muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23843, Karar No: 2014/28528, Tarih: 13.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/23843 E.  ,  2014/28528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilmesi, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenmesi ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hapisten çevrilen adli para cezası bakımından hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “TCK’nın 52/4. maddesindeki ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının" çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 13/10/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Somut olayımızda, sanığa hükmolunun kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş; bu adli para cezası TCY’nın 52/4 ncü maddesi gereğince takside bağlanmış ve ödenmesi konusunda hüküm getiren 52/4 ncü maddedeki karşılaşılacak sonuçlara işaret edilmiştir.

1-Maddi Ceza Hukuku Düzenlemeleri

KARŞI OY:

Somut olayımızda, sanığa hükmolunun kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş; bu adli para cezası TCY’nın 52/4 ncü maddesi gereğince takside bağlanmış ve ödenmesi konusunda hüküm getiren 52/4 ncü maddedeki karşılaşılacak sonuçlara işaret edilmiştir.

1-Maddi Ceza Hukuku Düzenlemeleri

TCY’nın 52/4 ncü maddesindeki düzenleme şöyledir: “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir”. Bu düzenleme, taksitin ödenmemesi halinde, adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin genel bir ifadeyi içermekte ve hapse çevirmenin nasıl olacağı konusunda açıklama getirmediğinden, infazla ilgili gibi gözükmekle birlikte, maddi ceza hukuku ile ilgilidir. Çünkü hüküm, adli para cezasının taksitlendirilmesiyle ilgili olup, taksit süre, miktar ve sonuçlarına işaret etmektedir.

2-Diğer Düzenlemeler

a-TCY’nın 50/6 ncı maddesindeki düzenleme şöyle: “Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz”. Görüldüğü gibi, bu düzenleme infazla ilgilidir. Çünkü, doğrudan infazla ilgili işlemlerin nasıl yapılacağına işaret etmektedir. Yani bu düzenleme, TCY’nın 52/4 ncü maddesindeki düzenlemeden farklıdır.

Görüldüğü gibi, TCY’nın 50/6 ncı maddesinde açıkça sanığa ihtarda bulunulacağına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş ise de, yasayı bilmemek mazeret olmasa dahi (TCY, m.4), sanık hakkındaki yaptırımlarla (seçenek tedbirlerle) ilgili olarak neler yapılabileceği konusunda ihtar şeklinde bilgi verilmesi hukuka aykırılık oluşturmamaktadır. Mahkemelerin sanığın lehine olabilecek, ki bu husus lehinedir, ihtarda bulunmada/bilgi vermede bulunması kararın bozulmasını ve düzeltilerek onanmasını gerektirmez.

b-5275 sayılı İnfaz Yasasının 106 ncı maddesindeki düzenleme doğrudan adli para cezalarının infazıyla ilgilidir. Buna göre, “Adlî para cezası, Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen usule göre tayin olunacak bir miktar paranın Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” (m.106/1); “Adlî para cezasını içeren ilâm Cumhuriyet Başsavcılığına verilir. Cumhuriyet savcısı otuz gün içinde adlî para cezasının ödenmesi için hükümlüye 20 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir ödeme emri tebliğ eder” (m.106/2); “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir” (m.106/3); “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” (m.106/4); “Adlî para cezasının hapse çevrileceği mahkeme ilâmında yazılı olmasa bile üçüncü fıkra hükmü Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanır” (m.106/5); “Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir. İlk taksidin süresinde ödenmemesi hâlinde, verilen ikinci takside ilişkin izin hükümsüz kalır” (m.106/6); “Adlî para cezası yerine çektirilen hapis süresi üç yılı geçemez. Birden fazla hükümle adlî para cezalarına mahkûmiyet hâlinde bu süre beş yılı geçemez” (m.106/7); “Hükümlü, hapis yattığı veya kamuya yararlı işte çalıştığı günlerin dışındaki günlere karşılık gelen parayı öderse hapisten çıkartılır veya kamuya yararlı işte çalıştırılma sona erer” (m.106/8); “Adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır” (m.106/9); “İnfaz edilen hapsin veya kamuya yararlı işte çalışmanın süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir” (m.106/11).

Görüldüğü gibi, 5275 sayılı İnfaz Yasasının 106 ncı maddesinin 4 ncü fıkrasındaki düzenleme, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” (m.106/4) ve 9 ncu fıkrası, “Adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır” (m.106/9) biçimini almıştır.

Ceza Genel Kurulu TCY’nın 50 nci maddesinin 6 ncı fıkrasındaki düzenlemeyi çocuklar için uygulanacak hüküm olarak nitelemiş (CGK., 2013/2-789, 2014/56, 11.02.2014) ve 5275 sayılı Yasanın 106 ncı maddesinin 4 ncü fıkrasında da bu hususa işaret edilmiştir.

3-Değerlendirme

Görüldüğü gibi, somut dosyamızdaki olay bakımından, esas mahkemesi, maddi ceza hukukuyla ilgili sonuç taksitlendirilmiş adli para cezası için TCY’nın 52/4 ncü maddesindeki, “kararda, (…) hapse çevrileceği belirtilir” amir hükmü gereğince sanığa yasaya uygun olarak ihtarda bulunmuştur.

Yine somut olayımızda sanık çocuk olmayıp, yetişkin olduğundan TCY’nın 50 nci maddesinin 6 ncı fıkrası uygulanmayıp, yerinde olarak, TCY’nın 52 nci maddesinin 4 ncü fıkrası uygulanmış ve maddede belirtilen husus sadece sanığa hatırlatılmıştır. Bu itibarla, çoğunluk kararında belirtildiği gibi, sanık hakkında TCY’nın 50 nci maddesinin 6 ncı fıkrası uygulanmadığından, temyiz incelemesinde, uygulanmamış ve ilgili olmayan bu maddedeki değişiklik ilgi tutularak değerlendirme yapılmaması gerekirdi.

Diğer yandan, TCY’nın 50 nci maddesinin 6 ncı fıkrasında belirtilen seçenek tedbirin adli para cezası dışında kalan “seçenek tedbir” (Anayasa Mahkemesi böyle nitelendirmektedir. Bkz. AMK, 2013/33-122, 31.10.2013; R.G.:9.5.2014, Sayı:28995) olarak anlaşılsa bile, Ceza Genel Kurulunca, 6 ncı fıkranın çocuklarla ilgili olduğunun belirtilmesi dikkate alındığında, sözü geçen maddelerin ilgili fıkraları bakımından Anayasaya aykırılık iddiasında bulunulmadığı sürece, Ceza Genel Kurulunun anılan kararı dikkate alınarak, 6 ncı fıkranın çocuklarla ilgili olduğunun kabulüyle, dosyamız sanığının çocuk olmaması gözetilerek, konunun TCY’nın 50 nci maddesinin 6 ncı fıkrası kapsamında değerlendirilerek karar verilmemesi gerekmektedir. Çünkü, somut olayımızdaki yaptırım takside bağlanmış, yetişkin hakkında verilmiş adli para cezası olup, yerel mahkeme TCY’nın 52/4 ncü maddesini uygulamış ve sanığa sorumluluğun sonuçlarını açıklamıştır.

Bu ihtar maddi ceza hukukuyla ilgili olup, ihtardan sonraki hususlar infaz sırasında dikkate alınacağından, maddi ceza hukukunu ilgilendiren hususu kararda belirtmenin yasaya uygun olması, sanık haklarına aykırı olmaması ve sanığa ek yükümlülükler getirmeyip bilakis yasanın amir hükmü olması ve sanık lehine olması nedenleriyle, hükmün doğrudan onanması yerine düzeltilerek onanması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/3156, Karar No: 2018/382, Tarih: 15.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3156 E.  ,  2018/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, Nitelikli

kasten öldürme, Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs,

Kasten yaralama, Silahlı terör örgütüne üye olma,

Silahlı terör örgütüne yardım etme, Silahlı terör

örgütüne silah sağlama, Tehlikeli maddeleri izinsiz

olarak bulundurma, Resmi belgede sahtecilik, 6136

sayılı Kanuna muhalefet

09.08.2012, 02.09.2012

Hüküm : I-Sanık ... hakkında:

1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma

suçundan; TCK’nın 302/1, 53, 58/9, 63. madde

uyarınca mahkumiyet,

2-Nitelikli kasten öldürme suçundan (Şehit H...’e, Şehit ...’e karşı eylemi

nedeniyle ayrı ayrı 2 defa); TCK’nın 82/1 (a,c), 53,

58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3-Nitelikli kasten öldürme suçundan (...’e, ...’a ve ...’ya karşı eylemi

nedeniyle ayrı ayrı 3 defa); TCK’nın 82/1-h, 53, 58/9,

63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4-Nitelikli Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan

(...’e, ...’a, ...’ya, ...’e,...’ye, ...’e ve ...’e, ...’e,...’e, ...’a, ...’e, ...’a, ... ’a, ...’a, ...’a, ...’e, ...’e, ...’e, ...’e, ...’a, ..’a, ...’a ve ...’a karşı eylemi

nedeniyle ayrı ayrı 23 defa); TCK’nın 82/1 (a,c), 35/2,

53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

5-Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan

(...’na karşı eylemi nedeniyle);

TCK’nın 82/1-g, 35/2, 53, 58/9, 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet,

6-Olası kastla yaralama suçundan (İsmail Güler’e

karşı eylemi nedeniyle); TCK’nın 86/1-3(e), 3713

sayılı Kanunun 5, TCK’nın 21/2, 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

7-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

suçundan; TCK’nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2,

TCK’nın 52/2-4, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

8-Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1,

3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

9-6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı

Kanunun 13/1, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın

52/2-4, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

II-Sanık ... hakkında:

1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak

suçundan; TCK’nın 302/1, 53, 58/9, 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet,

2-Nitelikli kasten öldürme suçundan (Şehit ...’e ve ...’e karşı eylemi

nedeniyle ayrı ayrı 2 defa); TCK’nın 82/1 (a,c), 53,

58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3-Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan

(...’e, ...’a, ...’ya,....’e, ...’ye, ...’e,....’e, ...’e, ...’e,....’a, ...’e, ...’a,...’a, ...’a, ...’a, ...’e, ...’e, ...’e,

