muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8746, Karar No: 2015/5293, Tarih: 06.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8746 E.  ,  2015/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis şirkette 2008-2011 tarihleri arasında hekim olarak çalıştığını ve çalıştığı döneme ait ücret alacağının bulunduğunu, şirketin iflasına karar verildikten sonra alacaklarını iflas masasına kaydettirdiklerini ancak iflas müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinde alacağın 4. sıraya yazıldığını, oysa müvekkilinin alacağının işçi alacağı olması nedeniyle 1. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; müflis şirketin 31.10.2013 tarihi itibariyle iflasına karar verildiği, 2004 sayılı İİK'nın 206/4-A maddesi gereğince işçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflas nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatlarının birinci sıraya alınacağı, davacı alacağının 2008-2011 yılları arasındaki çalışmadan kaynaklanan ücret alacağı olması nedeniyle iflas tarihinden geriye doğru bir yıldan önceki dönemde tahakkuk ettiği, bu nedenle birinci sıra alacağı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13817, Karar No: 2018/4703, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13817 E.  ,  2018/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenciyken okulunun gönderdiği okulda staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’ne yazılan müzekkerelere davacının okulda kaydı bulunmadığından bahisle cevap verildiği, davacıya hangi okuldan ne zaman mezun olduğuna dair delillerini sunmak üzere kesin süre verildiği, davacının verilen kesin süre içerisinde delillerini sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’ne yazılan müzekkerelere davacının okulda kaydı bulunmadığından bahisle cevap verildiği, davacıya hangi okuldan ne zaman mezun olduğuna dair delillerini sunmak üzere kesin süre verildiği, davacının verilen kesin süre içerisinde delillerini sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin dava dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanlarında davacının mezun olduğu okulu beyan ettiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece gerekli araştırma yapılmalı; ayrıca davalının zamanaşımı definde bulunduğu da göz önüne alınarak, bu husus öncelikle değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece bu hususa riayet edilmeden karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14580, Karar No: 2020/416, Tarih: 20.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/14580 E.  ,  2020/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22/05/2019 tarih ve 2018/425 E. 2019/298 K. sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 22/10/2019 tarih ve 2019/2006 E. 2019/2045 K. sayılı istinaf başvurusunun kısman kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında verilen kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra, davacı şirket yetkilisinin 09/01/2020 tarihli dilekçesi ile davadan ve temyiz isteminden feragat ettiği tespit edilmiştir.

HGK'nun 20.09.1995 tarih ve 1995/12-661 E. - 1995/763 K. sayılı kararında da benimsendiği üzere davadan ve temyiz isteminden feragat edilen durumlarda öncelikle davadan feragat hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı şirket yetkilisinin davadan feragatı hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmek üzere Bölge Adliyesi Mahkemesi kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20381, Karar No: 2016/11217, Tarih: 06.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/20381 E.  ,  2016/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06.12.2016 Salı günü davacı ... vekili Av... ile davalı ... vekili Av. ... geldiler Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlular hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığı, alacaklılardan mal kaçırma amacı dava konusu taşınmazları diğer davalılara devrettiklerini belirterek bu tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı borçlular vekili, davanın açılabilmesi için gerekli ve ön şart olan davadan önce başlatılmış ve kesinleşmiş bir takibin olmadığı, geçici veya kesin aciz belgesinin sunulmadığını ve taşınmazların raiç bedelleri üzerinden satıldığını belirtmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin borçlulardan ....Ltd.Şti'nin mali krizden dolayı sahip olduğu birtakım taşınmazlarını nakit akışını sağlamak için uygun bir fiyatla satacağını öğrendiğini ve taşınmazları bu şekilde gerçek değeri üzerinden satın aldığını, bedellerini banka havalesi ödediğini haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu tarafları tanımadığını gerçek bedeli üzerinden satın aldığını belirtmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, müvekkillerinin taşınmazı satın alan dördüncü kişi olduklarını kötüniyetlerinin olmadığını ve davanın süresinde açılmadığını savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ve eşinin emekli öğretmen olduklarını alım güçlerinin olduğunu ve raiç bedel üzerinden satın aldığını belirtmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, borçlular hakkındaki takibin kesinleştiği ve hacze kabil mallarının bulunmadığını, borçlular ...'nin ... de bulunan 294 ada 6 parseldeki hisseleri ile borçlu ... Tic.Ltd.Şti'ne ait 9 adet taşınmazın davalılardan ...'e satıldığı, ivazlar arasında fahiş bedel farkı olduğu ve kısa sürede birden fazla satış dikkate alındığında, tasarrufların davacının alacağını tahsilini imkansız hale getirmek gayesi ile yapılmış olduğu yönünde kuvvetli kanaat oluştuğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, takip dosyası içeriği ve hacizler ile borçluların aciz hallerinin sabit olduğu, davalı ...'e yapılan satışlar yönünden ivazlar arasında fahiş bedel farkı olmakla birlikte, anılan davalınını borçlu şirketin mali durumu hakkında bilgi sahibi olduğunun açıkca ifade edilmiş bulunmasına ve davalı ...'in ise takip borçlularından...'un kayınpederi olması nedeni ile İİK'nun 280.maddesi gereğince borçluların mali durumunu ve alacaklılarını ızrar kastını bildikleri veya bilmeleri gerekmesine göre davalılar ... Tic.Ltd.Şti vekilinin aşağıdaki bendini kapsamı dışındaki, davalılar ... ve ... vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK.nun 282. maddesi gereğince iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları

aleyhine açılır. Ayrıca, kötü niyetli üçüncü şahıslar hakkında da iptal davası açılabilir.

