muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3911, Karar No: 2023/11746, Tarih: 27.12.2023

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/460 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7723, Karar No: 2015/5992, Tarih: 16.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/7723 E.  ,  2015/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, alacak ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulüne, 12.600 TL kira alacağı ile 1.992,48 TL Maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği halde gerekçeli hükümde 3.600 TL kira alacağı ile 1.992,48 TL Maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10137, Karar No: 2014/1643, Tarih: 30.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/10137 E.  ,  2014/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.01.2013

NUMARASI :Esas no:2011/841 Karar no:2013/30

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.01.3014 günü temyiz eden davalı H.. Ö.. vekili Av. F... Ya... geldi. Karşı taraf davacı H.. Ö.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 23.12.2011 tarihinde ikame edilmiştir. Mahkemece ön incelemeye geçilmiş, ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek, davalıya ön inceleme duruşmasına çağrı davetiyesi tebliğ edilmiş, ancak davalı taraf belirlenen ön inceleme duruşmasına gelmemiştir. Mahkemece ön inceleme duruşmasında dava nihai olarak karara bağlanmayıp tahkikat aşamasına geçildiğine göre, davalının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesi gereğince tahkikat duruşmasına davet edilmesi zorunludur. Bu yasal zorunluluğun gereği yapılmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK.md.27) aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1100.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.01.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7000, Karar No: 2014/9689, Tarih: 26.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7000 E.  ,  2014/9689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/02/2014 tarih ve 2013/396-2014/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'den ... 3. Noterliği'nin 08.04.2013 tarih, 6438 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesiyle diğer davalı şirkete ait 30 adet hisseyi almasına rağmen ticaret sicil memurluğunda bu hisse devir işleminin tescilinin yaptırılamadığını, ileri sürerek söz konusu hisselerin 3. kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için hisselere ihtiyati tedbir konulmasına, davalı ... tarafından müvekkiline satışı yapılan 30 adet hissenin mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunun tespitine ve hisselerin ticaret sicil müdürlüğünde müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin merkezinin Kemer'de olduğunu, bu nedenle yetki itirazında bulunduklarını beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava, hisse devralan davacı tarafından davalı şirket ve hisse devreden ortak aleyhine açılmış şirket hisse devrinin tespit ve tescili davası olduğu, her iki davalının ikametgahı da Kemer'de olup, 6100 sayılı HMK'nın 14/2 madde gereğince şirket aleyhine hisse devrinin tespit ve tescili talebi ile açılan davada şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkili mahkeme olduğu, gerekçesi ile davanın mahkemelerinin yetkisizliği nedeniyle HMK'nın 14/2 maddesi gereğince kesin yetki nedeniyle dava şartı yokluğundan dolayı usulden reddine, davaya bakmaya Kemer Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11908, Karar No: 2012/30842, Tarih: 15.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11908 E.  ,  2012/30842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, yasal ve yeterli olarak gösterilen gerekçeye göre sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “sanığa verilen adli para cezalarının toplanarak sanığın sonuç olarak 6.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin karardan çıkarılarak yerine “sanığın sonuç olarak 6.000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3099, Karar No: 2018/9242, Tarih: 10.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3099 E.  ,  2018/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, pilot olabilmek için 2008 yılında askeri hava lisesine kayıt yaptırdığını, kayıt sırasında askerliğe engel bir durumunun olmadığının söylendiğini ancak şubat 2012 tarihli ... kurulu muayenesinde doğuştan kalbinin delik olduğunun ortaya çıktığını, bu nedenle uçucu olarak yetiştirilmeye elverişli olmadığından bahisle kendisine davalı tarafından kara veya deniz harp okullarından birini tercih hakkı tanındığını, ancak pilot olmak istediğini bu nedenle de ilişiğinin kesildiğini, ... nedeniyle ilişiği kesildiği ve masraf istenemeyeceği halde davalının icra tehdidi altında kendisinden 15.000,00 TL tahsil ettiğini, henüz daha tahsil edilmeyen bir kısımda olduğunu, ıslah dilekçesiyle birlikte 16.000,00 TL olarak tahsil edilen tutarın iadesine, ödenmeyen bölümden dolayı da borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak istirdat davasının reddine, 669 sayılı KHK'nın 105. maddesi dikkate alınarak davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, davacının istirdat ve menfi tespit taleplerinin ıslah dilekçesi de dikkate alınmak suretiyle ne miktarda olduğunun, reddedilen menfi tespit ve istirdat taleplerinin ayrı ayrı tutarlarının gerekçede ayrıntılı şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu doğrultuda ayrıntılı bir gerekçe oluşturulmadığı anlaşılmaktadır. Karar bu hali ile infaz kabiliyeti taşımamaktadır. Mahkemece, bu şekilde eksik, açık olmayan şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5720, Karar No: 2018/5675, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5720 E.  ,  2018/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2017 gün ve 2016/390 Esas, 2017/73 Karar sayılı hükme yönelik istinaf

başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen altıncı celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ... (...) ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18775, Karar No: 2013/28239, Tarih: 08.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18775 E.  ,  2013/28239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin Kastamonu 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23.11.2010 tarih ve 2010/1094 esas, 2010/1379 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/9073 esas, 2013/17067 karar sayılı ilamıyla oybirliği ile 'onanması' yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2013 tarih ve 2011/76697 sayılı yazısı ile; 'çocuk sanık hakkında hükmolunan taksitli adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezası hapse çevrilemeyeceğinden, hükmün belirtilen husus yönünden düzeltilerek onanması' yönünde itiraz talebinde bulunularak, yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/9073 esas, 2013/17067 karar sayılı 'onama' ilamının KALDIRILMASINA;

