muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3794, Karar No: 2024/4574, Tarih: 01.04.2024

5. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceği belirtilmiş olup, anılan Kanun’un 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, belirtilen durumda Cumhuriyet savcısının dava açması zorunlu olduğundan ve Cumhuriyet savcısının değerlendirmesine tabi hususların iade gerekçesi olamayacağı kabul edildiğinden, mahkemece iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında elde edilebilecek diğer deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, kusur yeteneğini etkileyen bir neden olan akıl hastalığının varlığı durumunda şüpheli kusurlu olamayacağından hakkında cezaya hükmedilemeyecek, ancak fiili hukuka aykırı niteliğini sürdürdüğünden, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine başvurulabilecektir. Şüphelinin akıl hastası olduğunun anlaşılması, hakkında iddianame düzenlenmesine engel teşkil etmemektedir. Şahsi bir cezasızlık sebebi olması nedeni ile şüpheli hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına ancak suçu işlediğinin yargılama sonucunda sabit görülmesi halinde hükmedileceğinden; Cumhuriyet savcısının takdir yetkisini kullanarak akıl hastalığının etkisiyle suç işleyen fail hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar vermesi mümkün değildir. Cumhuriyet savcısı, soruşturma aşamasında failin akıl hastası olduğundan şüphelenirse re’sen akıl hastalıkları konusunda uzman bir bilirkişi görevlendirerek rapor düzenlenmesini isteyebilecektir, buna karşılık akıl hastalığı suçun sübutuyla ilgili bir husus olmadığından, bu iddianın ortaya konulmasına yönelik araştırmaların suçun sübutuna mutlak surette etki edecek delil niteliğinde olduğundan söz edilemez. Bu açıklamalar ışığında somut olayda; Mahkemenin, şüphelinin savunmasında psikolojik tedavi gördüğünü beyan etmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor aldırılmasına dayanan iade gerekçesinin, 5271 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilemeyeceği ve şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli şüphe oluşturacak delil bulunduğu anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/1008 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25452, Karar No: 2022/429, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25452 E.  ,  2022/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1319, Karar No: 2012/7365, Tarih: 09.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1319 E.  ,  2012/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN-SANIKLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : 1-Sanık ... için, a-5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası.

b-5237 sayılı TCK.nun 151/1 maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası.

c-5237 sayılı TCK.nun 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası.

2-Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; a-5237 sayılı TCK.nun 86/2,62/1 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası. CMK.nun 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

b-5237 sayılı TCK.nun 151/1,62/1 maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası.

3-Katılan sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e,62/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası.CMK.nun 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

4-Katılan-sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

.../...

5-Katılan sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e,87/1-a-d-son,29,62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin yüzüne karşı 16.03.2010 tarihinde tefhim olunan hükme karşı, 22.03.2010 havale tarihli süre tutum dilekçesinde sadece sanık ... müdafii olarak temyiz isteminde bulunduğu, yasal süreden sonra 28.04.2010 tarihli temyiz dilekçesinde ise ayrıca mağdur sanık ... ve sanıklar ... ve ... yönünden de temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, mağdur sanık ..., sanıklar ... ve ... yönünden yasal süreden sonra yapmış bulunduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310-317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Mağdur sanıklar ... ve ...müdafiinin, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümleri, temyize yetkisi bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 .maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir.

3-Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mağdur-sanık ... müdafiinin temyiz isteminin CMK.nun 264. maddesine göre itiraz merciince incelenmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE karar verilmiştir.

4-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik mala zarar verme, sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve tehdit suçu ile mağdur ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul,

.../...

