muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6292, Karar No: 2006/15198, Tarih: 12.12.2006

21. Hukuk Dairesi 2006/6292 E., 2006/15198 K.

**21. Hukuk Dairesi 2006/6292 E., 2006/15198 K.**

**- SSK'NIN SORUMLULUĞU

- TASARRUFU TEŞVİK VE NEMA ALACAĞI**- 3417 S. ÇALIŞANLARIN TASARRUFA TEŞVİK EDİLMESİ VE BU TA... [ Madde 7 ]

- 3417 S. ÇALIŞANLARIN TASARRUFA TEŞVİK EDİLMESİ VE BU TA... [ Madde 4 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 79 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, tasarrufu teşvik alacağı ile nema alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, dava dışı Naci adlı şahsa ait işyerinde 01.01.1994-11.10.2004 hizmet akdiyle çalışmasına rağmen, bu döneme ilişkin tasarrufu teşvik primlerinin ilgili bankaya yatırılmadığını belirterek tasarrufu teşvik primleri ve nema alacağının davalı Kurumdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç doğru olmamıştır. 3417 sayılı Yasa'nın 4. maddesi, işverenlerin işçilerin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Z... Bankasında işçiler adına açtıracakları "Tasarrufu Teşvik Hesabı'Yıa yatıracaklarını hüküm altına almış, 7. maddesi ile de işverenler tarafından Tasarrufu Teşvik Kesintileri Aylık Bildirim Formlarının zamanında Z... Bankasına gönderilmemesi ve kesinti ve katkı tutarlarının ödenmemesi halinde Kurumun re'sen veya ilgililerin başvurusu halinde 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri uyarınca tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılacağı öngörülmüştür. Bu yasal düzenlemeden davalı Sosyal Sigortalar Kurumu'nun işverence Z... Bankasına yatırılmayan fonlar ile yoksun kalınan nemalardan doğrudan sorumlu olduğu sonucuna varılamaz. Kurumun sorumluluğu ancak; davacının dava açmadan önce Kuruma müracaat edip kesinti ve katkı tutarlarının işverence Bankaya yatırılmadığını belirterek harekete geçmesini istemesi, buna rağmen Kurumun yasal görevini yapmaması halinde söz konusu olacaktır.

Dosyada davacının bu yönde bir başvurusu olduğuna ilişkin bilgi ve belge yer almamaktadır.

Yasal sürede Z... Bankasına yatırılmayan fon ve yoksun kalınan nema alacaklarının borçlusu işverendir. İşveren de davada taraf değildir. Anılan gerekçelerle davanın reddi yerine kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyıyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BBOZULMASINA), 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15896, Karar No: 2016/9373, Tarih: 25.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/15896 E.  ,  2016/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

2-...

3-...

4-...

5-...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı hazine vekili, davalı borçlular ..., ... ve .... amme alacağının tahsilini imkansız hale getirmek amacıyla, 22.01.2002 tarihinde borçlu ... hissesini davalı ... ., 19.04.2005 tarihinde de borçlu ... hissesini davalı ...'na devrettiğini, bu hisse devirlerinin muvazaalı olduğundan iptallerini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kamu borçlusu limited şirketine 04.05.2001 tarihinde ortak olduğunu 14.12.2002 ortaklıktan ayrıldığını ancak ticaret sicilde ilanın geç yapıldığını, hisse satışından sonra vergi borcun taksitler halinde ödendiğini ve haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, borçlu şirke hissesinin müvekkili adına sahte kimlik ile düzenlemek ve kullanmak sureti ile vekaletname çıkartılıp, sonra bu vekaletname aracılığı ile hisse devrinin yapıldığı davalı şirketin 1/4 hissesi devredilmiş gibi yapıldığını, hisse devri iptali için

...

.... Esas sayılı dosyasından dava açıldığını ve... suç duyurusunda bulunulduğunu belirtmiştir.

