muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15266, Karar No: 2009/19193, Tarih: 09.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/15266 E.  ,  2009/19193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :28.1.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (MK. md. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 08.07.2003 tarihinde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir.  Karardan sonra 03.11.2008 tarihinde Düzce'de müstakil Aile Mahkemesi kurulmuştur. Görev kamu düzenine ilşkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir. Bu açıklama karşısında dosyanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/16379, Karar No: 2015/686, Tarih: 20.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/16379 E.  ,  2015/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMLUCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2008/238-2013/297

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.01.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat H.. Ç.. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekâletnamenin geçersizliği ve sahteliği hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı E..Y..'a vekaleten dava dışı H..G.. tarafından, dava konusu 44, 48 ve 106 parsel sayılı taşınmazlardaki 3/24'er payının davalı Türkan'a satış yoluyla temlik edildiğini, vekaletnamenin, mirasbırakanın okur yazar olmaması nedeniyle iki tanık huzurunda beyanının alınması gerekirken tek tanığın beyanı alınarak düzenlendiğini, ayrıca, vekaletnamedeki parmak izinin de mirasbırakana ait olmadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, okur - yazar olmayan mirasbırakan Elif'in beyanı alındıktan sonra sadece tek tanık tarafından imzalanmış olan vekaletnamenin geçersiz olduğu, geçersiz vekaletnameye dayalı olarak yapılan işlem sonucu davalı adına oluşan tescilin yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan E..Y..'ın 14.12.2004 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ile davaya muvafakat eden çocuklarının kaldığı; mirasbırakan E..Y..'ın, Kumluca Noterliğinin 8.6.2001 tarihli vekaletnamesi ile taşınmaz satış yetkiside içerir şekilde dava dışı H..G..'i vekil tayin ettiği, vekil eliyle dava konusu 44, 48 ve 106 parsel sayılı taşınmazlarda ki 3/24'er payının 22.06.2001 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği, davacının dayanak vekâletnamedeki parmak izinin mirasbırakana ait olmadığını, ayrıca, okuryazar olmayan mirasbırakanın iki tanık huzurda beyanı alınarak düzenlenmediğini, bu şekilde sahte ve geçersiz vekaletname ile gerçekleştirilen temliki işlemin yolsuz olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, vekâletnamenin geçersizliği yanında sahteliğinede dayanılarak eldeki davanın açıldığı tartışmasızdır.

Bu durumda, vekâletnamenin geçersizliği yanında sahteliğinede dayanılarak eldeki davanın açıldığı tartışmasızdır.

Bilindiği üzere, Noterlik Kanunu'nun 84. maddesinde hukuki işlemlerin noter tarafından düzenlenmesinin bir tutanak şeklinde yapılacağı öngörülmüş olup, aynı Kanunu'nun 87. maddesinde ise " İlgili okuma ve yazma imkanına sahip değilse, hazır bulundurulacak iki tanık huzurunda maksadını notere beyan eder. Noter, bu beyanı yazdıktan sonra tutanak okunur. Ancak, işlemin tanık huzurunda yapılmasını emreden diğer kanunların hükümleri saklıdır.

İlgili ve tanıklar, beyanın aynen yazıldığını ifade ettikten ve bu husus tutanağa geçirildikten sonra altını imza ederler." şeklindeki düzenlemenin okuma yazma bilmeyenler için hukuki işlemlere ilişkin noter tarafından düzenlenen tutanağın ne şekilde yapılması gerektiğine ilişkin olduğu, bir başka ifade ile düzenlenen tutanağın şekil şartına ilişkin bulunduğu açıktır.

Noterlik Kanununun imza yerine işaret ve parmak izi kullanılmasını düzenleyen 75. maddesinde;" İlgililerle, tanık, tercüman ve bilirkişi imza atamadıkları ve imza yerine geçer bir el işareti kullanmadıkları takdirde, varsa mühür, yoksa sol elinin baş parmağı, bu da yoksa diğer parmaklarından biri bastırılır ve hangi parmağın bastırıldığı yazılır.

Bir noterlik işleminde imza atılmış veya imza yerine geçen el işareti yapılmış olmasına rağmen, ilgilisi ister veya noter işlemin niteliği, imzayı atan veya el işaretini yapan şahsın durumu ve kimliği bakımından gerekli görürse, yukarıdaki fıkradaki usul dairesinde ilgili, tanık, tercüman veya bilirkişinin parmağı da bastırılır. Mühür kullanılması halinde parmağın da bastarılması zorunludur." hükmüne yer verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın devrinde kullanılan, Kumluca Noterliğinin 08.06.2001 tarih ve 4725 yevmiye nolu vekâletnamesinde vekâlet veren E..Y..'ın sol el baş parmak izinin olduğu, 2 tanık isim ve kimlik bilgileri yazıldığı ancak Ş..Y..'ın imzası olmasına rağmen tanık İdris Yalan'ın imzasının olmadığı görülmektedir.

Ne var ki, mahkemece, okur - yazar olmayan mirasbırakan Elif'in beyanı alındıktan sonra sadece tek tanık tarafından imzalanan vekâletnamenin geçersiz olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş, vekâletnamenin sahteliği iddiası üzerinde durulmaksızın ve bu yönde hükme yeterli bir araştırma yapılmaksızın karar verilmiştir.

Şöyle ki; mirasbırakanın sağlığında çeşitli vesilelerle parmak izlerinin basılı olduğu incelemeye esas belgeler temin edilmeden ve bu belgeler ile birlikte değerlendirme yapılmadan, vekâletnamede adı geçen tanıklar dinlenmeden iki tanık huzurunda düzenlenmediği gerekçesiyle vekaletnamenin geçersizliği sebebiyle sonuca gidildiği görülmektedir.

Şöyle ki; mirasbırakanın sağlığında çeşitli vesilelerle parmak izlerinin basılı olduğu incelemeye esas belgeler temin edilmeden ve bu belgeler ile birlikte değerlendirme yapılmadan, vekâletnamede adı geçen tanıklar dinlenmeden iki tanık huzurunda düzenlenmediği gerekçesiyle vekaletnamenin geçersizliği sebebiyle sonuca gidildiği görülmektedir.

Hâl böyle olunca; vekâletnamenin düzenlendiği tarihte ve yakın tarihlerde mirasbırakanın başka resmi işlemler yapmış ise o işlemlerde mühür mü, parmak izi mi kullandığı hususunun araştırılması, vekaletname tanığı Ş..Y..'ın bu konuda dinlenmesi, bu yönden sahtecilik ile ilgili tarafların bildirecekleri deliller var ise toplanması, mirasbırakanın parmak izi kullandığnın tespit edilmesi halinde, İlçe Seçim Kurulu, Tapu Sicil Müdürlüğü, Evlendirme Dairesi, banka şubeleri, İlçe Tarım Müdürlüğü, Türk Telekom vs. gibi kuruluşlar ile, davacının bildireceği diğer kurum ve kuruluşlardan mirasbırakanın parmak izlerinin yeraldığı evrak asıllarının getirtilmesi, ondan sonra bu belgelerle mukayese yapılmak suretiyle çekişme konusu sahte olduğu ileri sürülen vekaletname altındaki parmak izinin mirasbırakana ait olup olmadığı yönünde konusunda uzman bilirkişilerden (parmak izi incelemesi konusunda) rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, sahtecilik iddiası yönünden herhangi bir araştırma yapılmaksızının hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan, vekâletnamede İ..Y..'ın tanık sıfatıyla kimlik tespiti yapılarak hazır olduğunun açıklandığı, İ..Y..'ın vekâletnamede imzasının unutulduğu yönündeki davalı savunması üzerinde durulmadığı gibi, talep edildiği halde, bu tanığın dinlenmemiş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nendenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3755, Karar No: 2024/664, Tarih: 15.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/3755 E.  ,  2024/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin sanıkMehmet Dabanlı müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 67/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 50/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.06.2021 tarihli, 2021/2882 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

