muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9553, Karar No: 2017/1403, Tarih: 16.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9553 E.  ,  2017/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan yapılan yargılama sonucunda mahkemece sanık müdafii ile kovuşturma evresinde beyanlarının alındığı duruşmada onyedi yaşında bulunan katılan mağdure ... ve onsekiz yaşında bulunan katılan mağdure ... yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin yüzlerine karşı tefhim edilen 20.12.2012 günlü hükümle sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmesinin ardından katılan mağdureler vekilince ibraz edilen 21.12.2012 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle hükmün temyiz edilmesinden sonra, kamu davasına konu edilen diğer suçtan hüküm kurulmadığını fark eden mahkemece taraflara haber verilip katılımları sağlanmaksızın 04.01.2013 günü yapılan celsede sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Ek karar verilip, taraflara tebliğ edilmeyen ek karardan haberdar olmayan katılan mağdureler vekilinin 20.12.2012 tarihli hükme ilişkin verdiği gerekçeli temyiz dilekçesine istinaden dosyanın Yargıtaya gönderildiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, öncelikle 04.01.2013 tarihli Ek kararı temyize hakkı bulunan katılan mağdureler vekiline anılan Ek kararın tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi ve Ek kararın ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra

Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4926, Karar No: 2020/4159, Tarih: 30.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4926 E.  ,  2020/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıya işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı olan müvekkiline ait işyerinde hırsızlık meydana geldiğini, davalıya başvuru yapmalarına rağmen zararın ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL tazminatın 23.07.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile talebinin 35.575,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı süresinin dolduğunu, hırsızlık iddiasının doğru olmadığını ve zararın teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece dairemiz ilgili bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL Emtia bedeli 575,00 TL.demirbaş bedeli toplamı olan 30.575,00 TL tazminatın 05/08/2004 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek Avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde yargılama sürecinde alınan bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi bozma gerekleri de tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ... kolluk tarafından alınan 23.07.2004 tarihli ifadesinde" 7 adet ikinci el cep telefonu ile cep telefonu aksesuarları, 4 milyar değerindeki fotokopi makinası, 3 milyar değerinde kol saati, 3 milyar değerinde hırdavat malzemesi, 5 milyar değerinde üniversiteye hazırlık kitapları ve kırtasiye malzemesi, 3 milyar değerinde gıda malzemesi, 3 milyar değerinde temizlik malzemesi, 2 milyar değerinde bardak, 1 milyar değerinde çocuk bezi, 100 çift deri ve spor ayakkabısı ve 100 çift naylon terliğin" çalındığını beyan etmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılamada davacı vekili müvekkilinin kolluktaki ifadesinde belirttiği bu emtiaların bedellerini talep ettiklerini bildirmiştir.

16.05.2016 tarihli bilirkişi raporu dükkanın büyüklük bakımından sigortalanmış olan faaliyet konusu malları stoklamaya yeterli olduğu yönünde görüş belirtmiş,09.06.2016 tarihli mali müşavir bilirkişi raporunda işyerinde çalındığı iddia edilen malların faturaları ve faturaların zamanında tasdik edilmiş defterlere kayıtlarının yapılmış olması gerektiği, defter ve belgeler olmadan herhangi bir stok tespiti yapılamayacağının belirtilmiştir.

16.05.2016 tarihli bilirkişi raporu dükkanın büyüklük bakımından sigortalanmış olan faaliyet konusu malları stoklamaya yeterli olduğu yönünde görüş belirtmiş,09.06.2016 tarihli mali müşavir bilirkişi raporunda işyerinde çalındığı iddia edilen malların faturaları ve faturaların zamanında tasdik edilmiş defterlere kayıtlarının yapılmış olması gerektiği, defter ve belgeler olmadan herhangi bir stok tespiti yapılamayacağının belirtilmiştir.

20.03.2017 tarihli Muhasebeci ve Gıda Mühendisi heyet raporunda "davacıya ait faturaların incelendiğinde 23.07.2004 tarihinde gerçekleşen hırsızlık olayının hemen öncesine isabet eden 06.07.2004-23.07.2004 tarihleri arasında yoğun bir mal alışının gerçekleşmiş olduğu ancak dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden hangi malların bulunduğu ve çalındığı konusunda tespit yapmanın mümkün olmadığı rapor edilmiştir.

