muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/944, Karar No: 2007/1078, Tarih: 03.04.2007

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemenin kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 9.5.2006 tarih ve 2006/385 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8841, Karar No: 2017/2827, Tarih: 05.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8841 E.  ,  2017/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında 17.03.2016 gün ve 2014/203-2014/304 K. sayılı ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş olup 16.09.2014 tarihli kararın kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren 2 hafta içinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmediği gerekçesiyle verilen 17.03.2016 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından 22.02.2016 tarihli dilekçe ile dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi süresi içinde istenilmiş olup dilekçede yalnızca esas numarasındaki bir rakamın hatalı olduğu, diğer tüm içeriklerin doğru olduğu anlaşıldığından dosyanın ilgili mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ek karar ile verilen davanın açılmamış sayılmasına ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/981, Karar No: 2025/1705, Tarih: 17.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/981 E.  ,  2025/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... ... Belediyesinde çalışmakta iken 05.12.2011 tarihinde ... İl Emniyet Müdürlüğüne devredildiğini, davacının devir tarihinden önce yararlandığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinin davacıya hatalı uygulanması sebebiyle ücretinin eksik ödendiğini, bu nedenle müvekkilinin ücretinin de devir tarihinde eksik bildirilmesi sebebiyle devirden sonra da ücretinin eksik ödenmeye devam edildiğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, sosyal yardım farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Emniyet Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin toplu iş sözleşmelerine uygun olarak belirlendiğini, yeni toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının devir tarihinden önce Belediyede almış olduğu sosyal hakların ödenmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Bozma üzerine davaya dâhil edilen davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 45. İş Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli kararı ile; toplu iş sözleşmesinde yevmiyenin ve yapılacak zamların açıkça belirlendiği, davalı tarafından ücretin toplu iş sözleşmelerine uygun olarak ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Emniyet Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 08.12.2022 tarihli kararı ile; davacının ücretinin devir tarihinde düşük bildirildiği, davalının devir tarihinden önceki alacaklardan sorumluluğu bulunmasa da ücretinin eksik bildirilmesi sebebiyle devir sonrasında yapılan eksik ödemeler nedeniyle sorumluluğunun bulunduğu, bu nedenle alacakların hüküm altına alınmasında hata bulunmadığı ancak Mahkemece toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fark ücret ve ikramiye alacaklarına en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması gerekirken en yüksek mevduat faizi uygulanmasının hatalı olduğunu, ilave tediye alacağı yönünden davacı dava ve ıslah dilekçesinde yasal faiz talep etmesine rağmen Mahkemece en yüksek mevduat faizine hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili ve davalı Emniyet Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 11.05.2023 tarihli bozma kararı ile; taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli kararı ile; bozma kararı uyarınca taraf teşkili sağlandıktan sonra bozma öncesi belirtilen gerekçeler tekrar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairecenin 22.02.2024 tarihli bozma kararı ile; 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (6111 sayılı Kanun) 166/6 hükmünde açıkça devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının "... toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ..." belirleneceğinin hükme bağlandığı, bu yasal düzenleme dikkate alındığında somut olayda davacının, ancak toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren davalı Bakanlığa ait işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesinin mümkün olduğu, Mahkemece 15.03.2012-14.03.2015 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin imza tarihi araştırılarak davacının ücret miktarının tespit edilmesi ve usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak varsa fark alacakların hesaplanması gerektiği; ayrıca arabuluculuk faaliyetinin, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği dikkate alındığında, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra muaccel olan alacaklar bakımından dava şartının yerine getirilmediği gözetilmeksizin hüküm kurulmasının da hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplu iş sözleşmesinin 29.03.2012 tarihinde imzalandığının anlaşıldığı, bu kapsamda bilirkişi ek raporunda davacının bu tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği seçeneğine göre yapılan hesaplamaya itibar edildiği gerekçesiyle arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak yapılan hesaplamaya göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkilinin 15.03.2012 tarihli %3 ücret artışından yararlandırılması gerektiğini,

b. Müvekkilinin sosyal yardım, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik hesaplandığını ve eksik ödendiğini,

c. Sosyal yardım alacağına hükmedilmemesinin hatalı olduğunu,

d. Müvekkili aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin hatalı olduğunu,

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkilinin 15.03.2012 tarihli %3 ücret artışından yararlandırılması gerektiğini,

b. Müvekkilinin sosyal yardım, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik hesaplandığını ve eksik ödendiğini,

c. Sosyal yardım alacağına hükmedilmemesinin hatalı olduğunu,

d. Müvekkili aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin hatalı olduğunu,

e. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2 hükmüne aykırı bir şekilde davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin ve istinaf incelemesi neticesinde lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ücretinin toplu iş sözleşmelerine uygun olarak belirlendiğini ve davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin tespiti ile dava konusu alacakların hesabı ile yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkindir.

1. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemiz bozma kararında 6111 sayılı Kanun'un 166/6 hükmü dikkate alındığında davacının davalı Bakanlığa ait işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren yararlanabileceği belirtilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, 15.03.2012-14.03.2015 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin imza tarihinin 29.03.2012 olduğu görülmektedir. Bu hâlde bozma kararında açıkça belirtildiği üzere davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin hükmünden toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren yararlanabileceği dikkate alınarak bu tarihten itibaren toplu iş sözleşmesindeki birinci yıl birinci altı ay ücret zammı uygulanarak hüküm kurulması gerekirken Mahkemece fark ücret alacağı yönünden bu husus gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalı olmuştur.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1910, Karar No: 2023/2832, Tarih: 25.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1910 E.  ,  2023/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki miras payının devrine ilişkin sözleşmeye dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 341 inci maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362 nci maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 99.216,67 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibarıyla geçerli olan 107.090,00 TL temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16286, Karar No: 2010/7317, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16286 E.  ,  2010/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 39.831,78 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesiüzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi oludğu anlaşılmış ve duruşma için 22.6.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatı dikkate alındığında kusur dağılımının olayın oluş biçimine uygun bulunmasına göre davalının kusur dağılımına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkindir. Bu tür davalarda (tazminat davaları) davanın niteliği gereğince öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının da hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilerek davacıya % 13,10 oranındaki sürekli işgöremezlik üzerinden gelir bağlandığı temyiz aşamasında davalı tarafça sunulan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yerel Mahkeme ise Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunca belirlenen % 46,20 oranındaki sürekli işgöremezlik oranı esas almak suretiyle davacının tazminatlarını belirlemiştir. Hal böyle olunca davacının sürekli iş göremezlik oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde belirlenmesinin gerektiği açıktır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurum'ca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az%10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

5510 Sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurum'ca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp İhtisas Kurulu giderek Adli Tıp Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yapılacak iş; davanın niteliği göz önünde tutularak, yukarıda açıklanan prosedür uygulanmak suretiyle davacının sürekli işgöremezlik oranını belirlemek, belirlenen oran üzerinden davacıya gelir bağlanmış ise bağlanan gelirin ne olduğu Kurum'dan sorulmak ve bildirilen miktarı son verilere göre hesaplanan zarardan düşmek, sigortalıya gelir bağlanmadığının bildirilmesi durumunda sigortalıya gelir bağlanması için Kurum'a başvurması giderek dava açması yönünden önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2726, Karar No: 2016/3278, Tarih: 04.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2726 E.  ,  2016/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2016 gün ve 2016/29 E. 2016/11 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.