muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3531, Karar No: 2006/6393, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3531 E.  ,  2006/6393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarındanseçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişiklik senedinin ve kararın hüküm fıkrasında da istenmediği halde mevcut mütevelli heyetini oluşturanların unvanları yanında ad ve soyadlarının gösterilerek tesciline karar verilmesi,

3-Kararın hüküm fıkrasında değişiklik senedini düzenleyen noterin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4114, Karar No: 2012/4701, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4114 E.  ,  2012/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6411, Karar No: 2022/684, Tarih: 27.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6411 E.  ,  2022/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.07.2018 tarih ve 2017/249 E- 2018/567 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.06.2020 tarih ve 2018/1607 E- 2020/431 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların 30/01/2010 yılında kök murisleri ...'ın ölümü ile mirasçı olarak davalı şirkete hissedar olduklarını, hissedar oldukları halde şirket yöneticisi ...'ın şirketin işleyişi, kâr ve zarar durumu ile ilgili davacı hissedarlara bilgi vermediğini, kâr payı dağıtmadığını, bu nedenle davacılar tarafından ihtarname gönderildiğini, 13/04/2012 tarihinde yapılacak olan olağan genel kurul toplantısı öncesi incelenmek üzere bilanço gelir gider hesaplarının, faaliyet raporunun, denetim raporunun taraflarına gönderilmesini istediklerini ancak gönderilmediğini, şirketin en son 03/06/2016 tarihinde yapılan genel kuruluna davacı hissedarların katıldığını, ancak şirket defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılması için izin verilmediğini ileri sürerek, davalı şirketin aktif ve pasifinde yer alan mal varlığı değerlerinin tek tek belirlenerek şirketin 2016 yılı dahil dava tarihine kadar mali durumunun tespitine, 2016 yılı kâr payından ileride artırılmak üzere 500,00.TL'nin tahakkuk ettiği tarihten itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline, bakiyesinin tespitine, önceki dönemler için usulüne uygun yapılmayan olağan genel kurullarında alınan "kâr dağıtılmamasına" dair kararların iptali ile müvekkillerinin hak kazandıkları tarih itibariyle hakları olan dağıtılmamış kâr paylarının doğduğu tarihten itibaren en yüksek faizi ile taraflarına ödenmesine, davalı şirketin usulüne uygun yöneltilmediğinin kuvvetli emareleri olması hasebiyle dava tarihinden öncesi için uygun görülecek bir denetçi sonrası için bir kayyum atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların hiçbir mesneti olmayan isnatlarda bulunduklarını, Aktaşlar Ltd. Şti.' nin tüm genel kurallarının 6102 sayılı TTK'nun ilgili hükümlerine uygun bir şekilde gerçekleştirildiğini, TTK'nun 437. maddesi hükümlerine uygun hareket edildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların bu davayı açmadan önce TTK'nun 437. maddesinde öngörüldüğü üzere genel kurulda yönetim kurulundan şirketin işleri hususunda ve denetçiden denetimin yapılma şekli ve sonuçları hakkında bilgi istediklerine ve bu taleplerinin reddedildiğine ve sonrasında yasal süresi içerisinde mahkemeye başvuruda bulunduklarına dair delil sunmadıkları, davacıların öncelikle şirketin mali durumu ve işleri hakkında genel kurulda bilgi edinmek için başvurması, başvurusunun sonuçsuz kalması halinde mahkemeye başvurarak bilgi alma talebinde bulunması gerekmesine rağmen, bu usulü hükümler uygulanmadan dava açıktıkları, şirketin mal varlığı değerlerinin belirlenerek dava açılma tarihine kadar mali durumunun tespitine dair davasının usulden reddinin gerektiği, usulüne uygun yapılmayan genel kurullarda alınan kâr dağıtılmasına dair kararların iptali ve davacıların hak ettiği ileri sürülen dağıtılmamış kâr paylarının tespit edilerek davacılara verilmesi talebi yönünden ise, davada davacının hangi genel kurulun hangi sebeple geçersiz olduğunu belirleyerek eda davası açma imkanı mevcut iken tespit davası açmasında hukuki yararın olmadığı, genel kurul iptali davalarının da süreye tabi davalardan olması ve istenen kâr payının hangi yıl ve döneme ilişkin olduğununda dava dilekçesinde açıkça belirtilmesinin zorunlu olması nazara alınarak bu talebin de usulden reddinin gerektiği, şirkete denetçi atanması talebi yönünden, mahkemeden denetçi atanmasının istenebilmesi için öncelikle genel kurula başvurularak talepte bulunulması gerektiği, denetçi isteyen tarafın genel kurulda verilen kabul ya da red kararına göre asliye ticaret mahkemesine başvuracağı, davacının bu prosedüre uymadan dava açtığı, bu talep yönünden de usulden reddinin gerektiği, şirkete kayyım atanması talebi yönünden, davalı şirketin organsız kaldığına ya da yönetiminin başka yoldan sağlanamadığına dair delil de mevcut olmadığı gerekçesiyle davacının kayyum tayini isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle dava konusu şirketin mal varlığı değerlerinin belirlenerek dava açılma tarihine kadar mali durumunun tespitine dair davanın HMK'nun 114 ve 115. maddeleri gereğince usulden reddine, usulüne uygun yapılmadığı ileri sürülen genel kurullarda alınan kâr dağıtılmamasına dair kararların iptaline ve davacının hak ettiği ileri sürülen dağıtılmamış kâr paylarının tespit edilerek davacıya verilmesine dair davanın HMK'nun 114 ve 115. maddeleri gereğince usulden reddine, dava konusu şirkete denetçi atanmasına dair davanın HMK'nun 114 ve 115. maddeleri gereğince usulden reddine dava konusu şirkete kayyım atanmasına dair davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 27/01/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8473, Karar No: 2013/6108, Tarih: 11.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/8473 E.  ,  2013/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/27995

