muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10934, Karar No: 2016/8090, Tarih: 13.10.2016

Davacı vekili, müvekkili şirketin medikal tanıtım sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin müvekkili şirketin davalı gerçek kişiler dahil birçok çalışanını sahip oldukları gizli bilgileri elde etmek saikiyle kendi bünyesine katmak için çalışmalarda bulunduğunu, medikal tanıtım bölümünü müvekkili şirketten ayarttığı çalışanlar ile genişlettiğini, müvekkilinin müşterilerine müvekkili ile ilgili olarak hakarete varan beyanlarda bulunup kötülediğini, davalı şirketin müvekkili şirketin müşterilerine ve potansiyel müşterileri arasında yer alan üçüncü şahıslara müvekkili şirketin "iflasa sürüklendiği", "kalitesiz iş yaptığı", "tüm çalışanlarının kaçmak için fırsat kolladığı", "ekibinin tamamen dağıldığı" gibi asılsız beyanlarda bulunduğunu, davalı şirketin müvekkili şirketin medikal tanıtım sektöründe sahip olduğu know-how ve ticari sırları ele geçirmek amacıyla hareket ederek müvekkili şirketin çalışanlarını ayarttığını, davalı gerçek kişilerin davalı şirketin müvekkili şirketten ayarttığı eski çalışanları olduğunu, eski çalışanları ayartarak müvekkili şirketin yıllardır biriktirdiği know-how ve ticari sırları ele geçirdiğini, hukuka aykırı bir şekilde elde ettiği müvekkili şirketin ticari sırlarını müvekkili şirket bünyesinde huzursuzluk yaratmak amacıyla kullandığını, hukuka aykırı bir şekilde ele geçirdiği ticari sırları üçüncü kişilere ifşa ettiğini, müvekkili şirkette kimin ne kadar maaş aldığı ticari sır kapsamında olan bir bilgi olup bu bilgilerin ifşa edilmesinin müvekkili şirketin çalışanları arasında olumsuzluklara neden olacağını, bu bilgilerin ifşa edilmesinin işyeri barışını bozacak kötüniyetli bir fiil olduğunu, müvekkili çalışanlarından müvekkili şirketçe "hangi konkurlara girildiği", "hangi işlerin yapılmakta olduğu”, "toplantılarda ne konuşulduğu" gibi ticari sır niteliğindeki bilgilerin edinilmeye çalışıldığını, davalı gerçek kişilerin bu fiillere iştirak ettiğini, müvekkili şirkete karşı BK’nın 50. maddesi uyarınca müteselsilen sorumlu olduklarını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla TTK’nın 56, 57/1, 2, 3, 7, 8 ve 10. maddeleri uyarınca davalıların haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespitine, vaki haksız rekabetin men'ine, haksız rekabet teşkil eden beyanların davalılarca muhataplara yeniden yazılı beyanda bulunmaları suretiyle düzeltilmesine, şimdilik 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı gerçek kişiler ve davalı şirket vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı gerçek kişiler ve davalı şirket vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12190, Karar No: 2024/6289, Tarih: 10.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/12190 E.  ,  2024/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/6580 D.İş

KABAHAT : 6563 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 6563 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 4.382,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 07.09.2021 tarihli ve 2020/466 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 24.09.2021 tarihli ve 2021/6580 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB - 2022/113579 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 tarihli ve KYB - 2022/113579 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Dosya kapsamına göre, somut olayda idarece, kabahatlinin müşterisine içeriğinde ret bildiriminin yapılmasına ilişkin teknik verilerin ve firmayı tanıtıcı bilgilerin (MERSİS) yer almadığı ticari elektronik ileti gönderdiğinden bahisle tespit tutanağı tanzim edilerek, gönderilen usule aykırı 2 ayrı elektronik ileti için 6563 sayılı Kanun'un 8/2 ve Ticari İletişim ve Ticari Elektronik İletiler Hakkında Yönetmeliğin 9/3. maddeleri uyarınca idari para cezası uygulanması üzerine, kabahatli tarafından yapılan başvurunun Bakırköy 7. Sulh Ceza Hakimliğince reddine karar verilmiş ise de,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli ve 2016/5873 Esas, 2017/7831 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan, "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c)Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda idarî para cezasını gerektiren 2 ayrı fiilin 17/10/2017 ve 07/12/2017 tarihlerinde işlenmiş olduğu ve Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/09/2021 tarihli kararından önce zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Her ne kadar merci Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 24.09.2021 tarihli ve 2021/6580 D.İş sayılı kararının kanun yararına bozulması istenmiş ise de dosyanın tetkikinde, kabahatliye iki ayrı tarihte gönderilen elektronik iletişim mesajı nedeniyle 6563 sayılı Kanun'un 12/1-c maddesi uyarınca iki kez 2.191,00 TL idari para cezası uygulandığı ve fakat idari para cezaları toplanarak tek bir idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmakla;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 15/2. maddesindeki "Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile yine aynı Kanun'un 28/10. maddesindeki "Üçbin Türk Lirası dahil idarî para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, kabahatli hakkında tek bir idari para cezası karar tutanağı düzenlenmekle birlikte esasen iki ayrı kabahat için iki kez 2.191,00 TL idari para cezası uygulandığı, kabahatlinin başvurusunu inceleyen Bakırköy 7. Sulh Ceza Hakimliği'nin 07.09.2021 tarihli ve 2020/466 D.İş sayılı başvurunun reddine dair kararının 5326 sayılı Kanun'un 28/10. maddesi uyarınca kesin olduğu ve bu karar yönelik itirazı inceleyerek karara bağlayan, kanun yararına bozma istemine konu mercii Bakırköy 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 24.09.2021 tarihli ve 2021/6580 D.İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu cihetle, Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 07.09.2021 tarihli ve 2020/466 D.İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18868, Karar No: 2010/1174, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18868 E.  ,  2010/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6294, Karar No: 2015/12074, Tarih: 26.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6294 E.  ,  2015/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/34965

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/1189 (E) ve 2012/2026 (K)

SUÇLAR : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani karınının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Sanıklar F.. S.. ve M.. S..'a yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanınının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmış ise de sonuç cezanın değişmemesi nedeniyle bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanıklar F.. S.. ve M.. S..'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık A.. Y.. hakkında kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça onur, şeref ve saygınılığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın, yargılandığı mahkeme hakimine karşı “Senin adaletin bu mu, adın zaten Kasap Ali'ye çıktı, herkes biliyor Kürt olduğumuz için bu ceza verildi” biçiminde ve kendisine fazla ceza verildiğini ifade etme amaçlı söylediği sözlerin mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Y..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8563, Karar No: 2013/6394, Tarih: 11.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/8563 E.  ,  2013/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma, dolandırıcılık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 6. (TMK'nın 10. maddesi ile görevli) Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 6. (TMK'nın 10. maddesi ile görevli) Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/01/2013 gün ve 2013/19 E. 2013/1 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14060, Karar No: 2014/9856, Tarih: 15.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14060 E.  ,  2014/9856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66282, Karar No: 2012/32190, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66282 E.  ,  2012/32190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5149 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 1.fıkrası "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. ”Şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8.fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmesine rağmen,bu husus gözetilmeden hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3028, Karar No: 2019/5125, Tarih: 24.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3028 E.  ,  2019/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ......mevkiinde 126 ada 4 parsel ile 127 ada 9 parsel sayılı sırasıyla 29,79 ve 21375,91 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar fıstıklık niteliği ile Haziran 330 tarih 10 sıra nolu, 29.08.1990 tarih 3 sıra nolu tapu kayıtlarına dayanılarak 1/2'şer pay oranı ile ... ve ... adlarına tesbit edilmiştir.

Kadastro sırasında....., . mevkiinde 127 ada 10 parsel sayılı 19274,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fıstıklık niteliği ile Haziran 330 tarih 10 sıra nolu 29.08.1990 tarih 3 sıra nolu tapu kayıtlarına dayanılarak ... adına tesbit edilmiştir.

Kadastro sırasında .........mevkiinde 127 ada 20 parsel sayılı 25187,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fıstıklık niteliği ile Haziran 330 tarih 10 sıra nolu, 29.08.1990 tarih 3 sıra nolu tapu kayıtlarına dayanılarak ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, asıl dosya ve birleşen dava dosyalarında kadastro mahkemesine verdiği dava dilekçesinde;..... köyünde bulunan dava konusu 126 ada 4 parsel ile 127 ada 20, 10 ve 9 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerde ..... Kadastro Müdürlüğü tarafından 5304 sayılı Kanuna göre kadastro çalışması yapıldığı, dava konusu taşınmazların kadastro çalışması ekibi içerisinde yer alan orman mühendisi tarafından orman olarak tespit edilmesine rağmen kadastro komisyonunca ilgili parsel orman sınırları dışında bırakıldığı, komisyonca yapılan yapılan incelemede söz konusu taşınmazın ormanlık alan içerisinde kaldığı ve bundan dolayı orman parselleri ile birlikte askıya çıkartılması gerektiği ancak bu işlemin ....dastro Müdürlüğü tarafından yapılmadığı dolayısı ile yapılan tespitin ve orman sınırlandırılmasının eksik kalacağı kanaati ile dava konusu 126 ada 4 parsel ile 127 ada 20, 10 ve 9 parsel sayılı taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının reddine, ...... mevkii 126 ada 4 parsel sayılı 29,79 m2 yüzölçümündeki fıstıklık vasfındaki taşınmaz ile 127 ada 9 parsel sayılı 21375,91 m2 yüzölçümündeki fıstıklık vasfındaki taşınmazın tespit gibi ... ve ... adına 1/2'şer pay oranında tapuya kayıt ve tesciline, 127 ada 10 parsel sayılı 19274,92 m2 yüzölçümündeki fıstıklık vasfındaki taşınmazın tespit gibi ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 127 ada 20 parsel sayılı 25187,35 m2 yüzölçümündeki fıstıklık vasfındaki taşınmazın tespit gibi ... adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen karar, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanununun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına

24/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29480, Karar No: 2016/8321, Tarih: 16.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/29480 E.  ,  2016/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25.10.2013 tarihinde temyiz eden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.