muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1591, Karar No: 2020/5450, Tarih: 02.06.2020

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da ret sebepleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebligatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın on beş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup Mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan kanuni düzenlemeler çerçevesinde davalı hakkındaki iflas kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, iflas kararının kesinleşmesi halinde, ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli, iflas idaresince kabul edilmeyen dava konusu alacaklar yönünden kayıt kabul davası olarak yargılamaya devam olunmalı, kabul edilen alacak varsa bu alacaklar yönünden ise davanın konusuz kaldığına karar verilmelidir.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulduğunda eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması isabetsizdir.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulduğunda eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2709, Karar No: 2021/306, Tarih: 18.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2709 E.  ,  2021/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kadıköy 3. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda dosyanın tevzi edildiği İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi tarafından direnme kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 2014/447 E.-2014/493 K. sayılı direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı vekili tarafından 13.06.2016 tarihinde mahkemenin kararının temyiz edildiği ancak davalı vekiline gerekçeli kararın 11.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği dolayısıyla yasal temyiz süresi geçirildikten sonra temyiz talebinde bulunulduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar verilmiştir.

Davalı vekili, taraflarına usul ve yasaya uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmediğini ileri sürerek ek kararı temyiz etmiş ve direnme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Somut olay değerlendirildiğinde; temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın temyiz edildiği eldeki davada, dava dosyasında fiziki olarak bulunan ve UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) sisteminde de kayıtlı olan ( UYAP’ta 21.10.2014 olan karar tarihi dosyada bulunan fiziki evrakta 14.06.2016 olarak kalemle düzeltilip paraflanmıştır) ek kararın 42072 sicil numaralı hâkim tarafından elektronik ortamda imzalandığı ayrıca UYAP’ta kayıtlı aynı içerikte olan ancak 24666 sicil numaralı hâkim tarafından elektronik ortamda imzalanmış ve karar tarihinin 22.09.2016 olarak belirtildiği ikinci bir ek kararın daha bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda aynı içerikte ancak farklı hâkimler tarafından imzalanan iki ayrı ek karar bulunduğundan hukuken hangi kararın geçerli olduğu ve taraflara hangi ek kararın tebliğe çıkarıldığı hususlarının tespit edilerek tutanağa bağlanıp mahkeme hâkimi tarafından imzalandıktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14720, Karar No: 2016/5945, Tarih: 05.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14720 E.  ,  2016/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2014/1516-2015/705

DAVACI : H...Z...İ....B....Ü..K..M..İ..İ.. S.. ve T..L...Ş... vek.Av. F.. U..

DAVALI : E....P....T...İ...G.. S..T.. L..Ş..

vek.Av. S.. A..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. M... B....ile davalı vek. Av. S.. A..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, taraflar arasındaki gayrimenkul satışı nedeniyle bakiye satış bedeli ve teslim edilecek yağ bedeli olarak verilen toplam ......USD'lik senetlerin, bakiye gayrimenkul satış bedeli olan ........TL'lik kısmı dışındaki miktarının, yağ teslim edilmediğinden bedelsiz kaldıklarından bahisle senetlerin.......TL dışında kalan miktar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu bonoların taraflar arasındaki gayrimenkul satış bedeli olarak verildiği, davacının ödeme ve bonoların teslim edilecek yağlar nedeniyle avans olarak verildiğine dair iddialarını ispatlayamadığı, dava konusu bonolara istinaden başlatılan icra takipleri yönünden ihtiyati tedbir kararı verildiği gerekçeleriyle davanın reddine, tedbire konu alacak miktarı olan ..........TL'nin % 20'si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece, gerekçeli kararın 4. sayfasında ''davacının davalıya ........USD borçlu olduğu, ......USD borçlu olmadığı'' denilmesine rağmen cümlenin devamında ''davanın reddine karar verilmiştir'' denilmesi ve gerekçede açıklanan şekilde davacının borçlu olmadığı bir miktar para bulunduğu belirtilmesine karşın hükümde ''davanın reddine karar verilmiş'' olması gerekçenin kendi içinde ve hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye de yol açacak nitelikte olup, anlam olarak bir bütünlük taşımadığı ve Yargıtay denetimine de elverişli olmadığı görülmektedir. Bu durumda mahkemece, HMK'nun 297/c maddesi gözetilerek gerekçe kısmında taraflara yüklenen borç ve hakların herhangi bir şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hukuki değerlendirmeleri içerecek ve kendi içinde tutarlı olacak şekilde Yargıtay denetimine elverişli biçimde hüküm tesisi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen ....TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, ....... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8022, Karar No: 2023/7433, Tarih: 04.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/8022 E.  ,  2023/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.10.2019 tarih, 2019/8313 Esas, 2019/18045 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2023 tarih, 2019/1089 Esas, 2023/754 Karar sayılı kararıyla;

a. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

b. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Müşteki Canberk ile sanık ... arasında önceden beri husumet bulunduğu, olay tarihinde sanıkların birlikte müştekinin bulunduğu sokağa gittikleri, sanık Serdarın azmettirmesi ile sanık ... ve temyiz incelemesi dışı ...'ın önce tabanca kabzası ile vurarak daha sonra da kaçan müştekinin peşine düşerek ...'ın "sık" talimatı üzerine ...'ın ateş ederek sol ayağında kemik kırılmasına yol açacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Müşteki hakkında İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.11.2011 tarihli; " Şahsın yapılan muayenesinde; sol ayak bileği iç kısımda tabana doğru yayılan ödem olduğu, desteksiz yürüyebildiği, Arızasının;

Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı,

Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

Kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisi AĞIR (4) derecede olduğu kanaatini bildirir rapordur." görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Müşteki hakkında İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.11.2011 tarihli; " Şahsın yapılan muayenesinde; sol ayak bileği iç kısımda tabana doğru yayılan ödem olduğu, desteksiz yürüyebildiği, Arızasının;

Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı,

Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

Kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisi AĞIR (4) derecede olduğu kanaatini bildirir rapordur." görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Sanıkların savunmaları, müşteki ve tanıkların beyanları, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlenip aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre yarı oranında ceza artırımı uygulanarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılarak hatalı hesaplanma suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak

kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2023 tarih, 2019/1089 Esas, 2023/754 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1540, Karar No: 2023/6874, Tarih: 31.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/1540 E.  ,  2023/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır.Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir."hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %3'ü oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %3'ü olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 20.12.2022 tarih ve 2022/1872 E. - 2022/2259 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. maddesinin 2. bendinde yer alan “%3’ü oranında takdir edilen 54.420,00 TL para cezasının” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında para cezasının” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/609, Karar No: 2018/5704, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/609 E.  ,  2018/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.