muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/523, Karar No: 2013/1509, Tarih: 01.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/523 E.  ,  2013/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Dağpınar Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 3 ve 8 parsel sayılı 1996.86, 3307,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit edilmiş, satın alma nedeni ile de davalı ... adına tescil edilmiştir. Davacı ..., babası ...adına tespit gören 106 ada 4 parselin 1250 metrekare olmasına rağmen 454,84 metrekare olarak tespit gördüğünü, 800 metrekarelik kısmın 106 ada 3 ve 8 parselde kaldığı iddiasıyla tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının tek başına dava açma sıfat ve yetkisi bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi bulunan bir terekede, terekeye ilişkin tüm tasarruf işlemlerinin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640 ve 702. maddeleri uyarınca, tüm mirasçılar tarafından birlikte yapılması zorunlu olup, tasarrufi işlem niteliğindeki davanın da tüm mirasçılar tarafından birlikte açılması gerekir. Bir mirasçının, özellikle acele hallerde miras şirketinin menfaatini korumak için, bütün mirasçılar adına, yalnız başına dava açması mümkün ise de, bu şekilde açılan bir dava tüm mirasçıların katılımı sağlanmadan yürütemez. Bu halde, diğer mirasçıların da davaya katılımalarının sağlanması, muvafakatlerinin alınması veya terekeye temsilci tayin ettirilmesi gerekir. Öte yandan, bir ya da bir kısım mirasçının, terekeye ait bir mal, hak veya alacaktan yalnız kendi payına düşen kısım için dava açması halinde, mirasçıların iştirak halindeki payları üzerinde tasarrufta bulunmak yetkisi bulunmadığından davanın reddi gerekir. Böyle bir dava, diğer mirasçıların da paylarını kapsamadığından ve aynı zamanda onlar adına da açılmadığından, davaya diğer mirasçıların katılmasına (icazet vermesine) ve tereke temsilcisinin de, bir mirasçının yalnız kendi payı için açtığı davaya icazet vererek davayı devam ettirmesine olanak yoktur.

Somut olaya gelince; kadastro sonucu 106 ada 4 parsel sayılı taşınmaz davacının babası ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazların bir bölümünün tapusunun iptali ile 106 ada 4 parsel sayılı taşınmaza eklenerek tescilini istemiştir. Gerek dava dilekçesindeki anlatımdan ve gerekse de duruşmada alınan beyanından davacının, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin sadece kendi miras hissesi oranında adına tescilini değil, tereke adına tescilini talep ettiği; başka bir anlatımla davanın diğer mirasçıların da paylarını kapsadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemenin, bir mirasçının tek başına tereke adına dava açamayacağı yönündeki değerlendirmesi doğru ise de, davacı tereke adına talepte bulunduğuna göre, davacıya süre vermek suretiyle taraf teşkilinin sağlanması mümkün iken yanılgıya düşülerek davacıya bu konuda süre verilmeden davanın doğrudan husumet ndeniyle reddine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davacıya diğer mirasçıların davaya katılımını sağlaması veya muvafakatlarını alması ya da terkeye temsilci tayin ettirmesi için süre verilmeli, taraf teşkilinin sağlanması halinde işin esasına girilerek iddia ve savunma doğrultusunda araştırma yapılması, taraf teşkili sağlanmadığı takdirde davanın usulden reddine karar verilmelidir. Mahkemce, açıklandığı gibi işlem yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10670, Karar No: 2015/9157, Tarih: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10670 E.  ,  2015/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1857, Karar No: 2009/4367, Tarih: 11.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1857 E.  ,  2009/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*onanmasına dair Dairemizin \*9.10.2008 gün ve \*9485-12837 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle davacının lehine ipotek tesis edilen şirkette ücretli olarak çalıştığının anlaşılmasına göre, Hukuk Usul Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle de, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da, idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 32.30 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 11.03.2009 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

9.10.2008 günlü Yargıtay ilamında yer alan karşı oy yazımdaki gerekçelerle değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi gereğince “eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutuyla ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.”

Bu hükümle kanun, evliliğin devamı süresince aile konutunu koruma altına almış, konut üzerine hak sahibi olan eşin, konutun kaybedilmesi sonucunu doğuracak tasarruflarının geçerliliğini diğer eşin açık rızasına bağlamıştır. Kanun “açık rızadan” söz ettiğine göre, bu konuda örtülü (zımni) rıza veya işleme onay verildiğine delalet eden bir takım davranışlardan çıkartılan rıza, işleme geçerlilik kazandırmaz.

