muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17805, Karar No: 2022/8216, Tarih: 22.06.2022

3- Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/863 esas ve 2018/1206 karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Sanığın 03/05/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2018 tarihli ve 2018/13758 soruşturma, 2018/5040 esas, 2018/3796 sayılı iddianamesi ile Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2018 tarihli ve 2018/863 esas, 2018/1206 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, kararın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28/01/2019 tarihli ve 2019/207 esas, 2019/226 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

4- Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/419 esas ve 2019/851 karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Sanığın 01/03/2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2019 tarihli ve 2019/5645 soruşturma, 2019/4859 esas, 2019/3510 sayılı iddianamesi ile Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/419 esas, 2019/851 sayılı kararı ile eylemin erteleme kararının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine dair Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2019 tarih ve 2019/463 esas, 2019/432 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır..” şeklinde ve anılan maddenin 6. fıkrasında yer alan, "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmez" şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık hakkında daha önceden 12/08/2014 tarihli uyuşturucu madde kullanmak suçu nedeniyle Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/16515 soruşturma, 2014/71 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal üzerine sanık hakkında kamu

davası açılarak Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2015/186 esas, 2015/591 sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, işlemiş olduğu kasıtlı suç nedeniyle hükmün açıklanması ile Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2018 tarihli ve 2018/863 esas, 2018/1206 sayılı kararının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarihli 2019/1043 esas, 2019/1057 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olduğu gözetilmeden, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabule göre de; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği düşünülüyorsa dava hakkında durma kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2019 tarih ve 2019/463 esas, 2019/432 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Karar:

Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/186 esas ve 2015/591 karar sayılı dosyası ile Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/863 esas ve 2018/1206 karar sayılı dosyası ve Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/419 esas ve 2019/851 karar sayılı dosyasının gönderildiği, ancak kanun yararına bozma istemine konu Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/463 esas ve 2019/432 karar sayılı dosyasının gönderilmediği anlaşıldığından; Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/463 esas ve 2019/432 karar sayılı dosyasının gönderilmesinden sonra incelenmek üzere dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

22/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15753, Karar No: 2015/30202, Tarih: 27.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/15753 E.  ,  2015/30202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/70875

MAHKEMESİ : Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

NUMARASI : 2011/157 (E) ve 2011/723 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- Katılan S.. Ş..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça konu senet lehdarının katılan S.. Ş.. olup, S.. Ş..'in yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği cihetle şikayetçi S.. Ş..'in vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Denetime olanak verecek şekilde dosya arasına konulan suça konu senedin heyetimizce incelenmesi neticesinde, sahteliğinin ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceği, aldatma kabiliyetini haiz olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerekli olup Yargıtay İBK'nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 sayılı kararında da açıklandığı

üzere; kambiyo senetlerinde bulunması zorunlu olan keşide yerinin bir duraksamaya meydan vermeyecek biçimde açık ve anlaşılır olması gerekmektedir. Dosyada mevcut senet aslının incelenmesinde, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre bulunması zorunlu unsurlardan olan “keşide yerinin” bulunmaması ayrıca keşide edenin adı yanında da herhangi bir yer yazılmamış olması karşısında, sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik suçuna uygun bulunduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Adli emanetin 2011/855 sırasında kayıtlı suça konu senet akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

3- Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiç bir şekilde uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12716, Karar No: 2023/20205, Tarih: 21.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12716 E.  ,  2023/20205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/207 E., 2016/36 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; süre tutum dilekçesi sunarak hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, notun yapıştırıldığı tarihin belirlenmesi açısından dosyaya sunulan tek delil olan tanığın duruşmada dinlenilmesinin zorunluluk olduğuna, bu tanığın soruşturma beyanı esas alınarak hüküm tesisinin kanuna aykırı olduğuna, katılanın alt kat komşusunun bir kez bile gürültü çıkardığı yönünde rahatsız etmezken üst kat komşusu olan sanığın devamlı olarak aynı gerekçeyle katılanı rahatsız etmesinin olağan olmadığına, sanığın bıraktığı notlar nedeniyle katılanın huzurlu bir şekilde dairesinde oturamaz hale geldiğine, 2014 yılı Ağustos ayında ve 02.01.2015 tarihinde iki not yazan sanığın bu notlarda katılanın şahsına hakarette bulunduğuna, 02.01.2015 tarihli notta yazan "İnsan ol." ibaresinin hakaret maksadıyla sarf edildiğine, katılanı aşağıladığının açık olduğuna, ilk nottaki "Lama gibi." ve "İnsan gibi yaşa." ibarelerinin hakaret unsuru taşıdığı kabul edilmişken ikinci nottaki ibarenin hakaret boyutunda olmadığının kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Aynı binada oturan taraflardan alt katta oturan katılanın, dinlenme ve uyku saatlerinde, kapı çarpma, yüksek sesle konuşma şeklinde gürültülerle rahatsız ettiği üst katta oturan sanığın 2014 yılının Ağustos ayında "Geceyarısından sonra gürültüler geliyor, uyuyamıyoruz, lama gibi ayaklarını yere vura vura yürüme, gece takırtı çıkartacak iş yapma, kapıları çarpma, insan gibi yaşa!!!" ve 02.01.2015 tarihinde ise "ayağını yere vurarak yürüme, kapı çarpma, bağırarak konuşma, İNSAN OL" şeklinde not yazıp kapısına bırakarak hakaret ettiği iddiası ile kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın 02.01.2015 tarihinde bıraktığı iddia edilen not kağıdında bulunan ibarelerin ağır, rahatsız edici ve kaba ifadeler olmakla birlikte hakaret suçunun unsurlarını taşımadığı, 2014 yılı Ağustos ayında bırakıldığı iddia edilen not kağıdında hakaret unsuru bulunmakla birlikte kağıdın 2014 yılı Ağustos ayının öncesinde bırakıldığına ilişkin sanık savunması ve soruşturma aşamasında dinlenilen tanık beyanı gözetildiğinde şikâyetin süresinde olduğuna ilişkin delil de elde edilemediğinden sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Tüm dosya kapsamı, suça konu not kağıtlarındaki ibarelerin niteliği, oluş, sanık savunması karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8662, Karar No: 2022/1521, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8662 E.  ,  2022/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-) Mahkemece verilen ilk karar dairemizce üretim masrafları ve objektif değer artırıcı unsur yönünden bozulduğundan, ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda kabul edilen münavebe ürünlerinin verim miktarları taraflar arasında kesinleşmiş olduğu gözetilmeden münavebe ürünlerinin verim miktarlarından daha az kabul edilerek hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

2-) Mahkemenin ilk kararı, davalılardan ... tarafından temyiz edilmediğinden, ilk kararda tespit edilen bedelin bu davalı yönünden kesinleşerek davacı idare lehine usulî kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden; usulî kazanılmış hak ilkesi ihlal edilmek suretiyle hükmü temyiz etmeyen davalı yönünden fazla bedele hükmedilmesi,

3-) Bozma öncesi ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedeline ilk karar tarihine, fark bedele ise son karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, yazılı şekilde tespit edilen bedelin tamamına son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4658, Karar No: 2012/6692, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4658 E.  ,  2012/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18700, Karar No: 2015/11667, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18700 E.  ,  2015/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 13.09.1994-07.11.2013 tarihleri arasında şef garson- olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek feshedildiğini, fakat fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini bildirerek bu alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalının ıslah dilekçesine karşı yapmış olduğu zamanaşımı savunmasının dikkate alınıp alınmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece gerekçeli kararda dava dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasının dikkate alındığından bahsedilmiş ise de ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunmasının dikkate alınıp alınmadığı anlaşılmamaktadır. Diğer yandan gerekçeli kararın hüküm kısmında dosyada bulunan bilirkişi raporunda yapılan hesaplama üzerinden ıslah karşı yapılan zamanaşımı savunmasına göre değerlendirme yapıldığı belirtilmiştir. Fakat bu hesaplamanın nasıl yapıldığı denetime elverişli değildir. Yapılacak iş davalının ıslah dilekçesine karşı süresinde yapmış olduğu zamanaşımı savunmasının dikkate alınarak yeniden denetime elverişli şekilde hesaplama yapıp çıkacak sonuca karar vermektir.

Mahkemece bu husus gözetilmeksizin ıslaha karşı yapılan zaman aşımı savunmasının dikkate alınarak fazla mesai ücretinin denetime elverişli şekilde hesaplanmaması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda mahkemece, bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai ücretine %50 oranında takdiri indirim uygulanmış olup bu oran çok yüksektir. Yapılan indirim hakkın özünü ortadan kaldıracak nitelikte olmamalıdır. Bu nedenle mahkemece daha uygun oranda bir indirim yapılmalıdır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin takdiri indirim oranının yüksek miktarda belirlenmiş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

Somut olayda mahkemece, bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai ücretine %50 oranında takdiri indirim uygulanmış olup bu oran çok yüksektir. Yapılan indirim hakkın özünü ortadan kaldıracak nitelikte olmamalıdır. Bu nedenle mahkemece daha uygun oranda bir indirim yapılmalıdır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin takdiri indirim oranının yüksek miktarda belirlenmiş olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 10.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9195, Karar No: 2013/2385, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9195 E.  ,  2013/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2008 gün ve 2008/422 Esas, 2008/795 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.03.2009 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, açılan kamu davası hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.