muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15802, Karar No: 2018/10475, Tarih: 13.11.2018

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

5510 sayılı Yasa’nın 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana

gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda, davacıların desteği ..., işvereni tarafından temin edilen minibüs ile taşınmakta iken meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu vefat etmiştir. Mahkemece ...’ya müzekkere yazılmış ve ... tarafından verilen 8/7/2010 tarihli yazıda, hak sahiplerine Kurumca aylık ya da gelir bağlanmadığı bildirilmiş ve hükme esas alınan kök ve ek raporlarda bu nedenle tazminat miktarlarından bir indirim yapılmamış ise de dosyanın incelenmesinden; davalı vekilinin 28/10/2014 havale tarihli dilekçesi ile; ... tarafından müvekkili Kurum aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/733 E. Sayısı ile dava açılarak sigortalı (müteveffa) ...'nın hak sahiplerine ödenen peşin değerli gelirin rücuen tazmininin talep edildiği belirtilerek bu nedenle ... tarafından yapılan ödemenin mahsubu yönünden yeniden rapor alınmasını talep ettiği görülmüş (UYAP araştırması sonucunda, anılan davanın 15/09/2015 tarihinde karara çıktığı ve davanın kabul edildiği anlaşılmışır.) ancak mahkemece bu doğrultuda bir değerlendirme yapılmadan ve ek rapor alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumunca davacılara bağlanan peşin sermaye değerli gelirin araştırılması ve bu doğrultuda rücuya tabi ilk peşin sermaye değerlerinin hesaplanan tazminattan mahsubu için bilirkişiden ek rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- ...'ın yerleşmiş uygulamaları ile benimsenen ilkeleri uyarınca, sağ kalan eşin evlenme ihtimalinin belirlenmesinde AYİM tarafından hazırlanan tablolara itibar edilmektedir.

AYİM tarafından hazırlanan tablolara göre davacı eşin rapor tarihindeki yaşına(39) ve 18 yaş altında çocuğu bulunmamasına göre %9 oranında evlenme ihtimali bulunmakla, hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda davacı eşin evlenme ihtimali bulunmadığı kabul edilerek bu doğrultuda yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,(2) ve(3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz

itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,Duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5802, Karar No: 2019/17333, Tarih: 28.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5802 E.  ,  2019/17333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde uygulama yapılırken TCK 142/1-b maddesinin uygulandığı, ancak yazım sırasında (b) ibaresinin yazılmadığı anlaşılmış olup, bu husus mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15739, Karar No: 2013/28041, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/15739 E.  ,  2013/28041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-21.08.1989 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun yargılanmasına ilişkin 10.04.2007 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılması, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 16.02.2010 tarihli oturumda ise suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını bitirmiş olduğu gözetilmeden, yargılamanın açık yerine gizli yapılması ve hükmün de gizli açıklanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

2-Suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayıyı yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine 08.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30462, Karar No: 2014/2499, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30462 E.  ,  2014/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

1- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Ankara Ticaret Sicil Memurluğunun 20.05.2011 gün ve 29148 sayılı yazısına göre, sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadıklarından sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 07.06.2011 tarih ve 7831 sayılı nüshasında borçlu şirketin yeni adresine taşındığının ilan edilmesine göre, bu adreste ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7709, Karar No: 2019/7824, Tarih: 05.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7709 E.  ,  2019/7824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’un atılı suçtan mahkûmiyetlerine, sanık ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetine, sanık ...’in atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda ve 11.07.2013 günlü duruşma tutanağında üye hakim ......’ın ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2789, Karar No: 2008/8986, Tarih: 12.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/2789 E.  ,  2008/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2007

Davacı,  murisinin iş kazası sonucu ölümündendoğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan AKG Yalıtım ve İnş. Mal. San. Tic. A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalılardan AKG Yalıtım ve İnşaat Mal. San. Tic. A.Ş.’nin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölüm halinde hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 28.01.2005 tarihli dilekçe ile, davacıların murisi H.B. İ.’ın davalılardan İ. Çimento Fabrikası T.A.Ş.’ne bağlı Ç.Kırıkkale Gazbeton İşletmesi’nde çalışırken 02.11.2001 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu öldüğünü beyan ederek maddi ve manevi tazminatın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılardan İ. Çimento Fabrikası T.A.Ş. vekili, cevap dilekçesinde iş kazasının meydana geldiği işyeri olan K.Gazbeton İşletmesi’ni 21.03.2002 tarihinde tüm aktif ve pasifleri ile diğer davalı AKG Yalıtım ve İnşaat Mal. San. Tic. A.Ş.’ye devredildiğini beyanla husumet nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, devir tarihinden önce meydana gelen olayın hukuki ve mali yükümlülüklerinden olayın üzerinden iki yıldan fazla bir süre geçtiği gerekçesiyle davalılardan İ.Çimento Fabrikası T.A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi gereğince, bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından sorumlu olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen sorumlu kalır; bu müddet muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden ve daha sonra muaccel olacak borçlar için de muacceliyet tarihinden itibaren işlemeye başlar.

Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi içinde "müteselsil bir borç" vardır. Devir alan şirket, devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanunu’nun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün yasa hükmünden

Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi içinde "müteselsil bir borç" vardır. Devir alan şirket, devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanunu’nun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün yasa hükmünden

doğduğu hallerde kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. Bu nedenle söz konusu müteselsil borç yasa hükmünden (Borçlar Kanunu md. 179'dan) doğduğundan, teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz. Burada belirtilen sorumluluğun zamanı "devir anıdır." Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun naklinin kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi Borçlar Kanunu’nun 173. ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi bu kurala bir istisna getirmiş, alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl (muaccel borçlar için) devrin, alacaklılara ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.11.2001 gün ve E:2001/21-1030, K:2001/1077; 17.10.2007 gün ve E:2007/21-664, K:2007/745 sayılı kararları). Açıklanan bu yasal kurallar somut olayımıza uygulandığında, davacının murisi H. B.İ. İ.Çimento Fabrikası T.A.Ş.’ne bağlı Ç. Kırıkkale Gazbeton İşletmesi’nde çalışırken 02.11.2001 tarihinde iş kazası geçirmiş, K.Gazbeton İşletmesi 21.03.2002 tarihli sözleşme ile aktif ve pasifleriyle birlikte diğer davalı AKG Yalıtım ve İnşaat Mal. San. Tic. A.Ş.’ye devredilmiştir. Söz konusu devrin ilan edilip edilmediğine ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Dava ise, 28.01.2005 tarihinde İ.Çimento Fabrikası T.A.Ş. (devreden) ve AKG Yalıtım ve İnşaat Mal. San. Tic. A.Ş. (devralan) aleyhine açılmıştır.

Hal böyle olunca, ortada Borçlar Kanunu’nun 179. maddesi hükmüne göre müteselsil bir borcun varlığı söz konusudur. Devreden İ.Çimento Fabrikası T.A.Ş., devralan AKG Yalıtım ve İnşaat Mal. San. Tic. A.Ş. ile birlikte devrin ilanından itibaren iki yıl sürede müteselsilen sorumludur. Bu durumda, olay tarihinde işverenin İ.Çimento Fabrikası T.A.Ş olduğu, tüzel kişiliğinin tamamen ortadan kalkmayıp sadece bir işletmesinin devredildiği, devrin ilanının yapılıp yapılmadığına ilişkin dava dosyasında bilgi ve belge bulunmadığı, davacının müteselsil borçlulardan biri veya diğeri aleyhine dava açmakta serbest olduğu gözetilerek, mahkemece davalılar arasında yapılan işletme devrinin ilan edilip edilmediği araştırılarak, çıkacak sonuca göre İ.Çimento Fabrikası T.A.Ş.’nin sorumlu olup olmadığına karar vermek gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33848, Karar No: 2013/8252, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33848 E.  ,  2013/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmamak suç olarak tanımlanmış olup, halka açık oldukları zamanlarda işyerine girmenin suç oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9428, Karar No: 2012/21194, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9428 E.  ,  2012/21194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine göre temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında "60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bir gün karşılığı 20 TL'den 1200 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirilerek 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin kısımlar hüküm fıkrasından çıkarılarak, “sanığın 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirim yapılarak 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12448, Karar No: 2025/1225, Tarih: 04.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12448 E.  ,  2025/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/573 E., 2022/897 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/573 Esas, 2022/897 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine , Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7726, Karar No: 2021/11529, Tarih: 30.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7726 E.  ,  2021/11529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 02/06/2017 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkilline çarpması sonucunda yaralandığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 3.000,00 TL geçici iş göremezlik,1.000,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline talep etmiş, talebini 39.999,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun reddine karar verilmiş; karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacının itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına;başvuru talebinin kabulü ile 39.999,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 23.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.