muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8255, Karar No: 2025/1848, Tarih: 06.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/8255 E.  ,  2025/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/1945 E., 2022/2976 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.01.2023 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, katılan mağdure ile annesinin beyanlarının gerçeği yansıtmadığına ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik katılan mağdurenin soyut anlatımları dışında delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3837, Karar No: 2009/2548, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/3837 E.  ,  2009/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı 1- AŞ Teknik Elekt. San. Tic. Şti. Aralarındaki 2- sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. .....vs. tespit davası hakkında Mersin 1. İş Mahkemesinden verilen 3.10.2007 gün ve 621-547 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1- 1996-2004 yılları arasında davalı As Teknik Elek.Büro Sistemleri San. ve Dış Tic Ltd.Şirketi ile dava dışı As Teknik Böro Mak.San.ve Dış Tic Ltd.Şirketince SSK’na verilen dönem bordrolarının ilgili SSK İl Müdürlüğünden istenerek,

2-1996-1998 yılları arasındaki döneme ilişkin , davalı As Teknik Elek.Büro Sistemleri San. Ve Dış Tic Ltd.Şirketinden ücret bordrolarının istenerek,

3-Davalı As Teknik Elek.Büro Sistemleri San. Ve Dış Tic Ltd.Şirketi ile dava dışı As Teknik Böro Mak.San.ve Dış Tic Ltd.Şirketinin ortaklarının kimler olduğunun,hangi tarihte kurulduklarının,faaliyetlerinin devam edip etmediğinin,506 sayılı Yasa kapsamına ne zaman alındıklarının ilgili Kurum ve Kuruluşlardan sorularak ve getirtilerek, alınacak belge ve cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9186, Karar No: 2025/1555, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9186 E.  ,  2025/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/8 Esas, 2024/4 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un “En yakın mirasçıların tamamı tarafından ret” başlıklı 612 nci maddesi gereğince murisin en yakın yasal mirasçılarının tamamının mirası reddettiğine dair dosya da karar veya kararlar bulunmamakta olup mirasın reddine dair mahkemece verilmiş karar veya kararlar varsa tespit edilip dosya arasına konulduktan, sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3475, Karar No: 2013/13906, Tarih: 11.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/3475 E.  ,  2013/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde, 5728 sayılı yasa ile değişik 5846 sayılı yasanın 81/4. maddesinin yürürlükte olduğu nazara alınarak, lehe yasa uygulaması açısından, suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesi ile karşılaştırma yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında kendisinin bandrolsüz kitapları satmadığını, seyyar tezgahta kitaplara baktığını, tezgahın sahibinin para bozdurmaya gittiğini, beyan etmesi karşısında; tutanak mümzileri dinlenip, sanığı bandrolsüz CD satarken görüp görmedikleri hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmaya dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Hükmün gerekçe kısmında sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sosyal ve ekonomik durumuna göre para cezasına çevrildiği belirtildiği halde, kısa kararda hapis cezasına hükmedilmesi ve seçimlik cezalardan para cezasına hükmedildiğinden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmadığına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/6540, Karar No: 2025/10811, Tarih: 03.06.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/6540 E.  ,  2025/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/83 E., 2024/521 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

KARARLAR : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2025 tarihli ve KYB-2025/48045 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından dava zamanaşımı süresi içinde Mahkemesince karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18/11/2019 tarihli ve 2019/33272 esas sayılı iddianamesi ile karşılıksız yararlanmaya teşebbüs etme ve mala zarar verme suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davası sonunda, suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 21/10/2021 tarihli ve 2019/265 esas, 2021/348 sayılı kararının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22/12/2022 tarihli ve 2022/57 esas, 2022/2688 sayılı kararı ile mala zarar verme suçu bakımından bozulmasını müteakip, yapılan yargılama sonunda, Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 10/02/2023 tarihli ve 2023/50 esas, 2023/87 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkındaki yargılamanın Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/83 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesine rağmen suça sürüklenen çocukların Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 21/10/2021 tarihli ve 2019/265 esas sayılı kararı ile mahkumiyetlerine hükmedilerek 21/10/2021 tarihinde kesinleşen karşılıksız yararlanmaya teşebbüs suçundan mükerrer olacak şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Hükümlüler ... (....) ve ... hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2019 tarihli ve 2019/33272 Esas sayılı iddianamesi ile karşılıksız yararlanmaya teşebbüs etme ve kamu malına zarar verme suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde; Bursa 4. Çocuk Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2019/265 Esas, 2021/348 Karar sayılı kararı ile kamu malına zarar verme suçundan hükümlülerin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve karşılıksız yararlanmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 163/1, 35/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 320,00 TL adlî para cezası ile (kesin nitelikte) cezalandırılmalarına karar verildiği ve anılan karardaki kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin katılan vekili tarafından istinafı üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/57 Esas, 2022/2688 Karar sayılı kararı ile kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin, inceleme dışı yaşı büyük sanıklar hakkındaki yargılama dosyası ile birleştirme kararı verilip delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesinin ardından, bozma sonrası yapılan yargılamada Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/50 Esas, 2023/87 Karar sayılı kararıyla hükümlüler ... (....) ve ... hakkındaki kamu malına zarar verme suçundan yürütülen yargılamanın Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/83 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini takiben -hükümlüler ... (....) ve ... hakkında 21.10.2021 tarihli kararla karşılıksız yararlanma suçundan kesin nitelikte hükümler verildiği gözetilmeden- Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlülerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/1, 35/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükümlü ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, yeniden verilen 11.06.2024 tarihli kararın -hükümlüler ... (....) ve ... hakkında karşılıksız yararlanma suçu yönünden- hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, anılan 11.06.2024 tarihli kararın kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6474, Karar No: 2015/9179, Tarih: 26.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6474 E.  ,  2015/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/66764

MAHKEMESİ : Çumra(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2011/324 (E) ve 2012/547 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan vekili tarafından sadece sanık Zahide hakkında verilen beraat kararının temyiz edildiği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Katılan S.. Y.. vekilinin, diğer katılan sanık C.. T..'a yönelik hakaret suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, katılan S.. Y.. vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 26/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3098, Karar No: 2023/9810, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3098 E.  ,  2023/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1449 Esas, 2022/2814 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/113 Esas, 2021/105 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Burdur ili, ... ilçesi, ... Mahallesi Karaburun mevkii 119 ada 24 parsel sayılı 3400 m² yüzölçümlü taşınmazın maliki olduklarını, dava konusu edilen taşınmazın Burdur Belediyesi imar planı ve yerleşim alanı içerisinde yer aldığını, sözü edilen taşınmazın karşısında Burdur Terminali, etrafında ise birçok yapılaşma mevcut olduğunu, davalı idare tarafından yeşil alan ve park olarak ayrıldığını, kanuna uygun bir kamulaştırma yapılmadan fiilen el atılmış durumda bulunduğunu, yine kamulaştırma işlemi yapılmadan taşınmazın üst tarafından terminal binası ile arasında kalan büyük bir kısmından Burdur-Isparta yolu geçirildiğini, ayrıca taşınmazı ortadan kesen bir yolun daha imar projesinde belirlenerek ayrıldığını, arsanın tamamına belediye tarafından moloz döküldüğünü ve kullanılamaz hale getirildiğini taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul etmediklerini, 24.06.1987 tarihinde onaylanan imar planı krokisi, 03.10.2012 tarihinde onaylanan revizyon uygulama imar planı krokisinden de görüleceği üzere dava konusu alanda yol ve kaldırım olarak kullanılmakta olan kısmın sadece 327,00 m² olup, diğer kısmın park olarak göründüğünü, park olarak görünen alanda fiili el koyma bulunmadığını, çevre sakinlerinin gelip geçmesi suretiyle yol alarak kullanmasının fiilen el atma niteliğinde olmadığını, idarece dava konusu yer hakkında alınmış bir kamulaştırma kararı bulunmadığını belirterek davanın reddini, yargılama giderleri, vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 1.606.228,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararından sonra alınan bilirkişi raporuna göre, 3.400 m² alanlı taşınmazın toplam değerinin 1.606.228,00 TL olarak belirlendiğini, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları da saklı tutulmuş olduğundan, yeniden hüküm kurulması için davayı ıslah ettiklerini, yeni hüküm tesisi ile eski kararın ortadan kalktığını, bu nedenle davalı lehine kazanılmış haktan bahsedilmesinin hatalı olduğunu, davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi hukuka ve kanuna aykırı olduğunu, dere kenarında kalan 39,02 m²lik kısmın, kamulaştırma dışı bırakılarak husumet yokluğundan reddedilmesi ve bundan dolayı da davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin de doğru olmadığını, 20.02.2010 tarihli ve 27499 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 2010-5 sayılı Başbakanlık Genelgesi gereği, Belediye Başkanlığı sınırları içerisinde bulunan güzergahların, imar planlarına göre ilgili belediye tarafından kamulaştırılacağının belirtildiğini, buna göre bilirkişinin de raporunda dere kenarında kalan 39,02 m²lik kısım da dahil olmak üzere toplam taşınmaz üzerinden (3.400 m²) tazminat hesaplaması yaptığını, dava tarihi olan 23.09.2014 tarihinde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün dere ıslah çalışması mevcut değilken, bu çalışma dava açıldıktan çok sonra 2017 tarihinde yapıldığını taraflarına atfedilecek kusur bulunmadığını kısmi olarak davanın reddedilmesinin, davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin de kanuna aykırı olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; belediyenin el attığı bölümün çok az olduğunu, kalan kısımda fiili el atma bulunmadığını, dava konusu yer imar planında yeşil alan, park, yol olarak gösterilmekle mülkiyet hakkının sınırlanmış olmadığını, dava konusu yerde kamulaştırmasız el atma durumu olmamakla beraber eğer olduğu düşünülecek olacaksa bile sadece fiilen kullanılan yer var ise o yönüyle değerlendirilip karar verilmesi gerektiğini, uzlaşma başvurusunda bulunulmadığını ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile imar planında "Yol, Park ve Dere yatağı"nda kalan dava konusu taşınmaza, yol yapılmak suretiyle el atıldığından, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci ve 12 nci maddeleri çerçevesinde, dava konusu taşınmazla, emsal taşınmazın üstün ve eksik yönleri kıyaslanarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmeyerek taşınmazın m² birim fiyatının dava tarihi (23.09.2014) itibarı ile 472,42 TL/m² olarak tespiti ile davalı kurumun sorumlu olduğu alan yönünden proje bütünlüğü açısından davacıların hisselerine göre tazminat miktarının tespitinin yerinde olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca, davacı ve davalı tarafın istinaf konusu ettiği sebeplerle sınırlı olarak yapılan incelemede, mahkeme hükmünde usul ve kanuna aykırılık tespit edilemediğinden, davacı ve davalı tarafın istinaf isteminin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, ancak ilk derece mahkemesince, taşınmazın 39,02 m²lik alanına yönelik husumetten ret kararı verilmesine rağmen, taşınmazın tapuda kayıtlı 3.400,00 m²lik alanın tapusunun iptaline karar verilmesinin yerinde olmadığı, yine davacı tarafın dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000.000,00 TL tazminat talep ettiği, 04.07.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 423.279,26 TL artırarak toplam 1.423.279,26 TL tazminata hükmedilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2017 tarihli ve 2014/395 Esas, 2017/196 Karar sayılı ilk ilamında, 1.423.279,26 TL değer üzerinden hüküm tesis edildiği, bu karara karşı davacıların istinaf yoluna başvurmadığı gözetildiğinde, kamulaştırmasız el atma tazminat bedeli olarak tespit edilen 1.423.279,26 TL'nin davalı açısından usuli kazanılmış hak teşkil edeceği, İlk Derece Mahkemesince 1.606.228,00 TL'ye hükmedilmesinin yerinde olmadığı anlaşıldığından mahkeme kararı bu yönlerden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin davacı tarafa ödenmesi yerindedir.

3. Mahkemece verilen ilk kararı davacılar vekili istinaf etmediğinden davalı idare yararına oluşan usuli müktesep hak gözetilerek hüküm kurulması doğrudur.

4.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.