muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/31333, Karar No: 2022/1608, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/31333 E.  ,  2022/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4889, Karar No: 2012/5996, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4889 E.  ,  2012/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2007 yılında ... Köyüne ait çalışma alanı içinde kadastro tespiti yapılan taşınmazların bir bölümünün 1963 tarihli 53 nolu ... Komisyonu tarafından ... (... ) Köyüne, bir bölümünün ise ... (...) Köyüne bağlı olarak belirtmesinin yapılarak dağıtım cetvellerinin oluşturulduğu, çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti sırasında ... köyünde tespiti yapılmış ise de; ... çalışmalarında ... Köyünde belirtmeliğinin düzenlendiği ve Hazine adına tapuya bağlandığı oysa dosya içindeki belirtmelik tutanağı ve eklerinin ... Köyüne ait olduğu anlaşılmaktadır. Davacı Hazinenin dava dilekçesine eklediği dağıtım cetveli ve tapu kaydının ...(...) köyüne ait olması nedeniyle Hazine adına kayıtlı 17/10/1963 tarih ve 138 sıra numaralı 285000 metrekare yüzölçümlü tapu kaydının dayanağını oluşturan ... (...) Köyüne ait 53.Nolu ... Komisyonunca düzenlenen 29. 0 pafta 13 numaralı parsele ve şahıslar adına belirtildiği anlaşılan 29. N pafta 5, 6, 7, 9, 20, 27 ile 29.O pafta 16 numaralı parsellerine ilişkin belirtmelik tutanakları, haritası, tablendikatif, dağıtım cetvelleri ve diğer eki olan belgeler ile belirtmelikte uygulanan kayıtların dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3795, Karar No: 2016/2969, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3795 E.  ,  2016/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesi uyarınca, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkumiyet kararındaki nitelendirme esas alınacağı ve 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği “5809 sayılı Kanuna muhalefet” suçunun devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/98, Karar No: 2017/7654, Tarih: 18.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/98 E.  ,  2017/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/03/2016 tarih, 2016/109 - 2016/106 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

15/10/2017 günü ulusal yargı ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 06/08/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30485, Karar No: 2018/3410, Tarih: 19.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30485 E.  ,  2018/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine (1 adet) bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun, takip dayanağı olan senedi boş olarak imzaladığını, senedin, taraflar arasındaki domates ekim sözleşmesinin teminatı olduğunu ve en üst kısmında “sözleşme senedi” ibaresinin mevcut olduğunu ileri sürerek, takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; takibe dayanak senedin TTK.nun 688/2. maddesi ( 6102 sayılı TTK m.776 ) anlamında kayıtsız şartsız bir borç ikrarını içermediği, bu durumda alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği, bu bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, İİK 170/1-a mad. uyarınca anılan takibin iptaline ve tazminat isteminin yasal dayanağı bulunmadığından reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı senedin, teminat senedi olduğu iddiasının, hangi ilişkinin teminatı olduğu senet üzerine yazılmak suretiyle ya da takip dayanağı senede açık atıf yapan İİK'nun 169/a-1. maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile ispatlanması gerekmektedir (HGK'nun 06.03.2013 tarih ve 2012/12-768 E., 2013/312 K. ve 20.06.2001 tarih ve 2001/12-496 sayılı kararları).

Somut olayda, her ne kadar takip dayanağı 01.11.2014 düzenlenme tarihli ve 91.700 TL bedelli senet üzerinde "sözleşme senedi" ibaresi yer almakta ise de, borçlu tarafından, takip dayanağı senede açık atıf yapan İİK'nun 169/a-1. maddesinde yazılı nitelikte bir belge sunulamamış olup, anılan bu ibarenin, tek başına senedi teminat bonosu haline getirmesi mümkün değildir.

O halde, mahkemece istemin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulüne ve takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/573, Karar No: 2025/4026, Tarih: 15.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/573 E.  ,  2025/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 150/1 yollamasıyla 106/1-(3.cümle), 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 750,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2023 tarihli ve 2022/96 esas, 2023/597 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 27.01.2025 gün ve 94660652-105-34-8955-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/02/2025 gün ve 2025/14621 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106/1-(3.cümle) maddesi uyarınca tayin olunan 30 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak cezasının 25 gün adli para cezası olarak belirlenmesini takiben, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası karşılığı olmak üzere 500,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 750,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek sûretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2023 tarihli ve 2022/96 Esas, 2023/597 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Sanığın katılana karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 150/1 maddesi delaletiyle 106/1-(3.cümle) maddesi gereğince, 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen adli para cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 25 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bir günlüğü 20,00 TL üzerinden hesaplanarak 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10688, Karar No: 2016/7817, Tarih: 15.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10688 E.  ,  2016/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'e ait suça konu aracın, rehin sözleşmesi kapsamında bir şahsın borcuna karşılık .... A.Ş. .... Şubesine rehin olarak gösterildiği, borcun ödenmemesi üzerine, banka tarafından bu sanık aleyhine rehnin paraya çevrilmesine yönelik icra takibi başlatıldığı, bu takip kapsamında üzerine rehin konulan aracın haczedilerek muhafaza altına alındığı, ancak hacizden önce söz konusu aracın sanık ...'ye birçok önemli parçasının söktürülmüş olması nedeniyle aracın piyasa değerlerinin altındaki fiyatla satışa çıkarıldığı, bilahare satış günü ihaleye katılan ve sanık ...’ın arkadaşı olan sanık ...’in söz konusu aracı piyasa değerinin çok altında satın aldığı, bu şekilde sanıkların haciz öncesi önemli parçalarını sökerek değerini düşürdükleri aracı değerinin çok altındaki fiyatlarla satın alıp, daha önceden sökülen parçaları geri monte etmek suretiyle katılan ... A.Ş. aleyhine haksız menfaat elde ettiklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıklar savunması, icra dosyası ve tüm dosya kapsamına göre; haciz yapılırken .... 3.İcra Müdürlüğü tarafından tutuklan 20/05/2010 tarihli haciz tutanağında sanık ...'in açık bir şekilde aracın parçalarını söküp tamir için gönderdiklerini belirttiği ve bu şekilde aracın yedi emine tesliminin yapıldığı, aynı tutanakta sökülen parçalar olmadan arcın 22.000 TL karşılığı parçalar takıldıktan sonra ise 50.000-60.000 TL'ye satışının yapılacağının belirtildiği, icra tutanağının tutuluş şekli ve sanık ...'in açık bir şekilde araçtaki parçaları söküp Kırıkkale'ye bıraktığını belirtmiş olması ve yine haciz tutanağında değer tespiti yapılırken aracın parçalarının sökülmüş hali ile ve parçalar araç üzerinde iken satış halinde edeceği değerlerin açık bir şekilde tespitinin yapıldığı, bu hali ile icra müdürlüğü tarafından borçluya aracın parçalarının takılması konusunda herhangi bir süre de verilmediği ve satışın sökülen parçalar olmadan 22.000 TL üzerinden yapıldığı, bu sebeple sanıkların olayda herhangi bir dolandırıcılık kasıtlarının söz konusu olmadığı, sanıkların katılan bankaya yönelik herhangi bir nitelikli hile ve yalan durumunun da söz konusu bulunmadığı anlaşılmakla, her üç sanık yönüyle atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat kararına yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25553, Karar No: 2017/23111, Tarih: 14.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/25553 E.  ,  2017/23111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki suçtan da beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraate ilişkin hükümler müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçme, CMK'nın 237/1 maddesi gereği, yargılama sırasında dava konusu suçlar açısından şikayete tabi olmadığı katılmaya engel teşkil etmeyeceğinden, müşteki vekilinin katılma talebinin reddine ilişkin karar hukuki değerden yoksun olduğundan ret kararı kaldırılarak, katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu istemi reddedilen müşteki şirketin CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu ve CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın ne şekilde ele geçirdiği belli olmayan sahte çekleri kombi alışverişi karşılığında katılana verdiği, sonrasında çekin sahteliğinin ortaya çıktığı ve sanığın atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanığın bu çekleri birinci ciranta konumundaki ...'ten daire alım satım işi nedeniyle aldığını savunduğu, bu şahısla ilgili bazı bilgileri verdiği ve yapılan araştırmalarda bu kişinin kimlik ve adres bilgilerine ulaşıldığı halde şahsın beyanının alınmadığı, ayrıca çek üzerindeki imza ve yazıların aidiyeti bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı ve banka yazısı ile yetinildiği anlaşılmakla; ... isimli kişiye ulaşılarak sanıkla aralarında daire alım satımına dayanan çek alışverişi olup olmadığının ayrıntılı şekilde sorulması, çekteki imza ve yazıların, sanığa ve çekteki diğer kişilere ait imza ve yazılarla kıyaslanarak aidiyetinin ortaya konulması bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3150, Karar No: 2015/7758, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3150 E.  ,  2015/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

...'nın 30.12.2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, fiziki dosyanın ise gönderilmemesi gerektiği belirtilmiştir.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm dilekçe ve evrakların mahkemece UYAP'a taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan evrakların elektronik ortamda bulunmaması ve evrakın türüne uygun taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik olarak dairemize gönderilen temyize konu edilen dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde;

Dosya yerel mahkeme tarafından UYAP ortamından elektronik olarak gönderilmiş ise de bir kısım evrakların taranmamış, bir kısımının ise okunaksız taranmış olduğu anlaşıldığından;

1-Temyize konu dava dosyasının, varsa tüm ekleriyle birlikte fiziki olarak gönderilmesi,

2-Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/253 Esas sayılı takip dosyası aslının ve sıra cetvelinin aslı ile taraflara tebliğine ilişkin tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi,

3-Şikayete konu sıra cetveli aleyhine eldeki şikayet haricinde şikayet var ise o dosyaların derdest ise dava dilekçeleri ve son tarihli duruşma zabıtlarının onaylı örneğinin, şayet karara çıkmış iseler karar suretlerinin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

İçin, mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, elektronik olarak gönderilen dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3804, Karar No: 2016/2971, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3804 E.  ,  2016/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesi uyarınca, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkumiyet kararındaki nitelendirme esas alınacağı ve 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği “5809 sayılı Kanuna muhalefet” suçunun devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2069, Karar No: 2018/9372, Tarih: 15.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/2069 E.  ,  2018/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 28/12/2013 tarihinde davalıdan araç satın aldığını, satımdan bir süre sonra aracın arka bagaj kapılarının boyanmış olduğunu fark ettiğini, aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek, aracın ayıpsız misli ile değişimine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, araçta oluşan boya akmasının açık ayıp niteliğinde olduğu, 4077 sayılı yasanın 4/2. maddesi uyarınca, ayıbın aracın tesliminden itibaren 30 gün içerisinde satıcıya bildirilmesinin gerekli olduğu, ancak davacı tarafça süresi içerisinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile, satın aldığı araçta üretim hatası olması nedeniyle aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini istemiştir. Davalılar, süresi içerisinde ayıp ihbarı yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, araçta oluşan boya akmasının açık ayıp niteliğinde olduğu ayıbın aracın tesliminden itibaren 30 gün içerisinde satıcıya bildirilmesinin gerekli olduğu ancak davacı tarafça süresi içerisinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu bir bütün olarak değerledirildiğinde; özellikle bilirkişinin aracın fabrikada boyanması sırasında boyanın akışkanlığının artırılmasından dolayı boyada akma olduğu, aracın teslimi ve tesellümü esnasında alıcının bunu görmemesinin doğal olduğuna yönelik saptaması nazara alındığında, araçtaki ayıbın gizli ayıp olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece, araçtaki ayıbın gizli ayıp olduğu kabul edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14908, Karar No: 2015/27685, Tarih: 11.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14908 E.  ,  2015/27685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibine borçlunun süresi içinde itirazı üzerine takibin durdurulduğu, alacaklı tarafından açılan itirazın itirazın iptali davasının kabulüne ilişkin kısa karar icra müdürlüğüne ibraz edilmek suretiyle takibin devamı sağlanmış, borçlunun itirazın iptali davasında verilen kısa kararın ibrazı suretiyle takibin devamının mümkün olmadığına ilişkin şikayeti icra mahkemesince reddedilmiştir.

Alacaklı tarafından icra müdürlüğüne sunulan kısa karar HMK'nun 297.maddesi anlamında karar mahiyetinde olmadığından söz konusu kararla takibin devamı saglanamaz. Her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceğinden gerekçeli kararın sonradan yazılarak eksikliğin ikmal edilmiş olması sonuca etkili değildir.

O halde mahkemece borçlunun şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.