muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21891, Karar No: 2010/3380, Tarih: 16.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21891 E.  ,  2010/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK’nun 443/4. maddesi gereğince “...aile ve şahsın hukukuna mütedair hükümler katiyet kesbetmedikçe  icra olunamaz”. Anılan maddede belirtilen hükümler, Medeni Kanunun “Kişiler Hukuku” ve “Aile Hukuku” kitaplarında yer alan konulara ilişkin tüm hükümler olmayıp, kişinin doğrudan şahsı ya da ailevi yapısı ile ilgili hukuki durumunda değişiklik yaratan ilamlar ile bu ilamların fer’i (eki) niteliğindeki hükümlerdir. (Örneğin ad, soyad, yaş tashihi, velayetin nez’i, babalık davası, nesep tashihi, boşanma ve bunun fer’i niteliğindeki hükümler gibi…)

Somut olayda takibin dayanağı olan ilam, Medeni Kanunun 227 ve devamı maddelerine dayalı katkı payı alacağına ilişkin olup, bu nevi ilamlar konu olarak anılan kanunun “Aile Hukuku” kitabında yer alsa da, tarafların şahsı ya da ailevi yapılarına ilişkin hukuki durumlarında bir değişiklik yaratmayan, sonuçları itibariyle ancak tarafların mal varlığını etkileyebilen, boşanma ilamının fer’i niteliğinde olmayıp ondan bağımsız olan edaya ilişkin ilamlardır. Bu nitelikleri itibariyle de katkı payı alacağına ilişkin ilamların, diğer edaya ilişkin ilamlar gibi, kesinleşmeden icraya konulmaları mümkündür. O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5439, Karar No: 2019/11429, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5439 E.  ,  2019/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 05.02.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisi, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16775, Karar No: 2011/18073, Tarih: 27.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/16775 E.  ,  2011/18073 K.**

**"İçtihat Metni"**

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırı davranmaktan ... Dericilik San.ve Tic.Ltd.Şti (İhracatçı) ve ... Deri San ve Tic.A.Ş.(İmalatçı)'nin, 19.162,50 yeni Türk lirası ve 191.623,00 yeni Türk lirası ağır para cezaları ile cezalandırılmalarına dair, İstanbul Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğü Gümrük Komisyonunun 2005/90-91 sayalı kararlarına yönelik itirazların kabulü ile Gümrük Komisyonunun 2005/90-91 sayılı kararlarının iptaline ilişkin, Beyoğlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.04.2007 tarihli ve 2005/1488 müteferrik sayılı kararına itiraz üzerine, itirazın kabulü ile Beyoğlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.04.2007 tarihli ve 2005/1488 müteferrik sayılı kararının kaldırılmasına, gereği için dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin, Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2007 tarihli ve 2007/463 müteferrik sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.10.2008 gün ve 49040 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2008 gün ve KYB. 2008-211057 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2007 gün ve 2007/463 sayılı müteferrik kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 27.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4921, Karar No: 2012/11088, Tarih: 21.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4921 E.  ,  2012/11088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın mağdur ...'e karşı işlediği yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün; 21/7/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın mağdur ...'a karşı işlediği yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mağduru silahla yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama suçundan hüküm kurulmuştur. Mağdur hakkında Kırıkkale ... Hastanesince düzenlenen ve dosya içeriğine uygun ve yeterli olan raporda “toraksa nafiz, 3 cm vetikal kesi, totalpnomotras mevcut, solunum arretzi var, ameliyat edilen hasta 6 saat yoğun bakımda kalmış” bu nedenlerle mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ancak yüzde sabit eser oluşumuyla ilgili 6 ... sonra yeni rapor düzenlenmesi gerektiği” belirtilmiştir. ATK Kırıkkle şubesince düzenlenen 26.5.2008 günlü rapor sadece mağdurun yüzünde sabit eser olup olmadığına ilişkindir. Bu raporun mağdur ... için düzenlendiği yazım hatası sonucu karışıklığın meydana geldiği anlaşılmakla birlikte yargılamaya esas olan mağduru silahla yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama ile ilgili değerlendirme yapılmamıştır. Bu nedenle yazım hatasıda dosya açısından önem arzetmediği anlaşılmakla tebliğnamenin 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edimemiştir.

