muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/723, Karar No: 2012/9746, Tarih: 02.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/723 E.  ,  2012/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.10.2011 gün ve 120/523 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların yakın mirasbırakanı (davacının kardeşi) ...'in dava konusu 339, 347 ve 415 parsel sayılı taşınmazlardaki kök mirasbırakanları annelerinden intikal eden miras paylarının tamamını 30.11.1989 tarihli adi yazılı sözleşme ile kendisine sattığını açıklayarak, nizalı taşınmazlarda mirasbırakanları ...'ten davalılara intikal eden paylarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının dayandığı 30.11.1989 tarihli adi yazılı sözleşme altındaki imzanın vekil edenlerinin mirasbırakanı ...'e ait olmadığını, uyuşmazlık konusu taşınmazlardaki paylara karşılık davacının herhangi bir ödemede bulunmadığını, sözleşmenin hukuken geçersiz olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne; 339, 347 ve 415 sayılı parsellerdeki davalılar mirasbırakanı ...'ten davalılara intikal edecek olan payların iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, davacı ve davalıların yakın mirasbırakanı ...'in ortak mirasbıkanı olan anneleri ...'in ölüm ve davacının dayandığı adi yazılı sözleşmenin düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Kanuni Medenisi'nin 612. maddesi uyarınca bir mirasçının kendi miras payını diğer bir mirasçıya adi yazılı belge ile devredebileceğine, davalıların yakın mirasbırakanı ...'in 30.11.1989 tarihli "satış sözleşmesi" başlıklı adi yazılı belge ile dava konusu taşınmazlardaki ortak mirasbırakanları annelerinden intikal eden miras paylarını davacıya sattığına, anılan sözleşmede satış bedelinin tamamen ve nakten alındığı ve taşınmazlardaki zilyetliğin davacıya devredildiği açıklamasının bulunduğuna, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığının 20.05.2011 tarih 3307 sayılı raporu ile sözleşme altındaki imzanın ...'in el ürünü olduğunun belirlendiğine, bu şekilde davacının dayandığı 30.11.1989 tarihli sözleşmenin hukuken geçerli bulunduğuna göre, davalılar vekilinin aşağıda belirtilen husus dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya arasında bulunan mirasçılık belgelerinin incelenmesinde, tarafların kök mirasbırakanı ...'in 19.10.1989, ...'nin eşi ...'in 31.12.1990 ve davalıların yakın mirasbırakanı ...'in ise 14.12.2006 tarihinde vefat ettiği görülmüştür. ...'e ait Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 1990/95-382 sayılı mirasçılık belgesinden anlaşıldığı üzere, mirasbırakanın vefatı ile dava konusu taşınmazların 64/256 payı ...'e intikal etmiştir. Davalıların yakın murisi ... 19.10.1989 tarihli sözleşme ile nizalı taşınmazlarda sadece annesinden kendisine miras yoluyla intikal eden payları davacıya satış yoluyla temlik etmiştir. Zaten, sözleşme tarihi itibari ile de ...'in sağ olduğu ortadadır. Bu bakımdan, nizalı taşınmazlarda sadece ...'ten davalıların yakın mirasbırakanı ...'e miras yoluyla intikal eden payların davacıya devredildiği gözetilerek sadece bu paylar bakımından iptale karar verilmesi gerekirken, temlik edilmediği halde ...'in 31.12.1990 tarihinde vefatı sonrasında ...'e intikal eden payları da kapsar şekilde iptal ve tescile karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklandığı üzere yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.075,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15784, Karar No: 2025/6165, Tarih: 16.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15784 E.  ,  2025/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1759 E., 2024/1802 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/332 E., 2022/248 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 2012 yılının yaz tatilinde (lise birinci sınıfın yazında) okul kapanınca işe girdiğini, 3 ay çalışarak Eylül ayında okuluna başladığını, 2013 yılının 15 tatilinde (şubat tatilinde) 15 günü yine davalıya ait iş yerinde çalıştığını, 2013 yılında ise yine yaz tatilinde 3 ay, 2014 yılının 15 tatilinde, 15 gün, 2014 yılının yaz tatilinde 3 ay, 2015 yılının 15 tatilinde yani Şubat ayında yine 15 gün davalının iş yerinde çalıştığını, yine 2015 yılında ... Mesleki Teknik And Lisesinin Yiyecek İçecek Hiz Mutfak bölümünde okuması ve son sınıf öğrencisi olması Nisan ayında 30 gün, Mayıs ayında 30 gün, Haziran ayında ise 12 gün olmak üzere davalıya ait ... isimli iş yerinde zorunlu stajını yaptığını, staj bitimi sonrasında ise 2015 yılı yaz ayında liseyi bitirmesi ve bu kez de Çaycuma Meslek Yüksekokuluna başlayana kadar 4 ay daha davalının yanında çalıştığını, 2015-2016 senesinin üniversiteye başlayarak yine 2016 yılı ara döneminde 1 ay davalının yanında çalıştığını, 2016 yılının yazında ise başka bir firmada 3 ay staj yaptığını, 2017 yılında üniversiteyi bitirdikten sonra da davalının yanında ara vermeden çalışmaya devam ettiğini, davalının bu süreçte yine Sisters isimli bir işyeri kurduğunu ve davacı müvekkili de bu iş yerinde çalıştırmaya devam ettiğini, böylece işletmecisi davalı olan ... ve Sisters isimli cafelerde davacının 2012 yılının Haziran ayından beri fiilen çalışmış olmasına rağmen sigorta girişinin 03.07.2017 olarak gözüktüğünü, çalıştığı dönemlerde 11.02.2018 tarihinde geçirdiği iş kazası sonrasında tedavi gördüğü dönemlerde bile davalının müvekkilinin sigortasını eksik olarak yatırdığını belirterek; 12.06.2012 - 15.09.2012 tarihlerinde, 28 Ocak ila 8 Şubat 2013 tarihlerinde, 12.06.2013 - 15.09.2013 tarihlerinde, 12.06.2014 - 15.09.2014 tarihlerinde, 23 Ocak 2014 ila- 6 Şubat 2014 tarihlerinde, 12.06.2015 - 12.10.2015 tarihlerinde; 26 Ocak 2015- 9 Şubat tarihlerinde 15.06.2016 - 15.09.2016 tarihlerinde 25 Ocak 2016 - 5 Şubat 2016 tarihlerinde ve 15.06.2017 - 03.05.2018 tarihlerinde ayda 30 gün olmak üzere davalının yanında sigortalı olarak çalıştığının tespitine, davalının yanında sigorta başlangıcının 12.06.2012 tarihi olarak tespiti ile bu hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1-Davalı asil cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde yer alan iddiaları kabul etmediğini, davacının kendisine ait olan Sisters adlı işletmesinde SGK kayıtlarında belirtilen tarihlerde çalıştığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği gibi yine kendisine ait olan ... adlı işyerinde çalışmasının olmadığını, o dönemde davacının ablasının kendilerinin yanında çalıştığını, davacın da zaman zaman ablasını ziyarete iş yerine geldiğini, keza o dönemler davacının öğrenci olduğunu ve çalışma iddiasının bu nedenle tamamen gerçek dışı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2- Fer'i müdahil Kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları ile dava dosyasında bulunan tüm bilgi ve belgeler bir bütün içerisinde değerlendirildiğinde davacının sigorta başlangıcının 12.06.2012 tarihi olmadığı ve davalı işyerinde dava dilekçesinde belirtilen tarihlerde kesintisiz olarak hizmet akdine dayalı çalışmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyada dinlenen bordro tanıklarının ifadelerinde çalışmanın yapıldığının belirlenmesine karşın, süresi, başlangıç ve bitiş tarihlerine ilişkin mahkemece bir araştırma yapılmadığından davanın reddine karar verildiğini, eksik inceleme ile sonuca gidildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının sigorta başlangıcının 12.06.2012 tarihi olarak tespiti ile 12.06.2012 ila 03.07.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde eksik bildirilen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21083, Karar No: 2014/630, Tarih: 20.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21083 E.  ,  2014/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile davanın değerine göre karar kesin olduğundan davalının temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın, müvekkil şirkette tamir edildiğini, davalı tarafça eksik ödeme yapıldığını, 441,00 TL bakiye tamir bedelinin tahsili için davalıya yönelik başlatılan ... takibine davalının itiraz itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %40 ... inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, davalının ... takibine itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın miktarı yönünden kesin olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, davaya konu alacak miktarı yönünden hükmün kesin olması sebebiyle, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 20.11.2013 tarihli Ek Karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, aşağıda

dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5663, Karar No: 2011/4160, Tarih: 01.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5663 E.  ,  2011/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi yollamasıyla 179/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla; incelenen dosyada; şerit ihlalinde bulunarak kazaya sebebiyet veren ve 127 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın uzman doktor raporu alınmadan mahkumiyetine karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi,

2- 20.02.1939 doğumlu olup, suç tarihi 12.03.2008 günü itibariyle 68 yaşını tamamlamış bulunan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

1- 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi,

2- 20.02.1939 doğumlu olup, suç tarihi 12.03.2008 günü itibariyle 68 yaşını tamamlamış bulunan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1607, Karar No: 2017/19842, Tarih: 10.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1607 E.  ,  2017/19842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatine

Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraata ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraata ilişkin hükümler ise katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sadece sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Katılanlar ...şirketlerinin yetkilileri oldukları, bu şirketlerin muhasebe işlemlerinin ise uzun süreden beri muhasebeci olan sanık ...'ın sahibi olduğu, diğer sanıklar ... ve ...'in çalışanı oldukları... Muhasebecilik şirketi tarafından yerine getirildiği, ancak aralarında meydana gelen bir takım anlaşmazlıklar nedeni ile katılanlara ait şirketlerin muhasebe işlemlerinin ...Muhasebecilik şirketi tarafından yürütülmesinin sonlandırıldığı, katılanların bu kez muhasebe işlemleri için tanık muhasebeci ... yönetimindeki muhasebe bürosuyla anlaştıkları, şirketlere ait defterlerin ve belgelerin bu muhasebeciye teslimini istedikleri, defter ve belgelerin teslimi sırasında katılanlar ile sanık ... arasında aralarındaki sözleşmenin feshine ve devir teslime dair 03/05/2010 tarihli devir teslim tutanakları düzenlendiği, boş bırakılan bu tutanağın ''teslim tarihinde meslek mensubunun varsa alacak tutarı'' bölümüne sanık ...'ın ...Kuyumculuk şirketleri için ayrı ayrı 10.195,20 TL Kaşlar İnşaat şirketi için ise 4.106,40 TL alacaklı olduğuna dair sanık ...'ın ekleme yaparak bu sözleşmelere dayalı olarak icra takibinde bulunulduğu, bu surette sanıkların özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda,

1) Sanıklar ... ve Sebahattin hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık ...'nin sürekli, sanık ...'in ise kısmi dönemli olarak, diğer sanık ...'a ait muhasebe bürosunun çalışanları olmaları ve katılanlara yönelik her hangi bir eylemlerinin bulunmaması karşısında, sanık ... ve...'in cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Katılan şirkete ait defter ve belgeleri teslim almak için sanık ...'ın muhasebe bürosuna giden ve suça konu belgelerin düzenlenmesi esnasında hazır bulunan tanık ...'ın beyanlarında, “dört şirkete ait defter ve belgelerin teslimine ilişkin düzenlenen devir teslim tutanaklarını gördüğünde tutanakların 5. bölümündeki "teslim tarihinde meslek mensubunun varsa alacak tutarı" kısmının boş olduğunu” belirtmesi, katılanlar ...'ın beyanlarında da, tutanakları imzaladıklarında bu kısımlarının boş olduğunu ifade etmeleri, ayrıca dosyada mevcut bilirkişi raporlarında da tutanakların bu kısmında yazılı olan rakam ve yazıların sonradan ilave edilmiş olduklarının ve sanığın bu tutanaklarda yazan kısımlar kadar katılanlardan alacaklı olduğunun belirtilmesi ve bu şekilde üzerinde sahtecilik yapılan suça konu devir teslim tutanaklarının icra dairesinde icra takiplerinde kullanılmaları karşısında, sanık hakkında sahtecilik suçu yönünden TCK'nın 211 maddesi, dolandırıcılık suçu yönünden ise TCK'nın 159. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek, sanığın mahkumiyeti yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3649, Karar No: 2023/10899, Tarih: 17.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3649 E.  ,  2023/10899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/157 E., 2022/160 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-6232

HÜKÜM/KARAR : Davanın Usulden Reddi/İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/160743

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekilinin sevk ve idaresindeki bisiklet ile davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın karıştığı 21.08.2020 tarihli trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, ileride artırılmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 40.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 750,00 TL adli tıp rapor ücretinin davalı şirketten faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, sigortalının kusuru ve teminat dahilinde sorumlu olabileceklerini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin kullanılması gerektiğini, geçici iş göremezlik, bakıcı gideri zararı ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, ticari faiz uygulanamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulu maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediği, kazanın üzerinden 12 ay geçmeden alınmış olan rapor ile başvuru yapılamayacağı gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A.İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; mübrez maluliyet raporunun karar vermeye elverişli olduğu gerekçesiyle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç