muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2196, Karar No: 2025/835, Tarih: 06.02.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına, suç vasıflarının kasten yaralama olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Aralarında araç satımı nedeniyle husumet bulunan sanık ... ve katılan ...'ın telefonla görüşüp tartıştıkları, bu telefon görüşmesi üzerine sanık ...'ın mağdur ...'ı arayıp durumu bildirdiği, durumu öğrenen ...'ın ise ...'a ulaşarak yanına gelmesini, konuyu görüşerek çözüme kavuşturmaları gerektiğini ilettiği, bunun üzerine ... ve kayınbiraderi katılan ...'nin Düzce iline olay günü geldikleri, mağdur ...'ı da yanlarına alarak konuyu görüşmek adına sanık ...'ın ikametine gittikleri, katılanlar ... ve ...'nin ikametin avlusunda beklediği, ...'ın ise ... ile görüşmek adına ikamete girdiği, ikamet içerisinde ... ile görüşüp konuyu çözüme kavuşturmak hususunda ...'ı ikna ettiği, ... ve ...'ın birlikte ikametten evin avlusuna ... ve ...'nin bulunduğu yere geldikleri, bu sırada ... ve ...'nin yanına akrabalarının ikamete gittiklerini öğrenerek mağdur ...'ın da geldiği, ... ve ...'ın ikametten indikleri sırada ...'ın çocukları olan Sercan ve yaşı küçük ...'ın ise evin balkonunda beklemekte oldukları, ... ve ...'ın evin avlusuna indiklerinde ... ve ...'ın tokalaştıkları, ardından sanık ...'ın mağdur ...'a da elini uzattığı, mağdur ...'ın ise sanık ...'ın elini sıkmayıp daha önceden yapılan küfürler sebebiyle tepki gösterdiği, bunun üzerine sanık ...'ın hızla evin avlusundan ikametine çıktığı, bu sırada balkonda bulunan sanık ...'ın çocukları Sercan ve yaşı küçük ...'ın dosya kapsamında emanette bulunan kısa namlulu tüfek ve normal kırma av tüfeği ile avluda bulunan ..., ..., ... ve ...'ın üzerlerine ateş etmeye başladıkları, ...'ın ise ev içerisinde ruhsatı olmayan Pietro Beretta marka 9 mm çapında tabancasını çekerek yine avluda bulunan kişiler üzerine doğru ateş etmeye başladığı, ...'ın kullandığı tabancanın mermilerinin bitmesi üzerine emanette bulunan tüfeklerden birini eline aldığı, bu sırada avluda bulunan katılanlar ... ve ...'nin mermilerden sakınarak ikametin önünde bulunan araca kaçarak bindikleri, ...'ın ise araca binmeyip ikamet dışına çıkarak kaçtığı, ...'ın ise avluda kalıp sanığa durması yönünde bağırdığı, araca binildiği sırada yine ... ve oğlu Sercan'ın ellerindeki tüfeklerle araca doğru ateş etmeye devam ettikleri, bu sırada aracın şoför mahallinde bulunan ...'nin açılan ateşten isabet alıp yaralandığı, bu sırada aracın içinde katılan ...'ın da bulunduğu, katılan ...'nin yaralanması üzerine ...'ın da araca bindiği ve yolda bulunan ...'ı da alarak olay yerinden ayrılıp ...'yi hastaneye intikal ettirdikleri, batın ve kol bölgesinden isabet alan katılan ...'nin yaşam tehlikesi geçirdiği ve yaralanmasının 2. derece kemik kırığına sebep olduğu, katılan ... ile mağdurlar ... ve ...'ın ise isabet almadıkları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma haklarına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemlerine uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanlar ... ve ... ile mağdur ...'dan sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturan bir davranış saptanmadığı, mağdur ...'dan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde mağdurlar ... ve ...'a yönelik hükümlerdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriği ve olay yerinde yapılan keşif incelemesine ve bilirkişi raporuna göre; olay sırasında sanıklar tarafından yapılan atışlar sonucunda mağdurlarda herhangi bir yaralanmanın meydana gelmediği, mağdurlar ... ve ...'ın soruşturma aşamasında alınan ilk beyanlarında sanıkların kendilerini korkutmak amacıyla ateş ettiklerini, "öldürmek isteselerdi öldürürlerdi" şeklinde beyanda bulundukları, keşif zaptına göre de gece vakti meydana gelen olayda ateş edilen yer itibariyle görüş mesafesinin yer yer sınırlı olduğu şeklindeki tespitler bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanıkların atışlar sırasında katılanların bulunduğu otomobilde bulunmayan mağdurlar ... ve ...'a yönelik öldürme kastı ile hareket ettiklerinin sabit olmadığı anlaşıldığından sanıkların mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c, 43/1. maddeleri uyarınca teşdiden cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suç nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

IV. KARAR

A. Sanıklar hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2022/736 Esas, 2022/1329 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2022/736 Esas, 2022/1329 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12133, Karar No: 2021/4705, Tarih: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12133 E.  ,  2021/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Antalya ili, Alanya ilçesi, ... mahallesi, 2686 ada 7 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca gerekçeli kararın harca ilişkin bentlerinin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4190, Karar No: 2015/15974, Tarih: 08.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4190 E.  ,  2015/15974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2009/1020-2014/727

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı ABD Hükümeti vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 08.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4645, Karar No: 2012/6419, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4645 E.  ,  2012/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25968, Karar No: 2013/5844, Tarih: 20.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25968 E.  ,  2013/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/169384

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2008

NUMARASI : 2006/578 (E) ve 2008/211 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Başkaca itiraz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a. fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2)- TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörüldüğü durumlarda, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13522, Karar No: 2013/13758, Tarih: 11.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13522 E.  ,  2013/13758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bitlis Sulh Hukuk, Bursa 4 Sulh Hukuk ve İzmir 4 Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, hükümlünün yerleşim yerinin "Demetevler Mah. B108 Sok. No 21 İç kapı No 1 Yıldırım Bursa" olduğu mernis adresi ve adres araştırmasından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Bursa Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22 maddeleri gereğince Bursa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15798, Karar No: 2017/673, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15798 E.  ,  2017/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Ayşe Kandaz vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Merkez ( ... ), emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez ( ... ) mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmaz Merkez ( ... ), emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez ( ... ) mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan Ayşe Kandaz vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden ayrı ayrı peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15507, Karar No: 2017/2761, Tarih: 20.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15507 E.  ,  2017/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29.05.2014 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.08.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... ...'ın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 20/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.