Yeniden yapılan değerlendirmede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGTİHK'un 106/4 maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün beş (5) nolu fıkrasının sonundaki 've ödenmeyen adli para cezasının

hapse çevrileceğinin' ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/685, Karar No: 2012/795, Tarih: 14.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/685 E.  ,  2012/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.05.2007 tarih ve 151/227 sayılı hükmün Dairenin 26.01.2011 gün ve 5225/395 sayılı ilâmiyle bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tarafların 1997 yılında evlendiklerini, vekil edeninin birikimlerini Merkez Bankası işçi dövizleri hesabında davalı adına açılan hesaba yatırdığını, halen meblağı bilinmeyen paranın ¾'ünün katkı payı olarak davacıya aidiyetine ve davalıdan tahsiline; bilahare yargılama aşamasında 17.03.2003 tarihli dilekçesiyle taleplerinin davalının şahsi hesabına yatırılan 12.000 DM ile ortak hesapta bulunan 36.429 Euronun ¾'üne ilişkin bulunduğunu; 31.03.2003 günlü ıslah dilekçesiyle ise taleplerinin davalının hesabına yatırılan 12.000 DM ile ortak hesabın tümü 36.429 Euronun toplamı olan miktarın dava tarihi itibariyle karşılığı 67.421 TL'nin tahsili isteğine ilişkin olduğunu bildirmiş ve 01.04.2003 günlü makbuzla son talebini harçlandırmıştır. Davacı vekili, birleştirilen Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/135 Esas sayılı dava dilekçesinde ise; vekil edeninin şahsi hesap dışında müşterek hesaptaki katkısının ıslah dilekçesiyle talep edildiğini, ancak davalı vekilinin usul itirazının kabul görme ihtimaline binaen birleşen davanın açıldığını, tarafların müşterek hesabında toplanan 36.429 Euronun davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, 05.05.2005 tarihi itibariyle müşterek hesapta bulunan (faizleri dahil) 39.529,98 Euronun ½ 'sinin davacının katkı payı olduğunun tespiti ile tahakkuk ettirilecek faizleriyle birlikte davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine; birleşen dosyanın (Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/135 Esas) yeniden tefrikine karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalı vekili taraflarından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Dairenin 26.01.2011 gün, 2010/5225 Esas ve 2011/395 Karar sayılı bozma ilamıyla "davacı vekilinin temyiz isteğinin reddine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün bozulmasına" karar verilmesi üzerine; bu karara karşı davacı vekili tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Davacı vekili 28.03.2011 tarihli karar düzeltme istekli dilekçeyle özetle temyiz isteklerinin süresinde olduğunu belirterek; Dairenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararının ortadan kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesinin yapılmasına ve hükmün vekil edeninin lehine bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Bilindiği üzere ve kural olarak 1086 sayılı HUMK.nun 434/2 maddesine göre; temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Temyiz karar harcının dayanağı HUMK.nun 434/2.maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nisbi ilam harcının ¼’ünün peşin olarak alınması gerekir. HUMK.nun 434/2. maddesi gereğince alınması gerekli nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından, 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve HUMK.nun 434/3.maddesi gereğince çıkarılan muhtıra davacı vekiline tebliğ edildiği halde eksik harç ikmal edilmediğinden, Dairece; temyizden vazgeçilmiş hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ve davacı vekilinin dilekçesinin temyiz isteğinin bu nedenle reddine karar verilmiştir.

Ancak; Dairemizce, temyiz incelemesi aşamasında sözü edilen temyiz harç makbuzu dosya içinde bulunmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; temyiz harcının tamamlanması bakımından çıkarılan muhtıra davacı vekili Av.H.Ş'e 23.07.2010 tarihinde tebliğ olunmuş ve davacı vekili süresinde 29.07.2010 tarihli makbuzla temyize başvurma harcı ve nispi temyiz karar harcını yatırdığı dosya kapsamından anlaşıldığına göre, temyiz harcının süresinde yatırıldığı ve temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulü gerekir. Dairenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararı bu bakımdan maddi yanılgıya dayalıdır. Gerçek durum karar düzeltme aşamasında yerel mahkemeyle yapılan yazışma sonrasında ortaya çıkmış bulunmaktadır. O halde, maddi yanılgıya dayalı bulunan 8.Hukuk Dairesinin 26.01.2011 gün, 2010/5225 Esas ve 2011/395 Karar sayılı davacı vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin karar bölümünün ortadan KALDIRILMASINA karar verildi ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinin yapılmasına geçildi;

Taraflar 11.07.1997 tarihinde evlenmiş, davacının 22.11.2002 tarihinde açtığı boşanma davasının 04.04.2005 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. Temyiz incelemesine konu dava boşanma davasıyla birlikte açılmış, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Kesinleşen görev yönü ve tefrikle mahkemenin eldeki esasına kaydedilerek yargılamaya devamla hüküm kurulmuştur.

Başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, taraflar evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise TMK.nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2.maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle son bulmuştur.