muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7356, Karar No: 2018/15081, Tarih: 04.09.2018

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Aynı Kanunu'nun 25. maddesinin 5. fıkrasında ise, "Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, 4857 sayılı Kanunun ... 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez" şeklinde düzenleme mevcut olup, sendikal neden iddiasına dayalı olarak fesih bildirimine itiraz davasının açılabileceği öngörülmüştür. Doğrudan yapılan atıfla davanın türünün, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen "fesih bildirimine itiraz" davası olduğu kabul edilmiştir. Buna göre sendikal neden iddiasına dayanan fesih bildirimine itiraz davalarında da dava açamaya dair usuller sürelerle ispat kuralları aynı 20. madde hükümlerine tabidir. Yine yargılama süresi ile kısıtlamalar ile bölge adliye mahkemelerinde kesin olarak karar verileceği kuralı aynı maddenin son fıkrasında kurala bağlanmıştır.

Sendikal nedene dayanan fesih bildirimine itiraz davaları için İş Kanunu'nun 20. maddesinde, 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesinde ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. Maddesinde ayrı bir kanun yolu öngörülmemiştir. Aksine fesih bildirimine itiraz davasında verilen kararlara karşı sadece istinaf kanun yolu öngörülmüştür.

Sendikal tazminatın işçinin başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına tabi tutulmaması da davanın türünün fesih bildirimine itiraz davası olma vasfını değiştirmemektedir. Yine sendikal tazminata hükmedilmesi halinde ayrıca işe başlatmama tazminatına karar verilemeyeceği yönündeki yasal düzenleme de sendikal tazminat ile işe iade davasındaki bağlantıyı ortaya koymaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verildiği ve 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir dava olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yasa koyucu fesih bildirimine itiraz davalarının temyiz edilebilirliğine ilişkin olarak sadece dava türünü belirtmiş, tazminat miktarı ya da tazminat türüne bağlı bir istisnaya yer vermemiştir.

Sendikal neden iddiasına dayalı fesih bildirimine itiraz davalarında temyiz yolunun açık olduğu kabul edildiğinde, usul veya esastan davanın reddi veya davanın kabulüne rağmen sendikal nedenin reddi hallerinde de istinaf kararlarının kesin olmadığı sonucuna varılabilecektir. Yine davanın ve sendikal nedenin kabulü hallerinde miktar itibarıyla kesinlik sınırına göre temyiz yolunun varlığı kabul edilebilecektir. Bu durum yasa koyucunun "kararların daha kısa sürede kesinleşmesi" ile "Yargıtay'ın iş yükünün azaltılması" yönündeki amacı ile bağlaşmadığı gibi 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin son fıkrasına açıkça aykırılık oluşturur.

Açıklanan nedenlerle sendikal nedene dayanılmış olsa da, fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyiz yoluna tabi olmadığı sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:

Davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup, 7036 Sayılı Kanun' un yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden sonra, 13/03/2018 tarihinde verilen kararın 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesine göre temyiz edilemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32484, Karar No: 2022/3437, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32484 E.  ,  2022/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1)no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yar alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81esas 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4430, Karar No: 2017/21850, Tarih: 11.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4430 E.  ,  2017/21850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan Mehmet Said Bademlioğlu vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal ile yapılan karşılaştırma değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmeden denetime imkan vermeyecek şekilde soyut ifadelerle yapıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir,

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3622, Karar No: 2017/1653, Tarih: 01.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3622 E.  ,  2017/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.01.2016 gün ve 2014/7729 Esas, 2016/209 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davalı vekili, müvekkillerinin davalılarla birlikte ... Mah. 27220 ada 9 parselde kayıtlı taşınmaza inşaat yapımı konusunda dava dışı ... ile 28.11.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereğince 2, 4, 5, 7, 10 no'lu bağımsız bölümlerin yükleniciye, 1, 6, 9 no'lu bağımsız bölümlerin davalılara, 3 no'lu bağımsız bölümün dava dışı ...'ya ve 8 no'lu bağımsız bölümün müvekkilleri ile dava dışı ...'a ait olacağının kararlaştırıldığını, dava dışı ...'ın ... 18. Noterliği'nin 18.09.2009 tarih ve 27942 yevmiye no'lu işlemi ile müvekkilleri ile birlikte kendisine isabet edecek 8 no'lu bağımsız bölümdeki hakkından müvekkili olan ... lehine feragat ettiğini, dava dışı ortak ...'nun dairelerin devrini talep etmesi üzerine, davalıların kendilerine isabet eden 1 no'lu bağımsız bölümü yükleniciye isabet 2 no'lu bağımsız bölüm ile takas etmeleri sebebiyle, 2 no'lu bağımsız bölümün satımını istediklerini ancak yüklenicinin bu takası inkar ettiğini, bunun üzerine müvekkillerinin ... 32. Noterliği'nin 22.03.2006 tarihli ihtarnamesi ile sözleşmeye göre kendilerine isabet eden daireleri talep ettiklerini, diğer muhatapların da sözleşme gereği alması gereken dairelerin alınması hususunun ayrıca ihtar edildiğini, aradan geçen zamana rağmen davalıların ne müvekkillerine dairelerin satışını verdiklerini ne de takasa ilişkin belge sunmayıp ihtara rağmen kendilerine isabet eden daireleri teslim almadıklarını ileri sürerek, sözleşmenin eki paylaşım planına göre; ana taşınmazın 8 no'lu bağımsız bölümünün tapu kaydının iptali ile taşınmazın arsa halindeki durum payından dava dışı ...'ın payının müvekkili ...'a devri nedeniyle 2 payın ... adına, kalan payların ise arsa halinde ki payları üzerinden diğer müvekkilleri adına tescile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşme gereği müvekkillerine isabet eden 1 no'lu bağımsız bölümün yüklenici ...'a isabet eden 2 no'lu bağımsız bölüm ile 28.11.2001 tarihli ek sözleşme ile takas edildiğini, tapu devir isteyen davacılar ile dava dışı ...'nun takas işlemini kabul etmediklerini, kaldı ki takas sonucu 1 no'lu dairenin dava dışı müteahhidin talimatı doğrultusunda 3. kişiye tapuda devir ve teslim edildiğini, buna rağmen takasla müvekkillerine geçen 2 no'lu dairenin tapuda müvekkilleri adına devir ve teslimini sağlamadıklarını, hatta müvekkillerine isabet eden 6 ve 9 no'lu dairelerde yüklenicinin borçlarından ötürü hacizlerin bulunması sebebiyle tapuda devirlerinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; yapılan 28.11.2001 tarihli sözleşme gereği taraflara ve dava dışı kişilere isabet eden dairelerin paylaşımı kanusunda ihtilaf bulunmadığı, 8 no'lu bağımsız bölümde ortak olan dava dışı ...'ın kendi hissesini 18.09.2009 tarihli sözleşme ile davalıdan ...'a devrettiği, davalılar

