muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4181, Karar No: 2024/16587, Tarih: 18.03.2024

Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli dosyasında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın infazı sırasında, Diyarbakır Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye çıkarılan çağrı yazısı ve uyarı yazısı tebligatlarının doğrudan şüphelinin mernis adresine çıkarılması ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21

inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılması nedeniyle tebligatların usulsüz olduğu, bu nedenle Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/384 Esas, 2017/776 Karar sayılı kararında kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden cihetle, sanık hakkında açılan kamu davasında durma kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 07.07.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2016 tarihli ve 2016/85732 soruşturma, 2016/2198 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 19.12.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 08.02.2017 tarihinde infazı için Diyarbakır Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Diyarbakır Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13.02.2017 tarihli ve 2017/530 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 21.02.2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle 06.03.2017 tarihli uyarılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve 09.03.2017 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği, yine müdürlüğe başvurmaması nedeniyle yükümlülüğünü ısrarla ihlal ettiği gerekçesiyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği,

C. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 13.06.2017 tarihli ve 2016/85732 Soruşturma, 2017/16856 Esas, 2017/12592 sayılı iddianame ile Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.12.2017 tarihli ve 2017/384 Esas, 2017/776 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 22.01.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.12.2017 tarihli ve 2017/384 Esas, 2017/776 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 22.01.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin 1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında,

Sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın infazı sırasında, Diyarbakır Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısı ve uyarı yazısı tebligatlarının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine çıkarılması ve 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılması nedeniyle tebligatların usulsüz olduğu, bu nedenle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan "ısrar" şartının gerçekleşmediği, Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması ve infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Adli sicil kaydının incelenmesinde, Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/536 Esas, 2021/308 Karar sayılı aynı nitelikteki suçtan verilen mahkûmiyet hükmünün, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 12.01.2023 tarihli ve 2021/2897 Esas, 2023/105 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 12.01.2023 tarihli ve 2021/2897 Esas, 2023/105 Kararına karşı 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesi hususunda, Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesince ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/384 Esas, 2017/776 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5401, Karar No: 2019/11433, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/5401 E.  ,  2019/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (mağdurlar ... ile İbrahim'e karşı)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 14.08.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3672, Karar No: 2016/3305, Tarih: 30.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3672 E.  ,  2016/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 28.11.2014 gün ve 2014/7863 Esas, 7667 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunanlardan ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, görevsiz Asliye Hukuk Mahkemesi'ne verdiği şikayet dilekçesinde, .... Cumhuriyet Vergi Dairesi'nin mükelleflerinden olan dava dışı borçlu şirketin vergi borçlarından dolayı, .... Başkanlığı Saymanlığı Müdürlüğü nezdindeki alacaklarına haciz konulduğunu, ancak paranın dağıtımı için düzenlenen sıra cetveline müvekkili kurumun dahil edilmediğini, oysa 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca müvekkilinin alacağının ilk sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma kararlarına uyularak verilen şikayetin kabulüne dair karar, şikayetçi vekili ile şikayet olunanlar ... vekili ile ... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 28.11.2014 tarih ve 2014/7863 E., 7667 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunanlardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlardan ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20885, Karar No: 2010/2829, Tarih: 11.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20885 E.  ,  2010/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torbalı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 443/4.maddesi gereğince; "....aile ve şahsın hukukuna mütedair hükümler katiyet kesbetmedikçe icra olunamaz". Anılan maddede belirtilen hükümler, Medeni Kanunun "Kişiler Hukuku" ve "Aile Hukuku" kitaplarında yer alan konulara ilişkin tüm hükümler olmayıp, kişinin doğrudan şahsı ya da ailevi yapısı ile ilgili hukuki durumunda değişiklik yaratan ilamlar ile bu ilamların fer'i(eki) niteliğindeki hükümlerdir.(Örneğin ad, soyad, yaş tashihi, velayetin nez'i, babalık davası, nesep tashihi, boşanma ve bunun fer'i niteliğindeki hükümler gibi...)

Somut olayda takibin dayanağı olan ilam, Medeni Kanunun 227 ve devamı maddelerine dayalı katkı payı alacağına ilişkin olup, bu nevi ilamlar konu olarak anılan kanunun "Aile Hukuku" kitabında yer alsa da, tarafların şahsı ya da ailevi yapılarına ilişkin hukuki durumlarında bir değişiklik yaratmayan, sonuçları itibariyle ancak tarafların mal varlığını etkileyebilen, boşanma ilamının fer'i niteliğinde olmayıp ondan bağımsız olan edaya ilişkin ilamlardır. Bu nitelikleri itibariyle de katkı payı alacağına ilişkin ilamların, diğer edaya ilişkin ilamlar gibi, kesinleşmeden icraya konulmaları mümkündür. O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29877, Karar No: 2017/14652, Tarih: 15.05.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/29877 E.  ,  2017/14652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, katılanı “Şimdi tek derdim seni bitirmek” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK'nın 106/1-2 cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gereği hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, bir numaralı bozma nedeni dışında, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12399, Karar No: 2020/4442, Tarih: 03.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12399 E.  ,  2020/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

2- TCK'nın 204/1 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince

mahkumiyet (Sanıklar hakkında ayrı ayrı)

