muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6118, Karar No: 2022/15114, Tarih: 18.10.2022

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "örgütlü sigara kaçakçılığı" olarak gösterildiği, böylece sanıkların tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu, sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, bu suçun katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği, sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın içeriğine göre CMUK’nun 325.maddesi uyarınca, 19.02.2011 ve 10.03.2011 tarihli eylemler yönünden kararın temyiz isteminin reddine karar verilen sanık ...’a sirayetine,

IV) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ..., ..., sanık ... ve ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "örgütlü sigara kaçakçılığı” olarak gösterildiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçun da katalog suçlar arasında bulunmaması karşısında, tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle sanık ...’ın 23.02.2011, 28.02.2011 ve 10.03.2011 tarihli eylemlerde, yine ...’in 15.04.2011 tarihli eylemde, sanık ...’in 28.02.2011 tarihli eylemde anılan sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği, bu eylemler yönünden herhangi bir suça konu eşya ele geçirilememesi de dikkate alınarak, sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönündeki savunmasının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek anılan eylemler bakımından sanıklar hakkında beraat kararı verilerek, diğer eylemler bakımından 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken, bahse konu eylemleri yazılı şekilde TCK’nun 43.maddesi kapsamında değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanıkların benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde sanıklar hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi,

4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi üzerine , denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde ertelenen cezanın “kısmen veya tamamen” infaz kurumunda çektirileceği ihtarı yerine, yazılı şekilde karar verilmesi ve uygulama maddesi olan TCK’nun 51/7.madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6.maddesine aykırı davranılması, TCK’nun 51/8.madde ve fıkrası uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdikleri takdirde ertelenen hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağı ihtarına yer verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ..., ..., sanık ... ve ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14880, Karar No: 2013/16303, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14880 E.  ,  2013/16303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2011 tarih ve 2009/54-2011/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış ve dünyanın bir çok ülkesinde tescilli ''LUCKY'' ibareli markanın sahibi olduğunu; bu markayı Türkiye'de ve TPE nezdinde tescil ettirmek amacıyla 2008/10522 numarası ile başvuruda bulunduğunu, bu itirazın TPE tarafından ...Temizlik Ürünleri San. Ve Tic. A.Ş. adına 2003/08636 sayı ile tescilli ''LUCKY'' markası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, LUCKY markasının müvekkili şirket tarafından uzun yıllardır nizasız, fasılasız ve yoğun bir şekilde yurt içinde ve yurt dışında kullanılmakta olduğunu, bu kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını, müvekkil şirket adına tanınır ve bilinir hale geldiğini ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2008-M-6152 sayılı kararının iptaline, başvurunun tesciline, redde gerekçe gösterilen davalı şirkete ait 2003/8636 sayılı markanın önceye dayalı kullanım, tanınmışlık ve başvurunun kötü niyetle yapılmış olması nedeniyle hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş; 07.07.2010 tarihli kısmi ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde yer alan hususlar aynen kalmak suretiyle, davalının 2003/8636 sayılı markasının hükümsüzlüğü taleplerine 556 KHK'nın 42/I-c yollaması ile 14.madde çerçevesinde kullanılmama nedeniyle hükümsüzlük talebini eklemek suretiyle karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre, davacı başvurusu ile redde dayanak markanın her ikisinin de "LUCKY" kelimesinden oluştuğu, İngilizce'de "Şanslı" anlamına gelen sözcüğün "la-ki" şeklinde okunduğu, davacı başvurusunda yer alan 16. sınıftaki emtianın tamamının redde dayanak markada da aynı veya aynı tür olarak yer aldığı, dolayısıyla işaretler aynı olduğu gibi, malların da birebir aynı veya aynı tür oldukları, KHK'nın 7/1-b bendinde belirlenen mutlak red nedeninin somut olayda gerçekleştiği ve YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, zira 26.06.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5194 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonrası kullanımla ayırt edicilik suretiyle, bu mutlak red nedeninin aşılmasına hukuken olanak bulunmadığı, yurt dışındaki tesciller ve tanınmışlığın da ulaşılan bu sonucu değiştirmeyeceği, ıslahla hükümsüzlüğe gerekçe olarak gösterilen vakıanın değiştirilebileceği, ancak dava tarihinin ıslah tarihine çekilmesine olanak bulunmadığı; dolayısıyla 18.02.2009 tarihinde açılan dava tarihi itibariyle 556 sayılı KHK'nın 42/I-c ve 14.maddelerinde öngörülen 5 yıllık sürenin henüz gerçekleşmediği, zira davalı markasının 13.12.2004 tarihinde tescil edildiği, esasen ıslah öncesi dayanılan hükümsüzlük gerekçelerinin de somut olayda mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın redine akrar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

(2) Ancak, davacı dava dilekçesinde yer alan, davalı markasının; öncelik hakkı, tanınmışlık ve kötüniyetle tescile dayalı hükümsüzlük taleplerine, 07.07.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile 556 sayılı KHK'nın 42/1-c maddesi yollamasıyla 14. maddesi gereğince kullanılmama sebebiyle hükümsüzlük talebini de eklemiştir. Mahkemece, ıslah öncesi dava dilekçesinde dayanılan hükümsüzlük sebeplerinin somut olayda mevcut olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; bu hükümsüzlük koşullarının neden ve ne şekilde gerçekleşmediği somut gerekçeler ile açıklanmaksızın davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2774, Karar No: 2020/3166, Tarih: 21.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2774 E.  ,  2020/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 62 üyesinden 30 üyesinin katıldığı 22.01.2012 tarihli genel kurul toplantısında 21 ortağın oyu ile 2012 yılı için 3.500,00 TL ek ödeme alınmasının kararlaştırıldığını, ancak bilanço açıklarının kapatılmasında kullanılabilecek olan ek ödemenin, ortakların 3/4'nün çoğunluğu ile kararlaştırılabileceğini, bu açıdan karar nisabı sağlanmadığını ileri sürerek, genel kurulun ek ödeme yükümlülüğü getiren maddesinin mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurulda alınan kararda, yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı bir yön bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 22.01.2014 tarihli 2013/7226 Esas, 2014/329 Karar sayılı ilamıyla eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle bozulmuş bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde dava konusu genel kurul kararının alındığı tarihte kooperatifin bilanço açığının bulunmadığı, karar altına alınan ödemenin kooperatifin senede bağlı borçlarının ödenmesinde kullanılacağı, bu şekilde kararda alınması kararlaştırılan miktarın Kooperatifler Kanunu'nun 31. maddesinde düzenlenen ek ödeme niteliğinde olmadığı, aidat olduğu, bu şekilde genel kurul kararının iptali kabil bir karar olduğu ancak davacının dava konusu kararda muhalefet şerhinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.10. 2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13939, Karar No: 2013/21073, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/13939 E.  ,  2013/21073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası geçiren sigortalı işçi ...'in maddi ve manevi tazminat istemi ile eşi, anne-babası ve iki kardeşinin manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, Davacı sigortalı ... için 68.413,10 TL maddi ve 50.000 TL manevi; davacı eş ... için 20.000 TL manevi; davacı anne ... ve baba ... için ayrı alrı 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davacı ... yönünden açılan manevi tazminat davalarının reddine, karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacı sigortalı ...'in yaralanmasına yol açan zararlandırıcı olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, mahkemece biri inşaat mühendisi ve iş güvenliği uzmanı, diğeri makine mühendisi olan iki kişilik bilirkişi heyetinden alınan 21/05/2012 tarihli kusur raporuna göre davacı işçi ...'in %30; davalı işveren ...'in %70 oranında kusurlu oldukları; davalı ... Müdürlüğünün ise ihale makamı olması nedeniyle kusursuz olduğu belirtilmiş, mahkemece davalı ... vekili ve davacılar vekilinin yargılama aşamasındaki itirazlarına rağmen, sözkonusu kusur raporu ile yetinilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda, davacı sigortalı işçi; davalı işveren ...'e ait kablolu TV kurulumu ile uğraşan işyerinde servis elemanı olarak çalıştığı sırada, çanak anteni yerleştirmek için iki katlı binanın çatısına çıkmış olup, antenden uzanan kabloları aşağıya bıraktığında, sözkonusu kabloların aşağıdan geçmekte olan yüksek gerilim hattına temas etmesi üzerine meydana gelen patlama sonucu sıçrayan alevler ile davacının, vücudunda ve yüzünde kalıcı yanıklar oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. Sözkonusu olayda, davalı işveren ... ile davalı ... arasında davalı ...'ın ihale makamı veyahut üst işveren olarak tanımlandığı bir sözleşme bulunmadığı halde; mahkemece itibar edilen kusur raporunda, böyle bir sözleşme varmış gibi değerlendirme yapılarak, davalı ...'ın ihale makamı olarak kusursuz olduğu belirtilmiştir. Yine somut olayın niteliği itibari ile kusur raporunu düzenleyen bilirkişi heyeti içerisinde işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı olan ... mühendisi bilirkişi bulunmaması ve heyetin üç bilirkişiden oluşmaması da dikkate alındığında; sözkonusu kusur raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş, davacı sigortalı ...'in iş ve yetkileri ile mesai süreleri de göz önüne alınarak İş Kanunu'nun 77. maddesi ve tüzük hükümleri kapsamında tamamı işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı ... mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı işveren ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı işveren ... vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12689, Karar No: 2012/18817, Tarih: 21.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12689 E.  ,  2012/18817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

DAVACILAR : 1-...

2-........

VEKİLİ : AV. A........

DAVALILAR : 1-...

2-...

3-...

VEKİLİ : AV..........

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.04.2011 tarih ve 2010/253-2011/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Hoşcan Parfümeri Bijuteri Hediyelik Eşya Ticaret Gıda Maddeleri Limited Şirketi'nin ortağıyken noter hisse devir sözleşmesiyle hisselerini davalı gerçek kişilere devrettiklerini, buna rağmen ticaret sicil kayıtlarında halen ortak olarak gözüktüklerini ileri sürerek, davacıların adı geçen şirketin ortağı olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, hisse devir sözleşmesinn tescil işlemlerini yapmakla görevli ve yetkili olan Ankara Ticaret Sicil Memurluğu'nun müvekkilinden ayrı ve bağımsız bir teşkilat olduğunu, müvekkiline davada husumet düşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, TTK'nun 520. maddesinde açıklanan ve devrin şirket yönünden geçerli olması için öngörülen devrin şirkete bildirilip pay defterine kaydı işleminin henüz gerçekleşmediği, devir işleminin tekemmül etmediği, bu eksikliğin dava yoluyla giderilmesinin mümkün bulunmadığı, husumetin şirkete veya tüm şirket ortaklarına yöneltilmesinin gerekli ve yeterli olduğu, ...'nın bu davada husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle, Ticaret Odası aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

.../...

2011/12689

2012/18817

S/2

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacılar

21,15 H

18,40 PH

02,75 BK

23.11.2012-Y/K