muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2809, Karar No: 2024/162, Tarih: 11.01.2024

boşanmalarına, çocukların velâyetinin babaya verilmesini, 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin rahatsızlığı nedeni ile verilen ilaçlar haricinde okunmuş su ve kağıtların kullanılması için ailesinin kadına baskı yaptığı, erkeğin ailesinin evliliğe müdahale ettiği, erkeğin kız kardeşinin kadını evden kovduğu, kadının ise; amcasının kızına attığı mesajda erkek hakkında ''şu adam benim başımdan gitsin çok beklemek istemiyorum'' biçiminde söz sarf ettiği, erkeğin sigorta primi için gönderilen parayı yatırmadığı, sosyal medya hesaplarında kızlık soyadını kullandığı, evlilik birliğin,in sona ermesinde kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine baba ile kişisel ilişki tesisine, çocuklar için ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir, 400,00 TL iştirak, erkek için 25.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, erkeğin maddî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğu gerekçesi ile her iki dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğu gerekçesi ile her iki dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, erkeğe yüklenen kusurların kararın erkek tarafından istinaf edilmemesi nedeni ile kesinleştiği, erkeğin kesinleşen kusurlarının yanında çocuklara agresif davranışlar sergileme kusurunu da işlediği, kadına yüklenen kusurların sabit olduğu, kararın sadece kadın tarafından istinaf edilmesi nedeni ile kadına ilave kusurlar verilerek kadının hukuki durumunun aleyhine ağırlaştırılamayacağı, gerçekleşen olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu, erkeğe verilen ve erkeğin kesinleşen kusurlu davranışlarının da evliliği kadın açısından çekilmez hale getirdiği, asıl davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğu velâyeti anneye verilen ortak çocukların ihtiyaçları için baba aleyhine iştirak nafakası takdirinin doğru ancak miktarının düşük olduğu, boşanmayla yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın lehine yoksulluk nafakası koşulları oluştuğu, tespit edilen kusur dağılımına göre erkek lehine manevî tazminat taktiri hatalı olduğu gerekçesi ile kadının asıl davasının reddi, kusur belirlemesi ile erkek lehine hükmedilen manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kabulü ile ilgili bentlerin kaldırılmasına, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, çocuklar için dava tarihinden İlk Derece Mahkemesi karar tarihine kadar ayrı ayrı aylık 150,00 TL, karar tarihinden boşanma kararının kesinleşme tarihine kadar ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir nafakası, ayrı ayrı aylık 500,00 TL iştirak nafakası, kadın için aylık 200,00 TL tedbir nafakası, boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ödenmesine, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili;kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, yoksulluk nafakası

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili;kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, yoksulluk nafakası

yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davalarının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakası şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarının uygun olup olmadığı, tarafların tazminat taleplerinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1617, Karar No: 2015/3115, Tarih: 02.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1617 E.  ,  2015/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/307-2014/559

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılardan İsmail, kayden paydaş olduğu 494 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “İsmet” olarak yazılı adının “İsmail” olarak; diğer davacı Lütfi mirasbırakan annesi A.. B..’ın tapuda “B..” olarak yazılı soyadının “B..” olarak düzeltilmesini, mirasbırakan dedesi A.. G..’ün baba adının “Hasan” olarak eklenmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, paydaşlardan İ.. G..’ün tapuda “İsmet” olarak yazılı adının “İsmail” olarak; A.. B..’ın “B..” olarak yazılı soyadının “B..” olarak düzeltilmesine, A.. G..’ün baba adının “Hasan” olarak eklenmesi talebinin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3247, Karar No: 2017/13908, Tarih: 26.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3247 E.  ,  2017/13908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Dernek

