muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1494, Karar No: 2022/4756, Tarih: 14.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/1494 E.  ,  2022/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf isteminin kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan temlik alan davacı ... vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 30/12/2019 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE; 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7758, Karar No: 2020/7053, Tarih: 15.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7758 E.  ,  2020/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonla gündüz yerleşim dışı iki yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken, önünde aynı istikamette seyir halinde olan...'in idaresindeki traktöre arkadan çarpması neticesinde, .... ile traktörün arkasındaki sepette yolcu olarak bulunan eşi Ümmühan'ın öldüğü, traktörde yolcu olarak bulunan torunları ...'nın ise orta derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu olan sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Meydana gelen kaza neticesinde ölen......'ın ismi gerekçeli karar başlığında belirtilmemiş ise de; bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurunun olmadığı, cezanın fazla olduğuna ilişkin ve sair, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde aynı belge numarası adı altında B, E, A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyon ile yaptığı ve ayrıca E sınıfı dışındaki diğer sınıf sürücü belgeleri ile E sınıfı sürücü belgesi ile kullanılan kamyon türünden araçların kullanılmasının mümkün olmadığı göz önüne alındığında, sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle sadece E sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait A2-E sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5 nolu bendindeki “A2” ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10265, Karar No: 2023/969, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10265 E.  ,  2023/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ailesiyle birlikte oturduğunu, davalının beş saat aynı yerde oturma, tuvalet ve banyodan iki saat süreyle çıkamama, tek başına gittiği pazarda kaybolma, çocuğu okulda unutma, on gün banyo yapmama, kıyafetleri ile yatma gibi davranışları yüzünden davacının ailesinin endişe içinde olduğunu, doğum sonrası yatağını ayırdığını ve eşlik görevlerini de yapmadığını, davalının son olarak Kurban Bayramı için gittiği ailesinin yanından bir ay sonra döndüğünü ve eşyalarını toplayarak evden ayrıldığını, çocuğu baba yanında bırakan davalının çocuğu da bir hafta sonra bir kez aradığını, davalının çocuğu büyütmesinin mümkün olmadığını, davalının evlilik öncesi rahatsızlığının davacı taraftan gizlendiğini, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, çocuğun velâyetinin davacı babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; davacının ayrı ev açmadığını, küçük bir evde geniş ailesi ile yaşamak zorunda kaldıklarını, çocuğun doğumu sonrası kayınvalide tarafından sahiplenilip her yere götürülen çocuğu ile ilgilenmesine izin verilmediğini, çocuğu kendisinden soğutulduğunu, kayınvalidenin eşini kendisine karşı kötülediğini, davacı tarafça kendisinin ve ailesinin sürekli aşağılandığını, kayınvalidesinin kendisine bıçak çektiğini ve bir keresinde de ... batırdığını, eşinin de hiçbir zaman sahip çıkmadığını, eşi tarafından gelmesinin istenmediğini, buna rağmen döndüğünde eşin ailesinin de davacıdan kendisini göndermesini istemeleri üzerine haber verdiği babası ile birlikte evden ayrıldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, İlk Derece Mahkemesince; her ne kadar davacı tarafın iddiaları dinlenen davacı tanıklarınca doğrulanmış ise de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kusurlu davranış olarak kabulü gereken eylemlerin iradi olması, başka bir ifade ile sonuçlarının bilinmesi ve öngörülmesi gerektiği, davalıda vesâyet altına alınmayı gerektirir nitelikte akıl hastalığı ya da zeka geriliği bulunmadığının ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen kurul raporu ile sabit olduğu, ancak davacı tarafın iddiası yaşandığını bildirdiği olayların, davalıda var olduğunu ve tedaviyi gerektirecek nitelikte olduğunu bildirdikleri bir rahatsızlıktan ileri geldiğine ilişkin olduğu, bu halde ise davalının davranışlarının hastalığın etkisi altında gerçekleşen davranışlar olduğunun kabulü, dolayısıyla da bunların sonuçları öngörülmüş bilerek ve istenerek yapılmış iradi davranışlar olarak nitelenmesinin mümkün olmadığı soncuna varılması gerektiği, davalının iradi olmayan davranışları nedeniyle kendisine kusur yüklenmesi ve evlilik birliğinin devalının iradi olmayan davranışları yüzünden temelinden sarsıldığının ileri sürülmesinin çelişen iddialar olduğu, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında davalının kusurlu olduğu sonucuna varılmasının mümkün görülmediği gerekçesiyle davacının davasının reddine, davalı için takdir olunan aylık 250,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, görgüye dayalı tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davalının tedavisine ilişkin evrakın tam olarak toplanmadığını, davalının rahatsızlığının evlenmeden önce erkekten saklandığını, davalının çocuğa bakmadığını, belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararında belirtildiği gibi, her ne kadar davalı kadının fiil ehliyeti bulunuyor ise de, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan kusurlu hareketlerin mevcut rahatsızlığından kaynaklandığı, iradi olmayan davranışların davalıya kusur olarak yüklenemeyeceği, bu bakımdan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, görgüye dayalı tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davalının tedavisine ilişkin evrakın tam olarak toplanmadığını, davalının rahatsızlığının evlenmeden önce saklandığını, davalının çocuğa bakmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak talepleri doğrultusunda karar verilmesi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkeğin boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, taraflar arasında davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizliğin isatlanıp ispatlanmadığı, kadının davranışlarının iradi olup olmadığı, kendisine kusur yüklenip yüklenemeyeceği, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,4721 sayılı Kanun’un 166 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6855, Karar No: 2018/2225, Tarih: 15.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6855 E.  ,  2018/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah. Sıf.)

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., dava dilekçesinde; yanlışlıkla amcası ... ... ile yengesi ... çocuğu olarak nüfusa kaydedildiğini, mevcut kaydın iptal edilerek gerçek annesi ... ile babası ...hanesine tescili suretiyle nüfus kaydının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece; ... ve ... üzerindeki kaydın iptali ile annenin ... olduğuna dair istemin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu, davacının doğduğu tarihte anne ve baba olduğu iddia edilen ... ve ...'in evli olmadığı, bu nedenle baba yönünden kaydın düzeltilmesi isteminin babalığın tespiti davası olduğu ve bu davanın ise aile mahkemesinin görevinde kaldığından babalığın tespiti davası tefrik edilmiştir. ... ve ... üzerindeki kaydın iptali ile annenin ... olduğuna dair istemle ilgili dava mahkemenin 2014/31 esasında bakılarak kabulüne karar verilmiş, 08.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Babalığın tespiti davası ise ayrı esasa kaydedilerek aile mahkemesi sıfatıyla davaya devam edilmesine karar verilmiş, yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, babalığın tespitine ilişkindir.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre; davacı 07/05/1984 tarihli doğum tutanağına göre 07/05/1980 doğumlu olarak kayıt annesi ..., kayıt babası ... hanesine baba ... ...'in bildirimi üzerine tescil edilmiştir. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/31 Esas ve 2015/9 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulü ile ...'in anne ve babalık kaydının iptaline, annesinin ... olduğunun tespitine, anne ...'in kızlık hanesine "evlilik dışı doğum" olarak tesciline karar verilmiş, verilen iş bu karar 08.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalılar ... ile ... ve ...çocukları ... ile Beyan davayı kabul etmişler, dinlenen tanıklar davayı doğrulamışlardır. Ana baba bir kardeş olduğu iddia edilen ... ile davacıdan alınan örneklerle yapılan DNA incelemesinde aynı soy ağacındaki bireyler olabilecekleri tespit edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 292. maddesi “Evlilik dışında doğan çocuk, ana ve babasının birbiriyle evlenmesi hâlinde kendiliğinden evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tâbi olur.” aynı Kanunun 293. maddesi ise “ Eşler, evlilik dışında doğmuş olan ortak çocuklarını, evlenme sırasında veya evlenmeden sonra, yerleşim yerlerindeki veya evlenmenin yapıldığı yerdeki nüfus memuruna bildirmek zorundadırlar.

Bildirimin yapılmamış olması, çocuğun evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tâbi olmasını engellemez.

Daha önce tanıma veya babalığa hükümle soybağı kurulmuş çocukların ana ve babası birbiriyle evlenince, nüfus memuru re'sen gerekli işlemi yapar.” hükmünü içermektedir.

Bildirimin yapılmamış olması, çocuğun evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tâbi olmasını engellemez.

Daha önce tanıma veya babalığa hükümle soybağı kurulmuş çocukların ana ve babası birbiriyle evlenince, nüfus memuru re'sen gerekli işlemi yapar.” hükmünü içermektedir.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/31 Esas 2015/9 Karar sayılı ilamı kesinleşmiş olup davacı evlilik dışı doğum olarak annesi hanesine tescil edilecektir. Anne ..., ...ile 05.02.1991 tarihinde evlenmiştir. Evlilik tarihinden önce doğan davacı, amcası üzerinde kayıtlı olması nedeni ile evlilik sırasında bildirilememiş ise de, bu aşamada artık bu engel ortadan kalkmıştır.

Bu bağlamda evlilik dışında doğan çocuğun ana ve babasının evlenmesi ile nüfusa tescil edileceği hususu dikkate alınarak, davacının bu konuda dava açmasında hukuki yararının bulunmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan HMK.nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15766, Karar No: 2015/1776, Tarih: 11.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15766 E.  ,  2015/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından daha önce kahvehane olarak işletilen işyerinin yine aynı amaçla işletilmek üzere müvekkilince içindeki malzemeleriyle birlikte 13.000,00 TL'si nakit olarak ödenip 9.000,00 TL'si için senet verilmek suretiyle toplam 22.000,00 TL bedel karşılığında devralındığını, anılan işyerinin imara aykırı davranılarak, iki dükkanın birleştirilmesi ve tadilat yapılmış olması nedeniyle müvekkilince belediyeden ruhsat alınamadığını, davadışı taşınmaz malikiyle akdolunan kira sözleşmesi kapsamında müvekkilince kira bedeli ve su bedeli ödemelerinde bulunulduğu gibi, müvekkilinin devre konu malın ayıplı olması ve işletmenin çalıştırılamaması nedeniyle ihtar çekmek suretiyle devir sözleşmesini feshederek devir bedeli ve ödediği kira bedeli tutarlarını talep etmesine rağmen davalının olumlu cevap vermediğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla devir bedeli olarak ödenen 13.000,00 TL ile belediyeye ödenen 660,00 TL su bedeli ve 2.500,00 TL kira bedeli toplamı olan 16.160,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasında akdolunan sözleşmenin sadece malzemelerin devrine yönelik olduğu gibi, davacının bu yeri davadışı ortağı ... ile işletmek isteyip aralarındaki anlaşma sonucu daha önce belediyeye yaptığı ruhsat başvurusundan vazgeçerek mecuru davadışı ortağına teslim ettiğini ve anılan ortağın ruhsat başvurusu yaparak 08.04.2011 tarihinde taşınmaza ait ruhsatı aldığını ve halen kahveyi işlettiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında akdolunan protokol, belediye tarafından devre konu taşınmazla ilgili verilen ruhsatname içeriği, mahallinde yapılan keşif sonucu aldırılan ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davacı yanca kahvehanenin işletilmek üzere davalıya devredildiği, davacının ruhsat başvurusunu geri alması üzerine ortağı tarafından aynı yerle ilgili ruhsatın alındığı ve bu ruhsat içeriğine göre kullanım alanının iki adet birbirine bitişik işyerini kapsadığı ve böylece sözleşmenin feshini gerçekleştirecek sebeplerin davacı yanca kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7045, Karar No: 2007/8660, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7045 E.  ,  2007/8660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... 3. Asliye Hukuk ve 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 28.11.2001 günlü dilekçesinde davalı eşinden evlilik birliği içinde edinilen ev ve arabanın 1/2'sinin bedelini talep etmektedir.

Asliye Hukuk Mahkemesince 4787 Sayılı Yasanın 4/1. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca konunun Aile Mahkemesini ilgilendirdiğinden bahisle dosya Aile Mahkemesine gönderilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığı, dolayısıyla 4787 Sayılı Yasa ile Aile Mahkemesinin görevine giren işlerden olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, tarafların evli oldukları, evlilik birliği içinde edinilen malların yalnızca bedelinin istendiği, davanın T.M.Y.'nın yürürlük tarihinden önce açıldığı anlaşılmaktadır.

Tespit edilen bu duruma göre; Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önce edinilen malların iadesinin ancak Borçlar Kanunu ve Genel Hükümlere göre istenebileceği, konunun Medeni Yasanın 2. kitabında yer almadığı anlaşıldığından, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.