muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3778, Karar No: 2011/5846, Tarih: 17.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2419, Karar No: 2024/773, Tarih: 06.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2419 E.  ,  2024/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/974 Esas, 2020/715 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Irak vatandaşı olup parfüm işiyle iştigal ettiğini, Türkiye'den sipariş etmiş olduğu parfümlerin bedelini davalının banka hesabına havale ettiği halde, davalının bedeli ödenen malı teslim etmediğini ve müvekkilinin zararının da karşılanmadığını ileri sürerek, ödenen mal bedelinin tahsili amacıyla davalı hakkında İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğünün 2012/20316 E. sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın dava konusu ürünleri almamasının Irak Hükümetinin ithalat aşamasında istediği gözetim sertifikalarını, bedelini ödeyip temin edememiş olmasından, bu belgeleri almamasından kaynaklandığını, ürünlerin EXW tabir edilen satış şekline göre davalı tarafından depoda davacıya teslim edilmesiyle davalının üstlendiği edimini ifa etmiş sayıldığını, bu doğrultuda davalı tarafın ısrarla malların hazır olduğunu, depodan alınması gerektiğini davacıya bildirdiğini, ancak davacı tarafın sürekli çalıştığını bildirdiği nakliye şirketinden araç gönderip hazırlanan ürünleri davalının deposundan aldırmadığını, hatta İstanbul'da yönlendirebilecekleri biri varsa ona dahi teslim edilebileceğine dair davalının davacıya gerekli tüm bildirimleri yaptığını, taraflar arasında yapılan yazışmaların bu durumu açıkça ortaya koyduğunu, ancak davacı tarafın EXW teslim şekli gereği üstlenmesi gereken gözetim ücretlerini ödemekten kaçındığını, yüke eşlik etmesi gereken gözetim belgelerinin bedelini, mesul olmadığı halde davalı tarafa ödetmek istediğini, davalı tarafın davacı ile yaptığı ticarette herhangi bir kusuru bulunmadığını, davacının anlaşmayı bozup ürünleri teslim almadığını, bu nedenle davanın dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 11.09.2015 tarih, 2015/325 E. ve 2015/807 K. sayılı kararı ile davacı asilin Irak vatandaşı olması sebebiyle yabancılık teminatını yatırması için 2 hafta kesin süre verildiği, yatırılmadığı takdirde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 88 ... maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verileceğinin ihtar edilmiş olduğu ancak davacı vekilinin kesin süreye rağmen yabancılık teminatını yatırmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Kapatılan 19. Hukuk Dairesinin 19.06.2017 tarih, 2016/10914 E. ve 2017/5114 K. sayılı kararı ile“.. Türkiye Cumhuriyeti ile Irak Cumhuriyeti arasında imzalanan Hukuki ve Adli İşbirliği Sözleşmesi 02.08.1992 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup söz konusu anlaşmanın Adli Yardımlaşma Kapsamı başlıklı 1.maddesinde kefalet veya teminat akçesi istenemeyeceği hükme bağlanmış olduğundan Irak vatandaşı olan davacının teminat yatırma zorunluluğu bulunmaması nedeniyle yargılamaya devam olunması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı.. ” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Irak vatandaşı olup Irak da parfüm işi ile iştigal ettiği, taraflar arasında EXW teslim şekline göre bir ticari ilişkinin kurulduğu, EXW teslim şekline göre alıcının ürünleri satıcının bulunduğu yerden almak suretiyle hareket ettiği, davacının davalıya parfüm siparişinde bulunduğu, davalı tarafından, davacı adına 28.03.2012 tarih 2012/86 sayılı proforma fatura düzenlediği, söz konusu proformada kayıtlı ürünlerin 26.04.2012 olan teslim tarihi ambalaj şekli, cinsi, özelliklerinin belirli olduğu, fiyatının ise EXW teslim şekline göre belirlendiği, EXW teslim de satıcının masraf ve sorumluluğu minimum düzeyde iken alıcının masraf ve sorumluluğunun maksimum düzeyde olduğu, bu sorumluluktan ... riskleri de üstlendiği, ancak teslim şekli EXW olsa da fiili ihracatın gerçekleşmesi ve ürünlerin kararlaştırılan tarihte satıcı olan davalının deposundan alıcı olan davacının navlun anlaşması yaptığı taşıyıcıya teslim edilmesi ve nihayetinde ihracata konu malın Türkiye gümrük bölgesinden çıkış yapması halinde mümkün olacağı, ayrıca teslim edilen ürünlerin kalite kontrolünün yapıldığını ve olması gereken kalitede olduğunu tesvik eden belgelerin sağlanması için yapılan masrafları satıcının ödemesi gerektiği, davacı tarafın davalıya çalıştığı nakliye şirketinin Lemax olduğunun bildirdiği ve dava konusu ürünlerin faturası, koli listesi, BV sertifikası ile birlikte 06.08.2012 tarihli email ile talep ettiği, her ne kadar davalı BV ücretinin yatırılması gerektiği ve bunun davacı tarafça sağlanmadığı savunmasında bulunmuş ise de gerekli belgelerin olmaması yada yetersiz olması sebebiyle herhangi bir zarar oluşursa tazmininden taşıyıcıya karşı alıcının değil gönderenin sorumlu olduğu, dava dosyasında davalı tarafın işyerinde çıkan yangından bir kaç gün önce dava konusu ürünlerin sevkiyata eşlik edecek belgeler ile birlikte hazır edildiğine yada sonraki süreçte 3 kez hazır edildiği veya araç gönderildiği halde ürünlerin teslim edilemediğine dair dosyada bir belgeye rastlanmamış ise de davacının davalı tarafa sözleşme konusu ürünlerin bedelini peşin ödeme şekline göre transfer ettiği ancak dava konusu ürünlerin fiili ihracatının gerçekleşmediği, davacının ödediği 18.468,00 USD 'nin davalı tarafın uhdesinde kaldığı, 28.02.2008 tarih 26801 sayılı tebliğin 8 ... maddesinin birinci fıkrasına göre peşin döviz karşılığında ihracatın 18 ay içerisinde gerçekleştirilmesinin zorunlu olduğu, bu zorunluluğa ihracatçının (davalının) haklı bir nedenle de olsa riayet edememesi yada ithalatçının (davacının) bedelini peşin ödediği malın alımından vazgeçmesi halinde transfer edilen bedelin satıcının uhdesinde kalacağına dair mevzuatta herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, dolayısıyla dava konusu proformada kayıtlı ürünlerin fiili ihracatının gerçekleşmediği ... olduğu ancak takipten önce davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile davalı borçlunun İstanbul Anadolu 11

... olduğu ancak takipten önce davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile davalı borçlunun İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğünün 2012/20316 E. sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline, takibin 18.468 USD asıl alacak üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren bu bedele 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının müvekkilden bedelini ödeyerek satın aldığı ürünlerin teslimatının yapılmadığı iddiası ... dışı olduğunu, ürünlerin ürünler müvekkil tarafından hazır edildiğini ancak davacı taraf bir türlü ürünlerini gelip teslim almadığını, davacı tarafa birden fazla kez ürünlerinin hazır olduğu ve taraflarınca gelip alınması gerektiğinin mail yolu ile ihtarat yapıldığını, söz konusu yazışmalara ilişkin kayıtların taraflarınca mahkemeye sunulabileceğini, ayrıca elektronik ortamda bulunan yazışmaların uzman bilirkişi tarafınca da incelenmesi talep edilmiş olsa da mahkemece dikkate alınmadan nihai karar verildiğini, ürünlerin hazır edildikten sonra fabrika deposunda kalmasının daha önce çıkan yangında olduğu gibi, müvekkili şirkete sorumluluk ve risk yüklediğini, EX-WORK teslim şekillerinde alıcının biran önce ürünlerini teslim alması gerektiğini, EX-WORK yani "İş yerinde teslim" teriminin, satıcının malları, kendi yerinde veya ismen belirlenmiş başkaca bir yerde (fabrika, depo, işyeri gibi) alıcının tasarrufuna bırakarak teslim etmesini ifade ettiğini, alıcının çeşitli gözetim sertifikaları da dahil ve ticari belgelerinin masraflarını kendisi karşılaması gerektiğini, alıcının tüm masraf ve risk kendisine ait olmak üzere, mallara ilişkin her türlü ihracat ve ithalat işlemleri için gerekli olan lisans vb. idari ve ticari belgeleri düzenlemek, gerekli izinleri almak, gümrük işlemlerini yaptırmak ve gümrük vergilerini ödemekle sorumlu olduğunu, satıcı olarak davalı müvekkilinin alıcıya yardımcı olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği gibi EXW teslim şekli ile anlaşma sağlandığını, fakat davacının iddia ettiği gibi lisansların ve sertifikaların ücretlerinin satıcı değil, alıcının ödemekle yükümlü olduğunu, yangından önce malların hazır olduğunun bildirildiğini ancak bildirime rağmen mallar alınmadığını, bu hususun mail yazışmaları ile de açıkça ortaya konduğunu, 08.08.2012 tarihli mailinde "Lütfen biri İstanbul da ürünleri teslim alsın" diyerek açık ve net bir şekilde ürünlerin hazır olduğunu ve alınması gerektiğini, sertifikayı beklemek zorunda olmadıklarını bildirmesine rağmen alıcının bir türlü ürünlerini teslim almaması sonucunda depoda çıkan yangın sonucunda ürünlerin zarar görmesi sebebiyle ürünlerin tekrar üretildiğini, bu nedenle müvekkilin büyük zorluk yaşayarak zarar uğradığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ekswork teslim şekli ile yapılan anlaşma sonucunda alıcının sözleşmeden dönerek ödediği parayı satıcıdan iade amacıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (20004 sayılı Kanun) 67 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 88 ... maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ekswork teslim şekli ile yapılan anlaşma sonucunda alıcının sözleşmeden dönerek ödediği parayı satıcıdan iade amacıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (20004 sayılı Kanun) 67 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 88 ... maddesi.

3.Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6814, Karar No: 2016/867, Tarih: 27.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6814 E.  ,  2016/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2014 tarih ve 2013/205-2014/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait .... ile ... sayılı ve “ ..... ” vb. ibareli markalarının tanınmış marka statüsüne alınması amacıyla ...’ye yaptıkları başvurunun ....’nın 2013-M-2414 sayılı kararıyla reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin daha çok otomobil lastiği sektöründeki faaliyetleri ile bilinmekte olduğunu, .... markasının, .... şirketinin faaliyetlerine bağlı olarak, gerek otomobil lastikleri gerekse diğer yapı malzemeleri ve özellikle de yalıtım mamulleri üzerinde Dünya çapında yoğun olarak kullanıldığını, .... markasını taşıyan çatı ve zemin kaplama – yalıtım malzemelerinin, ülkemizde de 1990’lı yılların başından beri etkin bir şekilde kullanıldığını, ... tarafından müvekkilinin tanınmış marka başvurusu ekinde sunduğu delillerin bir kısmının eksik incelendiğini, bir kısmının da hiç incelenmediğini ileri sürerek başvurunun reddine ilişkin .... kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iptali istenen .... kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “....” markası davacı adına yurtdışında ilk defa 1958 yılında tescil edilmiş ise de Türkiye’deki tescilin üzerinden, tanınmışlık başvuru tarihi itibariyle sadece 5-6 yıl geçtiği, dava dosyasında yer alan belgelerden, .... denince toplumun büyük bir kesiminde çatı yalıtım malzemeleri, kauçuk, lastik markasının bir refleks olarak akla geleceğini gösteren bir sonuç çıkmadığı, yurtdışı ülkelerde alınan kalite ve ödüllerin Türk iç piyasası ve hedef kitlesi üzerinde doğrudan bir etki ve sonuç doğurmadığı ve bu bilgilerin Türk ortalama tüketici kitlesince bilindiğine ilişkin bir delil bulunmadığı, markalı malların satımına ilişkin olarak davacı şirketin Türkiye’de kendine ait dağıtım ağının bulunmadığı, sadece bir Türk şirketi ile distribütörlük sözleşmesinin bulunduğu, marka değerlemesine ilişkin bir belgenin bulunmadığı, yapılan tanıtım faaliyetleri ve reklamların oldukça düşük seviyede kaldığı, markanın genel olarak rağbet gören ve bu nedenle marka hakkına tecavüz vakıalarına maruz kalan bir marka olduğuna ilişkin her hangi bir delil bulunmadığı, davacının “....” markasının, Türkiye’de ilgili piyasada 556 sayılı KHK m. 7/I-i ve 8/4 maddesi kapsamında tanınmış marka olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1525, Karar No: 2017/1225, Tarih: 06.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/1525 E.  ,  2017/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 08.09.2014 tarih, 2014/1615 esas-2014 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma neticesinde, dava dışı ... Elektrik İnş. ve San. Ltd. Şti. ve Nida İnş. Tem. Güv. Yem. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğunun kabul edilmiş olması isabetlidir. Bu sebeple, anılan şirketlerle arasında işyeri devri ilişkisi bulunduğu anlaşılan davalı ... İnşaat Elektrik Yol Yapım Bakım Hiz. Ltd. Şti.'nin son alt işveren sıfatı ile hesaplanan kıdem tazminatının tamamından müştereken sorumlu tutulması gereklidir. Ancak davacının mahkeme kararını temyiz etmemiş olması nedeni ile anılan şirket lehine oluşan usuli kazanılmış hak da, gözetilerek yalnız asıl işveren ... ...'nın rücu ilişkisini etkilememesi bakımından, devralan işveren ... İnşaat Elektrik Yol Yapım Bakım Hiz. Ltd. Şti.'nin kıdem tazminatının tamamından sorumlu bulunduğuna karar verilmesi gereklidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11457, Karar No: 2017/12243, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11457 E.  ,  2017/12243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki .... Mahallesi 104 ada 9 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24377, Karar No: 2011/5527, Tarih: 05.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24377 E.  ,  2011/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Köy Kanunu'nun 8.maddesinde köyün orta mallarının, devlet malı gibi korunacağı hüküm altına alınmış olduğundan, köy orta malları haczedilemez. Köy orta malı, köy tüzel kişiliğinin ve taşınmaz tüm mallarını kapsayan bir kavramdır. Mahcuz taşınmazlar da bu kavram içindedir. Bu yasa ya da başka bir yasada özgülendikleri amaca veya başka bir ölçüye göre (yasada kamuya tahsis kararı gerektiği öngörülmemiştir.) bir ayırım yapılmadığından köy tüzel kişiliğinin malları, İİK.nun 82/1-1.maddesi gereği haczedilemez.Bu düşünce ve sonuç 30.5.1940 tarih ve 21/36 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça belirtilmiştir.Bu konuda yapılan şikayet de süreye tabi bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece öncelikle haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenerek haczin kaldırılmasına karar verildikten sonra üzerinde haciz bulunmayan taşınmazların da ihale edilemeyeceği hususu düşünülerek mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.