muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/941, Karar No: 2007/1075, Tarih: 03.04.2007

./..

2007/941-1075 SH.3

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemenin kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 4.7.2006 tarih ve 2006/842 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/1714, Karar No: 2017/13323, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1714 E.  ,  2017/13323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4120, Karar No: 2020/5177, Tarih: 23.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4120 E.  ,  2020/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece maddi hakikatin ortaya çıkarılması için olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin teminiyle iddiaya konu hususlarla ilgili dinlendikten sonra toplanacak delillere göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ...'in istinabe yoluyla alınan mahkeme ifadesinde olayı gerçekleştiren kişinin kendi kimlik bilgilerini ele geçirip kullanan kardeşi ... olduğunu ileri sürmesi karşısında, mağdure ile sanık ve kardeşinin mümkünse yüzleştirilmesi, aksi halde her ikisinin de teşhise elverişli fotoğraflarının çekilerek mağdureye fotoğraf teşhisi yaptırılmasından sonra sanığın durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile müşteki Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4609, Karar No: 2019/6299, Tarih: 22.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4609 E.  ,  2019/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Yasadışı örgüt üyesi olmak

Hüküm : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 25.10.2005 tarihinde verilen kararın 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 13.06.2018 tarihinde temyiz edilmesi nedeniyle, temyiz talebinin reddine ilişkin karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanığın anılan karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle redde ilişkin kararın ONANMASINA, 22.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36072, Karar No: 2017/19286, Tarih: 28.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/36072 E.  ,  2017/19286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, izin ücreti, yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 19.4.2012-26.12.2013 tarihleri arasında en son 3.600,00 TL. net ücret ile şirket merkezinde genel müdür danışmanı pozisyonunda çalıştığını, son 7 aylık ücretinin eksik yatırıldığını, iş akdinin ücretinin ödenmesi konusunda ısrar etmesi üzerine haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, yol ve yemek ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili Şirkette iki dönem halinde çalıştığını, 12.4.2012-31.5.2013 tarihleri arasında pazarlama danışmanı olarak geçen ilk dönem çalışmasına ait ücret ve diğer tüm yasal haklarının ödenerek tasfiye edildiğini, 6.6.2013-26.12.2013 tarihleri arasında pazarlama danışmanı olarak Şirket merkezinde bulunmadan ihtiyaç halinde çağrılmak üzere çalıştığını, iki tarafın karşılıklı rızası ile çalışma koşullarının değişikliğe uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacı vekili müvekkilinin davalı şirkette genel müdür danışmanı pozisyonunda çalışmakta iken son yedi aylık ücretinin eksik yatırıldığını, ücretinin ödenmesi konusunda ısrar etmesi üzerine işveren tarafından iş akdinin feshedildiğini iddia ettiği, davalı vekili ise davacının şirketi iki dönem halinde çalıştığını, ilk dönem çalışmasının tüm hakları ödenerek tasfiye edildiğini, ikinci dönem çalışmasında ihtiyaç halinde çağırılmak üzere çalıştığını belirterek davanın reddini savunduğu, davacıya ilk dönem çalışması için ödeme yapıldığına ilişkin kıdem tazminatı bordrosu ile ibraname sunulmuş ise de, ibranamenin Borçlar Kanunu’nun 420.maddesindeki şartları taşımadığı gibi davacı tarafından dosyaya sunulan 27.01.2014 tarihli yazıda; 2012 tarihinden itibaren görev yapan davacının 2013 Aralık ayında dışarıdan destek almalarından dolayı görevine son verildiğinin belirtildiği, tekrar işe girdiği iddia edilen Haziran 2013 ayı ücret bordrosunda beş günlük ücrete ilaveten "başka hiçbir bordroda ikramiye ödemesi olmamasına rağmen" ikramiye ödemesinin yapıldığı, ikramiye ile birlikte ödenen miktarın otuz günlük ücreti tutarına eşit olduğu, bu nedenle davacının çalışmasının 19.04.2012-26.12.2013 tarihleri arasında kesintisiz devam ettiğinin e kabul edildiği, ayrıca davalı tarafca iş akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiği ispat edilemediğinden davacının feshe bağlı tazminatlara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki iş ilişkisi esnasında davacı işçiye herhangi bir kıdem tazminatı ödemesinin yapılıp yapılmadığının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Davalı işveren davacıya ilk dönem çalışması için net 3.522,37 TL. kıdem tazminatı ödediğini savunarak bu ödemeye ilişkin imzalı kıdem tazminatı bordrosunu dosyaya ibraz etmiştir.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda ise sözkonusu kıdem tazminatı ödemesine banka hesap ekstresinde rastlanılmadığı için değer verilmemiştir.

