muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1074, Karar No: 2016/687, Tarih: 25.05.2016

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 25.05.2016 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/183, Karar No: 2021/2798, Tarih: 15.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/183 E.  ,  2021/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleriyle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 37/2. maddesi gereğince aynı yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece ceza mahkemeleri arasındaki görev uyuşmazlıklarının çözüm yerinin bölge adliye mahkemeleri ceza daireleri olduğu, ihtilafı meydana getiren Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararında, uyuşmazlığın giderilmesi için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği, ancak sehven Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; incelenmeyen dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19009, Karar No: 2012/22628, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19009 E.  ,  2012/22628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işe başlatmama tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01.08.2007’de pazarlama ve müşteri ilişkileri müdürü olarak işe başladığını, iş sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın 31.08.2008 tarihinde son verildiğini, açtığı işe iade davasını kazandığını, 21.04.2009 tarihli ihtarname ile işe iade talebinde bulunduğunu, ancak iş sözleşmesinin feshinden önceki şartların altında bir pozisyon teklif edildiğini, bu hususun mahkeme kararına aykırı olduğunun 22.05.2009 tarihli ihtarname ile davalıya bildirildiğini, dört aylık boşta geçen süre ücretinin tarafına ödendiğini, ancak işe başlatılmadığını beyanla dört aylık işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise; davacının 01.08.2007’de çalışmaya başladığını, müvekkili olan davalı şirketin tasarruf tedbirleri kapsamında iki yerine bir satış müdürü çalıştırılmasına karar verildiğini, bu sebeple davacının iş sözleşmesine 31.08.2008 tarihinde son verildiğini, işe iadeye ilişkin mahkeme kararından sonra tekrar işe başlaması için her türlü hukuki işlemin yapıldığını, ancak davacının 25-26 ve 27.05.2009 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini bu sebeple iş sözleşmesine son verildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının işe başlatılması için 21.04.2009 tarihli ihtarname ile işverene başvuruda bulunduğu, ihtarnamenin davalıya 27.04.2009 tarihinde tebliğ edildiği, davalı işverenin 15.05.2009 tarihli ihtarname ile davacının işe başlayabileceğini bildirdiği, işe başlamak için işyerine giden davacıya aynı görevin teklif edilmediği, bu nedenle davacının işe başlamadığı ve bu durumu 22.05.2009 tarihli noter ihtarnamesi ile davalı işverene bildirdiği, davacının fesihten önceki görevi olan "müşteri ilişkileri müdürlüğü" pozisyonunun iptal edilip edilmediği ve kendisine önerilen "ürün yöneticiliği" pozisyonunun eşdeğer bir görev olup olmadığı, söz konusu pozisyonun araç tahsisi ve sağlık sigortası gibi sosyal haklar bakımından önceki görevinin gerisinde kaldığı ve aynı zamanda daha alt bir görev olduğu, aynı ücretin ödenecek olmasının sonucu değiştirmeyeceği, bu sebeple davacının usulüne uygun olarak işe başlatılmadığı kabul edilerek bilirkişi raporunda yapılan hesaba göre ve 30.09.2010 harç tarihli ıslah dilekçesi ile artırılan rakamlar gözetilerek 30.564.46 TL alacağın talep bulunmadığından faizsiz olarak davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Davacının, davalı şirkette Pazarlama ve Müşteri İlişkileri Müdürü olarak görev yaptığı dönem içinde, alınan işletmesel bir kararla Profesyonel Hizmetler Genel Müdür Yardımcılığı ile Satış ve Pazarlama Genel Müdür Yardımcılığının tek bir çatı altında toplandığı, organizasyonda yapılan bu değişiklik sonucu istihdam fazlalığı oluştuğu gerekçesi ile davacının iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Davacının açmış olduğu işe iade davasında; davacının pozisyonunun iptal edilmediği, davacının çalıştığı bölüme eleman alınması için iş ilanı verildiği, işletmesel kararın tutarlı ve kararlı şekilde uygulanmadığı ve davacıya başka bir pozisyonda iş önerilmeyerek feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle işe iade kararı verildiği, davacının bu karar üzerine işe başlamak için davalı işverene başvurduğu; davalı işverenin, işe başlama talebinde bulunan davacıya organizasyon değişikliği nedeniyle eski pozisyonunu öneremediği, bunun yerine maaşı aynı kalmak şartıyla Ürün Yöneticiliği pozisyonunu önerdiği, ancak davacı tarafından bu pozisyonun kabul edilmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

İşverenler, kendi işyerleriyle ilgili işletmesel kararlar alma ve gerekli gördükleri organizasyonel değişiklikleri yapma hakkına sahiptir. Yapılan değişikliğin yerinde olup olmadığı yargısal denetimin dışındadır. İşverenler söz konusu haklarını kullanırken keyfilikten kaçınma, objektif olma, tutarlı davranma ve feshin son çare olması ilkesine uymak zorundadır. İşveren, işe başlatılma talebinde bulunan işçisini aynı pozisyonda ve koşullarda işe başlatmakla yükümlü olsa da eski pozisyonun bulunmaması halinde maaşı aynı kalmak şartıyla farklı pozisyonlardaki bir işte başlatma hakkına sahiptir. Önemli olan, kabul edilebilir değişikliklerle birlikte istihdamın korunması ve sürdürülmesidir. Feshin son çare olması ilkesinin anlamı ne olursa olsun istihdam yaratma ve çalışma şartlarını değiştirmeme değil istihdamı sürdürmedir. Dolayısıyla davaya konu olayda işveren işe başlama isteminde bulunan davacıya kabul edilebilir farklı bir pozisyon sunmuş ancak bu, davacı tarafından kabul edilmemiştir.

Anılan sebeplerden dolayı, davanın reddi yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 12.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6897, Karar No: 2009/7709, Tarih: 01.10.2009

18. Hukuk Dairesi 2009/6897 E., 2009/7709 K.

**18. Hukuk Dairesi 2009/6897 E., 2009/7709 K.**

**- NÜFUS KAYDININ DÜZELTİLMESİ DAVASI**- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Tülay Bulut ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada K... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 12.11.2007 günlü ve 2007/344-426 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.3.2009 gün ve Hukuk-2009/130081 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, H... Bulut isimli şahısla evlenmesine rağmen baba hanesindeki nüfus kaydında soyadının boşandığı eşinin soyadı olan Özesen olarak geçtiğini belirterek, sözkonusu kaydın hali hazırda evli olduğu kocasının soyadı olan Bulut olarak değiştirilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun "Kaydın kapatılması ve yeniden açılması" kenar başlığını taşıyan 14.maddesinde yer alan hükme göre nüfus kaydının kapatılması; ölüm, gaiplik, Türk vatandaşlığının kaybı, evlenme, boşanma, evlat edinilme, soybağının düzeltilmesi veya reddi gibi olaylar nedeniyle bir kaydın üzerinde işlem yapılamaz hale getirilmesidir. Kaydın kapatılmasına ilişkin sebep ortadan kalktığında veya kaydın yeniden açılmasını gerektirecek yeni bir sebep ortaya çıktığında kayıt yeniden açılır ve kaydın açılmasından sonra kişisel durumda meydana gelmiş olan olaylar kişinin kaydına işlenir.

Evlenme sebebiyle davacının nüfus kayıtlarının kapalı olması nedeniyle bu kayıtlar üzerinde herhangi bir işlem yapılamayacağı hususu gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18822, Karar No: 2013/30121, Tarih: 19.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/18822 E.  ,  2013/30121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-a-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleriuyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sürücü belgesinin TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin taktirinde olması ve takdirin de alınmaması yönünde kullanıldığı kabul edilmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Uzlaştırmacı gideri olan 100 TL'nin yargılama giderlerine dahil edilmemesi suretiyle CMK' nın 324. ve 253/22. maddelerine muhalefet edilmesi ,

2- Mahkemenin 22.11.2012 tarihli celsede, katılanın geçirdiği trafik kazası nedeniyle başında, kolunda ve ayağında kırıklar olması nedeniyle yatalak hasta olduğu ve kati raporunun aldırılamadığı belirtilmiş ise de; dosyada mevcut Güroymak Devlet Hastanesi acil servisinin geçici raporu ile birlikte katılanın sevk edildiği ve tedavi gördüğü hastanedeki tüm tedavi belgeleri ve varsa film, grafi ve röntgenlerin celbi ile tüm evrakların, en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün belirtilen nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, isteme uygun olarak 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5041, Karar No: 2018/102, Tarih: 18.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5041 E.  ,  2018/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Taah. Müh. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... . Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.03.2016 tarih ve 2011/494-2016/170 sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiş ise de;

1-Kararı temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısı yüklenici şirket her iki kararı temyiz ettiği halde, birleşen davaya yönelik 143,50 TL temyiz yoluna başvurma harcını yatırmamıştır. 492 sayılı Harçlar Kanunu 32. maddesi uyarınca noksan harç ikmâl edilmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından; mahkemece 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK 434/III. maddesi gereğince noksan olan 143,50 TL temyiz yoluna başvurma harcının davacıdan alınmasının sağlanması,

2-İncelenmesine gerek görüldüğünden;

a-Davacı yüklenicinin 30.12.2011 tarihli delil listesine ilişkin dilekçesinin 1. maddesindeki "... . Noterliği'nin 09.06.2008 26396 yevmiye nolu ... ... Ek Hizmet Binası İnşaatı İşi" sözleşmesi ve sözleşme eklerinin bulunduğu 2 cilt (klasör) olarak sunulan belgelerin, 2. maddesindeki "Dava konusu işe ait tarafların düzenlediği 13 adet hakediş dosyasının" bulunduğu 2 klasör belgenin ve 10. maddesindeki Ek-7 olarak dilekçe ekinde sunulan kesin kabul tutanağının okunaklı ve onaylı suretinin tüm ekleriyle ve yüklenicinin kesin kabul tutanağına itiraz dilekçesiyle birlikte,

b-Davacı yüklenicinin 05.01.2012 tarihli dilekçesinin ekinde sunduğu belirttiği, ancak dosyada bulunmayan Ek-10 olarak sunulan 3 klasör belgenin,

c-Davacı yüklenicinin 27.02.2012 tarihli dilekçesinde Ek-8 olarak 3 klasör halinde sunduğu belirttiği, ancak dosyada bulunmayan 3 klasör belgenin,

d-Davalı iş sahibi TUBİTAK'ın 16.11.2011 tarihli cevap ve delil listesinde kurumdan temin edilmesini istediği ve TUBİTAK'ın 18.05.2012 günlü dilekçesinde 4 klasör halinde sunulduğu belirtilen ancak dosyada bulunmayan 4 adet klasörün temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2540, Karar No: 2013/4063, Tarih: 11.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2540 E.  ,  2013/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin üniversite öğrencisi olduğunu, okul masraflarını asgari ücretle çalışan ablasının karşıladığını, davalı babanın müvekkiline maddi herhangi bir katkısının bulunmadığını iddia ederek; davacının eğitimine devam edebilmesi için 18 yaşını doldurduğu 30.03.2011 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 500,00 TL yardım nafakasının davalı babadan tahsili yönünde hüküm tesisini vekaleten talep etmiştir.

