muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2473, Karar No: 2023/6427, Tarih: 02.11.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markanın bütün olarak bıraktığı izlenim dikkate alındığında iltibas şartlarının oluşmadığının açık olmasına rağmen hatalı olarak hükümsüzlük kararı verildiğini, Mahkeme kararının aksine müvekkilinin markasında baskın ve asli unsurun ... ibaresi olduğunu, hem görsel hem de fonetik olarak farklı ve ayırt edici olduğunu, bu ibarenin markanın tam ortasına yatay olarak büyük puntolarla tüketicinin direkt gözüne çarpacak şekilde konumlandırıldığını, bu kelimenin baş harfi olan P harfinin ise çok açık gri renkte, çok küçük puntolarla belli belirsiz yazıldığını, slims ve P harfinin tali nitelikte olduğunu, ... kelimesinin 34. sınıfta 2006/35382 numarası ile tescilli markalarından olduğunu, markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, sigara kullanıcılarının sigarayı ismiyle istedikleri düşünüldüğünde ambalajdaki görselliğin iltibasa elverişli olmadığını ortaya koyduğunu, Mahkemenin sigara ve tütün kullanıcılarının bilinçli tüketici olmadığı gerekçesi ile ortalama tüketicinin dikkat düzeyini dikkate almadan kurulan hükmün hatalı olduğunu, markaların iltibas değerlendirmesi yapılırken karıştırılma ihtimalinin belirlenmesinde, özel alıcı/tüketici kitlesi varsa bu tüketicilerin benzer işaretleri karıştırıp karıştırmadıklarının belirlenmesinde, bu özel alıcı kitlesinin tercihlerinin göz önünde bulundurulması gerektiğini, sigara kullanıcılarının 18 yaşın üzerinde, akli baliğ olmuş, gelişigüzel ürün seçmeyen ve tütün kalitesi ve içim zevkine göre karar veren tüketiciler olduğunu, normal tüketiciden farklı olarak ekstra dikkat içerisinde olacaklarını ve bilinç düzeylerinin diğer sektörlerden daha fazla olacağının kabulü gerektiğini, yasal düzenlemeler gereği tüketicilerin ürünü raftan karşılaştırarak alamadığını, kasiyerden veya satıcıdan markanın ismini söyleyerek aldıklarını, davacının markalarının Türkiye'de satış izni bulunmadığını, markaların karıştırılabilirliği bakımından geniş bir sektörel inceleme yapılması gerektiğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, müvekkilinin markasının asıl unsuru olan "... LIGHT ... SLIMS" kelimesi ile "... SLIM" kelimelerinin fonetik ve görsel açıdan farklı olduğunu, sigara kullanıcılarının ekstra dikkatli ve bilinçli olduğu gözetildiğinde ve yasal düzenlemeler karşısında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, Mahkemece sessiz kalma yoluyla hak kaybının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin markasının asli unsurunu oluşturan ... kelimesinin 2006/38840 ve 2012/18263 numaraları ile tescilli olduğunu, davaya konu markanın başvuru tarihinin 01.07.2011 olup davanın 30.09.2016 tarihinde açıldığını, davacının müvekkilinin markalarından haberdar olmasına rağmen dava açmadığını, müvekkilinin markaya yatırımlar yaptığını, sessiz kalma yoluyla hak kaybının gerçekleştiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu markaya yönelik açılmış bir dava bulunmadığının anlaşıldığı, dava tarihinde yürürlükte olan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 42 nci maddesinin birinci fıkrasında tanınmış markaların hükümsüzlüğü davalarının tescil tarihinden itibaren 5 yıllık süre içerisinde açılması gerektiğinin düzenlendiği, tanınmış olmayan markalar için KHK'da herhangi bir süre düzenlenmemişse de, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin içtihatlarında 5 yıllık sürenin tanınmış olmayan markalar için de geçerli olacağının kabul edildiği, bu durumda davalı markasının tescil tarihinin 01.07.2011 olduğu, davanın 5 yıllık süre geçtikten sonra 30.09.2016 tarihinde açıldığı, Mahkemece davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açılması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin sair istinaf sebepleri incelenmeksizin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 115 inci maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı adına tescilli markalar, taraflar arasındaki hukuki uyuşmazlıklar ve tüm dosya kapsamına göre davalının dava konusu markayı tescilinin kötü niyetli olduğunu, kötü niyetli tescil durumunda 5 yıllık sürenin uygulanmayacağını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına 34. sınıfta tescilli 2009/37817 başvuru numaralı, 01.07.2011 tescil tarihli "... LIGHT ... SLIMS+ P şekil" markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına 34. sınıfta tescilli 2009/37817 başvuru numaralı, 01.07.2011 tescil tarihli "... LIGHT ... SLIMS+ P şekil" markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, "... 7 ci maddede sayılan haller. (Ancak, 7 nci maddenin (ı) bendinde belirtilen tanınmış markalarla ilgili davanın tescil tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde açılması gerekir. Markanın tescilinde kötü niyet varsa iptal davası süreye bağlı değildir.)..." düzenlemesini içermekte olup sessiz kalma suretiyle hak kaybının gerçekleşmesi, sonraki tarihli marka sahibinin iyi niyetli olmasına bağlıdır. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davalı markasının tescil tarihinin 01.07.2011 olduğu, davanın 5 yıllık süre geçtikten sonra 30.09.2016 tarihinde açıldığı, hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş ise de, gerekçeli karar yerinde yukarıda anılan hükümde bahsi geçen "Markanın tescilinde kötü niyet varsa iptal davası süreye bağlı değildir." düzenlemesi eldeki somut uyuşmazlık bakımından irdelenmemiş, tartışılmamış, eksik değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Açıklanan bu sebeple hükmün bozulması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2284, Karar No: 2022/8138, Tarih: 08.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2284 E.  ,  2022/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3, CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler: Sanıklar müdafileri, katılanlar vekili

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konya İl Özel İdaresi Tarım ve Kırsal Kalkınma Daire Başkanlığı tarafından İçeriçumra Beldesindeki yağmurlama sulama tesisi işi, anahtar teslimi şeklinde yüklenici "... Mühendislik Ltd. Şti - ... Elektrik Ltd. Şti " ortak girişimine verildiği, sanık ...’ın ... elektrik şirketinin sahibi ve sorumlusu, sanık ...’ın ise ... mühendislik şirketinde müdür olduğu, her ki sanığın da kurdukları iş ortak girişiminin sorumlusu ve yetkilisi oldukları, ölenin de bu ortak girişimde işçi olarak çalıştığı, ölen işçinin fleksi makinesi ile sulama borularını kestiği sırada fleksi makinesine monteli halde bulunan kesme taşının bir anda parçalanıp parçalardan birinin göğsüne saplanması sonucu öldüğü olayda;

Dairemizin ilk bozma ilamı sonrası alınan 24.03.2016 tarihli bilirkişi heyet raporu ile sanık müdafiilerinin rapora itirazı üzerine alınan 14.01.2018 tarihli bilirkişi heyet raporlarında özetle “... olay sırasında plastik boru kesme işinde kullanılan fleks makinesinin iş ekipmanının parça fırlamasını önleyecek koruyucusunun ve bu riski ortadan kaldıracak uygun güvenlik tertibatının bulunmadığı ve taş diye tabir edilen kesici aparatının ekipmana uygun seçilmemiş olduğunun dosya arasında mevcut delillerden anlaşıldığı, ayrıca dosya kapsamındaki mevcut deliller değerlendirildiğinde müteveffaya iş sağlığı ve güvenliği eğitimi ve gerekli yazılı talimatların verilmemiş olduğu ve bu nedenlerle sanıkların müteveffa çalışırken işyerinde kullanılabilecek uygun koruyuculu iş ekipmanı temin etmemeleri, müteveffaya iş güvenliği eğitimi ve talimatnamesi vermemeleri yasal olarak zorunlu olan önlemleri almamaları ve yasal olarak alınması gereken önlemlerin alınmadığını yeterince etkin bir şekilde denetlememiş olmaları nedeniyle her iki sanığın da asli kusurlu...” olduğu yönündeki görüşlerinin, olayın meydana geldiği tarihteki yasa ve yönetmeliklere ve dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetbislik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, sanığın asli kusurlu olmadığına, soruşturma aşamasında alınan ilk bilirkişi heyet raporunda sanığın tali kusurlu olduğu yönündeki görüşünün uygun olduğuna, mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunun suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve bu kanun doğrultusunda çıkarılan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak hazırlanması nedeni ile hükmün bozulması gerektiğine: sanık ... müdafin sanığın şirkete dışarıdan müdür olarak atandığına ve suç tarihinde şirketten istifa etmesi nedeni ile şirket üzerinde denetim yükümlülüğünün bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12 - 399 Esas - 2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

2-Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının kararda belirtilmemesi,

3-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının, birinci paragraflarında yer alan, “amaç ve saik” ibarelerinin çıkartılması, erteleme hükümlerinin uygulandığı 10.paragrafın sonuna “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirmesi durumunda cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun sanığa ihtarına,” cümlelerinin eklenmesi ile yargılama giderlerine ilişkin paragrafta yer alan “eşit olarak” ibaresinin, “sebebiyet verdikleri oranda” olarak değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7788, Karar No: 2014/4295, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7788 E.  ,  2014/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7881, Karar No: 2013/17025, Tarih: 04.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7881 E.  ,  2013/17025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da kararı temyiz hakkı verme- yeceğinden, Hazine vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6703, Karar No: 2015/23056, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6703 E.  ,  2015/23056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki toplu iş sözleşmesine ilişkin Yüksek Hakem Kurulu Kararı 19.04.2013 tarihli olup, bu kararın alt işverene tebliğ tarihi 16.05.2013'tür. Dosya içeriğine göre davacının taraf sendikaya üyeliği 05.09.2013 tarihinde olduğundan, davacı imza tarihinde sendika üyesi değildir. Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesine göre, toplu iş sözleşmesinden taraf sendika üyesi işçiler imza tarihinden itibaren, imza tarihinden sona üye olanlar ise üyeliklerin taraf sendika tarafından işverene bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanırlar. Dava konusu toplu iş sözleşmesine bağlı alacakların belirtilen sebeple işçinin taraf sendikaya üye olduğu 05.09.2013 tarihinden itibaren hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karara bağlanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının sendikaya üyelik tarihi dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesi ile düzenlenen 30.03.2013 tarihinde ödenmesi gereken ikramiyeye hak kazanmadığı dikkate alınarak söz konusu alacak yeniden hesaplanarak bir karar verilmesi gereklidir.

3-Davacının sendikaya üyelik tarihi dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesi ile düzenlenen 30.03.2013 tarihinde ödenmesi gereken ikramiyeye hak kazanmadığı dikkate alınarak söz konusu alacak yeniden hesaplanarak bir karar verilmesi gereklidir.

4-Taraflar arasındaki bir başka ihtilaflı konu, davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen .... Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı .... Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi de bir başka bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7440, Karar No: 2008/315, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7440 E.  ,  2008/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 28.11.2005 tarihli fiili hacizlerinin dikkate alınmadığını, davalının kaydi haczinin sonraki tarihi taşıdığını; hacizleri düşmeden yenileme talep ettiklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yargılamaya katılmamıştır.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, haczin yenilenmesi adı altında yapılan işleme hukuki değer verilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle satış tarihi itibariyle bedeli paylaşıma konu araç üzerinde davalının 26.09.2006 günlü haczine karşılık davacının 12.10.2006 tarihli haczinin mevcut bulunmasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3478, Karar No: 2013/9069, Tarih: 06.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/3478 E.  ,  2013/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yaşlılık aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 3201 sayılı yasaya göre yaptığı yurt dışı hizmet borçlanma işleminin geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığının fiili çalışmanın sona erdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davacının davasının kabulüne, aksi yöndeki kurum işleminin iptali ile davacının yurt dışı hizmet borçlanmasının geçerli olduğunun tespitine, davacının kurum tarafından kesilen dava konusu yaşlılık aylığının 01/11/2010 tarihi itibari ile yeniden bağlanmasına karar verilmiştir.

Davacının yurt dışında geçen çalışmasının 30/09/2010 tarihinde son bulduğunun anlaşılmasına göre bu tarihi takip eden aybaşı olan 01/10/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının bağlanmasına karar verilmesi gerekirken 01/11/2010 tarihinden itibaren bağlanmasına karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün yaşlılık aylığının bağlanmasına ilişkin 3. bendinin “01/11/2010” olan tarih kısmının silinerek yerine “01/10/2010” tarihinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12730, Karar No: 2015/15813, Tarih: 02.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/12730 E.  ,  2015/15813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/317410

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2011 (Asıl Karar), 25/04/2011 (Ek Karar)

NUMARASI : 2010/340 Esas, 2011/159 Karar

SUÇ : Rüşvet alma (sanık Mehmet hak.), rüşvet verme

(diğer sanık hak.)

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar haklarında rüşvet alma ve verme suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre M.. H..nin rüşvet suçunun zarar göreni olması ve vekilinin temyiz dilekçesi vermekle katılma iradesi göstermesi sebebiyle kanun yolu muhakemesinde bu suç yönünden davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağına sahip bulunduğu nazara alınarak 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18 ile CMK'nın 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca Hazinenin davaya katılan olarak kabulüne, sanık Fatma müdafiin vekaletnamesindeki yetkiye dayanarak temyizden vazgeçme dilekçesi verdiği gözetilerek incelemenin katılan Hazine vekili ile şikayetçi A.. D.. vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Şikayetçi A.. D.. vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçinin, sanıklara yüklenen rüşvet alma ve verme suçlarından doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle kovuşturma aşamasında katılma isteminin reddine karar verildiği anlaşıldığından, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 25/04/2011 tarihli Ek Karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,

Sanıklar haklarında rüşvet alma ve verme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Gerekçeli kararın mahkeme mührü ile mühürlenmemesi suretiyle CMK'nın 232/7. maddesine muhalefet edilmesi ile sanıkların eylemleri sabit görülmeyerek beraatlerine karar verilmesine rağmen CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak hükümde CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendine yer verilmemesi, mahallinde ikmali mümkün eksiklikler olarak kabul edilmiş,