muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13828, Karar No: 2018/17300, Tarih: 09.07.2018

Davalılar cevabının özeti:

Davalı ... vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ... işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının .... ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, ... bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının ... kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan ... tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde ...’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar herhangi bir itirazının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının ...’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, ...’ın ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile ... arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, ...’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılmayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılmayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Gerek mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 84. maddesinde gerekse 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesinde ıslahın ancak tahkikat tamamlanıncaya kadar yapılabileceği hükme bağlanmıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1948 tarih ve 1944/10 esas, 1948/3 karar sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 13/05/2016 tarih ve 2015/1 esas ve 2016/1 karar sayılı ilamında da bozma sonrası ıslahın mümkün olmadığı kesin bir şekilde belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre, Dairemiz bozma ilamına uyulmasından sonra, alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davacı vekili tarafından, 29.09.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talep konusu alacakların bir kısmının miktarı artırılmıştır. Mahkemece, bozma sonrası yapılan ıslaha göre hüküm kurulması doğru olmamıştır. Bozma sonrası ıslah hiç yapılmamış kabul edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18919, Karar No: 2014/11553, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18919 E.  ,  2014/11553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın, sanığın eşinin eczanesinde bir dönem kalfa olarak çalıştığı ve katılandan bir müddet kullanmak için ... plakalı aracı emaneten istediği, katılanın da kabul edip verdiği, sanığın eşinin cezaevine girmesinden bir müddet sonra katılanın sanıktan aracını iade etmesini istediği, sanığın ise bunu kabul etmediği ve aracı Ankara ilinde ... isimli bir şahsa ruhsatı ile birlikte verip devir olgusunu inkar ettiği, sanığın savunması, katılan ve bilgi sahibi beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlikl görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11047, Karar No: 2014/14876, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/11047 E.  ,  2014/14876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/680-2014/154

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların Eskişehir 1. Aile Mahkemesinin 2012/833 E-64 K sayılı ilamı ile TMK.nun 166/3 maddesi uyarınca boşandıklarını, boşanma kararıyla müşterek çocuk Demir'in velayetinin müvekkiline verildiğini, boşanmadan sonra müşterek çocuğun davalının bilgisi dahilinde Tekirdağ'da bulunan büyükanne-büyükbaba yanına gönderildiğini, çocuğun bakımının bu kişiler tarafından sağlandığını, ancak bu durumun çocuğu olumsuz etkilemesi yanında davalının mahkemenin belirlediği günlerde çocuğunu görme isteğiyle takip yaptığını, bu nedenle, çocuğu kalıcı olarak Tekirdağ'dan Eskişehir'e getirmek zorunda kaldığını, davacının bir şirkette asgari ücretle sekreter olarak çalıştığını, Demir'in küçük olması nedeniyle müvekkilinin çalıştığı saatlerde kreşe yada gündüz bakımevine verilmek durumunda olduğunu, müvekkilinin gelirinin çocuğun masraflarını karşılamaya yetmediği iddiasıyla müşterek çocuk için aylık 600,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, davacının ... İnşaatta sekreter olarak değil mali müşavir olarak çalıştığını, bu nedenle asgari ücret değil aylık 2.500-3.000 TL civarında gelire sahip olduğu için boşanmada çocuk için nafaka talep etmediğini, davacının talep etmiş olduğu nafakanın çok fahiş olduğunu, müvekkilinin aylık gelirinin 1.100 TL olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık 425,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 600 TL iştirak nafakası istemine ilişkindir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

İştirak nafakası; çocuğun ihtiyaçları ile ana-babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir(TMK. md. 330).

İştirak nafakası takdirinde, ana ve baba ödeme güçlerine göre küçüğün masraflarına katılacaklardır.

Dosya kapsamına göre, tarafların 30.4.2013 tarihinde boşandıkları, 2011 doğumlu müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiği, iştirak nafakasına hükmedilmediği, davacının, bir şirkette asgari ücretle muhasebeci olarak çalıştığı, 350 TL kira verdiği, davalının satış temsilcisi olarak çalıştığı, annesine ait evde oturduğu, 1100 TL maaş aldığı, yeniden evlendiği, eşinin bayan kuaförü olduğu belirtilmiştir.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine, özellikle dava tarihi itibarıyla davacı annenin de çalıştığı ve müşterek çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı biraz fazla bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, ihtiyaçları, davacı çalışan anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20582, Karar No: 2011/5179, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20582 E.  ,  2011/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4304, Karar No: 2019/11698, Tarih: 11.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4304 E.  ,  2019/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki kamyonu ile gündüz vakti meskun mahal dışındaki seyri sırasında aracının fren körüğünün patlaması nedeniyle yolun sağındaki araç sürücülerinin dinlenme yeri olan cep bölümüne girdiğinde aracının mevcut düşük hızı ile imdat frenini kullanarak zamanında uygun müdahale ile aracını durdurma tedbirine başvurmayarak buradaki çıkış eğimli alanda geri manevra yaptığı sırada park halinde bulunan... plakalı kamyonete çarpıp geri manevrasına devam ederek yine park halinde olan... plakalı otomobile çarpması nedeniyle... plakalı otomobilin harekete geçtiği ve aracının dışında bulunan... plakalı otomobil sürücüsü ...'nın harekete geçen... plakalı otomobil ile tek katlı kulübe şeklindeki tuvalet arasına sıkışması neticesinde sürücü ...'nın öldüğü ve... plakalı otomobil içerisinde bulunan oğlu ...'nın yaralandığı olayda, sanığın saman yüklü kamyonun durumundaki anormal hali gözlemleyen kişilerin kendisine aracın geriye doğru kaçması sırasında yaptıkları yönlendirmeleri, duvara doğru aracın arkasının verilmesi şeklindeki uyarıları dikkate almayan bu haliyle üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen anılan olayda dikkatsiz ve tedbirsiz hareket eden sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmemekle, teblignamede bu konuda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında 18.200-TL adli para cezası yerine 18.000-TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafındaki "18.000 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "18.200- TL" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16563, Karar No: 2023/11786, Tarih: 21.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/16563 E.  ,  2023/11786 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/497 E., 2023/75 K.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2015 tarihli ve 2015/601 Esas sayılı İddianamesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2015/274 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2015/274 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanın vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2018/1216 Esas, 2020/1897 Karar sayılı kararı ile;

