muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26454, Karar No: 2024/5960, Tarih: 06.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/26454 E.  ,  2024/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/60 E., 2016/865 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, katılan Av. ...'ın dosyada alacaklı vekili olmadığına, bu sebeple hacizde bulunmasının usule aykırı olduğuna, dolayısıyla kendisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunun işlenemeyeceğine, böylelikle 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması gerektiğine, icra müdür yardımcısına karşı herhangi bir direnmenin söz konusu olmadığına, suçun oluşmadığına, katılan Av. ...'ın yetkili olmadığı halde sanık ile pazarlık yapması, devamlı olarak istediği miktarı artırması sebepleriyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın borçlusu olduğu bir icra takibi sebebiyle gerçekleştirilecek haciz işlemine alacaklı vekili sıfatıyla katılan Av. ... ve icra müdür yardımcısı mağdur ... B.'ye yönelik sanığın, “Benim böyle bir borcum yoktur, asla da ödemem, burdan traktörümü kaldıramazsınız, burda olay çıkartırım, birisini vururum, suç işlerim yine de kaldırtmam.” dediği, yine de katılan ...'ın talebi üzerine traktörün haczine başlandığı, traktörün çekiciye yüklendiği esnada sanık ...'in kontak anahtarını çektiği ve “Ben bu aracı burdan kaldırtmam.” diyerek haciz mahallinde bulunan köpeğin tasmasını çıkarmaya yöneldiği, bunun üzerine haciz mahallinde bulunan alacaklı vekili, icra memuru ve diğer kişilerin köpeğin salınacağı düşüncesiyle hacze konu traktörün yanından uzaklaştıkları, bundan faydalanan sanık ...'in traktöre binerek olay yerinden ayrıldığı Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirdiği hususunun haciz tutanağı, tanıklar ... ve ...'nin anlatımları ile katılan ve mağdur beyanları neticesinde sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Dosya arasında bulunan İstanbul Anadolu 19. İcra Daresi'nin, Kandıra İcra Dairesi'ne gönderdiği talimat evrakında alacaklı ... vekili olarak Av. ....'nün gösterilmesi, katılan ... tarafından dosyaya sunulan 07.03.2013 tarihli vekaletname örneğinden, alacaklı ... nin Av. ... ve bu avukatın yanında sigortalı olarak çalışan Av. ...'ı vekil tayin ettiğinin anlaşılması ile İstanbul Barosu Başkanlığı'nın mahkemesine sunduğu yazıda Av. ...'ın baro levhasına kayıtlı avukat olduğunun bildirilmesi karşısında; katılanın alacaklı vekili olmadığı ve haciz mahallinde bulunmasının usule aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

3. Alacaklı vekili olan katılanın borcun ödenmesi konusunda sanık ile müzakere yürütmesinin haksız tahrik olarak değerlendirilemeyeceği belirlenmekle temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14190, Karar No: 2015/9494, Tarih: 26.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14190 E.  ,  2015/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2011/36-2014/352

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil birleştirilen davada ecrimisil ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; her iki davanın reddine dair verilen 06.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, TMK'nın 724. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava ise elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve kal isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, 904 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın davacıların murisi M... Z.. tarafından inşa edildiğini, dava konusu taşınmazın A.. Ö.. mirasçıları tarafından davacılara devredilmesi gerekirken davalıya 09.12.2010 tarihinde 5.000,00 TL bedelle satıldığını, davalının dava dışı ilk malikle birlikte hareket ettiğini, kötüniyetli olduğunu ileri sürerek TMK'nın 724. maddesi uyarınca tapu iptali ve davacılar adına tescilini istemiştir.

Davalı ise birleştirilen davada satın aldığı 904 ada 7 parsel sayılı taşınmazda temliken tescil isteyen davacıların murisi tarafından kaçak yapılar inşa edildiğini, taşınmazı satın aldığı tarihte kendisine herhangi bir bildirimde bulunulmadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve kal talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacılar vekilinin asıl dava yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-TMK'nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a)Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re'sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b)İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; dava konusu 904 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın davacıların murisi M.. Z.. tarafından inşa edildiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak, çaplı taşınmazlarda başkasının parseline inşaat yapılması halinde kural olarak iyiniyet iddiası dinlenmez. Davacılar, dava konusu taşınmazın A... Ö... mirasçıları tarafından davacı tarafa devredilmesi yönünde davalıların murisi ile davacıların murisi arasında anlaşma olduğunu savunmuş ise de dosyaya bu konuda bir delil sunamamıştır. Hal böyle olunca TMK'nın 724. maddesi anlamında iyiniyetin varlığının kabulü mümkün değildir.

Davaya konu olayda temliken tescil isteyen davacılar yararına sübjektif iyiniyet koşulu gerçekleşmediğinden tapu kayıt maliki davalının elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemlerinin kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 2 numaralı bent uyarınca birleştirilen dava yönünden hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9358, Karar No: 2021/3836, Tarih: 01.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/9358 E.  ,  2021/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen ve 25.06.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.07.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 01.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/986, Karar No: 2021/1299, Tarih: 02.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/986 E.  ,  2021/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin 21.02.2013 tarihli ve 2013/6 E., 2013/151 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 26.02.2014 tarihli ve 2013/8180 E., 2014/2089 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme hükmü taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

7. Nitekim, Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2020 tarihli ve 2020/1-332 E., 2020/884 K.; 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 E., 2019/248 K.; 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 E., 2019/1319 K. sayılı kararları).

8. Somut olayda ilk derece mahkemesince Özel Dairenin bozma kararına karşı tesis edilen kısa kararda sadece “Mahkememizin usul ve yasa ile bir önceki bozmaya uygun 21/02/2013 gün ve 2013/6-151 E. K. sayılı ilamında direnilmesine,” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı nitelikleri haiz kısa karar kurulmamıştır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

10. Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

11. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usule uygun karar değildir.

12. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

11. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usule uygun karar değildir.

12. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4977, Karar No: 2014/5219, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4977 E.  ,  2014/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/10554

MAHKEMESİ : İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.04.2010

NUMARASI : 2010/98 Esas, 2010/188 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali eyleminden dolayı zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneğinin temin edildiği ve dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşılması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosyadaki nüfus kayıt örneğine göre 30.03.1989 doğumlu mağdurenin suç tarihinde 18 yaşı içerisinde olduğunun anlaşılması karşısında, mağdureye yönelik olarak sanığın ayaklarına kapanıp kafasını kasığına yaslama, mağdurenin ittirip arkasını dönmesi üzerine de arkasından gelerek sarılıp göğüslerini sıkma şeklindeki mağdurenin vücuduna onun iradesini açıklamasına olanak tanımadan ani hareketlerle yapılan eylemin, cebir, tehdit ve hile içermese bile iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirildiğinin kabulüyle, TCK.nın 103/1-b. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3178, Karar No: 2015/10134, Tarih: 03.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3178 E.  ,  2015/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/79109

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25.11.2014 (Asıl Karar), 03.12.2014 (Ek Karar)

NUMARASI : 2014/30 Esas, 2014/254 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10597, Karar No: 2010/1578, Tarih: 11.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10597 E.  ,  2010/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen Davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/04/2008 tarih ve 2004/323-2008/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan Total Oıl Türkiye A.Ş. Vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan şantiyede davalılardan Total Oil Türkiye A.Ş.'nin üretip pazarladığı, diğer davalı ...-Şenel Ticaret'in teslim ettiği tüpün alev alması sonucunda oluşan hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 51.681, 49 TL’nın rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, yangının sanayi tüpüne bağlı şofbenin yakılarak banyo yapılmak istenmesi sırasında şofbenin hortum girişinin kaçırdığı gaz fark edilmeden çakmakla yakma nedeniyle oluştuğu, sanayi tüpünün şofbene takılamayacağı, yangının tüpün gaz kaçırmasından değil hortumun usulünce takılmamasından kaynaklandığı, zira, tüpün gaz kaçırmış olması halinde alev alma şeklinde değil de patlama şeklinde yangının çıkacağı, bu davalının davacı sigortacısına sattığı tüplerin doğrudan takılmadığı, stoklanmak suretiyle ihtiyaç duyuldukça kullanıldığı, tüm bu nedenlerle davalılardan Jet-Şenel Tcaret'e kusur izafe edilemeyeceği, diğer davlının ise, yanıcı, patlayıcı, parlayıcı maddeleri üreten, depolayan şirket olması nedeniyle bu maddelerin doğrudan sebep olduğu zararlardan kusursuz sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davalılardan Jet-Şenel Ticaret aleyhine açılan davanın reddine, Total Oil Türkye A.Ş. aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalılardan Total Oil Türkye A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, İnşaat All Risk Sigorta Poliçesine dayalı rucüen tazminat istemine ilişkindir.

Kusursuz sorumluluk için; eylem, zarar, uygun illiyet bağı ve hukuka aykırılığın bulunması gereklidir. Kusursuz sorumlu olanın, olayla zarar arasında uygun illiyet bağı olmasa da mutlaka sorumlu olacağı sonucu çıkarılmamalıdır. Kusursuz sorumlu olduğu iddia edilen kimse, olayla zarar arasındaki illiyet bağının mücbir sebep, zarar gören veya üçüncü kişinin tam kusuru ile kesildiğini kanıtlamak suretiyle sorumluluktan kurtulabilir.