Davalı babanın vasisi cevap dilekçesinde; davacının anne babası arasında görülen boşanma davası sırasında davacının reşit olduğu tarihten sonrası için nafaka talebinin reddedildiğini, bu kararın henüz kesinleşmediğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nın 114/1-ı fıkrası uyarınca davanın reddi cihetine gidilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Dava açılmasının usul hukuku bakımından ortaya çıkardığı sonuçlardan biri derdestliktir. Aynı konuda, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak daha önce bir dava açılmış ve bu dava görülmekte (derdest) ise, aynı konu yeni bir dava konusu yapılamaz. Çünkü; aynı konuda iki dava açılmasında davacının hukuken korunmaya layık bir menfaati yoktur. HUMK 187/4'de ilk itiraz olarak nitelenen bu husus, HMK 114, 1/ı hükmü ile dava şartı haline getirilmiştir.

Somut olayda; Söke 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/425 Esas sayılı boşanma davası ile eldeki yardım nafakası davasının konuları, tarafları, dava sebepleri aynı değildir. Bu nedenle bu iki dava arasında derdestlikten söz edilemez.

Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/425 Esas sayılı dosyasının tarafları davacının anne ve babası olup, 07.06.2012 tarihli ilam ile davacının annesi ile babasının boşanmalarına karar verilmiş; müşterek çocuk 30.03.1993 doğumlu Oğuzhan için 18 yaşını doldurduğu tarihe kadar geçerli olmak üzere 200,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş; fazlaya yönelik talep reddedilmiştir. Red kararı iştirak nafakası talebine ilişkindir. Eldeki davada ise davacı ergin, Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesi gereğince davalı babasından yardım nafakası talebinde bulunmuştur.

TMK'nın 364/1 maddesi gereğince; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

TMK'nın 364/1 maddesi gereğince; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Tüm bu maddeler ışığında okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

O halde mahkemece; ergin olan davacının üniversitede okuduğu tesbit edildiğine göre, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda işin esasına girilerek, taraf delilleri toplanmak suretiyle, davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, hasıl olacak sonuç dairesinde dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, uygun bir miktarda yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı ve yanılgılı gerekçelerle, dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan dava, davacının babası kısıtlı Hüseyin Köprüalan'a karşı açılmış olmasına karşın, karar başlığında davalı olarak, davalı babanın vasisi ...'ın gösterilmiş olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2497, Karar No: 2008/4146, Tarih: 18.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2497 E.  ,  2008/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, Bozdoğan İcra Müdürlüğü’nün 2005/68 Esas sayılı dosyasında 2. ve 4. sırada bulunan alacaklıların sıralarına itiraz ederek ipotek alacaklısı müvekkilinin sıra cetvelinin 2. sırasına alınması istemiyle şikayette bulunmuştur.

Mahkemece şikayet edenin alacağının 3. sırada, şikayet edilen ... ’in alacağının 4. sırada olması nedeniyle bu konuda şikayette bulunmasında hukuki yararı bulunmadığı, 2. sıradaki ...’na ilişkin istem ile ilgili olarak bu kişinin koydurduğu ihtiyati hacizden sonra ipoteğin tesis edilmesi nedeniyle sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3144, Karar No: 2024/3744, Tarih: 08.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/3144 E.  ,  2024/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/547 E., 2021/1031 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; tazminata esas dosyada soruşturmayı yürüten yargı mensuplarının eksik soruşturma, ihmal ve ağır kusurları nedeniyle davacı ...'ın eşi, diğer davacıların annesi olan maktül ...'ın öldürülmesi nedeniyle her bir davacı için ayrı ayrı 500,000 TL olmak üzere toplam 2.000.000,00 TL manevi tazminatın 19.09.2018 tarihinden faiz talebinin reddine verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, CMK 141/3 maddesinde özel kast unsurunun aranmadığı, soruşturmayı yürüten savcının gerekli tedbirleri zamanında almaması nedeniyle Nurten'in ölüme sebep olduğunu, bu nedenle savcının ağır kusuru ve ihmalinin olduğunu, devletin kusursuz sorumluluğu yönünden davanın kabulü gerektiği, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU