muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15798, Karar No: 2014/18813, Tarih: 12.06.2014

Mahkemece, davanın kabulü ile, 1.928.925,06 Tl maddi ve 25.000 TL. Manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan kusur ve maluliyete yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalıların kusuru nedeni ile oluşan maluliyet nedeni ile maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine ilişkindir. Yargılama aşamasında alınan Adli Tıp Raporu ile Üniversite kurulu raporunda, ameliyat öncesi sağ ön kolda supinasyon kısıtlılığı mevcutken ameliyat sonrası pronasyonda da kısıtlılık geliştiği , ön kolun rijid olduğu, ayrıca ameliyat sonrası sağ dirsek ekstansiyonunda 40 derece kısıtlılık, sağ el bileği eklem hareketlerinde ileri derecede kısıtlılık geliştiği gözününe alındığında, kusurlu bulunduğu ve % 60 oranında meslekte kazanma gücünde azalma olduğunun tesbit edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının maddi tazminata ilişkin kazanç kaybının hesabına ilişkin alınan mali müşavir bilirkişi raporunda, aylık gelirinin davacının bildirdiği şekilde 4741 SFR olduğu kabul edildiği ve asgari ücretteki artış oranları uygulanarak hesap yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak anılan rapor somut ve gerekçeli olmadığından yetersiz olup, hükme dayanak yapılamaz. Öyle ki, davacı tarafından dava dilekçesine ekli olarak ibraz edilen 3.12.2003 tarihli tercüme belgesinde bildirilen bir yıllık gelir kaybının 51.83 SFR olduğu kabul edilerek rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece , davacının gelir ve kazancının ne olduğu hususunda bir araştırma ve inceleme yapılmamış, davacı tarafından ibraz edilen tercüme belgesine itibar edilmiştir. Bu nedenle anılan rapora göre karar verilmesi mümkün değildir. O halde, mahkemece davacının gelir durumunun ayrıntılı şekilde araştırılarak maddi tazminatın hesabı açısından aktüerya konusunda uzman bilirkişi kurulundan , kazanç kaybı açısından nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir.

3- Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayla ilgili dosyada bulunan kusur ve maluliyet oranlarını açıklayan raporlar da gözetilerek mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece somut olayın özelliklerine uygun, hak ve nesafet kuralları gözetilerek makul oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken fazla manevi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4-Davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalıların kusur ve maluliyete yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. Bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA,4. Bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 1.043,10 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 12.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7670, Karar No: 2009/9470, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7670 E.  ,  2009/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ...-...

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında...İlçesi ... Beldesi, ... Mahallesi 154 ada 6, 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazlar arsa ve ... ev niteliği ile tesbiti yapılmış, Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle kadastro mahkemesinde davalı olduğundan bahisle yüzölçümleri ve tespit malikleri açık bırakılarak tutanaklar 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesine göre kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan ... arazisi olduğu gerekçesi ile davanın reddine, parsellerin yüzölçümü ve isim belirtilmeden tesbit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

3402 Sayılı Yasanın 30. maddesine göre maliki açık olarak kadastro mahkemesine devredilen kadastro tutanakları için kadastro hakimi resen lüzum gördüğü delilleri toplayarak taşınmazın kim ya da kimler adına tescil edileceğine karar vermekle yükümlüdür.

Somut olayda; Orman Yönetiminin kişiler aleyhine açtığı dava nedeniyle kadastro tutanağı düzenlenip maliki açık olarak devredilen taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 30. maddesine göre tüm deliller toplanarak öncelikle taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden bulunup bulunmadığı konusunun araştırılması gerekli olup, bu bağlamda Hazinenin de davada taraf olması, davaya dahili sağlanıp göstereceği deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan işin esasının incelenip hüküm kurulması yerinde olmadığı gibi doğru sicil oluşturmakla yükümlü kadastro hakiminin yüzölçümü ve tespit maliki belli olmayan taşınmazlar hakkında Orman Yönetiminin davasının reddi ve tespit gibi tesciline karar ... olması da yerinde değildir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bazma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 08/06/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6571, Karar No: 2023/10928, Tarih: 12.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6571 E.  ,  2023/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/139 Esas, 2019/734 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarih ve 2020/1506 Esas, 2020/2437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarih ve 2020/1506 Esas, 2020/2437 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2021/879 Esas, 2022/7876 Karar sayılı kararı ile;

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarih ve 2020/1506 Esas, 2020/2437 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2021/879 Esas, 2022/7876 Karar sayılı kararı ile;

"Gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kolluk görevlilerinin suç tarihinde sanıklardan suça konu uyuşturucuyu satın aldıkları iddiasıyla sanıklar Hayrettin ve Ümüt hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davada sanık ...’ün mahkemece alınan savunmasında; diğer sanıklara uyuşturucu sattığı iddia edilen olay tarihinde evde bulunmadığını evinin boya badana işini yapması amacıyla evini Olcay isimli kişiye verdiğini, evinin diğer yarısında da aynı tarihte 20-22 kişinin kiracı olarak bulunduğunu, diğer sanık Hayrettin’i tanımadığını ve güven alımı tutanağı içeriğini kabul etmediğini savunması karşısında; mahkemece dinlenmesinden ara kararla vazgeçilen NGS 189’un CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/469 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

3. Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

8. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

9. 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi kapsamında karar bulunmaması nedeniyle hükmün hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.07.2018 tarih, 2018/3347 D.İş sayılı kararı ile NGS189 ve NGS199 aidiyet sayılı görevlilerin, 07.08.2018 günü 17.23 sıralarında Merkez Mahallesi, ... Sokak ile ... Sokak kesişiminde hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... ile karşılaştıkları ve uyuşturucu alımı konusunda

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.07.2018 tarih, 2018/3347 D.İş sayılı kararı ile NGS189 ve NGS199 aidiyet sayılı görevlilerin, 07.08.2018 günü 17.23 sıralarında Merkez Mahallesi, ... Sokak ile ... Sokak kesişiminde hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... ile karşılaştıkları ve uyuşturucu alımı konusunda

anlaştıkları, birlikte ... Sokak No: 9 ve No: 11 adresindeki binaların önüne geldikleri, NGS 199 iki bina arasındaki boşlukta beklemekte iken sanık ...'un No: 9'daki binanın ikinci kat penceresinden bir kâğıda sarılı vaziyette, net ağırlığı 0,1 g olan ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında kalan uyuşturucuyu Hayrettin'in alacağı şekilde aşağı attığı, bunun gizli soruşturmacı NGS 189 tarafından görüldüğü, Hayrettin'in bu uyuşturucu maddeyi gizli soruşturmacı tanık NGS 199'a 20,00 TL karşılığında verdiği, sanık Hayrettin'in uyuşturucu maddeyi gizli soruşturmacıya sattığı yerin yapılan keşif uyarınca Medical Park isimli hastane ile Kadri Yörükoğlu İmamhatip Lisesi'ne 200 metreden yakın mesafe içinde bulunduğu, sanığın pencereden attığı maddeyi, temyiz dışı sanığın alıp gizli soruşturmacıya sattığı dikkate alındığında her iki sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde hakeret ettikleri, ele geçen madde miktarı ve birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması gözetilerek takdiren alt sınırdan uzaklaşıldığı ve sanığın adli sicil kaydında bulunan ilam ile mükerrir olduğu gözetilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi kapsamında karar bulunmaması nedeniyle elde edilen görüntülerin delil olarak kabul edilmemesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/469 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14640, Karar No: 2010/497, Tarih: 25.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14640 E.  ,  2010/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; baba adının düzeltilmesine ve aynı kişiler olduğunun tespitine dair verilen 27.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 20.07.2007 tarihli dilekçesi ile 33 parsel sayılı taşınmazda paydaş malik muris ...'nin baba adının düzeltilmesi ve soyadının yazılmasını yine 262 parsel sayılı taşınmazda paydaş malik ...'nin baba ve soyadının yazılmasını istemiştir.

Mahkemece, davacı murisi ...'nin 1949/790-788 sayılı veraset dosyasının bulunamadığı, veraset ilamında ...'nin soyadından bahis edilmediği, ayrıca muris ...'nin nüfus kaydına da ulaşılamadığından davanın kısmen kabulüne, 262 ve 33 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş malik ...'nin baba adının ... olarak düzeltilmesine, 1949/790-788 sayılı veraset ilamındaki ... ile aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 1027.maddesi gereğince tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Bilindiği gibi; taşınmazların, kadastro tespiti veya tapuya tescili sırasında mülkiyet ya da diğer hak sahiplerinin ad, soyadı, baba adı, cinsiyeti, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin tapu siciline eksik ya da hatalı işlenmesinden doğan kayıt düzeltilmesi davaları, kaynağını Türk Medeni Kanunu’nun 1027. maddesinden almaktadır.

Bu madde hükmüne göre; ilgililerin yazılı rızaları olmadıkça, tapu memuru, re’sen düzeltilmesi mümkün olan basit yazı yanlışlıkları (adi yazı hataları) dışında, mahkeme kararı olmadıkça, hiçbir düzeltmede bulunamaz.

Belgelere aykırı yazım ve tescillerin düzeltilmesi Tapu Sicili Tüzüğünün 87. maddesinde düzenlenmiş olup; anılan maddede yer alan düzeltme işlemi, salt yargılamanın gerekmediği durumlara ilişkin bulunmaktadır.

Tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir. Bunun için de kaydının düzeltilmesi istenilen kişinin öncelikle nüfusta kayıtlı olması gereklidir. Ancak, bazı durumlarda nüfusta kayıtlı olmayan kişilerin de kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmektedir. Böyle durumlarda nasıl bir yol izlenmesi gerektiği Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararlarında belirtilmektedir.

