muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18699, Karar No: 2013/22415, Tarih: 02.12.2013

Somut olayda, davacı adına bildirim yapılmayan 1992-1994 yılları arası dönemde davalı tarafından Kuruma bordro verilmediğinden bordro tanığı bulunmadığı, yapılan kolluk araştırmasında ise, komşu işyeri sahibi ve çalışanlarının tespit edilemediğinin belirtildiği ancak belediye başkanlığı yazısında davalıya ait işyeri çevresinde komşu işyerlerinin bulunduğu ve bazı kişilerin bildirildiği, bu kişilerden birininde davalı tarafından tanık olarak gösterildiği görülmektedir. Öte yandan davacı ve davalı tarafından gösterilen tanıkların beyanı birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde davacının 1992 tarihinden itibaren çalıştığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar emniyet müdürlüğü araştırmasında komşu işyeri tanıklarının tespit edilemediği belirtilmiş ise de, belediye yazısından davalıya ait işyeri çevresinde başka işyerlerinin bulunduğu, ayrıca işyeri apartman olup, uyuşmazlık konusu dönemde apartmanda oturan şahısların tespit edilip tanık olarak dinleme cihetine gidilmediği görülmektedir. Bu nedenlerle davacının uyuşmazlık konusu dönemde davalıya ait işyerlerinde geçen çalışmalarının yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, bordro tanığı bulunmadığından, öncelikle uyuşmazlık konusu olan 1992-1994 tarihleri arasını kapsayacak şekilde vergi dairesinden, Kurumdan sorulmak suretiyle veya ayrıntılı zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, ayrıca işyeri apartman olup, bu dönemde apartmanda oturan şahısları tespit edip beyanlarını almak, eğer bu şekilde herhangi bir tanık tespit edilemez ise, davalı tarafından işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmiş olması, kuvvetli delil niteliğindeki Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen alacak davası, tarafların gösterdiği tanık beyanları dikkate alınarak ve davacıya ait sigorta sicil kartının hangi yıllara ait serilerden olduğu Kurumdan sorulup, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4824, Karar No: 2013/16509, Tarih: 29.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4824 E.  ,  2013/16509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, hakkında dava açılmadan tecavüzüne son verdiği ve köy boşluğuna geçici bir süre taş yığma eyleminde malikmiş gibi işgal unsuru bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1360, Karar No: 2018/4539, Tarih: 04.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1360 E.  ,  2018/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen......... şikayetinı sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 16.09.2015 gün ve 2014/6178 Esas, 2015/5912 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi olunanlar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayet olunanların alacaklı olduğu dosyalardan konulan hacizlerin müvekkilinin haczinden sonra olduğunu, sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın 1. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetçi haczinin geçersiz olduğunu, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemenin 17.06.2013 tarih ve 2013/822 E., 2014/413 K., sayılı ilamı ile şikayetin reddine dair kararın şikayetçi vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin, 16.09.2015 tarih ve 2014/6178 E., 2015/5912 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur

Bu kez, şikayet olunanlar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 04.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7802, Karar No: 2014/14782, Tarih: 29.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7802 E.  ,  2014/14782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 26/02/2013 tarih ve 2011/465-2013/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısına ait baskı makinesinin elektriğin kesilerek tekrar gelmesi sonucu alev aldığını, yangın neticesinde makinenin hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini, hasarın elektrik dağıtım işini üstlenen davalı borçlunun hizmetinden kaynaklandığını, davalının alacağın tahsili için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu tarihte ve mahalde herhangi bir alçak gerilim ve orta gerilim arızasının olmadığını, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkete sigortalı dava dışı şirkete ait makinede 23.07.2010 tarihinde meydana gelen hasarla ilgili sigortalı tarafından davalıya bir bildirim yapılmadığı, dava dışı sigortalının makinenin hasarlanmaması için gerekli koruma önlemini almadığı, sigortalı makinenin hasarlanması olayında davalı kuruluşa atfedilecek bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6691, Karar No: 2012/4171, Tarih: 14.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6691 E.  ,  2012/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile konutu şerhi konulması

K A R A R

1- Dava konusu 1718 ada 17 parsel sayılı taşınmaza ait, ilk oluşumundan itibaren tüm devir ve intikalleri ile maliklerini gösteren tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2- Davalı, "babası Halil Şenel’in Halk Bankasından çektiği kredi ve ayrıca adına kayıtlı taşınmazını satmak suretiyle bedelinin, dava konusu taşınmazın edinilmesinde kullanıldığını" iddia ettiği halde, anılan taşınmaza ait tapu kaydı ile krediye ilişkin belgeler dosya arasında bulunmamaktadır. Bu bakımdan Halil Şenel adına kayıtlı iken satıldığı ileri sürülen taşınmazın ada ve parsel numarasının tespit edilerek tapu kaydının, ilk tesisinden itibaren tüm devir ve intikalleri ile maliklerini içerir biçimde akit tabloları ile birlikte bağlı bulunduğu Tapu Sicil Müdürlüğünden, çekildiği bildirilen kredi ile ilgili bilgilerin de davalı taraftan temin edilmek suretiyle, krediye ilişkin tüm belgelerin ilgili bankadan eksiksiz olarak getirtilmesi, dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5888, Karar No: 2011/7911, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5888 E.  ,  2011/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Davalılardan işverene ait işyerinde 15.10.1990-18.11.1991, 1.4.1992-15.12.1992, 1.4.1993-29.5.1993 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı ... Başkanlığına ait işyerinde 15.10.1990-18.11.1991, 01.04.1992-15.12.1992 ile 01.04.1993-29.05.1993 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının 15.10.1990-18.11.1991, 01.04.1992-15.12.1992 ile 01.04.1993-29.05.1993 tarihleri arasında eksik bildirilen 577 günlük çalışmanın tespitine karar verilmiştir..

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının adına işlem gören 1921719 sicil nolu iş yerinde 15.10.1990, 01.04.1992, 01.04.1993 tarihlerinde çalışmaya başladığını gösterir giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği ve 15.10.1990-08.01.1991 tarihleri arasında 84 günlük çalışmalarının Kuruma bildirildiği, bildirimlere uygun olarak da primlerinin ödendiği, davacının nda 15.10.1990-29.05.1993 tarihleri arasında geçici işçi olarak çalıştığının zabıta araştırması sonucu tespit edildiği, anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin geçiş hükümlerini içeren aynı Yasanın Geçici 7. maddesinde ki “bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Yasanın 79. maddesidir.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi olan bu tür davalarda, öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren, tarafından verilip verilmediği, ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir.

Somut olayda ifadeleri hükme dayanak alınan tanıkların ihtilaf konusu dönemin tamamında çalışması görülmediği gibi, iş yerinin resmi işyeri olması nedeni ile yetkili amir ve memurların da dinlenilmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin çalışılan işyerinde resmi Kurum olduğu ve tüm ödemelerin kayıtlara geçirildiği göz önünde tutularak, uyuşmazlık konusu dönemin tamamına ait işyeri dönem bordrolarını getirtmek, davacı ile birlikte çalışan ve varsa SSK prim bordrolarında kayıtlı kişiler veya benzer işi yapan işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimseler ile dava konusu dönemde yapmış belediye başkanları ile müdür ve amirler tespit edilerek, anılan kişilerin bilgilerine başvurulmak, davalı Belediyeden uyuşmazlık konusu dönemle ilgili gelir-gider kayıtlarının tutulduğu defterleri ve makbuzları istemek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin olduğu göz ardı edilerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmün bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin olduğu göz ardı edilerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmün bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10105, Karar No: 2024/8805, Tarih: 19.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/10105 E.  ,  2024/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3470 Esas, 2023/1281 Karar

DAVA TARİHİ : 26.12.2019

KARAR : Esastan ret

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Bir kısım davalılar vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/76 Esas, 2022/975 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Yalova İmes Makine İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili tarafından Dairemizce verilen onama kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 ncü maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için 6100 sayılı Kanun'da istinaf ve temyiz dışında başkaca olağan bir kanun yolu öngörülmemiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemelerinin denetiminden de geçen karara karşı karar düzeltme yolu kapalıdır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, Peşin alınan Karar düzeltme harcının istek halinde iadesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6321, Karar No: 2019/4255, Tarih: 30.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6321 E.  ,  2019/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın kendi fotoğrafını taşıyan ... ...... adına düzenlenmiş ...... cüzdanı ile banka kredi sözleşmesi başvurusu yaptığının iddia edildiği olayda; sahte olduğu iddia edilen ...... cüzdanı aslının ele geçirilememiş ve aldatıcılık niteliğinin olup olmadığının tespit edilmemiş olması nedeniyle, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın bankacılık sözleşmesini kendisinin düzenleyip imzalamadığını, sahteciliği amcasının torunu olan ... ......’ın gerçekleştirdiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

a) ............’ın usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilerek CMK’nin 48. maddesindeki hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, belgelerdeki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) İmza ve yazıların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri halinde, suça konu bankacılık sözleşmesi ve ekindeki belgelerdeki yazı ve imzaların sanık ile bu kişilere aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Kredi başvurusunun SMS yoluyla yapıldığının bildirilmiş olması nedeniyle, banka şubesine müzekkere yazılarak başvurunun hangi numaradan yapıldığının sorulmasından sonra numaranın görüşme kayıtlarının ilgili kurumdan istenmesi,

Tüm deliller birlikte değerlendirilerek atılı eylemin sübutu halinde; 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 37/2. maddesindeki gerçeğe aykırı belgelerle sözleşme düzenlemek suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4950, Karar No: 2015/5762, Tarih: 02.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4950 E.  ,  2015/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Hakkında yakalama kararı bulunan sanık ...'nın, yakalanmamak amacıyla, "...'e ait" nüfus cüzdanındaki resmi çıkarıp yerine kendi resmini yapıştırmasından ibaret eylem nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, sahteliği iddia edilen belgede mühür izi bulunmadığı gerekçesiyle beraate hükmedilmiş ise de;

TCK'nun 204. maddesindeki gibi 205. maddesindeki suçta da korunan hukuki yarar, ispat araçlarının dokunulmazlığına olan kamu güvenidir. Suçun oluşması için, genel kast yeterli olup, fail, eyleminin haksız, hukuka aykırı olduğunu biliyorsa, suç kastı var demektir. Suç, seçimlik hareketli suç olarak düzenlendiğinden, maddede sayılan hareketlerden birinin gerçekleştirilmesi yeterli olup ayrıca bir zarar veya tehlikenin doğması gerekmez.

205. maddenin gerekçesinde belirtildiği gibi "suçun konusu, hukuken geçerli, yani gerçek bir resmi belgedir. Söz konusu suçu oluşturan seçimlik hareketler, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemektir." 205. maddedeki "bozma" ile 204. maddedeki "değiştirme" fiilleri, birbirine yakın, hatta aynı olabilir. Aradaki fark, "aldatıcılık" vasfıdır. Nitekim bu hususa, hem 204, hem de 205. maddenin gerekçesinde yer verilmiştir. 205. maddenin gerekçesine göre, sahtecilik suçu, düzenlenen belgenin veya belgede yapılan değişikliğin başkasını aldatıcı nitelikte olmasını gerektirir. 205. maddedeki, "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçunun işlenmesi ise başkasını aldatma özelliği taşımayabilir. 204. madde gerekçesine göre de, "mevcut olan resmi belge üzerinde sahtecilikten söz edebilmek için, yapılan değişikliğin aldatıcı nitelikte olması gerekir. Aksi takdirde, resmi belgeyi bozma suçu oluşur." Öğretide de bu farka dikkat çekilmiştir.

"Belli bir amaç veya saik" ile hareket edilmesinin arandığı suç tiplerinde veya suçun nitelikli hallerinde, bu husus Kanunda açıkça ve ayrıca gösterilir. Yargıtay CGK'nın birçok kararında belirtildiği gibi, "Doğrudan kast, failin hareketinin yasal tipi gerkçekleştireceğini bilmesi ve istemesini gerektirir. Ancak, failin hareketiyle hedeflediği doğrudan sonuçların yanısıra, hareketinin zorunlu sonuçları ya da kaçınılmaz yan sonuçları da, açık bir isteme olmasa dahi doğrudan kast kapsamında değerlendirilmelidir." (CGK., 23.11.2010, 171/232). TCK'nun 204. maddesinde olduğu gibi 205. maddesinde de kişilerin amacı değil, fiili cezalandırılmaktadır.