muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16840, Karar No: 2025/3578, Tarih: 25.03.2025

İlgili yasa maddesi gereğince, gizli soruşturmacılar suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delil temin etmek için kişileri suça azmettirmeden veya teşvik etmeden bilgi toplayabilecektir.

Küçükçekmece ilçesi genelinde uyuşturucu madde ticareti yapan ve açık kimliği tespit edilemeyen faillerin belirlenmesi ve bu suça yönelik delil toplanması amacıyla 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesi uyarınca gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar alınmış ise de; 02.06.2018 tarihli rapor içeriğine göre kolluk görevlilerince uyuşturucu madde ticareti içi kullanıldığı belirlenen 0539 ... nolu hattın tespit edildiği ve tespit edilen bu hattın gizli soruşturmacılara verilerek bu hat üzerinden sanık ile irtibat kurulmasının sağlandığı olayda; alıcı olarak davranan gizli soruşturmacıların, sanık ile telefon irtibatı kurarak hazırladıkları 02.06.2018 tarihli raporda sanığın "caddeden gelirken şirin sokak var oraya gel görürüm sen ne kadar borcun var?" demesi üzerine sanığın belirttiği yerde buluşulduğu, sanığın yanında bir kişinin daha olduğu, gizli soruşturmacının "arkadaş mı?" diye sorması üzerine sanığın "hı hı ne kadar?" dediği, gizli soruşturmacının "kanki ben bi 50'lik sana zahmet" diyerek parayı sanığa verdiği ve uyuşturucu maddeyi aldığı, şüphelinin kullandığı GSM hattının görevlilerce tespit edilmesine rağmen şüpheli hakkında öncelikle 5271 sayılı CMK gereğince genel soruşturma usulleri ve CMK'nın 135. maddesi kapsamında iletişimin tespitine ilişkin tedbir kararı alınarak delil elde edilmeye çalışılması gerekirken sanıkla buluşma öncesinde gizli soruşturmacıların sanığı telefon ile arayarak irtibat kurdukları, gizli soruşturmacıların yalnızca pasif bir şekilde suç teşkil eden eylemi incelemekle sınırlı kalmayıp bir sonuca ulaşmak için yani kanıt toplamak amacıyla sanığın suç teşkil eden bir eylem hazırlığında olmadığı aşamada suça teşvik edecek nitelikte uyuşturucu madde isteyerek sanığın iradesi üzerinde etkili oldukları ve bu nedenle elde edilen delillerin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu, hukuka aykırı delillerin de hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15960, Karar No: 2013/13969, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15960 E.  ,  2013/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2012 tarih ve 2011/295-2012/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalı arasında düzenlenen 05.04.2011 tarihli sözleşme ile davalıya ait Cumhuriyet ve Camikebir mahallelerindeki iki adet işyerinin 30.000,00 TL bedel karşılığı müvekkillerine devrinin kararlaştırıldığını, devir bedelinden 8.000,00 TL'sinin elden nakit ödendiğini, bakiye 22.000,00 TL için bir adet bono düzenlendiğini, ayrıca 2.000,00 TL daha davalının babasına elden teslim edildiğini, sözleşmenin düzenlenmesinden sonra işyerlerinden birinin ruhsatının bulunmadığının, diğerinin de icraen satıldığının öğrenildiğini, bilahare ruhsatsız işyerinin belediye tarafından mühürlendiğini, müvekkillerinin hile ile sözleşme yapmaya sevkedildiğini ileri sürerek anılan işyeri devir sözleşmesinin feshini talep ve dava etmiştir.

Davalı, işyerini sadece ekipman, donanımları ve müşterileri ile devrettiğini, eksiksik bir şekilde edimini yerine getirdiğini, davacıların işyerlerini işletemeyeceğini anlayınca borçlarından kurtulmak için bu davayı açtıklarını, ruhsat sorununun bulunmadığını, icra yoluyla satışla ilgili bir bilgisinin ve kendisine yapılan bir tebligatın olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, devir alanın aynı iş yerini devredenin adına olan iş yeri ruhsatı ve vergi levhası ile çalıştırmaya devam edebileceği yönünde yasal bir düzenlemenin olmadığı, davacının iş yerlerini işletememesinin nedeninin sözleşme yapmadan önce bu yerlerin işletilmesine engel durumlarının olup olmadığını yasal mercilere başvurarak öğrenmemesinden ve asıl mal sahiplerinden biri ile de kira sözleşmesi yapmamasından kaynaklandığı, kusurun davacıya ait olduğu, netice itibariyle taraflar arasında yapılan sözleşmenin feshini gerektirecek bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10918, Karar No: 2007/8962, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10918 E.  ,  2007/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, 21.03.1980-24.03.1980 tarihleri arasında 3 günlük çalışmasının bulunduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Amasya Şeker Fabrikası iş yerinde geçen ve davalı kuruma bildirilen 21.3.1980-24.3.1980 tarihleri arsındaki 3 günlük çalışmalarının davacı adına tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hizmet tesbiti davaları sonuçta, tesbiti istenilen süreye ilişkin sigorta primlerinin tahsili istemini de içerdiğine göre, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 80. maddesinin açık hükmü de dikkate alındığında, bu yolda yapılacak işlemin sonradan işverenin hak alanını da ilgilendireceği açıktır. Bu durumda, bu tür davalarda işverenin de taraf bulunması doğal ve hatta zorunludur. Yargıtay’ın yerleşik uygulaması da bu doğrultudadır. Nitekim, Hukuk Genel Kurulu’nun 04.10.2000 gün ve E. 2000/21-1241, K.2000/1236 sayılı kararı da aynı esasları içermektedir.

