muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1042, Karar No: 2015/43336, Tarih: 07.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/1042 E.  ,  2015/43336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanık ..., aşamalarda özü itibariyle “…olay gecesi, yakınan ..., alkollü olarak kahvehaneye geldiğinde, kendilerine ters ters baktığını, bu sırada kendilerinin kahvenin içinde tost hazırladıklarını, dışarı çıktıklarında, İbrahim’in sataşması ve elindeki bıçak ile saldırması üzerine bıçak bulunan elini tutarak, onun kafasına vurduğunu, ancak İbrahim’in kurtularak bıçakla kendisini yaraladığını, bu esnada diğer sanık ...'ın, ...’in kollarından tutarak ona engel olduğunu” savunmuş, sanık ... de aynı doğrultuda beyanda bulunmuş, her iki sanık da, “olay gecesi, yakınandan para isteme ve parayı vermediği için zorla yüzük alma olayının olmadığına” dair özetle inkara dayalı savunma yapmışlardır.

Sanık ... ve yakınan...’ye ait doktor raporlarında; vücutlarında tarif edilen ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmaları ile yakınanın, olay gecesi 0.98 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

Yine tüm taraf ifadelerinden ve kolluk tutanaklarından, olay gecesi yakınan İbrahim’in üzerinde bıçak bulunduğunun sabit olması,

Olaydan hemen sonra, olay yeri olan ... Kırathanesi’nin önünde yakalanan sanıkların üst aramasında, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmaması; tanık... ile olay yerinde yapılan görüşmede, “Olaydan sonra yakınan İbrahim’in, 'polise gideceğim' diyerek cebindeki bıçağı çıkartıp kendisine teslim ettiğini, suça konu edilen yakınana ait yüzüğün de, sanık ... tarafından bulunarak kendisine verildiğini” belirterek, bahse konu bıçak ve yüzüğü polise teslim etmesi,

Son olarak da tanık ...'un kolluktaki ifadesinde, "kahvehanede bulunanların, ... yüzüğünün alınmış olduğunu söylemesi üzerine, orada hep birlikte aramakta iken sanık.... de aramaya katıldıktan sonra yüzüğü bulduğunu söyleyerek bana teslim etti" şeklindeki beyanına göre, ilk aşamada, yakınanın, yüzüğün yağmalandığına dair bir iddiası bulunmadığı, ancak yüzüğünün kaybolduğunu kahvehanede bulunanlara söylediği, bu nedenle kahvehanedekilerin yüzüğü aramaya başladıkları, bir süre sonra sanıkların da aramaya katıldıklarının anlaşılması karşısında,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; olay gecesi, yakınandan para isteme ve parayı vermediği için cebir yoluyla yüzük alma olayının olduğu konusunda ciddi duraksamalar bulunmakla; sanıklar tarafından gerçekleştirilen ve suç teşkil eden bir eylem olup olmadığı; var ise, bunun hukuki vasıflandırmasının ne olması gerektiği yönünde dosyaya yansıyan iddia, savunma ve delillerin yeterli bulunup bulunmadığı noktasında mevcut dosyada yer alan tahkikat eksikliğini gidermek ve böylece Ceza Muhakemesinin asıl amacı olan maddi gerçeği ortaya çıkarabilmek amacıyla;

Olay esnasında kahvehanede bulunan, olaya tanık olan ve yüzüğün aranmasına katılan kişilerin açık kimlik ve adreslerinin tespit edilerek, olay hakkındaki bilgi ve görgülerinin ayrıntılı olarak tespit edilmesinden sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip, hangi delil ve kimlerin beyanlarına niçin üstünlük tanındığı belirtilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük olan ... ile yeterli ödeme gücü bulunmayan ... yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

3-) Sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11985, Karar No: 2024/2471, Tarih: 21.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/11985 E.  ,  2024/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/659 E., 2022/425 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/20 Esas, 2021/139 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/659 Esas, 2022/425 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.05.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte;

Savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi,tutanağın temini halinde ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması ve UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankası üzerinden sanıkla ilgili beyan bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa onaylı suretleri dosyaya getirtilip, gerekirse tanık veya tanıkların duruşmaya çağrılıp dinlenildikten sonra toplanan tüm delillerin duruşmada okunarak sanık ve müdafiinden diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/659 Esas, 2022/425 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2913, Karar No: 2018/4539, Tarih: 19.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2913 E.  ,  2018/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesi ile dava konusu alacağın iş bitim tarihi olan 23.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankasının kısa vadeli avanslar için uygulanan değişebilir oranlarda avans faizini talep etmiştir. Mahkemece asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 101. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur. İhtar ile amaçlanan borçludan borcun istenmesi ve ifa olarak onu kabule hazır olunduğunun borçluya bildirilmesidir. Bu bakımdan borçluya gönderilecek ihtarda açıkça istenilen para borcunun miktar olarak gösterilmesi ve bunun ödenmesinin istenmesi gerekir. Davacı, davalı idareye verdiği 07.05.2014 tarihli yazı ile deplasesi zorunlu olan yeraltı, fiber optik ve kablo deplaseleri için hazırlanan projelerin kat’i hesap bedelinin 105.319,33 TL (KDV dahil) olduğunu, yazının alındığı günden itibaren en geç 20 gün içinde ödemenin yapılması gerektiğini bildirir ihtarda bulunmuştur. Davalı ... 12.05.2014 tarihinde yazıyı tebliğ almıştır. 20 günlük ödeme süresi 01.06.2014 tarihinde dolmuştur. Söz konusu yazının para

borcu yönünden davalıyı temerrüde düşürücü nitelik taşıdığı anlaşılmıştır. Bu kapsamda, bahse konu yazı ile davanın açıldığı tarih olan 03.04.2015 tarihinden önce davalının usulüne uygun şekilde temerrüde düşürüldüğü açık olup, 02.06.2014 tarihinden itibaren değişebilir oranlarda avans faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, açıklanan bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. Ne var ki, düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollaması ile uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “...dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline...” kelimelerinin hükümden çıkartılarak, yerine “02.06.2014 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline” kelimelerinin yazılması sureti ile kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4329, Karar No: 2024/6271, Tarih: 11.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4329 E.  ,  2024/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/523 Esas, 2023/514 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/243 E., 2020/299 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "ETİ" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin 2018/24285 sayılı "et-i tat" ibareli marka başvurusuna müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin "Eti" ibaresini 1961 yılından bu yana kullandığını ve bu marka üzerinde büyük yatırımlar yaparak marka sayısını arttırdığını, müvekkilinin "ETİ" markasının tanınmış marka statüsünde olmasının iltibas ihtimalini arttırdığını, dava konusu marka ile müvekkilinin markaları arasındaki sınıfsal benzerliğin ayniyet boyutunda olduğunu, başvuru konusu "et-i tat" markası ile müvekkilinin markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğunu, markalar arasında işitsel ve görsel benzerlik olduğunu, ortalama tüketicilerin "et-i tat" ibareli marka ile müvekkilinin "ETİ" ibareli markalarını benzer olarak algılayacağını, dava konusu markanın müvekkilinin seri markalarının içine sızarak müvekkilinin tanınmış "ETİ" markasının imajına zarar vereceğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline, 2018/24285 numaralı markanın tescili halinde hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşılaştırılan markalar arasında mal ve hizmet benzerliği bulunduğu, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, dava konusu markanın gerek söz öbeği şeklinde, gerekse "et-i" şeklinde oluşturulması nedeniyle bu markayla karşılaşan ortalama tüketicinin, marka içerisinde davacı markaların işaret eden "Eti" ibaresini ayrı ve bağımsız bir bütün olarak algılamayacağı, bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü koşullarının somut olayda oluşmadığı, markaları oluşturan işaretlerin birbirine benzemediği, markaların birbirinden oldukça farklı olduğu anlaşıldığından "ETİ" markasının tanınmış marka olmasının, davacının bu markalarına benzemeyen dava konusu marka nedeniyle tanınmış markanın itibarından haksız yararlanma, itibarına zarar verme veya ayırt ediciliğini zedeleme sonuçlarını doğurmayacağı, davacının ticaret unvanının ayırt edici unsurunun "ETİ" ibaresi olduğu, dava konusu markanın ise "et-i tat" ibaresinden oluştuğu, işaretler arasında benzerlik bulunmadığından ticaret unvanı nedeniyle iltibas iddiasının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibarıyla bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "et-i tat" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "ETİ" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, başvurunun davacı markalarından farklı bir algı yarattığı, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından anılan Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2024 tarihinde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davalının "et-i tat" ibareli marka başvurusuyla davacının tanınmış "ETİ" asıl unsurlu markaları arasında görsel, işitsel yönden benzerlik bulunduğu, ortalama alıcılar nezdinde seri marka algısı oluşturma potansiyeli taşıdığı ve iltibasa yol açmasının kuvvetli muhtemel bulunması nedeniyle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle onama yönünde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/1507, Karar No: 2016/1629, Tarih: 15.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1507 E.  ,  2016/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğunu, ... Cumhuriyet Mahallesinde bulunan 1077 ada 23 parsel ( yeni 4688 ada 5 parsel ) sayılı taşınmazın kayden paydaşı olduğunu, ancak dava konusu taşınmazın tapu kaydında kimlik bilgilerinin '' ... oğlu ... '' olarak yanlış yazıldığını, nüfus kayıtlarında kimlik bilgilerinin '' ... oğlu ... '' olduğunu, bu yanlışlığın eski dönemde ağabeyi olan ve genç yaşta olan ...nın nüfus cüzdanının ailesi tarafından kendisine verilmesinden kaynaklandığını, ilerleyen yaşlarda yeni nüfus cüzdanı edinerek adının '' ... '' olarak tescil edildiğini, kaldı ki '' ... oğlu ... '' isminde birinin de bulunmadığını, yine tapu kaydına ağabeyinin adının yazılması sırasında baba isminin de sehven '' ... '' şeklinde yazıldığını, aslında baba isminin '' ... '' olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki '' ...oğlu ... '' kaydının nüfus kaydına uygun olarak '' ... oğlu ... '' olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7291, Karar No: 2016/14635, Tarih: 24.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7291 E.  ,  2016/14635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.