muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15777, Karar No: 2012/21309, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15777 E.  ,  2012/21309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten ,

2- Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan yonca ve patatesin dekar başına verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16370, Karar No: 2012/10449, Tarih: 21.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16370 E.  ,  2012/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2011

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde kullanmakta bulunduğu 34 ... plakalı 2003 Model Renault Kango aracın kullanım hatası sonucu arızalanması ve görev ve vazifesi dışında işlere karıştığı iddiası ile iş akdinin feshedildiğini bildirildiğini, feshin gerekçelerinin gerçekten uzak haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve  davacının işe iadesine, buna bağlı kanuni haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin işyerinde çalıştığı süre boyunca sürekli olarak işini savsakladığını, işin işleyişini bozduğunu, işverene zarar verdiğini, yapmakla ödevli olduğu işler kendisine sürekli hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrarcı olduğunu,  işveren şirket tarafından 34 ........ Plaka sayılı aracın davacıya tahsis edildiğini, araçta yağ lambası yanmasına rağmen kullanmaya devam ettiği için motor arızası meydana geldiğini, aracın tamiri için 957,92 TL harcama yapıldığı halde arızanın giderilemediğini, daha fazla masraf olmaması için motor dağınık haldeyken kasko değeri 10.500,00 TL olduğu halde 7.350,00 TL'ye satılabildiğini, davacının işini savsakladığını neticesinde zimmetine verilen aracın kullanımında gerekli dikkat ve özeni göstermemek suretiyle oluşan kusurlu hareketi nedeniyle müvekkili şirketin büyük zarar gördüğünü, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren şirket tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/11 h ve ı maddelerine istinaden haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece hasar gören araç davalı işverene ait olmadığı için feshin haklı yada geçerli olamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin  iş sözleşmesini haklı  fesih imkânının  olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin

(ı) alt bendinde,  işçinin kendi isteği veya savsaklaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratmasının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir.

Somut olayda; davacının olaydaki kusuru ve zarar miktarı ile varsa davacının kusuruna isabet eden zarar miktarı uzman bilirkişi aracılığıyla belirlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin ödenen temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6339, Karar No: 2016/6465, Tarih: 16.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6339 E.  ,  2016/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışırken rızası olmadan, seyahat engeli olmasına rağmen güvenlik şirketi ve bankanın mobil görev alanında çalıştırılmak suretiyle iş akdinin feshedildiğinden bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ., davacının diğer davalı şirket elemanı olduğunu belirterek davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ...., davacının işyerinin iş koşullarında hiçbir değişiklik olmayacak şekilde değiştirildiğini, yeni görevlendirmeyi kabul etmeyip devamsızlık yapan davacının iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını öne sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince iş sözleşmesini fesheden davalı işverenin fesih hakkını 6 iş günü içinde kullanmaması nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdini sağlık sebepleriyle haklı nedenle feshedip etmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/I.a maddesinde, “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa”, işçi süresi belirli olsun veya olmasın iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği belirtilmiştir. Anılan normatif düzenlemede işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. İşçinin rahatsızlığı veya hastalığının işyeri ve iş koşulları ile ilişkisi ortaya konmalıdır. İşçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. İşçinin rahatsızlığı veya hastalığının işyeri ve iş koşulları ile ilişkisi ortaya konmalıdır.

Somut olayda, davacının davalı Banka'nın .... Şubesi'nde güvenlik görevlisi olarak çalışırken davalının iddiasına göre müşterinin isteği üzerine görev yerinin .... güvenlik görevlisi olarak görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Öncelikle davacının görev yeri değişikliğine esas olduğu belirtilen müşteri isteği davalı yanca somutlaştırılmamıştır.

Davalı işverenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun "Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi" başlıklı 22'nci maddesine uygun olarak çalışma koşullarındaki değişikliği davacıya yazılı olarak bildirmeye çalıştığı, bildirimlerin davacıya tebliğ edilemediği, fakat davacının bundan haberdar olduğu ve değişikliği kabul etmeyerek iş sözleşmesini 03.08.2011 tarihinde feshettiği dosyadan anlaşılmaktadır.

Davacı "hepatit B" hastası olduğuna ilişkin test sonucunu dosyaya sunarak, sağlık nedeniyle seyahat engeli bulunduğunu ve rızası olmadan yapılan değişikliği kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, davacının dosyaya sunulmuş ve "hepatit B" hastası olduğunu gösterir sağlık belgesi üzerinde yeterince durulmamış, keşif yapılmaksızın, davalının devamsızlık nedenine dayalı feshi süresi içinde yapmaması nedeniyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Davacının iş akdini feshettiği 03.08.2011 tarihinden sonra tutulan devamsızlık tutanaklarına itibar edilemeyeceği açıktır. Mahkemece verilen hüküm eksik inceleme ve araştırma ile verilmiştir. Yapılacak iş, davalı işverenin faaliyet konusunda uzman bilirkişi ile iş ve organizasyon yapılanmasında uzman bilirkişi ve son olarak da davacının rahatsızlığı konusunda uzman tıbbi bilirkişilerden oluşacak bilirkişi heyetine yerinde inceleme yetkisi de verilerek; davacının davalı Banka'nın ....'nde çalıştığı güvenlik görevlisi pozisyonu ile teklif edilen .... güvenlik görevlisi pozisyonunun karşılaştırılarak davacının sağlık durumu yönünden teklif edilen görevin uygun olup olmayacağı, davacının iş şartlarında esaslı değişiklik yapılıp yapılmadığının tereddütsüz belirlenmesi gerekir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacıya ait bir kısım bordrolar, görev kayıt formları, şube açılış-kapanış saatleri, güvenlik elemanı ilave çalışma çizelgeleri, fazla çalışma çizelgeleri, fazla çalışma bildirim formları davalı tarafından dosyaya sunulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, belgeler üzerinde yapılan incelemede banka şubesinin açılış saatinin genel olarak 08:00 olduğu, kapanış saatlerinin birbirinden farklı olduğu, 21:00-22:00 saatlerine kadar çalışma yapıldığı, belgelerin hem davacı hem de banka şubesinin yetkilisi tarafından imzalandığı tespit edilmiş ise de ortalama bir yöntemle davacının 08:00-18:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra günlük 1,5 saat fazla çalışma yaptığı, 18:00'den sonra ise ortalama olarak en az 2,5 saat daha fazla çalıştığı ve davacının toplam günlük fazla çalışmasının 4 saat olduğu belirtilerek fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Bilirkişinin hesaplamasına esas aldığı bu yöntem denetime elverişli olmayıp, kayıtlar incelendiğinde davacının çalışma saatlerinin değişiklik gösterdiği açık olup bu nedenle bilirkişi tarafından davacının fazla çalışmasının ortalama hesap yöntemi ile belirlenmesi hatalıdır. Yapılacak iş, fazla çalışma ücretini sunulan kayıtların denetime elverişli şekilde bire bir dökümü yapılmak suretiyle hesaplatmaktır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Ayrıca bilirkişinin 08:00-18:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra günlük 1,5 saat fazla çalışma yaptığı, 18:00'den sonra ise ortalama olarak en az 2,5 saat daha fazla çalıştığı ve davacının toplam günlük fazla çalışmasının 4 saat olduğu yönündeki kabulü de hatalıdır. Çünkü, davacının 08:00-18:00 saatleri arasındaki 10 saatlik çalışmasından 1 saatlik ara dinlenme süresi indirilmiştir. Davacının günde 2,5 saat daha fazla çalıştığı kabul edildiğinde günlük çalışma süresi 11 saatin üzerine çıkmakta ve ara dinlenme süresinin 1 saat yerine 1,5 saat uygulanması gerekmektedir. Bu nedenle, davacının günlük çalışmasının sonlandığı saat belirlenerek fiili çalışma süresine göre ara dinlenme süresi uygulanarak sonuca gidilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi de doğru olmamıştır.

4-Davacının dava değerini ıslah ettiği 26.12.2013 tarihli dilekçesinde faiz talebinin olmamasına rağmen, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretinin artırılan kısımlarının ıslah tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmiş olması da hatalı olup karar bozulmalıdır.

5-Davalı bankanın ünvanı “.....” iken karar başlığında “...” olarak yazılması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4710, Karar No: 2014/7927, Tarih: 22.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4710 E.  ,  2014/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazlara komşu ve yakın komşu kadastro parsellerini gösterir orijinal kadastro paftasının,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu ve yakın komşu 101 ada 402, 403, 390, 370, 360, 386 ve 373, 103 ada 74, 71, 76, 77, 168 ve 169 sayılı parsellere ait kadastro tutanak suret ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin,

3) Keşifte uygulanan 1958 bütünleme ve 1960 baskılı memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafının ilgili yerlerden getirtilmesi, bundan sonra,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre komşu ve yakın komşu parsellerle birlikte haritalar ve 1960 basımlı memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile 1969 tarihli hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve çekişmeli taşınmaz ve çevresinin memleket haritasında hangi sembolle gösterildiği, ilk hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazların niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün ne olduğu, ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranını belirtir açıklamalı müşterek imzalı ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13494, Karar No: 2024/6248, Tarih: 22.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13494 E.  ,  2024/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.02.2022

EK KARAR SAYISI : 2018/3293 E., 2020/1399 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.02.2022 tarihli ve 2018/3293 Esas, 2020/1399 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.02.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5137, Karar No: 2023/3021, Tarih: 09.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5137 E.  ,  2023/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle Yangına Neden Olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2013 tarihli iddianamesi ile taksirle yangına neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 171 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun) 171 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3 Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile ''...Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması...'' ve ''...basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 171 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Sanık müdafiinin itirazı üzerine yeniden duruşma açılarak, Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli, 2022/161 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun) 171 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.