muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16858, Karar No: 2015/6885, Tarih: 01.04.2015

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim

ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Davacının Kurum tarafından belirlenen % 32,00 sürekli iş göremezlik oranına davalı tarafça itiraz edilerek, yukarıda açıklanan prosedür doğrultusunda Kuruma başvuruda bulunulduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böle olunca işverenin kazalıda belirlenen sürekli işgöremezlik oranına yönelik itirazının sonucunun araştırılarak ve gerektiğinde yukarıda açıklanan prosedüre uygun biçimde incelenerek, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar vekili ile davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davalılardan ... İnşaat Tekstil Turizm Gıda San.Tic.Ltd., ... ve ... İnşaat Sanayi Tic. Ve Tur.Ltd. Şti. yararına takdir edilen 1.100,00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1650, Karar No: 2013/2599, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1650 E.  ,  2013/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davanamede, mahkeme kararı olmaksızın değiştirilen doğum tarihlerinin düzeltilmesi işleminin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dairemizin geri çevirme kararı üzerine davalılar ... ve ... hakkında açılmış yaş düzeltim davası olup olmadığı yönünde asliye hukuk mahkemelerinde araştırma yapılması istenilmiş ise de, bu konu ile ilgili İskenderun 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yazı cevabının dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır. İskenderun 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde adı geçen davalılar ile ilgili olarak açılmış veya karara bağlanmış yaş düzeltim davası olup olmadığı mahkemesinden sorularak alınacak yazı cevabının,

2-Davalılar ..., ..., ... ve ...'ün yaş düzeltimlerine ilişkin mahkeme kararlarını da gösterir şekilde son vukuatlı nüfus kayıtlarının ilgili nüfus müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1055, Karar No: 2013/4932, Tarih: 04.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1055 E.  ,  2013/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar E.S., A. S. ve S.n S.ı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, tapu iptali ve pay oranında tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan H..S.'nın 301 ada 6 parsel sayılı taşınmazını, torunu olan dava dışı vekili O. S. aracılığıyla 14.04.2011 tarihinde davalı Z.'ye, 13872 ve 13877  parsel sayılı taşınmazlarını dava dışı vekili Ş. Ö. eliyle 06.08.2009 tarihinde davalı O. G.'a, 4927 ve 5066  parsel sayılı taşınmazlarını ise yine vekili O. S.eliyle 20.12.2010 tarihinde davalı R.'a satış suretiyle temlik ettiği, 1930 doğumlu olan miras bırakanın 10.05.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı eşi E., davacı çocukları A. S., E., davalı oğlu M. ile  dava dışı çocukları Z. K.ile T. S.'nın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar; miras bırakanları H.S.ı'nın davalı oğlu M. tarafından kandırılarak düzenlettirilen vekaletname kullanılmak suretiyle murise ait çekişme konusu  taşınmazların akraba ve arkadaş olan diğer davalılara satış gösterilmek suretiyle devredildiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve miras payları oranında tescile, mümkün olmaz ise tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Bilindiği üzere, maddi vakıayı bildirmek taraflara, hukuki nitelemeyi yapmak ve uygun yasa maddesini bulup uygulayarak uyuşmazlığı çözüme kavuşturmak hakime aittir.

Somut olayda, iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğinden, davacıların muris muvazaası hukuksal nedenine dayandıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Sözkonusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanununun  213. maddesi (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237. maddesi) ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ne var ki, somut olayda, belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda bir araştırma ve inceleme yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, iddianın ve savunmanın yukarıda değinilen ilkeler uyarınca araştırılması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek ve yanılgılı değerlendirme  ile  yazılı şekilde hüküm  kurulması doğru değildir.

Davacılar E. S., A. S.ve S.S.ı vekilinin  temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.

.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/25005, Karar No: 2015/2363, Tarih: 26.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/25005 E.  ,  2015/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğine yönelik mahkemenin kabulü yerinde görüldüğünden tebliğnamenin TCK'nin 25 ve 27. maddelerindeki hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasına yönelik bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyete yönelik hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyete yönelik hükmün temyiz incelemesinde;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümdeki ertelemeye dair kısımdan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8973, Karar No: 2013/6608, Tarih: 17.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/8973 E.  ,  2013/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2013 gün ve 2012/1025 E, 2013/50 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17330, Karar No: 2009/1692, Tarih: 10.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/17330 E.  ,  2009/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  Ceyhan 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih   :  29.04.2008

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, maddi tazminatın feragat nedeniyle reddine, 30.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.02.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat Y.T. ile karşı taraf vekili Avukat M.Y.geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere, olay nedeniyle hükme esas alınan raporda kazalıya verilen %25 oranındaki kusurun dosya kapsamına uygun düşmesine,olayda üçüncü kişilerin olası kusurlarının davalı işveren tarafından açılması muhtemel rücu davasında değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 12.05.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yüzünden yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti  sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme  gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dava, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik sonucu uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Öte yandan, sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranın tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Somut olayda, davacıda mevcut sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi yönünden işlemlerin devam etmekte olduğu henüz sonuçlanmadığı Sosyal Güvenlik Kurumu Adana sigorta il müdürlüğünün 15.11.2007 tarihli cevabi yazarından anlaşılmaktadır. Davacının Sürekli iş göremezlik oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde belirlendiğine ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge mevcut değildir. Hal böyle olunca hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının belirlenmesine ilişkin kurum işlemlerinin sonucu beklenmeden yazılı şekilde  karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ. Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın kapsamına göre davalının manevi tazminatın miktarına yönelik  sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı   yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 10.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17364, Karar No: 2019/9475, Tarih: 16.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17364 E.  ,  2019/9475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat alacağına dayalı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirket tarafından sigortalı olan işyerinin mutfak bölümünde 19/06/2012 tarihinde davalı şirket personeli aşçının yemek yaptığı esnada kızartma yağının alev alması sonucu yangın meydana geldiğini ve işyerinde oluşan 44.625,00 TL'lik hasar bedelinin 08/11/2012 tarihinde sigortalı şirkete ödendiğini, ödenen bu bedelin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu hasarın oluşumunda davalı şirketin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı-alacaklının davasının kısmen kabulü ile Adana 14. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12507 sayılı dosyasında davalı–borçlu’nun taleple bağlı kalınarak 32.037,00 TL asıl alacak yönünden yapmış olduğu itirazın iptaline, Adana 14. İcra Müdürlüğünün 2012/12507 sayılı dosyasında 32.037,00 TL asıl alacak üzerinden takibin kaldığı yerden devamına, Adana 14. İcra Müdürlüğünün 2012/12507 sayılı dosyasında asıl alacak olan 32.037,00 TL'ye takip tarihi olan 13/12/2012 tarihinden itibaren değişken oranlı yasal faiz uygulanmasına, davacı-alacaklının fazlaya ilişkin 12.588,00 TL asıl alacak yönünden talebinin reddine, davacı-alacaklının icra inkar tazminatı talebinin kabulü ile hükmolunan alacak miktarı olan 32.037,00 TL'nin %20'si olan 6.407,40 TL icra inkar

tazminatının davalı–borçludan alınarak davacı-alacaklıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.