muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5345, Karar No: 2019/9150, Tarih: 25.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5345 E.  ,  2019/9150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, velayetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar veren makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re’sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle, yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Mahkemece, ortak çocuklar İrem Sultan ve Zeliha Dilan'ın velayetleri "yaşları, psikolojik ve sosyal gelişimleri, müşterek çocukların kardeşlerin birbirlerinden ayrılmaması ilkesi de gözetilerek müşterek çocukların üstün yararına olacağı" gerekçesiyle davacı babaya bırakılmış ise de; özellikle küçük çocuk Zeliha Dilan'ın yargılama sırasında da anne yanında kaldığı anlaşılmakla, anne yanında kalmasının engel teşkil edip etmediği araştırılarak, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocuklar İrem Sultan ve Zeliha Dilan için anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını değerlendirir içerikte özellikle anne baba ortamında görüşülerek sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/5696, Karar No: 2023/3109, Tarih: 10.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/5696 E.  ,  2023/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı (5271 sayılı Kanun) maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.05.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, mağdurun beyanı ve toplanan delillere göre, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının işlendiği hususunda kuvvetli deliller olduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan mağdureyi ''hiçbirinizi yaşatmayacağım'' diyerek tehdit etmek suretiyla zorla arabaya bindirdiği, araç içerisinde göğsüne yumruk attığı iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası içerisinde bulunan 11.05.2015 tarihli olay tutanağında, Kuşadası istikametine doğru seyir halinde olan 35.. plakalı araçta bir erkek ve bir bayan şahsın birbirlerini darp ettikleri ve aracın camlarının kırık olduğunun ihbar edildiği, bahse konu aracın Kuşadası Otogarında olduğu bildirilerek bahse konu yere gelindiği, mağdurun zorla arabaya bindirildiğini beyanla sanıktan şikayetçi olduğu hususlarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Kuşadası Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 11.05.2015 tarihli adli raporda, mağdurda darp ve cebir izi bulunmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Kuşadası Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 11.05.2015 tarihli adli raporda, mağdurda darp ve cebir izi bulunmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği, mağdurenin aşamalardaki tutarlı beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, temyize gelmeyen sanık D.E.'nin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ile mağdurun suç tarihinde evli oldukları, sanığın mağdurun çalıştığı işyerine gelerek mağduru tehdit ile zorla arabaya bindirdiği anlaşılmıştır.

Sanığın mağduru zorla arabaya bindirdikten sonra kayınpederinin evinin önüne geldiği, sanığın arabanın içinden inip kayınpederinin evine girdiği, bu sırada mağdurun kapıları kilitli araba içerisinde beklediği, sanığın evde kimseyi bulamadığı ve tekrar arabaya geldiği, mağdurun kardeşi D.E.'nin sanığa ait aracı gördüğü ve aracı durdurmak istediği, ancak sanığın arabayı sürmeye devam ettiği, temyize gelmeyen sanık D.E.'nin arabanın üzerine atlaması sonucunda arabanın camlarının zarar gördüğü anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında, mağdureyi zorla arabaya bindirdiğini kabul etmemekle birlikte, kayınpederinin evinin önünde temyize gelmeyen sanık D.E.'nin arabayı durdurmaya çalıştığını, mağdurenin ise arabanın durması için el frenini kaldırdığını, bunun üzerine mağdurenin göğsüne vurarak arabayı hareket ettirdiğini beyanla atılı suçlamayı kısmen tevil yollu ikrar etmiştir.