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından; resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ise, katılan vekili ve sanıklar ... ile ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...’nun,katılan ...’ün yetkilisi olduğu şirket ile yaptıkları madeni yağ alışveri karşılığında katılana, ...’ın keşideci olarak göründüğü, 05/12/2008 keşide tarihli, 11.500 TL bedelli çeki verdikleri, yapılan araştırmada bahse konu çekin 11/01/2007 tarihinde ait olduğu çek koçanı ile birlikte ...... ilçesinde boş halde çalındığının tespit edildiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre, suça konu çek üzerinde bulunan ön yüzdeki “HAMİLİNE” yazısı dışındaki yazı ve rakamlar ile arka yüzde bulunan “...” yazısının sanık ...'nın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

A- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 03/03/1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık ...nun oluşmayacağı, somut olayda; suça konu sahte oluşturulmuş çekin katılana önceden doğan borç nedeniyle verildiği anlaşıldığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...’nun baba-oğul oldukları, işlerinin kötü gitmesi üzerine katılan ...'ün tefecilik yaptığı için borç para aldıklarını ve borcun ödenmesi konusunda sıkıntıya düşünce katılanın elinde bulunan suça konu çeki kendilerine ciro ettirmek istediğini savunmaları, olay tanıkları ... ve ...'ın da sanıkların savunmalarını doğrulayıcı mahiyetteki beyanları ve yine suça konu çekin ön ve arka yüzündeki bir kısım yazıların kendisine ait olduğu bilirkişi raporları ile tesbit edilen sanık ...'nın savunmasında, ... soyisimli diğer sanıkları tanımadığını, ancak katılanı tanıdığını belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, katılanın olay tarihinde madeni yağ ticareti yapıp yapmadığının ve yaptığı iş kapasitesi itibarıyla sanıklar ...ve...e belirttiği miktarda yağ satışının ticari hayatın kurallarına göre mümkün olup olmadığının araştırılması, katılanın beyanında olay tanığı ...'ün çekin diğer tanık ...'tan sanıklar ...ve İbrahim tarafından satın alındığını kendisine söylediğini beyan etmesi karşısında, gerektiğinde katılan ile tanık ...'ün birlikte bu konuda dinlenilerek yüzleştirilip, beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8693, Karar No: 2023/6449, Tarih: 18.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8693 E.  ,  2023/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/213 E., 2015/97 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/213 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, mağdurenin beyanlarının aşamalarda değiştiğine ve bu hususun dosyada mevcut psikolog raporunda belirtildiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

SSÇ'nin eylemi zor kullanarak gerçekleştirdiğine ve bu husus değerlendirilmeden eksik ceza verildiğine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Suç tarihinin 2014 yılının Eylül ayı olmasına rağmen, bu tarihte yürürlükte bulunan kanunun uygulanmaması suretiyle SSÇ hakkında eksik ceza tayin edildiğine ve gözaltında kaldığı sürenin SSÇ'nin cezasından mahsup edilmemiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü

"Mahkememizce yapılan yargılama ve toplanan deliller ışığında; suça sürüklenen çocuk ... ile mağdure ... nun aynı mahallede oturdukları, birbirlerini tanıdıkları, aralarında arkadaşlık olduğu, belirlenemeyen bir tarihte suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin ... Mahallesinde karşılaştıkları, suça sürüklenen çocuğun mağdureyi mahallede bulunan kullanılmayan boş bir çadıra götürdüğü, burada suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, böylece suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı organ sokmak suretiyle cocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının yasal unsurları ile sübuta erdiği kanaatine varılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk her ne kadar mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğini savunmuş ise de; mağdurenin doktor raporunda hymende 5 ve 7 hizasında eski yırtık bulunduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuğun mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğine dair beyanına itibar edilmemiştir.Mağdurenin hymeninde eski yırtık olduğuna dair doktor raporu, mağdurenin olaydan çok sonra polise giderek suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olması ve 'yaklaşık bir ay önce' diyerek suç tarihine ilişkin soyut beyanda bulunması, yine suça sürüklenen çocuk ve bilahare bu olayı duyan gerek mağdurenin velisi gerek suça sürüklenen çocuğun velilerinin suç tarihi konusunda herhangi bir şey söylememeleri nazara alınarak suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin ne zaman ilişkiye girdiği konusunda net bir değerlendirme yapılamadığından, suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirme yapılarak suç tarihinin TCKnun 103. Maddesinde 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki dönem olduğu düşünülmüştür.

" şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve özellikle süresi, mağdurenin aşamalardaki değişen soyut beyanları, mağdurenin ifadelerini sürekli değiştirdiğini ve baskı altında olduğundan ifadesinin yönlendiriliyor olabileceği ihtimali olduğundan ifadelerine itibar edilemeyeceği kanaatini bildirir psikolog görüşü, savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, SSÇ'nin olay günü yaşı küçük mağdureye karşı atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/213 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1529, Karar No: 2017/4858, Tarih: 07.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1529 E.  ,  2017/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,hükmedilen hapis cezasının aynı Kanun’un 50 ve 52.maddeleri gereğince 21.200,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2016 tarihli ve 2016/9-82 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin mercii Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2016 tarihli ve 2016/806 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.