muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17319, Karar No: 2015/31373, Tarih: 17.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17319 E.  ,  2015/31373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/134884

MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/779 (E) ve 2013/87 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda “ mağdurun sürekli peşinde gezdiği, hakkında dedikodular çıkarttığı; olay günü de kendisine yönelik, gördün mü Görkem'i cezaevine tıktırdık, daha bitmedi sıra sana geldi, dediği" şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık Seval Durdu'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9551, Karar No: 2015/8113, Tarih: 09.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9551 E.  ,  2015/8113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5115, Karar No: 2012/7618, Tarih: 30.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5115 E.  ,  2012/7618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/08/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6156, Karar No: 2018/11637, Tarih: 04.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/6156 E.  ,  2018/11637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç kastının olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3 ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5413, Karar No: 2015/30372, Tarih: 21.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5413 E.  ,  2015/30372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılana ait tarlada bulunan beş adet ağacı kestiği iddia olunan olayda, yapılan keşif ve aldırılan bilirkişi raporuna göre kesilen ağaçların sanığa ait 65 nolu parsel ile katılana ait 54 nolu parsel arasında, ancak sanığa ait parselin daha yakınında ve her iki parsel arasında bulunan dere yatağından kesilmiş olduğu, ağaçların katılana ait 54 parsel nolu taşınmaz içinde yer almadığı ağaçların mülkiyetinin de kesin olarak kime ait olduğunun tespitinin mümkün olmadığı, sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçeleriyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5656, Karar No: 2012/11180, Tarih: 10.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5656 E.  ,  2012/11180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiralanın hor kullanılması ve eski hale getirilmemesi nedeni ile tazminat istemi ile yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile davacının inkar tazminatı talebini reddine karar verildiği halde gerekçeli hükümde dava yine kısmen kabul edilmişken, asıl alacağın %40 oranında inkar tazminatına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6217 Sayılı Yasa ile değişik 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi hüküm gözetilerek H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29263, Karar No: 2013/15187, Tarih: 10.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/29263 E.  ,  2013/15187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, Tehdit, Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 14/12/2009 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10/06/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26053, Karar No: 2016/24378, Tarih: 31.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26053 E.  ,  2016/24378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat ve alacaklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feshin haklı yada geçerli sebebe dayandığı davalı tarafından ispat edilemediğinden davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı yada geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır. Anılan Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendinde ise, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, şirkete ait araç ve şoförü kendi özel işleri için gittiği adreste bekleterek şirket işlerinin yapılmasına engel olduğu, şirketin araç ve şoförünü kendi özel işleri için kullandığı, işyerinde uzun süren telefon görüşmeleri ile çalışma düzenini etkilediği, ... Acente Müdürlüğünün fesih işlemleri sırasında, tahsilatı yapılamayan 29 adet fatura bedeli karşılığı 540,00 TL'yi elden aldığı halde şirket hesabına yatırmadığı gerekçeleri ile 4857 sayılı Kanun'un 25/2-e-h maddeleri gereğince haklı sebeple feshedilmiştir. Mahkemece, feshin haklı yada geçerli sebebe dayandığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı, ... Bölge Müdür Yardımcısı olarak çalışan davacının mesai saatleri içerisinde, şirkete ait araç ve şoförle, iş ile ilgili olmayan bir adrese gittiğini ve aracı orada beklettiğini, şirket işlerinin yapılmasına engel olduğunu belirtmiştir. İşyerinde şoför olarak çalışan davalı şahidi beyanları ile bu iddiayı doğrulamıştır. Ayrıca Arvento araç takip sisteminden alınan dökümler de iddiayı destekler niteliktedir. Anılan davalı şahidi, davacının birkısım özel işlerini kendisine yaptırdığını, bölge müdür yardımcısı olması nedeni ile verdiği kararları sorgulama hakkı olmadığını beyan etmiştir. Yine, şirket hesabına yatırılmadığı belirtilen, ... Acente Müdürlüğünün fesih işlemleri sırasında, tahsilatı yapılamayan 29 adet fatura bedeli karşılığı 418,33 TL'nin, ... tarafından ... Kargo ... Bölge Müdürlüğüne verilen dilekçe ile davacıya teslim edildiğinin belirtilmiş olması gibi hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının eylemleri haklı fesih sebebi ağırlığında olmasa da, güven ilişkisini zedeleyecek boyutta olan bu davranışlar sebebi ile artık işverenden iş sözleşmesinin devamı beklenemeyecektir. Feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü ile davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 200,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 31.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1401, Karar No: 2023/1524, Tarih: 26.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1401 E.  ,  2023/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/110 E., 2020/118 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-Finansbank A.Ş. vekili Avukat ... 2-... 3-...

DAVA TARİHİ : 11.11.2013

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Şikayetçi vekili

- K A R A R -

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/1887 Esas, 2022/815 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, şikayetçiden alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 26.04.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20229, Karar No: 2010/5551, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20229 E.  ,  2010/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/182, Karar No: 2018/10546, Tarih: 08.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/182 E.  ,  2018/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/1-e, 62, 50/1-a, 52/1-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 00: 15 sıralarında, sanık sürücü ... 1,19 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki otomobil ile seyretmekte iken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağından yol dışına çıkarak yaya kaldırımında yürümekte olan yaya ...’e çarparak, katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; kaza tespit tutanağına göre olay sırasında 1,19 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bozma talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi, ağırlaştırıcı neden olarak uygulanan madde fıkrasının da hatalı gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ile sanık hakkında eylemine uyan TCK'nın 89. maddesi uyarınca seçenek cezalardan adli para cezasının seçilmesi karşısında, TCK'nın 50/1-a maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı gözetilmeden, hüküm fıkrasında işlev kaybına uğrayacak şekilde yaralandığının belirtilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün birinci fıkrasının başına "5237 sayılı TCK'nın 89/1" ibaresinin yazılması, ikinci fıkrasındaki "89/1-e" ibaresinin "TCK'nın 89/2-e" olarak, aynı fıkradaki yaralanma niteliğinin "hayati tehlike geçirecek şekilde" olarak değiştirilmesi, yine üçüncü fıkradaki "50/1-a" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5705, Karar No: 2022/102, Tarih: 17.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5705 E.  ,  2022/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinmede Ana-Baba Rızasının Aranmaması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde, çocuk mahkemesinin bakım tedbiri kararı gereği Bakanlığın koruma ve bakımı altında olan küçüğün evlat edinilmesinde ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, evlat edinmede ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenen küçüğün kuruma yerleştirilmiş olduğundan TMK'nın 312/1 hükmü gereği rızanın aranmaması kararının ancak evlat edinme işlemleri sırasında verilmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, davacı kurum vekilince istinaf isteminin esastan ret kararı temyiz edilmiştir.

Dava, küçüğün gelecekte evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılacağı ileri sürülerek TMK’nın 311. maddesindeki sebepler ile anne ve babanın evlat edinmede rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlât edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir, ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlât edinenin veya evlât edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlât edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü getirilmiştir.

Üzerinde durulması gereken husus; TMK'nın 312. maddesinde çocuğun evlat edinilmesinde eksik olan ana ve/veya babanın rızasının aranmaması için davanın ne zaman açılabileceği ve bu kapsamda madde metninde ifade edilen "kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğidir.