muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2957, Karar No: 2011/3756, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2957 E.  ,  2011/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, Kurum tarafından yapılan 157.05 TL ‘lik takibin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir

HUMK.'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasanın 2/c maddesi ile 21.07.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00.-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00.-TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle, 21.07.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00.-TL’yi geçmesi gerekir.

HUMK.’na 5236 sayılı Yasanın 19. maddesi ile eklenen Ek-4. maddeye göre ise, “görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

Bu parasal sınır, 2006 yılında 1.090,00.-TL ve 2007 yılında 1.170,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250,00.-TL’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400,00.-TL’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 157.65 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9088, Karar No: 2013/7046, Tarih: 24.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9088 E.  ,  2013/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4714, Karar No: 2023/4089, Tarih: 05.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4714 E.  ,  2023/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1584 E., 2022/1134 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.12.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... Taşçı'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sistem bağlantı anlaşması nedeniyle davalıya ait trafo merkezinde bulunan kabloların çalınmasına dayalı zararlarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 986.394,00 TL maddi tazminatın hırsızlık tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı kuruluşunun herhangi bir haksız eylemi ve kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı kuruluşunun herhangi bir haksız eylemi ve kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kabloların çalındığı TEİAŞ trafo merkezinin mülkiyetinin TEİAŞ'a ait olduğu, olay anında aydınlatmaların iptal edilerek hırsızlığa başlandığı, ancak aydınlatmadan dolayı güvenlik zaafiyeti olduğu ve zamanında müdahale edilemediği için zararın oluştuğu, hırsızın kamera bölgesinde tel örgüyü çıkartarak kablo kanalına ulaşması ve bunun zamanında güvenlik görevlilerince tespit edememesi, izlenememesi nedeni ile TEİAŞ'ın trafo sahasında yeterli ve etkin bir güvenlik sistemi kuramadığı, sahasında gerçekleşen olay ile ilgili alan güvenliği sağlayamadığı, davacının ise kabloların çalınması olayının OSB'nin tamamen işi bitirip TEİAŞ'a bildirmeden kendi kapsamındaki işler devam ederken gerçekleşmesi nedeni ile kabloların güvenliği ile ilgili tedbirleri almadığı, hırsızlık olayının en az 10 gün sürdüğünü iddia eden OSB'nin bu süre zarfında hatlarını hiç kontrol ettirmediği ve denetlemediği, TEİAŞ'dan ilave güvenlik tedbiri talebinin de olmadığı, gerekli özen ve dikkati göstermediği, tarafların meydana gelen olayda %50 sorumluluklarının bulunduğu, hırsızlık olayının meydan geldiği tarihi itibari ile zararın 946.250,92 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve 473.125,46 TL'nin 10.10.2017 tarihi itibariyle işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; olayın meydana geldiği yerin trafo merkezi olması ve önemli ölçüde tehlike arz eden bir işletme olması itibariyle davalının kusurdan bağımsız tehlike sorumluluğunun ve kusursuz sorumluluk halinin dikkate alınmadığını, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm tesis edildiğini, davacıya kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, davalı vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi 3. fıkrasına aykırı şekilde tespit edildiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın tam kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili; taraflar arasındaki sözleşmede kablo güvenliğinden davalının sorumlu olduğuna dair hüküm bulunmadığını, güvenlik önlemlerinin standartlara ve yasal düzenlemelere uygun olduğunu, davalıya kusur atfedilmesinin dayanağı bulunmadığını, sözleşmenin ek 4-3. maddesi uyarınca sorumluluğun davacıda olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili; taraflar arasındaki sözleşmede kablo güvenliğinden davalının sorumlu olduğuna dair hüküm bulunmadığını, güvenlik önlemlerinin standartlara ve yasal düzenlemelere uygun olduğunu, davalıya kusur atfedilmesinin dayanağı bulunmadığını, sözleşmenin ek 4-3. maddesi uyarınca sorumluluğun davacıda olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/3. maddesi uyarınca; maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceğinden, davalı lehine de davacı lehine hükmedilen 40.706,27 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili; istinaf dilekçesinede yer almayan bir kısım nedenler ile istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen dikkate alınacak gerekçelerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyeti davalıya ait olan trafo merkezinde gerçekleşen kablo hırsızlığı nedeniyle davacının uğradığı maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 59 uncu maddesi, TEİAŞ İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği'nin 36 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 282 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 59 uncu maddesi, TEİAŞ İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği'nin 36 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 282 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere özellikle; hırsızlığın gerçekleştiği alanın mülkiyeti davalıya ait olup Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği 59. ve TEİAŞ İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği 36. madde gereğince, mülkiyeti davalıya ait işin yapıldığı alana giriş-çıkışların yasak olduğu, etrafının tel örgülerle çevrili olduğu, Trafo sahasında davalı ...'ın izni olmadan çalışma yapılamayacağı, tel örgü, kamera, aydınlatma gibi güvenlik önlemleri sağlanarak trafo merkezi içerisindeki sorumluluğun davalıda olmasına, olayın oluşu itibariyle davalı yanca tesis hakkında yeterli güvenlik önleminin alınmamış olmasına, işin geçici kabulünün yapılmamış olmasının davalının da kendi kontrolü ve denetimindeki sahada 10 gün süren hırsızlık olayında gerekli önlemlerin yeterince alınmadığını göstermiş olmasına, davacının da Bağlantı Sözleşmesi kapsamında kendi üzerine düşen önlemleri almadığının, sözleşmenin "Geçici ve Kesin Kabuller" başlıklı 5/son fıkrasına göre tesiste kontrol, koruma ve kumanda merkezlerinde gerekli her türlü önlemi alma sorumluluğu olmasına rağmen gerekli tedbirleri almadığının anlaşılmış olmasına göre alınan bilirkişi raporları ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararların gerekçelerinde kabul edildiği üzere tarafların yarı oranında eşit kusurlu olduklarının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak, Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan taraflara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Davacı tesislerine enerji verilmesi için Elektrik Piyasası Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca taraflar arasında 11.01.2017 tarihinde “bağlantı sözleşmesi” düzenlenmiş olup bu sözleşmenin;

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Davacı tesislerine enerji verilmesi için Elektrik Piyasası Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca taraflar arasında 11.01.2017 tarihinde “bağlantı sözleşmesi” düzenlenmiş olup bu sözleşmenin;

“C Teknik Hükümler” md 2.a maddesinde “kullanıcı, uygulanacak koruma sistemi ile ilgili tasarımlarını ilgili mevzuata ve ek-5’de genel çerçevesi belirtilen şartlara uygun olarak hazırlayarak TEİAŞ’a sunmak ve koruma ayarlarını TEİAŞ’ın kontrol ve koordinasyonu altında yapmakla yükümlüdür”

Madde 7. Parellellendirme “İletim sistemi ile üretim tesislerinde parelele girme işlemine ilişkin alınması gerekli tüm tedbirler (koruma,kilitleme,iletim gibi) kullanıcı tarafından alınır ve parelele girme işlemi TİAŞ ilgili Bölge Yük Tevzi Merkezinin komuta ve talimatları doğrultusunda kullanıcı tarafından kullanım tesislerinde gerçekleştirilir.”hükümleri bulunmaktadır.

Bağlantı sözleşmesinin ekleri arasında ise “Tesis Sözleşmesi” bulunmakta olup bu sözleşmenin “Karşılıklı yükümlülükler” başlıkla 3.2.A. maddesinde “Madde 2-A’da belirtilen tesisler ilgili mevzuat ve genel hukuk ile Bağlantı Anlaşması tarihindeki TEİAŞ teknik şartnamelerine ve ilgili mevzuat hükümlerine uyulması koşulu ile Kullanıcı tarafından başlatılacak ve tamamlanacaktır.Aksi halde oluşabilecek her türlü hukuki ve mali sorumluluk Kullanıcıya ait olacak ve bu sebeple Kullanıcı, TEİAŞ’tan herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacaktır.”

“Geçici ve Kesin Kabüller” Başlıklı 5. maddesinde son paragrafta “Kullanıcı, üretim tesisinin iletim sistemi parelele girme işlemine ilişkin olarak gerek tesis aşamasında(proje tasarımında) gerek tesisin tamamlanmasını takiben kontrol, koruma ve kumanda merkezlerinde alınması gerekli tüm tedbirleri alacak ve parelele girme işlemi TEİAŞ ilgili Yük Tevzi merkezinin komuta ve talimatları doğrultusunda kullanıcı tarafından kendi tesislerinde gerçekleştirilecektir.” hükümleri bulunmaktadır.

Taraflar arasında sözleşmenin düzenlenmesi ile birlikte çevre güvenliği ve saha sorumluluğu ile ilgili “İşyere İş Güvenliği Protokolü” başlıklı belge düzenlenmiş, bu belgede isimleri belirtilen iki kişinin iş sahasında davacı adına her türlü iş güvenliğinden sorumlu olarak yetkilendirildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında sözleşmenin düzenlenmesi ile birlikte çevre güvenliği ve saha sorumluluğu ile ilgili “İşyere İş Güvenliği Protokolü” başlıklı belge düzenlenmiş, bu belgede isimleri belirtilen iki kişinin iş sahasında davacı adına her türlü iş güvenliğinden sorumlu olarak yetkilendirildiği anlaşılmaktadır.

Mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda davacı kullanıcının bağlantı sözleşmesi kapsamında yaptığı “iletim ve üretim sisteminin” henüz geçici kabulünün yapılmadığı, elektrik verme işleminin olmadığı açıklanmıştır. Bu durumda özellikle bağlantı Sözleşmesinin eki olan “Tesis Sözleşmesi”nin “Geçici Ve Kesin Kabüller” Başlıklı 5. maddesinde belirtildiği üzere Kullanıcı yani Davacının gerekli koruma tedbirlerini almadığı bu konuda olaydan önce Davalı’ya tesisin güvenliği ile ilgili olarak uyarı yükümlülüğünü yerine getirdiğini kanıtlayamadığı, davacının kendi iddiasına göre günlerce sürede gerçekleşen hırsızlık olayı için yine kendi görevlendirdiği iş sahasının denetimi ve teknik sorumlusu olan kişilerin de bu süre içerisinde olaydan haberdar olmamalarının sözleşme ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sonuçta davalı idarenin yarı oranda kusurlu kabul edilmesinin doğru olmadığı düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/56, Karar No: 2015/87, Tarih: 26.03.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/56 E.  ,  2015/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2015/56

Karar No : 2015/87

Tebliğname No: 11 - 2011/184939

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

NUMARASI : 2010/86 (E) ve 2011/5 (K)

SANIK : M.. Ö..

KATILAN : F.. A..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

SUÇ TARİHİ: 18/11/2005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/285, Karar No: 2013/4158, Tarih: 04.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/285 E.  ,  2013/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : Sanık ...:

TCY'nın 81, 53. maddelerince müebbet hapis cezası (3 kez),

TCY'nın 81, 35, 53. maddelerince 12 yıl hapis cezası;

Sanık ...:

TCY'nın 81, 39, 53. maddelerince 12 yıl hapis cezası (3 kez),

TCY'nın 81, 35, 39, 53. maddelerince 6 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktüller .... ve.....'i öldürme, mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in maktülter..... ve ....'i öldürmeye yardım, mağdur ...'i öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre usul bozmasına uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık....'in teşdidin yerinde olmadığına, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişen, sanık ...'ın eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye isteminin REDDİNE, 04/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4484, Karar No: 2008/4520, Tarih: 02.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/4484 E.  ,  2008/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVAi TÜRÜ :Evliliğin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, evlenmenin iptali (TMK. md. 145) isteğine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmaktadır.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısmı hariç olmak üzere (TMK. m. 118-395) kaynaklanan bütün davalara Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Kayseri de Aile mahkemesi 26.6.2003 tarihinde kurulduğu halde talep hakkında hüküm asliye hukuk mahkemesine verilmiştir. Açıklanan nedenle davaya, Aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ. Hükmün gösterilen sebeple BOZULMASNA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2008
Yargıtay — Esas No: 2016/9878, Karar No: 2018/37, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9878 E.  ,  2018/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018(Pzt.)

....