muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1867, Karar No: 2021/13212, Tarih: 16.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1867 E.  ,  2021/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/454 E. - 2018/574 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/454 E - 2018/574 K. sayılı kararının incelenmesinde,

1- Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 1/5000 ölçekli nazım imar planında kısmen tarım alanı kısmen demiryolu alanında kalan dava konusu taşınmazın Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/656 E. - 2012/786 K. sayılı kararı ile 3.243,86 m2'lik kısmının acele kamulaştırılmasına karar verildiği,eldeki kamulaştırmasız el koyma nedeni ile tazminata konu dava dosyasında ise düzenlenen 20.07.2017 tarihli fen bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmaza herhangi bir el atma olmadığının tespit edildiği, 12.09.2017 ve 03.01.2018 havale tarihli bilirkişi raporu ile ek bilirkişi raporunda ise; taşınmazda el atma olmadığı hususu belirtildikten sonra, kamulaştırmadan arta kalan bölümün küçülerek değer kaybına uğradığı belirtimiş olup ,dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından fiilen el atılıp atılmadığı anlaşılamamıştır.

Bu itibarla; mahallinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmaza fiili bir el atma olup olmadığı hususu tespit edilip, el atma olmadığının anlaşılması halinde davanın reddine, aksi takdirde işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla; mahallinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmaza fiili bir el atma olup olmadığı hususu tespit edilip, el atma olmadığının anlaşılması halinde davanın reddine, aksi takdirde işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/454 E - 2018/574 K. sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5298, Karar No: 2013/12146, Tarih: 31.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5298 E.  ,  2013/12146 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

İnceleme konusu davada, temyiz denetimine konu olan tutar 33,90 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması Olanaksızdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2006/14507, Karar No: 2007/8479, Tarih: 22.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/14507 E.  ,  2007/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi        : Bakırköy 2.İcra Mahkemesi

Tarih        : 29.06.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık İİK.99.maddesine göre alacaklı yanca açılan 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Dava konusu haciz; borçlunun takip ödeme emri tebliğ adresi ve dava konusu yapılmayan 13.06.2003 tarihli haczin uygulandığı adreste yapılmıştır. Davalı 3.kişi 22.01.2002-30.04.2004 tarihleri arasında borçlu şirketin sigortalı işçisi olarak çalışmıştır. Borç 26.07.2000 tarihli  senetten kaynaklanmaktadır. Borcun doğumu takipler hatta yapılan hacizden sonra borçlunun borca bütün halini bilebilecek durumda olan borçlunun işçisi olan davalı 3.kişinin haciz adresini Devlet H.M. Genel Müdürlüğünden 01.07.2004 tarihinde kiralaması danışıklı olup alacaklılardan mal kaçırmaya yöneliktir. Kiralayanın bu devir ve danışık olgusunun dışında ve resmi bir kuruluş olan Devlet H.M. Genel Müdürlüğünün olması sonuca etkili değildir. Davalı 3.kişi daha önce borçlu yanca pastane, kitapevi ve kuruyemiş ve şekerleme olarak işletilen 3 aynı işyerini kiralamıştır. 30.04.2004 tarihine kadar borçlunun işçisi olarak çalıştığı gözetildiğinde mevcut bu durum davalı 3.kişinin alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla haciz adresini kiraladığının açık kanıtıdır.

Öte yandan borçlu ile davalı 3.kişi arasındaki ilişki ticari işletme devri niteliğinde bulunduğundan İİK.'nun 44 ve BK.179. maddelerinin uygulanması gerektiği açıkça ortadadır.

Anılan maddelerde öngörülen koşulların yerine getirildiği iddia ve isbat edilmemiştir. Gerçekten borçlunun devri kayıtlı olduğu Ticaret siciline bildirerek ilan ettiği ve mal beyanı verdiğine ilişkin dosyada hiç bir kanıt yoktur. Bu durumda devir alacaklının haklarını etkilemeyeceği gibi devir alan davalı da BK. 179.maddesi uyarınca işletmenin borçlarından sorumlu bulunduğundan davanın kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davacı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17168, Karar No: 2009/20497, Tarih: 01.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/17168 E.  ,  2009/20497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce l. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :22.05.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (MK. md. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 08.07.2003 tarihinde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir.  Karardan sonra 03.11.2008 tarihinde D'de müstakil Aile Mahkemesi kurulmuştur. Görev kamu düzenine ilşkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir. Bu açıklama karşısında dosyanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.01.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/11306, Karar No: 2015/7399, Tarih: 05.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11306 E.  ,  2015/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :1-Sanıklar... ve ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

.2-Sanık ... hakkında beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve .. mahkumiyetlerine, sanık ... beraatına ilişkin hükümler, sanıklar... müdafiileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Katılan... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı 22/10/2013 tarihinde verilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 31/10/2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteğinin aynı Kanunun CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin sanıklar aleyhine olan temyiz talebinin reddedilmesi sebebiyle sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... A.Ş.’nin ... ili ... ilçesi .. sanayi bölgesinde faaliyet gösteren fabrikasına yeni bir buhar kazanı kurulumu için 01.02.2011 tarihinde iklimlendirme-soğutma teknikeri sanık ... şantiye şefi olduğu ..... Ltd. Şti. ile sözleşme imzaladığı, 14.02.2011 tarihinde ise söz konusu kazanın kurulum aşamasında gerekli denetlemenin yapılması ve iş yerinde gerekli güvenlik tedbirlerinin alınması hususunda .... Ltd. Şti ile sözleşme imzalandığı, bu şirketin de kontrol mühendisi sanık ... bu iş için görevlendirdiği,

..... San. Ltd. Şti’nin buhar kazanını ... A.Ş.'ye yaptırdığı ve satın aldığı bu kazanın montajını kendi elemanları ile ... A.Ş. fabrikası ilgili bölümünde yapmaya başladığı, gaz hattının döşenmesi işini ise 24.01.2011 tarihinde imzalanan sözleşme ile üstlenmiş bulunan ve makine mühendisi sanık ... yetkilisi olduğu ... Ltd. Şti.’nin gerçekleştirdiği,

..... San. Ltd. Şti’nin buhar kazanını ... A.Ş.'ye yaptırdığı ve satın aldığı bu kazanın montajını kendi elemanları ile ... A.Ş. fabrikası ilgili bölümünde yapmaya başladığı, gaz hattının döşenmesi işini ise 24.01.2011 tarihinde imzalanan sözleşme ile üstlenmiş bulunan ve makine mühendisi sanık ... yetkilisi olduğu ... Ltd. Şti.’nin gerçekleştirdiği,

.. Ltd. Şti.’nin ... A.Ş’ye sunduğu doğal gaz iç tesisat projesinin onaylanmamasına rağmen olay günü sanık ... isteği, sanık.. talimatı üzerine .. Ltd. Şti’nde tekniker olan tanık .. doğalgaz regülatör ayarını yaparak, buhar kazanına giden hatta doğalgaz verdiği, onun olay yerinden ayrılmasından sonra ...A.Ş.’de tekniker olup, söz konusu kazanın devreye alınması işi için görevlendirilmiş bulunan sanık .., sanık ... talimatı üzerine buhar kazanını çalıştırdığı, pilot alevinin yandığını görüp, durumu sanık ... bildirdiği, adı geçenin kazanın çalıştığını kendisinin de görmek istediğini bildirmesi üzerine; olay mahallinde sanık... da bulunduğu halde, sanık .. kazanı yeniden çalıştırdığı saat 17:10 sıralarında kazan içinde yoğun olarak birikmiş bulunan ve tahliye edilemediği anlaşılan gazın patlaması ve kazanın ön ve arkasındaki duman kapaklarının fırlaması sonucu kazandan fırlayan sol ön duman kapağı başına isabet eden (kazanı üreten ... A.Ş.’nin kazana monte etmek üzere satın aldığı gestra marka buhar kazanı seviye kontrol cihazını satmış bulunan ... Pazarlama A.Ş.’de çalışıp, istek üzerine olay günü ve saatinde söz konusu kazanın yakınında bulunan makine mühendisi) ... öldüğü, kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçen... ile şikayetçi olmayan ... ve ... yaralandıkları olayda, .. A.Ş.'de mühendis olan tanık... dosya içinde mevcut “doğalgaz projesinde tespit ettiğim ve projenin onaylanmamasına neden olan eksiklikler başlıklı raporunda; 1-Buhar kazanına ait gaz kontrol hattında pilot hattının 300 mbar’da olması ve pilot hattında herhangi bir basınç düşümünün olmaması, 2-Buhar kazanı gaz kontrol hattında regületör bulunmaması, 3-Selenoidler arası kaçak kontrolünü yapan sızdırmazlık kontrol cihazına ait katalog ve standart uygunluk belgelerinin eksik olması,” şeklinde gerekçelerine dayalı olarak doğalgaz projesinin onaylanmamasına ve sanıklara belirtilen eksikleklerin giderilmemesine rağmen kazana doğal gaz verilip, çalıştırılmasını isteyen ve sağlayan sanıkların eylemlerinde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2-Olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez derecede yaralanan katılan ..., kovuşturma aşamasında vekili vasıtası ile verdiği 27.02.2013 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların ancak bir kişinin ölümünden sorumlu tutulabilecekleri ve TCK’nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerekirken 85/2. maddesi ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez derecede yaralanan katılan ..., kovuşturma aşamasında vekili vasıtası ile verdiği 27.02.2013 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların ancak bir kişinin ölümünden sorumlu tutulabilecekleri ve TCK’nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerekirken 85/2. maddesi ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Katılanlar ... ve ... vekili Av. ... 27.02.2013 havale tarihli dilekçesi ile zararlarının giderildiğinden bahisle şikayetten vazgeçtiklerini bildirmesi sebebiyle ve CMK'nin 243. maddesi uyarınca katılma kararı hükümsüz kaldığından, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası yapılacak yargılamada 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi hükmünün gözetilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1804, Karar No: 2013/23333, Tarih: 09.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/1804 E.  ,  2013/23333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığınının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2007 tarihli, 2007/213 Esas ve 2007/325 sayılı kararına konu suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, söz konusu ilam esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2009 tarihli, 2008/711 Esas ve 2009/181 sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 aylık hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü yerine Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2009 tarihli, 2008/1465 E. ve 2009/315 sayılı kararı ile verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili bölümdeki “ Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/711 Esas, 2009/181 Karar sayılı ilamı, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/213 Esas, 2007/325 karar sayılı ilamları“ ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “ Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2009 tarihli, 2008/1465 E. ve 2009/315 K. sayılı ilamı” ibaresi eklenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 116/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanunun 116/4 maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2007 tarihli, 2007/213 Esas ve 2007/325 sayılı kararına konu suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, söz konusu ilam esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2009 tarihli, 2008/711 Esas ve 2009/181 sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 aylık hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü yerine Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2009 tarihli, 2008/1465 E. ve 2009/315 sayılı kararı ile verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2566, Karar No: 2018/3948, Tarih: 29.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2566 E.  ,  2018/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Hazine, ...

SUÇ : Tefecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanığın her iki katılana da faiz karşılığı para verdiği kabul edilmesine rağmen, suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti de gerçekleşmemesine göre sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken iki ayrı tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen açığa imzanın kötüye kullanılması suçu söz konusu değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3-Tefecilik suçundan hüküm kurulurken ceza bireyselleştirilmesinde, karar gerekçesinde teşdiden uygulama yapıldığı belirtildiği halde hapis cezasının alt sınırdan, adli para cezasının ise asgari hadden uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle çelişkiye neden olunması,

4-Açığa imzanın kötüye kullanılması suçunda eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı tarihlerde gerçekleştiren sanığa, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden iki ayrı mahkumiyet kararı verilerek fazla ceza tayini,

5- Her iki suç yönünden de Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.