muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7078, Karar No: 2022/9072, Tarih: 14.06.2022

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle ilk derece mahkemesi tarafından üstünlük tanınan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasındaki gerekçenin gösterilmediğini, oysa kurum iş kazası inceleme raporunda davacı kazalıya %100 oranında kusur verildiğini, kazanın meydana gelmesinde kusurlu tarafın davacı olduğunu, müvekkili şirket tarafından tüm iş güvenliği tedbirlerinin alındığını, kendilerine atfedilecek kusur bulunmadığını, dava dosyası incelendiğinde davacı ...’ın alacağının 50.000,00TL'sini 15/09/2017 tarihli temlik sözleşmesi ile ...'e temlik ettiğini, temlik alan ... tarafından da 20/03/2018 tarihli temlik sözleşmesi ile 50.000,00 TL bedelle ...'a temlik edildiğini, ...tarafından da temlik alınmadan 2 ay önce yapılan bir sözleşme ile 450.000,00 TL bedelle ...'e temlik edildiğini, dava dosyası değerinin 450.000,00TL olması ve temlik bedellerinin dava değerinden fazla olması nedeniyle harçların tamamlatılması gerekirken bu harçların tamamlatılmadığını, harçlar tamamlatılmamasına rağmen temlik alan lehine temlik miktarının üzerinde 125.000,00 TL alacağa hükmedilmesinin hatalı olduğunu, istinaf mahkemesi tarafından bu husus dikkate alınmaksızın karar verildiğini, davanın vekaletname olmaksızın ... adına Av.... tarafından 05/03/2019 tarihinde ıslah edildiğini, ıslah harcının süre geçtikten sonra 15/04/2019 tarihinde yatırıldığını, ayrıca davacı kazalı ...'ın ıslah talebi vekaletname olmasızın yapıldığından ortada geçerli bir ıslah olmamasına rağmen ıslah talebinin reddine karar verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmadan karar verildiğini, davacının talebinin 125.000,00TL'sinin reddedildiği dikkate alındığında kendileri lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürmüştür.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından dava devam ederken henüz hesap raporu alınmadan önce dosyaya alacağın temlikine (dava konusunun devrine) ilişkin çeşitli belgeler ibraz edildiği, 25/09/2017 tarihli temliknamede davacı kazalı ...’ın eldeki temyiz incelemesine konu 2016/506 Esas sayılı dava dosyasındaki doğmuş ve doğacak olan çalışma gücünün kaybı tazminatı olan alacağının 50.000.00 TL’lik kısmının (İşlemiş ve işleyecek faiz ve feriler ile birlikte), ... isimli gerçek kişiye tek taraflı devir ve temlik ettiğinin, 28/03/2018 tarihli temliknamede eldeki dava dosyasındaki doğmuş ve doğacak olan çalışma gücünün kaybı tazminatı olan alacağın 50.000.00 TL’lik kısmını (İşlemiş ve işleyecek faiz ve feriler ile birlikte) davacı kazalıdan temlik alan ...’in aynı tutarı ...isimli kişiye temlik ettiğinin, 27/08/2018 tarihli temliknamede davacı kazalı ...’ın eldeki temyiz incelemesine konu 2016/506 Esas sayılı dava dosyasındaki alacağının 125.000.00 TL’lik kısmının (tüm ferileri ile birlikte), ...isimli gerçek kişiye temlik ettiğinin, 18/10/2018 tarihli temliknamede davacı kazalı ...’ın 2016/506 Esas sayılı dava dosyasındaki alacağı ile ilgili olarak 50.000.00 TL’yi 25/09/2017 tarihinde, 125.000.00 TL’yi 18/08/2018 tarihde ve 225.000,00 TL’yi 18/10/2018 tarihinde elden nakit olarak alarak toplamda 400.000.00 TL bedel karşılığında alacağının tamamını tüm ferileri ile birlikte ...isimli gerçek kişiye tek taraflı devir ve temlik ettiğinin, 14/02/2019 havale tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen son temliknamede ise ...isimli kişinin 2016/506 Esas sayılı dava dosyasındaki geçici vc kalıcı iş göçü kaybı tazminatının tamamını 450.000.00 TL bedel karşılığında ... isimli kişiye tüm ferileri ile devir ve temlik ettiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, “Dava Konusunun Devri” başlıklı 125. maddesinde;

“(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir;

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasında sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder”, hükümlerine yer verilmiştir.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasında sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder”, hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda dosyada mevcut 5 ayrı temliknamenin davadan sonra ve fakat bilirkişi hesap raporunun düzenlenmesinden önceki tarihlere ilişkin olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu anlamında geçerli bir temliknamenin varlığı halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda bahsedilen 125. maddesindeki düzenlemelere göre dava konusu hakkı temlik edenin davacı sıfatının sona erip devralanın taraf sıfatını kazanacağı ve davaya kaldığı yerden devam edeceği hükmü nazara alınıp, anılan maddenin davanın muhtelif sonuçlarına yargılama giderleri yönünden getirdiği düzenlemeler de göz önünde tutularak ve bu kapsamda taraf sıfatının ve davacılık sıfatı dönemlerinin belirlenip zarara yönelik itiraz ve ıslahın da davacılık sıfatına haiz olanlar tarafından yapılabileceğini gözeterek irdeleme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş dosyada mevcut 5 ayrı temliknamenin davadan sonra ve fakat bilirkişi hesap raporunun düzenlenmesinden önceki tarihlere ilişkin olduğunu, davacının temlikle ilgili olarak aldatıldığına dair 29/04/2021 tarihli dilekçe içeriğindeki beyanlarını nazara alarak, itiraz niteliğinde olan bu beyanlar gereğince temliklerin iptaline dair bir dava açılıp açılmadığını araştırmak, açılmışsa söz konusu davanın sonuçlanmasını beklemek, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu anlamında temliknamelerin geçerli olduğu sonucuna varlığı takdirde istemin hem maddi hem de manevi tazminata ilişkin bulunduğunu, temliknamelerde bu yönde bir açıklık olmadığını, öncelikle bu hususun belirlenip araştırılması gerektiğini, giderek manevi tazminat istemi yönünden 4728 sayılı TMK’nın 25/4. maddesi kapsamındaki koşullar da gözetilip manevi tazminatın temlike konu edilip edilemeyeğini, devamında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda bahsedilen 125. maddesindeki düzenlemelere göre dava konusu hakkı temlik edenin davacı sıfatının sona erip devralanın taraf sıfatını kazanacağı ve davaya kaldığı yerden devam edeceği hükmünü, anılan maddenin davanın muhtelif sonuçlarına yargılama giderleri yönünden getirdiği düzenlemelerini nazara alarak taraf sıfatını ve davacılık sıfatı dönemlerini belirlemek, zarara yönelik itiraz ve ıslahın da davacılık sıfatına haiz olanlar tarafından yapılabileceğini dikkate alarak çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4515, Karar No: 2011/7149, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4515 E.  ,  2011/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama - bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7157, Karar No: 2012/8154, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7157 E.  ,  2012/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2008 gün ve 2008/26 Esas, 2008/196 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla mağdurenin nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11950, Karar No: 2022/8169, Tarih: 02.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11950 E.  ,  2022/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 13/09/2019 tarih ve 2019/İHK-9054 sayılı itirazın kabulü ile başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 27/07/2013 tarihinde müvekkilinin, yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı otobüsün tek taraflı yaptığı kaza neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000,00 TL maddi tazminatının 06/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Bilirkişi raporu doğrultusunda dava değerini 52.500,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıda meydana gelen arazın Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları A.3.2. maddesi gereğince teminat kapsamında olmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından, davacıda travma sonrası stres bozukluğu ve nöbeti olmayan sinir sistemi bozukluğu olduğu özür durumunun Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarına göre teminat kapsamında olmadığı gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiştir. Davacı vekili karara itiraz etmiş İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın kabulü ile 52.500,00 TL maddi tazminatın 20/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak 03/08/2018 tarihli KTÜ Adli Bilimler Enstitü müdürlüğü Tıp Bilimleri Adabilim Dalı Başkanlığı tarafından verilen raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti toplam % 34 olarak belirlenmiştir. İtiraz Hakem Heyetince verilen özür raporunun incelenerek başvuranının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasından yararlanıp yararlanamayacağı yönünde alınan raporda ise 03/08/2018 tarihli özürlülük raporunda travma sonrası stres bozukluğunun ruhsal bir hastalık olduğu Genel Şartların A.3.2. sakatlı teminatı altında bulunan cetvelin şifa bulmaz akli denge bozukluğu maddesi kapsamında olduğu ve teminat kapsamında bulunduğu ve davacının %30 oranında özrünün olduğunun kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Anılan özürlülük raporunun tanziminde kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edilmişse de, anılan rapor davacıda kaza sonrası ortaya çıktığı iddia edilen travma sonrası stres bozukluğu yeterince irdelenmemiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından; davacının davalıya başvuru sırasında sunduğu maluliyet raporunda belirlenen travma sonrası stres bozukluğunun poliçede ve genel şartlarda teminat kapsamına alındığının kabulü ile başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Ferdi kaza Sigortaları, can sigortası türlerinden olup, meblağ sigortası olması itibariyle de, ölüm halinde limit kadar olmak üzere maktu; yaralanma halinde ise, yapılan tedavi giderleri bakımından buna ilişkin limiti geçmemek üzere ve yapılan harcama kadar nispi; sürekli sakatlık halinde ise, sakat kalma oranı ve sakatlığın derecesine göre limitin belli oranı olmak üzere, sigorta bedelinin ödenmesini gerektirir. Uyuşmazlık halinde bu yönlerin ispatlanması yeterli olup, gerçek zararın hesaplatılmasına girişilmeksizin, tespit edilecek bu miktarların aynen ödenmesi gerekmektedir.