muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18205, Karar No: 2015/34170, Tarih: 28.09.2015

Kanuna aykırı, sanıklar V.. K.. ve S.. A..'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, sanık V.. K.. hakkında kurulan hükümlerden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına dair kısımların çıkarılması, sanık S.. A.. yönünden ise; TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına dair hüküm fıkralarından açıklanan noktalar çıkarılarak yerine, çektirilmesine kelimesinden sonra gelmek üzere “ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına" yazılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10019, Karar No: 2011/20395, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10019 E.  ,  2011/20395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 16. maddesine göre tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

.... Üniversitesi Rektörlüğü 03.01.2011 günlü dilekçesi ile Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/138-147 sayılı ve 13.06.1985 tarihli kararının kesinleştirilmesini istemiştir.

Yapılan incelemede; dosyanın mahkemesince bulunamadığı, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin arşivinde çıkan yangın nedeniyle yargıtay ilamına da ulaşılamadığı anlaşılmıştır. Mahkemesinin esas defterinin ilgili sayfasında; dosyanın 14.11.1985 tarihinde Yargıtay'a gönderildiği, 23.12.1985 tarihinde temyiz talebinin reddine karar verildiği şerhi bulunmaktadır. Dosyamızla konusu aynı olup, karar defterinde birbirini takip eden 1985/137-139 ve 148 sayılı dosyaların sütununda da aynı şerhlerin bulunduğu, her bir dosyasında, temyiz süresinin geçmesi nedeniyle Dairemizin geri çevirmesi üzerine mahkemece kesinleştirildiği görülmüştür.

Benzer nitelikte dosyaların aynı konuda olması ve kesinleşmiş olmasının söz konusu dosyanın da kesinleştiği yönünde güçlü bir karine teşkil ettiği de kabul edilerek kararın esas defterinde belirtilen 23.12.1985 tarihinde kesinleştiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, aksi düşünce ile istemin reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10040, Karar No: 2019/3846, Tarih: 01.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10040 E.  ,  2019/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 22.07.2015 tarih, 2015/6827 sayılı karara karşı davacı tarafından yapılan itiraz üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 12.01.2016 tarih, 2016/67 sayılı itirazın reddi ile davacının başvurusunun reddine dair kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı LPG tankeri sürücüsünün kaza yaptığını ve LPG tankerinin alev alıp patlaması sonucu, davalının trafik sigortacısı olduğu arkadan gelen otobüsün bu patlama sonucu hasar gördüğünü ve araç içinde yolcu olarak bulunan davacının eşi ....'in öldüğünü, davacının ölenin desteğinden yoksun kaldığını, davalıya yapılan başvurunun sigortalı araç sürücüsünün olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 134.000,00 TL. maddi tazminatın 06.02.2015 tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zarara sebep olduğu ileri sürülen sigortalı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığından, şirketlerinin de zarardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davaya konu olayda davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunun alınan 05.07.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporuyla saptandığı, 3. kişinin tam kusurlu olduğu kaza

bakımından KTK'nun 86. maddesi gereği araç işleteni sorumlu olmadığından, işletenin sorumluluğunu üstlenen davalı trafik sigortacısının da sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; bu karara, davacı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir. Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, olaya ilişkin ceza soruşturması kapsamında alınan ve birbiriyle çelişkili olan raporlar arasındaki çelişkinin, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından alınan 05.07.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporuyla giderildiği; Hakem Heyeti tarafından benimsenen kusur raporunun dosya kapsamına uygun olduğu; davalı tarafından sigortalanan araç sürücüsü kusursuz olduğundan davalının da zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davacının Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itirazın reddi ile davacının başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşıma sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu, davacı yakınının ölümü nedeniyle, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dava, taşıma sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu, davacı yakınının ölümü nedeniyle, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, yakını ....in yolcu olduğu otobüsün trafik sigortacısı olan davalıya, sigortalı araç sürücüsünün ölüm olayında etkili ve sorumluluğa yol açacak kusuru bulunduğu iddiasıyla husumet yöneltmiş; Sigorta Tahkim Komisyonu ise, benimsenen bilirkişi heyeti raporunda, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığının saptandığı gerekçesiyle, davacı isteminin reddine karar vermiştir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir sorumluluk sigortası türüdür. Bu sebepledir ki, sigorta şirketinin sorumluluğu, sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olması şartına bağlı ve poliçe limitiyle sınırlıdır. Kanun'un emredici hükmü gereği yaptırılan zorunlu trafik sigortalarında sigortacı, işletene düşen hukuki sorumluluğu teminat altına aldığına göre, ancak işletenin sorumlu olduğu durumda zarardan sorumlu olacaktır. İşletene hukuken yükletilemeyen zarardan, onun sorumluluğunu teminat altına alan sigortacının sorumlu tutulması da mümkün değildir.

Davaya konu edilen kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. Kitabı'nın 850-930. maddeleri arasında taşıma işleri; anılan

Kanun'un 906-916. maddeleri arasında ise yolcu taşımacılığı düzenlenmiştir.

6102 sayılı TTK'nun 914/1. maddesinde "taşıyıcı, yolcuları rahat bir yolculukla ve sağlıklı olarak gidecekleri yere ulaştırmakla, özellikle hava, ses, yer ve çevre kirliliğine meydan vermemek için gerekli düzeni kurmakla, gerekli diğer tüm önlemleri almak ve mevzuatta öngörülen kurallara uymakla yükümlüdür" düzenlemesine ve maddenin 2. fıkrasında ise "taşıyıcı, yolcuların kazaya uğramalarından doğacak zararı tazmin eder. Yolcunun kaza sonucunda ölmesi hâlinde, onun yardımından yoksun kalanlar uğradıkları zararın tazminini taşıyıcıdan isteyebilirler. Ancak, taşıyıcı, kazanın kendisinin veya yardımcılarının en yüksek özeni göstermelerine rağmen, kaçınamayacakları ve sonuçlarını önleyemeyecekleri bir sebepten ileri geldiğini ispat ederse tazminattan kurtulur" düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde hükmü ile, yolcu taşımacılığı yapan taşıyıcının, yolcunun zarara uğramaması için her türlü tedbiri alma yükümlülüğü ve yolcunun zararından sorumluluğunun ilkeleri belirlenmiştir.

Davaya konu edilen somut olayda; davacı desteği .... Diyarbakır Turizm şirketine ait yolcu otobüsünde yolcu olduğu; dava dışı sürücü idaresindeki tankerin yaptığı kaza nedeniyle yola yayılan LPG maddesinin patlayıp yangın çıkarması nedeniyle, aynı yolda seyir halinde olan davalının trafik sigortacısı olduğu yolcu otobüsünün yandığı ve davacı desteğinin de yanarak öldüğü dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Olaya ilişkin ceza soruşturmasının yürütüldüğü Lice C. Başsavcılığı'nın 2014/910 Soruşturma sayılı dosyasında alınan, 03.09.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; davalıya sigortalı araç sürücüsünün, görüşün açık olduğu mahalde, yola yayılan LPG'nin yarattığı sis bulutunu gördüğü halde 700 metrelik tırmanma şeridinin 500 metrelik bölümünde seyrine devam ettiği, aracın stop ettiği ana kadar seyrini sürdürdüğü, yolcuların can güvenliğini tehlikeye attığı için olayda % 15 oranında kusurlu olduğu yönünde tespitler yapıldığı görülmektedir. Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından alınan ve benimsenen 05.07.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise; davalıya sigortalı aracın, önünde kaza yapan tankere 173 metre uzaklıkta durduğu, bu durma mesafesinin yeterli olduğu ve tankerden sızan gazın alev topuna dönüşüp geriye doğru gelmesiyle oluşan olayda davalı sigortalısının alacağı önlem bulunmadığı gerekçesiyle, sürücünün kusursuz olduğu şeklinde görüş bildirilmiştir.

Ceza soruşturmasında olay yeri de incelenerek düzenlenen uzman bilirkişi heyeti raporu ile Sigorta Tahkim Komisyonu'nun benimsediği rapor arasında açık çelişki bulunmaktadır. Maddi olgu mahiyetindeki olayın oluş şekli ile davalıya sigortalı otobüsün yanma sebebi ceza yargılamasında netleşeceği halde, ceza soruşturmasının akıbeti hakkında araştırma da yapılmadan karar verilmiştir. Diğer yandan, davalının sigortaladığı aracın şehirler arası yolcu taşımacılığı yapan otobüs olduğu; davalı sigortalısının araç işleteni sıfatı yanında taşıyıcı sıfatının da bulunduğu ve bu sebeple de kusur ve sorumluluğunun ayrıca araştırılıp tartışılması gerektiği dikkate alındığında; Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından hükme esas alınan raporun yetersiz olduğu açıktır.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; olaya ilişkin ceza soruşturması akıbetinin araştırılması ve dosya örneğinin ilgili yerden getirtilmesinden sonra; ....'den seçilecek uzman bilirkişi heyetine taşıma hukuku konusunda uzman bilirkişinin de katılımının sağlanmasıyla oluşturulacak heyetten, gerek Borçlar Kanunu ile Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliği hükümleri, gerekse Türk Ticaret Kanunu'nun taşımacının sorumluluğuna ilişkin hükümleri dikkate alınmak suretiyle, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusur durumu hakkında, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11079, Karar No: 2006/12752, Tarih: 18.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/11079 E.  ,  2006/12752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki fundalık, çalılık ve dere niteliğindeki tescil harici bırakılan taşınmazı davalının işgal ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi, yıkım ve hazine adına tescile karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın .. parsel numarasıyla Gümüldür Belediyesi adına kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi’ne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden ve dava dilekçesinde belirtilen iddianın ileri sürülüş biçiminden; davacı Hazinenin, çekişme konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı, mahkemece ise bu yerin 1433 parsel numarasıyla Gümüldür Belediyesi adına kayıtlı olduğundan söz edilerek davanın reddedildiği görülmektedir.

Mahkemenin bu kabulünün kayda ve yerinde yapılan keşife dayalı olmadığı anlaşılmaktadır. Sadece kadastro müdürlüğünün cevabi yazısının hükme esas alınması doğru değildir.

Hal böyle olunca, öncelikle Gümüldür Belediyesine ait olduğu ileri sürülen çap kayıt ve krokisinin getirtilmesi iddia ve savunmanın yerinde yapılacak keşifle araştırılması, uygulama sonucunun ehil bilirkişi aracılığıyla saptanıp düzenlenecek krokiye yansıtılması ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8567, Karar No: 2018/20760, Tarih: 19.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/8567 E.  ,  2018/20760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunun kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 18/06/2007 tarihinden itibaren davalı şirkette çalıştığını, sözleşmesinin davalı tarafından tek taraflı olarak 17/10/2016 tarihinde feshedildiğini, sözleşmenin feshinde İş Kanunu'nun 19. maddesine belirtilen usullere uyulmamış olduğunu, davacıya fesih nedeninin bildirilmediğini, feshin yasanın aradığı şekil şartlarına uyulmadığını iddia ederek; feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine; 4 aylık boşta geçen süre ücret ve diğer hakların davacıya ödenmesine; yasal sürede işe başlatılmaması halinde davacıya 8 aya kadar ücreti tutarında tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkete bağlı olarak destek hizmetleri kapsamında 18/06/2007 tarihinden iş akdinin geçerli şekilde feshedildiği 17/10/2016 tarihine kadar çalıştığını, davacının iş akdinin Vakıfbank A.Ş'nin iştiraki olan davalı şirket tarafından OHAL kapsamında alınan komisyon kararları ve KHK'lar çerçevesinde feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkete bağlı olarak destek hizmetleri kapsamında 18/06/2007 tarihinden iş akdinin geçerli şekilde feshedildiği 17/10/2016 tarihine kadar çalıştığını, davacının iş akdinin Vakıfbank A.Ş'nin iştiraki olan davalı şirket tarafından OHAL kapsamında alınan komisyon kararları ve KHK'lar çerçevesinde feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın işe iade davası olduğu, davacının belirli ölçüde kamu ortaklığı bulunan dava dışı Vakıfbank A.Ş'nin iştiraki olduğu, davacının iş akdinin FETÖ/PDY örgütü ile ilgisi değerlendirilerek sonlandırıldığı, 15 Temmuz 2015 tarihli FETÖ/PDY darbe girişimi sonrası 20 Temmuz 2016 tarihinden geçerli olmak üzere ülke genelinde Bakanlar Kurulu'nun 21/07/2016 tarihli resmi gazetede yayımlanan 2016/9064 sayılı kararıyla OHAL ilan edildiği, aynı tarihte TBMM'nin 1116 numaralı kararıyla bu kararın onaylandığı, davacının OHAL rejimi çerçevesinde KHK'lara ekli listelerle işten çıkartılmadığı bu noktada davacının doğrudan bilhassa da dolaylı kamu görevi görüp görmediğinin ve dolayısıyla KHK rejimine tabii olup olmadığının tartışılmasının gerektiği, davalı işveren üzerinde kamu payının bulunduğu 6749 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamelerin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası gereği KHK rejimi kapsamında görevine son verilenlerin ''Doğrudan ya da dolaylı olarak kamu görevinde görevlendirilemeyeceklerini'' düzenlediği buradan kıyasen 675 sayılı KHK'nin 16. maddesinin davada uygulanması gerektiği davada dava şartının bulunmadığı sonucuna varılarak dava şartı yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davacının FETÖ örgütü ile herhangi bir bağlantısının bulunmadığını, hakkında açılmış olan ne bir soruşturma ne de suç duyurusu mevcut olduğunu, KHK'lar kapsamında çıkarılacak olan kişilerin sadece memurlar olup bunların isimlerinin de listelerde yayınlandığını, davacının böyle bir durumu olmadığı gibi davalı şirketin de kamu kurumu niteliğinin bulunmadığını, davaya konu olayda dava şartları mevcut olduğu halde yerel mahkeme tarafından dava şartı yokluğundan dolayı davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılıp davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Davalı işveren vekili tarafından yargılama sırasında sunulan cevap dilekçesi ile, davacının iş akdinin OHAL kapsamında alınan komisyon kararları ve KHK'lar çerçevesinde feshedildiği belirtilmiştir. Olağanüstü hal kapsamında yayınlanarak yürürlüğe giren 667 ve 673 sayılı KHK'ların ilgili maddeleri gereğince; Devletin veya kamu tüzel kişilerinin doğrudan doğruya ya da dolaylı olarak katıldığı teşebbüs, ortaklık ve iştirakler ile kamunun hissesi bulunan diğer tüzel kişiler bünyesinde çalışmakta iken, terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı değerlendirilmek suretiyle iş sözleşmesi feshedilen işçiler yönünden, "yasal yetkiye dayalı olarak" işverene geçerli nedenle fesih yetkisi vermekle birlikte (Yargıtay 9. H.D. 28/03/2017, 19203/5147); somut olayda, bunun gerçekleştiğini söyleyebilmek mümkün değildir. Bu tür bir fesihten söz edebilmek için, feshin söz konusu nedenle yapıldığının fesih bildiriminde ya da feshin dayanağı olan kararda açıkça yer alması gerekir. Davacının iş akdinin belirtilen nedenle feshedildiği konusunda, fesih bildiriminde bir açıklama mevcut değildir. Bu koşullar altında, feshin yasal yetkiye dayalı olarak gerçekleştirildiğini kabul etmek mümkün değildir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, davacının iş akdinin FETÖ/PDY terör örgütü ile ilgisi değerlendirilerek sonlandırıldığı gerekçesiyle 675 sayılı KHK'nın 16. maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan dolayı davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, mahkemenin oluşturduğu gerekçe ve vardığı sonucun isabetli olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Davacıya ait fesih bildiriminde, davacının iş akdinin KHK kapsamında feshedildiğine yönelik olarak herhangi bir açıklama mevcut değildir. İşveren, fesih bildiriminde ileri sürmüş olduğu fesih sebebi ile bağlı olup sebep bildirmemesine ya da bildirdiği sebebi değiştirmesine hukuken olanak yoktur. Bu koşullar altında, geçerli bir fesih işleminden söz edilemeyeceğinden; davacının işe iadesine karar vermek gerekirken, davanın reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup davacı vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebepleri ise yerindedir.” gerekçesiyle davacı vekili istinaf talebinin kabulü ile feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; davacının iş sözleşmesi 17.10.2016 tarihinde “4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi kapsamında feshedilmesine karar verilmesine” gerekçesiyle feshedilmiştir. Ancak davalı vekili cevap dilekçesindeki açıklamalarında; OHAL kapsamında alınan komisyon kararları ve KHK'lar çerçevesinde feshedildiğini belirtmiş olup, davalı savunmasına göre davacının FETÖ/PDY ile ilgi, iltisak ya da irtibatı bulunduğu konusunda davalı işveren açısından şüphe feshini gerektirir yeterli delil olduğu, terör örgütü ile irtibat veya iltisakı bulunduğuna dair şüphe bulunan bir işçiyi çalıştırmaya devam etmenin, yani iş sözleşmesinin devamını davalı işverenden beklemek mümkün olmadığı gibi iş sözleşmesinin devamının çekilmez hale geldiğini kabul etmek gerekeceği, davacı işçinin böyle bir şüphe altında iken davalı işverenden işçinin iş sözleşmesinin devamını beklemenin iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gibi davalı işverene de bu nedenle iş akdini sonlandırma yetkisi vermesi gerektiği, feshin, şüphe feshinin şartlarını taşıdığı ve geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddi gerekmekte olup 4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi' nin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davacının davalı aleyhine açtığı davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 278 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'’ne gönderilmesine,

Kesin olarak 19/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.