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş olup hükmün davacı dernek başkanı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dilekçesinde; derneğe ait karar defterinin 08/12/2014 tarihinde alınan karar ile genel sekreter tarafından Federasyon'a götürülecekken tüm aramalara rağmen bulunamadığını, 5253 Sayılı Kanunun 32/k gereği karar defteri için zayi belgesi verilmesini istemiş, mahkemece, TMKda ve Dernekler Kanununda sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu maddelerin sayıldığı, talebin mahkemenin görev alanı dışında olup, davada asliye hukuk mahkemesi görevli olduğundan, görevsizlik kararı verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 1. fıkrasında ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan, ilgililerin ileri sürülebileceği herhangi bir hakkının bulunmadığı ve hakimin re'sen harekete geçtiği hâllerden bir veya bir kaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanacağı; 383. maddesinde ise, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça sulh hukuk mahkemesi olduğu; "görevin belirlenmesi ve niteliği" başlıklı 1. maddesinde de, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzenini ilgilendirdiği; 114/1-c maddesinde, mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu; 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesinde dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren onbeş gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinde kayıp belgesi almak için dava açılması gerektiği bunu yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Dava, Dernekler Kanununun 32/k maddesine göre, kayıp belgesi verilmesi istemiyle hasımsız olarak açılmış olup maddede görev konusunda herhangi bir düzenleme bulunmadığından ve dava 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında kaldığından, davanın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden; mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, davaya bakılarak davanın esası hakkında bir karar verilmesi yerine asliye hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21595, Karar No: 2010/1026, Tarih: 20.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/21595 E.  ,  2010/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.6.2008
Yargıtay — Esas No: 2009/11436, Karar No: 2012/8103, Tarih: 10.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/11436 E.  ,  2012/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap, resmi belgeyi yok etme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hazineye ve ilgili kamu kurumuna hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazineye ve ilgili kamu kurumuna haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 10/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10121, Karar No: 2007/15020, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10121 E.  ,  2007/15020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalılardan ... aleyhine açılan davanın kabulüne diğer davalılar hakkındaki davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... ile 17.07.2002 tarihinde imzaladığı ortaklık sözleşmesi gereğince dava dışı kat malikleri ile imzaladığı kat karşılığı inşaat sözleşmesine ortak olduğunu, ...’ın talimatı ile 27.000 YTL parayı davalı ... hesabına yatırdığını, o tarihte ... ve ...’ın ... Anonim Şirketi’nin ortağı olduğunu, oysa davalı ...’ın 30.01.2002 tarihinde noterde düzenlenen devir sözleşmesi ile kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki bütün haklarını ... A.Ş. ne devrettiğini, şirketin inşaatı bitirdiğini, ancak, kendisine kar payı vermedikleri gibi parasını da iade etmediklerini ve devir işlemini gizleyerek davalılar tarafından dolandırıldığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.000,00 YTL nın faizi ile davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... yargılamaya katılmamış, diğer davalılar ise davacı ve davalı ... arasında düzenlenen ortaklık sözleşmesinde taraf olmadıklarını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davalılardan ... aleyhine açılan davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalılardan ... ile 17.07.2002 tarihinde adi ortaklık sözleşmesi imzalayarak davalı ...’ın müteahidi olduğu inşaata ortak olmuştur. Bu ortaklık sözleşmesini tanık sıfatı ile imzalayan davalı ...’ın diğer davalı ...’ın

kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki haklarını dava dışı ... A.Ş.ne devrine ilişkin 30.1.2002 tarihli sözleşmeyi de şirket adına yönetim kurulu başkanı sıfatı ile imzaladığı anlaşılmaktadır. Davacının ortaklık için banka havalesi ile gönderdiği parayı da davalı ... aldığından ve de ticaret sicil memurluğundan gelen yazıya göre, davalı ... ve ...’ın ortaklık ve devir tarihlerinde davalı şirketin yönetim kurulu üyesi oldukları anlaşıldığından, davalı ... ve şirketin davalı ...’ın müteahidi olmadığı inşaata davacıyı ortak olarak kabul ettiğini bilmedikleri söylenemez. Böyle olunca davalılar arasında el ve işbirliği bulunduğunun kabulü zorunlu olup, tüm davalılar davacının ortaklık nedeniyle ödediği miktardan sorumludur. Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15417, Karar No: 2021/4918, Tarih: 30.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/15417 E.  ,  2021/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Sanıklardan ... hakkında 27/09/2012 günü sanığa ait otelde yapılan aramada ele geçirilen kaçak sigaralar yönünden mahkemenin suçun sübuta erdiği yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte;

Solhan Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkında ''gümrük kaçakçılığından'' yapılan soruşturma kapsamında teknik takip ve dinleme tedbirlerine başvurulduğu, soruşturma kapsamında ara yakalamalar yapıldığı, sanık ... hakkında 09/03/2012, ... hakkında 06/08/2012, ... hakkında 29/02/2012 tarihli eylemler yönüyle bahsi geçen sanıkların iletişim tespit tutanakları içeriklerine göre 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübuta erdiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de,

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanunu'nun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,