muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4828, Karar No: 2019/4654, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/4828 E.  ,  2019/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemenin 18/02/2014 tarih, 2013/589 Esas ve 2014/54 sayılı kararının; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.11.2017 tarih, 2015/24759 Esas ve 2017/13541 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma ilamında; sanık hakkında “5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “Kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “Suçun işlenmesi ile oluşan müşteki zararını gidermediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,” istendiği halde, mahkeme bozma sonrası gerekçesinde “Sanığın daha önce herhangi bir mahkumiyetinin olmadığı dikkate alınarak ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine ulaşılarak sanık hakkında CMK'nun 231/5 maddesinde tanımlanan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına karar verilmesi” belirttiği halde, buna rağmen hükümde CMK’nun 231. maddesini uygulamayıp mahkemenin yeniden TCK’nun 51. maddesini uygulamasının gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21199, Karar No: 2011/7883, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21199 E.  ,  2011/7883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan taşınmazlar emsal olarak alınmadan dava konusu taşınmazların bulunduğu yoldan tamamen aksi istikametteki Gölbaşı'nın imar yönünden daha tekamül etmiş bölgesi olan ..., ... ve ... gibi mahallerden emsal alınarak soyut ve genel ifadelere dayanan karşılaştırma sonucu değer belirlenmesi nedeniyle, bilirkişi kurulu raporu inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece taraflara; dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğine keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Gölbaşı İlçesinin ... Mahallesinde bulunan ve Konya yolu yakınında yer alan 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak, Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/34 Esas ve 2008/31 Esas sayılı dosyaları üzerinden görülen davalarda, anılan taşınmazlara 2008 yılı Ocak ayı itibariyle 30,00-TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuştur.

Yukarıda belirtilen dosyalar da getirtilip bilirkişi kurulunca değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacı ... ... dava tarihinde pay sahibi olmadığından, bu davacı yönünden aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Davacı ... yargılama aşamasında 231 parsel sayılı taşınmazdaki payını kısmen sattığı halde, dava tarihindeki satış öncesi payı nazara alınarak fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda belirtilen dosyalar da getirtilip bilirkişi kurulunca değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacı ... ... dava tarihinde pay sahibi olmadığından, bu davacı yönünden aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Davacı ... yargılama aşamasında 231 parsel sayılı taşınmazdaki payını kısmen sattığı halde, dava tarihindeki satış öncesi payı nazara alınarak fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18625, Karar No: 2022/2855, Tarih: 09.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/18625 E.  ,  2022/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/318 esas, 2018/212 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/09/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda; 03/05/2016 tarihli ve 2016/3062 soruşturma, 2016/63 sayılı karar ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolunun gösterilmediği, erteleme kararının 10/05/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek 30/05/2016 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29/08/2016 tarihli ve 2016/4164 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 11/10/2016 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevk edildiği, Hastanenin 21/12/2016 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının belirtildiği, şüphelinin tedavisinin bitiminde müdürlüğe başvurmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 02/02/2017 tarihli uyarı yazısının doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 09/02/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, uyarı müzekkeresi tebliğine rağmen müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 30/03/2017 tarihinde Niğde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Erteleme kararı kaldırılarak Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 13/04/2017 tarihli ve 2016/3062 soruşturma, 2017/1009 esas, 2017/762 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07/02/2018 tarihli ve 2017/318 esas, 2018/212 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 10/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi :

4- Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07/02/2018 tarihli ve 2017/318 esas, 2018/212 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 10/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi :

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2016 tarihli ve 2016/3062 soruşturma, 2016/63 sayılı kararını müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/318 esas, 2018/212 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10/06/2021 tarihli ve 2020/17924 esas, 2021/7309 karar sayılı ilâmında da değinildiği üzere, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Niğde 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/318 esas, 2018/212 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2016 tarihli ve 2016/3062 soruşturma, 2016/63 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 13/04/2017 tarihli ve 2016/3062 soruşturma, 2017/1009 esas, 2017/762 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/318 esas, 2018/212 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya

denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz ... tanınmadan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, şüpheliye itiraz kanun yoluna başvuru ... tanınmadığı, bu nedenle kararın kesinleşmediği, denetimli serbestlik müdürlüğünce çıkarılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı gibi;

İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 02/02/2017 tarihli uyarı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılması ve 09/02/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesinin de Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulsüz olduğu anlaşıldığından; Mahkemece, kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/318 esas, 2018/212 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

09/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17161, Karar No: 2015/13658, Tarih: 19.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17161 E.  ,  2015/13658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 3184, 3185, 3186 ve 3187 parsel sayılı 1.110,47; 234,86; 2.346,55 ve 136,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine çekişme konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu, 3185 ve 3187 parsel sayılı taşınmazların kanal, 3186 parsel sayılı taşınmazın ham toprak vasfı ile Hazine adına, 3184 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre 3185 ve 3187 parsel sayılı taşınmazlara yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazlar yönünden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

2- Dava konusu 3184 ve 3186 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uyumlu olması zorunludur. Mahkemece; kısa kararda “davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 3184 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ... ... adına, 3186 parsel sayılı taşınmazın davalı ... ... adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile davacı Hazine adına kayıt ve tesciline şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda “3184 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, 3186 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili davanın reddine” şeklinde hüküm kurulmuş ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararın gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyeceği gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Bu durum; 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedeni olup temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3871, Karar No: 2020/2355, Tarih: 04.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/3871 E.  ,  2020/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın berattine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 11:50’de Cumhuriyet Caddesi üzerinde trafik kazası neticesinde bir çocuğun vefat ettiğinin bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiği, yapılan incelemede, ... isimli şahsın Cumhuriyet Caddesi üzerinde meydandan çıkış istikametine göre yolun sol tarafında başı aşağıyı gösterir şekilde yüz üstü yatar pozisyonda ölmüş olduğunun görüldüğü, kesin ölüm nedeninin tespiti amacıyla Siirt Devlet Hastanesine kaldırıldığı, yapılan ölü muayene işlemi neticesinde; ... isimli şahsın kafa travmasına bağlı kafatası parçalı çökme kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti sonucu öldüğünün belirlendiği olay sebebi ile dinlenen görgü tanıkları ... ve ... alınan beyanlarında birbirleri içerisinde tutarlı bir şekilde, Gazi Ortaokulundan aşağıya Cumhuriyet Caddesine doğru gelen üstü açık, beyaz renkli, mavi-kırmızı-sarı desenleri bulunan kamyonete benzer bir aracın ...'a çarptığı, aracın çarpmadan sonra durduğu, şoförünün arkaya baktığını ve geri geri gittiğini, bu sırada ...'u ezdiğini söyledikleri, tanık ... de benzer şekilde ...'a çarpan aracın üzeri açık beyaz renkli bir araç olduğunu, aracın kasasının yan taraflarında sarı renge yakın çizgiler bulunduğunu söylediği, tanık ... de aracın kasasında çuvalların bulunduğunu beyan ettiği, sanığın ağabeyi ...’ın da 26.12.2014 tarihli kollukta vermiş olduğu ifadesinde de belirttiği üzere kamyonete arpa ve saman yüklenildiği; tanıklar... beyanlarında ...'a çarpan aracın, sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çok benzediğini söyledikleri, tanıkların beyanlarının ortak özelliklerinin...'a çarpan aracın yukarıdan yani Gazi Ortaokulunun önünden aşağıya doğru geldiği, üstü açık beyaz renkli mavi, sarı, kırmızı renklerinin bulunduğu yönünde olduğu, civarda bulunan kamera görüntülerinin incelendiği, tanıkların beyanlarında geçtiği şekilde kaza saatine yakın bir anda Gazi Ortaokulunun önünden aşağıya doğru üstü açık, kasasında çuvalların bulunduğu, beyaz renkli, üzerinde mavi, sarı, kırmızı renklerin bulunduğu tek aracın sanık ...'ın kullandığı ... plakalı araç olduğu, benzer nitelikte Gazi Ortaokulunun oradan aşağıya doğru başkaca araç inmediği, aşağıdan yukarıya doğru da sadece Tedaş'a ait aracın çıktığı ancak tanıklar ... alınan beyanlarında Tedaş'a ait aracın ...'a çarpmadığını söyledikleri, olayın diğer görgü tanığı Evin ise 26.12.2014 tarihinde yapılan teşhis işleminde ...'a çarpan aracı sanık ...'ın kullandığını gördüğünü söylediği ve sanık ...'ı teşhis ettiği olay sebebi ile alınan mahalli bilirkişi raporunda; ters istikamette, "taşıt giremez" levhası bulunan yola giren sanığın asli ve tam kusurlu bulunduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirene, incelenen dosya kapsamına göre,

Sanığın ve tanıkların aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, olay yeri inceleme raporu ve kamera görüntüleri ile de sabit olduğu üzere, ters istikamette ve taşıt giremez levhası bulunan yola girdiği anlaşılan sanık hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi