muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10570, Karar No: 2013/20071, Tarih: 30.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10570 E.  ,  2013/20071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla yapılan takipte ödeme emri, borçlu Ercüment Üçer'e 16.09.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olup, borçlu tarafından  takibe dayanak yapılan belgeler altındaki imzaların şirketi temsilen atıldığını,  bonoların tanzim tarihleri itibariyle    diğer borçlu şirketi temsile yetkili olmadığını ileri sürülerek  itirazda  bulunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda   itirazın kabulüne karar verilmiştir.

TTK.nun 544.maddesine göre; şirket kaşesiyle birlikte atılan imzanın şirketi sorumlu kılabilmesi için, imzanın şirketi borç altına sokmaya yetkili kişiler tarafından atılması zorunludur. Diğer taraftan  tedavüle çıkarılırken anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiası icra mahkemesinde yazılı belge ile ispatlanmadığı sürece, TTK.nun 690. maddesi göndermesi ile bonolarda uygulanması gereken TTK.nun 592. maddesi gereğince  açık senet düzenlenmesi  mümkündür.

Somut olayda, borçlu Ercüment'in   bonoların tanzim tarihleri  itibariyle  keşideci Umberto Tekstil Dış Tic. ve San. Ltd. Şti. nin  yetkili temsilcisi olmadığı dosya kapsamında bulunan  belgelerle  sabittir.  Bu durumda   bonolarda imzası bulunan  borçlu  Ercüment   şahsen sorumlu olduğundan  hakkında  icra takibi  yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Borçlu tarafından  itiraz  dilekçesi ekinde sunulan  fotokobiler İİK.nun 169/a . maddesi kapsamında belirtilen belgelerden olmadığından  bonoların anlaşmaya aykırı  doldurulduğu iddasını ispata elverişli  değildir. Kaldı ki, açık olarak  düzenlenen bonoların  tedavüle çıkartılırken  doldurulması   mümkündür.  Ne zaman çekildiği belli olmayan fotokobilerden, tedavüle çıkartılırken var olan tanzim tarihlerinin olmadığı sonucu çıkartılamaz.

O halde  mahkemece, borca  itirazın reddine karar verilmesi gerkirken yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6386, Karar No: 2014/1084, Tarih: 11.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/6386 E.  ,  2014/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazlara komşu 101 ada 343 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 11.8.1983 tarih 13 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.12.1982 tarih ve 1982/353 karar sayılı tescil dosyasının,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu 101 ada 30 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 26.6.1985 tarih 26 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.07.1984 tarih ve 1984/503 karar sayılı tescil dosyasının,

3- Çekişmeli taşınmazlara komşu 101 ada 445 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 5.10.1982 tarih 14 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.02.1981 tarih ve 1981/15 karar sayılı tescil dosyasının, getirilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7555, Karar No: 2020/6831, Tarih: 25.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7555 E.  ,  2020/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın, “...Petrol Ürünleri Ltd. Şti'nin” yetkilisi olduğu ve madeni yağ ticareti yaptığı, olay tarihinde sanık ...'ın telefonla katılanı arayarak kendisini ...olarak tanıtıp 200 adet 12 kg'lık teneke madeni yağı siparişi vererek işyeri adresine gönderilmesini istediği, bunun üzerine katılanın yanında çalışanları olan tanıkları ...ve...y'ı toplam değeri 8.200.TL olan madeni yağı belirtilen adrese gönderdiği, tanıkların belirtilen adrese gittiklerinde sanık ... ile temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ...'nın belirtilen iş yerine geldikleri, sanık ...'nın sanık ...'ı patronu olarak tanıttığı, sanık ...'ın yağları tanıklara "malları buraya indirin ben bankaya gidip paranızı getireceğim" dediği ve yanlarından ayrıldığı, tanıkların yağları belirtilen işyerine indirdiği, sanık ...'ın parayı getirmemesi üzerine tanıkların sanık ...'ya “başka bir siparişleri olduğunu, parayı almak için geri geleceklerini” söyledikleri, tanıklar ayrıldıktan sonra yağların sanık ...'ın getirdiği yengesi adına kayıtlı araca sanıklar tarafından yüklendiği, yolda giderken aracın dingilinin kırıldığı, yağları yolda gelen bir nakliye aracına aktardıkları ve daha sonra kamyon garajına götürerek şoförlere satıp elden çıkardıkları, tanıkların belirtilen işyerine geldiklerinde kapalı olduğunu görünce dolandırıldıklarını anlayarak şikayette bulundukları, bu surette sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, fotoğraf teşhis tutanakları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'ın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'ın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-)Dosya kapsamında sanık ...'nin aşamalarda alınan savunmalarında, suça konu madeni yağların teslim edildiği boş dükkanı tanık Dursun Ali'den temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ... ile birlikte demir doğrama işi yapmak üzere kiraladığı, ancak daha sonra sanık ...'ın bir takım dolandırıcılık eylemleri yaptığını anlayınca işyerinden ayrıldığı, olay tarihinde sanık ...'ın telefon ile arayarak yüklemiş olduğu yağların bulunduğu aracın arıza yaptığından bir kurtarıcı getirmesini istediği, ancak kabul etmediği yönündeki istikrarlı ve ısrarlı savunmaları karşısında, sanık ...'nin, diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

