muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/924, Karar No: 2018/6392, Tarih: 28.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/924 E.  ,  2018/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK’nun 331. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; “Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek,

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; müşteki tarafın sanığın şirkete ait hastaneyi demirbaşları ile birlikte alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiğini, sanığın ise imar ruhsatı alınamaması nedeniyle hastane ruhsatını devrettiği, devirden elde edilen meblağın hastane binasının kirası ile banka ve leasing borçlarının ödenmesinde kullanıldığını ve devir bedelinin tamamının da tahsil edilemediğini savunması karşısında, sanığa isnat edilen suçun manevi unsuru yönünden oluşup oluşmadığının ve şikayetin süresinde olup olmadığınında tespiti açısından devre ilişkin tüm belgeler getirtilip devir tarihi belirlenerek, şirkete ait hesap ve defterler incelenmek suretiyle devir nedeniyle ne kadar bedel alındığı ve sanığın savunması doğrultusunda bu meblağın nerelere ödendiği araştırılarak, savunmada belirtilen imar ruhsatı ile ilgili uyuşmazlığa dair belgeler de getirtilip incelenerek, sonucuna göre şikayete konu devrin alacaklıyı zarara sokmak kastiyle yapılıp yapılmadığı hususunda sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/2. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18071, Karar No: 2020/16759, Tarih: 25.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18071 E.  ,  2020/16759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 22/05/2009 tarihinden itibaren davalı T.C. ...’na bağlı okullar değişse de çalışmaya devam ettiğini, ihale süresinin bittiği gerekçesi ile 31/12/2014 tarihinde iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, diğer davalının en son çalıştığı taşeron firma olduğunu, müvekkilinin yardımcı personel olarak çalıştığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, temizlik hizmetlerinin yürütülmesi işinin İl Özel İdaresi’nin anlaştığı firmalarca sağlandığını, davacının da diğer davalı işveren tarafından temizlik görevlisi olarak istihdam edildiğini, iş sözleşmesinin 31.12.2014 tarihi itibariyle sona erdiğini, davacının kıdeme esas süreyi doldurmadığını, bu nedenle de tazminata hak kazanamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Taahhüt Elektrik Elektronik Tıbbi Malzeme Paz. Tem. Gıda Mak. Bak. On. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının davalı Bakanlık’ın işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin feshi yoluna gidilmediğini, zira davacının müvekkil şirketten sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettiğini, dolayısıyla işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerektiğini, 6552 sayılı yasa hükümleri gereğince kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün davalı Bakanlık’ta olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, Bursa İl Özel İdaresi’nin alt işvereni ... İnşaat Taahhüt Elektrik Elektronik Tıbbi Malzeme Paz. Tem. Gıda Mak. Bak. On. Teks.San Ve Tic. Ltd. Şti.nin elemanı olarak ...’na bağlı ... Ortaokulu’nda çalışırken, ihale süresinin bittiği gerekçesi ile işten çıkartıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatlarını talep etmiş, mahkeme ise davacının 17/02/2015 tarihinde tekrar işe girmesinden yola çıkarak hukuki durumun fesih değil işyeri devri olduğu kanaatine vararak talepleri reddetmiştir.

İşyerinde ara vermeksizin çalışmanın varlığı halinde alt işverenlerin değişmesi nedeniyle önceki alt işverenin kayden işten çıkarma işlemi yapması, bu işlemin gerçekte işyeri devri olup fesih olmadığı şeklinde yorumlanmakta ve uygulama bu şekilde yerleşmişse de; somut uyuşmazlık bakımından davacı işçinin 31/12/2014 tarihinden itibaren iş sözleşmesinin sona erdiği, yeni alt işverende işe başlama tarihinin ise 17/02/2015 tarihi olduğu, dolayısıyla arada devir kabul edilemeyecek süre kadar boşluk olduğu gözetildiğinde, aksine başkaca delil de olmadığına göre ara vermeksizin çalışmanın devam ettiğinden söz edilemez.

