muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2868, Karar No: 2016/6881, Tarih: 19.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2868 E.  ,  2016/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : a-TCK'nın 204/1, 62, 53.maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı) (sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58. maddesi)

b-TCK'nın 158/1-f, 52/2 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı) (sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58. maddesi)

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 30/12/2010 tarihli kararın sanığa 20/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 26/02/2015 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, müşteki beyanları, kriminal raporu ile dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, haksız menfaat miktarının 17.500 TL, haksız menfaatin iki katının 35.000 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 1.750 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1458 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 29.160 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın uygulama maddesine göre eksik olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi ile sanık hakkında belirlenen 350 gün adli para cezasının TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucu 291 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 100 TL'den paraya çevrilmesi sonucunda sanığın, 29.100 TL adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak 19.100 TL adli para cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken; gün para cezası, adli para cezasına çevrildiği sırada, herhangi bir gerekçe göstermeden gün miktarı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince üst hadden belirlenmiş ise de, neticede sanık hakkında eksik adli para cezası tayin edilmiş olması nedeniyle sonuca etkili olmayan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15804, Karar No: 2017/681, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15804 E.  ,  2017/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu Yıldızlı mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Merkez (Yıldızlı), emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez ... mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5356, Karar No: 2015/4396, Tarih: 09.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5356 E.  ,  2015/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürmeye teşebbüs etme.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın üstsoyu mağdur ...'ye yönelik nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde mağdur için görevlendirilen müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri toplamından müdafii ücretinin çıkartılmasına ve kalan “189,75 TL” yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN) hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1831, Karar No: 2008/3777, Tarih: 11.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1831 E.  ,  2008/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada bulunan şikayet edilenlere garameten paylaştırılan gayrimenkulün ilk haczinin müvekkile ait olmasına rağmen İzmir 6.İcra Mahkemesinin kesinleşen kararı ile müvekkil haczinin düştüğüne karar verildiğini, buna rağmen satış bedelinin Yapı Kredi Bankasının alacağının kalmadığını beyan ettiği dosyaya gönderilmesi gerektiğini, zira 2000/3407 ve 2000/3408 Esas sayılı takip dosyasındaki rehin cirolu bonolardan artacak paranın müvekkile ait olacağını belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, 2000/3407 ve 3408 Esas sayılı takip dosyalarının haciz tarihinin gayrimenkulün satış tarihinden sonra olduğu, şikayet edenin talebine verilen İcra Müdürlüğü cevabına karşı süresinde şikayette bulunulmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7027, Karar No: 2024/14245, Tarih: 18.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7027 E.  ,  2024/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/23 E., 2020/23 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/257 -2019/304

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca hükmedilen beraat kararının kaldırılarak TCK’nın 220/7 nci maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında "silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 314/3 üncü maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15491, Karar No: 2021/171, Tarih: 14.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2016/15491 E.  ,  2021/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’a ait 5470, 5481, 5483, 6883, 247 ve 254 parsel sayılı taşınmazların davalılara muvazaalı olarak devredildiğini, halen onlar adına kayıtlı olduğunu, daha önce mirasbırakana iadesi istemli olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/37 Esas numarası ile açtıkları davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, terekeye temsilci atanması suretiyle usuli eksikliğin giderildiğini, muris muvazaası iddiasının kanıtlandığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan adına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanın 1970’li yılların başında davacı oğluna bir kısım taşınmazları bedelsiz verdiğini, davacının yurt dışında olması nedeniyle taşınmazların davacının eşi ... adına tescil edildiğini, paylaştırmayı sağlamak amacıyla da bir kısım taşınmazların kendilerine devredildiğini, mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla değil paylaştırma amacıyla hareket ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...’ın 10.11.1994 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ... ve davacı oğlu ..., davalı oğulları ..., ... ve ... ile dava dışı çocuklarını ve torunlarını bıraktığı, mirasbırakanın terekesine temsilci olarak atanan ...’nun eldeki davayı taşınmazların terekeye iadesi istemli olarak açtığı tapu kayıtlarından mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu 247 sayılı parselde ayrı halde tescilli bulunan 594/3840, 33/960 ve 99/1920 payları, 254, 5470, 5481 ve 6559 ( ifrazen 6883 sayılı parsel oluşmuş ) sayılı parsellerdeki 1/3’er payları ve 5483 sayılı parseldeki 1/6 pay ile dava dışı 9 parça taşınmazdaki paylarını 02.12.1993 tarih ve 291 yevmiye numaralı akit ile davalı çocukları ... ve ...’a eşit oranda satış suretiyle temlik ettiği, davalılar ... ve ...’ün de 24.06.2002 tarihli akitle çekişmeli taşınmazlardaki bir kısım paylarını diğer davalı ... ...’a sattıkları anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davalıların cevap dilekçesine ek olarak dosyaya sundukları tapu senetlerinden mirasbırakanın maliki olduğu 24 parça taşınmazdaki paylarını 24.04.1972 tarihinde davalılar ... ve ... ile dava dışı eşi ... ve davacı ...’in eşi ...’ya eşit oranda bağış suretiyle devrettiği, davacı ... tarafından kardeşleri ..., ... ve ... aleyhine eldeki davaya konu taşınmazlar yönünden muris muvazaasına dayalı tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına tescil istemli olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/24 (bozma sonrası 2013/37 Esas) sırasında

açtığı davada tereke temsilcisinin davayı takip etmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu davada davalılar ... ve ...’ün davayı kabul etmediklerini, yapılan devir nedeniyle mirasbırakana bir bedel ödemediklerini, mirasbırakanın bu yerleri kendilerine verdiklerini beyan ettikleri, diğer davalı ...’nın ise, davayı kabul etmediğini, söz konusu taşınmazların kendilerine intikal ettiğini ve mirasbırakandan satın aldıklarını, bazılarını ise kardeşlerinin satın aldığını beyan ettiği görülmektedir.

Bu tespitlerden sonra işin esası incelendiğinde;

Bilindiği üzere, "Taraflarca Getirilme İlkesi" başlığı altında düzenlenen 6100 sayılı HMK'nın 25. maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesinin geçerli olmadığı davalarda dava malzemelerinin toplanması ve mahkemeye sunulması taraflara aittir. Hakim kendiliğinden taraflarca ileri sürülmemiş vakıaları araştıramaz, hükmüne esas alamaz. Mahkeme, sadece tarafların getirdiği yada masrafını verip getirilmesini istediği delillere dayalı olarak hükmünü kurabilir.

Öte yandan, 4721 sayılı TMK’nin 6. maddesinde; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." ve 6100 sayılı HMK’nin 190/1. maddesinde; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Eldeki dava, taraflarca getirilme ilkesine tabi olup, davanın niteliği gereği ispat yükü de davacı tarafa aittir.

Somut olayda, davacı taraf iddialarını ispat için daha önce aynı nedenle açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/37 Esas sayılı dava dosyasına dayanmış, başka herhangi bir delil de bildirmemiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere, daha önce açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/37 Esas sayılı davasında davalıların davayı kabul etmedikleri, iki davalının devirlerin bedelsiz yapıldığını beyan ettikleri, eldeki davada ise tüm davalıların, mirasbırakanın davacı oğlu ...’e de yer vermek için davacı ...’in eşi ...’ya da bedelsiz devirler yaptığını savundukları görülmüştür.

Bu aşamada önemle belirtmek gerekir ki, muris muvazaasının dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket etmesi ve temlikin bu amaçla yapıldığının ispat edilmesi gerekmektedir.

Bu aşamada önemle belirtmek gerekir ki, muris muvazaasının dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket etmesi ve temlikin bu amaçla yapıldığının ispat edilmesi gerekmektedir.

Oysa, davacı taraf sadece davalıların çekişmeli taşınmazlardaki payları bedelsiz devir almalarına tutunmakla yetinmiştir. Ne var ki, muris muvazaası dayalı davalarda bedelsiz devir yapılması tek başına mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket ettiğini göstermez. Bu nedenle davacı taraf, eldeki davada iddialarını usulünce kanıtlayamamıştır.

Öte yandan, taraflarca getirilme ilkesinin geçerli olduğu bu davada, mahalli bilirkişi beyanlarının davanın kabulüne dayanak yapılması da olanaksızdır.

Hal böyle olunca, iddiaların kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, tapu sicilinin tutulmasında "doğru sicil oluşturma" ilkesine aykırı biçimde ifraz işlemiyle kaydı kapanan 247 parsel sayılı taşınmaz üzerinden hüküm kurulmuş olması da hatalıdır.

Davalıların değinilen yönlerden yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7623, Karar No: 2011/7435, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/7623 E.  ,  2011/7435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, l.l.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmetleri esas alınarak bu yasaya göre 1.1.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 7.5.2009 günlü bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada, davacının aylığa esas prim gün sayısının Kurumdan sorulmasına rağmen Kurumun yanıtı beklenmeden, Kurumca kabul edilen gün sayısı olan 5379 prim gün sayısının dahi yaşlılık aylığı almaya yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 1.1.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma kararı gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Gerçekten mahkemece uyulmasına karar verilen bozma kararında; hükme esas alınan bilirkişi raporunda 19.8.1957 doğumlu, tahsis tarihinde 47 yaşında olan davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi 6189 gün üzerinden tek başına yaşlılık aylığına hak kazandığının saptandığı, ancak mahkeme kararı gerekçesinde davacının SSK hizmet cetveline göre 11.749 günü bulunduğunun kabul edildiği, hizmet cetveli ile bilirkişinin de esas aldığı anlaşılan Kurumun 5.1.2005 tarihli "Tahsise Esas Bilgiler" formundaki gün sayısı arasındaki çelişki olduğu halde bu çelişki giderilmeden mahkemece davacının yaşlılık aylığının miktarına etki edecek pirim gün sayısı açık ve net olarak saptamadan sonuca gidilmesi yerinde görülmeyerek davacının hizmet cetvelinde yer alan 11.749 gün ile Kurumun 5.1.2005 tarihli "Tahsise Esas Bilgiler" formunda isteğe bağlı sigortalılık süresi hariç 5379 gün olarak hesaplanan hizmetleri arasında çelişkinin Kurumdan sorularak, gerektiğinde davacının aylığa esas prim gün sayısının hesabı için tüm çalışmalarına ait dönem bordroları getirtilerek kayıtlara geçen çalışmaları açık ve net olarak belirlendikten sonra aylık istemi konusunda karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

-/-

-2-

-/-

-2-

Yapılacak iş; davacının hizmet cetvelinde yer alan 11.749 gün ile Kurumun 5.1.2005 tarihli "Tahsise Esas Bilgiler" formunda isteğe bağlı sigortalılık süresi hariç 5379 gün olarak hesaplanan hizmetleri arasında çelişkinin Kurumdan sorularak, gerektiğinde davacının aylığa esas prim gün sayısının hesabı için tüm çalışmalarına ait dönem bordroları getirtilerek kayıtlara geçen çalışmaları açık ve net olarak belirlendikten sonra aylık istemi konusunda karar vermek gerekir.

Mahkemece davacının sigortalı gün sayısının bağlanacak yaşlılık aylığı miktarının hesabında etkili olduğu gözetilmeksizin bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararı doğrultusunda davacının kayıtlara geçen çalışmaları açık ve net olarak belirlenmeden yeni ihtilaflara ve buna bağlı olarak yeni davalar açılmasına sebebiyet verecek şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.