muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4493, Karar No: 2018/9344, Tarih: 25.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4493 E.  ,  2018/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre Orman İdaresi vekili 26/04/2013 havale tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebini bildirmiş olmasına rağmen bu hususta bir karar verilmediği görülmekle; suçtan zarar görme ihtimaline binaen müşteki idarenin CMK'nın 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Orman muhafaza memurlarının Samanlık astarı ormanını kontrolleri esnasında el testeresi ile yeni kesilmiş, emvalleri kaçırılmış 1.30 çapları 18-22 cm arası 12 adet kayın ağacı dip kökü tespit etmeleri üzerine ayak izlerinden kaçırılan emvallerin Akkaya köyüne getirildiğinin, yapılan araştırmada sanığa ait evde bulunduğunun, Cumhuriyet Savcılığı'ndan alınan arama izni ile sanığın evinde yapılan aramada ele geçen emval ile ormanlık alanda bulunan dip köklerin birbirine uygun olduğunun suç tutanağından anlaşılması ve emvalleri samanlık astarı ormanından kesip getirdiğini tutanak tanıkları Adil Döndü ve Hüseyin Aydın'a beyan eden sanığın anılan tutanağı imzalaması karşısında sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen beraat kararı verilmesi,

2-Yed'iemine alınan orman emvali hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4006, Karar No: 2018/10691, Tarih: 06.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4006 E.  ,  2018/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli ve 2017/400 Esas, 2017/770 sayılı kararına yönelik itirazın, sanık hakkında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan bahisle kabulüne ilişkin mercii Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2018 tarihli ve 2018/339 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.05.2018 tarih ve 2018/3806 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2018 tarih ve 2018/37999 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mercii Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/8. maddesinde yer alan, “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak, sanığın Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/262 sayılı kararına ilişkin denetim süresi içerisinde, Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli kararına konu suçun işlendiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2017 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/262 sayılı ek kararı ile uzlaşma sağlandığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesine bir engel bulunmadığı gözetilmeyerek, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2018 tarihli ve 2018/339 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9083, Karar No: 2008/1285, Tarih: 15.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9083 E.  ,  2008/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadıköy 1. İcra Mahkemesi

Şikayet Eden : ... vek. Av. ...

Şikayet Edilen : Müflis ...Sigorta A.Ş. İflas İdaresi vek. Av. ...

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet edilen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müflis şirkette işçi olarak çalışan ve iş akdi 24.12.2001 tarihinde feshedilen müvekkiline ait alacağın sıra cetvelinin 1. sırasına kaydı gerekirken 4. sırasına kaydedildiğini belirterek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen iflas idaresi vekili, müflis şirketin iflasına 20.03.2003 tarihinde karar verildiğini, şikayet edenin iş akdinin ise 20.12.2001 tarihinde feshedildiğini, bu nedenle 4. sıraya yazılmasında usulsüzlük olmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece İİK.’ nun 206. maddesine göre, 1. ve 2. sıradaki müddetlerin hesaplanmasında alacak hakkında açılmış olan davanın devam ettiği sürenin dikkate alınmaması gerektiğinden şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikayet edilen vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16834, Karar No: 2015/40795, Tarih: 25.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16834 E.  ,  2015/40795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 8. fıkrasındaki 498-TL zorunlu savunman gideri çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30000, Karar No: 2014/38311, Tarih: 20.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30000 E.  ,  2014/38311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/55384

MAHKEMESİ : Hendek(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/369 (E) ve 2012/632 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Her ne kadar mahkemece, tanık K.. Ç..’ın beyanları dışında başka delil bulunamayıp tanığın beyanları da çelişkili olduğundan itibar edilmeyerek sanık hakkında beraat kararı verilmişse de tanığın tekrar duruşmaya çağırılarak imzasını taşıyan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanan suç tutanağı ve yargılama aşamalarındaki beyanları ayrı ayrı okunarak yeniden beyanının alınması, beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi; tanığın hazırlık aşamasında alınan ifadesinde belirttiği sanıkla beraber tüccarın yanında çalışan ve sanığın ağaç kestiğini tanığa söyleyen şahısların kimliklerinin tespit edilerek dinlenilmeleri ile kesilen ağaçların miktarı itibariyle kimler tarafından kesildiğini bilecek konumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de tanık olarak beyanlarının alınması ile sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekili ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2221, Karar No: 2024/12534, Tarih: 31.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2221 E.  ,  2024/12534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanık hakkında, aynı mükellefiyet yönünden 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin istenmesine ilişkin 02.05.2013 tarih ve ..31 sayılı yazının sanığa yapılan 02.05.2013 tarihli tebligata rağmen ibraz etmemesi nedeniyle “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2017 tarihli ve 2015/479 Esas, 2017/395 Karar sayılı ilamıyla 15 ay hapis cezasına mahkum edildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Mahkemece temyize konu mahkumiyet hükmü kurulurken, her iki eylem arasında hukuki kesinti olmaması nedeniyle eylemlerin zincirleme suç kapsamında kaldığı kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmünden, kesinleşen Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen mahkumiyet hükmünün mahsup edildiğinin anlaşılması karşısında; aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama gözetilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; mahsup işlemine konu olan 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin de temyize konu davadaki 04.10.2013 tarihli yazı ile talep edilme olanağı varken, iki ayrı tarihli yazıyla istenmesinin nedenleri katılan kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca, hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2750, Karar No: 2023/5745, Tarih: 27.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2750 E.  ,  2023/5745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1545 E., 2016/464 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLERLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz istemin reddine ilişkin ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/1545 Esas, 2016/464 Karar sayılı asıl kararının katılan sanık ... müdafii tarafından, 12.04.2016 tarihli ve 2015/1545 Esas, 2016/464 Karar sayılı ek kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dairemizin 29.11.2022 tarihli 2022/7554 Esas 2022/9424 Karar sayılı ilamında "13.10.2020 tarihli Tebliğnamenin katılan sanık ... müdafiinin katılan sıfatıyla sanık ...’ın katılan ...’i basit kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi ve sanık ...’nın mala zarar verme suçundan temyiz talebinin reddine dair 12.04.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz talebi hakkında görüş içermediği anlaşıldığından, dosyanın bu hususlarda Ek Tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine "karar verildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.01.2023 tarihli Tebliğname’de, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen ek karara yönelik görüş bildirilmişse de sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi karşısında bu hüküm yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Esas No : 2023/2750

Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12283, Karar No: 2011/12058, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12283 E.  ,  2011/12058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Aile ve ... 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacıya babasından kalan ve davalı anne tarafından velayet görevinin kötüye kullanılması sonucu satıldığı iddia edilen taşınmazlara ait satış ve kira bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

... 3. Aile Mahkemesince, taraflar arasındaki ihtilafın giderilmesinde Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davada Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabının, ikinci kısmında düzenlenen 363. maddesinin uygulanması gerektiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davacının ergin olmadan önce velayet altında bulunduğu sırada babasından miras olarak kalmış olan taşınmazların yasa gereğince ölümle velayetin tek sahibi olan davalı anne tarafından bu hakkın kötüye kullanılması sonucu elden çıkarılması üzerine uğradığı zararların tazmininin istendiği somut uyuşmazlıkta Türk Medeni Kanunun ikinci kitabının ikinci kısmında bulunan 352 ve devamı maddeleri ile 363. maddesi hükümlerinin tartışılması gerekeceğinden ve bu maddeler aile mahkemesinin görev alanında bulunduğundan uyuşmazlığın ... 3. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... 3. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21846, Karar No: 2022/73, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21846 E.  ,  2022/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12740, Karar No: 2015/26558, Tarih: 30.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12740 E.  ,  2015/26558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/286310

MAHKEMESİ : Delice(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/55 (E) ve 2013/49 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine ,ancak;

Katılanın aşamalarda tartışma sırasında amcası Dağıstan'ın kendisini yaraladığını, şikayetçi olmadığını belirtmesine ve dosya kapsamına göre katılanın anlatımı ile uyumlu doktor raporu, karşısında yetersiz gerekçe ile sanığın üzerine atılı suçla ilgili mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan S.. S..'in itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3969, Karar No: 2014/3661, Tarih: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3969 E.  ,  2014/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik ... sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak davacı ...'ın yönetimindeki motosiklete çarpması sonucu davacı ....'in ayağının kırıldığını diğer davacıların da yaralandığını ileri sürerek, 4.200,00 TL. maddi tazminatın tüm davalılardan, davacı .... ile .... için 10.000,00'er TL., davacı .... için 5.000,00 TL. manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare davalı ... hakkındaki davayı takip etmeyeceklerini bildirmiştir.

Davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı ... hakkındaki davada karar verilmesine yer olmadığına, davacıların maddi tazminat talebinin 3.506,00 TL. yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise davacı Muhammet Enes için 3.000,00 TL., davacı ... için 2.000,00 TL., davacı ... için 1.000,00 TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar ... ve ... vekili ile davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 115,90 TL fazla alınan temyiz peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 508,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.