muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8153, Karar No: 2023/2153, Tarih: 13.07.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava konusu olay nedeniyle ağır bedensel zarara maruz kaldığı, 19.02.2019 tarihinde kesinleşen Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/572 E., 2017/31 K. sayılı dosyasındaki bilgi ve belgelere göre davacının olay nedeni ile %100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin, davalının olayın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacının işbu davayı 750.000 TL üzerinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesine dayalı belirsiz alacak davası olarak 8 yıllık ceza zamanaşımı süresi içerisinde açtığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere olay nedeniyle davacının %100 maluliyete uğradığı, bir başkasının sürekli bakımına muhtaç olduğu ve bakıcı gideri nedeniyle davacının zarara uğradığı, tazminat talebinin yerinde olduğu, davalı tarafça kesin hüküm itirazında bulunulmuş ise de eldeki dava konusu bakıma muhtaç kalma nedeniyle (bakıcı gideri) uğranılan zarar iddiası olup Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/572 E. sayılı dosyasında davacının maluliyet nedeniyle uğradığı zararın dava konusu edilmediği, her iki dava aynı olaydan kaynaklanmakla birlikte farklı konularda olduğundan kesin hüküm itirazının yerinde görülmediğine ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak dava dilekçesinde açıkça 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesine göre dava açıldığı belirtildiğinden davanın belirsiz alacak davası olarak kabul edilmesi gerektiği, zamanaşımı süresinin belirsiz alacak davası açılması ile tüm alacak için kesildiği, diğer bir anlatımla davacının belirleyemediği alacağının zamanaşımına uğramasının söz konusu olmayacağı, bu nedenle davacının artırım dilekçesindeki talebi dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde artırılan talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin isabetli olmadığı; bundan ayrı olarak Mahkemece, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 185 ... maddesi uyarınca aile bireylerinin yardım yükümlülüğü nedeniyle davacıya aile içinde bakılacağından bakıcı giderinden %50 oranında indirim yapılmasına karar verilmiş ise de somut olaya ilişkin maddi ve hukuki olgular bir arada değerlendirildiğinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 51 ... ve 52 nci maddelerinde belirtilen durumların gerçekleşmesi hâlinde ancak hâkim tarafından tazminattan indirim yapılabileceği, ölüm nedeniyle uğranılan zararlarda ve bedensel zararlarda 55 ..

... ve 52 nci maddelerinde belirtilen durumların gerçekleşmesi hâlinde ancak hâkim tarafından tazminattan indirim yapılabileceği, ölüm nedeniyle uğranılan zararlarda ve bedensel zararlarda 55 ... madde ile açık biçimde hakkaniyet düşüncesiyle indirime gidilemeyeceği açıkça düzenlendiği dikkate alındığında zarar görenin aile bireylerinin zarar veren lehine sorumluluğu ve yükümlülüğü olmayacağı gibi zarar verenin sorumluluğunu haksız fiil failine hizmet eder şekilde aile bireylerine yüklemenin de doğru olmadığı, her ne kadar toplum aile içi bakım dayanışmasını ahlaki ödev olarak görse de, bu durumun zarar sorumlusu lehine yorumlanmasının mümkün olmadığı, bu nedenlerle Mahkemece aile içi bakım ve dayanışma nedeniyle bakıcı giderinden hakkaniyet indirimi yapılmasının doğru görülmediği gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın kabulü ile, 1.219.891,05 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebeplerin yanında zamanaşımı süresinin dolduğu sabitken İstinaf Mahkemesince zamanaşımının uygulanmamasının, 4721 sayılı Kanun'un 185 ... maddesi uyarınca aile bireylerinin yardım yükümlülüğü nedeniyle davacıya aile içinde bakılacağından bakıcı giderinden hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken hakkaniyet indirimi yapılmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpmasından kaynaklı bedensel zarar nedeniyle bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58 ... maddesinde; "Bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." denmektedir.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nin 5 ... maddesinde; "Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır."düzenlemesi,

3. Aynı Yönetmelik'in 27 nci maddesinde ise; "Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir." düzenlemesi mevcuttur.

4. Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrin kusursuz sorumluluk hallerini olağan sebep sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayrıma tabi tutarken, TBK tarafından; hakkaniyet sorumluluğu, ... (sebep) sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ayrıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde ... (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

4. Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrin kusursuz sorumluluk hallerini olağan sebep sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayrıma tabi tutarken, TBK tarafından; hakkaniyet sorumluluğu, ... (sebep) sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ayrıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde ... (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

5. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2021 tarihli ve 2018/927 E. 2021/531 K. sayılı kararının ilgili kısmı şu şekildedir: "Bu durumda yukarıda yapılan açıklamalar ile somut olaya ilişkin maddi ve hukuki olgular bir arada değerlendirildiğinde; TBK’nın 51. ve 52. maddelerinde belirtilen durumların gerçekleşmesi hâlinde ancak hâkim tarafından tazminattan indirim yapılabileceği, ölüm nedeniyle uğranılan zararlarda ve bedensel zararlarda 55. madde ile açık biçimde hakkaniyet düşüncesiyle indirime gidilemeyeceği açıkça düzenlendiği dikkate alındığında zarar görenin aile bireylerinin zarar veren lehine sorumluluğu ve yükümlülüğü olmayacağı gibi zarar verenin sorumluluğunu haksız fiil failine hizmet eder şekilde aile bireylerine yüklemek de doğru değildir. Her ne kadar toplum aile içi bakım dayanışmasını ahlaki ödev olarak görse de, bu durumun zarar sorumlusu lehine yorumlanması mümkün değildir. Bu nedenlerle ... Dairenin aile içi bakım ve dayanışma nedeniyle bakıcı giderinden hakkaniyet indirimi yapılmasını belirten kararına karşı verilen direnme kararı yerindedir..."

6. 6100 sayılı Kanun’un belirsiz alacak davasını düzenleyen 107 nci maddesi; “(1)Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) (Değişik:22/7/2020-7251/7 md.) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda, hâkim tarafından tahkikat sona ermeden verilecek iki haftalık kesin süre içinde davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın talebini tam ve kesin olarak belirleyebilir. Aksi takdirde dava, talep sonucunda belirtilen miktar veya değer üzerinden görülüp karara bağlanır.” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

(2) (Değişik:22/7/2020-7251/7 md.) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda, hâkim tarafından tahkikat sona ermeden verilecek iki haftalık kesin süre içinde davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın talebini tam ve kesin olarak belirleyebilir. Aksi takdirde dava, talep sonucunda belirtilen miktar veya değer üzerinden görülüp karara bağlanır.” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1. Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişki ile asgari bir miktar ya da değer belirterek alacak davası açabilmesi belirsiz alacak davası ile mümkündür. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunu artırabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir. Uyuşmazlığa konu dava belirsiz alacak davası olarak açılmış olup, davacının 24.12.2020 tarihli dilekçesi bedel artırım dilekçesidir, belirsiz alacak davasının sağladığı imkan dahilinde belirlenen alacağın zamanaşımına uğraması söz konusu değildir.

2. Elektrik çarpmasına bağlı gerçekleşen yaralanma nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan eldeki davada; olayın meydana gelmesinde, davalı ... şirketinin kusursuz sorumluluğu bulunduğu hususu taraflar arasında görülüp kesinleşen cismani zarar ve manevi tazminat davasında belirlenmiştir. Diğer taraftan anılan davada bakıcı gideri tazminatının talep edilmediği dosya kapsamı ile sabittir. İşbu belirsiz alacak davasının ise uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmıştır.

3. Olayda %100 malul olan davacının aile içinde bakılması, onun tekrar topluma kazandırılmasında, sosyal hayatla bütünleşmesinde bir şans olup tahmini bir varsayımla aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağını kabul etmenin, gerçekleşip gerçekleşmeyeceği, zaman içinde devamlı olup olmayacağı, belli olmayan bir olay üzerinden maddi tazminattan indirim yapılmasının ve aile içinde sürekli %100 malul olan kişiye bakan yakının da sosyal hayattan kopma noktasına gelip manevi acı ve üzüntüsünün arttığı düşünüldüğünde, bu durumun zarar sorumlusu davalı lehine yorumlanmasının adalete ve hakkaniyete uygun olmadığı anlaşılmıştır.

4. Temyizen incelenen karar açıklanan bu nedenle usul ve kanuna uygun olduğundan davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

4. Temyizen incelenen karar açıklanan bu nedenle usul ve kanuna uygun olduğundan davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/391, Karar No: 2011/440, Tarih: 22.06.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/12-391 E.  ,  2011/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2010

Taraflar arasındaki “imzaya itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.07.2009 gün ve 2008/2108 esas, 2009/1248 sayılı kararın incelenmesi davalı/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 08.02.2010 gün ve 2009/21267 esas, 2010/2314 sayılı ilamı ile; bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, imzaya itiraza ilişkindir.

Mahkemece isteğin kabulüne dair verilen karar; davalı/alacaklı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece bozulmuş; bozma sonrası yapılan tebligatlarda sadece duruşma gün ve saati taraflara tebliğ olunmuş, bozma ilamı ise taraflara tebliğ edilmemiştir.

Karar düzeltme yolu açık olan işlerde; Yargıtay’ca karar bozulmuş ise, bozma ilamının taraflara tebliği ve karar düzeltme süresinin beklenmesi gerekir. Bu usulü işlemler tamamlanmadıkça yeniden duruşma açılması ve karar verilmesi mümkün değildir (HUMK. 440/1 ve 442/A maddeleri).

Temyize konu davada; dava dilekçesi ve takip dosyası içeriğinden itiraza ve mahkeme hükmüne konu alacak miktarının “20.000,00 TL” olduğu anlaşılmaktadır. Miktar ve değer itibariyle karara karşı karar düzeltme yolu açıktır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında, karar düzeltme yolu açık bulunan Özel Dairenin 08.02.2010 gün ve 2009/21267 esas, 2010/2314 sayılı bozma ilamı taraflara tebliğ edilip karar düzeltme imkanı verilmesi gerekirken, bu gerek yerine getirilmeden duruşma açılıp yargılamaya devam edilerek önceki kararda direnilmesi usul ve aykırıdır.

Bu durumda açıklanan usul hükümlerine uyulmadan verilen direnme kararı yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmek üzere bu değişik nedenle ve usul yönünden bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve usulü nedenlerden dolayı HUMK. nun 429 .maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5658, Karar No: 2013/2766, Tarih: 15.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5658 E.  ,  2013/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2007 gün ve 2004/199 Esas, 2007/236 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Irza geçme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Savunma ve dosya içeriğine göre, mağdurenin sanığın kendisini evinde zorla tutup kapıyı dıştan kilitlemek suretiyle giderek hürriyetinin kısıtladığına ilişkin iddiası, eylemin şehir merkezindeki evde geçtiğinin anlaşılması karşısında, böyle bir durum olması halinde mağdurenin durumu etrafa ve komşularına birçok şekilde iletmesinin mümkün olması ve dosya içeriği karşısında, samimi görülmeyerek aralarında çıkan sebebi bilinmeyen tartışma sonucu sanığın mağdureyi kasten yaraladığı sabit olduğu gözetilmeden, bu suçtan sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5229, Karar No: 2020/4447, Tarih: 03.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5229 E.  ,  2020/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın,... Gıda isimli işyerini işleten katılanı telefonla arayarak kendisini ...olarak tanıttıktan sonra, 18 kg'lık 200 teneke ayçiçekyağı satın almak istediğini beyan ettiği ve katılanla pazarlık yaptığı, tarafların anlaşması üzerine sanığın 19/09/2011 tarihinde yağların ...'te bulunan ...Gıda San. Tic. Ltd. Şti. adına ...adresine teslim edilmesini istediği, bunun üzerine katılanın yanında çalışan tanık ... ile birlikte belirtilen tarihte yağları ...'e getirdiği, telefonla irtibatta oldukları sanığın, gönderdiği kişiler aracılığı ile yağların depo olarak belirttiği yere indirileceğini söylediği, katılanın yemek yemek için araçtan indiği ve tanık...'i sanığın tarif ettiği yerde bekleyen iki kişinin yanına gönderdiği, tanığın bu iki kişiyi alarak depo olarak belirtilen yere yağları indirdiği, bu sırada bilinmeyen bir sebeple tanığın kullandığı aracın çalışmadığı, bu nedenle tanık ile yağları indiren şahıslardan birinin para çekmek için dolmuşa binerek Akbank'a gittikleri, bu şahsın tanığa beklemesini söyleyerek yanından ayrıldığı ve geri gelmediği, katılan ile tanığın bu şekilde dolandırıldıklarını anlayarak yağları kontrol ettiklerinde indirdikleri yerde olmadığını tespit ettikleri anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; sanık hakkında hükmolunan 2 yıl hapis cezası üzerinden, TCK’nın 62. maddesi uyarınca yapılan takdiri indirim sonrasında sonuç olarak ''1 Yıl 8 Ay'' hapis cezası tayin edildiği halde, aynı kanunun 52/2. maddesinin uygulandığı kısımda maddi hata yapılarak hapis cezasının bu kez ''10 Ay'' olarak gösterilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/27, Karar No: 2005/42, Tarih: 19.04.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/YYB-27 E., 2005/42 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/YYB-27 E., 2005/42 K.**

