muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/23514, Karar No: 2020/17054, Tarih: 23.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23514 E.  ,  2020/17054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete dair; Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 gün ve 2020/397 Esas, 2020/463 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/09/2020 gün ve 2020/1673 Esas, 2020/1200 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.09.2020 gün ve 2020/1673 Esas, 2020/1200 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.09.2020 gün ve 2020/1673 Esas, 2020/1200 Karar sayılı “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11807, Karar No: 2007/10692, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11807 E.  ,  2007/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuk mallarının korunmasına ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile 2. Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.M.Y.nın 352. ve devamı maddeleri gereğince açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

4787 Sayılı Aile Mahkemeleri kuruluş yasasının 4. maddesi gereğince 4721 Sayılı T.M.Y.nın 2. kitabında yer alan (3. kısım hariç) işlere ilişkin davaların aile mahkemelerinde görüleceği yasa hükmü karşısında aynı yasanın 2. kitabında yeralan 352. ve devamı maddelerine ilişkin uyuşmazlığın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12803, Karar No: 2013/15360, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/12803 E.  ,  2013/15360 K.**

**"İçtihat Metni"**

... velayeten 1-..., 2-... vekili avukat ... ile 1...vekili avukat ..., 2-..., Feri Müdahil:Abdurrahman Bere vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.7.2011 tarih ve 27-44 sayılı hükmün Dairenin 28.1.2013 tarih ve 2645-1430 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı ... davalı Lokman Hekim ... Hizmetleri ve Ticaret A.Ş.’ne ait ... kuruluşunda 20/10/2001 tarihinde sezeryan ile ... ve Ece isminde iki çocuk dünyaya getirdiğini, ...’nin 22/10/2001 tarihinde,...’nin ise 23/10/2001 tarihinde taburcu edildiğini, ...’nin kontrol için aynı hastanenin çocuk doktoruna götürüldüğünde baş çevresinin normalinden 1 cm büyük olduğunun belirlendiğini ve ... Tıp Fakültesi’ne yönlendirildiğini, ... Tıp fakültesinde yapılan tetkikler sonucunda beyinde çok sayıda apselerin bulunduğunun tespit edildiğini, uzun süreli antibiyotik tedavisi gördüğünü, sağ gözünde apselerden dolayı tahribat meydana geldiğini, sağ gözün görme fonksiyonunun tamamını yitirdiğini, küçük ...’nin doğum sonrası küveze konulmaması nedeniyle mikrop aldığını ve bu nedenle rahatsızlandığı, kötü hizmet verildiğini, davacıların kişilik haklarının ağır suretle ihlal edildiğini ileri sürerek küçük ... için 75.000,00-TL, anne ... için 50.000,00-TL, baba ... için 50.000,00-TL, küçük Ece Yıldız için 25.000,00-TL olmak üzere toplam 200.000,00-TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davacının talebinin zaman aşımına uğradığını, hastane ya da çalışanlarına yüklenecek bir kusurun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, davalıların kusurlarının bulunmadığı yönünde görüş

bildiren Adli Tıp Kurumu raporları hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; davacılar tarafından temyiz edilen hükmün Dairemizce onanması üzerine, bu kez davacılar tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dava, davacı ...’nın tedavisini üstlenen davalı şirketlere ait hastanenin teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)

bildiren Adli Tıp Kurumu raporları hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; davacılar tarafından temyiz edilen hükmün Dairemizce onanması üzerine, bu kez davacılar tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dava, davacı ...’nın tedavisini üstlenen davalı şirketlere ait hastanenin teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görememesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacı ...’nın davalıya ait hastanede 20.10.2001 tarihinde sezeryanla ikiz bebek dünyaya getirdiği, davacı ve bebeklerin taburcu işlemlerinden sonra 37 günlük olan bebek ...’nin aynı hastaneye getirilerek muayene edildiği ve çoklu beyin apsesi teşhisi ile ... Tıp Fakültesi’ne sevk edildiği ve bebeğin sağ gözünde tam görme kaybının tespit edildiği hususları tartışmasızdır. Davacılar, bebek ...’nin hastanede doğum sırasında ve küveze konulmaması nedeniyle enfekte edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 24.09 2008 tarihli raporu ve itiraz üzerine alınan Adli Tıp Genel Kurulu’nun 08.04.2010 tarihli bilirkişi raporları esas

alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporunda, "20/10/2001 tarihinde sezeryanla dünyaya gelen ve 32 günlükken multiple intrakranial apseler geliştiği bildirilen ... Yıldız adına düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerin incelenmesinde 36. haftada seksio ile doğan ve doğum sonrasında sorunsuz olduğu gözlenen, doğumdan sonra üçüncü günde muayenesinin normal ve fontanelinin doğal olduğu saptanan ve annesi ile beraber taburcu edilen bebeğin 37 gün sonra 2 günlük ateşle getirildiği, görüntülemelerle çoklu beyin apsesi saptanarak tedavisi planlanan hastanın bu sırada globulin düzeylerinin de çok düşük olduğu belirlendiği ve beyin başvurusu sonrasında tedavinin uygun bir şekilde yapıldığının anlaşıldığı, beyindeki apselerin başvurudan kaç gün önce oluşmaya başladığını belirlemenin güç olduğu, ailenin ifadesinden sadece son iki gündür 34,5-38,2 derece ateşi olduğunun anlaşıldığı, seksio ile 36. haftada doğan ve (geçici ?) agamagloblunemisi olan bebekte klinik olarak ailenin fark edip hekime başvurmasını sağlayacak belirti bulguların (şiddetli kusma- emmeme- yüksek ateş- konvulziyon gibi) ön planda olmadığının anlaşıldığı, hastanın başvurusunu takiben tedavisi ve izlemin etkin bir şekilde sağlandığı, sağ gözde tam görme kaybı olduğu, sağ gözdeki tam görme kaybının geçirdiği beyin iltihabı sonucu olabileceği gibi sağ gözün muayene bulguları dikkate alındığında bünyesel de olabileceği, aralarında ayırım yapılamayacağı ve ... Yıldız'a yapılan uygulamaların tıp kurallarına uygun olduğu" belirtilmiştir. Adli Tıp Genel Kurulu raporunda ise 3.İhtisas Kurulu raporundaki ifadeler tekrar edilerek ; ".... Hastanın başvurusunu takiben tedavisi ve izlemin etkin bir şekilde sağlandığı, üçüncü adli tıp ihtisas kurulunda yapılan göz muayenesinde kornea çapının solda 1 mm, sağda 9,5 mm ölçülmesi ve tek gözde pataloji olmasının gelişimsel bir kusurun göstergesi olduğu, Lokman Hekim ... Hizmetleri Tic A.Ş.'de uygulanan tıbbi işlemlerle illiyetinin bulunmadığı, ... Yıldız'a yapılan uygulamaların tıp kurallarına uygun olduğu” oy birliği ile mütalaa edilmiştir. Açıklanan raporlarda, davacı bebek ...’de gelişen beyin apselerinin nedenleri, annenin sezeryan ameliyatı ile ya da bebeğin küveze konulmaması ile bir ilgisinin bulunup bulunmadığı, tespit edilen bakterinin hastane enfeksiyonu olup olmadığı, bulaşma yolları bir başka ifade ile beyin apselerinin oluşumunda davalılara yüklenecek bir kusurun bulunup bulunmadığı hususları ayrıntılı ve gerekçeli açıklanmamıştır. Bu bağlamda salt yapılan işlemlerin ne olduğunu belirtmek yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişi raporu tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakimin de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetlemesi gerekir (TMK.nun

md. 4, HUMK.nun md. 240).Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle Adli Tıp Kurumu raporları yetersiz olup, hükme dayanak yapılamaz. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile, davalıların hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve işlemlerin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalılara kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki, mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken zühulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından Dairemizin 28.01.2013 gün ve 2012/2645 Esas, 2013/1430 Karar sayılı onama kararı kaldırılmalı, mahkeme kararı bozulmalıdır.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 28.01.2013 gün ve 2012/2645 Esas, 2013/1430 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda birinci bentte açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 68.85 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 6.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19018, Karar No: 2014/4930, Tarih: 03.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19018 E.  ,  2014/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/11/2012

Numarası : 2012/216-2012/54

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili müvekkilinin davalı kurum bünyesinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, davalı şirkette çalışırken aylık ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenle Mersin 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/12155 sayılı takip dosyası ile icra takibine başlandığını, bu icra takibinin başlamasını müteakip davalı yanın bu takibe itiraz ettiğini bildirerek, haksız itirazın iptaline, takibin devamına ve %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı Kurum savunmasında, davalı kurumla davacı arasında iş sözleşmesinin bulunmadığını, hakkında dava açılamayacağını, kurumun husumet ehliyetinin bulunmadığını, kurumun asıl işinin öğrencilere barınma hizmeti vermek olduğunu, bu hizmetini (barınma, güvenlik, temizlik) kendi personeli veya hizmet alımı yoluyla yerine getirdiği, öğrencilerin başta beslenme olmak üzere diğer ihtiyaçlarının (berber, butik, manav, büfe, terzi, kuru temizleme, ayakkabı tamircisi, internet) işletme kapsamında özel ve tüzel üçüncü şahıslarca yerine getirildiğini, karma nitelikte bir sözleşme olan küçük işletmeler sözleşmesi kapsamında işletmecilerin kendi malzemelerini ve personeli ile ticari bir işletme olarak faaliyette bulunduklarını, davacının asıl işvereninin Mersin Yurt Müdürlüğü Merkezi Lokanta ve Kantin İşletmesini 2007-2010 tarihleri arasında 3 yıllık küçük işletme sözleşmesi imzalayarak işleten şirket olduğunu, takipte belirtilen faiz miktarının fahiş olduğunu, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı borçlu Özyol Limited Şirketi hakkında Mersin 1 Asliye Ticaret Mahkemesinin 12/03/2010 gün 369/94 EK sayılı ilamıyla iflasın ertelenmesi talebi reddedilerek şirketin iflasına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 23/12/2010 gün 5860-14737 E.K.sayılı ilamıyla bozulduğu, yeniden yapılan yargılamda bozmaya uyularak Mersin 1 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/59-2012/51 E.K. sayılı ilamıyla yeniden şirketin iflasına, iflasın 14/02/2010 gün saat 14:00 itİbariyle açılmasına karar verildiği, İcra İflas Kanunun 193 Maddesi uyarınca verilen takibin durdurulmasına ilişkin kararın itirazın iptali davasına konu olamayacağı sonucuna ulaşılması nedeniyle bu konuda itirazın iptali kararı verilemeyeceğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalı yönünden kısmen itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davalı kurum yönünden verilen karar yerinde olmakla birlikte iflas eden şirket yönünden verilen karar hatalıdır.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvali şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibariyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından müflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi müflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren müflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebligatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Mahkemece davalı şirketin iflasının hangi aşamada olduğunun ve alacağın masaya kayıt edilip edilmediğinin araştırılmadığı, iflas idaresi vekilinin beyanları ve davacı temyizinden ikinci alacaklılar toplantısın yapılıp alacağın kesinleştirilmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; İflas Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığını ve iddia konusu alacakların davacının iddia ettiği sıraya kaydedilip kaydedilmediğini araştırmak, eğer itiraz olunmayan sırasına kaydedilmişse davanın şimdiki gibi konusuz kaldığına karar vermek, aksi taktirde davayı esastan sonuçlandırarak alacağın varlığının tespiti halinde tahsil şeklinde değil mükerrer tahsilata yol açılmamak üzere alacakların masaya kaydına şeklinde hüküm oluşturmaktır.

Eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı Kredi ve Yurtlar Kurumuna yükletilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.