muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/22689, Karar No: 2024/8902, Tarih: 20.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/22689 E.  ,  2024/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3198 E., 2021/2243 K.

SUÇLAR : Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, temyizin reddine dair ek karar onama

1. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında, ilk derece mahkemesince, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme,satma vb., suçundan verilen 4 yıl hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair kararlara yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen, sanığın, zincirleme şekilde başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme,satma vb., suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair, hapis cezasını azaltan kararın temyiz incelemesine tabi olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince, "sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlama" suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ,

Hususları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 06/07/2017 tarihli iddianamesi ile sanığın, sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçundan, cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2018 gün ve 2017/435 Esas, 2018/837 Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçundan, 6 yıl 3 ay hapis ve 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2018 gün ve 2017/435 Esas, 2018/837 Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçundan, 6 yıl 3 ay hapis ve 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02/11/2021 tarihli ve 2018/3198 E., 2021/2243 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile, sanığın aynı suçtan, takdiri indirim hükümleri de uygulanmak suretiyle, 4 yıl 2 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.05.2024 tarihli kararı ile "Sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunun mağduru muhatap banka olup, iddianamede belirtilen kredi kartının ING Bankası A.Ş’ye ait olması karşısında, yüklenen suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ING BANK A.Ş.’nin yokluğunda verilen kararın usule uygun şekilde bankaya tebliğ edilmesi gerektiği" gerekçesi ile tevdii kararı verilmiştir.

4. Tevdii kararı üzerine, mahkeme tarafından eksiklik giderilmiş, ancak bankanın herhangi bir temyiz talebi olmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, üst yazı ile dosya sanık müdafinin temyizine hasren incelenmek üzere yeniden dairemize tevzi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Atılı suçu işlediği sabit olmayan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin,

2. Sanığın iki ayrı suçtan cezalandırılmasının ve koşulları oluşmadığı halde hakkında zincirleme suç

hükümlerinin uygulanmasının,

Hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, katılan adına yaptığı başvuru üzerine ING bankasından tahsis ettirdiği kredi kartını kullanarak farklı tarihlerde birçok harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. ... adına ING Banka yapılan başvuru üzerine, 5324 \*\*\*\* \*\*\*\* 8745 numaralı kredi kartının tahsis edildiğine, kartın sahibi adına teslim edildiğine, akabinde bu kart ile bir çok harcama yapıldığına, borcun ödenmemesi üzerine kart sahibinin durumdan haberdar olduğuna dair banka yazıları dosyada mevcuttur.

3. Harcamalara ait ATM görüntüleri incelendiğinde görüntülerdeki kişinin sanık olduğu, ... tarafından teşhis edilmiştir.

4. Başvuru esnasında iletişim bilgisi olarak verilen 0 542 \*\*\* \*\* 58 nolu hattın sanık adına kayıtlı olduğu tespit edilmiştir.

5. Yapılan araştırmalar ve yazışmalar neticesinde, kart ile yapılan harcamaların bir kısmının sanık ve kızı adına kayıtlı 0 532 \*\*\* \*\* 13, 0 532 \*\*\* \*\* 68 numaralı telefon faturalarının ödenmesine, sanık ve kızı adına uçak bileti alımına ve sanık tarafından kiralanan 34 \*\* 8442 nolu plakalı araca benzin alımına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

4. Başvuru esnasında iletişim bilgisi olarak verilen 0 542 \*\*\* \*\* 58 nolu hattın sanık adına kayıtlı olduğu tespit edilmiştir.

5. Yapılan araştırmalar ve yazışmalar neticesinde, kart ile yapılan harcamaların bir kısmının sanık ve kızı adına kayıtlı 0 532 \*\*\* \*\* 13, 0 532 \*\*\* \*\* 68 numaralı telefon faturalarının ödenmesine, sanık ve kızı adına uçak bileti alımına ve sanık tarafından kiralanan 34 \*\* 8442 nolu plakalı araca benzin alımına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

6. Sahte olarak üretilen kredi kartına ilişkin sözleşmedeki yazı ve imzalar ve kartın teslime dair kurye tutanağı üzerindeki yazı ve imzalar üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile, yazı ve imzaların katılan ...'in elinden çıkmadığı, sözleşmedeki bir kısım yazılar ile sanığın el yazıları arasında uygunluk bulunduğu ve bu yazının sanığın elinden çıkmış olduğu, imzaların sanığa ait olmasının ise muhtemel olduğu belirlenmiştir.