Davalı ..., davalı şirket ortağı olduğunu, şirket genel müdürü ...’ın sahte kimlik ile şirket hissesini bir başkasına devrettiğini, devrin usulsüz ve yok hükmünde olduğundan iptalinin yersiz olduğunu diğer hisse devrinde bir sorun olmadığından davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, duruşmalara katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı hazine, davalı ... vergi borçlusu olduğunu ve davalılar arasındaki hisse devrinin alacağın tahsilini imkansız kılmak için yapıldığını iddia etmiş ise de 6183 sayılı yasaya göre 35.maddesine göre şirketin kamusal borçlarından devralan ve devreden müşterek ve müteselsilen sorumlu olacağından hazinenin tahsil imkanını imkansız kılma iddiasının yerinde olmadığı dolayısı ile bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve iptali istenilen tasarruflardan 22.01.2002 tarihindeki davalı ... ile ... arasındaki hisse devri için 20.02.2009 dava tarihi arasında 6183 Sayılı ... 26.maddesinde öngörülen 5 yıllık hakdüşürücü sürenin geçmiş olmasına göre mahkemenin bu tasarrufun reddine ilişkin kararı sonuç itibari ile doğru olduğundan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-6183 sayılı Yasa’nın 35.maddesinde “

2-6183 sayılı Yasa’nın 35.maddesinde “

..., şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.

(Ek fıkra:...) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

...

(Ek fıkra:....md.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.” şeklinde düzenlenmiştir. Ancak anılan yasanın Ek 2 ve 3.fıkralarındaki limited şirket ortaklarının pay devri halinde devir alanın sorumluluğuna ilişkin bu hükümler 04.06.2008 tarihinde 5766 sayılı Yasa ile eklenmiştir. Bu yasal düzenlemeden önce hissesini devir eden ortağın sorumluluğu ile ilgili olarak açık bir düzenleme mevcut olmayıp yerleşik yargı kararlarına göre de devir eden hissedarın sorumluluğu hisse devri ile sona ermekte idi. İptali istenilen pay devri 19.04.2005 tarihinde gerçekleşmiş olup bu düzenleme 04.06.2008 tarihinde yapıldığından ve yasanın geçmişe yürümesi söz konusu olmayacağından, mahkemenin gerekçesinde belirttiği şekilde davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulamadığından söz edilmesi mümkün değildir. Öte yandan 5766 sayılı Yasa’nın 4.maddesindeki Mükerrer 35.maddenin getirilen ”Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda kanuni temsilci veya teşekkülü idare edenlerin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, mütesilsilen sorumlu tutulur, kanuni temsilcilerin sorumluluklarına dair 213 sayıl Vergi Usul Kanunda yer alan hükümler, bu maddede düzenlenen sorumluluğu ortadan kaldırmaz şeklindeki düzenleme ..’nin 19.03.2015 tarih ve...

Yapılacak iş,19.05.2005 tarihindeki davalı .... . arasındaki hisse devrinin 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine göre iptali koşullarının bulunup bulunmadığı, anılan taraflar arasında devam eden hukuk ve ceza davaların da dikkate alınarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1858, Karar No: 2022/5279, Tarih: 11.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1858 E.  ,  2022/5279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. Asliye Hukuk ( İş )Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum, 26.03.2013 tarihli iş kazasına bağlı olarak vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan hastane masrafları nedeniyle oluşan kurum zararının, 5510 sayılı Yasanın 21 ve 76. maddeleri kapsamında davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı taraf davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

“Davanın kabulü ile

1-) Taleple bağlılık ilkesi gereği İlk peşin sermaye değerinden kaynaklı alacak olarak 500 TL'nin gelirin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil ile davacıya verilmesine

2-) Taleple bağlılık ilkesi gereği kurum tarafından yapılan tedavi masraflarından kaynaklı alacak olarak 500 TL'nin sarf tarihinden itibaren işleyecek

yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil ile davacıya verilmesine

3-)Davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Dosyada mevcut 30.10.2020 tarihli hesap bilirkişi raporunda %5 kusur verilen dava dışı ...''ın üçüncü kişi kabul edildiği halde davalı işverenin ilk peşin sermaye değerinin %85 kusura karşılık gelen miktar ile üçüncü kişinin ilk peşin sermaye değerinin yarısının %5 kusura karşılık gelen miktarın toplamından sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken aksi yöndeki hesap bilirkişi raporunun hatalı olduğu ancak dosya içerisinde hesap bilirkişi raporuna karşı davacının itiraz dilekçesine ve beyanına rastlanmadığı gibi istinaf dilekçesinde maddi tespite ve yapılan hesaplamaya yönelik istinaf sebebi bulunmadığından bu hususun istinaf incelemesinde değerlendirilmediği belirtilmek suretiyle;

“Davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili; kazalı işçinin olayda bir kusurunun bulunmadığı, tüm kusurun işverende olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava; 26.03.2013 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan tedavi yardımları nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21 ve 76. maddeleridir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili; kazalı işçinin olayda bir kusurunun bulunmadığı, tüm kusurun işverende olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava; 26.03.2013 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan tedavi yardımları nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21 ve 76. maddeleridir.

İlk Derece Mahkemesince, ölen işçinin %10 müterafik kusurlu olduğu, işverenin ise %90 kusurlu olup, fabrika genel sorumlusu olduğu beyan edilen ...’ın %5 kusurunu da işveren kusuru içerisinde değerlendiren kusur raporuna göre, ... 3. kişi kabul edilmek ve kanunun 21/4. maddesi uygulanmak suretiyle sorumluluk belirlenmiş ve karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edileceği belirtilmiştir.

Dosya kapsamına göre; ceza mahkemesinde de tali kusurlu bulunan ...’a, işveren kusuru içerisinde %5 kusur veren 2 adet uzman bilirkişi heyetinden alınan raporlara göre 21/4. madde uygulanarak işverenin %87,5 sorumlu olacağı kabul edilerek ve taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmişse de; ...’ın 3.kişi mi yoksa işveren vekili mi olduğu irdelenmeksizin hüküm kurulmuştur. Mahkemece, fabrika genel sorumlusu olduğu gerekçesiyle kusur verilen ...’ın işveren vekili olup olmadığı irdelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21825, Karar No: 2017/8992, Tarih: 01.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21825 E.  ,  2017/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21265, Karar No: 2021/17017, Tarih: 03.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/21265 E.  ,  2021/17017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Müsadere

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Somut olayda 15.06.2010 tarihinde işlediği suç nedeniyle nitelikli hırsızlık suçundan yargılanan sanık hakkında 13.07.2011 tarihinde nitelikli hırsızlık suçundan verilen beraat hükmü Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 04.07.2012 tarih, 2012/10789 esas ve 2012/17710 karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Bu dava dosyasında bulunan Adli Emanetin 2000/2982 sırasında kayıtlı 5 adet ... Yem yazı ibareli 50 Kg lik çuval, 1 adet siyah renkli kullanılmış mont, Siyah renkli 41 numaralı kullanılmış ayakakabı, 1 adet Ağaç sap kısmı 132 cm demir ağız kısmı 32 cm olan tırmık, 10 metre uzunluğunda beyaz renkli tahminen 10 metre uzunluğunda ip, 1 adet üzerinde SOMA 350 14 inch yazı ibaresi bulunan keski aleti, 1 adet bıçak bilemekte kullanılan eğe, 1 adet üzerinde ... Bıçakçılık yazı ibareli tahta saplı ağız kısmı tırtıklı keskin kısmı 16 cm olan ahşap sap kısmı 18,5 cm olan bıçağın müsaderesine karar verilmiş ve bu karar sanık tarafından verilen 22.02.2019 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kararın (miktar itibariyle) kesin olduğu görüşündedir.

Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Müstakil müsadere kararlarına gelince;

Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.

1-Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

2-20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.

Açıklanan nedenlerle;

5271 sayılı CMK'nın 256 (1) ve 258. maddeleri uyarınca verilen 15/02/2019 tarihli müsadereye dair ek kararın 258 (1). istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264 (1). maddesi uyarınca, hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 03/11/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6273, Karar No: 2012/18540, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6273 E.  ,  2012/18540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin hiçbir neden gösterilmeksizin haksız ve geçersiz bir şekilde iş akdine son verildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından 07.05.2010 tarihinde ... İş Mahkemesinin 2010/434 esas sayılı dosyası ile işe iade istemli dava açılmış olduğunu, davacının davasının kabulüne karar verildiğini, bu kararın temyiz nedeniyle Yargıtayda olduğunu ve henüz kesinleşmediğini, söz konusu dava ile görülmekte olan davanın konularının ve taraflarının aynı olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olması gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ı, 115/1 maddeleri gereğince davanın reddine karar vermiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

Dosya içeriğinden, davacı 20.06.2009 tarihinden itibaren polyester ustası olarak davalı işyerinde çalıştığı, 04.05.2010 tarihinde iş akdinin feshedildiği, davacının açtığı işe iade davasının Gebze 1. İş Mahkemesi'nin 2010/434 esas 2010/735 karar sayılı kararıyla işe iadesine karar verildiği, karar kesinleşmeden davacının 06/11/2010 tarihinde yeniden davalı işyerinde çalışmaya başladığı, 04/03/2011 tarihinde davalı işverence davacının iş akdine ibraname ile son verildiği anlaşılmaktadır.