MAHKEMESİ : Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/06/2010, 2009/109 (E) ve 2010/78 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık Asım hakkında mağdur Kemal'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Asım'ın, mağdur İsmail'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunma şartları oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz İtirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; olaydan bir gün önce sanık ile köylüleri Gülizar ve oğlu Yusuf arasında sanığın hayvanlarının su teknesinden su içmesi nedeni ile tartışma yaşandığı, bu tartışmada sanığın Gülizar'a hakaret edip, Yusuf'a bir tane tokat attığı, ertesi gün Yusuf'un amcası olan mağdurun kardeşlerini ve yeğenlerini yanına alarak Ankara ilinden köye geldiği, kalabalık bir şekilde sanığın evine gelerek sanığı sordukları, hayvan otlatmakta olan sanığın evine toplu halde gelindiğini kızından telefonla öğrenmesi üzerine koşarak evine geldiği, taraflar arasında kavga başladığı, mağdur İsmail’in bıçakla, mağdurun akrabaları Savaş’ın “çemek” adı verilen ve kesici olan zirai aletle, Faruk’un sopa ile sanık Asım’a saldırarak yaraladıkları olayda,

İlk haksız hareket sanıktan gelmiş olsa bile, haksız tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık İsmail müdafiinin, temyiz itirazları bu İtibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/11/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10458, Karar No: 2018/13019, Tarih: 23.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10458 E.  ,  2018/13019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, faslaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen malvarlıkları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 1844 parsel no 16'daki taşınmazda 6.641,25-TL, 38 PP 380 plakalı araçta 8.500-TL katılma alacağı olduğundan toplam 15.141,25-TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin dava konusu 1844 parseldeki 16 nolu bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir(6100 sayılı HMK 33. m). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Eşler, 18.06.2001 tarihinde evlenmiş, 26.07.2012 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM 170.m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 sayılı yasanın 10, TMK 202/1.m). Tasfiyeye konu 1844 parseldeki 16 nolu bağımsız bölüm, davalı eş adına kayıtlı iken boşanma dava tarihinden bir gün önce 25.07.2012 tarihinde 3.kişiye satılarak devredilmiştir. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK 179.m).

Edinilmiş mallara katılma rejiminin tasfiyesinde, artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken "eklenecek değerler" göz önünde bulundurulur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 229. maddesine göre; eşlerden birinin mal rejiminin sona ermesinden önceki bir yıl içinde diğer eşin rızası olmadan, olağan hediyeler dışında yaptığı karşılıksız kazandırmalar ile mal rejiminin devamı süresince diğer eşin katılma alacağını azaltmak kastıyla yaptığı devirler mal rejiminin sona erdiği anda mevcutmuş gibi tasfiyeye dahil edilir. Mahkeme kararı, davanın kendisine ihbar edilmiş olması koşuluyla, kazandırma veya devirden yararlanan üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilir. Bu durumda, üçüncü kişi aleyhine sonradan aynı kanunun 241.maddesine göre alacak davası açıldığında 229.maddedeki kazandırma veya devir koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yeniden araştırma konusu yapılmayacaktır.

