muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5421, Karar No: 2014/15732, Tarih: 25.06.2014

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5554, Karar No: 2022/1094, Tarih: 27.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5554 E.  ,  2022/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idareler vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/508 E. - 2018/506 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalılardan ... ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen karara karşı; davalı idareler vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine dair verilen karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Yıldırım İlçesi, Karaağaç Mahallesi, 671 ada 37 ve 38 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16362, Karar No: 2024/1415, Tarih: 19.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16362 E.  ,  2024/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1722 Esas, 2020/262 Karar

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2018 tarihli iddianamesiyle sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2018 tarihli kararıyla sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 16.06.2020 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215 inci maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunu oluşturduğuna ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın "..." isimli sosyal paylaşım sitesinde 18.07.2016 tarihinde "Bak sana ne diycem iki metrelik bayrak sopasıyla tankı durdurduğunu sanan dallama,eğer gerçek darbe olsaydı o tankın namlusunu g\*tüne sokarlardı.Annadın mı?Bil istedim'' şeklinde görsel paylaşımda bulunmak suretiyle üzerine atılı halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık aşamalardaki ifadelerinde suç işleme amacının olmadığını, darbe girişimini desteklemediğini beyan etmiştir.

3. 05.12.2016 tarihli inceleme raporuna göre; sanığın sosyal paylaşım sitesindeki hesabı suç tarihinde herkese açıktır.

4. Mahkemesince sanığın eylemi nedeniyle açık ve yakın tehlike oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık aşamalardaki ifadelerinde suç işleme amacının olmadığını, darbe girişimini desteklemediğini beyan etmiştir.

3. 05.12.2016 tarihli inceleme raporuna göre; sanığın sosyal paylaşım sitesindeki hesabı suç tarihinde herkese açıktır.

4. Mahkemesince sanığın eylemi nedeniyle açık ve yakın tehlike oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrası "Halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kimse, bu nedenle kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Tüm dosya kapsamındaki delillerin incelenmesinde; sanığın paylaşımı nedeniyle toplumsal hareketlilik, kin ve nefret duygusuyla meydana gelen açık ve yakın tehlike oluştuğuna dair delil ya da iddia bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunun oluşabilmesi için de sanığın eylemi nedeniyle açık ve yakın tehlikenin oluşması gerektiğinden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 16.06.2020 tarihli kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1385, Karar No: 2006/4276, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1385 E.  ,  2006/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

Tarih : 28.09.2005

Nosu : 1235-1394

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirkete ait taşınırların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının ödeme emri tebligatının usule aykırı biçimde yapıldığını, haciz ve muhafaza için 1.484.-YTL. masraf yapmalarına rağmen davalı yana satış masrafı olarak gösterilen 1.005.35 YTL. ayrıldığını ileri sürerek usulsüz tebligatın, fahiş satış masrafının ve garamenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ödeme emrinin usulüne uygun biçimde tebliğ edildiğini, haczin davacı ile aynı yerde ve zamanda yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce usulsüz tebligata ilişkin şikayetin kabulüne, ıttıla tarihinin 28.10.2003 tarihi olarak tesbitine; hukuka uygun bulunan sıra cetveline itirazın kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın iddialarından biri davalı yanın takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin dava dışı borçluya usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediği, dolayısıyla davalı yanın takibinin kesinleşmediği noktasındadır. Mahkemece dava tarihinin ıttıla tarihi olarak kabulü istemi karşılamaktan uzaktır. İkinci istem ise haciz ve muhafaza masrafı olarak yapılan paranın kendilerine ödenmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir. İcra ve İflas Kanunu’nun 138/II nci maddesine göre bir malın satış bedelinden öncelikle haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masraflar çıkartılmalıdır.

Bu durumda mahkemece davalı yanın takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin dava dışı borçluya usulüne uygun biçimde tebliğ edilip edilmediği araştırılmalı; tebliğin usulüne uygun olduğu anlaşılması halinde tebliğ tarihi itibariyle sıralama yapılıp yapılmadığına bakılmalı, eğer tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşılırsa davalı yanın takibinin kesinleşmediği dikkate alınarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmelidir. Öte yandan İcra ve İflas Kanunu’nun 138/II maddesi gereğince malın satış bedelinden öncelikle haciz ve muhafaza, daha sonra satış masraflarının çıkartılması gerektiği dikkate alınarak istem hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4608, Karar No: 2021/3884, Tarih: 24.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/4608 E.  ,  2021/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/182-2019/137

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesinin, yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14164, Karar No: 2017/2789, Tarih: 03.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14164 E.  ,  2017/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... KTK adına ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, kadastro mahkemesine verdiği dava dilekçesiyle; ... köyünde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. madde hükümlerine göre yapılan ... kadastrosunda ... alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını, dilekçeye ekli memleket haritasında kırmızı renkle 42 ile gösterilen alanın ... sayılan yerlerden olduğu halde, ... sınırları dışında bırakıldığını belirterek, ... ve köy tüzel kişiliğine husumet yönelterek açtığı davada, bu alanın ... niteliğiyle ... adına tescilini istemiştir.

