muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1825, Karar No: 2014/5722, Tarih: 24.02.2014

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda davacı taraf sağlık nedeni ile raporlu olduğu halde iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı taraf ise iş akdinin işçinin devamsızlık yapması gerekçesi ile haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Davacı tanıklarının feshe ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı tanıkları ise davacının işe gelmediğini doğrulamışlardır. Dosya içerisinde davacının raporlu olduğu anlaşılmakta ise de raporlu olduğu tarihte kendi adına fırın açmak için vergi dairesine kayıt yaptırması, işe devamsızlığının sebebinin bildirilmesi için işverence gönderilen ihtarnamenin bizzat davacıya tebliğ edilmesine rağmen buna kayıtsız kalması, raporlu olduğuna dair belgeyi işyerine götürdüğünü iddia etmesine rağmen kart okutmaması ve başka bir yazılı belge ile bunu kanıtlayamaması, iş akdi fesih bildiriminin "muhatap çarşıya gittiğinden birlikte işçisi H.. T..'a" tebliğ edildiğine dair postacı şerhi olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş işyerini kendi işini kurmak için terk ederek haksız olarak feshettiği anlaşılmakla, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yerinde olmayan çelişkili gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9242, Karar No: 2016/4982, Tarih: 02.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9242 E.  ,  2016/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi 07.06.2007 tarihli dilekçesiyle, ... köyünde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre orman kadastrosu yapılarak kısmî ilâna çıkartıldığını, ancak, 497 ilâ 499 ve 458 ilâ 464 numaralı orman sınır noktaları ile orman sınırı dışında bırakılan taşınmazın orman vasfında olduğunu, ayrıca, davalı gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının yüzölçümünün artırılması için ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları ve idarelerinin de taraf olduğu “Mesaha tashihi” davasının taşınmazın sınırında orman bulunması ve orman sınırı değişebilir nitelikte olduğundan, tapu kayıt miktarı fazlasının ormandan kazanıldığı ve tapu kayıt miktarının esas alınması gerektiği gerekçesiyle reddedildiğini belirterek taşınmazın orman vasfıyla ... adına tescili isteğiyle dava açmıştır.

Daha sonra ... Müdürlüğü tarafından ... Yönetiminin davaya konu ettiği yer hakkında 148 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılarıyla sırasıyla 919,00 m²; 997,50 m² ve 11.260,73 m² yüzölçümü ve tarla vasıflarıyla kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduklarından sözedilerek malik hanesi açık kadastro tutanakları düzenlenerek tutanak asılları kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve ... köyü, 148 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 9128,43 m² yüzölçümlü bölümünün son parsel sayısı verilerek orman vasfıyla ... adına tesciline, 148 ada 3 sayılı parselin geriye kalan ve dava dışı olan krokide (B) harfi ile gösterilen 2132,30 m² yüzölçümlü bölümü ile 148 ada 1 ve 2 sayılı parsellerin kadastro işlemelerinin tamamlanmak üzere tutanak asıllarının ... Müdürlüğüne; dava dışı ... köyü 101 ada 1 sayılı parselin tutanak aslının ise 3402 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere ... Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki, her ne kadar ... Yönetimi tarafından kısmî ilân sırasında açılan dava nedeniyle, ... Müdürlüğünce 148 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların malik hanesi açık olarak düzenlenmiş ise de, davacı ... Yönetiminin dava dilekçesi ve dava dilekçesine ekli krokiye göre, dava sadece 148 ada 3 sayılı parsele açılmıştır. Dolaysıyla kadastro tespitinden önce davalı olan ve malik hanesinin açık düzenlenmesi gereken taşınmaz 148 ada 3 sayılı parsel olup, diğer parseller dava konusu değildirler.

Buna göre, davaya konu 148 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının edinme sütunu incelendiğinde, anılan parselin kadastro tutanağının edinme sütununda; “… 3402 sayılı Kanunun 7. maddesine göre sınırlandırılması yapılan 148 ada 1 ve 3 parsel nolu taşınmazlar evveliyatı bir bütün olarak tapunun Ağustos 941 tarih 36. sırada, Mustafa Yüksel oğlu ... adına kayıtlı olduğu ve kaydın doğusu orman, kuzeyi, güneyi ve batısı yol okumakla okunan yolların kadim yol olduğu ve yolda daralma ve yön değişikliğinin olmadığı ve ilgi tapu kaydının hudut ve mevki itibari ile iş bu taşınmazları birlikte kapsadığı ve bu taşınmazlara ait Karapınar namı geriş mevkili 28.10.1937 tarih bila sıra numaralı vergi kaydını 22 hektar miktarında olduğu, hudut ve mevki itibari ile iş bu taşınmazla birlikte geniş bir alanı kapsadığı ve cinsinin orman olduğu ve 09.07.194.5 tarih 4785 sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler eklenmesine ve bu Kanunun 1. maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesi (Bu Kanunun yürürlüğe girdiği, tarihte var olan gerçek veya tüzel özel kişilere, vakıflara ve köy, belediye, özel idare kamu tüzel kişiliklerine ilişkin bütün ormanlar bu Kanun gereğince devletleştirilmiştir. Bu ormanlar hiç bir işlem ve bildirime lüzum olmaksızın Devlete, geçer.) hükmü amir olduğundan, yapılan tespitte vergi kaydının esas alınmadığı ve ilgi tapu kaydının hudutları gayri sabit olduğundan tapu kaydının miktarı olan 919 m²’nin esas alınarak 148 ada 1 parsel olarak miktarı kadar tapu kayıt maliki adına sınırlandırıldığı ve geriye kalan 11.260,73 m² miktarın, miktar fazlası olarak aynı ada 3 parsel adı altında tarla vasfıyla ... sınırlandırıldığı, OS 458, OS 459, OS 460, OS 461, OS 462, OS 463 VE OS 464 numaralı orman sınır noktalarının Kadastro Mahkemesinin 2007/6 Esas nolu dosyasında davalı olduğu...” belirtilerek malik hanesinin açık düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Görüleceği üzere, davaya konu 148 ada 3 sayılı parselin kadastro tutanağının edinme sütunda hak sahibi olarak ...nin adı geçmektedir. Ancak, mahkemece malik hanesi açık düzenlemiş olmakla beraber kadastro tutanağının edinme sütunda hak sahibi olarak adı geçen ...nin davaya dahil edilmesi gerektiği gözetilmemiş ve hüküm eksik taraf teşkiliyle tesis edilmiştir.

Taraf teşkili davanın görülebilme koşullarından olup, mahkemece, re'sen (kendiliğinden) yapılması gereken işlemlerdendir. Mahkemece, davanın eksik taraf teşkiliyle sonuçlandırılması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre ise, kısmî ilân sırasında ... Yönetimi tarafından sadece 148 ada 3 parsel sayılı taşınmaz dava konusu yapıldığından; mahkemenin 148 ada 1, 2 ve 101 ada 1 sayılı parsellerin eldeki davanın konusu olmadığı yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro tespitinden önce davalı olması nedeniyle doğru bir şekilde malik hanesi açık bırakılarak tespit edilen 148 ada 3 sayılı parsel yönünden, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece re'sen lüzum görülen diğer deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre 148 ada 3 sayılı parselin tamamı hakkında sicil oluşturulması gerekirken, parselin bir bölümünün davalı olmadığından bahisle olağan yollarla kesinleştirilmesi için tutanak aslının kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kaldı ki, 148 ada 3 sayılı parselin tek bir kadastro tutanağı mevcut olduğundan, 148 ada 3 sayılıp parselin tutanak aslının bir kısmının eldeki dava dosyasında, bir kısmının ... Müdürlüğüne gönderilmesinin fiziki olanağının da bulunmadığı açıktır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle; bir kısım davalı gerçek kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14514, Karar No: 2010/7072, Tarih: 30.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/14514 E.  ,  2010/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve alıkoyma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; eylemleri reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma niteliğinde görülerek bu suçlardan mahkümiyetine dair, Karabük Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2005 gün ve 2005/242 Esas, 2005/225 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında suç tarihinde 15 yaşını bitirdiği anlaşılan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında yer aldığının ve şikayete bağlı bulunan bu suçtan dolayı suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdurenin 29.04.2003 tarihli C.Savcılığındaki beyanında şikayetçi olmadığının anlaşılmasına göre sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10773, Karar No: 2025/1374, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/10773 E.  ,  2025/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/547 E., 2022/1620 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.05.2024 tarihli ve 2022/547 Esas, 2022/1620 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.05.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7706, Karar No: 2018/1090, Tarih: 15.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7706 E.  ,  2018/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2015 tarih ve 2014/1003-2015/743 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.02.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılardan .... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. Temsilcisi ... ile ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, davacılar ... ile ...’nun .... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin ortağı iken kendilerine ait hisselerinin davalılara devri konusunda davalılar ile anlaşma yaptıklarını, ancak, davalıların devir bedelini ödememeleri nedeni ile davalılara ait çeklerin icraya konulduğunu, bu kez davalıların hisse devri sözleşmesinin geçersizliğini ileri sürerek çek ve senetlerin iptali için .... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/403 Esas - 2012/228 Karar, Sayılı dosyası üzerinden dava açtıklarını, yapılan yargılama sonucunda mahkemece sözleşmenin geçersiz olduğu gerekçesiyle çek ve senetlere dayalı icra takiplerinin iptaline karar verildiğini, işbu kararın kesinleştiğini, geçersiz sözleşmeye göre tarafların karşılıklı olarak aldıklarını birbirlerine iade etmesi gerektiğini, hisse devir sözleşmesinin imzalanmasıyla davacı şirkete ait firmanın işletilmesinin de davalılara bırakılarak depoda bulunan 200 ton sarımsağın davalılara verildiğini ileri sürerek, davalılara verilen sarımsakların bedelinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL'nin 01/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekili, zamanaşını def’inde bulunmuş, 200 ton sarımsağın davalılar tarafından teslim alındığı iddiasının soyut ve mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, zamanaşını def’inde bulunmuş, 200 ton sarımsağın davalılar tarafından teslim alındığı iddiasının soyut ve mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan hisse devir sözleşmesine göre, davacı tarafça davalılara teslim edildiği iddia edilen 200 ton sarımsağın davalılara teslim edildiğine dair dosyada HMK m. 200 kapsamında kalan bir belge bulunmadığı, buna karşılık davacılar ... ve ..., davalı ... ve ... .... arasında imzalanan 26/12/2007 tarihli “Şirket Hisse Devri İçin Anlaşma” başlıklı protokolün B maddesinde yapılan düzenlemeye göre hisse devir sözleşmesinin imzalandığı tarihte miktarı belirtilmemekle birlikte depoda sarımsak bulunduğunun anlaşıldığı, yapılan protokolde depodaki sarımsakların bedeli olarak sarımsakçılara 80.000,00 TL nakit ödeme yapıldığı konusunda düzenleme bulunduğu, yapılan bu düzenleme uyarınca davalıların sözleşme tarihi itibari ile sarımsak bedelini ödediklerinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

-/-

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın reddine dair karara ilişkin davacı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davada, 26/12/2007 tarihli “Şirket Hisse Devri İçin Anlaşma” başlıklı sözleşmenin B bendinde yer alan “Bu protokolün dışında ... depodaki sarımsakların bedeli olarak sarımsakçılara 80.000,00 TL nakit ödemiştir. Ayrıca üreticilere sarımsak alımı için 30/12/2007 tarihli 20.000,00 TL ve 05/01/2008 tarihli 90.000,00 TL çek vermiştir.” hükmüne istinaden adı geçen hisse devir sözleşmesinin imzalanmasıyla davacı şirkete ait firmanın işletilmesinin davalılara bırakılarak depoda bulunan 200 ton sarımsağın davalılara verildiği ileri sürülmüş, davalılara verilen sarımsakların bedelinin tespiti ile davalılardan tahsili talep edilmiştir. Depoda bulunduğu bildirilen sarımsakların davacı şirkete ait olması sebebiyle bedelinin de ancak davacı şirket tarafından istenebileceği dolayısıyla davacı şirket ortaklarının talepte bulunamayacakları anlaşılmaktadır. Bu suretle; mahkemece, davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın adı geçen davacıların dava açma hakları bulunmadığından reddine karar vermek gerekirken uyuşmazlığın esasına girilmesi doğru değilse de; davanın reddine ilişkin karar yukarıda açıklanan gerekçe nedeniyle sonucu itibariyle doğru bulunduğundan HUMK'un 438. maddesinin son fıkrası uyarınca kararın gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın reddine dair karara ilişkin davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın reddine dair karara ilişkin davacılar ... ve ...’nun temyiz itirazlarının reddi ile HUMK'un 438/son maddesi uyarınca kararın gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan ..... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/2119, Karar No: 2022/3289, Tarih: 01.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2119 E.  ,  2022/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davası ile ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1) Sanıklar hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'nin, "Suç tarihi olan 2010 yılında mahalleden tanıdığım diğer sanık bana gelerek yanında çalışmamı istedi, daha sonra sanık bana kendisi adına başka iş yeri olduğundan bahisle iş yerini senin adına yapayım dedi, ben de şahıs benim patronum olduğu için kabul ettim, ancak daha sonra işin sahte olduğunu anlayınca hemen notere gidip ihtar çektim ve vergi dairesine gidip bildirimde bulundum, ben işin sahte olduğunu bilmiyordum, bilseydim kesinlikle yapmazdım, suçsuzum beraatime karar verilmesini talep ederim" şeklinde savunma yapması, diğer sanık ... (.....) ....'un ise savunmasında "...... Madeni Yağ. İth. İhr. Nak. Pet. San. Tic. Ltd. Şti. isimli firmayı ben ... isimli kişiden devraldım. Yanlış hatırlamıyorsam 2010 yılında şirketi devraldım. Yağ Lisans fiyatı 10.000 TL iken 50.000 TL'ye yükselince şirket ben .....'e şirketi üzerime aldıktan yaklaşık 2,5-3 ay sonra devrettim. Herhangi bir finansal işlemde yapılmadı. Suçsuzum beraatimi talep ediyorum" şeklinde beyanda bulunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Faturaları kullanan mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de, sanık ... (....) ....yönünden;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de, sanık ... (....) ....yönünden;

a) Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... (....) ...., Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.