muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13630, Karar No: 2015/15843, Tarih: 06.10.2015

İşlevi, tıpkı Sosyal Güvenlik Kurumu (devredilen SSK, Bağ-Kur ve Emekli Sandığı) gibi emeklilik sandığı niteliğinde bulunan bu vakıflar dışında bulunan, Türk Ticaret Kanunu 468. maddesi hükmü dikkate alınarak, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 77/A maddesi uyarınca tesis (vakıf) şeklinde yapılandırılan ve “munzam sandık - vakıf” olarak ifade de edilen yardımlaşma sandıklarından yararlananlara dava hakkı da anılan Medeni Kanun hükümleriyle tanınmıştır.

Bu tür “munzam sandık - vakıf”lara ilişkin olarak, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun “Yardımlaşma sandıkları” başlıklı 128. maddesinde; “Sigortalı çalıştırılan her türlü işlerde ve iş yerlerinde, herhangi ad altında kurulmuş veya kurulacak olan borç verme, emekli ve yardım sandıkları ve benzerleri, faaliyetlerine ve kuruluş amaçlarına göre ilgililere menfaatler sağlamaya devam edebilir” ifadeleriyle yer verilmiş olması, 1964 yılında kabul edilen 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinde tanımlanan, emeklilik sandığı niteliğinde bulunan vakıflar gibi bir yeniden yapılanma sürecine girip - girmeyecekleri yönünde oluşan tereddütleri gidermeye yönelik olup, amacı; “İş kazalariyle meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm hallerinde bu kanunda yazılı şartlarla sosyal sigorta yardımları” sağlamak olan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun, “uyuşmazlıkların çözüm yeri”ni düzenleyen 134. maddesindeki “Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür.” hükmü kapsamında ele alınarak, yardımlaşma sandıklarınca sağlanan, bir ekonomik, mali değerle ifade edilen yardımların dahi, sigorta kollarından sağlanan yardımlar gibi ele alınmasında yasaca imkan bulunmamaktadır.

Kaldı ki, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda da “yardımlaşma sandıkları” na ilişkin bir düzenlemeye de yer verilmeyerek, bu yönde oluşan tereddütler giderilmiştir.