Sanık ...'nın temyiz isteği; beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde cezanın ertelenmesine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçun subüta erdiği gerekçesi ile ele geçen tarihi eser miktarı ve kıymeti birlikte değerlendirilerek alt sınırdan ayrılmak suretiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... savunmasında hazırlık aşamasındaki beyanlarını kabul etmiş olup, kollukta müdafii huzurunda; yaklaşık bir ay kadar önce arkadaşı ... ile birlikte Eber gölüne balık tutmaya gittiklerini, saat 23:00 sıralarında gölün kenarından bir kaç kişinin kaçtığını gördüklerini, onların kaçtığı yere gidince toprağı eşeledikleri yeri ayağıyla karıştırdığını, altından eski eser çıkınca arkadaşı Kadir ile birlikte toplayarak iş yerine götürdüklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'nın savunmasında hazırlık aşamasındaki beyanını kabul etmiş olup, kollukta müdafii huzurunda, yaklaşık bir ay kadar önce arkadaşı Mehmet ile birlikte Eber gölüne gittiklerini, saat 23:00 sıralarında gölün kenarından bir kaç kişinin kaçtığını gördüklerini, onların kaçtığı yere gidip baktıklarında tahta bir kasanın içerisinde bir kaç altın malzeme, testi gibi bir çok malzeme bulduklarını, bunları arabaya koyduklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Bağımsız bilirkişi raporunda, dava konusu eserlerin tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bağımsız bilirkişi raporunda, dava konusu eserlerin tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Kolluk tarafından yapılan istihbari çalışmalarda 03 AD 857 plakalı araçta tarihi eser olduğu yönünde bilgi alınması üzerine, bahse konu aracın petrol istasyonunda park halinde bulunduğu, sürücüsünün sanık ... olduğu, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri ile araçta yapılan aramada arka koltuktaki çanta içerisinde gazete parçalarına sarılı halde 25 kalem tarihi eser olabileceği değerlendirilen eser ele geçirildiği, bağımsız bilirkişi heyeti raporunda kırık parçalar ile birlikte toplam 30 adet eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğunun tespit edildiği, sanık ...'in kollukta müdafii huzurunda verdiği ve kovuşturma aşamasında kabul ettiği beyanında, olay gününden yaklaşık 1 ay kadar önce Eber Gölüne gittiklerini, kaçan kişiler gördüklerini, kaçtıkları yere gidince toprağı eşeledikleri yeri ayağıyla karıştırdığını, eski eser çıkınca Kadir ile birlikte topladıklarını beyan ettiği dosya kapsamında,

