muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10720, Karar No: 2023/1786, Tarih: 13.04.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ileri sürülen istinaf nedenlerinin, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesi ile davalı karşı davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili, Mahkemece belirlenen kusur belirlemesinin ve davacı karşı davalı kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacı karşı davalı kadının temizliğine dikkat etmediği ispat edilmişken çocuğun velâyetinin kadına verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kişisel ilişkinin daha geniş kapsamlı düzenlenmesi gerektiğini, nafaka miktarının çok yüksek olduğunu, kadının davasını ispat edemediğini belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki, aleyhine hükmedilen manevî tazminat, nafakalar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kusurun ağırlığının hangi tarafta olduğu, kadının boşanma davasının kabulünün doğru olup olmadığı, ortak çocuğun velâyetinin hangi tarafa verilmesi gerektiği, kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı, kadın yararına manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 323 üncü, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Velâyeti, davacı karşı davalı anneye bırakılan ortak çocuk ile baba arasında yazın, Temmuz ayında kurulan on beş günlük kişisel ilişki yetersizdir. Yaz tatilinde babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli ve daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılması, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı karşı davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı karşı davacı erkek vekilinin kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 3. Bendinin ikinci paragrafındaki '' her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10.00 dan 15. günü saat 18.00 a kadar '' kelimelerinin çıkartılarak yerine '' her yıl 1 Temmuz saat 10.00 dan 31 Temmuz saat 18.00’a kadar'' kelimelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20611, Karar No: 2015/12468, Tarih: 03.07.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20611 E.  ,  2015/12468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık... hakkında verilen beraat hükümleri katılan tarafından; sanıklar ... ve... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ise katılan ile sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Katılanın, sanıklar...ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların... Anonim Şirketinin ortakları ve yönetim kurulu üyesi oldukları, ölen ...'in bu şirkette şoför olarak çalıştığı, olay günü saat 14:00 sıralarında...'in, .... Mahallesi ...Mevkii ...ocağı istikametinden, ... Sokak istikametine sevk ve idaresindeki taş yüklü kamyonla seyir ettiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybettiği, aracın yolun sol yan tarafına devrildiği,...'in muhtemelen araç devrileceği aşamada zarar görmemek için araçtan atladığı, araçta yüklü bulunan kalker taşlarının altında kaldığı, beyinde meydana gelen kanama, iç organ harabiyeti ve iç kanama sonucu öldüğü, kaza sonrası araçta yapılan teknik incelemeye göre Makine Yüksek Mühendisi .... tarafından düzenlenmiş bilirkişi raporuna göre "kazaya karışan 2000 model damperli kamyonun, 2007 yılından beri araç muayenesinin yapılmadığı, kaza anında arka dingil ve ilave dingil frenlerinin çalışmadığını, yanlızca ön tekerlerinin freninin çalıştığını, aracın üzerindeki 14 ton yük ile birlikte aracın kendi ağırlığıda dikkate alındığında toplam 25 tonluk bir yük ile eğimli, ıslak, çamurlu bir yolda sadece ön tekerlerin frenlemesi ile kontrolün mümkün olmadığı ve aracın belirtilen bu teknik kusurlarının kazaya sebebiyet verdiğinin anlaşıldığı olayda, şantiyelerinde yetkili ve sorumlu maden mühendisi şantiye şefi ve şirketi temsile yetkili sorumlu müdür görevlendiren sanıkların, hukuki sorumluluğu bulunmakla birlikte, cezai yönden kusur yüklenemeyeceği, mahkemenin sanıkların beraatleri yönündeki kabul ve takdiri, oluş ve dosya kapsamına uygun görülmekle, tebliğnamenin "sanıkların ceza hukuku karşısındaki sorumluluklarının ehil bilirkişiden rapor alınmaksızın ve ceza hukuku karşısında hangi nedenlerden dolayı sorumlu olmadıkları tartışılmaksızın beraat hükmü kurulması" şeklindeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın verilen beraat kararlarının vicdana ve kanunlara uygun olmadığı yönündeki temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Katılan ile müdafiilerinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın verilen beraat kararlarının vicdana ve kanunlara uygun olmadığı yönündeki temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Katılan ile müdafiilerinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın, kazanın meydana geldiği taş ocağı şantiye alanında şantiye şefi maden mühendisi olarak, sanık ...'ın ise yetkili müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde işçi M.. S..'in idaresindeki taş yüklü kamyonla taş ocaklarından çıkarak, zemini stabilize kaplamalı, 8.40 metre genişliğinde, buz kaplı ve çamurlu, sağ tarafında şarampol bulunan yolda, yükü ile birlikte toplam 25 ton ağırlığındaki kamyonla iniş meyilli Poligon sokağında seyri sırasında devrilerek ...'in öldüğü olayda, araçta yapılan teknik incelemeye göre, "kazaya karışan 2000 model damperli kamyonun, 2007 yılından beri araç muayenesinin yapılmadığı, kaza anında arka dingil ve ilave dingil frenlerinin çalışmadığını, yanlızca ön tekerlerinin freninin çalıştığını, aracın üzerindeki 14 ton yük ile birlikte aracın kendi ağırlığıda dikkate alındığında toplam 25 tonluk bir yük ile eğimli, ıslak, çamurlu bir yolda sadece ön tekerlerin frenlemesi ile kontrolün mümkün olmadığı ve aracın belirtilen bu teknik kusurlarının kazaya sebebiyet verdiğinin" anlaşılması karşısında;

a) Her ne kadar şantiye şefi ...'ın iş yerinde güvenlik önlemlerinin zamanında alınmasından sorumlu olup araçların bakımının da bu kapsamda düşünülmesi gerektiği belirtilerek meydana gelen taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın maden mühendisi olduğu, şantiye alanında ve saha ile sınırlı olarak görevli olduğu, taşıma yapan araçların bakımı ve kontrolü yönünde teknik bir görevinin bulunmadığı, ayrıca alınan ifadesine göre, kendisine iletilen bir araç arızası da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı gözetilmeyerek, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Olay tarihinde şantiye alanında bulunan ve şirketi temsile yetkili kılınan sanık ...'ın kullanılan aracın muntazam bakımının yaptırılması, yapılan bakımların envanterinin tutulması, araç muayenelerinin yaptırılması hususlarından sorumlu bulunduğu, ancak dosya kapsamına göre, kazanın meydana geldiği kamyonun 5 yıldır araç muayenesinin yapılmadığı gibi, belirtilen süre içerisinde aracın bakımının yaptırıldığına dair herhangi bir belge sunulmadığı görülmekle, belirtilen süreler içerisinde teknik arızası sebebiyle kazaya neden olan aracın bakımının yaptırılıp yaptırılmadığının araştırılması, yapılmadığının tespiti halinde ise, bakımları yaptırılmaksızın bu şekildeki teknik arızalara sahip araçların tehlikeli iş türünde ve tehlikeli arazi alanlarında çalıştırılarak meydana gelen ölüm sonucunun öngörülebilir olduğunun kabulü ile sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8888, Karar No: 2017/3173, Tarih: 27.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8888 E.  ,  2017/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, katılanlar ve mağdur adına sahte abonelik sözleşmeleri düzenlediğinden bahisle açılan kamu davasında, dosyada mevcut bilirkişi raporlarında, alınan mukayese yazı ve imzaların yetersiz olması sebebiyle daha sağlıklı bir inceleme yapılamadığının belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, inceleme konusu abonelik sözleşmeleri üzerinde daha sağlıklı sonuç bildirir rapor tanzim edilebilmesi için sanığın suça konu belge düzenleme tarihine en yakın, tercihen daha önceki tarihlerde atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerinin içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örnekleri alınarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sözleşme düzenlenirken sahte kimlik kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesinden sonra, suçtan kaynaklanan menfaatin sanığa ait olacağı da gözetilerek, suçun sübutu halinde hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9324, Karar No: 2006/12268, Tarih: 01.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9324 E.  ,  2006/12268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.1999 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 25.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, görevsizlik kararı davacı vekiline 10.02.2006 davalı vekiline ise, 27.02.2006 tarihlerinde tebliğ edilmiştir. HUMK.nun 437. maddesi hükmünce Sulh Mahkemelerinden verilen kararlara karşı temyiz süresi 8 gündür. Bu süre ilamın usulen taraflardan her birine tebliğ ile başlar. Bu haliyle Sulh Mahkemesinin görevsizlik kararı 07.03.2006 tarihinde kesinleşmektedir.

HUMK.nun 193. maddesinin üçüncü bendi uyarınca karara karşı temyiz süresinin sona erdiği veya karar temyiz edilmişse Yargıtay’ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 ... içinde yeniden dilekçe verilmesi ve yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmemesi halinde yasanın 194. maddesi uygulanarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Görüldüğü üzere; yasa koyucu yeniden dilekçe verilmesinin başlangıç tarihini karara karşı temyiz süresinin sona erdiği veya karar temyiz edilmişse Yargıtay kararının tebliğ edildiği tarih olarak kabul etmiş, ve bugünden başlayarak 10 ... içinde dilekçe verilmesi gereğini vurgulamıştır.

Somut olayda davacı tarafından gönderme dilekçesi, 10.02.2006 tarihinde henüz bu hak sona ermeden verildiğinden mahkemece HUMK.nun 194. maddesi uygulanmak suretiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Çekişmenin esası incelenmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.112006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7301, Karar No: 2014/8074, Tarih: 11.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7301 E.  ,  2014/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/795-2013/873

Taraflar arasında görülen icra memur muamelesine şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.04.2014 gün ve 2013/9074 Esas, 2014/2581 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili kurumun alacaklarının imtiyazlı olduğunu fakat iflas idaresince düzenlenen 17.02.2013 günlü sıra cetvelinde üçüncü, 07.02.2013 günlü sıra cetvelinde ise dördüncü sıraya alındıklarını ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi memuru şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yasal süresinde yapılmayan şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez şikayetçi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4909, Karar No: 2008/3969, Tarih: 11.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/4909 E.  ,  2008/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde dava konusuz kalmakla reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık İ.İ.K.'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı 3. kişinin istihkak davasına ilişkindir.

İ.İ.K.nun 97/10 maddesi hükmüne göre, İstihkak davası sonuçlanmadan hacizli mal paraya çevrilirse, mahkeme hakimi satış bedelinin yargılamanın sonuna kadar alacaklıya ödenmemesi veya tazminat karşılığı veya teminatsız olarak ödenmesi konusunda karar vermek zorundadır. Yasanın bu hükmünden, Mahkeme hakiminin paranın ödenmiş veya ödenmemiş olmasına bakmaksızın İstihkak davasına devam ederek sonuçlandırılması gerektiği anlamı çıkmaktadır. Yargıtay’ın yerleşmiş ve oturmuş içtihatları da bu yoldadır.Öyle ise istihkak davası sonuçlanmadan hacizli malın paraya çevrilmesi ve bedelin alacaklıya ödenmesi istihkak davasının sonuçlandırılmasına  engel değildir

Öte yandan belirtilen bu ilkeler, dava konusu haczin yapıldığı icra dosyasından davaya konu malların satışının yapılması halinde söz konusudur. Somut olayda,dava dayanağı İstanbul 6.icra müdürlüğünün 1534 sayılı dosyasında herhangi bir açık artırma söz konusu olmayıp, bir başka takip dosyasından, o dosyada haczedilen kitaplar  açık arttırma ile satılmıştır.Kaldı ki satılan kitapların aynı kitaplar olup olmadığı dahi belli değildir.

Bu durumda mahkemece yargılamaya devam olunarak toplanan delillere göre olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken dava konusuz kaldığından esas hakkında hüküm kurmaya yer olmadığına dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı alacaklının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.03.2008. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21091, Karar No: 2011/20742, Tarih: 05.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/21091 E.  ,  2011/20742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

20.05.2008 tarihli kararın sanık ... tarafından süresinde temyiz edildiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa ile 6831 Sayılı Orman Kanununda değişiklik yapılması nedeni ile 5237 Sayılı TCKnun 7/2,5252 Sayılı Yasanın 9/3 maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL’nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi

3-Sanığa verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesinde ve taksitlendirmesinde uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... hakkındaki hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11313, Karar No: 2016/24030, Tarih: 28.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11313 E.  ,  2016/24030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir.” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.