muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1757, Karar No: 2023/2050, Tarih: 07.06.2023

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; sanığın oğlu ile yaptığı kavga sebebiyle sinirli olduğu ve kavgaya sebep olan duvarı hedef alarak üç el ateş etmesi sonucu yan ikametin bahçesi içerisinde oynamakta olan yaşı küçük mağdurların seken saçmalar sebebiyle yaralandıkları olayda, sanığın meskun mahalde tüfeği ateşlerken bir kaza neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, kendisine olan güveni ve beyanında belirttiği üzere o an için sokakta ve ateş ettiği duvar çevresinde hiç kimsenin olmaması sebebiyle, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir kazanın meydana gelmeyeceğine ya da meydana gelse dahi bu türden bir kazayı önleyebileceğine güvenerek hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği kaza neticesine sebebiyet verdiği böylece sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; sanığın bilinçli taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek basit taksir hükümleri uygulanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule ve uygulamaya göre ise, 5237 sayılı Yasanın 89 uncu maddesindeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın 5271 sayılı Yasanın 253 ünü maddesi birinci fıkrası gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında sanıkla katılanlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da aynı Kanunun 254 üncü maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Yasanın uzlaşma başlıklı 253 ve 254 üncü madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule ve uygulamaya göre sanık hakkında tayin olunan temel cezanın dosya kapsamına uygun olduğu görüldüğünden, ceza miktarına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

4. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Kabule ve uygulamaya göre sanık hakkında tayin olunan temel cezanın dosya kapsamına uygun olduğu görüldüğünden, ceza miktarına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

4. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Mahkemece yapılan yargılamada 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi kapsamında seçenek yaptırımlar bakımından; "Sanığa hükmedilen kısa süreli 9 ay hapis cezasının, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, suçunu işlemesindeki özelliklere nazaran ve suç tanımında hapis ve adli para cezaları seçenek yaptırım olarak ön görülmüş olmasına rağmen sanığa hapis cezası verilmiş olması nedenleriyle", 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden; "Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmuş olması, mahkememizce, sanığın kişilik özellikleri, geçmişi ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılamadığından", 5237 sayılı Yasanın 51 inci maddesi kapsamında erteleme hükümleri yönünden ise "Sanığa hükmedilen kısa süreli 9 ay hapis cezasının, sanığın daha önceden 3 aydan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmiş olması nedeniyle sanığın cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde bir kanaat oluşmadığından daha önce kasıtlı suçtan mahkum olmasına rağmen suç işlemeye devam etmesi sebebiyle yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate varılmadığından" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler gösterildiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/420 Esas, 2016/923 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15337, Karar No: 2013/28800, Tarih: 20.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15337 E.  ,  2013/28800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan sıfır kilometre olarak satın aldığı megan ... BG marka aracını aldığı günden beri devam eden marşın geç alması ve geç çalışması ile ilgili olarak yetkili servisle sürekli görüşme yaptığını, servisin sorunun havaların soğuk olmasından kaynaklandığını bildirdiğini, 16/03/2012 tarihinde yetkili servise tekrar gittiğini ve servisteki çalışanların kendisine, aracın beyin olarak tabir edilen kısımdan kaynaklanan sorunun olduğunu ne zaman çözeceklerinin bilinmediğini, uzunca bir süre belirsiz bir şekilde aracın bekletildiğini ileri sürerek, ayıplı olan malın iadesi ile aldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... olduğu 35.000,00 TL'nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava ayıplı olduğu iddia edilen aracın bedelinin tazminine ilişkindir. Mahkemece, araç üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış düzenlenen rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dava konusu araçtaki geç marş alma probleminin neden kaynaklandığı üretim hatası mı yoksa kullanım hatası mı olduğu, araçtaki ayıp imalat hatası ise ayıbın açık ayıp mı gizli ayıp mı olduğu hususunda yeterli bir inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkeme

dava konusu araç üzerinde konusunda uzman bilirkişi veya kuruluna inceleme yaptırılarak araçtaki ayıbın gizli veya açık ayıp olup olmadığı ve bu mevcut bulguların üretim hatasından mı, yoksa kullanım hatasından mı kaynaklandığının tespiti yönünde Yargıtay ve taraf denetime elverişli rapor alındıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 600.00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13379, Karar No: 2014/3639, Tarih: 27.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13379 E.  ,  2014/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/03/2013 tarih ve 2011/174-2013/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kimliğinin kötüniyetli kişilerce ele geçirilerek rızası hilafına yapılan işlemlerle asıl ve birleşen davalarda davalılar ... ve ...'ın hisselerinin devralınması suretiyle ... Teknik ... Tur. San. Tic. ve Ltd. Şti'ye ortak edildiğini, birleşen davada davalı ... ... ise sahte hisse devir sözleşmesi ve vekaletnamenin düzenlendiği noter olduğunu ileri sürerek, sahte vekaletname, sahte vekaletname ile yapılan hisse satışının ve müvekkili adına tescil edilen şirket hisselerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan imza incelemesi ile noterlikçe düzenlenen hisse devir sözleşmesi ve vekaletname üzerinde davacı adına atılı bulunan imzaların ona ait olmayıp sahte olarak atıldığının anlaşıldığı, davacının ... Tur. San. Tic. ve Ltd. Şti'nin ortağı olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın ve birleşen davaların kabulüne, ... 4. Noterliği'nde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ve vekaletnamenin sahteliklerinin ve davacının ... Teknik ... Tur. San. Tic. ve Ltd. Şti'nin ortağı olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 51,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/960, Karar No: 2007/852, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/960 E.  ,  2007/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair ... 11. İcra Mahkemesinin 8.03.2006 tarihli ve 2005/2727 esas ve 2006/485 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüyle İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun karar verilmek üzere dosyanın ... 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.6.2006 tarihli ve 2006/512 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.2.2007 gün ve 7004 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 5.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/31441 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ... 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın ... 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2006 tarih ve 2006/512 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2952, Karar No: 2012/8628, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2952 E.  ,  2012/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında uzun yıllar süren ticari ilişki içinde müvekkili şirketin üretimde kullandığı hammadde demiri davalı şirketten temin ettiğini, açık hesap neticesi olarak müvekkili firmanın davalıya çek, para verdiğini ve davalıdan 659.890,31 TL alacaklı olduğunu müvekkili şirkete ait ticari defterler ve kayıtların bir kısmının zayi olduğuna dair mahkemeden karar alındığını, davalı şirketin müvekkilinden açık hesap yoluyla tahsil ettiği paralar karşılığında mal vermediğini ve ödemede bulunmadığını, tahsili amacıyla giriştikleri icra takibinin itiraz üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında açık hesabın söz konusu olmadığını davacıya borçlu olmadıkları gibi alacaklı olduklarını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre; davacı tarafın mal tesliminden önce davalıya ödemede bulunduğuna ilişkin iddiasının kabulünün mümkün olmadığı, karşılıklı edimlerin aynı anda ifa edilmesine ilişkin karine aksine mal teslimi yapılmadan çek ve para ile ödemede bulunulduğunun ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa düşeceği, davalı tarafın yöneltilen yemini usulüne uygun eda ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı yanca teklif edilen yeminin davalı şirket temsilcisi tarafından usulüne uygun eda edildiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 900,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2888, Karar No: 2019/4790, Tarih: 23.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/2888 E.  ,  2019/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1842, 1628, 2280, 2294, 2277, 2936, 3015, 3016, 3017, 3018, 2585,1694, 1697 ve 1695 parsel sayılı taşınmazlarda babası ...’nın baba adının “...” olması gerekirken “...” olarak yazıldığını, aynı taşınmazlarda paydaş olan ...’in eşi ...’nin ise baba adı .... olması gerekirken ... yazıldığını ileri sürerek kayıt maliklerinin isimlerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece idari başvuru yoluna gidilmeden dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece, "…kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava reddedilerek davalı vekili lehine vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Karar, davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Eldeki davanın davacısı ...’in kuzeni olan dava dışı ... tarafından eldeki dava ile aynı taşınmazlar hakkında, paydaş olan babası ...’nın baba adının “...”olarak, yine paydaş olan ...’nin baba adının da “...” olarak düzeltilmesi isteğine ilişkin ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/ 425 Esas ve ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/426 Esas sayılı davalarının açıldığı, anılan davaların birleştirilerek yargılamanın ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/425 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütüldüğü, ... tarafından yargılama sırasında kayıt maliki olan amcaları .... ve ...’in de baba adlarının düzeltilmesi istediğinde bulunulduğu, mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Yargıtay 14. Hukuk Dairesince, ...’in amcaları olan.... ve....’nın mirasçısı olmadığından adı geçenler .