muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4039, Karar No: 2013/4159, Tarih: 18.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4039 E.  ,  2013/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'ın kooperatif müdürü iken kooperatif kasasından usulsüz avans aldığını, kooperatif borcunun ödenmesi için temin edilen nakitleri şahsi işlerinde kullandığını, anasözleşmeye aykırı olarak ortak kaydettiğini, gerekli şartları taşımayan kişilere kredi imkanı sağlayarak kooperatifin kaynaklarının usulsüz kullanımına sebebiyet verdiğini, kooperatif muhasebecisi olarak çalışan davalı ...'ın ise ortak kayıtlarını usulüne uygun tutmadığını, kooperatif yetkili memuru davalı ... İçi'nin ise satışlarla ilgili kayıtları zamanında yapmadığını, yönetmelik esaslarına aykırı davranarak kooperatif kaynaklarının usulsüz kullanımına sebebiyet verdiğini, tüm bu eylemler neticesinde davacı kooperatifin 104.958,49 TL zarara uğradığının müfettiş raporuyla tesbit edildiği gibi davalıların bu eylemleri nedeniyle ceza mahkemesinde mahkumiyet kararı verildiğini ileri sürerek, anılan zarar miktarının haksız eylem tarihi olan ........2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davaya dayanak müfettiş raporunu kabul etmediği gibi ceza mahkemesinde verilen mahkumiyet kararının da kesinleşmediğini, kooperatifi zarara uğratmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., kooperatiften kredi alanların yarıdan fazlasının kredi borcunu ödediğini, kendisinin sorumluluğunun da olmadığını ve haklarındaki ceza mahkumiyet kararının kesinleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İçi ise, kooperatifte çalıştığı dönemde kendisinin yetkisinin olmadığını, daha sonra görevden de alındığını, ayrıca haklarındaki ceza mahkumiyet kararının kesinleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalıların görev yaptıkları dönemde kooperatifi zarara sokan usulsüz işlemlerinden dolayı davalı ...'ın 80,... TL davalı ... İçi'nin 73,... TL kooperatifi zarara uğrattıkları, ayrıca şeker ikrazatından dolayı tüm davalıların 67.967,75 TL zarara yol açtıkları, davalıların sorumlu olduğu toplam zarar miktarının 68.121,... TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, bu miktarın ........2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

...)Dava, kooperatif eski müdürünün sorumluluğuna dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

...)Dava, kooperatif eski müdürünün sorumluluğuna dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 62. maddesi ve yine aynı Kanun'un 98. maddesi yollaması ile dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK’nın 336. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyeleri, yasa ve anasözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri kasden veya ihmal ile yerine getirmedikleri takdirde oluşacak zararlardan kooperatife karşı da sorumludurlar. Kooperatif tarafından yöneticilere karşı açılan bir sorumluluk davasının görülebilmesi, TTK'nın 341. maddesi gereğince, genel kurulun bu yönde karar alması ve davanın tüm denetçiler tarafından açılmasına bağlıdır. Ancak, anılan usuli eksiklikler dava şartı olmayıp, sonradan da tamamlanabileceğinden bu yönteme uyulmaması davanın hemen reddini gerektirmez. Esasen bu hususlar üzerinde mahkemece de re'sen durulması zorunludur.

Dairemizin ........2012 tarih ve 2012/5774 Esas, 7600 Karar sayılı geri çevirme kararı üzerine davalı ...'ın TTK'nın 342. maddesi anlamında icrai müdür olduğu anlaşılmıştır. İcrai müdür hakkında da TTK'nın 341. maddesindeki usulün uygulanması gerekir.

Somut olayda, davalı ... aleyhine sorumluluk davası açılması yönünde genel kurulca alınmış bir karar bulunmadığı gibi dava, denetçiler tarafından da açılmamıştır.

Davanın devamı sırasında görevde olan denetçilerin ya bizzat veya vekalet vererek avukat aracılığıyla davayı takip etmeleri gerekir. Bu durumda, mahkemece, davanın gelindiği aşamada görevde olan tüm denetçilerin belirlenmesinden sonra davacı tarafa HMK'nın 52, 53 ve 54. ( HUMK'nın 39. ve 40.) maddeleri uyarınca uygun bir kesin süre verilerek, davayı açan vekile vekaletname vermesine ya da asıl olarak davayı takip etmelerine olanak tanınması, bundan sonra esasa girilerek, taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi, verilen süre içerisinde vekaletname vermezler ya da asıl olarak takip edeceklerini bildirmezler ise, davanın açıklanan usul yönünden reddedilmesi gerekirken, mahkemece anılan eksiklik giderilmeden yargılamaya devamla davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...)Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün yasa gereği BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/256, Karar No: 2024/257, Tarih: 15.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/256 E.  ,  2024/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/79 E., 2023/443 K.

1. Taraflar arasındaki tasarruf yetkisinin sınırlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Isparta 2. Aile Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 21.01.2021 tarihli ve 2019/665 Esas, 2021/50 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/8312 Esas, 2022/10116 Karar sayılı kararı ile bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü:

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine mahkemesince verilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikârdır.

7. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 Esas, 2019/248 Karar; 04.02.2021 tarihli ve 2021/4-100 Esas, 2021/41 Karar; 31.01.2024 tarihli ve 2023/1-43 Esas, 2024/68 Karar sayılı kararları da aynı yöndedir.

8. Somut olayda ise direnme kararına esas gerekçeli kararın hüküm kısmı usulüne uygun olmasına rağmen, direnmeye esas kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, kısa kararda önceki karara atıf yapılarak sadece; “1-Mahkememizin 2019/665 esas 2021/50 karar sayılı kararında direnilmesine” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

10. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

11. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usule uygun değildir.

12. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Direnme kararının yukarıda gösterilen usuli nedenden dolayı BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2104, Karar No: 2015/11528, Tarih: 03.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2104 E.  ,  2015/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait olan ... plakalı aracın davalı ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, 29.12.2011 tarihinde sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek tek taraflı kaza yapması sonucunda aracın birden alev alarak tamamen yandığını, davalı ... şirketine ihbar yapıldığını, ancak teminat dışı kalma iddiasıyla ödemenin yapılmadığını beyanla, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL nin, olay tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının doğru ihbar mükllefiyetine uymadığını, hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ:Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama

harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/68, Karar No: 2010/7835, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/68 E.  ,  2010/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6466, Karar No: 2022/8655, Tarih: 29.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/6466 E.  ,  2022/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesinde yer alan “Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibariyle sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı gözetilerek zorunlu müdafi tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl olarak değiştirildiği, sanıkla ilgili lehe aleyhe yasa tartışması yapılmasının söz konusu olduğu cihetle, bozma sonrası sanığın beyanının alındığı ve kararın verildiği 15/06/2021 tarihinde 6545 sayılı Kanun’un yürürlükte bulunduğu ve CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2) Sanık ... yönünden "04/09/2013" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "11/02/2014" olarak belirtilmesi,

3) Emanete alınan uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8388, Karar No: 2013/11444, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8388 E.  ,  2013/11444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğday ürününün dekar başına ortalama verimi 475 kg ve dekar başına üretim gideri 159.90 TL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden daha yüksek verim olarak 500 kg ve daha yüksek üretim gideri olarak 161.40 TL üzerinden hesap yapılması,

2-Dava konusu taşınmazın Gülşehir ilçe merkezine olan yakınlığı, Hacıbektaş-Gülşehir asfaltına yakınlığı, yol, su, elektrik gibi belediye hizmetlerinden yararlanması taşınmazın değerinde en çok %20 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %40 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Mahkemece tespit edilen ve kamulaştırılan taşınmaz malın malikine ödenmesine karar verilen bedelin tutarı 3.349,00 TL'dir. Kendisini vekille temsil ettiren idare yararına hükmedilen avukatlık ücreti ise 1.200,00 TL'dir. Anayasamızın kamulaştırmayı düzenleyen 46. maddesine göre; Devlet ve kamu tüzel kişileri kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını kamulaştırmaya yetkilidir. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı gibi kamulaştırma yapma yetkisine sahip kuruluşların kamulaştırma yapmaları halinde kamulaştırılan taşınmaz malın değerinin tam karşılığını, taşınmaz malın malikine kural olarak ödemek zorundadırlar. Öte yandan 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesinin sekizinci fıkrasına göre; hakim, adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeline hükmetmelidir. Hakim, karar verirken taşınmaz malikinin eline geçecek bedelin miktarının kamulaştırılanın değerine uygun olup olmadığını gözetmesi gerekir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı gibi somut olayda, mahkemece hükmolunan kamulaştırma bedelinin miktarı, işin önemi ve niteliği, hükmolunan şeyin tahammülü dikkate alınarak idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, idareye 1.200,00 TL maktu avukatlık ücreti verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, temyiz eden tarafın sıfatı da dikkate alınarak, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9492, Karar No: 2013/1329, Tarih: 26.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9492 E.  ,  2013/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Davacı ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ..., ...Mah. Dernek Başkanları ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ...Mahallesi 1340 ada 1 parsel sayılı 1249,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu ve ... Belde Belediye Meclisi kararı ile okul alanı olduğu açıklanarak Hazine adına tespit edilmiş; tutanağın beyanlar hanesinde bu taşınmazın tamamının dere mutlak koruma alanında kaldığı belirtilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın zilyetliğinin davacıda olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ...Mahallesini Kalkındırma, Güzelleştirme, Okul ve Cami Yaptırma Derneği, davacının davasının reddi istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi Hazine adına tesciline, beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 990.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine, 26.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1595, Karar No: 2016/4153, Tarih: 25.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1595 E.  ,  2016/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece kurulan 28.04.2011 günlü beraate dair ilk hükmün temyizi üzerine, Dairemizce sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de; mağdurenin bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada ve mahkemeye sunmuş olduğu dilekçesinde, daha önce istikrarlı olarak vermiş olduğu beyanlarından dönerek sanığın kendisine karşı cinsel istismar eylemi olmadığını, yanına yayılarak oturduğu için ayağa kalktığını beyan etmesi, sanık müdafii tarafından bozma ilamı sonrası duruşmada dile getirilip temyiz dilekçesine eklenen ... Çocuk Mahkemesinin 05.07.2012 günlü kararı ile mağdure hakkında başka bir olay sebebiyle suç uydurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi karşısında, oluşan bu şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 103/1. maddesinin 6545 sayılı Kanunla değişik halinin sanık lehine bir düzenleme getirmediği gözetilmeden sanığın 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 103/1. maddesi ile mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.