muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13714, Karar No: 2016/3221, Tarih: 23.03.2016

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 31.08.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 31.08.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 2007 ve 2008 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 31.08.2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/7535, Karar No: 2016/8028, Tarih: 20.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7535 E.  ,  2016/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen manevi tazminat, reddedilen tazminat talepleri, müşterek çocuk ... velayetine ilişkin karar yönünden, davacı-karşı davalı erkek tarafından ise, katılma yoluyla kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, manevi tazminat miktarı, müşterek çocuk ...'in velayetine ilişkin karar, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kadının önceki boşanma davasına konu erkekle görüşmeye devam ederek güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, erkeğin ise kumar oynayıp eve bakmadığı ve eve haciz gelmesine sebep olduğundan bahisle her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğe isnat edilen bir kısım kusurların önceki boşanma davasına konu edilen olaylara ilişkin olduğu, kadının davasının ispatlanamadığından reddedildiği, tarafların, erkeğin boşanma davasının kabulü sonucu boşanıp sonrasında yeniden evlendikleri, kadın tanığı ...'in beyanlarının soyut nitelikte olduğu, yine kadının diğer tanıklarının beyanlarının ise duyuma dayalı olduğu dolayısıyla kadın tarafından yeniden bir araya gelme sonrasında erkeğe atfedilebilecek kusurlu bir davranışın varlığının ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla kadının karşı davasının reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple kadının boşanma davasının kabulü yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen erkeğin boşanma davası ve fer'ilerine yönelik tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/1315, Karar No: 2019/7139, Tarih: 11.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1315 E.  ,  2019/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1407, Karar No: 2023/1354, Tarih: 15.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1407 E.  ,  2023/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/101 E., 2016/258 K.

.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2015/82 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 ... maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli, 2015/101 E. 2016/258 K. sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaleti ile birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi

uyarınca 3 ay süreli hapis cezasının günlüğü 20.00 TL'den 1800 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Sanık 03.08.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın jandarmayı arayarak kardeşleri olan mağdurların kendisini odaya kapattıklarını ve döveceklerini söyleyerek şikayette bulunmak suretiyle mağdurlar hakkında soruşturma açılmasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın jandarmayı arayarak evde kilitli olduğunu ve mağdurlar tarafından darp edileceğini söylediğine dair 26.02.2015 tarihli ihbar tutanağı dosyada mevcuttur.

3. Sanık olay sonrası aynı tarihli kolluk ifadesinde, "Oda kapısını kendisinin kilitlediğini, kimsenin kendisini odaya kapatıp darp etmediğini, evine ait anahtarları almak için bu bahane ile jandarmayı aradığını" belirterek şikayetten dönmüştür.

4. Sanığın ihbarı üzerine mağdurlar hakkında basit yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından başlatılan soruşturma neticesinde, Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, mağdurların atılı suçları işlemedikleri gerekçesi ile 2015/243 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir

4. Sanığın ihbarı üzerine mağdurlar hakkında basit yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından başlatılan soruşturma neticesinde, Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, mağdurların atılı suçları işlemedikleri gerekçesi ile 2015/243 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir

5. ... personeli olan tanık Y.S mahkemece alınan ifadesinde "Sanığın benzer şekilde bir çok şikayeti olması nedeni ile ihbarın gerçekliğini araştırdıklarını, olay yerine gittiklerinde sanığın önce odaya kapatılarak darp edildiğini, daha sonra ise sadece tehdit edildiğini söylediğini, kendisini güvenli bir yere götürmeyi teklif ettiklerini ancak sanığın kabul etmediğini, tavırlarının rahat olduğunu" belirtmiştir.

6. Sanığın ve mağdurların annesi olan tanık N.Ç mahkemede "Kızının psikolojik rahatsızlığının olduğunu, o nedenle bu şekilde davrandığını, kesinlikle kızının dövülmediğini ya da odaya kapatılmadığını" beyan etmiştir

7. Mağdurlar aşamalarda alınan beyanlarında "Olay tarihinde kardeşleri olan sanığı odaya kilitleme ve darp etme gibi bir durumun olmadığını " belirtmişlerdir.

