muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3075, Karar No: 2023/10759, Tarih: 07.12.2023

Buradaki 5 yıllık süre, denetim yükümlülüklerinin yerine getirilebilmesi içindir, maddenin 3. fıkrasında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır, Bu süre üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi gerek görülmesi halinde tedaviye tabi tutulabilir.

Bu hükümlerin tamamı değerlendirildiğinde, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, yükümlülüklerini getirmeyenler için öngörülmüş değildir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. Şeklindedir.

5271 Sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

a) Yasama dokunulmazlığı, Cumhuriyet savcılıklarının bazı suçlar hakkında ceza davası açabilmesini sınırlayan sürenin geçmiş olması, izin, şikayet, yeni delil bulunması, açık dava bulunmaması, suçun işlenmesinden sonra ortaya çıkan akıl hastalığı, ön ödemenin yerine getirilmemesi, uzlaşmanın bulunmaması gibi durumlar soruşturma ve kovuşturma şartı olarak gösterilebilir. Yine şikayete bağlı bir suçta şikayetten vazgeçilmesi ya da şikayet süresinin kaçırılmış olması, soruşturma izni alınmadan memur hakkında işlem yapılamayacağı durumunda, soruşturma izni verilmemesi, düşme kararı verilmesini gerektirir.

Halbuki bu suçla ilgili olarak beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, şüphelinin 5 yıllık süre içinde yükümlülüklere uyması halinde dava açılmasının önlenmesi için verilen bir imkandır. Şüpheliyi, sanık olup cezalandırılmasından koruyan bir hükümdür. Buradaki 5 yıllık süre KOVUŞTURMAMA ŞARTIDIR. Aksi halde şüpheli/sanık hakkında dava açılacaktır.

Yukarıda da belirttiğim CMK’nın 223/8. maddesine göre;

... Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Demektedir.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

b) 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunumuza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle CMK’nın ve TCK’nın bu hükümleri dışında, düşme kararı verilemez.

Uygulama yeri olmadığı halde, düşme kararı verilmesi nedeniyle, TCK’nın 191. maddesindeki suça ilişkin dava zamanaşımı süresi düzenlemesinin önüne geçilerek zamanaşımı kurumu uygulanamaz hale gelir.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; Dairemizin 2023/10759 sayılı kararının gerekçesinde (2-b) bölümünde yer alan kamu davası açılmasının ertelenmesi süresi sona ermiş olması nedeniyle, davanın düşmesine karar verilmeyeceği gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bu bozma gerekçesine katılmıyorum. 07.12.2023
Yargıtay — Esas No: 2012/12588, Karar No: 2014/1769, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12588 E.  ,  2014/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11664, Karar No: 2012/42390, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11664 E.  ,  2012/42390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Buldan Taşıyıcılar Kooperatifi başkanı olan sanığın, diğer üyelerle birlikte üye olan müştekiden kooperatif işleri için gerektiğinde ve 1.000 TL olarak doldurulmak kaydıyla imzalı boş senet aldığı, ancak senedi veriliş amacı ve anlaşmaya aykırı olarak boş şekilde tanık ...'ye devir ve teslim ettiği bu kişi tarafından da 2.500 TL olarak doldurulmak suretiyle icra kanalıyla tahsile girişilmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25120, Karar No: 2014/1944, Tarih: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25120 E.  ,  2014/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/383-2013/376

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezine uzak mesafede Belde Belediyesi hudutlarında olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Sağmalı Beldesi ve civarında benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Ayrıca; Özalp Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012-381,2013/201 karar sayılı dosyasında dava konusu taşınmazla aynı belde de bulunan taşınmaza yapılan inceleme sonucu Mart 2012 tarihinde 17,29-TL ve 5,12-TL değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) El atılan ve yol haline dönüşen kısmın davacıların payı oranında tapusunun iptali ile terkinine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tesciline de karar verilmiş olması,

3) Davalı idare harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19256, Karar No: 2011/5182, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19256 E.  ,  2011/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42472, Karar No: 2015/32877, Tarih: 11.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42472 E.  ,  2015/32877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Asiller ... ile ... geldiler. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan asillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...'den 1993 yılında (1993 ile 2020 yılları arasında geçerli olmak üzere) devre tatil hakkı satın almış ve 2004 yılına kadar devre tatil hakkını her yılın 37. ve 38. haftalarında sorunsuz şekilde kullanmış olduklarını,devre tatil hakkını kullandıkları işletmeyi davalı şirket satın almış ve satın alırken tatilciler lehine olan tapu şerhlerini tanımama yoluna gitmiş olduğunu, 2004 yılında işletmeye tatil için müracaat ettiğinde davalının yan kuruluşu olan ... ile karşılaşmış ve tatil hakkını kullandırılmamış olduğunu, o zaman işletmecilik yapan şirket aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesin'de 2005/55 esas Sayılı dosyası ile maddi-manevi tazminat davası açıldığını ve lehlerine sonuçlandığını, bu kez devre tatil haklarından mahrum kalınması nedeniyle uğradıkları maddi zarara karşılık olmak üzere her bir için ayrı ayrı 2010 yılı için 500,00' er TL, 2001 yılı için 500,00'er TL, 2013 yılı için 500'00 er TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL maddi tazminatın doğduğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, önceki dönemler için tatil hakkının kullandırılmaması nedeni ile bu yöndeki muarazanın giderilmesi ve tazminat isteğine ilişkin olarak açtıkları davanın Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde, 2005/55 esasta görülerek karara bağlandığını, eldeki dava ile de 2010-20113 yılları için de tatil hakları kullandırılmadığından maddi zararının ödetilmesini istemiştir. Mahkemece, davacının aidatları ödemediği ve tatil hakkını kullanmak için müracaat etmediği gerekçesi ile davacının maddi tazminat isteğinde bulunamayacağı açıklanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ile benzer dosyalardaki emsal bilirkişi raporlarında; dava konusu olan bölümün 5 yıldızlı tatil köyü olarak herşey dahil sistemi ile işletildiği,odalarda yapılan düzenlemelerle yiyecek içecek üretimi için alanın kaldırıldığı açıklanmıştır.Davalı tarafça davacı gibi devre sahiplerine gönderilen ve emsal dosyalara da ibraz edilen tarihsiz yazıda, tesiste herşey dahil sistemine geçildiği, kişi başı 20 euro ödenmesi halinde bu sistemden yararlanabilecekleri ancak zorunlu olmadığı,tesisin devam eden inşaat ve yenileme işleri nedeniyle 2007 sezonunda hizmete açılamadığı,devam eden işler nedeni ile otelin açılış tarihinin 15.7.2007 günü olarak belirlendiği, yenileme ve bakım bedellerini ödenmesi gerektiği bildirilmiş, 15.3.2008 tarihli yazıda da yenileme ve bakım bedellerinin ödenmesi ve kişi başı 25 euro ödeme yapılarak herşey dahil sisteminden yararlandırılacağı ve tesise gelip tatil yapabilecekleri belirtilmiştir.

Devre tatil sözleşmelerinde; tesis işletmecisi ve yatırımcısı bu sözleşme ile tatilciye belli dönemlerde tesisten yararlanma, kullanma, konaklama, kiralama hakkını belli bir bedel karşılığı tanımakta, devre tatilci de, başlangıçta peşin yada kısa süreli taksitle sözleşme bedelini ödemekte ayrıca her yıl tesisin bakım ve işletme bedeli olarak da cüz'i bir bedel ödemektedir. Bu hali ile, devre tatil sisteminden yararlanmak üzere sözleşme yapanlar genellikle, mütavazi bir bütçeye sahip, makul seviyede harcanacak bir bedel ile her yıl belli bir dönemde tatil yapmak isteyen kimselerdir.

Davalı taraf davacı ile müzakere etmeden,yeni sözleşme yapmadan veya mevcut sözleşmeyi karşılıklı olarak müzakere ile tadil etmeden oteli herşey dahil sistemine çevirmiş ve devre tatilcilerden bu sisteme geçiş için yaptırdığı yenileme ve lüks sayılabilecek iyileştirme bedellerini aidat olarak talep etmiştir. Bu hali ile, devre tatilcilerin rızaları dışında, sözleşme ile öngörülen amaç aşılarak ek külfet getirecek şekilde artırılan aidat bedellerini ödeme yapmaları şartı ile, tatil hakkından yararlanmaya zorlanamayacaklarının kabulü gerekir. Kaldı ki, tatilcilerin kullanımına tahsis edilen odalardaki mutfak sisteminin değiştirilmesi nedeni ile kullanım zorluğu getirildiği de açıktır. O halde, devre tatilcilerin değiştirilen sistemle tatil hakkını kullanma zorunlulukları bulunmadığının kabulü ile talep edilen yıllar için de maddi tazminata ilişkin olarak talebe haklarının bulunduğu kabul edilerek davacının sözleşme gereğince ödenmesi gereken yıllık aidat tutarları da mahsup edilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5940, Karar No: 2013/9901, Tarih: 20.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5940 E.  ,  2013/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde ve davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın fiili dere alanı olan ve kanal yapılarak el atılan bölümünden ... İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 12.11.2012 tarihli cevabi yazısında da "imar plan notlarında A ile gösterilen güzergahın ... adına kanalizasyon geçişi için ayrılmıştır." notunun yer aldığı ve sorumlu idarenin ... Genel Müdürlüğü olduğu açıkça belirtilmiş olup, bu idare davaya dahil edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalı idarelerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,.....Belediye Başkanlığından aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/715, Karar No: 2011/474, Tarih: 22.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/715 E.  ,  2011/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ...ili ... ilçesi, ... mahallesi 10399 parselde kayıtlı 4. Kat 5 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın üzerindeki ipoteğe dayanarak ipotek alacaklısı tarafından satılarak paraya çevrildiğini, ipotek alacağının satış bedelinden ayrılarak ipotek alacaklısına ödendiğini, kalan satış bedelinin ...8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/21959 Esas sayılı dosyasına gönderildiğini, ...8. İcra Müdürlüğü'nce dosyaya intikal eden paranın dosya alacaklısına 16.05.2008 tarihli haczine istinaden ödendiğini, İcra Müdürlüğü kararının hatalı olduğunu, zira bu dosyadan konulan haczin, haciz konulduktan sonra 2 yıl içerisinde satış istenmediği için 18.05.2010 tarihinde düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve satış bedeli bakiyesi olan 2.530,00 TL'nin ...2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4910 Esas sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, ilk sıradaki haczin ...8. İcra Müdürlüğü'nün 2008/9127 (eski) - 2010/21959 (yeni) Esas sayılı dosyasından konulan 16.05.2008 tarih 6904 yevmiye sayılı haciz olduğu, bu dosyadan 16.05.2008 tarihinde 6904 yevmiye ile konulan 08.04.2010 tarihinde satış avansı yatırılarak satış istenmiş olması sebebiyle düşmemiş olduğu ve ilk sırada konulan haciz olduğu için sıra cetveline konu 2.530,70 TL'nin bu dosyaya ödenmesi gerektiğine dair karar oluşturulan şikayete konu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4557, Karar No: 2021/7153, Tarih: 15.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4557 E.  ,  2021/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.03.2017 tarih ve 2013/101 E. - 2017/107 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine - kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.02.2020 tarih ve 2017/3899 E- 2020/343 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Yem Gıda Tarım Ürünleri Mak. Paz. San. Tic. Ltd. Şti.’nin ... Bankası A.Ş. ile imzaladığı genel kredi sözleşmesinden doğan borcun ödenmemesi üzerine borçlu şirket ve kefiller hakkında icra takibine başlandığını, ancak davalı kefillerin haksız itirazları neticesinde takibin durduğunu, ... Bankası A.Ş.'nin kredi borçlularından olan alacağını, davacı şirkete devir ve temlik ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile davalıların itirazlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, müvekkili açısından feragat nedeniyle davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, alacağın temlik sözleşmesinin 5 nolu bendinde "işbu temlik sözleşmesi 28.10.2010 tarihi itibariyle meri gayrinakdi kredi ve bunların fer'ilerini kapsamakta olup, söz konusu meri gayrinakdi kredi alacaklarını talep, tahsil ve her türlü yasal yollara başvurma hakkı temlik edene ait olacaktır" denildiğini, bu nedenle davacı davasını, davalıya yöneltemeyeceğini, hissedar olduğu dönemde hesabın kat edilmediğini, kefil olduğu döneme ilişkin kredinin kapatıldığından yeni krediye ilişkin kefil olarak sorumlu tutulamayacağını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı ... yönünden davadan feragatı nedeniyle bu davalıya açmış olduğu davasının reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile davalı ...'ın Tekirdağ 2. icra dosyasına yapmış olduğu itirazının 600.000,00 TL asıl alacak üzerinden iptaline işlemiş faiz ve BSMV yönünden talebin reddine, asıl alacak miktarının %20'si oranında (120.000,00 TL) icra inkar tazminatının davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.