muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15453, Karar No: 2013/8543, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15453 E.  ,  2013/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ... ile kasten yaralama suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçlardan beraatine, sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2009 gün ve 2007/52 Esas, 2009/257 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında atılı suçlardan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

07.04.2009 tarihli son oturumda hazır bulunan sanık ... müdafiinden son sözlerinin sorulmaması suretiyle CMK.nın 216. maddesine aykırılık yapılması,

Dosya içerisinde yer alan doktor raporlarına ve İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 07.12.2007 tarihli raporuna göre katılanın yüzündeki yara izinin sabit iz niteliğinde olduğunun ve yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, TCK.nın 86/1 ve 87/1-c. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde TCK.nın 86/2. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31506, Karar No: 2013/18695, Tarih: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/31506 E.  ,  2013/18695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, işe iade kararı alan davacının işe başvrusuna rağmen işe başlatılmadığını belirterek, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının adına davalı aleyhine işe iade davası açıldığını, söz konusu davada yapılan yargılama sonucunda davacının işe iadesine karar verildiğini, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, ihtarname çekilerek davacının işe başlatılmasının istendiğini, davalı tarafça kabul edildiğini ve işe davet edildiğini, bu davetin samimi olmadığını, davalı tarafça çekilen ihtarda .... A.Ş. unvanlı işyeri adının yer aldığı kısmına adres yazılmadığını, ayrıca nerede ve hangi şartlarda işe başlatma niyetlerini açıklamadıklarını, nereye ve kime iş başvurusu yapılacağını belirtmediklerini belirterek, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın ihtarı üzerine şirket tarafından cevabi ihtarname ile davacının işe başlatılacağı ve işe başlamak üzere şirkete başvurması gerektiğinin bildirildiğini, davacının bu ihtarın kendisine tebliğine rağmen işe başlamak için hiçbir başvuruda bulunmadığını ve işe başlamadığını, davacı tarafında şirket adresi ve yer bildirilmediğini iddia ederek işe başlamadığını, işyeri kapanmasının işe iade yapılamasına delil olamayacağını, davacının başka bir işyerinde işe başladığını ve bu nedenle işini bırakıp gelmediğini, davacının kendisinin samimi olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalının davacıyı son çalıştığı işyerindeki işe iade zorunluluğu olmayıp süreçte aynı şartlarda firmanın başka bir işyerinde de istihdam edebileceği gerçeği karşısında, davacının henüz işe iade başvurusunun samimi olup olmadığının belli olmadığı bir dönemde davalı şirketten değişik işyerlerinde kadro oluşturmasını beklemek iş hayatı ilkelerine uygun olmayacağından, davacının şirket merkezine giderek işe başlamak için hazır olduğunu bildirip çalışmak için iş beklemesi gerekirken, davacının şirket merkezine hiç gitmediği, sadece ... ilçesinde davalı şirket faaliyetlerinin sona erdiğinin herkes tarafından bilindiği ve davalı firmanın işe iadenin mali sonuçlarından kaçınmak için işe davet ihtarnamesi gönderdiği gerekçesiyle işe başlamadığı, davacı işçinin işe iade yönündeki başvurusunun samimi olmadığı, asıl davacının işe iade davasının mali sonuçlarından yararlanmak başvuruda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Kural olarak işçi, geçersizliği tespit edilen fesih tarihinde çalıştığı işyerinde ve işte işe başlatılmalıdır. İşçiye önceki koşulların tam olarak sağlanması ve aynı parasal hakların ödenmesi gerekir. Hatta, yargılama sürecinde işçinin mahrum kaldığı ancak emsali işçilere sağlanmış olan ücret artışlarından da işçinin yararlandırılması gerekir. İşçi eski coğrafi işyerine davet edilmelidir. İşçinin başka bir coğrafyadaki aynı işverene ait bir işyerinde işe başlamak zorunluluğu bulunmamaktadır. Dolayısıyla işverenin böyle bir isteğinin işçi tarafından reddi işe iade davasının reddi sonucunu doğurmamalıdır. İşçinin eski işine verilmesine rağmen iş koşullarının esaslı şekilde değiştirilmesi de ancak işçinin rızasıyla mümkün olabilecektir.

Kural bu olmakla birlikte, işçinin açtığı davada feshin geçersizliğine işverenin feshin son çare olması ilkesine uymadığı gerekçesi ile karar verildiği durumlarda, başlatılacak iş ister istemez aynı iş veya işyeri olmayacaktır. Zira bu şekildeki tespitte işçinin önceki işine veya işyerine (işyeri nakli-bölüm kapanma-sağlık nedeni gibi) verilmeyeceği kabul edilmekte, ancak işverenin başka bölümde değerlendirme olanağı olduğu bu nedenle feshin geçersiz olduğuna karar verilmektedir. Bu şekildeki karardan sonra işe başlamak için işverene başvuran işçinin önceki işe veya işyerine işe iade olanağı kalmadığı için, işveren öncelikle iş şartlarında esaslı değişiklik olanağı yaratmadan iş teklifi yapmalı, bu olanak yoksa o zaman 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca değişiklik teklifinde bulunmalıdır. İşçinin işverenin yeni iş teklifini kabul etmemesi durumunda, eğer iş şartlarında esaslı değişiklik yoksa işçinin kural olarak başvurmadığı ve geçersiz sayılan feshin geçerli hale geldiği kabul edilmelidir. İşverenin yeni iş teklifi iş şartlarında esaslı değişiklik yaratıyor ise, bu durumda işveren 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca hareket etmeli ve değişiklik feshine gitmelidir. Bu durumda değişiklik geçerli nedene dayanacağından, bu fesih tarihi itibari ile işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ile boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ödenmeli, ancak işe başlatmama tazminatı işe başlatma koşulu işçinin değişikliği kabul etmemesi nedeni ile gerçekleştiği dikkate alınarak ödenmemelidir. Ki bu durum kendini işe başvuru anında işyerinin kapanmasında da gösterir.

İşçinin işe başlama yönündeki iradesinin samimi olması gerektiği gibi, işverenin işe davete dair beyanının da ciddi ve samimi olması gerekir. Bu nedenle işveren işe davet ederken, işçinin hangi işte nerede ve ne şekilde, hangi şartlarla işe başlatılacağını, işe davet yazısında belirtmesi gerekir. Davette başlatılacak iş, başlatılacak işyeri, iş şartları, hazır olunması gereken tarih verilen süre belirtilmemiş ise davetin ciddi ve samimi olup olmadığı tartışma konusu olacaktır. İşveren öncelikli olarak bu yükümlülüğünü yerine getirmelidir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi davalının alt işveren olarak üstlendiği, asıl-alt işverenlik ilişkisinin sonlandırılması nedeni ile feshedilen davacı tarafından davalı ile birlikte asıl işveren karşı açılan işe iade davasında, asıl-alt işveren arasındaki sözleşmenin sona erdiği kabul edilmekle birlikte davacının davalı alt işverenin başka işyerlerinde değerlendirilebileceği, son çare olması ilkesi uyarınca feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmiştir. İşe iade kararı kesinleşen davacı işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurmuştur. Davalı işveren, asıl-alt işveren ilişkisi sona erdiği ve davacının daha önceki işine başlatılması olanağı olmadığı halde, işe davet ihtarında kendi adresini belirtmeden ve asıl işvereni de davet eden işveren olarak belirterek, gönderdiği yazıda “İşe iade talebinin kabul edildiği, tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde işe başlaması gerektiği, işe başlaması

halinde kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının boşta geçen süre ücretinden mahsup edilerek tahsil edileceği” ihtarında bulunmuştur. Görüldüğü gibi işe iade talebi kabul edilmesine rağmen, davacının nerede hangi işyerinde, hangi işte ve hangi şartlarla işe başlatılacağı açıklanmamıştır. İşe davet ihtarında davalı işveren yükümlülüklerini yerine getirmediğinden, davacı işçi nerede, hangi işyerinde ve hangi şartlarla işe başlatılacağını bilmediğinden, usulüne uygun yapılmayan davete icabet etmemekte haklıdır. Kaldı ki davacı karşı ihtar ile bu durumu işveren bildirmiştir. Davacının işe başlatılmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağının kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. 17.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/7749, Karar No: 2016/3711, Tarih: 06.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7749 E.  ,  2016/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

3-..., 4-...,

5-..., 6-...,

7-..., 8-..., 9-... 10-..., 11-...

Suç : Suç örgütü kurmak ve yönetmek, Örgüte üye olmak, Suç örgütüne yardım etmek, Yağmaya teşebbüs, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Kasten yaralama, Tehdit, Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ... ... ... ...ve ... hakkında örgüt ve uyuşturucu madde ticareti dışında kalan suçlar bakımından açılan davaların tefrikine,... ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütü kurmak ve yönetmek, örgüte üye olmak ve yardım etmek suçlarının unsurları oluşmadığından beraatlerine

Temyiz edenler : Sanık ... müdafii, Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında suç örgütü kurmak, yönetmek, örgüte üye olmak ve yardım etmek ile uyuşturucu madde ticareti suçlarından açılan davaların tefrikine dair verilen kararın, kanun yoluna başvurma hakkı doğuran nihai kararlardan olmadığı anlaşılmakla temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına,

2-Sanık ... müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin temyizinin kapsamına göre vekalet ücretiyle sınırlı yapılan incelemede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2.200 TL vekalet ücretinin Hâzineden alınarak sanık ...'a verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında suç örgütü kurmak ve yönetmek, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olmak, sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne yardım etmek suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda sanıklara yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3967, Karar No: 2011/10698, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3967 E.  ,  2011/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığı ve ecrimisil tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığı ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masraflarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip, ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması,

3-Fen ve Teknik bilirkişi raporunda pilon yeri farklı yüzölçümlerle gösterilmiş ise de, taraflar pilon yerinin 64 m² olduğu konusunda irade birliği içerisinde olduklarından, mahallinde keşif yapılarak, pilon yerinin gerçek yüzölçümü belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13380, Karar No: 2020/520, Tarih: 15.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13380 E.  ,  2020/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.03.2019 tarihli ve 2019/22856 soruşturma, 2019/11841 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.06.2019 tarihli ve 2019/3065 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut soruşturma dosyasında, müştekinin Topkapı Koç Üniversitesi Hastanesine iş başvurusu yaptığı, olay günü iş elbiselerini almak için saat 10:30'da anılan hastaneye gelerek görevli olan şüpheli ile buluştuklarını, kendisine iş elbiselerini şüphelinin denemesi için verdiğini, almış olduğu elbiseleri başka bir odada denemesi için mutfak bölümünde bir odaya götürdüğünü, odaya elbiselerini denemek için girdiğinde video kaydı yapan bir cep telefonu gördüğünü, alıp kontrol ettiğinde 2 dakikalık kendisinin üzerini değiştirdiği esnada çekim yapılan videonun olduğunu gördüğünü, o anlık sinirle videoyu sildiğini, daha sonra şüphelinin yanına giderek “sen ne yapıyorsun” diye sorduğunu, şüphelinin de cep telefonunun kendisine ait olduğunu, şarjda takılı vaziyette olduğunu, herhangi bir görüntü kaydı çekimi yapmadığını söylediğini belirttiği, olayla ilgili olarak şüphelinin kollukta alınan savunmasında ise müştekinin üzerini değiştiği odada cep telefonunun şarjda takılı olarak bulunduğunu beyan ettiği, telefonunun olay sonrası güvenlik görevlilerine teslim edildiğini belirttiği ve suçlamayı kabul etmediği olayla ilgili olarak,

Şüpheli ve müşteki şahsın olay öncesi ya da sonrası herhangi bir tanışıklıklarının bulunmaması, bu bağlamda müştekinin şüpheliye iftira atmasını gerektirecek bir durumun mevcut olmaması, diğer taraftan şüphelinin, kendisine ait cep telefonunun bulunduğu bir odaya müştekiyi yönlendirmiş olmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, yine, suçun işlendiği tarih ve saatte olay yerinde kamera kaydının olup olmadığının araştırılmaması, silindiği iddia olunan görüntülerin teknik bilirkişi marifetiyle tekrar yüklenip yüklenemeyeceği de araştırılmaksızın müştekinin iddiaları kapsamında şüpheli hakkında benzer suçtan soruşturma ve kovuşturma kaydının bulunup bulunmadığı sorgulanarak, var ise dosyaların celbi ile incelenmesi sonucu bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 28.11.2019 tarihli ve 94660652-105-34-13503-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2019 tarihli ve 2019/120746 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin, 07.02.2019 günü saat 10:30 sularında, iş elbiselerini denemek için girdiği odada, şüpheli tarafından, kamera fonksiyonu açık halde bırakılan cep telefonu ile fiziksel mahremiyetine ilişkin özel görüntülerinin rızasına aykırı şekilde kaydedildiği iddiasıyla başlatılan soruşturma esnasında, şikayetçi tarafından silindiği iddia olunan görüntülerin teknik bilirkişi marifetiyle tekrar yüklenip yüklenemeyeceği ve suçun işlendiği saatte olay yerinde kamera kaydının olup olmadığı araştırılmamış ise de, aradan geçen zaman dilimine nazaran, gelinen aşamada, şüpheliye ait cep telefonunda olay tarihindeki mevcut hali ile inceleme yapılması ve suçun işlendiği saatte mevcut kamera görüntülerinin tespit edilmesi olanağı bulunmadığı gibi, şikayetçinin, şüpheliye ait cep telefonu ile gizlice çekildiğini iddia ettiği görüntülerini o an silmesi nedeniyle toplanması muhtemel delilin kaybına da kendisi neden olduğu, ayrıca şüpheli hakkında benzer suçtan soruşturma ve kovuşturma kaydının bulunup bulunmadığının şüpheliye isnat edilen eylemin sübutuna hiçbir katkı sağlamayacağı, dolayısıyla Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.03.2019 tarihli ve 2019/22856 soruşturma, 2019/11841 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.06.2019 tarihli ve 2019/3065 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, mercii Bakırköy 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.06.2019 tarihli ve 2019/3065 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.