muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8956, Karar No: 2013/9537, Tarih: 20.03.2013

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ıslah dilekçesinde ıslah konusu yapılan alacaklara faiz talep etmesine rağmen mahkemece bu husus gözden kaçırılarak ıslaha konu alacakların faizsiz olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacı kısmi dava dilekçesinde alacak kalemlerini ayrı ayrı göstererek toplam 6.000,00 TL tutarlı dava açmıştır.

Yargılama sırasında hangi alacak kalemini ne miktarda artırdığını belirtmeden netice-i talebini 51.000,00 TL artırmış olup, mahkemece toplam talebin buna göre 57.000,00 TL olduğu gözetilmeden 61.921,48 TL'nin hüküm altına alınması karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 74. maddesine aykırıdır.

4- Bilirkişi raporu alındıktan sonra davalı vekili bilirkişi raporu ile tespit edilen alacak miktarının zamanaşımına uğradığını savunan dilekçe vermiş olup, davacı vekilince bu dilekçeyle getirilen gecikmiş zamanaşımı define açıkça karşı çıkılmadığına göre, gecikmiş zamanaşımı savunmasına değer verilerek varsa alacakların zamanaşımına uğrayan kısımları belirlenip, buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25760, Karar No: 2016/7576, Tarih: 13.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/25760 E.  ,  2016/7576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suça konu telefon hattının kendisine ait olmadığını savunması karşısında, ilgili GSM şirketinden suça konu numaraya ait abonelik sözleşmesinin aslı ile TİB’den anılan numaranın baz istasyonlarını gösterir arama-aranma kayıtları getirtilerek, aranılan ya da bu numaraya gelen aramalara ait numaraların sahiplerinden, 0 5\*\* \*\*\* \*\* \*\* nolu hattı fiilen kimin kullandığının sorulması, abonelik sözleşmesi aslı getirtirilerek imzanın sanığa ait olup olmadığı da araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4997, Karar No: 2016/4136, Tarih: 25.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4997 E.  ,  2016/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümlerden sonra 21.12.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/803, Karar No: 2015/661, Tarih: 26.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/803 E.  ,  2015/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin müdürü olduğu oto servisinde sanık ve temyize konu olmayan ...'ın işçi olarak çalıştıkları, Mahmut'un servise gelen ve motor yağları değiştirilmesi gereken araçların motor yağlarını değiştirmeyerek söz konusu yağları olay günü çöp dökmeye gidecek olan sanığın sevk ve idaresindeki çöp toplama aracına koyması, çöp dökme sahasına Mahmut'un kendi aracıyla giderek sanığı beklemeye başlaması, çöpleri boşaltmaya gelen sanığa Mahmut'un çöp toplama aracında motor yağlarının bulunduğunu ve onları kendisinin alacağını söylemesi, sanığın hazırlık soruşturmasındaki ifadesi ve sorgusuna göre ...'un kendisine söz konusu yağları araçların yağlarını değiştirmeyerek biriktirdiğini, bunları satarak kredi kartı borcunu ödeyeceğini, bu nedenle çöp dökme yerinden biraz uzaklaşmaları gerektiğini söylemesi üzerine sanık ve Mahmut'un araçlarıyla 300 metre kadar uzaklaşıp çöp toplama aracında bulunan 11 adet motor yağını, sanığın da yardımıyla Mahmut'un aracına yüklemeleri karşısında, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun unsurları itibariyle gerçekleştiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1830, Karar No: 2022/13031, Tarih: 25.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/1830 E.  ,  2022/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05/09/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 25/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16251, Karar No: 2016/1350, Tarih: 27.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/16251 E.  ,  2016/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında şüphelilere ait olduğu iddia olunan telefonlarla ile ilgili olarak baz istasyonu bilgilerinin tespiti talebinin, sinyal bilgilerinin tespitine karar verme görev ve yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle reddine dair Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2015 tarihli ve 2015/868 değişik iş sayılı kararına İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine dair Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/03/2015 tarihli ve 2015/684 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/07/2015 gün ve 2015-13726/43963 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/07/2015 gün ve 2015/246424 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, 21/02/2014 tarihli ve 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. maddesi ile değişik 135/1. fıkrasının “Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, ağır ceza mahkemesi veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi (...) (3) dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl mahkemenin onayına sunar ve mahkeme, kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya mahkeme tarafından aksine karar verilmesi hâlinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır. Bu fıkra uyarınca alınacak tedbire ağır ceza mahkemesince oy birliğiyle karar verilir. İtiraz üzerine bu tedbire karar verilebilmesi için de oy birliği aranır.” şeklinde değiştirildiği ve ilgili fıkra kapsamındaki “iletişimin tespiti” ibaresinin madde metninden çıkartıldığı, 02/12/2014 tarihli ve 6572 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesine eklenen 6. fıkra ile "Şüpheli ve sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişiminin tespiti, soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme kararına istinaden yapılır. Kararda, yüklenen suçun türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren

kodu ve tedbirin süresi belirtilir.” şeklinde düzenleme getirildiği, Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Tespiti Dinlenmesi Sinyal Bilgilerinin Değerlendirilmesi ve Kayda Alınmasına Dair Usul ve Esaslar ile Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Yönetmelik’in 3/1-i maddesinde iletişimin tespitinin “İletişimin içeriğine müdahale etmeden iletişim araçlarının diğer iletişim araçlarıyla kurduğu iletişime ilişkin arama, aranma, yer bilgisi ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesine yönelik işlemleri." olarak tanımlandığı, bu durumda 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesinin 1. ve 6. fıkrasında yapılan değişiklikler ve anılan Yönetmelikteki yasal düzenlemeler dikkate alındığında yer bilgisi mahiyetinde olan baz istasyonlarının geçmişe dönük olarak kayıtlarının tespitine karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 135/6. fıkrasına göre Sulh Ceza Hakimliğine ait olduğu göz önünde bulundurulmaksızın itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