Davacı vekilince, kıdem tazminatı bordrosundaki imza inkâr edilmemiş, sadece bu konudaki bilirkişi tespitlerinin yerinde olduğuna ilişkin yazılı beyanda bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş, davacı isticvap edilerek bahse konu bordrodaki tahakkukun davacıdan sorulması ve sonucuna göre bu ödemenin dikkate alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinden ibarettir. Eksik araştırmayla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Davacı vekilince, kıdem tazminatı bordrosundaki imza inkâr edilmemiş, sadece bu konudaki bilirkişi tespitlerinin yerinde olduğuna ilişkin yazılı beyanda bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş, davacı isticvap edilerek bahse konu bordrodaki tahakkukun davacıdan sorulması ve sonucuna göre bu ödemenin dikkate alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinden ibarettir. Eksik araştırmayla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2759, Karar No: 2018/10481, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/2759 E.  ,  2018/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ :Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 24.02.2012 tarihinden itibaren davalılardan Turgutlu Belediyesi bünyesinde iş makinesi operatörü olarak değişen çalıştığını, son olarak üç yıllık hizmet alım sözleşmesi çerçevesinde davacıya, asgari ücretin yüzde elli fazlası tutarında ücret ödenmekte iken, davalılar arasında yapılan anlaşma ile ücret miktarının düşürülmesine karar verildiğini, davacının asgari ücretin yüzde otuz fazlası ile çalışmaya zorlandığını, ücretteki değişikliği kabul etmemesi üzerine İş Kanunu’nun 22. maddesi gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, asgari ücretteki artışın iş sözleşmesinin feshine gerekçe olamayacağını, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığını, ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve davacının davalı Belediyedeki işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının diğer davalı yüklenici şirketin işçisi olduğunu, bu sebeple davacının işçilik alacaklarından diğer davalı şirketin sorumlu olduğunu, müvekkili ile diğer davalı arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, aksi kabul edilse dahi, iade kararının ancak alt işverene karşı verilebileceğini, asgari ücretteki beklenmedik artış sebebiyle Belediyenin bütçe dengesinin bozulduğunu, davalı şirket ile yapılan görüşmeler neticesinde uyarlama protokolü imzalanarak ücretlerin yeniden düzenlendiğini, çalışanlara yüzdelik ücret ödeneceğine dair bireysel bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, bu düzenlemenin sadece davacıyı değil tüm personeli kapsadığını, davacının iş sözleşmesinin yapılan yeni düzenlemeyi kabul etmemesi sebebiyle haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, asgari ücrette meydana gelen beklenmedik artış nedeniyle ücretlerin yeniden düzenlenmesi amacıyla davalılar arasında imzalanan uyarlama protokolünün, bu sözleşmeye taraf olmayan davacı işci yönünden bağlayıcı olmadığı, davalının yönetim yetkisi kapsamındaki hakkını kullanırken Medeni Kanunun 2.maddesine uygun davranmadığı ve feshin son çare olması ilkesine aykırı davrandığı, iş akdinin feshinde Yüksek Yargıtay'ın kararlılık kazanan uygulamalarında gözettiği ilkeler olan; keyfilik ilkesi ve ölçülülük ilkelerine aykırı davranılmış olduğu kanaatine varılarak; davanın kabulü ile feshin geçersizliğine, davalılar arasında alt işveren asıl işveren ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek davacının davalı ... Otom. Hizm. San. Tic. Ltd. Şti.’ndeki işe iadesine, işe başlatılmama halinde davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu tazminat miktarının davacının dört aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine, davacının süresi içinde başvurması halinde hak kazanacağı en çok dört aya kadar ücret ve haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, iş sözleşmesinin esaslı unsurlarından olan ücret konusundaki değişikliklerin işçi tarafından kabul edilmemesi durumunda işçiyi bağlamayacağı tartışmasızdır. Bu durumda davalının sadece bu nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı bulunmamaktadır. Davalı varsa başka haklı ya da geçerli nedeni ispatlamak durumundadır. Mevcut ilişkide, feshin, 4857 sayılı Yasanın 19.maddesine uygun olarak yapıldığı, geçerli ya da haklı nedene dayanarak yapıldığı iddiası davalılarca kabule yeter düzeyde ispatlanamamıştır. Her ne kadar davalı ... vekili davacının kendi işçileri olmadığı ve bu nedenle kendileri yönünden davanın reddi gerektiğini ileri sürmüş ise de; davalılar arasındaki hizmet sözleşmesine konu işin davalı belediyenin asli işlerinden olması, işçilerin bu işlerde çalışması ve işçilerin temini yönünde hizmet sözleşmesi yapılması davalı belediyenin mali yükümlülükleri yönünden sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi bu durum, her iki davalı arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin mevcut olduğunun kanıtıdır. Davalı belediyenin asgari ücretin beklenmedik artışı üzerine belediye bütçe dengesini sağlayabilmek amacıyla işçilerin ücretlerinden indirim yoluna gitmek istemesi hususu işçinin kabulü olmadıkça mümkün olmayıp, belediyenin bütçe dengesini ayarlayabilmek için işçilerin maaşından tasarruf etmek yerine başka çarelere başvurmayıp, ücretlerin azaltılması yoluna gitmesi, feshin son çare yapılması gerektiği ilkesine de uygun bulunmamaktadır.

Tüm bu hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı tarafından kabul edilmeyen yeni ücret teklifi gerekçe gösterilerek iş akdini sadece bu nedenle feshinin geçerli ve haklı bir fesih olmadığının tespiti, buna bağlı olarak davacının davalı alt işverendeki işine iadesi, boşta geçen süre yönünden 4 aya kadar ücret ve haklardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması, işe başlatılmaması halinde davacının kıdemi de dikkate alınarak 4 aylık brüt ücret tutarındaki tazminattan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına yönelik yerel mahkeme kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden davacının ve davalılardan ...'nın istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre, otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. (Ek cümle: 10/9/2014-6552/2 md.) Yer altı işlerinde çalışan işçilerde kıdem şartı aranmaz.

İş Kanunu’nun “çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi” başlığını taşıyan 22. maddesine göre ise, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir. Taraflar aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilir. Çalışma koşullarında değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.”