muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4716, Karar No: 2012/6518, Tarih: 07.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4716 E.  ,  2012/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2405 sayılı dosyasında düzenlenen 08.02.2012 tarihli sıra cetvelinde birinci sırada yer verilen ve aynı dosyanın alacaklısı olan şikayet olunan tarafından, borçlu ...'a ait taşınmaza 07.04.2006 tarihinde haciz konulduğunu, 04.04.2008 tarihinde açık bir satış talebi olmaksızın, imar durumunun celbi, kıymet takdiri ve satış avansının depo edilmesi talebinin yapıldığını, bu talep geçerli bir satış talebi olmadığından İİK'nun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczin düştüğünü, yine borçlu...ın 5/8 hisse sahibi olduğu taşınmazın ortaklığının giderilmesi davası açılabilmesi için şikayet olunan tarafa İİK'nun 94 ve 121 maddeleri gereğince yetki verilmesine rağmen dava açılmadığını ve işlem yapılmadığından şikayet olunanın haczinin düştüğünü, müvekkilince açılan izale-i şuyu davasında ise taşınmazın satılarak, paraya çevrilmesine karar verildiğini, ortaklığın giderilmesi satış dosyasından 06.09.2011 tarihinde satışın yapıldığını, tüm haciz, izale-i şuyu davası ve taşınmaza ilişkin bilirkişi ücretleri ilan ve diğer tüm satış giderlerinin müvekkilince yapılmış olmasına rağmen İİK'nun 138/2 maddesine aykırı olarak bu miktarların müvekkilinin takip dosyalarına ödenmesine karar verilmediğini ileri sürerek, 08.02.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2405 sayılı dosyasında haczin 07.04.2006 tarihinde konduğu, 04.04.2008 tarihinde alacaklı vekilince diğer işlemlerin masraflarının yanında ayrıca 1.800,00 TL satış avansı yatırılarak yasal süre içinde satış talebinde bulunulduğu, alacaklı vekilinin talebi doğrultusunda, İcra Müdürlüğünün isteğiyle ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 06.04.2010 gün 495/457 sayılı kararıyla müşterek mülkiyete konu taşınmazın ortaklığının satış yoluyla giderilmesi için dava açma konusunda alacaklı vekiline yetki verildiği, 23.03.2010 tarihinde haciz devam ederken alacaklı vekilince masraf önceden yatırılıp satış yapılmadığından yasal süre içinde satış talebinin yenilendiği, 04.05.2010 tarihinde verilen yetki doğrultusunda ... 14. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, davanın karar aşamasına geldiği sırada şikayetçi vekilince açılan ortaklığın giderilmesi davası sonucu dava konusu taşımazın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/47 satış dosyasından satıldığından davanın konusuz kalması nedeniyle reddedildiği, 23.11.2011 tarihinde 17. İcra Müdürlüğü'nce ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne (2009/47 satış dosyası ilgi tutularak) yazılan yazıda haczin devam ettiğinin bildirildiği şikayetçi vekilinin, masrafların kendilerine ödenmediği iddialarının sabit olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10423, Karar No: 2019/862, Tarih: 21.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10423 E.  ,  2019/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı usulüne uygun 28.04.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.05.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23615, Karar No: 2022/2162, Tarih: 14.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23615 E.  ,  2022/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarih, 2013/415 Esas ve 2016/142 Karar sayılı ilamıyla sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan beraatlerine, kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği, kararın kamu malına zarar verme suçunun suçtan zarar göreni Adalet Bakanlığı'na tebliğ edilmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/02/2020 tarih 3-2016/202701 sayılı yazısı ile kararın suçtan zarar gören kuruma tebliğinin istendiği, mahallinde yapılan tebliğ işlemi üzerine temyiz isteminde bulunmadığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/06/2020 tarih, 3-2020/47299 sayılı tebliğnamesi ile sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik olmadığı, kasten yaralama suçlarına yönelik temyiz istemlerininde yerinde görülmediğinden kasten yaralama suçuna ilişkin mahkumiyet kararlarının onanmasının talep edildiği ve Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 01/03/2021 tarih, 2021/2149 esas, 2021/2629 karar sayılı ilamı ile dosya onanarak mahalline gönderildiği halde, yerel mahkemece düzenlenen 06/05/2021 tarihli dosya gönderme formu ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi karşısında; sanıklar hakkında kasten yaralama suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmak suretiyle kesinleştiği, kamu malına zarar verme suçu yönünden de temyiz istemi bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, 14/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4438, Karar No: 2017/10075, Tarih: 02.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4438 E.  ,  2017/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı...İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ...'nun kullanımındaki vincin ayaklarının müvekkiline çarpması ile 8-9 metre sürüklendiğini, müvekkilinin vücudunun belirli bölümlerinde basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaralanmalar meydana geldiğini, müvekkilinin yüzünde sabit iz olduğunu açıklayıp 2.931,40 TL maddi, 9.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece toplanan delillere göre 2.931,40 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranını ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet

kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 406,36 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... İnş. Taah. San. Tic.Ltd.Şti.'den alınmasına, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/930, Karar No: 2024/1278, Tarih: 04.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/930 E.  ,  2024/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/72 E., 2023/235 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/507 E., 2022/134 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kâl davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin 1001 ada 9 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı tarafından müvekkilinin maliki bulunduğu binaya neredeyse bitişik olarak direk üstü elektrik trafosu inşa edildiğini, elektrik trafosunun elektrik kuvvetli akım tesisleri yönetmeliği ve ilgili diğer düzenlemelerde yer alan limit değerlerine ve güvenlik mesafesine aykırı olduğunu, elektrik trafosunun insanların ... ve mal güvenliğini tehdit ettiğini, ayrıca trafonun bahçe, yatak odası ve oturma odalarına yakınlığı göz önüne alındığında da binada yaşayan insanların yaşam alanları üzerindeki olumsuz etkisi olduğunu, trafonun kaldırılmasına yönelik taleplerinin davalı şirket tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davalı şirkete ait direk üstü tip 400 elektrik trafosunun kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetten davanın reddinin gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada bulunan bilirkişi raporlarına göre; dava konusu elektrik trafosunun enerji nakil hattı ve trafonun yönetmeliğe uygun olarak yapıldığı, mahallinde ve çevre mahallelerde uygun yer olmaması nedeniyle tesislerin taşınmaz üzerinden deplasesinin uygun olmadığı, direk ve trafonun toprağa oturan kısmı yönüyle yolda kaldığı, herhangi bir ... kullanım söz konusu olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda, dosyada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, çelişki giderilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda, dosyada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, çelişki giderilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvurusunda esasa ilişkin ileri sürmüş olduğu sebepleri tekrar ederek temyize gelmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve kâl istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü, 722 inci, 737 nci, 738 inci, 995 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9372, Karar No: 2017/17011, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9372 E.  ,  2017/17011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10297, Karar No: 2019/8986, Tarih: 17.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10297 E.  ,  2019/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... Eğt. Hiz. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevabının Özeti:

Davalılar Jet Güvenlik Ltd. Şti., ... ve Atlantik Güvenlik Koruma ve Eğt. Hiz. Ltd. Şti. davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, Jet Güvenlik Ltd. Şti. hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı Bakanlık ve davalı ... Eğt. Hiz. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık ve davalı ... Eğt. Hiz. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir. Ayrıca   ... Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in gece çalışma süresini düzenleyen 7/son maddesine göre postalar halinde işçi çalıştırılarak yürütülen işlerde, çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışması, gece çalışması sayılır.

Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışılan günler yönünden, haftalık çalışma süresi aşılmasa dahi günlük fiili çalışma süresi 14 saat kabul edildiğinden, bunun 11 saati aşan 3 saati fazla çalışmadır.Somut olayda; güvenlik görevlisi olan davacıya ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dinlenen tanıkların davacının 24 saat mesai 48 saat tatil şeklinde mesaisinin gerçekleştiğinin ifade edildiği belirtilerek 24 saatlik mesaide 10 saat ara dinlenme mahsubuyla 14 saat mesai yapıldığı, davacının 3 günde bir 24 saat mesai yapmakta olduğu, üç haftalık periyotta 7 defa nöbet tuttuğu, ve haftalık ortalama 32,67 saat mesai yaptığı ve fazla mesainin gerçekleşmediği, davacının nöbet günlerinde gece süresi sebebiyle 7,5 saati geçen her çalışma süresinin fazla mesai olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu durumda davacının ayda her bir nöbet gününde 11-7,5=3,5 saat fazla mesai yaptığı hesaplanmıştır.Yukarıda belirtilen nedenlerle, günlük fiili çalışma süresi 14 saat kabul edildiğinden 11 saatin üzeri olan günlük 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü gerektiğinden günlük 3,5 saat fazla mesai hesabı hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.