muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2189, Karar No: 2014/575, Tarih: 21.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2189 E.  ,  2014/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/410464

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık T.. A..'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2008 gün ve 2008/153 Esas, 2008/913 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde S..L..de öğrenci olan mağdurun yaşı nedeniyle hakkında çocuk mahkemesinde aynı suçtan kamu davası açılan C.. K.. ve kimliği tespit edilemeyen iki kişi tarafından zor kullanılarak S.. ü.. ocağına götürüldüğü, burada bir odaya alındığı ve reis olarak tanıtılan sanık T.. A..'ın mağdura E.. S..'i tanıyıp tanımadığı ve evinden hırsızlık yapıp yapmadığını sorduktan sonra, binadan çıkararak aşağıda sokakta bir arabanın yanında bekleyen üç kişiye teslim ettiği, kimlikleri tespit edilmeyen bu üç kişinin mağduru zorla arabaya bindirerek Ankara çayına götürdükleri, burada mağdura tekrar hırsızlık yapıp yapmadığını sorarak dövdükleri, sonra arabaya bindirerek getirip S.. Lisesinin önünde serbest bıraktıkları olayda, mağduru cebir ve tehdit kullanarak hürriyetinden yoksun bırakan C.. K..ve kimlikleri tespit edilemeyen diğer kişilerin eylemlerine TCK.nın 37. maddesi anlamında birlikte gerçekleştiren olarak katılan sanık Turgay'ın eyleminin TCK.nın 109/2, 109/3-b,f maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden 109/1, 109/3-b ve 110. maddeleri uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,

Sanık Turgay'ın, eylemlerine TCK.nın 37. maddesi anlamında birlikte gerçekleştiren olarak katıldığı arabayla mağduru Ankara çayına götürerek hürriyetinden yoksun bırakan kişiler mağduru serbest bırakmadan önce döverek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamak suretiyle şahsına zarar verdiklerinden koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK.nın 110. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün ceza süresi bakımından kazanılmış hak saklı kalmak suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5159, Karar No: 2018/5482, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5159 E.  ,  2018/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2017 gün ve 2015/411 Esas, 2017/76 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-üçüncü celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33161, Karar No: 2017/11590, Tarih: 18.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33161 E.  ,  2017/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas, 2010/330 sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hakim veya mahkeme başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada hakim veya mahkeme başkanının sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra hakim veya mahkeme başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hakim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve hakim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve hakim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece davacı vekiline gönderilen muhtırada ödenmesi gereken tutardan dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davacı vekiline gönderilen muhtırada ödenmesi gereken tutardan dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz yoluna başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcı ile gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davacı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davacı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine aynı sebeple İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19799, Karar No: 2010/3997, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19799 E.  ,  2010/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13095, Karar No: 2021/4664, Tarih: 08.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13095 E.  ,  2021/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine hitaben sunduğu itiraz dilekçesi ile, temyiz dışı sanık dışında kalan ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar hakkındaki karar ile, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hususlarına itiraz ettiği, itiraz dilekçesinin başlığında temyize konu sanık ...’ün de isminin yer aldığı, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarih, 2015/862 değişik iş nolu kararı ile, katılan vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne karar verilerek, hükmün, temyize konu sanık ...’ü de kapsar biçimde vekalet ücretine ilişkin olarak düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmış olmakla; katılan vekilinin Yargıtay’a hitaben bir temyiz talebinin olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Olay günü 01.00 sıralarında, kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine, kolluk ekiplerince 01.30 sıralarında olay yerine intikal edildiği, temyize konu sanık ve temyiz dışı sanıklar olmak üzere 6 kişinin kazı yaptığının görüldüğü, kazı çukurunun 2 metre derinliğinde olduğu ve olay yerinde, jeneratör, kazma, kürek, hilti ve 3 litrelik bidon içerisinde pudra şekeri ile karıştırılmış potasyum klorat bulunduğunun tespit edildiği, 23/03/2015 tarihli uzmanlık raporunda, potasyum kloratın tek başına patlayıcı özelliği olmayıp, şeker gibi malzemeler ile karıştırıldığında kuvvetli şekilde yanıcı ve patlayıcı hale geldiğinin belirtildiği dosya kapsamında, sanığın 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmayan alanda kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapma suçunu ve TCK’nın 174/3. maddesindeki suçu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/109 Esas, 2008/292 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması; ayrıca; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip, hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılması gerekmekle birlikte; sanığın ... üzerinden temin edilen adli sicil kaydındaki ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/23 Esas, 2012/96 Karar sayılı, 02/01/2013 kesinleşme tarihli ve TCK'nın 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamı da tekerrüre esas olduğundan, bu nedenle mahkemece tekerrüre esas alınan ilam açısından lehe kanunun belirlenmesi yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması sonuca etkili görülmeyerek, sanığın adli sicil kaydındaki ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/23 Esas, 2012/96 Karar sayılı ve 02/01/2013 kesinleşme tarihli, TCK'nın 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince sanığın 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması;

Kanuna aykırı olup, sanığın ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin 6 nolu bendinin tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 8 nolu paragrafına dair bölümü ve 12 nolu bendinin tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 7 nolu paragrafına dair bölümü hükümden çıkarılarak her iki bölümün yerine; ''Sanığın adli sicil kaydında bulunan, ... Asliye Ceza Mahkemesine ait 04/12/2012 tarih, 2011/23 Esas, 2012/96 Karar sayılı, TCK’nın 86/2, 86/3-e maddeleri gereği verilen ve 02/01/2013 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilam tekerrüre esas olup, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3615, Karar No: 2014/7766, Tarih: 20.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3615 E.  ,  2014/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2010/367-2012/234

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 29/07/2010 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında turizm işletme belgesine haiz olduğunu, davalı şirketin 65 nolu abonesi olduğu, hâlen yürürlükte bulunan 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 16.maddesine, turizm belgeli yatırım ve işletmelerin elektrik, gaz ve su ücretlerinin o bölgede sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerden en düşüğü üzerinden öderler hükmünün yer aldığını fakat davalı şirket tarafından yüksek birim fiyat uygulandığını, bu nedenle müvekkilinden fazla tahsilat yapıldığını beyanla 1-2006,6-2010 arası döneme ilişkin elektrik tüketim bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'den borçlu olunmadığının tespitine, her bir faturaya ilişkin olarak ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi oranında işlemiş faizi ve dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 05/10/2010 tarihli cevap dilekçesinde; taleplerin zaman aşımına uğradığını, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı istirdat davası olup BK 66.madde gereğince 1 yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğunu dava tarihi itibariyle zaman aşımı süresinin dolduğunu, süreç içerisinde Turizm Teşvik Ödemeleri'ne ilişkin olarak değişik yasal düzenlemeler yapıldığını, 16/07/2009 tarihine kadar ödemelerin Hazine tarafından yapıldığını fakat 2006/10921 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 16/07/2009 tarih ve 2009/15199 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kaldırılması üzerine 16/07/2009 tarihinden

sonra Turizm Teşvik Belgesine sahip abonelere hazine tarafından her hangi bir ödeme yapılmadığını, son olarak 2010/428 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Turizm Teşvik Belgeli abonelere kaldığı yerden 16/07/2009 tarihinden itibaren indirim farkı ödemesinin sağlandığını, düzenleme ile abonelerin Kültür ve Turizm İl Müdürlüğüne başvurması neticesinde ödemenin Kültür ve Turizm İl Müdürlüğünce yapılacağının belirtildiğini, Bakanlar Kurulu Kararının 16/07/2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe girdiğini, bu nedenle davacının K.. B..'ndan talepte bulunabileceğini, kendilerine husumet düşmediğini beyanla, öncelikle davanın H.. M.. ve K.. B..na ihbar edilmesini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahalli Mahkemece dava, H.. M.. ve K.. B..'na ihbar edilmiş, ihbar edilenler vekili kendilerine elektrik enerji indirimi hakkında herhangi bir müracâat bulunmadığını bu nedenle davaya katılmayacaklarını beyan etmiştir.

Mahalli Mahkemece dava, H.. M.. ve K.. B..'na ihbar edilmiş, ihbar edilenler vekili kendilerine elektrik enerji indirimi hakkında herhangi bir müracâat bulunmadığını bu nedenle davaya katılmayacaklarını beyan etmiştir.

