muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/995, Karar No: 2013/19531, Tarih: 10.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/995 E.  ,  2013/19531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... aleyhine .../03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 27/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olayda, davalı ... tarafından yapılan yol yapım çalışmaları sırasında gerekli önlemleri almaması nedeniyle sorumluluğu bulunduğu ileri sürülmüştür.

Davalı ... bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, bu davalının yasa ile kendisine verilmiş bulunan görevi yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın .../...-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Hüküm, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma biçimine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına .../.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5437, Karar No: 2019/2565, Tarih: 24.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5437 E.  ,  2019/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BODRUM 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yüzüne karşı 23.03.2018 tarihinde verilen hükmün, sanık tarafından 1412 Sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 06.06.2018 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin ... sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19310, Karar No: 2017/11413, Tarih: 07.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19310 E.  ,  2017/11413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteğinin davalıya sigortalı araçta yolcu iken gerçekleşen kazada öldüğünü açıklayıp davacı anne ... için 23.036,06 TL, baba ... için 15.959,56 TL destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kazayı yapan aracın kaza tarihinden satıldığını, bu satış nedeniyle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, bozma ilamı alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile; davacı anne ... için 23.036,06 TL, baba ... için 15.959,56 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.997,79 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 7.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3312, Karar No: 2012/12064, Tarih: 05.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3312 E.  ,  2012/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ 2006/664 ESAS

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2009 tarih ve 2006/604-2009/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, asıl davada müvekkili ...'nın fotoğraf sanatçısı olduğunu, davalıların hazırlayıp yayımladığı “Karadeniz-Meraklısı için Gezi Rehberi” isimli kitabın 146.sayfasında yer alan fotoğrafın müvekkiline ait olduğunu, 1986 yılında çekilmiş olduğunu, müvekkilinin mali ve manevi haklarının zarara uğradığını ileri sürerek bahse konu kitabın 146.sayfasında yayımlanan fotoğrafın müvekkiline ait olduğunun tespitine, şimdilik 500,00 YTL maddi ve 5.000,00 YTL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini; birleşen davada da müvekkili ...in fotoğraf sanatçısı olduğunu, davalıların yazdığı ve yayımladığı “Karadeniz-Meraklısı için Gezi Rehberi” isimli kitaptaki dört adet fotoğrafın müvekkiline ait olduğunu, bu fotoğrafların yayınlanması için müvekkilinin izninin alınmadığını, müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek şimdilik 1.000,00 YTL maddi ve 5.000,00 YTL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının davranışının iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar Müjde ve ..., davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve bilirkişi kök ve ek raporlarına göre, davacıların hak sahipliğini kanıtlayamadığı, fotoğraf işi ile uğraşan ve bu alanda yapılan baskıları takip eden birinin 7 ve 17 yıl gibi uzun bir süre sessiz kalmasının ve hak aramamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacıların fotoğrafların basıldığının çok önce öğrenmesine rağmen sessiz kalarak dava açmaması nedeniyle davanın zamanaşımına uğramış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece de benimsenen bilirkişi raporunda dava konusu fotoğrafların 5846 Sayılı FSEK 1/B ve 2/3. maddesine göre teknik ve ilmi gaye ile meydana getirilmiş ilim ve edebiyat eseri niteliğinde oldukları mütalaa edilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece de benimsenen bilirkişi raporunda dava konusu fotoğrafların 5846 Sayılı FSEK 1/B ve 2/3. maddesine göre teknik ve ilmi gaye ile meydana getirilmiş ilim ve edebiyat eseri niteliğinde oldukları mütalaa edilmiştir.

Öncelikle, birleşen davada davalılarca hazırlanarak yayınlanan "Karadeniz, Meraklısı İçin Gezi Rehberi" adlı kitapta dava konusu fotoğraflarla ilgili olarak eser sahibi sıfatıyla davacı ...in adı yer aldığından 5846 Sayılı FSEK 11. maddesi uyarınca adı geçen davacı yararına eser sahipliği karinesi oluşmuştur. Bu karinenin aksi de ispatlanamadığına göre, birleşen davanın davacısının eser sahibi olduğunun kabulü gerekir.

Yine bilirkişi heyetince düzenlenen ek raporda asıl davanın davacısı ... bakımından da "eser sahibi olmadığına dair bir kanaat açıklanmadığı, ancak davaya konu fotoğraf slaytlarının bulunamamasının; söz konusu fotoğraflar üzerindeki hak sahipliğinin FSEK 52. maddesinde öngörülen şekle aykırı bir şekilde fakat davacının rızası ile elden çıkarılması sonucuna yol açabileceği ifade edilmiştir.

5846 sayılı FSEK 57/1. fıkrasına göre, "asıl veya çoğaltılmış nüshalar üzerindeki mülkiyet hakkının devri, aksi kararlaştırılmış olmadıkça, fikri hakların devrini ihtiva etmez." Dava konusu fotoğrafların dia ve slaytlarının davacı tarafından dava dışı bir kişiye verilmiş olması da, aksi kanıtlanamadığı sürece bu eserler üzerindeki eser sahipliğinden kaynaklanan mali hakların dava dışı kişi ya da başka kişilere devredilmiş olduğu sonucunu doğurmaz. Öte yandan, bilirkişi heyetince dava konusu fotoğrafların 5846 sayılı FSEK 4/5. maddesi anlamında güzel sanat eseri olmayıp aynı Kanun'un 2. madesine göre ilim ve edebiyat eseri niteliğinde oldukları da mütalaa edildiğine göre, somut uyuşmazlıkta söz konusu 57. maddenin (2). fıkrasının uygulama yeri de bulunmamaktadır. Bu bakımdan asıl davanın davacısı ...'nın eser sahipliğinin kanıtlanamadığına ilişkin karar gerekçesi de yerinde değildir.

Ayrıca, mahkemece dava konusu kitapların ilk baskılarının (7) ve (17) yıl önce gerçekleştirildiğinden davanın zamanaşımına dayalı olarak da reddine karar verilmiştir. Oysa, bilirkişi raporunda dava konusu kitapların ilk baskılarından sonra dava tarihine kadar çeşitli sayıda baskılarının yapıldığı ve internet sitesi üzerinden de satış ilanına devam edildiği açıklanmıştır. Öğretide ve yerleşik Yargıtay kararlarında da kabul edildiği üzere, hukuka aykırı davranış devam ettiği sürece, haksız eylemin sona erdirilmesine yönelik davalarda zamanaşımı işlemeyeceği gibi, Dairemizin 04/12/1975 tarih 4967/7001, 26/10/2010 tarih 4135/806 sayılı kararında da belirtildiği üzere, davacıların 5846 sayılı FSEK hükümlerine göre eğer sahibine sağlanan koruma süresi içerisinde meydana gelen ihlaller nedeniyle dava açmaları Kanun'un tanıdığı bir hakkın kullanılması olup, bu davranışları Medeni Kanun'un 2.maddesinde düzenlenen kötüniyet belirtisi de sayılamayacağından somut uyuşmazlıkta sessiz kalma yoluyla, hak kaybından da söz edilemez. O halde, mahkemece yukarıda açıklanan ilkelerde dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekirken kararda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetli görülmemiş, asıl ve birleşen davalara ilişkin kararın açıklanan gerekçeler itibariyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden asıl ve birleşen davacıları yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19094, Karar No: 2012/15274, Tarih: 06.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19094 E.  ,  2012/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün davacının birinci tanık listesinde bulunan tanığı Özkan Akün'ün beyanında geçen olaylar esas alınmak suretiyle oluşturulmuş bulunmasına davacının verdiği ikinci tanık listesinden dinlenen tanık beyanının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.06.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5159, Karar No: 2016/24021, Tarih: 28.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/5159 E.  ,  2016/24021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 04/03/2007 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanıkların arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanları ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ...’in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1316, Karar No: 2014/8877, Tarih: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1316 E.  ,  2014/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2010/269-2013/136

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının dairesini davacıya sattığını, devrin yapılmadığını, davacının ödediği bedeli geri alamadığını, icra takibinin itiraz nedeni ile durduğunu belirterek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Somut olayda; yargılama boyunca dava dilekçesinde davalı adresi olarak bildirilen Ö.. Köyü adresine tebligat yapıldığı, icra dosyasının incelenmesinde ödeme emrinin davalının (borçlunun) İzmit'te bulunan işyeri adresine tebliğ edildiği, nüfus kaydından ise davalının yerleşim yerinin İstanbul olduğu, mahkeme kararının ise davalının İstanbul adresine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalının tebliğe elverişli adresine davetiye gönderilmemiş, davalıya ait olmayan bir adrese tebliğ yapılarak taraf teşkilinin sağlandığı düşünülmüş ve yargılama sonlandırılmıştır.

6100 sayılı HMK.nun 27.maddesinde; "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir" düzenlemesi yeralmaktadır.

Mahkemece; davalının adresinin araştırılarak, Tebligat Kanununa uygun olarak dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğinin sağlanması gerekir iken, icra dosyasında ödeme emrinin tebliğ edildiği adrese de dikkat edilmeksizin dava dilekçesinde bildirilen adrese tebliğin yapılması, Tebligat Kanununa ve HMK.nun 27.maddesinde yeralan "hukuki dinlenilme hakkı"na aykırı bulunmuştur.

Mahkemece; eksik ve yanılgılı değerlendirme ile savunma hakkını kısıtlayacak şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davalının savunmalarını ve varsa delillerini bildirmesine imkan tanınarak deliller değerlendirilip, sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece; eksik ve yanılgılı değerlendirme ile savunma hakkını kısıtlayacak şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davalının savunmalarını ve varsa delillerini bildirmesine imkan tanınarak deliller değerlendirilip, sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2391, Karar No: 2010/3115, Tarih: 28.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/2391 E.  ,  2010/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

İrtikap suçundan sanık ... Kundakçı'nın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/11/2007 gün ve 2006/94 Esas, 2007/189 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafindan istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazinenin bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü’nün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, evvela davanın hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.