muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2896, Karar No: 2025/2818, Tarih: 14.05.2025

Derece mahkemelerince; kiralananların farklı olması nedeniyle, yukarıda belirtilen dosyada alınan bilirkişi raporları ve verilen kararın bu dosya yönünden bağlayıcı olmayacağı belirtilmiş ise de; bahsi geçen protokolün her iki kiralanan için düzenlendiği, buna göre kesinleşen kararda cirolardan kaynaklı tahakkukların ödendiğinin belirtilmesi karşısında, söz konusu ciro kirasının asıl kira sözleşmesindeki sabit kira bedeli üzerindeki ciro kirası mı yoksa ek protokoldeki düzenleme kapsamındaki ciro kirası mı olduğu noktasında yeterli araştırma yapılmadan değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır. Eş söyleyişle, protokol hükümlerinin uygulanması bakımından kesinleşen davadaki gerekçe, eldeki dava açısından taraflar yönünden güçlü delil niteliğini taşıyacaktır.

O halde İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş; kesinleşen Mahkeme kararının protokolde kararlaştırılan hükümler uyarınca verilip verilmediğinin tespiti bakımından araştırma yapılması, davalının kesin süre içerisinde ticari defterlerin yerinde incelenmesine dair talebi de gözetilerek, gerekirse konusunda uzman bilirkişinin ticari defterlerin yerinde incelenmesi sağlanıp rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre davacı taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırmaya dayalı karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; zamanaşımı def'i davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. Bu itibarla; davalının 2009 yılı 8. ayına ait kira alacağına ilişkin zamanaşımı def'inde bulunduğu nazara alınarak, bu husus hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, söz konusu kira alacağı bakımından işin esasına girilmesi de doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararının 6100 sayılı Kanunun'un 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5935, Karar No: 2015/6305, Tarih: 28.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5935 E.  ,  2015/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/1015-2014/1072

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, usulden reddine ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkin olup; 17.8.2013 tarih ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yeni Tapu Sicil Tüzüğü'nün yürürlüğü zamanında 01.10.2014 tarihinde açılmıştır.

Mahkemece, düzeltim için öncelikle Tapu Müdürlüğüne başvurulması ön koşulunun yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine ve davanın niteliği gereği vekalet ücreti tayinine yer olmadığına karar verilmiş; karar, davalı Tapu Müdürlüğü tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, yeni Tapu Sicil Tüzüğü hükümleri ve özelikle 75. maddesi tapu müdürlüklerine oldukça geniş yetkiler vererek tapudaki hataların daha kısa bir sürede, idari yoldan düzeltilmesine imkân tanımış ve kayıt düzeltimleri için öncelikle müdürlüklere başvuru yapılmasını zorunlu kılmıştır.

Bu nedenle, yeni Tapu Sicil Tüzüğünün yürürlüğe girdiği 17.8.2013 tarihinden itibaren, idareye müracaat etme ön şartını yerine getirmeden doğrudan mahkemede dava açan ilgililerin davayı açmakta haklı olduklarını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; kendisini vekille temsil ettiren davalı Tapu Müdürlüğü yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğyile karar verildi. .
Yargıtay — Esas No: 2022/9468, Karar No: 2023/5693, Tarih: 26.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9468 E.  ,  2023/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/52 E., 2021/26 K.

SUÇLAR :Yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama ya da nükleer, biolojik, kimyasal silah kullanarak öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya duruşmalı olarak incelendi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli ve 2015/56 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Katılan ...'ye karşı nitelikli yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, nitelikli tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

B. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/1733 Esas, 2020/1125 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usuli yönden bozulmasına karar verilmiştir.

C. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/52 Esas, 2021/26 Karar sayılı kararı ile;

1. Katılan ...'ye karşı nitelikli yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, nitelikli tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, nitelikli tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanığın tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının sübuta erdiğinden bahisle cezalandırılması gerektiğine, üst sınırdan ceza tayini gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz istemi gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanabilirliğinin bulunmadığına, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık müdafinin temyiz istemi, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine ve takdiri indirime ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılan ...'nin 2004 yılından beri evli oldukları ve bu evliliklerinden müşterek iki çocuklarının bulunduğu, sanık ... ile katılan ...'nin evlilikleri süresince birbirleri ile

geçinemedikleri ve devamlı tartıştıkları, bu tartışmalar nedeniyle katılan ...'nin çok kez babasının evine gittiği, her seferinde sanığın ve akrabalarının iknası sonucunda evine geri geldiği, olay tarihinden bir gün önce sanıkla katılan ...'nin akşam saatlerinde tartıştıkları, ertesi sabahta sanık ... ile katılan ...'nin arasındaki tartışmanın devam ettiği, öğleden sonra sanık ...'ın katılan ...'ye yönelik "annemlerin sözünü niçin dinlemiyorsun onların sözünden çıkmayacaksın yoksa seni gebertirim yakarım" şeklinde tehditte bulunduğu, ardından sanığın içerisinde benzin bulunan pet şişeyi alarak katılanın üzerine boşalttığı ve çakmakla üzerindeki eteği tutuşturduğu, katılanın eteğinin alev aldığı, sonrasında da vücudunun yanmaya başladığı, sanığın bu sırada eyleminden vazgeçerek katılanın üzerine odada bulunan battaniyeyi atarak söndürmeye çalıştığı, battaniye ile müdahale sonrasında sanığın katılanı banyoya götürdüğü ve üzerine su döktüğü, sanık ... katılanın müşterek çocuklarının okuldan eve gelmesi üzerine sanığın banyo kapısını kapattığı ve çocukları evden çıkararak kardeşinin evine götürdüğü, katılanın da sanığın ve çocukların evden ayrıldıklarını görmesi üzerine babasının evine doğru kaçtığı ve babası tarafından hastaneye götürüldüğü anlaşılmıştır.

2. ... Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Bilirkişi Kurulunun 18.11.2015 tarihli raporunda; katılanın yaralanmasının vüocutta %35 oranında 2. Ve 3. Derece yanıklara (2. Derece %20 veya 3. Derece % 10'dan fazla) yol açtığından kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif netelikte olmadığı, vücutta kemik kırığı tanımlanmamış ve saptanmamış olduğu, kişiyi önceden tanıyanların onu tanımasında duraksamaya yol açacak şekilde yüzün doğal görünümünü bozmuş ağır ve yaygın yanığa bağlı skar dokuları kalmış bulunduğundan yüzün sürekli değişikliği niteliğinde olduğu, aynı Kurumun 23.05.2016 tarihli raporunda ise katılanın yaralanması ile ilgili olarak konuşması açık, anlaşılır olduğundan konuşmasında sürekli zorluğa neden olmadığı, sol el kas güçleri ve eklem hareket açıklıkları tama yakın olduğu saptandığından organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Dosya kapsamındaki deliller ile sanığın fiili icrası sırasında neticeyi önlemeye yönelik çabası ve davranışları bir bütün halinde değerlendirildiğinde gönüllü vazgeçme konusunda Mahkemenin yapmış olduğu uygulamada bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

B. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanığın tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının sübuta erdiğinden bahisle cezalandırılması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükmünün uygulanmaması gerektiğine; katılan ... vekilinin sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine, sanık müdafinin vasfa, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine ve takdiri indirime yönelen temyiz itirazları yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin

saptandığı, dosya kapsamında alınan tanık beyanları doğrultusunda suç vasfı tespitinin isabetli olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/52 Esas, 2021/26 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilleri ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/52 Esas, 2021/26 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilleri ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.

26.09.2023 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii, Avukat ...'ın yokluğunda 28.09.2023 tarihinde usulen açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/2426, Karar No: 2015/2242, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2426 E.  ,  2015/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2015

NUMARASI : 2014/720-2015/99

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/253 E. 2014/115 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/14318 E. 2014/28651 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12489, Karar No: 2021/16698, Tarih: 27.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/12489 E.  ,  2021/16698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinden, 24.09.2014 tarihinde açılan eldeki davada, temyize konu .... İş Mahkemesinin 2019/59 Esas, 2020/96 Karar, 20.10.2020 günlü kararının, tasfiye halinde olduğu anlaşılan davalı şirket yönünden, tescil kaydında yer alan adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı dolayısıyla usulüne uygun bir tebliğden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, adı geçen şirket yönünden tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorularak, tasfiye memuruna gıyabi hüküm yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7964, Karar No: 2023/735, Tarih: 09.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7964 E.  ,  2023/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davacı alacaklı vekilince icra müdürlüğünden talep edilen kesin rehin açığı belgesi verilmesi talebinin reddi kararının şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı alacaklı banka vekili dava dilekçesinde; borçlu davalıya karşı yapılan icra takibinin rehin açığı belgesine dayalı olarak başlatıldığı, borçlunun tespit edilen adreslerindeki menkul mallarının, adına kayıtlı araçların ve taşınmaz mallarının, bankalardaki mevduat hak ve alacaklarının vs. haczedilmesinin talep edildiğini, icra işlemleri sonucunda borçlunun adına kayıtlı taşınmaz kaydına, bankalarda borcu karşılar nitelikte mevduat hak ve alacağına, tespit edilen adreslerde menkul mallarına rastlanılmadığı, borçlunun maaş alıp almadığını tespit amacıyla SGK kayıtlarının çıkartıldığı ancak herhangi bir işte çalışmadığının tespit edildiği, borçlunun gelir getiren bir faaliyette bulunup bulunmadığını tespit amacıyla GİB kayıtlarının talep edildiği, gelir getiren bir faaliyette de bulunmadığının anlaşıldığı, borçlunun menkul mallarının haczinin talep edildiği, anılan dosyadan çıkılan menkul haczinde borçlunun tanınmadığı borçluya ulaşılamadığının bildirildiği, borçluların araçlarının haczinin talep edildiği, adına kayıtlı satışı yapılıp tahsilat sağlanabilecek araç olmadığının görüldüğünü, banka Genel Müdürlüklerine haciz müzekkereleri gönderildiği, olumsuz cevaplar alındığı, hiçbir tahsilat sağlanamadığı, gelinen aşamada dosyada haczi kabil hiçbir malvarlığının tespit edilemediğinden 10.06.2021 tarihinde icra dosyasına İİK 143/1. maddesi uyarınca borç ödemeden kesin aciz vesikasının düzenlenerek taraflarına verilmesi, dosyanın acze bağlanmasının talep edildiği, İcra Müdürlüğünün 21.06.2021 tarihli kararında talebin reddine karar verdiği ve verilen bu kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğundan şikayetlerinin kabulü ile icra müdürlüğünün 21.06.2021 tarihli kararının iptaline, borç ödemeden kesin aciz vesikasının düzenlenerek taraflarına verilmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı borçlu tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; İİK. 143. maddede düzenlenen rehin açığı belgesi verilmesi şartları oluşmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF