muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7867, Karar No: 2022/1593, Tarih: 16.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7867 E.  ,  2022/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "02/05/2014" yerine "15/01/2015" olarak hatalı yazılması,

2- Sanık hakkında 02/05/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, 26/09/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, 26/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre 21/10/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ihlal sayılan 15/01/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eyleminin sözü edilen 26/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından kamu davasını açma koşulları oluşmadığı anlaşılmakla, şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Suç tarihi olan 02/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle,

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

6- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16100, Karar No: 2014/4967, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16100 E.  ,  2014/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın gece 03:40 sıralarında katılan ...'e ait ...Mahallesi ...Sokakta park halinde bulunan ... plaka sayılı araç ile diğer katılan ...'e ait ... Mahallesi ara sokakta park halinde bulunan ... plaka sayılı aracı yakarak zarar verdiği, katılan ...'ın ikametinin önünde park halinde bulunan ... plaka sayılı aracın içine yaktığı mendil kutusunu attığı ancak mendillerin araç içerisinde alev almayarak kendiliğinden söndüğü, böylece sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın üzerine atılı bulunan mala zarar verme ve mala zarar vermeye teşebbüs suçunu bu haliyle işlemiş olduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından verilen temel cezanın TCK’nın 152/2-a maddesi gereğince iki kat arttırılmasına karar verildiği halde, bir kat arttırılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına gore, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9428, Karar No: 2017/1434, Tarih: 20.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9428 E.  ,  2017/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun onsekiz yaşını doldurmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine göre duruşmaların kapalı yapılıp hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi gerekirken bir kısım duruşmaların açık yapılarak hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi, anılan hatanın telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 289/9 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK'nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMUK'nın 308/7. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Suç tarihinde oniki-onbeş yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukla ilgili olarak Ahi Evran Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 09.12.2011 tarihli raporda ''işlemiş olduğu çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden işlemiş olduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin'' belirtilmesine karşın, 11.01.2012 günlü sosyal inceleme raporunda işlediği iddia edilen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek yapıda olduğu ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemece kendi gözlem ve kanaati ile değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilirken TCK'nın 31/2. maddesi yerine 32/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1037, Karar No: 2008/843, Tarih: 04.03.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/1037 E., 2008/843 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/1037 E., 2008/843 K.**

**- KADASTRO TESBİTİ

- KEŞİF YAPILMASININ ZORUNLULUĞU

- KÖY TÜZEL KİŞİLİĞİNİN DAVA DİLEKÇESİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 28 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Altınlar Köyü Tüzel Kişiliği tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi.

Gereği görüşüldü:

Davacı taraf dava konusu 118 ada 14 parsel sayılı taşınmazın temyize konu 100 m2 yüzölçümündeki bölümü için kadastro tesbitine karşı yasal süresinde dava açmıştır. Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28 ve 36 maddesi hükümleri eşliğinde davanın reddine karar verilmiş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Hükmün dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28. maddesinin özü ve sözüne açık bir anlatımla öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşler ile davacı Köy Tüzel kişiliğinin dava dilekçesi içeriği ve istemi dikkate alındığında davacının dava sebep ve delillerini bildirdiğinin kabulü gerekir. Gerçekten davacı taraf dava dilekçesinde keşif, bilirkişi şahadet tesbit tutanağı ve krokisi ile vs. delillere dayandığı duraksamaya meydan vermeyecek biçimde açıklamıştır. Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, davacıdan dava dilekçesinde öne sürdüğü dava sebep ve delillerine esas olmak üzere tanıklarının listesini, örneğin tapu yada vergi kaydı gibi bir belgeye dayanıyorsa, tutunduğu tapu kaydının tarih ve sayısını yada vergi kaydının oluştuğu yıl ve tahrir sayısı sorulup, saptanmalı, göstereceği bu doğrultudaki deliller toplanmalı, ayrıca davalı taraftan da göstereceği delilleri sorulup saptanmalı, uyuşmazlığın sağlıklı biçimde çözümlenebilmesi için taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olduğu düşünülerek bu yolla dava dosyası keşfe hazır hale getirilmeli, kanıtlama yükümlülüğünün davacı tarafa ait olduğu gözönüne alınarak davacıya keşif giderlerini verilecek makul yada koşullarının varlığı halinde kesin önel içerisinde mahkeme veznesine depo ettirilmeli, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmü gözetilerek toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kural olarak kadastro mahkemelerinde görülmekte olan davalarda usulün 409.maddesi hükmünün uygulanmasının olanaksız olduğu dikkate alındığında davacı Köy Tüzel Kişiliğini temsilen dava açan köy muhtarının salt duruşmaya gelmemiş ve davayı bizzat takip etmemiş olması mahkemenin keşfe gitmesine yasal bir engel oluşturmayacağı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28.maddesi hükmünün özünden ve sözünden anlaşılmaktadır. Kaldıki keşif konusunda da anılan yasanın 28. ve 36 maddesi hükümlerinde öngörülen uygulama koşulları yerel mahkemenin gerekçeleriyle örtüşmemektedir.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine,4.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11547, Karar No: 2013/22008, Tarih: 10.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/11547 E.  ,  2013/22008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Maliye Hazinesinin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı verme- yeceğinden, Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1275, Karar No: 2010/16827, Tarih: 16.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/1275 E.  ,  2010/16827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava; davacı hakkında, davalı .... tarafından düzenlenen ve takibe konan idari para cezalarına ilişkin ödeme emrinin iptali hakkındadır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin kısmen iptaline karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü, davalı .... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyizin süresinde olduğu görülmüş, düzenlene rapor ve dosyadaki evraklar okunup incelendikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

