muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3705, Karar No: 2010/5161, Tarih: 03.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3705 E.  ,  2010/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LÜLEBURGAZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 19/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 2052 parsel sayılı taşınmazın gerçek değeri 900.000,00.-TL iken davalının hileli davranışları sonucu 300.000,00.-TL. bedelle davalıya temlik ettiğini, eşini 15 yıl önce kaybettiğini, çocuğu olmadığını, ağır hastalıklara yakalandığını ve 11 yıldır kardeşi tarafından bakıldığını, hastalıkları ve gördüğü tedavi sonucu sürekli uyukladığını, hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığını, davalının hastalığından, yaşlılığından yararlandığını, gerçekte satış iradesi olmadığı halde “10 yıl burada otur, sana dokunmayacağız” telkinleriyle kandırdığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ivazlar arasında aşırı oransızlık olduğunun somut delillerle kanıtlanamadığını, hukuki ehliyetin olmadığı iddiasının yersiz olduğunu belirterek haksız ve dayanaksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; hata, hile, gabin ve hukuki ehliyetsizlik hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Kuşkusuz, aynı davada birden fazla hukuki nedene dayanılabileceği, bu nedenlerin önem derecesine göre sırayla incelenmesi gerektiği yasa ve yargısal uygulamalar gereğidir. (Hukuk Genel Kurulunun 11.4.1990 tarih 1990/152-236 sayılı kararı)

Somut olayda, davacı dilekçesinde, “..gördüğü tedavi ve kullandığı ilaçlar nedeniyle hukuki ehliyetinin olmadığını, davalı F.in bu durumdan yararlanarak, konut olarak kullandığı, 900.000,000 TL değerindeki taşınmazını 300.000,00 TL bedelle, adına temlikini sağladığını, gerçekte satış iradesi olmadığı halde hileli davranışları ile kandırıldığını, yaşlılığından, yalnız yaşamasından ve hastalığından yararlanarak temlik işlemini yaptırdığını” ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur. Ne var ki, mahkemece davacının ehliyetsizlik iddiası üzerinde durulmayıp, Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/467 Esas, 2009/147 karar sayılı vesayet dosyasında, Bakırköy/Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan rapora dayanılarak, verilen karar ile yetinilerek hüküm kurulmuştur.

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanunun “ fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir “ biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış. 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olmayı kabul ederek “ ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır. “ hükmünü getirmiştir.  “Ayırtım gücü “ eylem ve işlev ehliyeti olarak ta tarif edilerek  aynı yasanın 13.

maddesinde “ yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında bir kimsenin ehliyetinin tesbitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri, tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahede kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar H.U.M.K.’nun 286 maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mutaalası” hâkimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle 2659 Sayılı Yasanın 7 ve 16.  maddesi gereğince Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilkeler ve yasa hükümleri çerçevesinde hükme yeterli bir araştırma yapılmış olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; öncelikle davacının tedavi gördüğü yerlerden tedavisine ait tüm belgeler ve film grafileri vs. getirtilerek dosyanın 2659 Sayılı Yasanın 7 ve 16. maddeleri gereğince Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi ve ehliyetsizlik yönünden rapor aldırılması, özellikle temlik işleminin yapıldığı 27.03.2008 tarihinde davacının hukuki ehliyete haiz olup olmadığının kesin bir biçimde belirlenmesi, ehliyetsiz olduğunun saptanması halinde Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca davacıya vasi tayin ettirilmesi ve vasi huzuru ile davanın görülmesi, hukuki ehliyete haiz olduğunun anlaşılması halinde dayanılan diğer nedenler yönünden inceleme yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının, temyiz istemi açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  03.05.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7621, Karar No: 2013/16317, Tarih: 29.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7621 E.  ,  2013/16317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayet eden borçlu Belediyenin, ...Bankası ve ...bank’daki belediye hesaplarına haciz konulduğu, bu hesaplardaki paraların haczinin mümkün olmadığı iddiası ile her iki banka hesaplarındaki hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme ile belediye adına kayıtlı hesaplar üzerine konulan tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine haczedilen banka hesapları yönünden havuz hesabı niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi için araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozma kararı verildiği, bozma üzerine Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile, banka hesaplarından bir kısmı üzerindeki haczin kaldırılmasına, bir kısmı üzerindeki hacizlerin devamına, ayrıca taşınmaz üzerine konulan hacizlerden de bir kısmının kaldırılmasına, bir kısmının devamına karar verildiği görülmüştür.

