muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3250, Karar No: 2017/3026, Tarih: 01.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3250 E.  ,  2017/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İcra Hukuk Mahkemesi

araflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ile şikayet olunan T.C. Gelir İdaresi Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikâyetçi SGK Başkanlığı vekili; borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili kurum alacağının .....’nin prim borcundan kaynaklandığı halde kendilerine pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikâyetçi .... vekili, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan vergi dairesi takibinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının....Hakkında Kanun’un mükerrer 35. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve etmiştir.

Ali Ataş dışındaki şikâyet olunanlar vekilleri, asıl ve birleşen şikâyetlerin reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dosya yönünden şikayettin reddine, birleşen dosyada ..... vekilinin şikayetinin kabulüne dair verilen karar, asıl dosya şikayetçisi SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizin 26.12.2012 tarih ve 2012/5128 Esas, 2012/7680 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş, bu kez asıl dosyada şikâyet olunan, birleşen dosyada şikayetçi ..... vekilinin, kararın düzeltilmesi talebi üzerine Dairemizin 04.07.2013 tarih, 2013/2526 Esas, 2013/4654 Karar sayılı ilamıyla “ SGK Başkanlığı’nın yapmış olduğu ödeme emri tebligatının geçerli olmadığı, ihtiyati haczin de kesin hacze dönüşmediği ve hacze iştirak edemeyeceğinin tartışılamıyacağı, bu yön gözetilmeden verilen yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken, hatalı gerekçeye dayanılarak bozulduğu gerekçesiyle, karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.12.2012 gün ve 2012/5128 E., 7680 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmiş olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dosya yönünden itirazının reddine; birleşen 2010/429 Esas sayılı dosyadaki şikayetçi .....'ün şikayetinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi SGK vekili ve şikayet olunan T.C. Gelir İdaresi Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle aynı mahiyette olan ilk mahkeme kararının şikayet olunan Gelir İdaresi Başkanlığınca temyiz edilmemesine göre, şikayetçi SGK vekili ve şikayet olunan T.C. Gelir İdaresi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/3720, Karar No: 2013/32218, Tarih: 23.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3720 E.  ,  2013/32218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı - karşı davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 26/10/2008 tarihinde rahatsızlanması üzerine davalı şirketin işlettiği Avrupa Hastanesine gittiğini, burada diğer davalı .... Mehmet Bayram'a muayene olduğunu, böbrek filminin çekildiğini, böbreğinde taş olduğunun söylendiğini ve ameliyat önerdiğini, 08/11/2008 tarihinde ameliyat edildiğini, ancak ameliyat sonrasında böbreklerinde taş bulunamadığının kendisine bildirildiğini,daha sonra başka bir hastanede çekilen filmden böbreğinde taş olduğunun belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi, 39.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir. Davalı ...., karşı dava ile şahsına saldırı yapıldığından bahis ile 5.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, dava ve karşı davanın reddine karar verilmiş;hüküm, davacı - karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, böbreğinde taş olduğunun bildirildiğini ameliyata alındığını, ameliyat sonrası taş olmadığının bildirildiğini, başka bir hastanede çekilen filmden böbreğinde taş olduğunun belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi, 39.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.Davalılar davanın reddini dilemiş,mahkemece, "...Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 16 Temmuz 2010 tarihli raporunda ayrıntıları ile açıklandığı üzere davalı Mehmet Bayram tarafından gerçekleştirilen ... sırasında sağ üriter alt ucu taşının böbreğe itilmiş yada yıkama sırasında yada anestezinin etkisi ile düşmüş olabileceği, bu durumun ameliyat sonrası çekilen tomografi filmi ile anlaşıldığından operasyona ait komplikasyon olarak değerlendirilmesi gerektiği, dolayısıyla davalılara atfı

2013/3720 - 2013/32218

kabil kusur bulunmadığı bildirildiğinden davalıların kusurunun bulunmadığı, kusur bulunmadığından haksız fiil sebebiyle gerek maddi gerekse manevi tazminata karar verilemeyeceği sonucuna varıldığını, yine bilgilendirmenin davacının eşine yapıldığını, böylece bu yükümlülüğün de yerine getirildiği kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2013/3720 - 2013/32218

kabil kusur bulunmadığı bildirildiğinden davalıların kusurunun bulunmadığı, kusur bulunmadığından haksız fiil sebebiyle gerek maddi gerekse manevi tazminata karar verilemeyeceği sonucuna varıldığını, yine bilgilendirmenin davacının eşine yapıldığını, böylece bu yükümlülüğün de yerine getirildiği kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve çalıştırdığı elemanın tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle ... memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Yine 4.4.1997 tarihinde imzalanan ve 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren BİYOTIP sözleşmesinin 4. maddesinde ise, "araştırma dahil, ... alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir" düzenlemesi mevcut olup, tedavi ve müdahalelelerin bu kapsamda da değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, öncelikle müdahalenin ilgili mesleki yükümlülük ve standarda uygun olup olmadığı da tartışılmalıdır. Bu husus değerlendirilken de her somut olayın özelliği de gözardı edilmemelidir. Sözleşmenin amaç ve konu başlıklı 1. maddesinde de, bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına alacaktır" düzenlemesiyle tıbbın kötü uygulanmasının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır. Yine sözleşmenin 5. maddesinde muvafakat (rıza) ile ilgili bir düzenleme getirilmiş ve

yeteneği bulunmayan kimselerin korunması bakımından da 6. madde düzenlenmiştir. 5 madde aynen; “(1) ... alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. (2)Bu kişiye, önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilecektir.(3)İlgili kişi, muvafakatini her zaman serbestçe geri alabilir.” düzenlemesi ile, Anayasamızın 17. maddesinin II. fıkrasında, “Tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulmaz. Rızası alınmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz.” ifadesi ye almıştır. Yine Hasta Hakları Yönetmeliğin 24-31. Maddeleri ile Hekim Etiği Yönetmeliğinin 26. maddesinde ayrıntılı düzenlemelere yer verilmiş, 1219 Sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 70. Maddesinde de, rıza şartını tedavinin ön koşulu olarak benimsemiştir. Buna göre, “Tabipler, diş tabipleri ve dişçiler, yapacakları her nevi ameliye için hastanın, hasta küçük veyahut hacirse ise veli veya vasisinin muvafakatini alırlar. Büyük ameliyei cerrahiyeler için bu muvafakatin yazılı olması gerekir.”denilmiş ve rıza konusunda düzenleme getirilmiştir. Özellikle iç hukukumuzun bir parçası haline gelen Avrupa Biyotıp Sözleşmesinde bilgilendirme (aydınlatma) konusunda da düzenleme getirilmiş ve bu bilgilendirmenin kapsamının her somut olayın( yada teşhis veya tedavi ve süreçle ilgili bilgilendirmenin) koşullarına uygun olması ve hastanın bu tedaviden kaçınmasını sağlayacak derecede olmaması, gerekli ve yeterli derecede olması  ve anlaşılır biçimde olmalıdır. Bu konuda, yani rıza ve muvafakatın ve aydınlatmanın ispatı konusunda ise genel hükümlere göre ispat konusu çözümlenmelidir. Davalı tarafın bu rıza ve aydınlatmayı kanıtlaması gerekmektedir. Aydınlatma ile ilgili olarak 6023 Sayılı Yasa’nın 59/g maddesi uyarınca çıkartılan Hekim Etiği Yönetmeliği’nin 26. maddesinde “Hekim hastasını, hastanın ... durumu ve konulan tanı, önerilen tedavi yönteminin türü, başarı şansı ve süresi, tedavi yönteminin hastanın sağlığı için taşıdığı riskler, verilen ilaçların kullanılışı ve olası yan etkileri, hastanın önerilen tedaviyi kabul etmemesi durumunda hastalığın yaratacağı sonuçlar, olası tedavi seçenekleri ve riskleri konularında aydınlatır. Yapılacak aydınlatma hastanın kültürel, toplumsal ve ruhsal durumuna özen gösteren bir uygunlukta olmalıdır. Bilgiler hasta tarafından anlaşılabilecek biçimde verilmelidir. Hastanın dışında bilgilendirilecek kişileri, hasta kendisi belirler. Sağlıkla ilgili her türlü girişim, kişinin özgür ve aydınlatılmış onamı ile yapılabilir. Alınan onam, baskı, tehdit, eksik aydınlatma ya da kandırma yoluyla alındıysa geçersizdir.“ denilmiştir. Görüldüğü üzere, aydınlatma konusunda pek çok düzenleme mevcut olup, muvafakatın alınıp, hastanın aydınlatıldığı konusunda da ispat külfeti hastane yada hekimdedir

. Bilgiler hasta tarafından anlaşılabilecek biçimde verilmelidir. Hastanın dışında bilgilendirilecek kişileri, hasta kendisi belirler. Sağlıkla ilgili her türlü girişim, kişinin özgür ve aydınlatılmış onamı ile yapılabilir. Alınan onam, baskı, tehdit, eksik aydınlatma ya da kandırma yoluyla alındıysa geçersizdir.“ denilmiştir. Görüldüğü üzere, aydınlatma konusunda pek çok düzenleme mevcut olup, muvafakatın alınıp, hastanın aydınlatıldığı konusunda da ispat külfeti hastane yada hekimdedir. Büyük ameliyatlarda rızanın yazılı olması gerektiği halde, diğer müdahalelerde ispatı konusunun ise genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir.

Somut olaya dönüldüğünde ise;davacının bizzat aydınlatılması gerekirken eşine yapılan aydınlatmanın, davacıya yapıldığının kabul edilerek davanın reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Öyle olunca

mahkemece usulüne uygun aydınlatma yapılmadığından tarafların delilleri toplanmalı ve gerektiğinde konusunda uzman, Üniversitelerin ilgili kürsülerinden seçilecek akademik kariyere sahip bilirkişilerden oluşturulacak heyetten rapor alınarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

SONUÇ, Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7148, Karar No: 2018/7437, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7148 E.  ,  2018/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.01.2018 gün ve 2017/379 Esas, 2018/3 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-ikinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13970, Karar No: 2015/41787, Tarih: 24.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13970 E.  ,  2015/41787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/292578

MAHKEMESİ : Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011

NUMARASI : 2008/265 (E) ve 2011/157 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü bulunan sanığın, 06.05.2011 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2)Kabule göre de;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12544, Karar No: 2011/1656, Tarih: 25.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12544 E.  ,  2011/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak görülen davada Tekirdağ 1. Sulh Hukuk, Üsküdar 2. Sulh Hukuk, Şişli 5. Sulh Hukuk ve Beyoğlu 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Şişli 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.07.2010 günlü ve Beyoğlu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.12.2010 günlü yetkisizlik kararlarının tebliğe çıkartılıp, kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, (1) anılan kararların tebliğe çıkartılıp temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra ve ayrıca (2) vesayet altına alınması talep edilen küçüklerin yanında kaldıkları bildirilen anneanneleri ...'ın adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen ve yerleşim yerini gösteren son nüfus kaydının nüfus müdürlüğünden getirtilip, dosya arasına konularak yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 25.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1197, Karar No: 2011/5361, Tarih: 24.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1197 E.  ,  2011/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, DSİ Genel Müdürlüğü ve Kıraç Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.10.2010 gün ve 243/323 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili ile DSİ Genel Müdürlüğü vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı 4 ve 12 dönümlük 2 parça taşınmazın 1970 yılından beri nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla vekil edeninin zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, Hazine ve üçüncü kişilerle bir ilgisinin bulunmadığını açıklayarak, dava konusu taşınmazların vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, tescil tarihinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, dava konusu yerin çay yatağı olarak tespit dışı bırakıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili ise, taşınmazın yedek sulama yeri ve tahliye yolu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tüzel Kişiliğine dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, teknik bilirkişi...’in 11.6.2007 tarihli krokisinde B harfi ile gösterilen 8846 m2’lik bağ, aynı krokide C harfi ile belirlenen 14715 m2’lik bahçe, D harfiyle işaretli 5783 m2’lik ev ve bahçe, F harfi ile ifade edilen 10656 m2 bahçe niteliğindeki yerlerin ayrı ayrı davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide G harfi ile gösterilen yer bakımından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım ve imar-ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım ve imar-ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. ...Kadastro Müdürlüğünün 9.3.2010 tarih ve 323 sayılı karşılık yazılarında; 1956 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava konusu yerin tapulama harici bırakıldığı anlaşılmıştır. Hazine vekili ise, dava konusu yerin “dere yatağı” olarak tespit dışı bırakıldığını savunmuştur. Yerel mahkemenin 11.12.2007 tarihli hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairenin 14.4.2008 tarih ve 2008/1441 Esas, 2008/2085 Karar sayılı ilamı ile araştırmaya yönelik olarak bozma sevk edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozma gereğini tam olarak yerine getirmemiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra bozma ilamı çerçevesinde araştırma ve inceleme yapması zorunlu hale gelir. Çünkü bozma ilamına uyulmakla taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar. Bu ilkenin göz ardı edilmesi düşünülemez.

Bozma sonrası yapılan keşif sonucu jeoloji yüksek mühendisi ...ve arkadaşları tarafından ortaklaşa sunulan 28.5.2010 tarihli raporlarında; 1958 tarihli 1/25000 ölçekli topoğrafik harita ile 1972 tarihli hava fotoğrafının üzerinde dava konusu yerin “dere” olarak belirtildiği ve söz konusu “dere yatağının” süreç içerisinde mevsimsel şartlara bağlı olarak dolması sonucu ya da vatandaşlarca ıslahı ile güncel durumunu aldığı açıklanmıştır. Yukarıdaki açıklamalar ve uzman bilirkişilerin açıklanan raporundaki bilgiler gözönünde tutulduğunda; dava konusu taşınmazın imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde imar-ihya için aranan tüm olumlu ve olumsuz koşulların araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişiler topoğrafik harita ile hava fotoğrafının keşifte uygulanmasından söz etmediklerine göre, sadece üzerinde yapılan incelemeden söz ederek sonuç çıkardıkları anlaşılmaktadır. Kaldı ki, 1958 tarihli topoğrafik harita, çok eski olup uyuşmazlığın çözümünde gözönünde tutulamaz. 1972 tarihli hava fotoğrafı ise tek başına somut olayı çözüme kavuşturmakta yeterli görülmemektedir.