İİK’nın 283/II maddesine göre de iptal davası, üçüncü şahsın elinden çıkarmış olduğu mallar yerine geçen değere taalluk ediyorsa, bu değerler nispetinde üçüncü şahıs nakden tazmine (davacının alacağından fazla olmamak üzere) mahkûm edilmesi gerekir. Bu ihtimalde 3. kişinin sorumlu olduğu miktar, elden çıkarılan malın o tarihteki gerçek değeridir. Bir başka anlatımla dava ve tasarrufa konu malı elinde bulunduran şahsın kötü niyetli olduğunun kanıtlanamaması halinde dava tümden reddedilmeyip borçlu ile tasarrufta bulunan şahıs tasarrufa konu malı elinden çıkardıkları tarihteki gerçek değeri oranında ve alacak miktarı ile sınırlı olarak tazminata mahkum edilmeleri gerekir. Bu halde dördüncü kişi yönünden bedel farkı yeterli olmayıp kötü niyetinin somut delillerle ispatlanması gerekir.

Somut olayda, borçlular ... ve ... tarafından doğumundan sonra dava konusu 294 ada 6 parseldeki taşınmaz 21.09.2006 tarihinde davalı ...’e onun tarafından da 07.11.2006 tarihinde davalı dördüncü kişi...’e satılmıştır. Diğer borçlu ... Tekstil’e ait olan taşınmazlar önce 02.10.2006 tarihinde davalı ...’e 15.11.2006 tarihinde ... tarafından davalı ...’a onun tarafından da 09.02.2006 tarihinde ...’a satılmıştır. Dördüncü kişi konumundaki ..., ... ve beşinci kişi ... yönünden ivazlar arasındaki fahiş fark yeterli olmayıp kötü niyetinin ispatlanmış olması gerekir. Anılan bu kişilerin kötü niyeti ispatlanmadığından, İİK'nun 283.maddesi gereğince davalı ...’in taşınmazı elinden çıkardığı 07.11.2006 tarihindeki değeri, davalı ...’in taşınmazları elinden çıkardığı 15.11.2006 tarihindeki değeri oranında tazminatla sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... Ltd.şti vekilinin diğer temyiz itirazlarının, davalılar ... vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddine 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...... Ltd. Şti vekilinin diğer, davalı ...,... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalılar ... ve ... ...'dan alınarak

duruşmada vekille temsil olunan davacı temlik olan ... Varlık Yönetim A.Ş'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar ..., ..., ... Tekstil San Tic. Ltd. Şti, ..., ..., ... yararına vekalet

ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve ... Tekstil San Tic. Ltd. Şti'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 6.319,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10318, Karar No: 2015/9101, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10318 E.  ,  2015/9101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14095, Karar No: 2019/4884, Tarih: 17.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14095 E.  ,  2019/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen..... 2013/463 Esas- 2014/744 Karar sayılı dava dosyası dosya içinde bulunmadığı gibi anılan kararın kesinleşip kesinleşmediği de dosya kapsamından anlaşılmamaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Anılan dosyanın ve karar kesinleşmiş ise bu karar uyarınca idarece 6292 sayılı Kanun uyarınca bir işlem yapılıp yapılmadığının araştırılarak alınacak cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/09/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6542, Karar No: 2016/3813, Tarih: 28.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6542 E.  ,  2016/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek karar: temyiz talebinin reddi

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesi uyarınca, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkumiyet kararındaki nitelendirme esas alınacağı ve 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği “5809 sayılı Kanuna muhalefet” suçunun devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12603, Karar No: 2021/11796, Tarih: 09.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12603 E.  ,  2021/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/09/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14/12/2013 günü yeniden işlemeye başladığı ve dosya kapsamına göre suç tarihinin hacizli mallara ilişkin satışın düşürüldüğü 13/02/2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kendisine yediemin olarak teslim edilen malları satış mahalline götürmemesi sebebiyle satışın düşürülmesi ve suça konu malların yapılan araştırma sonucunda da sanıkta olmadığının tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanığın eylemine uyan TCK'nın 289/1. maddesinde tanımlanan muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 13/02/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14432, Karar No: 2010/11618, Tarih: 13.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/14432 E.  ,  2010/11618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedildiği halde, gerekçeli kararda bu hususa yer verilmemesi, hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında sanıkların, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluklarının kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kısa karardan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve "sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluklarının kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin kısa karara ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/899, Karar No: 2018/10266, Tarih: 05.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/899 E.  ,  2018/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...1. Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile arasında internetten canlı ders izlemek amacıyla kapıdan satış sözleşmesi imzalandığını, verilen şifrenin 10. günden sonra kullanılamaz hale geldiğini sözleşmeden caydığını davalı firmaya bildirdiğini ileri sürerek, sözleşmenin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı yanca, ayıp ihbarında bulunmadığını cayma hakkının süresinde kullanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı elde ki davada İnternetten canlı ders izlemek amacıyla sözleşme yapıldığını ancak şifrenin 10. günden sonra kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, sözleşmenin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacının ayıbı fark eder etmez makul süre içerisinde ihtarname çektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususla ilgili “açık ayıp” ve “gizli ayıp” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmamıştır. Yine bilirkişi raporunda davacının iddia ettiği şekilde bir ayıbın mevcut olup olmadığı yani sisteme giriş yapılıp yapılmadığı hususunda bir değerlendirme de yapılmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle davacının ileri sürdüğü hususlara ilişkin “açık ayıp” ve “gizli ayıp” değerlendirilmesi yapılıp, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususu da araştırılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.