muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2590, Karar No: 2013/6941, Tarih: 20.06.2013

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle 1952 yılında kesinleşen orman kadastrosuna ait tüm tutanaklar ve haritası, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, dava tarihinden 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek iki mühendis, bir ziraat mühendisi, bir jeoloji mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazların tahdit hattına göre konumları duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmelidir.

Yukarıda açıklanan araştırma sonucu; taşınmazların kesinleşen Devlet Ormanlarının dışında kaldığının saptanması halinde, bu kez; eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları ile komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak ve dayanakları çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüsü ve çevreleri incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazların miktarı ve konumuna göre 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadıkları, orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilmeli; taşınmazların dere yatağı olup olmadığı yönünden jeolog bilirkişiden, zilyetlikle kazanılacak kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadıkları yönünden ziraatçı bilirkişiden rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; dava tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14

. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... mirasçılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3649, Karar No: 2019/3163, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3649 E.  ,  2019/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizi vekalet ücreti verilmesine yönelik olup buna hasren, sanığın temyizinin ise esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında yetkilisi olduğu şirket hakkında yapılan incelemede, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; vergi suçu ve ekindeki raporların incelenmesinde; Ba- BS formlarından 2007 yılında 479 adet, 2008 yılında 11 adet sahte fatura düzenlediğinin tespit edildiği, 2008 yılı fatura tarihlerinin belli olmadığı, KDV'lerin çok yüksek matrahlı olduğu, işçisi ve emtiasının olmadığı, yapılan yoklamalarda adreslerinde olmadığı ve sahte fatura ticareti yapmak amacıyla kurulduğunun tespit edildiği, şirketin sanık tarafından 02.03.2007 tarihinde kurulduğu ve 10 yıllığına yetkili müdür olarak sanığın atandığı, ... Noterliğinde 27.02.2007 tarihinde tescil talepnamesi imzaladığına dair belgenin dosya içerisinde mevcut olduğu; sanığın savunmasında ve suça konu şirket ile ilgisi olmadığını, kanser hastası olması nedeniyle sigortalı olabilmek için ... ve ... isimli kişilerin kendi adına şirket kurduklarını, sadece ...'da noterde kuruluş aşamasında vekalet verdiğini, kendisini müdür olarak atadıklarını, ancak söz konusu şirketin hayali olduğu ve yüksek ciro yapacak şekilde bir faaliyetinin olmadığı, ismini verdiği kişilerin naylon fatura ticareti yapan kişiler olduğunu ve atılı suçları işlemediğini savunması karşısında; sanık hakkında adına kayıtlı başka şirketlerde de sahte fatura düzenlemek ve defter ve belge gizlemek iddiaları ile açılan ve Dairemizde temyiz incelemesinde bulunan 2016/6225 ve 2017/7692 esas sayılı dosyaları ve daha önce Yargıtay incelemesinden geçen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçlarından açılan davaları ile adli sicil kaydı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında 2001 takvim yılından itibaren sahte fatura düzenlemek suçlarından davalar açıldığı, sanığın Türkiye'nin farklı illerinde kurulmuş birden fazla şirketin kurucusu ve temsilcisi olduğu, sanığın tüm dosyalarda genel olarak savunmalarında kendisine kanser hastası olduğu için sadece vekalet imzalattırdıklarını beyan ettiği; ancak somut olayda, 2007 yılında şirket kuruluşu için sadece...'da noterde belge imzaladığını beyan etmiş ise de adli sicil kaydında ve diğer dosyalarının incelenmesinde 2007 yılına kadar sahte fatura ticareti yapan şirketler kurduğu ve ve 2007 tarihinden önce sahte fatura düzenlemek eylemlerinden dolayı hakkında mahkumiyet kararları verilip bu kararların kesinleştiği, bu tarihlerden sonra da sanığın hala yeni şirket kuruluş işlemleri yaptığı, somut olayda sahte fatura ticareti yapan şirketin hayali bir şirket olduğunu bildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesi ile; 2008 yılında düzenlediği tespit edilen 11 adet sahte faturanın düzenlenme tarihleri belli olmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinin değişikliğinden sonra düzenlendiğinin sabit olmaması karşısında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1

.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinin değişikliğinden sonra düzenlendiğinin sabit olmaması karşısında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesindeki düzenleme uyarınca hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine de iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1320 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4294, Karar No: 2017/13382, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4294 E.  ,  2017/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14668, Karar No: 2023/1613, Tarih: 04.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14668 E.  ,  2023/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/741 Esas, 2016/242 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (son) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/741 Esas, 2016/242 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/2622 Esas, 2021/5032 Karar sayılı kararıyla;

"a)5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada, sanığın müdafiinin bulunmaması halinde istemi olmasa dahi müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden müdafii hazır bulunmaksızın dinlenilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b)Kurulan hükümde hesap hatası yapılması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/468 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mevcut delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim sebebinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mevcut delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim sebebinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Selamlaşma meselesinden temyiz dışı sanıklar ... ve ... arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga yerine sonradan gelen sanık ...'in sandalyenin demir ayağı ile vurduğu katılan ...'u sağ gözünde işlev kaybına ve 3. derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, katılan hakkında düzenlenen Batman Adlî Tıp Şubesi'nin 15.10.2021 tarihli raporunda; ''..sağ göz etrafında şişlik ve 1x1 cm'lik kesi, sklera ve gözün renkli kısmında kanama, orbita duvarında fraktür, sağ gözde görme kaybı mevcut olup; yaralanmasının duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkilediği..'' şeklindeki tespitlere yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Hüküm kısmında kazanılmış hak ilkesinin uygulaması sırasında, ''1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi'' olan uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

A. Sübut Yönünden

Katılanın olayın sıcaklığı ile alınan kolluk beyanı ile 14.03.2016 ve 07.12.2021 tarihli celselerdeki beyanlarında sandalye ile vuranın sanık olduğunu belirtmesi, beyanlarını destekleyen tanıklar M.K. ve S.T.'nin ifade tutanakları Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporun içeriği gözetildiğinde sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla sabit olduğu anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Takdiri İndirim Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim sebebi uygulanması hususu Mahkemenin takdirinde olup Yargıtay'ın buna ilişkin denetim yetkisinin gerekçe ile sınırlı olduğu, Mahkemece, suçtan sonraki davranışları değerlendirilen sanık hakkında, "...eyleminden pişmanlık duyduğuna ilişkin kanaat oluşmaması" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden takdirî indirim sebebinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/468 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararında eleştirilen husus dışında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28670, Karar No: 2014/12554, Tarih: 25.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28670 E.  ,  2014/12554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/214451

MAHKEMESİ : Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2010

NUMARASI : 2009/203 (E) ve 2010/20 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289/9. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanık yönünden suçun sübutuna ilişkin deliller ile yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan kararın gerekçe kısmında "sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından atılı suçtan beraatine karar vermek gerektiği" denilmesinden sonra hüküm fıkrasında mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.