"...Katılan hakkında düzenlenen Kırklareli Devlet Hastanesinin 20.01.2015 tarihli adli rapor form içeriğine göre ise, katılanın aşamalarda tarif ettiği şekilde sağ omuzunda hassasiyet bulunduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığa aşamalardaki çelişkili beyanları sorularak bu hususlardaki çelişkinin giderilmesi; katılanın beyanlarına yeniden başvurularak, sanığın alacak iddialarına ilişkin diyeceklerinin tespiti ile aşamalarda vermiş olduğu ifadelerindeki sanık ile aralarında husumet bulunup bulunmadığı hususunda çelişkilerin giderilmesi, sanık ve katılandan ayrı ayrı suça konu cep telefonunun kendilerine ait olduğu iddialarına ilişkin olarak ellerinde fatura ve benzeri belge bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise mahkemeye ibraz etmeleri sağlanarak, tüm delillerin bir bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2020/191 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2020/191 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/5054 Esas, 2022/15384 Karar sayılı kararı ile;

"...Sanığın soruşturma aşamasında katılandan yağmaladığı suça konu cep telefonunun katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/3-1. maddesi uyarınca 1/3 ten fazla 1/2’ye kadar (½ dahil) indirim yapılması yerine yerine aynı Yasanın 168/3-2. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma kararı üzerine Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/497 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz sebepleri

1.Yağma suçunun unsuları oluşmadığına,

2.5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

3.Katılanın beyanlarına itibar edilmeyeceğine,

4.Sanığın mahkûmiyeti için yeterli delil bulunmadığına,

5.Vesaireye,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Daha önce katılan ile aralarında husumet bulunan sanığın, saat 15.00 sularında iş yeri servisini beklemekte olan katılanın yanına gidip elindeki cep telefonunu almaya çalıştığı, karşı koyan katılanın kolunu sıkarak cep telefonunu zorla aldığı ve bu sırada katılanın dizleri üzerine yere düştüğü, devamında sanığın cep telefonu ile olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Katılan hakkında düzenlenen Kırklareli Devlet Hastanesinin 20.01.2015 tarihli adli rapor form içeriğine göre ise, katılanın aşamalarda tarif ettiği şekilde sağ omuzunda hassasiyet bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın ikametine gelen kolluk güçlerine cep telefonunun yerini gösterip teslim ettiği ve bu şekilde katılana iadesini sağladığı belirlenmiştir.

4. Tanık E.K'nin katılan beyanını doğruladığı saptanmıştır.

5. Sanığın, katılandan alacaklı olduğunu ve cep telefonunu katılanın rızasıyla aldığına ilişkin savunmasının, katılan tarafından doğrulanmadığı anlaşılmıştır.

6. Suça konu cep telefona ait fatura sureti dosya içerisinde mevcuttur. Fatura içeriğine göre suça konu cep telefonun katılan tarafından 26.07.2014 tarihinde 1.300,00 TL bedelle satın alındığı anlaşılmıştır.

4. Tanık E.K'nin katılan beyanını doğruladığı saptanmıştır.

5. Sanığın, katılandan alacaklı olduğunu ve cep telefonunu katılanın rızasıyla aldığına ilişkin savunmasının, katılan tarafından doğrulanmadığı anlaşılmıştır.

6. Suça konu cep telefona ait fatura sureti dosya içerisinde mevcuttur. Fatura içeriğine göre suça konu cep telefonun katılan tarafından 26.07.2014 tarihinde 1.300,00 TL bedelle satın alındığı anlaşılmıştır.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereklerini yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Öne Sürülen Temyiz Sebepleri Yönüden

1. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Somut olaya gelince,

Katılan beyanı, katılan beyanı ile uyumlu adlî muayene raporu, tanık beyanı, fatura sureti ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Fatura içeriğine göre suça konu cep telefonunu değerinin az olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması yerinde olup değer azlığı hükümlerine yönelik kurulan temyiz istemleri yerinde görülmemiş, kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/497 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,