muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2373, Karar No: 2024/9758, Tarih: 16.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kullandığı motosiklete, 05.05.2010 tarihinde, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın %100 kusuru ile çarpması sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığı ve kalıcı işgücünün %9.3'ünü kaybettiği, 9 ay süre ile işgöremez halde kaldığı, dava tarihinden önce davalı ... şirketince davacıya 12.08.2013 tarihinde 29.856,99 TL'nin ödendiği, bu tarihten sonra 27.01.2014 tarihinde söz konusu davanın açılarak bakiye kalıcı işgücü zararının talep edildiği, ancak yapılan hesaplamada davacının talep edebileceği tazminat miktarının ödeme tarihi itibariyle 20.470,31 TL olduğu ve bu nedenle davacının bakiye alacağının bulunmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın 30.01.2013 tarihli Düzce Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporu'nda belirlenen zihinsel, ruhsal ve davranışsal bozukluktan kaynaklanan % 40 özür oranına ilişkin tazminatın ödenmemesi nedeniyle bakiye alacak vasfıyla açıldığını, davalı ... şirketince aynı raporda yer alan %20 sinir sistemi özürüne istinaden ödeme yapıldığını, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 18.10.2017 tarihli raporuna göre davacının trafik kazasına bağlı kafa travması sonrası oluşan unutkanlık arızası nedeniyle zihinsel- ruhsal özründen kaynaklanan %9.3 maluliyetinden bakiye alacak hakkı bulunduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının maluliyetinin ilerlediğini öne sürmediği ödeme sırasında mevcut Düzce Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilmiş raporda yer alan %40 davranış bozukluğu % 20 sağ bacak arazı olmak üzere toplam % 52 maluliyet belirlemesinin ödeme dışı kalan % 40 davranış bozukluğuna bağlı eksik ödeme iddiasına dayanmadığı, mahkemece İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden alınan 18.10.2017 tarihli raporda ise; davacının kafa travması sonucu oluşan unutkanlık arızası ile %9.3 oranında meslekte kazanma gücünde kaybettiği ve 9 ay süre ile iş göremez halde kaldığı tespit edilmiş olup bu kapsamda davacıya yapılan ödemenin, ödeme tarihi itibarıyla yeterli bulunması nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davacıya dava öncesinde davalı ... tarafından yapılan ödemenin davacının zararının tamamını karşıladığının anlaşılmış olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12593, Karar No: 2022/33, Tarih: 10.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12593 E.  ,  2022/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2021/412 Esas, 2021/611 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21.09.2021 tarihli ve 2021/13129 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2021 tarihli ve 2021/115984 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında yer alan "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede öngörülen ve takdiri olmayan indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiği anlaşılmakla,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 62. maddelerine göre belirlenen 150 gün adli para cezası üzerinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanunu'nun 251/3. maddesine göre yapılacak indirimin, belirlenen 150 gün adli para cezası paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine göre; “Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.” TCK’nin 61/8. maddesine göre ise “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.”

5271 sayılı CMK’nin "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında silahla kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 150 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251/3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2021/412 Esas, 2021/611 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık ...’ın kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10152, Karar No: 2006/17149, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10152 E.  ,  2006/17149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı TTK Genel Müdürlüğü aralarındaki tazminat davası hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 16.05.2006 gün ve 311-326 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacının meslek hastalığına dair Sağlık Bakanlığı ......Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nce verilen ayrıntılı hey’et raporu eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

R.S.
Yargıtay — Esas No: 2020/12449, Karar No: 2024/6537, Tarih: 20.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12449 E.  ,  2024/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/55 Esas, 2016/101 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar ..., ..., ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin; süre tutum dilekçesi ile kararın temyiz edilmesine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin; süre tutum dilekçesi ile kararın temyiz edilmesine ilişkindir.

Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz isteminin; sanığa az ceza verildiğine, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin; süre tutum dilekçesi ile kararın temyiz edilmesine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin; süre tutum dilekçesi ile kararın temyiz edilmesine ilişkindir.

Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz isteminin; sanığa az ceza verildiğine, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21.06.2015 günü saat 18.15 sıralarında sıralarında gündüz vakti, tek yönlü bölünmüş yolda, yerleşim yeri dışında sürücü ... sevk ve idaresindeki ... çekici plakalı dorseli tır aracı ile Bursa yönünden gelip Otoyol üzerinden Ankara yönünde seyri sırasında olay yerine geldiğinde aracının ön kısmı ile, seyir şeridi üzerinden geri doğru ters yöne gelmekte olan sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı otobüsün arka kısmına çarpması sonucu kendisinin öldüğü, ölümlü ve yaralamalı trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; bu kazanın oluşumunda, otobüs sürücüsü ...’un 2918 sayılı KTK’nın 67/b.maddesi uyarınca yönetmelikte belirtilen şartlar dışında geriye dönmek veya geriye gitmek yasaktır kuralını ihlal ettiği belirtildiği, mahkemece keşfe binaen alınan bilirkişi raporunda: bu kazanın oluşumunda otobüs sürücüsü sanık ...’un 2918 sayılı KTK’nın 84/j.maddesi, 67. maddesi, 47.maddesi ve ilgili yönetmeliğin 137/b.maddelerine aykırılık ile kamyon, otobüs, çekici, römork veya yarı römorklu bir aracın geri manevrası, sürücünün görüşüne açık alanda emniyetle sağlanamıyor ise, tehlikesizce geriye hareket edebilmeleri ve uyarılması için gözcü bulundurmaları mecburidir kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 25.01.2016 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki otobüsle otoyol üzerinde tehlike arzeder şekilde geri hareketle ters yöne doğru seyrederek manevraları düzenleyen genel kuralları ihlali ile neden olduğu olayda asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, mahalinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen raporun birbirine ve dosya içeriğine uygunluk arzetmesi nedeniyle düzenlenen raporlara itibar edilmesi gerektiği, meydana gelen kazada sanık ...'un meydana gelen kazada geri gitme manevralarına yönelik kuralları ihlal ederek bir kişinin ölümü ve ikisi nitelikli olmak üzere şikayetçi 15 kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılanlar ..., ..., ... vekili, katılan ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosyadaki kaza tespit tutanağında kaza mahalli, tek yönlü, bölünmüş yol olduğu, yerleşim yeri dışında, gündüz vakti, havanın açık, yolun düz, kuru olduğu, çarpma noktasının sağdan ikinci şerit üzerinde olduğu, çarpma noktasından önce 7 metre fren izinin bulunduğu, çarpma noktası ile tır aracının önüne otobüsü katarak sürükleyip 59 metre sonra durabildiği, kaza sırasında otobüs ile birlikte tır aracının, sürücü koltuğunda sıkışmış halde ölen sürücü olduğu halde, alev alıp yandığı trafik kazasında, sanığın yönetimindeki otobüs ile tek yönlü bölünmüş yolda yolcusunu alacağı yeri kaçırdığı için ters istikamete geri geri hareket ettiği esnada kazanın meydana geldiği, sanığın makul olmayacak şekilde bir kısım tanık beyanlarında 1,5-2 km şeklinde, bir kısım tanık beyanlarında 5 dakika şeklinde geri gittiğine ilişkin beyanlarının bulunduğu, sanığın aracını hareket ettirirken çok tedbirli ve özenli davranması gerektiği, geri geri manevra da dışarıda gözcü bulundurmadığı, kontrolsüz hareket edilmesi halinde kazaya sebebiyet verebileceğini öngörülmesi gerektiği, sanığın bu hususu ön gördüğü halde sürücülük yeteneğine, beceresine güvenerek hareket etmek suretiyle tır sürücüsünün ölümüne ve otobüste yolcuların yaralanmalarına neden olduğu ve hükümde sanık hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek, koşulları oluşan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaksızın eksik ceza tayini yapılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bursa 7.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar ..., ..., ... vekili, katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5676, Karar No: 2020/9838, Tarih: 08.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/5676 E.  ,  2020/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM :TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2 ve 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Gürçeşme belediye başkanı olarak görev yaptığı dönemde belediye bütçesinden satın alınarak demirbaşa kaydedilen cep telefonunu kullandığı, belediye başkanlığı görevi sona erdiği halde söz konusu cep telefonunu belediyeye teslim etmesi gerekirken, iade etmeyip uhdesinde tutarak yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, suç tarihinde kamu görevlisi olması ve suça konu malın zilyedliğinin görevi nedeniyle kendisine devredildiğinin iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 247/1. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9378, Karar No: 2013/17464, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9378 E.  ,  2013/17464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, mağdur ...'ı telefonla arayarak kendisini ... Sağlık Ocağı'nda görevli doktor ... olarak tanıtıp 3 teneke zeytinyağı istediğini, İstanbul'a göndereceğini, yağı elemanlarının gelip alacağını söylediği, kısa bir süre sonra mağduru tekrar arayıp elemanlarının yanlış yere gittiklerini, dükkanı bulamadıklarını söyleyerek yağları Kilis garajına kendi aracı ile göndermesini, parasını da sağlık ocağında vereceğini söylediği, bunun üzerine mağdurun yağları aracı ile Kilis garajına götürdüğü, sanığın yağları teslim aldığı, mağdurun yağların parasını almak için ... Sağlık Ocağı'na gidip doktor ... ile görüştüğünde durumun anlaşıldığı, bu arada sanığın da zeytinyağlarını satarak ortadan kaybolduğu sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", "50 gün" ve "1.000,00 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.