muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11770, Karar No: 2020/31, Tarih: 13.01.2020

Dava açılmasının sonuçlarından birisi de zamanaşımının kesilmesidir. Zamanaşımı dava dilekçesinde belirtilen talep sonucu miktar için kesilecektir. Belirsiz alacak davasında zamanaşımının dava dilekçesinde belirtilen geçici talep sonucu için mi yoksa yargılama sonucunda miktarı tam olarak belirlenen kesin talep sonucunun tümü için mi dava tarihinde kesileceği konusunda 6100 sayılı HMK'da açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Belirsiz alacak davasının düzenlenme nedeni, davacının dava açarken alacağının tümü için dava açmak istediği hâlde, alacağının miktarını belirlemesi imkânsız veya kendisinden beklenemeyecek olmasıdır. Davacının belirsiz alacak davası açarken amacı alacağının tümünü dava etmek ve tümü hakkında karar verilmesini sağlamaktır. Kısmî dava açmakta olduğu gibi, alacağının bir kısmını dava etmek değildir. Dava dilekçesinde belirttiği talep sonucu da geçicidir, dava açarken asıl amacı alacağının belirlenir belirlenmez bu miktar üzerinden karara bağlanmasıdır. Belirsiz alacak davasında davacıya alacağını belirlemesinin imkânsız veya kendisinden beklenemeyecek olduğu istisnai bir durumda böyle bir dava açma olanağı tanınmıştır. Kanun koyucu alacağın belirlenmesinin imkânsız veya kendisinden beklenemeyecek durumda olması hâlinde belirsiz alacak davası açma imkânı tanıdığına göre, böyle bir davanın sonuçlarının da amaca uygun olarak değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle talep sonucu hangi tarihte kesin olarak belirtilirse belirtilsin, dava açıldığı tarihte kesin talep sonucu miktarınca zamanaşımı süresi kesilmiş sayılmalıdır (Pekcanıtez, H.: Belirsiz Alacak Davası (HMK m.107), Ankara 2011, s. 59).

Belirsiz alacak davası açan davacı, alacağı belirlenebilir hâle geldikten sonra kesin talep sonucunu mahkemeye bildirecektir. Bu belirleme, dilekçelerin değişiminden yani davalı tarafın delillerini mahkemeye sunmasından sonra söz konusu olabileceği gibi, tahkikat sırasında, özellikle delillerin incelenmesi aşamasında da olabilir. Her hâlde talep sonucunun belirlenmesi tahkikat sonuna kadar yapılabilir ise de, bu belirlemenin daha önceki aşamada yapılmasına da engel yoktur.

Öte yandan yine belirsiz alacak davasının Kanuna konuluş amacı ve davanın niteliği dikkate alındığında, dava tarihinden önce gerçekleşen bir temerrüt olgusunun bulunmadığı durumlarda belirsiz alacak davasında yargılama sonucunda miktarı tam ve kesin olarak belirlenen alacağın tümü için temerrüt, davanın açıldığı tarihte gerçekleşeceğinden faize de dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir.

Belirsiz alacak davasında zamanaşımı süresi alacağın tamamı için davanın açıldığı tarihten itibaren kesilmekte, yine temerrüd sebebiyle faiz talebi de davanın açıldığı tarihten itibaren istenebilmektedir. Alacağın geri kalan kısmının talep edilebilmesi için ise davalı tarafın iznine veya ıslah yoluna başvurulmasına gerek bulunmamaktadır ( Pekcanıtez, H.: İşçilik Alacaklarında Belirsiz Alacak Davası, Prof. Dr. Turhan Esener Armağanı, 1. İş Hukuku Uluslarası Kongresi, s. 224).

Belirsiz alacak davasında zamanaşımı süresi alacağın tamamı için davanın açıldığı tarihten itibaren kesilmekte, yine temerrüd sebebiyle faiz talebi de davanın açıldığı tarihten itibaren istenebilmektedir. Alacağın geri kalan kısmının talep edilebilmesi için ise davalı tarafın iznine veya ıslah yoluna başvurulmasına gerek bulunmamaktadır ( Pekcanıtez, H.: İşçilik Alacaklarında Belirsiz Alacak Davası, Prof. Dr. Turhan Esener Armağanı, 1. İş Hukuku Uluslarası Kongresi, s. 224).

