muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10150, Karar No: 2009/11181, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10150 E.  ,  2009/11181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 05.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda ad ve baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı maliki olduğu 64 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında "... oğlu ... " yazan kimlik bilgilerinin isim ve baba isminin değiştirilerek "... oğlu ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyize getirmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, dosya içine celbedilen dava konusu parselin tapulama tutanağının edinme hanesinde; taşınmazın 73 ve 74 parseller ile bir bütün halinde iken ... oğlu ... adına vergi kaydı bulunduğu, taşınmazı 30 yıldan fazla zilyet ettiği ve 1940 yılında 64, 73 ve 74 parsellere ifraz ettiği, taşınmazları bu şekilde kullanmakte iken vergi kaydının güney hududu mera okuduğundan miktar fazlasının Hazineye tescil edildiği, bu parselin ise vergi kaydı gereğince ölü ... oğlu ... adına 18.04.1979 tarihinde tespit edildiği belirtilmiştir.

Davacı tanıkları davacının bu iddiasını doğrulayan beyanda bulunmuş ise de; mahkemece nüfus müdürlüğünden yapılan araştırmaya göre 1882 doğumlu ... oğlu ... 'nin 1935 yılında öldüğü, ... oğlu ... 'nin oğlu ...'in davacının babası olduğu anlaşılmaktadır. Dosyadaki mevcut delil durumuna göre davacı ile tapu kayıt maliki olan "... oğlu ... 'nin aynı kişi olduğuna dair bir kanıt da bulunmadığı halde davanın reddi yerine mülkiyet nakline yol açar biçimde kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19743, Karar No: 2013/31044, Tarih: 18.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19743 E.  ,  2013/31044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2,3-e, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2007 tarihli ve 2005/110 esas, 2007/362 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 30.05.2013 tarih ve 2013/8791-34539 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2013 tarih ve 2013/199346 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 maddesi gereğince hükmedilen 30 ... adlî para cezasının, aynı Kanun'un 86/3-e maddesi gereğince yarı oranında artırılması sonucunda 45 ... adlî para cezasına, aynı Kanun'un 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucunda 37 ... adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince hapis cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası hesabıyla 740,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmolunması yerine, yazılı şekilde 1.500,00 Türk lirasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2007 tarih ve 2005/110 esas,2007/362 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2.maddesi gereğince hükmolunan 30 ... adli para cezasının; sanığın bu suçu silahtan sayılan bıçak ile işlendiği anlaşıldığından sanık hakkında aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 45 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 37 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa hükmedilen 37 ... adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından takdiren 740 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8682, Karar No: 2008/11815, Tarih: 06.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8682 E.  ,  2008/11815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Alacaklının takibe dayanak yaptığı ilamda ilamın hüküm bölümünde davalılar BDDK Kurumu ve SPK'ndan hükmedilen alacağın yarı yarıya tahsiline ve dava tarihi itibariyle yasal faize hükmedildiği görülmüştür. Alacaklının ilamın davalılardan her biri hakkında ayrı takip yaparak hükmedilen alacağın doğru olarak yarımı talep ettiği görülmüştür. Nitekim bu husus borçlu tarafça da şikayete konu edilmemiştir. Bu nedenle, mahkemenin takipte istenen alacağın da yarısının tahsilini sağlar şekilde ilama uygun düşmeyen ve şikayet konusu edilmeyen hususta karar verilmesi doğru değildir.

2) Borçlunun takipte istenen faizin fazla olduğuna ilişkin itirazı hakkında alınan bilirkişi raporunda 01.01.2005 ve 01.05.2005 tarihleri arasında da Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranı dışında %38 faiz uygulaması ile sonuca gidilmesi de isabetsiz ise de bu husus borçlu tarafça temyiz konusu edilmediğinden ve aleyhe de bozma yapılmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25627, Karar No: 2014/11910, Tarih: 29.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25627 E.  ,  2014/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Temyiz dilekçesinde temyiz eden ... vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmesi,

