muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9064, Karar No: 2008/16027, Tarih: 16.10.2008

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı Yasa'nın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine

göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine    kadar    bir   ay   süre   ile   uzatılmasına, ”   karar   verilmiştir.   Bu  duruma   göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7238, Karar No: 2016/5774, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7238 E.  ,  2016/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde ...'un iş yerinden almış olduğu giyim eşyaları karşılığında, mağdur... adına tamamen sahte olarak üretilmiş ... Şubesine ait 27.02.2007 keşide tarihli 3.265 TL bedelli suça konu çeki ciro ederek vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Bankanın suça konu çekin sahte olduğu konusunda yazısı ile yetinilip, çekin sahte olup olmadığı, sahte ise iğfal kabiliyetine haiz olup olmadığı hususunda ve çek ön yüzündeki yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle suça konu çekin sahte olup olmadığı ve sahte ise iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması, ayrıca çek ön yüzündeki yazıların ve... adına atılı birinci ciranta yazısının sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda, 23.05.2012 tarihli birlirkişi raporunda belirtilen eksikliklerin ikmali ile bu konuda ek rapor aldırılması ile çek üzerindeki yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, sanığın “suça konu çeki aldığını belirttiği Hasan isimli kişinin tespite yarar kimlik ve adres bilgisi ile suç konusu çeki hangi hukuki ilişki çerçevesinde aldığı hususlarında her hangi bir somut bir bilgi içermeyen” hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmasına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/202, Karar No: 2007/192, Tarih: 04.04.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/202 E., 2007/192 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/202 E., 2007/192 K.**

**- EVLENME BAŞVURU MAKAMI

- YARGITAY KARARLARININ TEBLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 134 ]

- 4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 5.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.03.2004 gün ve 2003/347 E.,2004/333 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 14.09.2004 gün ve 2004/6483-9892 sayılı ilamı ile,

(...4722 sayılı Kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

1-Medeni Kanunun 134/1-2.maddesi uyarınca;Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanunun 134/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir.Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Alacakla ilgili dava boşanmanın eki niteliğinde değildir.Bu konuda harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir dava yada karşı davada bulunmamaktadır.Bu istekle ilgili "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi yerine kesin hüküm oluşturacak şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda ; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK. 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı Coşkun Nemci S..... vekili, tarafların 1996 yılında evlendiklerini müşterek çocukları bulunmadığını, aradan geçen zaman içinde geçimsizlikler meydana geldiğini, derin karakter ve ruh farklılıkları neticesinde aile birliğinin temelden sarsıldığını ileri sürerek şiddetli geçimsizlik nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Nevin S....., davacı ile aralarında boşanmayı gerektirecek bir geçimsizlik olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiş, aksi halde 1.200.000.000 TL.tedbir nafakasına hükmedilmesini, davacıya araba alması için elden verdiği 5000 Doların iadesini, bedelsiz olarak vermiş olduğu dairenin iadesini ve 60.000.000.000 TL.manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı Nevin S....., davacı ile aralarında boşanmayı gerektirecek bir geçimsizlik olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiş, aksi halde 1.200.000.000 TL.tedbir nafakasına hükmedilmesini, davacıya araba alması için elden verdiği 5000 Doların iadesini, bedelsiz olarak vermiş olduğu dairenin iadesini ve 60.000.000.000 TL.manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemenin "Taraflar arasındaki geçimsizliğin yasada tanımlanan şiddetli geçimsizlik tanımına uyduğu, tarafların boşanmada karşılıklı kusurlarının bulunduğu, evlilik birliğinin devam ettirilmesinde hukuksal yarar olmadığı" gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, 9 numaralı daire üzerine konulan aile konutu şerhinin kaldırılmasına, 200.000.000 TL. tedbir nafakasının davacıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, yoksulluk nafakası, manevi tazminat, gayrimenkulün iadesi ve 5000 USD'nin iadesine ilişkin talebin reddine dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık; evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı noktasındadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle dosya kapsamından tarafların 1998 yılından bu yana ayrı yaşadıkları ve evlilik birliğinin müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı anlaşılmış olup delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalının temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 04.04.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3742, Karar No: 2018/2712, Tarih: 11.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3742 E.  ,  2018/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan beraat, diğer atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 22.09.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure Fatma vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24481, Karar No: 2021/9696, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24481 E.  ,  2021/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 17/03/2015 tarihli tutanak kapsamına göre, sanığın kumar oynattığı yerde elektrik ile çalışan bir adet tombala makinasının ele geçirildiğinin anlaşılması karşında; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6241, Karar No: 2019/1798, Tarih: 15.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6241 E.  ,  2019/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ...Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1974 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., çekişmeli taşınmazın kendisinin zilyetliğinde olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin 18.06.2013 havale tarihli raporuna ekli krokide mavi renk ile gösterilen 970.62 metrekarelik kısmının davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından esasa yönelik, asli müdahil ... vekili tarafından esasa ve yargılama giderlerine yönelik olarak tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda davacının davasının kabulüne karar verildiği, asli müdahil ...'nın davası yönünden hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda davacı ...’ün davasının kabulüne, asli müdahil ...’nın davasının reddine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Bu nedenle, hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Hatta, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı kabul edilmiştir.

Hal böyle olunca dava, 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca açılan tescil davası olduğuna göre husumetin yasal hasım konumunda olan Hazine ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunlu ve taraf teşkili dava şartlarından olup, somut olayda dava Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisi olarak ilçe Belediye Başkanlığı hasım gösterilerek açılmış ise de; karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş, aynı Kanun'un Geçici 1/13. maddesine göre de Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belde belediyeleri ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış olduğu halde; Mahkemece, yasal hasım olan... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözden kaçırılmış olması nedeniyle öncelikle ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na husumet yaygınlaştırılıp dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilmek suretiyle davanın esasına girilmesi ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup davalı Hazine ve asli müdahil ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden asli müdahil'e iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11728, Karar No: 2012/17034, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11728 E.  ,  2012/17034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11953, Karar No: 2024/1420, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11953 E.  ,  2024/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/243 Esas, 2022/422 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Marmaraereğlisi Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.06.2019 Tarihli ve 2019/80 Esas, 2019/192 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ... Nas, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Talep eden 08.09.2020 tarihli yazısı ile kısıtlının adres kaydının Fatih Mahallesi Şehit Teğmen Akın Caddesi No:28 .../Tekirdağ olarak değiştirilmesine izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 06.10.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının tedavi yahut geçici bakım amaçları dışında 24 saat yatılı bakım amacı ile ... Mahallesi Şehit Teğmen Akın Caddesi No:28 .../Tekirdağ adresinde bulunan bakımevinde kaldığı gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.02.2022 Tarihli ve 2020/1029 Esas, 2022/267 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 1713. Sokak No:6 Merkez/Ağrı olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Ağrı Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.09.2022 Tarihli ve 2022/243 Esas, 2022/422 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin herhangi bir adres değişikliği talebi olmadan kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesi kararı olmadan dosyanın gönderilmesine karar verildiği, öte yandan hükümlünün adres değişikliğinin yasal olarak mümkün olmadığının da dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Marmaraereğlisi Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Çerkezköy Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Marmaraereğlisi Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Marmaraereğlisi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9526, Karar No: 2023/11383, Tarih: 23.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/9526 E.  ,  2023/11383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/1387 Değişik iş

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

... Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2022 tarihli ve 2022/141196 Soruşturma, 2022/73816 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair Kararına vaki itirazın reddine ilişkin merci ... 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/1387 Değişik iş sayılı Kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 17.04.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90842 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90842 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,