muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6804, Karar No: 2019/1075, Tarih: 18.02.2019

Yapılacak keşifte, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, dere yatağında kalıp kalmadığı, kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise ihya çalışmalarına ne zaman başlanıldığı ve bu çalışmaların ne zaman tamamlandığı, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla kim tarafından ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmazın sınırlarında geçmişten bugüne kadar herhangi bir değişiklik olup olmadığı, taşınmaz üzerinde bulunan fıstık ağaçların kendiliğinden yetişme mi yoksa dikme mi oldukları, dikme ise ağaçların kim tarafından ve ne zaman dikildiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki olduğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, evveliyatı itibariyle mera, yaylak, otlak gibi kamu orta mallarından yada imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, imar-ihya gerektiren yerlerden ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü ve çekişmeli taşınmazın kullanım durumunu kesin olarak belirleyen, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayılarını, araziye dağılımlarını, yaşlarını ve aşı yaşlarını, kendiliğinden yetişme mi yoksa dikme mi olduklarını, taşınmazın zemininde imar-ihya çalışması yapılıp yapılmadığını, yapılmış ise bu çalışmanın hangi tarihte başlayıp tamamlandığını açıklayan, bilimsel verilere dayalı ve komşu taşınmazlarla mukayese edilecek şekilde düzenlenmiş rapor aldırılmalı; jeoloji mühendisi bilirkişiden dosya arasına getirtilecek hava fotoğraflarından da yararlanılmak suretiyle çekişmeli taşınmazın aktif yada pasif dere yatağında kalıp kalmadığı ve derenin etkisi altında bulunup bulunmadığı hususlarında rapor aldırılmalı, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin yakın plan panoramik fotoğrafları çektirilip fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazın iç ve dış sınırları kabaca işaretlettirilmeli; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın fotoğrafların çekildiği tarihlerdeki niteliğini, kullanım durumunu, tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığını, imar-ihya çalışması bulunmakta ise bu çalışmanın tamamlanıp tamamlanmadığını açıklayan rapor düzenlettirilmeli, sunulan raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve uydu fotoğrafları üzerindeki konumu gösterilmeli; fen bilirkişisinden keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki aldırılmalı; mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, teknik raporlar ile varsa komşu parsel tutanakları ve dayanak kayıtlarıyla denetlenmeli; imar-ihya çalışmalarının tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar, çekişmeli taşınmaz imar planı kapsamında kalmakta ise imar planının

rapor düzenlettirilmeli, sunulan raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve uydu fotoğrafları üzerindeki konumu gösterilmeli; fen bilirkişisinden keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki aldırılmalı; mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, teknik raporlar ile varsa komşu parsel tutanakları ve dayanak kayıtlarıyla denetlenmeli; imar-ihya çalışmalarının tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar, çekişmeli taşınmaz imar planı kapsamında kalmakta ise imar planının onaylandığı tarihe kadar davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14

. ve 17. maddelerindeki imar-ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği duraksamasız şekilde saptanmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalılar Hazine ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3478, Karar No: 2020/2819, Tarih: 19.10.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3478 E.  ,  2020/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-birleşen dosyalar davacısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, taraflar arasında düzenlenen 05.05.2006 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Asıl davada davacı yükleniciye isabet eden 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin davalı arsa sahibi adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı yüklenici adına tapuya kayıt ve tescili; birleşen İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/816 Esas sayılı dosyası üzerinden arsa sahibi tarafından açılan davada dayanak sözleşmenin geriye etkili feshi ve tapunun eski hale iadesi; birleşen İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/499 Esas sayılı dosyası üzerinden arsa sahibi tarafından açılan davada dayanak sözleşme gereği davalı yüklenicinin daireleri eksik ölçü ile yapması nedeniyle oluşan zararların ve dairelerin tesliminin yapılmaması nedeniyle mahrum kalınan rayiç kira bedelinin tahsili; birleşen İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/474 Esas sayılı dosyası üzerinden arsa sahibi tarafından açılan davada mahrum kalınan rayiç kira bedelinin tahsili istemlerinden ibarettir.

Asıl dava davacısı-birleşen davalar davalısı yüklenici, asıl davalı-birleşen davalar davacısı arsa sahibidir.

