muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12069, Karar No: 2006/18511, Tarih: 27.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/12069 E.  ,  2006/18511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararı davalı vekiline Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş adreste bulunmama nedeni belirlenmemiş, beyan sahibinin imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 27.12.2006 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2023/683, Karar No: 2023/851, Tarih: 15.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/683 E.  ,  2023/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/141 Esas, 2020/470 Karar

DAVA TARİHİ : 13.01.2017

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, “... +Şekil” ibaresini, 25. ve 35. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerde marka olarak tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, 2014/106999 kod numarası alan başvuruya davalı şirketçe, kendisine ait 2008/46582 sayılı “ ...” ibareli marka mesnet gösterilmek suretiyle yapılan itirazın TPMK YİDK tarafından kabul edildiğini ve müvekkilinin marka başvurusunun reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin “...” ibaresi üzerinde önceye dayalı hak sahipliğinin bulunduğunu zira 2000/24569 sayılı ... ibareli markanın müvekkili adına tescilli olduğunu ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; markaların ve hizmet sınıflarının benzer olduğunu, müvekkili şirketin dünyaca ünlü ... markasının sahibi olduğunu, başvurunun kötüniyetle yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; markaların ve hizmet sınıflarının benzer olduğunu, müvekkili şirketin dünyaca ünlü ... markasının sahibi olduğunu, başvurunun kötüniyetle yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.01.2018 tarihli ve 2017/20 E., 2018/18 K. sayılı kararıyla; davacının "... +Şekil" ibareli başvuru markası ile davalının " ..." ibareli tescilli markaları arasında dava konusu markada 25. sınıfta yer alan "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri." malları ile davalı firmanın 2008/46582 sayılı markanın kapsamında yer alan 18. sınıftaki (deriden ve suni deriden mamül diğer sınıflarda yer almayan mallar)" mallar karşılaştırıldığında 18. sınıftaki bu malların deri/suni deriden mamül çantaları da kapsaması, söz konusu malların çoğunlukla giyim ürünleriyle aynı satış yerinde satılması, söz konusu ürünler giyim ürünlerinin aksesuarı olarak kullanıldığından özellikle ayak giysileriyle tamamlayıcı nitelikte arz ettiği, aynı tüketici kesimine hitap ettikleri ve çoğunlukla aynı ticari kaynak tarafından satışa sunulması nedenleri ile 18 ve 25. sınıftaki bu malların benzer, birbirleri ile ilişkili ve bağlantılı olduğu bu açıdan davacının başvuru kapsamındaki 25. sınıftaki mallar yönünden 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulu oluştuğu, YİDK kararının yerinde ve doğru olduğu, diğer yönden davacıya ait 2000/24569 sayılı markaya yönelik hükümsüzlük istemli açılan dava tarihinin 04.02.2014 olduğu, davacı tarafça da 24.12.2014 tarihinde aynı ibareyi ön plana çıkartacak şekilde ve hükümsüzlüğe konu markanın emtia sınıfını da taşıyan bir başvuruda bulunmuş olmasının, kendi aleyhine açılmış hükümsüzlük davasının sonucunu bertaraf etmek niyet ve iradesini taşıdığı, yeni marka başvurusunun iyi niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli ve 2018/753 E., 2019/130 K. sayılı kararıyla; mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, önceye dayalı hak ve kazanılmış hak açısından 25. sınıf yönünden önceye dayalı kullanım hakkının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.01.2020 tarih, 2019/2447 E. ve 2020/494 K. sayılı kararıyla davacının marka başvurusunun kötüniyetli olarak kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, Dairemizin .../... kararında ortaya konulan ilkeler doğrultusunda, özellikle tescil kapsamındaki mallar itibariyle kullanılmakta olan markayı gençleştirmek ve seri oluşturmak amacıyla başvuru konusu yapılıp yapılmadığı, şayet zaten fiilen kullanılmayan bir marka ise bu markanın sonraki markalar yönünden müktesep hak teşkil etmeyeceği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "... +şekil " ibareli-2014/106999 sayılı marka başvurusu ile davalının " ... " ibareli tescilli markası arasında benzerlik olduğu, dava konusu markada 25. sınıfta yer alan "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri." malları ile davalı firmanın 2008/46582 sayılı markanın kapsamında yer alan 18. sınıftaki "Leather and imitations of leather, and goods made of these materials and not included in other classes" (deriden ve suni deriden mamül diğer sınıflarda yer almayan mallar)" mallarının karşılaştırıldığında 18. sınıftaki bu malların deri/suni deriden mamül çantaları da kapsaması, söz konusu malların çoğunlukla giyim ürünleriyle aynı satış yerinde satılması, söz konusu ürünler giyim ürünlerinin aksesuarı olarak kullanıldığından özellikle ayak giysileriyle tamamlayıcı nitelikte arz ettiği, aynı tüketici kesimine hitap ettikleri ve çoğunlukla aynı ticari kaynak tarafından satışa sunulması nedenleri ile 18 ve 25. sınıftaki bu malların benzer, birbirleri ile ilişkili ve bağlantılı olduğu, bu emtialar yönünden iltibas koşulu oluşsa da; davacı tarafın daha önceden ...+şekil ibareli-2000/24569 sayılı tescilli ve korunan markası olduğu ve hükümsüz kılınmadığı, önceki ve sonraki başvurusunun işaretsel açıdan benzer olduğu, 2014/106999 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan "25. sınıftaki: Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, baş giysileri" açısından müktesep hak koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Türk Patent'in 2016-M-10983 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2014/106999 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan "25. sınıftaki: Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, baş giysileri" yönünden iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; YİDK kararının verildiği tarihte derdest bir hükümsüzlük davasının bulunduğunu ve karar tarihinde davanın reddedilmediğini ve mevcut şartlar uyarınca karar verildiğini, davacının müktesep hakka dayanak markasını kullandığını ispatlayamadığını, “...” markasının taraflar arasında çekişmeli olmaktan çıkmadığını, bu nedenle verilen kısmen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

Dava, davacı şirketin marka başvurusuna, davalının 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yaptığı itirazının TPMK YİDK tarafından reddine dair kararın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının "... " ibareli başvuru markası ile davalının itirazına mesnet " ..." ibareli markasının hem ibareler yönünden hem de 18. ve 25 inci sınıftaki mallar yönünden benzerlik ve iltibas koşulunun oluştuğu kabul edilmiş ancak davacının başvurusunda yer alan 25. sınıf mallar için davacının 2000/24569 sayılı markası dolayısıyla müktesep hakkının oluştuğu kanaatine varılarak davacının marka başvurusundan çıkarılan 25. sınıftaki "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, baş giysileri" malları yönünden YİDK kararının iptaline karar verilmiştir. Ancak Dairemizin 20.01.2020 tarihli bozma kararında ve emsal olan .../... kararında da ifade edildiği üzere davacının önceki tarihli 2000/24569 sayılı markasının 25. sınıftaki mallar için müktesep hak teşkil edebilmesinin unsurlarından biri de markanın davacı tarafça ciddi bir kullanımının bulunmasıdır. Dairemizin bozma kararından sonra mahkemece alınan ve bozma kapsamında inceleme yapan bilirkişi raporunda davacının müktesep hakkına dayanak yaptığı önceki tarihli markasının uzun süreli ciddi anlamda kullanıldığının ispat edilemediği tespit olunmasına rağmen mahkemece hatalı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15834, Karar No: 2018/825, Tarih: 21.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15834 E.  ,  2018/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

avacı vekili, davacı banka ile davalı arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, davalının borcunu ödemediğini bunun üzerine Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6874 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, borçlunun kısmı itiraz etmesi üzerine takibin durdurulduğunu ileri sürerek itirazın iptali icra inkar tazminatıma hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalının sadece faize itiraz ettiği, takibe konu alacak için talep edilen faizin davalı tarafından ödendiğinin ispat edilemediği, faiz oran ve miktarlarının yasaya uygun olarak hesaplanan miktarı üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12587, Karar No: 2014/253, Tarih: 13.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/12587 E.  ,  2014/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.1997 tarih ve 10/268-22 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın alıcı rolündeki gizli soruşturmacıya aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda uyuşturucu madde satması eylemlerinde, alıcının amacı suçun oluşmasında ve sanığın iradesi üzerinde etkili bulunmaması sebebiyle birden fazla hareketinin zincirleme suç oluşturduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, Başkan Vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla 13.01.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1- Tartışmanın konusunu, gizli soruşturmacının değişik tarihlerde sanıktan iki kez esrar alması nedeniyle, sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı oluşturmaktadır.

2- "Gizli soruşturmacı" 5271 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu"nun 139. maddesi ile "Ceza Muhakemesi Kanununda Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik"in 23-28. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu hükümlere göre;

a) Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. (CMK 139/1; Yönetmelik 23/1)

b) Soruşturmacı, faaliyetlerini izlemekle görevlendirildiği örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunmak ve bu örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplamakla yükümlüdür. (CMK 139/4; Yönetmelik 27/1)

c) Soruşturmacı, görevini yerine getirirken suç işleyemez ve görevlendirildiği örgütün işlemekte olduğu suçlardan sorumlu tutulamaz. (CMK 139/5; Yönetmelik 27/2)

d) Gizli soruşturmacının görevi, soruşturma konusu suçun işlenip işlenmediğini, işlenmiş ise işleyenin kim olduğunu belirlemek ve bu konudaki delilleri toplamaktır. Gizli soruşturmacı bu görevini yerine getirirken suç işleyemez, başkasını suç işlemeye azmettiremez.

c) Soruşturmacı, görevini yerine getirirken suç işleyemez ve görevlendirildiği örgütün işlemekte olduğu suçlardan sorumlu tutulamaz. (CMK 139/5; Yönetmelik 27/2)

d) Gizli soruşturmacının görevi, soruşturma konusu suçun işlenip işlenmediğini, işlenmiş ise işleyenin kim olduğunu belirlemek ve bu konudaki delilleri toplamaktır. Gizli soruşturmacı bu görevini yerine getirirken suç işleyemez, başkasını suç işlemeye azmettiremez.

3- Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir." Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen "adil yargılama" hakkı ihlâli edilmiş olur.

4- Somut olayda, gizli soruşturmacı 26.10.2012 tarihinde sanıktan bir gram esrar almıştır. Böylece sanığın "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen gizli soruşturmacının sanığı yakalamayıp bir süre sonra sanıktan tekrar bir gram esrar alması hem gereksizdir hem de görevi kapsamında değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacının asıl amacı "uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak" değil, "suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibaret" olduğundan, gerçek anlamda bir "alım-satım" da söz konusu değildir. Sanığın bu esrarı ilk satıştan sonra temin ettiğine ilişkin bir delil de bulunmamaktadır.

Gizli soruşturmacının sanıktan ikinci kez esrar alması ayrıca suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri de uygulanamaz.

5- Sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 13.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2013/17069, Karar No: 2014/563, Tarih: 16.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/17069 E.  ,  2014/563 K.**

* KAYIT DÜZELTME DAVALARI

* MÜKERRER KAYIT

* NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU (5490) Madde 35

* NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU (5490) Madde 38

**"İçtihat Metni"**

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanlarında; 30/04/1985 tarihinde nüfusa tescil ettirdikleri kızları G...T...'nun, küçük yaşta nişanlısı ile kaçarak evlendiğini, ancak yaş küçüklüğü nedeniyle resmi nikahının yapılamaması yüzünden, kızlarını 03/12/1998 tarihinde B... T... adıyla nüfusa ikinci kere ve yaşını büyük göstererek tescilini yaptırdıklarını ve evlendirdiklerini, kızlarının o tarihten bu yana B... T... adı ve kimliği ile yaşadığını, aynı çocukları için birden fazla tescil yüzünden nüfusta mükerrer kayıt oluştuğunu, kızlarının G... T... adına olan ve kullanılmayan mükerrer kaydının iptaline karar verilmesini istemişler, mahkemece C... Mahallesi/Köyü, Cilt No:30, Hane No:12, BSN:14 numaralarında nüfusa kayıtlı, T...ve S...'dan olma, 01/04/1985 doğumlu, ... T.C. Kimlik nolu G... T...'na ait kaydın iptaline karar verilmiştir.

Nüfus Hizmetleri Yasasına göre açılan kayıt düzeltme davalarında, diğer kamu düzenine ilişkin olarak açılan davalarda olduğu gibi hakim taleple bağlı kalmayarak doğrudan doğruya yapacağı araştırma sonucu elde edeceği bulgulara göre karar vermek zorundadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle nüfus kayıt örneklerinden, T... ve S... kızı G... T...'nun 01.04.1985 doğumlu olarak 30.04.1985 tarihinde nüfusa tescil edildiği, yine T... ve S... kızı B... T...'nun ise 17.11.1982 doğumlu olarak 03.12.1998 tarihinde nüfusa tescil edildiği ve 04.12.1998 tarihinde T... A... ile evlendiği, bu evliliğinden iki çocuğunun olduğu anlaşılmıştır.

Davacıların beyanları ve mahkemenin de kabulüne göre; G...'ın ikinci kere B... adıyla nüfusa tescil edildiği yani ikinci kaydın mükerrer olduğunun kabulü gerekir. Mükerrer kayıtlar söz konusu olduğunda kural olarak, sonradan tescil edilen kaydın iptali gerekir. İlgilinin evlenme gibi sosyal statüsündeki değişikliklerin ikinci kez oluşturulan nüfus kaydına işlenmiş olduğu durumlarda gerçek olan birinci kayıt korunup, yanlış olan ikinci kayıt iptal edilerek, buradaki değişiklikler gerçek olan birinci kayda taşınır.

Yukarıda açıklanan hususlar gözönünde tutularak mahkemece; mükerrer kayıt olduğu anlaşılan ... TC Kimlik numaralı C... Köyü Cilt:30, Hane:12, Bsn:21'de kayıtlı T... ve S...kızı B... T...'nun kapalı olan nüfus kaydının açık hale getirilerek iptali ile bu kayıtta yer alan şahsi hale ilişkin değişikliklerin (evlenme, nakil vs.) ... TC Kimlik numaralı Cilt:30, Hane:12, Bsn:14'de kayıtlı T... ve S... kızı G... T... kaydına aktarılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeye dayalı olarak gerçek kaydın iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12897, Karar No: 2013/24968, Tarih: 19.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/12897 E.  ,  2013/24968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2010/8-2010/1066

Dava, işitme cihazı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır. (HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.