muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9141, Karar No: 2013/4982, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2011/9141 E.  ,  2013/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddine, ancak:

1- Sanığın aynı mevkiide bulunan mera parseli ile köy yoluna tecavüzünü değişik tarihlerde gerçekleştirdiğinin kanıtlanamaması karşısında, olayda TCK.nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, tayin edilen cezanın anılan madde uyarınca artırılması,

2-Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yönelik bölümün hükümden çıkarılması, takdiri indirim uygulanmasına yönelik paragraftaki “8 ay” ve “20 gün adli para” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırayla “6 ay 20 gün” ve “16 gün adli para” ibaresinin, verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine yönelik paragraftaki “beher günü 20 TL'den olmak üzere sanığın 400 TL” ibarelerinin çıkarılarak yerine sırayla "beher günü 20 TL'den olmak üzere sanığın 320 TL” ibarelerinin yazılması, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği 5. fıkradaki "4800 TL" adli para cezası ibaresi yerine "4000 TL" adli para cezası ibaresinin yazılması ile hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmın başına “TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7791, Karar No: 2013/9893, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7791 E.  ,  2013/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının ... ve ... olan babası ile annesinin gerçek babası ve annesi olan ... ve ... olarak düzeltilip tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, ... ve ... oğlu olduğunu, kendisi nüfusa kaydedilmeden gerçek baba ve annesinin öldüğünü, amcası ... ile yengesi ... nüfusuna onların çocuğu olarak yazıldığını bildirerek, yanlış kaydın düzeltilerek gerçek annesi ve babası nüfusuna tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre ve özellikle tarafların ve dinlenen tanık anlatımlarından davacı ...'un gerçek anne ve babasının ... ve ... olduğu beyan edilmekte ve davacı da bu iddiada bulunmaktadır. Davacı ... 01.06.1954 doğumludur. Nüfus kayıtlarına göre; baba olduğu iddia edilen ... 01.07.1951 tarihinde, anne ... ise 08.04.1947 tarihinde ölmüştür. Bir kişinin ölümünden bu kadar zaman sonra çocuğunun doğması mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle açılan davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1826, Karar No: 2020/6963, Tarih: 09.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2015/1826 E.  ,  2020/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanıklar Serkan ve Yusuf hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın, diğer sanık ... ile beraber bulunduğu araçta ele geçirilen kişisel kullanım sınırında olan uyuşturucu maddeyi satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin savunmasının aksine bir delil olmadığı ve Adli Tıp Kurumunun 13/02/2012 tarihli raporunda da uyuşturucu madde kullandığı anlaşılan sanığın, sabit olan fiilinin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında bu suç yerine “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

09/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2856, Karar No: 2019/7345, Tarih: 19.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2856 E.  ,  2019/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Mahkemece, davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmolunmuş ise de; toplanan delillerden kadının çalıştığı, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, tarafların gelirlerinin birbirine yakın olduğu, kadının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Bu durumda, Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları davacı kadın yararına gerçekleşmemiştir. O halde, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece bozma öncesi verilen 18.02.2016 tarihli ilk kararda davacı kadın yararına 50.000,00.-TL maddi ve 50.000,00.-TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu hüküm davalı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen ikinci kararda ise; davacı kadın yararına 50.000,00.-TL maddi ve 60.000,00.-TL manevi tazminata hükmedilmiştir. İlk hükümde davacı kadın yararına hükmolunan tazminatlar kadın tarafından temyiz edilmeyerek, bu miktar yönünden davalı erkek lehine usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bu sebeple bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda usulü kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde davalı erkek aleyhine yazılı miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmadığı gibi tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddeleri dikkatte alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK/m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplere BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.06.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5447, Karar No: 2012/8928, Tarih: 03.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5447 E.  ,  2012/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öz annesini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Öz annesi mağdure ...'ü öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği sırada sanığın akıl hastalığının bulunduğu anlaşıldığından; TCK 32/1 ve CMK 223/3-a maddeleri uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına. TCK 57/1 madde fıkrası gereğince sanık hakkında koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirinin uygulanmasına, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında annesi mağdure ...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın annesi mağdure ...'yi öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, sanıkta psikotik bozukluk denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9134, Karar No: 2011/5315, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9134 E.  ,  2011/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmaza komşu 165 ada 15, 19 ve 20 parsel sayılı taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan 22.09.1971 tarihli 4 sıra numaralı, 02.09.1997 tarihli 1 sıra numaralı ve 02.12.1977 tarihli 11 sıra numaralı tapu kayıtlarının oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve varsa dayanakları olan mahkeme kararları ile haritalarının getirtilerek dosya içine konulması,

3- Dava konusu taşınmaza komşu 165 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşme durumunu da gösterir şekilde onaylı tutanak örneği ile varsa dayanağı belgelerin (tapu ya da vergi kaydı), tutanak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, şayet davalı ise dava dosyasının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiş ise onaylı karar örneğinin getirilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4342, Karar No: 2009/6941, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4342 E.  ,  2009/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gıyabi hükmün davalı (borçlular) ... ve ...’e yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesinden sonra;

İncelenmesine gerek görülen;

1.İstanbul 6. İcra Müdürlüğü’nün 2007/14123 Esas sayılı icra takip dosyasının aslının tüm belgeleri ile noksansız olarak ;

2.İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 17.09.2007 gün, 194 D.İş sayılı takibin devamı kararının davacı (üçüncü kişi) ...’na tebliğ edildiğini gösterir tebligat parçasının aslının ya da onaylı örneğinin;

3.Borçluların ve ... Ltd.Şti.nin kayıtlı olduğu kuyumcular odasından üretim kapasite miktarlarının sorularak alınacak yazı cevabının;

4. Borçlular hakkında verilen İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 12.03.2008 gün,1159-255 ve aynı gün 1373-258 sayılı kararlarının kesinleşme şerhini içeren onaylı örneklerinin, kesinleşmemişse buna ilişkin açıklamalı yazı cevabının eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3643, Karar No: 2010/4960, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3643 E.  ,  2010/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. mahkemece itirazın iptaline kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere,ibraz edilen kira sözleşmelerine ve davalı savunmalarına,kiracının şirket olduğuna itirazın şirket adına şirket temsilcisi tarafından yapıldığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kiralananın tahliyesine yönelik temyizine gelince:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ... Mobilya Sanayi Ticaret Limitet Şirketi'nin 10.7.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile en son aylık 143.-TL bedelle kiracı olduğunu, davalının kira bedellerini ödemediğinden hakkında icra takibi yaptıklarını,şirket temsilcisi olan ...’in aralarında kira sözleşmesi bulunmadığından bahisle itiraz ettiğini,davalı şirket ile aralarında kira sözleşmesi olduğunu ...’inde şirket temsilcisi olarak sözleşmeyi imzaladığını belirterek haksız itirazın iptalini istemiştir.Davalı vekili ise kiracının şirket ,...’in ise şirket temsilcisi olduğunu dava dilekçesinde tahliye istemlerinin bulunmadığını.takibe ...’in şahsi olarak itiraz ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 10.7.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde kiracı ... Mobilya Sanayi Ticaret Limitet Şirketi olarak yazılmış şirket temsilcisi olarak sözleşmeyi ... imzalamıştır. En son ödenen aylık kira 143.-TL olduğu tarafların kabulündedir.Bu kira sözleşmesine dayanarak kiracı şirket hakkında 25.5.2009 tarihinde tahliye talepli başlattığı icra takibi ile 2005 Mart-Kasım-Aralık 2009 Ocak-Aralık arası 12 aylık ve 2009 Şubat-Aralık aylar kirası toplam:5.813.-TL kira

bedeli işlemiş faiz olarak da 951.00 TL olmak üzere 6.764.00 TL’nin tahsilini istemiştir.Ödeme emri davalı şirket adına şirket temsilcisi ... imzasına 27.5.2009 tarihinde bizzat tebliğ edilmiştir.Ödeme emrine ... itiraz etmiş ve icra takibi durmuştur.İcra takibi kiracı şirket adına yapılıp ödeme emri şirket adına şirket temsilcisi ...’e bizzat tebliğ edildiğine göre takibe yapılan itirazın şirket adına yapıldığının kabulü gerekir.Davacı 16.6.2009 tarihli dava dilekçesinde itirazın iptalini ve takibin devamını istemiş tahliye isteminde bulunmamıştır.Dava dilekçesinde itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmesini istemek tahliye istemini kapsadığı anlamına gelmez.Tahliye kararı verilebilmesi için kiralananın tahliyesinin de açıkça dava dilekçesinde istenmesi gerekir.Mahkeme hakimi HUMK 74. maddesine göre taleple bağlıdır.Davacının dava dilekçesinde tahliye istemi bulunmadığı halde talep dışına çıkılarak tahliye kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de davalı şirkete ödeme emri 27.5.2009 tarihinde tebliğ edildiği halde yasal ödeme süresi olan 30 günlük süre beklenilmeden 16.6.2009 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gözden kaçırılarak tahliye kararı verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Hükmün yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle alacağa ilişkin kısmın ONANMASINA,2 nolu bentte yazılı nedenle tahliye istemine ilişkin BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 26.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1734, Karar No: 2014/4063, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1734 E.  ,  2014/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın yüzüne karşı tefhim olunan 21/05/2012 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 29.05.2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16749, Karar No: 2014/18094, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16749 E.  ,  2014/18094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/525-2014/75

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 324,48 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 05.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 324,48 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/525 esas 2014/75 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 27.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış

oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 129.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama % 8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/525 esas 2014/75 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16059, Karar No: 2011/1438, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16059 E.  ,  2011/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunun yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.