muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6661, Karar No: 2023/8377, Tarih: 20.11.2023

8. İlk Derece Mahkemesince; nitelikli dolandırıcılık suçunun sanık tarafından işlendiğinin kesinliğe ulaşmadığı gerekçeleriyle ve her türlü kuşkudan sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

9. Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derecenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "02.05.2019" olarak hatalı gösterilen suç tarihinin, sanığın kamu görevinden ihraç ve haksız menfaat tarihine göre "15.12.2016" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarihli ve 2021/892 Esas, 2022/599 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan ... ve Üye ...'un karşı oyuyla ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Gerekçeli karar başlığında "02.05.2019" olarak hatalı gösterilen suç tarihinin, sanığın kamu görevinden ihraç ve haksız menfaat tarihine göre "15.12.2016" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Sanığın zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş ise de, olay ve olgular kısmının (7) numaralı paragrafında ve alt paragraflarında anlatılan tüm delillere göre; sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kesin nitelikte mahkûmiyet kararı verildiği, sanığın BYLOCK kullanıcısı olduğu ve yaklaşık 750 kere bu ağı kullandığı, tanık beyanlarına göre sanığın sınıf abisi olduğu ve örgüt içinde etkin bulunduğu, 2008 yılında 87 puan, 2009 yılında ise 86 puan alması ve alanlar arasındaki başarı oranının farklı olmaması nedenleriyle bilirkişi raporundaki ölçütler uyarınca sanığın orta düzeyde kuvvetli şüpheli olarak belirlenmesine karşın, çok zor olarak belirtilen 8 sorudan 6'sını doğru cevapladığı, zor olduğu belirtilen 3 sorudan 2'sini doğru cevapladığı, çözülmesi imkansız 3 sorudan 3 adetini sınav öncesi hazırlanan cevap anahtarına göre doğru cevapladığı, çözülmesi veya aynı şıkta birleşilmesi imkansız olarak belirtilen 3 sorudan 2 adetini sınav öncesi hazırlanan cevap anahtarına göre doğru cevapladığı, iptal edilen 10 sorudan tek şıkta birleşilmesi imkansız 6 sorudan 5 tanesini sınav öncesi hazırlanan cevap anahtarına göre doğru cevapladığı, HTS ve baz istasyonu kayıtlarına göre sınav sorularını aldığı şüphesi bulunan diğer kursiyerlerle hem yoğun iletişim içinde olduğu, hem de aynı yerlerden baz istasyonu verilerinin çakıştığı, sanığın bu deliller karşısında zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyeti gerekirken hatalı şekilde beraat hükmü kurulması nedeniyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2024/4156, Karar No: 2024/6246, Tarih: 11.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4156 E.  ,  2024/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/774 Esas, 2024/738 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/917 E., 2024/143 K.

Taraflar arasındaki ihya davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tasfiye memuru tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı tasfiye memuru tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Öz-El Deri San. Tic. Ltd. Şti. ve SGK'yı hasım göstererek İzmir 9. İş Mahkemesi nezdinde 2022/533 E. sayılı dosya ile hizmet tespit davası açtığını, şirketin ticaret sicilinden resen terkin edildiğinin yapılan yargılamada öğrenildiğini, taraf teşkilinin sağlanması açısından Mahkemece bu davayı açmak için mehil verildiğini, ihyası istenen şirketin ticaret sicilinden terkin edilmeden önceki merkez adresinin İzmir olup şirketin ticaret sicilinden 12.08.2014 tarihinde re'sen silindiğini, ihyası istenen şirket ticaret sicilinde re'sen terkin edildiğinden husumetin, sadece ticaret sicil müdürlüğüne yöneltildiğini, davada kabul kararı verilmesi halinde şirketin tasfiye/ek tasfiye işlemleri için yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru atanması gerektiğini ileri sürerek Öz-El Deri San.Tic.Ltd.Şti. unvanlı şirketin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ihyası istenen şirketin sermayesinin 500 TL olduğunu, 6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (6103 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sermayesini zorunlu miktara yükseltmemesi sebebiyle 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesi uyarınca çıkarılan tebliğ gereği 04.04.2014 tarihinde münfesih sayılarak tescilli adresine ihtarda bulunulduğu, bu hususun 15.04.2014 tarih 8550 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı, yasal süresi içerisinde ihtara yanıt verilmemesi nedeniyle 12.08.2014 tarihinde sicil kaydının re'sen silindiği, bu hususun da 18.08.2014 tarih 8633 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlandığı, Müdürlük tarafından yapılan işlemlerin tebliğde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde uygulandığını, Müdürlüğün davada zorunlu yasal hasım olduğunu, Müdürlük tarafından yapılan işlemlerde herhangi bir hukuka aykırı husus ve kusur bulunmadığından davanın açılmasına sebebiyet vermeyen Müdürlük aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, 12.08.2014 tarihinde sicil kaydı re'sen silinen ihyası istenen şirketin, devam eden davası bulunması dolayısıyla davacının ihya talep etmekte hukuki yararının olduğu, İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırılığın söz konusu olmadığı ve davalı ticaret sicil memurluğunun davanın niteliği gereği yasal hasım konumunda olduğu, bu sebeple ticaret sicil memurluğu aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri yükletilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü' nün Merkez-108070 sicil numarasında kayıtlı iken 12.08.2014 tarihinde sicil kaydı re'sen silinen Öz-El Deri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin İzmir 9. İş Mahkemesi'nin 2022/533 E. sayılı dosyası ile sınırlı olmak kaydı ile ihyasına, tasfiye memuru olarak ...'nin atanmasına, tasfiye memuru için ücret takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tasfiye memuru istinaf dilekçesinde özetle; vefat eden eniştesinin kimliğini çalarak adına ihyası istenen şirketi kurduğunu, Mahkemece savunması için kendisine tebligat yapılmadığını, kendisinin ilk okul terk bir insan olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılarak lehine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ve dosyaya yansıyan bilgi, belge ve deliller dikkate alındığında davalı lehine tesis edilen ipotekle ilgili olarak borcun ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Tasfiye memuru temyiz dilekçesinde özetle; sağlık sorunları olduğunu belirtip istinaf dilekçesinde belirttiği hususları da tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesine göre ticaret sicilinden terkin olmuş olan şirketin tarafı olduğu dava özelinde sınırlı ihyasının gerekip gerekmediği ve tasfiye memuru görevlendirilmesinin gerekliliği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tasfiye memurunca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35497, Karar No: 2011/6550, Tarih: 30.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/35497 E.  ,  2011/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar İsmet ve ... hakkında 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığı ve üst mahkemece 07.09.2009 tarihli karar ile sanıkların itirazının reddine karar verilmiş olması karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanununun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,30/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6045, Karar No: 2017/11638, Tarih: 25.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6045 E.  ,  2017/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı kadının dava dilekçesinin davalı erkeğe tebliğ edildiği mazbatada davalı erkek tarafından cevap dilekçesinin tebliğinden itibaren iki hafta içinde cevabını verebileceğine dair ihtarın bulunmaması sebebiyle yapılan tebligat geçersizdir (HMK m. 136/1-2). Tebligat Kanununun 20’nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci, 23'ncü ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30’ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı erkeğe tahkikat duruşma günü tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyan, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken doğru isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K m. 23). Bu haliyle davalı erkeğe yapılan tebligat geçersizdir. Bu şekilde davalı erkeğe dilekçelerin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkını (HMK m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatası olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/34693, Karar No: 2019/8733, Tarih: 24.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34693 E.  ,  2019/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 209/1, 62, 51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm , sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın bozma öncesi verilen hükmü temyiz etmemesinden dolayı hükmün bu sanık yönünden kesinleşmesine rağmen bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında sanık hakkında da hüküm kurulmuş ise de sanık hakkındaki hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle sanık ... yönünden kurulan hükmün yok hükmünde sayılması gerektiği gözetilerek ve sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı yapılan incelemede;

Sanığın hükümden sonra 30/05/2018 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla Mernis'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9314, Karar No: 2014/23677, Tarih: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9314 E.  ,  2014/23677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2013/287-2013/359

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusuz kaldığından reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece taraflar arasında uzlaşma sağlandığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre, dava açılmasına davacı idare sebebiyet verdiğinden davacı idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7417, Karar No: 2017/1418, Tarih: 20.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7417 E.  ,  2017/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı (üç kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7832, Karar No: 2021/11716, Tarih: 14.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7832 E.  ,  2021/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan G4S Güvenlik Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde özel güvenlik personeli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, fazla ücretinin eksik ödendiğini beyan ederek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, iş sözleşmesinin davacının vardiya amirine haber vermeksizin ve hiç bir mazeret göstermeksizin görev yerine gitmemesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde vardiyalı çalışma düzeni bulunduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... Yan San İhtisas Organize San Bölgesi vekili, davacının kurum çalışanı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kararın Dairemizin... karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa kararda kıdem tazminatı alacağının brüt 2.778,74 TL olduğu tespit edilerek sonra bu miktarın 780,48 TL' sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline 1.998,26 TL' sinin davalı... Hizmetleri A.Ş'den tahsiline; ihbar tazminatı alacağının ise brüt 2.475,91 TL olduğu tespit edilerek bu alacağın 884,25 TL' sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 1.591,66 TL' sinin davalı... Hizmetleri A.Ş ' den tahsiline dair hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararın “hüküm” kısmında “2.778,74 T brüt kıdem tazminatı alacağı ile 2.475,91 TL brüt ihbar tazminatı alacağının davalı... Hizmetleri A.Ş 'den tahsiline” karar verilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında açık biçimde çelişki oluşturulmuştur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması tek başına bozma sebebi olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.