tarafından ibraz olunan 28.11.2001 tarihli sözleşmeye ek sözleşme içeriğinden davacıların kendilerine düşen 1 no'lu bağımsız bölüm ile yükleniciye düşen 2 no'lu bağımsız bölümü takas ettiklerinin anlaşıldığı, 8 no'lu bağımsız bölümün davacılara ait olduğu konusunda davalıların herhangi bir itirazlarının bulunmadığı ancak davalıların takas ettikleri 2 no'lu bağımsız bölümün tapuda devrinin yapılmaması nedeniyle dava konusu edilen 8 nolu bağımsız bölümün tapuda devrine yanaşmadıkları, kaldı ki 2 no'lu bağımsız bölümlerin de dava dışı ... adına kayıtlı olması sebebiyle davalıların bu yöndeki itiraz ve iddialarını davacılara karşı ileri sürmelerinin hukuki dayanağının bulunmadığı, yapılan sözleşmeye göre 8 no'lu bağımsız bölümün davacılara özgülenmiş olup, tapuda hissede gözüken davalıların bu hisselerini davacılara devir yükümlülüklerinin bulundukları, 22.03.2006 tarihli ihtarnameye rağmen davalıların tapuda devir yapmayarak temerrüde düştükleri gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemiz'in 18.01.2016 tarih, 2014/7729 esas ve 2016/209 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2) Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, dava konusu bağımsız bölümün değeri 170.000,00 TL olarak belirlenmiş ise de, davalılar bu bağımsız bölümün, 367/596 hissesinin tapu malikleri olduğu ve bu kadar hissenin tapusunun iptali ile tesciline karar verildiğinden, mahkemece, bu hisse itibariyle harç ve vekalet ücreti hesabı yapılması gerekirken, değerin tamamı üzerinden hesap yapılarak buna göre hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

Yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Dairemizin 18.01.2016 tarih, 2014/7729 esas ve 2016/209 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının hüküm bölümünün “2” numaralı bendinde yer alan “8197,20” ve aynı bentte yer alan “6147,85” rakamlarının hükümden çıkarılarak yerlerine sırasıyla “7150,77” ve “5101,42” rakamlarının yazılmasına, yine hüküm bölümünün “4” numaralı bendinde yer alan “12.000,00” rakamının çıkarılarak yerine “10.774,49” rakamının yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23470, Karar No: 2017/22567, Tarih: 18.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23470 E.  ,  2017/22567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... köyü 103 ada 91 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dahili davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30393, Karar No: 2016/1860, Tarih: 16.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30393 E.  ,  2016/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Kayden suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık ... hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2-) T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

3-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı

kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, ''seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan'' ibaresinin iptali karşısında yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6552, Karar No: 2019/2619, Tarih: 27.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6552 E.  ,  2019/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, 1/4' er hisse ile malik oldukları taşınmazda, davalının, dava dışı muris ... ile aralarındaki sözlü akde göre aylık 3.300.-TL bedelle kiracı olarak oturduğunu, kira başlangıç tarihi olan 2013 yılı Kasım ayından muris ...'in vefat tarihi olan 2014 yılı Temmuz ayına kadar kira parasının adı geçene ödendiğini, bu tarihten sonra davalıdan kira sözleşmesine ilişkin bilgiler istendiği halde davalı tarafından sahte bir kontrat düzenlenerek ibraz edildiğini, davalı ile aralarında yazılı bir sözleşme bulunmadığını, hisselerine karşılık ödenen aylık 450.-TL kira bedelinin emsallere göre çok düşük kaldığını belirterek aylık kira bedelinin dava tarihi itibariyle ya da mahkeme aksi kanaatte ise karar tarihi itibariyle aylık 4.000.-TL olarak tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacıların sahtelik iddiasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez.

Kural olarak kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer. Davacılar, muris ... ile davalı arasında kira ilişkisinin 2013 yılı Kasım ayında başladığını bildirmişler, dosya arasında bulunan 01.02.2014 tarihli kira sözleşmesindeki imzanın ise muris ...'a ait olmadığını ileri sürerek sahtelik iddiasında bulunmuşlardır.