muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24938, Karar No: 2016/11330, Tarih: 06.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24938 E.  ,  2016/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/130-2015/272

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava,kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne kara verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile emsal aynı mahallede ve birbirine çok yakın olmasına rağmen dava konusu taşınmazın 6 kat değerli kabul edilmesi nedeniyle hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nisbi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7556, Karar No: 2021/923, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2018/7556 E.  ,  2021/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ:... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 18/09/2000 - 02/10/2015 tarihleri arasında satın alma sorumlusu olarak en son aylık net 2.300,00 TL ücret ve sosyal haklarla çalıştığını, iş sözleşmesine haklı bir sebep olmadan işverence son verildiğini ve ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının cuma gününe rastlayan 02.10.2015 tarihinde bölüm müdürü ile tartıştığını ve istifa dilekçesi vermek istediğini, insan kaynakları görevlisinin kendisine söz konusu tartışmanın işi bırakmayı gerektirmediğini, hafta sonu dinlenip pazartesi günü işe devam etmesini söylemesi üzerine izin alarak işyerinden ayrıldığını, işe gelmesi beklenen pazartesi günü ise işyerine gelmek yerine iş sözleşmesini sona erdirdiğini belirterek tazminat ve alacaklarının ödenmesini talep ettiğini, davacının iş sözleşmesine işverence 02.10.2015 tarihinde değil izinsiz ve mazeretsiz olarak işyerine gelmemesi üzerine 16.10.2015 tarihinde son verildiğini ve ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda devamsızlık tutanağında adı geçen tutanak mümzileri dinlenmediğinden davacının iş sözleşmesinin devamsızlık gerekçesiyle feshi yönünde tutanakların tek başına yeterli olmadığı, işverence Sosyal Güvenlik Kurumu'na işten ayrılış sebebinin “Kod 4: "Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi" olarak bildirildiği, iş sözleşmesinin haklı sebeplerle feshedildiğinin ispatı davalı üzerinde olduğundan ve bu yönde yeterli delil sunmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınması gerektiği ve ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının da bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının işyerindeki kıdemi göz önüne alındığında işyerini sebepsiz terk etmesinin düşünülemeyeceği, davalı işverence 02.10.2015 tarihinde cuma günü sözlü olarak davacının iş sözleşmesinin sona erdirildiği, davacı tarafından bunu belirten ihtarnamenin ise, davalı işverene 05.10.2015 tarihinde pazartesi günü faks ile gönderildiği, davacı tarafından gönderilen ihtarnamenin 05.10.2015 tarihinde davalı işverence tebliğ alınması üzerine davalı işveren tarafından davacıya ihtarname gönderilmesi karşısında 05.10.2015 tarihinden sonra tutulan tutanakların hukuken önemi olmadığı, işverence yapılan feshin haklı bir sebebi bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- Taraflar arasında feshin ihbar tazminatı da gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince işverence haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesine son verildiği kabul edilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Öncelikle, davacı 02.10.2015 tarihinde haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesine son verildiğini ileri sürerek alacaklarının tebliğden itibaren üç gün içinde ödenmesi gerektiği talebini içeren ihtarını 05.10.2015 tarihinde işverene faks yolu ile göndermiş ve iş bu dava ise 09.10.2015 tarihinde açılmıştır. Şu halde; işverence 05.10.2015 ve sonraki tarihlere ilişkin tutulan devamsızlık tutanakları feshin değerlendirilmesi bakımından sonuca etkili değildir.

Davacı asil; 22.10.2015 tarihinde mahkemeye sunduğu imzalı dilekçesinde, 02.10.2015 tarihinde saat 14.007de bölüm müdürünün üçüncü şahısların yanında kendisini rencide edici sözler söylediğini, kendisine hakaret ederek bağırdığını, “sıkıldım, defol git” dediğini, tartışma sebebiyle sinirlerinin bozulduğunu ve izin kağıdı imzalatarak bölümden ayrıldığını, 05.10.2015 tarihinde de kovulması sebebiyle işverene alacaklarını talep ettiği bir ihtar gönderdiğini açıklamıştır. Dilekçenin içeriğinden, davacının bölüm müdürünün hakaret ve rencide edici sözleri ve kendisine “defol git” demesi sebebiyle işyerinden izin alarak ayrıldığı ve bir daha da işe dönmediği belirlenmiş olup olayın meydana geliş biçimi, davacı beyanı ve davalı savunması ile tüm dosya kapsamından; “defol git” deyiminin davacıyı işten çıkarma anlamında değil yanından kovma anlamında kullanıldığı ve taraf tanık beyanları ve cevap dilekçesi içeriği ile yaşanan tartışmanın doğrulandığı dikkate alındığında, davalıya ait işyerinde on iki yılı aşkın süredir çalışan işçi tarafından işveren vekili kabul edilebilecek kişinin işçiye sataşması ya da işçinin şerefine dokunacak sözler sarf etmesi ve davranışlarda bulunması sebebiyle iş sözleşmesine haklı olarak son verildiği kanısına varılmıştır.Her ne kadar; 09.10.2015 tarihli dava dilekçesinde işveren feshine dayanılmış olup işçi kendi haklı feshine dayanmamış ise de; dava dilekçesindeki taleplerin açıklandığı 22.10.2015 tarihli dilekçede, davacı asil tarafından iş sözleşmesinin nasıl sona erdiğinin ifade edildiği, bir başka deyişle; maddi vakanın açıklandığı, yapılan açıklamaya göre hukuki değerlendirme kapsamında kalan nitelendirmeyi yapma görevinin hakime ait olduğu, işçinin hukuki nitelendirme noktasında yaşadığı tereddüdün somut uyuşmazlıkta işçi aleyhine yorumlanmaması gerektiği değerlendirilmiştir. Açıklanan sebeplerle; kıdem tazminatının hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; ihbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, fesih haklı sebebe dayalı olsa bile fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Şu halde; ihbar tazminatının reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi ve bu hususa yönelik istinaf talebinin reddi hatalı bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/10282, Karar No: 2012/8822, Tarih: 19.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10282 E.  ,  2012/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddia, mahalli bilirkişi beyanları, keşif, teknik bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın taş ve kerpiç dökmek ve sürmek suretiyle tecavüzde bulunduğu taşınmazın köy boşluğu olduğunun belirtilmesi karşısında, suçun oluştuğu gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15721, Karar No: 2012/11074, Tarih: 26.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/15721 E.  ,  2012/11074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele Geçirme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin mahkemece değerlendirme yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Gazete muhabiri olan sanığın mağdurla takma isim kullanarak yazmış olduğu kitap hakkında iki kez röportaj yaptığı, daha sonra mağdurun gerçek kimliğini tespit etmek amacıyla araştırma yaparak mağdurun İlköğretim okulunda ingilizce öğretmeni Y.Ç.Y olduğunu tespit ettiği, bu bilgileri Güneş Gazetesi'nin internet sitesinde ''Kocasını 300 erkekle nasıl aldattığını kitabında ballandıra ballandıra anlatan kadının izini süren Güneş, insanın kanını donduran bir gerçeğe ulaştı'' başlığıyla vererek haber verme sınırlarını aştığı, eyleminin kişisel verileri ele geçirmek ve yaymak suçunu oluşturduğu sabit olduğundan, sanık müdafinin mahkemenin görevsiz olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22366, Karar No: 2018/3448, Tarih: 12.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/22366 E.  ,  2018/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum ile davalılardan ..., ... Yapı Madencilik San. Tic. A.Ş. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında ise, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB ...manlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır. Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının toplam kusur oranına göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmelidir.

Eldeki davada; mahkemece öncelikle davalılardan ... Yapı Madencilik San. Tic. A.Ş. ve ... arasındaki hukuki ilişki araştırılarak netliğe kavuşturulmalı, davaya konu kazada yaralanan diğer sigortalının kazaya etki eden (mevcut dava sigortalısının vefatına etken olan) kusuru irdelenerek mevcut çelişki ve eksiklikleri gideren bir kusur raporu alınmalı, ayrıca yukarıda belirtilen esaslar dahilinde mevcut davaya konu kazada 3. kişi konumundakilerin sorumluluğunun, 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesine göre; ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının kusur karşılığı olduğu göz önünde bulundurularak hesaplandığı usule uygun bir hesap raporu alınmalı ve elde edilecek sonuca göre karar verilmeliyken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde verilen hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ..., ... Yapı Madencilik San. Tic. A.Ş. ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ..., ... Yapı Madencilik San. Tic. A.Ş. ve ...'ne iadesine, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9982, Karar No: 2021/6150, Tarih: 01.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9982 E.  ,  2021/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanık ...'ya tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek, gerektiğinde buna ilişkin ek tebliğname düzenlenerek iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.