muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4756, Karar No: 2017/6964, Tarih: 23.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4756 E.  ,  2017/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yeniden yapılan yargılamada hakkındaki hüküm açıklanırken 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca erteleme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu sahte belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, adli emanetin 2008/2542 sırasında kayıtlı belge asıllarının TCK m. 54 uyarınca zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “..5237 zsayılı TCK.nun 54 maddesi gereğince ZORALIMINA” ibaresinin çıkartılarak, yerine “ ..dosyada delil olarak saklanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/227, Karar No: 2009/7763, Tarih: 09.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/227 E.  ,  2009/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/0088

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tortum Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.07.2003 tarih ve 2003/56-87 sayılı kesinleşen kararla "Erzurum ili ... ilçesi ....mahallesi Mediler (Cinkaya) mevkiinde davacıların . ada.... ve.. nolu parsellerin kuzeyinde  ..ve . nolu parsellerin güneyinde kalan doğudan batıya olan Tortum çayına davalının müdahalesinin menine ve bilirkişi rapor krokisinde D harfi ile gösterilmiş, davalı tarafından dere yatağına konulan seperin kaldırılmasına" karar verilmiştir. Bu kararın 01.04.2008 tarihinde ilamlı icra takibine konu yapılmasından sonra borçlular icra mahkemesine yapmış oldukları şikayette, Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 15.02.2006 tarih 2003/58 E 2006/29 K. sayılı kararı ile ihtilaf  konusu yerin murisleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiğini ve bu kararın de kesinleştiğinden bahisle takibin iptaline karar verilmesini istemişlerdir. Bu durumda mahkemece kesinleşen 2 ayrı ilamın mevcudiyeti gözetilerek mahallinde ihtilaflı yerle ilgili keşif yapılarak, her iki kesinleşen kararın dayanağı keşif zaptı ve orada düzenlenmiş krokiler de gözetilerek, mümkünse krokiyi düzenleyen kişiler de mahallinde hazır bulundurulmak suretiyle ihtilaflı yerin şikayetçiler adına tapuya tescil edilen taşınmaz kapsamında kalıp kalmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile red kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19061, Karar No: 2015/1996, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19061 E.  ,  2015/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/719-2013/509

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi; ağaçlara maktuen değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Bulduk mahallesinde; emsal ise Kurtuluş mahallesinde olup, emsal satışı 18 yıl önceki satıştır.Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışların bulunması doğaldır.Bu durumda taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsaller bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 24.06.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11134, Karar No: 2013/5458, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11134 E.  ,  2013/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2009 gün ve 2008/315 Esas, 2009/124 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7693, Karar No: 2020/1671, Tarih: 04.03.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/7693 E.  ,  2020/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1850, Karar No: 2024/5232, Tarih: 24.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1850 E.  ,  2024/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/189 E., 2023/172 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2022 tarihli iddianamesiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11..2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın tanığa uyuşturucu madde satmadığına, tarafların birlikte uyuşturucu madde alarak içtiklerine, sanığın uyuşturucu madde satmadığına yönelikti.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.

2. Dosya içerisinde yer alan, 30.01.2022 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın yaşadığı yerde uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde teyide muhtaç bilgilerin elde edilmesi üzerine, söz konusu adreste fiziki takibe başlandığı, aynı gün saat 16.30 sıralarında tanık B.Y. adlı şahsın sanığın evine girdiği ve yaklaşık beş dakika sonra çıktığı, tanığın geldiği aracın fiziki takibine devam edilerek durdurulduğunda tanığın üzerinde ingilizce kitap sayfasına sarılı bulunan ve alınan uzmanlık raporuna göre 1 gram ağırlığında eroin ile kafein ve paresetemol maddesi ihtiva eden uyuşturucu maddenin bulunduğu, sanığın o maddeyi rızaen polislere teslim ettiği, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında sanığın evinde yapılan aramada 4.9 gram ağırlığında eroin ile kafein ve paresetemol maddesi ihtiva eden uyuşturucu madde, 11 adet buprenorphıne ve naloxene maddeleri ihtiva eden kapsül, 22 adet diazepam etken maddesi ihtiva eden kapsül ile tanık B.Y. 'nin üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin sarılı bulunduğu kitap sayfasına ait kitabın ele geçirildiği, tanığın sanığı müdafii huzurunda teşhis ederek uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır..

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

1.Tanık B.Y.'nin aşamalarda verdiği beyanlarında istikrarlı olarak söz konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis etmesi, tanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu kitap sayfasının sanığın ikametinde ele geçirilen kitaptan koparıldığına dair tespit, sanığın inkara yönelik savunması göz önüne alınarak sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince hukuka aykırılık bulunmadığından İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamından; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmış olup, mahkemenin temel cezaların belirlemesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmamış, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/189 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6958, Karar No: 2010/10863, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6958 E.  ,  2010/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi banka vekili borçlu şirketin üçüncü kişideki istihkaklarının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde alacağının imtiyazlı olduğundan bahisle bütün paranın şikâyet olunan Kavaklıdere Vergi Dairesine verildiğini, oysa haciz konusu şeyin nakit para olup Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I inci maddesinde belirtildiği şekilde paraya çevrilmesinin mümkün bulunmadığını, bu itibarla Vergi Dairesinin ilk hacze iştirak de edemeyeceğini ve vergi alacağının paranın aynından kaynaklanmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, dağıtım konusu paranın kendi icra dosyalarına aktarılmasına ya da garameten dağıtılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce hacze konu şeyin para olduğu, satış hükümlerinin uygulanamayacağı; şikâyetçi bankanın haczinin ihtiyati haciz olup, iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Sıra cetveline yönelik şikayetlerde, şikâyet olunanın hasım gösterilmesi gerektiği gibi, İcra ve İflas Kanunu'nun 18 inci maddesindeki takdir hakkının duruşma açılmak yönünde kullanılması, şikâyet olunanın savunma hakkına riayet edilmesi bakımından uygun görülmektedir. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce taraf teşkili sağlanarak yargılama yapılmaması doğru görülmemiştir.

2- Şikayetçi tarafından kambiyo senetlerine mahsus yolla ve ihtiyati haciz kararına müsteniden takip başlatılmıştır. İhtiyati haciz İcra ve İflas Kanunu'nun 264 üncü maddesine göre kesin hacze dönüşür. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce şikayetçinin ihtiyati haczinin hangi tarihte kesin hacze dönüştüğü ve şikâyet olunanın haczinin hangi tarihte konulduğu; bu çerçevede şikâyet olunan vergi dairesi alacağının Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I inci maddesindeki şartları taşıyıp taşımadığına bakılarak bir karar verilmek gerekirken, hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 06.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17775, Karar No: 2011/3177, Tarih: 24.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17775 E.  ,  2011/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2177, Karar No: 2011/6293, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2177 E.  ,  2011/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.