2863 sayılı Kanun'un 67/2 maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun oluşması için gerekli, bildirimi yapılmamış kültür varlığının ticaret kastı ile “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” ve “kabul edilmesi” eylemlerinden hiç birinin somut olayda gerçekleşmediği, sanıkların savunmalarında, dava konusu eserleri bulduklarını beyan ettikleri, bu hali ile sanıkların eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 67/1. maddesinde hükme bağlanan “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçu ile aynı Kanun'un 74/1. maddesinde düzenlenen "kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı" suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile aynı Kanun'un 67/2. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de; 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı tespit edilen dava konusu eserlerin, aynı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5709, Karar No: 2016/12349, Tarih: 02.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5709 E.  ,  2016/12349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Uygulama :TCK 179/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi esnasında Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınarak dosyaya eklenen 30/10/2016 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra, 19/02/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 64/1. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerekeceğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6208, Karar No: 2008/8809, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6208 E.  ,  2008/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalı 1-... vek.Av. ... 2-... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Devrek İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 07.05.2008 gün ve 139/11 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Devrek İcra Müdürlüğü’nün şikayet edenin takip yaptığı 2005/1177 Esas sayılı ve 2006/235 Tal. sayılı icra dosyaları ile sıra cetvelinin düzenlendiği 2006/2047 Esas sayılı takip dosyalarının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19040, Karar No: 2022/17019, Tarih: 14.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19040 E.  ,  2022/17019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalılar aleyhine 12.07.2005 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 21.06.2018 günlü karara karşı davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun reddine dair verilen 24.03.2021 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, Kuruluş Teftiş Kurulu kararı gereğinde, 1998-2002 yılları arasında mevzuat hükümlerine aykırı olarak hizmet alımı sözleşmeleri ile part-time hizmet alım sözleşmeleri yapıldığını 78 personel alındığını, Türkiye İş Kurumu aracılığı olmadan 78 işçiden 57 tanesinin yönetim kurulu kararıyla, 27 tanesinin ise genel müdürlük oluru ile işe alındığını, işe alımların kanun, tüzük ve yönetmeliklere aykırı olarak yapıldığını, ifadelerine başvurulan yönetim kurulu üyelerinin ihtiyaç olmamasına rağmen işe alım yaptıklarını, işyeri ile ilgili SSK tarafından yapılan denetim sonrasında hazırlanan raporda, işyerinde çalışan işçilerin fiili olarak tam gün çalıştırılmasına rağmen sigorta bildirimlerinin 10 gün üzerinden yapıldığı, SGK ve Vergi Dairelerince 58.517,43 TL ana para, 132.394,73 TL gecikme cezası ve 9.888,58 TL para cezası olmak üzere toplam 200.800,74 TL'nin ödendiğini, ana para haricinde kalan gecikme tutarı ile idari para cezası toplamı olan 142.283,31 TL zarardan dava konusu işçilerin imza ve onayları ile işe alan davalıların sorumlu olduğunu belirterek bu miktarın ödeme tarihi olan 16.05.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davacı kurumun bu ve benzeri taleplerle kendilerine karşı sayısız dava açtığını ve sonuçta davaların reddine karar verildiğini, işyerinin ihtiyacı olması nedeni ile avukat, doktor, fenerci, deniz personeli olarak işe alımlar yapıldığını, işe alımlarda davacı kuruluşun ilgili dairelerince çalışma yapılıp davalının da arasında bulunduğu yönetim kuruluna sunulduğunu, yönetim kurulunun, davacı kurumun ilgili daire başkanlıklarının talebine binaen işlem yaptığını, ayrıca hukuk müşavirliğinden de görüş alındığını, davacı kurumun sanki usulsüz atama yapılmış gibi ifadede bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., ..., ..., ... vekili cevabında; personel alımları nedeni ile yönetim kurulu üyelerinin sorumlu tutulamayacağını, davacı kurumun işe alınan personelin emek ve mesaisinden yararlandığını,eksik sigorta primi ödenmesinin işe alımlarla ilgisi olmadığını, davacı kurum tarafından ödenen kıdem ve ihbar tazminatlarına ilişkin açmış olduğu rücu davalarının reddedildiğini savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Davalı Akif Köroğlu vekili; husumet itirazında bulunduklarını, davalıların tamamının yönetim kurulu üyeleri olduğunu, davalının ise genel kurulda olduğunu, yetkinin yönetim kurulunda olması nedeni ile sorumluluğunun olmadığını, kurum teftiş raporunun adli anlamda önem taşımayan bir rapor olduğunu, idari makamların subjektif raporları ile işlem yapılamayacağını, ayrıca raporda kendi isminin geçmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalının 6 yıl Genel Müdür ve Yönetim Kurulu Başkanlığı yaptığını, açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacı kuruma Türkiye Deniz İşletmelerinden ayrılması ile kıyı hizmetleri, emniyetli geçiş, kazalara müdahale gibi görevler verildiğini bu işler için gerekli araçları olmasına rağmen kadrosu olmadığını, bu eksikliğin giderilmesi için Bakan, müsteşar, DPT müsteşarı ile görüşüldüğü Türkiyenin taahhütleri nedeni ile kadro verilemeyeceğininin ve part-time usulu elaman çalıştırılması gerekliliğinin belirtildiğini, part-time çalışanların hizmet sözleşmelerinde “çalışma saatlerinin genel müdürlüğün belirlediği gün ve saatlerdir” denildiği ve çalışanların tüm gün çalışmalarında sorumluluğun daire başkanlıklarında olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, dava dışı işçilerin çalıştırılmak suretiyle kamu hizmetinin devam ettirildiği, uygulamalar sona erdikten sonra da uğranılan zararın sadece davalılardan istenmesinin dürüstlük ilkesine aykırı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, dava dışı işçilerin fiilen tam gün çalıştırılıp buna uygun ücret verildiği, ancak sigorta primlerinin 10 gün üzerinden yatırılmasının hukuka aykırı olsa da işçilerin işe alım ve çalıştırılmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, Bakanlığın denetleme görevi olmasına rağmen uygulamanın devam ettiği ve bir uyarı yapılmadığı, dava dışı işçilerin davacı kurumda çalıştığı ve kurum zararının oluşmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.