muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/39111, Karar No: 2018/4700, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/39111 E.  ,  2018/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde görev yapmakta iken, kurumun özelleştirilmesi kapsamında 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkındaki Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ve kamu kurumuna atanan davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik düzenlendiğini ileri sürerek, maaş nakil ilmühaberinin 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesine uygun şekilde ek ödeme haklarını kapsayacak şekilde yeniden düzenlenmesi ile davacının çalıştığı süre içerisinde ödenmemiş olan ek ödemeye ilişkin ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, buna göre nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7810, Karar No: 2017/5014, Tarih: 13.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7810 E.  ,  2017/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (Hırsızlık suçundan dönüşen)

HÜKÜM : 148/1, 62, 53, CMUK 326/son 2 yıl 6 ay hapis cezası.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı, hükmün gerekçe kısmında da bu yöndeki açıklamaya rağmen hüküm fıkrasında zorunlu savunman ücretinin yargılama giderine dahil edilmek suretiyle çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4580, Karar No: 2017/11916, Tarih: 20.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4580 E.  ,  2017/11916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediyesi ... ... Halk Otobüsüne binmek istediğini ve kalabalık olduğu için, davalı şoför tarafından ücreti ön kapıdan alındıktan sonra arka kapıya yönlendirildiğini, arka kapı merdivenlerinde bulunan metal çubuğa tutunduğunu, bir sonraki durakta otobüsün yolcu indirmek için durduğunu ve arka kapıyı açtığını, bu sırada müvekkilinin kolunun kapı ile tutunduğu metal çubuk arasında kalarak kırıldığını, müvekkilinin ... ... Dershanesinde matematik öğretmeni olarak çalıştığını ve meydana gelen olay neticesi sözleşmesinin iptal olduğunu 10 ay işe gidemediğini, tüm bu nedenlerle fazlaya ilişkin tüm haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL. maddi, 25.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihi olan 22.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 11.04.2013 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 225,00 TL arttırarak 1.225,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... Tur. Taş. Ak. İs. Tem. ...vekili; davanın öncelikle husumet nedeniyle reddi gerektiğini, araçların şahıslar adına kayıtlı olduğunu, müvekkilinin ... İlinde taşımacılık işini iş ortaklığı olarak aldığını, aracın kaza tarihinde ... Sigorta tarafından kasko ve zorunlu trafik sigortası ile sigortalı olduğunu ve bu şirketin ihbar edilmesini talep ettiklerini, öte yandan davacının kendi

kusur, dikkat ve özensizliği sebebiyle kolunun kapı arasına sıkıştığını, kusurlu yanın davacı olduğunu, araç içerisinde gerekli ikaz işaretlerinin bulunduğunu, davalı yanın kusurunun bulunmadığını, davacı tarafın kendi kusurundan kaynaklanan olay nedeniyle talep ettiği tazminat miktarının da çok fahiş olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava ihbar olunan ... Sigorta A.Ş vekili;müvekkil şirketin poliçeden dolayı sorumluluğunun bulunmadığını bildirmiştir.

Davalı ... duruşmada davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kişinin kendi kusuruna dayanarak bir hak elde etmesinin mümkün olmaması nedeniyle davacının kusuru nedeniyle açılan davanın reddine dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ihbar olunan ... Sigorta A.Ş vekili;müvekkil şirketin poliçeden dolayı sorumluluğunun bulunmadığını bildirmiştir.

Davalı ... duruşmada davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kişinin kendi kusuruna dayanarak bir hak elde etmesinin mümkün olmaması nedeniyle davacının kusuru nedeniyle açılan davanın reddine dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasa uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6310, Karar No: 2014/19676, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6310 E.  ,  2014/19676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2018, Karar No: 2019/4969, Tarih: 27.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2018 E.  ,  2019/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15/09/2015 gün ve 2013/576 - 2015/515 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/02/2017 gün ve 2016/643 - 2017/876 sayılı kararı aleyhinde davalı Albatros Turizm Yat ve Marina İşl. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, tekne sigorta poliçesi ile davacı şirkete sigortalı olan CAROLINA isimli yatın sezon sonu bakım ve onarım amacıyla davalı Albatros Marinaya ait çekek yerinde karaya çekildiğini, teknenin çekek yerinde bulunmakta iken yine aynı amaçla çekek yerinde ve yan tarafında bulunan davalı ... ...'e ait PANAROMA isimli teknede 31/03/2012 tarihinde meydana gelen yangın sonucu oluşan alevlerin sirayet etmesi sonucu hasara uğradığını, (117,255 TL)'nin 27/04/2012 tarihinde, 105.500 EURO (239.271,30 TL)'nun 08/05/2012 tarihinde (toplam 153.500 EURO (356.526,30 TL) sigortalıya ödendiğini, PANAROMA isimli tekne sigortalı tekneye daha güvenli bir mesafeye çekilmiş olsaydı oluşan yangın nedeniyle CAROLINA ve diğer teknelerde hasar meydana gelmeyeceğini, davalı Alianz Sigorta A.Ş'nin PANAROMA isimli yatı sigortaladığını, poliçede 3. şahısların uğrayacağı zararların da teminat kapsamına alındığını, davalı ... şirketinin poliçedeki limit tutarı ile sınırlı olmak kaydı ile oluşan hasardan davacıya karşı davalı ... ... ile birlikte müştereken ve müteselsil sorumlu bulunduğunu ileri sürerek; toplam ödenen 153.500 EURO mukabili 356.526,30 TL tazminatın, 117.255,00 TL'lik kısmının ödeme tarihi 27/04/2014, 239.271,30 TL'lik kısmının 08/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/178 Esas sayılı dosyasında davacı vekili, tekne sigorta poliçesi ile davacı şirkete sigortalı PARADİSE DIVERS isimli yatın davalı Albatros'a ait çekek yerinde bulunduğu sırada davalı ... ...'e ait PANORAMA isimli teknede meydana gelen yangın sonucu hasara uğradığını, eksper raporuna göre teknede 6.861,04 EURO hasar meydana geldiğinin tespit edildiğini, belirlenen bu tutarın 20/04/2012 tarihinde sigortalının hesabına ödendiğini, davalı ... ...'in yangınının başladığı Panaroma isimli yatın maliki olması nedeniyle kusursuz sorumluluk esasına göre sorumlu olduğunu, diğer davalı Albatros Tur A.Ş'nin marina ve çekek hizmeti sunması nedeniyle olay nedeniyle sorumlu olduğunu, davalı ... şirketinin ise Panaroma isimli yatı sigortaladığından poliçede yazılı limitle sınırlı olmak üzere müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek; davacı tarafından sigortalıya ödenen bedelin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen mahkemenin 2014/367 esas sayılı dosyasında davacı vekili, davalı ...'ne sigortalı olan mülkiyeti davalı ... ...'e ait olan Panaroma isimli gezi teknesinin Albatros Marina'da 31/03/2012 tarihinde yanması neticesinde müvekkili sigorta şirketine sigortalı bulunan ... isimli teknenin hasarlanmasına sebep olduğunu, müvekkili şirketin sigortalısına 11.951,00 TL hasar tazminatı ödediğini, hasar tazminatını davalılardan talep etmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, ödenen hasar tazminatının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı Albatros Turizm Yat ve Marina İş. A.Ş. vekili ile davalı ... Vekilinin temyizi üzerine dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı Albatros Turizm Yat ve Marina İş. A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davada davalıların müteselsil olarak sorumlu tutulmaları nedeniyle davalılara izafe edilen kusur durumunun içsel rücu ilişkisine ilişkin açılabilecek bir davada yeniden değerlendirilecek olmasına göre, mümeyyiz davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Albatros Turizm Yat ve Marina İşl. A.Ş.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17162, Karar No: 2018/56, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17162 E.  ,  2018/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2020/6410, Karar No: 2020/5550, Tarih: 14.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6410 E.  ,  2020/5550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04.10.2018 tarihli 2017/590 esas ve 2018/346 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 28.01.2019 tarihli 2019/91 esas ve 2019/145 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuru süreleri, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Her ne kadar ... tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de; adı geçen hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığı gibi verilen mahkûmiyet kararı 28/01/2019 tarihinde kesinleştiğinden inceleme dışında tutulmuştur.

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 10/09/2020 havale tarihli dilekçesindeki “Açık hakkım geçtiği için ONANMASINI istiyorum... ...Ben dosyamın ONAYLANMASINI istiyorum” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, Dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.