4-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik mala zarar verme, sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve tehdit suçu ile mağdur ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul,

.../...

oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanıklar..., ... ve ... yönünden takdire, sanık ... yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi, sanık ... yönünden takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde sanık ...'in paranoid bozukluk denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemlerini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılarak, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen karar ile incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mağdur sanıklar ... ve ...müdafiinin, katılan sıfatı ile diğer sanıklara eksik ceza tayin edildiğine, sanık sıfatı ile eksik incelemeye, suç niteliğine, teşdiden ceza tayininin yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

aa)Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın olay tarihinde, aralarında daha önceden husumet bulunan mağdur ...'e av tüfeği ile ateş ederek omuz ve kol bölgesinden isabetle, sağ kolda arter ve sinir harabiyeti, sağ kol ve elde humerus kırığı sonucu yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, duyularından veya organlarından birinin zayıflamasına neden olacak, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı olayda,

Mağdur ...'e yönelik hedef alınan bölge, kullanılan aletin elverişliliği, yaraların yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın mağdur ...'e yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdur ...'e yönelik hedef alınan bölge, kullanılan aletin elverişliliği, yaraların yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın mağdur ...'e yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb)Kabule göre de; mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak, duyularından veya organlarından birinin zayıflamasına neden olacak ve hayati fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığı, TCK.nun 86/1. maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak l yıl 6 ay olarak belirlenmiş olması karşısında, TCK.nun

.../...

86/1-3(e). maddesine göre belirlenen cezanın TCK.nun 87/1-a-d.maddesi gereğince bir kat artırılması, sonuç cezanın 5 yıldan az olması halinde, 87/1-son maddesi gereğince 5 yıla çıkartılması ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK.nun 87/1. maddesinin birden fazla bendi ile TCK.nun 87/3. maddesinin ihlal edildiğinden bahisle sonuç ceza 6 yıl hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42550, Karar No: 2018/5996, Tarih: 17.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/42550 E.  ,  2018/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının sahibi olduğu eczaneden düzenlenen reçete arkasında ilacı teslim alan kişi olarak hasta veya yakının isimlerinin yazmasına rağmen imzaları karşılaştırıldığında hastaların veya yakınlarının reçetelerdeki imzalarının net bir şekilde farklılık arzetmesi sebebiyle davalı hakkında soruşturma yapıldığını, bu kapsamda Türk Eczacılar Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 6.3.3 maddesi gereğince davalı hakkında 18.255,00 TL cezai işlem uygulandığını, bu miktarın tahsili için davalı hakkında takibe başlandığını, yapılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye aykırılık nedeniyle uygulanan cezai şart bedelinin tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Dosya kapsamından cezai işleme konu olan olay nedeni ile davalı hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2012/11327 Sor. Nolu soruşturma açıldığı ve 2012/11327 Sor. ve 2013/2993 K. nolu karar ile ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, söz konusu karar itiraz edilmediği anlaşılmaktadır. B.K. 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Ancak somut olay incelendiğinde, davalı hakkında ceza davası açılmadığı, ceza mahkemesince maddi olgu tespiti yapılmadığı anlaşıldığından, davacı ve davalı delilleri toplanıp taraflar arasındaki sözleşme hükümleri doğrultusunda bir değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece soruşturma yapılıp davalı hakkında dava açılmadığı için tekrar yargılama yapılması yersiz görüldüğü gerekçesiyle hatalı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11518, Karar No: 2013/965, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/11518 E.  ,  2013/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

...-Kamulaştırma Yasası'nın .... maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen .... maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada ... parselin satışının somut emsal alınmış olması,

.

...-Davalıların herbiri için belirlenen kamulaştırma bedelinin ayrı ayrı hükümde açıklanmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

.

...-Davalıların herbiri için belirlenen kamulaştırma bedelinin ayrı ayrı hükümde açıklanmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin .... maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6333, Karar No: 2014/21926, Tarih: 23.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6333 E.  ,  2014/21926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın, bedeline hükmedilen bölümünün, 5018 sayılı kanunun 45. maddesi gereğince genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil edileceğinden Hazine yerine, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına 1. bendindeki "davacı" kelimesinin çıkartılmasına, yerine "Hazine" kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20193, Karar No: 2024/17023, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20193 E.  ,  2024/17023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2018/3570 E., 2019/1478 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.11.2022 tarihli ve 2018/3570 Esas, 2019/1478 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 01.11.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15172, Karar No: 2023/8042, Tarih: 29.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15172 E.  ,  2023/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/865 E., 2021/890 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 21.12.2021 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 29.12.2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.