muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/17260, Karar No: 2024/4455, Tarih: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17260 E.  ,  2024/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/623 E., 2016/159 K.

SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, banka tarafından üretilmiş banka veya kredi kartının henüz sahibine teslim edilmeden kullanılması halinde suçun mağduru banka ise de, adına kart düzenlenen katılan ...'nin suçtan zarar gören sıfatı ile hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 21/04/2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2016 tarihli, 2015/623 Esas, 2016/159 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, beraatine karar verilmiştir.

3. Katılan tarafından temyiz yoluna başvurulması sonucu Dairemizin 16.01.2024 tarihli tevdii kararı ile, "Banka tarafından üretilmiş banka veya kredi kartının henüz sahibine teslim edilmeden kullanılması halinde suçun mağdurunun banka olacağı cihetle; yüklenen suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Garanti Bankası A.Ş’nin yokluğunda verilen hükmün bankaya tebliğ edilmesine" karar verilmiş, bunun üzerine mahkeme tarafından dairemizin kararı e- tebliğ yolu ile ilgili bankaya tebliğ edilmiş ancak banka tarafından herhangi bir katılma ya da temyiz dilekçesi gönderilmemesi nedeni ile dosya ek tebliğname düzenlenmeksizin yeniden dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebepleri

Eylemi sabit olan sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, iş arkadaşı olan katılanın bilgisi ve rızası dışında, kendisine ait Garanti Bankası kredi kart hesabına bağlı olarak, katılan adına ek kart çıkardığı ve bu kart ile harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait Garanti Bankası \*\*\*\* \*\*\*\* numaralı ek kart düzenlendiğine, bu kartın sanık adına kayıtlı \*\*\*\* \*\*\*\* numaralı asıl karta bağlı olduğuna, ek kart başvurusunun 30.04.2012'de şubeden yapıldığına, kartın H.H.Y'ye teslim edildiğine dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur.

3. H.H.Y savcılıkta tanık olarak alınan ifadesinde "Katılana ait Garanti Bankası ek kartının kurye tarafından kendisine teslim edildiğini ancak sanık ...'e teslim edip etmediğini hatırlamadığını" beyan etmiştir.

3. H.H.Y savcılıkta tanık olarak alınan ifadesinde "Katılana ait Garanti Bankası ek kartının kurye tarafından kendisine teslim edildiğini ancak sanık ...'e teslim edip etmediğini hatırlamadığını" beyan etmiştir.

4. Garanti Bankası yazı cevabında, katılan adına düzenlenen ek kart başvurusunun manuel olduğunu ancak evraklara ulaşılamadığını bildirmiştir.

5. Uşak Cumhuriyet Başşavcılığının 12/01/2016 tarihli yazısı ile, ... ile ilgili soruşturmanın ek kart çıkartma ile ilgili olmadığı, SIM kart çıkartma ile ilgili olduğu belirlenmiştir.

6. Uşak 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2522 sırasında kayıtlı dosyasının incelenmesinde; Garanti Bankası tarafından ...adına kredi kartı borçlarından dolayı 869 TL'lik takip bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın temyiz sebepleri yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, Garanti Bankası müşterisi olan sanığın adına kayıtlı 5549 \*\*\*\* \*\*\*\* 2015 numaralı kredi kartı hesabına bağlı olarak, katılan adına ek kart düzenlendiği ve bu kartın sanık tarafından kullanıldığı iddiasına dayanan olayda;

Uşak 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2522 sırasında kayıtlı dosyasının ile suça konu kartın kullanılması nedeni ile katılan hakkında da icra takibi yapıldığını belirlenmesi karşısında; Garanti Bankası A.Ş. ile yazışma yapılarak, asıl karta bağlı ek kart çıkarılması durumunda, ek kart ile ilgili ayrı ekstre düzenlenip düzenlenmediği, ek kart borcunun sorumluluğunun adına kart düzenlenen kişiye ait olup olmadığı hususlarının tespit edilmesi, ek kart sahibinin borçtan sorumlu olması karşısında, asıl kart sahibi olan sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 245/1 inci maddesinde tanımlı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturacağı, mevcut borcun sanığa ait asıl kredi kartına ait olduğunun belirlenmesi halinde ise, sanığın, ek kart çıkarırken, katılana ait kimlik bilgilerini kullanmasının, kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirme suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle, Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli, 2015/623 Esas 2016/159 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10314, Karar No: 2013/10275, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10314 E.  ,  2013/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 14/07/2011 tarihli kararın katılan vekilinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 22/07/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/374, Karar No: 2016/8948, Tarih: 04.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/374 E.  ,  2016/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1769, Karar No: 2012/2218, Tarih: 20.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1769 E.  ,  2012/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.07.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 22 parsel sayılı taşınmaz lehine 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince geçidin 7, 23 ve 8 parsel sayılı taşınmazların ortak sınırından kurulmasının mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece 22 parsel sayılı taşınmaz lehine 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit irtifakı kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8904, Karar No: 2017/12696, Tarih: 18.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/8904 E.  ,  2017/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare tarafından üçüncü bir kişiye satışı yapılan, bilahare gerçekleştirilen devir işlemi ile hak sahibi olduğu taşınmaz nedeniyle, satış sözleşmesinin " Alıcının İade ve Devir Yetkisi " başlıklı 5. maddesine dayanılarak kendisinden komisyon adı altında 434,19 TL tahsilat yapıldığını, sözleşmedeki bu düzenlemenin haksız şart olduğunu, bu gerekçe ile tüketici hakem heyetine müracaat ettiğini, ancak talebinin kabul görmediğini ileri sürerek; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları ilçe Hakem Heyeti'nin 01.06.2015 tarihli kararının itirazen iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı idare, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, temyiz yasa yolu kapalı olmak üzere kesin olarak karar verilmiş; hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

Dava, davalı idare tarafından imal edilen taşınmazın devri nedeniyle devir komisyonu adıyla alınan bedelin iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyetince verilen ret kararının iptali istemine ilişkindir. Davacı eldeki davada, "komisyon" adıyla kensidisinden tahsil edilen 434,19 TL nin iadesini amaçlamakta olup, dosya kapsamından tahsilatın dava dışı banka tarafından 29.12.2011 tarihli dekontla yapıldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nun ( Hukuk Muhakemeleri Kanunu ) 114/d maddesi hükmünde; taraf ve dava ehliyetine sahip olunması, dava şartı olarak düzenlenmiştir. Mahkemece, bu düzenlemenin istek olmaksızın resen gözetileceği açıktır. Somut olayda, iadesi talep edilen tahsilatın, davalı banka tarafından gerçekleştirildiği gözetildiğinde, davalı Toki'ye husumet yöneltilemeyeceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davanın esası yönünden inceleme yapılıp karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma talebinin bu nedenle kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile, ... 1.Tüketici Mahkemesi'nin 24.12.2015 tarih 2015/1350-3109 sayılı kararının sonuca etkilili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12614, Karar No: 2013/14062, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12614 E.  ,  2013/14062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 28.7.2007 tarihinde vefat eden müvekkilerinin murisi ...in iradesi sakatlanarak 24.7.2007 tarihinde 115.290,22 TL, 30.7.2007 tarihinde de 30.000 TL olmak üzere toplam 145,290,22 TL'nin davalılara ödendiğini, yapılan ödemelerin bir kısmının murisin iradesinin sakatlanarak bir kısmının da tasarruf ehliyetinin bulunmadığı bir dönemde olduğunu belirterek davalılar lehine yapılan kazandırmalara dair hukuki işlemlerin iptali ile bu işlemler neticesinde davalı taraf lehine yapılan kazandırmaların terekeye idesi suretiyle mirasçı davacılara haksız tahsil tarihi esas alınarak hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiş; 20.7.2011 tarihli duruşmada davalı ... hakkındaki davayı takip etmedikleri atiye bıraktıklarını beyan etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, murisin yaptığı kazandırmaların hem idesi hem de iptali istediğinden talebin tutarsız olduğunu,murisin yedi yıl boyunca davalı ... ile aile olarak birlikte yaşadığını, murisin davalı ...'e kazandırması olmadığından öncelikle davalı ... hakkındaki davanın tefriki ile reddini, murisin ölünceye kadar tasarruf ehliyetinin olduğunu, hata hile ile iradesinin sakatlandığı iddiasının gerçek olmadığını, talimat belgesindeki imzaların zorlama ile alınmadığını, müvekkillerinin iyiniyetli olduğunu, aksi takdirde muris tarafından Alev'e verilen 22.6.2007 genel vekaletname kullanılarak murisin mal varlığının çok rahat elden çıkarılabileceğini, davacılara kalan malvarlığı nedeniyle tenkis davası açamadıklarından ailevi kıskançlık sebebiyle açılan bu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan delillere göre; davalı ... hakkındaki dava atiye terk edilmesi sebebiyle bir karar verilmesine yerolmadığına, ... Suadiye Şubesine murisin ölümünden sonra fakslanan 26.7.2007 tarihli talimat gereğince 30.7.2007 gününde murisin hesabından davalı ...'e ödenen 30.000,00 TL yönünden yapılan ödemenin BK 19,20 ve MK 2 maddesine uygun düşmediği, vefat eden murisin ardından bankaya faks çekilerek hesabından para transferi yapılması yolundaki talebin, faksa esas talimat aslının bulunmadığı gibi tarihine göre de ölümden sonra murisin iradesine uygun işlem yapıldığı söylenemeyeceğinden 30.000 TL'lik ödeme yönünden işlemin iptali ile davacılara iadesi gerektiğinden 30.7.2007 tarihli 30.000,00 TL'lik davalı ...'e bankaca yapılan ödemenin murisin ölümünden sonra gerçekleşmesi sebebi ile davacılara miras payları oranında davalıdan tahsili ile iadesine, davalının bu istek bakımından rücu hakkının saklı tutulmasına; Murisin ölümünden 4 gün önce 24.7.2007 tarihinde yaptığı ödeme yönünden ise bu işlemin sağlararası muamele olduğu ve bağış niteliğinde göründüğü, menkul mal olan para bakımından şekil şartına tabi olmadığı, teslim ile sonuç doğuracağı bağışın geçerli hale geleceği, davacılar tarafından murise ait hesapları önceden göremediklerinden murisin ehliyet yoksunluğu olduğunu ileri sürdükleri, bilahare bankadan gelen hesapları gördüklerinde parayı ödemeye yönelik talimattaki imzanın murise ait olmadığını ve grafojik inceleme istediklerini ve gelen ATK raporunda da 24.7.2007 tarihli talimattaki imzanın murise ait olmadığının beyan etmesi karşısında bu paranın da iadesi gerektiğini ileri sürmüş ise de davacıların dava dilekçesinin 3 nolu bendinde açıkça belirtildiği üzere hastane masrafı için murisin eli tutularak ... memuru huzurunda imza attırıldığı ayrıca ve açıkça belirtilmiş olduğundan ve davalı tarafça da bu hususu tanıkla kanıtlamak istemesine karşın davacılarca muvafakat edilmediğinden bu olgunun baştan açıklanması murisin sırf imzasının benzemediği sebebi ile bu parayı vermekten ve bağışlamaktan imtina etmiş sayılacağı sonucuna varılamadığı, davacılar tenkis de istemediğinden bu meblağın bu aşamada geri ödenmesine imkan bulunmadığı, murisin gelen sağlık dosyasına göre kanser hastası olup nörolojik bir rahatsızlığının da kayıtlardan görülmediği, davalının açıklamasına göre murisin ... Sigortadan sağlık masraflarının kısmen karşılanmış olduğunun belirtilmesine, bundan da önemlisi Sabancı grubunda üst düzey yöneticilik yapmış olan murisin içinde bulunduğu statüye ve sosyal şartlarına nazaran bu parayı bağışlamak iradesinin olduğu kanaatına varıldığından bu kısım paranın terekeye iadesi gerekmediği gerekçesiyle kalan kısım bakımından dava dilekçesinin 3 nolu parağrafındaki açıklamalar nedeni ile terekeye iadesi isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar ve davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 421,20 TL fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.603,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3074, Karar No: 2022/4027, Tarih: 22.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3074 E.  ,  2022/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davalı şirketin ehliyetinin sınırlandırılıp sınırlandırılmadığı hususunda tereddüt hâsıl olmakla; mahkemece, davalı şirketin ticaret sicil kayıtları getirtilerek, davalı şirketin iflas edip-etmediği ve sicilden terkin edilip edilmediği araştırılarak, gıyabi hükmün, tasfiye halinin devam etmesi halinde, şirketi temsile yetkili tasfiye memurlarına usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlandıktan ve temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2780, Karar No: 2022/3384, Tarih: 21.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2780 E.  ,  2022/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17/12/2020 tarihli 2019/255 Esas 2020/243 Karar sayılı Ek Kararın onanmasına ilişkin 08/11/2021 tarihli 2021/2442 Esas-2021/6581 Karar sayılı kararın düzeltilmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla; dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde bedel istemine ilişkindir.