muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6722, Karar No: 2015/1956, Tarih: 15.04.2015

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.04.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Sayın çoğunluğun icra inkâr tazminatıyla ilgili bozma görüşüne katılmaktayız. Ne var ki; eksikliklerin giderilmesinin ispat külfetiyle ilgili bozma kararına katılmamaktayız. Zira, 15.12.2011 tarihli geçici teslim tutanağındaki eksikliklerin giderilmiş olduğunu 27.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda vurgulanmış ve asansörün sorunsuz olarak çalıştığı bildirilmiştir. Bu durumda aksini iddia eden davalı iş sahibinin bu hususu kanıtlaması gerekir. Diğer bir anlatımla tutanaktaki eksiklikleri kendisinin giderdiğini kanıtlamakla davalı iş sahibi yükümlüdür. Bu nedenle kararın onanması gerektiğinden çoğunluğun bozma yönündeki düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/14331, Karar No: 2024/2384, Tarih: 04.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14331 E.  ,  2024/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2017/756 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2020/1304 Esas, 2021/3395 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuğa alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, işlenen suç ile verilen cezanın orantılı olmadığına,

2. Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuğa alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, işlenen suç ile verilen cezanın orantılı olmadığına,

2. Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı inkar etmesi ve katılanın soruşturma aşamasında ilk yapılan fotoğraflı teşhiste suça sürüklenen çocuğu teşhis etmeyip, sonraki aşamalarda teşhis etmesi dikkate alındığında, katılanın çelişkili beyan ve teşhislerinden başka suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılanın beyanı, katılan hakkında Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 05.10.2017 ve 22.12.2021 tarihli raporlar, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde katılanın, suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarından sigara istediği, suça sürüklenen çocuğun katılanı sigarayı düzgün istemesi konusunda uyarması nedeniyle aralarında çıkan tartışmanın

kavgaya dönüşmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan ve olaydan sonra ele geçirilemeyen av tüfeği ile katılanın ayaklarına doğru bir el ateş ederek, katılanı sağ diz arkasından hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyen kemik kırığına, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, somut olayda kullanılan av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması ve katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanması birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun katılana karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarını oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2020/1304 Esas, 2021/3395 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklandığı üzere suça sürüklenen çocuğun katılana karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarını oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan hüküm kurulması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28090, Karar No: 2020/4127, Tarih: 04.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28090 E.  ,  2020/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla mesai ücretinin hesaplanma şekli noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda "2010/10 – 2013/4 dönemleri arasındaki bordrolarda fazla mesai adı altında herhangi bir tahakkukun bulunmadığı ve bordroların davacı tarafça imzalı olduğu, 2013/5 - 2015/5 dönemleri arasındaki bordrolarda fazla mesai tahakkuku bulunmakta olup, bordroların davacı tarafça imzalı olduğu ve davacıya ait banka hesabına ödenip, davacı tarafça yapılan ödemelerin ihtirazi kayıtsız çekildiği, 2015/6 – 2015/10 dönemleri arasındaki bordrolarda fazla mesai tahakkuku bulunmakta olup, bordroların davacı tarafça imzasız olduğu görülmüş ise de, yapılan tahakkukların davacıya ait banka hesabına ödendiği ve davacı tarafça yapılan ödemelerin ihtirazi kayıtsız çekilmiş olduğu görülmekle, 2013/5 – 2015/10 dönemleri arasındaki fazla mesai yönünden bordrolarda fazla mesai tahakkukunun bulunması, davacıya ödenmesi ve ihtirazi kayıtsız davacı tarafça yapılan ödemenin çekilmesi nedeni ile davacının bu konuda daha fazla mesai yaptığına dair iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı için 2013/5 – 2015/10 dönemleri arasında tanık anlatımlarına itibar edilmemiş olup, fazla mesai ücretlerinin ödendiği kabul edilmiştir. " denilmesine rağmen, bu dönemler için de fazla mesai ücretinin hesaplanması hatalı olduğu gibi, davacının 21.00 – 08.00 saatleri arasındaki vardiyada çalıştığı dönemler için 11 saat çalıştığının kabulü yerine 13 saat çalışma üzerinden hesaplama yapılması da isabetsizdir.