Daha sonra yapılan kültür arazilerinin kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu yere parsel numaraları verilerek ve malik haneleri açık bırakılarak tesbit tutanağı düzenlenip mahkemeye gönderilmiş, mahkemece, tesbit tutanağında taşınmaza zilyet olanlar davaya katılıp taraf oluşturulduktan sonra yapılan yargılama sonunda; fen bilirkişi rapor ve krokisinde (D), (E) ve (F) harfleri ile gösterilen kısımların dere yatağı ve yol olarak tapulama harici bırakıldığı ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle bu bölümler yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, asliye hukuk mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazların ... sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetiminin temyizi üzerine hüküm Dairemizin 2014/3287 E. - 2014/5371 K. sayılı kararıyla onanmış, davacı ... Yönetimi vekilinin karar düzeltme talebinde bulunması üzerine Dairemizin 2014/6888 E. - 10469 K. sayılı kararıyla "...Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli yerler her ne kadar kadastroca yol ve dere olarak belirlenip paftasında gösterilmiş ve haklarında kadastro tutanağı düzenlenmemişse de; eldeki dava ... kadastrosuna itiraz davası olup, ... tahdidine itiraz davalarında davaya konu edilen yerler hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlemediğine bakılmaksızın, askı ilân süresi içinde açılan davalara bakma görevi kadastro mahkemelerine aittir. Eldeki dava, kısmî askı ilân süresi içinde açılmıştır. Mahkemeler arasındaki görev ilişkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, dava sonuçlanıncaya kadar re’sen nazara alınması gerekir. Bu hali ile davaya bakma görev kadastro mahkemesine aittir. O halde; mahkemece, davaya bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu gözardı edilerek yargılamaya devamla işin esasına girilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Bu itibarla, yukarıda açıklandığı gibi mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırı olup, kararın yukarıda belirtilen nedenler ile bozulması gerekirken, yanılma sonucu onandığı anlaşıldığından, davacı ... Yönetimi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir." denilerek Dairemizin 12/05/2014 gün ve 2014/3287 E. - 2014/5371 K. sayılı onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği kadastro mahkemesince ise çekişmeli taşınmazların ... sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından esasa yönelik olarak ve davalı ... KTK adına ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, ... kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği kadastro mahkemesince ise çekişmeli taşınmazların ... sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından esasa yönelik olarak ve davalı ... KTK adına ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, ... kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunun değişik 4. maddesi uyarınca yapılan ... kadastrosu sırasında davaya konu yer, ... alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının esastan reddine karar verildiği ve davalı Belediye Başkanlığı kendisini vekille temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan "yargılama giderlerinin davacı idare üzerinde bırakılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "Davanın esastan reddi sebebiyle davalı ... Belediye Başkanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/3. maddesi gereğince takdir edilen 300.00.-TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ... Belediye Başkanlığına verilmesine” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istak halinde iadesine 03/04/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24156, Karar No: 2017/3441, Tarih: 28.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24156 E.  ,  2017/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, katılma yoluyla tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm, davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmiş, davacı-davalı kadın da, temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunmuştur. Hükmü süresinde temyiz etmemiş olan tarafın, temyize cevap dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren on gün içinde cevap verilmesi halinde mümkündür. Aksi halde, süresinden sonra verilen cevap dilekçesindeki temyiz itirazları dikkate alınamaz. Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz dilekçesi diğer tarafa 16.10.2015 günü tebliğ edilmiş; karşı taraf, hükme ilişkin itirazlarını da ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süreden sonra 28.10.2015 günü vermiştir. Bu durumda, davacı-karşı davalı kadının katılma yoluyla temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde maddi tazminat (TMK m. 174/1) talebinde bulunmamıştır. Kadının dava dilekçesi karşı tarafa 07.02.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı-davacı erkek yasal süre geçtikten sonra 28.02.2013 tarihinde cevap dilekçesi sunmuş, davacı-davalı kadın ilk kez 02.04.2013 tarihli cevaba cevap dilekçesinde maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

"İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi “(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan bîri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir.

.../...

.../...

Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece yasal sürede verilen cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur, ikişer dilekçeden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir.

Ön inceleme aşamasında, ancak karşı tarafın açık muvakfakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir. (YARGITAY Hukuk Genel Kurulu 20/04/2016 tarih, 2014/2-695 esas 2016/522 karar sayılı ilamı) Bu durumda; dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması davalı-davacı erkeğin yasal süresinde davaya cevap vermemesi ile son bulmuş olup, davacı-karşı davalı kadının ilk kez 02.04.2013 tarihli dilekçesinde yer alan maddi tazminat talebi talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davacı-karşı davalı kadın, davalı-karşı davacı erkeğin birleşen boşanma davasında da maddi tazminat talebinde bulunmamıştır.

O halde; davacı-karşı davalı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi tazminat isteği, davalı-karşı davacı erkeğin açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre artık incelenemez. Davacı-karşı davalının maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, isteğin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı-karşı davalı kadının katılma yolu ile temyiz itirazının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.03.2017 (Salı)