muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3042, Karar No: 2021/717, Tarih: 26.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/3042 E.  ,  2021/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine ''Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17545, Karar No: 2009/21012, Tarih: 07.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/17545 E.  ,  2009/21012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :28.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2010/494, Karar No: 2010/4578, Tarih: 21.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/494 E.  ,  2010/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yangın çıkarma ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’ın yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK.nun 225/1. maddesi hükmüne ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2009 gün ve 2009/536 E. 2009/841 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13929, Karar No: 2013/14432, Tarih: 23.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13929 E.  ,  2013/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın inşaat işlerini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve mahkemece verilen önceki kararın temyiz incelemesinin Yüksek 15. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9427, Karar No: 2017/3828, Tarih: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9427 E.  ,  2017/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 27.05.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17967, Karar No: 2020/11621, Tarih: 17.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/17967 E.  ,  2020/11621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin yüzüne karşı usulüne uygun 27.10.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'ın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.11.2015 tarihinde temyiz eden sanık ve sanık müdafinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'ın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21148, Karar No: 2012/23426, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21148 E.  ,  2012/23426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlünün, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükümlü ... hakkında 07.10.2002 tarihinde verilen hapis cezasına ilişkin karara karşı, aynı kararla mahkum olan diğer sanık ... tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.07.2005 tarihli 5237 sayılı yasa uyarınca yeniden değerlendirmeye ilişkin bozma ilamında, bu kararının hükümlü ...'e de sirayetine karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/8-125 esas, 2007/186 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme için verilen bozma kararlarında sirayetin mümkün bulunmadığı anlaşılarak yapılan yargılamanın uyarlama yargılaması olarak kabulüyle,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Hükümlü hakkında 07.10.2002 tarihinde verilen 5 ay 10 gün hapis cezasının temyiz edilmeyerek kesinleştiği, bu durumda hükümlü hakkındaki önceki hükmün aynen infazına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, kesinleşmiş hükmü değiştirecek şekilde hapis cezasının paraya çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının hükümlü ... ile ilgili bölümü çıkarılarak yerine " uyarlama talebinin reddine ve 07.10.2002 tarihli hükmün aynen infazına" cümlesinin eklenmesi sureatiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1456, Karar No: 2019/4753, Tarih: 03.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1456 E.  ,  2019/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8.maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14388, Karar No: 2024/8303, Tarih: 04.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14388 E.  ,  2024/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/647 Esas, 2022/191 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR:Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/647 Esas, 2022/191Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 01.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.04.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41308 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41308 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan kararına konu Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2020/10606 sayılı soruşturma dosyası üzerinden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesini müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle 14/07/2021 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı kamu davası açıldığı gerekçesiyle yeni bir erteleme kararı verilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı,

Adı geçen sanık hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/09/2020 tarihli ve 2020/10606 soruşturma, 2020/269 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararı müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu ve uyarıcı maddeyi kullanmak amacıyla bulundurmak suçunu işlemesi sebebiyle Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/07/2021 tarihli ve 2020/10606 soruşturma, 2021/2634 Esas, 2021/1862 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine ilişkin Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2022 tarihli ve 2021/444 Esas, 2022/54 sayılı kararının 26/01/2022 tarihinde kesinleştiği,

Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin inceleme konusu kararı ile her ne kadar sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de; kamu davası açılmasına dayanak olan Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2022 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verilerek, anılan kararının 26/01/2022 tarihinde kesinleştiği gözetilerek, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Şüpheli hakkında 19.09.2021 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2021 tarihli, 2021/17756 Soruşturma, 2021/4330 Esas, 2021/3096 sayılı iddianamesi ile hakkında daha önceden gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle yapılan soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararının ihlal edilip dava açılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin,24.03.2022 tarihli ve 2021/647 Esas, 2022/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 01.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. Dosya arasındaki Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/444 Esas, 2022/54 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Şüpheli hakkında, 23.04.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2020 tarihli ve 2020/10606 Soruşturma, 2020/269 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin

C. Dosya arasındaki Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/444 Esas, 2022/54 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Şüpheli hakkında, 23.04.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2020 tarihli ve 2020/10606 Soruşturma, 2020/269 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin

ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin denetim esnasında yeniden uyuşturucu madde kullandığının iddia olunması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2021 tarihli iddianamesi ile Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/444 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararı ile suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile sanığın beraatine, ihlal niteliğindeki ... nedeniyle de Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği ve hükmün 28.01.2022 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

D.Dava dosyası kapsamına göre;

D.Dava dosyası kapsamına göre;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı kanun yoluna başvuru süreleri yanıltmaya sebep olmayacak şekilde itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, ancak usulüne uygun biçimde verilmiş, kesinleşmiş ve ihlali nedeniyle kamu davası açılmış olan "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararından daha sonraki eylemler nedeniyle de 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca da doğrudan kamu davası açılıp hüküm kurulabileceği, somut olayda şüpheli hakkında Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.04.2020 tarihli eylemi nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının ihlal edildiği iddiasıyla açılan kamu davasında Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/444 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, beraat kararı ile beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukukî geçerliliği kalmadığı ve kanun yararına bozma istemine konu 19.09.2021 tarihli eyleme ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılmasının dayanağın ortadan kalktığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek sanık hakkında gereği için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/647 Esas, 2022/191 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10087, Karar No: 2024/1836, Tarih: 18.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10087 E.  ,  2024/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/327 E., 2016/102 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın kusurlu eylemi neticesinde kazanın gerçekleştiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü yaklaşık 2,50 promil alkollü sürücü ...'nin idaresindeki kamyonetle, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, orta refüjle ayrılmış iki gidiş iki gelişten oluşan bölünmüş asfalt kaplama il yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüj üzerinden karşı şeride geçtiği sırada, karşı yönden gelen sanığın idaresindeki çekiciyle çarpışmasıyla kamyonet sürücüsünün ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece 18.12.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu esas alınarak, müteveffa sürücünün, yola gereken dikkati vermeyerek, seyrini kendi şeridinde sürdürmesi gerekirken aksi istikametteki aracın geçiş istikametini kapatmak suretiyle tam kusuruyla sebebiyet verdiği, sanığın ise kazada etken davranışı bulunmadığı kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hız sınırı, yol durumu, mahal şartları, sanığın aracının hızı, olayın meydana geliş şekli, fren ve sürüklenme izleri, araçların kaza sonrası konumları birlikte değerlendirildiğinde sanığın hadisenin gerçekleşmemesi için alabileceği herhangi bir önlemin olmadığı anlaşıldığından yerel mahkemenin kabul ve takdirinin hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4179, Karar No: 2015/16975, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4179 E.  ,  2015/16975 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/4179

KARAR NO : 2015/16975

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalılar R.. Ç.. vd. aralarındaki sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.07.2013 günlü ve 2010/413-2013/505 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 13.11.2014 günlü ve 2014/18355-2014/16017 sayılı ilama karşı bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkeme kararında tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması hususunda hüküm kurulduğundan tespit edilen bedele faiz uygulanmamış olduğu yönünde bozma yapılmaması gerektiği, bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından Dairemizin 13.11.2014 gün ve 2014/18355 Esas 2014/16017 Karar sayılı ilamındaki faizle ilgili 3 numaralı bozma maddesinin ilamdan çıkarılmasına, ilamdaki diğer hususların aynen muhafazasına, bir kısım davalılar vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.