muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3270, Karar No: 2016/5264, Tarih: 09.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/3270 E.  ,  2016/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 8 parsel sayılı 2.831,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ölü şerhi verilmek suretiyle ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar vekili, tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve kök muris ... mirasçıları adına tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ölü tapu malikleri mirasçıları, mahkeme tarafından davaya dahil edilmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 1929 tarih ve 3 nolu tapu kaydı ile 1926 tarih ve 16 nolu eski tapu kayıtları uygulanmak suretiyle kadastro tutanağı ve dava konusu 118 ada 8 parsel nolu tapu kaydı oluştuğu, eski tapu kaydında davalılar ile dahili davalıların 27/320 hisseye veraseten iştirak halinde malik oldukları, davacıların dava konusu ettiği bu hisseyi zilyetlikle kazanamayacakları kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmazın edinme sebebinde açıklandığı üzere 1306 tarih 300 sayfa numaralı tesis kaydından gelen Aralık 1929 tarih 3 sıra nolu tapu kaydı ile 266/320 hissesi ... lakaplı ... oğlu ... adına, yine Mayıs 1926 tarihli 12 sıra nolu tapu kaydının iktisabında açıklandığı üzere 27'şerden 54/320 hissesinin tapunun geldi kayıtlarında ... evlatları ... adlarına müracaatlarında bırakıldığı açıklanmak suretiyle tespit ve tescil edilmiştir. Dosya içindeki veraset ilamları ve nüfus kayıtlarının incelenmesine davalıların miras bırakanları olan tapu maliklerinden ...'in ölüm tarihi 1916 ve Mehmet'in ölüm tarihi olan 1902 yılı itibariyle terekeleri müşterek (paylı) mülkiyet hükümlerine tabi olup, dosya kapsamına göre ...'in çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetliklerinin hiç olmadığı, taşınmazın davacı tarafın kök murisi olan diğer tapu maliki ...'in zilyetliğinde olduğu, kadastro tespit tarihi itibarı ile yürürlükte olan şekli ile 3402 sayılı Kanun'un 13/ B-c maddesi gereğince ...'in payları yönünden tapu kaydı hukuki niteliğini yitirdiğinden davacıların davasının kabulü ile ... mirasçıları adına tescil edilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15489, Karar No: 2016/3729, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15489 E.  ,  2016/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/143-2014/230

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda Torul merkezinde bulunan taşınmaz için Gümüşhane merkezindeki taşınmazın satışı emsal olarak incelenmek suretiyle taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere

göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22171, Karar No: 2017/8991, Tarih: 01.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22171 E.  ,  2017/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4665, Karar No: 2023/4892, Tarih: 15.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4665 E.  ,  2023/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/564 E, 2022/95 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.03.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 30.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 30.05.2016 tarihli kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 13.04.2021 tarih ve 2021/1055 Esas, 2021/9642 Karar sayılı kararı ile " "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu ve temel hapis cezasının alt sınırının 6 ay olduğunun gözetilmemesi...'' gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.06.2021 tarih ve 2021/312 Esas, 2021/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulduğu ancak sanığın bu karara itiraz etmesi üzerine sanık hakkında Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2022 tarihli kararı ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 2 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi;kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay,sanığın hükümlü olarak bulunduğu Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumu'na sevkedildiği,yol izni de dahil olmak üzere sanığın teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi;kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay,sanığın hükümlü olarak bulunduğu Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumu'na sevkedildiği,yol izni de dahil olmak üzere sanığın teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 tarih ve 5-81/196 ile 05.10.2010 tarih ve 2010/169-1888 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ,hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, hükümde yasa yolu gösterilirken temyiz olarak belirtilmesi gerekirken sanık ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararda kanun yolunun istinaf olarak belirtilmesi suretiyle yasa yolunda yanıltıldığı anlaşıldığından, temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın cezasını infaz ettiği ve hükümlü olarak bulunduğu Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumu'na 18.03.2016 günü saat 11:50'de nakledildiği,teslim olması için gereken 18.03.2016 günü saat 19:50'de ve bu süreden itibaren 48 saatlik süre geçmesine rağmen Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olmadığı ve sanığın atılı hükümlü ve tutuklunun kaçması suçunu işlediği;

22.08.2014 tarihli tutanak,firar fişi ve sanığın ikrar içeren savunması birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2022 tarihli kararında, sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/751, Karar No: 2010/2304, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/751 E.  ,  2010/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bir numaralı bozma nedeninde açıklanan eksikler giderildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1327, Karar No: 2020/3974, Tarih: 07.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1327 E.  ,  2020/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2018 tarihli 2017/596 esas ve 2018/345 karar sayılı kararı

b) İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Bursa Bölge AdliyeMahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 24/01/2019 tarih, 2019/170 esas ve 2019/116 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 07/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1617, Karar No: 2014/5945, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1617 E.  ,  2014/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/502-2013/358

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.05.2013 tarih ve 2012/502-2013/358 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının 05.06.2006 tarihinde gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 2.943,70 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin 7.5 maddesine göre dağıtım faaliyetinin şirket tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyet kapsamında gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun şirkete ait olduğu, davacı aleyhine usulsüz elektrik kullanım tespit tutanağına dayalı yapılan fazla ödemenin istirdadı talebi ile dava açıldığı, bu durumda alacağın işletme hakkı devir sözleşmesi öncesi döneme ilişkin olduğu, diğer yandan Özelleştirme İdaresi ile .. Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. arasında imzalanan Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 maddesine göre de davacının davalıdan talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı .. EDAŞ'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Davacı taraf, davalının sözleşme öncesi düzenlediği 06.07.2006 tarihli usulsüz kaçak elektrik tespit tutanağına dayalı olarak ek tahakkuk bedelini ödeyen abone tarafından istirdat davası açılması üzerine aboneye 2.943,70 TL ödemiş, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca bu ödemeden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, 24.07.2006 tarihli Sözleşmenin 7.5 maddesi ve 31.08.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesi uyarınca davalının bu ödemeden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki sözleşmenin 7.5 maddesi ile dağıtım faaliyetinin şirket tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyet kapsamında gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun şirkete ait olduğu düzenlenmekte olup somut olayda rücu talebine konu mahkeme kararı dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağından kaynaklanmakta ve bu durumda sözleşmenin 7.5 maddesi değil, 7.2 ve 7.4 maddelerinin uygulanma durumu söz konusu olmaktadır. Bu itibarla, dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğunu TEDAŞ'a yükleyen ve sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak hukuki ihtilaflar yönünden davacı şirkete ihbar yükümlülüğü yükleyen bu madde hükümlerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygulanabilmesi söz konusu olmayan 7.5 maddesi ile Özelleştirme Yüksek Kurulu ile Uludağ Elektrik Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. arasında düzenlenen 31.08.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesine dayanılarak, ayrıca Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.4 maddesinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.