muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4366, Karar No: 2018/14380, Tarih: 12.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4366 E.  ,  2018/14380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tüm dosya kapsamından velayeti anneye bırakılan ortak çocuk 30.01.2014 doğumlu...'un yaşı dikkate alındığında, davalı baba ile ortak çocuk arasında babalık duygularının tatmini de dikkate alınarak dini bayram günleri, yaz ayları ile yarıyıl tatillerinde daha uzun ve hafta sonlarında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının, çocuğun sağlığını, ahlaki ve bedensel gelişimini tehlikeye düşüreceğine ilişkin bir delil bulunmadığına göre, ortak çocuk ile davalı baba arasında daha uzun süreli ve kişisel ilişkinin başlama ve bitiş saatleri de belirtilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 2. bendin tamamen çıkartılmasına, yerine 2. bent olarak "Velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk 2014 doğumlu ... ile davalı baba arasında, her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü 10:00 ile takip eden Pazar günü 17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 10:00 ile 3 günü 17:00 saatleri arasında, sömestr tatilinin ilk günü saat 10:00 takip eden 7. günü saat 18:00 arasında ve her yıl 1 Temmuz 10:00 ile 31 Temmuz 17:00 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, temyiz edilen hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9296, Karar No: 2013/10195, Tarih: 01.11.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9296 E.  ,  2013/10195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 117 ada 53 ve 54 parsel sayılı taşınmazlara komşu 117 ada 49, 51, 52, 56 ve 55 parsel sayılı taşınmazların, kesinleşme durumlarını da belirtecek şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile tespitlerin dayanağı olan belgelerin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşmiş iseler mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin,

2- Çekişmeli 117 ada 53 ve 54 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 10.06.1969 tarih ve 299 sıra numaralı tapu kaydına karşılık gelen tevzi parselinin belirlenerek, bu tevzi parseline bitişik 198 nolu tevzi parsel hakkında mera tahsis kararı bulunup bulunmadığının sorularak, varsa tahsis kararı ekleri ve haritalarının onaylı örneğinin,

3- Çekişmeli 117 ada 53 parsel sayılı taşınmazın batısında yer alan (dere veya yoldan sonra gelen) komşu taşınmazların bulunduğu yerde kadastro çalışması yapılmış ise buradaki taşınmazların ada ve parsel numaralarının belirlenerek; çekişmeli taşınmaza komşu bu taşınmazların kesinleşme durumlarını belirtecek şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile tespitlerin dayanağı olan belgelerin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşmiş iseler mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20800, Karar No: 2015/2119, Tarih: 12.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20800 E.  ,  2015/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/350-2014/564

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın redddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesi ile; davalının babası olduğunu, iaşe ve eğitim giderlerini karşılamadığını belirterek, aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak tarafına verilmesini, talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar Dairemizin 14.03.2013 tarih ve 2013/3081-4390 sayılı kararı ile hükmedilen yardım nafakasının fazla olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, mahkemece; bozma kararına uyulmasına karar verilmiş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Somut olayda; mahkemece (bozma sonrası) davacının, duruşmada alınan beyanında asgari ücretle avukatlık bürosunda çalıştığını, 800 TL maaş aldığını belirtmesi üzerine bu beyan dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, lehine uyulan taraf yönünden usuli kazanılmış hak doğacağı için, artık mahkemece bozma kararı gereğince, yargılama yapılıp karar verilmesi gerekmektedir.

Öyle ise mahkemece yapılacak iş; davacının asgari ücretle çalışmaya başladığı tarihin tespit edilerek, dava tarihi ile tespit edilen bu tarih aralığında TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6669, Karar No: 2012/8832, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6669 E.  ,  2012/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 25.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/811 Esas, 2012/607 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 01.11.2011 tarih ve 2011/4979 Esas, 2011/6837 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, müşteki vekilinin şikayet dilekçesine eklediği "sicil bilgileri" formunda şirketin müdürünün ... olduğu yazılı olmasına karşın dilekçede şirket yetkilisi olarak ...'in şikayet edilmesi karşısında sanık ...'in borçlu şirket yetkilisi olup olmadığı kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve adı geçenin yetkilisi olduğunun saptanması durumunda fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23128, Karar No: 2014/17973, Tarih: 03.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/23128 E.  ,  2014/17973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.06.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... Ceren geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkette 13/01/2003 tarihinde işe başladığını ve bu tarihten itibaren aralıksız olarak 04/05/2009 tarihine kadar satış müdürü olarak çalıştığını, 2008 yılı 1.ayından itibaren 3,500,00 TL aylık ücret ile görevine devam ettiğini, davalının müvekkilinin almakta olduğu net aylık 3,500,00 TL ücreti ekonomik krizi gerekçe göstererek Nisan 2009 ayından itibaren 2,500,00 TL 'ye düşürdüğünü, bu hususta davacıya yazılı bildirimde bulunmadığını, tek taraflı olarak işlem tesis ettiğini, ücret tenzilinin iş sözleşmesinde esaslı bir değişiklik oluşturduğunu, bu hususu Mayıs 2009 ay başında öğrendiğini ve bu konuda işveren vekilleri ile görüşüldüğünü, işveren vekillerinin “bundan böyle ücretinin aylık net 2,500,00 TL 'ye indirildiğini, bu şartları ve ücreti kabul etmeyenin işi bırakması gerektiğini” bildirdiğini bunun iş sözleşmesinin işverence feshi olarak kabul ettiğini ve üzerindeki zimmetlerin tesliminin istendiğini, bu teslim ve iş sözleşmesinin işverence feshinin 04/05/2009 tarihinde gerçekleştiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarına ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, şirketle ilişkisinin hizmet akdi ile değil, ortaklık sıfatı ile olduğunu, bu ilişkinin davalı şirket tarafından değil bizzat davacı tarafından şirket hisselerinin devri suretiyle gerçekleştiğini, taraflar arasındaki ilişkinin davacı tarafça sona erdirildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığı ve davalı işverence ispat yükünün yerine getirilemediği, iş akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde son bulduğunun kanıtlanamadığı, diğer işçilik alacakları da olduğu gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığı ve davalı işverence ispat yükünün yerine getirilemediği, iş akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde son bulduğunun kanıtlanamadığı, diğer işçilik alacakları da olduğu gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı işveren bu davadan önce temerrüde düşürülmüş ve dava dilekçesi ekinde ihtarname sunulmak suretiyle hakkın doğumu tarihinden itibaren faiz talep edilmiştir. Islah dilekçesinde de faiz talep edilmiş olup, kıdem tazminatı dışında kalan ve hüküm altına alınan tazminat ve alacaklar bakımından ihtarnamede yazılı miktarlarla sınırlı olmak üzere temerrüt tarihi gözetilmeksizin faize karar verilmesi hatalıdır. Hükmün bu yönden bozulması gerekirse de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasında yazılı olan “500,00 TL ihbar tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 7.514,07 TL ihbar tazminatının ıslah tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte,

500,00 .TL yıllık ücretli izin alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 7.666,66 TL yıllık ücretli izin alacağının ıslah tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

1.466,66 TL ücret alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

1.000,00 TL fazla mesai alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 16.975,53 TL fazla mesai alacağının ıslah tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, DAVALIDAN TAHSİLİ İLE DAVACIYA ÖDENMESİNE” sözcüklerinin çıkarılarak yerine, “7000,00 TL ihbar tazminatının temerrüt tarihi olan 20/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 1.014,07 TL ihbar tazminatının ıslah tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte,

2.000,00 .TL yıllık ücretli izin alacağının temerrüt tarihi olan 20/07/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte, 6.166,66 TL yıllık ücretli izin alacağının ıslah tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

1.466,66 TL ücret alacağının temerrüt tarihi olan 20.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

2.000,00 .TL yıllık ücretli izin alacağının temerrüt tarihi olan 20/07/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte, 6.166,66 TL yıllık ücretli izin alacağının ıslah tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

1.466,66 TL ücret alacağının temerrüt tarihi olan 20.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

5.000,00 TL fazla mesai alacağının temerrüt tarihi olan 20.07.2009 tarihinden dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 12.975,53 TL fazla mesai alacağının ıslah tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, DAVALIDAN TAHSİLİ İLE DAVACIYA ÖDENMESİNE” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASNA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.05 TL'nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/333, Karar No: 2011/5216, Tarih: 02.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/333 E.  ,  2011/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları 327 ve 684 parsel sayılı taşınmazlara davalıların müdahale ettiklerini, paylarını kullanamadıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında ecrimisil isteğinden feragat etmişlerdir.

Bir kısım davalılar vekili, taşınmazların paydaşları olduklarını ve uzun süredir taksime dayalı olarak kullandıklarını belirterek advanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; hükmün yeterli araştırma ve inceleme ürünü olmadığı, değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, tüm davalıların kullanıp kullanmadıklarının açık olarak saptanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Özellikle; mahkemece bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve uygulama yapılarak davacıların taşınmazda kullandıkları bir yer kalmadığı, böylece davacılar yönünden intifadan men (yararlanmadan engelenme) koşulunun oluştuğu belirlenerek davacıların payı oranında elatmanın önlenmesine; diğer davalı ...'ın ise taşınmazda kayden ya da kişisel bir hakkının bulunmadığı gözetilerek mutlak suretle elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalılar ..., ... ve ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 518.61.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34618, Karar No: 2016/1147, Tarih: 22.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/34618 E.  ,  2016/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/56795

MAHKEMESİ : Tekirdağ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2011/510 (E) ve 2011/707 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin daha evvel kurulan hükümde, denetim süresi içinde sanığa herhangi bir yükümlülük yüklenmemesi karşısında, CMK'nın 231/11. madde ve fıkrası uyarınca, önceki hükmün aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, hapis cezası, seçenek yaptırımlardan biri olan adli para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık R.. İ..'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6010, Karar No: 2013/3706, Tarih: 18.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6010 E.  ,  2013/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2012 gün ve 2011/1323 E, 2012/1278 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...