muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3846, Karar No: 2020/12833, Tarih: 23.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/3846 E.  ,  2020/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince

mahkumiyet (Ayrı ayrı)

Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ile birlikte ayakkabı dükkanı işleten sanık ...'ın, şikayetçi ...'tan satın aldığı ayakkabılar karşılığında, sanık ...'ye ait çek hesabı üzerinden 31.06.2009 keşide tarihli 2.500 TL ve 20.07.2009 keşide tarihli 2.700 TL bedelli olarak düzenlediği suça konu çekleri imzalayıp arkasını ciro ettikten sonra adı geçen şikayetçiye verdiği, söz konusu çeklerin bankaya ibrazında çekler üzerindeki keşideci imzası ile banka kayıtlarında bulunan gerçek keşideci imzasının birbirini teyit etmemesi nedeniyle ödeme yapılmadığı, bu şekilde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların, çekin gerçek sahibi olmayan sanık ... tarafından imzalanan çekler ile banka kayıtlarındaki imza farklılığını kullanmak suretiyle ödenmeyeceğini bildikleri ve karşılığını bulundurmadıkları çekleri tedavüle koydukları iddia edilen olayda;

Sanıklardan ...’ın aşamalarda değişiklik göstermeyen savunmalarında, sanık ... ile ortak ayakkabı dükkanı işlettiklerini, iş yerinin resmîyette sanık ... adına kayıtlı olduğunu, şikayetçi ...'den mal aldığını ve karşılığında suça konu çekleri imzaladıktan sonra cirolayıp verdiğini, çeklerin sanık ...'ye ait olduğunu, çek karnesinin genellikle kendisinde bulunduğunu, çekleri imzalama yetkisinin olmadığını; ancak, sanık ...'nün çekleri imzaladığını bildiğini ve şehir dışına mal almaya gittiğinde çekleri kendisinin verdiğini, bu şekilde bir çok çek imzaladığını beyan etmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.10.2018 tarih ve 2017/15-1060 E, 2018/391 K sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, müşteki ...’ın 02/04/2019 tarihli oturumda alınan beyanında, sanıkların ortaklık ilişkisi içinde ayakkabı ticareti yaptıklarını, birlikte yaptıkları iş sırasında daha önceden de sanık ... tarafından düzenlenen çekler olduğunu ve o çeklerin zamanında ödendiğini, ayakkabıları o dönemde sanık ...’ye gönderdiğini, suça konu çeklerden doğan zararının sanık ... tarafından giderildiğini ifade etmesi, müştekiden satın alınan ayakkabıların gönderildiği adreste malı teslim alan kişi olarak sanık ...'nün göründüğü kargo fişlerinin dosyaya sunulmuş olması karşısında; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği cihetle, somut olayda; sanık ... ile müşteki ... arasında yapılan alışverişten ve bu kapsamda suça konu çeklerin keşide edilerek şikayetçiye verilmesinden sanık ...'nün bilgisi ve rızasının olduğu anlaşılmakla; sanıkların unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6772, Karar No: 2014/4754, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6772 E.  ,  2014/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6380, Karar No: 2022/14439, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6380 E.  ,  2022/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2021 tarihli ve 2020/67 esas, 2021/166 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/02/2022 gün ve 2022/14749 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya aslının diğer suç yönünden istinaf incelemesi amacıyla ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olduğu anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 50 gün adlî para cezası belirlendikten sonra, bu cezadan aynı Kanun'un 52/2. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak 50 gün karşılığı adlî para cezası yerine, 60 gün adlî para cezasına karar verilip, belirlenen adlî para cezasının da günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucu neticeten 1.000,00 Türk lirası yerine, 1.200,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan, TCK’nın 106/1.2cümle, 31/3, 62 maddeleri gereğince 50 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL üzerinden sonuç cezanın hesap hatası yapılarak 1000 TL yerine 1200 TL olarak fazla belirlenmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2021 tarihli ve 2020/67 esas 2021/166 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık suça sürüklenen çocuğa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 106/1.2 cümlesi gereğince 90 gün olarak belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 31/3 maddesiyle 1/3 oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezadan TCK’nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve belirlenen 50 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilerek sonuç cezanın 1000 TL olarak belirlenmesine,

3-İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6453, Karar No: 2023/11742, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6453 E.  ,  2023/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/27 Esas, 2023/685 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/595 Esas, 2021/698 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 2419 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelin düşük olduğunu, hakkaniyete uygun bir bedel belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek yapıya; yaş, cins, verim durumuna göre ağaçlara değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, her ne kadar mahkemece hüküm kısmında taşınmazın toplam kamulaştırma bedeli yerine acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin mahsubu ile fark bedel belirtilmişse de ödeme kararı ve faiz hükmü doğru olduğundan bu husus düzeltme nedeni yapılmadan davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 2419 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15958, Karar No: 2010/28272, Tarih: 30.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15958 E.  ,  2010/28272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 06.05.2010 tarih, 29712-11281 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayete konu takip dosyasında, Üsküdar 5.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 16.12.2004 tarih ve 2004/230 esas – 2004/481 karar sayılı “Üsküdar-.. Mah. pafta ., ada ., parsel (54-35) sayılı taşınmazda bulunan (5) adet selvi, (67) adet ligustrum ve (2) adet çam ağacının boylarının bahçe duvarı hizasında kesilmesi suretiyle davalıların müdahalesinin men’ine” ilişkin ilamı, 05.09.2005 tarihinde icra müdürlüğünce infaz edildikten sonra, 10.08.2009 tarihinde alacaklı vekili, "ağaçların uzayarak yeniden manzaralarını kapadığından" takibin yenilenmesini ve borçlulara yenileme emri gönderilmesini talep etmiş, icra müdürlüğünce, ilamın infaz edildiği gerekçesiyle talep reddedilmiştir. Bu kararın iptali için alacaklı vekilince icra mahkemesine başvurulması üzerine, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK’nun 4949 Sayılı Kanunla değişik 30/son maddesine göre; “…bir işin yapılmasına veya yapılmamasına dair olan ilam hükmü yerine getirildikten, sonra borçlu ilam hükmünü ortadan kaldıracak bir eylemde bulunursa, mahkemeden ayrıca hüküm almaya gerek kalmadan, önceki ilam hükmü tekrar zorla yerine getirilir.” Aynı Kanunun 39.maddesi ise “ilama müstenit takip son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar” hükmünü içermektedir.

Yukarıdaki yasa hükümleri, mahkeme ilamı içeriği ve icra dosyası kapsamı nazara alındığında; ilamda yazılı ağaçların, "alacaklı taşınmazının manzarasını kapatmaması için bahçe duvarı hizasında boylarının kesilmesi" hükmüne (emrine), borçlunun dikkat etmeyerek, ağaçların boylarının belirtilen noktadan fazla uzamasına neden olmak suretiyle ilam hükmünü ortadan kaldıracak şekilde eylemde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle alacaklı vekilinin şikayetinin kabulü ile icra müdürlüğünce ilam hükmünün yerine getirilmesine karar verilmesi gerekirken istemin reddi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 06.05.2010 tarih ve 2009/29712 esas 2010/11281 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına,  mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1216, Karar No: 2024/5866, Tarih: 19.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1216 E.  ,  2024/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/137 E., 2023/2158 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVALILAR : ... vd.

