muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1756, Karar No: 2011/2350, Tarih: 06.12.2011

23. Hukuk Dairesi 2011/1756 E., 2011/2350 K.

**23. Hukuk Dairesi 2011/1756 E., 2011/2350 K.**

**- BİLİRKİŞİ RAPORLARI

- ORTAKLIK SÜRESİNCE DAVALI KOOPERATİFE ÖDENEN AİDATLARIN İADESİ**- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 266 ]

- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 281 ]

- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 282 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 275 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 283 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 286 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifteki ortaklığından 18.02.2008 tarihli ihtarname ile istifa ettiğini, ayrıldığı yıl bilançosunun onaylandığını, aidat alacağının muaccel hale geldiğini, müvekkilinin ayrıldığı yıla ait genel kurulun 05.04.2009 tarihinde yapıldığını, kooperatifçe 3 yıl erteleme kararı verilmiş ise de müvekkili yerine ortak kaydedildiği gibi erteleme kararının usulüne uygun bir karar olmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL aidat alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üyeliğinin muvazaalı olduğunu, davacının arasında bulunduğu bir kısım ortakların kooperatifi zor durumda bırakmak için toplu olarak istifa ettiklerini, kooperatiften ayrılan ortakların ödemelerin 3 yıl süreyle ertelenmesi konusunda genel kurul kararı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının 18.02.2008 tarihinde noterden gönderdiği ihtarnameyle kooperatif ortaklığından istifa ettiği, davacı ile birlikte aynı bilanço döneminde ayrılan ortaklara toplam 6.068.278,00 TL ödenmesi gerektiği, ayrılan ortaklara ödeme yapılması halinde kooperatifin mevcudiyetinin tehlikeye düşeceğinden 11.05.2008 tarihli genel kurulda ayrılan ortaklara yapılacak ödemelerin 3 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiği ve davacının ayrıldığı yıl bilançosunun onaylandığı 05.04.2009 tarihli genel kurulda bu karardan dönülmediği, erteleme kararının davacıyı kapsadığı ve hukuka uygun olduğundan davacının alacağının dava tarihi itibariyle muaccel hale gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, ortaklık süresince davalı kooperatife ödenen aidatların iadesi istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, ortaklık süresince davalı kooperatife ödenen aidatların iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümü hakim tarafından bilinemeyen özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir halin varlığı kabul edilerek 1086 sayılı HUMK'nın 275 ve 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesine uygun olarak bilirkişi heyetinden rapor alınmış, daha sonra bu rapora itibar edilmeyerek ve edilmeme gerekçesi de karar yerinde değerlendirilip, tartışılmaksızın sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Oysa, 1086 sayılı HUMK'nın 286. ve 6100 sayılı HMK'nın 282. maddesinde belirtilen bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi bağlamayacağı hükmü, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor (HUMK 283., HMK 281. md.) alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişiye gittikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez, kaldı ki somut uyuşmazlığın çözümünde bilirkişinin rey ve mütalaasına başvurulmasını zorunlu kılar niteliktedir.

Somut olayda, mahkemece, konunun teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek iade edilecek miktarın ve ödemenin kooperatifin mevcudiyetini tehlikeye düşürüp düşürmeyeceğinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, alınan bilirkişi raporunda ödemenin kooperatifin mevcudiyetini tehlikeye düşürmeyeceği görüşüne itibar edilmemesinin gerekçesi de gösterilmeden iadenin kooperatif mevcudiyetini tehlikeye düşüreceği kabul edilerek karar verilmesi anılan ilkelere uygun düşmemektedir.

Somut olayda, mahkemece, konunun teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek iade edilecek miktarın ve ödemenin kooperatifin mevcudiyetini tehlikeye düşürüp düşürmeyeceğinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, alınan bilirkişi raporunda ödemenin kooperatifin mevcudiyetini tehlikeye düşürmeyeceği görüşüne itibar edilmemesinin gerekçesi de gösterilmeden iadenin kooperatif mevcudiyetini tehlikeye düşüreceği kabul edilerek karar verilmesi anılan ilkelere uygun düşmemektedir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi incelemesinin yeterli görülmemesi halinde tarafların bilirkişi raporuna itirazları da değerlendirilerek ek rapor alınması ya da yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekir. Kooperatiften ayrılan başka ortaklarca da davalı kooperatife yönelik aidat iadesi istemiyle başka davaların da bulunduğu dikkate alınarak, 05.04.1999 genel kurul tarihi itibari ile ayrılan tüm ortaklara yapılacak ödemelerin bu tarih itibariyle kooperatifin mevcudiyetini tehlikeye düşürüp düşürmeyeceği değerlendirilmelidir. Davacının istifasından sonra, kooperatife çok sayıda ortak alındığından, alınan ortakların doğrudan davacının ortaklık payı yerine alınıp alınmadığı üzerinde durulması, davacının ortaklık payının yerine ortak alınmış ise, anasözleşmenin 15/2. maddesi uyarınca çıkma payının davacıya derhal ödenmesi gerekir. Bu durumda, erteleme kararından davalı yararlanamayacaktır. Davacının payı yerine yeni ortak alınmamış, yani davacının payı dışında boş olan üyelik paylarının biri yerine yeni üye alınmış olsa bile, yeni ortaklardan alınan aidat ve gelirlerle kooperatifin mali durumunda değişiklik olup olmadığı da değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

S o n u ç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6160, Karar No: 2021/10481, Tarih: 17.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6160 E.  ,  2021/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı Cihan Yılmaz ile davalı Sinpaş Yapı Endüstri A.Ş. arasındaki alacak davasına ilişkin ... 35. İş Mahkemesince verilen ve miktar itibariyle kesin olan 18/11/2020 tarih ve 2019/802 esas, 2020/815 karar sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı’nın 25/05/2021 tarih ve 39152028-153.01-695-2021-Esas 869/14864 sayılı yazısı ile istenilmiş olmakla,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363.maddesindeki

" (1) İlk Derece Mahkemelerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinin kesin olarak verdikleri kararlarla,istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

(3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmî Gazetede yayımlanır." hükmü gereği dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının demirci ustası olarak 24.12.2012-14.11.2013 tarihleri arasında aralıksız şekilde çalıştığı, iş sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın son verildiğini, davalının asıl işveren olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, davalının asıl işveren olup olmadığı, davacının 24.12.2012 - 14.11.2013 tarihleri arasındaki çalışmasının kesintisiz devam edip etmediği ve davacı tanığının davacı ile aynı tarihlerde aynı işverenler nezdinde çalışması bulunmamasına ve davalı ile arasında ihtilaf bulunmasına karşın tek başına bu tanık beyanı ile hüküm kurulmuş olup olmadığı konularında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, davalının asıl işveren olup olmadığı, davacının 24.12.2012 - 14.11.2013 tarihleri arasındaki çalışmasının kesintisiz devam edip etmediği ve davacı tanığının davacı ile aynı tarihlerde aynı işverenler nezdinde çalışması bulunmamasına ve davalı ile arasında ihtilaf bulunmasına karşın tek başına bu tanık beyanı ile hüküm kurulmuş olup olmadığı konularında toplanmaktadır.

Davacının davalıya ait şantiyede ihbar olunan İrfan Erte işçisi olarak çağrı üzerine demir işçisi olarak çalıştığı bizzat davalı yanca yargılama aşamasında beyan edilmiştir. Her ne kadar bu çalışmanın kesintisiz olmadığı ve farklı işyerlerine özgülenmiş olduğu savunulmuş ise de; dosya içerisinde bulunan davacıya ait SGK kayıtlarının incelenmesinde, 24.11.2012-14.11.2013 tarihleri arasındaki çalışmanın ihbar olunan İrfan Erte’den kesintisiz şekilde bildirildiği, 10.08.2013-20.08.2013 tarihleri arasında ayrıca Cihander Yapı...Ltd Şti’den de sigorta bildirimi yapılmış olmasına karşın bu ay için İrfan Erte’den eksik çalışma bildirimi yapılmadığı görülmektedir. Davacının ücret iddiasının emsal ücret araştırmasının yanı sıra davacının dava dilekçesine eklediği ihbar olundan İrfan Erte imza ve kaşeli yazı ile doğrulandığı, giydirilmiş ücretin şantiye çalışmasının niteliğine uygun olarak kabul edildiği, dolayısıyla tanığın beyanının tek başına hükme esas alınmadığı, dosya kapsamının iddia, savunma ve deliller çerçevesinde bir bütün olarak değerlendirildiği anlaşılmış ve kararda usul ve yasaya aykırılık saptanmamıştır.

Mahkemece verilen kararın hakimin delilleri takdiri ve değerlendirmesi kapsamında kaldığı, kararda usul ve yasanın kesin hükümde belirtildiği biçimde uygulanamayacağını ortaya koyan bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla karara yönelik kanun yararına temyiz yoluna başvurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Adalet Bakanlığı’nın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363/1 maddesine dayalı kanun yararına temyiz isteğinin açıklanan sebeple REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’ne iadesine, 17.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24137, Karar No: 2016/2385, Tarih: 08.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24137 E.  ,  2016/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/138547

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2014/714 (E) ve 2015/215 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık tarafından sistematik bir şekilde gerçekleştirilen ve kasten yaralama, hakaret, ve tehdit niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışların eziyet suçunu oluşturduğu, oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın eşi olan mağdurun ellerini bilgisayar kablosu ile bağlayıp, dövmesi, ağzını tıkaması, başına poşet geçirerek nefes alamaz hale getirmesi, bacaklarına oturarak hareket etmesini engelledikten sonra ayak topuğunu çakmak ile yakması şeklindeki eylemlerinin eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Sanığın eylemini silahtan sayılan bilgisayar kablosu ve çakmak ile gerçekleştirildiği gözetildiğinde sanık hakkında TCK'nin 86/3-a ve e maddesi kapsamında iki farklı artırım nedeni olmasına karşın cezanın aşağı hadden tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22976, Karar No: 2020/7968, Tarih: 16.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22976 E.  ,  2020/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını, bir toplantı esnasında genel müdürün davacıya hakaret ederek davacıyı darp ettiğini, bu olay nedeni ile davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve asgari geçim indirimi, fazla mesai ve prim alacaklarının davalıdan tahsillini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı işçinin üst düzey yönetici olup olmadığı ve fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici var ise, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemesi söz konusu olmayacağından, kanunda öngörülen çalışma saatlerini aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici var ise, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemesi söz konusu olmayacağından, kanunda öngörülen çalışma saatlerini aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

Bu bakımdan yönetici olarak çalışan işçiye başkaca bir amir,şirketin yöneticisi,yönetim kurulu üyesi vb. tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediği belirlenmelidir.

Somut olayda; mahkemece davacının üst düzey yönetici olduğu ve kendi mesai saatlerini kendisinin belirlediği gerekçesi ile fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmiş ise de söz konusu gerekçe ile davacının fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetli değildir. Dosya kapsamında davacının iş yerinde genel müdür yardımcısı olduğu ve ayrıca davacının üstü olarak çalışan bir de genel müdürün var olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı genel müdürden emir ve talimat alacağından çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemesi söz konusu olmayacak olup davacının fazla mesai talebinin dosyaya mesai saatleri hakkında yazılı delil sunulmadığı için tanık beyanları ile değerlendirilmesi gerekmektedir. Ancak davacı tanıklarının dosya kapsamından davalıya karşı davalarının olduğu ve beyanlarına itibar edilemeyeceği bu nedenle davacının fazla mesai iddiasını ispat edemediği de dosya kapsamı ile sabit olduğundan netice itibari ile fazla mesai alacağının reddine karar verilmesinde de hatalı görülmemiştir.

3- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu, davacının prim alacağının bulunup bulunmadığı hususudur.

Davacı yıllık 3.200,00 TL prim ödemesi yapıldığını iddia etmiştir. Dosyaya davacıya prim ödendiğine ilişkin yazılı delil sunulmamış olup davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının 2014 yılına ilişkin 1.665,75 TL prim alacağının olduğu tespit edilerek bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak dosya kapsamından davacı tanıklarının davalıya karışı davalarının olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının pirim alacağı talebinin reddi gerekirken davalıya karşı husumetli olduğu anlaşılan ve davacı ile menfaat birlikteliği bulunan tanık beyanlarına dayalı olarak yapılan hesaplamaya itibarla prim alacağı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/1038, Karar No: 2014/21539, Tarih: 21.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1038 E.  ,  2014/21539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2011

NUMARASI : 2010/1610-2011/1118

Alev Yüksel tarafından açılan mirasın gerçek reddi davasının açılmamış sayılmasına dair Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.08.2012 gün ve 1610/1118 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı A.. Y.., 14.11.2010 tarihinde vefat eden M.. Y..'in mirasçısı olduğunu beyanla murisin mirasını reddettiğinin tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği açıklanarak açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 605/1. maddesine dayalı olup, hasımsız olarak açılan mirasın gerçek reddine ilişkindir. Böyle bir davada Sulh Hakimi'nin görevi; reddin süresinde olup olmadığı ve ret edenin mirasçılık sıfatı bulunup bulunmadığını incelemek, süre koşulu ile mirasçılık sıfatının gerçekleşmesi halinde ise, Türk Medeni Kanunu'nun 609. maddesi uyarınca ret beyanını tespit ve tescil etmekten ibarettir. Mahkemece, bu yasal düzenleme göz önüne alınmadan duruşma açılması ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/5. maddesi gereğince dosyanın takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle "davanın açılmamış sayılmasına" karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırıdır.

Davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6062, Karar No: 2012/8849, Tarih: 29.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6062 E.  ,  2012/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım, kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1-2-3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca; sanık ...'ın, 5 yıl hapis cezası, sanık ...'ın, 12 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın, öldürmeye teşebbüse yardım suçundan beraatine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mehmet ve ...'un kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ... ve ...'un suçlarına yardım etmeden elde edilen delillerin hükümlü1üğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin suçun sübutuna, haksız tahrikin varlığına, teşdit uygulanmasına, sanık ... müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, katılan vekilinin sanık ...'nin suçunun sübutuna, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.