muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8158, Karar No: 2024/19294, Tarih: 23.12.2024

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır(Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı bulunmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2628, Karar No: 2023/2529, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2628 E.  ,  2023/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/604 E., 2022/575 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada şikayetçiler tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl dosyada şikayetçi vekili borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan ... Ltd. Şti’ne ait icra dosyalarında yasal süre içinde satış istenip istenmediği ve hacizlerin düşüp düşmediği araştırılmadan sıra cetveli düzenlendiğini ve sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek iptaline karar verilmesini istemiştir.

2. Birleşen dosyada şikayetçi vekili müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından bedeli paylaşıma konu bağımsız bölüm üzerine ihtiyati haciz konulduğunu, haciz tarihinin sıra cetvelinde 3, 4 ve 5’inci sıralarda pay ayrılan Ar-Kar Madencilik, Nakl. İnş. Tic. Ltd. Şti’nin hacizlerinden önce olduğunu müvekkilinin bu alacaklı ile garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davalarda şikayet olunanlar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece mahkemesince asıl dava bakımından şikayet olunan .... Oto. Gıda Tic. Ltd Şti'nin takip borçlusu olduğu gerekçesiyle şikayetin pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine; asıl dava bakımından asıl davada şikayetçinin takiplerinin tedbir süresi içinde yapıldığı gerekçesiyle asıl davada şikayetin reddine; birleşen dava bakımından ise şikayetçinin ihtiyati haczi nedeniyle üst sıraya yükseleceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalarda şikayetçiler istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

1.Asıl Davada Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; ilk sırada olmaları gerekirken şikayetin reddinin hukuka aykırı olduğunu, şikayetin İcra ve İflas Kanunu'nun 16 ve izleyen maddelerinde düzenlendiğini, ortada bir iptal kararı olmadan takibin ve haczin yok hükmünde sayılamayacağını;öne sürerek verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Asıl Davada Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; ilk sırada olmaları gerekirken şikayetin reddinin hukuka aykırı olduğunu, şikayetin İcra ve İflas Kanunu'nun 16 ve izleyen maddelerinde düzenlendiğini, ortada bir iptal kararı olmadan takibin ve haczin yok hükmünde sayılamayacağını;öne sürerek verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Birleşen Davada Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak birleşen şikayetin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davalarda hükmün usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki sebepleri ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 nci maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, sıra cetvelinde asıl davada şikayetçi Arkar Ltd. İle birleşen davada şikayetçi Ziraat Bankası arasında yer alan alacaklıların şikayet talebinde bulunmadığu, asıl davada şikayetçi tarafından başlatılan takiplerin tedbir süresi içinde kalması sebebiyle geçerli olmadığı bu kabule göre birleşen davada şikayetçinin 3.sıraya yükselmesinin tabi bulunmasına göre asıl davada şikayetçi vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4454, Karar No: 2024/676, Tarih: 22.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4454 E.  ,  2024/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/755 E., 2016/57 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 05.06.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın 21.11.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek, Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2016 tarihli ve 2015/755 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

05.05.2014 tarihinde sanık ve temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerinde birer fişek ve duvar üzerinde beyaz kağıda sarılı vaziyette esrar bulunduğu, sanığın alınan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında, ... ile birlikte Ahmedi Gülşehri Parkı'na oturmak için gittiklerini, sonradan yanlarına soyismini ... olarak bildiği şahsın ve ondan sonra da ...'in geldiğini, hiç kimsenin uyuşturucu madde kullanmadığını, ... ve ...'in üzerinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini, kendisinin daha önceden uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın üzerinde uyuşturucu madde bulundurduğu 21.11.2015 tarihli eylemi ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali olarak kabul edilerek açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "05.05.2014" yerine "21.11.2015" olarak yanlış yazılması,

B. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 04.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

C. Kabule göre; suç tarihi olan 05.05.2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişikk 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

D. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un Geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/755 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7285, Karar No: 2013/23873, Tarih: 01.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7285 E.  ,  2013/23873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmedilen cezanın niteliğine göre, sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Dosya üzerinde yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, adli para cezasının günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi ve taksitlendirme sırasında dayanak yasa ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunma- dığı gözetilmeden, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafın başına “TCK.nun 50/1-a, adli para cezasının birim gün karşılığının belirlendiği bölüme TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca ve taksitlendirmeye ilişkin bölüme de TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca ibarelerinin eklenmesi ve hükümden adli para cezalarının içtimaına dair bölüm çıkarılarak yerine "sanığın hapisten çevrilen 6000 TL ve doğrudan verilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezaların ayrı ayrı infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15295, Karar No: 2017/11879, Tarih: 16.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15295 E.  ,  2017/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocukların yüklenen suçu ve dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtlarını kabul etmediklerini savunmaları, dosyada mevcut "CD inceleme ve CD izleme" tutanaklarının salt kolluğun kanaat ve değerlendirmesi üzerine düzenlenmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından "CD izleme ve CD inceleme" tutanaklarında isim ve imzaları bulunan kolluk görevlilerinin olayla ilgili olarak tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulması, suça sürüklenen çocukların teşhise esas olmak üzere fotoğrafları temin edilerek gerektiğinde büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle kamera görüntüleri değerlendirilerek görüntülerdeki kişilerin suça sürüklenen çocuklar olup olmadıkları, katılanın çantasını alıp almadıklarına ilişkin atanacak teknik donanıma sahip bilirkişilerden veya kriminal labaratuvardan rapor alınarak sonucuna göre, suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1029, Karar No: 2008/6935, Tarih: 20.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1029 E.  ,  2008/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının inşa edeceği yerdeki 3 nolu dükkanı 21.1.2004 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını , haricen 25.600 YTL ödediğini, tapunun ½ sinin kendisine devir edildiğini, diğer ½ hissenin ise dava dışı ... ’ya devir edildiğini ileri sürerek tapunun ½ sinin iptali ile adına tesciline olmadığı takdirde, rayiç bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının dükkana ait olan depoyu satın almadığını bu nedenle tapunun ½ sinin devir edilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazın ½ hissesinin 31.5.2005 tarihindeki rayiç bedeli olan 45.000,00 YTL’nin dava tarihinden yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmistır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı müteahitliğini yaptığı taşınmazın 3 nolu depolu dükkan niteliğindeki taşınmazı Noterden 21.1.2004 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile davacıya satmayı vaad etmiş olup, taraflar arasında yapılan bu sözleşme geçerlidir.Davalı aynı taşınmazın ½ hissesini 10.8.2004 tarihinde dava dışı 3.bir kişiye tapuda devrettiği ve dolayısı ile davalının edimini yerine getirme olanağının kalmadığı anlaşılmaktadır. Davacıda taşınmazın rayiç bedelini istediğine göre, mahkemece ifanın imkansız hale geldiği 10.8.2004 tarihi itibariyle hissenin rayiç değeri bilirkişi marifetiyle belirlenip bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:(1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.