muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/375, Karar No: 2023/1015, Tarih: 29.03.2023

Her ne kadar sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığa taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle, aynı eylemden dolayı sanık hakkında genel ve tamamlayıcı nitelikte olan görevi ihmal suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. '' karar verilmiştir.

2. Mengen Kaymakamlığı İdare Kurulu' nun 23.05.2014 tarih ve 2014/08 sayılı kararı ile hakkında inceleme yapılan Mengen İlkokulu ve Ortaokulu müdürü sanık ... ile Mengen İlkokulu Özel Eğitim Sınıfı Öğretmeni sanık ... hakkında 4483 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 6 ncı maddelerine göre soruşturma izni verilmesine dair karar verilmiştir.

3.Bolu Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 21.05.2015 tarih ve 2015/65 sayılı raporda katılanda meydana gelen yaralanmanın hayatını tehlikeye sokan bir durum niteliğinde olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde hafif nitelikte bulunmadığı, travma nedeniyle meydana gelen kırıkların hayati fonksiyonları üzerine etkisinin ağır (5. Derecede) derece etkileyecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

4. Sanık ...'ın kollukta verdiği beyanında, Mengen İlkokulu kadrosunda sınıf öğretmeni olarak görev yaptığını, hafif zihinsel engelli özel eğitim sınıfında branşlı ve uzman öğretmen olmadığı için kaymakam oluru ile yaklaşık 4 aydır özel eğitim derslerine girdiğini, sınıf mevcudiyetinin 2 kişi olduğunu, olay günü sadece katılanın derse gelmesi nedeniyle sadece katılan ile ders yaptıklarını, saat 11.30 gibi fotokopi çekmek için sınıftan ayrıldığını beyan etmiştir.

5. Olay yeri inceleme tutanağında, hafif zihinsel engelli öğrencilerin ders yaptığı, sınıfın, okulun son katında yer aldığını ve pencerelerde korkuluk bulunmadığını ayrıca beton zemin ile katılanın düşüğü 4. katta yer alan sınıf camı arasındaki mesafenin 11.20 metre olduğu tespit edilmiştir.

6. Mahkeme gerekçesine esas alınan, 02.03.2015 tarihinde mahallinde yapılan keşif sonucunda inşaat mühendisi ve eğitim hizmetleri bilirkişileri tarafından düzenlenen 19.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda, sanık ...'ün asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın ise tali kusurlu olduğu, katılanın kusursuz olduğu görüş ve kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanların Temyiz İsteği Yönünden

1.Taksirle yaralama suçu yönünden

Mahkemece gerekçesinde de belirtildiği şekilde, zihinsel engelli çocuklarla birlikte dersi işlemek için görevli olduğu ve kendi yetki ve sorumluluğunda yapılan ders esnasında öğrenciyi yalnız bırakarak yeterince dikkatli davranmamakla, koruma ve gözetim yükümlülüğünde bulunan katılanı dersin yapıldığı özel eğitim sınıfında şahsi ihtiyacını karşılamak sebebi ile yalnız kalmasına neden olmakla mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmede gereğince itinalı davranmamakla dava konusu olayın oluşumuna tali kusurlu eylemi ile neden olan sanık hakkında mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Görevi kötüye kullanma suçu yönünden

2.Görevi kötüye kullanma suçu yönünden

Hüküm kurulmasına yer olmadığına (karar verilmesine yer olmadığına) ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223 ncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

1.Taksirle yaralama suçu yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Görevi kötüye kullanma suçu yönünden;

Hüküm kurulmasına yer olmadığına (karar verilmesine yer olmadığına) ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'n 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Kurulmasına Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden;

Hüküm kurulmasına yer olmadığına (karar verilmesine yer olmadığına) ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'n 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Hakkında Taksirle Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe başlığı altında (A) bölümünün birinci maddesinde ve (B) bölümünün birinci maddesinde açıklanan nedenlerle Mengen Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararında katılanlar ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1, Karar No: 2024/3984, Tarih: 02.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1 E.  ,  2024/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/267 E., 2022/190 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin gayrimenkul satış senedi olarak muhtarlık tarafından tanzim edilen satış sözleşmesi ile dava dışı ... isimli kişiden İzmir İli Menderes İlçesi ... mahallesi 167 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 600 m²'lik kısmını 2.000.000.000,00 (eski Türk Lirası) karşılığında satın aldığını, ...'in ise bu taşınmazı 12.04.1999 tarihinde davalıların murisi olan ... 'den gayrimenkul satış senedi olarak muhtarlık tarafından tanzim edilen satış sözleşmesi ile 1.200.000.000,00 (eski Türk Lirası) karşılığında satın aldığını, ...'in sahibi olduğu taşınmazın 600 m²'lik kısmını işaretleyerek müvekkiline tesis ettiğini, 2015 yılı Ocak ayında müvekkilinin bu satış işlemini tapuda işletmek istediğini, müvekkilinin ... ile birlikte 19.01.2015 tarihinde Tapu Müdürlüğüne başvurduklarını, Tapu Müdürlüğünden satış işlemi için taşınmazın zorunlu deprem sigortasının yapılması ve vergi borçlarının ödenmesi gerektiğinin söylendiğini, bunun üzerine davalıların mirasbırakanı ...'in üzerinde yeterli para olmadığı için bu masrafların müvekkili tarafından borç olarak karşılanmasını talep ettiğini, mirasbırakan ...'in dava konusu taşınmazın tarım arazisi olması nedeniyle Tapu Müdürlüğüne, Menderes Belediyesi ve Menderes Gıda Tarım Hayvancılık Müdürlüğüne gerekli olan yazışmaları yapmasını talep eden dilekçe verdiğini, mirasbırakan ile müvekkilinin ilgili yazı cevaplarının gelmesi için bir kaç gün beklediğini, müvekkilinin buluşmak için ...'i aradığında vefat ettiğini öğrendiğini, müvekkilinin ...'in vefatı sebebiyle bir kaç ay herhangi bir talepte bulunmadığını ancak davalıların resmi devir işlemlerinin tamamlamaya yanaşmadıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla İzmir İli Menderes İlçesi ... mahallesi 167 ada 1 parsel içinde bulunan taşınmazın 600 m²'lik kısmının şimdilik 40.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 25.10.2021 tarihli dilekçesi ile dava değerini 54.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacının alacağının zamanaşımına uğradığını, davacının elinde hukuken geçerli bir sözleşmenin bulunmadığını, davacı tarafından ibraz edilen 12.04.1999 tarihli gayrimenkul satış senedi başlıklı kağıdın sözleşme olarak geçerliliğini kabul etmediklerini, davacı tarafın iddiasına göre müvekkilerin murisi tarafından kendi hissesine isabet eden taşınmazdan ...'na 300 m² ve ...'a 300 m² olmak üzere ayrı ayrı hisse satıldığını, ancak tapu kayıtlarına göre murisin 12.04.1999 tarihinde taşınmazın maliki ve hissedarı olmadığını, müvekkillerinin murisinin 31.01.2006 tarihinde malik olduğunu, bir kişinin kendisine ait olmayan bir malı satmasının mümkün olmadığını, dava dışı ...'nun kendi hissesi olan 300 m² yeri ...'a sattığına dair dava dilekçesi ekinde bir belgenin bulunmadığını, ...'ın yerinin 300 m² olduğunu, bu nedenle davacıya 600,00 m² yer satamayacağını, dava dilekçesiyle ibraz edilen belgelerin hiçbirisinde murisin imzasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.03.2016 tarihli ve 2015/105 E., 2016/77 K. sayılı kararıyla; taşınmaza ilişkin yapılan harci satış sözleşmesinin geçersiz olduğu, sebepsiz zenginleşme yönünden de zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 25.10.2018 tarihli ve 2017/951 E., 2018/10598 K. sayılı ilamla; "...Taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan dava, BK.nın 125 inci maddesine (6098 sayılı BK.'nın 146 ncı maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir. 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi, satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği göz önüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için, ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarihtir.