...’e, ...’a, ...’a, ...’a ve ...’a karşı eylemi nedeniyle

ayrı ayrı 23 defa); TCK’nın 82/1 (a,c), 35/2, 53, 58/9,

63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

suçundan; TCK’nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2,

TCK’nın 52/2-4, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

5-6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı

Kanunun 12/4, 13/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın

...’e, ...’a, ...’a, ...’a ve ...’a karşı eylemi nedeniyle

ayrı ayrı 23 defa); TCK’nın 82/1 (a,c), 35/2, 53, 58/9,

63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

suçundan; TCK’nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2,

TCK’nın 52/2-4, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

5-6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı

Kanunun 12/4, 13/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın

52/2-4, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

III-Sanıklar ... ve ...

hakkında: TCK’nın 315/1, 3713 sayılı Kanunun 5,

TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

IV-Sanıklar ..., ... ve ...

hakkında: TCK’nın 220/7, 314/3, 314/2, 3713 sayılı

Kanunun 5, TCK’nın 220/7, 62, 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

V-Sanıklar ..., Kaysi Işık ve ...

hakkında: CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 305/1 maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, kasten öldürme (Şehit ...’e ve Şehit ...’ye karşı eylemi nedeniyle ayrı ayrı 2 defa); Kasten öldürmeye teşebbüs (...’e, ...’e, ...’e, ...’e, ...’a, ...’a ...’a ve ...’a karşı eylemi nedeniyle ayrı ayrı 8 defa) suçlarından kurulan hükümlerin re’sen temyiz incelemesine tabi olmakla birlikte, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesine göre sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri ile katılan ... vekilinin süresi içinde temyiz talebinde bulunulduğu anlaşıldığından,

1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden duruşmalı olarak; diğer sanıklar yönünden şartları oluşmadığından duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, silahlı terör örgütüne silah sağlama, silahlı terör örgütüne yardım etme, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, resmi belgede sahtecilik, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama suçlarının nitelikleri itibariyle doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle anılan suçlar yönünden davaya katılma hakkı bulunmayan katılan Milli Savunma Bakanlığına izafeten Maliye Hazinesinin hükümleri temyiz yetkisi olmadığından bu suçlar bakımından katılan vekilinin temyiz taleplerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., Hasan Delitaş müdafileri yönünden temyizin reddi nedenleri bulunmadığı anlaşılarak işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini oluşturan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini oluşturan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında “Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma”, “kasten nitelikli öldürme” ve “kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs”, “Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması”, “Resmi belgede sahtecilik” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçlarından; sanık ... hakkında “Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma” ve “Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması” suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten nitelikli öldürme ve kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçlarından dolayı kurulan hükümlerde belirlenen temel cezadan sonra anılan 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, anılan madde uyarınca artırım yapılarak tekrar ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde artırım yapılmasına yer olmadığına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulundukları silahlı terör örgütünün devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdikleri, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenilmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, ayrıca sanık ... hakkında “kasten öldürme” ve “kasten öldürmeye teşebbüs”, “tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması”, “resmi belgede sahtecilik” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçları ile sanık ... hakkında “Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması” suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “olası kastla yaralama”; sanıklar ..., ... hakkında “silah sağlama”; sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise “silahlı terör örgütüne yardım etme” suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan tayin olunan temel cezanın TCK'nın 220. maddesi 7. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca indirildikten sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan tayin olunan temel cezanın TCK'nın 220. maddesi 7. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca indirildikten sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yine, sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükümlerde; tüm dosya kapsamına göre sanıkların silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek eylemlerinin nitelikleri göz önüne alınarak, TCK’nın 220/7 maddesinin ikinci cümlesi uyarınca orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kuralları da gözetilerek alt sınıra yakın oranda bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, sanıkların fiillerinin niteliği ve ağırlığı ile orantılı olmayacak bir oranda fazla indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenerek, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlere yönelik olarak sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

A-Sanık ... hakkında “olası kastla yaralama” suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu hapis cezasının “1 yıl 15 ay” yerine “2 yıl 3 ay” yazılıp, ardından da 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılarak “1 yıl 28 ay 15 gün” yerine “ 3 yıl 4 ay 15 gün” yazılması ve daha sonra da TCK. m.21/2 uyarınca 1/3 indirilerek sonuç cezanın “1 yıl 15 ay” yerine “2 yıl 3 ay” olarak yazılması suretiyle fazla ceza tayini,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında “Silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan”; sanıklar ..., ... ve ... hakkında “Silahlı terör örgütüne yardım etme” suçundan kurulan hükümlerde, sanıkların silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmaksızın fiili gerçekleştirdiklerinin kabul edilmesine rağmen örgüt mensupları hakkında uygulama imkanı bulunan TCK'nın 58/9. madde hükümlerinin uygulanması,

C-Sanıklar ... ve ... hakkında “Silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan” kurulan hükümlerin birinci fıkrasında suçun adının “Silahlı terör örgütüne silah sağlama” yerine “Silahlı terör örgütüne yardım etme” olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,