7. Sanık savunmasında "Kartı kullandığını ancak kart sahibinin bilgisi olduğunu" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık müdafinin sübuta ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Dosyadaki olgular itibari ile, katılanın kimlik bilgilerini bir şekilde ele geçiren sanığın, ING Bank A.Ş'ye başvurarak, ... adına 5324 \*\*\*\* \*\*\*\* 8745 numaralı kredi kartının tahsis edilmesini sağladığı ve akabinde bu kart ile farklı tarihlerde bir çok harcama yaptığı, sanık her ne kadar savunmasında "Kartı, ...'in bilgisi dahilinde şirket işleri için kullandığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de; Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile "Sahte olarak üretilen kredi kartına ilişkin sözleşmedeki yazı ve imzalar ve kartın teslime dair kurye tutanağı üzerindeki yazı ve imzaların ...'in elinden çıkmadığı, sözleşmedeki bir kısım yazılar ile sanığın el yazıları arasında uygunluk bulunduğu ve bu yazının sanığın elinden çıkmış olduğu, imzaların sanığa ait olmasının ise muhtemel olduğu" belirlendiği gibi, sanık savunmasının aksine, harcamaların bir kısmının sanık ve kızı adına kayıtlı telefon faturalarının ödenmesine ve yine sanık ve kızı adına uçak bileti alımına ilişkin kişisel harcamalar olduğunun tespit edilmesi karşısında, ...'in kartın varlığından ve yapılan harcamalardan bilgisi olduğundan bahsedilemeyeceği, bu bağlamda sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ilişkin kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık müdafinin suç vasfına ve zincirleme suç hükümlerine ilişkin temyiz sebepleri yönünden;

B.Sanık müdafinin suç vasfına ve zincirleme suç hükümlerine ilişkin temyiz sebepleri yönünden;

Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/2. maddesinde, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlama suçunun ise anılan maddenin 3. fıkrasında düzenlenerek, birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, bankalara ait kredi kartlarını elde edilen kart bilgileri ile sahte kartları üretip yarar sağlanması halinde suçtan zarar gören ilgili bankalar olup, kartları sahte üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245/2. maddesi ile aynı bankanın birden fazla kartının değişik zamanlarda üretilmesi halinde aynı Kanun'un 43. maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245/3. maddesi ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiği,

Hususları dikkate alınarak somut olay incelendiğinde;

Başkasına ait kimlik bilgileri ile yaptığı başvuru sonucu ING Bnakasına ait suça konu sahte kartın üretilmesini sağlayan ve bu kartı farklı tarihlerde kullanarak menfaat elde eden sanığın, eylemlerinden ötürü, 5237 sayılı Kanun'un 245/2 maddesi yanında ayrıca aynı Kanun'un 245/3, 43 maddeleri gereğince cezalandırılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmememiştir.

V. KARAR

A.Sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma suçundan kurulan hükme ilişkin

Ön inceleme bölümünün 1 numaralı bendinde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ ile ek kararın ONANMASINA,

B.Sanık hakkında sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlama suçlarından kurulan hükme ilişkin

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2018/3198 Esas, 2021/2243 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16626, Karar No: 2019/4717, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16626 E.  ,  2019/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2014 tarihli ilamıyla, karar bozulmuştur.

Mahkemenin 22.06.2015 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı idareye ait ... bulunan Jandarma Eğitim Komutanlığı Sosyal Tesisler Müdürlüğünde hizmet alımı ile iş yapılan Unlu Mamüller ve Sütlü Tatlılar Pasta Hizmetleri işini ihale ile alan davadışı ... Gıda Teks. Haz. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştırılan müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsili isteminde bulunulmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, işyerinin Jandarma Genel Komutanlığına bağlı yerde dolayısıyla İçişleri Bakanlığı bünyesinde olması nedeniyle husumet itirazın bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava Milli Savunma Bakanlı'ğına yöneltilerek açılmıştır. Davanın, yukarıda yer alan düzenlemeler çerçevesinde, taraf sıfatına haiz olan Jandarma Genel Komutanlığı'na karşı görülmesi gerekirken ...'na karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın Jandarma Genel Komutanlığı 'na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı sair itirazlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14414, Karar No: 2016/6037, Tarih: 01.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14414 E.  ,  2016/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/01/2015

NUMARASI : 2014/92-2015/26

Taraflar arasında görülen davada ...... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/01/2015 tarih ve 2014/92-2015/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı G.. B.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .......... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Vergi Dairesinin başka bir şirkete ait vergi borcu nedeniyle müvekkil şirkete ait markalar üzerine haciz koyduğunu, müvekkil şirketin .... ...... Sigara ve Tütüncülük Sanayi ve Ticaret A.Ş. ("..........") adına ......nde "......", "......" ve "......." ibaraleri ile kayıtlı olan markaları 25/06/2013 tarihinde devraldığını, müvekkil şirketin bu markaların mülkiyetini kazanmış durumda olduğunu, ...... Vergi Dairesinin markaların eski sahibi ..... ......'nun vergi borcu için ..... nezdinde 2006/58801, 2006/58802, 2007/51596 olarak tescil numarası kayıtlı "......", "......" ve "......." markaları üzerine haciz kaydı konulduğunu, müvekkil şirketçe bu haczin kaldırılmasının talep edildiğini, ancak idarece istihkak iddialarının reddedildiğini ileri sürerek, markalar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, marka devir sözleşmelerinin .......... nezdinde marka devir işleminin tescil kütüğüne kaydı ile resmiyet kazandığını, olayda marka devri resmiyet kazanmadığından müvekkil idarenin yapmış olduğu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, ayrıca açılan davanın idari bir işlemin ortadan kaldırılması niteliğinde olduğundan bu davanın idari yargıda açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia , savunma ve dosya kapsamına göre, Mersin Vergi Dairesi Başkanlığı ..... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 09/12/2013 tarih ve 2013/261 esas sayılı yazısı üzerine 30/12/2013 tarihinde ..... ........ Sigara ve Tütüncülük Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına 2006 58801 sayılı "......" ibareli, 2006 58802 sayılı "....." ibareli, 2007 51596 sayılı "......." ibareli markalara haciz işlemi uygulandığı, davacı ..... ..... Inc. şirketinin bu markaları ...... Noterliğinin 25/06/2013 tarih 20478 yevmiye numaralı marka devir sözleşmesi ile devraldığı, davacı şirketin marka devir sözleşmesi ile markaların mülkiyetini kazanmış olduğu, markaların davacı şirketin mülkiyetinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava konusu uyuşmazlık 556 sayılı KHK'nın 15,16 ve 19. maddelerine dayalı olarak davacının devraldığı markalar üzerine uygulanan haciz işleminin iptali istemine ilişkindir. Bu durumda, aynı KHK'nın 71. maddesi uyarınca uyuşmazlığın Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9723, Karar No: 2022/15803, Tarih: 08.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9723 E.  ,  2022/15803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracının iadesi kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Kaçak eşyanın, nakil aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, iyiniyetli 3. kişiye ait olduğu ve aracın müsaderesi için gereken şartların gerçekleşmediği cihetle;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle nakil aracının iadesine dair hükmün ONANMASINA,

II.Sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/1, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/1. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra, 3/10. madde ve fıkrası gereğince

uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22 ve 5/2. maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22 ve 5/2. maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Sanıklar hakkında belirlenen cezada, 5607 sayılı Yasanın 4/4. maddesinde düzenlenen meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan faydalanarak suçun işlediğinden bahisle arttırım yapılmış ise de sanıkların şoför ve muavin olmasının başlı başına 5607 sayılı Yasanın 4/4. maddesinde yer alan nitelikli hale sebebiyet vermeyeceği gözetilmeden ve mesleğinin de nasıl bir kolaylık sağladığı tartışılmadan sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmemesi ve tekerrür uygulanması sırasında Yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ... ile ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanıklar ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, sayın çoğunluğun sanıkların da temyiz talebi olduğu halde nakil aracının iadesine ilişkin temyiz incelemesinin sadece katılan ... İdaresinin temyizine hasredilmesi ile mahkumiyetine karar verilen ...’nin beraati gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmemesi yerinde değildir. Şöyle ki;