muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1378, Karar No: 2012/21072, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1378 E.  ,  2012/21072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, zamanaşımı nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremez hale gelen davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı süresi dolduğundan reddine karar verilmiştir.

Davacı sigortalı ile davalı işveren arasında hizmet ilişkisi bulunup dava meslek hastalığından kaynaklandığına göre davalının kusuru iş akdine aykırı davranışından doğmaktadır. Hizmet akdi ile çalışırken, işverenin gerekli önlemleri almaması nedeniyle meydana gelen maddi ve manevi zararlara uygulanacak zamanaşımının süresi Borçlar Kanunu'nun 125. maddesine göre belirlenir.

Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi uyarınca iş kazasından doğan maddi ve manevi zararların tazmini istemine ilişkin davalar 10 yıllık zamanaşımına tabidir.

Somut olayda, meslek hastalığının ilk tespit tarihi 1.6.2007 olup, dava on yıllık süre dolmadan 24.01.2011 tarihinde açılmıştır. Hal böyle olunca, davada yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü 10 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği açıktır.

Mahkemece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davada uygulama yeri olmayan Borçlar Kanunu'nun haksız fiillerde zamanaşımını düzenleyen 60/2.maddesine dayanılarak sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15016, Karar No: 2011/4322, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15016 E.  ,  2011/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı Girgin Tıbbi Cih. Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., kendilerine devir edilen ... Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesine 10.08.1998 – 12.04.2002 tarihleri arasında Anestezi ve Reanimasyon, Beyin ve Sinir Cerrahisi, Gastroenteroloji, Kaalp ve Damar Cerrahisi, Göz, Hematoloji, ve Onkoloji, KBB, Radyoloji ve Üroloji branşlarında gerekli tıbbi sarf malzemesinin 03.07.1998 tarihli taahhütname kapsamında davalılardan temin edildiğini, fatura edilen birim fiyatları ile, ileride yapılacak protokol fiyatları arasında fiyat farkı oluşması halinde, farkın iade edileceğinin taahhüt edildiğini, SSK ... işleri Bşk. Tarafından oluşturulan fiyat tespit komisyonu tarafından belirlenen rayiç bedellere göre 7.854.00 USD fark oluştuğunu ileri sürerek, bu miktarın ödeme tarihlerinden itibaren 1 yıl vadeli döviz tevdiat hesabına bankalarca uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden uygulanacak faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti., talebin zamanaşımına uğradığını, taahhütnamenin dayatma sonucu alındığı gibi protokol yapılıncaya kadar geçerlidir şartı nedeniyle protokol yapıldığından geçerli olmadığını, tek taraflı rayiç belirleme yönteminin kabul edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir savunmada da bulunmamıştır.

Mahkemece “geçerliliği tartışmasız bulunan taahhütnamede birim fatura fiyatı ile protokol yapılması durumunda protokol fiyatları 2010/15016 2011/4322

Arasındaki farkın, protokolün yapılmaması halinde idarece belirlenecek rayiç fiyatlar arasındaki farkın tahsilatın yapılacağı günkü kur karşılığının defaten ödeneceğinin taahhüt edilmesi karşısında rayiç fiyatın idarece belirleneceği de benimsendiğinden ve kabul edildiğinden idarece belirlenen rayiç fiyat ile fatura birim fiyatları arasındaki fark esas alınması gerektiği"gerekçesi ile davanın kabulü ile 7.854.00. USD' nin 04.08.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı ile davalı ... Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı arasında, iyileştirici nitelikteki tıbbi malzeme alımı konusunda yapılan SSK Genel Müdürlüğünün 11.6.1998 tarihli kararı doğrultusunda ve davalının verdiği 3.7.1998 tarihli taahhütname gereğince davacının malzeme alımına devam ettiği, taraflar arasında bu hususta yeniden protokol yapılmadığı uyuşmazlık konusu değildir.

1-Davacı ile davalı arasında, iyileştirici nitelikteki tıbbi malzeme alımı konusunda yapılan SSK Genel Müdürlüğünün 11.6.1998 tarihli kararı doğrultusunda ve davalının verdiği 3.7.1998 tarihli taahhütname gereğince davacının malzeme alımına devam ettiği, taraflar arasında bu hususta yeniden protokol yapılmadığı uyuşmazlık konusu değildir.

Davacı, protokol uyarınca kendisine tanınan fiyat belirleme hakkına dayanarak yaptığı tespitlere göre, 7.854.00 Dolar fiyat farkından doğan alacağın tahakkuk ettiği iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı şirketten alınan 3.7.1998 tarihli taahhütnameye göre, SSK ile protokol akdedilene kadar şirket veya bayii tarafından SSK ünitelerine fatura edilen malzeme birim fiyatları ile ilerde yapılacak protokol fiyatları arasında SSK aleyhinde şirkete yapılan ödeme tutarının o günkü döviz değerine göre fiyat farkı oluşması durumunda, döviz bazı arasındaki farkın tahsilatın yapılacağı günkü kur karşılığı olarak defaten ödeneceğinin kararlaştırıldığı, yine teklif edilen ürünler için protokol akdedilmemesi halinde ise, SSK’ya fatura edilen malzeme birim fiyatları ile SSK tarafından tespit edilecek rayiç bedel arasında, SSK aleyhine şirkete yapılan ödeme tutarının o günkü döviz değerine göre fiyat farkı oluşması durumunda, aradaki döviz bazındaki farkın tahsilatın yapılacağı günkü kur karşılığı olarak defaten ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiği, söz konusu taahhütnameden sonra herhangi bir protokol yapılmadığı, davalıdan taahhütnameye bağlı olarak malzemelerin temin edildiği anlaşılmaktadır.

Yürürlükte bulunan hukuk sistemimizde akit serbestisi prensibi kabul edilmiştir. Taraflar kanuna, ahlak ve adaba, kamu intizamına, şahsiyet haklarına aykırı olmamak şartıyla aralarında her konuda serbestçe sözleşme yapabilirler. (B.K.(19-20) Yine sözleşme ile taraflar fiyat belirleme hakkını karşı tarafa yani alıcıya, satıcıya, kiracı ve kiralayana bırakabilirler. Böyle bir kararlaştırma, tarafları bağlar. Bu nedenle somut olayda satıcı davalının, “rayiç bedel” konusundaki fiyat belirleme hakkını alıcı davacıya bıraktığına dair verdiği taahhütname geçerli ve davalıyı bağlayıcıdır. Ancak tek taraflı olarak fiyat belirleme hakkı tanınan taraf bu hakkını M.K.'nun 2. maddesine uygun olarak, hak ve nesafet ölçüleri içinde, objektif iyiniyet kurallarına bağlı olarak ve keyfilikten kaçınarak kullanmalı, bu hakkını kullanırken aşırılığa ve keyfiliğe kaçıp kaçmadığı da gerektiğinde hakim tarafından denetlenmelidir. Davacı, kendisine tanınan fiyat 2010/15016 2011/4322

belirleme hakkına istinaden belirlediği fiyatlara göre davalıya fazla ödeme yapıldığını bildirerek 7.854 USD’ın ödetilmesini talep ettiğine ve davalı da buna karşı çıktığına göre, mahkemece davacının ne şekilde fiyat belirlediği hususunda araştırma ve inceleme yapılması zorunludur. Bu nedenle öncelikle davacıdan, belirlediği fiyatlarla ilgili ödeme ve tüm diğer belgeleri istenilmeli, faturada belirtilen tarihler itibariyle belirlenen fiyatların uygun olup olmadığı, fiyat belirlerken davacının hak ve nesafet kuralları içinde, keyfilikten uzak objektif iyiniyet kurallarına uygun davranıp davranmadığı, davalıdan hangi miktarda alacak talebinde bulunabileceği konularında, uzman bilirkişiler aracılığı taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, gerekçeli rapor alınmalı ve bunun sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar gözardı edilerek, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı Girgin Tıbbi Cihazlar San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29673, Karar No: 2022/511, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/29673 E.  ,  2022/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

... gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ...tarihli ve ... Esas, ...Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8466, Karar No: 2019/11205, Tarih: 26.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/8466 E.  ,  2019/11205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Burdur Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2019 gün ve 2019/485 E. 2019/416 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2070, Karar No: 2014/4657, Tarih: 28.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2070 E.  ,  2014/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte ...'ten olmasına rağmen nüfus kaydında büyükanne ve büyükbabası olan ...'ten olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/192, Karar No: 2012/9680, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/192 E.  ,  2012/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. ikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2009 tarih ve 2007/120-2009/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "BeHome" marka başvurusunun tescil edilmesi halinde müvekkili adına tescilli "BEYMEN HOME H", "BEYMEN B HOME", "BEYMEN HOME COLLECTION", "BEYMEN HOME ARTS", "Alev at BEYMEN B HOME" markaları ile iltibasa ve tüketicinin yanılmasına yol açacağı gerekçesi ile yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalı şirket markasının müvekkilinin markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ayrıca aynı ve benzer ürün ve hizmetlerle kullanılacağını, tüketicilerin markaları ayırt edemeyeceğini, davalı markasının tescilinin müvekkili markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, marka başvurusunun tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının başlangıç hecesi "BE" olmakla beraber, markadaki diğer "-YMEN" ibaresinin markalara bir ayırt edicilik sağladığı, davacı markalarındaki diğer ibareler de dikkate alınarak markalara bir bütün olarak bakıldığında taraf markalarının benzerliğinden söz edilemeyeceği, ortalama tüketicilerin "BEYMEN HOME" markası yerine yanılarak "BeHome" markalı ürünleri almasının mümkün bulunmadığı, davacı markaları ile davalı başvurusunun 556 Sayılı KHK'nin 7/1-b ve 8/1-b maddeleri anlamında benzer bulunmadığı, davacının markasının tanınmış marka olduğu, ancak davalı tescilinin davacı markasının tanınmışlığından haksız bir yarar yağlamaya yönelik olmadığı, davacı markasının itibarını, ayırt edici karakterini zedelemeyeceği, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14474, Karar No: 2019/23200, Tarih: 18.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14474 E.  ,  2019/23200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa, mağdurenin soruşturma aşamasındaki ayrıntılı beyanlarına ve bu beyanları ile uyumlu doktor raporu içeriğine, kovuşturma aşamasında şikayetçi olmamasına rağmen bu beyanları inkar etmemesine ve hatta "bir daha beni dövmesin" şeklinde samimi beyanlarda bulunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eşi olan mağdureyi kasten yaraladığı sabit olduğu halde, mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2) Uyap sisteminden yapılan incelemede Çivril Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/18 Esas - 2016/361 Karar sayılı gerekçeli kararında sanığın vesayet altına alınmasına karar verildiği, kararın gerekçesinde Pamukkale Üniversitesi Sağlık Araştırması ve Uygulama Merkezinden alınan raporunda hastanın şu anki haliyle demansiyel süreçte olduğu, mahkemece dinlenmesinde yarar olduğu, hastanın mevcut hastalığının sürekli ve ilerleyici nitelikte olduğu, oryantasyonları bellek yapısı zihinsel işlevleri değerlendirildiğinde kısıtlanmasının uygun olduğu, kendisine müşavir kayyım tayininin gerektiği bu nedenle TMK'nin 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına ve vesayet altına alınmasına karar verildiğinin belirtildiği görülmekle, sanığın tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi olan 09.12.2015 tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1250, Karar No: 2014/15742, Tarih: 30.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1250 E.  ,  2014/15742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi

halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler,internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir.Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.