Davalı sandığın, Türk Ticaret Kanununda ifade edilen imkandan yararlanmak üzere, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi 77/A maddesi uyarınca kurularak, yararlananlarına belirli şartlar altında ekonomik ve mali imkanlar sağlamayı amaçladığı, 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinde tanımlanan nitelikte emekli sandığı/vakfı niteliğinde bulunmadığı, Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın 29.06.2000 gün ve 24094 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun Uygulanmasına ilişkin 2 Nolu Tebliğ ekindeki “506 Sayılı Kanunun Geçici 20. maddesine Tabi Özel Emekli Sandıkları” başlıklı listede de davalı Sandığın adının geçmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2006 gün 2006/18-820 Esas, 810 Karar, 29.09.2010 gün 2010/10-382 Esas, 441 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; davalı sandığın 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa tabi bulunmadığı, Türk Kanunu Medenisi hükümlerine göre kurulduğu, taraflar arasında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamında bir sosyal güvenlik ilişkisi bulunmadığı, ortada iş mahkemelerinin görev alanını düzenleyen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi kapsamında bir uyuşmazlığın bulunmadığı, sandık tüzüğünün uygulanmasından doğan davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmeksizin, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, davalılar avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11472, Karar No: 2022/10262, Tarih: 21.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11472 E.  ,  2022/10262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 03.07.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2004, Karar No: 2018/5491, Tarih: 26.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2004 E.  ,  2018/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ipotek davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 18.12.2015 gün ve 2014/6655 Esas, 2015/8277 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait 2 adet taşınmaz üzerinde davalı yüklenici ile dava dışı önceki arsa sahibi ...arasında yapılan Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca davalı yararına Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi şerhi tesis edildiğini, taşınmazların imar planında ekolojik tarım faaliyeti için ayrılan yer olarak gösterildiğinden sözleşmenin ifa olanağının kalmadığını ve önceki arsa sahibi tarafından feshedildiğini ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarında bulunan Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi şerhinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı arsa sahibinin tek taraflı feshini kabul etmediklerini, sözleşmenin halen ayakta olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 26.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13542, Karar No: 2014/3533, Tarih: 25.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/13542 E.  ,  2014/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2012 tarih ve 2011/310-2012/125 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan asil ... ve vekili Av. ... ile davacılar vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, tarafların dava dışı ... ... ... İnşaat Ltd. Şti'ni birlikte kurduklarını, ...'ın % 24, ...'in % 38, ... ... % 19, ...' nun % 19 hisseye sahip olduğunu, şirket ana sözleşmesinin 23.08.2006 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, şirketin 03.04.2006 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile arsa sahipleri ... ve ... ... ile anlaşmaya vardıklarını, şirketin yönetimini fiilen ...'ın yürüttüğünü, kurulduğu günden bu yana gelinen noktanın müvekkilleri için kabul edilebilir olmadığını, şirket merkezinin kapalı olduğunu, davalılardan ...'in, müvekkillerinin haberi olmadan şirketteki hissesini diğer ortak ...'a devretmek sureti ile şirket ortaklığından ayrıldığını tespit ettiklerini, bu devrin müvekkillerinin rızası olmaksızın TTK'nın 520 maddesi aykırı olarak nasıl gerçekleştirildiğinin anlaşılamadığını, devrin yapıldığı hususunun tespit edildiğini, Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edilerek sicil memurluğuna bildirildiğini öğrendiklerini, hisse devir sözleşmesinin ne şirket yönünden ne taraflar yönünden ne de müvekkilleri ve 3. şahıslar yönünden bağlayıcılığı olmadığını, noterde düzenlenmediğini, 3/4 hissenin muvafakati aranmadan pay defterine işlendiğini, TTK'nın 520. maddesinde aranan yasal şartları taşımadığını, şirketin denetimsiz bırakıldığını, satılan dairelerin bedellerinin şirkete gelir kaydedilmediğini ileri sürerek, hisse devrine esas alınan 31.03.2009 tarihli sözleşmeye istinaden ... adına kayıtlı % 38 hissenin ...'a devrinin iptaline, iptal kararının ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacıların bu davada hukuki menfaatlerinin olmadığını, dava konusu ile ilgili kesin hüküm bulunduğunu, davanın açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacıların işbu davayı açmakta hukuki menfaatlerinin olmadığını, hisse devrinin mahkeme kararı ile kesinleştiğini, kasıtlı olarak müvekkilinin şirketteki alacaklarına almasına engel olmak amacı ile bu davanın açıldığını, bunun hakkın kötüye kullanılması olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davacıların işbu davayı açmakta hukuki menfaatlerinin olmadığını, hisse devrinin mahkeme kararı ile kesinleştiğini, kasıtlı olarak müvekkilinin şirketteki alacaklarına almasına engel olmak amacı ile bu davanın açıldığını, bunun hakkın kötüye kullanılması olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, limited şirketlerde pay devrinin TTK'nın 520. maddesinde düzenlendiği, davalıların kesin hükmün varlığına ilişkin itirazlarının yerinde olmadığı, davalılar arasında adi yazılı 31/03/2009 tarihli sözleşme ile ...'in şirketteki paylarını ...'a devrettiği, bu sözleşmedeki imzaların noterlikçe onanmadığı, pay devrinin pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olması gerekirken bu muvafakatin olmadığı ve devrin şirkete bildirilerek pay defterine işletilmediği, imzaları noterde tasdik ettirilmemiş adi yazılı devir sözleşmesi dayanak yapılarak ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/818 Esas sayılı dosyası üzerinden devrin gerçekleştiği, davalıların davranışlarının pay devrini şekli koşullara bağlayan ve emredici nitelik taşıyan TTK'nın 520. maddesine tamamen aykırı olduğu, davacıların şirket ortağı olarak dava açmakta hukuki yararlarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1366, Karar No: 2012/3302, Tarih: 15.02.2012

2. Ceza Dairesi 2012/1366 E., 2012/3302 K.

**2. Ceza Dairesi 2012/1366 E., 2012/3302 K.**

**- ESKİ HALE GETİRME

- YARGITAY'CA TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 42 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 310 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 311 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Metin'in 14.10.2011 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu açıkça anlaşılmaktadır.

Eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisi, 5271 sayılı CYY'nin 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili Dairesine ait olduğundan, (Alaşehir Birinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nin 14.10.2011 günlü, 2011/25 Esas, 2011/205 sayılı eski hale getirme isteminin reddine ilişkin karar hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde bulunduğundan, "eski hale getirme isteğinin reddine" ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 01.06.2011 günlü hükmün, soruşturma evresinde ifadesi alınırken ve kovuşturma evresinde ise sorgusu yapılırken bildirdiği adrese yöntemine uygun biçimde tebliğ edildiği halde, yasal süresi içinde temyiz dilekçesi vermediği, eski hale getirme istemine ilişkin dilekçesinde ileri sürdüğü sürenin geçirilmesi ile ilgili nedenler de yasal ve yerinde görülmediğinden eski hale getirme isteminin reddine,

Eski hale getirme istemindeki nedenler yerinde görülmediğinden temyiz isteminin reddine dair Alaşehir Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.10.2011 gün ve 25-205 sayılı karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi (ONANMASINA), 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1195, Karar No: 2019/5603, Tarih: 19.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1195 E.  ,  2019/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18/11/2015 gün ve 2014/227 - 2015/311 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/12/2017 gün ve 2016/4943 - 2017/6922 sayılı kararı aleyhinde davalı TPMK vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “GİRİTLİ RESTAURANT” markasının sahibi olduğunu, davalının GİRİTLİ İDİLİKA +şekil” ibaresi için davalı TPMK nezdinde marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkili tarafından müvekkili markasına iltibas oluşturacağından bahisle itiraz edildiğini, itirazın reddedildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu, müvekkili markası ile davalı başvurusunun 556 sayılı KHK'nin 8-1b anlamında benzer olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'nın 23.02.2014 tarih 2014-M-2713 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davacı markasında esas unsurun “GİRİTLİ” ibaresi olduğunu, davalı markasında ortalama tüketici tarafından dikkat çekici ifadenin görsel ve büyük puntolarla farklı olarak yazılan “İDİLİKA” ibaresi olduğunu, “GİRİTLİ” ibaresinin ayırt ediciliği düşük, ortalama tüketici tarafından tanımlayıcı niteliği ağır basan bir ifade olduğunu, davaya konu markanın şekil markası olup mavi ve pembe tonlamaların ayırt ediciliğine etki ettiğini, bu nedenlerle yeterli farklılaşmanın sağlandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı TPMK vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı TPMK vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPMK vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı TPMK'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25661, Karar No: 2019/21993, Tarih: 02.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25661 E.  ,  2019/21993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Belediyesi'nde işçi olarak çalışırken 6111 sayılı yasanın 166.maddesi gereğince 25/10/2011 tarihi itibariyle ihtiyaç fazlası işçi statüsüne alınarak 29/12/2011 tarihinde ... ... Gümrük Müdürlüğü'nde sürekli işçi olarak çalışmaya başladığını, bu tarihten Milli Eğitim Müdürlüğü'nde memur olarak atandığı 03/03/2014 tarihine kadar bu kurumda çalıştığını, davacının ... Belediyesi'nde çalışmakta iken son iki aylık günlük ücretinin 46,00TL olduğunu, Gümrük Müdürlüğü'ne geçtiğinde yine aynı ücretle çalıştığını, ancak davacı ile birlikte Gümrük Müdürlüğü'ne geçen diğer işçilerin ... ile belirlenen ücretle maaş aldıklarını, 6111 sayılı 166/6.maddesine göre devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir düzenlemesini içerdiğini, bu nedenle davacının ilgili kuruma geçtiği tarihte yürürlükte olan ...'ten yararlanması gerekmekte iken yararlandırılmadığını, davacının 01/02/2012 tarihi itibariyle ... imzalayan sendikaya üye olduğunu, bu tarihten itibaren ...'te belirtilen yevmiye ve diğer alacaklara hak kazandığını, ancak davacıya bu ödemelerin yapılmadığını ve yıl içinde ödenen sendika ve devlet ikramiyesinin de ödenmediğini beyan ederek davacının yevmiye ücreti farkına dayalı fark ücret ile ikramiye ve ilave tediye alacakları taleplerinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 6111 sayılı yasanın 166/6.maddesi gereğince devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları ile ilgili olarak "toplu sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir, devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz, kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır" şeklinde düzenleme bulunduğunu, davacının bu maddeyi yanlış yorumlayarak kurumlarında yapılan en son ...'ten yararlanmak istediğini, ancak maddenin lafzi yorumundan anlaşıldığı üzere davacının yapmış olduğu ve devir işleminden önce tabi olduğu ... veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılacağının açık olduğunu, bir sonraki iş sözleşmesinin 26/07/2013 tarihinde yapıldığını ve geçerliliğinin 01/01/2013 olarak belirlendiğini, davacının da yeni sözleşmeye istinaden maaş almaya devam ettiğini, davacının kurumlarından hiçbir alacağının bulunmadığını ve davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 15/10/2007 -29/12/2011 tarihleri arasında ... Belediyesi'nde çalıştığı, 04/01/2012 tarihinde ... Doğu Marmara Gümrük ve Ticaret Müdürlüğü'nde çalışmaya başladığı ve 03/03/2014 tarihine kadar bu iş yerinde çalıştığı ve bu tarihte 4/C kapsamında sigortalı çalışmaya başladığı, davacının 09/01/2012 tarihinde ... Koop İş Sendikasına üye olduğu, üyeliğinin de 01/02/2012 tarihli yönetim kurulu kararı ile kabul edildiği, davacının ... Belediyesi genel hizmet iş kolunda faaliyet gösteren Belediye İş Sendikasına üye olup, Belediye İş Sendikası ile ... Belediyesi arasında imzalanan 01/03/2011-29/02/2012 tarihleri arasında geçerli işletme Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığı, 6111 sayılı yasanın 166/6.maddesine göre davacının devir işlemlerinden önce tabi olduğu ... hükümlerinin 29/02/2012 tarihine kadar uygulanması gerektiği, bu tarihten sonra ise nakil gittiği iş yerinde uygulanan ... hükümlerinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin reddine,

