muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10504, Karar No: 2018/4309, Tarih: 05.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10504 E.  ,  2018/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/02/2016 tarih ve 2015/1113-2016/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili, davalıların dava dışı ... A.Ş'nin % 87 ve % 10 payına sahip eski ortakları olduğunu, 16.02.2011 tarihinde şirketin hisselerinin müvekkilleri tarafından devralındığını, davacılar ..., ... ile davalı ... arasında düzenlenen devir protokolünün 5. maddesinde devirden sonra ortaya çıkacak borçlardan... ve diğer yönetim kurulu üyelerinin şahsen sorumlu olduklarının düzenlendiğini,

devirden sonra şirket kayıtları üzerinde yapılan incemelelerde davalı ...'ın 158.000 TL, davalı ...'ın ise 63.000 TL şirkete karşı senetlerden dolayı borçlu olduklarının tespit edildiğini, yine 30.12.2011 tarihinde yapılan sayımda 15 adet toplamda 21.195 TL değerinde demirbaşların davacılara teslim edilmediğinin anlaşıldığını, aralarında düzenlenen devir sözleşmesinde davalılara borçlarının 500.000 TL olarak belirlendiğini, devir borcunun 36 ayda taksitler halinde ödeneceğini, bu zamana kadar 207.000 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek, bakiye hisse bedeli 293.000 TL bakımından davalılara borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/579 esas sayılı davada davacı ... ve ... vekili, davalılara hisse devri nedeniyle 500.000 TL bedelli teminat senedi verdiklerini, şirket kayıtlarında davalıların toplam 221.000 TL bedelli senet ve teslim edilmeyen demirbaşlardan dolayı 21.195 TL borçları bulunduğunun belirlendiğini, senedin konusunun kalmadığını ileri sürerek, 500.000 TL bedelli senedin iptalini, bu senet yönünden borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/537 esas sayılı davada davacı ... Hiz. A.Ş. vekili, davalıların şirkete iki adet senetten dolayı 221.000 TL borçlu olduğunu, yine 21.195 TL değerindeki bir kısım demirbaşların şirkette bulunmadığının, yeni hissedarlara bunların teslim edilmediğinin belirlendiğini ileri sürerek, toplam 242.129 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı gerçek kişilerin şirketin alacağını talep edemeyeceklerini, alacak iddiasının yerinde olmadığını, hisse devri öncesi davacılar ile gizli ortaklıkları bulunduğunu, senetlerin gerçekte hiç düzenlenmediğini, defterdeki kayıtların dayanağının olması gerektiğini, demirbaşların eksik teslim edildiğinin iddia eden tarafından ispatlanacağını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı gerçek kişilerin şirketin alacağını talep edemeyeceklerini, alacak iddiasının yerinde olmadığını, hisse devri öncesi davacılar ile gizli ortaklıkları bulunduğunu, senetlerin gerçekte hiç düzenlenmediğini, defterdeki kayıtların dayanağının olması gerektiğini, demirbaşların eksik teslim edildiğinin iddia eden tarafından ispatlanacağını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada bozma kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle, asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2012/579 esas sayılı dava yönünden, dava konusu edilen alacaklısı Memduh Yılmaz borçluları ... ve ... olan 500.000,00 TL bedelli senedin 199.255,50 TL kısmı ödenmiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulune bu kısım yönünden borçlu olmadıklarının tespitine, bakiye 300.744,50 TL borçlu olduklarının tespiti ile bu kısımdaki taleplerinin reddine, birleşen 2012/537 esas sayılı dava yönünden davanın kısmen kabulüne, davacı şirketin davalı ... ve ...'dan alacaklı olduğu belirlenen 15.01.2010 vadeli 158.000,00 TL ve 63.000,00 TL bedelli iki adet senet toplamı olan 221.000,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline, davacının demirbaş malzeme bedeli olarak talep ettiği 21.195,00 TL bedelli talebinin ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, yatırılmadığı anlaşılan 20.543,86 TL temyiz ilam harcının birleşen 2012/579 esas sayılı dosyada davalı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 20,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 11.234,78 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen 2012/537 esas sayılı dosyada davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9503, Karar No: 2006/10177, Tarih: 17.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9503 E.  ,  2006/10177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2006

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 10,3 den % 25'e  çıkması nedeniyle % 14,3 fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 25 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin  31.1.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının maluliyet nedeniyle 8.11.1993 tarihinde % 10,3 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 13 yıl içerisinde % 143 artışla %25  oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20214, Karar No: 2012/24518, Tarih: 28.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20214 E.  ,  2012/24518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.05.2009 gününden başlayarak yıllık net 33.600 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile mecurun 1/2 hissesinin 01.05.2009'dan itibaren yıllık kira parasının 33.600 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesinde; kira bedelinin 01/05/2009 tarihinden itibaren yıllık NET 33.600 TL olarak tespiti ile 01/05/2009 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, mecurun ½ hissesinin yıllık kira bedelinin 01/05/2009 tarihinden itibaren hak ve nesafete göre 33.600 TL olarak tespiti ile tespit edilen bedele dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.Somut olayda, davaya konu olan taşınmaz için taraflar arasında yazılı bir kira protokolü bulunmamaktadır. Fakat, davacının daha evvel 10/03/2004 tarihinde açtığı davada, 01.05.2004 tarihinden itibaren davacının hissesi dikkate alınarak yıllık kira bedelinin13.600 TL olarak tespiti yapılmış olması nedeniyle artık kira sözleşmesi için artış iradesinin oluştuğunun kabulü gerekmektedir. Sözleşmede artış şartının varlığı kabul edildiği taktirde de herhangi bir ihtara gerek kalmadan tespit davası açılabileceği düşünüldüğünde dava süresinde açılmış, talep edilen dönem için de mahkemenin tespit yapmış olmasında usul ve yasaya bir aykırılık görülmemiştir.

Ne varki, hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında ''c)Taşınmazın emsallere göre kirası'' başlığı altında bilirkişinin re'sen, soyut ifadelerle emsal değerlendirdiği, ayrıntılı bir araştırmaya girmediği, taraflarca da dosyaya emsal sunulmadığı görülmektedir. Oysa Yargıtay HGK'nun 28/04/2004 tarih 2004/3-235 E.sayılı kararında da belirtildiği üzere ''Kiralananın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasının miktarı yönünden bilirkişilerce yapılacak değerlendirmenin, asıl olarak (taraflarca bildirilen ve gerektiğinde resen yapılan inceleme sonucunda belirlenen) benzer nitelikteki (emsal) taşınmazlara ilişkin kira sözleşmeleri, o sözleşmelerdeki-varsa-özel koşullar, davaya konu taşınmaz ile emsal olarak değerlendirilen taşınmazların konum, kullanım alanı, yapısal özellikler, sözleşmeyle güdulen amaca uygunluk ve benzeri yonlerden, birbiriyle benzesen ve farklı olan unsurları bakımından tarafların, Mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverir nitelıkte olması; bu baglamda, değerlendirmeye esas alınan verilerin açıklıkla ortaya konulması ve bu verilerin ne şekilde değerlendirilip, bunun sonucunda hangi kanaate varıldığının da yine açıkça belirtilmesi gerekir. Eş söyleyişle, anılan yönden bilirkişi raporunun, hiçbir kuşku ve duraksamayla yol açmayacak bir açıklık taşıması zorunludur.''

Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişi kurulundan açıklanan yönlerden ek rapor alınmak, gerektiğinde yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup, keşif yoluyla denetime uygun ayrı bir bilirkişi raporu elde edilmek suretiyle, davaya konu dönem kira parasının saptanmasından ibarettir.Kabule göre de , dava alacak davası gibi düşünülerek tespit edilen yıllık kira bedeline faiz işletilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülerek bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24040, Karar No: 2017/3102, Tarih: 22.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24040 E.  ,  2017/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m. 186/1), geçimine (TMK m. 185/3), malların yönetimine (TMK m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK m. 169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davalı kadın yoksulluk nafakasını süresinden sonra vermiş olduğu cevap dilekçesi ile talep etmiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Bu talep savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/18057, Karar No: 2022/7622, Tarih: 12.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18057 E.  ,  2022/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 01.09.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6263, Karar No: 2022/11693, Tarih: 06.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6263 E.  ,  2022/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 19/8/2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 06/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19647, Karar No: 2008/3073, Tarih: 10.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/19647 E.  ,  2008/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kayyım Tayini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2013/15811, Karar No: 2014/23943, Tarih: 30.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15811 E.  ,  2014/23943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/264740

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2011/144 (E) ve 2013/127 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça konu yerlerle ilgili olarak dosya içersinde bulunan tapu kayıtlarının mahallinde tatbiki ile mahkemece 27.09.2012 tarihinde yapılan keşifte hazır bulundurulan mahalli bilirkişinin işbu dosyadaki sanıklardan H.. E.. olduğunun tespit edilmesi ve teknik bilirkişinin hazırladığı krokide tecavüzlü alanların bir kısmının köy meraları içerisinde; bir kısmının ise tescil harici bırakılan yerlerde olduğunun görülmesi karşısında, mahallinde yeniden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile TCK. nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de dikkate alınarak sonucuna göre müşteki M.. H..nin katılma hususundaki talebinin yeniden değerlendirilmesi ile sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneklerinden, hükümden sonra 09.08.2013 tarihinde sanık E.. Y..'in; 26.07.2014 tarihinde sanık S.. Y..'ın ve 13.04.2014 tarihinde de sanık İ.. A..'nın vefat ettiklerinin anlaşılması karşısında; bu husus araştırılarak 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince adı geçen sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, köy kayyımının ve Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9506, Karar No: 2006/10180, Tarih: 17.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9506 E.  ,  2006/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

Tarih               : 18.4.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 dan % 12 'e  çıkması nedeniyle % 12 fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle %12 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin  7.3.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının maluliyet nedeniyle 1.10.1997 tarihinde % 0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 9 yıl içerisinde % 12 artışla %12   oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7641, Karar No: 2006/9683, Tarih: 03.10.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/7641 E., 2006/9683 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/7641 E., 2006/9683 K.**

**- ELBİRLİĞİ İLE MÜLKİYET

- MURİS MUVAZARASI

- ZORUNLU DAVA ARKADAŞLIĞI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 640 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 701 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 702 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 703 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları Ali'nin 7 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla ye muvazaalı olarak davalı oğullarına temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve muris adına tescil isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, miras bırakanın davacı Mehmet'in eşine de taşınmaz devrettiğini, temlikin muvazaalı olmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı Mehmet yönünden davanın açılmamış sayılmasına; diğer davacı yönünden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Mustafa tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı; Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Davadaki istek terekeye iade biçimindedir. Tereke elbirliği mülkiyetine tabidir. Elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca, aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

MKVıın 701-703. maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla, ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, MKVıın 701. maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş paylan olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (iştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle, ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.