02.12.2014 tarih ve 6572 sayılı Kanunun 42.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 135.maddesine eklenen 6.fıkra ile ‘şüpheli ve sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimin tespiti, soruşturma aşamasında hakim, kovuşturma aşamasında mahkeme kararına istinaden yapılır.’ şeklinde düzenleme getirildiği, Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Tespiti Dinlenmesi Sinyal Bilgilerinin Değerlendirilmesi ve Kayda Alınmasına Dair Usul ve Esaslar ile Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının Kuruluş Görev ve yetkileri Hakkında Yönetmelik’in 3/1-i maddesinde de iletişimin tespitinin, iletişim içeriğine müdahale etmeden iletişim araçlarının diğer iletişim araçlarıyla kurduğu iletişime ilişkin arama, aranma, yer bilgisi ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesine yönelik işlemleri olarak tanımlanması nazara alındığında, baz istasyonlarının geçmişe dönük olarak kayıtlarının tespitine ilişkin karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK.nun 135/6.maddesine göre Sulh Ceza hakimliğine ait olduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İZMİR) 5. Sulh Ceza Hakimliğin’den kesin olarak verilen 23.03.2015 gün ve 2015/684 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12719, Karar No: 2023/14917, Tarih: 04.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/12719 E.  ,  2023/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/437 E., 2022/289 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... ve dava dışı vefat eden sanık ... ile katılanlar arasında inşaat işi ile ilgili alacak verecek meselesinin bulunduğu, olay günü katılan ...'ın ödeme yapmaya yanaşmaması üzerine çıkan tartışma neticesinde, sanık ...'in katılan ...'i darp edip katılana hitaben, "Bu işin sonunda kan çıkacak, ayağını denk al" şeklinde tehdit ettiği olayda, sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve tehdit suçlarının sübut bulduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14779, Karar No: 2013/2712, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14779 E.  ,  2013/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “… itirazın iptaline, takibin takip talebindeki koşullarla devamına…” denildiği halde, gerekçeli kararda “… itirazın iptaline, takibin takip talebinde belirtilen 31.200 TL üzerinden takipten itibaren işleyecek aylık %10 cezai şart ile yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına” denilmiştir. Böylece kısa kararda atıf yapılan takip talebinde asıl borç tutarı 21.000 TL olup bu tutara takip tarihinden itibaren cezai şart ve yasal faiz işletilmesine karar verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda takip talebine konu edilen toplam tutar olan 31.200 TL üzerinden cezai şart ve yasal faize hükmedilmek suretiyle kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğu görülmektedir. Bu hal, HUMK.nun 381/2. (HMK m.298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma biçimine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5699, Karar No: 2010/7638, Tarih: 01.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5699 E.  ,  2010/7638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sıcak su projesi için iştirak payı olarak kooperatife ödendiği iddia edilen bedelin iadesi amacı ile yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; kooperatif ile üyesi arasındaki davaların mutlak ticari dava olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi de; davanın ticari mahiyette olduğunu ancak münhasıran Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olmadığını bildirip, dava değerine göre görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, kooperatif ile üyesi arasında olup, ticari niteliktedir. 1163 Sayılı Kooperatif Yasasının 99. maddesinde bu yasadan doğan uyuşmazlıkların ticari dava olduğu kabul edilmiş, ancak münhasıran Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu belirtilmemiştir. T.T.K.'nun 5. maddesinde de, “Aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine göre asliye ve sulh hukuk mahkemesi de ticari davalara bakmakla görevlidir.”hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda, HUMK.'nun 8/1. maddesine göre, dava tarihi olan 2008 yılı ve dava değeri olan 3.625,60 TL esas alındığında, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4702, Karar No: 2011/3962, Tarih: 12.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/4702 E.  ,  2011/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianameyle atıfta bulunulan olay ve yakalama tutanağına göre, suça konu CD'lerin korsan ve bandrolsüz çoğaltıldığı yönünde anlatım bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- 5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143. maddesi ile değişik 81/4. maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." Hükmüne yer verilmiş ise de, aynı maddenin içtimayı düzenleyen 13. fıkrasında yer alan "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." Hükmü ve 5728 sayılı yasanın 138. maddesiyle değişik 71/1. maddesindeki "Bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret ve ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." Şeklindeki hüküm ve aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72 inci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." ve "Bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri dikkate alınarak 5271 sayılı yasanın 234/2. maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140. maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81. maddesinin 9

. maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140. maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81. maddesinin 9. fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13. maddesi ve aynı yasanın 71/1. madde hükümleri, şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulmaması veya hak sahibi olunduğunun ispatlanamaması halinde ise 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 ve 5101 sayılı yasa ile değişik 81. maddesinin 9. fıkrasının 1/b alt bendi hükümleri karşılaştırılıp 5728 sayılı yasa ile 5846 sayılı yasanın 75/son fıkrasındaki düzenlemenin kaldırıldığı hususu da değerlendirilerek, sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

2- Hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı yasanın 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale gelmesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7. maddesi ile bir cümle eklenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7. maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.