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun uygulamaları (örn: Yargıtay HGK'nın 2016/22-1070 E. Ve 2018/1392 karar sayılı ilamı) ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde dava konusu işçilik alacaklarının dava tarihi itibariyle belirlenmesi olanağı bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın 107'nci maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açılan bu davada talep arttırım dilekçesi ile talep edilen miktarlara da davanın açılması ile doğacak olan maddi ve şekli hukuka ilişkin sonuçların (zamanaşımının kesilmesi vs.) geçerli olması gerekeceğinden talep arttırım dilekçesindeki miktarlara da dava dilekçesinde talep edilen tarihinden itibaren faiz yürütülmesine ilişkin mahkeme kararı doğrudur.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle Dairemiz sayın çoğunluğunun düzelterek onama kararına katılamıyorum. 13/01/2020
Yargıtay — Esas No: 2016/1066, Karar No: 2016/1997, Tarih: 24.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1066 E.  ,  2016/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2015 gün ve 2015/522 E. 2015/418 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1138, Karar No: 2018/6477, Tarih: 31.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1138 E.  ,  2018/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Termal Sağlık Ltd. Şti. ile 06.04.2014 tarih ve İD 01708 nolu, 17.140,00 TL bedelli devre mülk satış vaadi sözleşmesi imzaladığını, sözleşme nedeniyle toplamda 10.000,00 TL ödediğini, tapunun devrinin gerçekleşmediğini belirterek sözleşmenin iptaline ve sözleşme nedeniyle ödediği 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, Taraflar arasında imzalanan 06/04/2014 tarih İD 01708 Sayılı devremülk satış vaadi sözleşmesinin iptaline, 10.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-HMK’nun 297 ve devamı maddeleri gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Somut olayda, davacı, devre mülk sözleşmesinin iptali ile ödediği bedelin iadesini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne ve ödediği bedel olan 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, yargılama harç ve giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm tesis edilmiştir. Eldeki davada 2 davalı bulunmakta olup, mahkemece, davalılardan hangisi ya da hangileri hakkında karar verildiği açık ve infazda tereddüte yol açmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, yukarıda yazılı şekilde eksik hüküm kurulmuş olması olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre herbir davalının ayrı ayrı ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalıların ayrı ayrı ileri sürdükleri temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12614, Karar No: 2010/2392, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12614 E.  ,  2010/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 59.007.26 TL ana para, 9391.58 TL işlemiş faize ilişkin itirazın kaldırılması ile bu miktarlar üzerinden hesaplanacak %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise İcra Dairesinin yetkisine yapılan itirazın reddine, borca ilişkin davanın kısmen kabul kısmen reddine 59.007.26 TL işlemiş faize yapılan itirazın kaldırılmasına ve bu miktarlar üzerinden hesaplanacak %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18694, Karar No: 2015/1293, Tarih: 05.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18694 E.  ,  2015/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2014 gün ve 2014/14-2014/71 sayılı kararı bozan Daire’nin 15/09/2014 gün ve 2014/7457-2014/13709 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait “....” isimli ticari yatın Kuruçeşme/Beşiktaş İstanbul Limanı'ndan hareket ederek Gemlik/Bursa Tersanesi'ne seyri sırasında makine dairesinden alev aldığını, yardım çağrılmasına ve Kıyı Emniyetinin müdahalesine rağmen yatın yanarak battığını, davalının yatı sigorta eden şirket olduğunu ve davalının düzenlediği poliçede dava konusu ticari yatın değerinin 1.000.000 TL olarak kararlaştırıldığını, yatın yanarak batması nedeniyle hurda bedelinin de bulunmadığını ileri sürerek 1.000.000 TL'nin ... kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangında sigortalının kusurunun bulunduğunu, yatın sürekli ve kadrolu kaptan ve personelinin bulunmadığını, yatta bulunan kişiler tarafından yangının yayılmasını önleyecek tedbirler alınmadığını, zararın poliçe değeri üzerinden değil gerçek değer üzerinden tazmin edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18594, Karar No: 2015/8644, Tarih: 28.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18594 E.  ,  2015/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından tazminat ve nafaka talepleriyle ilgili olarak karar verilmemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.04.2015 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. .... ve karşı taraf davacı ... vekili Av. .... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi hükmüne göre taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır. Davalı kadın, ön inceleme duruşmasının yapıldığı 17.04.2014 tarihinden önce, 10.03.2014 tarihinde verdiği cevap dilekçesi ile yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalının, ön inceleme duruşmasından önce gerçekleştirdiği yoksulluk nafakası ve tazminatlara ilişkin bu talebinin geçerliliği karşı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Durum böyleyken, davalının yoksulluk nafakası (TMK m. 175), maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) istekleri ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/17503, Karar No: 2008/3230, Tarih: 29.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17503 E.  ,  2008/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

