muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4709, Karar No: 2010/5863, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4709 E.  ,  2010/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Davalı savunma yapmamış, mahkemece satışın resmi şekilde yapılmadığı, harici satışın geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, köy tüzel kişiliğine ait 624 parsel sayılı taşınmazın 500 metrekarelik kısmını ihtiyar heyetinin 23.01.1992 tarihli 30 numaralı kararı ile satın aldığını, 1994 yılında üzerine bina yaptığını, iyiniyetli olduğunu ve bina değerinin arsa değerinden fazla olduğunu ileri sürmüştür.

Bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki tavsif mahkemeye aittir. Maddi vakıa bu şekilde ortaya konulduğuna göre davacının isteminin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescile ilişkin olduğunu kabul etmek gerekir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718. maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722. 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Konunun bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a)Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a)Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b)İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c)Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olayda dava harici satın almaya dayalı tescil istemine ilişkin olmayıp, davalı adına kayıtlı taşınmazın zilyetliğini davacı tarafa nakleden harici satış belgesinin davacının inşaat yapımında iyiniyetli olduğunu gösterdiği iddiası ile Türk Medeni Kanununun 724. maddesi koşullarının oluştuğu ileri sürülerek tescil istemine ilişkindir. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken davacının talebi harici satışa dayalı tescil istemi şeklinde nitelendirilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 25.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11146, Karar No: 2012/5141, Tarih: 21.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11146 E.  ,  2012/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : -Sanık ...'un hükümlülüğüne ve ertelemeye;

-Sanık ...'un beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanık ... hakkında verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, O yer C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyizlere gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Sanığın, evinde tüpün alev alması sonucu kendisi ile eşi olan diğer sanığın ağır derecede yaralanması ve ayrıca kendine ait ev ve eşyaların zarar görmesi biçimde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK.nun 22/6. madde ve fıkrasının uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılmadan, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Kabul ve Uygulamaya göre de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış sanık ... hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer C.Savcısı ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BO- ZULMASINA), 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13880, Karar No: 2013/19556, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13880 E.  ,  2013/19556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 13/09/2002-03/08/2006 tarihleri arası davalı Kooperatife ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde ... şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyeri tarafından 11/08/2003 tarihli işe giriş bildirgesinin Kurum'a verildiği, ... 2.İş Mahkemesi 2006/826 E.-2008/319 K. No lu alacak davası dosyası içerisinde 2003/8-2006/7 dönem bordrolarının yer aldığı , dönem bordrolarında davacıdan başka çalışanın bulunmadığı, 2003-2004/1 ve 2004/5-2006/8 dönemlerine ilişkin ücret bordrolarının yer aldığı, bordrolarda davacının imzasının bulunmadığı, davacı ve davalı tanıklarının dinlenildiği, davacının hizmet cetvelinin bulunmadığı, kesinleşen alacak davasının hükme esas alınması ile yetinilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasındaki alacak davasına ilişkin ... 2.İş Mahkemesinin 2006/826 Esas ve 2008/319 no lu kararının hükme esas alındığı halbuki bu davada Sosyal Güvenlik Kurumunun taraf olmadığı, her ne kadar alacak davasında dinlenen tanıklar fiili çalışmayı doğrulamışlar ise de kesinleşen alacak davasının hizmet tespiti davası yönünden kesin delil olmayıp kuvvetli delil niteliğinde olduğu, hizmet tespiti davasının kamu düzenini ilgilendirdiği dikkate alınarak tanıkların mahkemece re'sen tespit edilip dinlenilmesi gerektiği, dolayısıyla yukarıda belirlenmiş şekilde resmi kayıtlara geçmiş ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde çalışmış kişilerden tanık tespit edilip dinlenmediği, öte yandan işyerinin daha önce kooperatif olduğu belirtilmiş olup kooperatifle ilgili araştırma yapılmadığı, davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak, sağlıklı bir biçimde belirlenmediği bu sebeple kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacıya ait hizmet cetvelini , davalı kooperatife ait belge ve kayıtları getirtip incelemek, bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarına başvurmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1064, Karar No: 2015/2222, Tarih: 03.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1064 E.  ,  2015/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın erkek arkadaşı olan katılan tarafından kendisine teslim edilen ev eşyalarını satarak elden çıkardığı anlaşılmakla, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiiniin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi

mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "180 gün", ''150 gün '', ''3000-TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün'', "4 gün'' ve ''80,00TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23458, Karar No: 2016/15276, Tarih: 27.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/23458 E.  ,  2016/15276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan .... ve davacı avukat avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, ücretinin ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan .... AŞ vekili ve davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının ve davalı ... AŞ’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının hesaplamaya esas ücret seviyesinin belirlenmesi konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı ücretinin ödenmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinden davacının alacaklarının garanti ücret üzerinden hesaplandığı anlaşılmaktadır. Oysaki davacı işçi tesis sorumlusu olup aylık garanti ücret yanı sıra prim de almaktadır. Dairemizce temyiz incelemesi yapılan birçok dosyada davalı yanında çalışan tesis sorumlusu işçilerin ücretlerinin yanı sıra prim de aldıkları kabul edilmiştir. Davacının prim adı altında aldığı bu prim, ücretin eki olmayıp ücretin asli unsuru olmakla davacının çıplak ücretinin belirlenmesinde doğrudan dikkate alınır. Buna göre davacının alacaklarının davacının ücretini oluşturan garanti ücret ve primden oluşan miktar eklenerek hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

3- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı işçi tesis sorumlusu olup dökülen ücretin yanı sıra prim karşılığı da çalıştığı sabittir. Bir üst bentte de açıklandığı üzere davacının ücreti garanti ücret ve primden oluşmaktadır. Davacının fazla mesai alacağı bu miktar üzerinden hesaplanmalı, bu tür işlerde dairemizin yerleşik uygulamaları gereğince davacının fazla çalışma saatlerinin normal karşılığını aldığının kabulü ile % 50 zamlı kısmın hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece davacının fazla mesai alacağını sadece garanti ücret üzerinden, % 150 zamlı ve prim ödemelerini düşerek hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/8174, Karar No: 2010/11798, Tarih: 14.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/8174 E.  ,  2010/11798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Yapılan keşif ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın ... köyü ... mevkiindeki köy boşluğunun 22 m²'lik kısmına fırın yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu belirlendiği halde atılı suçtan mahkumiyeti yerine suç kastının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22759, Karar No: 2014/5027, Tarih: 18.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22759 E.  ,  2014/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: beraat

Sanık müdafiinin, yüzüne karşı verilen hükmü 09.04.2012 tarihli dilekçesi ile temyizi üzerine aynı tarihli ek karar ile temyizin reddine karar verildiği 28.04.2012 havale tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği ancak temyiz olunan bu ek kararın sanık veya müdafiine tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir belgenin mevcut olmadığı görülmekle; temyizin süresinde olup olmadığının tespiti bakımından temyiz talebinin reddine ilişkin 09.04.2012 günlü ek kararın sanık veya müdafiine tebliğ edilip edilmediği araştırılıp buna ilişkin belgeler eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.