muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3016, Karar No: 2011/8704, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3016 E.  ,  2011/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

2-... Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı Bursa ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bursa ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.12.2010 günü temyiz eden davalı Bursa ... vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekili Av. ...'in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacılar vekili ve davalı Bursa ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Bursa ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Bursa ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu 259 parsel sayılı taşınmazda öncelikle 2981 sayılı yasanın 10/b maddesi gereğince uygulama yapıldığı ve davacıya düzenleme ortaklık payı kesilerek 8858 ada 6 parselden pay verildiği, daha sonra pay verilen bu parselin bulunduğu bölgede 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince imar uygulaması yapıldığı bu uygulamada 2. kez düzenleme ortaklık payı kesilmek suretiyle davacıya 971,40 m² miktarlı 4548 ada, 5 parsel sayılı taşınmazdan 172/2400 hisse verildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar davalı ... Başkanlığınca; dava konusu taşınmazda yapılan 18. madde uygulamasına ilişkin imar planlarının iptal edildiğinden ve bu nedenle de geri dönüşümler yapılarak yeniden 18. madde uygulaması yapıldığı belirtilmiş, buna ilişkin belgeler de dosyaya sunulmuş ise de, Yıldırım Tapu Sicil Müdürlüğünce geri dönüşüm ve yeniden 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince yapılan işlemlerin henüz tamamlanmadığı ve önceki işlem sonrası oluşturulan tapuların halen geçerliliğini koruduğu bildirilmiştir.

Bununla birlikte, mahkemece söz konusu imar uygulamasının Bursa 2. İdare Mahkemesi'nin 29.12.2006 tarih ve 2006/2316-2766 sayılı kararı ile iptal edildiği belirtilerek, davaya konu imar uygulaması ortadan kalktığından ve 18. madde uygulamasına giren ilk taşınmaza yol olarak fiilen el atıldığından bahisle söz konusu taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmişse de, davacı imar uygulamasının iptaline ilişkin idare mahkemesi kararında taraf olmayıp, iptal davası Bursa Defterdarlığınca açılmıştır. İdari yargı, kararlarının sadece kararın tarafların bağlayacağı hususu tartışmasızdır. Davacının; yapılan imar uygulaması ve Belediye Meclisi kararına karşı idari yargı yoluna başvurmadığı sabittir.

Bu itibarla, idare mahkemesince verilen karar davacı için sonuç doğurmayacağından, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince yapılan ilk imar uygulaması davacı yönünden geçerliliğini korumaktadır.

Ancak;

Davacının hissedar olduğu 259 parsel sayılı taşınmazda 2981 sayılı Yasanın 10/b maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında düzenleme ortaklık payı nedeniyle kesinti yapıldığından ve taşınmaz imar parseline dönüştüğünden, daha sonra yapılan 18. madde uygulaması sırasında 2. kez Düzenleme Ortaklık Payı kesintisi yapılması mümkün değildir.

Bu nedenle, 2. kez kesilen düzenleme ortaklık payı miktarı hesaplanarak imar uygulamasını yapan Yıldırım Belediye Başkanlığından bedelinin tahsiline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Bursa ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz eden davalı Bursa ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1901, Karar No: 2013/9771, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1901 E.  ,  2013/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline, kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı Kurum tarafından gönderilen prim borcuna ilişkin 19.07.2010 düzenleme tarihli 12369 takip nolu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile itiraza konu 19.07.2010 düzenleme tarihli 12369 takip nolu ödeme emrinin iptaline, davacı tarafın davalı kuruma yapılan bu takip nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ... Eğitim Kurumları ve Turizm Ltd. Şti. ile ilk ilişkisinin %10 hisse alarak 01.12.2006 tarihinde kurulduğu, borçlu şirketin ... Eğitim Kurumları ve Turizm Ltd. Şti. unvanı ile faaliyet göstermekte iken 09.03.2007 tarihinde şirket unvanının ... İstanbul Eğitim Kurum ve Tur. Tic. A.ş. olarak değiştirildiği, davacının bu A.Ş'nin kurucu ortakları arasında bulunup, yönetim kurulu üyesi olduğu, temsil yetkisinin ise olmadığı ve hissesinin %10 olduğu, davacının 26.10.2009 tarihinde A.Ş'nin yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiği, ödeme emrine konu prim borçlarının 2006/1-12 ayları , 2007/1,5,6,9-12 ayları, 2008/1-12 ayları, 2009/1-11 aylarına ait olduğu anlaşılmaktadır.

Limited şirketlerde; 506 sayılı Yasanın 80/12. maddesi ve 6183 sayılı Yasanın 35. maddeleri irdelenmelidir 506 sayılı Yasa’nın 80/12. maddesinde; Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları, 5510 sayılı Yasa'nın 88. maddesinde de Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve

tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir.

tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir.

Öte yandan, 6183 sayılı Yasanın 35.maddesine göre,(Değişik madde: 22/07/1998 - 4369/21 md.)Limited şirket ortakları (Değişik ibare: 04/06/2008 - 5766 S.K./3.mad) şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. (Ek fıkra: 04/06/2008 - 5766 S.K./3.mad) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. (Ek fıkra: 04/06/2008 - 5766 S.K./3.mad) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Anonim şirketlerde ise; 506 sayılı Yasanın 80/13. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 88/20. maddeleri irdelenmelidir. 506 sayılı Yasanın 80/13. maddesi hükmüne göre tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin - primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için, primlerin tahakkuk ve ödemesinde yetkili üst düzey yöneticisi olması zorunludur. Öte yandan, Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca bir anonim şirketin temsil ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak yetkili yönetim kurulunca yerine getirilmektedir. Her iki hüküm birlikte değerlendirilmesi durumunda bu anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin, idari ve mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan karar organında yer almayan kişilerin işverenle müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 88/20 maddesi ise, Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı hükmünü düzenlemiş olup, 506 sayılı Yasanın 80/13. maddesinde belirtilen şekilde yetkilere sahip olma şartını kaldırmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda mahkemece değerlendirme yapılmadan kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davaya konu talep için yukarıdaki açıklamalar ışığı altında alanında araştırma yaptıktan sonra uzman bilirkişiden rapor alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13355, Karar No: 2024/22344, Tarih: 16.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13355 E.  ,  2024/22344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 21.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/1660 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61582 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61582 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2019/2360 Esas, 2019/7718 Karar sayılı ve aynı Dairenin 24.02.2020 tarihli ve 2020/250 Esas, 2020/1242 Karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik şüphelinin 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkının bulunduğu ve erteleme kararında itiraz hakkı ile itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi gerektiği, itiraz hakkı bulunduğu hususunu içerir bahse konu karar kendisine hiç tebliğ edilmeyen yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği,

Dosya kapsamına göre, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın sonuç kısmında söz konusu kararda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde kararın kesinleşeceği açıkça gösterilmediği gibi karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde kararın kesinleşeceğinin açıkça gösterildiği meşruhatlı davetiye sanığa tebliğ edilmediği, kaldı ki anılan kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin de usulsüz olduğu, bu hâliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kendisine usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmayan sanık hakkında açılan kamu davasında mahkemesince durma kararı verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 21.06.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2014 tarihli ve 2014/60182 Soruşturma, 2014/109 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 14.08.2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilerek infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 28.09.2014 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarihli ve 2014/60182 Soruşturma, 2015/8139 Esas, 2015/6759 sayılı iddianamesi ile İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Şüphelinin 28.09.2014 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarihli ve 2014/60182 Soruşturma, 2015/8139 Esas, 2015/6759 sayılı iddianamesi ile İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.12.2015 tarihli ve 2015/300 Esas, 2015/936 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 192/3, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı TCK'nın 191/2.maddesinin ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve

şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, kararın itiraz yoluna tabi olduğunun gösterilmediği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı gibi,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21/1.maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8.maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 2/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğinin usûlsüz olduğu, bu nedenle de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle ihlâl kabul edilen 28.09.2014 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği, mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/300 Esas, 2015/936 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/496, Karar No: 2010/3778, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/496 E.  ,  2010/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi gereğince düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne,8.400 TL asıl alacak ve 44,66 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına,icra tazminatına ve tahliye gerçekleştiğinden tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değlidir.

2-Davalı vekilinin alacağa ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve karara esas alınan 1.3.2008 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ve takibe konu ayların kirasının 1200.-TL olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedellerinin her ayın 20' sin de ödeneceği kararlaştırılmış, hususi şartlar bölümünün 4.maddesinde ise, iki ay kirasının ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan itibaren dönem sonuna kadar olan ayların kirasının muaccel olacağı hüküm altına alınmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Dairemizce mahkemenin davanın reddine ilişkin kararının; "...davacı kiralayan tarafından, yazılı sözleşmeye dayanılarak 21.10.2008 tarihinde başlatılan icra takibinde ödenmeyen Ağustos, Eylül ve Ekim 2008 ayları kirası ile muacceliyet şartı gereğince dönem sonuna kadar olan toplam 8400, -TL kira borcunun istenilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı,sözleşmede kiraların aylık ve her ayın yirmisinde ödeneceğine ilişkin düzenleme karşısında Ağustos, Eylül ve Ekim ayları kirasının sözleşmedeki ödeme zamanında ödenmemiş olması nedeniyle dönem sonuna kadar olan kiraların tamamının kendiliğinden muaccel hale geldiği, davalı kiracının sözleşmedeki muacceliyet koşulu gereğince temerrütten kurtulabilmek için ödeme süresi içerisinde dönem sonuna kadar olan tüm kira borcunu ödemiş olması gerektiği,ancak dosya içerisindeki PTT’nin cevabi yazısında bahse konu kiraların henüz tahsil edilmediği anlaşıldığından mahkemece davalı tarafından yapılan ödeme miktarları mahsup edilerek bakiye kısım üzerinden takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi