muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4775, Karar No: 2012/1146, Tarih: 23.02.2012

Hüküm fıkrasının 2, 3, 4 ve 5 nolu bendlerinde açıklandığı gibi, mahkemece; ada ve parsellerin tapu kayıtlarının iptaline, teknik bilirkişilerin rapor ve krokilerinde açıklanan A, C, D, E, F, G ve H harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin bitişikte bulunan davacıların murisi ... ile davacı ... adına tapuda kayıtlı olan parsellere tevhidi suretiyle mirasçılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Aynı ada aynı parsel ile davacı durumunda bulunan mirasçılar adına tapuya kayıt ve tesciline denilmediği gibi hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde 266 ada 28 ve 34 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının iptaline, C ve H harfleriyle gösterilen taşınmazların tevhidi ile diğer ada ve parsellerde olduğu gibi burada da toplam m2 denilmek suretiyle miras payları oranında iptal ve tescil edildiği görülmüştür. Hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde aynı ada iki parselin iptaline karar verildiği halde, C ve H harfleriyle işaretlenen ve kabulüne karar verilen taşınmaz bölümlerinin hangisinin 266 ada 28 ya da aynı ada 34 sayılı parselle tevhidine karar verildiği ya da her iki parsel iptal edildiğine göre, hangi parsel üzerinde birleştirme kararı verildiği anlaşılamadığı gibi, tapuya kayıt edilecek ada ve parsel de hüküm fıkrasında gösterilmemiştir. Sözü edilen ve yukarıda açıklanan ada ve parsellerle ilgili hüküm fıkralarının bu haliyle Tapu Sicil Müdürlüğünde infazı duraksama yaratacaktır. Yani bu haliyle hükmün infaz edilme olanağı bulunmamaktadır. Düzgün, doğru ve sağlıklı sicil oluşturma kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulur. Kurulan hüküm fıkrası bu nedenle kamu düzeni ilkesine aykırıdır.

Bundan ayrı, davacılar vekili dava dilekçesinde, sadece 267 ada 11 parselin bitişiğinde bulunan taşınmaz bölümleri (A, B, F ve G) bakımından anılan parsele ilave edilmesi suretiyle tescil isteğinde bulunmuş, diğer parsellerin bitişiğinde bulunan krokilerde C, D, E ve H harfleriyle gösterilen bölümler bakımından yeni parsel numarası verilmek suretiyle tescil isteğinde bulunmuştur. HUMK.nun 74.maddesi uyarınca, hakim iddia ve savunmayla bağlı olup, ondan fazlasına ve başka bir şeye karar veremez. İstek dışına çıkılarak ve infaza elverişsiz hüküm kurulduğuna göre, bu husus bozma nedenidir.

Öte yandan, uzman bilirkişi ziraat mühendisiyle, keşifte dinlenen uzman bilirkişi jeoloji mühendisinin raporları da tescili istenen yerler bakımından yetersiz bulunmaktadır. Sözü edilen raporlar ile kabulüne karar verilen taşınmaz bölümlerinin niteliği konusunda duraksama söz konusudur. Bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilmesi için, aralıksız, çekişmesiz, malik sıfatıyla 20 yıllık zilyetlik koşulları yanında tescili istenen taşınmazın aynı zamanda nitelik itibariyle kazanmaya elverişli olması ve tapuya tescili mümkün bulunan yerlerden bulunması zorunludur. Mahkemece, bu husus üzerinde yeteri kadar durulmamıştır. 235 ada 34 sayılı parselin güney-batısında yer alan krokide D harfiyle gösterilen yer dereye bitişik, 267 ada 11 parselin doğu ve kuzey tarafından bulunan krokide A harfiyle işaretlenen taşınmazın durumu da aynıdır. 201 ada 13 parselin doğusunda yer alan ve E harfiyle belirlenen ve krokide yol olarak işaret edilmiş bulunan kısmın yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre kuru dere niteliğinde bulunduğu, arazi sahiplerinin burayı yol olarak kullandıkları açıklandığına göre, E harfiyle işaretlenen yerin yol ve dereden, A ve D harfleriyle gösterilen yerlerin de bitişikte bulunan dereden elde edilip edilmedikleri, derelerin taşkın sahaları içinde kalıp kalmadıkları, aktif dere yatağı niteliğinde bulunup bulunmadıkları konularında gerekli araştırma ve incelemenin yapılmadığı belirlenmiştir. Yine 266 ada 28 ve 34 sayılı parsellerin arasında bulunan krokide C harfiyle belirlenen taşınmazın kenarında arkın bulunduğu ve arkın bitişiğinden patika yolun geçtiği, keşifte dinlenenler tarafından ifade edildiği halde krokide ark ve yolun nereden geçtiği işaretlenmemiştir. Kadim nitelikte bulunan ark ve patika yolun tapuya tescili olanaklı değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalar göz önünde bulundurularak ve bu açıklamalar doğrultusunda yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK. nun 243, 244, 259 ve 290/2.maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmeleri, taşınmazların kenarında dere bulunması nedeniyle aralarında kot farkının bulunup bulunmadığı, kabulüne karar verilen taşınmaz bölümlerinin hangi tarihten itibaren davacılar veya satıcıları tarafından kültür arazisi olarak kullanıldığı, üzerlerinde bulunan ağaçların yaşları, taşınmazın imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı konularında yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarına başvurulması, aynı yönde yeniden dinlenecek ve daha önce götürülmeyen uzman bilirkişi ziraat mühendisi ile jeoloji mühendesinden gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, kenarında dere bulunan taşınmaz bölümlerinin aktif ya da derenin taşkın sahası içinde kalıp kalmadığı, taşınmaz ile dere arasında kot farkının bulunup bulunmadığı, varsa ne kadar olduğu hususlarının raporlarında açıklanmasının istenmesi, uzman bilirkişi ziraat mühendisinden raporunda harfler gösterilmek suretiyle taşınmazlarla ilgili bilgilerin rapora aksettirilmesinin sağlanması, teknik bilirkişiye krokide C harfiyle gösterilen yerin kenarında bulunan ark ve yolun nereden geçtiğinin işaretlettirilmesi, bu bölümlerin tescil harici bırakılması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Tapu iptal ve tescil davalarında kural olarak dava kayıt malikine yöneltilerek açılır. 343 ada 7 ve 15 ile 344 ada 5 sayılı parsel Hazine adına tapuda kayıtlı bulunduğuna ve dava kabul edildiğine göre, bu parseller bakımından yapılan giderlerin Hazineden alınarak davacı tarafa verilmesine, Hazine harçtan bağışık olduğundan bu nedenle harç alınmasına yer olmadığına, peşin harç ile maktu başvuru harcının davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, bu parsellere yönelik giderlerin davacı tarafa yükletilmesi doğru değildir. TMK.nun 713/1 ve 3.maddeleri gereğince açılan tescil davalarında ise taşınmazların belirlenen değerine göre hesaplanacak harcın davacı taraftan alınmasına, yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına, davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilir. Yargıtay uygulaması da bu yöndedir.

Davalı Hazine temsilcisi ile davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün tescil davasına konu ve kabul edilen taşınmazlara (A, C, D, E, F, G ve H'ye) ilişkin bölümler ile yargılama giderleri bakımından 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine ve harçtan muaf olduğu halde yersiz alınan 108,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... iadesine 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3637, Karar No: 2018/1192, Tarih: 08.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3637 E.  ,  2018/1192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında- TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar başlığına sanık ...'ın isim ve kimlik bilgilerinin yazılmaması mahalinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın eksik inceleme yapıldığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'in kusura, eksik inceleme yapıldığına, beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise kusura, ceza miktarına ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ... hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezası ile sanık ... hakkında hükmedilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık ... hakkında tayin edilen 4 yıl 2 ay hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 30.400 TL yerine 30.000TL olarak, sanık ... hakkında tayin edilen 2 yıl 11 ay hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 21.200 TL yerine 21.000TL olarak eksik tayin edilmesi,

2- Sanık ... hakkında tayin edilen 4 yıl 2 ay hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 30.400 TL yerine 30.000TL olarak, sanık ... hakkında tayin edilen 2 yıl 11 ay hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 21.200 TL yerine 21.000TL olarak eksik tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (1) olarak numaralandırılan sanık ...'a ait hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1520 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 30.400TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, (2) olarak numaralandırılan sanık ...'e ait hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1845, Karar No: 2019/3356, Tarih: 23.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/1845 E.  ,  2019/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanları ... ve ...’nin, ... 3. Noterliğinin 08/08/1995 tarihli düzenleme şeklinde ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile maliki oldukları tüm taşınmazlarını kendisine ve davalı kardeşine temlik ettiklerini, sözleşme uyarınca 5 nolu bağımsız bölümün davalıya ve kendisine ½’şer pay ile temlik edildiğini, davalının sözleşmeden önce ve sonra baba ve annesine hiçbir şekilde bakmadığını, ihtiyaçlarını karşılamadığını, sürekli yurt dışında bulunduğunu ve sözleşme hükümlerine uymadığını, baba ve annesine tarafından bakılıp, tüm ihtiyaçlarını karşıladığını ileri sürerek 5 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının sözleşmeye aykırılıktan dolayı iptali ile ... mirasçıları adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının dava hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 16.70.TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11440, Karar No: 2014/8588, Tarih: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11440 E.  ,  2014/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21858, Karar No: 2012/5583, Tarih: 16.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/21858 E.  ,  2012/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Sanığın silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazı üzerine yapılan incelemede;

CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde belirtilen hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine, anılan maddenin e bendindeki hakkından koşullu salıverilmeye kadar kıstlanmasına karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322 nci maddesi uyarınca, hüküm başlığına " suçun işlendiği yer ve zaman dilimi: Şişli ilçesi Kuştepe Alev Sokak saat 04.00 sıraları " ibaresinin eklenmesi ve hükümden ilgili kısmın çıkartılarak yerine " 5237 sayılı yasanın 53/1-a-b-d-e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendinde düzenlenen haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına " ilişkin ifadenin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTEREK ONANMASINA,

2-Sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde ise;

a-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde belirtilen hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine, anılan maddenin e bendindeki hakkından koşullu salıverilmeye kadar kıstlanmasına karar verilmesi,

b-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamı getirtilerek ceza kararnamesi olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 ... ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrası hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde de zorunluluk bulunması nedeniyle,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18146, Karar No: 2016/10633, Tarih: 30.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18146 E.  ,  2016/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan nafaka ve kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 10.04.2014 tarihinde açılmış, davalı-davacı dava dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmamış, bu talebini 28.05.2015 havale tarihli dilekçe ile ileri sürmüştür. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı-davacının dava dilekçesinde yer almayan, ilk defa 28.05.2015 tarihli tahkikat aşamasında ileri sürülen yoksulluk nafakası isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davalı-davacının ıslah talebi de bulunmadığına göre, davalı-davacının yoksulluk nafakası talebi artık incelenemez. Bu durumda yoksulluk nafakası talebi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” kararı verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Hülya'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Serhan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.05.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/11932, Karar No: 2006/15659, Tarih: 19.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11932 E.  ,  2006/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih               : 1.6.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik  Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranı  nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

506 sayılı yasanın 109.maddesinde sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının tesbitinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporların esas alınması öngörülmüş olmasına karşın Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu ön kağıdına göre saptanan meslek hastalığı işgöremezlik oranı gözetilerek eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle hastane sağlık kurulunca davacının işgöremezlik oranı konusunda rapor düzenlenmişse hastane sağlık kurulu raporunun  dosyaya ibrazının sağlanması, rapor alınmamışsa 506 sayılı yasanın 109.maddesi uyarınca adı geçen hastaneden davacının 25.4.2006 tarihinde % 11.3 oranınında  sürekli iş göremezliğe uğrayıp uğramadığı   sağlık kurulu raporu alınması, itiraz halinde Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilmesi zorunludur.  Yasal prosedür işletilmeden yukarıda sözü edilen belge ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre taraf  vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1795, Karar No: 2016/7445, Tarih: 06.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1795 E.  ,  2016/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...'da yaşayan katılanın yazmış olduğu şiir kitabının basımında kullanılmak üzere matbaaya vermesi için farklı tarihlerde gönderdiği toplam 3.000 Euro yu kitap basımı için kullanmayıp kendi ihtiyaçlarına harcadığının iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafii ile katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde tanımlanan "güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.