Eldeki davada; İlçe Tapu Sicil Müdürlüğünün 19.01.2015 ve 33631769/133 sayılı yazısı ile Menderes Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğüne muris adına kayıtlı dava konusu taşınmazdaki hissenin 300 metrekaresinin bölünerek satışının yapılmasının 5403 sayılı yasa kapsamında karşılanıp karşılanmayacağı hususunun sorulduğu, müzekkere cevabının dosya içerisinde bulunmadığı ancak davacı vekilinin 12.11.2015 tarihli dilekçesi ile Menderes Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünce taşınmazın bölünmesine muvafakat edilmediğini belirttiği görülmüştür. Bu durumda taraflar arasında yapıldığı iddia edilen harici satım sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği tarih, söz konusu ilçe müdürlüğünün cevabi yazısıdır. Bu yazı cevabının davacı vekilinin belirttiği şekilde olmaması halinde ise davalıların murisinin ölüm tarihidir. Bu tarihlerinde 2015 yılı içerisinde olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla bu tarihler itibariyle dava konusu edilen alacak muaccel hale gelmiştir. Dava ise, 05.06.2015 tarihinde açılmıştır.

Mahkemece; taraflar arasında yapıldığı iddia edilen harici satım sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde davanın açıldığı gözetilerek, zamanaşımı definin reddine karar verilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçeler ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. " gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalıların murisi ile sözleşme yapmadığı, 3. kişi olan ... ile el yazısı ile satış sözleşmesi yaptığı, bu sözleşmenin tarafının davalıların murisi olmadığı, davacının kendi sözleşmesinin tarafı olan ...'a gidebileceği, satış bedelini de davalıların murisine değil dava dışı ...'e verdiği, sözleşmenin nispiliği ilkesi uyarınca yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 12.04.1999 tarihinde davalıların murisi ile dava dışı ... arasında yapılan sözleşmenin yazılı delil olduğunu, bu sözleşme sonrasında murisin taşınmazın kullanımını müvekkiline bırakmış olması, tapunun devri hususunda yapılan başvurular, müvekkili tarafından yapılan ödeme ve işlemlerin bu sözleşmenin kabulü niteliğinde olduğunu, muris ile müvekkili arasında yazılı bir sözleşme olmasa da, açık borç ikrarı ve resmi başvuru işlemlerinin borcu kabul anlamını taşıdığını, Mahkemece bu hususlar gözetilmeden murisin hiç kabulü yokmuş gibi değerlendirme yapıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, harici satış sözleşmesi gereğince ödenen satış bedelinin, taşınmazın tapuda devrinin yapılmaması nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılardan istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

Mahkemece uyulan bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gözetilerek karar verildiği, davacı ile harici satım sözleşmesini yapan ve satış bedelini alan kişinin dava dışı ... olduğu, murisin sözleşmenin tarafı olmaması nedeniyle davacının davalılardan satış bedelini talep edemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/986, Karar No: 2014/3205, Tarih: 10.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/986 E.  ,  2014/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2011/109-2013/249

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4603 sayılı Yasa ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası, Türkiye H.. B.. Anonim Şirketi ve Türkiye Emlak Bankası Anonim Şirketi'nin (bankalar) çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazırlanmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılanmaya tabi tutulmuştur.

5230 sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince, 4603 sayılı Kanun'a tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2., 23. ve 29. maddeleriyle 2548 sayılı Kanun gereğince harç alınmasına ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı ifade edilmiş olup; anılan yasal düzenleme uyarınca, alacaklı Türkiye H.. B.. A.Ş., yargı harcından muaf olduğu halde, mahkemece, harç ile sorumlu tutulması isabetsiz olup; hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de; anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Çarşamba İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19/09/2013 tarih ve 2011/109 Esas, 2013/249 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün ''Alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcın davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,'' şeklindeki 3 numaralı bendinin karar metninden tümüyle çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18265, Karar No: 2020/758, Tarih: 14.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18265 E.  ,  2020/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında mal varlığına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen "180 gün adli para cezası" üzerinden, TCK'nin 86/3-a maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapılırken "270 gün adli para cezası" yerine "240 gün adli para cezası", devamla TCK'nin 62. maddesi üzerinden (1/6) oranında indirim yapılırken "225 gün adli para cezası" yerine "200 gün adli para cezası" olarak hatalı hesaplanması suretiyle sonuç olarak "4.500 TL adli para cezası" yerine "4.000 TL adli para cezasına" hükmolunarak sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/650, Karar No: 2010/1161, Tarih: 26.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/650 E.  ,  2010/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kaçak tespit tutanağının abonesiz ve sayaçsız elektrik kullandığından bahisle düzenlenmesi, sanığın ise daha önce Tedaşa abonelik başvurusunda bulunduğunu, inşaat halindeki evinin elektrik hattını denemek için hatta enerji verdiğini, enerjinin sayaçtan geçtiğini ve cezayı ödediğini beyan ederek suçlamayı inkar etmesi karşısında; sanığın abonelik başvurusu bulunup bulunmadığı ... Edaş'tan sorulup, suçlamaya konu meskenin inşaatının bitiş tarihi zabıta marifetiyle araştırılıp, dinlenmeyen tutanak tanığından tutanak sırasındaki fiili durum sorulup kesin olarak saptandıktan sonra, sanığın ödeme yaptığına yönelik beyanının doğruluğu katılan kurumdan sorulup tüm deliller bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sanığın hukuksal durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/01/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13171, Karar No: 2023/495, Tarih: 08.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13171 E.  ,  2023/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2015/387 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararının, sanık müdafii, katılanlar vekili ve Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün Bakanlık vekili tarafından da temyiz edilmesine rağmen 19.03.2020 günlü tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği, 20.01.2016 günlü celsede katibin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı ve gerekçeli kararda ismi yazılı 144479 sicil numaralı katip dışında başka bir katibin elektronik imzası bulunduğu anlaşıldığından söz konusu eksiklikler tamamlandıktan ve Bakanlık vekilinin temyizi ile ilgili ek tebliğname düzenledikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18699, Karar No: 2013/22415, Tarih: 02.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/18699 E.  ,  2013/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/02/1992 - 31/10/1996 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/02/1992-31/10/1996 tarihleri arasında davalı nezdinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının hizmet akdine dayalı çalışma olgusu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalıya ait apartman işyerinin kapıcılık faaliyetinden dolayı 01/02/1992 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı ve halen faal olduğu, davacı adına 01/02/1992 tarihli imzalı işe giriş bildirgesinin davalı tarafından Kuruma verildiği, hizmet döküm cetvelinde 1994/3. dönemi hariç 1994/1. dönemi ile 01/11/1996 tarihleri arasındaki çalışmaların tamamının bildirildiği, 1994 ve sonraki döneme yönelik bordroların bulunduğu ancak 1992-1994 tarihleri arasındaki döneme yönelik davalı tarafından dönem bordrolarının Kuruma verilmediği, sigorta sicil kartında işe giriş tarihinin 01/02/1992 tarihinin kayıtlı olduğu, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen alacak davasında 01/02/1992-31/10/1996 tarihleri arasındaki dönemin alacaklarına hükmedildiği, emniyet müdürlüğü araştırmasında komşu işyeri tanıklarının tespit edilemediği, tarafların gösterdiği tanık beyanlarında davacının güvenlikçi olarak çalıştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.