b-)Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanık ...'nin tekerrüre esas alınan Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/694 E. 2007/495 K. sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14426, Karar No: 2013/18851, Tarih: 10.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/14426 E.  ,  2013/18851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava; yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıkları nedeniyle Kuruma borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava ise; itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde hak sahibince açılan asıl davanın kabulüne, Kurum tarafından açılan birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-birleşen davanın davacısı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... arafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece verilen ilk hükmün, Dairemizin temyiz denetimi sonrasında 29.05.2012 gün ve 6470/9957 sayılı ilamla bozulmasından sonra, ... tarafından hak sahibi davacı ile boşandıktan sonra yeniden evlendiği eşine karşı itirazın iptali davası açılmış, davaların birleştirilmesinden sonra, mahkemece, Dairemizin anılan ilamına uyularak, iki polis memurunun imzasını içerir soyut kolluk tunağı ile yetersiz tanık beyanlarına dayanılarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş ise de, bozma ilamında belirtilen inceleme ve araştırmanın gereği gibi yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davacı-birleşen davanın davalısı, eşinin boşandıktan sonra annesiyle birlikte ... Köyünde ikamet ettiğini beyan ettiğinden, ihtilaf konusu dönemde gerek ... Köyünde, gerekse tarafların birlikte yaşadıkları iddia edilen...Mahallesi'nde görev yapan muhtar ve azalardan kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı; 06.04.2010 tarihli sosyal güvenlik kontrol memuru raporunda fiili olarak beraber yaşamaya ilişkin bilgileri bulunduğu belirtilen...Apartmanı'nın 5. katında oturan apartman yöneticisi, polis memuru olan eski yönetici ile yan komşu Ramazan'ın kimler oldukları tespit edilerek, bilgi ve görgülerine başvurulmalı; varsa, anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilmeli;

sadece kolluk görevlilerinin imzasından ibaret olmayacak ve ihtilaf konusu dönemi kapsayacak şekilde, gerek ... Köyü'ne, gerekse...Mahallesi'ne yönelik ayrıntılı kolluk araştırması yapılmalı; davacının, boşandığı eşiyle 04.03.2010 tarihinde yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.11.2012 gün, 2012/21-1164 E. ve 2012/769 K.; 27.02.2013 gün, 2012/10-1152 E. ve 2013/284 K.; 24.04.2013 gün, 2012/21-1404 E. ve 2013/578 K.; 15.05.2013 gün, 2012/10-1485 E. ve 2013/707 K.; 31.05.2013 gün, 2012/10-1709 E. ve 2013/808 K.; 14.06.2013 gün, 2012/21-1695 E. ve 2013/844 K.; 26.06.2013 gün, 2013/10-27 E. ve 2013/878 K.; 03.07.2013 gün, 2013/10-48 E. ve 2013/1031 K.; 03.07.2013 gün, 2013/10-50 E. ve 2013/1032 K.; 11.09.2013 gün, 2013/10-174 E. ve 2013/1074 K. sayılı kararlarında da aynı hususlar vurgulanmıştır .

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-birleşen davanın davacısı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12696, Karar No: 2018/3254, Tarih: 14.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12696 E.  ,  2018/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Temyiz süreleri ilamın usulen taraflardan her birine tebliği ile işlemeye başlar (HUMK m. 432/1). her ne kadar dosya içinde bulunan tebliğ evrakında 19.04.2016 tarihli gerekçeli kararın taraf vekillerine tebliğ edildiği görülmekte ise de; uyap sistemi üzerinden yapılan inceleme sonucunda gerekçeli kararın 20.04.2016 tarihinde oluşturulduğu ve elektronik imza ile imzalanmasının ise 21.04.2016 olduğu, dolayısıyla gerekçeli karar yazılmadan yapılan tebligatların geçerlilik taşımayacağı açıktır. Henüz doğmamış bir haktan feragat mümkün değildir. Temyiz süresi işlemeye başlamadığından temyizden feragat beyanları sonuç doğurmaz. Bu nedenle davalı-karşı davacının temyiz talebinin reddine dair 20.04.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen 20.04.2016 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bozularak KALDIRILMASINA, 19.04.2016 tarihli hükmün ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/6072, Karar No: 2016/9744, Tarih: 22.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6072 E.  ,  2016/9744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının, davacının annesi olduğunu; davacının, anne ve babasının boşanması ile davacının velayetinin dava dışı babaya verildiğini ve halen baba ile birlikte yaşadığını, davacının reşit olduğunu, .... Sınıf öğrencisi olup, Üniversite sınavlarına hazırlandığını, davalının maddi desteğine ihtiyacı olduğunu belirterek; aylık 1.500TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve nafakanın her yıl ...'in belirlediği ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacının, davadışı baba ile birlikte yaşamasına rağmen hafta sonraları davalı ile görüştüğünü, aralarında bu davayı açacak bir husumetin bulunmadığını, davalının davacının maddi ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, Lise 12. Sınıf öğrencisi olduğu, davalının da çocuğun giderlerine gücü oranında katılması gerektiğinden, çocuğun ihtiyaçları dikkate alınarak, dava tarihinden itibaren 425,00TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren aylık 1.000TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, nafakanın her yıl ...'in belirlediği ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince, yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

./..

-2-

Mahkeme, karar gerekçesinde davalı tarafından davacıya ödenmesi uygun görülen yardım nafakası miktarını 425TL olarak belirlediği halde, hüküm kısmında, davacı lehine aylık 1.000TL nafakaya karar vererek çelişki yaratmıştır.

./..

-2-

Mahkeme, karar gerekçesinde davalı tarafından davacıya ödenmesi uygun görülen yardım nafakası miktarını 425TL olarak belirlediği halde, hüküm kısmında, davacı lehine aylık 1.000TL nafakaya karar vererek çelişki yaratmıştır.

Bu itibarla, karar gerekçesi ile hüküm kısmının çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/2444, Karar No: 2015/2927, Tarih: 30.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2444 E.  ,  2015/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığı bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın babası tarafından hüküm tarihinden sonra sunulan 4.5.2012 tarihli dilekçede sanıkta “Organik Beyin Sendromu” mevcut olduğunu belirten ...Hastanesi Başhekimliğince Hastalıkları Hastanesince düzenlenen ve sanığın 5237 sayılı TCY'nın 32/1. maddesinden yararlanacağına dair rapor ile...Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2010/801-2011/809 sayılı sanık hakkında 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararları sunması karşısında; sanığın 5237 sayılı Yasanın 32. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,30/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11689, Karar No: 2014/15919, Tarih: 17.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11689 E.  ,  2014/15919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 23. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/80-2013/10

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 23. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/02/2013 tarih ve 2012/80-2013/10 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ING Bank A.Ş. vekili ve borcu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/10/2014 günü hazır bulunan davalı I.Bank A.Ş. vekili Av. E. I. ile TMSF vekili Av. C. K. ve davacı vekili Av. Ö.. B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı I. Bank A.Ş. bünyesine katılan Y.A.Ş'nin Eskişehir Şubesi nezdinde mevduatını değerlendirmek istediğini, bu maksatla bankaya başvuru yaptığını ve banka çalışanlarının o.s. hesaplarının daha karlı olduğu yönünde müvekkilini ikna ederek paranın bu hesaba yatırılmasını sağladıklarını ve müvekkiline makbuz ve hesap cüzdanı verdiklerini, o.s. şirketinin paravan olarak kurulduğunu, bankalara olan güvenin ve vekalet görevinin kötüye kullanıldığını, o.s. şirketi ile banka arasında organik bağ bulunduğunu, müşterinin kasten yanlış yönlendirildiğini, paranın banka hesabında hiçbir zaman çıkmadığını ve B. Grubu Şirketlerine usulsüz kredi olarak verildiğini, bankanın sebepsiz zenginleştiğini ve sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, 47.706 TL'nin bankaya yatırıldığı tarih olan 25.11.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TMSF vekili, talebin zaman aşımına uğradığını, müvekkili bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğundan bahisle yargı yolu itirazlarının bulunduğunu, hesabın T.. F.. güvencesi altındaki hesaplardan olmadığını, sorumluluğunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.