“… Kaydı düzeltilecek kişinin nüfusta kayıtlı olmaması durumunda, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi olanağının bulunup bulunmadığı sorununun çözümlenmesi gerekmektedir. Bu sorunun çözümü ise, kaydı düzeltilecek kişinin bilgilerinin nüfusa kaydedilmesinin olanaklı olup olmadığı sorusuna doğru cevabın verilmesiyle mümkündür.

“… Kaydı düzeltilecek kişinin nüfusta kayıtlı olmaması durumunda, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi olanağının bulunup bulunmadığı sorununun çözümlenmesi gerekmektedir. Bu sorunun çözümü ise, kaydı düzeltilecek kişinin bilgilerinin nüfusa kaydedilmesinin olanaklı olup olmadığı sorusuna doğru cevabın verilmesiyle mümkündür.

29 Nisan 2006 tarihinde yürürlüğe giren 25 Nisan 2006 tarih ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun amacı, 1. maddesinde de vurgulandığı gibi, kişinin doğumundan ölümüne kadar kişisel ve medenî durumuna, uyrukluğuna ve bunlarda meydana gelebilecek değişikliklere ait doğal ve hukukî olayların belirlenip saptanması ve bu amaçla düzenlenmiş kütüklere yazılmasıdır.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun, konuyla ilgili “Ölüm ve Gaiplik” başlığı altında düzenlenen 31. maddesinin 4. bendinde “Ölenin kaydı yok ise yapılacak soruşturma sonunda Türk vatandaşlığı ve ailesi tespit edildiği takdirde doğum tutanağı düzenlenerek aile kütüğüne önce doğum, sonra ölüm olayı işlenir” hükmü öngörülmüştür.

Yine, Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 72. maddesinde “Aile kütüğünde kaydı olmayan kişinin ölümüne ilişkin tutanaklar resmî veya özel sağlık kurumları veya kamu kurum ve kuruluşlarının kayıtlarına dayanılarak düzenlenmişse nüfus müdürlüğünce kabul edilip işleme alınır.

Ölüm tutanaklarında yer alan bilgilere göre aile kütüğünde kaydı bulunmayan kişiler, vatandaşlık durumu düzgün olmayan kişiler kütüğüne kayıt edilerek hakkında yaptırılacak soruşturma ile Türk vatandaşı olup olmadıkları araştırılır. Türk vatandaşı olduğu anlaşıldığı takdirde, ölüm tutanağına dayanılarak nüfus müdürlüğünce resen doğum tutanağı düzenlenir. Ölen kişi bu doğum tutanağına dayanılarak aile kütüğüne tescil edilir. Daha sonra ölüm tutanağı aile kütüğüne geçirilir, vatandaşlık durumu düzgün olmayan kişiler kütüğündeki kaydı, aile kütüğü ile bağ kurularak kapatılır” hükmüne yer verilmiştir.

Bu açık hükümler karşısında; ölen kişinin nüfusta kayıtlı bulunmaması durumunda, önce doğum, sonrada ölüm olayının nüfus aile kütüğüne işlenebileceği kuşkusuzdur.

Sonuç itibariyle; tapuda isim düzeltilmesi davalarında, nüfusta kaydı bulunmayan kişinin doğum ve ölüm bilgilerinin ancak nüfusa kaydedilmesinin sağlanmasından sonra, tapu ve nüfus kaydı arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanması mümkün olabileceğinden; bu koşul gerçekleştikten sonra, yukarıda sıralanan diğer şartların da varlığı halinde davanın kabulü yoluna gidilebilecektir…” (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.07.2009 tarihli ve 2009/14-279 Esas, 2009/354 sayılı kararı)

Sonuç itibariyle; tapuda isim düzeltilmesi davalarında, nüfusta kaydı bulunmayan kişinin doğum ve ölüm bilgilerinin ancak nüfusa kaydedilmesinin sağlanmasından sonra, tapu ve nüfus kaydı arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanması mümkün olabileceğinden; bu koşul gerçekleştikten sonra, yukarıda sıralanan diğer şartların da varlığı halinde davanın kabulü yoluna gidilebilecektir…” (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.07.2009 tarihli ve 2009/14-279 Esas, 2009/354 sayılı kararı)

Dosya içerisindeki Nüfus Müdürlüğü yazısından, isminin düzeltilmesi istenen malikin nüfusta kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bir kimsenin tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilebilmesi için nüfusta kayıtlı olması gereklidir. Bu nedenle mahkemece, öncelikle kaydının düzeltilmesi istenen kişinin yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri gereğince doğum ve ölüm kaydının nüfus kütüğüne işlenmesi hususunda davacıya önel verilerek, tapu ve nüfus kaydı arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandıktan sonra, davacının mirasçılığını gösteren veraset ilamı veya nüfus kaydı da alındıktan sonra davanın esası incelenerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu nüfus kaydı bulunmayan murisin baba isminin düzeltilmesine ve tespit kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı velinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.