muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7357, Karar No: 2018/15082, Tarih: 04.09.2018

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Aynı Kanunu'nun 25. maddesinin 5. fıkrasında ise, "Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, 4857 sayılı Kanunun ... 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez" şeklinde düzenleme mevcut olup, sendikal neden iddiasına dayalı olarak fesih bildirimine itiraz davasının açılabileceği öngörülmüştür. Doğrudan yapılan atıfla davanın türünün, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen "fesih bildirimine itiraz" davası olduğu kabul edilmiştir. Buna göre sendikal neden iddiasına dayanan fesih bildirimine itiraz davalarında da dava açamaya dair usuller sürelerle ispat kuralları aynı 20. madde hükümlerine tabidir. Yine yargılama süresi ile kısıtlamalar ile bölge adliye mahkemelerinde kesin olarak karar verileceği kuralı aynı maddenin son fıkrasında kurala bağlanmıştır.

Sendikal nedene dayanan fesih bildirimine itiraz davaları için İş Kanunu'nun 20. maddesinde, 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesinde ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. Maddesinde ayrı bir kanun yolu öngörülmemiştir. Aksine fesih bildirimine itiraz davasında verilen kararlara karşı sadece istinaf kanun yolu öngörülmüştür.

Sendikal tazminatın işçinin başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına tabi tutulmaması da davanın türünün fesih bildirimine itiraz davası olma vasfını değiştirmemektedir. Yine sendikal tazminata hükmedilmesi halinde ayrıca işe başlatmama tazminatına karar verilemeyeceği yönündeki yasal düzenleme de sendikal tazminat ile işe iade davasındaki bağlantıyı ortaya koymaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verildiği ve 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir dava olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yasa koyucu fesih bildirimine itiraz davalarının temyiz edilebilirliğine ilişkin olarak sadece dava türünü belirtmiş, tazminat miktarı ya da tazminat türüne bağlı bir istisnaya yer vermemiştir.

Sendikal neden iddiasına dayalı fesih bildirimine itiraz davalarında temyiz yolunun açık olduğu kabul edildiğinde, usul veya esastan davanın reddi veya davanın kabulüne rağmen sendikal nedenin reddi hallerinde de istinaf kararlarının kesin olmadığı sonucuna varılabilecektir. Yine davanın ve sendikal nedenin kabulü hallerinde miktar itibarıyla kesinlik sınırına göre temyiz yolunun varlığı kabul edilebilecektir. Bu durum yasa koyucunun "kararların daha kısa sürede kesinleşmesi" ile "Yargıtay'ın iş yükünün azaltılması" yönündeki amacı ile bağlaşmadığı gibi 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin son fıkrasına açıkça aykırılık oluşturur.

Açıklanan nedenlerle sendikal nedene dayanılmış olsa da, fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyiz yoluna tabi olmadığı sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:

Davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup, 7036 Sayılı Kanun' un yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden sonra, 13/03/2018 tarihinde verilen kararın 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesine göre temyiz edilemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13900, Karar No: 2016/1221, Tarih: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13900 E.  ,  2016/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2015 tarih ve 2014/912-2015/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminata ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/589E-2009/1064K sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 8.755,40 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği, rücuya konu davanın...'a ihbar edilmemiş olması nedeniyle davalının icra gideri, icra vekalet ücreti ile faizden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.277,97 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 372,86 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 372,86 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, dosyamızda davalı olan ...A.Ş. ile hisselerinin tamamı bu şirkete ait ... A.Ş. arasında yapılmıştır. Bir başka ifade ile, sözleşmenin imzalandığı tarihte... A.Ş'nin % 100 hissesi davalı ...'a aittir.

Yine dava dilekçesinin 5. sayfasında belirtildiği gibi, davacı şirketin hisselerinin devredildiği 31.08.2010 tarihine kadar, davacı şirketin hisselerinin tamamının davalı ...'a ait olduğu konusunda bir ihtilaf da yoktur.

Hisse satış sözleşmesi, alıcı ...A.Ş. ile satıcı ...Özelleştirme İdaresi Başkanlığı arasında yapılmıştır. Hisse satış tarihine kadar, sözleşmede "Şirket" olarak adlandırılan ... A.Ş'nin tüm hiseleri kamuya ait olup, bu satışla özelleştirilmiştir.

Dava konusu ödeme 04.02.2010 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihte davacı şirketin hisseleri özelleştirilmediğinden, dava konusu ödeme, davacı şirketin hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapılmıştır. Dolayısıyla bu ödeme şirket kayıtlarında mevcuttur. Bu nedenle, özelleştirme amacıyla hisse satışı tarihinden önce kayıt altına alındığından, davacı şirkete ait mali tablolarda yer alması gerekir. Davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki bilançosuna da yansıdığı ve bu bilançoya göre, davacı şirketin hisse değerinin belirlendiği, hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte, Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre, alıcı tarafından, davacı şirketin satış tarihindeki bilançosunun bilindiğinin kabulü gerekir.

Davacı, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7. maddesine istinaden bu davayı açmıştır. Bu tarihte sözleşmeyi yapan her iki şirketin de tüm hisseleri kamuya aittir.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2012/4503, Karar No: 2013/13749, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4503 E.  ,  2013/13749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2009 gün ve 2008/615 Esas, 2009/787 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilirken adli para cezasının gün üzerinden belirlenip yapılacak indirimin de gün üzerinden yapılması yerine, yazılı şekilde 100,00 TL üzerinden TCK.nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak 80,00 TL adli para cezası yerine, 83,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden "83,00 TL adli para cezası" ibaresinin çıkarılarak, yerine "80,00 TL adli para cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1360, Karar No: 2020/9648, Tarih: 09.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/1360 E.  ,  2020/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asta müessir fiil ve tehdit suçlarından sanık ...’ın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 117/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1.1 cümle, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 2 kez 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarihli ve 2017/208 esas, 2018/164 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/02/2020 gün ve 94660652-105-29-17857-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2020 gün ve 2020/6340 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

"Dosya kapsamına göre, 3’üncü Ordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 17/11/2015 tarihli ve 2015/546 esas ve 2015/361 sayılı iddianamesi ile sanığın asta müessir fiil ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, tehdit suçu yönünden askeri suç olmadığından ve sanığın askeri kişi sıfatını kaybettiğinden bahisle Erzincan 3’üncü Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 13/06/2016 tarihli 2016/201 esas, 2016/249 sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesini müteakip Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/29 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam edildiği, aynı iddianameye konu asta müessir fiil suçu yönünden yapılan yargılama neticesinde ise 2803 sayılı Kanun’da 25/07/2016 tarihli ve 668 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile yapılan değişiklik nedeniyle Erzurum 9’uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08/11/2016 tarihli 2016/1344 esas, 2016/1292 sayılı görevsizlik kararını takiben Kelkit Asliye Ceza Mahkemesince 2017/208 esas sayısı yargılamaya devam edildiği, anılan Mahkemenin 07/06/2018 tarihli ve 2017/208 esas, 2018/164 sayılı kararı ile sanığın asta müessir fiil ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, tehdit suçundan Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/29 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamanın derdest olduğu, Erzurum 9’üncü Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin görevsizlik kararına konu suçun asta müessir fiil olması gözetilmeksizin ayrıca tehdit suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanık ...'a yükletilen tehdit suçu ile ilgili olarak, Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/29 esas ve yine aynı mahkemenin 2017/208 esas sayılı dosyalarında yargılama yapıldığı anlaşılmakla, aynı suçtan iki kez yargılama yapılmasında isabet görülmediği gerekçesiyle Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarihli ve 2017/208 esas, 2018/164 sayılı kararının kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında mükerrer yargılama yapılarak, iki kez mahkumiyet kararı verilmiş olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında mükerrer yargılama yapılarak, iki kez mahkumiyet kararı verilmiş olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 7. fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmü yer almaktadır.

Mükerrer davadan bahsedilebilmesi için, sanık hakkında açılan her bir davanın tarafları, suç tarihleri ve olayının aynı olması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi ve 1982 Anayasasının 141/3. maddesinin "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması yargının görevidir" düzenlemeleri ile 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Korumaya Dair Sözleşemeye Ek 7 Nolu Protokolün Onaylanmasına dair 10/03/2016 tarih ve 6684 sayılı Kanunla kabul edilerek 25/03/2016 tarihli ve 29464 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ek 7 no'lu protokolün 4/1. maddelerinde yer alan "hiç kimse bir devletin ceza yargılama usulüne ve yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkum edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkum edilemez." düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde, kesinleşmiş bir hüküm varsa, bu kesin hükme konu dava yargılaması devam eden davadan sonra açılmış da olsa, kesin hükmün dokunulmazlığı gözetilerek yargılaması devam eden davanın reddinin uygun olacağı düşünülmektedir.

5271 sayılı CMK'nın "Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi" başlıklı 225. maddesinde ise, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." hükmü amirdir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere, iddianamede yer almayan fiil veya fail hakkında hüküm kurulamayacaktır.

İncelenen dosyada;

Erzincan 3'üncü Ordu Komutanlığı Askeri Savcılığının 17/11/2015 tarihli iddianamesi ile, sanık ...'ın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 117/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 106/1-1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edildiği, yargılamayı yapan Erzincan 3'üncü Ordu Komutanlığı Askeri Hakimliğince 13/06/2016 tarihli ve 2016/201 esas, 2016/249 sayılı karar ile, sanığa yükletilen tehdit suçu yönünden "sanığın 31/12/2015 tarihi itibariyle TSK'dan ilişiği kesilmesi suretiyle asker kişi sıfatını kaybettiği, sanığa atılı suçun askeri bir suç ya da askeri bir suça bağlı suçlardan olmadığı" gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,

Görevsizlik kararı üzerine tehdit suçu açısından dosyanın Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/29 esas sayılı sırasına kaydedildiği,

Görevsizlik kararı üzerine tehdit suçu açısından dosyanın Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/29 esas sayılı sırasına kaydedildiği,

08/11/2016 tarihinde ise Erzurum 9'uncu Askeri Hakimliğinin 2016/1344 esas ve 2016/1292 sayılı kararı ile, sanığa yükletilen asta müessir fiil yönünden, "Sanığa isnat edilen suçun jandarma personeline verilen askeri görevden doğan suçlar kapsamında olmadığı dikkate alındığında, atılı suçtan yargılama yapma yetki ve görevinin adli yargı yerine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,

Asta müessir fiil yönünden bu dosyanın ise Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/208 esas sayılı sırasına kaydedildiği,

Kelkit Asliye Ceza Mahkemesince, 2017/208 esas sayılı dosyada yalnızca asta karşı müessir fiil eylemi ile ilgili yargılama yapılması gerekirken, dosya kapsamı dışı olan ve yine aynı mahkemenin 2017/29 esas sayılı sırasına kayıtlı dosya üzerinden yargılaması devam eden tehdit suçundan da hüküm kurulduğu, sanığın istinaf yoluna başvurmaması üzerine kararın kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Kanun yararına bozma konusu yapılan Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarihli ve 2017/208 esas, 2018/164 sayılı dosyasına esas teşkil eden, Erzurum 9'uncu Askeri Hakimliğinin 08/11/2016 tarihli 2016/1344 esas ve 2016/1292 sayılı görevsizlik kararının anlatım kısmında, sanık hakkında yalnızca asta müessir fiil eylemi nedeniyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesi gereğince hükmün konusu, iddianamede gösterilen eylem olduğundan iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Yargılama sonucu açılmayan davadan kurulan hükmün ise, bu aykırılık nedeniyle hukuki değerden yoksun olduğu ve bu nedenle kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği anlaşılmıştır. Tehdit suçu yönünden hukuki değerden yoksun olan, Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarihli ve 2017/208 esas, 2018/164 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Sanık ... hakkında tehdit suçundan açılmış dava bulunmamasına karşın, bu suç yönünden verilen mahkumiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve bu nedenle de kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği ve tehdit suçu yönünden Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/29 esas sayılı sırasında yargılamanın devam ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında tehdit suçu yönünden kurulan Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarihli ve 2017/208 esas, 2018/164 sayılı kararına yönelik, CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, sonraki işlemlerin, mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 09/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4992, Karar No: 2024/7426, Tarih: 21.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4992 E.  ,  2024/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/101 E., 2023/419 K.

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2020/99 E., 2021/214 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin dava dışı ... Tekstil Enerji Ticaret ve Sanayi A.Ş.'de % 44 oranında paya sahip olduklarını, dava tarihi itibariyle ... ile ...'un ayrıca ...'in 4 kişiden oluşan yönetim kurulunun iki üyesi olduğunu, dava dışı ...'in diğer % 56 payının ... tarafından ... Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye (Tarım A.Ş.) yapılan pay devri neticesinde nihai olarak aynı zamanda müvekkillerinin amcası olan ...'un hakimiyetine geçtiğini, davalının ise pay sahiplerinin % 50 ... ve % 50 ... Tekstil Enerji ve Sanayi A.Ş.'den oluştuğunu, ...'un ise ...'un şirketlerinden biri olup kendisinin bu şirketin hem hakim pay sahibi hem de yönetim kurulu başkanı olduğunu, davalı şirketin huzurdaki davaya konu 19.02.2020 tarihinde Türkiye Sicil Gazetesinde ilan edilen genel kurullarında kurucu unsurların eksikliğine ve kanuna açıkça aykırılıklara rağmen ... aleyhine kararlar alındığını, ...'un lehine imtiyazlar tanınan ... adlı şirketin de kontrolüne sahip olduğundan ... aleyhine olan kararlarda ...'in menfaatlerini savunmadığını, şirkette kontrol değişikliğine neden olacak kararlar yönünden genel kurul öncesi mevzuat gereği Enerji Piyasası Denetleme Kurumu'ndan (EPDK) izin alınması gerektiği halde alınmadığını, 19.02.2020 ve 23.07.2020 tarihli genel kurul kararlarında çağrı usulüne uyulmadığını, ...'un söz konusu genel kurullarda pay sahibi ...'i temsil yetkisi ve usulüne uygun vekaleti olmadığı için toplantılarda şirket namına kullandığı oyun geçersiz olduğunu, ayrıca iskura tanınan imtiyazlar ile % 50 pay sahibi ...'in yönetimde etkisiz hale getirildiğini, hisse satım kararı için A grubu pay sahiplerinin onayının aranacağına dair karar alınmışsa da B grubu hisselere sahip kurteksin paylarını serbestçe devir hakkı ortadan kalktığı için anonim şirketin temel yapısını bozan nitelikte bir karar olduğunu, davalı şirketten ...'in alacağının sermaye olarak eklenmesine karar verilmişse de ... adına ...'un temsil yetkisi olmadığından bu kararında geçersiz olduğunu belirterek; 19.02.2020 ve 23.07.2020 tarihli genel kurul kararlarının yokluk ya da butlanının tespitinı, dava dışı ... lehine kurulan imtiyazların kaldırılmasını, davalının halen ...'a ve ...'e 30.000.000,00'er TL borçlu olduklarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP