muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1317, Karar No: 2024/1349, Tarih: 13.02.2024

B. 17.02.2015 Tarihli Olay Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 13.02.2024 tarihinde karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE

Kaçakçılık suçundan hakkında daha önce işlem yapılan sanığın elinde şeffaf poşetler içerisinde sigaralar görülmesi üzerine, sanığın yanına giden kolluk görevlileri 100 karton sigarayı sanıkta yakalamışlar, sanık hakkında işlem yapmaları sonucu hakkında kaçakçılık suçunu işlediğinden bahisle dava açılmış, mahkemece sanığın beraatına hükmedilmiş, hükmün temyizi üzerine heyetimizin sayın çoğunluğu aramanın usulüne uygun olduğunu belirterek hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2013/610 Esas ve 2014/512 sayılı kararında ve bu karara benzer birden çok kararında adli arama ve önleme aramasının hangi hallerde yapılacağına ilişkin belirlemeler yapmış ayrıca karar alınmadan yapılacak aramalarla ilgili de görüş ortaya koymuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/610 Esas ve 2014/512 sayılı kararında:

“Ceza muhakemesinin kurallarının işlemeye başlaması "başlangıç şüphesi" ile olmaktadır. Bu nedenle koruma tedbirleri bir suçun işlendiği izlenimini veren hâlin öğrenilmesinden sonraki aşamada başvurulan adli nitelikli tedbirlerdir.

Önleme aramasında tehlikeli bir kişi veya eşya aranmakta olup önleme aramasının muhatapları da suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

CMK'nun 161/2 ve PVSK'nun Ek 6. maddeleri uyarınca edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan kolluğun, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda işin aydınlatılması için gerekli soruşturma işlemlerini yapması gereklidir.

Başlangıçta suç işlenmesinin önlenmesi düşüncesi olsa bile, suç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren yapılacak durdurma ve arama adli bir nitelik taşıyacaktır.” denilmiştir.

Kolluk görevlilerinin arama kararı olmaksızın kaba üst araması yapabilecekleri mümkün iken, suç eşyasının aranması bu kapsamda değildir.

Somut olayda bir arama kararı olmadığı gibi Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek yapılmış bir işlemde bulunmamaktadır.

Başlangıçta suç işlenmesinin önlenmesi düşüncesi olsa bile, suç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren yapılacak durdurma ve arama adli bir nitelik taşıyacaktır.” denilmiştir.

Kolluk görevlilerinin arama kararı olmaksızın kaba üst araması yapabilecekleri mümkün iken, suç eşyasının aranması bu kapsamda değildir.

Somut olayda bir arama kararı olmadığı gibi Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek yapılmış bir işlemde bulunmamaktadır.

Yukarıda bahsi geçen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararında belirtildiği gibi, suçla karşılaşan kolluğun, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda işin aydınlatılması için gerekli soruşturma işlemlerini yapması gereklidir. Buna göre kolluk tarafından yapılan işlemler usulüne uygun olmayıp, deliller hukuka aykırı nitelikte olduğundan, yerel mahkemenin beraata dair kararı isabetli olup, onanması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun aksi yöndeki görüşlerine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/2563, Karar No: 2025/1538, Tarih: 05.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/2563 E.  ,  2025/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1454 E., 2023/1580 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/29 E., 2023/316 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan Tasfiye Halinde.... Yapı Malz. Ltd. Şti. vekili ile .... El. Dağ. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden reddine diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Tasfiye Halinde.... Yapı Malz. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dava konusu iş kazası nedeniyle davacıya bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle, davalı tasfiye halinde .... Yapı Malz. Ltd. Şti. vekili tarafından beyan edilen ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2016/312 Esasa kayden ilgililerine karşı açıldığı belirtilen rücu dava dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin celbinin gerektiği anlaşılmıştır.

Yukarıda anılan eksiklik, dosyaya alınacak bilgi ve belgelerle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12413, Karar No: 2017/5158, Tarih: 19.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12413 E.  ,  2017/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Ak. Na. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... görülen dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14/07/2014 gün ve 2013/823 E. - 2014/630 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08/02/2016 gün ve 2015/10957 E. - 2016/1834 K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 4,60 -TL harç ve takdiren 275,00-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/142, Karar No: 2007/139, Tarih: 14.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/16-142 E., 2007/139 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/16-142 E., 2007/139 K.**

**- HÜKME KONU OLAN SENETLERİN HUKUKİ VASFI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 297 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gerze Kadastro Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 23.12.2005 gün ve 2005/4 E. 2005/58 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 16.Hukuk Dairesi'nin 17.4.2006 gün ve 2006/2394 E. 2006/2946 K. sayılı ilamıyla; (...Kadastro sırasında 115 ada 6, 16, 117 ada 12, 15, 18, 118 ada 8, 9, 119 ada 9,11,45, 57, 121 ada 5 parsel sayılı ve muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Rasim B…

……. adına tespit edilmiştir. Davacılar Mehmet B…

…….., Hasibe H.... ve Behiyce M…

…., yasal süresi içerisinde taşınmazlara ortak muris Fadime B.......'a ait olup tüm mirasçılarının adına tespitin yapılması gerektiği iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile çekişme konusu tüm taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu taşınmazların davacıların murisi Fadime Babacan'a ait iken, 31.05.1985 tarihli senet ile davalı Rasim B.......'a satılıp teslim edildiği, bu suretle tapuda kaydı olmayan taşınmazlar üzerinde davacıların bir hak ve alakasının kalmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır, çekişmeli taşınmazlar davacıların murisi Fadime B.......'a ait iken satış suretiyle davalıya intikal ettiği ve halen onun zilyetliğinde bulunduğu belirtilerek davalı adına tesbit edilmiş, davacılar irsen intikale ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır.

Mahkemece davaya konu parsellerin tutanak aslı ve ekleriyle komşu parsel tutanakları getirtilip mahallinde keşif icra edilmiş ve dayanılan senedin taşınmazları kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Çekişmeli taşınmazların davacıların ortak miras bırakanı Fadime'ye ait olduğu ve ölümünden sonra Fadime'nin terekesinin taksim edilmediği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Mahkemece davaya konu parsellerin tutanak aslı ve ekleriyle komşu parsel tutanakları getirtilip mahallinde keşif icra edilmiş ve dayanılan senedin taşınmazları kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Çekişmeli taşınmazların davacıların ortak miras bırakanı Fadime'ye ait olduğu ve ölümünden sonra Fadime'nin terekesinin taksim edilmediği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Fadime tarafından taşınmazın torunu olan davalıya satılıp satılmadığı konusundadır. Tesbite esas olan ve davalı tarafın dayanağını oluşturan 31.05.1985 tarihli satış senedi satıcının mührünü taşımaktadır. Bu tür senetlerin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Dayanılan senette ihtiyar heyeti üyelerinden sadece Mehmet E...'in imzasının bulunup senedin yeterli üye tarafından imzalanmamış olması ve satıcının mührü kullandığı sırada muhtar, ihtiyar heyeti üyeleri ve tanıkların hazır bulunduklarının senette ismi yazılı muhtar, ihtiyar heyeti üyesi ve tanıklar dinlenilmek sureti ile saptanmamış olması nedeniyle söz konusu senedin usulün 297.maddesine uygun olarak düzenlendiğini kabul etmek mümkün değildir.

Ancak, senedin usulüne uygun olarak düzenlenmemesi nedeniyle geçersiz olması halinde satışın da geçersiz olduğundan bahsedilemez. Taraflar arasındaki satışın diğer her türlü delille isbatı mümkündür. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi ve tanıkların hiç birisi satış konusunda yeterli bilgi vermemiştir.

Bu itibarla mevcut delillere dayanılarak davaya konu taşınmazların muris tarafından davalıya satıldığının kabulü mümkün değildir.

Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için taraflardan senet dışındaki tüm delilleri sorulup celbedilmeli, bundan sonra mahallinde yapılacak keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve özellikle senette imzası bulunan muhtar ve ihtiyar heyeti üyesiyle tanıklardan taşınmazların satışı konusundaki tüm bilgileri sorulup saptanmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece usulüne uygun olarak düzenlenmeyen senede itibar edilip başkaca hiçbir araştırma yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi davaya konu olup araştırma yapılan taşınmazlar 117 ada 12 ve 18 parseller olduğu halde kararda 117 ada 8 ve 13 numaralı parseller hakkında hüküm kurulmuş bulunması da usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

TEMYİZ EDEN:Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Davacılar, anneleri Fadime'den kendilerine intikal eden taşınmazların, davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek kadastro tespitine itiraz etmişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazların 31.05.1985 tarihli harici satış senediyle davacıların murisi Fadime tarafından kendisine satıldığını, o tarihten beri zilyet ve tasarruf ettiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak kurulan hüküm Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş,

Mahkemece, davalının dayandığı harici satış senedinin aynı mahkemenin 2005/5 E, 2005/56 sayılı kararında, geçerli kabul edildiği ve kararın Yargıtay 7.Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşme sırasında işin esasına girilmeden önce mahkemece ilk kararda yer almayan ancak direnme kararında dayanılan dosya nedeniyle yeni hüküm kurulup kurulmadığı önsorun olarak tartışılmış, bu durumun önsorun teşkil etmediği oy çokluğu ile karar altına alınmış, işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Tarafların iddia ve savunmaları; davalı tarafın savunmasına esas aldığı 31.05.1985 tarihli harici satış senedi, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları ve özellikle taraflar arasında aynı mahkemede görülen ve Yargıtay 7.Hukuk Dairesince onanarak kesinleşen 2005/5 Esas, 2005/56 Karar sayılı dava dosyasının kuvvetli delil teşkil etmesi olgusu karşısında usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 14.03.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/76, Karar No: 2011/6058, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/76 E.  ,  2011/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama ve bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.
Yargıtay — Esas No: 2012/6318, Karar No: 2012/7390, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6318 E.  ,  2012/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi, aksi takdirde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/77, Karar No: 2012/7992, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/77 E.  ,  2012/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacı ...'nin sürücüsü ve işleteni olduğu, davalı ...Ş.'ye ... ile sigortalı olan araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta olan davacıların desteği ...' ın meydana gelen kazada vefat ettiğini bildirerek davacı ... için 5.000 TL, diğer davacı ... için de 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının 04.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen kazada davacı sürücü ...'nin %100 kusurlu olduğunu belirterek ... için açılan davanın reddini, diğer davacı için ise davadan önce bir miktar tazminat ödendiği ve temerrüde düşmediklerinden faizin başlangıcının dava tarihinden itibaren işleyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı ... için açılan davanın, sürücü olan davacının %100 kusuru ile kaza meydana geldiğinden reddine, diğer davacı ... için açılan davanın kabulü ile 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının 20.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen

uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların defin ve taziye gideri ile ilgili dava dilekçesinde açık bir talepleri bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı baba için toplam tazminattan ölen için yapılacak yetiştirme giderleri düşülmüştür. Oysa 4721 sayılı TMK. 327 maddesinde ‘Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.’ hükmü getirilmiştir. İlgili madde uyarınca yetiştirme ve bakım giderinin anne ve baba için ayrı ayrı hesaplanarak tazminattan düşülmesi gerekirken sadece babadan düşülerek eksik tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23223, Karar No: 2018/4334, Tarih: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23223 E.  ,  2018/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.