**- GÖREV UYUŞMAZLIĞI**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 14 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 3 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

**"İçtihat Metni"**

Teşekkül halinde kaçakçılık yaptıkları iddiasıyla; sanıklar Zaher A........ A...., M..... Aweikeh, W.... Mohamed A......., Naser A.... Hegazy ve Mohamad J.....'nin 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasasının 3/a-1. maddesi yollamasıyla 4/a-1, 5/1 ve TCY.nın 40. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle Mersin C.Başsavcılığının 1.7.2004 gün ve 377 sayılı iddianamesiyle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında;

Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince 7.7.2004 gün ve 236/215 sayı ile;

Eylemin 4926 sayılı Yasanın 14. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu eyleme bakma görevinin aynı Yasanın 26. maddesi uyarınca Gümrük Komisyonuna ait olduğu gerekçesiyle, dosyanın görevli ve yetkili Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmek üzere, Mersin C.Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş,

Dosyanın gönderildiği Mersin Gümrük Komisyonu da 17.8.2004 gün ve 4 sayı ile;

4926 sayılı Yasanın 3/a-1. maddesine uygun bulunan eylemde, Gümrük Komisyonunun yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı vermiş, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi 10.12.2004 gün ve 236/630 müt. sayı ile;

Mahkeme ile Mersin Gümrük Komisyonu arasında görev uyuşmazlığı doğduğundan bahisle, 1684 sayılı Yasa uyarınca görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere, C.Başsavcılığına tevdii etmiştir.

Bu suretle olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu görüşüyle gönderilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "dosyanın incelenmeksizin iade edilmesi" istekli 14.02.2005 gün ve 3206 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, konu müzakere edildikten sonra, aşağıdaki karar verildi.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Teşekkül halinde kaçakçılık suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasında, yargılama yapan Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince eylemin 4926 sayılı Yasanın 14. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu eylemle ilgili karar verme yetkisinin aynı Yasanın 26. maddesi uyarınca Gümrük Komisyonuna ait bulunduğu, Gümrük Komisyonunca da, eylemin 4926 sayılı Yasanın 3/a-1 maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu oluşturduğu, görüşleriyle verilen görevsizlik kararları üzerine, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince görev uyuşmazlığı doğduğundan bahisle, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosya, C.Başsavcılığı aracılığı ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

1684 sayılı Umumi Mahkemeler ve Karar Hakimleri ve Müstantiklerle Umumi ve Hususi Kaza Selahiyetini Haiz Makamlar Arasındaki İhtilafın Halli Hakkında Yasanın 1. maddesinde "Umumi Mahkemeler, karar hakimleri ve müstantiklerle idare heyetleri ve sair kaza selahiyetini haiz makamlar arasında vazife ve selahiyet sebebiyle hadis olacak ihtilafların halli, Temyiz Mahkemesi Ceza Heyeti Umumiyesine aittir." hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm gereğince, Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken bir görev veya yetki uyuşmazlığından söz edilebilmesi için, uyuşmazlığın mahkemeler ile il veya ilçe idare kurulları ya da yargı yetkisi bulunan diğer makamlar arasında doğması gerekir. Cumhuriyet Başsavcılığı, Kaymakamlık, Valilik, Gümrük Komisyonu gibi makamlar maddede belirtilen yargı yetkisini haiz makamlardan değildir.

Sanıkların eylemi, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince 4926 sayılı Yasanın 14, Gümrük Komisyonu tarafından ise aynı Yasanın 3/a-1. maddesi kapsamında değerlendirilerek, görevsizlik kararları verilmiş ve bu kararlar yasal yollara başvurulmadığından kesinleşmiş ise de, Gümrük Komisyonu 1684 sayılı Yasanın 1. maddesinde belirtilen yargı yetkisini haiz mercilerden olmadığından, bu aşamada Ceza Genel Kurulunca çözümlenecek bir görev uyuşmazlığından söz etmeye olanak yoktur. Bu itibarla, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ışığında dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 19.04.2005 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.