Açıklanan nedenle somut uyuşmazlık bakımından, feshin gerçekleştiği, yeni alt işverende ise işe başlamanın devir değil, yeni bir iş sözleşmesi olduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş, iş sözleşmesinin 31/12/2014 tarihinde sona erdiğini kabul ederek talep edilen alacaklar bakımından işin esasına girip karar vermektir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14944, Karar No: 2014/9278, Tarih: 14.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14944 E.  ,  2014/9278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'... muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14186, Karar No: 2023/9239, Tarih: 25.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/14186 E.  ,  2023/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/338 E., 2022/720 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 01.09.2007, 05.02.2008, 15.02.2008, 01.06.2008

HÜKÜM : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2013 tarihli ve 2011/232 Esas, 2013/178 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 27.03.2019 tarihli ve 2015/13364 Esas, 2019/28659 Karar sayılı ilâmıyla;

Bir kısım eylemler yönüyle zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım eylemler yönüyle sanıklar ..., ..., ..., ..., ... yönüyle mükerrer dava olması nedeniyle red kararı verilmesi, bir kısım eylemler yönüyle ise dosyanın tüm sanıkları yönüyle mükerrer dava olup olmadığının araştırılması gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2019/338 Esas, 2022/720 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mükerrer kovuşturma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; ret kararının usul ve kanuna aykırı olması, kurum lehine vekâlet ücretine hükmolunması gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 27.03.2019 tarihli ve 2015/13364 Esas, 2019/28659 Karar sayılı ilâmıyla haklarındaki beraat kararları bozulan sanıklar Mehmet Raif Fansa, Sahil Şerekioğlu, Cadilkerim Akyol, ... Şeniz Melek, Seyfettin Bayrakçı, Abdullatif Fansa, Fatih Şerekioğlu, Süleyman Alev, Cengiz Şerekioğlu, Abdulsami Önal, Halil Şerekioğlu hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

III. GEREKÇE

Dairemizin 27.03.2019 tarihli ve 2015/13364 Esas, 2019/28659 Karar sayılı ilâmıyla haklarındaki beraat kararları bozulan sanıklar Mehmet Raif Fansa, Sahil Şerekioğlu, Cadilkerim Akyol, ... Şeniz Melek, Seyfettin Bayrakçı, Abdullatif Fansa, Fatih Şerekioğlu, Süleyman Alev, Cengiz Şerekioğlu, Abdulsami Önal, Halil Şerekioğlu hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1.Dairemiz 27.03.2019 tarihli bozma ilâmının (III) numaralı başlığının (1) numaralı bendinde bir kısım sanıklar yönüyle mükerrer davaların tespit edildiği, (III) numaralı başlığının (2) numaralı bendinde ise tespit edilenler dışında sanıklar ..., ..., ..., ..., ... yönüyle başkaca mükerrer dava olup olmadığı ile sayılan sanıklar dışındaki tüm sanıklar yönüyle de suç tarihlerine konu eylemler yönüyle mükerrer dava bulunup bulunmadığının tespiti yönüyle eksik inceleme ve araştırma nedeniyle bozma kararı verildiği halde bozma ilâmının gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Bozma ilâmı öncesi dosya evraklarının dosya içerisine alınmadan yargılama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2019/338 Esas, 2022/720 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19856, Karar No: 2010/6145, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19856 E.  ,  2010/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/14810, Karar No: 2012/21618, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14810 E.  ,  2012/21618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ... incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Kararı temyiz eden davalı idareye kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosyada rastlanmamıştır. Varsa dosya içerisine konulduktan,

2-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3623, Karar No: 2010/1586, Tarih: 09.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/3623 E.  ,  2010/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümde sanığın erteli cezasının aynen infazına karar verilmeyip, bu hususta mahkemesine ihbarda bulunulmasının kararlaştırılması nedeniyle tebliğnamedeki (4) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Suç ve karar tarihindeki yasal düzenlemelere göre hükmolunan temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nunda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan, hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

3- 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu ve sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedildiği gözetilmeden, anılan maddenin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237

sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen sonuç temel para cezasının 7750 Türk Lirası adli para cezası olarak belirlenmesi ve hükümden adli para cezalarının içtimaına ilişkin fıkra ile 5237 sayılı Kanunun 53. maddesininin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkartılması suretiyle hükmün kısmen istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5782, Karar No: 2011/7468, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5782 E.  ,  2011/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık Emre Kan'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.