1- Her ne kadar; davalı .... vekili temyiz dilekçesinde mahkemenin görevsiz olduğunu ileri sürmüşse de, davanın konusu, idari para cezasının tahsili için 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takibte gönderilen ödeme emrinin iptali hakkında olduğundan, görevsizlik iddiasının yerinde olmadığı sebebiyle bu konudaki temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı .... vekili, ikinci olarak davacının dilekçesini açıklaması gerektiğini, dilekçenin konu bölümünde başka, talep bölümünde başka icra dosyasını bildirdiğini ileri sürmüştür.

Ancak mahkemece dilekçenin konu bölümünde belirtilen takip dosyasının dava konusu olduğu kabul edildiğinden ve bu takip dosyası getirtilip inceleme yapılarak karar verildiğinden; davacı tarafından da bu hususa itiraz edilmeyerek zımnen dava ettiği takip dosyasının, konu bölümünde belirtilen dosya olduğu kabul edildiğinden; davalı Kurumun bu konuya ilişkin temyiz isteminin de reddi gerekmiştir.

3- Davalı ... vekili, üçüncü temyiz sebebi olarak, dava konusu para cezalarıyla ilgili ..... 2. Bölge İdare Mahkemesinde görülen 2008/396 ilâ 509 Esas numaralarında derdest davaların olduğunu belirtmiştir.

Bu durum karşısında, takibe konu para cezalarının kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Takibe konu idari para cezalarıyla ilgili idare mahkemesi dosyalarının getirtilmesi, her bir para cezasının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş para cezalarının infazının gerektiğinin düşünülmesi gerekmektedir. Hal böyleyken, hüküm kurmaya elverişli bulunmayan ve yeterli inceleme yapılmadan verilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; takibe konu para cezalarıyla ilgili idare mahkemesi dosyalarının veya kesinleşmiş kararlarının getirtilmesi; bu para cezalarının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması; henüz kesinleşmemişlerse kesinleşmelerinin beklenmesi ve sadece kesinleşen para cezalarının tahsil edilebileceğinin düşünülmesinden ibarettir.

Ayrıca bu konuda araştırma yapıldıktan sonra; davacının kendi aleyhine verilen kısmen red kararına temyiz etmemiş olması ve davalı ...... lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.

Davalı ...... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde görülmüş ve bu yönlerden hükmün bozulması gerekmiştir.

Ayrıca bu konuda araştırma yapıldıktan sonra; davacının kendi aleyhine verilen kısmen red kararına temyiz etmemiş olması ve davalı ...... lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.

Davalı ...... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde görülmüş ve bu yönlerden hükmün bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç :Sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14952, Karar No: 2017/793, Tarih: 14.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14952 E.  ,  2017/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 02/04/2014 gün ve 2013/21 sayılı hükmün Dairemizce 06/05/2015 gün ve 2015/1181 E. 2015/6438 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin merhum ...'ın çocukları olduğunu, ...'ında "Mustafa Kemal Atatürk-Medeni Bilgiler (..." isimli eserin sahibi olduğunu, eserin birinci basımının Türk Tarih Kurumu tarafından 1969 yılında 1500 adet ve sonraki basısının da 1988 yılında 5000 adet olarak çoğaltılıp yayıldığını, hakları müvekkillerine intikal eden eserin Toplumsal Dönüşüm Yayınları tarafından izinsiz olarak çoğaltılıp piyasaya sunulduğunu, müvekkillerinin bu durumu tesadüfen öğrendiklerini, eserin sahibinin müvekkilinin murisi olup, eserin haklarının davacı mirasçılarına ait olduğunu, davalıların davacılardan izinsiz olarak eseri çoğaltıp yaydıklarını ileri sürerek davalıların tecavüzünün ref'ine, ıslahla birlikte FSEK'in 68.maddesi uyarınca 12.222,00 TL maddi ile 25.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davalı şirketin yayın direktörü olmadığını, anılan şirkette çalışmadığını, yargılama konusu eserin basım ve dağıtımına hiçbir katılımının olmadığını, isminin kitapta yer almasının bilgisi dışında olduğunu, yargılama konusu kitabın Ekim 2008 tarihinde basıldığının ifade edildiğini, oysa müvekkilinin 01.08.2008 tarihinden beri tutuklu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.