muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6023, Karar No: 2019/17194, Tarih: 02.10.2019

., Muhasebe Müd., Avukat...) görüldüğü üzere personel ve muhasebe işleri, gemiye ait evrak tanzimi ve yönetim gibi işlerin yapıldığı, gemi işyerinde çalışan işçilerin ise yine unvanlarından anlaşılacağı üzere gemi üzerinde çalışan, işyeri geminin içi olan çalışanlardan oluştuğu tespit edilmektedir (Kaptan, Yağcı, Gemici...), davalı şirketin ... Şubesine ait personel listeleri ve SGK hizmet dökümleri sunulmamış olsa da ticaret sicil kayıtlarından faaliyet konusunun diğerleri ile aynı olduğnun tespit edildiği, davacı işyeri, sahip olduğu her iki işyerinin (merkez bina işyeri ve gemi personelinin işyeri), ticaret sicil kayıtlarındaki ana faaliyet konularının ve yönetim kurulunun aynı olması, şirketler arası organik bağ olması nedeniyle, işletme statüsünde değerlendirilerek; davacı işyerinin merkez ofisinin de, İş Kolları Tüzüğü’nün 20 sıra numaralı "Deniz Taşımacılığı" işkolunda olması gerektiği, dava konusu uyuşmazlığı davacı işyerinin yaptığı iş itibarıyla iş kolları tüzüğünün hangi sıra numarasındaki iş koluna girdiğinin tespitine yönelik olduğu, davalı Bakanlık tarafından yapılan tespite göre davacının yaptığı işin deniz taşımacılığı iş koluna girdiği tespit edildiği, davanın yasal 15 günlük sürede açıldığı, dosya içeriği dikkate alınarak yapılan tespitin doğru olup olmadığı konusunda inceleme ve değerlendirme yapılması için uzman heyette oluşan bilirkişilerden rapor alındığı, buna göre; davacıya ait ticari defterler, ticaret sicil kayıtları, işçi hareketleri, satışlar ve diğer hususların incelettirildiği, davacı işveren Şirketin her türlü deniz taşıtı işletme, kiralama, taşıma ve taahhüt işleri yapma, gemi imal etme, liman inşa etme veya işletme işleri yaparak, bunları turistik amaçla kullanmak, kiraya vermek, satın almak, satmak bunlar üzerinde her türlü aynı ve şahsi haklar tesis etmek, ulusal ve uluslararası sularda nakliye taahhütlerinde bulunmak ve benzeri hizmetleri yapmak ana sözleşmede yazılı bulunan hususlar olduğu, düzenlenen faturalarda deniz taşımacılığına yönelik kiralama bedellerinin yer aldığı da tespit edildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde İş Kolları Tüzüğünün 20 sıra numarasında yer alan gemi ve benzeri taşıtlarla denizlerde, göllerde ve akar sularda her türlü yük ve yolcu taşıması işe bunlara bağlı deniz işlerinde çalışan ve Deniz İş Kanununa tabi gemi adamları ve gemi adamı yeterlilik belgesine sahip kimselerin ve şehir ve körfez hatları iskelelerinde çalıştırılan iskele görevlilerinin yaptığı işler, deniz taşıtları ile yapılan liman hizmetleri olarak belirlendiği, bu durumda esas işin niteliği dikkate alınarak yapılan değerlendirmede Bakanlık tespitinin Tüzüğün 20 sıra numarasında yer alan sıralamaya girdiğinin tespiti yönündeki belirlemesi doğru kabul edildiği, Tüzüğün 3. maddesi kapsamında "Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır" hükmünün de birlikte değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 ve 5. maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre, işkolu tespiti T.C. ...'nca yapılacaktır. T.C. ...'nca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, onbeş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.

