muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2337, Karar No: 2019/4298, Tarih: 14.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2337 E.  ,  2019/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : A- Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararı:

1- Sanık ... hakkında TCK'nin 81/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, TCK'nin 29. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim 12 yıl 6 ay hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında; beraat

B-Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararı: Sanık ...'in kasten öldürme suçuna asli ya da fer'i katılma ya da yardım suçu ile sanık ...'un kasten insan öldürme suçları nedeni ile CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ile ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan; sanık ...’ın CMK’nin 223/2-e uyarınca beraatine, sanık ...’nin TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik olarak sanık ... müdafii ile katılan ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.05.2018 gün ve 2018/887 esas, 2018/1198 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılan ... vekilinin, suçu sanıkların iştirak halinde tasarlayarak işlediklerine, haksız tahrik bulunmadığına, indiriminin fazla yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15416, Karar No: 2015/23111, Tarih: 25.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15416 E.  ,  2015/23111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliği ve işe iadesi ile sendikal tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminata talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda zikredilen Kanun hükmü ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildirimi yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Bu nedenle somut olayda, Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir. değildir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 25/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6815, Karar No: 2014/3930, Tarih: 11.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/6815 E.  ,  2014/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2010/1273-2012/1361

S.. Ş.. ile S.. Ş.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.06.2012 gün ve 1273/1361 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı, oğlu olan davalının kendisini kandırarak S... F.. M.. M.. Cad. No:... olarak kayıtlı taşınmazın zemin katının zilyetliğini devraldığını, ancak kandırıldığını daha sonra anladığından dava konusu zemin katın Belediyede bulunan kaydının iptali ile anılan konut üzerine tedbir uygulanmasını talep etmiştir.

Davalı, davacı annesine ait olan konutun kendi rızası ile ve hiçbir baskı uygulanmadan belediye devri yapıldığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile Belediye kayıtlarında davalı adına kayıtlı F.. Mah. M.. Cad. No:... adresinde bulunan taşınmazda zemin kattaki 1 nolu dairenin davalı üzerine olan satışı ile belediyede kaydının iptali ve davacı S.. Ş.. üzerine belediye kayıtlarına yazılmasına, kaydedilmesine, tedbirin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu tapuda kaydı bulunmayan konutun zilyetliği 17.08.2010 tarihli Zilyetlik Devir Sözleşmesi ile davacı tarafından davalıya devredilmiştir. Belediye Emlak Vergisi Mükellefi olarak 2010-2013 yılları arasında davalı vergi mükellefi olarak görülmekte olup mahkemece taşınmazın 3. şahıslara devrinin önlenmesi bakımından emlak kayıtlarına tedbir konulmasına ilişkin karar Sultanbeyli Belediye Başkanlığı Mali Hizmetler Müdürlüğü tarafından emlak kayıtlarına işlenmiştir.

Davacının istemi Zilyetlik Devir Sözleşmesi ile Belediye Emlak Vergisi kayıtlarında davalı adına yapılan devrin iptalini sağlamaya yöneliktir. Belediye tarafından devir sözleşmesi gereğince yapılan idari bir işlemin iptalini sağlamak için taraflar arasındaki bu davada idareyi yani Belediyeyi bağlayıcı nitelikte bir karar verilmesinde hukuki yarar olmadığı gibi böyle bir talebin kabul edilmesi yasal değildir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin kabul kararı verilmiş olması yanlıştır.

Davalının temyiz itirazları, açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesi 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2139, Karar No: 2024/3506, Tarih: 01.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2139 E.  ,  2024/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1479 E., 2023/1751 K.

KARAR : Davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/440 E., 2021/149 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurularak davalı ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işveren ...’ya ait ticari taksi işletmesinde 35 T 5378 plakalı araçta ve davalıya ait 1480827.35.01 sayılı işyerinde 28.06.2013 – 27.09.2017 tarihleri arasında hizmet aktine dayalı olarak devamlı ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde çalıştığına dair Kurum kayıtlarında herhangi bir bilgi ve belgenin mevcut olmadığı, Kurum kayıtlarının resmi belge vasfında olduğu, aksinin ancak yazılı deliller,ücret bordroları ve sair nitelikteki belgeler ile ispat edilebileceği, talep konusu dönem içinde farklı işyeri numaralarının olduğunu ve bu işyerlerinin araştırılması -incelenmesi gerektiği, çalışma iddiasının soyut nitelikte olduğu, dava konusu istemin sadece tanık ile ispatlanmasının mümkün olmadığı ve davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmesi gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre kapsamına girdiği, davacının 35 T 5378 plakalı ticari takside sürekli ve kesintisiz bir çalışması olmadığı, iddia konusu dönemde herhangi bir trafik cezası bulunmadığı, davacının davalı işverene ait 35 T 5378 plakalı ticari takside yedekçi olarak çalıştığı, yedekçi olarak çalıştığı için çalıştığı sürelerde de sigorta bildiriminin yapıldığı ve primlerinin eksiksiz ödendiği, davacının talep konusu dönemde Bağ-Kur sigortalısı olduğu, davacı ile davalı işveren arasında hizmet akti unsurları olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... aşamalarda davacının 5378 ve 6130 plaka sayılı araçların sorumlusu olduğunun tanık beyanlarından anlaşılabileceği, tanıkların aynı zamanda davacının limit usulü çalıştığını beyan ettikleri, bu tür çalışmanın kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma niteliğinde olduğu, ekonomik riskin davacıya ait olduğu ve hizmet akdi unsurlarını oluşmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; yazılı tespitler, dinlenen tanık beyanları ve dosyaya celbedilen resmi belgeler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu uyuşmazlıkta davacı ile davalılar arasında hukuki ilişkinin hasılat kirası olduğu, davacı ile davalılar arasındaki hukuki ilişkide hizmet akdinin yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ile taksi işletmesi sahibi arasında hasılat "ürün" kirası sözleşmesi olmadığı, taksi sahibinin, taksisini davacıya herhangi bir kira sözleşmesi ile teslim etmediği, şoför olarak "limit" sistemi ile çalıştırmak üzere verdiği, ürün kirası ile arasında hiçbir bağ bulunmadığı, tüm dosya içeriği ve tanık beyanları davacının çalışmasının hizmet akdine bağlı bir çalışma olduğunu hiç bir şüpheye yer vermeyecek biçimde gösterdiği, davalı işverenin, taksisini davacıya bir bedel karşılığında kiraya vermediği, çalıştırarak kendisine hizmet etmesi için verdiği, işverene şoför olarak hizmet ettiğix iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilgi ve görgülerine başvurulan, komşu taksi işletmesi işyerinde 14.12.2011 – 10.04.2014 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı kayıtlardan anlaşılan ... ve 01.10.2011 – 31.05.2018 tarihleri arasında şoför olarak çalışan ... beyanları ile davalıya ait işyerinde davacının sigortalılık bildirimi yapılmayan dönemde çalıştığı anlaşılan bordro tanıklarından özellikle ..., ..., ... ve ...'ın davacının kendi çalıştıkları dönemde davalı işverene ait ticari takside devamlı ve kesintisiz çalıştığı yönündeki ayrıntılı beyanları ve İzmir İl Emniyet Müdürlüğünün 35 T 5378 plakalı aracın trafik cezalarına ilişkin 12.01.2018 tarihli yazısında davacıya 19.12.2013 tarihinde trafik cezası (yüze karşı) kesildiği bildirildiği, ancak bu dönemde 19.12.2013 tarihinde davacının bildiriminin bulunmadığı, çalışma iddiasına konu ticari takside olağan iş ve çalışma koşullarına göre iki şoför çalışması gerektiği halde dönem bordrolarında bildirilmeyen dönemde bir sigortalının bulunduğu gözetildiğinde, davacının 28.06.2013 – 29.07.2017 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak devamlı ve kesintisiz çalıştığı, bu kapsamda belirlenen hizmet süresinin aşağıdaki gibi olduğunu kabul etmek gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda davayı reddeden mahkeme kararının hatalı olduğu, sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekilinin istinaf dilekçesinde yer verdiği itirazların yukarıda sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği, davalı ile aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan ...'nın dahili dava yöntemiyle davalı konumuna getirilmesi olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İzmir 9. İş Mahkemesi'nin 20.04.2021 tarih, 2017/440 Esas ve 2021/149 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ... hakkındaki davanın kabulü ile, davacının davalı ...’ya ait 1480837.35 sicil sayılı ticari taksi işletmesi işyerinde 28.06.2013 – 27.09.2017 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 1533 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 76 günlük kısmının Kuruma bildirildiği, 1457 günlük kısmının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; İstinaf Mahkemesinin değerlendirmesinin eksik ve hatalı olup söz konusu kararın bozulması gerekmektetiği, Yerel Mahkemenin kararının usule ve hukuka uygun olmakla dosya kapsamında toplanan deliller ile taraflar arasında işçi işveren ilişkisinin bulunmadığı ve taraflar arasında ürün hasılat kira ilişkisi bulunduğunun sabit olduğu, davalıya ait 35 T 5378 plakalı ticari taksinin ... ile ... (...)da kirada olup davacı yan kiracı yanında sözde çalışmasını yerine getirdiğinden işbu davanın tarafı ..., ... (...) olup davalının işbu davada taraf sıfatı bulunmadığı, davacı ile aralarında hizmet akdi unsurları bulunmadığı, bu kapsamda bağımılılık unsurlarının gerçekleşmediği, ekonomik riskin davacı üzerinde olduğu, fiili çalışmanın ispat edilemediği iddiasıyla temyiz istemin bulunmuştur.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanıkların sürekli ve kesintisiz çalışmadan söz etmedikleri, fiili çalışma olgusunun bulunmadığı, tanıkların beyanlarının yetersiz olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalılar nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 28.06.2013 - 27.09.2017 tarihleri arasında tam ve kesintisiz çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın 60 ıncı maddesi şöyledir:

"Herkes, sosyal güvenlik hakkına sahiptir. / Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar."

2. 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlı Sigortası Kanunu'nun 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"(1) Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;

a) Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar... sigortalı sayılırlar."

3. 5510 sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin 1 inci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

"Sigorta hak ve yükümlülükleri 4 üncü maddenin birinci fıkrasının;

a) (a) bendi kapsamında sigortalı sayılanlar için çalışmaya, meslekî ve teknik eğitime, meslekî ve teknik ortaöğretim sırasında tamamlayıcı eğitim ya da alan eğitimine, staja veya bursiyer olarak göreve başladıkları tarihten... itibaren başlar."

4. 5510 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin 1 inci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

"Kısa ve uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalılık;

a) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıların, hizmet akdinin sona erdiği tarihten... itibaren sona erer.

"

5. 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ilgili 9 uncu fıkrası şöyledir: