muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22028, Karar No: 2018/2837, Tarih: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22028 E.  ,  2018/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dairemizin aynı gün denetiminden geçen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/589 esas, 2016/236 karar sayılı dosyasında merkeze yakın olan ... Mahallesi 136 ada 133 parsel sayılı taşınmaza 5.416,67 TL değer biçildiği ve Dairemizin 2016/20807 Esas sayılı ilamı ile onandığı ve dava konusu taşınmaz ile merkeze yaklaşık aynı mesafede olduğu, yine Dairemizin denetiminden geçen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/229 Esas, 2015/667 karar sayılı sayılı dosyasında merkeze yakın olan ... Mahallesi, 3491 ada 9 parsel sayılı taşınmaza 4.214,72 TL değer biçildiği ve Dairemizin 2017/32278 Esas ve 2017/29599 karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi üzerine onandığı ve kesinleştiği, yine Dairemizin denetiminden geçen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/232-2015/670 karar sayılı sayılı dosyasında merkeze yakın olan ... Mahallesi, 871 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 5.057,66 TL değer biçildiği ve Dairemizin 2017/32279 Esas ve 2017/29600 karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi üzerine onandığı ve kesinleştiği halde, dava konusu taşınmaza 8.839,48 TL değer biçildiğinden rapora inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2289, Karar No: 2012/3281, Tarih: 06.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2289 E.  ,  2012/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.12.2009 gün ve 2007/224 - 2009/333 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.12.2011 gün ve 2010/5886 - 2011/17006 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 04/08/2006 tarihli sözleşme ile, davalı vakfın kurucusu Prof. Dr. ...Çağatay'ın 100. doğum yılı dönümü nedeniyle biyografisinin müvekkili tarafından yazılması konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin kitabı tamamlayarak davalıya teslim ettiğini, ancak davalının sözleşmeye aykırı olarak eserin ismini değiştirdiğini, sunuş kısmında bir kısım kişilerin kişilik haklarını ihlal eden ibarelere yer verdiğini, kitabın sözleşmede belirtilenden az basıldığını ileri sürerek, (10.000) TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, eserin basılmamış olan nüshalarının sözleşmeye uygun olarak basılmasını, basılı nüshalardaki tecavüzün ref'ini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, taraflar arasında akdedilen 04/08/2006 tarihli sözleşmenin yayın ve eser siparişi sözleşmelerini birlikte içerdiği, sözleşmede eserin yayın hakkının vakfa ait olduğu belirtildiğinden davalı tarafından yayınlanmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı; eserin sahibinin davacı olup, davalının eserin hazırlanmasında davacıya bilgi ve belge sağlamış olmasının birlikte eser sahipliğine yol açacak yoğunlukta olmadığı, eser için davacının belirlediği "...Hanım - Türkoloji Tutkusu" ismi yerine "Prof.Dr. ...İshaki Çağatay'ın Yaşam Öyküsü" ismi ile ve içeriği itibariyle davalı Vakfın 7 ve 8. sayfalarda yer alan sunuş yazısıyla birlikte yayınlanmasının, davacının eser üzerindeki manevi haklarını ihlal oluşturduğu gerekçesi ile, bu ihlalin ref'ine, bu kapsamda basılmış nüshalarda kitap adının "...Hanım - Türkoloji Tutkusu" olarak değiştirilmesine, davalı Vakfın yazdığı 7 ve 8. sayfalardaki "Sunuş" yazısının çıkartılmasına, davalının davacıya (5.000) TL manevi tazminat ödemesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3817, Karar No: 2014/1976, Tarih: 19.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3817 E.  ,  2014/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2997, Karar No: 2015/7889, Tarih: 08.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2997 E.  ,  2015/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/2035-2014/2531

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/12/2014 tarih ve 2014/2035-2014/2531 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı T.. A...'nin D.Şubesi'nin müşterisi olduğunu, müvekkilinin davalı Bankanın D. Şubesi'nde hesapları bulunduğunu, müvekkilinin kullandığı bu hesaplardan bilgisi ve rızası dışında değişik tarih ve çeşitli miktarlarda para çekildiğini ileri sürerek müvekkilinin hesabından usulsüz çekilen paralar nedeni ile uğradığı gerçek zararın miktarının tespit edilinceye kadar şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın ve uğradığı manevi zarara karşılık olmak üzere 30.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının haksız kazanç elde etmeye yönelik olarak davayı ikame ettiğini, davacının dürüst davranmadığını, davacı hesabındaki tüm hareketleri bildiğini ve hesabından yapılan tüm işlemlere muvafakat ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hesabından bilgisi ve rızası dışında banka çalışanı tarafından usulsüz bir şekilde para çekildiği, bu eylemden kendisine emanet edilen parayı kötü niyetli kişilerin eylem ve işlemlerine karşı koruyacak mekanizmayı, güvenlik önlemlerini geliştirmeyen, güvenli personel almayan, işlemler sırasında üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyip gerekli kontrolleri yapmayan davalı Bankanın sorumlu olduğu, davacının hesabından bilgisi ve rızası dışında para çekilmesi olayının haksız fiil niteliğinde olduğu ve dava tarihinden itibaren talep edilen miktara faiz yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle 177.100 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat istemine ilişkin ret kararı kesinleştiğinden bu yöne ilişkin yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.073,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2027, Karar No: 2019/4142, Tarih: 04.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2027 E.  ,  2019/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya yardım etme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8535, Karar No: 2015/24096, Tarih: 23.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8535 E.  ,  2015/24096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.04.2014 tarih 2013/9-452 Esas, 2014/153 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK'nun 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşması için yalan beyanın resmi belge düzenleme yetkisine sahip kamu görevlisine yapılmış olması gerekmektedir. Resmi bir belgenin düzenlenmesi sırasında beyanda bulunacak kişinin gerçeği söyleme zorunluluğu vardır. Kişinin beyanı üzerine düzenlenen resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispatlayıcı nitelikte olması, bir başka ifadeyle beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılmasının zorunlu olmaması şarttır. Aksi halde yani kişinin beyanı yeterli olmayıp, bu beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılması zorunluysa ve bu araştırma sonunda bildirimin gerçeğe uygun olmadığı belirlenirse; kişinin beyanına itibar edilemeyeceğinden ve kişinin beyanını içeren belge, ispat aracı olarak kullanılamayacağından, anılan maddedeki suç oluşmayacaktır. Bununla birlikte suçun oluşması için sanığın beyanda bulunması yeterli olmayıp sanığın beyanı üzerine kamu görevlisi tarafından bir belgenin de düzenlenmesi gerekmektedir. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Kimliği bildirmeme" başlığını taşıyan 40. maddesinin birinci fıkrası ise; "Görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği veya adresiyle ilgili bilgi vermekten kaçınan veya gerçeğe aykırı beyanda bulunan kişiye, bu görevli tarafından elli Türk Lirası idari para cezası verilir" hükmünü içermektedir. Bu kabahat fiili ile 5237 sayılı TCK'nun 206. maddesinde düzenlenen suç arasındaki fark, beyanın resmi belge düzenlenmesi sırasında yapılıp yapılmadığıdır. Kamu görevlisinin görevi nedeniyle resmi belge düzenlediği sırada yalan beyanda bulunulması halinde TCK'nun 206. maddesi uygulanacaktır. Resmi belge düzenlenmesi sırasında olmayıp da kamu görevlisince kamu görevinin gereği gibi yerine getirilebilmesi için sorulması durumunda, kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunulması ya da kimlik veya adresle ilgili bilgi vermekten kaçınılması halinde, ilgili hakkında Kabahatler Kanunu'nu 40/1. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesi gerekecektir. Bu bilgiler ışığında mahkemece ilgili icra dosyası getirtilip dosyasının tüm yönleri ile incelenmesi, 24.11.2008 tarihli haciz tutanağı fotokopisinde "borçlu şirket yetkilisi olduğu imza sirkülerinden görülen borçlu şirket yetkilisi ...'e" ibaresinin şirket yetkilisi olmayan sanık hakkında hangi belgeye binaen yazıldığının araştırılması, sanığın birinci haciz tutanağı ile ilgili savunması olmadığından ve sanık sadece şahsi kefillik için haciz tutanağı imzaladığını beyan ettiğinden sanığın ve tutanağı düzenleyen memurlarının ayrıntılı beyanlarının alınması, birinci tutanaktaki imzayı kabul etmemesi halinde sanık yönünden imza incelemesi yapılması, 28.01

...'e" ibaresinin şirket yetkilisi olmayan sanık hakkında hangi belgeye binaen yazıldığının araştırılması, sanığın birinci haciz tutanağı ile ilgili savunması olmadığından ve sanık sadece şahsi kefillik için haciz tutanağı imzaladığını beyan ettiğinden sanığın ve tutanağı düzenleyen memurlarının ayrıntılı beyanlarının alınması, birinci tutanaktaki imzayı kabul etmemesi halinde sanık yönünden imza incelemesi yapılması, 28.01.2009 tarihli haciz tutanağındaki adrese tebligat yapılıp yapılmadığı hususunun icra dosyasından araştırılması, bu tutanaktaki adresin sanığın savunmasına göre eski eşinin adresi olup olmadığının tespit edilmesi sonrasında Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun yukarıda içeriği kısmen açıklanan kararı ışığında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 206. maddesi kapsamında olup olmayacağı yeniden değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7714, Karar No: 2020/9552, Tarih: 09.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7714 E.  ,  2020/9552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Sulh Hukuk ve Mesudiye Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, Uyap mernis adres sorgusunda kısıtlı adayının adresinin ... Mah. ... Sk. No:.../... İç Kapı No:... .../... adresinde ikamet ettiğinin tespit olunduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasında ve UYAP sisteminden yapılan sorgulamada kısıtlı adayının ... ... Mah. ... Cad.... Sok. No:... Daire:... .../... adresinde ikamet ettiği gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 432. maddesinde “Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir.

Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.” Aynı Kanunun 433. maddesinde “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.” ve 19/1. maddesinde ise “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı ...’in ... ... Mah. ... Cad.... Sok. No:... Daire:... .../... olduğunun bildirildiği, yine kısıtlı adayının güncel MERNİS adresinin ".../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4508, Karar No: 2011/7163, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4508 E.  ,  2011/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.
Yargıtay — Esas No: 2020/11882, Karar No: 2022/2584, Tarih: 05.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/11882 E.  ,  2022/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulüyle; 23.315 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/248 Esas – 2015/285 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 24.05.2013-05.08.2015 tarihleri arasında 803 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.11.2015 tarihinde kesinleştiği,

Davacının dava dilekçesiyle 30.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 23.315 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemeye göre, davacının Doğubayazıt Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/8 Esas, 2015/68 Karar sayılı kararı ile dava tarihini de kapsar şekilde 11.03.2017 tarihine kadar kısıtlanarak kendisine vasi atandığı dikkate alınarak, vasiye açılan davaya muvafakatinin olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının tutuklu kaldığı süre içerisinde başka suçlardan hükümlü ... tutuklu olarak göründüğünün anlaşılması nedeniyle, davacının kaldığı ceza infaz kurumlarından tazminata konu tutukluluk süresinin infaz görüp görmediğinin ve ne kadar süre infaz gördüğünün araştırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’23.040,82’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üzerinde kalacak şekilde ‘’ 23.315 ’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,