Davalı Temyizi Yönünden;

Gerekçe:

Davacı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin reddine,

Davalı Temyizi Yönünden;

I-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

II- Somut olayda davacının ... Belediyesinde çalışırken 6111 sayılı yasa kapsamında ihtiyaç fazlası personel olarak davalı ...’na nakil olduğu ve 29.12.2011 tarihi itibari ile davalı nezdinde çalışmaya başladığı, Belediyede çalıştığı dönemde Belediye İş Sendikasına üye olduğu ve Belediye iş yerinde en son 01.03.2011 -29.02.2012 tarihleri arasında yürürlükte olan ...’ten yararlandığı, davalı Bakanlığa nakil olduktan sonra ise davalı iş yerinde uygulanmakta olan ...’ne taraf ... Koop İş Sendikasına 01.02.2012 tarihinde üyeliğinin kabul edildiği ve davalı iş yerinde davacının nakil olduğu tarih itibari ile 01.01.2011 – 31.12.2012 tarihi Toplu İş Sözleşmesinin yürürlükte olduğu ve yeni toplu iş sözleşmesinin ise 26.07.2013 tarihinde imzalandığı ve yürürlülük süresinin 01.01.2013-31.12.2014 tarihleri arasında olduğu görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 6111 sayılı yasanın 166/6. Maddesine göre davacının devir işlemlerinden önce tabi olduğu ... hükümlerinin 29.02.2012 tarihine kadar uygulanması gerektiği, bu tarihten sonra ise nakil gittiği işyerinde uygulanan ... hükümlerinden yararlanması gerektiği, buna göre davacının 01.02.2012 tarihinde üyeliğinin kabul edildiği Tez Kop İş Sendikası ile davalı işveren arasında imzalanan ...’ lerinden 01.02.2012 tarihinden itibaren yararlanması gerektiği tespiti ile bu tarihten itibaren fark ücret ve diğer talepleri hakkında hesaplama yapılmıştır.