muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18903, Karar No: 2023/13068, Tarih: 05.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu yangın hasarına ilişkin olarak sigortalı binada meydana gelen zarar tespit edilirken davacının tazminat talebinin olmadığını ikrar ve kabul etmiş olduğunu, ürün ve demirbaş hasarının bütün hesaba dahil edilmiş olmasının hatalı olduğunu, müvekkili şirket tarafından dava konusu hasar bedelinin davacıya dava öncesinde ödenmiş olduğundan haksız ve mükerrer talepleri içeren davanın reddi gerektiğini, 01.02.2015 tarihinde davacıya yangın nedeniyle meydana gelen maddi hasar tazminatı olarak toplam 674.526,69 TL ödeme yapıldığını, bu nedenle müvekkilinin poliçeye ilişkin herhangi bir sorumluluğunun almadığını, davacı vekilinin yapılan keşif sırasında ürün zararından kaynaklanan tüm hasarın karşılandığını, taleplerinin yapı hasar bedeline ilişkin olduğunu belirttiğini, emtia/ürün zararına ilişkin müvekkili tarafından yapılan ödemenin ikrar ve kabul edilmiş olmasına rağmen bilirkişilerin binaya ilişkin zararı belirlerken ürün zararını da hesaplama katmış olmasının hatalı olduğunu, bilirkişilerce yapı hasar bedeline ilişkin hesap edilecek tutardan müvekkili şirket hasardan bina hasarına ilişkin ödenen 225.056,14 TL'nin tenzil edilmesi gerektiğini, tespit dosyasından alınan bilirkişi raporu referans alınarak toplam bir hesap yapılıp bu hesaptan da müvekkili şirket tarafından ödenen miktarın tenzil edilmesi ile bakiye yapı hasarından bahsedilemeyeceğini, sigortalı taşınmazın bir katlı betonarma karkas yapı sisteminde iş yeri olarak kullanılmakla mevcut binada iki ayrı iş yeri bulunduğunu, sigortalı alanın davacının kullanımında olan 3/A kapı numarasına sahip alan olup, 3/B kapı numarası ile gösterilen alanın ise Yağmur Gıda A.Ş tarafından kullanıldığını, bilirkişiler tarafından yapı hasarı yapılırken davacıya ait 3/A kapı numarasına ait olduğu alanlar dışında 3/B kapı numarası ile gösterilen alanlara ilişkin hesaplama yapılmış olmasının hatalı olduğunu, 3/B numarası ile gösterilen alanlar poliçeye dahil olmadığından bu alana ilişkin taleplerin teminat dışında olduğunu ve hesaplamaya dahil edilemeyeceğini, mahkemece iş bu davaya konu olay nedeniyle sigortacı tarafından Yağmur Gıda A.Ş'ye ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olmasının hatalı olduğunu, Yağmur Gıda A.Ş'ye ödeme yapılması durumunda söz konusu ödemelerin tazminattan düşülmesi gerektiğini. mahkemenin salt bilirkişi raporunu esas olarak hükme varmasının gerekçe olarak kabul edilemeyeceğini, mahkeme kararının gerekçesiz olması sebebiyle adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini, yukarıda açıklanan ve resen tespit edilecek nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden hüküm kurulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekili Avukat ...'ün 27.02.2017 tarihli keşif sırasında alınan imzalı beyanında, "meydana gelen yangın nedeniyle müvekkil şirketin mallarında oluşan tüm zarar davalı ... şirketi tarafından karşılandığı ancak binada meydana gelen yapı hasarı karşılanmamıştır. Davamız zarar gören malların bedeline ilişkin olmayıp zarar gören binanın yapı hasarına ilişkindir." şeklinde beyanda bulunduğu, davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak ürün zararı ve demirbaş eşya bedeli olarak 1.000,00 TL, yapı hasar bedeli olarak da 9.000,00 TL talep ettiği hususu dikkate alınarak davacı vekilinin bu şekildeki imzalı beyanı ile yapı hasarına ilişkin olarak talebini sınırladığı ve azalttığı, gözetilmeden talebi aşar şekilde karar verilmesi hatalı olup davalının bu yöne ilişkin istinaf talebinin yerinde olduğu, sigorta poliçesinin davacının iş yerinde kullandığı 3/A bölümü için yapıldığını iddia etmiş ise de, 01.07.2015 tarihli sigorta ekspertiz kesin raporunda teminat dışı genel toplam olarak belirtilen 511.312,08 TL bedel içerisinde raporda bina 3/B bölümünde meydana gelen zarara ilişkin hesaplamanın da yapıldığı, davalı tarafın bu hesaplamaya raporda teminat dışı kaldığı belirtilen 511.312,08 TL'yi davacı tarafa 07.10.2015 tarihli ibraname ile ödediği, davalı tarafça bina için eksik sigorta yapıldığı iddiasının tüm bina bedeli için değerlendirme yapılarak bulunduğu, sigorta poliçesinde binanın davacının kullanımında olan bölüm için sigorta yapıldığına dair özel bir ibareye yer verilmediği hususları birlikte değerlendirildiğinde davalı vekilinin bu yöndeki istinaf taleplerinin yerinde olmadığı, Yağmur Gıda A.Ş'nin de aynı iş yeri için sigorta yaptırdığı, bu nedenle davacıya ödenecek bedelden varsa Yağmur Gıda A.Ş'ye ödenecek sigorta bedelinin düşülmesi gerektiği istinaf nedeni olarak ileri sürülmüş ise de aynı iş yeri için iki ayrı sigorta poliçesi yaptırılmasında hukuki bir engel bulunmadığı gibi davacıya ödenecek sigorta bedelinin belirlenmesinde dava dışı üçüncü kişiye başka bir sigorta tarafından ödenecek bedelin dikkate alınmasının mümkün olmadığı, öte yandan davacı tarafça dosyaya sunulan Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1348 Esas, 2019/1303 Karar sayılı kararında da Yağmur Gıda A.Ş'ye sigorta şirketi tarafından yapı hasar bedeli olarak bir bedelin ödendiğinin belirtilmediği hususları birlikte değerlendirildiğinde davalı vekilinin bu yöndeki istinaf talebinin de yerinde olmadığı, davacı vekilinin 27.02.2017 tarihli keşif sırasındaki beyanı dikkate alınarak davacının talebinin eksik ödenen hasar yapı bedeline ilişkin olduğunu belirtip bu bedele hasrettiğini açıkladığı, bu talebini 03.12.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle 10.000,00 TL olarak belirtip 341.976,22 TL'ye ıslah ettiği, davalının ıslaha karşı itiraz dilekçesinde bu hususa itiraz etmediği, bu nedenle davacı tarafın yapı hasar bedeli talebi olarak açıkladığı davasını 341

.02.2017 tarihli keşif sırasındaki beyanı dikkate alınarak davacının talebinin eksik ödenen hasar yapı bedeline ilişkin olduğunu belirtip bu bedele hasrettiğini açıkladığı, bu talebini 03.12.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle 10.000,00 TL olarak belirtip 341.976,22 TL'ye ıslah ettiği, davalının ıslaha karşı itiraz dilekçesinde bu hususa itiraz etmediği, bu nedenle davacı tarafın yapı hasar bedeli talebi olarak açıkladığı davasını 341.976,22 TL'ye ıslah ettiği kabul edilmiş olup, davalı tarafça 01.07.2015 tarihli sigorta ekspertiz kesin raporunda bina 3/B zemin kat yapı hasar bedeli olarak 217.310,42 TL + bina 3/A bodrum kat yapı hasar bedeli olarak 7.745,71 TL olmak üzere belirtilen toplam 225.056,14 TL yapı hasar bedelinin davalı tarafça davacıya 07.10.2015 tarihli ibraname ile ödendiği, denetime elverişli hükme esas alınan 24.04.2019 tarihli bilirkişi raporunda da yapı hasar bedelinin 505.562,14 TL olarak belirtildiği anlaşılmakla, davalı tarafça davacıya eksik ödenen yapı hasar bedelinin ve davacının davalıdan talep edebileceği miktarın (505.562,14-225.056,14 TL) 280.506,00 TL olduğu gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacının eksik ödenen yapı hasar bedeline ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 280.506,00 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 14.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 18.02.2015 tarihli 2015/8 D.İş dosyasında alınan bilirkişi raporunda toplam ürün zararının 456.853,82 TL ve yapı hasarı bedelinin 474.058,00 TL olarak tespit edildiğini, keşif esnasında davalı ... şirketinden ödeme alındığı hususunun yanlış anlaşıldığını, bilirkişi tarafından tespit edilen rakamdan tekrar düşüm yapıldığını, davalı ... şirketinin kendi bulduğu ekspertize hazırlattırdığı rapora göre ödeme yaptığından bu ödemeler yerel mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporlarında mahsup edilerek alacağın belirlendiğini, bu nedenle mükerrer talebin söz konusu olmadığını, Yağmur Gıda A.Ş.'nin sadece kendi bina içindeki ürünlerini sigortalattığını binayı sigorta ettirmediğini, bu hususun raporlarda incelendiğini belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının kiracısı olduğu, davalı tarafından iş yeri ekstra sigorta poliçesi ile sigortalanan işyerinde meydana gelen yangın sebebiyle eksik ödenen sigorta bedeli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401, 1409, 1453 ve 1459 uncu maddeleri, Yangın Sigortası Genel Şartları, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçeler ile davacı vekilinin keşif sırasında imza altına alınan beyanına, davacı tarafından kullanılan taşınmazın alanının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesine göre karar usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05. 12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6004, Karar No: 2014/15751, Tarih: 09.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6004 E.  ,  2014/15751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 16/01/2014

Numarası : 2012/393-2014/8

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 01.04.1999- 01.09.2012 tarihleri arasında kat görevlisi olarak çalıştığını, allerjik astım hastası olduğunu ve daha hafif bir görev verilmesini işverenden istediği halde kabul edilmeyip sezon sonu istifa dilekçesi alınarak haksız ve tazminatsız işten çıkarıldığını ve sair işçilik alacaklarının da ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve UBGT ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sezon bitiminden önce Milli Eğitim Bakanlığına müracaatta bulunduğunu ve Ayşe Melahat Erkin İlköğretim Okulunda 03.10.2012 tarihinde işbaşı yapacağını söyleyerek 30.09.2012 tarihinde kendi isteği ile ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının iş yerindeki koşullar nedeni ile alerjik astım rahatsızlığına yakalandığı ve işverence daha hafif bir iş verilmediği, İş Kanunu'nun 24-1-a maddesi gereği iş akdinin haklı nedenle davacı tarafça feshedildiği kabul edilerek davacı lehine kıdem tazminatına hükmedilmiş, İş akdi davacı tarafça feshedildiğinden ihbar tazminatı talebi reddedilerek diğer taleplerin hakkaniyet indirimiyle kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş yerinde allerjik astım rahatsızlığı nedeniyle kendisine daha az iş güçü gerektiren bir iş vermesini işverenden istediği için işverenin sezon bitiminde istifa dilekçesi alarak iş akdini haksız sonlandırdığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı isteğinde bulunmuştur. Davalı ise davacının Milli Eğitim Bakanlığına bağlı A.. M..E.. okuluna temizlikçi olarak geçmek üzere ayrıldığını savunmuş, mahkemece davacının çalışma esnasında allerjik astım rahatsızlığına yakalandığı ve dinlenen davacı tanıklarının beyanına itibar edilerek davacının sözleşmeyi haklı feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; 30.06.2008 tarihinden itibaren allerjik astım hastası olduğu ilaç kullanım raporundan anlaşılan davacının hastalığının devam edip etmediği hususunda dosyada başkaca bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davacının istifa dilekçesinin sağlık nedeniyle iş sözleşmesinin haklı feshine esas olacak şekilde herhangi bir mazerete dayalı olmadığı istifa sebebini belirtmediği, davacının fesih tarihinden önce İşkur'a 28.08.2012 tarihinde müracaat ettiği, 28.09.2012 tarihli noter kurasıyla asil katılımcı olarak kura çektiği ve Alanya İlçe Milli Eğitim Müd. 01.04.2013/4022 sayılı yazısında davacıya önce H..Ö..okulunda görev verilmek istenildiğini, davacının beğenmemesi üzerine A.. M.. E..İlköğretim okulunda görevlendirme yapıldığını, davacının 03.10.2012 tarihinde her iki okulun işini de beğenmediğini ve çalışmak istemediğine ilişkin dilekçe verdiği belirtilmiştir. Davacı 30.09.2012 tarihinde istifa edrek işyerinden ayrılmıştır. Bu tarih davacının 28.09.2012 kura çekim tarihinden bir gün sonrasıdır. Davalı tanıkları da bu durumu açıkça beyanlarında dile getirmişlerdir. Dosyadaki deliller ve davalı tanık beyanlarına göre davacının yeni işyerinde çalışmak üzere ayrıldığının anlaşılması, ayrıca davacı tanıklarının davacıdan duyduklarını söylemesi ve davacı dava dilekçesinde sezon bitiminde kendisinden haksız istifa dilekçesi alındığını ifade etmesine rağmen davacı tanığının sezonun 21 Ekimde bittiği ve davacının işten rahatsızlığı nedeniyle kendisinin ayrıldığı şeklindeki beyanı bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacı iddialarının da gerçeği yansıtmaması karşısında davacı feshinin haklı olduğunun ispat edildiği sonucuna ulaşılması hatalıdır.

Kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9978, Karar No: 2020/3492, Tarih: 28.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/9978 E.  ,  2020/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdurlar ... ile ....'e yönelik)

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet (mağdur sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 01.09.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdur ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11738, Karar No: 2014/15369, Tarih: 17.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11738 E.  ,  2014/15369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanunu'nun .... kitabından kaynaklanan Aile Hukuku'na ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın .... maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay .... Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay .... Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine .../.../2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8697, Karar No: 2006/15223, Tarih: 12.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8697 E.  ,  2006/15223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih               :  23.05.2006

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 13,2  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

506 sayılı yasanın 109.maddesinde sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının tesbitinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporların esas alınması öngörülmüş olmasına karşın Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu ön kağıdına göre saptanan meslek hastalığı işgöremezlik oranı gözetilerek eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle hastane sağlık kurulunca davacının işgöremezlik oranı konusunda rapor düzenlenmişse hastane sağlık kurulu raporunun  dosyaya ibrazının sağlanması, rapor alınmamışsa 506 sayılı yasanın 109.maddesi uyarınca adı geçen hastaneden davacının 27.04.1998 tarihinde % 0 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 13,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, sağlık kurulu raporu alınması, itiraz halinde Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilmesi zorunludur.  Yasal prosedür işletilmeden yukarıda sözü edilen belge ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14345, Karar No: 2023/1614, Tarih: 28.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14345 E.  ,  2023/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2001 E., 2018/2527 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ıncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edildiği, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2017/218 Esas, 2018/63 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 nci maddesinin yedinci fıkraları delaletiyle, 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2018/2001 Esas, 2018/2527 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

3. 7188 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ıncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Delillerin yetersiz olduğu,

4.Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

5.Dernek üyeliğinin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,