muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8371, Karar No: 2021/11257, Tarih: 28.06.2021

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

5) Sanık ... hakkında katılan ...’nu kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak;

a) Katılanın yaralanmasına ilişkin Yalova Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.09.2014 tarihli raporunda katılanın yüzünde sabit iz meydana geldiği halde yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği, ayrıca raporun suç tarihinden altı ay geçmeden alındığı, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarih, 2009/242 Esas ve 2012/811 Karar sayılı mahkumiyet kararında, sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi gereğince söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı fakat sanığın tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunduğu gözetildiğinde yanlış hükmün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

6) Sanık ... hakkında katılan ...’nu kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak,

a) Katılanın yaralanmasına ilişkin Yalova Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.09.2014 tarihli raporunda katılanın yüzünde sabit iz meydana gelmediğinin belirtildiği, yaralanmanın bulunduğu yer de dikkate alındığında raporun suç tarihinden altı ay geçmeden alındığı, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın eylemi neticesinde katılandaki yaralanmanın, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarih, 2009/242 Esas ve 2012/811 Karar sayılı mahkumiyet kararında, sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi gereğince söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı fakat sanığın tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunduğu gözetildiğinde yanlış hükmün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6867, Karar No: 2014/9674, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6867 E.  ,  2014/9674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasın hükmen reddi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın konusunun bonoya dayalı menfi davası olduğu, TTK.nin 4. ve 5. maddeleri gereğince davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, mirasın reddi nedeniyle menfi tespit talep edildiği, uyuşmazlığın tarafların ticari faaliyetinden kaynaklanmadığı ve mutlak ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Türk Ticaret Kanunun 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5. maddesinin 2. fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanunun 3. maddesinde, ”Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlenmesi getirilmiştir.

Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda davacılar, murislerinden intikal eden mirası reddetmiş olmalarına rağmen aleyhinde icra takibi başlatıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitini talep etmişlerdir. Buna göre uyuşmazlığın yukarıda belirtilen hususlar dahilinde ticari dava niteliğinde olmadığı anlaşıldığından, Bu durumda uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4731, Karar No: 2016/590, Tarih: 19.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4731 E.  ,  2016/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :Hüküm kurulmasına yer olmadığına.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

192 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın saat 17:15 sıralarında idaresindeki araç ile seyrettiği bir sırada market önünde park halindeki aracının bagajına eşya yerleştirmekte olan mağdur ...’in sağ ayağını sıkıştırmak sureti ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmasına neden olduğu olayın soruşturulması ve kovuşturulması sırasında taraflara uzlaşma teklif edilmediği, tarafların da bu konuda herhangi bir beyanda bulunmadıkları, 27.3.2014 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu bildiren ve davaya katılmasına karar verilen mağdurun 09.04.2014 tarihinde yapılan keşif sırasında 150 TL zararının olduğunu ve zararının giderilmediğini beyan ettiği, sanığın ise mağdurun zararını karşılamaya hazır olduğunu bildirip, mahkeme huzurunda 150 TL’yi mağdura ödediğinin saptanması karşısında uzlaşmanın gerçekleştiği uzlaşma ile ilgili belgelerin tanzim edilmemiş olmasının varılan bu sonucu değiştirmeyeceği, “uzlaşma kurumu”’nun uyuşmazlığı tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırdığı devlet ile fail arasındaki ceza ilişkisini sona erdirdiği anlaşılmakla; bilinçli taksirle yaralama suçundan açılan davanın uzlaşma sebebiyle düşmesine ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekmekle birlikte, taksirle yaralama suçundan vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi ve bu hükme bağlı olarak da sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararda temyizin kapsamı da gözetildiğinde sonuç itibariyle bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6475, Karar No: 2018/4957, Tarih: 21.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6475 E.  ,  2018/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 05.05.1991 - 30.06.2009 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığını, 2007 yılından aktin sona erdiği 30.06.2009 tarihine kadar net 1.925,00 TL ücretle çalıştığını, öncesinde ücretinin % 15 artışlar yapılarak artırıldığını, prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, davacı ...'ın davalılar ... ve ...'e ait işyerinde hizmet akti ile çalışırken prime esas aylık kazancının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarında aylık brüt 2.686,67 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, davacı ...'ın davalılar ... ve ...'e ait işyerinde hizmet akti ile çalışırken prime esas aylık kazancının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarında aylık brüt 2.686,67 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 77 nci maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlığını taşıyan 80. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunarak senetle kanıtlama zorunluluğunda parasal sınır 2.500,00 TL olarak belirlenmiş, anılan Kanunun geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında, bu Kanunun, senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümlerinin Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmayacağı hüküm altına alınmıştır. Şu durumda senetle kanıtlamada parasal sınırlar; 2005 yılı için 400,00 TL, 2006 yılı için 430,00 TL, 2007 yılı için 460,00 TL, 2008 yılı için 490,00 TL, 2009 yılı için 540,00 TL, 2010 yılı için 550,00 TL, 2011 yılı için 590,00 TL, 01.10.2011 gününden itibaren açılan davalar yönünden ise 01.10.2011 tarihinden itibaren 2.500,00 TL olarak uygulanmaktadır.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Önemle belirtilmelidir ki bu tür davalarda senetle kanıtlama zorunluluğu yönünden brüt ücretin esas alınması gerekmekte olup öngörülen parasal sınırları aşmayan ücret alma iddialarında, dönemsel sigorta primleri bordroları ile aylık prim ve hizmet belgelerinde bildirimleri yapılan sigortalıların bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ilgili meslek örgütlerinden ücret araştırması yapılmalı, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, kredi çekmek amacıyla işveren tarafından ilgili makama sunulmak üzere verilen ücretini gösteren belgeleri dosyaya sunmuş olup bu belgeler ücret ispatında yazılı belge ve yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilemez. Bu belgelerden,18.03.2009 tarihli belgedeki imzanın davalı işverenlere ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yapılmış, imzanın davalı işverenlere ait olmadığı tespit edilmiştir, dinlenen bodro tanıkları davacının ücreti hakkında bilgi sahibi olmadıkları yönünde beyanda bulunmuşlar, emsal ücret araştırmasında; davacının bildirimi yapılan kazançlarına yakın miktarda kazanç bildirilmiştir. Bildirilen son ücret davacının iddiasına uygun olmakla; davanın reddine karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13630, Karar No: 2014/4035, Tarih: 10.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/13630 E.  ,  2014/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/401243

MAHKEMESİ : Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

NUMARASI : 2010/747 (E) ve 2011/680 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, gerek soruşturma aşamasındaki, gerekse kovuşturma aşamasındaki beyanında, olay günü sadece ağız münakaşası yaptıklarını, saldırıda bulunmadıklarını bildirmesine, katılanın beyanlarının hakkında düzenlenen raporla doğrulanmasına, taraflarla birlikte yaşayan tanık Şeyma Akdeniz'in beyanlarının şüpheli kalmasına, olayın başlangıç şeklinin belirlenememesine göre, sanığın tahrik altında eşini yaralama suçunun sübut bulduğunun kabul edilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20787, Karar No: 2014/3067, Tarih: 05.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20787 E.  ,  2014/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ....Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, dava dışı Aslıhan'ın nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacılar, davalıların nüfus kaydında çocuğu olarak görünen Aslıhan'ın gerçekte kendi kızları olduğunu, çocuğun doğduğunda sosyal güvenceleri olmaması nedeniyle davalı amcasının hanesine kaydedildiği iddiasıyla çocuğun nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8690, Karar No: 2025/7087, Tarih: 29.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8690 E.  ,  2025/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1564 E., 2022/582 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kozan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/376 E., 2021/74 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen dava davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekilleri dava ve birleşen dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan ...'ın 30.04.2014 tarihinde meydana gelen olay sonucu vefat ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... ile ücret mukabilinde boş depodaki dolapların taşınması hususunda anlaştıklarını, ...'ın depodaki dolapların taşınması hususunda müvekkilinin herhangi bir talimat veya bilgisi olmadan kendi insiyatifi ile komşu işyerinden spiral aldığını ve spiral kullanımı sırasında çıkan kıvılcımlar nedeni ile yangın çıkmasına sebebiyet verdiğini, ...'ın müvekkilinin işyerinde belirsiz süreli işçi olarak çalıştığını ve 2011-2012 yılları arasında işyerinden ayrıldığını, dolayısıyla ...'ın işyerinin çalışma şeklinden ve olası tehlikelerden haberdar olduğunu, yine müvekkilinin işyerindeki işçilere kazadan önce A Sınıfı ISG uzmanı kimya mühendisi ... 'dan eğitim aldırdığını, yine iş yerinde sigara içilmez, ateşle yaklaşma vs. gibi tabelaların da bulunduğunu, ...'ın meydana gelen kazada gerekli dikkati ve özeni göstermediğini, müvekkilinin meydana gelen kazada kusurunun olmadığını, tüm bu nedenlerle haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen dava davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... ...'ın 30.04.2014 tarihinde davalı ... Kimya Ltd. Şti.'nin Küçük Sanayi Sitesi 2. Ada No:2 Kozan/Adana adresinde duvara monte edilmiş profil rafları taşıma işlemi (demontaj işlemi gerçekleştiriliyor) için spiralle kestiği esnada işyerinde bulunan toz boya hammaddelerinin alev alması sonucu vücudunda ağır yanıklar oluşarak yaralandığı, 08.05.2014 tarihinde hastanede vefat ettiği, kazanın 30.04.2014 tarihinde meydana geldiği, davalı şirket tarafından ... ...'ın 02.05.2015 tarihinde 30/04/2014 tarihi itibariyle işe giriş sigorta bildiriminin yapıldığı, kurumca düzenlenen inceleme raporunda ve kusur bilirkişi raporlarında kazanın iş kazası olarak değerlendirildiği, Daire kaldırma kararı sonrası alınan çelişki giderici A Sınıfı İş Güvenliği Uzmanı heyet bilirkişi raporunda ... için %30 davalı şirket için %70 (... için işyeri işvereni olduğu için %10 kusur oranının buna dahil olduğu) kusur oranının yerinde olduğu, birleşen dava davacılar vekilinin 29.11.2017 tarihli dilekçesi ile taleplerini artırdığı, asıl dava davacılar vekilinin 24.11.2017 tarihli dilekçesi ile taleplerini ıslah ettiği, ayrıca davacı ... yönünden 04.03.2021 tarihli talep arttırım dilekçesi sunduğu, Mahkemece verilen maddi tazminat miktarlarının asıl dava ve birleşen davanın davacılarının ilk ıslah/talep artırım dilekçelerindeki miktarlar dikkate alınarak hüküm kurulduğu, dosya kapsamında bozma öncesi ve sonrasında yapılmış iki ıslah bulunmadığı, birleşen dava yönünden; davanın kısmi dava olarak açıldığı, davacının taleplerini bir kez ıslah ettiği, ıslah dilekçesi verildikten sonra 04/03/2021 tarihli bedel artırım dilekçesine itibar edilmemesinin yerinde olduğu, aktüerya hesap bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat taleplerinin hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, ancak, Mahkemece maddi tazminatın tespitinde 07.12.2020 tarihli bilirkişinin raporunun esas alındığı belirtilmesine rağmen birleşen dava davacısı ... adına 40.533,04 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken 43.809,72 TL'ye hükmedilmesinin hatalı olduğu, birleşen davanın davacıları lehine hükmedilen manevi tazminat miktarlarının yargılamaya konu olayın oluş şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, müteveffanın ve davalıların kusurları birlikte değerlendirildiğinde, uygun miktarda olmadığının değerlendirildiği, asıl davanın davacısı istinafa gelmediğinden asıl dava yönünden manevi tazminat talebi yeniden değerlendirilme yapılamadığı gerekçesiyle;