DAVA TARİHİ : 09.04.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/122 E., 2022/120 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin muris ...'in mirasçıları olduğunu, murisin... Noterliğinin 18.09.2017 tarihli ve 5870 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde vasiyetname ile... ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, Köy İçi mevkiinde kain, 106 ada 14 parsel sayılı taşınmaz ile... ili, Merkez ilçesi, ... Köyü,... mevkiinde kain, 118 ada 29 parsel sayılı taşınmazı davalı ...'e,... ili, Merkez ilçesi, ... Köyü,... mevkiinde kain, 118 ada 30 parsel sayılı taşınmazı ise davalı ...'e vasiyet ettiğini, müvekkillerinin bu vasiyetnameyi vasiyetnamenin açılması ile öğrendiklerini, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte murisin 84 yaşında olduğunu, çok uzun süredir ciddi rahatsızlığının olduğunu, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte rahatsızlığı ve yaşı nedeniyle tasarruf ehliyetinin bulunmadığını, aldatılarak terekesindeki en değerli taşınmazını devretmesinin sağlandığını, vasiyetnamenin iradesi hilafına düzenlendiğini, taşınmazların murisin terekesinin büyük bir kısmını oluşturduğunu, müvekkillerinin ve diğer mirasçıların saklı paylarına tecavüz edildiğini beyanla, öncelikle vasiyetnamenin iptaline, mümkün olmaması halinde ise müvekkillerinin mahfuz hisselerinin aynen tenkisine, bunun da mümkün olmaması halinde mahkemece belirlenecek terekenin gerçek değerine göre müvekkillerinin mahfuz hisselerinin nakden tenkisi ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalardaki beyanlarında, dedelerinin kendileri ile yaşadığını, bu nedenle vasiyetname düzenlediğini davanın reddini savunmuşlar.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalardaki beyanlarında, dedelerinin kendileri ile yaşadığını, bu nedenle vasiyetname düzenlediğini davanın reddini savunmuşlar.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; her ne kadar dosya kapsamında dinlenen birtakım tanıklar murisin ölümünden önce akli melekelerinin yerinde olmadığını beyan etmiş iseler de, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 25.10.2021 tarihli ve 7894 sayılı rapor ile “muris ...’in 18.09.2017 tarihinde fiili ehliyetine haiz olduğunun kabulünün uygun bulunduğu oy birliği ile mütalaa olunur." şeklindeki tespite yer verildiği, bu kapsamda dosya içerisindeki diğer delillerden de aksi yönde herhangi bir kuvvetli delil ileri sürülmemiş olduğundan, murisin vasiyetname tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğunun kabulüne karar verildiği, dosyada dinlenen tanıkların davacıların yakın akrabaları olduğu, tanıklar... ve ...in davacının eşi ve oğlu oldukları, kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar uyarınca murisin vefatından önce davalılar ile yaşadığının ve murisin, evini kendilerine bakan torunları olan davalılara bırakma arzusunda olduğunu mahalle muhtarına beyan ettiğinin tespit edilmiş olması birlikte değerlendirildiğinde; lehine vasiyet düzenlenenler tarafından murise karşı vasiyetname düzenlenmesi hususunda Türk Medeni Kanunu'nun 557. maddesi anlamında herhangi bir korkutma, zorlama ya da aldatmanın söz konusu olmadığı, murisin vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte iradeyi bozucu bir sebebin etkisi altında bulunmadığı, aksine vasiyetnameyi bütün sonuçlarını bilerek gerçek iradesine uygun biçimde ve bilinçli olarak tanzim ettirdiği kanaatine varılarak davanın; vasiyetnamenin iptali talebi yönünden reddine, tenkis talebi yönünden dosyanın tefriki ile mahkemenin ayrı bir esasına kaydedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde;

a. İlk Derece Mahkemesince verilen tefrik kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b. Vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte murisin 84 yaşında olduğunu, rahatsızlığı ve yaşı nedeniyle tasarruf ehliyetinin bulunmadığını, bu durumun yargılama esnasında dinlenen tanık beyanları ile de ispatlandığını, muris aldatılarak taşınmazları arasındaki en değerli taşınmazların devredilmesinin sağlandığını,

c. Lehine vasiyet düzenlenenler ve onların yakınları tarafından baskı yapılarak vasiyetname düzenlendiğini, bu hususun ispat edildiğini,

d. Dinlenen tanıkların yakın akraba olmasının, beyanlarına itibar edilmemesi gibi bir sonuç doğurmayacağını,

c. Lehine vasiyet düzenlenenler ve onların yakınları tarafından baskı yapılarak vasiyetname düzenlendiğini, bu hususun ispat edildiğini,

d. Dinlenen tanıkların yakın akraba olmasının, beyanlarına itibar edilmemesi gibi bir sonuç doğurmayacağını,

e. Yanlı ve davalı tarafa hak tesis etme çabası içerisinde bulunan muhtar beyanına itibar edilmesinin hatalı olduğunu,

f. İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alındığını, rapora karşı haklı itirazlarının dikkate alınmadığını, Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınabilmesinin mümkün olmadığını, açıklanan tüm nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmesini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; vasiyetnamenin iptali ikinci kademede tenkis istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2084, Karar No: 2020/947, Tarih: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2084 E.  ,  2020/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BATMAN Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ile beraber savunma yapan ve sanık tarafından bilinen sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.10.2014 tarihinde tefhim edilen hükmün, sanık tarafından CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık kanunî temyiz süresinden sonra 21.11.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 24.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.