muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/739, Karar No: 2024/2277, Tarih: 20.03.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 06.11.2023 tarihli ve 2022/5511 E. 2023/6467 K. sayılı kararıyla, mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini, yardımcı kişi tazminatı doktor raporu ile belirlenen maluliyet durumlarında haksız fiil mağduruna günlük yaşamda yardımcı olacak kişiye verilecek ücret olduğunu ve eğer davacı protez ile günlük yaşamına devam edebilecek durumda ise yardımcı kişi tazminatına hükmedilmemesi gerektiğini, yada en azından indirim sebebi olması gerektiğini, 5510 sayılı Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 63 üncü maddesine göre protez giderleri kurum tarafından karşılandığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, olayla zarar arasında illiyet bağı bulunmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, demiryolu taşımacılığı sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 6461 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Alınması gereken karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26603, Karar No: 2014/22796, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/26603 E.  ,  2014/22796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/34423

MAHKEMESİ : Muş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

NUMARASI : 2010/44 (E) ve 2010/266 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) UYAP'tan alınan nüfus kaydında, sanığın yaşının 15.03.2012 tarihinde kesinleşen Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/207 Esas, 2012/11 Karar sayılı kararıyla 01.10.1996 olarak düzeltildiğinin belirtilmesi karşısında, sözkonusu hususun mahallinde araştırılmasında zorunluluk bulunması,

2-) 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

3-) Kabule göre de;

a-) 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 150. maddesinin 31. maddesinden önce uygulanması,

b-) 5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.” hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanıklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

c-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

d-) Sosyal inceleme raporu için harcaması zorunlu kamu masrafının, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Y.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1206, Karar No: 2010/3136, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1206 E.  ,  2010/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Hazine vekili Avukat .... ve ... geldiler. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi, süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında aşağıda yazılı kayıt ve belgelerin incelenmesine gerek görülmüştür. Bu nedenle;

1) Müdahil ...'nun tutunduğu T.evvel 1324 tarih 46 sıra numaralı tapu kaydının tüm tesis ve tedavülleriyle birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek (iktisap sebeplerini içerir şekilde) dosya içine konulması, bu tapu kaydı ve tedavüllerinin revizyon gördükleri parseller varsa bunlara ait kadastro tutanak örneklerinin,

2) Komisyon kararı ile çekişmeli taşınmaz ile çevresinde yer alan 263, 273, 274, 275, 276 ve 277 parsellerin kadastro tespitleri değiştirilmiş ve yeni parseller ihdas edilmiş, bu bölümlere yeni tapu kayıtları revizyon görmüştür. Bu nedenle, 263 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Aralık 1950 tarih 95 ve Temmuz 1957 tarih 45 sıra numaralı, 277 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Temmuz 1945 tarih 24 sıra numaralı tapu kaydı ile (F, M, G, H, E) harfleriyle gösterilen bölümlerine revizyon gören Kasım 1948 tarih 27, Ocak 1948 tarih 60 ve Şubat 1955 tarih 4 sıra numaralı tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavüllerinin,

3) Dava dışı 252 parsel sayılı taşınmazın doğu, güney ve batı sınırlarında yer alan taşınmazlara ait kadastro tutanak örneklerinin ve bu taşınmazların tespitlerine esas alınan belgelerin tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması ve yukarıda yazılı bulunan eksiklikler tamamlandıktan sonra temyizen incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13755, Karar No: 2012/5826, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13755 E.  ,  2012/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya ait aracın bedel ödeyerek satın aldıkları halde, trafikte devir isteminin yapılmadığını, bunun üzerine ödenen bedelin tahsili için yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın devrini almayan tarafın davacı olduğunu devir işlemlerinin yapılması için hazır olduklarını beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, resmi şekilde yapılmadığı için araç satış akdinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle geçersiz araç satış akdi nedeniyle herkesin aldığını iade edecek olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16508, Karar No: 2024/12698, Tarih: 11.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/16508 E.  ,  2024/12698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/638 - 2022/642

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Davacının kaza tarihi itibariyle bağlı olduğu kuruma yazı yazılarak, dava konusu trafik kazası nedeniyle, 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun dahilinde davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığı, ödeme yapılmışsa ödenen bedelin hangi kalemlere ilişkin olduğu (maddi- manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı belirtilmesi) ve rücuya tabi olup olmadığına ilişkin alınacak yazının,

2. 2021.E.166472 sayılı Sigorta Tahkim Komisyonu dosyasının saklanmasına karar verilen Mahkeme bilgileri taraflardan temin edilerek aslı veya eksiksiz onaylı örneğinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,11.12.2024tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25321, Karar No: 2014/11752, Tarih: 29.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25321 E.  ,  2014/11752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz üzerindeki enerji nakil hattının idarece kaldırılması üzerine, bu hat nedeniyle tesis edilen irtifak hakkı şerhinin tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmaz üzerindeki enerji nakil hattının idarece kaldırılması üzerine, bu hat nedeniyle tesis edilen irtifak hakkı şerhinin tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1960, Karar No: 2020/5237, Tarih: 19.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1960 E.  ,  2020/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Davalılar : 1- Maliye Hazinesi, 2- ...Üniversitesi Rektörlüğü

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava Tarihi : 05/01/2016

Hüküm : Davanın reddi

Davanın reddine ilişkin hükümler, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı hakkında 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri kanuna muhalefet suçundan yürütülen soruşturma sırasında davacıya ait kitaplara el konularak ...Üniversitesi Rektörlüğüne yedi emin olarak teslim edildiği ve davacı hakkında açılan dava sonunda 20.10.2011 tarihli kararla davacı hakkında 10 ay hapis cezasına mahkum edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve el konulan kitapların davacıya iadesine karar verildiği, davacının 01.10.2013 tarihinde iade talebinde bulunduğu sırada el konulan kitapların ticari değerinin kalmadığının anlaşılması nedeniyle 79.323,43 TL tazminat talebine ilişkin davada;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan...1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 20/10/2011 tarih, 2010/275 Esas, 2011/339 Karar sayılı ceza dava dosyasının 30/11/2011 tarihinde kesinleştiği, buna karşın tazminat davasının bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 05/01/2016 tarihinde açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, davalı Hazine aleyhine açılan davanın süresinde açılmaması nedeniyle reddine, davalı ......l Üniversitesi Rektörlüğü aleyhine açılan davanın ise CMK’nın 141/1. maddesi gereğince “suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler” hükmü gereğince davalının sadece Devlet olabileceği ve ...Üniversitesi Rektörlüğünün davalı konumunda bulanamayacağı gerekçesi ile husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece bir yıllık yasal dava açma süresinin geçtiği ve husumet yokluğu gerekçeleri gösterilerek davanın

reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14347, Karar No: 2013/7796, Tarih: 04.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14347 E.  ,  2013/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/607, Karar No: 2013/463, Tarih: 31.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/607 E.  ,  2013/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 107 ada 8 parsel sayılı 93,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz,  beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi  gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı  ve taşınmazın bahçe ve 5 katlı bina olarak 1987 yılından beri ... evlatları ... ve ... ve ... evlatları ...'ın fiili kullanımında olduğu şerhi verilerek davalı ...  adına  tespit ve tescil  edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan şerhte baba adının "..." olduğu halde, "..." olarak yanlış yazıldığını iddia ederek, şerhin düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne,  çekişmeli  taşınmazın beyanlar hanesinde ismi yazılı bulunan gerçek kişilerden davacı ...'ın baba isminin "..." olarak yazılmasına, taşınmaz üzerinde bulunan 5 katlı binadaki bir dairenin davacı ...'a aidiyetine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1995, Karar No: 2010/9662, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1995 E.  ,  2010/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9266, Karar No: 2013/5083, Tarih: 18.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/9266 E.  ,  2013/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sigortalı için yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 07.02.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda yaralanan sigortalı ... ’e yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanun’un 26. maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu işkazasının oluşumunda kurum sigortalısının %100 kusurlu olduğu, dolayısıyla olayda işverene atfedilebilecek bir kusurun bulunmaması nedeniyle davanın reddedildiği anlaşılmakta ise de, mehkemece aldırılan raporlar olayın oluşumu ve kusur tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değidir.Zira davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayalı davalarda, kusur oranlarının saptanmasında öncelikle, maddi olayın ne şekilde oluştuğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmiş olması gerekir. İhlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır.

Somut olayda, davalı işverene ait maden işyerinde taban işçisi olarak çalıştığı anlaşılan kazalının, olay günü -460 ... bağlantı lağımında, lağım vurma işinde görevlendirilen diğer arkadaşlarıyla birlikte çalışmaya başladığı, çalışma esnasında lağım için delik açılırken, arından gelen bir taş parçasının sigortalıya isabet etmesi sonucu sigortalının yaralandığı anlaşılmış ise de; önceki vardiyada veya daha sonra neden kavlak kontrolünün yapılmadığı,bu kontrolün nasıl yapılacağı ve sınırları

konusunda işçilere yeterince eğitim verilip verilmediği hususlarında irdeleme bulunmayan ve hükme esas alınan bilirkişi raporları yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yeterli irdelemeyi içermemektedir.

Mahkemece; davaya konu sigorta olayın meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiden, 506 sayılı Kanun’un 26, 4857 sayılı Kanun’un 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden, gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.