BİRLEŞEN DOSYA : HAZİNE

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu olan 121 ada 29, 30, 40, 116 parseller, 172 ada 1 parsel ve 175 ada 1 sayılı parsellere ilişkin tutanak örnekleriyle dayanak belgeleri, davalıysa dava dosyalarının, kesinleştiyse tapu kayıtlarının,

2) Davalı ... bakımından 3402 sayılı yasanın 14. maddesi gereğince 40-100 dönüm araştırmasının Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Mahkemelerden sorularak yazı cevaplarının eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36470, Karar No: 2019/11879, Tarih: 19.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/36470 E.  ,  2019/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5352, Karar No: 2020/150, Tarih: 15.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/5352 E.  ,  2020/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile davalılardan ... Metal Çatı ve Cephe Sis. İm. San. ve Tic. Ltd. Şti vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Metal Çatı ve Cephe Sis. İm. San. ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, 17.05.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin rücuan tahsilini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalılar vekili, kusurlu olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Açılan davanın KABULÜ ile;

64.025,84-TL kurum alacağının onay tarihi olan 17/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... Metal Çatı ve Cephe Sistemleri İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti. Ünvanlı şirketten tahsil edilerek davacıya verilmesine,

Davalı ...'ın dava konusu iş kazasında kusuru bulunmadığından bu davalı yönünden davanın REDDİNE,”dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Kusur oranlarının oluşa uygun olmasından hareketle, mahkeme hükmü yerinde bulunarak, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; davalıların %100 oranında kusurlu olduğu ve sigortalı için yapılan tüm giderlerin istenebileceğinden hareketle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... Metal Çatı ve Cephe Sis. İm. San. ve Tic. Ltd. Şti vekili; kendilerine verilen kusurun fazla olduğu ve gerçek zarar hesabının yanlış yapıldığından bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava; 17.05.2011 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu olup, kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Meydana gelen olay nedeniyle hükme esas alınan kusur raporunda, raporun “E. Olayın İncelenmesi ve Tarafların Olaydaki Durumu” başlıklı bölümünün ilk paragrafında, davalılardan ...’ın işveren vekili olarak değerlendirildiği belirtildikten sonra, “E/2.” kısmında, Ustabaşı ... olarak tanımlama yapılmış ve devamında ilgilinin mesleki profilini tanımaya yeterli belge bulunmadığına değinilerek, ilgilinin 4857 sayılı Kanun'un 77. Maddesi ve İş sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün 2. Maddelerine aykırı davranış ortaya koyduğu belirtilmek suretiyle sonuç olarak işveren firmanın (... Metal Çatı ve Cephe Sis. İm. San. ve Tic. Ltd. Şti), ortakları ve işgüvenliği sorumlusunun kusurlu davranışlarından hareketle, %80 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; söz konusu raporun kendi içinde çelişkili olduğu belirgindir.

5510 sayılı Kanun'un İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.