muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3271, Karar No: 2014/15494, Tarih: 29.05.2014

2)Davacılar dava konusu taşınmazda toplam 4/16 oranında pay sahibi olup bu payın bedeline hükmedildiği halde, tapu kaydının pay oranında iptaline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3073, Karar No: 2021/7, Tarih: 02.07.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3073 E.  ,  2021/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve ... Karar sayılı "Adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı tarafından itiraz edilmiş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve... Karar sayılı ilamı ile itirazın reddine karar verilmesi üzerine davacı tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 2019/1395 Esas ve 2020/1209 sayılı Kararını adli yardım talepli olarak temyiz ettiğini belirterek, adli müzaheret taleplerinin kabulü, temyiz harç ve masrafları ile tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasını talep etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve ... Karar sayılı ilamı ile davacının adli yardım istemi, 6100 sayılı HUMK'nun 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara, davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli... Karar sayılı ilamı ile davacının itirazının 6100 sayılı 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli... Karar sayılı ilamına davacı itiraz etmiştir.

Temyiz edenin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve ... Karar sayılı adli yardım isteminin reddine yönelik itirazı Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli... Karar sayılı ilamı ile kesin olarak reddedilmiştir. Davacı itirazında Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin kararına karşı yapılan itirazın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından incelenmesi gerektiğini belirtmiştir. Yargıtay 1. Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 günlü ve ... sayılı Kararı ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin kapatılmasına karar verilmiştir.

Davacının itirazının Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli... Karar sayılı ilamı ile kesin olarak reddedilmesi ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin kapatılmasına karar verilmesi nedeniyle dilekçenin tetkiksiz iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının dilekçesinin TETKİKSİZ İADESİNE, dosyanın...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/07/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7546, Karar No: 2011/8935, Tarih: 14.12.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…....., ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., ... Üniversitesi ... Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.
Yargıtay — Esas No: 2012/4490, Karar No: 2012/11549, Tarih: 31.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4490 E.  ,  2012/11549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12885, Karar No: 2015/5264, Tarih: 11.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12885 E.  ,  2015/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.05.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar hükmü temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu nedenle sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; satış bedeli üzerinden % 011,38 oranında alınacak harcın paydaşların tapudaki payları oranında alınmasına karar verilmemesi ve vekil ile temsil olunan davalı Hazine vekili yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir olunmaması doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının satış bedeli üzerinden alınacak harca ilişkin 6 numaralı bendinin çıkartılarak yerine " satış bedeli üzerinden % 011,38 oranında paydaşların tapudaki payları oranında harç alınmasına" cümlesi eklenmek suretiyle ve hüküm fıkrasına "davalı maliye hazinesi kendini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 990,00 TL maktu vekalet ücretinin taraflardan tapu kaydındaki ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınarak bu davalıya verilmesine'' bendinin eklenmesine, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2145, Karar No: 2017/5843, Tarih: 19.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2145 E.  ,  2017/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus(Yaş düzeltim istemli)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Dava dilekçesinde, davacının 05.09.1983 olan doğum tarihinin düzeltilmesi istenmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamından davacının kemik yaşının tespiti için ... Dr..... Devlet Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporunda; davacının kemik yaşının 22 yaş ve üstü ile uyumlu olduğu bildirilmiş, mahkemece davacının çocuklarının yaş düzeltim davası, gözlem ve tanık beyanı dikkate alınarak doğum tarihinin 13.11.1972 olarak düzeltilmesine karar verilmiş ise de; alınan rapor davacının düzeltilmek istenen doğum tarihini kesin olarak doğrulamadığı, ayrıca 25 yaşından sonra tıbben yaş tespiti mümkün olmadığı gibi kayden 25 yaşın üzerinde olan davacının bu yaşının düzeltilmesi için mevcut bilgi ve belgelerin yeterli sayılamayacağı, ilgilinin doğum tarihi ile tanıkların dinlendiği tarih arasında uzunca bir zaman geçtiğinden beyanlarında yanılgı ihtimali bulunduğu, Nüfus Hizmetleri Kanununa göre açılan kayıt düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, mahkemelerin tarafların veya tanıkların beyanları ile bağlı kalmaksızın gerçeği araştırıp doğru sicil oluşturmak mecburiyetinde olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mücerret iddia ve tanık beyanları esas alınarak resmi kaydın değiştirilmesi,

2-Kabule göre de;

Mahkemece, davacının 13.11.1972 olarak düzeltilen doğum tarihine göre 28.06.1967 doğumlu annesi ...... ile arasında 5 yaş bulunmaktadır. Bu yaşta bir kişinin doğum yapması yaşamın olağan akışı ile bağdaşmadığı gibi aradaki yaş farkı da Medeni Kanunun öngördüğü sınırın altındadır. Bu sebeple davacının doğum tarihinin 13.11.1972 olarak düzeltilmesi nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirmektedir.

Hakim nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken, kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ve hayatın doğal akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11385, Karar No: 2009/13901, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11385 E.  ,  2009/13901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.12.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 19.04.2004 ve 16.12.2008 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ve devir ve temlik sözleşmelerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, 27.04.2009 günlü oturumda davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. Maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706 ve Noterlik Kanununun 89.maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re'sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaad alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716.maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verilebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır.

Davanın dayanağını oluşturan 19.04.2004 tarihli ve 16.12.2008 tarihli satış vaadi sözleşmesi ve devir ve temlik sözleşmesi biçimine uygun düzenlenmiş geçerli sözleşmelerdir. Satış vaadi sözleşmelerinde imar parselleri de satışa konu edilebilir. Açıklanan bu nedenlerle işin esası incelenerek satış vaadine konu edilen taşınmazlara ait kayıtlar tüm tedavülleri ile birlikte getirilip gerektiği takdirde yerinde inceleme yapılmak suretiyle çekişmeli taşınmazlar belirlenmeli, davalılar vekilinin davayı kabulü de gözönüne alınarak bir karar verilmelidir.

Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek, yazılı bazı düşüncelerle davanın reddine karar vermesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde aidesine, 10.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1874, Karar No: 2025/7000, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1874 E.  ,  2025/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3639 E., 2024/3087 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/41 E., 2024/159 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Niraparib etken maddeli Zejula ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Niraparib etken maddeli Zejula ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12652, Karar No: 2011/1556, Tarih: 24.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/12652 E.  ,  2011/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nin, 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi gereğince cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 416,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirasından 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair (FATİH) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 9.4.2010 tarihli ve 2010/377 esas, 2010/475 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 158. maddesi ile değişik 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde yer alan, "Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak 4 üncü maddede yazılı olan bıçak veya diğer aletleri veya benzerlerini satanlar, satmaya aracılık edenler, satın alanlar, taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme ve atılı suçun 28.2.2010 tarihinde işlenmesi karşısında, sanık hakkında temel ceza olarak hükmolunan adli para cezasının yirmibeş günden az olmamak üzere tespiti ve sonraki indirimin de bu miktar üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 2.9.2010 gün ve 53998 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.9.2010 gün ve KYB-2010/216828 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize tevdii edilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında hükmolunan temel adli para cezasının 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 15/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde 500 TL adli para cezası tayini isabetsiz olup,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında hükmolunan temel adli para cezasının 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 15/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde 500 TL adli para cezası tayini isabetsiz olup,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 9.4.2010 tarih ve 2010/377 esas 2010/475 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK.nun 62. maddelerinin uygulandığı hüküm fıkralarının hükümden çıkarılarak, hükme mahkemenin takriri de gözetilerek "sanığın 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", "5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca hükmolunan cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", "Hükmolunan gün karşılığı adli para cezası TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4723, Karar No: 2018/10028, Tarih: 20.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4723 E.  ,  2018/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zaman aşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zaman aşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.06.2006 tarihi itibariyle duran zaman aşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 18.02.2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için anılan Kanun maddelerinde öngörülen cezaların türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zaman aşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 2 yıl 7 ay 22 günlük durma süresi de eklendiğinde) suçun işlendiği 12.07.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.