muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6097, Karar No: 2024/9158, Tarih: 03.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/6097 E.  ,  2024/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/132 Esas, 2021/79 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-son cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 62/1 inci maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/633 Esas, 2021/1521 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.12.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Bank ... hesap hareketlerinde sanığın talimatla hareket etmediğine,

3.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek

kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Oluş, iddia, bilirkişi raporu, sanık savunması, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın banka hesap kayıtları incelendiğinde, tüm aşamalarsa suçlamayı kabul etmeyen sanığın savunmasının aksine, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütsel amaçla ve örgüte yarar sağlamak saikiyle örgütle iltisaklı Bank Asyaya para yatırdığı ve katılım hesabı açtığına yönelik her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/633 Esas, 2021/1521 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8590, Karar No: 2021/1702, Tarih: 17.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/8590 E.  ,  2021/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi : 30/10/2017

Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sonunda Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/06/2017 tarihli ve 2017/2299 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Kocaeli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/10/2017 tarihli ve 2017/6103 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; olaydan yaklaşık 2 saat sonra yapılan alkol muayenesinde 1.16 promil alkollü olduğu belirlenen şüpheli ...'in...plakalı aracı ile seyir halinde iken aynı istikamette önünde seyreden müşteki şüpheli ... idaresindeki... plakalı araca çarpması neticesinde adli tıp raporuna göre, müşteki Şüpheli ... ile aracında bulunan müştekiler ..., ..., ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, şüpheli ... hakkında meydana gelen trafik kazasında kasten hareket edildiğine dair bulgu olmadığı anlaşılmakla suçun yasal ve zorunlu unsurlarının oluşmaması gerekçesiyle taksirle yaralama suçundan Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı verilmiş ise de; taksirle işlenen fiillerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 22. maddesine göre kanunda açıkça belirtildiği hallerde cezalandırılacağının belirtildiği, aynı Kanun'un 22/2. maddesine göre dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesinin öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi şeklinde taksirin tanımının yapıldığı, şüpheli ...'in eyleminin ise 5237 sayılı Kanun'un 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, şüphelinin taksirle yaralama şeklinde kanunda düzenlenen eyleminde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtildiğinin aksine kasıt aranmadığı, anılan Kanun'un 89/5. maddesine göre taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu, somut olayda müştekilerin, şüpheli ...'den şikayetçi olduklarının anlaşılması karşısında adı geçen şüpheli yönünden yazılı gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın bu yönüyle kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de; müştekilerin de şikayetçi olması karşısında, şüphelilere yüklenen taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesi gereğince uzlaşmaya tâbi olduğu, ancak soruşturma aşamasında şüpheli ve müştekilere usûlüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadığı anlaşılmakla, soruşturma dosyasının uzlaştırma işlemlerinin usûlüne uygun olarak yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 10/06/2020 gün ve 94660652-105-41-11718-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının gün ve 2020/81618 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan yaklaşık 2 saat sonra yapılan alkol muayenesinde 1.16 promil alkollü olduğu belirlenen şüpheli ...'in aracı ile seyir halinde iken aynı istikamette önünde seyreden müşteki şüpheli ... idaresindeki araca çarpması neticesinde adli tıp raporuna göre, müşteki şüpheli ... ile aracında bulunan müştekiler ..., ..., ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; şüpheli ... hakkında meydana gelen trafik kazasında kasten hareket edildiğine dair bulgu olmadığı anlaşılmakla suçun yasal ve zorunlu unsurlarının oluşmaması gerekçesiyle taksirle yaralama suçundan Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı verilmiş ise de; taksirle işlenen fiilerin TCK'nın 22. maddesine göre kanunda açıkça belirtildiği hallerde cezalandırılacağının belirtildiği, TCK'nın 22/2. maddesine göre dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla,bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesinin öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi şeklinde taksirin tanımının yapıldığı, şüpheli ...'in eyleminin ise TCK'nın 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, şüphelinin taksirle yaralama şeklinde kanunda düzenlenen eyleminde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtildiğinin aksine kasıt aranmadığı, TCK'nın 89/5. maddesine göre taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu, somut olayda müştekilerin, şüpheli ...'den şikayetçi olduklarının anlaşılması karşısında, şüpheli ... yönünden taksirle yaralama suçundan yazılı gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2-Taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesi gereğince uzlaşmaya tâbi olduğu, ancak soruşturma aşamasında şüpheli, müşteki şüpheli ve müştekiler arasında usûlüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadığı anlaşılmakla, soruşturma dosyasının uzlaştırma işlemlerinin usûlüne uygun olarak yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olup;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.06.2017 tarihli ve 2017/2299 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin verilen, Kocaeli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.10.2017 tarihli ve 2017/6103 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15619, Karar No: 2014/22252, Tarih: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15619 E.  ,  2014/22252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve sanığın katılan Alev'e karşı işlediği silahla tehdit suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanığın katılan ...'e karşı işlediği silahla tehdit ve yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılanın alt dudağının tamamen kesilmesi şeklinde yaralanmanın 5237 sayılı TCK'nin 87/2. maddesinde Düzenlenen yüzünde sürekli değişikliğe neden olup olmadığı konusundıa Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Oluşa, kabule ve uygulamaya göre suçun işlenmesindeki özellikler, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki gibi hususlar göz önüne alınarak sanığın katılan ...'e karşı işlediği silahla tehdit suçunda ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmaması, yaralama suçunda ise üst sınırdan temel ceza belirlenmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün talebe uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14621, Karar No: 2013/605, Tarih: 23.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14621 E.  ,  2013/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYELİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle 21.12.2011 havale tarihli dilekçeden; davacının dava konusu ettiği 17 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakanı babası M. A..'ın 24/192 oranında paydaş olduğu, davalının 17 sayılı parselle ilgili mülkiyet iddiasında bulunmadığı görülmektedir.

Davacı, komşu parsel maliki davalının taşınmaza eklenti inşaa etmek suretiyle tecavüz ettiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise savunmasında, davacının babasından kendi babasının haricen 16 m² yer satın aldığını ve 50 yıllık eski evlerinin yıkılması üzerine yerine yeni bina yaptığını, davacının taşınmazına taşmadığını bildirmiş, yapılan uygulama sonucu elde edilen bilirkişi rapor ve krokisine göre, davalıya ait binanın 17 no'lu parsele 5.50 m²'lik tecavüzünün bulunduğu saptanmış, mahkemece, bu bölümün davalının babasının haricen davacının babasından satın aldığı 16 m²'lik yer içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanmalı, dosya keşfe hazır hale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözlerinden de yararlanılarak kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum göz önünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak elektronik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını ve varsa miktarını açıkça gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Ne var ki; mahkemece yapılan uygulama soncu alınan fen bilirkişi raporunun hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Gerçekten de, 17 no'lu parsele tecavüzlü 5.50 m²'lik bölümün harici satışa konu edilen 16 m2'nin içinde mi, yoksa ondan ayrı ve farklı bir bölüm mü olduğu, davalının babasına haricen satılan yerin onlar adına kadastroca tespit görüp görmediği kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulmamıştır.

Ne var ki; mahkemece yapılan uygulama soncu alınan fen bilirkişi raporunun hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Gerçekten de, 17 no'lu parsele tecavüzlü 5.50 m²'lik bölümün harici satışa konu edilen 16 m2'nin içinde mi, yoksa ondan ayrı ve farklı bir bölüm mü olduğu, davalının babasına haricen satılan yerin onlar adına kadastroca tespit görüp görmediği kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca, öncelikle davaya konu edilen 17 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülü ve tüm maliklerini gösterecek şekilde ve dayanak belgeleriyle birlikte çap ( tapu ) kaydının dosya içine alınması, içlerinde harita mühendisinin de bulunduğu üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yerinde yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmaz başında dinlenerek, davacının iddia ve davalının savunmasının eksiksiz bir şekilde soruşturulması, tüm taraf delillerinin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1798, Karar No: 2019/8844, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1798 E.  ,  2019/8844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat, diğer atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 05.02.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3041, Karar No: 2016/5425, Tarih: 21.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/3041 E.  ,  2016/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/04/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı .. 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8018, Karar No: 2011/12058, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/8018 E.  ,  2011/12058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın, sanık müdafiine tebliğ edilmediği, bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede ileri sürülen temyiz isteminin reddine dair ek kararın süre yönünden reddine dair görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 27.03.2008 gün ve 2007/87 esas- 2007/454 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3989, Karar No: 2017/6071, Tarih: 27.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/3989 E.  ,  2017/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hapis cezası ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine, olay tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada kitap sayfalarına sarılı 8 i büyük, 3 ü küçük olmak üzere toplam 11 fişek halinde esrar ile esrarların bulunduğu yerde fişeklerin sarılı olduğu kağıtlara benzeyen 10 sayfadan ibaret kitap parçası ve hassas terazinin de ele geçirildiği olayda, sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun niteliği yanlış değerlendirilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.