden sonra, 13/03/2018 tarihinde verilen kararın 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesine göre temyiz edilemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.