2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davacı-davalıdan ziynet alacağına yönelik 113,5 TL. nispi temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.29.05.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/131, Karar No: 2021/326, Tarih: 27.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/131 E.  ,  2021/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Sütçüler Adliyesi yazı işleri müdürlüğü görevine 27/07/2012 tarihinde başladığı, 27/11/2012 tarihinde mahkemeler veznesinde yapılan kasa denetiminde; Sütçüler Adliyesi mahkemeler veznesine ait 37718092-5001 no'lu hesapta 22.915,12 TL'nin bulunması gerekirken 22.080,02 TL'nin hesapta, 465,10 TL'nin de kasa içerisinde mevcut olduğu, 370,00 TL'lik tutarın ise noksan olarak gözüktüğünün tespit edildiği, ayrıca sanığın göreve başladığı tarihten denetim tarihine kadar tahsil etmiş olduğu 1.233,95 TL tutarındaki harcın maliyeye yatırılmadığı, böylelikle netice itibarı ile toplamda 1.603,95 TL'nin kasada açık olarak gözüktüğü,

03/12/2012 tarihinde Sütçüler İcra dairesinde yapılan denetimde ise, 37718093-5001 no'lu icra müdürlüğü hesabında 596,21 TL'nin fazlalık olarak görüldüğü, 626,00 TL'nin ise kasada bulunduğu, bu anlamada toplamda 1.222,21 TL fazlalığın bulunduğu, maliyeye yatırılan harç hesaplarının incelenmesinde ise 346,60 TL'nin fazladan maliyeye yatırıldığının tespit edildiği, hesapların incelenmesi ve söz konusu karışıklığa ilişkin değerlendirmenin yapılabilmesi için dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, 18/02/2013 tarihli bilirkişi raporuna göre mahkemeler veznesinin denetim tarihi olan 27/11/2012 tarihinden 6 gün sonra, 03/12/2012 tarihinde yapılan icra müdürlüğü kasa denetiminde 1.222,21 TL fazlalık bulunduğu ve harç hesaplarının incelenmesinde ise maliyeye 346,60 TL fazla yatırıldığının tespit edildiği, böylece toplamda 1.568,81 TL fazlalık bulunduğunun tespit edildiği, bu miktarın mahkeme veznesinde olduğu denetim tutanağı ile sabit olduğu bildirilen açıkla (1.603,95) örtüşecek derecede olup 35,14 TL'lik bir fark bulunduğu, suç tarihinden sonra yapılan çeşitli tarihlerdeki denetimlerde kasa hesaplarının zaman zaman açık çıktığı, zaman zaman ise fazlalıkların bulunduğu şeklindeki iddia konusu eylemlerin zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12819, Karar No: 2017/3641, Tarih: 03.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/12819 E.  ,  2017/3641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22/10/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/04/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkemece hüküm fıkrasında taşınmazdaki ortaklığın tapu kaydında yer alan takyitleriyle birlikte ve umum arasında açık arttırma yapılmak suretiyle ayrı ayrı giderilmesine karar verilmiş olması nedeniyle açıkça ortaklığın aynen taksim yolu ile mi yoksa satış yolu ile giderileceğinin hükümde gösterilmemiş olmasının infazda tereddüt yaratacağı, ancak bu hususun kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm fıkrasının 1. bendinin 4. satırında yer alan “takyitleriyle birlikte” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “genel açık arttırma suretiyle satılmasına” sözcüklerinin yazılmasına ve “umum arasında açık arttırma yapılmak suretiyle ayrı ayrı giderilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılmasına, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4922, Karar No: 2023/2646, Tarih: 06.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4922 E.  ,  2023/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/482 E. 2016/86 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/482 Esas 2016/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü ve birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 25.800, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan,27.09.2020 havale tarihli ve 2016/131642 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Kusuru olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Cezanın fazla olduğuna, ödeme gücü olmadığına,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan,27.09.2020 havale tarihli ve 2016/131642 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Kusuru olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Cezanın fazla olduğuna, ödeme gücü olmadığına,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

"Kaza tespit tutanağı, mahallinde yapılan keşif, keşif sonrası tanzim olunan bilirkişi raporunda sanığa asli kusur izafe edilmesi, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda fiil nedeni ile sanığın asli kusurlu olduğuna dair rapor içeriği, kazanın gerçekleştiği yerin yaya geçidi olduğuna dair tüm taraflar tarafından kabul olunan beyan içerikleri de nazara alındığında sanığın fiil sırasında müteveffanın telefon ile konuştuğu sırada kazanın gerçekleştiğine dair beyanının suçun sübutuna etki edecek bir husus olmaması, olayın gerçekleşme şekli de nazara alınarak sanığın asli kusurunu değiştirecek bir husus da olmaması gözetilerek savunmaya itibar edilmemiş ve yukarıda belirtilen delillerden anlaşıldığı üzere fiil tarihinde sanığın hakimiyetindeki ... ile trafikte yol aldığı sırada yaya geçidinde karşıdan karşıya geçmekte olan müteveffaya çarpmak sureti ile kazaya neden olduğu ve sanığın asli kusurlu olduğu da gözetilerek, sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçunu işlediği yapılan yargılama sonucu sabit olmakla, eylemine uyan TCK 61 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer, eylemin özellikleri, sanığın taksire dayalı asli kusuru nazara alınarak sanığın takdiren ve teşdiden 5237 sayılı TCK’nın 85/1 maddesi gereğince 4 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindedir.

2.Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen ölü muayene ve otopsi tutanağında ...'ın trafik kazası ile husulü mümkün kafa ve göğüs travması, kafatası kırıkları, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve sonrasında gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü tespit edilmiştir.

3.Kaza tespit tutanağında, sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otobüs ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş üç şeritli karayolunda orta şeritte seyir halindeyken yaya geçidine geldiğinde , yaya geçidinden geçen ...'a orta şeritte aracının ön kısmı ile çarptığı, kazanın oluşumunda sürücünün Karayolları Trafik Kanununun 52 nci maddesinde yer alan araçların hızlarını yaya geçidine girerken azaltmamak kuralını ihlal ettiği belirlenmiştir.

4.Mahallinde keşif sonucu düzenlenen trafik bilirkişi raporunda, sanığın asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5.İstanbul trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 18.01.2016 tarihli raporda kusur dağılımı;

4.Mahallinde keşif sonucu düzenlenen trafik bilirkişi raporunda, sanığın asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5.İstanbul trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 18.01.2016 tarihli raporda kusur dağılımı;

"A)Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otobüs ile seyri sırasında olay mahalli yaklaşımında ve olay mahallinde bulunan trafik levhaları ile yaya geçidini dikkate alıp, hızını her an tedbir alabileceği seviyeye düşürmesi ve istikametine göre sağ tarafından yaya geçidinden karşıdan karşıya geçmekte olan müteveffa yayaya ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken bu hususlara riayet etmediği, mevcut hızıyla seyrini sürdürmesi neticesinde almış olduğu fren tedbirinde yetersiz kalarak yayaya çarptığı,olay mahalli özelliklerini dikkate alarak seyrini seyretmesi halinde olayı önleme imkanı bulnduğu kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurludur.

B)Müteveffa yaya ... olay mahalli yaya geçidinden geçişini; her ne kadar ilk geçiş hakkına sahip ise de istikametine göre sol tarafından gelmekte olan sanık sürücü idaresindeki otobüsün hızını ve konumunu dikkate alarak yapması gerekirken bu hususa riayet etmediği olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile alt düzeyde tali derecede kusurludur." şeklindedir.

6.Ölenin eşi olan ... sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Kusuru olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiği yönünden;

Dosya içeriğine göre, sanık ...'in sevk ve idaresindeki otobüs ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş üç şeritli karayolunda orta şeritte seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde yaya geçidi üzerinden karşıya geçmek isteyen ...'a orta şeritte aracının ön kısmı ile çarpması sonucu asli kusurlu olarak ölümüne neden olduğu olayda mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Cezanın fazla olduğuna, ödeme gücü olmadığı yönünden;

Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alındığında, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında belirlenen ceza miktarı bakımından isabetsizlik görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğu yönünden;