6356 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasına göre, işkolları, Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasına göre ise, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağının, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak, yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşkolu tespit davalarında, her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip, o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerektiği gibi, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacağı kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Alt işveren işçileri ise, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir. Nitekim 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4. maddesinin gerekçesinde “Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 26.05.2015 tarihli ilamı ile; davacı Şirket ile bağlantısı ortaya konulmadan, dava dışı ... Deniz Taşımacılığı A.Ş şirketine ait işyerlerinin davacı Şirketin bağlı işyeri olduğu değerlendirilerek 20 sıra numaralı Deniz Taşımacılığı işkolunda tespit edildiği, ancak yapılan yargılamada davacı Şirket ile dava dışı Şirketin organik bağ içinde olup olmadığı, şayet organik bağ varsa bu işyerlerinin davacı Şirkete ait bağlı işyerleri içinde mi yoksa ayrı bir işyeri mi içinde olduğu hususlarının açıkça ortaya konulmadığı açıklanarak, bu kapsamda yapılacak tespite göre bu işyerlerinin davacı Şirkete ait olduğu belirlenirse niteliğinin değerlendirilmesini, şayet ayrı işyerleri kabul edilirse faaliyet alanlarına göre işkolunun ve yetkili mahkemenin belirlenmesi için bozulmuştur.

Dosya içeriğine göre; Davacı ....’nin merkez adresinin ofis olarak kullanıldığı ve personel işleri, faturalandırma, gemiye evrak tanzimi ile yönetimi gibi işlerin yapıldığı, Şirkete ait olan ve İstanbul Limanı’na bağlı gemi ile tır taşımacılığı suretiyle (Ro-Ro) gemi işletmeciliğinin yapıldığı anlaşılan bu işyerinin İşkolları Tüzüğü’nün 20 sıra numaralı “Deniz taşımacılığı” işkolunda yer aldığına ilişkin tespitin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim bu işyerine ilişkin tespit Dairemizin bozma ilamına da konu olmamıştır.

Yargılamanın geldiği bu safhada asıl sorun, kayıtlarda dava dışı ... Deniz Taşımacılığı A.Ş. ait görünen Musalla Mah. Çeşme 1107 Sk. ... adresinde faaliyet gösteren ve Atatürk Cad. Ak İşhanı No. 105 .../... adresinde faaliyet gösteren işyerleri için “Deniz taşımacılığı” işkolunda yapılan tespitin yerinde olup olmadığına ilişkin olup, Dairemizin bu nedenle yaptığı bozma sonrası yapılan araştırma ve alınan bilirkişi raporu da bu meselenin çözümü için yeterli değildir.

Keza, Mahkemenin “Davacı işyeri, sahip olduğu her iki işyerinin (merkez bina işyeri ve gemi personelinin işyeri), işletme statüsünde değerlendirilerek; davacı işyerinin merkez ofisinin de, İş Kolları Tüzüğünün 20 sıra numaralı "Deniz Taşımacılığı" işkolunda olması gerekmiştir.” gerekçesi de hukuken isabetli değildir. Zira işkolu tespiti davalarında, Şirkete ait işyerinin işletme statüsünde olup olmadığı uyuşmazlığın çözümünde etkili olmayıp işverenin işyerlerinin bağımsız işyeri olarak kabulü halinde o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle işkolu tespiti gereklidir. Yine, dava dışı Şirket ile davacı Şirketin aynı grup şirketlerinden olduğu anlaşılmakla birlikte ticaret sicil kayıtlarından faaliyet konularının aynı olması aralarında organik bağın varlığının kabulü için de tek başına yeterli değildir.

Mevcut delil durumuna göre Atatürk Cad. Ak İşhanı No. 105 .../... adresinde faaliyet gösteren işyerinde, yurtdışına çıkan tırlara gümrüksüz akaryakıt satışı yapıldığının ve Atatürk Cad. Ak İşhanı No. 105 .../... adresindeki işyerinin de irtibat bürosu olduğundan hareketle tespitin yapıldığının anlaşılması karşısında, bu işyerlerinin İstanbul adresinde faaliyet gösteren işyerinden bağımsız bir işyeri olduğu ve faaliyet konularının da tamamen farklı olduğu izlenimi edinilmektedir.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, davacı Şirket ile dava dışı ... Deniz Taşımacılığı A.Ş. arasında organik bağ olup olmadığının tereddüde mahal verilmeksizin ortaya konulması, şayet organik bağ saptanırsa mahallinde keşif icra edilerek ...’deki işyerlerinde fiilen hangi işin yapıldığının öncelikle tespiti ile buna göre İstanbul’daki işyerine bağlı işyeri mi yoksa bağımsız işyeri mi olduğunun belirlenmesi, bağımsız işyeri olarak değerlendirilmeleri halinde ise yetkili mahkemenin buna göre tespitinden ibarettir.

