muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14744, Karar No: 2013/14924, Tarih: 05.11.2013

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen...'un doğum günü olan 30.11.1995 tarihinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanununun 321. maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya kadar veya baba Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadı değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Bu çocuğun anne ve babasının sonradan boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Boşanma ilamı uyarınca babasının çocukla kişisel ilişki tesis etme hakkı bulunması ve bu nedenle anne ve babanın ister istemez karşılaşması, evlilik dışı doğan çocukların annelerinin soyadlarını yasal olarak taşımalarının toplum içinde yaratabileceği muhtemel algı dikkate alındığında davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19256, Karar No: 2015/5878, Tarih: 14.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19256 E.  ,  2015/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat talebinin kabulüne ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...'a ait olan ve onun idaresinde bulunan, davalı şirkete trafik poliçesi ile sigortalı aracın davacıların velayeti altında bulunan yaya ..'ye çarpması neticesinde meydana gelen kazada..nin sol kaval kemiğinim kırıldığını, sinir ve damarlarında kesilme meydana geldiğini, sol bacağını kullanamaz hale geldiğini, 2 yıldan beri tedavisinin devam ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı.. için 1.000,00 TL iş gücü kaybı, 1.000,00 TL tedavi gideri ile .. için 30.000,00 TL, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000,00' er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ile karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında davacı vekili, davacı ..ile ilgili işgücü kaybı talebini 41.080.735 TL ve tedavi gideri talebini 2.8905,31 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, tedavi giderlerinden 6111 sayılı yasa gereğince sorumlu olmadıklarını, 6111 sayılı yasa geregince dava dışı SGK'nın sorumlu olduğunu, ..ya prim aktarımı yaptıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kusurunun bulunmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı..nin tedavi gideri konusundaki talebinin davalı sigorta şirketi yönünden, 6111 sayılı yasanın geçici 1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca reddine, davalı ... yönünden kabulü ile 2.895,31 TL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacı tarafa verilmesine; davacıların davacı.. için işgöremezlik tazminatı talebinin kabulü ile 41.080,00 TL tazminatın davacı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, davalı ... yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğuna; davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı Emre için 5.000,00 TL, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 2.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilşkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...'un aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle maluliyet tazminatı, manevi tazminat ile tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı yasanın 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları .. hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın .. Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin..Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın % 20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk ..Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. ..Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Bununla birlikte sözkonusu Yasal düzenleme haksız fiil sorumluları (işleten ve sürücü gibi) yönünden her hangi bir ayrıksı düzenleme getirmemiş olduğundan bu kişiler yönünden tedavi giderlerine ilişkin sorumluluk devam edecektir.

Bu durumda Mahkemece, tarafların delillerinin toplanması, özellikle davacılar tarafından ödendiği iddia edilen tedavi giderinin 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalanların ve ..Kurumunun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi için uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri olduğunun tespit edilmesi halinde .. Kurumu'nun davaya dahil edilmesi ve bu tedavi giderleri yönünden ..Kurumu'nun, yasa kapsamı dışında kalan tedavi gideri, bakıcı veya tedaviye bağlı sair giderlerden ise davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulmaları ve her iki halde de diğer haksız fiil sorumlularının (işleten ve sürücü gibi) sorumluluklarının devam ettiğinin dikkate alınması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Her ne kadar davalı sigorta şirketi tarafından hüküm temyiz edilmemiş ise de tedavi gideri konusunda aleyhine hüküm kurulan davalı ...'un hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunduğundan, ..'nın davaya dahil edilerek ..'nın ve davalı sigorta şirketinin tedavi giderinden sorumlu oldukları tutarlarının belirlenmesi için, davalı ...'un bu husustaki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'un sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3931, Karar No: 2021/5766, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3931 E.  ,  2021/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6874, Karar No: 2012/8566, Tarih: 22.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/6874 E.  ,  2012/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- )Sanıklar .... hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-)Sanık ...'in 18 yaşını ikmal etmediği 03.04.2007, 01.05.2007, 24.05.2007 ve 14.06.2007 günlü celselerin gizli yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

3-)Sanıklar .... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Kıvanç ve Görkem'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve sanık ... yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler

ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin gerekçenin çelişkili olduğuna, suçun sübutuna,yasal savunmaya,teşdit uygulamasına,haksız tahrik indiriminin az olduğuna vesaireye yönelen sanık ... müdafiinin suçun sübutuna,teşdit uygulamasına vesaireye ilişen katılanlar vekillerinin suç vasfına,haksız tahrik bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

4- )Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde;

Sanıklar ...'in müdafii huzurunda alınan 06.09.2006 tarihli kolluk ve 07.09.2006 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığı ifadelerinde "sanık ...'in koşarak geldiği ve yerde yatan maktulün kafasına tekme attığı" yönündeki oluş ve olay yeri ile uyumlu anlatımları ile sanık ...'in maktulün darp edildiği sırada yanında bulunduğunu savunduğu tanık ...'un 06.09.2006 tarihli kolluk ve 07.09.2006 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığı ifadelerinde "sanık ... ile okulun bahçesinde oturmadığını, olay yerine vardığında sanık ... ...'i yerde yatan maktulün başında gördüğünü" yine tanık...'ın da kolluk ve Cumhuriyet Başsavcılığı beyanlarında "...'nun da aralarında bulunduğu grupla maktulün birbirlerine girdiklerini "söylemesi dikkate alınarak sanık ... ...'in diğer sanıklarla birlikte maktulü darp ettiğinin ve suçun sübutunun kabulü ile sanık ...'in kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan mahkumiyeti yerine sanık ... ve tanık... ve ...'un sanığı cezadan kurtarmaya yönelik mahkemede değişen beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin,Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 22/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5834, Karar No: 2014/21625, Tarih: 18.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5834 E.  ,  2014/21625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/125601

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2010

NUMARASI : 2009/129 (E) ve 2010/195 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır .Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının,kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti,vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanığın ...Otomotiv isimli şirketin satılığa çıkarttığı ... plaka sayılı kaza yapmış aracı internet üzerinden eşinin arkadaşı olan temyiz dışı sanık H.. Ö.. adına satın aldığı, kaza yapan araçla aynı model ve marka olan N.. D..'a ait .... plaka sayılı çalıntı araca kriminal ekspertiz raporunda belirtildiği şekilde ... plaka sayılı aracın şasi numarasını puntolama yaparak aktardığı, aracın ilk başta tanık M.. K..'ya satılıp devrinin yapıldığı, temyiz dışı sanık M.. B..'nın M.. K..'dan aldığı vekaletname ile aracı S. Ö..'e satıp devrini yaptığı, sanığın internetten satın aldığı aracı kaza yapmış haliyle S. B.. isimli şahsa sattığını savunmasına karşın kovuşturma aşamasında öldüğü için ifadesi alınamayan S. Ba..'nın kollukta verdiği ifadesinde sanığın aracı satmak istediğini söylediğini, servise götürüp değişen parçasının olmadığını öğrendikten sonra temyiz dışı sanık M.. B..'ya sattıklarını söylemesi, Sezai'nin iş ortağı olan T.. Y..'ün tanık olarak verdiği ifadesinde de aynı şekilde beyanda bulunduğu, kriminal ekspertiz raporuna göre de “change” işleminin yapıldığının bildirildiği somut olayda; sanığın internetten satın aldığı aracı kazalı şekilde ölen S. B..'ya sattığını söylemesi, tanık olarak dinlenen M.. K..'nun kolluktaki beyanında aracı S. B..'dan satın aldığını söylemesine karşın, kovuşturmadaki ifadesinde suça konu aracı temyiz dışı sanık M.. B..'dan aldığını, satışı konusunda S. B..'ya vekalet verdiğini beyan etmesi ve sanık ile temyiz dışı sanıkların hiç birinin suçlamaları kabul etmemesi karşısında kriminal rapora göre change olduğu sabit olan araç üzerinde sahteciliği kimin yaptığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilemediği gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/657, Karar No: 2009/709, Tarih: 26.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/657 E.  ,  2009/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

#Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.m.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102 )

Temyiz edenin murafaa giderini ödediği \*5.12.2008 tarihli temyiz dilekçesinin arkasına yazı işleri müdürü tarafından yazılı açıklama, 5.12.2008 tarih 1655 sayılı tahsilat makbuzu ve 12.01.2009 tarihli dosya gönderme formundan anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 26.01.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/26, Karar No: 2016/880, Tarih: 25.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/26 E.  ,  2016/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225/1. maddesi hükmüne ve Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 09/09/2015 gün ve 2015/635 E. 2015/468 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3403, Karar No: 2020/1224, Tarih: 11.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3403 E.  ,  2020/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/11/2017 tarih ve 2016/247 E- 2017/378 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/05/2019 tarih ve 2018/1114 E- 2019/513 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2014/96568 sayılı “CEP KURTARAN”, 2013/18870 sayılı “CEP SAĞLIK”, “CEP” esas unsurlu bir çok tanınmış ve seri tescilli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin 2014/102071 sayısı ile davalı Kurum nezdinde “CEPKURTARAN+ŞEKİL” ibareli markanın adına müvekkili markanın tescilli bulunduğu sınıflarda tescili için başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’in 09/04/2016 tarih 2016-M-3858 sayılı kararı ile reddedildiğini, markaların iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, dava konusu markanın tescilinin tüketici nezdinde karışıklık yaratacağını, davalı şirketin haksız avantaj elde edeceğini, müvekkili markalarının itibarının zedeleneceğini ve ayırt edici karakterinin zedeleneceğini, markalar arasında işletmesel bağlantı kurulacağını, davalı şirketin başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 556 sayılı KHK ve TTK’nın haksız rekabete ilişkin hükümleri ile TMK’nın dürüstlük ve iyi niyet kurallarına ilişkin maddeleri doğrultusunda YİDK’in 09/04/2016 tarih 2016-M-3858 sayılı kararının iptaline, davalı şirketin 2014/102071 sayılı markasının tescili halinde hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının 2014/96568 sayılı markası bakımından çifte benzerlik koşulunun gerçekleşmediğini, davacı markasındaki mal/hizmetler ile başvuru konusu markanın mal/hizmetlerinin aynı/aynı tür/benzer ya da ilişkilendirilebilecek mal ve hizmetler olmadığını, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının diğer “CEP ibareli markalarının tüketicinin her gördüğünde davalı şirket ile ilişkilendirmesinin mümkün olmadığını, “CEP” ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, markaların seri marka algısı yaratmalarının mümkün olmadığını, markalar benzemediğinden tanınmışlık unsurunun etkili olmadığını, kötü niyet iddiasının somut deliller ile ispatlanması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.