Dosya kapsamında alınan bilrkişi raporlarından işletmeye ait defterlere ulaşılamadığı sabittir.Ancak davacı tarafca çalındığı iddia edilen bu mallara ilişkin bir kısım faturalar sunulmuş bilirkişilerce bu faturalardaki mallar ile çalındığını iddia edilen malların karşılaştırması yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece Davacının 23.07.2004 tarihinde kollukta verdiği ifadesinde belirttiği" 7 adet ikinci el cep telefonu ile cep telefonu aksesuarları, 4 milyar değerindeki fotokopi makinası, 3 milyar değerinde kol saati, 3 milyar değerinde hırdavat malzemesi, 5 milyar değerinde üniversiteye hazırlık kitapları ve kırtasiye malzemesi, 3 milyar değerinde gıda malzemesi, 3 milyar değerinde temizlik malzemesi, 2 milyar değerinde bardak, 1

milyar değerinde çocuk bezi, 100 çift deri ve spor ayakkabısı ve 100 çift naylon terlik" in dosyaya sunulan faturalarda yer alıp almadığının tespiti ve karşılaştırılması yine bu malların vergi kayıtları ve beyannameler ile karşılaştırılması, çalındığı bildirilen yukarıdaki malların faturalarda vergi kayıt ve beyannamelerinde yer alması halinde, alındıkları firmaların isimlerinin faturalardan tespiti ile gerekirse alış-veriş yapılan bu firmaların fatura tarihlerindeki ticari defter kayıtlarının incelenmesi suretiyle karşılaştırma yapılması için 1 elektrik-eloktronik mühendisi, 1 ayakkabıcı, 1 gıda uzmanı, 1 kırtasiyeci, 1 hırdavatcı ve 1 muhasebeciden oluşan uzman bilirkişilerden oluşan heyetten ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9192, Karar No: 2018/5293, Tarih: 04.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9192 E.  ,  2018/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 15.12.2008 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle suç tarihinin, tebliğden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan “31.12.2008 olduğu; 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, sonradan 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirildiği nazara alındığında, tebliğnamedeki Mahkemece eksik ceza tayin edildiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında “2008” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 15.12.2008 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan “31.12.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

B) Sanık hakkında 2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 23.05.2012 tarih ve 2012/4048 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan ...‘nın 04.02.2009 tarihli mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, "2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden sahte fatura düzenleme suçu yerine, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını, işyeri ile ...’in ilgilendiğini vefat ettikten sonra fatura ve belgelerin ...’ün eline geçtiğini, sahte fatıraları bu kişinin düzenlemiş olabileceğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) ...’ün CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazıların sanığa veya ...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ve derdest ise, davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ve derdest ise, davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre;

a) Sanık hakkında 2006 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19641, Karar No: 2018/7144, Tarih: 26.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19641 E.  ,  2018/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı il özel idaresinin mülkiyetinde bulunan ... Çarşı’da 24.12.2003 tarihinde meydana gelen yangın sonucunda, kiracı olarak bulunduğu işyerindeki 400.000 TL tutarındaki emtianın, 15.000 TL tutarındaki demirbaşın ve 40.000 TL tutarındaki tefrişat malzemesinin tamamının hasar gördüğünü, ayrıca ticari faaliyetini bir süre yürütememesi ve müşteri portföyünü kaybetmesi nedeniyle 50.000 TL zarara uğradığını, meydana gelen zararın 270.000 TL'lik bölümünün sigorta şirketi tarafından karşılandığını, geriye kalan zarardan yangını bizzat başlatan 66-67 nolu dükkan kiracısı davalı ... ve işçisi olan davalı ... ile bina maliki olarak gerekli tedbirleri almayan davalı İl Özel İdaresinin sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; 23.12.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 100.000 TL'ye artırmıştır.

Davalı İl Özel İdaresi; yangının meydana gelmesinde bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; işhanında 66-67 nolu adreste faaliyet gösteren ... Plastik adlı şirkette işçi olarak çalıştığını, olay günü elektriklerin kesik olduğunu görünce jeneratörü çalıştırmak isterken bir anda alevler içerisinde kaldığını, işyerinde yanıcı plastik malzemelerin bulunması sebebiyle yangını durduramadığını, tarafına kusur izafe edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... hakkındaki dava atiye bırakılmıştır.

