muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15372, Karar No: 2013/18400, Tarih: 23.12.2013

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; her nekadar yerinde keşif yapılarak yerel bilirkişiler dinlenmiş ise de; dava konusu her taşınmazın kimin tarafından kullanıldığı ayrıntılı denetime olanak verecek şekilde saptanmamış, yerel bilirkişilerin çelişkili beyanları giderilmemiş, davalının savunmaları yeterince araştırılmamıştır.

Öte yandan; iddia ve savunmanın ispatı için her iki tarafta tanık listesi bildirmiş olmasına rağmen mahkemece tanıklar dinlenmeden sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, tarafların tüm delillerinin toplanması, tanıkların usulüne uygun olarak davet edilerek keşif yerinde dinlenmesi, çelişkilerin giderilmesi, taşınmazların kullanım durumlarının denetime olanak verecek şekilde saptanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6871, Karar No: 2007/9734, Tarih: 11.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6871 E.  ,  2007/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2- Alacaklı vekilinin temyiz itirazının gelince,

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemce hükme esas alınan 02.10.2006 tarihli bilirkişi  N. D.. imzasını taşıyan raporda 01.01.2004 ile 31.12.2004 tarihleri arasında yasal faiz oranlarının uygulanması gerekirken Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilen 2004 yılı Bütçe Kanunu'nda öngürülen faiz oranlarının uygulanması yerinde bulunmadığından eksik incelemeye dayalı rapora itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/809, Karar No: 2013/19092, Tarih: 11.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/809 E.  ,  2013/19092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/1710-2012/932

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 140 ve 5510 sayılı Kanunun 102’nci maddesinde idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

Somut olayda; davacı adına muhtelif idari para cezaları tahakkuk ettirildiği, davacının ünite itiraz komisyonuna itiraz ettiği, anılan komisyon tarafından itirazın reddedildiği, ancak red kararının tebliğ edilip edilmediğinin araştırılmadığı , bu arada davalı Kurum tarafından idari para cezasının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun kapsamında ödeme emri tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davalı Kurum tarafından idari para cezasına itiraz neticelendirilmeden ödeme emri düzenlenmiş olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmişse de, verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

6183 sayılı Yasanın 55.maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 5510 sayılı Yasanın 102 (506 sayılı Yasa 140) maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, kesinleşen idari para cezası miktarının tespitiyle,ancak bu miktara ilişkin ödeme emri yönünden, 6183 sayılı Yasanın 58. maddesinde sınırlı olarak sayılmış nedenlere dayalı olarak inceleme yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3793, Karar No: 2006/6208, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3793 E.  ,  2006/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eskişehir 2.İcra Mahkemesi

Tarih :9.2.2006

Nosu :669-39

Taraflar arasındaki sıra cetvelini itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, Bankalar Kanununa 5020 sayılı Kanunla eklenen ek madde 5’e göre kamu alacağının imtiyazlı olduğunu, ilk hacze iştirak ettirilerek satış bedelinin garametan paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra mahkemesince 5020 sayılı Kanunla getirilen ek 5.madde de bir başka bankanın hakları aleyhine olmamak üzere kamu alacaklarının tahsiline ilişkin hükümlerden yararlanacağı garametan iştirak talebi sonucunda bir başka bankanın hukuki durumunun etkileneceği, bu nedenle şikayetin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 8.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/30830, Karar No: 2014/34435, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30830 E.  ,  2014/34435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/190-2014/513

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C. Koray Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işyerinde çalıştığı sırada toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan haklarının tam olarak ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı, ücret alacağı ile fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmelerinin kendi dönemleri için bağlayıcı olduğunu, yeni toplu iş sözleşmesinin yapıldığı 01.09.2002 tarihi sonrası için daha önceki toplu iş sözleşmelerinin geçerli olamayacağını, bu dönemdeki alacaklarında sözleşme tarihinden itibaren beş yıllık zamanaşımına uğradığını, bunun dışında davacının alacaklarının kendisine ödendiğini, 2009 yılında işveren ile sendika temsilcileri arasında yapılan protokol ile ücretlerin sabitlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 31.03.2009 tarihli protokolün geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının talep etiği fark alacakları uyuşmazlık konusudur. Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu açık olmadığı gibi denetime elverişli de değildir. Bilirkişi raporunun tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak nitelikte, açık ve denetime elverişli olması gereklidir. Bilirkişi raporunda sonuca nasıl ulaşıldığı açıklanmalı ve gerek taraflarca gerekse yargı makamlarınca anlaşılabilmeli ve denetlemesi yapılabilmelidir. Mahkemece öncelikle dava dilekçesinde belirtilen 06.06.2001 tarihinde imzalanan protokol ile davacının uyuşmazlık konusu olan döneme ilişkin tüm bordroları dosya kapsamına dahil edilmeli, bundan sonra alanında uzman olan üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı, açık ve denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmelidir. Bu husus dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11885, Karar No: 2016/1151, Tarih: 17.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/11885 E.  ,  2016/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihi itibariyle cep telefonu bayii işleten sanığın, katılan adına sahte abonelik sözleşmeleri ile iki adet GSM hattı çıkarttığının iddia olunduğu olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi bakımından;öncelikle sözleşmenin imzalanması sırasında ibraz edilen katılan adına düzenlenmiş nüfus cüzdanındaki fotoğrafın kime ait olduğu araştırılarak katılana aidiyetinin anlaşılması halinde savunma doğrultusunda sanıktan sözleşmeyi düzenlemiş olabilecek çalışan elemanlarının isimleri sorularak kimlikleri tespit edilip beyanlarının alınması ve bu şahısların suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı örnekleri ile birlikte suça konu abonelik sözleşmesindeki yazıların da aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp , sübutu halinde eylemin, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı,katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13766, Karar No: 2016/12130, Tarih: 13.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13766 E.  ,  2016/12130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - Nüfus Müdürlüğü

Taraflar arasındaki davada... Asliye Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydındaki baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın çekişmesiz yargı işinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağının hükme bağlandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili özetle; müvekkili ile davalı ...'ın 1998 yılında evlilik dışında bir süre birliktelik yaşadıklarını, bu birliktelikten sonra Nuray'ın 16.01.1999 tarihinde bir erkek çocuk dünyaya getirdiğini, davalı ...'ın müşterek çocuk ...'ı kendi nüfusuna kayıt ettirirken baba ismini "..." olarak yazdırdığını, müvekkilinin çevresinde lakabının "..." olduğunu, nüfusta adı geçen ... adlı kişinin bizzat müvekkili olduğunu, müşterek çocuk ...'ın halen müvekkilinin yanında onun bakım ve gözetiminde yaşadığını beyanla davanın kabulü ile müşterek çocuk ...'ın nüfus kayıtlarında "..." olarak yazılan baba adının "..." olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Ad ve soyadın değiştirilmesi istemi, 6100 sayılı HMK'nın 382/2-a-2 maddesinde çekişmesiz yargı işi olarak düzenlenmiştir. HMK'nın 383. maddesine göre çekişmesiz yargı işinde görevli mahkeme aksine bir düzenleme olmadığı surette sulh hukuk mahkemesidir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 27. maddesi uyarınca, haklı bir sebebe dayanmak kaydıyla, adın değiştirilmesi hâkimden istenebilir. Diğer yandan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Aynı Kanunun (b) fıkrasında ise ad ve soyada ilişkin düzenleme bulunmaktadır. Davacının talebinin çekişmesiz yargı kapsamında olmadığı, 5490 sayılı Kanunun 36. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/793, Karar No: 2006/804, Tarih: 13.12.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/2-793 E.  ,  2006/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2006

Taraflar arasındaki “babalık“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 1.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.12.2004 gün ve 2003/262-2004/1630 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 05.05.2005 gün ve 2005/4330-7348 sayılı ilamı ile bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 14.09.2005 gün ve 2005/10746-12006 sayılı ilamı ile karar düzeltme isteminin kabulüne, bozma kararının kaldırılmasına, ("…Davalı küçük E..’ın kendisinden olmadığını ileri sürmüştür. Gerekli testlerin yapılarak tüm delillerin toplanması, değerlendirilmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik tahkikatla yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir...”) gerekçesi ile hükmün değişik gerekçeyle bozularak dosya geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda ; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili; davacının davalı ile annesi M.. Ş..in Bulgaristan’daki birlikteliğinden dünyaya geldiğini, davalının seneler önce oğlunu ve annesini Bulgaristan’da bırakarak Türkiye’ye geldiğini ve Türkiye’de başka bir evlilik yaptığını ve halen ikamet tezkeresi ile Türkiye’de bulunduğunu, Bursa Asliye Hukuk Mahkemelerinden verilen hükümle davalıdan nafaka aldığını, baba ismi olmadığından vatandaşlık hükümlerine sahip olamadığını, bu nedenle davacının baba isminin M..M..olarak hükmen karar altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı M..M.. vekili, davayı kabul etmediklerini, dava hakkının TMK. md.301/1 uyarınca bir yıl geçmekle düştüğünü, babalık davasını ancak evlilik harici doğan çocuğun anası ve çocuğun kendisi tarafından açılabildiğini, oysa E..’ın evlilik içinde doğan bir çocuk olduğunu, davacı ve davalının 1989 yılında Bulgaristan’da evlendiğini, davacının bu davayı açmakta herhangi bir menfaati olmadığını, kaldı ki E..’ın annesi ile davalının çok kısa bir süre birlikte olduklarını, davalının evlendikten kısa süre sonra askere gittiğini davacının da evi terk ederek meçhule gittiğini tarafların bir daha bir araya gelmediklerini, boşanma davasının Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemesinde tenfiz edildiğini, bu nedenle E..’ın davalının çocuğu olmama ihtimalinin kuvvetli olduğunu, bu durumun belirlenmesi açısından DNA testi yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin ”Her ne kadar davacı tarafça davalı aleyhine açılan davada küçük E.. M..’in babasının davalı olarak hükmen karar altına alınması şeklinde dava açılmış ise de küçüğün annesi ile babası olduğu ileri sürülen davalının Türk vatandaşlığına alınmadan önce Bulgaristan’da resmen evli bulundukları, Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.1997 tarihinde kesinleşen 31.10.1997 tarih, 1995/1201 Esas, 1997/973 Karar sayılı tenfiz kararında belirtilen tarafların, mahkememizde görülen davada davacı küçüğün annesi ile davalı kişiler olduğu kararda yer alan (tarafların müşterek çocuklarının velayetinin davalı anneye bırakılmasına) şeklinde kesinleşen karardaki açıklamaya göre tenfizine karar verilen yabancı mahkeme kararında küçük Eray’ın tarafların müşterek çocukları olduğu açıkça belirtilmiş bulunduğundan, mahkememizce davacı tarafından açılan dava babalık davası olarak değil davalının küçüğün babasının olduğunun tesbitine ilişkin bir dava olarak vasıflandırılarak, davacının davasının kabulü suretiyle aşağıda hüküm kısmında belirtilen şekilde arar verilmesi gerekeceği sonucuna varılmıştır.”gerekçesi ile E..K..’un babasının M.. M.. olduğunun tespitine dair verdiği karar, Özel Dairece karar düzelme talebi üzerine yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkemece aynı nedenle önceki kararda direnilmiştir.

Somut olayda ne babalık ne de nesebin reddi davası söz konusudur. Davacının nüfus kaydında bulunan ve Bulgarca olan baba adının Türkçe olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.10.1997 tarih, 1995/1201 Esas, 1997/973 Karar sayılı tenfiz kararı ile nafaka davalarında davacının evlilik birliği içinde doğduğu ve babasının davalı M..M.. olduğu anlaşıldığına, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20226, Karar No: 2011/6562, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20226 E.  ,  2011/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6236, Karar No: 2021/4325, Tarih: 24.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6236 E.  ,  2021/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, Silahlı terör

örgütüne üye olma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında: Silahlı terör örgütüne

yardım etme suçundan; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri

delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümlesi, 62, 53/1-2-3,

63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi

uyarınca mahkumiyet,

2-Sanık ... hakkında: Silahlı terör örgütüne üye

olma suçundan; beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyizinin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanık ...’ın ise aynı dava kapsamında yargılaması yapılan terör örgütünün propagandasını yapma, 2911 sayılı Kanuna aykırılık ve suç ve suçluyu övme suçlarından, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş olması nazara alındığında lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 24.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.