muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14267, Karar No: 2011/382, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14267 E.  ,  2011/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... VD.

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit irtifakı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı Köy, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, bilirkişinin 15.07.2010 tarihli rapor eki krokisinde A harfi ile işaretlediği taşınmaz bölümü üzerinden davacıların 7 parseli lehine geçit kurulmuştur.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten

2010/14267 - 2011/382

kaçırılmamalıdır. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda dava konusu üzerinde davacının tam bir tasarruf yetkisi yoktur.

Somut olaya gelince; dosyada toplanan bilgilerden dava dışı 6 ve davacıların maliki oldukları 7 parselin önceden bir bütün olduğu, davacıların babaları tarafından bölündüğü ve 7 parselin davacılara verildiği, 6 parselin ise davacıların babaları olan Şahin Erdem adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. 6 ve 7 parseller bir bütünden bölünme olduklarından davacıların yol ihtiyacı fedakarlığın denkleştirilmesi ve komşuluk hukukunun genel ilkeleri karşısında 6 parselden sağlanmalıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş; 6 parsel maliki aleyhine dava açmak üzere davacılara uygun bir süre vermek, açılırsa o davayı eldeki dava dosyası ile birleştirmek ve davacıların maliki olduğu parsel geçit ihtiyacını 6 parsel üzerinden karşılamak olmalıdır.

Yukarıda yapılan saptamalar bir yana bırakılarak geçit irtifakının davalı köyün maliki olduğu 1 parselden karşılanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 19.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22868, Karar No: 2015/37513, Tarih: 22.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/22868 E.  ,  2015/37513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı... Karakusunlar Mahallesi’nde kain 27530 ada 2 parselde bulunan arsa maliki konumundaki kişilerle öncesinde dava dışı...arasında .... Noterliği’nin 04/05/2000 tarih 12921 yevmiye nolu işlemi altında düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenici şirketin belirtilen devir sözleşmesi ile arsa sahiplerinin de onayını alarak yüklenicilik konumunu ....’ne devrettiğini, sonrasında yüklenici şirket ile davalı şirket arasında bir iş ortaklığı sözleşmesi imzalandığını ve üstlenilen inşaatın belirtilen sözleşmelerdeki esaslar dahilinde yürütüldüğünü, şirketler arasındaki iş ortaklığının 24/03/2004 tarihinde imzalanan protokolle sona erdirildiğini, sözleşmelerden doğan tüm hak ve yükümlülüklerin davalı şirket tarafından üstlenildiğini, düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve iş ortaklığı sözleşmesinin devir sözleşmesi ile de davalı yüklenicinin belirtilen devir sözleşmesinde zikredilen tüm sözleşmelerdeki hükümlerin baki kalması kayıt ve şartıyla devir işlemini kabul ettiğini, ancak davalı şirketin 31/07/2004 olarak belirtilen teslim tarihi itibariyle bağımsız bölümdeki noksan imalatı tamamlayıp iskan ruhsatını da alarak anahtar teslimi biçimde teslim etmediğini belirterek 06.07.2006-mayıs 2008 dönemine ilişkin fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kira alacağını davalıdan talep etmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirket davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kira alacağını davalıdan talep etmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, yüklenici davalı şirketin dava konusu edilen taşınmazın süresinde teslim edilmemesi üzerine uğradığı kira kaybı nedeniyle 8.800,00TL nin davalıdan tahsili için ...Tüketici Mahkemesi’nin ...sayılı dosyasında 30.12.2004-05.07.2006 dönemlerine ilişkin olarak dava açmıştır. Anılan mahkemenin 29.12.2009 tarih, 2009/756 Karar sayılı ilamı ile, davacının kira kaybı alacağının varlığını kanıtladığı, taşınmazın sözleşme ile kararlaştırılan tarihte teslim edilmemesi gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği ve kararın...Hukuk Dairesi’nin 19.04.2011 tarih, ... Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır. Davacı, eldeki dava ile aynı taşınmazın 06.07.2006-Mayıs 2008 tarihlerine ilişkin geç teslimden kaynaklı kira kaybının davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacının kira alacağını davalıdan talep etmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafından davalı aleyhine açılmış bulunan ve yukarıda ayrıntıları ile safahatı açıklanan ilk dava taleple bağlı kalınarak sonuçlanmış; böylece davaya dayanak alınan hukuki ilişkinin varlığı saptanarak, davalının sorumluluğu da kesinleşen bu hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün sonradan açılan eldeki dava için kesin delil oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır. Mahkemece, bu yön gözetilmeden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24,30 TL harcın davacı-...'a iadesine, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2013/9960, Karar No: 2014/6380, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9960 E.  ,  2014/6380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/333-2013/61

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete konut sigorta poliçesi ile sigortalı olan Beşiktaş Bahçeşehir Üniversitesi Gayrettepe binasındaki depo ve kütüphanenin davalının sorumluluk ve gözetiminde bulunan ana şebeke su borusunun patlaması sonucu sızan akan sular nedeni ile hasara uğradığını, bu nedenle sigortalısına 31.142,70 TL ödeme yaptığını, davalının %100 kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 31.142,70 TL hasar bedelinin sigortalıya ödeme yapılan tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,dosyada söz konusu olaya ait tazmin isteminin davalının hizmet kusuru yada başka bir nedenle davalı idarenin sorumluluğunun bulunup bulunmadığnın tartışılması gerektiği, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarara uğrayanların açacakları davanın tam yargı davası kapsamından idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

TTK.’nun l8. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/ll. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.’nun l8/l. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.’nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini, YHGK.nun 2l.09.l983 gün ve Esas l980/ll - 272l Karar, l983/823 ve YHGK.nun 29.ll.l995 gün Esas l995/ll - 647 Karar l995/l043, 03.10.2007 gün ve 2007/4-597 Esas- 2007/694 Karar sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Ayrıca, İSKİ'nin abonelerinden kullanma suyu ve atık sular için talep ettiği bedel konusunda çıkan uyuşmazlıklarda adli yargının görevli olduğu benimsenmişken (Yargıtay HGK. l6.l0.l996 gün Esas l996/l3-346, Karar l996/699 sayılı kararı), aynı kurumun şahıslara karşı haksız eyleminden dolayı idari yargının görevli olduğunu söylemek, 2560 sayılı Yasanın uygulanmasında çelişki yaratacağından benimsenmesi de mümkün değildir.

Bu durumda, tacir olan İSKİ Genel Müdürlüğü ile davacı arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17084, Karar No: 2025/6351, Tarih: 21.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/17084 E.  ,  2025/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/265 E. 2015/96 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/265 E. 2015/96 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, kanunî süresi içinde temyiz dilekçesini öne sürdükten sonra dava dosyasında, katılanın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden gönderilen 16.10.2018 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4168, Karar No: 2016/13803, Tarih: 17.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4168 E.  ,  2016/13803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :KarşılıklıBoşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki davanın tamamı yönünden, davacı-karşı davalı kadın tarafından ise katılma yoluyla tazminatlar ve nafakaların miktarı ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.10.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ..... 25.06.2014 doğumludur. Çocuğun yaşı ve anne bakımına ihtiyacı gözetildiğinde ayda iki kez ve her yıl 1-30 Temmuz arasında baba ile yatılı kişisel ilişki kurulması çocuğun bedeni ve fikri gelişimine engel olacak niteliktedir. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

.../..

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.bendindeki müşterek çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün hükümden çıkartılmasına, yerine "velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00’dan-10 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün kişisel ilişkiye ilişkin bölümünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin ....'ten alınıp .....'a verilmesine, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran İlkay'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6201, Karar No: 2015/16889, Tarih: 17.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6201 E.  ,  2015/16889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2011/911-2014/769

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz dilekçelerinin tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin davalılar vekiline, davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin ise davacılar vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6615, Karar No: 2012/10167, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6615 E.  ,  2012/10167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1123, Karar No: 2016/2307, Tarih: 26.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/1123 E.  ,  2016/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/1123

KARAR NO: 2016/2307 Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : ...

DAVACI : ....

DAVALILAR : .... v.d.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.03.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazdaki ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, satıştan elde edilecek bedelin tapu kaydındaki ve muris ....'ın veraset ilamındaki mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi ve davada yapılan yargılama gideri, harç ve vekalet ücretlerinin taraflardan hisseleri oranında alınmasına karar verildiği halde elde edilecek satış bedelinden masraflar çıkartıldıktan sonra arta kalan paranın tapu kaydındaki payları oranında paydaşlar arasında dağıtılmasına karar verilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde çelişkili hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün 4. fıkrasının hüküm sonucundan çıkartılarak yerine "Satış bedelinin taraflara tapudaki ve veraset ilamındaki payları oranında dağıtılmasına,” cümlesinin yazılmasına, 7. fıkrasında yer alan " hissedarlara hisseleri oranında" kelimelerinin çıkartılarak yerine "taraflara satış bedelinin dağıtılmasındaki payları oranında" ibaresinin yazılmasına hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.