Davalı ...; işhanında 66-67 nolu adreste faaliyet gösteren ... Plastik adlı şirkette işçi olarak çalıştığını, olay günü elektriklerin kesik olduğunu görünce jeneratörü çalıştırmak isterken bir anda alevler içerisinde kaldığını, işyerinde yanıcı plastik malzemelerin bulunması sebebiyle yangını durduramadığını, tarafına kusur izafe edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... hakkındaki dava atiye bırakılmıştır.

Mahkemece; davacıya ait iş yerinde olup yanan bazı malzeme, demirbaş ve emtia nedeniyle açılan hasar dosyası ve ekspertiz raporuna istinaden ... Sigorta A.Ş. tarafından 132.273 TL, ... Sigorta A.Ş. tarafından ise 115.869 TL ödeme yapıldığı, her ne kadar davacı tarafça yangın sırasında 400.000 TL ticari emtia, 40.000 TL tefrişat malzemesi ve 15.000 TL demirbaş malzemenin yandığı, bunun dışında iş yerini taşıması, müşteri portföyünü kaybetmesi nedeniyle 50.000 TL zarara uğradığı iddia edilmiş ise de; davacı tarafa ait iş yerinde meydana gelen ticari emtia, tefrişat ve demirbaşlara ilişkin olarak, ... Sigorta A.Ş. ve ... Sigorta A.Ş. tarafından sigorta kapsamında hasar dosyası açıldığı, ekspertiz incelemesi yapıldığı, davacı tarafça ayrıca uğranıldığı belirtilen ticari emtia, tefrişat ve demirbaş malzemelerinin muhasebe kayıtları ve diğer belgelerle ispatının gerektiği, ancak, dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin yangın tarihi olan 24.12.2003 tarihi itibari ile stok durumunu tespite elverişli olmadığı, başka bir ifadeyle davacı tarafın sigorta kapsamında iş yerinde fazladan bulunduğu belirtilen emtia, tefrişat ve demirbaş malzemelerine ilişkin iddialarını ispat edemediği, öte yandan davacı tarafça yeni bir iş yeri kiralandığı, iş yerinin taşınması ve ayrıca müşteri ve ciro kaybı nedeniyle zarara uğranıldığı belirtilmiş ise de, davacı tarafça verilen kurumlar vergisi beyannamesi içeriğine göre, davacı tarafın yangından sonra bu yönde bir ciro kaybının bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın, işyerini taşıması ve müşteri kaybına uğraması nedeniyle talep ettiği tazminat istemine yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, davalıların sebep olduğu ileri sürülen yangın nedeniyle uğranılan zararın (sigorta tarafından karşılanmayan bölümünün) tazmini istemine ilişkindir.

2- Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, davalıların sebep olduğu ileri sürülen yangın nedeniyle uğranılan zararın (sigorta tarafından karşılanmayan bölümünün) tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan mülga 818 sayılı BK'nun 42. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, zararın ve kapsamının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ancak, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, zararın gerçek miktarının kanıtlanamadığı veya kanıtlanmasının zor olduğu yahut davacıdan beklenemeyeceği durumlarda ise; işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemler de göz önünde tutularak, zararın kapsamı hakim tarafından belirlenir. Burada, hakime verilen bir yetkinin ötesinde görevin söz konusu bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

Buna göre, mahkemece; yukarıda açıklanan kanun hükümleri çerçevesinde uyuşmazlık hakkında bir değerlendirme yapılması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16009, Karar No: 2007/15297, Tarih: 28.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16009 E.  ,  2007/15297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Uşak Aile ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 26.04.2000 günlü dilekçesinde davalı ile 1998’de evlenip 24.06.1999 tarihinde boşandığını belirtip, davalıda kalan çeyiz ve ziynet eşya bedelini talep etmektedir.

Asliye Hukuk Mahkemesince 4787 Sayılı Yasanın 4/1. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca konunun Aile Mahkemesini ilgilendirdiğinden bahisle dosya Aile Mahkemesine gönderilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığı, dolayısıyla 4787 Sayılı Yasa ile Aile Mahkemesinin görevine giren işlerden olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda; davanın T.M.Y.’nın yürürlük tarihinden önce açıldığı ve müstakilen eşyadan alacak niteliğinde olduğu, tarafların 1999 yılında boşandıkları anlaşılmaktadır.

Tespit edilen bu duruma göre; Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önce edinilen malların iadesinin ancak Borçlar Kanunu ve Genel Hükümlere göre istenebileceği, konunun Medeni Yasanın 2. kitabında yer almadığı anlaşıldığından, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Uşşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.