Bu hükümle kanun, evliliğin devamı süresince aile konutunu koruma altına almış, konut üzerine hak sahibi olan eşin, konutun kaybedilmesi sonucunu doğuracak tasarruflarının geçerliliğini diğer eşin açık rızasına bağlamıştır. Kanun “açık rızadan” söz ettiğine göre, bu konuda örtülü (zımni) rıza veya işleme onay verildiğine delalet eden bir takım davranışlardan çıkartılan rıza, işleme geçerlilik kazandırmaz.

Olayda, aile konutu üzerinde hak sahibi olan davalı eş, dava dışı ... ... kredi borcuna karşılık, davacının açık rızası alınmaksızın diğer davalı.... lehine 28.7.2005 tarihinde konut üzerinde ipotek tesis ettirmiştir. İpotek tesisine ilişkin işlem tarihinde konutun tapu kütüğünde “aile konutu olduğuna” ilişkin şerhin bulunmadığı tartışmasızdır. Bu durumda, lehine ipotek tesis edilen davalı iyiniyetli ise, kazanımı korunur. (TMK. m.1023) Kanunun, iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, aslolan iyiniyetin varlığıdır. Ancak durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz. (TMK. m.3) Lehine ipotek tesis edilen şirket bir finans kuruluşudur. Yapılan işlemin hukuki niteliği itibarıyla bir takım araştırmalar yapmak durumundadır. İpotek tesisine konu taşınmazın mesken niteliğinde olduğunu bilmektedir. “Buranın aile konutu olduğunu bilmediğine” ilişkin bir savunması da yoktur. Aksine, cevap dilekçesinde yer alan “... davacı, ipoteğe ilişkin ayni hakkın kurulmasına rızası olmadığını müvekkil bankaya hiçbir şekilde bildirmemiştir...” şeklindeki ifadeden, işlemin diğer tarafının evli olduğunu ve işleme davacının rızasının gerektiğini ve yapılan işlemin aile konutuyla ilgili olduğunu bildiği anlaşılmaktadır. Davalı kendisinden beklenen özeni göstermemiştir. O halde iyiniyetli olduğu kabul edilemez ve Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin sağladığı korumadan yararlanamaz. Davacının, bu şirkette ücretli olarak çalışıyor olmasının önemi bulunmamaktadır. Öyleyse, ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekir. Açıklanan sebeple, davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, dairemizin onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3070, Karar No: 2012/5056, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3070 E.  ,  2012/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17419, Karar No: 2025/4557, Tarih: 21.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17419 E.  ,  2025/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 E., 2022/464 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Kamu davasının durması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durmasına" karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 28.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 04.09.2023 tarihli ve 2023/9045 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95771 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95771 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın 05.09.2017, 12.03.2018, 27.12.2020 ve 07.02.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçlarından dolayı Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09.03.2021 tarihli ve 2021/1668 soruşturma, 2021/191 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararının 01.04.2021 tarihinde kesinleşmesini müteakip, tedavi süreci içerisinde 10.11.2021 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işlemesi nedeni ile Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2022 tarihli ve 2021/1668 soruşturma, 2022/213 esas, 2022/156 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı şekilde kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 05.09.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2017 tarihli ve 2017/12417 Soruşturma, 2017/218 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresinin "7 gün" olarak gösterildiği,

B. Şüphelinin 12.03.2018 tarihinde yeniden aynı nev'i suçu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2020 tarihli ve 2017/12417 Soruşturma, 2020/445 Esas, 2020/304 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2020/78 Esas, 2020/231 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, bahse konu kararın Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.11.2020 tarihli ve 2020/1087 Esas, 2020/1352 Karar sayılı kararı ile; ".... Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.10.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süresinin "7 gün" olduğu yazılmak suretiyle sanığın itiraz süresi hususunda yanıltıldığı, dolayısıyla 05.10.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının henüz kesinleşmediği bu haliyle de kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına...." şeklindeki gerekçe ile bozulmasına karar verildiği,

D. Bozmadan sonra, Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/578 Esas, 2020/604 Karar sayılı kararı ile 12.03.2018 tarihinde ihlal edilen 05.09.2017 tarihli eylem bakımından durma kararı verilmesi sonrasında anılan Mahkemenin 03.02.2022 tarihli ve 2022/65 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararı ile davanın Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/59 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

E. Sanığın 21.04.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2020 tarihli ve 2020/5116 Soruşturma, 2020/1630 Esas, 2020/1157 sayılı iddianamesi ile Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı,

F. Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ve 2020/398 Esas, 2021/21 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

G. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/1502 Karar sayılı kararı ile; erteleme kararında itiraz süresinin 7 gün olarak gösterilmesi nedeniyle kararın kesinleşmediği, 21.04.2020 tarihli eylemin erteleme kararının kesinleşmesinden önce gerçekleştiği, durma kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

H. Bozmadan sonra, Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2021/938 Esas, 2021/1137 Karar sayılı kararı ile 21.04.2020 tarihli eylem bakımından durma kararı verilmesi sonrasında anılan Mahkemenin 08.02.2022 tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/123 Karar sayılı kararı ile davanın Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/59 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

H. Bozmadan sonra, Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2021/938 Esas, 2021/1137 Karar sayılı kararı ile 21.04.2020 tarihli eylem bakımından durma kararı verilmesi sonrasında anılan Mahkemenin 08.02.2022 tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/123 Karar sayılı kararı ile davanın Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/59 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

I. Sanık hakkında, 07.02.2021 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2021 tarihli ve 2021/1668 Soruşturma, 2021/191 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 15.03.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 01.04.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tedbirin infazı için 12.04.2021 tarihinde Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

J. Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanıldığı, şüphelinin 10.11.2021 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 24.11.2021 tarihli kararı ile dosyanın kapatılarak 01.12.2021 tarihlinde Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

K. Erteleme kararının kaldırılarak, 05.09.2017, 12.03.2018, 21.04.2020, 27.12.2020 ve 07.02.2021 tarihli eylemleri nedeniyle Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2022 tarihli ve 2021/1668 Soruşturma, 2022/213 Esas, 2022/156 sayılı iddianamesi ile, Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

L. Yapılan yargılama sonucunda, Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.12.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına", kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

M. Dosyalar kapsamına göre;

L. Yapılan yargılama sonucunda, Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.12.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına", kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

M. Dosyalar kapsamına göre;

Sanığın 05.09.2017, 12.03.2018, 21.04.2020, 27.12.2020 ve 07.02.2021 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09.03.2021 tarihli ve 2021/1668 Soruşturma, 2021/191 Karar sayılı kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine ve erteleme süresi içinde bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararının 01.04.2021 tarihinde kesinleşmesini takiben, tedavi süreci içerisinde 10.11.2021 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının

11.01.2022 tarihli ve 2021/1668 Soruşturma, 2022/213 Esas, 2022/156 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın eylem tarihleri olan 05.09.2017, 12.03.2018, 21.04.2020, 07.02.2021 tarihlerinin, erteleme kararının 01.04.2021 kesinleşmesi tarihinden önce olması nedeniyle sanığın ihlal kabul edilecek bir eylemi bulunmadığı şeklindeki dosya içeriğine uymayan gerekçe ile, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30087, Karar No: 2016/2939, Tarih: 08.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/30087 E.  ,  2016/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

EK KARAR TARİHİ : 18/09/2015

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, kıymet takdirine itiraz ederek yeniden kıymet takdiri yapılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği, 18/09/2015 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin reddedildiği, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Şikayetin reddi kararının 05/08/2015 tarihinde borçluya tefhim edildiği, borçlunun kararı yasal süresi geçtikten sonra 16/09/2015 tarihinde temyiz ettiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece, her ne kadar 18/09/2015 tarihinde verilen ek kararla "verilen kararın kesin nitelikte olduğu İİK'nun 363. maddesi gereğince temyizi mümkün olmayan kararlardan olduğu" gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, ek kararda sözü geçen gerekçede isabet bulunmamaktadır. Mahkemece, alacaklının temyiz dilekçesinin, "temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığı" gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması yerinde değil ise de, sonuçta temyiz istemi reddedildiğinden sonucu doğru ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru bulunan... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İcra Hukuk) 18.09.2015 tarih ve 2014/148 E. -2015/84 K. sayılı ek kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.