muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10758, Karar No: 2021/3921, Tarih: 26.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10758 E.  ,  2021/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 21:45 sıralarında sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halinde iken sola doğru manevra yaptığı sırada kendisiyle aynı istikamette sol şerit üzerinde seyir halinde olan katılan ...’in sevk ve idaresindeki otomobilin sağ ön tampon kısmına, aracının sol yan kısımlarıyla çarpması sonucunda iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahallinde sağ şeritte seyir halinde olup sol ilerisinde bulunan katılanın idaresindeki otomobili geçtiğinde kısa mesafeden sola doğru manevra yapıp bu otomobile çarparak seyir dengesini olumsuz etkilediği olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucunda iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. bendinde yer alan "sanığın amacı" ibaresinin hükümden çıkartılması, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/177, Karar No: 2010/10250, Tarih: 14.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/177 E.  ,  2010/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.10.2008 tarih ve 2006/39-2008/312 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.10.2010 gününde taraf avukatları tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %20 paya, davalı ...’ın ise %80 paya sahip olduğunu, davalı ...’in aynı zamanda 12.10.2004 tarihinden itibaren şirket müdürü olup tek imza ile şirketi temsile yetkili olduğunu, şirketin kârlılık oranı ve mali durumunun iyi olmasına, 410.517,80 YTL tutarında dağıtılması gereken kâr payı görülmesine ve şirketin sermaye artırım kararı almasını gerektiren bir durumu bulunmamasına rağmen salt müvekkilinin şirketteki payını azaltarak etkisiz hale getirmek amacıyla şirket sermayesinin artırıldığını ileri sürerek sermaye artışına ilişkin 15.08.2005 tarihli genel kurul kararının iptaline, davalı ...’ın 12.10.2004 tarihli şirketi tek başına temsil yetkisine dair genel kurul kararının iptaline ve şirketin çift imza ile temsiline, 2004 yılı ve geçmiş yıllar kârından müvekkiline ödenmesi gereken miktarın tespit edilerek davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artışı toplantısına davetin usulünce yapıldığını, sermaye artırımının şirketin faaliyet gösterdiği alan dikkate alındığında piyasa koşullarındaki rekabete ayak uydurabilmesi açısından zorunlu olduğunu, şirkette dağıtılması gereken herhangi bir kâr bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, limited şirketlerde sermaye artırım kararının anasözleşme değişikliği niteliğinde olup, TTK’nun 513. maddesinde öngörülen nisabın sağlandığını, gazete ilanlarının yasal prosedür ve anasözleşme

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, limited şirketlerde sermaye artırım kararının anasözleşme değişikliği niteliğinde olup, TTK’nun 513. maddesinde öngörülen nisabın sağlandığını, gazete ilanlarının yasal prosedür ve anasözleşme

hükümleri çerçevesinde gerçekleştirildiği, davacının usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen genel kurul toplantısına katılamadığı, iptal davasını ancak toplantıya katılıp, muhalefetini tutanağa geçiren ortağın açabileceği, anasözleşmeye göre genel kurulda kâr dağıtımına dair alınmış bir karar olmadıkça kâr payı dağıtılmamasının yerinde olduğu, keza davalı şirket müdürü davalı ortağın davacı tarafından öne sürüldüğü gibi hukuka aykırı ve şirketi zararlandırıcı herhangi bir işlemine rastlanamadığı, şirket sermayesinin artırılmasının şirket yararına olduğu, imza yetkisine dair 2004 yılında alınan kararın gerek itiraz ve dava süresi gerekse saptanan bulgular uyarınca yerinde görülmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9412, Karar No: 2024/19951, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9412 E.  ,  2024/19951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2017/2046 E., 2018/133 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.04.2024 tarihli ve 2017/2046 Esas, 2018/133 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 04.04.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10554, Karar No: 2017/7316, Tarih: 15.06.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/10554 E.  ,  2017/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.07.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 15/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2060, Karar No: 2019/816, Tarih: 13.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2060 E.  ,  2019/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit.

HÜKÜM : I- Katılan Sanık ... hakkında;

a- ...'a karşı öldürme suçu nedeniyle: TCK'nin 81/1, 29, 62, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle: TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

c- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle: sanığın beraetine; sanığın tutukluluk halinin devamına,

II- Katılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında:

a- Katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle:

TCK'nin 81/1, 35, 29, 31/3 62, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası,

c- Öldürülen ...'a yönelik kasten yaralama eyleminden ötürü: TCK'nin 86/2, 6/1-f, 86/3-e, 29, 31/3, 62, uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası,

III- Katılan Sanık ... hakkında:

a- Katılan ...'a yönelik kasten yaralama eyleminden ötürü: TCK'nin 86/2, 62, 53/1, CMK'nin 231/5. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, (kısmen temyiz dışı)

b- ...'a yönelik tehdit suçundan: Beraetine,

c- ...'a yönelik silahla kasten yaralama eyleminden ötürü: Beraetine,

IV- Katılan Sanık ...:

a- ...'a yönelik kasten yaralama

eyleminden ötürü: TCK'nin 86/2, 62, 53/1, CMK'nin 231/5. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; (kısmen temyiz dışı)

b- ...'a yönelik kasten yaralama eyleminden ötürü: TCK'nin 86/2, 6/1-f, 86/3-e, 62, 53/1, CMK'nin 231/5 maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ( kısmen temyiz dışı)

V- ... hakkında;

a- ...'a yönelik kasten yaralama eyleminden ötürü: Beraetine ilişkin.

