muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1686, Karar No: 2015/6068, Tarih: 09.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1686 E.  ,  2015/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/96947

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 23/12/2013, 2012/227 (E) ve 2013/427 (K)

SUÇLAR : Tasarlayarak kan gütme saikiyle nitelikli şekilde öldürme ve bu suça yardım, nitelikli öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılan A.. D..'ın sanık Yılmaz hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasına katılma ve verilen hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu yöndeki isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,

2) Beraat eden sanıklar Şeyhmus ve Cihan'ın aynı vekille temsil edilmelerine ve müdafiinin tek bir avukatlık hizmeti vermiş olmasına göre, sanıklar lehine vekalet ücretine dair hüküm fıkrasında bir isabetsizlik görülmediğinden, düzeltilerek onama öneren tebliğnamedeki düşünceye ise iştirak edilmemiştir.

3) Sanıklar Yılmaz ve Mehmet Salih hakkındaki mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Şeyhmus, Ercan, Cihan ve Özlem hakkında maktul Kadir'i nitelikli öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. Ö..'in maktul K.. D..'ı tasarlayarak, kan gütme saikiyle nitelikli şekilde öldürme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık M.. Ö..'in tasarlayarak, kan gütme saikiyle nitelikli öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Ş.. Ö.., E.. Ö.., C.. Ö.. ve Ö.. Ö.. hakkında nitelikli öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık Yılmaz müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçesinde suç vasfına, haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, sanık Mehmet Salih müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçesinde sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik soruşturmaya, dosyada vekaletnamesine rastlanmayan sanıklar Özlem ve Ercan müdafiinin beraat eden sanıklar lehine vekalet ücreti verilmesi lüzumuna, sanıklar Şeyhmus ve Cihan müdafiinin her bir sanık yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, katılan Ayşan vekilinin beraat eden sanıklar yönünden öldürmeye yardım suçunun sübuta erdiğine yönelen, mahkum olan sanıklar yönünden ise bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin kararındaki iptal edilen

hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümleri ile beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

4) Sanık M.. Ü.. hakkında nitelikli öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede ise;

Maktul Kadir'in, bir bayanla cep telefonu aracılığıyla görüştürülmek suretiyle kurulan tuzakla olay yerine getirtilmiş olmasına, maktulü tabancasıyla öldüren sanık Yılmaz'ın savunmalarında maktulle konuşan gayri resmi eşi Melahat'ın bu olayda kendisiyle beraber yer aldığını, olay günü buluşma için yine Melahat'in aradığını, olay yerine birlikte gittiklerini; Yılmaz'ın kardeşi olan C.. Ö..'in ise müdafii huzurunda verdiği ifadelerde bu anlatımları doğrular şekilde olaydan önce Melahat'i Yılmaz'la birlikte gördüğünü, ağabeyinin Melahat ile gidip işi bitireceklerini söylediğini, Melahat'in ise “babamız için biz bu işi yapacağız” dediğini ve ikisinin olayı gerçekleştirmek üzere yanından ayrıldıklarını beyan etmelerine göre, TCK'nun 28. maddesi hükümleri de değerlendirilmek suretiyle bu sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, bu hususları kapsamayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

09/12/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A. İ.'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Y.. Ö.., M.. Ö.. müdafiileri Avukat İ. B., Av. S.. A..'ın yokluğunda 17/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/860, Karar No: 2025/2997, Tarih: 16.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/860 E.  ,  2025/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2349 E., 2023/2376 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2022/458 Esas, 2023/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/2349 Esas, 2023/2376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olayın ağır tahrik altında gerçekleştiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 29.08.2022 tarihinde saat 10:10 sıralarında katılanın ikamet ettiği evden dışarı çıktığı, bu sırada sanık ile inceleme dışı ..., ... ve ...'un katılanın evinin önünde bekledikleri, katılan ile öncelikle inceleme dışı ...'ın konuştuğu, sanık ile inceleme dışı ... ve ...'un biraz uzakta araç içerisinde bekledikleri, ilk olarak inceleme dışı ...'ın katılana vurmaya başlamasından sonra sanığın diğer inceleme dışı ... ve ... ile birlikte araçtan inerek katılanın yanına koştukları, sanığın katılanın yüzüne defalarca tokat ve yumruk vurduğu, yere düşen katılanın yüzüne dört defa sert şekilde tekme vurduğu, daha sonra olay yerine geldikleri araca doğru koştuğu, aracın sağ ön yolcu koltuğundan av tüfeğini alarak tekrar katılanın yanına doğru koştuğu, sanığın elinde tüfek olduğunu gören inceleme dışı ... ve ...'un sanığa engel olmaya çalıştıkları ve sanığın önüne geçtikleri, sanığın elindeki tüfek ile ısrarla katılanın yanına gitmeye çalıştığı, bu yönde hamleler yaparken inceleme dışı ...'un sanığın elindeki tüfeği alarak araca koyduğu, sanığın koşarak yerde yatan katılanın yanına geldiği, sanığın katılanın kafasına ve yüzüne ayağının tabanı ile dört defa ve sert şekilde vurduğu, inceleme dışı ...'ın araya girmeye çalıştığı, katılanın yüzünü eli ile kapatamadığı sırada sanığın katılanın yüzüne tokat vurduğu, daha sonra araca yöneldiği ancak tekrar yerde yatan katılanın üzerine koşarak kafasına tekme attığı, inceleme dışı ...'ın çabaları ile sanığın ve diğer inceleme dışı şahısların araca binerek olay yerinden ayrıldıklarının anlaşıldığı, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi bakımından 2. derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, dosya içeriğindeki kamera görüntüleri, darbe sayısı ve şiddeti, sanığın tüfeği olay yerine getirdiği sabit ise de henüz katılana doğrultmadan tüfeğin elinden alınmış olması sebebiyle bu yöndeki eyleminin icra hareketi değil hazırlık hareketi kapsamında olması, katılandaki yaralanmanın niteliği dikkate alınarak, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanığın "kasten yaralama" suçundan, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak, üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde

"kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

"kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosyaya inceleme dışı ... tarafından sunulan ... ekran çıktılarında yer alan paylaşımların sanık ile bir ilgisinin bulunmaması, nitekim katılana sorulduğunda bu paylaşımları yaptığına dair iddiayı kabul etmediğini belirtmiş olması, sanık ve inceleme dışı ..., ... ve ... her ne kadar katılanın olay öncesinde kendilerine birden çok kez hakaret ve tehdit mahiyetinde sözler söylediğini belirtmişlerse de dosya içerisinde bu husustaki beyanlarını destekleyen somut herhangi bir delilin bulunmaması, olay anına ilişkin kamera görüntüleri incelendiğinde ilk haksız eylemin katılana yönelik gerçekleştirildiği ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturabilecek mahiyette herhangi bir fiil bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik nedeniyle indirim yapılarak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi "suç vasfı ve haksız tahrik" yönlerinden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/2349 Esas, 2023/2376 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2120, Karar No: 2022/94, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/2120 E.  ,  2022/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2409, Karar No: 2024/101, Tarih: 09.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2409 E.  ,  2024/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/460 E., 2019/593 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının Şırnak İli İdil İlçesi Yavşan Köyü'nde kain 76 nolu parsele ektiği buğday bitkisinin 16.06.2009 tarihinde davalı şirkete ait elektrik direğinden çıkan kıvılcımların etkisi ile meydana gelen yangın neticesinde yandığını, davacının meydana gelen zararının tespiti yönünden İdil Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/175 E. sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu ve tanık beyanları ile söz konusu yangının davalı şirkete ait elektrik tellerinden çıktığının sabit olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 7.300,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; söz konusu yangının davalıya ait elektrik hatlarından kaynaklandığına dair somut bir verinin bulunmadığını, tespit dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunun muğlak tespitlere dayandığını, ilgili arıza kayıt defterinin incelenmesi ile olay tarihinde herhangi bir arızanın gerçekleşmediğinin ve herhangi bir ihbar gelmediğinin görüleceğini; olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde de, yangının çıktığı iddia edilen elektrik hattında herhangi bir direkte yanma, kararma, tel kopması olmadığı gibi direk dibindeki otların dahi yanmadığını, direğin yakın çevresi ile yakınındaki tarlada dahi yangına dair bir iz ve emare bulunmadığını, yaklaşık olarak 30-35 metre mesafedeki tarlaların yandığını, söz konusu yangının anız yakılmasından kaynaklanmış olabileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 10.02.2014 tarihli ve 2011/319 E., 2014/61 K. sayılı kararla; alınan bilirkişi raporunda, yangının yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığının, elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığının belirtildiği ve davacının davasının ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece verilen 10.02.2014 tarihli ve 2011/319 E., 2014/61 K. sayılı kararla; alınan bilirkişi raporunda, yangının yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığının, elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığının belirtildiği ve davacının davasının ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.10.2016 tarihli ve 2016/12158 E., 2016/12085 K. sayılı ilamıyla; "...Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar da gözetilmek suretiyle,öncelikle olay saatinin her türlü kuşkudan uzak şekilde tespitinin sağlanması, sonrasında ise dosya kapsamında yer alan Cizre ve İdil İtfaiye raporları arasındaki yangının çıkış nedenine ilişkin çelişkinin giderilmesi,yine dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 ile 09.02.2012 tarihli meteoroloji raporları arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle, tespit dosyasında yapılan mahkeme gözlemi ve o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu da dikkate alınarak, meydana gelen zarar ile söz konusu eylem arasında herhangi bir irtibat bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespitinin sağlanması yönünden, alanında uzman bilirkişi heyetinden mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle, sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen tanıklardan bir kısmının beyanları ile yangının elektrik tellerinin birbirine çarpması sonucu çıktığı düşünülse dahi bozma sonrası aldırılan bilirkişi kurul raporlarında belirtildiği üzere; elektrik tellerindeki iletkenlerin sehimlerinin fazla olması sebebiyle şiddetli rüzgarda birbirine dolanması ihtimalinin düşük olduğu, hat iletkenlerinin beşik gibi aynı yöne sallanacağı, iletkenlerin biri sağ tarafa sallanırken diğerinin sol tarafa sallanamayacağı, anormal bir fırtına ve rüzgar olması halinde çok zayıf bir ihtimalle birbirine temas etme olasılığı olabileceği ancak dosya kapsamında hatların birbirine temas ettiğine dair kesin bir bulgu bulunmadığı, iletkenlerin birbirine alev çıkaracak kadar temas etmesi halinde tellerin kopması gerekeceği, yangın olayının tesisten 15-17 metre uzaklıkta bir noktada başladığı, direkte bulunan izolatörlerin sağlam olduğu, enerji taşıyan iletkenlerin kopmadığı, direkteki ek noktalarında kısa devre olmadığı, iletim hatlarında yanma ve ark izinin bulunmadığı, yine hat üzerinde olası bir kısa devre halinde dahi bu kısa devrenin 15-18 metre aşağıdaki kuru otları tutuşturmasının imkansız olduğu, anılan tüm sebeplerle dava konusu yangının elektrik nakil hattından çıktığına dair dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı, bozma sonrasında aldırılan her iki bilirkişi raporunun olaya ve dosya kapsamına göre yerinde olduğu, davacının yangının elektrik tellerinden çıktığını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; ayrı ayrı açılan dosyaların birleştirilip ayrılmaları nedeniyle sağlıklı bir yargılama yürütülemediğini, bilirkişi incelemesinin tek dosya üzerinden yapılması nedeniyle zaman zaman hak kayıpları yaşandığını, bozma sonra yapılan araştırmaların uyuşmazlığı çözmeye yönelik olmadığı gibi uyuşmazlığı daha da karmaşık hale getirdiğini, bilirkişi raporlarının olayı açıklayıcı olmayan ve dosya somutu ile bağdaşmayan içerikleri dikkate alınarak kamu tanıklarının beyanları dikkate alınmadan karar verildiğini, kamu tanıklarının yangının elektrik tellerinden çıktığını beyan ettiklerini, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, gerçeğin ve sorumluluk derecesinin ortaya çıkarılabilmesi amacıyla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğini, Meteoroloji Genel Müdürlüğünün aynı müzekkereye iki farklı cevap vermesi hususunda araya başka etkenlerin girip girmediğinin araştırılmaya değer olduğunu, bilirkişi raporu incelendiğinde raporun giriş-başlangıç bölümü ile değerlendirme kısmının birbiri ile uyumlu olmadığı, yer yer tahminlere dayandığı, tanık beyanlarına bile farklı anlam ve yorumlar yüklendiği, elektrikten çıktığı konusunda tereddüt bulunmayan böylesi büyük yangının ciddi zarar oluşturması ve bu nedenle idarenin hukuki ve cezai sorumluluğunun tespiti bakımından ilk günden kolluk makamlarınca etkin bir soruşturma yürütülemediğini, bu olay için ceza soruşturması başlatılmamasının şüpheleri daha da artırdığını, yangının çıktığı saatlerde tüm ilçede elektriklerin kesildiğini, arıza ihbarının olmamasının elektriğin kesilmediğini değil ihbar konusunda bir alışkanlığın olmadığını gösterdiğini, direkte ark meydana gelen yerde parça kopması, aşınma ve çoklu şekilde bulunan tellerden birinin ucu açık bir şekilde yırtık olması gibi durumların mevcut olduğunu, bilirkişilerin tespitinin gerçek dışı olduğunu, kopan tel için ek yapılmadığı beyan edilmiş ise de, değişik iş dosyasında Mahkeme gözleminde en az 5 ayrı yerde ek olması karşısında bilirkişilerin bu görüşünün de isabetsiz olduğunu, iletken kopması veya direklerde herhangi bir aksaklığa rastlanılmadığı şeklindeki bilirkişi görüşünün de gerçeği yansıtmadığını, zira değişik iş dosyasındaki tellerin sarkık olduğunun ve pek çok yerden ek yapıldığının açıkça belirtildiğini, bilirkişiler tarafından olay yeri inceleme raporuna atıfta bulunularak yangının şimşek çakması veya yıldırım düşmesi nedeniyle çıkmış olabileceği belirtilmiş ise de, elektrik ve yangın uzmanı olup olmadığı şüpheli bir uzman jandarma tarafından yazılan tutanağa yüksek değerde önem vermenin elektrik ve yangın uzmanı olan bilirkişilerin bilgi ve görgüsüne gölge düşürebileceğini, rüzgarın batı yönünden doğu yönüne doğru estiğini, yanan ekinlerin tamamının direğin doğusunda kalan ekinler olduğunu, direğin altındaki tarla ekili olmadığından ve yanacak herhangi bir ot bulunmadığından yanmadığını, her şeyden önce davalı şirketin kusursuz sorumlu olduğunu, zira tehlikeli işlerle uğraşanların işin niteliği ve ilgili