muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9109, Karar No: 2013/4280, Tarih: 07.03.2013

Davalı vekili, müvekkilinin yazmış olduğu yazıların tamamının küçük yatırımcıların hak ve yararlarının korunması amacına dayanmakta olup, yatırımcılara haklarını ve haklarını kullanma yollarını açıklamaya çalışan yazılar olduğunu, müvekkilinin dava konusu açıklamalarının hiç birisinin asılsız ve mesnetsiz olmadığını, bu açıklamaların davacının ticari itibarını ve saygınlığını zedeleyen açıklama olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalının yayın yoluyla davacının kişilik haklarına saldırıda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13772, Karar No: 2011/3434, Tarih: 28.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13772 E.  ,  2011/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Gerçek Reddi

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İstek, yasal mirasçının, mirası kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin beyanının tespit ve özel kütüğüne yazılmasına ilişkindir. (TMK.m.605/1, 609) Mahkemece de, beyanda bulunanın, 9.3.2010 tarihinde ölen mirasbırakan ...'un yasal mirasçısı olduğu ve beyanın da kanuni süresi içinde yapıldığı belirlenerek, ret beyanı tutanakla tespit edilip, bu beyanın özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

Karar, reddeden mirasçıdan alacaklı olduğunu iddia eden üçüncü kişi (...) tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz eden, mirasçının, alacaklılarına zarar vermek amacıyla mirası reddettiğini, red süresi içinde tereke mallarının bir kısmını kendisine mal ettiğini ileri sürerek kararın bozulması istemektedir.

Mirasın kayıtsız şartsız reddine ilişkin yazılı veya sözlü beyan, mirasçıya tanınan mutlak bir hak olup, bozucu yenilik doğurucu nitelikte tek taraflı bir irade beyanıdır. Sulh hakimi tarafından tutanakla tespit edilmiş olması koşuluyla, mahkemeye ulaştığı andan itibaren sonuç doğurur ve hükümlerini mirasın açıldığı ana kadar geriye yürütür. Bu redden dolayı hakları halele uğrayanlar yasal şartlarının mevcudiyeti halinde mirasın gerçek reddinin ve bunun tescilinin iptalini bağımsız bir dava ile isteyebilirler. (TMK.m.617) Bu itibarla mirasçıdan alacaklı olan üçüncü kişinin sulh hakimince verilen ve hukuki sonuçlarını doğurmuş olan mirası red beyanının tespit ve tesciline ilişkin kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Öyleyse temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 28.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2024/3902, Karar No: 2025/2548, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3902 E.  ,  2025/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1019 E., 2024/1885 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/624 E., 2023/74 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili Bankaya iletilen 25.03.2020 tarihli yazıyla, Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında 4 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi’nin davalı KOSGEB'in gelirlerini hüküm altına alan 236. maddesinin (c) bendi uyarınca müvekkilinin 2019 yılı kurumlar vergisine esas yıllık kârının %2’sine tekabül eden aidatın birinci taksitinin 2020 yılı Mayıs ayı sonuna kadar Başkanlıklarına ait hesaba yatırılmasının ve 2019 yılı gelir tablosu, kurumlar vergisi tahakkuk fişi sureti ve kurumlar vergisi beyannamesi suretinin Başkanlıklarına gönderilmesi gerektiğinin bildirildiğini, Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi’nin davalı KOSGEB'in gelirlerini hüküm altına alan 236. maddesinin (c) bendinin "Sermayesinin %50’sinden fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait bankaların kurumlar vergisine matrah olan yıllık kârlarının yüzde 2’si nispetinde ödeyecekleri aidatlar (4603 sayılı Kanuna tabi bankalar hariç)” hükmünü amir olduğunu, kurumlar vergisi mükellefi olmayan ve dolayısıyla kurumlar vergisine matrah olan bir kârı bulunmayan müvekkili Bankanın matrahının varsayımsal olarak hesaplanarak aidat ödemekle yükümlü tutulmasının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkili tarafından yasal işlem ve cebri icra tehdidi altında ihtirazi kayıtla davalının hesabına 14.608.524,68 TL ödendiği ileri sürerek; ödenen tutardan şimdilik 10.000,00 TL’nin ödemenin yapıldığı 08.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan istirdadını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; 3624 sayılı Kanun'un 14. maddesinin (f) bendinde Teşkilata ilişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nde belirtilen gelirlerin başkanlık bütçesinin gelirleri arasında olduğunun belirtildiğini, Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında 4 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi’nin davalı Başkanlığın gelirlerini hüküm altına alan 236. maddesinin (c) bendinde, sermayesinin yüzde 50'sinden fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait bankaların kurumlar vergisine matrah olan yıllık kârlarının %2'si nispetinde aidat ödeyeceklerinin düzenlendiğini, bu düzenlemeye göre davacı Bankanın kurumlar vergisi ödemesi hususunun zorunlu olmadığını, sadece beyan edilecek vergi matrahının kârın hesaplanmasında mutabakat kriteri olduğunu, 3624 sayılı Kanun ve 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesindeki hükümlerden açıkça anlaşılacağı üzere davacı Bankanın Kanundan kaynaklı aidat ödemekle yükümlü bulunduğunu ve bu yükümlülüğünün kaldırıldığına dair herhangi bir kanuni düzenleme olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davanın açıldığı Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15.03.2021 tarihli görevsizlik kararı üzerine davaya bakan İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı bankanın sermayesinin tamamının Hazineye ait olan bir kamu bankası olduğu, Bankanın Kuruluş Kanunu ile kurumlar vergisinden muaf tutulduğu, davalı Başkanlığa ilişkin temel düzenlemelerin yer aldığı 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 236. maddesinde kurumun gelirleri arasında sermayesinin yüzde 50’sinden fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait bankaların kurumlar vergisine matrah olan yıllık kârlarının yüzde 2’si nispetinde ödeyecekleri aidatların da sayıldığı, davalıya aidat ödenmesi için gereken tek koşulun bankanın sermeyesinin % 50'sinden fazlasının kamuya ait olması olduğu, davacı bankanın sermayesinin tamamı Hazineye ait olduğundan bu koşulun gerçekleştiği, kurumlar vergisine matrah olan yıllık kârlarının yüzde 2’si nispetinde şeklindeki ifadenin ise aidatın ödenmesi için kurumlar vergisi mükellefi olmayı şart koşmadığı, ödenecek aidat miktarının belirlenmesine yönelik bir ölçümleme ifadesi olduğu, Sayıştayın 2019 yılı Denetim Raporunda dava konusu aidat ödemesiyle ilgili herhangi bir kamu zararı tespitinin yapılmadığı, yalnızca Başkanlığa ödenen aidat hususunda yeniden değerlendirme yapılmasının uygun olacağının bildirildiği, bu kapsamda davacı Bankanın davalıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu aidatın yükümlüsü olması için sadece %50'den fazla hissesinin Hazineye ait olması hususunun yeterli olmadığını, ayrıca kurumlar vergisi yükümlüsü olması ve tahakkuk etmiş kurumlar vergisinin bulunmasının gerektiğini, müvekkilinin kurumlar vergisinden muaf olduğunu, Mahkemece kurumlar vergisine matrah olan yıllık kârlarının %2’si nispetinde ifadesinin ölçümleme yönteminin benimsendiğini belirtmek için kullanıldığına ilişkin yapılan tespitin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, Sayıştayın 2019 yılı Denetim Raporunda dava konusu aidat ödemesiyle ilgili herhangi bir kamu zararı tespiti yapmadığını, sadece bu ödemenin yeniden değerlendirilmesi gerektiğini vurguladığı yönünde yapılan tespitten müvekkilinin davaya konu aidatı ödemekle yükümlü olduğu sonucunun çıkarılmasının haksız olduğunu, Sayıştayın müvekkili Banka ile ilgili yaptığı denetimlerde, zimmet ve mali mesuliyet gibi tespit ve yaptırım kararları vermesinin mümkün olmadığını, yalnızca hukuka uygunluk denetimi yaptığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı Banka tarafından 3624 sayılı Kanun kapsamında davalı Başkanlığa yapılan aidat ödemesinin istirdatı istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle alınan bilirkişi raporlarının birbiriyle uyumlu ve denetime elverişli olmasına, ilgili Kararnamede davacı Bankanın aidatı ödemeyecek bankalar arasında yer almamasına, davacının kurumlar vergisinden muaf olmasının aidat ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3039, Karar No: 2023/10124, Tarih: 03.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3039 E.  ,  2023/10124 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/439 E. 2020/59 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı Fehmi'nin sürücüsü olduğu, Ray Sigorta A.Ş. tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) ile sigortalı, İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin işleteni olduğu aracın aniden yola çıkması sonucu müvekkillerinin oğlu ...'ın yolcu olarak bulunduğu davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi'ne ZMSS ile sigortalı aracın kontrolünü kaybederek orta refüje çarparak alev aldığını, kazada ...'ın yanarak can verdiğini, ölmeden önce akaryakıt istasyonunun araç yıkama bölümünde bahşişlerle beraber net 1.000,00 TL maaşla çalıştığını, ailesinin bu ölüm nedeniyle destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze gideri ile 20.000,00'er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş; 29.09.2014 tarihli dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı talebini ... için 41.970,78 TL, Mehmet için 45.066,18 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; karşı araç sürücüsünün aşırı alkollü, hızlı ve ehliyetsiz olarak araç kullanırken yaptığı kazada tarafların kusur oranının kesinleşmediğini, davalının aracının karşı araca fiziki müdahalesi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Ray Sigorta A.Ş. vekili; kazada vefat eden davacıların murisi ... Akça'nın eşine 39.072,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödediklerini, davacıların destek durumunu ispat etmeleri gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili; aracın maliki ya da işleteni olmadıklarını, araç kiralama şirketinden kiralanan bir araç olduğunu, kazada sorumlulukları bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili; aracın maliki ya da işleteni olmadıklarını, araç kiralama şirketinden kiralanan bir araç olduğunu, kazada sorumlulukları bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2014 tarihli ve 2010/64 Esas 2014/412 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, ... için 15.108,15 TL, Mehmet için 16.245,45 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.500,00 TL defin giderinin sigorta şirketleri için dava tarihinden, diğer davalılar için olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte müteselsilen tahsiline, davalı sigorta şirketlerinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu sayılmalarına, her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş'den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 09.04.2018 tarihli ve 2015/9022 Esas, 2018/3925 Karar sayılı ilamıyla; "Kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun "tazminat miktarının tayini" başlıklı 43. maddesinde (6098 sayılı TBK 51. md); hakimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; "Tazminatın tenkisi" başlıklı 44. maddesinde (6098 sayılı TBK 52. md) ise; zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmıştır. Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre, olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir. Müterafik kusur indirimi, murisin yolcu olarak bulunduğu araç için söz konusu olup; karşı araç için söz konusu olmadığından mahkemece, karşı araç ZMSS'si Ray Sigorta A.Ş., işleten ve sürücüsü aleyhine hükmedilecek tazminattan desteğin alkollü sürücünün arabasına binmesi nedeniyle indirim yapılması doğru görülmemiştir. Somut olayda; davacıların desteği ...'ın, arkadaşı olan araç sürücüsü ... ile birlikte alkol aldıktan sonra ve sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca bindiği, ceza soruşturma dosyasıyla sabittir. Desteğin alkollü sürücünün aracına binmekle müterafik kusurlu olduğu, yerel mahkeme tarafından doğru biçimde tespit edilip tazminattan indirim yapılmış ise de; desteğin müterafik kusuru nedeniyle tazminattan yapılan %30 oranındaki indirim Dairemiz'in yerleşik uygulamaları ve somut olayın özelliklerine göre bir miktar fazla olmuştur. Bu durumda mahkemece; az yukarıda yapılan açıklamalar da gözetilerek, desteğin müterafik kusuru nedeniyle, Dairemiz uygulamaları ile de benimsenen, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olan %20 oranında indirim yapılması gerekirken, somut olay şartlarına uymayan yüksek oranda müterafik kusur indirimi yapılması bozmayı gerektirmiştir.

Yasal, hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeni ile davanın kısmen kabul edilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilip edilmeyeceği önem kazanmaktadır. Kısmen reddedilen miktar, Borçlar Kanunu'nun 43,44 ve 161/son maddesinden kaynaklanan bir indirim ise indirim miktarı yasadan kaynaklandığından bu indirim nedeni ile davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilemeyecektir. Şu durumda; mahkemece, kısmen reddedilen miktarın, asıl alacaktan takdiri indirim yapılması nedeniyle yasadan kaynaklandığı ve bu durumda davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceği nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde, BK.nun 44. madde gereğince yapılan indirimden dolayı reddedilen kısım için davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece feri müdahil Himtek Mühendislik İnş. Tic. San. Ltd. Şti. ne 11.03.2015 tarihli temyiz harç ve masraflarının yatırılmasına ilişkin muhtıranın gönderildiği ve 31.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla, bu nedenle fer'i müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma öncesi hükme esas alınan aktüer raporunda ... için 21.583,09 TL, Mehmet için 23.207,79 TL maddi tazminat hesaplandığı, müterafik kusur nedeniyle reddedilen miktar yönünden davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ... için 21.583,09 TL (davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş.'nin 15.108,15 TL'lik kısmı ile sorumlu olması kaydıyla), Mehmet için 23.207,79 TL (davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş.'nin 16.245,45 TL'lik kısmı ile sorumlu olması kaydıyla) ile 1.500,00 TL defin giderinin davalılardan müteselsilen tahsiline, davalı sigorta şirketleri için dava tarihinden, diğer davalılar için olay tarihinden yasal faiz uygulanmasına, davalı sigorta şirketlerinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu sayılmalarına, her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş'den olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; husumeti kabul etmediklerini, LPG sisteminin usule uygun olup olmadığının araştırılmadığını, kusura göre sorumluluğun söz konusu olması gerektiğini, müteveffanın müterafik kusuru olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu ve cenaze giderinden sorumlu olmadıklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Fehmi'nin sürücüsü olduğu, Ray Sigorta A.Ş. tarafından ZMSS ile sigortalı, İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin işleteni olduğu aracın aniden yola çıkması sonucu davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi'ne ZMSS ile sigortalı aracın kontrolünü kaybederek karıştığı 16.03.2009 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze gideri ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden İsfalt Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.