Mahalli Mahkeme tarafından; tarafların tüm delilleri toplanmış, davalı kurumdan dava konusu döneme ait tüm elektrik tüketim fatura ve ödeme belgeleri getirtilmiş, Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne yazılan yazıya verilen cevapta 2005 yılı Aralık ayından sonra davacı herhangi bir destek ödemesi yapılmadığını bildirmiş, davacının Turizm Teşvik Belgesi sahibi olduğu ve dava konusu dönemleri itibariyle Turizm İşletme Belgesi'ne sahip olduğu bildirilmiş, dosya bir hukukçu ve bir elektrik mühendisinden oluşan bilirkişi heyetine tevdi edilerek rapor alınmış, bilirkişi heyeti, 15/03/2011 tarihli raporunda sonuç olarak 2634 sayılı yasanın 16.maddesindeki destek uygulaması için işletmelerin İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri'ne belge örnekleriyle birlikte müracâat etmeleri gerektiği, ödemelerin K.. B..'nca ve işletmelerin banka hesaplarına aktarılmak suretiyle yapıldığını bu nedenle davalı AKEDAŞ'ın destek ödemelerinde sorumluluğunun bulunmadığının belirtildiği, bilirkişi heyetinden, davacının hak kazandığı kabul edildiği takdirde talep edebileceği miktarın belirlenmesi yönünde ek rapor sunmaları istenmiş, bilirkişi heyeti 14/02/2012 tarihli raporunda sonuç olarak, davacı şirketin Turizm İşletme Belgesinin sahip olduğu, bu nedenle 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 16.maddesindeki destekten yararlanması gerektiğini, davalı AKEDAŞ'ın elektrik tüketim faturalarında fiyatlandırma yaparken, düşük birim fiyat üzerinden hesaplama yapması gerektiğini, Bakanlar Kurulu Kararlarının da bu yönde olduğunu, yüksek birim fiyatla faturalandırma ve tahsilat yapılması nedeniyle davacı tarafından dava konusu döneme ilişkin olarak fazladan ödenmiş olan bedelin 98.564,20 TL olduğu, bu fazla ödemeye her faturanın ödeme tarihinden itibaren dava tarihine kadar olan dönem için işlenmiş faiz miktarının da 40.116,83 TL olduğu toplam bedelin 138.681,33 TL olduğu, davacı vekilinin 24/04/2012 tarihli dilekçe ile talep sonucunu

138.681,33TL olarak ıslah ettiği ve harcını da yatırdığı, mahkemece davanın; Turizm İşletme Belgesi'ne sahip bulunan davacı şirketin davalı kuruma olan elektrik aboneliği nedeniyle 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu'nun 16.maddesi gereğince düşük birim fiyat üzerinden hesaplanması gereken elektrik tüketim bedellerinin yüksek birim fiyat üzerinden hesaplanması nedeniyle fazla ödediği iddia edilen tüketim bedellerinin her bir fatura için ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte istirdaden tahsili davası olduğu nitelendirilmesi yapılarak, davacının 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında Turizm İşletme Belgesi'ne sahip olduğu bu nedenle aynı yasanın 16.maddesi gereğince elektrik faturalarını o bölgede sanayi ve mesken tarifelerinden düşük olanı üzerinden ödemesi gerektiği, açık yasa hükmüne rağmen davalı kurum tarafından elektrik faturalarının yüksek birim fiyat üzerinden hesaplandığı ve yüksek fiyat üzerinden her bir faturanın son ödeme gününde davacı tarafından ödendiği, davacının bu şekilde ki fazla ödemesinin 98.564,20 TL tutarında olduğu, bu ödemelere her bir faturaya ödeme tarihinden itibaren dava tarihine kadar işlemiş faiz miktarının 40.116,83 TL olduğu, bu bedellerin 2634 sayılı yasanın 16.maddesi gereğince davacıya iadesinin gerektiği, her ne kadar davalı tarafça sonradan geçmişe etkili şekilde yürürlüğe giren 2010 tarihli Bakanlar Kurulu kararı gereğince ödemelerin K.. B..'na müracâat edilerek bu bakanlık tarafından ödeneceği yönünde savunma yapılmış ise de açık yasa hükmü karşısında faturanın düzenlendiği dönem itibariyle düşük ücretten hesaplanması gerektiği ve davacının ödeme yaparken düşük fiyat üzerinden ödeme yapmasının gerekmesi, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu'nun amacı göz önüne alınarak idareye yasanın uygulanması ve ödeme konusunda yasaya aykırı şekilde inisiyatif kullandıracak ve keyfiliğe yol açacak şekildeki Bakanlar Kurulu düzenlemesi de yasaya aykırı görülmekle davanın ıslah edilmiş hâli ile kabulüne karar vermek gerektiği, ayrıca dava sözleşmeye dayalı istirdat davası olmakla BK.'nun 125.maddesi gereğince 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolmadığından davalının zamanaşımı itirazına da itibar edilmemesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla, davanın ıslah edilmiş hâliyle kabulü ile; 98.564,20 TL asıl alacak ve 40.116,83 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 138.681,33 TL alacağın asıl alacağın 10.000,00 TL'lik kısmı dava tarihinden 88.564,20 TL'lik kısmınada ıslah tarihi olan 24/04/2012'den itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dava; Turizm Teşvik Belgesine sahip işletmenin, 2006 yılı 1. ayı ila 2010 yılı 6. ayı arasında kullandığı elektriğin bedelinin 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16. maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirilerek davacı aboneden fazla para tahsil edildiği gerekçesiyle açılmış istirdat istemine ilişkindir.

Dava; Turizm Teşvik Belgesine sahip işletmenin, 2006 yılı 1. ayı ila 2010 yılı 6. ayı arasında kullandığı elektriğin bedelinin 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16. maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirilerek davacı aboneden fazla para tahsil edildiği gerekçesiyle açılmış istirdat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığı giderecek meri mevzuat hükümlerinin incelenmesinde yarar vardır.