muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6223, Karar No: 2015/6462, Tarih: 14.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6223 E.  ,  2015/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2540, Karar No: 2024/1097, Tarih: 21.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/2540 E.  ,  2024/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2014/125 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyizi ve re'sen yapılan inceme sonucu Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.02.2018 tarihli ve 2017/2927 Esas, 2018/817 Karar sayılı kararı ile "davanın diğer sanıkları hakkındaki dosyaların asıl dosya ile birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına,

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/123 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna, mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/123 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna, mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 11.06.2011 günü dersane öğrencileri olan maktul ve arkadaşlarının ... yapmak üzere kalabalık bir öğrenci grubu olarak bir ... alanına gittikleri, burada sanık ... ile birlikte ... gelen ..., ..., ..., ... ve ...'in de bulunduğu, ... gelen bir kısım kız öğrencinin dere kenarında kendi aralarında şakalaştığı sırada yanlarına gelen... ve ... ile laf atma yüzünden tartışmaya başladıkları, kızlarla birlikte ... gelen maktul ve arkadaşlarının olaya müdahale ettiği, ...'ın babası ...'e "baba kavga var" şeklinde seslendiği, ..., ..., ..., ... ile maktul ve arkadaşları arasında tartışmanın sürdüğü, maktule ve yanındakilere taş atıldığı, bu sırada ... ve sanık ...'ın koşarak olay yerine geldikleri, ...'in elindeki bıçak bulunduğu, tartışma sırasında bıçağı alan sanık ...'ın maktulü birden fazla yerinde bıçakladığı, ... geldikleri araçla birlikte olay yerinden kaçtıkları, maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı akciğer yaralanması, iç ve dış kanama, solunum ve dolaşım durması sonucu öldüğü, ilk derece mahkemesince bozma öncesinde sanığın atılı kasten öldürme suçunu işlediği kabulü ile mahkûmiyetine, Yargıtay bozma ilâmı sonrasında delil yetersizliğinden beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, teşhis tutanakları, olay yeri inceleme raporu ve ekleri, 12.06.2011 tarihli otopsi tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları ile bozma öncesi ve bozma sonrası yargılama sürecine ilişkin evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

11.06.2011 tarihinde ... alanında maktul ...'ın bıçaklanarak öldürülmesi olayı ile ilgili olarak; alınan tanık beyanları, yaptırılan teşhis işlemleri, sanık ... ve yanında bulunan şahıslara ait eşgal bilgileri, tanıkların aşamalarda değişmeyen şekilde 45-50 yaşlarında kişinin elinden bıçağı alan 20-25 yaşlarındaki şahsın maktulü bıçakladığına dair oluş ve diğer deliller ile uyumlu beyanları, sanık ... ile ... yapan temyiz dışı sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuk ...'ın anlatımları dikkate

alındığında, sanık ...'ın ... ile ... yaptıkları alanda, maktul ve arkadaşları ile ilk tartışmayı ...'in oğlu ... ve amcası...'in dere kenarında yaşadığı, ...'ın karşı taraftaki gençlerin kalabalık olduğunu görmesi ile babası ...'e seslendiği, ... ve sanık ...'ın koşarak olay yerine geldikleri, ...'in elinden bıçağı alan sanık ...'ın maktulü birden fazla yerinden bıçakladığı tüm deliller ile sabit olduğu halde sanığın kasten öldürme suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan "sanığın eyleminin sabit olduğu, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/123 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1399, Karar No: 2025/1832, Tarih: 05.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1399 E.  ,  2025/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3064 E., 2024/743 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2014/1248 E., 2023/648 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının burun estetiği ameliyatı olduktan sonra gelişen komplikasyon sebebiyle hayati tehlike geçirdiğini, davacının yoğun bakım tedavisi sonrası iki ayağını da kaybettiğini, davalı hastanenin steril olmaması ve davalı hastane yetkililerinin gerekli özeni göstermemesi sebebi ile enfeksiyon kaptığından bahisle 700.000,00 TL manevi ve 300.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya uygulanan burun estetiği ameliyatına ilişkin garanti verilmediğini, davacının aydınlatılmış onam formunu imzaladığını, davacının ameliyatında herhangi bir sorunla karşılaşılmadığı gibi rutin olan tedavilerinin yapıldığını, kontrol muayenesinde burun içi, dışı ve çevresinde lokalize herhangi bir enfeksiyon odağına rastlanmadığını, davacının ateşinin olmadığını, meydana gelen durumda davalının herhangi bir tıbbi hata, hizmet kusuru ya da özen eksikliğinin bulunmadığını, davacının başvurduğu her iki Devlet Hastanesinde de kendisini değerlendiren hekimlerin hasta şikayetlerini burun kaynaklı bir enfeksiyona ya da cerrahi alan enfeksiyonuna bağlamadıklarını, davalının herhangi bir tıbbi hata, hizmet kusuru yada özen eksikliğinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu raporu ile bilirkişi raporunda davalının kusurunun olmadığı, bu durumun davacıda bulunan mevcut hastalıklardan ileri geldiği, davacıda gelişen antifosfolipid antikor sendromunun nadir bir hastalık olması sebebiyle neticenin öngörülemeyeceği, yapılan tedavi sonrasında gelişen durumdan davalının sorumlu olmadığı, davalı tarafın üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirerek, tıbbın genel kabul gören ilke ve kurallarına uygun davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Davanın eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davası olduğunu, vekalet sözleşmesinden kaynaklanmadığını, davalı hastanenin adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında çalıştırdığı doktorların eylemlerinden sorumlu olduğunu,

b. Bilirkişi raporlarının eksik incelemeye dayanmaları sebebiyle hükme esas alınabilir mahiyette olmadıklarını, bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin de giderilmediğini, bilirkişi ek raporunun ise itirazları karşılayabilir mahiyette olmadığını, davacının muayene edilmesine ilişkin tetkikler ile davalı kurumdaki araştırma ve tetkiklerin bilirkişi raporunda yer almadığını, hastane mikrobunun meydana gelen sonuca etkisinin araştırılmadığını,

c. Davacının ameliyat öncesinde hiçbir kronik veya akut bir hastalığa sahip olmadığını, burun ameliyatı ile iki ayağının kesilmesi arasında illiyet bağı olduğunu, meydana gelen sonucun davacıya atfedilebilecek herhangi bir kusurdan kaynaklanmadığını,

d. Davacının ameliyat öncesinde ve ameliyat sonrasında meydana gelebilecek komplikasyonlar hakkında bilgilendirilmişse de iki bacağının kesilmesine neden olacak komplikasyon hakkında bilgilendirilmediğini, bu hususta onam formu imzalamadığını,

e. Davacının ameliyat sonrası yaşadığı durumla ilgili olarak şikayetlerini davalı kurum hekimine iletmeye çalışsa da davalı kurum hekiminin, müvekkilin şikayetlerini geçiştirmesi nedeniyle müvekkilin erken teşhis hakkı elinden alındığını, bu hususun yargılama aşamalarında araştırılmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, estetik burun ameliyatı sonrasında gelişen durumun davacının bacaklarının kesilmesine neden olduğu iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davacının tüketici olması nedeniyle harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3263, Karar No: 2016/5855, Tarih: 06.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3263 E.  ,  2016/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, şikâyetçiye ait büfeden sigara alarak karşılığında 200,00 TL verdiği ve para üstünü aldıktan sonra sigara fiyatını bahane ederek almaktan vazgeçtiğini söylemesi nedeniyle şikâyetçinin 200,00 TL parayı sanığa iade ettiği, onun da para üstünü iade edeceği yerde başka şeyler almak istediğini söyleyerek tekrar bir paket sigara ve yanındaki 3-4 yaşlarındaki çocuğa çubuk kraker aldığı, ardından para üstünü istediği, kafası karışan şikâyetçinin 200,00 TL para üstünü yeniden verdikten bir müddet sonra kasaya baktığında ikinci kez para üstü verdiğini fark ederek peşinden gitmesine rağmen sanığı yakalayamadığı, olay sırasında büfede bulunan tanık ...'ın daha sonraki günlerde tesadüfen gördüğü sanığı yakalattığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, anılan maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından, sanık hakkında uygulanan adli para cezasına ilişkin sırasıyla “10 gün” ve “200,00 TL" terimlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "5 gün" ve “100,00 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8927, Karar No: 2022/14126, Tarih: 14.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8927 E.  ,  2022/14126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, tedavi süresince kullanılacak olan ... etken maddeli “...” isimli ilacın bedelinin hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı kurum tarafından karşılanması ve ilaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin tedavisi süresince kullanacağı ... etken maddeli “...” adlı ilacın bedelde hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı SGK Başkanlığı vekili; bedeli karşılanabilecek ilaçlar konusunda Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri gözetilerek inceleme yapılması gerektiğini; ilacın bedelinin karşılanması mümkün olmadığından, Kurum işleminin mevzuat hükümlerine uygun olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Davacının 4/1-b kapsamında yaşlılık aylığı aldığı ve sağlık yardımına müstehak olduğu, ... tanısı konulduğu, ... nedeniyle hastanın ... etken maddeli “...” kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide ... etken maddeli “...” etkin maddeli ilaç/ilaçların kullanımına uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, soyut ifadelerin yer aldığı bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; Geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65 inci madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65 inci madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63 üncü madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63 üncü maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, Vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72 nci maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69.maddesinde ise, 68 inci maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin Sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

Somut olayda, öncelikle davacıya ait tüm tedavi evrakları celp edilerek ve yukarıda açıklanan mevzuat kapsamında irdeleme yapılmak suretiyle; davaya konu ilacın söz konusu kanser hastalığının tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının, ilacın hangi tür kanser hastalarında hangi evrede ve hangi dozda kullanılacağının ve bu hususların nasıl belirleneceğinin, davaya konu ilaçla yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin ve daha yararlı olup olmadığının üniversitelerin tıbbi onkoloji bilim dalından alınacak sağlık kurulu raporu ile saptanmalı, bu saptama yapılırken dosya içinde mevcut görüş, karar ve raporlarda irdelenip varsa çelişkiler giderilmeli, ayrıca bu belirleme yapılırken iyileştirme kavramından anlaşılması gerekenin sigortalı hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususu olduğu göz önünde tutulmalıdır.

Bu kapsamda yapılacak araştırmalar sonucunda; davaya konu ilacın anılan hastalığın iyileşmesi için tedavisinde kullanılmasının hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varıldığı taktirde ise ilaç bedelinin uygunluğu yönünden ve katkı payını da irdeleyecek biçimde denetime elverişli hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.