Açıklanan hususlar göz önüne alındığında, sanığın eyleminin kül halinde cebir ve tehdit kullanarak eşe karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince cezalandırılması yerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından ayrı ayrı beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8279, Karar No: 2023/5601, Tarih: 18.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8279 E.  ,  2023/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2375 E., 2022/1572 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret - Açılmamış Sayılmasına / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/128 E., 2019/585 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine ve açılamamış sayılmasına ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davacılar vekilinin istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar, ... ili,...ilçesi,... köyü 146 ada 2 (eski 485), 149 ada 2 (eski 486), 153 (eski 1103), 142 (eski 1096), 148 (eski 1099), 108 (eski 998-1138) ve 65 parsel (eski 1132) sayılı taşınmazların mera vasfı ile davalı Köy Tüzel Kişiliği adına sınırlandırıldığını, dava konusu taşınmazların mera ile bir ilgisinin bulunmadığını ve uzun yıllardır taşınmazlarda zilyet olduklarını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, dava konusu taşınmazların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararıyla; davacının iddiasının kadastro öncesi nedene dayandığını ve taşınmazların tescil tarihi itibariyle 3402 sayılı Kanun'un 12/3 üncü maddesinde ön görülen hak düşürücü sürenin dolduğu, davacı ... yönünden ise dosyanın HMK’nın 150 nci maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı ve anılan davacı tarafından dosyanın yenilenmediği gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili istinaf başvurusunda bulun...tur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadastro çalışmaları sırasında tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların mera vasfıyla kaydedildiğini, bu husustaki iddia, talep ve davalara karşı herhangi bir zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin bulunmadığını, davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken usulden reddedilmesinin mülkiyet hakkının ihlaline neden olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; davacı yanın tespit öncesi nedene dayanmakta olduğu dikkate alındığında, Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile bir kısım davacılar vekilinin istinaf isteğinin HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili temyiz isteminde bulun...tur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kadastro sonucunda, ... ili,...ilçesi,... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmazların geldisi olan 1132 parselin mera olarak sınırlandırıldığı ve tespitin 09.06.1978 tarihinde kesinleştiği, 485 parselin ... 1 Nolu Tapulama Mahkemesinin 1975/17 Esas, 1981/14 Karar sayılı 10.08.1981 tarihinde kesinleşen kararı ile, 1103 parselin ... 1. Kadastro Mahkemesinin 1979/59 Esas, 1987/18 Karar sayılı 27.06.1990 tarihinde kesinleşen kararı ile, 1096 parselin ... Kadastro Mahkemesinin 1979/56 Esas, 1991/336 Karar sayılı 14.07.1993 tarihinde kesinleşen kararı ile, 1099 parselin ... Kadastro Mahkemesinin 1979/52 Esas, 1991/238 Karar sayılı 18.10.1991 tarihinde kesinleşen kararı ile, 998 parselin ... Kadastro Mahkemesinin 1979/5 Esas, 1991/111 Karar sayılı 19.06.1992 tarihinde kesinleşen kararı ile, 1138 parselin ... Kadastro Mahkemesinin 1979/64 Esas, 1986/58 Karar sayılı 07.01.1986 tarihinde kesinleşen kararı ile mera olarak sınırlandırıldıkları, dava konusu eski 486 parsel (yeni 149 ada 2 parsel) sayılı taşınmazın ise senetsizden dava dışı kişiler adına tespit edildiği ve tespitin 03.02.1974 tarihinde kesinleştiği, anılan kadastro tespitlerinin kesinleştiği tarihler ile dava tarihi olan 20.02.2018 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18150, Karar No: 2017/12214, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18150 E.  ,  2017/12214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10810, Karar No: 2014/15171, Tarih: 15.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10810 E.  ,  2014/15171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 149 ada ... parsel sayılı ....232,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 03.06.1968 tarih 1065 sıra 88 cilt 67 sayfa nolu tapu kaydı nedeni ile tarla vasfı ile ... adına, 107 ada ... parsel sayılı ....870,89 metrekare ve 107 ada ... parsel sayılı ....329,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 71 nolu toprak tevzii komisyonunca 1937 yılında dağıtım yapılmak üzere devlet arazisinden çıkarıldığı gerekçesi ile 03.06.1968 tarih 818 ve 819 sıra nolu tapu kaydına dayanılarak tarla vasfı ile Hazine adına tespit edildiği, itiraz üzerine komisyonca itirazın kabulü ile 107 ada ... parselin ... adına ve 107 ada ... parsel müştereken ve eşit payda ... ..., ... ... ve ... adına, 124 ada ... parsel sayılı ....165,... metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 03.06.1968 tarih 1148 sıra nolu tapu kaydına dayanılarak tarla vasfı ile ... ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ... ... ... Köyü 107 ada ... parsel, 149 ada ... nolu parsellerin davalı ... adına olan tapusunun ve ... ... ... Köyü 107 ada ... nolu parselin davalı ... oğlu ... adına kayıtlı .../... payının ve 124 ada ... nolu parselin davalı ... oğlu ... adına kayıtlı .../... payının tapusunun iptali ile 792/19712 payının ..., 792/19712 payının ..., 792/19712 payının ..., 792/19712 payının ..., 792/19712 payının ..., 792/19712 payının ..., 3696/19712 payının ... ..., 198/19712 payının ..., 198/19712 payının ..., 198/19712 payının ..., 198/19712 payının ..., 198/19712 payının ..., 198/19712 payının ..., 198/19712 payının ..., 924/19712 payının ... adına tapuya kayıt ve tesciline, kalan payların ise davalı Yakup oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin 107 ada ... parsel, 124 ada ... parsel ve 149 ada ... parsel sayılı taşınmazlara yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellerle ilgili hükmün ONANMASINA,

...- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin 107 ada ... parsel, 124 ada ... parsel ve 149 ada ... parsel sayılı taşınmazlara yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellerle ilgili hükmün ONANMASINA,

...- Davalının, 107 ada ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmazların muris ... ... terekesinde olduğu, murisin ölümü ile geçerli bir taksim yapılmadığı, bu haliyle taşınmazlar üzerinde tüm mirasçıların el birliği ile malik oldukları, bunun sonucu olarak her bir mirasçının zilyetliğinin taşınmazın her bir ortağını kapsadığı bu haliyle tek mirasçı olan ... davalı ...'ya bu yerleri satmasının tasarruf ehliyetinin olmaması sebebiyle geçersiz olduğu belirtilerek hüküm kurulmuş ise de; ilgili parsele ilişkin Kadastro Komisyonu kararında dava konusu parselin ... ... tarafından 1980 yılında eşit paylarla ... ..., ... ... ve ...'a bedeli mukabili satarak hak ve alakasını kesip zilyetliğini devrettiği belirtildiği halde, mahkemece, bu hususta yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı vekilinin bu parsele yönelik temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18954, Karar No: 2010/1104, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18954 E.  ,  2010/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.