muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12362, Karar No: 2014/6464, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12362 E.  ,  2014/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz ve kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14258, Karar No: 2014/15076, Tarih: 05.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/14258 E.  ,  2014/15076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/57253

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2010/437 (E) ve 2011/499 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Katılanın aşamalarda, sanığın ofisinde bulunduğu ve sanıktan ofisini terk etmesini istediği sırada kapının kırıldığını, tanımadığı üç dört kişinin içeriye girdiğini, sanık Remzi'nin de içeri girenlerden biri olduğunu ileri sürmesi, tanık M.. Ç..'in sanıkla katılanın ofiste görüştüğü esnada başka bir odada olduğunu, gürültü duyması üzerine yanlarına gittiğinde sanık ve katılanın yanında bir kişinin daha olduğunu, bir kişinin ise kaçtığını gördüğünü, katılanın yaralandığını beyan etmesi, 25.11.2008 tarihli görgü tespit tutanağında, kapıda üç adet ayak izi bulunduğu ayrıca kapı kilidinin kısmen kırık ve içerinin dağınık olduğunun belirtilmesi, sanıklar Nedim ve Remzi'nin ise Nedim'in içeri girdiğini, Remzi'nin dışarıda olduğunu, gürültü üzerine Remzi'nin gelerek iş yerindeki diğer çalışanlarla sanık ve katılanı ayırdığını ifade etmeleri karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda belirtilmesi ve olay tutanağına itibar etmeme gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22105, Karar No: 2013/14923, Tarih: 18.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/22105 E.  ,  2013/14923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının asıl işvereninin ... ... Ltd.Şti. olduğunu davanın husumetten reddini, davacının belirli süreli hizmet akdiyle çalıştığından iş güvencesinden yararlanamayacağını, davacının iş sözleşmesinin müfettiş raporu doğrultusunda haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 17/08/2000-23/02/2012 tarihleri arasında ... Huzurevi'nde taşeron şirket elemanı olarak çalıştığı, hakkında 2011 yılı içerisinde müfettiş tarafından soruşturma yapıldığı, müfettiş raporunda davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-e maddesi gereğince feshinin gerektiğinin belirtildiği, huzurevi müdürü tarafından iş akdinin sona erdirildiği, 4857 sayılı Yasa'nın 26.maddesine göre fesih süresinin iki taraftan birinin davranışını diğer tarafın öğrendiği günden itibaren 6 iş günü olduğu, davalı işverenin feshe dayanak oluşturan müfettiş raporundan 14/02/2012 tarihinde haberdar olduğu, iş akdinin işe 23/02/2012 tarihinde feshedildiği, yasal sürenin geçtiği aksi kabul edilse bile, dosyada dinlenen tanıklar dikkate alındığında davacının işyerinde çalışanlar arasında arkadaşlık olduğuna ilişkin dedikodu yaptığına dair delil olmadığı, davalı tanıklarının beyanlarının dedikodunun mağduru olduğu ifade edilen kişinin aktarımına dayalı olduğu, davacıya isnat edilen eylemin sabit olmadığı, feshin geçersiz olduğu kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Yasa'nın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

Dosya içeriğine göre davacının işyeri huzur ve güvenliğini sarsacak şekilde mesai arkadaşları ... arabası kaza nedeniyle serviste olduğu sürede iş arkadaşlarından ... ... ...'dan kendisini işe getirip götürmesi konusundaki ricası üzerine işyerine ... ...'in arabasıyla gelip gitmeleri nedeniyle haklarında duygusal ilişki yaşadıkları hususunda dedikodu çıkartmak suretiyle feshe gerekçe kabul edilen pozisyonu oluşturduğu, davacının soruşturma raporunda yer alan bizzat kendi beyanıyla "... ... ... çay parası ödemediğim iddiasında bulunarak beni ve eşimi Müdüre şikayet etmiş Müdür bizi çağırdığında bende Müdür beye söyledim bunların arasında ilişki var diye" ve yine eşinin beyanı ile de "... kaza yapınca ...'yi sabahları ... ... getiriyordu. Bütün personel de konuşuyordu. Sıkı fıkıydılar. ... ... ile ailecek tanışırız yuvası yıkılmasın diye idareye bildirdim. Onlar da bize gıcık kaptılar" şeklinde ifade ettiği kendi beyanları ve kısmi ikrarları olayla ilgili soruşturma sonucunda düzenlenen müfettiş raporu ve kapsamı bu dosyadaki delillerle de olayın bu şekilde doğrulandığı açıkça anlaşılmış olmasına göre davacıya atfedilen hususun sübuta ermediğinden bahisle yazılı şekilde davanın kabulü

ile işe iade yönünde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile kalan 3,15 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri olan 170,00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 18.09.2013 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3476, Karar No: 2011/9995, Tarih: 07.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3476 E.  ,  2011/9995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27186, Karar No: 2022/23673, Tarih: 28.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27186 E.  ,  2022/23673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda;17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6568, Karar No: 2010/16024, Tarih: 28.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6568 E.  ,  2010/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Nar bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmazlar baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37, Karar No: 2015/5325, Tarih: 23.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/37 E.  ,  2015/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda belirtilen nedenlerle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlığın çözümünde davanın yasal dayanağını (mülga) 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi oluşturur. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalı, diğer taraftan, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi ya da çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan

sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır. Ayrıca, eldeki davaya ilişkin kuvvetli delil niteliğinde olan kesinleşen işçi alacağı davasının; Kurumun taraf olmaması nedeniyle hak düşürücü süreye etkisi olmadığı bilhassa belirtilmelidir.

sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır. Ayrıca, eldeki davaya ilişkin kuvvetli delil niteliğinde olan kesinleşen işçi alacağı davasının; Kurumun taraf olmaması nedeniyle hak düşürücü süreye etkisi olmadığı bilhassa belirtilmelidir.

Eldeki davada, davacı, 01.04.2000 - 16.06.2005 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen hizmetlerinin tespitini istemiştir. Hizmet cetvelinin incelenmesinde, 16.06.2005 - 29.06.2010 tarihleri arasında davalı işverenden bildirimlerinin bulunduğu ayrıca 16.06.2005 tarihinde davacı sigortalı imzasını içerir işe giriş bildirgesinin de mevcut olduğu anlaşılmaktadır. 02.07.2003 tarihli Vergi Dairesi Yoklama fişinde, davacı, 2003 Ocak'tan itibaren arada sırada işyerine geldiğine dair beyanda bulunduğu gibi bir kısım tanıklarda davacının dava konusu dönemde çalıştıkları yönünde beyanda bulundukları anlaşılmaktadır. Mahkemece, 07.02.2003 tarihinden önceki çalışmalar yönünden hak düşürücü süre ve 07.02.2003 - 16.06.2005 tarihleri arasındaki çalışmalar yönünden ise dava ispatlanamadığı gerekçeleriyle yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm tesisi edilmiş ise de, Mahkemenin kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, yapılacak iş, öncelikle davacının iddiasına göre, 01.04.2000-29.06.2010 tarihleri arasında kesintisiz geçen çalışmalarının tespitini istediği eldeki davada, 16.06.2005 - 29.06.2010 tarihleri arasında davacının davalı işveren tarafından tam bildirimlerinin olduğu gözetildiğinde, 07.02.2003 öncesi yönünden hak düşürücü sürenin işlemeyeceğinin kabulüyle davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; öncelikle, işyerinin, 16.06.2005 sonrası kapsama girdiği ve dava konusu döneme ilişkin aylık prim ve hizmet belgesinin bulunmaması sebebiyle, sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; davalı işverenin, davacının arada sırada geldiğine dair beyanı ve yoklama fişindeki davacı beyanı dikkate alınarak, davacının tam zamanlı mı yarı zamanlı mı çalıştığı hususu gereğince araştırılmalı, görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4414, Karar No: 2009/4011, Tarih: 05.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4414 E.  ,  2009/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nafaka alacağına ilişkin davada Bursa 2. Aile ve Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, nafaka alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Bursa 2. Aile Mahkemesince, taraflarca düzenlenmiş 18.10.200 günlü protokolde düzenlenen alacağın, nafaka alacağı olmadığı, Borçlar Kanunu hükümlerine tabi alacak olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın taraflar arasında akdi olarak belirlenen iştirak nafakasından doğan yükümlülüğün yerine getirilmesine ilişkin ihtilaftan kaynaklanması ve bu ihtilafın çözümünün Aile Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya Kapsamından, davacının Eylül 2006 ve Eylül 2007 ayları arasındaki döneme ilişkin ödenmesi gereken nafakanın eksik ödendiği ve yine 2007 Eylül – 2008 Eylül dönemine ait nafaka bedeli için kararlaştırdıkları protokol gereğince yapılan anlaşmaya davalının uymaması nedeniyle ödenmeyen nafaka alacaklarının tahsilini istediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlığın dayanağı nafaka olup, TMK’nun 2. kitabında yeraldığı anlaşılmakla, 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usüllerine Dair Kanunun 4. maddesi uyarınca davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir. Bu durumda uyuşmazlığın Bursa 2. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7024, Karar No: 2014/4625, Tarih: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7024 E.  ,  2014/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Dosyada fotokopisi bulunan kira sözleşmesinde kiralayan olduğu anlaşılan ...'in tanık olarak dinlenerek, sözleşmenin aslının bulunup bulunmadığı, sanığın sözleşmeyi imzalarken kimlik ibraz edip etmediği ve ne şekilde beyanda bulunduğunun kendisinden sorulduktan ve ev sahibinin müşteki sıfatı ile çağrılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.