muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7441, Karar No: 2012/5519, Tarih: 07.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7441 E.  ,  2012/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Büyükdalyan Köyü Tüzel Kişiliği ve Güzelburç Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.09.2011 gün ve 235/274 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de; duruşma talebinin değer yönünden reddine karar verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; sınırlarını ve mevkisini bildirdiği bir parça taşınmazın 30 yıldan beri davacının zilyetliğinde olup üzerinde davacıya ait iki bina bulunduğunu açıklayarak davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili taşınmazın yol boşluğu olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... Belediye Başkanlığı, belediyenin taraf sıfatı bulunmadığını, davalı ... Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı Talat Dalyan ise 10.06.2009 günlü yargılama oturumunda; dava konusu yerin davacıya Ait olduğunu, dedelerinden kalma yer olup, köy ile ilgisinin bulunmadığını ve davaya bir diyeceği de olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, paftasında yol olarak gözüken yerlerin TMK.nun 999. maddesine göre tapuya kaydedilmesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz Dairenin 16.03.2011 tarih 2010/4125 Esas, 2011/1481 Karar sayılı ve mahkemece uyulan bozma ilamında belirtildiği üzere 1939 yılından önce Fransızlar tarafından yapılan kadastro çalışmalarında yol olarak bırakılan yerlerdendir.

Mahkemece, paftasında yol olarak gözüken yerlerin TMK.nun 999. maddesine göre tapuya kaydedilmesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz Dairenin 16.03.2011 tarih 2010/4125 Esas, 2011/1481 Karar sayılı ve mahkemece uyulan bozma ilamında belirtildiği üzere 1939 yılından önce Fransızlar tarafından yapılan kadastro çalışmalarında yol olarak bırakılan yerlerdendir.

Kural olarak, bir taşınmaz malın, olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması ve tapu siciline tescili için taşınmazın kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Bu nedenle öncelikle taşınmazın kazanılacak yerlerden olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Taşınmazın niteliğinin elverişli olması kazanma için bir ön koşuldur. Diğer kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, taşınmazın niteliğinin belirlenmesinden sonra aranılacak hususlardandır. Kamu malları başlığını taşıyan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesinde kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kadimden beri kamunun yararlandığı orta malı taşınmazların tescil mahiyetinde olmayan sınırlandırmaya tabi olduğu açıklandıktan sonra yol, meydan ve köprü gibi orta mallarının ise, haritasında gösterilmek suretiyle kadastrosunun yapılacağı belirtilmiştir. Genel yollar kamunun yararlandığı orta mallarıdır. Genel yollar idarenin tahsis kararıyla kamunun yararlanmasına tahsis edilmekle bu niteliği kazanabilecekleri gibi, kadimden yani öncesi bilinmeyen zamandan bu yana kamunun yararlanmasıyla kamu malı olma niteliğini kazanırlar. Kamu malı niteliğini kazanan, orta malı, yol, meydan ve köprülerin TMK.nun 713/1. maddesi hükmü uyarınca olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılmaları ve TMK.nun 999. maddesi uyarınca da tapu siciline tescil edilmeleri olanaksızdır. Ancak kapanan yollar, yol boşlukları veya fazlalıkları ile kullanılmayan köy boşluklarının TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14, 16/A ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 21. maddeleri gereğince kazanma koşullarının oluşması halinde kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilmeleri mümkündür. Somut olayda 1939 yılından önce paftasında yol olarak gösterilen ve aktif yol niteliğinde bulunan diğer bağlantılı kavşaklara ve yollara ulaşımı sağlanan dava konusu taşınmaz, aktif yol olması nedeniyle özel mülkiyete konu olamayacağı gibi, TMK.nun 999.maddesi gereğince tapuya kaydedilmesi de mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekli ise de davanın reddi kararı sonuç itibariyle doğrudur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16196, Karar No: 2018/1890, Tarih: 27.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/16196 E.  ,  2018/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Bağ-Kur sigortalığının sona erdiği tarihten itibaren ödemiş olduğu 5510 sayılı yasanın Ek-5 ... sigorta primlerinin geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı Kurumca iptal edilen 5510 sayıl Yasa'nın Ek-5 ... sigorta primlerinin geçerli olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Bağkur sigortalılığının sona erdiği 15.03.2012 tarihinden itibaren 5510 sayılı yasanın Ek 5 maddesi gereği sigortalı olduğunun tespiti ile, bu tarihten sonra yapılan prim ödemelerinin Ek 5 maddesi kapsamında değerlendirilerek geçerli sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

... veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz olarak çalışanların sigortalılığını düzenleyen 13.02.2011 gün ve 6111 sayılı Kanunun 51. maddesi ile eklenen 5510 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin dördüncü fıkrasında; “ ... veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz olarak çalışanlar, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılırlar. Bunlar hakkında bu Kanunun kısa vadeli sigorta kolları bakımından yalnızca iş kazası ve meslek hastalığı sigortası, uzun vadeli sigorta kolları yönünden malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası ile genel sağlık sigortası hükümleri uygulanır. ” düzenlemesi yer almaktadır. 6111 sayılı Kanunun 51. maddesi ile eklenen 5510 sayılı Kanuna Ek 5. madde, 6111 sayılı Kanunun 51. maddesi uyarınca 01.03.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Somut olayda, davacının 01/03/2006-15/03/2012 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... Bağ-Kur sigortalısı olduğu, Kurumun 30/03/2016 tarihli yazısında davacının Bağ-Kur hizmetinin 15/03/2012 tarihine kadar devam ettiği tespit edildiğinden 14/02/2012 tarihli Ek 5 müracaatının geçersiz olduğunun bildirildiği, Kurumun 09/12/2015 tarihli yazısında davacının 15/03/2012 tarihine kadar Bağ-Kur sigortalısı olmasına rağmen sehven 15/02/2012 tarihinde Ek 5 tescilinin yapıldığının bildirildiği anlaşılmakla Mahkemece davacının 5510 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamındaki sigortalılığına ilişkin şahsi sicil dosyası getirtilmeden, davacının iptal edilen sigortalılık süreleri tespit edilmeden, davacının ... işlerinde süreksiz olarak çalışıp çalışmadığı yönünde araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının 5510 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamındaki sigortalılığına ilişkin şahsi sicil dosyasını getirtmek, Kurumca hangi sürelere ilişkin sigortalılığının iptal edildiğini tespit ederek, ihtilaf konusu bu sürelerde davacının kendi adına ... faaliyetine devam edip etmediğini belirlemek, tarımsal varlığının bulunup bulunumadığını araştırmak, davacının ikamet adresini tespit etmek, davacının tarımsal faaliyetine devam ettiğinin anlaşılması halinde başkasının yanında hizmet aktiyle ... işlerinde çalışıp çalışmayacağını değerlendirmek, muhtar ve azaların beyanlarına başvurarak davacının ... işlerinde süreksiz olarak hizmet aktiyle çalışmasının olup olmadığını yoksa Kurum değiştirmek amacıyla mı 5510 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamında sigortalılık müraccatında bulunduğu hususlarını açıklığa kavuşturmak böylelikle sigortalılık koşulları oluşup oluşmadığını değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1676, Karar No: 2006/3390, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1676 E.  ,  2006/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 4.7.2003 gününde verilen dilekçe ile katkı payı oranında kooperatif hissesinin iptali ile adına tescili olmadığı takdirde katkı payının tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 23.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabında (M.K.md.118-494) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1.maddesinde de henüz sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır.

Dava, Medeni Kanunun 2.kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin bulunduğundan davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, 23.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15398, Karar No: 2013/14470, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/15398 E.  ,  2013/14470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuklar hakkında ...'a ait Fiberoptik kabloları kesmek suretiyle zarar verdikleri iddiasıyla kamu davası açılmış ise de olay sırasında suça sürüklenen çocukların dere kenarında çobanlık yaparak koyun otlattıkları, bu esnada ihbar üzerine olay yerine gelen polisleri gören çocukların kaçmaya başladıkları, akabinde polisler tarafından yakalandıkları, olay yerinde çocukların yanında kabloların bulunmadığı, yaşı küçük olan çocukların polisleri görünce korkuya kapılıp kaçmış olmalarının hayatın olağan akışına uygun olduğu, suça sürüklenen çocukların kabloları çaldığına dair herhangi bir tanık beyanı veya mahkumiyetlerine yeterli başka bir delil bulunmadığı, atılı suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10064, Karar No: 2016/1435, Tarih: 01.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10064 E.  ,  2016/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, maddi tazminata hükmedilmemesi, yoksulluk nafakasının reddi ve manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.02.2016 günü duruşma için tayin olunan bugün taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının maddi tazminat talebinin (TMK m.174/1) bulunmadığının anlaşılmasına göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar cevaba cevap dilekçesi ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir veya değiştirebilir. (HMK m.141). Davacı kadın, ön inceleme duruşmasından sonra 5.9.2014 tarihli dilekçesiyle yoksulluk nafakası talep etmiştir. Davacının, ilk defa tahkikat aşamasında ileri sürülen yoksulluk nafakası isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davalının açık muvafakati veya usulünce yapılmış ıslah söz konusu değildir. O halde mahkemece; davacının yoksulluk nafakası talebine ilişkin olarak "karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.02.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/2685, Karar No: 2012/22336, Tarih: 24.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2685 E.  ,  2012/22336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.11.2011
Yargıtay — Esas No: 2023/427, Karar No: 2023/3068, Tarih: 09.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/427 E.  ,  2023/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Karacabey Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 08.12.2015 tarihli iddianamesi ile taksirle yangına neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 171 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

3. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile " ... Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması...'' ve ''...basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli, 2021/496 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kiracı olduğu evdeki kömür sobasının üstüne kuruması için bıraktığı giysilerin alev alması ve evdeki koltuğa sıçraması neticesinde yangına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kiracı olduğu evdeki kömür sobasının üstüne kuruması için bıraktığı giysilerin alev alması ve evdeki koltuğa sıçraması neticesinde yangına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

2. Yangın konusunda uzman bilirkişinin 21.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda; yangının çıkış bölgesi olan oturma odasında ısınma amaçlı kurulan katı yakıtlı sobadan başka yangına sebep olabilecek herhangi bir etkenin olmadığı, sanık ifadesinde "hayatımda daha önce kömür sobası yakmadım, bu nedenle çamaşırlarımın tutuşacağını tahmin edemedim" dese de, soba üzerinde uzun süre bekleyen yanıcı maddelerin bir süre sonra yoğun ısıya maruz kalmak suretiyle yanabileceğinin günlük bir bilgi ile tahmin edilebilecek olması, bunun teknik bir bilgilenmeyi gerektirmediği, dolasıyı ile burada alınacak tüm tedbirlerin kendi sorumluluk alınında olduğu, evin mülkiyeti şikayetçi ...'a ait olsa da, evin tüm kullanım haklarının sanık ...'ye ait olduğu ve tüm bu sorumluluklarına rağmen gerekli tedbirleri almayarak yangına sebebiyet verdiği için sanığın tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

3. 18.11.2015 tarihli olay ve görgü tespit tutanağında; sanığa ait kişisel eşyaların yandığı, yangının çıkmasına sebep olan sobanın bulunduğu odanın duvarlarının tamamen islenmiş olduğu, diğer odalarda zarar ve ziyanın olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

18.11.2015 tarihli olay ve görgü tespit tutanağına göre; yangın sebebiyle sadece sanığa ait kişisel eşyalar ile yangının çıktığı odanın duvarlarının islenerek zarar gördüğünün, çıkan yangının binaya sirayet etmediğinin tespit edilmesi karşısında; sanığın eyleminin atılı suçu oluşturmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli, 2021/496 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15853, Karar No: 2014/1085, Tarih: 27.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15853 E.  ,  2014/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/135 esasında açılan ortaklığın giderilmesi davası sırasında 7558 ada 1, 2, 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında paydaş olan Bekir Sıtkı ...'un baba isminin yazılı olmadığının anlaşıldığını, adı geçen malikin soy isminin de sonradan değiştirildiğini ve ''Karacaşehir'' olduğunu, bu durumun düzeltilebilmesi için dava açmak üzere mahkemece kendilerine yetki verildiğini ileri sürerek, sicil kaydında yer almayan malik baba adının nüfus kaydındaki gibi '' Ethem'' olarak, soy isminin de ''Karacaşehir'' olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

İlgili Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/502, Karar No: 2013/2355, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/502 E.  ,  2013/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 12.11.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1-Davaya konu Mülhak Hacı Ali Ağa Ayşe Bacı Vakfı mütevellisi maliki ....'a mahkeme kararının tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/164 esas - 44 karar sayılı ilamı ile 1994/890 esas 1995/263 karar sayılı ilamının mahkemesinden,

Getirtilip dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.