HMK 26. maddesi gereğince hakim tarafların talepleri ile bağlı olup, talebi aşar şekilde hüküm kuramaz. Somut olayda belediyeye ait bir kısım taşınmazların haczinin kaldırılmasına karar verilmiş ise de taşınmaz hacizlerinin kaldırılmasına ilişkin bir talep bulunmayıp, mahkemenin ilk kararında da bu yönde bir hüküm bulunmadığı halde, bozma sonrasında taşınmazlar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Banka hesapları yönünden yapılan inceleme sonucunda;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunlu olup, borçlu belediyenin kamuya tahsis kararı alması sonuca etkili değildir.

Ayrıca 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı ...Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesapları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemeleri ile Vakıfbank …. 36826 nolu hesap dışındaki banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesaplar bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediye, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM' nin AİHS' nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Bu nedenle ...bank …. ...nolu hesaba sadece haczi kabil olmayan İller Bankası Belediye payı yatırıldığından bu hesap yönünden haczin kaldırılması kararının yerinde olduğu, bu hesap dışında kalan tüm hesaplar açısından borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle talep dışına çıkılarak taşınmazlar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi usulsüz olduğu gibi, Vakıfbank …. 36826 nolu hesap haricinde kalan tüm hesaplardaki mevduat haczi yönünden de şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6445, Karar No: 2019/6249, Tarih: 29.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6445 E.  ,  2019/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 11/03/2010 günü işlemiş olduğu başka bir hırsızlık suçuyla ilgili olarak Bakırköy Prof.Dr.Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Baştabipliği tarafından düzenlenen 01/06/2011 günlü raporda, sanığın atipik psikopoz psikiyatri hastalığının etkisi altında olduğu, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azaldığı ve ceza sorumluluğunun bulunmadığı belirtilmesine rağmen, dava konusu olaylarla ilgili olarak Uludağ Üniversitesi Sağlık Kuruluşları Ruh Sağlığı Ana Bilim Dalı tarafından alınan 23/05/2013 tarihli raporda ise, sanığın TCK'nun 32. maddesi kapsamında psikiyatri hastalığının olmadığı, akıl sağlığının yerinde olduğunun belirtilmesi nedeniyle, sanık hakkında düzenlenen cezai ehliyete ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevki ile inceleme konusu 01.12.2012 tarihli suçları için; 5237 sayılı TCK'nun akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre '' sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4533, Karar No: 2014/1993, Tarih: 19.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4533 E.  ,  2014/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/325579

MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.02.2008

NUMARASI : 2006/109 Esas, 2008/23 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra, temyiz aşamasında sanık R.. K..'in 14.09.2008 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK.nn 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2931, Karar No: 2020/12404, Tarih: 07.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2931 E.  ,  2020/12404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi

2- 11/02/2019 (İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin Kararı)

2-2018/2566 Esas 2019/304 Karar (İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin Kararı)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : 1-Mahkumiyet (Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı)

2-İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi (İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin Kararı)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İncelemeye konu mahkumiyet kararının Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olup, sanığın mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2018/2566 Esas 2019/304 Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verildiği, hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5924, Karar No: 2020/1721, Tarih: 01.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/5924 E.  ,  2020/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacı İstemi;

Davacılar dava dilekçeleri ve ıslah ile eş için 186.791,82 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, çocuk ... için 14.119,13 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, çocuk ... için 27.662,07 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, anne ve baba için 30.000,00’er TL manevi, kardeşler için 20.000,00‘er TL manevi tazminat ödenmesini talep etmişlerdir.

B) Davalı Cevabı;

Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk derece mahkemesince maddi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 40.000,00 TL, çocuklar lehine 30.000,00’er TL, anne ve baba lehine 20.000,00’er TL, kardeşler lehine 10.000,00‘er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nce tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Nedenleri:

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, manevi tazminatların az olduğunu, avans faizi verilmesi gerekirken yasal faiz verilmesinin doğru olmadığını,Davalı ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle, adi ortaklığı oluşturan şirketler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunu, bu nedenle dava dışı ... şirketinin de davaya dahil edilmesi gerekirken bunun yapılmadığını, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, keşif yapılmadan kusur raporu alındığını, müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarının hatalı olduğunu, davacılar murisinin kendi işçileri olmadığını, diğer davalılar ile aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davanın kendileri yönünden husumet nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, kaçınılmazlığın söz konusu olduğunu, hesaba esas ücretin hatalı tespit edildiğini, hüküm altına alınan manevi tazminatların fazla olduğunu ileri sürmüştür.