muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10323, Karar No: 2022/1145, Tarih: 08.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10323 E.  ,  2022/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2018 tarih ve 2018/341 - 2018/647 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

Hüküm : Sanık hakkında TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi TCK’nın 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hükmün, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle, sanık hakkındaki suça ilişkin olarak;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Fetö/PDY terör örgütüne müzahir olduğu için kapatılan ... sendikası ile ... Eğitimciler derneğine üye olduğu anlaşılan sanığın bu eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçu açısından kabule esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili görülmemiştir.

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesi’nin ve ilk derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "09.11.2014" yerine “03.08.2016” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesi’nin ve ilk derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "09.11.2014" yerine “03.08.2016” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10360, Karar No: 2014/11324, Tarih: 08.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10360 E.  ,  2014/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların murisi ve desteği Muhammet Alan'ın davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı anne ve baba için 2.000,00 TL maddi, 20.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş, 17.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebi 23.842,19 TL artırılmıştır.Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için 2.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, ıslah edilen bölüme ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 8.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9993, Karar No: 2019/11939, Tarih: 27.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/9993 E.  ,  2019/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık hakkında cinsel taciz suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ...’un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Tanık ...’nin anlatımlarında, sanığın iddianamedeki tehdit sözlerinden “en mutlu olduğun güne dikkat et” dediğini söylemesi karşısında tarafsız, tanık tarafından doğrulanan bu sözlerin TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki basit tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanunun 106/1-1. cümlesi uyarınca fazla ceza tayini,

b) Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleşme tarihinin, 5271 sayılı Kanunun 231/8 nci maddesinin yürürlüğe girme tarihi olan 28.06.2014 den önce olması nedeniyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında; hükümde, “daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,

c) Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9844, Karar No: 2013/11513, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9844 E.  ,  2013/11513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kısmi itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin kiralananın tahliyesine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kısmi itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe Etkili Olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanun'unun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanun'unun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 19. maddesinde "bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kespeder. Gelecek kiraların tahsiline gidilir." şeklinde belirtilen muacceliyet (ceza) koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya içeriğinden kiracının Türk Ticaret Kanun'u kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak (itirazın kaldırılması) isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 1 nolu bentte yazılı nedenlerle kiralananın tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, 2.bentte yazılı nedenlerle kısmi itirazın tamamına ilişkin kararın BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10172, Karar No: 2021/835, Tarih: 02.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2016/10172 E.  ,  2021/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11171, Karar No: 2012/43858, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11171 E.  ,  2012/43858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Görevli Memura Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 04.11.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 22.11.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9540, Karar No: 2012/10248, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9540 E.  ,  2012/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Alacak hukukuna ilişkin davada ... 8. Asliye Ticaret ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kara taşımacılık sözleşmesinden kaynaklanan, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, uyuşmazlığın kara ve deniz taşımacılığından kaynaklanması nedeniyle deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, birleşen 2009/69 esas sayılı dosya tefrik ederek, davanın deniz taşımacılığıyla ilgisinin bulunmadığı, kara taşımacılığı ile ilgili taşıyıcı firma aleyhine açıldığı gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuştur.

6762 sayılı TTK.’nun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih, 5136 sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde ....’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığı’nca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin .... tarafından belirleneceği” hükmü getirilmiştir.

TTK.’na eklenen metinden de anlaşılacağı gibi, TTK.’nun 4. kitabında yer alan 816 ilâ 1262. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde, yahut bu davalara bakmakla görevli asliye mahkemelerinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Somut olayda, ticari emtianın, ayrılan dosyanın tarafı olan... İşletmeleri A.Ş. 'ye ait gemide çıkan yangın nedeniyle telef olduğu iddia edilmiş ise de, taraflar arasındaki uyuşmazlık, uluslararası karayolu taşımacılık sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, sözleşmeye aykırılık nedeniyle mal bedelinin tahsili istenmektedir. Dava konusu uyuşmazlıkta, TTK.’nun dördüncü kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağının bulunmamasına göre, davanın ilk açıldığı ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3708, Karar No: 2017/6252, Tarih: 20.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3708 E.  ,  2017/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7825, Karar No: 2010/17272, Tarih: 14.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7825 E.  ,  2010/17272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalılara ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2873, Karar No: 2020/5968, Tarih: 12.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/2873 E.  ,  2020/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimliğinden verilen 01.10.2015 gün ve 395-267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava , tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karar davacı tarafça adli yardım istekli olarak süresinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğu da açıktır.

Ne var ki somut olayda;davacının temyiz dilekçesi ekinde maktu temyiz harcını karşılayabilecek durumda olmadığına dair mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunmadığı,Dairece , adli yardım talebinde bulunan davacı ...’dan varsa ödeme güçlüğü içinde olduğuna dair belgeleri dosyaya ibraz etmesi istenmesine rağmen davacı tarafça bu hususun yerine getirilmediği,bu durumda mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğu kanaatine varılamadığından, başka bir deyişle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinde belirtilen koşullar oluşmadığından davacının yerinde görülmeyen ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİNE;

492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı I sayılı tarifenin "Yargı Harçları" başlığını taşıyan bölümün karar ve ilam harcı başlıklı III kısmının 1.fıkrasında konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı 2-a fıkrasında ise, 1.fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkında kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. Kısmında da temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 366.m yollamasıyla 344.) maddesinde kanun yoluna başvuru için gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın kısmen ya da tamamen ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, temyiz eden davacı ...'dan temyize esas harç (maktu temyiz harcı) alınmadan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, temyiz eden davacı ...'dan temyize esas harç (maktu temyiz harcı) alınmadan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HMK'nun 434. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle eksik kalan temyiz harcının davacıdan tahsil edilmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.