muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7286, Karar No: 2013/8743, Tarih: 10.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7286 E.  ,  2013/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı aracın sahipsiz hayvan sürüsüne çarparak alev alıp yandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL tazminatın davalı sigorta şirketine müracaat tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, kaza sırasında araç sürücüsünün araç maliki sürücü belgesiz davacı ... olduğunu ileri sürerek kasko sigortası teminat kapsamında bulunmayan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davacı vekilinin iki haftalık kesin süre içinde dava şartı olan gider avansını mahkeme veznesine yatırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı vekiline eksik gider avansını yatırması için iki haftalık kesin mehil verilmiş, kesin mehile ilişkin tebligatın 04.02.2013 tarihinde davacıya tebliğinden sonra verilen süre içerisinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Midyat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince tutulan 12.03.2013 tarihli tutanakta

davacı vekilinin 05.02.2013 tarihinde gider avansını PTT aracılığı ile yatırdığı, 12.02.2013 tarihinde mahkeme yazı işleri müdürü tarafından paranın çekildiği, yanlışlıkla 2013/25 esas sayılı dava dosyası yerine 2013 /35 esas sayılı dava dosyasına aktarıldığı ve tüm bu işlemlerin belgelendirildiği anlaşılmıştır. Bu durumda gider avansının süresi içersinde yatırılmış olduğu anlaşıldığından mahkemece davaya devam edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15422, Karar No: 2013/15749, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/15422 E.  ,  2013/15749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 24/11/2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 15/06/2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2364, Karar No: 2024/7052, Tarih: 28.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2364 E.  ,  2024/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/99 E., 2020/188 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2019 tarih, 2019/382 Esas, 2019/493 sayılı Kararı ile sanık hakkında TCK'nın 314/2, TCK'nın 220/7, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1 maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Dairesinin 10.02.2020 gün ve 2020/99 Esas, 2020/188 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank Asyadaki hesabında gerçekleştirdiği işlemlerin yardım kastıyla yapılmayan rutin işlemler olduğu,

2. Sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilşkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK 5/1 ve TCK 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK 5/1 ve TCK 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın sözde örgüt liderinin çağrı dönemleriyle uyumlu olacak şekilde katılım hesapları açmadığı, Bank Asyanın TMSF'ye devrinden sonra da hesabını aktif olarak kullandığı bu kapsamda sanığın Bank Asya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Dairesinin 10.02.2020 gün ve 2020/99 Esas, 2020/188 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19854, Karar No: 2018/537, Tarih: 15.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19854 E.  ,  2018/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2018(Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2023/1132, Karar No: 2023/6431, Tarih: 21.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1132 E.  ,  2023/6431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/434 E, 2023/162 K.

SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında şikayetçiye ait kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan yürütülen soruşturma neticesinde suçun işlendiğine dair somut ve yeterli delil elde edilmediği gerekçesiyle Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 25.12.2007 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara karşı şikayetçi vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.02.2008 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi nedeni ile Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2008 tarihli iddianamesi ile; sanık başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.05.2010 tarihli kararı ile katılana yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2010 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 03.03.2014 tarih ve 2012/34286 Esas, 2014/4818 Karar sayılı kararı ile eksik araştırmayla beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilen beraat kararında direnildiği, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 03.04.2017 tarih ve 2017/443 Esas, 2014/4818 Karar sayılı kararı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.06.2019 tarih,2 017/8-645 Esas,2019/468 Karar sayılı ilamıyla; eksik araştırmaya direnme kararına konu beraat hükmünün verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2023 tarihli kararı ile katılana yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2023 tarihli kararı ile katılana yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz istekleri;

1. Atılı suçu işlemediğine,

2. Verilen cezanın yasal olmadığına ve re'sen değerlendirilecek diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ile aynı işyerinde çalışan katılana ait Türkiye İş Bankası A.Ş tarafından gönderilen ve işyerindeki masanın üzerine katılana teslim edilmek üzere bırakılan kredi kartının sanık tarafından alınarak katılanın kimlik bilgileri kullanılmak suretiyle bankadan şifresini öğrendiği ve kredi kartıyla farklı tarihlerde katılanın bilgisi ve rızası dışında nakit çekim ve harcama yapmak suretiyle menfaat sağladığı iddiasına ilişkindir

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz sebepleri yönünden;

Oluşa,Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre;katılan ...’un olay tarihinde Derince ilçesinde imam, sanığın ise Derince Müftüğünde hizmetli olarak görev yaptıkları, katılan adına düzenlenmiş olan Türkiye İş Bankası'ndan verilme kredi kartının, katılanın izinli olduğu bir tarihte Derince Müftülüğüne kurye tarafından getirildiği, müftü vekili olan tanık ... tarafından teslim alınan söz konusu kredi kartının müftülükte bırakıldığı veri kontrol memurunun masasından katılanın bilgisi dışında alındığı, akabinde katılanın evi telefonla aranmak suretiyle annesinin kızlık soyadı eşi olan tanık ...'den öğrenildikten sonra banka müşteri hizmetleri aranarak katılanın kişisel bilgileri kullanılmak suretiyle kredi kartının mevcut şifresinin öğrenildiği, bu kredi kartı ile 13.09.2007 tarihinde ATM’den 1.000,00 TL nakit çekim işlemi, aynı tarihte “Sarraf Tüysüzler” isimli iş yerinden 220,00 TL tutarında alışveriş ile 17.09.2007 tarihinde ATM'den 600,00 TL nakit çekim işlemi yapıldığı ve katılanın zararın giderilmediği somut olayda;

Sanık aşamalarda katılana ait kredi kartını almadığını ve kullanmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de;sanık ve katılanla aynı iş yerinde çalışan tanıklar ..., ..., ... ve ...'nun bilgi ve görgülerinde, müşteri hizmetleriyle görüşmeye dair ses kaydındaki sesin sanığın sesine benzediğini beyan etmeleri, bu tanık beyanlarının banka müşteri hizmetlerinden temin edilen ses ile sanığa ait doğal ses kaydının karşılaştırılması sonucu Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nce düzenlenen 16/04/2020 tarihli rapordaki tespit uyarınca (+2) derecede ses kaydının sanığa ait olmasının mümkün ve muhtemel olduğu şeklindeki maddi delille desteklenmesi karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği sabit görülerek sanığın 1 ve 2 nolu temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B-Diğer yönlerden

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''17.09.2007'' yerine ''29.08.2007'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında suça konu kredi kartılyla farklı tarihlerde para çekme ve harcama işlemi yapması karşısında, hakkında verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2023 tarihli kararına yönelik sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3312, Karar No: 2023/4447, Tarih: 19.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/3312 E.  ,  2023/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1986/190 E., 1987/250 K.

KARAR : Tavzih Talebinin kabulü

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen kararın tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından 05.04.2023 tarihli ek kararla tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili Sivrihisat ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 3615 parsel sayılı 6.900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, zilyedi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, tarla vasfıyla, Hazine adına tespit edilmiştir.

2. İtirazı Tapulama Komisyonunca reddedilen davacı ... dava dilekçesinde; ... ili Sivrihisat ilçesi ... Köyü 3615 parsel sayılı taşınmazın kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tapuya tespit ve tescilini istemiştir.

3. Davalı Hazine cevabında; davanın reddini savunmuşlardır.

4. İlk Derece Mahkemesinin 24.6.1987 tarih ve 1986/190 Esas, 1987/250 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı " ... oğlu" ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; bu kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2.10.1992 tarih ve 1988/7538 Esas, 1992/18417 Karar sayılı ilamıyla, hükmün onanmasına karar verildikten sonra 15.12.1992 tarihinde kesinleşmiştir.

III. TAVZİH TALEBİ

İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra, davacı ... mirasçısı ... 07.12.2022 tarihli tavzih dilekçesiyle, Sivrihisar Kadastro Mahkemesinin 1986/190 Esas, 1987/250 Karar sayılı ilamının hüküm kısmında adına tescil hükmü kurulan (Ş....) ... oğlu ...'ın baba isminin nüfusta ... olduğunu, hükümde maddi hata yapıldığını belirterek, bu maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. TAVZİH TALEBİ

İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra, davacı ... mirasçısı ... 07.12.2022 tarihli tavzih dilekçesiyle, Sivrihisar Kadastro Mahkemesinin 1986/190 Esas, 1987/250 Karar sayılı ilamının hüküm kısmında adına tescil hükmü kurulan (Ş....) ... oğlu ...'ın baba isminin nüfusta ... olduğunu, hükümde maddi hata yapıldığını belirterek, bu maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2022 tarihli ek kararı ile; "... Kararın hüküm kısmında adına tescil hükmü kurulan ...'ın baba ismi her ne kadar Ş.... (...) olarak yazılmış ise de; tavzih talebinde bulunan ...'ın talebine, tanık beyanlarına, nüfus kayıtlarına, yapılan kolluk araştırmalarına ve dava dosyasının içindeki Nüfus Müdürlüğünün 13/03/1987 tarihli nüfus kayıt örneğine göre ...'ın baba isminin ... olduğu, taşınmazın bulunduğu yörede Şıhahmet oğlu ... isminde başkaca kimsenin de bulunmadığı anlaşılmış, hükümde baba isminin sehven Ş.... olarak yazıldığı kanaatine varılmış, ...'ın baba isminin ... olduğu tespit edilmiş, bu haliyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 304 ve devamı maddelerine göre tashih ve tavzihi gerektiren bir maddi hatanın bulunduğu anlaşıldığından mirasçının tavzih talebinin kabulüne" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ek kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; tavzih talebinin kabulüne ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, ilk derece mahkemesince mahallinde keşif yapılmadan ve eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi ve 305 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 05.04.2023 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.9.2023 tarihinde Oy Birliği ile karar verildi.