muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/26310, Karar No: 2022/765, Tarih: 04.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26310 E.  ,  2022/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda ise, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20599, Karar No: 2010/2219, Tarih: 10.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20599 E.  ,  2010/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 6.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere ( TMK. md. 118-395, 5133 s.K.md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 3.11.2008 tarihinde \*Düzce' de Aile Mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Karar ise daha sonra \*6.11.2008 tarihinde verilmiştir. Bu açıklama karşısında davanın aile mahkemesine devredilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 10.02.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8828, Karar No: 2013/7754, Tarih: 13.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/8828 E.  ,  2013/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından eylem 765 sayılı TCK’nın 509. maddesinin 2. fıkrasındaki suç, bu durumda açığa imza atandan aldığı kağıdı faile verenin eylemi de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştiraki söz konusu olacaktır. Somut olayda katılan her aşamada icra takibine konu 24.04.2001 keşide tarihli 28 Milyar TL bedelli senedin imzalı boş olarak sanıklardan ...'e almış olduğu 1 Milyar TL borca karşılık verdiğini, borcu ödemesine rağmen sanık ...'in senedi kendisine vermediğini, sanık ...' i tanımadığını, hiç bir ticari ilişkisinin olmadığını beyan etmesi, sanık ...'in davaya konu senetle bir ilgisi olmadığını, kendisi tarafından sanık ...'e böyle bir senet verilmediğini ve sanık ...'i tanımadığını savunması, sanık ...'in ise senedi katılana elden verdiği 25 milyar TL borç karşılığı olarak ondan aldığını, müştekiyi 1988 yılından beri tanıdığını ve arkadaşı olduğunu, senedin bedelini faiziyle birlikte 28 Milyar olarak belirlediklerini, o dönemde babasından kalan gayrimenkulü sattığını ve nakit parası olduğunu, müştekinin evinde senedin düzenlendiğini, sanık ...'i tanımadığını beyan etmesine karşılık tanık Cuma Aksoy' un Sivas'ta avukatlık yaptığını, müştekinin yanına gelerek durumu anlattığını, bunun üzerine müşteki ile birlikte Denizli ilindeki Erdem Hukuk Bürosuna gittiklerini, sanık ... ile buluştuklarını, yaklaşık 18,5 Milyar karşılığında takipten vazgeçilmesi husunda anlaşmaya varıldığını, bu sırada sanık ...'in orada olmadığını, müştekinin parayı bizzat Sanık ...'e verdiğini, daha sonra da takipten vazgeçildiğini beyan etmesi, tanık Mehmet Ali'nin ise müştekiyi ve sanık ...'i tanıdığını, tarafların 2004 yılı yaz aylarında kendisinin işlettiği çay bahçesine geldiklerini ve aralarında tartışma yaşandığını ifade etmesi karşısında; sanık ...'in beyanı doğrultusunda keşide karihi itibariyle karşılığında 25 Milyar TL gibi elden nakit olarak verilen yüksek meblağlı bir senedin herhangi bir ihtar olmaksızın vadeden itibaren 2 yıla yakın bir süre geçtikten sonra 28.07.2003 tarihinde icraya konduğu ve sanığın babasından kalan gayrimenkulü sattığına dair dosyaya sunmuş olduğu belgenin 01.10.2004 tarihli Yunak Tapu Sicil Müdürlüğünce düzenlenmiş mal sahibi fişi başlıklı belge olduğu ve taşınmazların

ne zaman satıldığına ilişkin bilgi içermediği anlaşılmakla, sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nun 509/2 delaletiyle, aynı Yasanın 342/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğundan sonucu itibariyle doğru olan hükmün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki suç vasfına ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ...'nın asli fail olarak diğer sanıkla fikir ve eylem birliği içinde hareketle yüklenen suçu işlediği gözetilmeyerek feri fail olarak suça iştirak ettiğinin kabul edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4432, Karar No: 2013/10446, Tarih: 24.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4432 E.  ,  2013/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... köyü 191 ada 123 parsel, 542 ada 4 parsel, 188 ada 16 parsel, 546 ada 4 parsel, 183 ada 33 parsel, 542 ada 3 parsel, 191 ada 18 parsel, 543 ada 6 parsel ve 191 ada 25 parsel sayılı taşınmazların malik ve paydaşı olduğunu, anılan taşınmazların sicil kaydında baba adının ''...'' yazılması gerekirken, sehven ''....'' olarak yazıldığını ileri sürerek, baba adının nüfus kaydına uygun olarak ''...'' şeklinde düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kaydında düzeltim yapılması doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8536, Karar No: 2012/8488, Tarih: 01.08.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8536 E.  ,  2012/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle ölüme neden olma suçundan sanık ... 'un yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2011 gün ve 2011/112 E. 2011/98 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/08/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21814, Karar No: 2014/6331, Tarih: 25.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21814 E.  ,  2014/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2007

NUMARASI : 2007/379-2007/470

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davacının tashih talebinin kabulüne dair verilen ek karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkin olup, davanın kabulüne dair verilen kararın 26.12.2007 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından “ 1913 parsel bakımından karar verilmesi gerekirken 1850 parsel bakımından iki kez yazılıp tekrarlanmak suretiyle maddi hata yapıldığı” ileri sürülerek maddi hatanın düzeltilmesi isteğinde bulunulduğu, mahkemece 09.10.2013 tarihli ek kararla talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 304. maddesi hükmü uyarınca tashih ile ancak, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmiş ise hakim tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Kanun maddesinde açıkça ifade edildiği üzere tashih kararı ancak açık yazı ve hesap hataları için başka bir deyişle maddi hata niteliğinde olup hükmü değiştirmeyen hatalar için öngörülmüş bir yoldur.

Somut olayda; kesinleşen kararın 2. bendinde, 1850 parsel sayılı taşınmazdaki “ İbrahim oğlu Y.. T..” adına olan kayıt “ Hacı İbrahim oğlu Y.. T..” olarak düzeltilmiş, ek kararla da aynı bentte tekrarlanan ve ikinci kez yazılan 1850 parsel maddi yazım hatası olarak değerlendirilerek 1913 parsel olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Oysa ki dava konusu 1913 parselde “ İbrahim oğlu Y.. T..” adına bir kaydın bulunmadığı, kesinleşen kararın 3.bendinde ise 1913 parsel bakımından “ Ali oğlu İ. T.l” şeklindeki kaydın “ Ali oğlu Hacı İ. T.” olarak düzeltildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca; değinilen hususlar tashih kararı ile düzeltilebilecek açık hata niteliğinde olmayıp hükmün değiştirilmesi niteliğinde olduğu kuşkusuzdur.

Davalı vekilinin temyiz itirazları değinilen yönler nedeniyle yerindedir. Kabulüyle ek karara ilişkin hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25189, Karar No: 2016/5135, Tarih: 15.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25189 E.  ,  2016/5135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu 1561 parselin geldisi olan kök 1412 parselin tapulama tutanakları ile ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtları, ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

2)Dava konusu taşınmazdan geçirilen 380 kw Gökçekaya - İstanbul Enerji Nakil Hattı nedeniyle yapılan kamulaştırma işlemlerinin bu sırada malik olan Mustafa Aka'ya usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği sorularak, noter tebliğinin onaylı bir sureti davalı idareden ve ilgili noterlikten getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1351, Karar No: 2020/5370, Tarih: 18.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/1351 E.  ,  2020/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 6 parsel sayılı 13.444,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığı belirtilerek, davalı Hazine adına çalılık vasfıyla tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 05.05.2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.188,66 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 108 ada 6 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.188,66 metrekarelik bölümü üzerinde, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından yararlanılmamış, taşınmazın batı hududunda dere olduğu halde keşfe jeolog bilirkişisi götürülmemiş, tek kişilik ziraat bilirkişi raporu ile yetinilmiş, yerel bilirkişi ve tanıkların yetersiz ve soyut içerikli beyanlarına dayanılarak karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı zaman dilimine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları, bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilebilen en eski tarihli ve kadastro tespit tarihine en yakın tarihli uydu fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra; mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile jeolog bilirkişisi, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yapılacak keşifte usulünce zilyetlik araştırması yapılmalı ve bu kapsamda, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle jeodezi ve fotogrametri mühendisine inceleme yaptırılarak çekişme konusu taşınmaz hava ve uydu fotoğraflarında gösterilmeli, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı, imar-ihyaya muhtaç olup olmadığı, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden ise imar ve ihyasına ne zaman başlanıldığı ve hangi tarihte tamamlandığı hususlarının belirlenmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın kime ait olduğu, öncesinde kim tarafından kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, öncesinin ne olduğu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmişse imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin mevcut olup olmadığı ve mevcut ise zilyetliğin kim tarafından ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğü etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanları arasında oluşabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeye çalışılmalı ve yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanaklarıyla denetlenmeli; jeolog bilirkişisinden, taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığına ya da dereden kazanılıp kazanılmadığına ve derenin aktif etkisi altında bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınmalı; ziraatçı bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya konu edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor düzenlemeleri istenilmeli; teknik bilirkişiye, keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4713, Karar No: 2015/1027, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4713 E.  ,  2015/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5740, Karar No: 2018/9242, Tarih: 19.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5740 E.  ,  2018/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince maktu temyiz karar harcının yatırılması gerekirken maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı vekiline maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan istinaf harcı talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19855, Karar No: 2013/31033, Tarih: 18.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19855 E.  ,  2013/31033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 31/3, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 1.420 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2009 tarihli ve 2007/54 esas, 2009/489 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.05.2013 tarih ve 2013/8449 - 33986 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.06.2013 tarih ve 2013/199278 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Suçun islendiği tarihin 15/06/2005 olması karşısında, sanık hakkında sonuç olarak 1.420,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmamasına nazaran, suçun işlendiği tarih itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca beş ... adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2) Sanığın suç tarihindeki yaşı itibarıyla, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinde öngörülen indirim oranının, 29/06/2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce 1/2 olduğu gözetilmeden sanığın cezasından 1/3 oranında indirim yapılmasında,

3) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince hükmedilen ... adlî para cezasının, aynı Kanun'un 52/1-2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 Türk lirasından hesaplanması sonucunda 1.320 Türk lirası yerine 1.420 Türk lirası olarak tespit edilmesi suretiyle fazla ceza tayininde,

4) 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanığın, hükmedilen adlî para cezasını ödememesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: