muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1422, Karar No: 2008/2586, Tarih: 02.04.2008

5-) Sanık Cemil hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükümde, sanığın sabıka kaydında tekerrüre esas nitelikte cezası bulunduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı değerlendirilmiştir.

6-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık Cemil'in katılan Mehmet'i yaralama, katılan Seçkin'i öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık, sanık Seçkin'in katılanlar Cemil ve Selçuk'u yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul, kısmen reddedilmiş/incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık Cemil ve katılan Selçuk müdafıinin sanıklar Cemil ve Seçkin hakkında kurulan hükümlerde suç vasfına, katılan Mehmet vekilinin sanık Cemil hakkında kurulan hükümde suç vasfına ve haksız tahrik hükmünün uygulanmasının yersizliğine, katılan sanık Seçkin müdafıinin sanık Cemil hakkında kurulan hükümde haksız tahrik hükmünün uygulanmasının yersizliğine, sanık Seçkin hakkında kurulan hükümlerde meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrikte indirim miktarının azlığına, Cumhuriyet Savcısının sanık Cemil'in katılan Seçkin'e yönelik eyleminde suç vasfının yaralama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) Sanık Cemil hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA),

B-) a-) Sanık Cemil hakkında, katılan Mehmet'i yaralama ve katılan Seçkin'i öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

aa-) Katılan Mehmet'i yaralama ve katılan Seçkin'i öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde, tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunduğu halde, tekerrür hükümleri uygulanmamak suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

bb-) Katılan Seçkin'i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi,

b-) Sanık Seçkin hakkında, katılanlar Cemil ve Selçuk'u yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

bb-) Katılan Seçkin'i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi,

b-) Sanık Seçkin hakkında, katılanlar Cemil ve Selçuk'u yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

aa-) Katılan Cemin yaralama suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, şayet hapis cezasına hükmedilmiş ise, bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki yaralama suçundan hapis cezası tercih edildiği halde, verilen cezanın yazılı şekilde adli para cezasına çevrilmesi,

bb-) Katılan Selçuk'u yaralama suçundan kurulan hükümde; katılanın yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle cezasından yapılan artırımda uygulama maddesinin gösterilmemesi,

cc-) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Mehmet vekili, katılan sanık Seçkin müdafii, katılan sanık Cemil müdafii ve katılan Selçuk vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen değişik gerekçe ile teb-liğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13836, Karar No: 2012/8856, Tarih: 15.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13836 E.  ,  2012/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin yüzüne karşı 26.06.2009 günü verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 06.07.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2462, Karar No: 2023/9577, Tarih: 24.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2462 E.  ,  2023/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2033 Esas, 2022/2974 Karar

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/552 Esas, 2020/361 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Uludağ Organize Sanayi Bölgesi adına tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların esastan reddi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 464 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Uludağ Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; idarece düşük bedel tespit edildiğini, taşınmazın niteliği ve konumuna uygun bedel belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı taraf adına olan tapu kaydının iptali ile Uludağ Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yasal faizin paranın depo edildiği tarihe kadar uygulanması gerekirken karar tarihine kadar uygulanmasının hatalı olduğunu, kiracının kamulaştırılan taşınmazdan taşınma bedelinden davacı idarenin bir sorumluluğunun olmadığını, emsal seçimi ve emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu, kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu belirterek ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yasal faizin paranın depo edildiği tarihe kadar uygulanması gerekirken karar tarihine kadar uygulanmasının hatalı olduğunu, kiracının kamulaştırılan taşınmazdan taşınma bedelinden davacı idarenin bir sorumluluğunun olmadığını, emsal seçimi ve emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu, kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu belirterek ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın iyi bir konumda olduğunu, emsal seçiminin ve emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan binanın yıpranma oranının daha az olduğunu, makine taşınması ve elektrik aksamı değerlerinin de düşük hesaplandığını, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin düşük olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ödeme ve faize ilişkin bölümlerinden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek taşınmazın bedelinin yüksek tespit edildiğini kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrarla bilirkişiler tarafından yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığını, belirlenen bedelin düşük olduğunu, ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 464 ada 16 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya da resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmek suretiyle adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1392, Karar No: 2006/4405, Tarih: 29.03.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1392 E.  ,  2006/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 12.12.2005 gün ve 14553 - 17369 sayılı ilamiyle\* bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Yargıtay ilamı ve davacı karar düzeltme dilekçesi davalıya Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, adreste bulunmama nedeni ve beyan sahibinin ismi ve imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda gösterilen eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2006 çar.
Yargıtay — Esas No: 2015/15290, Karar No: 2017/12863, Tarih: 30.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/15290 E.  ,  2017/12863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında, daha öncesinde yanında çalışmış olduğu mağdurun işyerine gittiğinde, mağdurdan telefonu konuşmak amacıyla istediğini, mağdurun telefonu kendisine vermesinden sonra, işyerindeki gürültü sebebiyle yukarı çıktığını, daha sonra kendi telefonunun çalmasından sonra dışarı çıktığını, mağdurun telefonunu cebine koyduktan sonra telaşla hastaneye gittiğini ve aynı gün ablasının araması üzerine telefonu teslim ettiğini, tanık...'in soruşturma aşamasındaki beyanında, işyerinde bulunduğu sırada sanığı elinde mağdurun telefonu olduğu halde kaldırım üzerinde telefonla konuşurken gördüğünü ve 3-4 dakika sonra ortadan kaybolduğunu fark ettiğini; tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık ile mağduru bir süre ayakta konuşurlarken gördüğünü, daha sonra sanığın mağdurun ceketinin cebinden telefonu alarak görüşme yaptığını gördüğünü, görüşmesi bittikten sonra telefonu yerine koyduğunu, 1 dakika sonra sanığın tekrar telefonu eline aldığını sanığın yanlarından ayrıldığını ve durumdan mağduru haberdar ettiğini; mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında; yanında tanıklar da olduğu halde çalıştığı sırada, sanığın işyerlerine geldiğini, sanığın telefonunun yerini sormasından sonra kendisinin lavaboya gittiğini ve tanık ...'ın kendisine sanığın telefonu alarak gittiğini söylediğini beyan etmesi karşısında, sanığın suç kastının varlığının değerlendirilmesi bakımından, tanıklar ... ve...'ın ve ayrıca sanığın kendisini araması üzerine acilen hastaneye gittiğini beyan ettiği...'un tanık sıfatıyla dinlenilerek, müştekinin de tekrar ayrıntılı beyanı alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1897, Karar No: 2017/3658, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1897 E.  ,  2017/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın, 1219 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan aynı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından

belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 02/06/2006 tarihinde yapılan aramalarda CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanları ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.