8. Sanık kollukta alınan ifadesinde "Kimsenin kendisini odaya kapatmadığını, ... anahtarlarını almak için böyle bir bahane yaratarak jandarmayı aradığını" söylemişken, mahkemede alınan savunmasında "Kimseye iftira atmadığını, olay günü kardeşlerinin kendisini bir odaya kapattıklarını, sonra korktuğu için jandarmayı aradığını, daha sonra kardeşi ...'ın kendisi hakkında rapor çıkardığını ve kendisini zorla Elazığ Ruh Sinir Hastalıkları Hastenesine sevk ettiklerini" beyan etmiştir

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Ve Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir

Sanığın jandarmayı arayarak kardeşleri olan mağdurların kendisini odaya kapattıklarını ve döveceklerini

söyleyerek şikayette bulunduğu akabinde "Kimsenin kendisini odaya kapatıp darp etmediğini, evine ait anahtarları almak için bu bahane ile jandarmayı aradığını" belirterek şikayetten döndüğü olayda,

Sanığın iddiaları bir kısım vakıalara dayandığı gibi aksine somut delil de bulunmadığı, bu bağlamda eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74 üncü maddesinde düzenlenen Anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Kabule göre de;

Sanığın iddiaları bir kısım vakıalara dayandığı gibi aksine somut delil de bulunmadığı, bu bağlamda eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74 üncü maddesinde düzenlenen Anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Kabule göre de;

Sanığın savunmasında Elazığı Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmesi, yine sanığın annesi tanık N.Ç'nin de mahkemede "kızının psikolojik rahatsızlığı" olduğunu söyleyerek benzer anlatımlarda bulunması karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun'ın 32 nci maddesi kapsamında suçun işlendiği tarihte akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli, 2015/101 E. 2016/258 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1742, Karar No: 2011/6397, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1742 E.  ,  2011/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13068, Karar No: 2015/42285, Tarih: 11.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13068 E.  ,  2015/42285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/229481

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2011/30 (E) ve 2011/112 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, katılan A.. Ç..'ın olay günü tanık A.. A.. ile birlikte işyerinde oturdukları sırada, sanıklar O.. A.. ve O.. A..'in yanlarında 3 kişi daha olduğu halde yanlarına gelerek sanık O.'un getirdiği senedi kendisine uzatarak “bu senedi kefil olarak imzalayacaksın yoksa ayaklarına sıkarım,” şeklinde tehdit etmesi üzerine korktuğunu ve boş senedi imzalamak zorunda kaldığı iddiasını geliştirdiği, tanıklar A.. A.. ve E.. T..'un da bu senedin zorla imzalandığına ilişkin katılanın iddiasını destekler mahiyette açıklamalarda bulundukları, ancak dosyada mevcut icra dosyası örneğine göre; senedin kambiyo senetlerine mahsuz icra yolu ile takibe konulduğu, borçlu ve kefile ödeme emrinin tebliğ edildiği, asıl borçluya 27.10.2009 tarihinde hacze gidildiğinde, borcunu kabul edip ödeyeceğini ifade ettiği, ancak ödemenin gerçekleşemediği dikkate alındığında; öncelikle E. Y.'ın bu senedin düzenlenmesi anında kendisinin borçlu, katılan A.'in de kefil sıfatıyla imzalayıp imzalamadığı, kefilin hangi aşamada bu belgeyi imzaladığı konusu ve vaki iddialarla ilgili bilgisi de ayrıntılı olarak sorulduktan ve ödeme emri tebligatını alan kefilin ise, bu aşamada nasıl bir hukuki işlem başlattığı konusu da ayrıntılı olarak araştırılıp, saptandıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun vasıflandırılıp, karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yetilinip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan A.. Ç.. ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.