Eksik araştırma, yeterli ve yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi tekrar bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1215, Karar No: 2019/2720, Tarih: 08.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1215 E.  ,  2019/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07/06/2016 tarih ve 2013/328-2016/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde 28.06.2013 günü meydana gelen hırsızlık neticesinde müvekkilinin hamili olduğu birçok çek, bono ve teminat mektubunun çalındığını, çalınan çeklerden: keşidecisi Begel Otomotiv San. ve Dış Tic A.Ş. olan, Türkiye Finans Bankası ... Şubesine ait 15.11.2013 keşide tarihli, ... nolu, 25.000,00 TL bedelli çekin davalı Şirket tarafından temlik alındığını, söz konusu hırsızlık olayı nedeniyle soruşturma açılıp ilgili soruşturma dosyasında çekin bankalara ibrazı halinde savcılığa bilgi verilmesi için bankalara yazı gönderildiğini, ayrıca aralarında davalının da bulunduğu tüm faktoring şirketlerine dava konusu çeklerinde bulunduğu çek listesinin de 01.07.2013 tarihinde fakslandığını ve bu çekler hakkında işlem yapmamaları için uyarıldıklarını, davaya konu çekin de içinde bulunduğu çalınan çekler hakkında ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/330 E. sayılı dosyasında çek iptal davası açıldığını, davalı Şirketin çekleri iktisap ederken normal bir vatandaşın göstereceği dikkat ve özeni dahi göstermediğini, davalı Şirketin dava konusu çekler için BDDK'nın yayınladığı genelgelere göre araştırma yapmış olsa idi en azından bankaya sorduğunda, savcılık yazılarından haberdar olabileceğini, davalının çeklerin çalıntı olduğunu bile bile iktisap etmiş dahi olabileceğini yine çekteki alacağı tevsik eden faturanın gerçekliğini araştırmış olsaydı, faturanın sahte olduğu gerçek bir mal satışına dayanmadığını kolaylıkla tespit edebileceğini, ileri sürerek çekin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu çekin müvekkiline dava dışı ... adlı müşterisinden intikal ettiğini, müvekkili Şirket ile müşterisi ... arasında 09.03.2011 tarihli genel faktoring sözleşmesi imzalandığını ve şimdiye kadar 213.735,40 TL tutarlı faktoring işlemi gerçekleştirildiğini, 11.38 saat 01.07.2013 tarihli işlem teklifinde müşteri ...’ün Emin Tekstil Turizm Inş. Otomotiv San. Tîc. Ltd. Şti'ne yapmış olduğu ticari satış işleminin faturası olan 14.06.2013 tarihli 14990 numaralı, 66.017,44 TL tutarlı fatura ve bu faturadan kaynaklanan alacağına istinaden almış olduğunu iddia ettiği davaya konu çek ile ilgili olarak; çek keşidecisi Şirketin aranıp çekin ambalaj kutu alımı¸ karşılığında fatura bedeline karşılık verildiğinin öğrenildiğini, çekteki iki ciranta şirketin kredi kayıt bürosu kayıtlarında temiz kaydının görüldüğünü, bankanın ise keşideci için ödeme alışkanlıklarına dair olumlu bildirimde bulunduğunu, davaya konu çekin keşidecisinin şirket kayıtlarına girmiş toplam 12 çekinden davaya konu olan hariç 11 çekin sorunsuz ödendiğini, fatura ve çekteki ciro silsilesinin uygun olduğunu, ayrıca yapılan istihbaratın olumlu çıktığını, ne bankalar, ne de çek keşidecisi ve cirantaların çekin çalıntı olduğuna dair bir bildirimde bulunmadığını, müvekkilinin tüm yasal mükellefiyetlerini yerine getirerek faktoring işlemi gerçekleştirerek çalıntı olduğu iddia edilen çeki iktisap ettiğini, hukuken iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu, çekin 01.07.2013 tarihinde teslim alındığını ve saat 15:30 itibariyle ödeme yapılarak işlemin tamamlandığını, müvekkiline fax yolu ile aynı gün saat 19:07'de ihbarda bulunulduğunu, ihbar mesai saatlerinin dışında gerçekleştirildiğinden müvekkilinin 02.07.2013 saat 9.00’da muttali olduğunu, aynı ihbarın Faktoring Derneği tarafından da 02.07.2013 saat 13:16'da mail yolu ile bildirildiğini, ihbar üzerine müvekkilinin müşteriler ile irtibata geçerek bildirimde bulunduğunu ve ödemenin iadesini talep ettiğini, ancak görüşmelerden sonuç alınamadığını, ...’ün bilgi ve belge paylaşımında bulunmadığını, bu nedenle anılan şahsın hesabının ... 41. Noterliğinin 05.07.2013 tarih 22661 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile kat edildiğini ve bedelin iadesinin talep edildiğini, ayrıca ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na 2013/96032 soruşturma numarası ile suç duyurusunda bulunup, alacağın tahsili için de ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/17814 E. sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre, davacının ticari kayıtlarında davaya konu çekin ve çekin lehtarı ile davacının ticari ilişki içinde olduğunun görüldüğü, davalı ile ... arasında usulüne uygun bir faktoring sözleşmesinin olduğu, temlik eden ... öncesinde çeki ciro eden Şirket ile ... arasındaki ticari ilişkiye istinaden düzenlenen faturadaki bedellerin uyumlu olduğu, davalının çekin kayıp veya çalıntı olup olmadığını bankadan sorduğu ve olumlu yanıt aldığı zira temlik aldıktan bir gün sonra çekin çalıntı olduğunu öğrendiği, ancak çekin temlikinde sunulan faturanın şeklen incelenip gerçekliği hakkında yeterli araştırmanın yapılmadığı, zira ...’ün işyerinin Vergi Dairesi kayıtlarına göre 31.03.2013 tarihinde re'sen terkin edildiği ancak faturanın 14.06.2013 tarihinde düzenlendiği ve buna göre de işyeri kapalı olan bir kimsenin kapatıldıktan 3 ay sonra fatura düzenlemesinin bu faturanın sahteliğine işaret ettiği, davalının irsaliyeli fatura temlik almasına ve fatura üzerinde malı teslim eden ve teslim alanların imzalarının bulunmamasına rağmen malların tesliminin gerçekleşip gerçekleşmediğini ve fatura ekindeki çek üzerinde yer alan ciroyu fatura borçlusuna yazılı şekilde teyit ettirmediği, bu nedenle normal gerçek ve tüzel kişilere göre daha fazla dikkat, özen ve araştırma yükümlülüğü altında olan davalının davaya konu çeki iktisapta ağır kusurlu davranarak TTK’nın 792. maddesi gereğince çeki iade etmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne Finansbank ... Şubesine ait 15.11.2013 keşide tarihli ... nolu 25.000,00 TL bedelli çekin davalıdan alınarak davacı tarafa iadesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.280,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/654, Karar No: 2020/9171, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/654 E.  ,  2020/9171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin harç yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun harç yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltililerek yeniden karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü 509, 511, 402, 536, 60, 102, 451 ve 28 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun harç yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2098, Karar No: 2021/12780, Tarih: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/2098 E.  ,  2021/12780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK.nın 50/3. maddesi gereğince, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nın 50/1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14340, Karar No: 2013/27889, Tarih: 28.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14340 E.  ,  2013/27889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Nafaka - Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin tahkikat aşamasında ileri sürülmesine; bu şekilde talep sonucunun genişletilmesine davalının açık muvafakati bulunmadığı gibi, usulünce ıslah işlemi de yapılmadığına göre, usulüne uygun olarak ileri sürülmeyen talepler hakkında mahkemece bir karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil etmediğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2019/1509, Karar No: 2019/3219, Tarih: 07.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1509 E.  ,  2019/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05/07/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R