muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11459, Karar No: 2023/1375, Tarih: 28.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; bilirkişi raporunu düzenleyen uzmanın davacının arkadaşı olduğunu, davacının çalıştığı hastahaneden rapor alındığını, tahkikatın yanlı yürütülmesine sebebiyet verecek delillerin nazara alınmayarak, adil yargılanma ilkesi gözetilip tekrardan alanında uzman ve tarafsız kişilerce tanzim edilecek raporların dosyaya delil olarak eklenmesini talep ettiğini, gerçek dışı yaşandığı düşünülen olaydan sonra da kızlarının yanına geldiğini ve görüşmeye devam ettiklerini, ortak çocuk ...'in beden muayenesindeki bulguların normal çıktığını, salt bilirkişi raporuna dayanılarak gerekçesiz olarak hüküm kurulduğunu beyan ederek duruşma taleplerinin olduğunu ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyet kendisinde bulunmayan baba ile ortak çocuklar arasında mahkeme kararı ile kurulmuş olan kişisel ilişkisinin kaldırılmasını gerektirecek hususun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci ve 324 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2 Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5137, Karar No: 2014/5120, Tarih: 18.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5137 E.  ,  2014/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2010/327-2012/569

Davacı, davalı şirket nezdinde yapılan sigorta kaydının iptaliyle, haksız tahsil edilen paranın faiziyle birlikte tarafına iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.03.2009 – 16.03.2009 tarihleri arasında çalışmadığının tespitine ve İş-Kur tarafından yersiz ödendiği gerekçesi ile kendisinden tahsil edilen 2.068,00 TL işsizlik ödeneğinin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kendisinin de kabulünde olduğu şekilde davalı şirkete iş başvurusunda bulunduğu, davalı şirketin ise 15.03.2009 tarihinde işe başladığını bildiren işe giriş bildirgesini web üzerinden yapıldığı, 2 günlük fiili çalışmasının kurum kayıtlarına geçtiği, bu nedenle davalılarca yapılan işlemin yerinde olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve bilgilerden; davacı sigortalının ... sicil numaralı işyerinden 05.01.2009 tarihinde ayrıldıktan sonra, davalı T.. M..’nden işsizlik ödeneği talebinde bulunduğu ve talebi kabul edilen davacıya, 05.01.2009 tarihinden itibaren 300 gün işsizlik ödeneğinin ödendiği, ancak bu dönem içinde 15.03.2009 – 16.03.2009 tarihleri arasında .... sicil numaralı davalı işyerinde 2 gün süre ile sigortalı olarak çalıştığı gerekçesi ile primlerinin ödendiği anlaşılmaktadır.

Davacının, davalı işyerinde çalışması olmadığına ilişkin davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. Maddeleri, bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; Mahkemenin kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Çünkü davacının 15.03.2009 – 16.03.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde gerçekte çalışıp çalışmadığı usulüne uygun şekilde araştırılmadan sonuca gidilmiştir.

Somut olayda; Mahkemenin kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Çünkü davacının 15.03.2009 – 16.03.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde gerçekte çalışıp çalışmadığı usulüne uygun şekilde araştırılmadan sonuca gidilmiştir.

Ayrıca, sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6. madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hâkim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır. İşsizlik sigortası ise, 08.09.1999 tarih ve 23810 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun 46 ila 57. maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 46. maddesinde açıklandığı üzere, amacı; işsizlik sigortasına ilişkin kuralları ve uygulama esaslarını düzenlemek ve sigortalılara işsiz kalmaları halinde, kanunda öngörülen ödeme ve hizmetlerin yerine getirilmesini sağlamaktır. Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hâkimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işsizlik sigortasına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir. Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşsizlik sigortasına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır. Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmak, hizmet tespiti yönünden davalı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin tüm bordrolarını getirtmek, dönem bordrolarından dava konusu dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, giderek davalı işveren isticvap edilerek davacının çalışıp çalışmadığını açıklattırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12878, Karar No: 2015/5377, Tarih: 12.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12878 E.  ,  2015/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar ..., ... ve Yücel Kahya, dava konusu taşınmazda bulunan bir kısım zeytin ağaçlarının kendileri tarafından yetiştirildiğini ve bu hususun nazara alınmasını istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine ve satış bedelinin 30.05.2014 tarihli ziraat bilirkişisi raporundaki oranlar ve veraset ilamıyla tapu kaydındaki hisseler dikkate alınarak dağıtılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili Av. ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%.....) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkemece satış bedelinin hem bilirkişi raporu, hem tapu kaydı ve veraset ilamındaki hisseler nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi ve bu şekilde infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması ve davalıların 25.04.2014 günlü keşif için yaptığı 602,50 TL yargılama giderinin nazara alınmaması doğru değil ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm sonucundan satış bedelinin paylaştırılmasına ilişkin iki numaralı bendin çıkarılarak yerine "Satış bedelinin muhdesata isabet eden % 11,4 oranındaki kısmın davalı ...'ya, % 11,5 oranındaki kısmın davalı ...'ya, % 15,3 oranındaki kısmın davalı Yücel Kahya'ya verilmesine, arza isabet eden geri kalan % 61,8 oranındaki kısmın tüm paydaşlara tapu kaydında ve veraset ilamındaki hisseleri oranında dağıtılmasına" cümlesinin yazılmasına, hüküm sonucunun yargılama giderlerine ilişkin beşinci bendinin sonuna "davalılar tarafından yapılan keşif gideri 477,50 TL ve araç ücreti olan 125,00 TL olmak üzere 602,50 TL yargılama giderinin davacılardan satış bedelinin paylaştırılmasındaki hisseleri oranında alınarak davalılara verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 12.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3992, Karar No: 2014/3429, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3992 E.  ,  2014/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7228, Karar No: 2022/2569, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/7228 E.  ,  2022/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5491, Karar No: 2020/5675, Tarih: 01.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5491 E.  ,  2020/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu eski 2634 yeni 3217 parsel sayılı taşınmazın davalıya terminal alanı yapılması için verildiğini ancak ticari amaçlı kullanıldığının tespiti üzerine İmar Kanunu 11. madde gereğince yeniden Hazine adına tescil edildiğini, tespitler sonucunda taşınmaz üzerindeki binaların yıkılarak taşınmazın boş olarak Hazine adına tescili gerektiğini, bu nedenle taşınmaz üzerindeki binaların kal’ini talep etmiştir.

Davalı vekili; usul ve yasaya aykırı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 11. maddesine göre; kamunun ortak kullanımına açık olmak üzere tapu sicilinden bedelsiz terkin yapılan taşınmazın satılmayacağı ve başka maksatla kulanılamayacağı ileride imar planı değiştirilerek özel mülkiyete konu olacak hale getirildiğinde veya imar planı değitşirilmeden terk edildiği amaç dışında kullanıldığı takdirde tekrar aynı şartlarla ve idari yoldan Hazine adına tescil edileceği, bu madde karşısında Mahkemece yapılacak bir işlem olmadığı gerekçesiyle dava konusu hakkında karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; amaç dışı kullanıldığından mülkiyet hakkına dayalı kal istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz evveliyatında Hazine adına kayıtlı iken terminal yeri yapılmak üzere davalı Belediyeye verilmiş, Belediyece dava konusu taşınmazın veriliş amacı dışında kullanılması üzerine 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 11. maddesi gereğince idari yoldan Hazine adına yeniden tescil edilmiştir. Davacının talebi ise hazine adına idari yoldan tescil edildiği halde davalı tarafından yapılan taşınmaz üzerindeki yapıların yıkılmaması nedeniyle mülkiyet hakkına dayalı kal talebidir.

Bilindiği üzere; 29.06.1938 tarih 3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait daire müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem sıfatıyla) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkak olup eldeki davanın taraflarının anılan yasının 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu da sabit ise de 03.07.2003 tarihinde kabul edilip 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 3533 sayılı Yasa'nın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili uyuşmazlıkların bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır.

Bu düzenleme doğrultusunda eldeki dava; ... ve Belediye arasında görülen taşınmazın aynına dayalı kal talebine ilişkin olup genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinde görülecek bir davadır. Davalı tarafından dava konusu taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 11. maddesi gereğince amacına aykırı olarak kullanıldığı ve taşınmaz üzerine binalar yapıldığı da sabit olmakla Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile dava konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nin 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5978, Karar No: 2011/5513, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5978 E.  ,  2011/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nun İİK'nun 337/a, 354. maddeleri gereğince üç ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma talepli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.