muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14237, Karar No: 2024/4531, Tarih: 27.05.2024

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149137 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, yargılamaya konu suç tarihi olan 09.03.2016 tarihinde uyuşturucu madde kullandığı tespit edilmesi üzerine sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, anılan karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştirildikten sonra erteleme süresi içerisinde yeniden aynı nev’iden suçu işleyerek erteleme kararını ihlal ettiğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmakla, her ne kadar sanığın yargılama konusu olaydan önce 01.08.2011 ila 23/07/2012 tarihleri arasındaki çeşitli tarihlerde Bursa Devlet Hastanesine kendiliğinden başvurarak uyuşturucu madde bağımlılığı tedavisi gördüğü gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 192/4. maddesinde yer alan “Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı soruşturma başlatılmadan önce resmî makamlara veya sağlık kuruluşlarına başvurarak tedavi ettirilmesini isterse, cezaya hükmolunmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de, yargılama konusu olay bakımından hakkında soruşturma başlamadan önce tedavi talebi bulunmayan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı, zira yargılama konusu olay bakımından sanığın tedavi ettirilmesi için kendisinin bir talebi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken kanun maddesinin yanlış yorumlanması sonucunda ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde,

2. Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede;

2. Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 09.03.2016 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.04.2016 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2016/698 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 13.11.2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.05.2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı kararı ile sanığın etkin pişmanlık göstermesinden dolayı sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın 16.03.2018 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın 22.01.2021 tarihinde aynı suçu tekrar işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6 NCI maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında, inceleme konusu Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 sayılı Kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.04.2016 tarihli erteleme kararının, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin ceza verilmesine yer olmadığına kararı ile birlikte hukuki geçerliliğinin kalmadığı nazara alındığında, incelemeye konu 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince doğrudan açılan kamu davasında, kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi gereğince durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçelere dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede;

A. Şüpheli hakkında, 09.03.2016 ve 19.03.2016 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma dosyaları birleştirilerek, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2016/698 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 02.05.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,

B. Şüphelinin erteleme süresi içerisinde 13.11.2016 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin tespit edilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2017 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2017/10303 Esas, 2017/8026 sayılı iddianamesi ile Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 09.03.2016 tarihli eylem baz alınarak '' ...sanığın Amatem polikiliniğinde suç tarihinden önce tedavi olduğuna ilişkin Bursa Devlet Hastanesince müzekkere cevabı verildiği, böylece 6763 sayılı kanunun 17. Maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK nın 192/4 maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca suçun soruşturma başlatılmadan önce sağlık kuruluşlarına başvurularak tedavi edilmelerini istemeleri halinde cezaya hükmolunmayacağı yönündeki düzenleme gereği ... '' gerekçesiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün, istinaf edilmeksizin 16.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. Somut olayda dava dosyası kapsamına göre ; 09.03.2016 tarihinde sanığın rahatsızlanması sonrasında annesi tarafından haber verilen sağlık görevlilerinin sanığı hastaneye götürmesi üzerine düzenlenen adli rapor sonucunda sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturmaya başlandığı ve soruşturma kapsamında teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı soruşturma başlatılmadan önce resmî makamlara veya sağlık kuruluşlarına başvurarak tedavi ettirilmesini isterse, cezaya hükmolunmaz.” hükmü karşısında oluşa göre hastaneye intikali sonrası hakkında adli rapor düzenlenmesi ile hakkında soruşturma başlatılan sanık hakkında belirtilen maddede yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi ve dava konusu olan sanığın 19.03.2016 tarihli eylemine ilişkin olarak hiçbir değerlendirme yapılmadan eksik gerekçe ile hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 esas, 2021/620 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2. Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 esas, 2021/620 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

A. Şüpheli hakkında 22.01.2021 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarihli, 2021/6801 Soruşturma, 2021/7639 Esas, 2021/5723 sayılı İddianamesi ile hakkında daha önceden verilen 19.04.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararının ihlal edilip dava açılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 23.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. Hükümlü hakkında 21.01.2021 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan iddianame düzenlenmesine gerekçe olan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2016/698 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali neticesinde açılan kamu davasında birlikte incelenen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 Karar sayılı kararında verilen ''ceza verilmesine yer olmadığına'' dair karar yukarıda açıklanan gerekçelerle hukuka aykırı olduğundan ve kanun yararına bozulduğundan, bu aşamada Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.06.2021 tarihli kararıyla ilgili olarak yapılan kanun yararına bozma istemi hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi hakkında (A) bendinde belirtilen istem hakkında verilen karar sonucuna göre karar verilmesine yer olmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı sayılı kararı yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

A. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı sayılı kararı yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 sayılı Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda (c) bendinde açıklanan gerekçeyle oy birliğiyle karar verilmesine yer olmadığına ve dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/11994, Karar No: 2017/4026, Tarih: 11.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11994 E.  ,  2017/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ... 2- ... Bankası A.Ş adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 19. İş Mahkemesi’nden verilen 16.02.2016 tarih ve 2015/516 E. 2016/71 K. sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamına göre, davacıya ait sicil dosyasının davalı kurumdan (işe giriş bildirgeleri, hizmet cetveli ve hizmet cetvelinde yer alan çalışmalara ilişkin iş yerlerinin kurum kayıtlarının ) ve davalı işyerinden getirtildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18578, Karar No: 2018/2983, Tarih: 24.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18578 E.  ,  2018/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, eski unvanı........... olan şirket hisselerinin tamamının, davacı şirketin halihazırdaki ortakları tarafından davalı ... ile dava dışı...... devir alındığını, ve şirketin unvanının devir sonrası .....değiştirildiğini, şirket devri ön protokolü gereğince şirket stoğunda bulunan makineye 40.000.-EURO değer biçilerek muhataplara ödendiğini, söz konusu protokol gereği davalının, şirketin hisse devir ve tescil işlemlerinin tamamlanması ve yeni imza sirkülerinin çıkarılmasını müteakiben 10 gün içinde makineyi 40.000.- EURO bedelle davacı şirketten satın almayı taahhüt ettiğini, makine bedelinin ödenmemesi üzerine davalıya noter aracılığıyla ihtarname gönderdiklerini belirterek, makine bedeli olan 40.000.- EURO'nun 10/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, makinenin muhafaza bedeli olarak da 1.000.-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın devamı sırasında davacı tarafın 12/05/2015 tarihli dilekçe ile dava konusu bedel dava açıldıktan sonra ödendiğinden yargılama giderlerinin davalı tarafa yüklenerek, davanın konusuz kaldığına dair karar verilmesini talep ettiğinden, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ancak davacı tarafça kendilerine ödemenin hangi tarihte, ne şekilde yapıldığına dair belge sunulmadığından, yargılama giderlerinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava açıldıktan sonra mahkemeye vermiş olduğu dilekçede alacağın dava tarihinden sonra ödendiğini, davanın konusuz kaldığını belirtmiştir. Mahkemenin davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair kararı yerinde ise de, yargılama gideri ve vekalet ücretinin kimin üzerinde bırakılması gerektiği hususu dava tarihindeki haklılık durumuna göre belirlenmelidir. Mahkemece duruşma yapılmadan, taraflara hukuki dinlenme hakkı tanınmadan ve dava tarihi itibarıyla haklılık durumu belirlenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14389, Karar No: 2023/10324, Tarih: 30.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14389 E.  ,  2023/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kilis 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2016 tarihli ve 2015/474 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 08.06.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli ve 2022/3422 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112919 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112919 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair Kilis Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29.12.2014 tarihli ve 2014/1037 DS sayılı çağrı yazısının 12.01.2015 tarihinde aynı konutta birlikte kâim babasına tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine Kilis Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 26.01.2015 tarihli ve 2014/1037 sayılı kararı ile dosya kaydının kapatılmasına karar verilmiş ise de; tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği cihetle, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 27.11.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2013 tarihli ve 2013/8363 Soruşturma, 2013/2456 Esas, 2013/698 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 27.11.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2013 tarihli ve 2013/8363 Soruşturma, 2013/2456 Esas, 2013/698 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

B. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2014 tarihli ve 2014/287 Esas, 2014/529 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine

tabi tutulmasına, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 27.11.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanıldığı, Kilis Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29.12.2014 tarihli ve 2014/1037 DS sayılı çağrı yazısının sanığın bilinen adresine tebliğe çıkarılarak 12.01.2015 tarihinde aynı konutta oturan babası imzasına tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 26.01.2015 tarihli kararıyla dosyanın kapatılmasına karar verildiği,

D. Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine, dosyanın devredildiği Kilis 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.10.2016 tarihli ve 2015/474 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün 08.06.2017 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

E. 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a (5320 sayılı Kanun) eklenen geçici 7 nci maddenin ikinci fıkrasında yer alan; "Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." amir hükmü ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki ve dokuzuncu fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında,

Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla birlikte 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına da karar verildiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararıyla benzer hukuki sonuçları doğuracağı gözetildiğinde, 6545 sayılı Kanun ile getirilen ve kovuşturma şartı olan "ısrar" şartının gerçekleşmesi gerekmektedir. Somut olayda, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının kanuni zorunluluk nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla birlikte verildiği dikkate alındığında, suç tarihinin 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce olması ısrar şartının aranmayacağı sonucunu doğurmayacaktır.

Dairemizin istikrar kazanmış içtihatlarına göre;