muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15957, Karar No: 2024/25791, Tarih: 09.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/15957 E.  ,  2024/25791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 22.11.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2023/8091 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/85438 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/85438 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2021 tarihli ve 2021/14488 esas, 2021/14122 karar sayılı ilamında yer alan "... kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılmasının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’na göre usulsüz olduğu, kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden sözedilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı..." şeklindeki açıklama ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/2360 esas, 2019/7718 karar sayılı ve aynı Dairenin 24/02/2020 tarihli ve 2020/250 esas, 2020/1242 karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik şüphelinin 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkının bulunduğu ve erteleme kararında itiraz hakkı ile itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi gerektiği, itiraz hakkı bulunduğu hususunu içerir bahse konu karar kendisine hiç tebliğ edilmeyen yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği anlaşılmakla,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/11/2015 tarihli ve 2015/77004 soruşturma, 2015/967 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, sanığın mernis adresine 11/12/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/11/2015 tarihli ve 2015/77004 soruşturma, 2015/967 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, sanığın mernis adresine 11/12/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat

Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” şeklindeki şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/11/2015 tarihli kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 29.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2015 tarihli ve 2015/77004 Soruşturma, 2015/967 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 11.12.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, infazı için 29.08.2016 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ayrıca 21.10.2016 tarihinde bizzat şüphelinin kendisine tebliğ edildiği.

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2017 tarihli ve 2015/77004 Soruşturma, 2017/16508 Esas, 2017/12660 sayılı iddianamesi ile Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17.07.2018 tarihli ve 2017/684 esas, 2018/415 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri

uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, anlaşılmıştır.

C. Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17.07.2018 tarihli ve 2017/684 esas, 2018/415 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri

uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191. maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

Şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın, doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 11.12.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, ayrıca 21.10.2016 tarihinde bizzat şüpheliye tebliğ edildiği, kararın infazı için 29.08.2016 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 13.10.2016 tarihli ve 2016/4801 DS sayılı çağrı yazısının 02.11.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, şüphelinin başvurmaması üzerine 17.11.2016 tarihli ve 2016/4801 DS sayılı uyarı yazısının 02.12.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, şüphelinin başvurmaması üzerine dosyanın kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

Her ne kadar kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 21.10.2016 tarihinde bizzat şüpheliye tebliğ edilmişse de; kararın kesinleşmemesi nedeniyle infaz işlemlerine başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan işlemler hukuki sonuç doğurmayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 21.10.2016 tarihinde usulüne uygun tebliğini müteakip 06.11.2016 tarihinde kesinleşeceği, kesinleşme süresi dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden, itiraz hakkı ve süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı usulüne uygun tebliğ edilmeden ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik

Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarihli ve 2017/684 esas, 2018/415 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20276, Karar No: 2014/17369, Tarih: 23.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20276 E.  ,  2014/17369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/318139

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2012

NUMARASI : 2011/1085 (E) ve 2012/1100 (K)

SUÇ : 4733 - 5607 sayılı yasalara aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Olay günü Hatay-Yayladağı Karayolu Sofular Köyü yol ayrımında durdurulan ve arama yapılan G.... Turizm'e ait yolcu otobüsünde bulunan sanıklar H.. D.., S.. B.., C.. B.. ve Ş. Ç..'nun aşamalarda değişmeyen savunmalarında, dava konusu eşyaları yurtdışından aldıklarını beyan etmeleri ve S.. B.., H.. D.. ile Ş. Ç..'nun dosya içerisinde bulunan pasaport fotokobilerinden olay tarihinde Yayladağı Sınır Kapısı'dan yurda giriş yaptıkları eylemlerinin kesintiye uğramadığının anlaşılması karşısında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/1.maddesi kapsamında kaldığı ve sanıkların suçlarının sübutu halinde anılan hükümlere göre cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden sanık S.. B.. hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4, diğer sanıklar hakkında ise 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi ve 5607 sayılı Yasanın 3/1 maddesi ayrı ayrı uygulanmak suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Otobüsteki yolculardan sanık İ. A..ın da olay günü Yayladağı Gümrük Kapısından yurda giriş yaptığı, ele geçen ve yolcu beraberi statüsünde getirilen eşyanın ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı gözetilerek beraatine ve 50 paket sigara yönünden de 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasanın 12.maddesi ile değişik 4458 sayılı Yasanın 235. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Gümrük İdaresine gönderilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Atılı suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan T.. K..'nun davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

4-Müsaderesi talep edilen ve soruşturma aşamasında İl Sağlık Müdürlüğü'ne teslim edilen üzerinde Brazilian Keratin yazan 60 litre sıvının müsaderesine karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan gümrük idaresi vekili ve sanıklar İ. A.., H.. D.., S. B.., C.. B.. ve Ş. Ç..'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2595, Karar No: 2014/12340, Tarih: 06.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2595 E.  ,  2014/12340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10306, Karar No: 2017/321, Tarih: 17.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/10306 E.  ,  2017/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.03.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 17.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra iş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 05.11.2015 tarihli ek karar ile nisbi harç yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalılar- birleştirilen dosya davacıları vekiline 25.02.2014 tarihli celsede eksik harcı tamamlaması için süre verilmiş, davalılar- birleştirilen dosya davacılar vekili tarihli dilekçesiyle adli yardım talebinde bulunmuş 21.10.2014 tarihli ve 18.12.2014 tarihli celselerde adli yardım talebi hakkında dava dosyası incelendikten sonra karar verilmesi hususunda ara karar oluşturulmuş ancak 27.02.2015 tarihli celsede birleştirilen davanın tefrikine karar verilmiş sonraki celselerde de adli yardım talebiyle ilgili olumsuz yada olumlu bir karar verilmeden nisbi temyiz harcı yatırılmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak temyiz incelenmesine geçilmiştir.

./..

2016/10306-2017/321 -2-

Mahkemece davalılar vekilinin adli yardım talebiyle ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10739, Karar No: 2012/12149, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10739 E.  ,  2012/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.10.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vd. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 109 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalı Hazineye ait 103 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekili ve davalılar ..., ..., ... vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 109 parsel sayılı taşınmaz lehine, 180 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalılar ..., ..., ... vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanununun “Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantı, şehir geçişleri ve yerleşim” başlıklı 17 maddesine göre;

Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantılar Genel Müdürlüğün uygun gördüğü yerlerde ve şekillerde yapılır. Erişme kontrolü uygulanan karayolu çevresinin bu bağlantı noktalarına ulaşımı, toplayıcı yollarla veya bağlantı noktasına ulaşan diğer yollar vasıtasıyla sağlanır.

Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bitişik taşınmaz sahipleri ile kiracıları veya kullananların arazilerinden erişme kontrolü uygulanan karayoluna doğrudan giriş ve çıkış hakları yoktur.

Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantılar Genel Müdürlüğün uygun gördüğü yerlerde ve şekillerde yapılır. Erişme kontrolü uygulanan karayolu çevresinin bu bağlantı noktalarına ulaşımı, toplayıcı yollarla veya bağlantı noktasına ulaşan diğer yollar vasıtasıyla sağlanır.

Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bitişik taşınmaz sahipleri ile kiracıları veya kullananların arazilerinden erişme kontrolü uygulanan karayoluna doğrudan giriş ve çıkış hakları yoktur.

Erişme kontrolü uygulanan karayolunun şehir geçişlerinde karayolunun şehir ile bağlantı ve ilişkilerinin düzenlenmesi, Genel Müdürlüğün teklifi üzerine, Bakanlık ve ilgili belediye tarafından müştereken kararlaştırılır. İşletme hakkı verilen veya devredilen erişme kontrolü uygulanan karayollarında, şehir geçiş güzergâhının veya karayolunun şehir ile bağlantı ve ilişkilerinin değiştirilmesinde işletici şirketin görüşü alınır.

Bu bilgiler ışında somut olaya bakıldığında;

Davacının maliki olduğu 109 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Aleyhine geçit kurulan 180 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 1315 m2 olup diğer komşu 181 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünden daha küçüktür.Bu durumda fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi dikkate alınarak mahkemece öncelikle 181 sayılı parselin kuzey doğusundan geçit tesisi, uygun olmadığı takdirde de 181 sayılı parselin güney batısından geçit kurulup kurulmayacağı araştırılmalıdır.

Bu hususun yanında davacıya ait taşınmaz yararına davalılara ait 180 sayılı parselden kurulan geçit irtifakı K.Sinekli-Silivri karayoluna bağlanmıştır. Mahkemece kurulan geçit yeri paftasına işaretlenerek Karayolları Genel Müdürlüğüne gönderilmeden, çıkışın karayolu bağlantısı nedeniyle gerek ilgili

mevzuat ve gerekse can güvenliği açısından tehlike oluşturup, oluşturmadığı veya davacının katlanabileceği boyuttaki harcama ile varsa sakıncalarının giderilip giderilemeyeceği ve bunun için ne yapılması gerektiği de sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Mahkemece açıklanan bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) ve (2) numaralı bentler uyarınca davalılar vekilinin temyiz itirazlarınız kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.