VI- Adli emanetin 2014/865 sırasında kayıtlı bıçaklar, makas ve tornavidanın olayda kullanılması nedeniyle TCK'nin 54. maddesi gereğince müsaderesine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'ın cezaevinden gönderdiği 09.12.2016 tarihli dilekçesiyle dosyanın onaylanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, bu isteğin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, ... müdafiinin katılan sıfatıyla temyizi ile Cumhuriyet savcısının, katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyizlerine yönelik olarak inceleme yapılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi ve hükmün dahi kapalı oturumda açıklanması gerektiği gözetilmeden, duruşmaların açık icra edilmesi ve hükmün de açık oturumda tefhim edilmesi suretiyle CMK'nin 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi ve hükmün dahi kapalı oturumda açıklanması gerektiği gözetilmeden, duruşmaların açık icra edilmesi ve hükmün de açık oturumda tefhim edilmesi suretiyle CMK'nin 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, suça sürüklenen çocuk ...'in maktule yönelik eylemi ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarının niteliği tayin, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla haksız tahrikin varlığı ile cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ...'a yönelik tehdit, ...'a yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının sanık ...'e ve'e yüklenen suçlar bakımından sübuta, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in...'e karşı eylemleri bakımından kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları gerektiğine; katılan sanıklar ... müdafiinin sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... bakımından tahrik koşulları oluşmadığına ve sair hususlara; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suç vasfına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ve sair hususlara, katılan ... vekilinin sanık ...'in Cemal'e yönelik eylemi bakımından sübuta ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında ...'a yönelik tehdit, ...'a yönelik kasten yaralama ve sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraate ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet ve...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'in maktule yönelik eylemi ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

2- Sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet ve...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'in maktule yönelik eylemi ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılan sanıklar..., ..., ve maktul ... ile, katılan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... arasında önceye dayalı husumet olduğu, bu husumet sebebiyle katılan sanıklar..., ..., ve maktul ...'ın olay günü ...'ı dövmek için kendisinin işçi olarak çalıştığı terzi dükkanına gittikleri,... ve'in işyerinin kapısında bekledikleri, sanıklar... ve ...'nın ise işyerine girip... ile tartışmaya başladıkları, kolundan tutarak iş yerindeki giyinme kabinine doğru götürdükleri, ...'nın biraz geride durduğu,...'in ise...'i boynundan tutmak ve elleriyle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu sırada iş yerine giren sanık ...'ın oğlu olan...'in darp edildiğini görmesi üzerine ele geçirdiği kesici alet ile sanık ...'ya saldırarak iki kesici alet darbesi ile onu hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, ...'nın saldırıdan kaçmak için işyerinin dışına çıktığı ve aldığı darbelerin etkisi ile yere düştüğü, bu esnada suça sürüklenen...'in tornavida ile...'i başından yaraladığı, sanık ...'in de...'e yönelerek onu da hayati tehlike geçirecek ve iki ayrı kesici delici alet yarası oluşturacak şekilde yaraladığı, iş yeri dışında beklemekte olan maktul ...'ın kavgaya müdahale etmek amacıyla içeri girerek ...'ın kafasına ele geçirdiği kesici alet ile vurduğu, suça sürüklenen...'in babasının yaralandığını görmesi üzerine maktul ...'a saldırarak elindeki tornavida ile her iki uyluk kısmından yaraladığı, aldığı darbelerin etkisi ile maktulün yere düştüğü, sanık ...'in de elindeki kesici alet ile maktul ...'ın göğüs bölgesine vurarak öldürdüğü olayda;

a) Sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler bakımından ;Maktul ve katılan sanıkların hep beraber...'in çalıştığı iş yerine gelerek burada katılan sanık ...'in suça sürüklenen çocuk ...'i darp etmesi şeklindeki maktul ve katılan sanıklardan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan eylemlerin boyutu nazara alındığında, sanık ... hakkında maktule ve katılan ...'ya yönelik kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarında tayin olunan cezalardan TCK'nin 29. maddesi uyarınca makul oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde azami oranda indirimler uygulanması suretiyle eksik cezalara hükmolunması,

b) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararı bakımından;

b) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararı bakımından;

Katılan sanık ...'in aşamalardaki beyanları ve adli raporlar da nazara alındığında; sanık ...'in katılan sanık ...'i hayati bölgelerinden iki kez kesici aletle yaralamak suretiyle suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte iştirak halinde öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sübut bulan sanık ...'in katılan ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37. maddesi delaleti ile 81, 35, 29. maddeleri uyarınca mahkumiyetine hükmolunması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek dosya kapsamına uygun olmayan yazılı biçimdeki gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

c) Suça sürüklenen çocuk ...'in maktule yönelik eylemi bakımından;

Suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...'in maktulün öldürülmesi suçunda; ani gelişen kastla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları, bu itibarla TCK'nin 37/1. maddesi kapsamında her ikisinin de fail olarak sorumlu olduğu ve suça sürüklenen çocuk ...'in de maktul ...'ın öldürülmesi suçundan anılan Kanun maddesi delaletiyle 81, 31/3, 29. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

d) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçurdan kurulan hüküm bakımından; mağdurdaki yaralanmaların niteliği ve hayati tehlike geçirdiği gözetilerek; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı biçimde 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılanlar ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşüncelere kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 13.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14914, Karar No: 2014/21773, Tarih: 18.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14914 E.  ,  2014/21773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamede nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına ve incelemenin daha önce Yüksek 6. Ceza Dairesi tarafında 2010/11611- 2010/18248 sayılı karar ile yapılmış olmasına göre işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dosyanın adı geçen Daireye TEVDİİNE, 18.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6779, Karar No: 2012/8495, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6779 E.  ,  2012/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Davanın niteliği gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davalı kayyımı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

2-Davanın niteliği gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davalı kayyımı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların bildireceği ya da re'sen getirtilecek emsal taşınmazlara ait tapu kayıtları üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde yazılı vergiye esas olacak ve belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre ve bozmanın ikinci bendi de gözetilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.