muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7175, Karar No: 2022/122, Tarih: 10.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7175 E.  ,  2022/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NİZİP 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanıklar lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediklerinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1) Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davaların düşmesine” ,

2) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse veya daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işledikleri aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191.maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazlarına başlanması, şüphelilerin erteleme süresi zarfında; aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendilerine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmeleri,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almaları, kabul etmeleri veya bulundurmaları,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmaları,

Hallerinde, haklarında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2,3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davalarının durmasına,

Karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmaları,

Hallerinde, haklarında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2,3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davalarının durmasına,

Karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanıklara isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanıklar lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanık ...’ın soyut beyanı dışında aleyhlerinde delil bulunmadığı aşamada, 03/03/2015 tarihli duruşmada sanık ... ve sanık ...’ün, beyanlarıyla kendi suçlarının ortaya çıkmasını sağladıkları; bu nedenle her iki sanık hakkında TCK’nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16062, Karar No: 2018/8683, Tarih: 04.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16062 E.  ,  2018/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin eşi ve çocuğu ile birlikte Bulgaristan gezisine katıldığını, tatilin ilk günü çocuğunun geçirdiği kaza neticesinde ayağında kırık meydana geldiğini, seyahat ile ilgili tüm rizikoların davalı şirket tarafından sigortalandığını, müvekkilinin çocuğunun hava ambulansı ile ülkeye getirilerek tedavisinin başlatıldığını belirterek 18.487,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; seyahat sağlık sigortası özel şartları uyarınca hava ambulansına ancak doktorun karar verebileceğini davacının kendi isteğiyle buna karar verdiğini belirterek hasarın teminat dışında olduğunu, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 18.487,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline

karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 947,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15227, Karar No: 2014/12494, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15227 E.  ,  2014/12494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2010/565-2013/520

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8761, Karar No: 2023/18168, Tarih: 09.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8761 E.  ,  2023/18168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla;

1. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine yönelik olup gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine yönelik olup gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü alkollü bir şekilde hareket halindeki araçların önüne kendisini atmaya çalıştığının ihbar edilmesi üzerine, görevli polis memurları şikâyetçilerin olay yerine gittikleri, sanığın şikâyetçilerin uyarılarını dikkate almadığı, idari işlem yapılacağının söylenmesi üzerine sanığın mağdur ... ve şikâyetçiler ..., ...’ye hitaben "Lan sizin zaten garibana gücünüz yeter bana cezai işlem yaparsınız bende size bela olurum, kendime zarar verir size iftira atarım" dediği, sanığın polis merkezine götürüldüğü, şikâyetçi ...’ye hitaben "Görüşeceğiz F. görüşeceğiz bana vurdun F. bana vurdun delikanlı ol. Ben erkeğim erkek. Sivilde karşıma çıkma, sivil olarak karşıma çık seni var ya seni doğramayan hadi bakalım. Yalan söylüyor delikanlı ol." şeklinde söz söylediği, sanığın sakinleştirilmeye çalışıldığı esnada "Yalan söylüyor şerefizler, ya bu ... onlara dar gelecek, ya bana dar gelecek, onları vurmayan ...'nın a\*\* ... koysun. Onları delik deşik edeceğim. Açık açık tehdit ediyorum ben onları, bana vurdu ya komiserim. Şimdi siz bana vursanız erkek gibi vurdum dersiniz. Ama onlar erkek olup vurdum demiyorlar. Erkek olun g\*t oğlanları delikanlı olun delikanlı olun. Pe\*\*enkler yalan söylüyorlar or\*\*puluk yapıyorlar onların ben a\*\* koyuum iki elim yakasında." dediği, sanığın sigara içmek için dışarı çıkmak istemesi üzerine yine kamera açısında olan yerde sigara içerken "Açık açık tehdit ediyorum polisleri, alacam alacam sen rahat ol burda sivil kıyafetle çıkacak." şeklinde sözlerine devam ettiği iddiası ile hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Şikâyetçilerin aşamalardaki beyanları, sanığın savunması ve kamera görüntülerinin dökümleri karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 1 yıl 6 ay 20 gün yerine, 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ve devamında 62 nci maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 3 ay 16 gün yerine 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 1 yıl 6 ay 20 gün yerine, 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ve devamında 62 nci maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 3 ay 16 gün yerine 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi,

Yine sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 8 ay yerine, 7 ay 15 gün hapis cezası ve devamında 62 nci maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 6 ay 20 gün yerine, 6 ay 7 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmadığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1340, Karar No: 2023/5265, Tarih: 25.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1340 E.  ,  2023/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2087 Esas, 2021/1776 Karar

HÜKÜM : Esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/381 E., 2020/662 K.

Taraflar arasındaki şirkete müdür atanması ve ticaret siciline tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinceistinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun(6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesine göre terkin edildiğini, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2018/1581E. 2019/338K. sayılı ilamı ile şirketin ihyasına karar verildiğini, mahkeme kararı sonrası re'sen tescil işlemi yapıldığını, sicil dosyasının incelenmesinde şirket müdürünün görev süresinin 02.04.2013 tarihinde sona erdiğini, 6102 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gereğince, 30 gün içinde yeni müdürün belirlenmesi ve tescilinin yapılması için ihtar gönderildiğini ileri sürerek şirkete müdür atanmasını, tescil ve ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin ihyasına karar verildiği, bu karar nedeniyle şirketin tasfiye haline gireceğine dair yasal düzenleme bulunmadığı, gerçek anlamda şirketin yeniden canlandırıldığının, tüzel kişilik kazandığının düşünülemeyeceği, bu kararın amacının alacaklının açacağı dava ile sınırlı olmak üzere davada taraf teşkilinin sağlanması olduğu, şirkete tasfiye memuru ve müdür atanmasına gerek bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; şirketin ihyası durumunda tasfiye memuru atanması gerektiğini, şirket müdürünün görev süresinin 02.04.2013 tarihinde sona erdiğini, ihya ve tescil kararının ek tasfiye şeklinde ele alınması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; şirketin ihyası durumunda tasfiye memuru atanması gerektiğini, şirket müdürünün görev süresinin 02.04.2013 tarihinde sona erdiğini, ihya ve tescil kararının ek tasfiye şeklinde ele alınması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket hakkında Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2018/1581E. 2019/338K. sayılı ilamı ile davalı şirketin ihyasına karar verildiği, ek tasfiye memuru atanmadığı, davacının karar üzerine şirketi tescil ettiği, şirket müdürünün görev süresinin 02.04.2013 tarihinde dolduğu gerekçesiyle, mahkemeden şirket müdürü atanmasının istendiği, oysa, şirket ihyasının, ihyaya neden olan dava ile sınırlı olarak verileceği, 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesinin ikinci fıkrası maddesine göre ek tasfiye memuru atanacağı, tasfiye memuru atanmasının şirket ihyası davalarının fer'isi niteliğinde olduğu, ihya davasında tasfiye memuru atanmaz ise bu eksikliğin şirket ihyasına bakan mahkemeden ek kararla her zaman istenebileceği, davacının şirket ihyası davasında ek kararla tasfiye memuru atanması yönünde talepte bulunması gerekirken, bu davayı açmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava açılmasında hukuki menfaat bulunmadığından, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihya edilen şirkete tasfiye memuru atanması istemine ilişkin olup, davanın açılmasında hukuki yararın bulunup bulunmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi ile 547 nci maddesinin ikinci fıkrası ve geçici 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 27.02.2019 gün ve 2018/1581 Esas, 2019/338 Karar sayılı kararı ile davalı şirketin ihyasına karar verilmiştir.

Bu kez davacı ... tarafından 29.07.2020 tarihli dilekçe ile şirketin görevli ve yetkili müdürünün görev süresinin 02.04.2013 tarihinde sona erdiğinden, açılan davada temsilinin sağlanabilmesi için yeni tasfiye memuru atanması istenmiştir.