muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12769, Karar No: 2014/5834, Tarih: 25.02.2014

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı G.. Tic AŞ'ne karşı açılan davanın husumetten reddine diğer davalı şirkete karşı açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından davalı Malatya İplik AŞ adına temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalılardan M.. İ.. AŞ'ne ait iş yerinde çalışmakta iken belirsiz süreli olarak ücretsiz izne çıkarıldığını ve bu nedenle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalılar vekili ise davacının, davalılardan M.. İ.. AŞ bünyesinde çalışmakta iken iş yerinin konfeksiyon kısmının diğer davalı şirkete devredildiğini ve devir işlemlerinin tamamlanması amacı ile davacının rızası dahilinde diğer işçilerle birlikte ücretsiz izne çıkarıldığını, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığı iş yerinde ücretsiz izin uygulamasının yapıldığı ve düzenli bir çalışmanın söz konusu olmadığı gerekçeleri ile davacı işçi tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosya içerisinde; davacının, 03.02.2010-21.03.2010 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarıldığına ilişkin izin pusulaları bulunmakta olup bu izin pusulaları davacı imzasını içermektedir İmzaların aidiyeti konusunda itirazında bulunmadığı dikkate alındığında, davacının rızası dahilinde ve belirli bir süre ile ücretsiz izne çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacının şikayeti üzerine Malatya Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme neticesinde; davacının M.. İ.. AŞ'de çalışmakta iken 26.02.2010 tarihli iş yeri devri protokolü çerçevesinde G.. G.. AŞ'ye tüm hak ve hak edişleri ile birlikte devrolduğu ve devralan şirketçe 05.03.2010 tarihi itibari ile sigorta girişinin yapıldığı, idari yönden yapılacak bir işlemin bulunmadığı bildirilmiştir. Davalı M.. İ.. AŞ tarafından davacının işten çıkış tarihi 04.03.2010, işten çıkış kodu ise kod 34 yani iş yeri devri olarak kuruma bildirilmiş olup diğer davalı Gap.....AŞ tarafından ise davacının ertesi gün yani 05.03.2010 tarihinde sigorta girişi yapılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalı M.. İ.. AŞ tarafından iş yerinin bir bölümünün diğer davalı şirkete devredildiği bu devir kapsamında iş yeri çalışanlarının devir işlemleri tamamlanana kadar belirli bir süre ile ve muvafakatları alınarak ücretsiz izne çıkarıldıkları anlaşılmaktadır.

Iş yeri devrinin başlı başına iş akdini sonlandıran bir hukuki işlem olmadığı gibi işçiye de iş akdini haklı nedenle fesih imkanı vermediği dikkate alınmaksızın, kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6534, Karar No: 2023/10634, Tarih: 06.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6534 E.  ,  2023/10634 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/510 Esas 2022/363 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2023/284 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik inceleme ile hukuka aykırı karar verildiğine,

2. Sanığın kullanıcı olduğuna,

3. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

4. Mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına,

5. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik inceleme ile hukuka aykırı karar verildiğine,

2. Sanığın kullanıcı olduğuna,

3. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

4. Mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına,

5. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince yürütülen çalışmalar kapsamında sanık ...'nın olay günü İzmir ilinden Aydın İline yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceği konusunda alınan istihbari bilgi sonrası gerekli araştırmalar yapılarak olay günü sanığın içerisinde yolcu olarak bulunduğu ... plakalı yolcu otobüsünün Aydın ili Otoban gişeler polis uygulama noktasında durdurulduğu, dedektör köpek ile yapılan çalışmada dedektör köpeğinin 23 numaralı koltukta bulunan sanığa tepki vermesi ve sanığın tedirgin hareketler sergilemesi üzerine mevcut tespit ve kuvvetli suç şüphesi nazara alınarak Cumhuriyet Başsavcılığınca gecikmesinde sakınca bulunan halin varlığı gözetilerek sanığın üzerinde, eşyasında adli arama yapılarak ele geçecek suç delillerine el konulması konusunda gerekli kararın verilmesi sonrası yapılan arama neticesinde sanığın sağ ayakkabı tabanı iç kısmında şeffaf kilitli poşet içerisinde kişisel kullanım miktarı üzerinde sentetik kannabinoid maddesi ile sanığın sağ ayak çorabı içerisinde şeffaf poşete sarılı vaziyette metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında kullanmak amacı ile suça konu uyuşturucu maddeleri İzmir'den temin ettiğini beyan ettiği, ele geçirilen uyuşturucunun miktarı ve vasfı ile sanığın uyuşturucu maddeyi ayakkabısının sağ tekinin tabanına saklayarak tertibat alması, ayrıca sanıktan ele geçen sentetik kannabinoid tipindeki uyuşturucu maddenin miktarının kişisel kullanım sınırının ziyadesiyle üzerinde bulunması hususları nazara alındığında, sanığın suça konu uyuşturucu maddeleri ticari kast dahilinde bulundurmak ve taşımak suretiyle uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, incelemenin eksiksiz şekilde yapılarak karar verildiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik

bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, incelemenin eksiksiz şekilde yapılarak karar verildiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik

bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2023/284 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6299, Karar No: 2022/1564, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/6299 E.  ,  2022/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10800, Karar No: 2018/7446, Tarih: 16.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/10800 E.  ,  2018/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı tehdit suçundan sanık ... ve suç ortakları hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı ile dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin de yetkisizlik kararı verdiği ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizliğine dair 20/06/2018 gün 2018/141 E. 2018/277 K. sayılı kararına sanıklar müdafii tarafından itiraz edildiği, bu itirazın, itiraz merciince usulünce incelenerek kararın kesinleşmesi sağlanmadan dosyanın Dairemize gönderildiği, bu haliyle henüz yetki ihtilafı oluşmadığı anlaşıldığından, gereği için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesinin temini için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2671, Karar No: 2022/6273, Tarih: 25.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2671 E.  ,  2022/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/1202-2022/55

İlk Derece

Mahkemesi : ... 8. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut davada; davacı, 15.01.1998-20.09.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir. Davalı ... ve Televizyon Kurumu 2000/1,2,3 dönem bordrolarında yer alan 295 günlük bildirimin sigorta sicil numarasındaki iki rakamın farklılığı nedeniyle kabul edilmediğinin ve hizmet cetveline işlenmediğinin dosya içeriğiyle belirgin bulunması karşısında bu sürelerin başka bir kişiye mal edilip edilmediğinin, ayrıca hizmet cetveline işlenmemesi nedeninin sigorta sicil numarasındaki farklılık sebebinden mi kaynaklandığı, bahse konu sicil numarasının verildiği bir sigortalının bulunup bulunmadığı, var ise isminin ve çalışma kayıtlarının, hizmet cetvelinin, bordroların davalı kurumdan celp edilerek gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18631, Karar No: 2015/20162, Tarih: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18631 E.  ,  2015/20162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.10.2012

No : 2004/613-2012/795

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar S.. T.. avukatları ile davalı O.. K.. mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... .. .. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar S.. T.. ve O.. K.. mirasçılarından alınmasına, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4234, Karar No: 2021/8229, Tarih: 15.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4234 E.  ,  2021/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

...

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine kesin olarak karar verilmiş, davacının İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ıslah dilekçesi ile dava değerini 1.408,00 TL’ye yükseltmiş olup, davacının iş sözleşmesi 10/01/2016 tarihinde sona ermiştir.

Bu açıklamalar karşısında belirtmek gerekir ki, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde miktar itibariyle kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu, davacının iş sözleşmesinin de 10/01/2016 tarihi itibariyle son bulduğu hususları gözetildiğinde kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine uygun olduğundan, bu ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile 29/01/2021 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, 15/04/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8173, Karar No: 2021/644, Tarih: 26.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8173 E.  ,  2021/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1-Sanığın müdürü olduğu fabrika bahçesindeki zincirle bağlı olan bekçi köpeğinin, zincirden kurtularak yandaki fabrika bahçesine girip, burada bulunan yan fabrikada işçi olarak çalışan katılana saldırdığı ve katılanın ayağından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda, sanığın sorumlu olduğu köpeğin gözetiminde ihmal gösterdiği anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13571, Karar No: 2018/7704, Tarih: 26.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13571 E.  ,  2018/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kapatılan İl Özel İdaresinde greyder operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde davacının aylık ücretinin net 1.200.00 TL olduğunu beyan ettiği halde tanık beyanları ve ücret araştırması sonucuna göre 1.250.00 TL net ücretle çalıştığının kabulü ile hüküm kurulması taleple bağlılık kuralına aykırı olmuştur. Davacının aylık ücreti net 1.200.00 TL kabul edilmelidir.

3-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre; davacının yaz sezonu 07:30-18:30 saatleri arası, kış sezonunda 07:30-17:30 arası çalıştığı kabul edilerek ve yaz sezonunda ayda 3 pazar günü çalışmasının fazla saatlerinin ilavesiyle yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre; davacının yaz sezonu 07:30-18:30 saatleri arası, kış sezonunda 07:30-17:30 arası çalıştığı kabul edilerek ve yaz sezonunda ayda 3 pazar günü çalışmasının fazla saatlerinin ilavesiyle yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Davacı; aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2017/24832 ve 2017/14702 esas sayılı dosyalarında da davacının 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği yönünden hüküm bozulmuştur. Davacılar aynı işi yaptıklarında bu dosyada aynı şekilde hesaplama yapılması gerekir. Emsal dosyalarda farklı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.