muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6524, Karar No: 2014/12100, Tarih: 19.06.2014

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Öncelikle belirtmek gerekir ki; 24 nolu depo niteliğindeki bölüm bakımından inşaatının tamamlanmadığı, davalılar tarafından kullanılmadığı gibi kira geliri getiremeyecek bir bölüm olduğu ve yıllardır boş kaldığı belirlenerek depo bakımından ecrimisil hesaplanmamış olmasında bir isabetsizlik yoktur. Nitekim bu husus davacı tarafından da temyize konu edilmemiştir.

Diğer bağımsız bölümlere gelince;

Davacının Malatya ilinde ikâmet etmediği, dava tarihinden sonra adına tescili sağlanan 5 nolu konut vasfındaki bağımsız bölümü 2009 yılı Haziran ayına kadar babası olan davalı H. O..'nun kullandığı, sonrasında da davalılardan S. O.. tarafından gerek 5 nolu konutun gerekse 19 nolu dükkanın kiraya verilmek suretiyle gelir elde edildiği, 7 nolu konut niteliğindeki bölümün ise davalı S. O..tarafından 3. kişiye kiralamak suretiyle gelir elde ettiği saptanmak ve bu olgu benimsenmek suretiyle 5 nolu bölüm bakımından davalı H. O.. aleyhine açılan davanın reddine, Haziran 2009 tarihi ile dava tarihi arası için davalı S. O..'nun sorumlu tutulmuş olmasında, öte yandan dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık dönem için 19 nolu dükkan bakımından davalı S. O..nun, 7 nolu konut niteliğindeki bölüm bakımından ise davalı S.. O..'nun ecrimisilden sorumlu tutulmuş olmasında bir kural olarak isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak davalılar; davacının payına isabet eden kira gelirinin ödendiği savunmasında bulunmuş, mahkemece de dosyaya ibraz edilen ödeme belgelerinin bir kısmının dava tarihinden sonraki döneme ait olduğu gözetilmeksizin, saptanan ecrimisil toplamından ödeme belgelerindeki toplam miktarın mahsup edilmesinin doğru olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Öte yandan, 12 nolu bağımsız bölüme gelince; her ne kadar yargılama sırasında davalı S. O... adına tescil edilmiş ise de tescil tarihine kadar davalı tarafından ikametgâh olarak kullanıldığı dosya kapsamı ile sabittir. İntifadan men edilmedikçe paydaşların birbirlerinden ecrimisil isteyemeyeceği, intifadan men koşulunun gerçekleşmesinin de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlı olduğunda kuşku yoktur.

Ne var ki; mahkemece bu hususun açıklığa kavuşturulmuş olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

O halde; eldeki davanın 07/02/2010 tarihinde açıldığı, davanın açıldığı tarih itibariyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine tâbi olduğu, davacı tarafın gerek dava dilekçesinde gerekse delil listesinde sair delil demek suretiyle yemin deliline de dayandığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yemin hakkı hatırlatılmadan sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki; mahkemece bu hususun açıklığa kavuşturulmuş olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

O halde; eldeki davanın 07/02/2010 tarihinde açıldığı, davanın açıldığı tarih itibariyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine tâbi olduğu, davacı tarafın gerek dava dilekçesinde gerekse delil listesinde sair delil demek suretiyle yemin deliline de dayandığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yemin hakkı hatırlatılmadan sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, 12 nolu bağımsız bölüm bakımından davacının, davalılara yemin teklif etme hakkının olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması öte yandan 5,7, 19 nolu bölümler bakımından ise dava tarihinden önce ve dava tarihinden sonra davacı tarafa ödendiği ileri sürülen ve dosyaya ibraz edilen makbuzların değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı ve davalıların temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9542, Karar No: 2015/6397, Tarih: 05.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/9542 E.  ,  2015/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/218-2014/119

Taraflar arasında görülen davada İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2014 tarih ve 2012/218-2014/119 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.05.2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S.. U.. ile davalılar vekili Av. H.. Ö.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kurucu ortağı olduğu F. Dayanıklı Tüketim Maddeleri İnşaat Hayvancılık Gıda Yakıt Petrol Ürünleri Turizm Ticaret ve San. Ltd. Şti. adı ile faaliyet gösteren şirket hisselerini davalılara devretmesine karşın devir bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 100.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin kurucu ortağı olduğu F. Dayanıklı Tüketim Maddeleri İnşaat Hayvancılık Gıda Yakıt Petrol Ürünleri Turizm Ticaret ve San. Ltd. Şti. adı ile faaliyet gösteren şirket hisselerini davalılara devretmesine karşın devir bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 100.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, taraflar arasında Noterde yapılmış olan hisse devir sözleşmesinde davacı hisse devri bedeli olarak belirlenen 250.000,00 TL.yi davalılardan tahsil ettiği hususunda davalıları ibra etmiş ise de bu ibranın sadece hisselerin nominal değeri için olduğu ve bunun dışında davalıların davacıya hisse devri karşılığı olarak bir takım kayıtlı ve kayıtsız taşınmaz ile taşınır mal ve para ödemesi konusunda anlaşma yaptıklarının dosyadaki belgelerden ve tanık anlatımlarından anlaşıldığından, davalıların davacıya ifa etmekle yükümlü bulundukları parayı davacıya ödedikleri hususunda ispat yükümlülüğünün davalı tarafta olduğu ancak ispat yükümlüğünü yerine getirmediği, adi yazılı sözleşmenin fotokopisinin sunulması nedeniyle davacı tanıklarının dinlendiği ve yazılı sözleşmenin varlığına kanaat getirildiği, taraflar arasında aynı gün şirketin hisse devri hususunda hem adi yazılı sözleşme ve akabinde noterde düzenleme biçiminde şirket hisse devrinin yapılmasının hayatın olağan akışına ters olduğu, taraflar arasında önce gerçek olan şirket hisse devrinin adi yazılı şekilde yapılıp, daha sonra noterde düzenleme şeklinde yapılmasının sebebinin; şirket devrinin geçerli olabilmesi için TTK 520. maddesi gereğince noterde yapılması gerektiği, noterde yapıldığında şirketin gerçek değeri gösterildiğinde vergi ve harçların yüksek çıkması hususu olabileceği, davacının hissesinin gerçek değerinin 1.500.000,00 TL. olduğu tespit edilmiş olup, davacının davalılardan 100.000,00 TL. alacağı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalılardan 100.000,00 TL alacağının olduğunun tespitine, 100.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren kısa vadeli kredilere uygulanan avans faizi oranı üzerinden hesaplanacak temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket devir bedelinin ödenmesi istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket devir bedelinin ödenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen sözleşme kapsamında limitet şirket hisselerinin davalılara devredildiğini, ancak devir bedelinin tahsil edilemediğini ileri sürmüş, davalılarca yapılan savunmada, taraflar arasında düzenlendiği iddia olunan fotokopiden ibaret belgenin sahte olduğu savunulmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ise fotokopi belgenin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu olgusundan hareketle davanın kabulü cihetine gidilmiştir. HMK’nun 202/2. maddesinde, delil başlangıcı, “iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belge” olarak tanımlanmış, HUMK’nun 202/1. maddesinde ise; yazılı delil niteliğinde bir belgenin bulunması halinde senetle ispatı gereken bir hukuki işlemin tanıkla ispat edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Buna karşın dosya içerisinde örnekleri bulunan ve taraflar arasında yapıldığı iddia olunan, limitet şirket devir bedeline ilişkin fotokopi belgenin, davalılar tarafından düzenlendiği ya da gönderildiği kanıtlanamadığı gibi davacı tarafça bu yönde ileri sürülmüş bir iddia da bulunmamaktadır. Bu hali ile davaya konu fotokopi belgenin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, davanın reddi yönünde hüküm kurulmak gerekirken, kabul yönünde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15589, Karar No: 2015/20742, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15589 E.  ,  2015/20742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/161-2014/129

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan taşınmaz limited şirket tarafından Yapı Kredi Finansal Kiralama Anonım Ortaklığına yapılan satış olup özel amaçlı satış olduğundan emsal olarak kabul edilemez.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli, özel amaçlı olmayan serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihi olan 2013 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçerli olmayan rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/415, Karar No: 2010/1865, Tarih: 24.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/415 E.  ,  2010/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 01.10.2009

No : 81-115

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet edilen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkil alacağının 1. sırada olduğunu, ancak sıra cetvelindeki diğer alacaklı Vergi Dairesinin müvekkilinin haczine iştirak ettirildiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, müvekkilinin alacağının imtiyazlı olması nedeniyle 6183 sayılı Kanun’un 21/I hükmüne göre ilk hacze iştirak ettirilmesinde bir isabetsizlik olmadığını belirterek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 6183 sayılı Kanun’un 69. maddesine göre kamu haczinin başka bir kamu haczine iştirak edebileceği, ancak ilk haczi yapan kamu idaresinin alacağının hacizli malın bedelinden öncelikle karşılanacağının öngörüldüğü belirtilerek şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm şikayet edilen vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, şikayet edilen vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20081, Karar No: 2014/775, Tarih: 20.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20081 E.  ,  2014/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/205-2013/555

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle davacılardan E.. ve A.. A.., karar başlığında adlarının yazılmamasının maddi hataya dayalı olduğu ve HUMK'un 459. maddesi gereğince talep halinde Mahkemece her zaman düzeltilebileceğinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak sahibi Hatun için 122.856,00 TL , Eren için 34.439,00TL , Arda için 20.916,00 TL maddi tazminatın 23/05/2009 kaza tarihinden İşletilecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, olayın meydana gelmesinde, müteveffa işçinin % 30, davalıların % 70 oranında kusurlu bulundukları, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda Kayseri Ticaret Odası tarafından gönderilen 22.09.2011 tarihli yazı cevabı esas ile kalıpçı ustası olarak çalışan bir kişinin günlük net 40,00-50,00 TL ücret ile çalıştığı bildirildiğinden müteveffa işçinin günlük net ücreti 50,00 TL üzerinden aylık net asgari ücretin 3,14 katı esas alınarak maddi zarar hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş; imzalı ücret bordroları bulunmaması nedeniyle, davacının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ilgili meslek odasından hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak saptamak ve yukarıda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3595, Karar No: 2023/14072, Tarih: 06.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3595 E.  ,  2023/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/198 E., 2016/255 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebepleri

1.Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine

2.Vesaire,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, katılanın yeğeni olduğu ve aralarında tarla uyuşmazlığı sebebiyle husumet bulunduğu, 04.04.2016 günü katılan, tanık Kemal ile sohbet ederken sanığın yanlarına geldiği ve "anasını avradını s..., sen neden karını karakola gönderdin, sizi o bahçeye yaklaştırmıyorum, nereye giderseniz gidin, sizi öldüreceğim, sizin kanınızı içeceğim, sizi oraya koymuyorum" dediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2.Sanık atılı suçlamaları aşamalarda inkar ederek suç tarihinde yanlarına gittiğini ve "neden şikâyetçi oluyorsunuz" diye sorduğunu söylemiştir.

3.Tanık K.., katılan ile sohbet ettiği sırada sanığın yanlarına gelerek katılana hitaben neden sürekli şikâyette bulunduklarını sorduğunu, tarafların arasında ağız dalaşı çıktığını ve kendisinin ayırdığını, kimin ne dediğini hatırlamadığına dair beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunması, taraflar arasında husumet bulunması ve tanık Kemal'in taraflar arasında ağız dalaşı çıktığını ve tehdit ya da hakaret duymadığını söylemesi karşısında; mahalli mahkemenin beraat hükmünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18940, Karar No: 2016/1166, Tarih: 20.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/18940 E.  ,  2016/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yağma suçundan verilen beraat kararı hakkında:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yağma suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı ve beraat kararını temyiz etmekte hukuki bir yararının bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

2) Kasten yaralama suçundan verilen hüküm hakkında:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... ile katılan ... arasında birlikte esrar kullanırlarken 5 yıl kadar önce akrabaları arasında çıkan kavga nedeniyle tartışma çıktığı, suça sürüklenen çocuğun bir ara ayağa kalkarak katılana arkadan yaklaşıp katılanın boyun, göğüs ve alt ekstremite bölgelerine 30'a yakın bıçak darbesi vurarak katılanı hayati tehlike geçirtecek, hemopnömotoraks oluşturup, dalak ve diyafragma yaralanmasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; darbe sayısı, hedef alınan bölgeler, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği birlikte dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun kastının öldürmeye yönelik olduğu halde, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.