muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4514, Karar No: 2015/7730, Tarih: 26.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4514 E.  ,  2015/7730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 17.07.2007 tarihinde davalıların maliki ve sürücüsü olduğu otobüsten inmek üzere iken davalı sürücünün aracı kontrolsüz bir şekilde hareket ettirmek sureti ile müvekkilinin ayağının üzerinden aracın tekerleğinin geçmesi suretiyle ağır şekilde yaralandığını ileri sürerek, 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı, kazada davacının kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, kazada davalı sürücü ...'ın %40 oranında, davacının %60 oranında kusurlu olduğu, davacının meydana gelen olay nedeni ile %51 oranında maluliyeti bulunduğu gerekçesiyle 10.000,00 TL manevi tazminatın 17.07.2007 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, ayrıca manevi tazminatın takdirinde 818

sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 683,10 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 26.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3926, Karar No: 2019/1999, Tarih: 27.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3926 E.  ,  2019/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'den alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “Müdafii ücreti 733,00 TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28146, Karar No: 2011/37467, Tarih: 25.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/28146 E.  ,  2011/37467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin, sanığın yüzüne karşı verilen 04.06.2009 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 13.07.2009 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle süresinde yapılmayan temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 25/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13122, Karar No: 2019/5619, Tarih: 07.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13122 E.  ,  2019/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili,06/09/2014 günü, ...'e ait olan ve ...’in sevk ve idaresindeki kamyonetle davacıların altı yaşındaki çocuğu ...'a çarparak ölümüne neden olduğumu aracın ZMSS poliçesinin davalı ... tarafından düzenlenmiş olduğunu belirterek, davacılar anne ... ve baba ... için 15.000,00 er TL, kardeş ... için 5.000,00 TL olmak üzere 35.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 1.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL olmak üzere şimdilik 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 10.580,98 TL ve Davacı ... için 12.204,75 TL olmak üzere toplam 22.785,73 ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... Aş. yönünden (poliçe

limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) dava tarihi olan 10/10/2014 tarihinden itibaren, davalılar ... ve ... yönündeı ise olay tarihi olan 06/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacı ... için 8.000,00 TL ve Davacı ... için 8.000,00 TL ve Davacı ... için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 19.000,00 TL ölüm nedeniyle manevi tazminatın olay tarihi olan 06/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte(değişken oranlar dikkate alınmak suretiyle) davalılar ... ve ...'den müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesi hükmü gereğince, anne-baba çocukların bakımından birlikte sorumludur. Aynı yasanın 327.maddesinde ise "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır" denilmektedir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesi hükmü gereğince, anne-baba çocukların bakımından birlikte sorumludur. Aynı yasanın 327.maddesinde ise "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır" denilmektedir.

Her anne ve babanın çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir. Somut olayda, anne ve baba lehine hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından anne ve babadan ayrı ayrı 6.290,27'şer TL yetiştirme gideri düşülmüştür. Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa sadece babadan %5 yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Eldeki davada, dosya kapsamındaki ekonomik- sosyal durum araştırma tutanağından anne ...'in çalışmadığı anlaşılmaktadır.Hükme esas alınan bilirkişi raporu, yukarıda bahsi geçen ilkeye aykırı şekilde düzenlenmiş ve ev hanımı olan davacı anneden yetiştirme gideri tenzili yapılmaması gerekirken bu kurala uyulmamıştır.

O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ışığında, bilirkişiden işaret edilen hususta ek rapor alınarak sonucuna

göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.

3- Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak 6098 sayılı T.B.K.'nm 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nın 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın meydana geliş şekli,tarihi, kusur durumu, müteveffanın yaşı dikkate alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatların bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 07/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1337, Karar No: 2018/4657, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1337 E.  ,  2018/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2017 gün ve 2016/414 Esas, 2017/79 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen beşinci celseye ait duruşma tutanağında üye hakim....'ın (...) ve 06.04.2017 tarihli gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10042, Karar No: 2017/7539, Tarih: 16.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10042 E.  ,  2017/7539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 09/03/2016

