muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2419, Karar No: 2015/2235, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2419 E.  ,  2015/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2015

NUMARASI : 2014/717-2015/96

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/250 E. 2014/112 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 30.09.2014 gün ve 2014/14300 E. 2014/28633 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4024, Karar No: 2024/2208, Tarih: 12.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4024 E.  ,  2024/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/276 E., 2023/1637 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/44 E., 2022/408 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının işyerinin bulunduğu adreste 01.05.2014 tarihinde yangın çıktığını, itfaiye raporunda yangının davalı şirkete ait havai hatlardaki elektrik tellerinde meydana gelen kısa devre sonucu çıkan kıvılcımların kablo izolasyonunu tutuşturmasıyla| başladığının belirtildiğini, yangın sonucunda bir araç ve iş yerindeki bilumum eşyanın yandığını, davacının yanan aracın sahibine 42.000,00 TL ödediğini, ayrıca taşınmazın faaliyete geçebilmesi için 39.286,00 TL harcama yaptığını, çeşitli hırdavat vb. ürünlerin zarar gördüğünü ileri sürerek; yangın neticesinde davacının uğramış olduğu maddi zarar ve kar kaybının hesaplanmasını ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; itfaiye raporunun yeterli inceleme yapılmadan hazırlandığını, yangının davalı şirkete ait havai hatlardan çıkmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; itfaiye raporunun yeterli inceleme yapılmadan hazırlandığını, yangının davalı şirkete ait havai hatlardan çıkmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında öncelikle yangının çıkış nedenini bulmak, itfaiye raporu ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla alanında uzman bilirkişiler refakate alınarak keşif yapıldığı, alınan bilirkişi kök ve ek raporunda özetle; itfaiye yangın raporu ile davalı şirketin yangınla ilgili tutanağında yangının çıkış noktası ile ilgili iki farklı tespit bulunduğu, yangının ilk davacının firmasından mı yoksa marangoz dükkanından mı yoksa başka sebeple mi çıktığının tespit edilemediği, davacı delilleri arasında bulunan ve yangın olayına ait videoların bulunduğu USB bellek ve davacı tarafından dosyaya sunulan fotoğrafların incelenmesinde ise; yangın sonrasında hasar gören iş yerinin durumu, yanan arabanın durumu, el aletlerinin yangından sonraki durumu tespit edilebilmekle birlikte, yangının marangoz atölyesinden mi yoksa davacının firmasında mı başladığı, yangının bu işletmeler bünyesindeki elektrik panosundan mı yoksa başka sebepten mi kaynaklandığı tespit edilememekle birlikte, yangının saat 00.52'de başladığı, devamında her yanı sardığı ve yangının başlamasından 7 dakika sonra 00.59'da davalı sorumluluğundaki havai hat iletkenlerine ulaşarak patlamaya sebep olduğu, patlama neticesinde kısa devrelerin oluştuğu ve patlama, alev topu forma şeklinde izlenebildiğinin tespit edildiği, itfaiye yangın raporundaki tespitin belirtilen video görüntüleri ile uyuşmadığı, yangının davalının bakım ve sorumluluğundaki havai hatlardan başlamadığının tespit edildiği, davalı elektrik şirketinin sorumluluğunun binanın dışındaki kofraya kadar olduğu, bu olay nedeniyle davalı elektrik dağıtım şirketinin sorumluluğundan bahsedilemeyeceği, davacı tanıklarının yangının başlama anına ilişkin bilgi ve görgülerinin bulunmadığı, bu nedenlerle davalı elektrik dağıtım şirketine ait havai hatların yangın olayının çıkmasında bir dahlinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; itfaiyenin yangın raporunda olay yerinde yapılan araştırma ve inceleme neticesinde davalıya ait havai hattaki elektrik tellerinde meydana gelen kısa devre sonucu ortaya çıkan kıvılcımların kablo izalasyonunun tutuşturmasıyla yangın olayının başladıgı ve etrafındaki kolay yanıcı maddelere sirayetiyle geliştiğininbelirtildiğini, kaldırma kararı öncesi Mahkemenin yaptıgı keşifte olay ile alakası olmayan görgü tanıgı olmayan davalı şirketin elemanları olan tanıkları dinleyerek hukuka aykırı hüküm verildiğini, bilirkişi raporunun dosyada olay sonrası yangın yerinde olan işinin erbabi ehil kişiler tarafından hazırlanan rapora aykırı olduğunu, dosyada iki ayrı çelişkili rapor bulunduğunu, yeniden rapor alınması yönündeki taleplerinin reddedildiğini, hükme esas alınan raporun hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sunulan her iki bilirkişi raporundaki tespitlerin yangının başlama anı ile sonrasındaki patlama anlarının ve zamanlarının video kayıtlarına dayalı olarak tespit edildiği, davacı tarafça başkaca delil sunulmadığı, her iki rapor arasında çelişki olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaftaki sebeplerini tekrar etmiş, ayrıca kaldırma kararı sonrasında Mahkemece istinaf ettikleri karar öncesi raporlar esas alınarak yeni araştırma ve inceleme yapmadan eski kararı aynen verdiğini, kaldırma karar gereklerinin Mahkemece yerine getirilmediğini, Mahkemece kök ve bu kök rapora karşı kısa ek rapora göre hüküm verilmesini yerinde bularak ikinci istinaf itirazlarını reddettiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı elektrik şirketine ait elektrik hattından çıktığı iddia edilen yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı elektrik şirketine ait elektrik hattından çıktığı iddia edilen yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlenmesine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararın yangının çıkış nedeninin tespiti, itfaiye raporu ile bilirkişi raporu arasındaki çelişlerin giderilmesi amacıyla kaldırılması sonrasında alınan bilirkişi heyet raporunda, yangının ilk davacının firmasından mı yoksa marangoz dükkanından mı yoksa başka sebeple mi çıktığı tespit edilememekle beraber, yangının saat 00.52'de başlayıp yangının başlamasından 7 dakika sonra 00.59'da davalı şirketin sorumluluğundaki havai hat iletkenlerine ulaşarak patlamaya sebep olduğunun açık şekilde belirlenmesine, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının yangının davalıya ait havai hattan çıkmadığı noktasında birbirini doğrulamasına, davacı tanıklarının yangının başlama anına ilişkin bilgi ve görgülerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12015, Karar No: 2020/250, Tarih: 13.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12015 E.  ,  2020/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.02.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 24.01.2005 tarihinde vefat eden muris ...’nin kardeşi olduğunu, murisin eşi ve çocuklarının mirası reddettiklerini, açıklanan nedenlerle murisi ...’nin terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacı ...’nin muris ...’nin mirasını hükmen reddettiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Muris ..., 24.01.2005 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçıları olan eşi ... ve çocukları ... ile ..., Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.07.2005 tarih ve 2005/944-1116 E. K. sayılı dosyası kapsamında mirası kayıtsız şartsız reddetmişlerdir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK. m.612/1-2)

