muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10831, Karar No: 2020/11186, Tarih: 02.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/10831 E.  ,  2020/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararıyla zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye ve İçişleri Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2584, Karar No: 2014/13303, Tarih: 26.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2584 E.  ,  2014/13303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4852, Karar No: 2016/7662, Tarih: 28.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4852 E.  ,  2016/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın SEGBİS aracılığı ile 22/10/2015 tarihinde yüzüne tefhim edilen kararı, 1 haftalık yasal süreden sonra 07/01/2016 tarihinde hükmü temyiz etmesi karşısında, sanığın yasal süreden sonra yaptığı temyiz isteminin CMUK'un 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11826, Karar No: 2021/11989, Tarih: 07.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11826 E.  ,  2021/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılık eyleminden kabahatli ... Kargo ... Yurtdışı Taşıma A.Ş. ... Merkezi Müdürlüğü hakkında, aynı Kanun'un 41, 108 ve 102/c maddeleri uyarınca toplam 24.411,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Bursa Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 21/08/2013 tarihli ve 99601485-858-19765 sayılı idarî para cezasına yönelik başvurunun süre yönünden reddine dair Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2014 tarihli ve 2013/1631 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii BURSA 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2014 tarihli ve 2014/609 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.06.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2020 tarihli ve KYB. 2020-52396 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2014 tarihli ve 2013/1631 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2014 tarihli ve 2014/609 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince kesin nitelikte olduğundan, aynı hususta sonradan verilen Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2014 tarihli ve 2014/286 değişik iş sayılı kararın yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesince 28/03/2014 tarihli kararda, kabahatli hakkındaki idari para cezasının daimi çalışanına 29/08/2013 tarihinde tebliğ edildiği, itirazın ise 18/09/2013 havale tarihli dilekçe ile yapıldığı ve yasal 15 günlük süre içerisinde itiraz yapılmadığı gerekçesiyle itirazın süre yönünden reddine karar verilmiş ise de;

Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesince 28/03/2014 tarihli kararda, kabahatli hakkındaki idari para cezasının daimi çalışanına 29/08/2013 tarihinde tebliğ edildiği, itirazın ise 18/09/2013 havale tarihli dilekçe ile yapıldığı ve yasal 15 günlük süre içerisinde itiraz yapılmadığı gerekçesiyle itirazın süre yönünden reddine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/07/2018 tarihli ve 2016/13052 esas, 2018/8222 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, muhatap yerine daimi memur ya da müstahdemlerinden birine tebligat yapılması durumunda, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 20 ve Yönetmeliğin 29. maddelerindeki açık düzenlemeler karşısında, tebligatın muhatap yerine bu kişilere yapılmasının nedeni ve tebligat yapılan kimsenin kimliğinin tebliğ mazbatasında belirtilmesi gerektiği nazara alındığında, somut olayda, kabahatli hakkındaki idari para cezasının kabahatlinin iş adresine tebliğe çıkarıldığı, işyerinde daimi çalışan olduğu belirtilen şahsa teslim edilerek tebliğ edildiği ancak muhatabın neden orada olmadığına ilişkin bir açıklamanın, bir diğer anlatımla tebliğin muhatap yerine neden daimi çalışana yapıldığı hususunun belirtilmediği, dolayısıyla anılan tebliğin usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın kesinleşmediği, kabahatli vekili tarafından verilen 18/09/2013 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine süresinde verilmiş itiraz dilekçesi olarak değerlendirilmesi ve itirazın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar kanun yararına bozma ihbarnamesinde Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2014 tarihli ve 2014/286 D.İş sayılı kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilmiş ise de dosyanın tetkikinde kabahatli şirketin başvurusunun süre yönünden reddine dair Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.03.2014 tarih, 2013/1631 D.İş sayılı kararına hem kabahatli hem de kararına karşı başvuruda bulunulan idare tarafından itiraz edildiği, kanun yararına bozma istemine konu edilen Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarih, 2014/609 D.İş sayılı kararının,

yalnızca, idarenin, 07.07.2014 tarihli, başvurunun süre yönünden reddine dair karar ile lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik itirazının incelenmesine yönelik olduğu, kabahatli şirketin 17.07.2014 tarihli itirazının ise Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2014 tarih, 2014/286 D.İş sayılı kararıyla incelendiği, ancak anılan kararda da kabahatli şirketin itirazının incelendiği belirtilmesine rağmen, kabahatlinin, idari para cezası kararının tebliğinin usulsüz olduğu, bu nedenle de başvurularının süresinde kabul edilmesi gerektiğine dair itirazının tartışılmayıp, yine vekalet ücreti yönünden değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2014 tarih, 2014/286 D.İş sayılı kararına karşı, kabahatlinin itirazı yönünden inceleme yapılıp bir karar verilmesi gerektiği,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/10/2021 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1009, Karar No: 2020/4278, Tarih: 02.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1009 E.  ,  2020/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalılardan ... Servis ve Dağıtım Ltd. Şti'nin bayiliğini yapan ... Meşrubat Gıda Paz. Tic. Ltd. Şti.'nin işleteni, davalı ...Ş.'nin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı ve ...'in de sürücüsü olduğu kamyonun davacıların küçük çocuğu yaya ...'e çarpması sonucunda meydana gelen kazada küçük ...'nin ayağının dizinden aşağısının parçalandığını, halen tedavisinin sürdüğünü, tedavi masraflarının olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 5.000,00 TL, davacı baba ... yönünden gelir kaybı ve tedavi gideri olarak 5.000,00 TL maddi tazminat ile davacı ... için 100.000,00 TL, anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini davacı ... için 50.000,00 TL, davacı baba ... için 29.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumluluklarının bulunduğunu, geçici iş göremezlik zararı ve tedavi giderlerinden ise 6111 sayılı Yasa gereğince sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Davalı ... Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili, kaza yapan kamyonun şirketin bayisi olan ... Meşrubat şirketine ait olduğunu, müvekkil şirketin ürünlerini kendi nam ve hesabına taşıdığını, müvekkil şirketin işleten sıfatının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı SGK vekili, davacı küçüğün ameliyat ve tedavilerinin sözleşmesi olmayan hastahanede yapıldığını için kurumun sorumluluğu olmadığı için ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili, kaza yapan kamyonun şirketin bayisi olan ... Meşrubat şirketine ait olduğunu, müvekkil şirketin ürünlerini kendi nam ve hesabına taşıdığını, müvekkil şirketin işleten sıfatının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı SGK vekili, davacı küçüğün ameliyat ve tedavilerinin sözleşmesi olmayan hastahanede yapıldığını için kurumun sorumluluğu olmadığı için ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacılar vekili, davalı ... Servis ve Dağıtım Ltd. Şti. vekili ve dahili davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 26.05.2015 gün ve 2015/2511 E. 2015/7820 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davaya dahil edilen SGK yönünden davanın reddine, maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile davacının yaptığı tedavi giderlerine esas 6.523,03 TL ve muhtemel tedavi giderleri olan 8.365,77 TL olmak üzere toplam 14.888,80 TL tedavi gideri ile 24.738,77 TL (geçici iş görmezlik ve maluliyetten kaynaklı) olmak üzere toplam 39.627,57 TL maddi zararın davalılardan olay tarihinden (davalı ... yönünden poliçede yazılı limitle sınırlı ve işletilecek faizin dava tarihinden itibaren işletilmesi kaydı ile) itibaren işleyecek avans faiz oranı ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, davacı baba için takdiren 3.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faiz oranı ile birlikte sigorta şirketi dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, maddi tazminat yönünden davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, manevi tazminat yönünden önceki hükmün kesinleşmesi nedeni ile bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekili ile dahili davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca dahili davalı SGK'dan harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 54,40 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/687, Karar No: 2019/9983, Tarih: 11.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/687 E.  ,  2019/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : KÜTAHYA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, yapılan ihale neticesinde davalı ile dört adet 4x4 pikap için 22/08/2012 tarihli sözleşmenin imzalandığını, sözleşme uyarınca pikapların her birinin yıllık 150.000 km yol yapması gerektiğini, ancak işin başlangıcından itibaren sözleşmede ön görülen mesafenin yapılmadığını, bu nedenle kiraya veren olarak daha az hak ediş aldığını ve zarara uğradığını belirterek 79.097,60TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 3.941,76TL.'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında 22/08/2012 tarihli sözleşme imzalanmış olup, sözleşmede iş tanımı şoförle birlikte araç kiralama olarak belirtilmiştir. Bu kapsamda sözleşmenin sürücülü araç hizmeti alımına dair bir sözleşme olduğu, bir kira sözleşmesi olmadığı ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 4. maddesi dikkate alındığında uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olmadığı anlaşılmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkindir. HMK m. 114/1-c gereğince görev dava şartı olup HMK m. 115/1 uyarınca taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir. Taraflar da yargılama süresince mahkemenin görevli olmadığını ileri sürebilirler.

HMK'nın 2. maddesinde asliye hukuk mahkemelerinin görevi düzenlenmiş olup, bu hükme göre "Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir." Ancak aynı maddenin ikinci fıkrasında istisna öngörülerek "Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir." ifadesine yer verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinde nisbi ve mutlak ticari davalar düzenlenmiş olup her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları nisbi ticari dava olup, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın maddenin ilk fıkrasında a, b, c, d, e ve f bentlerinde sayılan hususlardan doğan hukuk davaları ise mutlak ticari dava niteliğindedir. TTK m. 5 uyarınca aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi, tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında mahkemece TTK 14, 17, 1463 maddeleri 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar meslek kuruluşları kanununun 3. maddesi çerçevesinde davacının tacir olup olmadığı hususu araştırılarak tacir olması halinde uyuşmazlık, şoförlü araç hizmet sözleşmesinden kaynaklanmakla TTK'nın 4. ve 5. maddeleri gereğince ticari dava niteliği taşıması nedeniyle asliye ticaret mahkemesinin görevli olacağı, davacının tacir olmaması halinde ise asliye hukuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5716, Karar No: 2024/1507, Tarih: 27.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5716 E.  ,  2024/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeden 08.01.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın 27.04.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ek kararı ile temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtaya ait olması karşısında, yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2. maddesi, 231/3. maddesi, 232/6. maddesi uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak Yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi 5271 sayılı Kanun'un 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, Kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, sanığın yüzüne karşı verilen İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli 2015/702 Esas 2015/863 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden 08.01.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın 27.04.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, Yerel Mahkemece 30.05.2023 tarihli ek karar ile "karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait bulunması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi gereğince eski hâle getirme dilekçesi hakkında o mahkemede karar verilmesi gerekirken, İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın eski hale getirme talebine ilişkin CMK 223 md. uygun verilmiş karar bulunmaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılmakla, dosyanın Tebliğname'ye aykırı olarak, oybirliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3869, Karar No: 2025/7050, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3869 E.  ,  2025/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2318 E., 2024/3803 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/399 E., 2024/118 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.