muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7082, Karar No: 2011/7806, Tarih: 22.11.2011

cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3652, Karar No: 2010/5944, Tarih: 12.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3652 E.  ,  2010/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 193 üncü maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesi halinde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren on gün içinde davacının görevli mahkemede davalıya tebligat yaptırması gerekir; aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda mahkemece verilen 03.07.2008 günlü görevsizlik kararı davacıya 29.07.2008 günü tebliğ edilmiş ve karar taraflar bakımından 16.09.2008 günü kesinleşmiştir. Davacı yukarıda gösterilen on günlük yasal sürenin geçmesinden sonra 05.12.2008 günü gönderme talep ettiğinden, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmek gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma şekline göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4844, Karar No: 2012/232, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4844 E.  ,  2012/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi (Beyoğlu 1. İş Mahkemesi)

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin fesih gerekçesi olarak ekonomik şartların olumsuz değişimlerin getirdiği mali yükler ve buna bağlı işletmede organizasyonel verimliliğin üst seviyede sağlanması için yürütülen çalışmalar neticesinde davacının çalıştığı bölümde çalışan sayısının azaltılması yoluyla kadro yapısında yeni düzenleme yapılması gösterildiğini, feshin geçerli ve haklı nedene dayanmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin ekonomik kriz nedeniyle feshedildiğini, davacının biletli giriş kapısında bilet kontrol görevlisi olarak çalışırken yeni sistemle giriş kapısında veya müze içinde bilet kontrolüne ihtiyaç kalmadığından davacının görevinin kaldırılması zorunluluğunun doğduğunu, ekonomik şartlardaki olumsuz değişmelerin getirdiği mali yükler sonucu kadro yapısında yeni düzenlemelere gidildiğini, davacının eğitim düzeyi ve yeteneklerine göre çalışabileceği uygun başka bir pozisyon bulunamadığından iş akdinin sona erdirildiğini, bu nedenle feshin ekonomik koşullar nedeniyle gerçekleştiğini, Doktrinde de açıklandığı üzere ülkede ekonomik krizin olması hali geçerli bir fesih nedeni olduğunun belirtildiğini, ülkedeki ekonomik krizin davalı işyerini etkilememesinin düşünülemeyeceğini, davacı güvenlik görevlisi olduğunu belirtmiş ise de asıl görevinin giriş kapısında bilet alımından sonraki süreçte içeri biletsiz kimse alınmaması için kontrol olduğunu, uygulanan sticker-etiket sisteminde müzeye gelen ziyaretçilerin yakalarına sarı ve kırmızı etiketler yapıştırılarak kaçak girişi engellemek suretiyle çözüm bulunduğunu, bu uygulama sonucu davacının görevine son verildiğini, norm kadroların belirlendiğini, istihdamın sınırlandığını, ekonomik tedbirlerin uygulamaya konduğunu, davacının çalışabileceği başka bir kadroda bulunmadığını, davacının güvenlik görevlisi olarak nitelendirilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve ek rapora göre işverenin feshin son çare olduğu ilkesine uygun davrandığını kanıtlayamadığı, davacı çalıştığı sırada işyerine yeni elaman alındığı, başka bir birimde davacının çalıştırılacağına dair kendisine öneri ve teklifte bulunulmadığı, bilet kontrol görevlisi kadrosunun istihdamının bu işyeri şartları için gerekli olduğu gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, bilet kontrol görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, ekonomik şartlardaki olumsuz değişmelerin getirdiği mali yükler ve işletmede organizasyonel verimliliğin üst seviyede sağlanması için yürütülen çalışmalar neticesinde çalıştığı bölümde çalışan sayısının azaltılması yoluyla kadro yapısında yeni düzenleme yapılması nedeniyle feshedilmiştir. Bu yönde işverence alınmış bir işletmesel karar ile norm kadro çalışması sunulmuştur. Davacının her ne kadar işyeri kayıtlarında güvenlik elemanı olarak yer alıyorsa da, gerçekte fiilen bilet kontrol görevlisi olduğu sabittir. Zaten işçinin güvenlik sertifikası da bulunmamaktadır. İşyerinde ekonomik krizin etkisini azaltmak üzere alınan önlemlerin yetersiz kalması üzerine, en son norm kadroda değişikliğe gidilerek davacının kadrosu ortadan kaldırılmıştır. Davacının yaptığı giriş yapan kişinin biletinin var olup olmadığı hususunun bir görevli tarafından kontrolü yerine, bilet satışı yapılan kişinin yakasına yapıştırılan bir sticker (etiket) ile gereksiz hale gelmiş, yani teknik çözüm getirilmiştir. Hükme dayanak yapılan bilirkişi kök ve ek raporunda, davacıya bilet kontrol elemanı olarak çalışmasının önerilmediği, bu yüzden feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı yönünde bildirilen görüş dosya içeriğine ve delil durumuna aykırıdır. İşçinin çalışmakta olduğu bilet kontrolünün bir eleman vasıtasıyla gerçekleştirilmesi işi, yaka etiketleri kullanılması yoluyla kaldırılmıştır. Davacının yerine fesihten sonra başka eleman alınmamıştır. Fesih öncesi engelli otopark görevlisinin işe alınması hususunun fesih gerekçesi ile çelişmediği açıktır. Davacının çalıştırılabileceği başka bir iş bulunmamaktadır. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır. Mahkemece işe iade isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hatalı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 830,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 830,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 19/01/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9783, Karar No: 2014/5961, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9783 E.  ,  2014/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13010, Karar No: 2018/10055, Tarih: 10.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/13010 E.  ,  2018/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 6 gün adli para cezasından TCK'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 5 gün adli para cezası verildikten sonra gün para cezasının hesaplanmasında TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca 1 günü takdiren 20,00 TL hesabı ile 100,00 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası sonucu 120,00 TL'ye hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün gün karşılığı adli para cezasını düzenleyen paragrafında yer alan "Sanığa verilen 5 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre, 1 günü takdiren 20,00 TL hesabı ile, sanığın sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18626, Karar No: 2015/24318, Tarih: 15.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18626 E.  ,  2015/24318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2010/626-2013/81

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ile verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bir kısım davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare, bir kısım davalılar vekilleri ve davalı B.. U.. tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi

beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilleri ile davalı B.. U..'un ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 04/04/2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bede ilişkin 3. bendindeki (tespitine,) kelimesinden sonra gelmek üzere (tespit edilen bedele 04/04/2011 tarihinden, karar tarihi olan 06/02/2013 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10390, Karar No: 2009/11320, Tarih: 12.10.2009

5. Ceza Dairesi 2009/10390 E., 2009/11320 K.

**5. Ceza Dairesi 2009/10390 E., 2009/11320 K.**

**- ÇOCUKLARIN CİNSEL İSTİSMARI

- GÖNÜLLÜ VAZGEÇME

- SUÇA TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 36 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık Y.......... K........’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, K......... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2008 gün ve 2007/473 Esas, 2008/216 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafii ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nun 35. maddesine göre sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için işlemeyi kastettiği nitelikli cinsel istismar suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamamasının gerektiği, dosya kapsamına ve olay yerinin özelliklerine göre mağdurenin vücuduna organ veya sair cisim ithal etmesini engelleyen yaşı küçük mağdurenin aşılabilir basit ve olası mukavemeti dışında harici bir engelin bulunmadığı, esasen beyanına göre canı acıyınca bıraktığı, ayrıca muayene ve eylem tarihlerine nazaran rapordaki bulguların sanığın fiiline bağlı olduğunun olarak belirlenemediği, bu durumda sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçtiğinin kabul edilmesi gerektiği, sabit ve tamam olan eyleminin ise TCK.nun 36. maddesi karşısında 103/1. maddeye uyan müteselsil basit cinsel istismar suçunu oluşturacağı gözetilmeden ve fiili tamamlamasını engelleyen nedenler de karar yerinde açıklanmadan nitelikli cinsel istismara teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1947, Karar No: 2011/8891, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1947 E.  ,  2011/8891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1638, Karar No: 2017/1009, Tarih: 22.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1638 E.  ,  2017/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/03/2014 tarih ve 2013/170-2014/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisinin ortağı olduğu davalı kooperatiften kullandığı krediler nedeniyle diğer davalı nezdinde hayat sigortası yapıldığını, müvekkili murisinin 04/06/2007 tarihinde vefat ettiğini, davalı ... şirketinin vefat tazminatını ödemediğini ileri sürerek 15.566,12 TL vefat tazminatının davalılardan tahsilini talep dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının murisinin hayat sigortası genel şartlarının C-2/2.2 maddesine göre poliçenin tanzimi sırasında sağlığı ile ilgili doğru beyanda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak dava konusu poliçelerden iki tanesi 23.01.2007 ve 24.01.2007 tarihli olduğundan ve davacı tarafından biyopsi tarihinde henüz gizlendiği iddia edilen hastalık bakımından tabip teşhisi bulunmadığı, ayrıca hastalığın davacının murisinden gizlendiği ileri sürüldüğü, biyopsi sonuçlarının da bu poliçelerin tanzim tarihinden sonra çıktığı, aksini ispat için davalı tarafından yeni deliller sunulmadığı, neticede sadece biyopsi sonucuyla hastalığın teşhisi konulmuş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 23/01/2007 ve 24/01/2007 tarihli poliçe bedelleri toplamı 5.187,25 TL'nin 04/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davalı olarak poliçe lehtarı Kooperatif ve sigorta şirketi gösterilmiştir. Poliçe lehtarı Kooperatif poliçe bedelini talep etmek için dava açmadığından sigortalının yasal mirasçısı eşi tarafından işbu dava açılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, kararın gerekçe kısmında davalı Kooperatif hakkında olumlu yada olumsuz bir değerlendirme yapılmadığı gibi, davada iki davalı bulunmasına rağmen mahkemece “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulduğu, ancak hangi davalıdan tahsili gerektiği konusunun açık ve net olarak anlaşılamadığından hükmün bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1098, Karar No: 2012/2982, Tarih: 19.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1098 E.  ,  2012/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın süre yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, İİK'nun 235.maddesi hükmüne göre açılmış alacağın iflas masasına kaydına yönelik kayıt kabul istemine ilişkindir.

Mahkemece dava açma süresinin İİK'nun 235. maddesinde düzenlendiği ve sıra cetvelinin ilanından itibaren 15 gün içinde açılması gerektiği, ilanın 29.06.2011 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından 15 günlük yasal süre geçtikten sonra açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2083, Karar No: 2021/4223, Tarih: 21.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/2083 E.  ,  2021/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sıra Cetveline İtiraz

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sıra cetveline itiraza ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 10.01.2020 tarihli ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 kararı ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (15.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.