muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4371, Karar No: 2020/2735, Tarih: 05.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4371 E.  ,  2020/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... şirketine sigortalı aracın destek ... sevk ve yönetiminde iken yolun karlı ve buzlu olması nedeniyle desteğin araçtan inerek aracına zincir taktığı sırada aracın geriye doğru kayması sonucu desteğin sağ ayağının aracın sağ arka tekerinin altında kalması ve kafasını araca çarpması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili ... için 500,00 TL ... için 500,00 TL, ... için 500,00 TL, ... için 500,00 TL ... için 500,00 TL olmak üzere 2.500,00 TL maddi tazminatın ve 500,00 TL defin masrafının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili desteğin kusuru sonucu meydana gelen kazanın teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne; ... için 76.478,06 TL'nin, ... için 6.035,50 TL'nin, ... için 7.162,28 TL'nin ... için 4.209,98 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte -sigorta poliçesinde belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere- davalıdan alınarak velayeten davacı ...'e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.178,06 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10521, Karar No: 2019/5872, Tarih: 28.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10521 E.  ,  2019/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davacı idare adına tesis edilen borç ipoteği bedellerinin güncellenerek davalıdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, davacı idare adına tesis edilen borç ipoteği bedellerinin güncellenerek davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

...... niteliğindeki ...... Mahallesi 3863 ada 24 parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4075, Karar No: 2023/11749, Tarih: 27.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4075 E.  ,  2023/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/110 E., 2016/130 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 20.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 19.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 19.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

" İddia, savunma, yakalama ve geçici muhafaza altına alma tutanağı, KPL expertiz raporu, tebligat, denetimli serbestlik şube müdürlüğü yazısı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay günü Keçiören Esertepe Kuşçağız Mahallesi Tarhanlar Caddesi üzerinde 06 BM 7401 plakalı araçta yapılan aramada kağıda sarılı 7,5 gram ağırlığında eroin maddesinin ele geçirildiği, sanığın tedavi görmek istediğini beyan etmesi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce sanığın soruşturma sırasında bildirdiği mernis adresi ile aynı olan adrese yapılan tebligata rağmen sanığın süresi içerisinde başvurmayarak yükümlülüğünü ihlal ettiği, sanığın ikrarı ile olay günü üzerine atılı uyuşturucu kullanmak suçunu işlediği" gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında verilen 20.08.2015 tarihli Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararına ilişkin soruşturma dosyasında erteleme kararının sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının bulunmadığı, bu belgenin aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu, anlaşıldığından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun

yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5584, Karar No: 2012/13509, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5584 E.  ,  2012/13509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2010 tarih ve 2009/227-2010/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eğlence ve sinema sektöründe faaliyet gösterdiğini, 2001 yılından itibaren büyük sermaye ve emek harcayarak “NU” ibareli markalarını tanınmış hale getirdiğini, NU, NU APARTMENTS, NU BAR, NU CLUB, NU HOTEL, NU LOFT, NU PLAZA, NU RADIO, NU RESIDANCE, NU SHOP, NU SKOLL, NU STUDIOS, NU PERA, NUSHOP, NU SPA gibi markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin "NU" ibaresinin 18, 25 ve 35. sınıflarda tescili için TPE'ye başvurduğunu; yapılan itirazın davalı şirket adına 25 ve 35. sınıflarda tescilli NU ibareli başka bir markasının bulunduğu gerekçesiyle reddedildiğini, markaların benzer olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "NU" ibaresi üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu, bu nedenle 556 sayılı KHK’nın 7/1(b) ve 8/1(b) maddelerindeki yasal koşulların oluşmadığını, zira "NU" ibareli markanın müvekkili adına 2001 yılında 25 ve 35. sınıflarda tescil ettirildiğini, müvekkilinin daha sonra dava konusu başvuru ile aynı sınıflarla beraber 18. sınıfı da eklemek suretiyle marka tescilinin engellenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, markaların görsel olarak aynı ve ayırtedilemeyecek derecede benzer olduğu, davalı şirket adına NU ibareli 25 ve 35. sınıflarda daha önce tescilli markanın bulunduğu, bu nedenle bu sınıflar için davalı lehine kazanılmış hakkın oluştuğu, ancak 18. sınıf yönünden daha önceki tescil kapsamının genişletildiği ve kazanılmış haktan sözedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK kararının başvuru kapsamındaki 18. sınıfta yer alan “işlenmiş ve işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlık dahil)” malları yönünden kısmen iptaline, bu mallar yönünden davalı şirket adına tecilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TPE YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Davalı Nu Tekstil ve Konfeksiyon Ltd. Şti. adına 'NU' markasının 01.02.2001 tarihinden itibaren 25 ve 35. sınıflarda tescilli olduğu, davacı adına da 01.02.2001 tarihi ve sonrasında 'NU' ibareli markalarının 25 ve 35. sınıflarda dahil olmak üzere diğer bazı sınıflarda tescilli olduğu, davacının markalarının mal sınıfları içerisinde 18. sınıftaki malların olmadığı gibi davalı şirketin de önceki tescilli markasında 18. sınıftaki malların bulunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, başvuru konusu ''nu'' markasının kapsadığı 18. sınıftaki mallar bakımından, davacı markalarının tescilli olduğu 25. sınıftaki emtialar ile dava konusu markanın tescilli olduğu 18. sınıftaki emtiaların benzer olduğu gerekçesiyle davalı markasının 18. sınıftaki bir kısım emtialar yönünden TPE YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Oysa, davalı şirketin de 25. sınıfta tescilli markası bulunması, 18. sınıftaki bir kısım emtia ile 25. sınıftaki emtialar arasında benzerlik bulunması olgusunun davalı şirketin daha önceki 25. sınıfta tescilli markası için de geçerli olması nedeniyle bu hususun davalı aleyhine bir tescil engeli olarak da nitelenemeyecek olmasına göre, mahkemece kararda açıklanan gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40761, Karar No: 2014/42956, Tarih: 24.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/40761 E.  ,  2014/42956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan müdafiinin yüzüne karşı 24.02.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21.03.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/258, Karar No: 2024/13911, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/258 E.  ,  2024/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.11.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/2693 E., 2023/1970 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.11.2023 tarihli ve 2023/2693 Esas, 2023/1970 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 02.11.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18949, Karar No: 2017/8893, Tarih: 06.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/18949 E.  ,  2017/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-d,62/1,52/2,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yaptığı, .... İdaresi adına Trabzon Belediye Başkanlığı, davalısı baba adı ....olan ... aleyhine Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tapu tescili davasında, tespit edilen 55.288,64 TL kamulaştırma bedelinin açık kimlik ve adres bilgileri bilinmeyen davalı ...'a tapu kaydındaki hissesi oranında ödenmesine ilişkin kararın tebliğ için basın yoluyla ilan edildiği, asıl alacaklının .... oğlu, 19/02/1926 doğumlu ... olduğu, isim benzerliğinden faydalanarak gerçek hak sahibi olmayan .... oğlu, 18/05/1952 doğumlu ...'un, .....Noterliği tarafından düzenlenmiş, 04/12/2008 tarih ve .... yevmiye sayılı vekaletname ile sanığı vekil olarak atadığı, sanığın mahkeme ve müzekkere ile davalı adına yatırılan kamulaştırma bedelini bankadan tahsil ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,