muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10039, Karar No: 2022/15085, Tarih: 29.11.2022

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum ... ... Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak ... Kurulunca verilen karar ... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından ... Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ... Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

... 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile ... Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın ... 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda Kocatepe ... Kurulu'nun 21/03/2018 tarih, 02232 ve 02283 sayılı kararlarında Adı geçende tespit edilen..., ... Hastalıklarının mesleki olmadığına karar verildiği, davacının bu karara itirazı üzerine ... ... Kurulu'nun 06/08/2018 tarih, 2018/9038 E ve 61/13085 K sayılı raporunda, davacıdaki söz konusu rahatsızlıkların astım, karpel tünel sendromu, ... Hastalıklarının mesleki olmadığına oy birliği ile karar verildiği, davacı tarafça temyiz itirazlarında tekrar edildiği şekilde anılan rapora itiraz edildiği halde, davacı tarafın itirazının karşılanması için yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda rapor alınmadığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davacının itirazlarının giderilmesi için öncelikle ... 3. İhtisas Kurulundan ve gereği halinde ... 2. Üst Kurulundan davacının iddia olunan hastalığının meslek hastalığı olup olmadığının tespiti yönünden rapor alınmak suretiyle ardından çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının bu aşamada sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/772, Karar No: 2024/2476, Tarih: 08.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/772 E.  ,  2024/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/272 E., 2023/462 K.

DAVA TARİHİ : 26.07.2013

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 4 numaralı bağımsız bölüme ilişkin davalının müdahalesinin men'ine, 92.690,19 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, faiz yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 25.07.2010 tarihinde ölen mirasbırakan ...'nın maliki olduğu 4 No.lu bağımsız bölümün davalı tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanıldığını, her ne kadar kira sözleşmesi var ise de altındaki imzanın mirasbırakana ait olmadığını ile sürerek el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazda işgalci olmadığını, kira sözleşmesine dayanarak taşınmazı kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacıların mirasbırakanı ile davalı arasında kira ilişkisi kurulup kurulmadığının saptanması için HMK'nın 4 üncü maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince; “…davacıların mirasbırakanı ile davalı arasında geçerli bir kira ilişkisi kurulup kurulmadığının açıklığa kavuşturulması, hukuken geçerli bir kira ilişkisinin varlığının saptanması halinde haksız kullanımdan bahsedilemeyeceğinden davanın reddedilmesi, aksi halde davalının kullanımının geçerli bir nedene dayanmadığı gözetilerek mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle el atmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan raporda ...'ya atfen atılı imza ile ...'nın mevcut mukayese imzaları arasında ilgi ve irtibat tespit edilemediği yönünde kanaat bildirildiği, emsal kira sözleşmesine göre belirlenen bedel üzerinden hesaplanan ecrimisil bedelinin 92.690,19 TL olduğu, davalı tarafça sunulan kira sözleşmesindeki imzanın murisin eli ürünü olmadığının tespit edildiği, davalı tarafından kira bedelinin ödendiğine dair belge sunulmamış olması nedenleriyle dava konusu yerde fuzuli şagil olduğu kabul edilerek, müdahalenin men’ine ve ecrimisile karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava tarihinden faize hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu, dava dilekçesinde işgalin başladığı tarihten itibaren dönemsel faiz talep ettiklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin kira sözleşmesine dayalı olarak taşınmazı kullandığını, kira bedellerini ödediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

6100 sayılı HMK’nın 26 ncı maddesi; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." düzenlemesini ihtiva etmektedir.

3. Değerlendirme

6100 sayılı HMK’nın 26 ncı maddesi; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." düzenlemesini ihtiva etmektedir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; davacı taraf, dava dilekçesinde tespit edilecek ecrimisil için dönemsel faiz istemesine karşın Mahkemece herhangi bir gerekçe belirtilmeden yanılgılı olarak dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru değildir.