1-Temel cezanın 1 yıl olarak belirlendiğine göre sanığa verilen cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi uyarınca artırılmasında 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanığın TCK'nin 53/1-c maddesindeki haklardan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

1-Temel cezanın 1 yıl olarak belirlendiğine göre sanığa verilen cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi uyarınca artırılmasında 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanığın TCK'nin 53/1-c maddesindeki haklardan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hüküm fıkralarında yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilip; sanığın eylemi neticesinde mağdur ...'de yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan ve yüzünde sabit ize neden olduğu anlaşıldığından cezasının TCK'nin 87/1-son fıkra uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın çıkan kavga neticesinde kendisine kalabalık grup tarafından kendisine saldırılmasının meydana getirdiği hiddet etkisi altında işlediği anlaşıldığından TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerine göre cezasından 2/4 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak cezanın TCK’nın 62 madde uyarınca 1/6 oranında indirilerek 2 yıl 1 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, denilip, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5216, Karar No: 2012/8840, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5216 E.  ,  2012/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Aydınlar Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 155 ada 28 parsel sayılı 418.37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz ve üzerindeki bahçenin kullanıcısının ...oğlu ...olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, kullanıcı olarak kendisinin tespit edildiği ancak baba adının ve soyadının yanlış yazıldığı, baba adının Mustafa, soyadının ... olması gerektiği iddialarıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ...oğlu ...'ün kullanımındadır" şeklinde geçen ibarenin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "taşınmaz ...oğlu ...'un kullanımındadır" ibaresinin 3402 sayılı Yasa'nın 19/2 ve 5831 sayılı Yasa'nın ek-4 maddesi uyarınca kütüğün beyanlar hanesine şerh düşülmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5680, Karar No: 2019/6152, Tarih: 15.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5680 E.  ,  2019/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, icra takibine ilişkin prim alacağının zamanaşımına uğradığından 2012/26148, 26149, 26178, 26179, 26180, 26181, 26182 esas sayılı icra takip sonucu çıkarılan ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/10/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Sosyal Güvenlik sistemimiz prim esasına dayanmaktadır. Sosyal Güvenlik rejiminin başlıca finansman kaynağı işçi ve işverenlerden alınan primlerdir. Sosyal Güvenlik sistemin temelinde çalışanların kayıtlara geçmesi esastır. Mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 9. Maddesi ve halen yürürlükte bulunan 5510 sayılı sosyal sigortalar ve genel sağlık sigortası kanunun 8. Maddesinde işverenin çalıştırdığı işçileri bildirme yükümlüğü getirilmiştir. Sigortasız işçi çalıştırarak primli sistemde primi ödeyen işverene nazaran primsiz işçi çalıştıran işveren daha avantajlı duruma gelmektedir. 5510 sayılı kanunun genel gerekçesinde de bu duruma dikkat çekilmiş ve kanunun gerekçesinde sosyal güvenlik sisteminin yaşadığı finansman sorunu, kamu finansmanı üzerinde yarattığı baskı nedeniyle başta enflasyon olmak üzere, diğer temel ekonomik göstergeleri de olumsuz etkilemektir. Son yıllarda bizzat sosyal güvenlik sisteminin kendisi ülke ekonomisinden istikrarsızlık yaratan ana sebeplerden biri haline gelmiştir.

İstihdam yapısını gösteren mevcut verilere göre, işgücünün ancak yarısı sosyal sigorta güvenlik kapsamına tabi çalışırken, işgücünün diğer yarısı (yaklaşık 11 milyon kişi) kayıt altına alınamamıştır.

İstihdam yapısını gösteren mevcut verilere göre, işgücünün ancak yarısı sosyal sigorta güvenlik kapsamına tabi çalışırken, işgücünün diğer yarısı (yaklaşık 11 milyon kişi) kayıt altına alınamamıştır.

Tüm sosyal güvenlik sisteminin finansman sorununun bir bölümü gelirleri azaltıcı, diğer bir kısmı ise giderleri artırıcı gelişme ve uygulamalardan kaynaklanmaktadır. Gelir azaltıcı faktörler; erken emeklilik uygulaması, prime esas kazancın düşük gösterilmesi, kayıt dışı istihdamın yüksekliği, prim tahsilat oranının düşüklüğü, afla ödeme kolaylığı gibi uygulamalarla prim ödeme eğiliminin azalması, ödenmeyen primlerin gecikme cezalarına uygulanan aflar, prime esas kazanç sınırlarının düşüklüğü ve fon gelirlerinin yetersizliği gider artırıcı faktörler ise; erken yaşta emeklilik uygulamaları, primi alınmadan yapılan sigorta ödemeleri, borçlanma kanunları, uzayan ortalama ömür nedeniyle artan aylık ödemeleri ve sağlık yardımlarının yanı sıra prim gelirleri ile ödenen aylıklar arasındaki ilişkinin zayıflığı olarak sıralanabilir.

Gerekçede belirtildiği gibi kanun koyucu bu sorunu çözmek amacıyla primsiz çalıştırmanın var olduğunu gözönüne alınarak primsiz çalışmanın ve emekliliğin önüne geçmek için 5510 sayılı yasanın 93/2. Maddesini getirmiştir. Kanun koyucu bu madde ile artık kurum alacağının doğduğu tarihi değil alacağının varlığının kurumca öğrenildiği tarihi esas alarak bir zamanaşımı süresi belirlemiştir. Bilindiği gibi zamanaşımı genel olarak alacağın muaccel olduğu tarih itibariyle başlar. 5510 sayılı kanun bu genel kuraldan ayrılıp kurum pirim ve diğer alacaklarında kendine özgü bir zaman aşımı başlangıcı öngörmüştür. Yasaların geriye yürümesi konusunda mevzuatımızda genel bir düzenleme bulunmamaktadır. İlke olarak her yasa yürürlüğe girdiği anda derhal hukuksal sonuçlarını doğurmaya başlar. Bunun doğal sonuncunda yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilemeyeceği başka bir anlatımla geriye yürümeyeceklerdir. Ancak devam eden uyuşmazlıklar ile tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa ve düzenleyici kural derhal yürüklüğe girme nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Burada yasaların geriye yürümesi değil ani etkisi söz konusudur.

Sosyal güvenlik hukukunun ilgi alanı kamusal olup, otoritesi kamu düzenini ilgilendirmektedir. Bu nedenle sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasalar yürürlüğe girdiği tarihten itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurur. 5510 sayılı kanun prim alacaklarının tahsilinde 506 sayılı kanunda yer almayan yeni bir düzenleme getirmiştir. Kamusal niteliği gereği sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasalar yürürlüğe girdiği anda hukuksal sonuçlarını doğurur.

Sosyal güvenlik hukukunun ilgi alanı kamusal olup, otoritesi kamu düzenini ilgilendirmektedir. Bu nedenle sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasalar yürürlüğe girdiği tarihten itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurur. 5510 sayılı kanun prim alacaklarının tahsilinde 506 sayılı kanunda yer almayan yeni bir düzenleme getirmiştir. Kamusal niteliği gereği sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasalar yürürlüğe girdiği anda hukuksal sonuçlarını doğurur.

Öte yandan Medeni Kanunun dürüst davranma başlıklı 2. Maddesinde yer alan ve maddenin düzenleniş amacı olan dürüstlük kuralı da gözönüne alınmalıdır. Madde herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılması hukuk düzeni korumayacağı gibi hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı ilkesi de birlikte gözetildiğinde 5510 sayılı yasanın 8. Maddesi uyarınca çalıştırdığı işçiyi yasal hükümlülükleri uymayarak primsiz çalıştıran işverenin çalıştırdığı işçinini prim borcunu ödemekten kurtulması ve kurumun ekonomik dengelerini bozması savunulamaz. Gerekçede belirtildiği gibi yasa koyucu bu olumsuz durumların önüne geçmek üzere 506 sayılı yasada yeralmayan bir düzenlemeyi getirmiştir ve bu nedenle 93/2 madde uyarınca kurumun prim ve diğer alacakları mahkeme kararı sonucu doğmuştur. Ve mahkeme kararının kesinleşme tarihinden itibaren zamanaşımı 10 yıl olarak uygulanacağından somut olayda da bu süre dolmamıştır. Bu nedenle Yerel mahkeme kararının Onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/7986, Karar No: 2017/2313, Tarih: 21.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7986 E.  ,  2017/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,... 4. İcra Dairesi'nin 2013/9915 takip sayılı dosyasından düzenlenen 09.02.2015 tarihli sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinde davalıya birinci sırada ayrılan payın tamamının müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 26.02.2015 tarihinde görevsiz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmekle talep halinde, dosyanın yetkili ve görevli... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararın davacı vekiline 26.05.2015 tarihinde tebliğ edildiğinden ve 28.07.2015 tarihinde kesinleştiğinden bahisle süresi içinde dosya gönderme dilekçesinin sunulmamış olduğu gerekçesiyle, 29.07.2015 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11985, Karar No: 2021/2904, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11985 E.  ,  2021/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Soma Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2018 tarihli ve 2018/1157 soruşturma, 2018/178 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 04/07/2018 tarihli ve 2018/20984 soruşturma, 2018/4172 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, dosyanın yeniden suç yeri itibariyle Soma Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/11/2019 tarihli ve 2018/14270 soruşturma, 2019/3443 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, Soma Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2019/1621 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/11/2020 gün ve 94660652-105-45-14689-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/11/2020 gün ve 2020/100672 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Soma Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 04/07/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği, bu nedenle Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/11/2019 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun olduğu cihetle, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, uyuşmazlığın esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: