muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7945, Karar No: 2019/18503, Tarih: 17.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7945 E.  ,  2019/18503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇULAR : Hırsızlık, genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal sürenin son gününün resmi tatile denk gelmesi sebebiyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın ağzındaki sigaranın, olay günü yanında getirdiği ve depodan mazot çekip doldurduğu bidonun içine düşmesiyle mazotun alev aldığının ve bu haliyle de kullanılamaz hale geldiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Sanığın ve katılanın hazırlık ifadeleri ile yangın raporunun içeriğine göre, hırsızlığın geceden kabul edilen saat 21:00-21:09 arasında yapıldığının anlaşılması karşısında, eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü ile sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 17.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14842, Karar No: 2015/22529, Tarih: 07.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14842 E.  ,  2015/22529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/43577

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2012/679 (E) ve 2012/889 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak, anılan madde uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın 12/04/2013 tarihli dilekçesi ekinde sunmuş olduğu, 11/04/2013 tarihli psikiyatrist 'nun hazırladığı belgede sanığın psikotik bulgulu depresyon tanısı ile tedavi gördüğünün ve hastalığının 1 yıldan uzun süredir devam ettiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın Adli Tıp Kurumu ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevk edilerek üzerine atılı suçu işlediği sırada 5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor alınması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmaya dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında mağdur nun adının olarak, doğum tarihinin de 04/07/1992 yerine 2012 olarak yazılması, yine 'nın doğum tarihinin 14/06/1991 yerine 1991 olarak yazılması,

3- Sanığın suç tarihinde mağdurların apartman girişine bıraktıkları 3 adet bavulların birinden mağdur ait ayakkabıyı ve mağdur J'nın da bavulunu çalması şeklindeki eyleminde; bavulların sayısı, sanığın mağdurların bavullarını bina girişine bıraktığını görmemesi ve sanığa bu bavulların arkadaşlarına ait olduğunu söyleyen tanık 'ın da ayrıca bavulların ayrı ayrı kişilere ait olduğunu belirtmemesi nedeniyle, suça konu eşyaların iki ayrı müştekiye ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığından, cezasından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8738, Karar No: 2021/8591, Tarih: 09.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8738 E.  ,  2021/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin, ... ili, ... ilçesi,... Apt. 109 parsel B Blok sayılı taşınmazda davalı tarafın, tüm basın organlarının ve meteorolojinin yoğun yağış ve sel uyarısı vererek vatandaşların dikkatli olmasını istediği bir dönemde apartmanın çatısının tadilatına başladığını ve bu sebeple apartmanda müvekkil ve annesine ait olan B Blok 13 ve 16 numaralı bağımsız bölümleri su basarak maddi zarar meydana geldiğini beyanla, davalı tarafın kusuru ve tedbirsiz hareketleri sebebiyle müvekkilinin uğradığı zarar ile yaptığı masrafların toplamı olan 11.495,00 TL'nin ihtar tarihinden başlayarak işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisinde 109 parsel bağımsız bölüm kat maliklerinin tapu kayıtlarının ve yönetim planının bulunmadığı, davacı vekilinin beyanına göre B Blok 13 nolu bağımsız bölümün davacı ...’ya, 16 nolu bağımsız bölümün davacının annesine ait olduğunun beyan edildiği, davacının annesinin davacı olarak gösterilmediği gibi tarafından verilmiş bir vekaletnamenin bulunmadığı, davacının 16 nolu bağımsız bölümün maliki veya kiracısı veya kullanıcısı olup olmadığının da tespit edilmediği anlaşılmakla, mahkemece dava konusu 16 nolu bağımsız bölüm yönünden 6100 sayılı HMK.nun dava şartlarını düzenleyen 114/1-d), e) ve f) bentleri yönünden inceleme yapılmadan hüküm kurulması,

2-Kat malikleri kurulunun 29.08.2015 tarihli toplantısında çatının tamiri için karar alındığı, yönetici olarak...’un seçildiği, yönetici tarafından çatı tamirat ve onarım işlemlerine başlandığı, değişik iş dosyasından alınan rapora göre çatının kaldırılması sonrası yağan yağmur nedeniyle 13 ve 16 nolu bağımsız bölümlerde hasar oluştuğunun tespit edildiği, davanın 04.02.2016 tarihinde açıldığı, dava dilekçesi, yargılama aşamaları ve temyiz dilekçesinde basın ve meteorolojinin yağış ve sel uyarılarına rağmen gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi nedeniyle çatı çalışmaları sonucu bağımsız bölümlerin hasara uğradığı beyanı ile yöneticinin kusur sorumluluğuna dayalı olarak tazminat davası açıldığı anlaşılmakla, Kat Mülkiyeti Kanununun 38. maddesi gereğince, yöneticinin kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumlu olduğu dikkate alınarak, yöneticinin şahsi sorumluluğuna dayalı olarak açılan davada, yönetici... yönünden yargılamaya devam edilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25470, Karar No: 2012/6118, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25470 E.  ,  2012/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken kısa kararda ve gerekçeli kararda, 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi yerine, TCK’nın 116/1. maddesinin yazılması, uygulama doğru yapıldığından yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş ve 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname uygun olarak ONANMASINA, sanık ...’nın tutukluluk süresine göre TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal salıverilmesi için Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3006, Karar No: 2024/5186, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3006 E.  ,  2024/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/204 E., 2024/380 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/726 E., 2023/1011 K.

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili sunduğu dava dilekçesinde özetle; davacıların oğlu ile davalı tarafın 27.02.2017 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden 20.08.2019 doğumlu ... isimli çocukları olduğunu, 16.03.2021 tarihinde boşanma davası açtıklarını ve sürecin devam ettiğini, boşanma davasının açıldığı tarihten itibaren torunu ile görüşmeleri fiilen mümkün olmadığını, davacıların oğlu ve davalı arasında problemden dolayı torunu ile kuracağı ilişkiden mahrum edildiğini bu nedenle davanın kabulünü talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların haksız ve hukuka aykırı müvekkilin çocuğu ile kişisel ilişki kurulmasına yönelik talep ve davalarının reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların haksız ve hukuka aykırı müvekkilin çocuğu ile kişisel ilişki kurulmasına yönelik talep ve davalarının reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ve dava dışı babanın boşandıklarını öne sürerek torunları ile ayrı bir kişisel ilişki kurulmasını talep etmiş iseler de; dava dışı baba ile çocuk ... arasında boşanma kararı ile hem tedbiren hem de kesinleşmeden sonraya yönelik yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmuş olup gerek davacılar gerek baba ve çocuğun aynı ilde yaşadıkları, babanın kişisel ilişki günlerinde çocuğun babaanne ve dede olan davacılar ile görüşmelerine engel bir durum bulunmadığı, davacıların babaya tanınan süre içinde torunlarıyla görüşme imkanlarının bulunduğu, davalı ile dava dışı baba arasındaki husumetin (öldürmeye teşebbüs olayı) davacılar yönünden olağanüstü hal oluşturmayacağı, kaldı ki baba ile kişisel ilişkinin sınırlandırılması sebebi ile davacılar lehine kişisel ilişki kurulması düşünülse dahi mevcutta babanın kişisel ilişki kurmasının sınırlandırmasının 6284 sayılı Yasa kapsamında geçici olarak uygulandığı, geçici kişisel ilişki sınırlandırmasının da ayrıca davacılar ile torun arasında kişisel ilişki hakkı tanınmasını gerektirecek olağanüstü bir durum olarak kabul edilemeyeceği, küçüğün yaşı da dikkate alınarak hem baba hem de davacılar ile kişisel ilişki kurmak için farklı zamanlarda hali hazırda kaldığı, alıştığı düzenden ayrılması fedakarlığının küçüğe yüklenmesinin çocuğun üstün menfaatlerine uygun olmadığı, davacıların ilk olarak davalı ve dava dışı baba arasında meydana gelen olay nedeniyle haklı olarak davalı lehine uygulanan 6284 sayılı yasa kapsamındaki tedbirler bittikten sonra öncelikle babaya tanınan şahsi ilişki sürelerinde torunları ile arasındaki duygusal bağı geliştirmeleri gerektiği, doğrudan bütün külfetin psikolojik ve fiziksel olarak çocuğa yüklenmesine neden olacak kişisel ilişki talebinin açıklanan nedenlerle çocuğun menfaatine aykırı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili ; davanın reddine yönelik olarak istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davanın redinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılar ile torun arasında kişisel ilişki kurulması koşullarının oluşup oluşmadığı, olağanüstü durumun mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 325 inci, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29871, Karar No: 2016/23787, Tarih: 17.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/29871 E.  ,  2016/23787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu şirket vekili, diğer fesih sebepleri ile birlikte satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek ... parsel sayılı taşınmazda bulunan ... nolu bağımsız bölüme ilişkin ihalenin feshi isteminde bulunmuştur.

Somut olayda, alacaklı tarafından dosyaya sunulan genel kredi sözleşmesinde borçlu şirketin adresinin “.. ... .... ... Daire: 194” olarak yazıldığı, yine takibe dayanak hesap kat ihtarnamesinde aynı adres belirtilerek 27.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ipotek resmi senedinde borçluya dair herhangi bir kayıt yer almadığı, borçlunun tebliğ tarihleri itibari ile ticaret sicilinde mevcut adresinin de “no:194” olmasına rağmen, takipte tüm tebligatların borçlunun bilinen adresi yerine aynı adreste “no:86”ya yapıldığı, borçlunun ise tebligat yapılan adresi kabul etmediği görülmektedir.

Öte yandan satış ilanına ilişkin tebligatın, 03.06.2015 tarihinde tebligatı alacak kimseler mutat iş saatlerinde bulunamadığından ... .... imzasına yapıldığı belirtilmiş ise de, tebligatı alan ve yetkili de olmayan kişinin şirketin işçisi/çalışanı vb. olduğu belirtilmediğinden Tebligat Kanunu’nun .... maddesine göre usulüne uygun olarak yapıldığı kabul edilemez.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece, borçluya satış ilanı tebligatının usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeni ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, HMK’nun 297. maddesinin (...). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14609, Karar No: 2017/6825, Tarih: 26.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14609 E.  ,  2017/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.03.2011 ve 23.02.2016 günlerinde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalı ... yönünden tazminat istemine ilişkin davanın kabulüne, diğer istemlerin reddine dair verilen 03.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Daava ve birleştirilen dava haricen satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların dava konusu taşınmazın tapuya tescil talebinin mümkün olmaması sebebiyle bu konuda istemlerinin reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden açılan davanın reddine, davalı ... yönünden açılan davanın bilirkişi raporunda bulunan rayiç bedel ve iyileştirme bedeli yönünden kabulü ile, bu tutarın 120.000,00 TL.sının 60.000,00 TL'lik kısmının asıl dava açılış tarihinden geçerli, kalan kısmının ıslah tarihinden geçerli avans faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak davacılara iadesine, birleştirilen dava bakımından açılan davanın kabulü ile, 151.800,00 TL.sının dava tarihinden geçerli avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara iadesine, her iki dosya için hesap edilen alınması gerekli 18.566,60 TL harcın davalı ...'dan tahsiline, 12.350,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacı tarafa ödenmesine, birleştirilen 2016/329 Esas sayılı davada 14.894,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacı tarafa ödenmesine, toplam 4.155,70 TL yargılama giderinin davalı ...'e yükletilmesine karar verilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı ... vekili müvekkilinin maddi durumunun elverişli olmadığını, dava konusu parsellerde bulunan binaya ilişkin diğer satış vaadi sözleşmesi ile satın alan çok sayıda kişiler tarafından açılmış ve karara çıkmış toplam 24 adet dosya bulunduğunu, bu nedenle gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde de bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340.maddelerinde yer almaktadır. Anılan yasanın 336/3. maddesinde getirilen düzenleme ile de adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabileceği belirtilerek, duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verileceği HMK’nın 337/1. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında dairece bir karar verilir.