Bu tür uyuşmazlıklarda; öncelikle, davalı eş tarafından 229. maddede sayılan amaç ve doğrultuda kazandırma veya devrin yapılıp yapılmadığı araştırılıp belirlenmelidir. Mahkemece, karşılıksız kazandırma veya devrin yapıldığının anlaşılması durumunda, söz konusu mal mevcut kabul edilerek yapılan hesaplamada davacı tarafın katılma alacak hakkının olup olmadığı, varsa miktarı saptanarak davalı eşten tahsili yönünde hüküm kurulmalıdır. Tasfiyede devredilen malvarlığının devir tarihindeki durumu (niteliği, seviyesi, yaşı vs.) esas alınarak tasfiye (karar) tarihindeki sürüm (raiç) değeri hesaplanır. (TMK'nun 235/2.)

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundan hareketle dava konusu taşınmaz yönünden 6.641,25-TL katılma alacağına hükmedilmişse de; bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; dosya arasında bulunan teknik bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 26.07.2012 tarihi itibariyle değerinin 115.500-TL, keşif tarihi olan 23.09.2014 tarihi itibariyle değerinin 134.060-TL olarak belirlendiği, mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda taşınmazın devredildiği tarih olan 25.07.2012 tarihindeki değeri olarak kabul edilen 115.500-TL üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, tasfiyede devredilen malvarlığının devir tarihindeki durumu (niteliği, seviyesi, yaşı vs.) esas alınarak tasfiye (karar) tarihindeki sürüm (raiç) değerinin esas alınması gerekmektedir. (TMK'nun 235/2.) Bu itibarla, Mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, tasfiyeye konu taşınmazın devir tarihindeki durumu esas alınarak tasfiye tarihindeki (önceki karar bozulmakla değer güncelliğini yitirdiğinden bozma sonrası yeni karar tarihindeki) sürüm (rayiç) değeri belirlenerek bu değer üzerinden talep miktarı ve tarafların kazanılmış hakları da gözetilerek hüküm kurulması gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine,taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16388, Karar No: 2012/25486, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16388 E.  ,  2012/25486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 4 ve 5. maddeleri uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrası uyarınca fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca temel adli para cezasının belirlendiği bölüme “25 tam gün adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması ve hükümden 5237 sayılı Yasanın 52/2. maddesi gereğince 500 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/721, Karar No: 2020/42, Tarih: 30.01.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/721 E.  ,  2020/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 204-225

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'nun, TCK'nın 188/3, 188/4-a-b, 31/3, 62, 52/2-4 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve mahsuba ilişkin Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.12.2015 tarihli ve 445-515 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 04.04.2016 tarih ve 472-1079 sayı ile;

"1- Gizli soruşturmacının ancak TCK'nın 220. maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan 'örgüt kurma' ve 'örgütü yönetme' suçları ile örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş olması şartıyla CMK'nın 139. maddesinde sınırlı olarak sayılan diğer suçlar için görevlendirilebilir. Bunlar dışındaki suçlar nedeniyle görevlendirilen gizli soruşturmacı 'adlî kolluk görevlisi değil ise' topladığı deliller hukuka aykırıdır.

Gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kişi 'adli kolluk görevlisi ise' hukuki statüsü gizli soruşturmacı olmayıp 'kimliğini gizleyen adli kolluk görevlisidir' ve kollukla ilgili kanunlar ile CMK'daki hükümlerde yer alan genel yetkisi ve görevi kapsamında olmak üzere, Cumhuriyet savcısının sözlü veya yazılı emirleri doğrultusunda delil toplayabileceğinden, bu nitelikte topladığı deliller hukuka uygundur.

Somut olayda, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 16.04.2015 tarihinde 2015/332 değişik iş sayı ile gizli soruşturmacı görevlendirilmesine karar verildiği, gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kişilerin statüsü 'adlî kolluk görevlisidir.' Sanığın gizli soruşturmacı olarak görevlendirilenler tarafından düzenlenen tutanağı kabul etmemesi nedeniyle, adli kolluk görevlisi statüsünde olan bu görevlilerin sanık ve müdafiine soru sorma olanağı da tanınarak tanık olarak dinlenilmeleri gerekirken, sanık ve müdafiinin yokluğunda oturum açılarak ve kimlikleri de gizli tutulmak suretiyle dinlenmeleri nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Aynı olayın diğer sanıkları... ve ... hakkında yaşları büyük olduğu için Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'ne açılan 2015/279 esas sayılı dava derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilerek bu dosya içine konması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.