muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16271, Karar No: 2023/992, Tarih: 07.03.2023

sohbet adı altındaki örgütün toplantılarına katılan, KOM Daire Başkanlığı tarafından gönderilen veri inceleme raporunda "FETÖ mensubu olup, gassalın elindeki meyyit olarak ifade edilen, zaafları olmayan, herşeyiyle kendisini örgüte teslim etmiş polis memurları " olarak belirtilen sanığın, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

c.Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 ncı maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi" dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/2128 Esas, 2018/2677 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi gereği hüküm beşinci maddesindeki "delaletiyle ile TCK'nın 58/6 ncı maddesi" ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9298, Karar No: 2010/345, Tarih: 26.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/9298 E.  ,  2010/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'un öldürülmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/09/2007 gün ve 122/191 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Hükümden sonra sanık ...'in Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu dilekçe üzerine alınan ifadesinde, açık adres ve kimlik bilgileri ile birlikte olayın faillerinin ........,...,...ve ... olduğunu beyan etmesi üzerine, Üsküdar Cumhuriyet Savcılığı tarafından, ... ....,.,... ve .... hakkında soruşturma başlatıldığı anlaşılmakla; Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/21014 nolu soruşturma dosyasıyla, bu dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan, soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılması, dava açılmışsa iki dava dosyasının birleştirilmesi, karar verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip dosya arasına konulması ve incelenmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Sanığın akıl hastalığı ve cezai ehliyeti konusunda, psikiyatri uzmanı tarafından müşahade altına alınmadan verilen 13/03/2007 tarihli raporda, sanıkta "Anti sosyal kişilik bozukluğu olduğunun" belirtilmesi karşısında; sanığın, İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına aldırılması, suç tarihi ve şimdiki hali itibariyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesi kapsamında 4. İhtisas kurulundan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4.İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanık Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması vesonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), sanığa verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 26/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3483, Karar No: 2011/10172, Tarih: 08.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3483 E.  ,  2011/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21866, Karar No: 2015/14048, Tarih: 29.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21866 E.  ,  2015/14048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/134022

Mahkemesi : Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06/11/2013

Numarası : 2013/161 - 2013/487

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanık E.. I..'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık M.. S.. ile birlikte adı geçen sanığa ait araç ile seyir halinde bulundukları sırada, durumlarından şüphelenen emniyet güçleri tarafından durduruldukları, sanık E.. I..'ın araçtan inerek kaçmaya başladığı, sanık M.. S..'un cebinden çıkardığı 7 adet sikke ve 1 adet yüzüğü yol kenarına attığı, araçta yapılan aramada, arka koltuk üzerinde, sarı beze sarılmış vaziyette 1 adet mermer idol ve bagaj içerisinde 1 adet dedektör ele geçirildiği olayda, emniyet güçleri tarafından aracın durdurulması sırasında sanık E.. I..'ın araçtan inerek kaçmaya başlamasının, sanık M.. S..'a ait olup adı geçen sanığın cebinde ve yine aynı sanığa ait aracın arka koltuğunda beze sarılı vaziyette bulunan eserlerden bilgisinin bulunduğunu, söz konusu eserler ile irtibatının olduğunu kabule yeterli olmadığı, sanık ...üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu itibarla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/09/2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar sanık E.. I.. aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, suça konu eserlerden bilgisinin bulunmadığını ifade etmiş ise de, olaya güvenlik güçlerinin müdahalesinden sonra sergilediği davranışlar, eserlerin ele geçiriliş şekli, sanık M.. S.. ile daha önce olan irtibatı dikkate alındığında, savunmasının itibar edilebilir mahiyette olmadığı, sanığın, 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlıklarını bulundurma” suçunu işlediğinin sabit olduğu kanaatine varılmakla çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/6387, Karar No: 2013/508, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6387 E.  ,  2013/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2010 tarihli ve 2009/727 Esas, 2010/578 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüdü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 23.09.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8033, Karar No: 2017/367, Tarih: 13.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8033 E.  ,  2017/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ve vekili Av. ... davacılar vekili Av. ... 'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, bir kısım müvekkiller ile davalı arasında düzenlenen 07.05.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince anlaşma sağlandığını, yüklenicinin bu dairelerin eksikliklerini bir iki ay içerisinde gidereceğini, yapı kullanma izni vesaire izinlerin alınacağını taahhüt ettiğini, satışlardan bir iki yıl geçmesine rağmen eksikliğin giderilmediğini ... 1. Asliye Ticaret mahkemesi'nin 2012/552 D.iş sayılı dosyası ile binada tespit yapılarak eksik ve noksan imalatların belirlendiğini, müteahhidin bilirkişi raporuna karşı çıktığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kadıyla yüklenicinin yapması gereken işlerin miktarı ve parasal tutarı tespit edilerek yükleniciye ait ... mahallesi ... ada ... ve ... ada ... no'lu arsanın satışı ile sağlanan paranın eksik işlerin tamamlanmasında kullanılmasını, arta kalanın yükleniciye iadesini, böylece yüklenici adına inşaatın tamamlanması hususunda davacılara yetki ve izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yüklenicinin inşaatı süresinden çok önce bitirerek teslim ettiğini, davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, yüklenicinin inşaatı süresinden çok önce bitirerek teslim ettiğini, davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; eksik, ayıplı ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılması gereken işleri ortak alanlar için ve her bir davacıya ait bağımsız bölüm için ayrı ayrı hesaplandığı, dava tarihi itibariyle toplam eksik iş bedeli 41.056,00 TL olarak hesaplanmış, her bir davacının arsa payına göre davacılara düşen miktarın 2.835,70 TL olduğu, her bir davacının bağımsız bölümü için eksik ve ayıplı işler nedeniyle dava tarihi itibariyle 6.768,10 TL masraf gerektiği gerekçesiyle davacıların istemlerinin kabulüne ve buna göre eksik ve ayıplı işleri davalı yüklenici namına tamamlamaları için 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 97. ( 6098 sayılı Yasa'nın 113 mad) maddesi uyarınca davacılara nama ifaya izin verilmesine ve her bir eksik ve ayıplı iş için belirlenen avans ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, eksik işlerin avans giderinde kullanılmak üzere satışı istenen taşınmazların değerinin eksik işler bedelinin çok üzerinde olması, satışı talep edilen taşınmazların kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu olan taşınmazla herhangi bir ilgisinin olmaması gerekçesiyle bu taşınmazların avans gideri için satılmasına yönelik yetki ve izin verilmesine yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak alanlar ve arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı işlerin bedeline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Açık ayıplar, eserin fiilen ve hukuken tesliminden sonra işlerin olağan akışına göre, imkan bulunur bulunmaz, arsa sahiplerince eserin gözden geçirilmesini takiben uygun sürede yükleniciye bildirilmek zorundadır (TBK 474/1 ). Aksi halde, arsa sahibinin bu tür ayıplar yönünden eseri kabul ettiği farzedilir (TBK 477 ). Gizli ayıp ise, kullanma ile ortaya çıkan veya yüklenici tarafından gizlenen ve usulüne göre gözden geçirme sırasında farkedilemeyecek olan ayıplardır. Arsa sahibi yapıyı fiilen ve hukuken teslim aldıktan sonra bu yönde bir ayıbı tespit etmesi halinde gecikmeksizin durumu yüleniciye bildirmelidir. Aksi takdirde eseri bu haliyle kabul etmiş sayılır. Yapıdaki eksik işler bedeli ise itirazi kayda ve ayıp ihbarına gerek olmaksızın zamanaşımı süresi içinde talep edilebilir.

Somut olayda; uyuşmazlığın çözümü için alınan bilirkişi kurulu raporunda yukarıdaki açıklamalar gereği değerlendirme yapılmamış olup, eksik ve ayıplı işler ayrımı ile bedellerinin tespiti yönünden hüküm kurmaya elverişli değildir. Nitekim raporda fiili teslim tarihi de dikkate alınarak hangi ayıbın gizli, hangi ayıbın açık ayıp olduğu saptanmamış olup bu husular tartışılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; uyuşmazlığın çözümü için alınan bilirkişi kurulu raporunda yukarıdaki açıklamalar gereği değerlendirme yapılmamış olup, eksik ve ayıplı işler ayrımı ile bedellerinin tespiti yönünden hüküm kurmaya elverişli değildir. Nitekim raporda fiili teslim tarihi de dikkate alınarak hangi ayıbın gizli, hangi ayıbın açık ayıp olduğu saptanmamış olup bu husular tartışılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Şu halde mahkemece, inşaattaki ayıplı imalat belirlendikten sonra bu ayıpların gizli ve açık olanları ayrılıp, açık ayıplar için süresinde ayıp ihbarı yapılmış olup olmadığı, diğer hususlarda yukarıda yapılan açıklamalar da göz önünde bulundurularak ek rapor alınıp oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yangılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9189, Karar No: 2018/2550, Tarih: 10.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9189 E.  ,  2018/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.03.2016 tarih ve 2015/644-2016/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı... Gemisi Donatanı ... B.V vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Çelik Boru San. A.Ş tarafından, ... ... ... firması'na satılan emtianın 3642671 sayılı poliçe ile müvekkili tarafından sigortalandığını, ihraç edilen malzemelerin ... Limanı'na sevk edildiğini, ... sorumluluğunda liman işçileri tarafından ... .... isimli gemi ambarına istiflendiğini, boruların istif hatası nedeniyle gemi ile nakliyesi sırasında hasarlandığını, diğer davalı taşıyanın, ...’la birlikte yükleme ve istifleme işlemleri sırasında gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi nedeniyle sorumlu olduğunu, meydana gelen zararın tazmini için sigortalıya 17.385,00 TL tazminat ödendiğini, ödenen tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı... Gemisi Donatanı .... ....'ye izafeten .... Gemi Kiralama Şirketi vekili, taşıma sözleşmesine göre söz konusu uyuşmazlığın çözümünde...’da kurulacak hakem heyetinin görevli olması gerektiği ve davacının aktif husumet yönünden ehliyeti olmadığını, taraflarının pasif husumet ehliyetinin olmadığını, taşıma sözleşmesindeki fios şartı ile yükleme; boşaltma, istif faaliyetleriyle ilgili olarak masraf ve sorumluluğun mülk ilgililerine aktarıldığını, hasar ihbarının yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...vekili, müvekkilinin bir kusuru ve sorumluluğun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın meydana gelmesinde davalı taşıyan ve davacının eşit kusurlu olduğu, talep edilebilecek tazminat miktarının belirlenmesi açısından ise sunulan 18/07/2012 tarihli bilirkişi ek raporu ile ekspertiz raporlarındaki değerlendirmenin esas alınması gerektiği, diğer davalının zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davalı ...yönünden davanın reddine,davalı...Gemisi donatanı ... ... yönünden kısmen kabulü ile 8.692,5TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... .... Gemisi Donatanı ... B.V vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... ... Gemisi Donatanı ... ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... .... Gemisi Donatanı ... B.V vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... ... Gemisi Donatanı ... ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... .... Gemisi Donatanı ... ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 445,78 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34055, Karar No: 2013/7107, Tarih: 21.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/34055 E.  ,  2013/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İnfaz Hakimliği

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/2-b ve 52. maddeleri uyarınca 3.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kadıköy 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 tarihli ve 2008/761 esas, 2011/927 sayılı kararının kesinleşmesi sonrasında, hükümlü tarafından adlî para cezasının ödenmemesi üzerine 3.600,00 Türk lirası adlî para cezasının 180 gün hapis cezasına çevrilmesine dair Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2012 tarihli ve 2011/4-527 ilamat sayılı kararını müteakip, hükümlünün talebi üzerine 6291 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine ilişkin Üsküdar İnfaz Hâkimliğinin 14/04/2012 tarihli ve 2012/111 esas ve 2012/107 sayılı kararını kapsayan infaz dosyası incelendi.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Adlî Para Cezasının infazı" başlıklı 106. maddesinde "(1) Adlî para cezası, Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen usule göre tayin olunacak bir miktar paranın Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) Adlî para cezasını içeren ilâm Cumhuriyet Başsavcılığına verilir. Cumhuriyet savcısı otuz gün içinde adlî para cezasının ödenmesi için hükümlüye 20. maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir ödeme emri tebliğ eder.(3) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir." hükmü ile aynı madde de "(9) Adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile 05/04/2012 tarihli ve 28261 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 2. maddesi ile anılan 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici madde "(3) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan; a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan, b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme birlikte ele alındığında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamaması sebebiyle kapalı ceza infaz kurumunda en az aylık geçirme şartının gerçekleşmediğinden koşullu salıverilme hakkı olmayan hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri altında infazına ara verilmesine ilişkin anılan mahkeme kararında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 27/11/2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-34-7731-2012/17286/67024 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 gün ve 2012/299803 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: