muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6634, Karar No: 2018/3201, Tarih: 17.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6634 E.  ,  2018/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yüklenicinin işi süresinde teslim etmemesi üzerine, müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini, sözleşmede cayma halinde tazminat ödeneceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek, 46.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede taraflardan birinin cayması halinde cayan tarafın, diğer tarafa o tarihteki bayındırlık birim fiyatları üzerinden inşaat maliyetinin iki katı kadar tazminat ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, bu hükmün cayma tazminatı mahiyetinde olduğu, temerrüt halinde mehil verilmesinin zorunlu olduğu, davacı tarafın mehil vermeden tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tek taraflı feshinin mümkün olmadığı, davalı taraf feshi kabul etmediğinden sözleşmenin ayakta olduğu, bu bakımdan davacının cayma tazminatı isteyemeyeceği, öte yandan, sözleşmedeki bu bedelin sözleşmeyi feshetmek isteyen tarafın, karşı tarafa ödeyeceği bir bedel olduğu, isteyebileceği bir bedel olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6499, Karar No: 2012/8621, Tarih: 01.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6499 E.  ,  2012/8621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 07.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/676 Esas, 2012/487 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin birinci fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/83 Esas, 2011/6062 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda borçlu şirket ticaret sicili memurluğunda faal görünmesine karşın, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 15/09/2009 tarihli yazısına göre, 31/08/2008 tarihi itibarı ile re'sen terkininin bildirilmesi ve ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da, işyerinin sürekli kapalı ve boş olduğunun, çevreden sorulduğunda ilgili firmayı tanıyan ve bilene rastlanılmadığının ve internette yapılan araştırma neticesinde genel merkezinin adresinin 30 Ağustos Mahallesi, 2092 Sokak No: 9/A ... Merkez ... olduğunun tespit edilmesine göre, borçlu şirketin kolluk tutanağında belirtilen ... adresinde de zabıta araştırması yaptırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3817, Karar No: 2019/5970, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3817 E.  ,  2019/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2440, Karar No: 2018/11465, Tarih: 29.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2440 E.  ,  2018/11465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, iki çocuk babası, boşanmış ve elde ettiği geliri birlikte yaşadığı anne babası ve boşandığı eşinin velayeti altındaki çocuklarına harcayan birisi olduğunu, ne çocuklarının ne de anne ve babasının başkaca bir gelirinin olmadığını, davacılardan her ikisinin de öğrenci olan murisin çocukları babalarının, birlikte aynı hane içinde yaşadığı anne ve babası ise çocuklarının desteğinden yoksun kaldıklarını, bu nedenle her bir davacı çocuklar için ayrı ayrı 2.000,00 TL, davacılar anne ve babası için de ayrı ayrı 500,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi destekten yoksunluk tazminatının kaza

tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah ile bilirkişi raporu doğrultusunda destek zararlarını yükseltmişlerdir. Birleşen dosyada ise, davacı çocukların her biri için 40.000,00'er TL, ölen oğulları nedeniyle davacı anne ve baba için de ayrı ayrı 20.000,00'er TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın kusurlu ve sorumlu davalılardan kaza tarihi olan 17/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminata ilişkindir.

Müteveffa iki çocuğa sahip olup bekar (boşanmış) olarak vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan aktüer raporunda davacı anne, baba ve çocuklarına ayrılan pay oranları dairemiz uygulamalarına uygun değildir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminata ilişkindir.

Müteveffa iki çocuğa sahip olup bekar (boşanmış) olarak vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan aktüer raporunda davacı anne, baba ve çocuklarına ayrılan pay oranları dairemiz uygulamalarına uygun değildir.

Dairemiz uygulamalarına göre; desteğe iki, anne ve babaya birer pay, çocuklara da birer pay alacağı varsayılarak desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %16'şar pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna baz alınarak hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edileceği ancak, çocukların destekten çıkması ile birlikte destekten çıkan çocuğun payları destek ve diğer çocuklara dağıtılacağı anne ve babaya verilmeyeceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken, desteğin davacı anne, baba ve çocuklarına yaşamı boyunca sabit bir oranda destek olacağı varsayımına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yönde bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.709,51 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19652, Karar No: 2016/12356, Tarih: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19652 E.  ,  2016/12356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların ve ortak çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi "1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. 2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır “hükümlerini düzenlemiştir. Buna göre süresinde talep edilmediği takdirde bu hususlar ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekir. Dava dilekçesi davalı erkeğe 20.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı erkek süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır. Davacı kadın 28.11.2014 tarihinde yeni bir dilekçe sunarak tazminat ve nafaka talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesinin tebliği üzerine cevap dilekçesi sunulmadığına göre dilekçeler teatisi aşaması tamamlanmıştır. Dilekçeler teatisi aşaması tamamlandıktan sonra kadın tarafından yapılan tazminat ve nafaka taleplerinin sürede olduğu kabul edilemez. Durum böyleyken davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine ver olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine peşin alınan mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/13339, Karar No: 2012/9173, Tarih: 21.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13339 E.  ,  2012/9173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18978, Karar No: 2016/6926, Tarih: 04.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18978 E.  ,  2016/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 06/03/2015

NUMARASI : 2014/182-2015/76

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrisimil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve el atılan taşınmaz bedelinin tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

1)Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın dere yatağı ve yol olarak terkinine karar verilmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atmadan arta kalan kısmının konumu, yüzölçümü dikkate alındığında, bu kısımda değer artışı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3)04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28403, Karar No: 2013/34724, Tarih: 05.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28403 E.  ,  2013/34724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesine yapılan başvuru, İİK.nun 134.maddesi gereğince ihalenin feshi istemine ilişkin olup niteliği itibari ile aynı kanunun 16/1.maddesi kapsamında şikayet olmakla Usul Hukuku anlamında dava olmadığından HMK.nun davaya ilişkin kuralları mutlak anlamda uygulanmaz, İİK hükümlerine uyduğu hallerde uygulanır.  Bu itibarla alacaklı tarafın adresinin yanlış gösterilmesi veya hiç bildirilmemiş olmasının sonuca etkisi yoktur. İcra mahkemesi İİK.nun 18.maddesine göre şikayetle ilgili kişileri icra dosyasına göre saptama ve onları duruşmaya çağırıp görüşlerini alma ve varsa delillerini incelemekle yükümlüdür.

Borçlunun şikayet dilekçesinde  alacaklının adresinin gösterilmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi aşırı şekilcilik olup İİK.nun 18.maddesine aykırıdır.

O halde mahkemece işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14483, Karar No: 2009/17520, Tarih: 15.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/14483 E.  ,  2009/17520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gönen Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.3.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/3229, Karar No: 2012/11775, Tarih: 10.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3229 E.  ,  2012/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Yardım yükümlülüğünü yerine getirmeme,

Hüküm : a) 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3.maddeleri gereğince mahkumiyet

b) 5237 sayılı TCK'nın 98/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme ve yardım yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a) Yardım yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Hüküm tarihi itibariyle verilen hükmün kesin nitelikte olması suç niteliğine yönelik de temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMK’nın 317. maddesi uyarınca sanık müdafiinin, temyiz isteminin REDDİNE

b) Taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, ölüm ile kaza arasında illiyet bağının bulunmadığı, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanamayacağı, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4281, Karar No: 2012/3982, Tarih: 18.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/4281 E.  ,  2012/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2011 gün ve 2011/492 E. 2011/583 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.