muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5864, Karar No: 2019/7118, Tarih: 12.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5864 E.  ,  2019/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 01/11/2017 tarih ve 2009/344 E. - 2017/610 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair izmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/10/2018 tarih ve 2018/418 E. - 2018/1192 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili yönetim kurulunca başkan ... ve ...’nın müşterek imzaları ile bankalarda hesap açtırmaya yetkili kılınıp, üyelerden en az iki kişinin imzası ile bankalardan para çekme yetkisi verildiğini, bu yetkiye dayalı olarak davalı bankanın ... Şubesinde hesap açıldığını, hesaptan 28/05/2009-05/06/2009 tarihleri arasında parça parça olmak üzere toplam 105.750,00 TL para çekildiğini, hesaptan para çekenlerin başkan ... ve ... olarak görüldüğünü, ancak hesaptan çekilen paranın belirli bir yere yatmadığının tespit edildiğini, bu arada başkan ...’ın belirsiz bir şekilde vefat ettiğini, davalı banka ile yapılan görüşmede bankaca “başkan ... ve bir kişinin para çekmek için bankaya gelip gittiğinin, ...’nın ...’a para çekme yetkisi verdiğinin, ...’ın da bu yetkiye istinaden bankadan tek başına para çektiğinin” beyan edildiğini, ...’nın ise “bankaya hesap açtırmak için hiç gitmediğini, bankaca çağrılmadığını, kimseye para çekme yetkisi içeren bir yazı veya belge vermediğini, belgelerdeki imzanın kendisine ait olmadığını,” beyan ettiğini, diğer yönetim kurulu üyesinin de bu durumu teyit ettiğini, davalı bankanın gerekli incelemeleri yapmayarak sahte imzalı belgelerle ...’a ödeme yaptığını ileri sürerek, 105.750,00 TL' nin ödeme tarihlerinden itibaren işlemiş ve işleyecek % 24,22 faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hesap açılışında yetki belgesi ve imza sirkülerini bankaya ibraz ettiğini, davacı kooperatif başka ...’ın çektiği paralar ile ilgili dekontlar üzerinde isim ve imzasının bulunduğunu, ...’ın para çekme işlemi öncesinde tek başına para çekebilmesi için kendisi ve ikinci başkan ...’nın imzasını içeren para çekme talimatları ibraz ettiğini, bankanın kendisinden beklenen özeni gösterdiğini ve temsilcilerin yetkisi ile buna ilişkin belgeleri incelediğini, talimatları alarak işlemleri gerçekleştirdiğini, para çekilmesi sonrasında yapılan ödemelerin de kooperatif kayıtlarından incelenmesi gerektiğini, sahte olduğu beyan edilen belgeler ile ödeme yapılmasında bankanın kusur ve sorumluluğu bulunmadığını, kooperatif yetkililerinin hesaptan para çekme işlemini takip etmemeleri sebebiyle sorumluluklarının bulunduğunu, kabul manasına gelmemek kaydı ile bankayı temerrüde düşürecek bir bildirimin yapılmadığını, faiz başlangıç tarihinin ödeme tarihi olamayacağı gibi istenen faiz oranının hangi kritere göre istendiğinin de belli olmadığından kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın davalı bankaya yatırılan ve çekilen paralardan haberdar olduğu ve ödeme işlemlerinin davacı yanca benimsendiği, davalı bankanın hesap açarken yasal mevzuat gereği alınması gereken tüm belgeleri aldığı, hesaptan para öderken de yasal mevzuat ve bankacılık teamülleri gereği tüm işlemleri yaptığı, ödeme talimatındaki ... adına atılmış imzaların adı geçenin eli ürünü olmadığı Adli Tıp Kurumu raporunda belirtilmiş ise de ... adına atılı imzalarının şube kayıtlarındaki imza sirküsü ile büyük benzerlik taşıdığı, ödeme talimatı ile şubeye gelen kooperatif başkanına davalı bankaca ödeme yapılmasında davalı bankanın herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, ödeme emirlerindeki (talimat) imzaların davacı kooperatifin temsilcisi ...’ya ait olmadığının alınan bu rapor ile anlaşıldığı, davalı bankanın ödeme emirlerindeki talimatı imza sahibi davacı kooperatif yönetim kurulu başkan yardımcısı olan ...'dan sormadığı, davacı kooperatifin para çekmeye yetkili diğer üyeleri başkan yardımcısı ... ve muhasip üye Elvan Mamak banka hesaplarını kontrol etmeyerek ihmalkar davrandıkları, aralarında ...'nın da bulunduğu yönetim kurulu üyeleri ve denetim kurulu üyeleri olduğu sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılan ve görülen kamu davasında ... ile birlikte bir kısım yönetim kurulu üyeleri ile denetim kurulu üyelerinin usulsüz işlemlerin denetiminde ihmallerinin bulunduğunun kabulüyle yargılanıp ceza aldıkları, davalı bankanın güven kurumu olup objektif özen yükümlülüğünün bir gereği olarak hafif kusurundan da sorumlu olduğu, davacı kooperatifin yönetim kurulu başkan yardımcısı olan ... ile diğer yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin usulsüz işlemlerin denetiminde ihmal gösterdikleri için davacı kooperatifin de meydana gelen zararda yarı oranında müterafik kusurunun bulunduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2015/14174 E. -2016/2125 K. sayılı emsal kararının aynı yönde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 01.11.2017 tarih 2009/344 E - 2017/610 K sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 52.875,00 TL alacağın dava tarihi olan 05/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sahte tanzim edilen belgelere dayalı olarak davacı kooperatife ait banka hesabından ödenen bedelin davalı bankadan tazminine ilişkindir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sahte tanzim edilen belgelere dayalı olarak davacı kooperatife ait banka hesabından ödenen bedelin davalı bankadan tazminine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulüyle ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dosya içerisinde bulunan 08/02/2017 tarihli ek bilirkişi raporu ve davacı yana ait yevmiye defterine göre, davalı Bankadan davacı kooperatif eski başkanı müteveffa ... tarafından çekilen paraların kooperatif kayıtlarına işlenildiği ve müteveffa ...’dan alacak olarak muhasebe hesaplarına işlendiği, bu şekilde davacının davalı bankadan çekilen meblağlardan haberdar olduğu, yine Banka kayıtları ile davacı ticari defter kayıtlarının birbirini teyit ettiği anlaşılmış olmakla, davacının davalı Bankadan alacağının bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalı Bankanın davacıya yaptığı ödemede % 50 müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16703, Karar No: 2014/3249, Tarih: 21.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16703 E.  ,  2014/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/03/2011

NUMARASI : 2009/153-2011/61

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2011 tarih ve 2009/153-2011/61 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davacı/karşı davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/02/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davalarda davacı/karşı davalı vekili Av. A.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkilinin "M12L" tabir edilen alev bölümü özel biçimlendirilmiş kullanılıp atılan çakmak için 4355 nolu tasarım tescili belgesi sahibi olduğunu, davalıların "UN/LITE" markası ile ithal ettikleri ve pazarladıkları çakmakların dizayn, renk, şekil ve ebat olarak müvekkilinin tescilli tasarımına konu çakmakların birebir taklidi olduğunu, davalıların eylemlerinin 554 sayılı KHK hükümlerine aykırı ve tasarım hakkına tecavüz niteliğinde olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin ve tasarım hakkına tecavüzün tespitine, men'ine taklit çakmakların toplatılıp imhasına, asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı olmak üzere 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M. Spot Gıda Tur. Nak. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının tasarımının yeni olmadığını savunarak, asıl davanın reddi ile karşı dava olarak davacının tasarımının yenilik niteliği taşımadığından tasarımın tescilinin hükümsüzlüğüne ve 100.000 TL manevi, 20.000 TL maddi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada, davalı M. İç ve Dış Ticaret A.Ş. vekili, davacının tasarımının yeni ve özgün nitelik taşımadığını, zira anılan modelin çakmak üreticileri tarafından 30 yılı aşkın süredir kullanıldığını ve anonim hale geldiğini, müvekkilinin ithal ettiği ve dava konusu edilen çakmakların da dava dışı Unilight B.V tarafından Avrupa pazarına 12 yıl önce sunulduğunu, Avrupa Çakmak İthalatçıları Birliği’nin 06.06.2005 tarihli yazısına göre de “M3L” tabir edilen çakmakların değişik marka altında üretildiği ve 1980’den bu yana anılan çakmaklar için tasarım tescil başvurusunda bulunulmadığını savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacının tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğü ile davacının harcıalem tasarıma dayalı olarak haksız şekilde davalı aleyhine giriştiği işlemler nedeniyle ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek 100.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı adına 1998 yılında tescili yapılan tasarımın çok küçük farklılıklarla dava dışı üçüncü firmalarca 1986 yılında kamuya sunulduğu, 1980 yılından bu yana kamuya malolmuş olan M3L tip ve tasarıma konu Avrupa Çakmak İthalatçıları Birliği'nin yazısında bildirilen Orflam marka çakmaklar ile davacının Tokai markalı çakmaklarının benzer tasarımlar olduğu, ürünün başlık ve gövde kısmı bir bütün olarak tasarlanan bu çakmağın daha önce dünyada kamuya sunulan çakmakla ayniyet derecesinde benzeştiği, davacı karşı davalının çakmak üreticisi olarak dünya sektöründe çok güçlü olduğu ve önceki tasarımların kamuya sunulduğundan haberdar olmadığı yolunda savunma yapamıyacağı, yenilik özelliğini taşımadığından tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu, davacının tasarımın tescilli olduğu dönemdeki kullanımı için tazminat ile sorumlu olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine, asıl davadaki karşı davanın kısmen kabulü ile davacı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne, tazminat isteminin reddine, birleşen davadaki karşı dava yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl ve birleşen davalar haksız rekabetin ve tescilli tasarıma tecavüzün tespiti, meni ve manevi tazminat istemlerine, karşılık davalar ise davacının dayandığı endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğü ve tazminat istemlerine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece davacının dayandığı tasarımın yenilik özelliğini taşımadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

1086 sayılı HUMK'nın 275. maddesi (HMK'nın 266. md.) uyarınca çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir. Aynı Kanun'un 286. maddesinde ise bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiştir. Ancak bu hüküm, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor (HUMK'nın 283.md) alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği (HUMK'nın 284.md) şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde mahkemece bir kez bilirkişiye gittikten sonra bundan dönülerek, uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez. Aynı şekilde mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinin yetersiz olması ya da dosyadaki raporların çelişkili olması nedeniyle yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra daha önce yetersiz görülen bilirkişi raporuna dayalı olarak da hüküm tesis edilemez.

Somut olayda, mahkemece asıl dosyada alınan 07.03.2006 havale tarihli bilirkişi raporunda davacıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşıdığının, birleşen dosyada alınan 22.09.2006 tarihli bilirkişi raporunda ise aynı tasarımın bu özelliklere sahip olmadığının açıklandığı, bu durumda raporlar arasında çelişki doğduğu gerekçesiyle bu çelişkinin giderilmesi için yeni bir bilirkişi incelemesine karar verilmiştir. Mahkemeye ibraz edilen son raporda, davacıya ait tasarımın korunma koşullarının mevcut olduğu açıklanmış olmasına karşın mahkemece birleşen dosyada alınan rapora itibar edilerek davacı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Yukarıdaki paragrafta yapılan açıklamalar da gözetildiğinde mahkemece, dosyada mevcut iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için üçüncü bir bilirkişi raporu alındıktan sonra şayet bu rapordaki açıklama ve görüşler de yetersiz bulunduğu takdirde, gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu alınmaksızın ya da eksik görülen hususlarda bilirkişi heyetinden ek görüş istenmeksizin önceki rapora dayalı olarak hükümsüzlük kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Ayrıca, birleşen davada davalı olan M. İç ve Dış. Tic. A.Ş'nin Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 14.02.2012 tarih, 2011/506 Esas sayılı ilamı ile iflasına karar verildiği dosyadaki icra müdürlüğü yazısından anlaşılmaktadır.

İİK'nın 194. maddesi uyarınca, iflasın açılması ile müflisin davacı ve davalı olduğu hukuk davaları, acele haller ve maddede yazılı olanlar haricinde durur ve ancak alacaklıların ikinci toplanmasından 10 gün sonra devam olunabilir. Bu hükmün amacı, iflasın açılması ile tasarruf yetkisi kısıtlanıp yerini iflas idaresi alan müflisin davacı veya davalı bulunduğu davaları devam ettirmekte fayda olup olmadığını tespiti noktasında iflas idaresine imkan sağlamaktır. İflas idaresinin bu dava takip yetkisini kullanıp kullanmayacağını tespit edebilmek için, ilk önce iflas organlarının teşekkül etmesi ve her dava hakkında esaslı bilgi sahibi olması gerekir. İşte bu nedenle müflisin hukuk davalarının belli bir süre durması kabul edilmiştir. O halde, davalı şirket ile ilgili iflas davası dikkate alınıp, alacaklıların ikinci toplantısının yapılıp yapılmadığı araştırılıp, toplantının yapılmadığının belirlenmesi halinde bir ara karar ile davanın anılan maddede açıklandığı şekilde durmasına karar verilmesi ve şayet toplantının yapıldığı anlaşılmış ise iflas idaresi huzuruyla davaya devam edilerek sonuçlandırılması için kararın bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davalarda davalılar-karşı davacılardan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, 21/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5180, Karar No: 2014/1153, Tarih: 26.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/5180 E.  ,  2014/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/115228

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 22/03/2012, 2011/77 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehdi'nin mağdur Burakhan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü mağdur ile arkadaşı Melik'in birlikte alkol aldıkları, bir süre sonra sanık ile sohbet etmekte olan arkadaşları Akın ile karşılaştıkları ve birbirlerine selam verdikleri sırada mağdurun alkolün etkisi ile sanığa sataştığı ve sanık ile mağdurun tartışmaya başladıkları, çıkan tartışmada mağdurun sanığı basit şekilde darp etmesi üzerine sanığın da üzerinde bulunan bıçakla mide, diyafram ve kolon yaralanmasına, dalağın alınmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde tek darbe ile mağduru yaraladığı, olay yerinde bulunan tanıklar Melik ve Akın'ın araya girmesi nedeniyle sanığın eylemine devam edemediği olayda;

Hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin niteliği, darbenin şiddeti ve meydana gelen yaralanmaya göre, engel sebep nedeniyle eylemini tamamlayamayan sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Mağdurun dalağının alınmasına neden olan yaralanmasının, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğuna ilişkin Erzurum Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 11.08.2011 tarihli raporu karşısında; kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nın 87/2-b maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 87/1-d maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 86/3-e maddesinden sonra 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılmadan, 87/1-son uyarınca doğrudan artırım yapılması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilirken, 53/1-c maddesi uyarınca, “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/785, Karar No: 2015/8589, Tarih: 12.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/785 E.  ,  2015/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Korgan Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 30/10/2014

Numarası : 2014/86-2014/97

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 12.5.2015 gününde oyçokluğuyla KESİN olarak karar verildi.

KARŞI OY

Davacının Çiftlik Belediye Başkanlığından K.. B..na devredilecek işçiler arasında isminin yer almadığı 6360 sayılı Kanun gereğince yapılacak devir ve tasfiye işlemleri ile ilgili olarak anılan Kanunun geçici 1.maddesi gereğince oluşturulan "Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu"nun 11.3.2014 tarihli 62 sayılı kararı bir idari işlem olup uyuşmazlık bu idari işlemin yerindeliği ile ilgili olduğundan bu idari işlemin yerindeliği adli yargı tarafından tartışılamayacağından davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması hatalı olup mahkeme kararının gerekçesi düzeltilerek onanması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davanın husumetten ve süreden reddine ilişkin mahkeme kararının onanması yönündeki gerekçesine katılmıyorum.

KARŞI OY

1-Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının SGK.'na bildirilen 01.02.2012-20.5.2014 tarihleri arasında su ve kanalizasyon işinde .. Belediye Başkanlığında geçici işçi statüsünde ancak her yıl 360 gün süre ile kesintisiz olarak çalıştığı, 6360 sayılı Yasa ile belde belediyelerinin kapatılması nedeniyle 11.03.2014 tarihinde .. Belediye Başkanlığının K.. B..na, su ve Kanalizasyon hizmetlerinin ise .. ... Belediye Başkanlığına bağlı .. Su ve Kanalizasyon İdaresine devredildiği, 6360 sayılı Kanun gereğince yapılacak devir ve tasfiye işlemleri ile ilgili olarak anılan kanunun geçici 1.maddesine istinaden oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun aldığı 11.3.2014 tarihli 62 sayılı kararı gereğince .... Belediyesinde daimi kadroda çalışan tüm işçilerin K.. B..na devrine karar verildiği, bu listede geçici işçi statüsünde çalışması nedeniyle davacının isminin yer almaması üzerine ... Belediye Başkanlığınca verilen 30.3.2014 tarihli çıkış bildirgesi ile 16.3.2014 tarihi itibariyle çıkışının 17 kodu ile (iş yerinin kapanması) bildirildiği anlaşılmaktadır.