Asıl dava davacısı-birleşen davalar davalısı yüklenici, asıl davalı-birleşen davalar davacısı arsa sahibidir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı ile uyulmasına karar verilen Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 09.12.2013 gün 2013/6026 Esas 2013/7823 Karar sayılı bozma ilâmı gereğince yapılan yargılama neticesinde; müteahhidin sözleşmede üstlendiği yükümlülükleri yerine getirerek dava konusu yapıyı projeye uygun olarak tamamlamış olduğu, yapının tasdikli ilk projesiyle bina arasındaki farklılıkların tadilat projesi ve inşai faaliyetler ile gidermiş olduğu, tapu kayıt örneklerine göre dava konusu bağımsız bölümlerde kat irtifakının kurulduğu ve bağımsız bölümlerin tapusunun davalı ... adına tescil edildiği anlaşılmakla, asıl davada dava edilen bağımsız bölümlerine ilişkin tapu iptâli tescil koşulları oluştuğundan davacının davasının kabulüne, birleşen İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/816 Esas sayılı dosyası üzerinden davacının sözleşmenin feshine ilişkin istemi bakımından, davalı müteahhit tarafından sözleşmede belirtilen yükümlülükler yerine getirilerek binanın sözleşmeye uygun şekilde bitirildiği anlaşılmakla, yasal koşulları oluşmayan fesih isteminin reddine, birleşen İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/499 Esas sayılı dosyası üzerinden dairelerin eksik ölçü ile yapılmasından dolayı tazminat istemi bakımından davalı müteahhidin binayı sözleşmeye ve projeye uygun şekilde yaptığı anlaşılmakla bu istemin reddine, davacı aynı zamanda mahrum kalınan kira bedelinin tahsilini istemiş olmakla 5.000,00 TL esasa alınarak bu istemin kabulüne, birleşen İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/474 Esas sayılı dosyasında bilirkişi heyetinin ek raporuna göre belirlenen ve mahrum kalınan kira bedelinin tahsili için açtığı davadaki talebi bakımından ise toplam kira bedeli alacağı 5.424,00 TL kabul edilip, davacı yanın 5.000,00 TL'lik alacağı hakkında birleşen İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/499 Esas sayılı dosyası üzerinden karar verilmiş olmakla, işbu dosyadaki talebin 424,00 TL esasa alınarak kısmen kabulüne, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl dava davalısı birleşen davalar davacısı arsa sahibi vekilince ve asıl dava bakımından katılma yoluyla davacısı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı yüklenicinin tüm, davalı-birleşen davalar davacısı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Karar, asıl dava davalısı birleşen davalar davacısı arsa sahibi vekilince ve asıl dava bakımından katılma yoluyla davacısı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı yüklenicinin tüm, davalı-birleşen davalar davacısı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyada bozmadan önce aldırılan 24.01.2011 tarihli ve bozmadan sonra aldırılan 07.11.2013 tarihli bilirkişi raporlarında "onaylı projede, 3. normal kat dairelerinin çatı arasında, daire içinden merdivenle bağlanan çatı piyesi olup, 9 ve 10 nolu daireler dubleks olduğu, oysa yerinde yapılan incelemede 9 ve 10 nolu dairelerin çatı arasına çıkan bir merdiven bağlantısı olmadığı, çatı arasındaki piyeslerin ise büyütülerek salon+1 oda+mutfak+banyosu ve terası bulunan ve genel bina merdiveninden girişi olan ayrı bir bağımsız bölüm şeklinde dizayn edildiği ve keşif sırasında 9 nolu dairenin üstündeki çatı piyesinin ayrı bir daire şeklinde kullanılmakta olduğu, onaylı projede 1. bodrum katta 2 bağımsız bölüm bulunmakta olup bu daire çıkışlarının genel merdivenden yapılmış iken, yerinde yapılan incelemede her iki dairenin de ayrıca bahçe çıkış kapısı yapıldığı" tespit edilmiş olup, yargılama sırasında mahkemece 12.04.2012 tarihli ara kararla davacı yükleniciye, tespit edilen aykırılıkları gidermek üzere tadilat projesini yaptırmak için yetki ve süre verildiği, aldırılan 03.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda da tespit edilen aykırılık ve eksikliklerin tadilat projesi ve inşai faaaliyetler sonucunda giderildiği, yapının tasdikli projesi ve tadilat projesine uygun olarak yapıldığı ve davacı yüklenicinin sözleşme gereği edimini yerine getirdiği anlaşılmaktadır.

Buna göre ilk başta onaylı mimari projeye ve ruhsata aykırılıklar ile eksik ve kusurlu işler barındıran inşaatın, yargılama sırasında mahkemece verilen yetki ve süre üzerine yüklenici tarafından onaylı mimari projeye ve ruhsata aykırılıklar ile eksik ve kusurlu işler giderilerek tamamlandığı ve 22.10.2015 tarihli yapı kullanma izin belgesinin alındığı anlaşılmış olup, bu durumda arsa sahibinin dava tarihi itibariyle davaya karşı çıkmakta haklı olması nedeniyle asıl davada harç, yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerekirken, davalı arsa sahininin ücreti vekâlet, yargılama gideri ve harçtan sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Arsa sahibinin açtığı birleşen İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/816 Esas sayılı dosyasında ise, davalı yüklecinin sözleşmeye, ruhsata ve imara uygun bina yapmaması nedeniyle akdedilen sözleşmenin geriye etkili feshi ve tapunun eski hale iadesi talep edilmiştir. Dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporlarına göre binanın onaylı mimari projeye ve ruhsata aykırılıklar içerdiği, eksik ve kusurlu işlerin bulunduğu tespiti ile dosyada mevcut Pendik Belediyesi'nin 28.11.2013 tarihli yazısına göre 14.04.2006 tarihli inşaat ruhsat süresinin dolduğu ve inşaatta mimari projeye aykırılık bulunduğundan yapı hakkında yasal süreç başlatıldığı belirtildiğinden, birleşen dava tarihi itibariyle arsa sahibinin birleşen davayı açmakta haklı olduğu anlaşıldığı ve bu davanın açılmasından sonra esik ve kusurlar ile projeye aykırılık giderilip yasal hale getirildiğinden birleşen davada davalı yüklenici yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olmuştur. Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle asıl dava davacısı yüklenicinin tüm, davalı-birleşen dava davacısı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı-birleşen dava davacısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ücretinin yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan arsa sahibine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl dava davacısından alınmasına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 874,00 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-birleşen dosyalar davacısına iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8779, Karar No: 2021/2026, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8779 E.  ,  2021/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 27/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin karara uymaması nedeniyle verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

3) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

4) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

5) Hükümden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit

görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.