muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2348, Karar No: 2015/16024, Tarih: 16.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2348 E.  ,  2015/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece müşterek çocukların velayeti davacı anneye verilmiş ve her bir çocuk için miktar belirtilmeden toplam 400 TL.iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Mahkemece, hükmün sonuç kısmında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HMK.md.297/2). Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2015 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2024/2895, Karar No: 2024/4649, Tarih: 16.07.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2895 E.  ,  2024/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/544 E., 2024/56 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, 07.02.2024 tarihli karara karşı yargılamanın iadesini talep eden ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374 üncü ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay’ın 23.05.1956 tarihli ve 8/9 sayılı içtihatları birleştirme kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen nihai nitelikteki kararın, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Mahkemece evvelce verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasının 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle bu durumun yargılamanın iadesi talebinin reddine dair nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı açıktır.

Değinilen düzenlemeler karşısında, 07.02.2024 tarihli mahkeme kararı 6100 sayılı HMK'nın 341 inci ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

16.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/547, Karar No: 2017/1330, Tarih: 20.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/547 E.  ,  2017/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, hakemce çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş,

Davaya hakem sıfatıyla bakan ... Asliye Hukuk hakimi ise, davacının 3533 sayılı Kanun kapsamında kalan kuruluşlardan olmadığı, uyuşmazlığın mahkemece çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuş,

3533 sayılı Kanunun 1.maddesinde "umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği, Kanunun 4.maddesinde de taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların yasa kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta davacı Vakıflar İdaresinin Kanunun 1.maddesinde sayılan kuruluşlardan bulunmaması nedeniyle uyuşmazlığın, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5339, Karar No: 2009/6884, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5339 E.  ,  2009/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlar ile ikinci bilirkişi kurulunun duruşmada alınan beyanı arasında taşınmazın kuru veya sulu tarım arazisi olduğu yönünde çelişki bulunmakta olup, düzenlenen raporlarda taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar açıklanmadan ve aynı köyde yer alan diğer taşınmazların kuru tarım arazisi kabul edildiği de gözetilmeden taşınmaz sulu tarım arazisi kabul edilerek değerlendirme yapılmış olması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların 2008 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2008 yılı resmi verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesi ile 2007 yılı verilerinin dava tarihine endekslenmesi yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

../..

-2-

2009/5339-6884

3-Aynı yöreden daireye intikal eden dava dosyalarında Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (ı) bendi uyarınca en fazla % 20 oranında artırım yapılmış olduğu dikkate alınmadan ve davaya konu taşınmazın aynı köydeki diğer taşınmazlardan daha üstün olduğuna dair herhangi bir açıklama da yapılmadan % 40 oranında artırıma gidilmesi,

Kabule göre de;

4-Avukatlık ücretine doğrudan vekil yararına değil asil yararına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

-2-

2009/5339-6884

3-Aynı yöreden daireye intikal eden dava dosyalarında Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (ı) bendi uyarınca en fazla % 20 oranında artırım yapılmış olduğu dikkate alınmadan ve davaya konu taşınmazın aynı köydeki diğer taşınmazlardan daha üstün olduğuna dair herhangi bir açıklama da yapılmadan % 40 oranında artırıma gidilmesi,

Kabule göre de;

4-Avukatlık ücretine doğrudan vekil yararına değil asil yararına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere aynı yerdeki birçok taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğinde kabul edildiği de gözetilerek davaya konu taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda sulu tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2008 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak sulu tarım arazisi ise %5 kuru tarım arazisi ise %6 kapitalizasyon faizi uygulamak 3 nolu bozma sebebi de göz önünde bulundurulmak suretiyle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurullarından ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3814, Karar No: 2006/4760, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3814 E.  ,  2006/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapuda intifa şerhinin dayanak kaydındaki anne ve baba adının tashihi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 2.2.2006 gün ve 2005/11987-2006/773 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki “intifa hakkı ölünceye kadar ........ye aittir.” ..... yer alan intifa hakkı sahibi ........’nin baba adı ... ......'in anne adının ise ... ..... olduğu iddiasıyla düzeltim istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş hükmü davalı ... Sicil Müdürlüğü temyiz etmiş, karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı karar düzeltme isteminde bulunmaktadır.

Görüldüğü üzere dava intifa hakkı sahibinin kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemiyle ve davalı olarak Tapu Sicil Müdürlüğü hasım gösterilip açılmıştır. Ne var ki; bu tür davalar sonunda verilecek hüküm intifa hakkı sahibinin hukukunu etkileyeceğinden davanın hak sahibine, şayet ölmüşse mirasçılarına yöneltilerek görülmesi gerekir. Başka bir anlatımla bu davada Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet düşmez.

Diğer yandan kaydın beyanlar hanesinde yazılan intifa hakkı sahibinin, ... .... olduğudur. Beyanlar hanesinde intifa hakkı sahibine ilişkin başkaca bir bilgi yoktur. Bu arada belirtilmek gerekirse intifa hakkı sahibinin, anne ve baba adları kayıtlara yansımamıştır. Kayıtlara yansımayan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mahkemeden istenemez. Ancak kayıttaki bilgiler oluşturulurken örneğin akit tablosunun tesisi sırasında olduğu gibi resmi senedin düzenlenmesi işlemin de memurdan kaynaklanan bir hata meydana gelmişse bu gibi yanlışlıkların düzeltilmesi tapu sicil tüzüğünün 87. maddesine dayanılarak ilgili müdürlüklerden istenebilir. Böyle olunca mahkemece yapılması gereken iş davalı gösterilen Tapu Sicil Müdürlüğü hakkındaki davayı husumet noktasından reddetmek, davaya intifa hakkı sahibi ... ....’nin mirasçılarına katmak, istemi de yukarıda belirtilen açıklamalara uygun değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Kararın açıklanan bu sebeplerle bozulması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle onandığı bu defa yapılan inceleme de anlaşıldığından davalının karar düzeltme istemi kabul edilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulüyle onamaya ilişkin Dairemizin 2.2.2006 tarih 2005/11987-2006/773 sayılı ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10909, Karar No: 2012/15968, Tarih: 05.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/10909 E.  ,  2012/15968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina ve eklentileri içersinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık, mala zarar vermek, işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine göre temel ceza belirlenirken gerekçesi gösterilmek suretiyle asgari hadden ayrılarak ceza belirlenilmesi karşısında, suçun gece işlenmesinden dolayı 143/1. maddesinin uygulanması sırasında takdiren denilmek suretiyle cezanın (1/3) olarak en üst oranda artırılması çelişki oluşturmadığından tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine, sanığın geceleyin kilitli ve halka kapalı konumdaki müştekinin işyeri olarak işlettiği umuma açık tuvalete açık olan penceresinden girip içeride yazıhane olarak kullanılan bölümün kapalı olan kapısının pvc camını zorlayıp zarar vermek suretiyle içeriye girerek yazıhanede bulunan masa üzerindeki laptop diye tabir edilen taşınabilir bilgisayar ile masanın çekmecesinde bulunan bir miktar parayı alması şeklindeki eyleminin geceleyin işyeri dokunulmazlığı suçunu oluşturması karşısında mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/456, Karar No: 2005/415, Tarih: 29.06.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/12-456 E.  ,  2005/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | İstanbul 4.İcra Hukuk Mahkemesi |

| **Günü** | : | 6.4.2005 |

| **Sayısı** | : | 175-451 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki “*itiraz*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 4.İcra Hukuk Mahkemesince itirazın reddine dair verilen 04.05.2004 gün ve 2003/1227-2004/566 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 30.09.2004 gün ve 2004/15951-20651 sayılı ilamı ile;

*(...**Takip konusu edilen çekte rakamla yazılan kısımda miktarın 4.000.000.000. TL. yazıyla yazılan kısımda ise 4.000.000.TL. olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. TTK.nun 730/2.madde ve fıkrası göndermesiyle aynı Kanunun 588.maddesinde açıklandığı üzere “poliçe bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazıyla gösterilen bedele itibar olunur” hükmünü içermektedir. Yasanın amir hükmü karşısında Mahkemece takibin 4.000.000. TL. dışındaki kısım üzerinden iptaline karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde şikayetin reddi yolunda hüküm kurulması isabetsizdir.****..*** *)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : **Borçlu şirket vekili**

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece karara dayanak alınan hususların çözüm yerinin dar yetkili İcra Mahkemeleri değil, genel mahkemeler olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Borçlu şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 29.06.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6678, Karar No: 2012/8938, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6678 E.  ,  2012/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’nın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 04.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0022 Esas, 2012/710 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 01/11/2011 tarih ve 2011/5215 Esas, 2011/6873 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, şikayete dayanak yapılan ... 10.İcra Müdürlüğünün 2007/10554 sayılı takip dosyasının onaysız örneğinde bulunan, .../... Vergi Dairesi Müdürlüğünün yazılarına göre borçlu şirketin 31/10/2006 tarihinde ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne nakil gittiği bildirilmesi nedeniyle durumun araştırıldığı ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 21/08/2009 tarih ve 16416 sayılı yazılarında borçlu şirketin mükellefiyetine rastlanılmadığının bildirilmesi karşısında, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesinden sorularak, ticareti resen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.