muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9593, Karar No: 2023/4044, Tarih: 08.05.2023

F. Kabule göre de;

28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a geçici 7 nci madde eklenmiştir.

5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 inci maddede yer alan;

(1) Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında hâlen denetimli serbestlik veya tedavi kararı uygulananlar bakımından Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bu tedbirlerin uygulanmasına devam olunur.

(2) Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.

(3) Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi kararı verilmiş olup da bu yükümlülükleri ihlal eden kişilerin yargılanmasına devam olunur." amir hükmü ve 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin bir tasfiye düzenlemesi olduğu dikkate alındığında; inceleme konusu olayda, suç tarihinin 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra olması nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının

ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesinden sonra yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kamu davası açıldığı, somut olayda 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, koşulların gerçekleşmesi halinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen genel hükümlere göre karar verilebileceği anlaşıldığından, mahkemece, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi Kanun'a aykırı olup sanığın, kanuna aykırı şekilde verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla birlikte hükmolunan denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmaması nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması da Kanun'a aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2017/508 Esas, 2017/713 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2017/508 Esas, 2017/713 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1761, Karar No: 2020/7961, Tarih: 01.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1761 E.  ,  2020/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06/05/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile,...2673 parsel kayıtlı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksimi mümkün olmadığından üzerindeki tüm muhdesatlarla birlikte açık arttırma suretiyle satılarak giderilmesine, karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere; “Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında yerilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de; “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; 25.02.2016 tarihinde tefhim olunan kısa kararda 920 parsel sayılı taşınmazın aynen taksimi mümkün olmadığından satılarak ortaklığın giderilmesine karar verilmiş; gerekçeli kararda ise 2673 parsel sayılı taşınmazın aynen taksimi mümkün olmadığından satılarak ortaklığın giderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Akit Hoto'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15931, Karar No: 2015/4233, Tarih: 12.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15931 E.  ,  2015/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi ...'nun vefat ettiğini, müvekkillerinin ...'nun desteğinden yoksun kaldığını, desteğin ölümü sebebiyle müvekkillerinin acı ve elem duyduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 100.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacı kardeşler için ise ayrı ayrı 30.000,00 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra sunduğu ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı anne için 10.492,05 TL, davacı baba için 15.629,09 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı .... Vekili; mütevefffanın davacı anne ve babasına düzenli destek olmadığını, aracın direksiyon hakimiyetinin kusursuz olarak kaybedidiğini, talep edilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili; kazanın karayolu sayılmayan inşaat sahasında olduğunu, zararın teminat kapsamında olmadığını, kusur oranının ve destek durumunun ispatlanması gerektiğini, davadan önce başvuruda bulunulmadığından kaza tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini, manevi tazminat taleplerinin poliçe teminatı dışında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 15.629,09 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigorta şirketi yönünden dava, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 20.000,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 2.500,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı .... vekili ve davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 181,38 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davalı ...'ne geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 2.496, 45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22281, Karar No: 2020/12981, Tarih: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22281 E.  ,  2020/12981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2016 tarihli ve 2016/415 Esas, 2016/440 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/05/2020 gün ve 463-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2020 gün ve 2020/48931 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2016 tarihli ve 2016/415 Esas, 2016/440 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2016 tarihli ve 2016/415 Esas, 2016/440 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın, mağdurun sokak üzerine direksiyon kilidi ile kilitli olarak bıraktığını beyan ettiği motosikleti hırsızladığı eylem nedeni 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uygulanarak hüküm kurulmuş ise de, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/07/2013 tarih, 2013/82 Esas ve 2013/338 Karar sayılı kararında, "Sabit bir noktaya kilitlenerek bağlanan motosikletlerin suç konusu olması halinde, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olduklarından, dolayısıyla adet ya da kullanım gereği açıkta bırakılma hali sözkonusu olmayacağından, TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen, "kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında" hırsızlık suçuna ilişkin nitelikli hâlin gerçekleşeceği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Bununla birlikte, sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık bir alana direksiyonu kilitlenmiş ya da tekerleğin dönmesini engelleyen disk, zincir ya da kilit takılmış halde bırakılan motosikletlerin suç konusu olması durumunda ise, kilidine müdahale edilmeden ve kilit etkisiz hale getirilmeden de sürüklenerek ya da taşınarak götürülmeleri mümkün olduğundan, 142. maddenin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun değil, aynı fıkranın (e) bendindeki kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkındaki hırsızlık suçunun oluşacağı kabul edilmelidir." şeklinde belirtilen ilkeler nazara alındığında somut olayda, motosikletin park edildiği yerin sokak üzeri olup bina veya eklentileri niteliğinde olmadığı gibi motosikletin sabit bir noktaya bağlanarak kilitlenmek sureti ile muhafaza altına alınmamış olduğu cihetle, bina veya eklenti niteliğinde olmayan yere yalnız direksiyon kilidi ile kilitli olarak park edilmiş motosikletin hırsızlanması eyleminin aynı Kanunun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/07/2013 tarih, 2012/13-1317 esas ve 2013/337 karar sayılı kararında, “Sabit bir noktaya bağlı olmaksızın bina önündeki açık alana direksiyonu kilitli olarak parkedilen suç konusu motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, eylemin TCK'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı”nın belirtildiği, somut olayda sanığın, mağdurun sokak üzerine direksiyon kilidi ile kilitli olarak bıraktığını beyan ettiği motosikleti çaldığı, bu nedenle sanık hakkında TCK’nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-h maddesinin uygulanması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (....) 52. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 21/09/2016 tarihli ve 2016/415 esas, 2016/440 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2243, Karar No: 2012/5186, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2243 E.  ,  2012/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7913, Karar No: 2020/5360, Tarih: 26.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/7913 E.  ,  2020/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.07.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekili ve katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22274, Karar No: 2015/38054, Tarih: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/22274 E.  ,  2015/38054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “400,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/338, Karar No: 2022/406, Tarih: 02.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/338 E.  ,  2022/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Sanık ...’ın nitelikli yağma suçundan beraatine ilişkin ... 12. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.03.2016 tarihli ve 372-70 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 27.06.2019 tarih ve 1232-3871 sayı ile;

“Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü sanık ve mağdurun, mağdura ait aracın içerisinde tartışmaya başladıkları, sinirlenen sanığın arabanın arka koltuğunda bulunan mağdura ait çantayı aldığı, parfüm şişesini araçtan aşağı attığı, mağdurun boynundaki altın zinciri çekip kopartarak aldığı ve daha sonra da mağdurun...Galaxy S5 marka ve model cep telefonunu zorla mağdurdan alarak, araçtan inip koşup uzaklaştığının anlaşılması karşısında; mağdurun yargılama aşamasında değişen ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik anlatımlarına itibar edilip delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 12. Ağır Ceza Mahkemesi ise 24.12.2019 tarih ve 354-546 sayı ile;

“Olgunun diyalektik kuralların en yoğun biçimde gerçekleştiği, duruşma sırasında tespit edileceği, dolayısıyla duruşmayı gerçekleştiren Mahkemenin kanıtları özgürce değerlendireceği, Yargıtay'ın buna karışmaması gerektiği açıktır. (Bakınız, Sami Selçuk, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesinde 14.11.1985 tarihli konferansı).

Yine Yargıtay'ın olayın saptanmasında yargılama yasasına, deneyim kurallarına, herkesçe bilinen olaylara, mantık kurallarına uyulmamışsa, gerekçede çelişki varsa, ya da davaya yansıyan ögelerden bir kesimi değerlendirilmemişse kararı bozmasının olağan kabul edileceği bedihidir. (Bakınız, Sami Selçuk, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesinde 14.11.1985 tarihli konferansı).

Olayımızda Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesi Mahkememizin olguyu tespitinde yargılama yasasına, deneyim kurallarına, herkesçe bilinen olaylara, mantık kurallarına uyulmadığını veya gerekçede çelişki olduğunu ya da davaya yansıyan ögelerden bir kesiminin değerlendirme dışı bırakıldığını belirtmemektedir. Mahkememizle Yargıtay 6. Ceza Dairesi arasındaki sorun olgunun tespitinden kaynaklanmaktadır. Mahkememiz, olgunun tespitinde, kovuşturma aşamasında alınan beyanlara itibar ederken, Yargıtay 6. Ceza Dairesi ise soruşturma aşamasındaki mağdur beyanının esas alınması gerektiği kanaatindedir.