Fazla mesai ücreti hesaplanırken hem yapılan ödemeler dikkate alınmalı hem de saat 21.00- 08.00 vardiyasında çalıştığı dönemde 11 saat çalıştığına dikkat edilerek hesaplama yapılmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1819, Karar No: 2018/7449, Tarih: 28.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1819 E.  ,  2018/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/11/2016 tarih ve 2016/146-2016/513 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... Gemisi'nde 6 ay süreli hizmet sözleşmesi ile başmühendis olarak çalışırken 02/01/2010'da hizmet akdinin feshedildiğini, 7.700 USD ücret alacağı olduğunu, ihtarnameye rağmen sonuç alınamadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere 2.000 USD'nın temerrüt tarihinden işleyecek ticari faizle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; geminin acentesi olmayıp işleteni olduklarını, donatanın ... olduğunu, kendilerine karşı dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacının davalı ... Ltd.Şti aleyhine dava açtığı, davalı yanın yargılamanın başından itibaren işbu şirketin acentesi olmadığını beyan ettiği, davacı yanın donatan ile davalı arasında acentelik ilişkisi olduğuna ilişkin bir delil sunmadığı, davacının ... A.Ş.aleyhine usulüne uygun olarak açtığı bir dava bulunmadığı gerekçesiyle davalı asile tebligat yapılmasına ilişkin ara karar gereklerinin davalı tarafından yerine getirilmediği ve getirilmeyeceğine ilişkin beyan sunduklarını, bu nedenle dava taraf teşkilinin asıl davalı iş bu şirket yönünden yapılamadığı, iş bu şirket aleyhine açılan davanın taraf ve dava ehliyetine ilişkin koşulların gerçekleşmemesi sebebiyle HMK 114/d ve 115/2.maddesi gereğince reddine, davacının ... A.Ş.aleyhine, usulüne uygun olarak açtığı bir dava bulunmadığı, diğer davalının temsilcisi olarak diğer dava dilekçesinde gösterdiği anlaşılmakla iş bu şirket yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve HMK 124. maddesi hükmüne uygun bir taraf değişikliği talebinin de bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25946, Karar No: 2017/3702, Tarih: 03.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25946 E.  ,  2017/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalının eşine saygı göstermediği, aile sorumluluğunu taşımadığı gerekçesi ile boşanmalarına karar verilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kadının boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu husus temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" (HMK m.141). Dava dilekçesi davalı kadına 11/08/2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kadın süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır. Davalı kadın vekili 30/03/2015 tarihinde, yasal süresinden sonra yeni bir dilekçe sunarak tazminat ve nafaka talebinde bulunmuştur. O halde, davalı kadının maddi-manevi tazminat ve nafaka isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/7834, Karar No: 2022/1922, Tarih: 15.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7834 E.  ,  2022/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.10.2020 tarih ve 2020/603 E. - 2020/1004 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında, davalının dava dışı ... kiraladığı internet kafenin toplam 50.000.- TL bedelle devri konusunda sözleşme imzalandığını, devir bedeli karşılığı davacının davalıya 10.000.- TL'lik 1 adet araç, kalan 40.000.- TL için ise her biri 5.000.- TL bedelli 8 adet bono verdiğini, müvekkilinin bono bedellerini ödeyerek 6 adedini davalıdan geri aldığını, kalan 5.000.- TL ve 7.500.