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 90 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 09/03/2016 gün ve 2015/362 esas, 2016/59 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12510, Karar No: 2013/281, Tarih: 17.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12510 E.  ,  2013/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 828 parsel sayılı taşınmazı davalının fındık ağacı dikmek suretiyle haksız kullandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve eski hale getirme bedeli olarak 1.000,00.-TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazı uzun yıllardır nizasız fasılasız kullandığını, fındık ağaçları diktiğini, davacılar murisi adına sehven kadastro tespiti yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazı davalının haksız kullandığı, davacıların maddi zararının söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıların paydaş olduğu çekişme konusu taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın fındık ağacı dikmek suretiyle elattığı belirlenerek elatmanın önlenmesi isteği yönünden 1944 tarih 13/24 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca mutlak olarak elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken pay oranında karar verilmesi doğru değil ise de, temyize gelenin sıfatına göre, anılan bu husus bozma nedeni yapılmamış, ayrıca davalının açmış olduğu tapu iptali ve tescil davasının da reddedilmiş bulunduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 960.48.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4123, Karar No: 2016/9601, Tarih: 09.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4123 E.  ,  2016/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ayakta dik pozisyonlandırma cihazının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu yapılan cihazın tespit edilen rayiç bedelinden 506 sayılı Yasanın 36. maddesine göre katkı payı tenzil edildikten sonra kalan miktarın dava tarihindeki ... kuru üzerinden belirlenecek TL. karşılığının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar vermek gerekirken, ödeme tarihindeki... kuruna göre belirlenecek tutarın kamu bankalarınca... cinsinden bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, katkı payının ödeme tarihindeki asgari ücret üzerinden belirlenmesi gerektiğinin de gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ikinci paragrafının silinerek, yerine "Dik pozisyonlandırma cihaz bedeli olarak 14.543,00 Euro'nun dava tarihindeki TL karşılığından (ödeme sırasında kesilmesi gereken katılım payı düşüldükten sonra kalan tutarın) dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2308, Karar No: 2019/7289, Tarih: 28.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2308 E.  ,  2019/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesin karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, 07/09/2007 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının anne, baba ve kardeşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 2016/13170 esas ve 2018/1352 karar sayılı Bozma ilamı öncesinde, davacı anne ile baba lehine ayrı ayrı 20000 TL ve kardeş lehine 15000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalı ...'tan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine hükmedilmiş; peşinden Dairemiz Bozma İlamına uyulmuş; akabinde ise davacı anne ile baba lehine ayrı ayrı 37000 TL ve kardeş lehine 20000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalı ...'tan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya dair taleplerin ise reddine karar verilmiş ve fakat davacı anne ile baba yönünden Dairemiz Bozma İlamına uygun şekilde hüküm tesis edilmemiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06/03/2002 tarih ve 1/119-135 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyulması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke usul kanununun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmü tesis etme zorunluluğu vardır.

Bu açıklamalar ve Dairemiz Bozma ilamı ışığında; Mahkemece ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özelliklerin göz önünde tutulması, bunun yanında olayın işverence iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek, gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Neticeten dosya kapsamı gözetilerek, Bozma İlamının amacına aykırı mahiyette davacı anne ve baba lehine az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi usule ve yasaya aykırıdır.

Neticeten dosya kapsamı gözetilerek, Bozma İlamının amacına aykırı mahiyette davacı anne ve baba lehine az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi usule ve yasaya aykırıdır.

3-Diğer yönden, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10. maddesinde; “(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” düzenlemesine ve 13.maddede; “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” ifadelerine yer verilmiştir.

O halde, davacıların maddi ve manevi tazminat istemleri nedeniyle tarifeye uygun şekilde toplam rakamlar gözetilerek maddi ve manevi tazminat için ayrı vekalet ücreti takdir edilmesine rağmen, manevi tazminat yönünden reddedilen ve kabul edilen miktarlara göre tespit edilen vekalet ücretlerinin, yürürlükte bulunan AAÜT‘nin 13. ve 10.maddeleri gözetilmeksizin hatalı rakamlar üzerinden belirlenmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene davacılara iadesine, 28/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1928, Karar No: 2019/4535, Tarih: 11.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1928 E.  ,  2019/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 23.01.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.02.2015 tarihinde temyiz ettiğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.