muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7784, Karar No: 2008/6977, Tarih: 24.11.2008

tanınması halinde inşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceği araştırılmamıştır. Öte yandan dayanılan 29.03.2002 tarihli fesihnamenin aslı da ibraz ettirilip incelenmemiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş 29.03.2002 tarihli belge aslının davalı taraftan istenmesi, bu belge hakkında davacının isticvap olunması, imzanın inkâr edilmesi halinde imzanın davacıya ait olup olmadığının araştırılması, fesihnameye dayanılarak tapudaki inşaat şerhinin kaldırıldığına dair savunmanın değerlendirilmesi, belgenin davacı yönünden bağlayıcı olduğunun sübutu halinde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi, belge aslı ibraz edilemediği veya davacı yönünden bağlayıcı olmadığının anlaşılması halinde ise, mahkemece davacıya inşaatı yasal hale getirmesi için yetki ve mehil verilmesi, inşaatın mevcut durumunun belediyeden sorulması, bu mehil sonunda inşaat yasal hale getirilemediği takdirde şimdiki gibi davanın reddine, yasal hale getirildiği takdirde ise yapılan imalâtın bedelinin, akdîn feshi için açılan davada, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın kesinleşmediği de gözetilerek eldeki davanın açıldığı tarihteki rayiçler dikkate alınarak bilirkişiye hesaplattırılıp, davalı arsa sahipleri ile davacının ortağı olan Atilla’dan tahsiline karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan dava ile birleşen davaların reddi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davacının, davalı ...’ya yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına ve ...dışındaki davalılar aleyhine BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0.90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17462, Karar No: 2019/31955, Tarih: 27.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17462 E.  ,  2019/31955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30180, Karar No: 2016/2574, Tarih: 15.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/30180 E.  ,  2016/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 01/11/1997 - 29/02/2004 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinin süt ürünlerinin işlendiği bir imalathane olduğundan ve her gün süt geldiğinden işyerinde pazar dahil her gün çalışma olduğunu, müvekkilinin işyerinde sabah saat 07.30 da işe başladığını, akşam saat 21.00 e kadar çalıştığını, davalı işverenin 29/02/2004 tarihinde müvekkilinin iş akdine son verdiğini ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; açılan davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiş, ayrıca davanın esas yönünden de varit olmadığını, davacının iş akdinin 2004 yılında sona erdiğini, sadece davacının çalıştığı işyerinin el değiştirdiğini, işyeri devrinin iş akdinin feshi anlamına gelmediğini ve devrin davacıya da haklı nedenle fesih hakkı vermediğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminat talep hakkı olmadığını, davacının çalıştığı süredeki tüm haklarının davalı işveren tarafından ödendiğini, iddia edilen çalışma süreleri ve günlerinin de gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkisi ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkisi ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davalı ...'nun devreden ilk işveren, dava dış... nin ise devralan son işveren olduğu, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinin 3. fıkrasına göre devreden iş verenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren 2 yıllık süre ile sınırlı olduğu, ancak bu sınırlamanın kıdem tazminatı için geçerli olmadığı, dosya kapsamına göre iş akdinin devralan iş veren tarafından haklı nedenle veya önelli olarak feshedildiği veya davacı tarafından feshedildiğini gösteren yazılı belgenin bulunmadığı ve dolayısıyla davacının iş akdinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği, feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden devreden işverenin sorumlu bulunmadığı, iş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ve tatil ücretlerinden ise devralan işveren ile birlikte iki yıl süreyle sorumlu olduğu ve davalının sorumluluk süresinin sona erdiği gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı isteminin kabulüne, diğer taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

Devir nedeniyle devreden işçinin devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden kıdem tazminatından sorumlu tutulabilmesi için devreden işveren döneminde iş sözleşmesinin feshedilmesi ve feshin de işçinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleştirilmesi gerekir. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenilmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Somut uyuşmazlıkta, davalı gerçek kişinin şirketleşmek sureti ile işyerini şirkete devrettiği anlaşılmaktadır. Davacının ise dava tarihinde halen şirkette çalıştığı saptanmıştır. Mahkemece devir sırasında bir fesih olgusu olup olmadığının, fesih gerçekleşmişse bu feshin kıdem tazminatına hak kazandırıp kazandırmadığının araştırılmadığı görülmüştür. Mahkemece anılan hususlar araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4611, Karar No: 2008/5219, Tarih: 14.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4611 E.  ,  2008/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın konut satımından kaynaklanmasına, davacının tacir olmamasına, davaya Sulh Hukuk Mahkemesince bakılmış olmasına ve dosyanın temyiz incelemesinin daha önceden Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığınca yapılmış bulunmasına göre dosyanın anılan daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/450, Karar No: 2018/924, Tarih: 29.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/450 E.  ,  2018/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında:

TCK’nın 314/2, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında:

TCK’nın 220/7 maddesi delaleti ile 314/2, 314/2-2. cümle, 53/1, 58/9 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu belirlenemeyen sanığın, organizasyon içinde yer almayıp örgüte gideceğini bildiği 17.06.1999 doğumlu mağdur ...’ı aracıyla ücreti karşılığında götürmekten ibaret olan eyleminin, örgüte yardım olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik olmadığı saptanarak yapılan incelemede;

1-İhbar tutanağı, olay ve yakalama tutanağı, mağdur beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre; örgüte katılmaya karar veren mağduru, kullandığı araçla dağ kadrosuna götüren ancak terör örgütü mensuplarına teslim edemeden yakalanan sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs etme suçunu oluşturacağı, eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle TCK’nın 35.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin "TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2. maddesi" yerine, sadece "TCK'nın 220/7. maddesi yollaması ile TCK'nın 314/2" olarak gösterilmesi,

b-Sanıkla ilgili hükmün ikinci bendinde TCK 220/7-son cümlesi uyarınca indirim uygulanırken uygulama maddesinin 314/2-2. cümle olarak yazılması,

c-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8940, Karar No: 2009/4645, Tarih: 20.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8940 E.  ,  2009/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekil, kredi kartı kullanımından doğan borcun ödenmemesi nedeniyle yapılan takibin vaki itiraz nedeniyle durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın % 40’ından aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığını, kredi kartını kullanmadığını, internet paketini 100 USD peşin parayla aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesine göre itirazın 1.565 TL asıl alacak ve işlemiş faize yönelik olarak iptaline, takibin toplam alacak miktarı üzerinden devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık kredi kartı alacağından kaynaklanmakta olup, borcun tespitine ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı davalı vekili gerekçelerini de göstererek itiraz etmiştir. Bu durumda mahkemece, davalı vekilinin her bir itirazının sıra numarası altında cevaplandırılması suretiyle banka kayıtları da incelenerek ek rapor veya ehil bilirkişiden yeni bir rapor alınıp, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek hâlinde peşin harcın iadesine, 20.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10087, Karar No: 2020/3772, Tarih: 06.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/10087 E.  ,  2020/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi ile 01/10/2015 günlü tebliğnamenin ve Tevdi Kararının, 31/07/2014 tarihli dilekçesiyle sanık müdafi müdafilik görevinden istifa ettiğinden, sanığa tebliği sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2899, Karar No: 2019/9275, Tarih: 24.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/2899 E.  ,  2019/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-1, 52/2, 50/3, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usun ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;

1-Suç tarihinde 18 yaşın altında veya 65 yaşın üstünde olmayan sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/1-a maddesi yerine uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/3. maddesinin gösterilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Gerekçeli kararın dördüncü paragrafında sanık hakkında hükmedilen adli para cezası TCK'nın 52/4. maddesi gereğince dört eşit taksitlerle ödenmesine karar verildiği, beşinci paragrafında ise TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 1.500 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve beşinci paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24 /09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3635, Karar No: 2013/4934, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3635 E.  ,  2013/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Edirne Sulh Hukuk ve Edirne Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlının tedavi kurumuna yerleştirilme istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlanarak annesinin velayeti altına alınmış olması nedeniyle talebin velayet hükümleri çerçevesinde Aile Mahkemesince değerlendirilmesi gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, TMK'nın 432 ve 433. madelerine göre tedavi için kuruma yerleştirilme ve alıkoyma yetkisinin vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 432. maddesinde “Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması halinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir.” düzenlemesi 433. maddede ise “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, vasi akıl hastası oğlunun yatılı şekilde tedavisinin yapılmasını talep etmekle uyuşmazlığın vesayet makamı olan Sulh hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Edirne Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1578, Karar No: 2018/9219, Tarih: 18.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1578 E.  ,  2018/9219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 1193 ada 10 ve 1769 ada 6 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanları ... kızı ... adına kayıtlı iken davalılardan ...’ın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2009/101 Esas sayılı baba adının düzeltilmesi davası sonunda ...'ın baba adının ... olarak düzeltilip mülkiyet nakline sebep olunduğunu ileri sürüp tapu kaydındaki ...'ın soyadının ... olarak düzeltilmesini ve tapu kayıtlarının iptali ile ... kızı ... adına veya mirasçıları adına payları oranında tescilini istemişlerdir.

Davalılardan ... taşınmazların davacı ile ilgisinin olmadığını, ... diye bir şahsın bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'ın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.021.64.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15754, Karar No: 2012/22948, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15754 E.  ,  2012/22948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.