Somut olayda, davacının 176.03 sicil nolu Amasya Şeker Fabrikası unvanlı iş yerinde geçen 21.3.1980-24.3.1980 tarihleri arsındaki 3 günlük çalışmalarının ... hizmet cetvelinde görülmesine rağmen, bu çalışmaların 28.12.2004 tarihli Kurum yazısında davacıya ait olmadığının belirtildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, verilecek kararın Amasya Şeker Fabrikası’nın da hak alanını doğrudan etkilediği açıktır. Bu bakımdan, Basmahan yöneticiliğinin davaya yöntemince dahil ettirilmesi için davacıya süre verilmesine, davaya dahil edilen işverenin davaya karşı diyecekleri ve delilleri sorulup varsa delilleri toplanılmak ve tüm deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmek gerekirken, mahkemece, belirtilen eksiklikler giderilmeden ve pasif ehliyet yönü halledilmeden yargılamanın sürdürülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 31.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27135, Karar No: 2015/30373, Tarih: 02.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/27135 E.  ,  2015/30373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/242274

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2011/377 (E) ve 2012/921 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

Sanığın duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerekmekte olup; 5237 sayılı TCK’nun 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promil ve yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği cihetle, somut olayda 2.07 promil alkollü olarak araç kullandığı sırada aracı görevlilerce durdurulan sanığın ibraz ettiği sahte sürücü belgesine göre idari yaptırım düzenlenmesi şeklindeki eylemde iftira suçunun oluşacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2035, Karar No: 2011/6466, Tarih: 01.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2035 E.  ,  2011/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mera sınırlandırmasının iptali ve tescil

... ile Hazine ve Eskimahal Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki mera sınırlandırmasının iptali ve tescil davasının reddine dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 31.05.2010 gün ve 204/129 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, adına kayıtlı dava dışı 101 ada 64, 37 ve 63 parsellerin miktarlarının noksan yazıldığını, eksik kısmın dava konusu 101 ada 38 ve 77 parsellerde kaldığını ileri sürerek, davalılar tapu kayıtlarının kısmen iptaliyle, adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Hazine ve köy tüzel kişiliği ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davacının hak iddia ettiği yerlerin dere yatağında ve Toprak Tevzii Komisyonunca mera vasfı ile tespit edilmiş yerlerde kaldığından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Davacının dava konusu ettiği 101 ada 77 parsel sayılı taşınmaz orta malı vasfı ile özel sicilinde kayıtlı bulunduğuna göre, Hazine davada yasal hasım durumundadır. Bu halde, yargılama oturumlarında kendisine vekille temsil ettiren davalı Hazine lehine, keşfen belirlenen dava değeri üzerinden harç tamamlanmadığından, dava dilekçesinde belirtilen değer dikkate alınarak, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu konuda herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenle 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4967, Karar No: 2009/4469, Tarih: 19.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4967 E.  ,  2009/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Bakırköy 7. Asliye Hukuk ve Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalıya verilen senetlerin bedelinin ödenmemesi ve akıbetlerinin belli olmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Müstakil ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişki (görev değil) işbölümüne ilişkindir. İş bölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. (T.T.Y. 5. md., HUMK. 187), İlk itiraz olarak ileri sürülmeyen işbölümü itirazının mahkemece kabul edilmemesi gerekir. İşbölümü itirazının uygun bulunması halinde mahkemece dava dosyasının ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilir. Gönderme kararı nihai bir karardır. Mahkeme bu karar ile davadan elini çeker. Gönderme kararı ile dava sona ermeyeceğinden temyizi kabil kararlardan değildir. Gönderme kararı usulüne uygun şekilde verilmesi halinde (ilk itiraz olarak ileri sürülmesi ve mahkemece uygun görülmesi) gönderilen mahkemeyi bağlar ve gönderilen mahkeme bu davaya bakmak zorundadır. Ancak, gönderilen mahkemenin davaya bakma zorunluluğu iş bölümü itirazının ilk mahkemede süresinde yapılması hali ile sınırlıdır.

TTK’ nun 5/1. maddesinde, "Aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk

Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla vazifeli olduğu, 5/3 maddesinde, “Bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle iş sahasına girip girmediğinin yalnızca iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabileceği,” 5/son maddesinde ise, "vazifesizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddi halinde yapılacak muamelelere ve bunların tabi oldukları müddetlere dair usul hükümleri iş sahasına ait iptidai itirazın kabulü halinde de tatbik olunur" hükümlerine yer verilmiştir.

Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla vazifeli olduğu, 5/3 maddesinde, “Bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle iş sahasına girip girmediğinin yalnızca iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabileceği,” 5/son maddesinde ise, "vazifesizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddi halinde yapılacak muamelelere ve bunların tabi oldukları müddetlere dair usul hükümleri iş sahasına ait iptidai itirazın kabulü halinde de tatbik olunur" hükümlerine yer verilmiştir.

Yine TTK’nun 5. maddesinde, ikinci fıkrada yazılı hallerde, münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işler hariç olmak üzere, bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olabileceği hüküm altına alınmıştır. Münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerle ilgili davalara mutlaka kanunda gösterilen mahkemelerde bakılır ve bu davalara ilişkin işbölümü itirazı ilk itiraz değildir. Bu davalar, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır.İflas davaları ticaret mahkemesi bakımından, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan davalardandır. Bu davalara ilişkin işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Taraflar yargılama bitinceye kadar işbölümü itirazında bulunabilirler. Mahkemede davanın her bölümünde kendiliğinden davanın işbölümüne girmediğine ve dava dosyasının işbölümüne sahip mahkemeye gönderilmesine karar verir. ( Baki Kuru / HUMK 715 s.) Buna göre mahkemece sadece münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işlerde yani tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalarda işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Bu davalar dışındaki ikinci fıkrada yazılı hallerde bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz olarak ileri sürülebilir.

Somut olayda; davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmemiş, davalı tarafından iş bölümü itirazında bulunulmamıştır. İş bölümü itirazında bulunulmamasına rağmen mahkemece davanın mutlak ticari dava olması nedeniyle Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişkinin görev değil iş bölümü ilişkisidir. Her iki mahkemece verilen kararların tebliğe çıkarılmadığı, ve gönderme kararı niteliğinde olduğu, Asliye Hukuk Mahkemesince işbölümü itirazında bulunulmadan kendiliğinden gönderme kararı verilmesinin kanunun amir hükümlerine aykırı olduğu, iki mahkemenin de davaya bakmaktan el çektikleri, bu durumun işin görülmesini sürüncemede bıraktığı ve Yargıtay’ca yargı yeri belirlemesi için gerekli aynı dava hakkında iki mahkeme tarafından verilmiş temyiz edilmeksizin kesinleşmiş görevsizlik kararı bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8152, Karar No: 2014/9849, Tarih: 12.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8152 E.  ,  2014/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/43-2013/132

Davacı Ş.. B.. vekili Avukat E. U..tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 04/02/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat S. B.. geldi, karşı taraftan davacı adına kimse gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamın dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, motorlu testeresi ile ağaç kesme ve doğrama işi yaparken, aynı yerde iş makinesi ile çalışan davalının kütüklere iş makinesi ile müdahalede bulunduğunu, makineden düşen kütüklerden birisinin ayağına çarpması sonucu yaralandığını belirterek, iş göremezlik zararı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının motorlu testere ile ağaç kesmekte iken davalının sevk ve idaresindeki iş makinası ile yol açmak için kesilmiş kütükleri iteklediği sırada, yuvarlanan kütüklerden birisinin ayak bileğine çarpması sonucu yaralandığı belirtilerek, adli tıp uzmanı bilirkişiden alınan maluliyet raporu ve davalının tam kusurlu olduğunu belirten kusur raporlarına göre hesaplanan iş göremezlik zararı ile manevi tazminat talebinin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti hakkında, Adli Tıp Uzmanı Yrd. Doç. Dr. B. S.. tarafından hazırlanan ve davalı tarafından itiraz edilen 18/05/2012 havale tarihli raporun esas alındığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından; davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti hakkında, Adli Tıp Uzmanı Yrd. Doç. Dr. B. S.. tarafından hazırlanan ve davalı tarafından itiraz edilen 18/05/2012 havale tarihli raporun esas alındığı anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemelere bildirmekle görevlidir. Adli Tıp Uzmanı bilirkişinin 18/05/2012 havale tarihli raporuna itiraz edildiği gözetilerek, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan veya üniversite hastanelerinin yetkili kurullarından "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" esas alınarak rapor hazırlanması istenmeli, varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir. Eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir.

b-Dosya kapsamından; Bodrum 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/694 esas sayılı ceza dosyasında aldırılan; 09/11/2009 tarihli İş ve Sosyal Güvenlik Uzmanı Bilirkişi N.K.. tarafından hazırlanan kusur raporunda; hafriyat (kepçe) operatörü M.. Y..'nun asli birinci derecede, mağdur müşteki Ş.. B..'ün ise tali ikinci derecede kusurlarının bulunduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece aldırılan 09/04/2012 tarihli raporda ise; davalı M.. Y..'nun % 100 kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Şu durumda dosyada birbiri ile çelişen iki rapor mevcuttur. Mahkemece, kusur raporları arasındaki çelişkiyi gidermek için 3 kişilik bilirkişi heyetinden her iki bilirkişi raporunu da irdeleyerek raporlar arasındaki çelişkiyi gideren bir rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) no'lu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.