muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19235, Karar No: 2024/16215, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19235 E.  ,  2024/16215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.12.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/2726 E., 2022/3048 K.

KATILANLAR : ..., ... Mühendislik Mimarlık İnşaat Kuyumculuk Mobilya Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.12.2022 tarihli ve 2022/2726 Esas, 2022/3048 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca,on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 07.12.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14484, Karar No: 2011/3648, Tarih: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14484 E.  ,  2011/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2008 gün ve 2005/136-2008/16 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.06.2010 gün ve 2009/237 - 2010/6321 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan Çetaş Otom.Servis.... Ltd.Şti.’ne tamir için bırakılmış Eren Ltd.Şti.’ne ait aracın tamir için bırakıldığı servis bölümünden çalındığını, çalınan aracın bedelinin müvekkili tarafından sigorta ettirene ödendiğini, aracın çalındığı sigortalı işyerinin güvenliğinden davalının sorumlu bulunduğunu, tamir için bırakılan aracın davalı güvenlik şirketinin tedbirsizliği ve dikkatsizliği sonucu çalındığını ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen 29.000,00 YTL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hırsızlık olayının meydana geldiği servis binasının koruma ve güvenliğinin müvekkili şirket tarafından yerine getirilmediğini, araçların servis ve bakımlarının yapıldığı tamirhanelerin güvenliğinin sigorta ettiren Çetaş Ltd.Şti.’ne ait olduğunu, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurlu bir davranışının bulunmadığını, oluşan zarardan sorumlu olmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı Çetaş Ltd.Şti ile davalı şirket arasında güvenlik hizmeti sözleşmesi bulunduğu, dava dışı anılan şirketin sözleşmeye uygun olarak görev yürütülecek yeri davalıya bildirmediği ve çalışanlarının tamir için bırakılan aracın anahtarını aracın üzerinde bırakarak çalınmasına neden oldukları, davalının da yeterli dikkat ve özeni göstermediği, bu durumda davaya konu olayın meydana gelmesinde eşit oranda kusurlu bulundukları sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 14.500,00 YTL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.06.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5126, Karar No: 2024/4054, Tarih: 03.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5126 E.  ,  2024/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/388 E., 2023/409 K.

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalılar murisinin 10.09.2012 tarihli tüketici kredi sözleşmesi gereği kendisine verilen 40.000,00 TL'lik krediyi kullandığını, fakat geri ödeme planına uymadığını, davalıların mirası reddetmedikleri için borçtan sorumlu olduklarını, bu nedenle haklarında icra takibi başlatıldığını, ancak takibe haksız olarak itiraz etmeleri nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; davalıların takibe vaki itirazlarının iptaline alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, murislerinin davacının yönlendirmesiyle hayat sigortası yaptırdığını, sigorta sözleşmesiyle rizikonun gerçekleşmesi halinde kredinin sigorta tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını fakat sigorta şirketinin ödeme yapmadığını, bunun için sigorta şirketine karşı dava açtıklarını, davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.12.2015 tarih ve 2015/806 Esas, 2015/2545 Karar sayılı kararıyla; kredi sözleşmesinin 15. maddesi ile hayat sigortasının ve yenilenmesinin zorunlu hale getirilip banka tarafından üstlenildiği, poliçenin düzenleme, yenilenme ve bedel tahsil işlemlerinden bankanın sorumlu olduğu, davalı mirasçılara yönelik talepte bulunamayacağı, aleyhlerine girişilen İzmir 23. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3853 sayılı icra takibine yönelik davalıların itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karara yönelik süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karara yönelik süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 08.04.2019 tarih, 2016/9750 Esas, 2019/4668 Karar sayılı ilamı ile, davalıların 02.08.2013 tarihinde banka kredi hesabının kapatılması ve ölüm teminatlarının ödenmesi amacıyla dava dışı Garanti Emeklilik ve Hayat A.Ş.'ne karşı dava açtığı, eldeki dava ile Ticaret mahkemesinde görülen dava arasında bağlantı bulunduğu, kesin delil hususun değerlendirilmesi gerektiği, Mahkemece, bahsedilen dosyanın mahkemesinden getirtilip, kararın kesinleşip kesinleşmediği incelendikten sonra tarafların iddia ve savunmaları da dikkate alınarak değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında belirtilen kararıyla; davalıların murisi ...'nın tüketici kredisi kullandığı, kredi kullanımı sırasında davacı banka tarafından 10.09.2012 başlangıç tarihli hayat sigortası poliçesi düzenlendiği, bekletici mesele yapılan İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyası içerisinde bulunan murisin 04.02.2009 tarihinden önceden beridir KOAH hastası olduğu, yaklaşık 2001-2002'den beri aterosklerotik kalp hastası olduğu, müteveffanın 2011 tarihli ultrason neticesi olarak istemik kardiyomiyopati ve konjestif kalp yetmezliği tanısı konulduğu, İzmir 3 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/260 E. sayılı dosyasından alınan ATK raporuna göre murisin hayat sigortası yaptırmadan önce kendisinde mevcut olan KOAH ile ölüm belgesinde belirtilen hastalığı arasında illiyet bağının olmadığı, fakat yine sigorta yaptırmadan önce kendisinde mevcut olan aterosklerotik kalp hastalığı, iskemik kardiyomiyopati ve konjestif kalp yetmezliği ile ölüm belgesinde belirtilen hastalığı arasında davacı beyanının aksine illiyet bağı olduğunun görüldüğü, bahse konu hastalıkların süresinin ve tedavilerinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde bu hastalıklıkların poliçe düzenlenmesi sırasında muris tarafından bilindiği buna rağmen Uzun Süreli Kredi Hayat-Yaşa Özel Sertifikası isimli poliçenin Sigortalı Adayının Sağlık Beyan Formu bölümünde yer alan herhangi bir hastalığının bulunup bulunmadığına dair soruların tamamına olumsuz cevap verdiği bu nedenle beyan yükümlülüğünün ihlalinde kusurunun kast derecesinde olduğu ve bildirilmeyen hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, İzmir 23. İcra Dairesi'nin 2014/3853 Esas sayılı icra takip dosyasında davalının yapmış olduğu itirazın iptaline, icra takibinin aynen devamına, alacağın %20'si oranında hesap edilerek belirlenen 7.595,64 TL davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; bekletici mesele yapılan dosyanın sonucunun işbu davanın esasıyla doğrudan bağlantılı olmadığını, sigorta şirketinin sorumluluğunun olmamasının müvekkil mirasçıları doğrudan sorumlu yapmayacağını, müvekkillerinin borçtan sorumluluğu olup olmadığının esasen incelenerek hüküm kurulması gerektiğini, bozma ilamı öncesi alınan bilirkişi raporunda belirtilen değerlendirme dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğini, Mahkemece esasa yönelik olarak tarafların beyanını alması gerekmekteyken, taraflara bu yönde bir süre verilmediğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tüketici kredisinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK,

2. 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Mahkeme kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, bozma ilamında belirtilen gerekçelere göre değerlendirmenin yapıldığı anlaşılmakla davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

Kararı temyiz eden taraf harçtan muaf olduğundan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13883, Karar No: 2018/4118, Tarih: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13883 E.  ,  2018/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11063, Karar No: 2014/427, Tarih: 31.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11063 E.  ,  2014/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...) Davacılar vekilinin ....04.2012 havale tarihli dilekçesinde belirttiği ... 601 ada 60 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde (şerh ve beyanları da gösterir şekilde) kütük sayfalarının) ve dayanakları olan tüm belgelerin (imar uygulaması görmüşse Belediye Encümen kararı, dağıtım cetvelleri, analiz cetvelleri, vs.) ve de krokisinin (imar uygulaması görmüşse imar parselleriyle çakıştırmalı krokisinin de) temin edilmesi;

...) ... Mahallesi 38183 ada ... 38184 ada ... parsel sayılı taşınmazların ilk tesislerinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde (şerh ve beyanları da gösterir şekilde) kütük sayfalarının) ve dayanakları olan tüm belgelerin (imar uygulaması varsa Belediye Encümen kararı, dağıtım cetvelleri, vs.) ve de bu taşınmazlar imar parselleriyse altlığında kalan kadastral parselle birlikte çakıştırmalı krokilerinin getirtilmesi; ayrıca imar parselleri olmaları halinde üzerinde oluşturuldukları kadastral parsellerin de tespit edilerek tedavüllü kayıtlarının celbi ile evraka eklenmesi;

...) Davacılar ile davacıların miras bırakanı ...’ın 775 sayılı Yasa veya 2981 sayılı Yasa uyarınca Belediye veya Hazineye başvurusu olup olmadığı, adı geçenlere tapu tahsis belgesi verilip verilmediğinin ... Büyükşehir Belediyesi, .. Belediyesi ve ... ... .... Müdürlüğü’nden araştırılarak ilgili belgelerin teminiyle evraka eklenmesi; bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20091, Karar No: 2018/304, Tarih: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/20091 E.  ,  2018/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin- 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; Davacı temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine tebliği ile tebligat parçalarının dosyaya eklenmek üzere

2- Davalı ... Vekiline temyiz harcının yatırılmasına ilişkin muhtıra tebliğ edildiği halde temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla temyiz talebinin reddedilerek ek kararın ilgili vekile tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklenmesi

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3492, Karar No: 2007/7893, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3492 E.  ,  2007/7893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 132 ve 133 parsel numaralı taşınmazların satışı için davalı ile dava dışı mal sahipleri arasında aracılık ettiğini, bu aracılık sözleşmesinden dolayı davalı tarafından aleyhine dava açıldığını ve davanın kendi aleyhine sonuçlandığını, davalının o davadan kaynaklanan alacağını tahsil etmek için kendisinden zorla 3 adet boş senet aldığını ve icra takibine koyduğunu, bonoların bedelsiz olduğunu, faizin fahiş olarak talep edildiğini, yanlış hesaplama yapıldığını belirterek borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Davalı, davacının aracılık ve garantörlük sözleşmesindeki edimlerini yerine getirmediğini, daha sonra karşılıklı anlaşma sonucu dava konusu bonoların alındığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bonolardaki imzanın davacıya aidiyetine dair imza incelenmesine davacının icabet etmediği ve bu suretle imzaların davacıya ait olduğunun sübut bulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2007/3492-7893

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2007/3492-7893

2-Dosya içinde bulunan belgelerden, davalının ... 4. İcra Müdürlüğünün 2004/3404 Esas sayılı icra dosyasında 11.8.2004 tarihinde 30.11.2003 ve 20.12.2001 vadeli iki adet bonoyu dayanak göstererek 33.500 dolar ve 80.000 DM karşılığı 98.343.000.000 TL asıl alacak ve 148.053.000.000 TL işlemiş %60 ve %48 faiz olmak üzere 246.396.000.000 TL'nin tahsilini istediği, ... 6. İcra Müdürlüğünün 2004/972 sayılı dosyası ile de 29.1.2004 tarihinde 15.5.2002 vadeli bonoyu dayanak gösterip 4.000 dolar karşılığı 5.600,00 YTL asıl alacak ve 5.600,00 YTL işlemiş faizi olmak üzere 11.200,00 YTL 'nin %60 faizle tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır. Davacı eldeki davada bu bonoların zorla elinden alındığını, iddia ederek borçlu olmadığının tespitini talep ettiği gibi faizinde fahiş olduğunu, faiz hesaplamasının yanlış yapıldığınıda iddia etmiştir. Davalı taraf seçimlik haklarını kullanarak döviz cinsinden olan alacağını, TL'na çevrirek talepte bulunmuş, ancak gerek icra takip talepnamesinde ve gerekse yargılama aşamasında işlemiş faizi nasıl hesapladığını belirtmemiştir. Davalı döviz cinsinden olan alacağını TL'na çevirerek talepte bulunduğuna göre öncelikle icra takiplerine konu olan bonoların ödeme vadelerinden itibaren icra takip tarihlerine kadar olan döviz cinsinden işlemiş faiz miktarının ne kadar olduğu hususunda gerekirse bilirkişiden rapor alınmalı, işlemiş faizi ile birlikte ana alacağın icra takip tarihlerindeki TL karşılıkları tesbit edilmeli ve icra takip tarihinden itibaren de TL cinsinden ana alacağa icra takip talepnamelerinde yazılı faiz oranlarını geçmemek üzere yasal faiz yürütülmesine karar verilmelidir. Mahkemece, değinilen bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usül ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 4.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.