muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5722, Karar No: 2024/5397, Tarih: 29.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru şartının yerine getirildiği, davacının taleplerinin poliçe teminatı kapsamında olduğu, davacının geçici iş göremezlik döneminde efor kaybı nedeni ile tazminat hakkının olduğu, bakıcı ihtiyacının doktor bilirkişi raporu da esas alınarak kabul edilmesinde hata olmadığı, davacının yargılamanın aşamalarında raporlara itiraz etmemesi nedeni ile davalı lehine usuli kazanılmış hak doğduğu dikkate alınarak davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı bisikletlinin uğradığı sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ile tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15614, Karar No: 2012/6164, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15614 E.  ,  2012/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/09/2010 tarih ve 2010/711-2010/625 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin nüfus cüzdanının kendisini ... olarak tanıtan bir kişi tarafından ele geçirildiğini, müvekkilinin nüfus bilgisiyle sahte ...’in davalı bankadan çek defteri aldığını, çekler nedeniyle müvekkilinin hakkında icra takibi yapıldığını, taşınmazlarının haczedildiğini, hakkında tutuklama ve yakalama kararı bulunduğunu, bu nedenle itibarının sarsılarak kişilik haklarının ihlal edildiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 20.000.00 TL manevi ve 5.000.00 TL maddi tazminatın mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkilinin gerekli özeni göstererek kendisine müracaat eden ve gerekli evrakı ibraz eden kişinin belgelerini incelediğini, söz konusu şahsa çek karnelerinin peyderpey verildiğini, sahtekarlık işleminde müvekkiline atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının kimlik bilgilerinin kendi iradesi ve bilgisi dışında kullanılması nedeniyle başka bir şahsın kendisini ... olarak tanıtması ve bu sahte kimlik ile davalı banka nezdinde hesap açtırması, çek karnesi alması, aldığı çek karneleri ve keşide ettiği çeklerin ödenmemesi sonucu, davacının hiçbir kusuru olmamasına rağmen hukuki ve cezai takibatlara maruz kaldığı, yaşadığı sıkıntı, içine düştüğü zor durum ve karşı karşıya kaldığı yasal sorumluluklar nedeniyle, ağır bir manevi zarara uğradığı, dolayısıyla bu zararları kısmen hafifletmeye indirmeye ve gidermeye yetecek miktarda bir manevi tazminata takdir edilmesi gerektiği, davalı bankanın gerekli dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, bu zararların oluşmasına neden olduğu gerekçesiyle 15.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 668,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş.'den alınmasına, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4535, Karar No: 2011/6442, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4535 E.  ,  2011/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1906, Karar No: 2018/955, Tarih: 05.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1906 E.  ,  2018/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit.

HÜKÜM : ... hakkında;

1-TCK'nun 87/4-2, 53/1-2-3, 58/7, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası,

2-TCK'nun 86/2, 3-e, 53/1-2-3, 58/7. maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası,

3-TCK'nun 109/2, 3-b, 3-e, 53/1-2-3, 58/7. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası (iki kez),

4- TCK'nun 106/1, 53/1-2-3, 58/7. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası,

... hakkında;

1-TCK'nun 39/1-2-c maddesi delaletiyle TCK.nun 87/4-2, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

2-TCK'nun 109/2, 3-b, 3-e, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası (iki kez),

3- TCK'nun 39/1-2-c delaletiyle 86/2, 3-e, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası,

... hakkında;

Tüm suçlardan beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ...ve ...'in mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından yapılan uygulama sırasında 5237 sayılı TCK'nun 109/3-f maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılan ...'in yüzüne karşı verilen kararı 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 24/03/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından yasal süre geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’in maktul ...’a yönelik eylemi ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur ...'i kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur ...’i tehdit, sanık ...’un maktul ...’a yönelik eylemi ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur ...’i kasten yaralamaya yardım ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar ..., ...'un kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçları dışındaki tüm suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme, eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sebebe dayanmayan, katılan ... vekilinin ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, tehdit, sanık ...'un mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

A-Sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, tehdit, sanık ...'un mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ...'in maktul ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, maktul ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ...'un maktul ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur ...'i kasten yaralama, maktul ...'ı kasten yaralama sonucu ölümüne neden olmaya yardım, sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in daha önce annesinin evinden yapılan hırsızlık olayı nedeni ile sanık ... ile birlikte yoldan geçmekte olan mağdur ... ve maktul ...'ı işletmekte olduğu cafeye çağırdığı, cafenin arka bölümüne götürüp kapısını kilitlediği, mağdur ...'in mahkeme aşamasındaki beyanına göre sanık ...'un cafe içinde kapının önünde durarak çıkmalarına engel olduğu ve sanık ...'ın ise cafenin kapısının dışında bekleyerek gelen giden olup olmadığı kontrol ettiği, sanık ...'in mağdur ve maktule hırsızlığın kimin tarafından yapıldığını sorduğu, çocukların bir cevap vermemeleri üzerine beyzbol sopası ile ellerini açtırarak vurduğu, sanıklar ...ve...'ın ise mağdur ...'in ellerini masanın üzerine koyarak sanık ...'in darp etmesine yardımcı oldukları, sanık ...' in maktul ...'ın kafasına 2 kez başının sağ yanına 1 kez omzuna vurduğu, cafeye gelen bir şahsın görmesi üzerine eylemine son verdiği, ve çocukların cafeden çıktıkları, her ikisinin de evlerine gittikleri, maktul ...'ın baba evinin önünde düşüp bayıldığı hastaneye kaldırıldığı, maktulün sağ temporal kemikte 4,5x2,5 cm'lik ve temporofrontal alanda 2x5 cmlik kraniektomi alanı oluştuğu ve ölümünün beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu 21/03/2014 tarihinde gerçekleştiği, mağdur ...'in ise basit tibbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda,

a- Sanıklar ...,... ve...'ın suç tarihinde çocuk olan maktul ...'a yönelik eylemleri yönünden, kullanılan aletin elverişliliği, yaraların yeri ve niteliği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık ...'in maktule yönelik kastının öldürmeye yönelik olduğu ve diğer sanıklar ... ve ...'ın da bu eyleme yardım eden olarak iştirak ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanık ...hakkında TCK'nun 82/1-e, sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nun 82/1-e, 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat hükmü kurulması,

b- Sanık ...'ın maktul ... ve mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden, sanığın cafenin kapısı önünde beklemek suretiyle gelen giden olup olmadığını kontrol etmek suretiyle, sanıklar ... ve ...'un eylemlerine iştirak ettiği düşünülmeyerek yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

c- Sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yönünden, sanık ...'ın sanık ... ile birlikte mağdur ...'in elini masanın üzerine koyarak sanık ...'in beyzbol sopası ile vurmasına yardımcı olarak, mağdurun kasten yaralanması suçuna iştirak ettiğinin gözetilmeksizin sanığın atılı suçtan beraatına karar verilmesi,

d- Sanıklar ..., ...'un maktul ... ve mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan hükümler yönünden, mağdur ve maktulün suç tarihinde 18 yaşından küçük olmaları nedeni ile 5237 sayılı TCK'nun 109/3-f maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

e-Sanık...’in mağdur ...’e yönelik kasten yaralama ve sanık ...’un mağdur ...’e yönelik kasten yaralamaya yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

-Mağdur ...’in Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20/05/2014 tarihli raporuna göre mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit tibbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun tespit edilmesi karşısında 5237 sayılı TCK’nun 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

f-24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.