muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14858, Karar No: 2013/14633, Tarih: 11.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14858 E.  ,  2013/14633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 tarih ve 2012/67-2012/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SOLE" ibareli ticaret markasını "zeytinyağı, ayçiçeği yağı, soya yağı, mısırözü yağı ve nebati yağ" emtiasında kullanmak üzere 11.06.1996 tarihinde, "şekil+SOLE Ayçiçeği Yağı" ibareli ticaret markasını ise "ayçiçeği yağı" emtiasında kullanmak için tescil ettirdiğini, davalının ise ‘Yeni SOLİ" ibareli markasının yenilebilir sıvı ve katı yağlar, margarinler, tereyağlarını kapsar şekilde 04, 29, 30'uncu sınıflarda tescilini sağladığını, davacı ile aynı eşya sınıfında tescil ettirdiği bu markası ile tescilsiz olarak kullandığı "SOLİ" ibareli markasının karışıklığa neden olduğunu, haksız rekabet teşkil ettiğini, görsel ve sözel benzerliğin tüketiciyi yanıltıcı nitelikte bulunduğunu ileri sürerek, davalının markasını tescil ettirmesinin ve ürünlerinde "YENİSOLİ" ve/veya "SOLİ" sözcüğünü kullanmasının müvekkili markası aleyhine haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ve men’ine, hükümsüzlüğü ile iptaline, haksız rekabet teşkil eden fiillerin durdurulması ve önlenmesine, bu markayı taşıyan ürünlerin üretimi, ithali, ihracının durdurulmasına ve bu kararın üçüncü kişilere şamil olmasına, toplatılmasına, el konulmasına, "YENİSOLİ" ve "SOLİ" sözcüğünü ihtiva eden her türlü yağ, margarin ve benzeri ürünler üzerinden bu kelimenin silinmesine, mümkün olmadığı takdirde imhasına ve masrafın davalıdan alınmasına, ambalaj, etiket ve kalıpların imhasına, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, 5 milyar TL manevi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasını tescile dayalı olarak kullandığını, davalının başvuruya rağmen bir itirazının olmadığını, karışıklık iddiasının yerinde bulunmadığını, dava tarihi itibariyle "SOLİ" markalı imalatı ve satışının olmadığını, haksız rekabetin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasını tescile dayalı olarak kullandığını, davalının başvuruya rağmen bir itirazının olmadığını, karışıklık iddiasının yerinde bulunmadığını, dava tarihi itibariyle "SOLİ" markalı imalatı ve satışının olmadığını, haksız rekabetin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarının görsel,anlamsal ve fonetik açıdan birbirlerine yakınlık arz etmediği,karıştırılma ihtimalinin olmadığı, ancak davalının tescilli markasını ürünlerinde ve ambalajlarında tescilli şekliyle kullanmayıp,davacının markaları ile karıştırılmaya neden olacak şekilde asıl markasının “SOLİ” olduğunu gösterir şekilde kullanmasının haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesi ile davalı markasının hükümsüzlüğü talebinin reddine, davalı tarafın tescilli markasını tescil edildiği şekilde kullanmayarak davacının tescilli markası ile iltibas oluşturur şekilde yenilebilir yağlar yönünden kullanımı haksız rekabet teşkil edeceğinden haksız rekabetin tespiti ve men'i ile 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraf vekilleri, kararı ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 115,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12983, Karar No: 2022/7194, Tarih: 14.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12983 E.  ,  2022/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde ; davacı vekili tarafından uyap üzerinden gönderilen 27.01.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklama kararı veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 14/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11727, Karar No: 2013/1413, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11727 E.  ,  2013/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ve bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmazların bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal olarak alınmış olması,

2-Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yapı birim fiyatlarının yılın tamamında geçerli olmak üzere saptandığı ve davaya konu yapılar için değerlendirme tarihi olan 2009 yılı birim fiyat listesine göre değerlendirme yapılması gerektiği dikkate alınmadan bu değere ayrıca endeks ilavesi yapılmış olması,

3-Paydaşlardan Kadriye Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneğine ait yapıların toplam yüzölçümü harita mühendisinin 06.05.2011 tarihli raporunda 504 m² olarak belirlendiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda 559 m² üzerinden değerlendirme yapılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Paydaşlardan Kadriye Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneğine ait yapıların toplam yüzölçümü harita mühendisinin 06.05.2011 tarihli raporunda 504 m² olarak belirlendiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda 559 m² üzerinden değerlendirme yapılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan ve diğer bozma maddelerine uygun raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11601, Karar No: 2010/2266, Tarih: 01.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11601 E.  ,  2010/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2008 tarih ve 2007/50-2008/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılından beri yayınlanan evlilik temalı reality show programlarının format hakkı sahibi ve ilk uygulayıcı yapımcısı olduğunu, gerçek hak sahibi tarafından 02.03.2003 tarihinde televizyon yayın haklarının müvekkiline devir edildiğini, müvekkilinin izni ile başka şirketlerce bu format geliştirilerek benzer programların da yapıldığını, davalılardan ...’in formatı kullanmak suretiyle hazırlamış olduğu program senaryosuna benzeyen bir belgeyi tescil ettirerek program formatının kendisine ait olduğunu iddia ettiğini, çeşitli kanallara ve mahkemeye başvurarak dayanaksız iddialar ileri sürdüğünü, daha sonra diğer davalının sorumluluğundaki web sitesiyle uluslar arası platformda formatı pazarlamaya çalıştığını, haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin men’ine, davalılara ait web sitesinin yayının durdurulmasına, 50 milyar manevi ve 150 milyar maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, belgede mali hak devrinin olmadığını, program üretme hakkının devir edildiğini, müvekkili formatlarının farklı olduklarını, iddiaların yersiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, formatın müvekkiline ait olduğunu, davacının izinsiz kullandığını, davacının hak sahipliğinin bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, belgede mali hak devrinin olmadığını, program üretme hakkının devir edildiğini, müvekkili formatlarının farklı olduklarını, iddiaların yersiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, formatın müvekkiline ait olduğunu, davacının izinsiz kullandığını, davacının hak sahipliğinin bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayanağı formatın Viewtronics isimli Hollanda firmasına ait olduğu, anılan ülkede fikri mülkiyet kapsamında korunduğu, kayıtlı olan televizyon programı yapım hakkının davacıya devir edildiği, ancak bu devirde sadece Türkiye’de format üretim hakkı verildiği, davalının söz konusu format senaryosunun benzerini kendi adına tescil ettirdiğinin iddia edildiği, tecavüz iddiasının orijinal formata yönelik olduğu, bu davanın eser sahibi ve inhisari lisansör tarafından açılabileceği, davacının devir belgesinde kendisine verilen hakların inhisari olmadığı, sadece format üretme hakkı verildiği, davalıların formatlarının Türkiye ve Dünya’daki bazı ülkelerde yayınlandığı, asıl hak sahibi tarafından dava açılmadığı, inhisari yetki verilmediğinden başkalarının dahi yayın hakkı olduğu, davalıların internet sitesi üzerinden dünyaya pazarlama hakkına müdahale hakkının dayanağının bulunmadığı, davacıya hakkın Türkiye için verildiği, yurtdışı yayın hakkının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının ücretini ödeyerek Türkiye’de yayın yapma hakkını satın aldığı evlilik temalı reality show program formatının münhasır lisans hakkı sahibi olmamasına, dava dilekçesinde bu formata bağlı olarak kendisinin veya izniyle başkasının yaptığı tüm uygulamaların birbirlerinden bazı küçük farklılıklarla ayrılmakla birlikte orijinal formatın aslına uygun uygulamalar olduğunun açıklanmasına, taraflarca gerçekleştirilen televizyon programlarının birbirlerinden bağımsız uygulamalar olması nedeniyle davacının FSEK.nun 80 nci maddesi hükmüne göre film yapımcısı sıfatıyla tecavüz iddiasının dinlenmesinin mümkün olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davanın aktif dava ehliyeti bakımından reddine karar verilmesine rağmen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 7/2 nci maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verildiği de dikkate alınarak davalılar yararına toplam 2.400.00 YTL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde 17.000.00 YTL hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3 ncü maddesindeki ‘...11.900.00 YTL...’ ile ‘...5.100.00 YTL...’ ibarelerinin yerlerine ayrı ayrı ‘...1.200.00 YTL’, yine ‘...17.000.00 YTL...’ ibaresi yerine ‘...2.400.00 YTL...‘ ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.08.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7699, Karar No: 2014/17083, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7699 E.  ,  2014/17083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/233-2013/262

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Merzifon ilçesinde dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve nitelikleri aynı satışların bulunması doğaldır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza 20 km. mesafede olan başka bir ilçedeki taşınmaz emsal alınarak bedel tespit edildiği gibi, dava konusu 198 ada 1 parseldeki 19, 20 ve 23 nolu bağımsız bölüm malikleri ile idare arasında 11.01.2011 tarihinde metrekaresi 7.433,52-TL, 8.106,18 -TL ve 7.436,32-TL'den uzlaşma sağlandığından alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığı halde, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkin karar verilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedelinin bozmadan sonra arta kısmına 07.05.2011 tarihinden, son karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7698, Karar No: 2014/17084, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7698 E.  ,  2014/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/231-2013/261

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Merzifon ilçesinde dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve nitelikleri aynı satışların bulunması doğaldır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza 20 km. mesafede olan başka bir ilçedeki taşınmaz emsal alınarak bedel tespit edildiği gibi, dava konusu 198 ada 1 parseldeki 19, 20 ve 23 nolu bağımsız bölüm malikleri ile idare arasında 11.01.2011 tarihinde metrekaresi 7.433,52-TL, 8.106,18 -TL ve 7.436,32-TL'den uzlaşma sağlandığından alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığı halde, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkin karar verilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedelinin bozmadan sonra arta kısmına 07.05.2011 tarihinden, son karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.