muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1256, Karar No: 2020/2900, Tarih: 12.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1256 E.  ,  2020/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile katılma yoluyla asıl ve birleşen dava davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl davada; okuma yazma bilmeyen ve hukuki işlem yapma ehliyeti bulunmayan müvekkilinin, tapu senedi verileceği vaadiyle kandırılarak kooperatif üyeliğini, davalı ...'a devrettiğini, kooperatifin de müvekkilinin durumunu bildiği halde üyelik devir işlemini yaptığını, durumun tesadüfen öğrenilmesi üzerine kooperatif nezdinde gerekli girişimlerde bulunulduğu halde sonuç alınamadığını ileri sürerek, müvekkilinin elinden alınan kooperatif hissesi karşılığı uğranılan zararın, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 15.000,00 TL'nin devir tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada dava konusu taşınmazın aynı sebeplerle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, davacının kooperatif üyeliği sırasında işlemleri bizzat kendisinin yaptığını ve kayıtlarda hukuki işlem yapma ehliyetinin bulunmadığına dair kayıt ve belge olmadığından bunun bilinmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı ... vekili, devir işlemlerinin 2003 yılında usulüne uygun şekilde noterde resmi senetle yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl davada feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada davanın kabulüne dair verilen kararın asıl ve birleşen davada davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 22.09.2014 tarihli 2014/1725 Esas 2014/5835 Karar sayılı ilamı ile davacı tarafından satışın geçersiz olduğu iddia edilmesine rağmen davalı ...’un dükkân bedelinin senet olarak alındığı ve takibe konulduğu savunması üzerinde durularak ... 4. İcra Müdürlüğünün 2007/1762 esas sayılı dosyasında takibe konulan senedin davacıya tapuda devredilen dükkana ilişkin olup olmadığı hususunun araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak icra dosyasının incelendiği, takibe konu 15.12.2006 tarihli senet düzenlenirken ehliyetsizlik iddiasının ileri sürülmediği, senetteki miktarın dava konusu dükkanın bedeli olduğunun dinlenen tanık beyanları ve senet içeriğinden anlaşıldığı, devirden yaklaşık 3,5-4 yıl gibi bir süre geçtikten sonra icra takibi yapmak, dava açmak, vekalet vermek gibi birçok hukuki işlemi tam ehliyetli gibi yapan davacının ehliyetsizlik iddiasında bulunmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yoluyla asıl ve birleşen davada davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili ile katılma yoluyla asıl ve birleşen davada davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile katılma yoluyla asıl ve birleşen davada davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16337, Karar No: 2015/21955, Tarih: 08.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/16337 E.  ,  2015/21955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2015

NUMARASI : 2013/323-2015/277

Davacı, 01/05/1978-30/04/1981 tarihleri arasında davalılar murisi işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.05.1978 - 30.04.1981 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalılar murisi yanında 01.05.1978 tarihinde 1 gün SPEK taban ücretiyle çalıştığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin 2. fıkrası, "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." hükmünü getirmiştir.

Somut olayda; birden fazla davalı aleyhine açılan davanın ret nedeni aynı olduğundan, davalılar lehine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK'un 438/7. maddesi gereğince davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendindeki; “redden dolayı davalı S.. S.. vekili için takdir edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı S.. S..'ya verilmesine, redden dolayı davalı vekili ve için takdir edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı verilmesine,” rakam, sözcük ve işaretlerinin silinerek yerine, “redden dolayı davalılar lehine takdir edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,”” rakam, sözcük ve işaretlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15488, Karar No: 2016/3728, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15488 E.  ,  2016/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/140-2014/233

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda Torul merkezinde bulunan taşınmaz için Gümüşhane merkezindeki taşınmazın satışı emsal olarak incelenmek suretiyle taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsaller

göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16049, Karar No: 2009/13165, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16049 E.  ,  2009/13165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet aylığı bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmesi nedeni ile maluliyet sigortası ve aylığından faydalanmaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, SSK Tepecik Hastahanesi’nin 30.11.1994 tarihli heyet raporuna göre iş kazası geçiren davacının L2, L3, vertebra brust kırığı sağ humerus proximal kırığının bulunduğunun tespit edildiği, Sağlık Bakanlığı Tepecik Hastahanesinin 08.03.2006 tarihli raporu ile “Sağ periferik Facial paralizi yüksek Hipermetropi, l2-3 vertebra kırığı” teşhisi konularak maluliyetin Kurumca belirlenmesine karar verildiği, 19.04.2006 tarihli Kurum yazısı ile davacıya çalışma gücünün 2/3 ünü kaybetmediğine karar verildiğinin bildirildiği, SSK Yüksek Sağlık Kurulunun 13.04.2007 tarih 29/2239 sayılı raporu uyarınca davacının çalışma gücünün 2/3’ni kaybetmediğine karar verildiği, 15.Şubat 2008 tarihli Adli Tıp kurumu 3. İhtisas Dairesinin 961 sayılı raporu ile davacının çalışma gücünün Baltazar formülüne göre % 60.09 olduğu (E) cetveline göre (Kurulca yapılan muayene tarihindeki yaşına göre) % 61,0 oranında maluliyete uğradığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 29.07.2003 tarihinden önce yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 53. maddesinin (a) bendinde çalışma gücünün en az 2/3'sini yitirdiği tespit edilen, (b) bendinde ise; çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirmiş durumda sayılmayanlardan 34. madde gereğince yapılan tedavi sonunda Kurum Sağlık Kurullarınca düzenlenecek raporlarda çalışabilir durumda olmadığı belirtilenlere (e) bendinde iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün % 60'ını kaybeden sigortalının malul sayılacağı, 29.07.2003 tarihinden sonra yürürlüğe giren 506 sayılı Yasa'nın 53/A-1. maddesinde;a) Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği,b) 34 üncü madde gereğince yapılan tedavi sonunda Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca düzenlenecek usulüne uygun rapor ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği,c) İş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını yitirdiği, Kurumca tespit edilen sigortalının malullük sigortası bakımından malul sayılacağı, 5510 sayılı Yasanın 25. maddesinde; Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalının, malûl sayılacağı bildirilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde maluliyet sigortasından aylık bağlanmasını talep etmiş ise de 3.2.2006 tarihli dilekçesi ile Kuruma müracat ederek 11.11.1994 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle beden güç kayıp oranının tespitini istediği, davalı Kurumca iş kazası kayıtları 10 yıl geçmekle imha edildiğinden beden güç kayıp oranının belirlenemeyeceğinin bildirildiği, 30.11.1994 tarihli SSK Tepecik Devlet Hastanesi raporunda iş kazası kaydı düşüldüğü, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde olayın iş kazası olduğu, beden güç kayıp oranının belirlenerek % l0'unun üzerinde ise davalı Kurumca iş kazası sigorta kolundan aylık bağlanması gerektiğinin temyiz nedeni yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece öncelikle davacı tarafa iş kazası sigorta kolundan mı yoksa maluliyet sigorta kolundan mı aylık bağlama taleplerinin bulunduğunu açıklattırmak, davacı tarafın maluliyet sigorta kolundan aylık bağlanmasını talep etmesi halinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından davacının çalışma gücünün % 61,0 oranında kaybettiği tespit edildiğinden, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak çalışma gücü kaybı oranını, çalışma gücünün 2/3 oranında kaybedip kaybetmediğini, kaybetmemiş ise çalışabilir durumda olup olmadığını tespit ettirmek ve çıkacak sonuca göre 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa hükümleri uyarınca 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesindeki düzenlemenin yürürlük tarihinin 01.10.2008 olduğuda gözetilerek bir karar vermektir.

Davacı tarafça iş kazası sigorta kolundan aylık talep edildiğinin açıklanması halinde ise;

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 19.maddesine göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri

Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek ATK Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacının 11.11.1994 tarihinde geçirdiğini iddia ettiği olayın iş kazası olduğunun davalı Kurumca kabul edilip edilmediği dosyadaki belgelerden anlaşılmamaktadır.

Yapılacak iş; 11.11.1994 tarihinde geçirilen olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediğini davalı Kurumdan sormak; iş kazası olarak kabul edildiğinin anlaşılması halinde davacıya beden güç kayıp oranının belirlenmesi ve iş kazası sigorta kolundan aylık bağlanması için davalı Kuruma müracaatta bulunmak üzere önel vermek, davalı Kurumca oran belirlenerek davalıya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması halinde konusu kalmayan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermektir.

Olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi veya iş kazası olarak kabul edilmekle beraber beden güç kayıp oranının belirlenmeyerek aylık bağlanmaması halinde ise tarafların bu konudaki tüm delilleri toplanıp olayın iş kazası olup olmadığı tespit edilerek iş kazası olduğunun anlaşılması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak davacının beden güç kayıp oranı belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9497, Karar No: 2017/5432, Tarih: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9497 E.  ,  2017/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/354, Karar No: 2025/2581, Tarih: 17.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/354 E.  ,  2025/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.09.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/971 E., 2024/1671 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.09.2024 tarihli ve 2023/971 Esas, 2024/1671 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.09.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.