muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19370, Karar No: 2015/14707, Tarih: 07.10.2015

Sanık Z.. K.. ve Ş.. B.. hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanıklar Y.. Ç.., İ.. A.. ve B.. O.. hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin, eksik incelemeye ve sanık Z.. K..'ın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık İ.. A.. ve müdafinin, kazının su bulmak amacıyla yapıldığına, fazla ceza tayin edildiğine, B.. O..'ın ise atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık Z.. K.. ve Ş.. B.. hakkındaki beraat, sanıklar Y.. Ç.., İ.. A.. ve B.. O.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık V.. T..'nın mahkumiyetine, sanıklar S.. K.. ve M.. S..'nin beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve sanık V.. T..'nın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık V.. T..'nın 2011 yılının ağustos ayında dava konusu yerde gerçekleştilen kazı eylemine iştirak ettiği sabit olmakla birlikte, bu şahsın, aynı yerde 12/10/2011 tarihinde işlenen kazı suçunun iştirakçisi olmayıp, suçun işlendiğini görmesi üzerine Niksar Emniyet Amirliği'ne ihbarda bulunup, suçla ilgili soruşturmanın başlamasını sağladığı, bu kapsamda sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen teselsül hükümlerin uygulanamayacağı, diğer yandan, sanık V.. T.. ve İ.. A..'nın dosya kapsamında mevcut beyanları, olay öncesinde, suçta kullanılan iş makinesine yakıt alınırken çekilen akaryakıt istasyonundaki görüntüler, bu istasyonda çalışan H.. K.. isimli şahsın, sanık S.. K..'ı teşhisine ilişkin tutanak dikkate alındığında, olay tarihinde, sanık S.. K..'ın kullanmış olduğu iş makinesi ile dava konusu yerde kazı yaptığı, sanık M.. S..'nin asli fail olarak bu suça iştirak ettiği, bu kapsamda sanıklar, S.. K.. ve M.. S..'nin yüklenen suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, beraatlerine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık V.. T..'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12544, Karar No: 2022/5919, Tarih: 09.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12544 E.  ,  2022/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat, diğer atılı suçlardan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.12.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17086, Karar No: 2017/19478, Tarih: 26.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/17086 E.  ,  2017/19478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 2010 yılı şubat ayından 19 Temmuz 2012 tarihine kadar bilgisayarlı muhasebe ve ... finans bölümü müdür yardımcısı sıfatı ile çalıştığını, iş akdini tek taraflı ve haklı olarak noter kanalıyla feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma , hafta tatili , Ulusal Bayram ve Genel Tatil yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ,davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı davalı işyerinde bilgisayarlı muhasebe ve ... finans bölümü müdür yardımcısı olarak çalışmıştır. Davacı taraf haftalık altmış saat mesai yapmasına rağmen ücretin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının nitelikli bir eleman olduğunu ve çalışma saatlerinin esnek olduğunu, fazla mesai yapmadığını beyan etmiştir. Dosyaya 2011 -2012 yılına ilişkin personel devam kontrol sistemi ile ilgili (kartlı sistem ) kayıtlar ibraz edilmiştir. Mahkemece bu kayıtların işveren tarafından her zaman düzenlenebilecek nitelikte olması ve herhangi bir imza içermemesi gerekçesiyle itibar edilmemiştir. Ancak, dosya içeriğinden davalı işyerinde işe giriş çıkışlarda elektronik kartlı sistemin bulunduğu, davacı ile imzalanan 01/01/2011 tarihli Mesai prosedürü belgesinde mesai giriş çıkışlarında düzenli olarak mesai giriş-çıkış sisteminin kullanılacağının kabul ve taahhüt edildiği, mahkemenin kabulüne yönelik dosyada iddiadan öte somut bir delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece fazla mesai hesabında puantaj kaydı olan dönemlerin bu kayıtlara göre, kayıt sunulmayan dönemlerin ise tanık beyanlarına göre he...lanması gerekirken yazılı gerekçe ile fazla mesai hesabı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık davacı işçinin ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusudur.

Somut olayda, davacının genel tatil ücreti talebi tanık beyanları esas alınarak reddedilmiştir. Ancak dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında işçinin bir kısım genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere kayıtlarda çalışıldığı görülen genel tatil çalışma günlerinin de he...lanması gerekirken yazılı gerekçe ile genel tatil hesabı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10378, Karar No: 2013/14575, Tarih: 22.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10378 E.  ,  2013/14575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı İl Özel İdarenin mülkiyetinde olan dava konusu .... Çarşı'nın 24.12.2003 tarihinde yanması nedeniyle davacının kiracı olarak bulunduğu işyerinin tamamen yandığını belirterek zarar bedeli (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla) 30.885.00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, yangın olayının çarşı binasında kiracı olan dava dışı İbrahim Karateke'nin dükkanından kaynaklandığını, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, elektrik tesisatı ve yangın söndürme cihazlarının kullanıma hazır hale getirildiğini beyan etmiş, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından davalı İl Özel İdarenin mülkiyetinde olan.... Çarşı binasında davacının işyerini davalıdan kiraladığı, çarşıda kiracı bulunan dava dışı ... ....'nin dükkanında çalışan işçisi .....'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle çalıştırdığı küçük jeneratörden sızan benzinin alev alması sonucu yangının meydana geldiği, işhanında kiracı bulunan diğer esnafın dükkan önüne yanıcı madde koymaları sonucu yangının hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/152 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı İl Özel İdarenin %20, dava dışı esnafın %20, ... %20, Belediyenin %20, yangını çıkaran... ve ......e'nin %10'ar kusurlu oldukları açıklanmıştır.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda, günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatının bulunmaması nedeniyle genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların elektriklerin sık sık kesilmesi sırasında iç mekanda benzinle çalışan küçük jeneratör kullanılması ile 66-67 nolu dükkanda kiracı olan .....nin işçisi .....'ın benzinle çalışan jeneratörü çalıştırmak istediği anda sızan benzinin alev alarak yanması sonucu oluşan zarardan 6098 sayılı TBK.nun 69.(818 sayılı BK.nun 58.) maddesi gereğince kusursuz sorumluluğu bulunmaktadır.

Ayrıca, 6098 sayılı TBK.nun 61. ve 62.(818 sayılı BK.nun 50 ve 51.) maddelerine göre bina maliki ve yöneticisi olan davalı idarenin müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla zararın tamamından sorumlu olması gerekir.

Ancak, yangının meydana gelmesinde davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusurlu olduğu anlaşıldığına göre davalı idarenin müteselsilen sorumlu olduğu miktardan esnafın kusurlu olduğu oranda indirim yapılması gerekir.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak davacının da arasında bulunduğu esnafın kusur oranı belirlendikten sonra zarar bedelinin tamamından bu miktar indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktara karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece davalı idarenin %20 kusuru oranında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4558, Karar No: 2024/5932, Tarih: 27.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4558 E.  ,  2024/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/170 E., 2023/710 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçmeden önce davacının ücretinin ihale kapsamında asgari ücretin belli oranda fazlası olarak ödendiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde de ücretin asgari ücretin aynı belli oranda fazlası olacağının düzenlendiğini, 31.12.2018 tarihine dek bu düzenlemeye uygun şekilde ödendiğini, ancak 01.01.2019 tarihinden itibaren asgari ücretteki artış dikkate alınmaksızın davacının 2018 yılında aldığı son ücrete %4 oranında zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye, ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, taraflar arasında davacının kadroya geçişi esnasında yapılan belirsiz süreli iş sözleşmesinde asgari ücretin fazlasını almasını gerektirir bir oran yazılı olmadığını bu nedenle fark alacak taleplerinin haksız bulunduğunu, kadroya geçişi yapılan işçilerin ücret ile mali ve sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğini, bu hükme göre 02.04.2018 tarihinden geçerli olmak üzere bu kapsamdaki işçilerin günlük brüt ücretine %4 oranında zam yapılması gerektiğinden davacının ücretine de bu şekilde 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak %4 oranında zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini ve takip eden dönemlerde de Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yazısındaki zamların uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini, davacı tarafça istenen faiz oranına ve faiz başlangıç tarihine de itiraz ettiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca bilirkişi kök ve ek raporlarında yapılan hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 26.10.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde sözleşme süresince davacı işçiye her ay brüt asgari ücretin yüzde fazlası üzerinden günlük ödeme yapılacağı kararlaştırılarak artış oranının açıkça tespit edilmiş olduğu, davacının sözleşmesinde belirlenen ücretine ek olarak 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) 23 üncü maddesi gereğince toplu iş sözleşmesi kaynaklı %4 oranında zam yapılması ve toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği, bu durumda davacının fark alacağı talebinin haklı bulunduğu, yanı sıra her ne kadar Mahkemece hatalı şekilde ikramiye alacağı açısından en yüksek işletme kredisi faizine hükmedilmiş ve ayrıca ücret ile ikramiye alacağı açısından toplu iş sözleşmesine göre belirlenen temerrüt tarihi esas alınmış ise de bu hususlar istinaf sebepleri arasında sayılmadığından eleştirilmekle yetinildiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.02.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği belirtilerek davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü ispat edilemediğinden İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, davacının talebi de dikkate alınarak ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının hatalı olduğu; ayrıca 02.04.2018 başlangıç tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde davacının ücretinin asgari ücretin %11,3 oranında fazlası olduğunun yazılı olmasına karşın hesaplamaların %11,6 oranında fazlası üzerinden hesaplandığının anlaşıldığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda aldırılan bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bireysel iş sözleşmesinde belirtilen asgari ücretin 2018 yılı asgari ücreti olup kadroya geçiş ücretinin de davacının 2018 yılı ücreti korunarak belirlendiğini, davacının ücretinin düşürülmediğini ve toplu iş sözleşmesinde belirlenen ücret zammından ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklı diğer ücret eklerinden de faydalandığını, toplu iş sözleşmesi ile ücretinde artış olan davacının diğer yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını istemesinin mümkün olmadığını, davacı ve aynı durumda olan sürekli işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılmasının çifte zam durumu oluşturacağını ve bu durumun diğer çalışanlar ile eşitsizliğe yol açacağını, davalı İdarenin uygulamasının hukuka uygun olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesap yöntemi, faizin türü ve başlangıç tarihi ile arabuluculuk gideri hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri.

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası şu şekildedir:

"(14) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları.