muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1981, Karar No: 2020/6139, Tarih: 26.10.2020

6502 sayılı TKHK'nın 73. maddesi uyarınca tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Bunun yanında Kanun'un 83. maddesinde de taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenlenme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Ancak somut olayda; dava tarihi olan 24/02/2014 tarihinde 28.11.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un ilgili maddeleri yürürlükte değildir. Taraflar arasında sigorta sözleşmesi vardır, sigorta sözleşmeleri de TTK’da düzenlenmiş olup mutlak ticari dava söz konusudur.

O halde dava tarihi itibari ile yürürlükte olmayan kanun maddesinin uygulanmasının söz konusu olamayacağı, davanın mutlak ticari dava olması gözetildiğinde somut olayda davanın görülmesinde ticaret mahkemeleri görevlidir. Mahkemenin işin esasına girerek ihtilafı çözümlemesi kanunun

yürürlük tarihinin 28/05/2014 olduğu gözetildiğinde yerinde değildir. Bu durumda mahkemece işin esasına girmeksizin ticaret mahkemelerinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle esasa girilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... Bankası A.Ş vekilinin ve davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Bankası A.Ş vekilinin ve davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Bankası AŞ, ve davalı ... Hayat ve Emeklilik AŞ'ne geri verilmesine, 26/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12823, Karar No: 2019/8599, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12823 E.  ,  2019/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Gerekçeli karar başlığında 1 numaralı davalının ticaret ünvanının ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. yerine, ... Ağız ve Diş Sağlığı Hizmetleri A.Ş. olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3626, Karar No: 2012/1889, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3626 E.  ,  2012/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken mali yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle üyelikten çıkartıldığını, çıkarma kararının haksız olduğunu, yapılmayan imalatların sanki yapılmış gibi yüklenicinin hakedişlerine yansıtıldığını, ihtarlarda borcun açık olarak kalem kalem gösterilmediğini, aynı durumdaki başka üyeler hakkında işlem yapılmadığını, yönetim kurulunun mali konularda kooperatifi çıkmaza sokmaya çalıştığını ve bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını ileri sürerek, müvekkilinin ihracına ilişkin yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borç miktarının ihtarnamelerde açık olarak gösterildiğini, borcun genel kurul kararlarına dayandığını ve davacının ödemesi gereken borcunu bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ihtarnamelerde gösterildiği gibi kooperatife borçlu olduğu ve borcunu ödemediği, ihraç kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.Kooperatif ana sözleşmesinin 14/2 maddesine göre, parasal yükümlülüklerini 30 gün geciktiren ortaklara ihtarname gönderilmesi gerektiği öngörülmüş olup, davalı kooperatif tarafından keşide edilen 11.04.2008 tarihli birinci ihtarnamede, hangi tarih itibariyle borç bildirimi yapıldığı açıklanmamış olduğundan, ihtarname tarihi itibariyle borç bilridimi yapıldığının kabulü gerekir.Bu durumda, ihtarname ekinde borç dökümü de bulunmadığından, anılan sözleşme hükmüne göre ödenmesinde 30 gün gecikilmemiş olması nedeniyle, henüz muaccel hale gelmemiş aidat borcunun da yer aldığı ilk ihtarnameye dayanılarak verilen ihraç kararı usulsüz olup, mahkemece iptaline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2139, Karar No: 2010/3052, Tarih: 17.03.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/2139 E., 2010/3052 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/2139 E., 2010/3052 K.**

**- ARİYET AKDİ

- ECRİSİMİL

- EL ATMANIN ÖNLENMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 299 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 303 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 304 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 150 parselde bulunan bağımsız bölüme davalıların haksız olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, tadilat masrafların mahsup edilerek taşınmazı kullanmaları için davacı ile anlaştıklarını, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kayden davacıya ait taşınmaza davalıların haksız olarak elattıkları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi S…

…… Y…

…..'nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3 nolu bağımsız bölümün vekil olan davalı Bedri tarafından 15.4.2008 tarihinde satın alınarak davacı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalı Bedri, o dönemde nişanlı oldukları davalı eşinin kiralık ev aradığını ve davacı adına taşınmazı kiraladığını, tadilat yaptığını, masraflarını mahsubu için davacı ile anlaştıklarını savunmuş ise de vekaletnamede kiralama yetkisi olmadığı gibi; davacı bizzat yargılama sırasında, aralarında kira ilişkisi bulunmadığı, yapılan tadilata nezaret etmesi için en fazla bir yıl oturmalarına izin verdiği yönünde yemin ettiği ve dava tarihine göre de bir yıllık sürenin dolmadığı görülmektedir.

Bu belirlemeye göre taraflar arasındaki hukuki ilişkinin Borçlar Kanununun 299 ve devam eden hükümlerinde öngörülen şifahi olarak gerçekleştirilen ariyet aktinden kaynaklandığı sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, ariyet akti yazılı olabileceği sözlüde yapılabilir. Bunun yanısıra muayyen bir müddet için öngörülebileceği gibi aynı yasanın 303. Maddesi uyarınca gayrı muayyen bir süre içinde yapılması olanaklıdır.Arıyet veren şeyi ne müddedini nede nicin kullanılacağını tayin etmeyerek vermiş ise , dilediği vakit geri alabileceği Borçlar Kanununun 304. Maddesi hükmü gereğidir.

Oysa, somut olayda; davacının davalıların taşınmazda bir yıl oturmalarına muvafakat ettiği tartışmasız olup dava tarihi itibarı ile öngörülen sürenin sona ermediği açıktır. Bilindiği üzere her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir.

Öyleyse davanın zamanından önce açıldığı ve dinlenmesine olanak bulunmadığı gözetilerek reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Oysa, somut olayda; davacının davalıların taşınmazda bir yıl oturmalarına muvafakat ettiği tartışmasız olup dava tarihi itibarı ile öngörülen sürenin sona ermediği açıktır. Bilindiği üzere her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir.

Öyleyse davanın zamanından önce açıldığı ve dinlenmesine olanak bulunmadığı gözetilerek reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14366, Karar No: 2012/19300, Tarih: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14366 E.  ,  2012/19300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2010 gün ve 2009/331-2010/480 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/05/2012 gün ve 2011/2840-2012/9248 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan ...’ın Özel Kaptan Sağlık Ltd. Şti.’nin 9.997/10.000 hisse oranında ortağı iken 26.02.2006 tarihinde vefat ettiğini, 14.02.2006 tarihli hisse devir sözleşmesi ile anılan şirketteki hisselerini davalılara devrettiğini, devir tarihi itibariyle akciğer kanseri olan ...’nın fiil ehliyetini haiz olmadığını ileri sürerek, hisse devir sözleşmelerinin iptali ile davacının hissesi oranında kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, ölenin diğer mirasçılarının da davaya rızalarının olması gerekirken davacının tek başına bu davayı açtığını, davalıların hisse devri karşılığında ödedikleri bedelin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... ...vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, mahkeme hükmü tüm davalılar tarafından temyiz edildiği halde, Dairemizin 30.05.2012 gün ve 2011/2840 E. 2012/9248 K. sayılı onama ilamında temyiz eden olarak sadece davalı ... ...’ın isminin belirtilmesi ve bakiye temyiz ilam harcı 10.985,50 TL’nin anılan davalıdan alınmasına yönelik maddi hataya dayalı ilamın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.05.2012 gün ve 2011/2840 E. 2012/9248 Karar sayılı onama ilamının 5. paragrafındaki “davalı ... ...vekili” ibaresinin çıkartılarak yerine “ davalılar vekili” ibaresinin, yine ilamın sonuç kısmındaki “temyiz eden davalı ...” kısmının çıkartılarak yerine “ davalılardan” ibareleri eklenerek ilamın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3230, Karar No: 2016/2307, Tarih: 02.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3230 E.  ,  2016/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Suça sürüklenen çocuk. hüküm tarihinde dahi 18 yaşından küçük olduğu nazara alınmadan 14.03.2013 ve sonraki tarihli duruşmaların kapalı yerine açık olarak icra edilmesi ve hükmün de açık şekilde tefhim edilmesi suretiyle CMK'nun 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmayan hata olarak kabul edilmiş,

2) Gerekçeli karar başlığında sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun tutuklama ve tahliye tarihlerinin gösterilmemesi ise mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,., ve suça sürüklenen çocuk . birlikte olacak şekilde mağdur . yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suçların nitelikleri tayin, suça sürüklenen çocuk . yönünden yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen

dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanıklar .,., müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, tanık beyanlarına, teşhisin hukuka aykırı olduğuna, takdiri indirimin uygulanmamasına, suça sürüklenen çocuk . müdafiinin sübuta ve suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar .,.,hakkında kurulan hükümler yönünden, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih. esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine", şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile, suça sürüklenen çocuk . hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/05/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar .,., müdafii Avukat . yokluğunda 12/05/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/12325, Karar No: 2020/3418, Tarih: 05.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12325 E.  ,  2020/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olayın tek görgü tanığı olan ...’ün kollukta alınan beyanında; olay günü 13:00 sıralarında komşusu olan mağdurun evinin bahçesinde bulunan çam ağacı üzerinde kozalakları toplarken sanığı gördüğünü bu esnada ağacın dalının kırıldığını ve sanığın kaçtığını belirttiği, tanığın 20.04.2015 tarihinde mahkemede alınan beyanında; olay günü kendi evinin balkonunda kahvaltı yaparken gelen çatırtı sesi üzerine sese doğru gittiğinde sanığı gördüğünü belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde hükümler kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2-Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği,

Somut olayımızda; sanığın mağdura ait evin bahçesinde bulunan çam ağacındaki kozalakları toplarken ağacın dalının kırıldığının anlaşılması karşısında, sanığın ağaca zarar verme kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığı sanığın eyleminin taksir düzeyinde kaldığı ve mala zarar verme suçunun ise taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1520, Karar No: 2020/6736, Tarih: 30.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1520 E.  ,  2020/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; davalı ... Makine İnş. San. Tic. A.Ş. vekilinin kararı temyizi için temyiz harcı alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise Hukuk Muhakemeler Kanunu’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.