- TL bedelli 2 adet bonoyu da ödemesine rağmen, davalının çeşitli bahanelerle 2 adet bonoyu iade etmediğini ve İstanbul 32. İcra Dairesi'nin 2010/16703 esas ve 2010/16704 esas sayılı dosyaları ile icra takibine konu yaptığını, davacının edimlerini yerine getirmesine rağmen, davalının dava dışı işyeri sahibi ile yaptığı 17.02.2006 tarihli kira kontratında işyerini devir yetkisi olmadığından devir edimini yerine getiremediğini, bu nedenle müvekkilinin Ekim 2009 tarihinde işyerini terk etmek zorunda kalıp başka bir işyeri açtığını, davalının ayıplı edimi sonucunda müvekkilinin maddi ve manevi zarar ile haksız icra takibine uğradığını ileri sürerek, sözleşme kapsamında yaptığı ödemelerin ve verilen araç bedelinin iadesini, 15.000.- TL maddi ve 20.000.- TL manevi tazminata ve sözleşme gereği 10.000.- TL cezai şarta hükmedilmesini, icra takibine konu edilen senetlerden dolayı borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’e ait işyerinde kiracı olarak bulunduğunu, davacı ile sözleşme yapıldığı dönemde geçerli kira sözleşmesinde işyerini devir yetkisi bulunduğunu, davacının devir ile ilgili müvekkiline göndermiş olduğu bir ihtar bulunmadığını, davacı ile müvekkili arasında yapılan sözleşmeye göre, davacının işletmenin kira, vergi, SGK, telefon, elektrik, adsl, muhasebe ücreti ve benzeri giderleri karşılamayı kabul ve taahhüt ettiğini ancak bu borçlarını ödemediğini, davacının işletme içerisinde bulunan bilgisayarları da alarak işyerinden ayrıldığını, davacının ne sözleşmeden kaynaklanan borcunu ne de işyerini çalıştırmasından kaynaklanan borçlarını ödemediğini, sözleşmeye göre tüm borçların ödenmesinden sonra iş yerinin devredileceğini, oysa davacının borçlarını ödemeden sözleşmeye göre edimini yerine getirmeyip sözleşmeyi ihlal edip işyerinden ayrıldığını, davacı tarafından dosyaya sunulan senetler üzerinde müvekkilinin ismi olmadığı gibi cirosunun da bulunmadığını, sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmeyenin davacı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının kira sözleşmesinde devir hakkının bulunmadığı ancak davacının da sözleşme gereğince verilen bonoları ödemediği ve edimini yerine getirmediği, bu durumda sözleşme taraflarının ancak verdiklerini geri isteyebilecekleri, davacının maddi tazminat ile cezai şart talep edemeyeceği, buna karşılık sözleşme kapsamında verdiği 1 adet araç ile davalıda kalan bonoların bedelsiz kaldığının tespitini isteyebileceği, ibraz edilen senet fotokopilerinde davalının isim veya imzası bulunmadığı gibi tanzim yeri ve tarihinin de olmadığı, kambiyo senedi vasfı taşımadıkları, yapılan ödemeyi doğrulayan herhangi bir yazılı beyanın olmadığı göz önünde tutulduğunda, bu belgelerin bir ödemenin kanıtı olarak kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, her zaman ve her yerde düzenlenebileceği, davalının icra takip dosyalarının konusu olan 5.000.- TL ve 7.500.- TL'lik iki adet bono ile banka kanalı ile yapılan 13.390.-TL ile 18.969.-TL ödemenin işyerinin devri kapsamında yapılmadığının davalının yemin etmesi sonucu kesin delil ile ispatlanmış bulunduğu gerekçesiyle, davacının cezai şart ve maddi tazminata ilişkin taleplerinin reddine, manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, davacının araç bedeli 12.017.- TL alacağının 19.12.2012 ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, sözleşme uyarınca davalıya verilen 8 adet her biri 5.000.- TL olan bonolar nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının İstanbul 32. Dairesi'nin 2010/16703 ve 2010/16704 esas sayılı takip dosyalarına yönelik menfi tespit davasının ve kötü niyet tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.