muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7654, Karar No: 2018/6723, Tarih: 07.11.2018

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasa'nın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır, 25. maddesinde, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı belirtilmiş, BK’nin 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dava dosyasının incelenmesinde; tarafların birbirlerinden şikayetçileri olmaları üzerine ...Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/35968 sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığı, soruşturma kapsamında alınan arama kararları üzerine davalının iş yerinde ve evinde arama yapıldığı ancak aramada davacının iddia ettiği kira sözleşmesinin asıllarının elde edilemediği, dosya içerisinde bulunan kira sözleşmesi fotokopilerinin, yazı ve imza örnekleriyle beraber bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda belge asılları olmadan yazı ve imza yönünden inceleme yapılamayacağının belirtildiği, bunun üzerine Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davacı hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/367 esas ve 2013/349 karar sayılı ilamı ile tanık beyanları ve kira sözleşmesi dikkate alındığında sanığın konutta kira sözleşmesine dayalı olarak oturduğu gerekçesiyle beraatine karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından 09/12/2014 tarihinde onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalı ...'in şikayeti üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucunda davacı hakkında kamu davası açılmasında yeterli delil ve emare görülerek hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açıldığı nazara alındığında, davalı ...'in şikayetçi olmasında somut birtakım emarelerin bulunduğu anlaşılmakla, şikayetin hak arama özgürlüğü kapsamında kaldığı kabul edilerek, davalı hakkındaki haksız şikayet nedeniyle açılan manevi tazminat davasının tümden reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8434, Karar No: 2020/11318, Tarih: 09.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/8434 E.  ,  2020/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Köy muhtarı olan sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün ve Kılıçlı köyü tüzel kişiliğinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili köy tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ile Kılıçlı köyü tüzel kişiliğine haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/249, Karar No: 2017/514, Tarih: 21.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/249 E.  ,  2017/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, bu suça azmettirme ve yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : ... hakkında: TCK.nun 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

TCK.nun 82/1-a-k, 39/1-2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62/1, 52, 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası,

... hakkında: TCK.nun 38/1, 81/1, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası

TCK.nun 82/1-a-k, 53/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52, 53/1, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası, 600 TL adli para cezası,

... ve ... hakkında: TCK.nun 82/1-a-k, 39/1-2, 62/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6'şar ay hapis cezası,

... ve ... hakkında: ...'u kasten öldürmeye azmettirme suçundan Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanların, sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz etmeye hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suça yönelen temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre sanık ...' ün maktul ...'i kasten öldürme, maktul ...'u töre saikiyle tasarlayarak kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'un maktul ...'u töre saikiyle tasarlayarak kasten öldürme, maktul ...'i kasten öldürmeye azmettirme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar...'nin maktul ...'u tasarlayarak ve töre saikiyle kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ...'in maktul ...'u töre saikiyle tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerine hasren temyiz incelemesi yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün maktul ...'i kasten öldürme, maktul ...'u nitelikli kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'un maktul ...'u nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'nin maktul ...'u tasarlayarak ve töre saikiyle kasten öldürmeye yardım, sanık ...'nin maktul ...'u tasarlayarak ve töre saikiyle kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ün maktul ...'a yönelik eylemi yönünden bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla, diğer tüm suçların niteliği tayin, sanıklar ...yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ...'in maktul ...'u tasarlayarak ve töre saikiyle kasten öldürmeye azmettirme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, suçun niteliğine, haksız tahrik uygulanması gerektiğine, sanıklar ... müdafiinin suçun niteliğine, haksız tahrik uygulanması gerektiğine yönelen, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanıklar ...'nin maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ...'ün maktul ...'e yönelik kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'un maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...' nin maktul ...' a yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım, sanık ...'nin maktul ...'u nitelikli kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

C-Sanık ...'ün maktul ...'u nitelikli kasten öldürme suçundan ve sanık ...'un maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

C-Sanık ...'ün maktul ...'u nitelikli kasten öldürme suçundan ve sanık ...'un maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanık ...'un bir süre birlikte yaşamış olduğu gayri resmi nikahlı eşi ...nin maktul ... ile kaçtığı ve sonrasında resmi nikah ile evlendiği, sanık ...'un bu durumu kabul etmeyerek eşinin... ile yaşadığı ... ilçesine geldiği, sanık ... ile maktul ...'un bulunup öldürülmesi konusunda para karşılığında anlaştığı, sanık ...'ün maktul ...'un yerini araştırıp bulduğu ve yapmış olduğu plan çerçevesinde havanın da karanlık olması nedeni ile 09/07/2011 tarihinde ... zannederek ...'e çok sayıda ateş etmek suretiyle öldürdüğü, sanık ...'un ise sanık ...'ün de yardımıyla ...'u aramaya devam ettiği ve 13/07/2011 tarihinde çok sayıda ateş ederek maktul ...' u öldürdüğü ,

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda;

a-)Sanık ...'ün, para karşılığında yardımı ile diğer sanık ...'un, ...'u öldürdüğü olayda, töre saikiyle insan öldürme suçunun unsurlarının bu sanık açısından oluşmadığı halde, sanık hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye yardım suçundan TCK.nun 82-1-a, 39/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "töre saikiyle tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan TCK.nun 82/1-a,k, 39/1. maddeleri" uyarınca hüküm kurulması,

b-)Sanık ...'un, diğer sanık ...'ü, maktul ...'u para karşılığı öldürmesi için azmettirdiği, ancak, havanın da karanlık olduğu bir ortamda, öldürülmek istenilen ve hedef kişi olan ... zannedilmek suretiyle ve hataen maktül ...'in öldürüldüğü olayda; azmettirenin ancak azmettirdiği fiilden sorumlu olacağı, üzerinde anlaşılan fiile bağlı olmayan neticelerin azmettirene yüklenemeyeceği gözetilerek,

sanık ...'ün iştirak iradesi dışında işlediği maktul ...'in öldürülmesi eyleminden dolayı sanık ...'un azmettiren olarak sorumlu tutulamayacağı ve bu suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık ...'ün tahliye talebinin REDDİNE, 21/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/02/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafileri Avukatlar ..., ..., ...'in yokluğunda 23/02/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/2569, Karar No: 2016/5323, Tarih: 02.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2569 E.  ,  2016/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 16.10.2015 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.11.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8042, Karar No: 2013/8519, Tarih: 19.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8042 E.  ,  2013/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yaylacık Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 34 parsel sayılı 2037,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda; davanın kabulüne, Giresun İli Dereli İlçesi Yaylacık Köyünde kain 120 ada 34 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle, davacıya muris ...'den gelen miras payı oranında davacı adına, kalan kısmın tespit maliki adına payı oranında tapuya kayıt ve tesciline, gerekçeli kararda ise davanın kabulüne, Giresun İli Dereli İlçesi Yaylacık Köyünde kain 120 ada 34 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle muris ...’in dosya içerisinde mevcut Dereli Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 2013/82 Esas, 2013/75 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nın 381/2. HMK'nın 298/2. maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir. Somut olayda Mahkemenin 29.03.2013 tarihli kısa kararında, davanın kabulü ile Muris ...'den gelen miras payının adına, kalan kısmın tespit maliki olan davalı ... adına tesciline karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, çekişmeli taşınmazın tümünün muris ... mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı kuşkusuzdur. O halde, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12957, Karar No: 2024/3112, Tarih: 04.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12957 E.  ,  2024/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1118 E., 2023/956 K.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında mağdura karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile "TCK'nun 103/1,1c,3c, 53,63" maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2022/452 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile mağdura karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık ... katılan Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilerek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurun annesinden izin alarak sanık ile parka gittiğini ve telefon ile oynamak isteyince sanığın kucağına oturduğunu, sanığın baba şefkati ile mağdura davrandığını, olay sonrasında mağdurun adli görüşmeciye verdiği beyanı ile Çocuk İzlem Merkezinde (ÇİM) alınan beyanları arasında çelişkiler olduğunu, ilk beyanında sanığın kendisini taciz ettiğini söylemesine rağmen ÇİM’de sanığın davranışlarının ne anlama geldiğini bilmediğini söylediğini, öncesinde sanığın pantolonunu indirip kucağına oturttuktan sonra pipisine dokunduğunu söylemesine rağmen ÇİM’de ayakta iken pantolonunun indirmesini söyleyip ayakta iken pipisine dokunduğunu, sonra kucağına oturttuğunu söylediğini, ayrıca olay tutanağını düzenleyen zabıt mümzilerinin de beyanları arasında çelişkiler bulunduğunu, mağdurun bekçilerden korkması nedeni ile ağladığını ve beyanının yönlendirilerek alındığını, suçu kabul etmemekle birlikte, kabul edilen eylemin sarkıntılık suçunu oluşturacağını, fazla ceza verildiğini beyanla hükmün bozulmasına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa üst sınırdan ceza verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurun ÇİM'de alınan beyanı, sanık savunması, olay tutanağı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın iç çamaşırının üzerinden mağdurun cinsel organına dokunma şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alındığında, mevcut haliyle eyleminin 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2023/1118 Esas , 2023/956 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33858, Karar No: 2014/35722, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33858 E.  ,  2014/35722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/352-2014/1016

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M.Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.