Somut olayda; davacı, murisin kardeşidir. Mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından mirasın reddedilmiş olmasıyla, miras davacıya geçmemiş, kendiliğinden tasfiyeye tabi hale gelmiştir. Türk Medeni Kanunun 612. maddesi gereğince miras en yakın mirasçılar tarafından reddolunduğundan, tereke resen tasfiye edilir, tasfiye sonucu kalan olursa yasal mirasçılara mirası reddetmemişler gibi dağıtılır, yasal mirasçılar dışında kimse mirasçı olamaz. Miras kendisine geçmemiş olduğundan davacının mirasın hükmen reddini talep etmesi söz konusu olamaz. Mahkemece, davacının aktif dava ehliyeti bulunmaması nedeni ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildiBaşkan
Yargıtay — Esas No: 2014/4157, Karar No: 2014/5620, Tarih: 02.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4157 E.  ,  2014/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/72-2013/139

Davacı A.. Ş.. vekili Avukat F. P. Alkan tarafından, davalı K.. M.. aleyhine 05/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı K.. M.. bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davacı, davalı kurum tarafından yapılan bölünmüş yol çalışmaları neticesinde kavak ağaçlarının zarar gördüğünü ileri sürmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, dava şartlarından olup açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır (HMK 115/1). Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi (HMK 114/1-b) yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktır. Karar açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 02/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26994, Karar No: 2015/15052, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26994 E.  ,  2015/15052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 13.08.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının annesi ve kardeşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne yararına 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, davacı kardeş yararına 5.000,00 TL manevi tazminatların ölüm tarihi olan 03.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dava konusu iş kazası nedeniyle dava dışı alt işveren.... ile davacı anne ve kardeş arasında düzenlenen... 2. Noterliği'nin 20.01.2011 tarih ve 03081 yevmiye numaları Sulh ve İbra anlaşmasında; zararlandırıcı olay nedeniyle nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talep hakları dahil doğmuş ve doğabilecek her türlü maddi ve manevi tazminat talep haklarına tam bir karşılık oluşturmak üzere dava dışı alt işverenden 25.000,00 TL tazminatı nakden ve tamemen aldıkları ve parayı kendi aralarında hakları oranında paylaşacakları belirtilmiştir.

Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K’nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Hal böyle olunca davacı anne ve kardeşin manevi zararlarına karşılık dava dışı alt işveren .... tarafından yapılan ödemeyi kabul ederek sulh ve ibra anlaşması düzenlemiş olmaları dikkate alınarak manevi tazminat taleplerinin reddi yerine, manevi tazminatın bölünmeyeceği ilkesi göz ardı edilerek yazılı şekilde kabüllerine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Hal böyle olunca davacı anne ve kardeşin manevi zararlarına karşılık dava dışı alt işveren .... tarafından yapılan ödemeyi kabul ederek sulh ve ibra anlaşması düzenlemiş olmaları dikkate alınarak manevi tazminat taleplerinin reddi yerine, manevi tazminatın bölünmeyeceği ilkesi göz ardı edilerek yazılı şekilde kabüllerine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-İbranamede ödemenin açıkça iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminatlara karşılık kabul edildiğinin yazılı bulunmasına göre, yapılan ödemenin maddi ve manevi tazminatlara karşılık gelen miktarlarının öncelikle davacılara sorularak, tespit edilemediği takdirde davacılar arasında garameten paylaştırılarak maddi tazminat hesabında dikkate alınması gerekirken sulh ve ibra anlaşması nedeniyle yapılan ödemeye değer verilmemesi hatalı olmuştur.

Dava dışı alt işveren tarafından maddi tazminatlara karşılık yapıldığının kabulü gereken ödeme miktarının borcu sona erdirip erdirmediği, diğer bir deyişle ibranamemi yoksa kısmi ifayı içeren makbuz mu olduğu ve kısmi ifayı içeren makbuz ise tazminattan indirimin nasıl yapılacağına gelince: Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması gerekir. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacıların gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacı annenin gerçek zararlarını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık dava dışı alt işveren tarafça maddi tazminata karşılık ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeyi “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; davacının ödeme tarihindeki gerçek zararını hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan ibraname ile ödeme yapılan tarihe göre zararı karşılandığı oranda indirim yapılarak kalan zarar miktarını hüküm altına almak, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise davacı annenin maddi tazminat talebinin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri kapsayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri kapsayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5758, Karar No: 2018/4636, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/5758 E.  ,  2018/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçırma (üç kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.