3. Davalı vekilinin temyiz talebine gelince; davacı tarafça murisin ölüm tarihi olan 25.07.2010 ile dava tarihi arası dönem için ecrimisil talep edilmesine karşın Mahkemece HMK’nın 26 ncı maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle dava tarihinden daha sonraki dönemi kapsayacak şekilde ecrimisile hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. (2) No.lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.05.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16785, Karar No: 2015/21346, Tarih: 22.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16785 E.  ,  2015/21346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının işveren şirkete ait ... bulunan ... adlı işyerinde 02.02.2009 tarihinde işe başladığı ve aralıksız olarak 17.07.2014 tarihine kadar çalıştığını müvekkili ile davalı işveren arasında belirsiz süreli iş sözleşmesinin 17.07.2014 tarihinde herhangi bir geçerli hukuki sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, bedelsiz ürün verilmesi şeklinde bünyesinde çalışan kişilere talimatının olduğu hususunun doğru olmadığını, feshin haksız olduğunu belirterek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının amirlerine haber vermeyerek ve işyerinde astı bulunan bir diğer çalışanla gönül ilişkisi içine girdiği bu sebeple diğer çalışanların karşısında gönül ilişkisi olan personeli üstün tuttuğu, kayırdığı ve aksaklıklarına göz yumduğu ve böylece yönetim yükünü layıkı ile yerine getirmediği bu çalışan yüzünden ... isimli çalışanın üzerine yürüyerek sataştığı, hakaret ve tehdit ettiği, müdürüne karşı tehditkar tavırlar sergilediği, hakaret ettiği, mağaza içerisindeki iş ortamını yıpratıcı ve iş ahengini bozucu nitelikte davranışlar sergilediği bunlara ek olarak şirket kurllarına ve yetki sınırlarına aykırı olarak sevk ve idaresinde bulunan departmanda satılmakta olan beyaz eşya ve küçük ev aletleri şeklindeki ürünlerin yanlarında mağaza stoğunda bulunan hareketsiz stok niteliğindeki ürünlerin bedelsiz olarak verilmesine dair talimat vererek şirketi zarara uğrattığının tespit edilmesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih nedeni olarak işçi tanık ... ile görüşüp ilişki yaşadığı ve bedelsiz ürün çıkışı yaptığının gösterildiği, tanık ...'nın iddia edilen olayları, davacı tarafından ayrıcalık uygulandığını kabul etmediği, bedelsizlik konusunun davacı ve davalı tanıklarınca 3 aylık stokların eritilmesinde standart bir uygulama olduğunun ortaya konduğu, davalının fesih sebebinin geçerli olduğunu ispat edemediğinden bahisle feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25 ve devamı maddeleridir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (d) alt bendinde İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması ile (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin ahlakı ve iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin feshi de 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesine dayandırılmıştır. Bilindiği üzere; iş ilişkisi karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup, bu güvenin sarsıldığı durumlarda, anılan tutumla karşılaşan taraftan böyle bir ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına uygun düşmez. İşçinin sadakat borcu işverenin işi ve işyeri ile ilgili hukuken haklı menfaatlerini korumak, zarar verici ve risk altına sokabilecek davranışlardan kaçınmayı gerektirir.

Davacının iş sözleşmesinin feshi de 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesine dayandırılmıştır. Bilindiği üzere; iş ilişkisi karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup, bu güvenin sarsıldığı durumlarda, anılan tutumla karşılaşan taraftan böyle bir ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına uygun düşmez. İşçinin sadakat borcu işverenin işi ve işyeri ile ilgili hukuken haklı menfaatlerini korumak, zarar verici ve risk altına sokabilecek davranışlardan kaçınmayı gerektirir.

Somut olayda davalı işyerinde beyaz eşya takım lideri olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesi 17.07.2014 tarihinde “şirket kurallarına aykırı olarak gönül ilişkiniz bulunan mağaza çalışanlarından tuğba şanlıyı sevk ve idarenizde olan beyaz eşya departmanında çalıştırdığınız bu durumun mağaza yönetimince öğrenilmesini takiben tarafınıza bu durumun sonlandırılmasına dair talimat verilmesi üzerine mağaza müdürnüze karşı tehditkar davranışlarda bulunarak şantaja varacak nitelikte taleplerde bulunduğunuz ve bu süreçte mağaza içerisindeki iş ortamını yıpratıcı ve iş ahengini bozucu nitelikte davranışlar sergilemekte olduğunuz bunlara ek olarak şirket kurallarına ve yetki sınırlarınıza aykırı olarak sevk ve idarenizde bulunan departmanda satılmakta olan beyaz eşya ve küçük ev aletleri şeklindeki ürünlerin yanlarında mağaza stoğunda bulunan hareketsiz stok (eski stok) niteliğindeki ürünlerin bedelsiz olarak verilmesine dair talimat verdiğiniz sistem verileri ve çalışan beyanları ile tespit edilmiştir, ilgili hususlara dair 15.07.201 tarihinde yazılı savunmanız istenmiş vermiş olduğunuz yazılı savunmadan açıklayıcı beyanlar vermediğiniz tespit edilmiştir, mağazanızın işveren vekili tarafından verilen aykırı hareket ederek çalışma ortamı ve huzurunu bozucu davranışlar sergilemiş olmanız ve de şirket prosedürlerine aykırı hareket ederek mağazaya ait olan ürünlerin bedelsiz olarak tüketicilere verilmesine dair talimat vermeniz sebebiyle iş akdiniz 25/II-d,e bentleri uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir.” denilerek feshedilmiştir.

