muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3683, Karar No: 2008/6697, Tarih: 29.04.2008

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda yerel mahkeme kararı, davacının çalışmalarında itibari hizmetten yararlanma koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Ne var ki hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacının çalıştığı ortamda zehirli gazların bulunup bulunmadığı, var olan gazların insan sağlığına zararlı miktarda olup olmadığı, havadaki oranlarının kabul edilebilir değerlerin üzerinde olup olmadığı hakkında açıklama bulunmamaktadır. Hal böyle olunca da yerel mahkeme kararının araştırmaya yönelik olarak bozulması gerekirken, davanın reddi gerektiğinden bahisle bozulmasının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşılmakla Dairemizin 03.12.2007 gün 2007/2079 E, 2007/21707K. Sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışması, ikinci koşul ise; IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtildiği biçimde a) çelik, demir ve tunç döküm, b) zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit ve boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işleri, c)  patlayıcı maddeler yapılması, d) kaynak işleri yapmasıdır.  Başka bir anlatımla, IV. bendin alt  bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının da olayda ayrıca gerçekleşmesi koşuldur.

Somut olayda, davacının dava konusu dönemde 05.02.1998  tarihinden itibaren daimi işçi olarak Ankara makine fabrikasında Tezgahlar atölyesinde stajyer işçi ve tornacı olarak çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacının daimi işçi olarak çalıştığı Ankara makine fabrikasındaki çalışmaları sırasında, zehirli gazlara maruz kaldığı ve zehirli gazların havadaki oranının işçi sağlığına zararlı, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğuna, ilişkin dosya içerisinde bulgu yoktur.

Davacının daimi işçi olarak çalıştığı Ankara makine fabrikasındaki çalışmaları sırasında, zehirli gazlara maruz kaldığı ve zehirli gazların havadaki oranının işçi sağlığına zararlı, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğuna, ilişkin dosya içerisinde bulgu yoktur.

Hal böyle olunca ve özellikle davacının Makine fabrikasında geçen çalışmaları sırasında yıl boyunca Ek5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşullar ile çalışıp çalışmadığı, çalıştığı bölümlerde zehirli gazlara maruz kalınıp kalınmadığı, zehirli gazlara maruz kalınıyorsa bunların işçi sağlığı açısından tehlike oluşturacak değerde, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olup olmadığının mahallinde ölçümleme yapılarak belirlenmesi gerektiği açıktır. Mahallen yapılan bu belirleme sırasında zehirli gazların hangilerinin hangi işlemler sonucu ortaya çıktığı ve bu gazların diğer bölümlerde çalışanları nasıl etkilediği, bu gazların diğer bölümlere nasıl ulaştığı, açıklanmalı her bölüm için ayrı ayrı ölçümleme yapılmalıdır. Ayrıca zehirli gazların havadaki oranının insan sağlığına zararlı ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğunun mahallinde yapılan ölçümleme ile belirlenmesi halinde bu gazları ortaya çıkaran işlemlerin her gün yapılıp yapılmadığı gerektiğinde ilgili bölümün iş raporları getirtilerek denetlenmeli, giderek sigortalının varsa insan sağlığına zararlı ve havadaki oranı kabul edilebilir sınırların üzerindeki zehirli gazlara maruz kaldığı çalışma dönemi hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle Ankara makine fabrikasında Ek5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşulların oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmadan soyut ifadelere dayalı olarak oluşturulan yetersiz bilirkişi raporunun karara esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2566, Karar No: 2013/15400, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2566 E.  ,  2013/15400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2012 tarih ve 2009/336-2012/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Elazığ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2253 esas sayılı takip dosyası kapsamında müvekkilinin borçlusu ...'ın davalı banka nezdindeki hesapları üzerine haciz ve bloke işlemi tatbik edilmesinin talep edildiğini, bankanın birinci haciz ihbarnamesine verdiği cevapta ... nolu hesabın bakiyesinin 3.400 TL olduğu ve hesap üzerindeki hacizlerden sonra gelmek üzere haciz şerhinin konulduğunun bildirildiğini, daha sonra dosyaya gelen evraklar taraflarınca kontrol edildiğinde hesap üzerindeki haczin kaldırıldığına dair yazının görüldüğünü, davalı bankaya yazılan sahte müzekkereye istinaden işlemin gerçekleştirildiğinin anlaşıldığını, borçluya ait hesaplar üzerindeki haciz sıra cetvelinde kendilerinden sonra gelen icra dosyasına haciz kaldırma işleminden sonra 25.141,50 TL intikal ettirildiğini, sahte müzekkere üzerindeki imzanın farklı olduğu rahatlıkla ayırt edilebilecekken bankanın objektif özen borcunu yerine getirmediğini, ayrıca BK'nın 55. maddesi uyarınca da kusursuz olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek, davalı bankanın haksız eylemi sonucu uğranılan 25.141,50 TL zararın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin imza incelemesi yapma ya da icra müdürlüğünden telefonla teyit alma gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin imza incelemesi yapma ya da icra müdürlüğünden telefonla teyit alma gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bankaların objektif sorumluluklarının gereği gibi yerine getirilmemesi sonucu doğabilecek zararlardan ancak her türlü dikkat ve özeni göstermiş olsalar dahi zararın doğacağını ispat etmeleri halinde kurtulabilecekleri, haciz kaldırma yazısının icra takip dosyalarının önemli işlerinden olduğu, sahte imza atılarak düzenlenen yazının bu dosyanın alacaklısı ya da vekili olmayan bir kişi tarafından bankaya elden götürüldüğü, alınabilecek küçük tedbirlerle ve soruşturmayla yazının sahte olmadığı sürekli bu tür yazışmalarla muhatap olan banka görevlilerince tespit edilebileceğinden yazının iğfal kabiliyeti bulunmadığının kabul edilmesi gerektiği, davacının uğradığı zarardan bankanın sorumlu olduğu, davalı tarafından birinci haciz ihbarnamesine verilen cevapta borçlunun 3.400 TL mevduatının bulunduğu bildirildiğinden İİK'nın 89. maddesinin düzenlenme şekil ve amacına göre haczin ihbar edildiği tarihte zimmetinde bulunan bu miktar kadar sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.400 TL'nin 29.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 298,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 30,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/341, Karar No: 2018/16243, Tarih: 30.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/341 E.  ,  2018/16243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın en az 5 el ateş ettiğinin, katılan ...'de de 2 adet kurşun girişi bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın suç işleme kastının yoğunluğu nedeniyle temel hapis cezalarının asgari had aşılarak tayin edilmemesi,

2) Sanığın, ticari ilişki sebebiyle katılanlardan alacaklı olduğu, olay günü bu alacağı almak üzere katılanların iş yerine gittiği, katılan ...'nin sanıkla tartışmaya girdiği, bu tartışmanın tanık ... polis tarafından alınan beyanında da belirttiği üzere iş yeri dışında da devam ettiği, katılan ...'nin polis tarafından alınan beyanında belirtildiği üzere tartışmanın karşılıklı hakaret ve itişmeye dönüştüğü, sanığın silahını çıkararak katılan ...'nin ayaklarına ateş ettiği, bu aşamada olay yerine gelen katılan ... .... polis tarafından alınan beyanında belirttiği üzere, sanığın üstüne geldiği, sanığın 2-3 el ateş ettiği, bu esnada katılan ... ... sanığın montundan tuttuğu, sonrasında olayların sona erdiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14591, Karar No: 2023/5985, Tarih: 19.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14591 E.  ,  2023/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun’a eklenen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edildiği, 5271 sayılı Kanun’un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2018 tarihli ve 2017/340 Esas, 2018/292 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddenin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddenini ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2018/1443 Esas, 2019/959 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar

yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... ... A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın talimat dönemleri öncesinde de katılım hesapları açtığı hesabındaki para yatırma, çekme işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri dışında değerlendirilemeyeceği, sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2018/1443 Esas, 2019/959 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14107, Karar No: 2015/9694, Tarih: 03.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14107 E.  ,  2015/9694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2007

NUMARASI : 2007/220-2007/1609

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Dursun Bulğa vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalılardan S.. K.., 30.05.2007 tarihli oturumda imzalı beyanı ile açık adresini bildirdiği halde başka adrese tebligat çıkartıldığı ve tebligatın bila infaz iadesi üzerine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre usulsüz tebligat yapıldığı anlaşıldığından ve Tebligat Kanununun 10. maddesi gereğince öncelikle muhatabın bilinen adresine tebligat yapılması gerektiğinden, gerekçeli kararın davalı S.. K..'in bildirmiş olduğu adrese tebliğ edilerek temyiz süresi de beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2842, Karar No: 2015/4402, Tarih: 29.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2842 E.  ,  2015/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Almatrans uluslararası nakliye firmasının sahibi olduğu, sanığın da katılanın yanında komisyon karşılığı çalıştığı, sanığın katılandan habersiz olarak müşterilerle irtibat kurup onlardan siparişler aldığı, almış olduğu bu siparişler karşılığında paralar tahsil edip bu paraları katılana vermeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle şikayet dilekçesinde isimleri geçen firma yetkililerinin tespit edilerek tahsil edilen para miktarının belirlenmesi, katılana ait şirketin belge ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak şirket hesabına aktarılmayan para bulunup bulunmadığının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de; zarar miktarı belirlenmeden sanık hakkında verilen cezanın zararın karşılanması şartı ile ertelenmesine karar verilerek infazda tereddüte neden olunması; ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8930, Karar No: 2019/5232, Tarih: 16.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8930 E.  ,  2019/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 522 ada 2 parsel sayılı 3.045,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, üzerindeki üç katlı otel, tek katlı dükkan ve balık havuzu ... oğlu ... ’a aittir şerhi yazılarak, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tapusunun iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların tarafına ait olduğu iddiası ile çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ve adına tescil edilmesi istemi ile dava açmış olduğuna göre husumetin taşınmazın tespit maliki olan Hazineye ve beyanlar hanesinde ismi yazılı şerh sahibine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki; dava dilekçesi ile kayıt maliki Hâzineye husumet yöneltilmiş ise de, muhdesat şerhi sahibi ... ’ın da davada taraf olması gerektiği gözden kaçırılmıştır. Taraf teşkilinin sağlanması, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden işin esasına girilemez. Öte yandan mahkemece, dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı derenin etkisinde kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, imar-ihya suretiyle edilip edilmediği, bu şekilde elde edilmiş ise imar-ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar 20 yıl süre ile ekonomik amaca uygun kullanım olup olmadığı hususlarında yeterli araştırma yapılmamış, jeoloji ve ziraat mühendisi bilirkişilerin bu konuları açıklamaktan uzak, yetersiz raporlarıyla yetinilmiş ve arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi olan hava fotoğraflarından yararlanılmamış, taşınmazın bitişiğinde dere bulunmasına rağmen kıyı kenar çizgisi yönünden araştırma ve inceleme yapılmamış ve ayrıca taşınmazda lehine verilen muhdesat şerhi verilen ... kadastrodan önce Yusufeli Sulh Hukuk Mahkemesi'ne açmış olduğu tescil dosyası da getirtilip incelenmemiş olduğundan yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.