muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3713, Karar No: 2023/1206, Tarih: 23.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklılar ..., Sosyal Güvenlik Kurumu Başakanlığı, Ege Asal Metal Metal Ürünleri Tic. Ltd. Şti. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı vekilleri istinaf başvuru dilekçelerinde özetle; sıra cetveli yapılmadan, aciz vesikası düzenlenmeden iflasın kapanması kararı verilmesinin hak kayıtlarına neden olacağını, şirketin iki adet aracının bedelinin tespit edilmesi gerektiğini, yeterli malvarlığı araştırması yapılmadığını ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müflis şirket hakkında tasfiyenin tatiline ilişkin ilanların yapıldığı, faaliyet adresinin boş olduğu, şirket adına rehinli iki adet araç dışında herhangi bir malvarlığı bulunmadığının tespit edildiği, rehinli araçların da ilgili banka tarafından satışa çıkarılacağı, İİK’nın 217. maddesi uyarınca, tasfiyenin tatiline karar verilerek ilan edildiği, alacaklılarca müflis şirketin malvarlığı bildirilerek tasfiyenin devamının talep edilmediği, tasfiyenin tatiline karar verilmesi halinde, alacaklılar toplantıları, sıra cetveli ve aciz belgesinin düzenlenmesinin söz konusu olmayacağı, yapılacak başkaca bir işlem kalmadığı, iflasın kapanmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklılar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Manisa Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı kurum vekilleri temyiz başvuru dilekçelerinde, istinaf başvuru dilekçelerinde dile getirdikleri hususları temyiz nedeni olarak ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflasın kapanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371. maddeleri ile İİK 217, 254 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İflas masasına ait hiç bir mal bulunmaması halinde, iflas dairesi, İİK’nın 217. maddesi uyarınca, iflas tasfiyesinin tatiline karar verir ve bunu ilan eder. Bu ilanda, alacaklılar tarafından otuz gün içinde iflasa ilişkin işlemlerin yürütülmesinin devamı istenmediği ve gideri peşin verilmediği takdirde, iflasın kapatılacağı ihtar edilir. Somut olayda, iflas dairesince, müflis şirketin iki adet aracı dışına hiç bir malvarlığı bulunmadığının, bu iki adet aracın satış bedelinin de ancak rehin alacaklısı bankanın alacağını karşılamaya yeteceğinin tespit edilmesi üzerine, iflas tasfiyesinin tatiline karar verilerek gerekli ilan yapılmış olup, mahkemece iflasın kapanmasına karar verilmesi doğru olmuştur.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklılar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Vergi Dairesi Müdürlüğü vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca

ONANMASINA,

Temyiz eden alacaklılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2700, Karar No: 2016/3242, Tarih: 23.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2700 E.  ,  2016/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek ve bu örgüte üye olmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, nitelikli yağmaya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar ... ve ... müdafilerinin, ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan ve süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme taleplerinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

2) Mağdur ...'a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, sanıklar ..., ..., ... ve .... eylem üzerinde tam bir fiili hakimiyet kurarak, etkin görev bölüşümü altında birlikte işledikleri ve “fail" sıfatıyla  TCK'nun 37/1, 82/1-a-, maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde yardım eden sıfatıyla cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle eksik cezalar tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip,

Sanıklar ... ve ...'ın suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek, mağdur ... ....yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdur ...'a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs, mağdur ...'e yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs;

Sanık ...'nın suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak, mağdur ...’a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme ve kişiyi hürriyetten yoksun kılma, mağdur ...’e yönelik kişiyi hürriyetten yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet,

Sanık ...'nın suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte yardım etme, mağdur ...'a yönelik tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma;

Sanıklar ... ve Yunus Öğmen'in suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak, mağdur ...’a yönelik, tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

Sanıklar Mahsum Yakaoğlu ve ...'ın suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak,

Sanıklar ... ve Yunus Öğmen'in suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak, mağdur ...’a yönelik, tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

Sanıklar Mahsum Yakaoğlu ve ...'ın suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak,

Suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suçların vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, takdire o yer Cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, sanıklar ..., ..., ...,... ve... hakkında suç işlemek amaçıyla kurulan örgüte üye olma, sanık ... hakkında suç örgütüne bilerek yardım etme, sanık ... hakkında mağdur ...'a Fırat'a yönelik yağmaya teşebbüs, sanıklar ...... ... ve... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar.... ... hakkında mağdurlar ... ve .... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararları verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddiyle, kısmen resen de temyiz tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, verilen cezaların miktarına, temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen sürelere göre sanık ... müdafiinin tahliye isteminin REDDİNE,

4) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik incelemede ise,

Sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan, yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı TCK.nun 191/(2) maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi ve 6545 sayılı yasa hükümleri de nazara alınarak hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13671, Karar No: 2013/6361, Tarih: 21.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/13671 E.  ,  2013/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsaderelerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ...'in kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmaması ve hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine dair gerekçe gözetildiğinde, kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu gözetilmeden, sanığa gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek bu zararı ödemediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nun 231. Maddesi gereğince Hükmün Açıklanmasının Geriye Bırakılmasına yer Olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık ... hakkındaki hükmün esasını oluşturan kısa kararda sonuç ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK'nın 62 maddesi uyarınca cezadan indirim yapıldığı halde yine kısa kararın( b ) bendinde ve hükmün gerekçesinde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında takdiren uygulanmadığından bahsetilerek çelişkiye düşülmesi,

3- Hükmün esasını oluşturan kısa kararın yer aldığı 19.11.2009 tarihli duruşma tutanağının 2. sayfasının Hakim tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 219/1. maddesi hükmüne muhalafet edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4- 5237 sayılı TCK'nun 53/4 maddesinde öngörülen "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." hükmüne nazaran, sanık ... hakkında anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluğuna hükmolunamayacağının düşünülmemesi,

5- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53/1. Maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9174, Karar No: 2012/17107, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9174 E.  ,  2012/17107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalıdan alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13564, Karar No: 2012/20099, Tarih: 17.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13564 E.  ,  2012/20099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Resmi kuruluşların yarıgı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasındna yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2-Yazıhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/68 Esas ve 2000/87 Karar sayılı dosyası kesinleşme şerhini içerir karar aslı ile birlikte mahkemesinden istenildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/396, Karar No: 2012/2489, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/396 E.  ,  2012/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut haciz şerhlerinin sadece kamulaştırma bedeline yansıtılmasıyla yetinilmesi gerekirken bu hacizlerin tapudan terkinine de karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut haciz şerhlerinin sadece kamulaştırma bedeline yansıtılmasıyla yetinilmesi gerekirken bu hacizlerin tapudan terkinine de karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27974, Karar No: 2018/19145, Tarih: 05.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/27974 E.  ,  2018/19145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararının kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair kararına karşı davalı idareler vekillerince temyiz yoluna başvurulmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karar karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararının kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalılar ... ve ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 594 ada 130 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan isitinaf başvurusunun kabülü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harçların davalı idarelerden ayrı ayrı alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/135, Karar No: 2011/140, Tarih: 21.06.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/7-135 E.  ,  2011/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname: 2008/115738

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Kaçakçılık suçundan sanık M.. U. Ü..’nün, 5607 sayılı Yasanın 3/5, 5237 sayılı TCY’nın 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 1.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Yasanın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ilişkin, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.03.2008 gün ve 20-253 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 29.03.2011 gün ve 18387-3337 sayı ile oyçokluğu ile onanmıştır.

Daire Üyesi M. Ö...;

“...Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hâkimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde; eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. madde fıkrası gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçe de gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum” görüşü ile karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 20.05.2011 gün ve 115738 sayı ile;

“…Yargıtay 7. Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki hukuki uyuşmazlık, sanık hakkında Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, aynı Kanunun 231/6-c ve 231/9. maddelerindeki ‘suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir, sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez’ hükmünün uygulanmasına ilişkin olarak, somut olayda oluşan kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği hususuna ilişkindir.