Fesih bildiriminde ismi belirtilen ve davacı tanığı olarak dinlenen ...'nın da iş akdinin 19.07.2014 tarihinde feshedildiği, İş Mahkemesi'nin 2014/616 esas, 2015/20 karar sayılı kararı ile sunulan işyeri şahsi dosyasında bulunan tutanaklar ve dinlenen tanık beyanlarından, davacının çalıştığı bölümün şefi olan ... isimli şahısla gönül ilişkisi olduğunun ve bu durumun işin işleyişini olumsuz şekilde etkilediğinin tespit edildiği, ayrıca aynı yerde çalışan ... isimli işçinin üzerine yürüyerek hakaret ettiğinin tespit edildiği, bu haliyle davacının iş akdinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d maddesinde düzenlenen "işverenin başka işçisine sataşması" eylemi nedeniyle davalı işverence haklı olarak feshedildiği, taraflar arasında karşılıklı güven ortamının zedelenmesi, davacının davalı işyerinde çalışmasının her iki taraf için isabetli olmaması da dikkate alındığında davacının işe iade hakkının bulunmadığı belirtilerek ...'nın açtığı işe iade davasının reddine karar verildiği, dairemizce 07.04.2015 tarih, 2015/9913 esas, 2015/12726 karar sayılı ilam ile onama kararı verildiği anlaşılmıştır. Söz konusu dosyada davalı tanığı olarak dinlenen Emrah Karataş beyanında özetle ...'nın beyaz eşya ve küçük ev aletleri bölümünde satış danışmanı olarak çalıştığını, önceden ... ile küçük ev aletleri bölümüne bakarken mağaza müdürünün rotasyonla foto bölümüne aldığını, olay günü ...'in ...'nın kendisiyle konuşacaklarının olduğunu söylediğini, bunun üzerine Tuğba ile dışarı çıktıklarını, kendisi hakkında sağda solda konuşup konuşmadığını sorduğunu, kendisinin de konuşmadığını söylediğini, bunun üzerine ağza alınmayacak küfürler etmeye başladığını, o sırada Mehmet'in ortamın gerildiğini görünce gelin ofiste konuşun dediğini, ofise geçtiklerinde ...'nın burada da aynı şekilde tehdit ve hakaretlerine devam edip kendisine kalem fırlattığını, bunu ...'a söylediğinde ...'in ...'yı koruyucu tavırlar içinde olup kendisini döveceğini söyleyip elini kaldırınca takım liderinin yanına gittiğini, ... ve ...'in de arkasından geldiğini, birlikte mağaza müdürünün yanına gittiklerinde kendisinin olayı anlattığını, ...'in de olayı anlattığı sırada ...'nin kendisini döveceğini düşünerek odadan ayrılması sonrasında ne konuşulduğunu duymadığını, sonrasında ... ile ...'nin işten çıkarıldığını belirtmiştir.

Dosyada bulunan ve davalı işyerinde çalışanların gönderdikleri şikayet dilekçelerinde, davacı ... tarafından ek ürünlerin bedelsiz hediye olarak verildiği, asıl tutarın değil de ana ürün fiyatından akış yapıldığı ve davacının diğer çalışanların marjını sürekli geriye çektiğini belirtmişlerdir. Yine dinlenen davalı tanıkları beyanlarında özetle, davacının fesih tarihinden bir süre önce oldukça fazla ürün çıkışı yaptığı, bunun yanında müşterinin haberi olmadan bazı stoğu süresi dolan eşyaları hediye olarak verdiğinin tespit edildiği, müşterilerden gelen bir takım iadeler üzerine para iadesine girdiklerinde müşteriler eksik iade yapıldığını, kendilerinin bu ürünleri daha pahalıya aldıklarını söylediklerini, faturalar incelendiğinde ürün yanında bir ürünün daha bedelli olarak çıkış yapıldığını gördüklerini, diğer ürünün de iade edilmesi gerektiğini söylediklerini, müşterilerin diğer ürünün kendilerine hediye olarak verildiğini, ana ürünü faturadaki bedelle satın aldıklarını söyleyince inceleme başlattıklarını, bunun gibi 500 tane işlem gördüklerini, bu gibi satış işlemlerinin davacının şifresi ile yapıldığını belirtmişlerdir.

Davalı şirketin dosyaya sunduğu yazıda, mağazada bulunan üç ayı geçmiş eskimekte olan ya da eski kabul edilen ya da arızalı ürünlerin benzer gruptaki bir ürünle birlikte stok eritilmesi adına çıkışlarının gerçekleştirilmesinin mağaza genel müdürünün onayı ile mümkün olduğu, çalışanın iradesini göstererek tek başına aksiyon alma yetkisi olmadığı belirtilmiştir.

Buna göre davacının dosyaya yansıyan eylemleri 4857 sayılı Kanun'un 25/2-e maddesinde belirtilen doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlardandır. Bu eylemler haklı fesih sebebi oluşturacağından ve iş ilişkisinin devamının işverenden beklenemeyeceği, bu eylemlerin işyerinde iş düzeninin bozulmasına sebebiyet verdiği, taraflar arasındaki güvenin sarsıldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 260,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 22.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.