muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14483, Karar No: 2011/12559, Tarih: 13.07.2011

2- Yine 5237 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi gereğince hükmedilen 5 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 289/2. maddesine göre 4/5 oranında yapılan indirim sonucunda 1 gün yerine, 4 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, indirim yapılmayarak, sonuç cezanın da para cezasına çevrilmeyip, gün adli para cezası olarak bırakılmasında,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı TCY.nın 289/2. maddesinde "Birinci fıkrada tanımlanan suçun konusunu oluşturan eşyayı kovuşturma başlamadan önce geri veren veya bunun mümkün olmaması hâlinde bedelini ödeyen kişi hakkında verilecek cezaların beşte dördü indirilir." Aynı Yasanın 5377 sayılı Yasa ile değişik 61. maddesinin 8. fıkrasında, "Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." Anılan Yasanın 52. maddesinin 1. fıkrasında "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." 2. fıkrasında "En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." 3.fıkrasında "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." TCY.nın 61/6. maddesinde ise "Hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün, yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmî takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adlî para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez" hükümleri yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, mahkemenin TCY.nın 289/2. maddesi uyarınca yaptığı indirim sırasındaki hesaplama yanılgısı sonucu temel hapis ve adli para cezalarını fazla belirlediği, TCY.nın 62. maddesi hükmünü yalnızca hapis cezasına uyguladığı ve adli para cezasını temel gün olarak bıraktığı görülmektedir. Mahkemenin, yukarıda belirtilen yasa hükümlerini dikkate almayan ceza uygulamasının hukuka uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında, Yenipazar Sulh Ceza Mahkemesince verilen 26.7.2007 gün ve 2006/111-2007/60 sayılı kararın, 5271 sayılı CYY.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, karardaki hukuka aykırılık, anılan Yasa. maddesinin 4/d fıkrası hükmüne göre hükümlüye daha hafif bir ceza verilmesini gerektirmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında, Yenipazar Sulh Ceza Mahkemesince verilen 26.7.2007 gün ve 2006/111-2007/60 sayılı kararın, 5271 sayılı CYY.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, karardaki hukuka aykırılık, anılan Yasa. maddesinin 4/d fıkrası hükmüne göre hükümlüye daha hafif bir ceza verilmesini gerektirmekle;

1) Sanığa mahkemece verilen 3 ay hapis ve 5 temel gün adli para cezasının, TCY.nın 289/2. maddesi uyarınca 4/5 oranında indirilerek sanığın, 18 gün hapis ve 1 temel gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2) Sanık hakkında hükmolunan ceza TCY.nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın, 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak takdiri indirim hükmü adli para cezasına uygulandığında elde edilen sonuç 1 tam günün altına düştüğünden sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına,

3) Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası TCY.nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'dan paraya çevrilerek sanığın sonuç itibariyle 300 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 13.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1083, Karar No: 2016/3418, Tarih: 21.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/1083 E.  ,  2016/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09.09.2015 gün ve 2015/9359 Esas, 8006 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ...... ve davacı ...... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

1-Davacı ... vekilinin tarihsiz karar düzeltme dilekçesinin hangi tarihte mahkeme defterine kayıt edildiğinin ve varsa karar düzeltme harcı makbuz suretinin resmi yazı ile tespit edilerek evraka eklenmesi,

2-Ayrıca...Cumhuriyet Başsavcılığı Soruşturma Bürosunun 2013/11484 Soruşturma sayılı dosyasının akibetinin, dava açılmış ise iddianame suretinin, davanın hangi aşamada olduğunun sorulması, alınacak cevabi yazı ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34847, Karar No: 2015/1920, Tarih: 29.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34847 E.  ,  2015/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin yüzüne karşı 10.10.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.02.2014 günü temyiz eden şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4690, Karar No: 2013/17516, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4690 E.  ,  2013/17516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

(Kapanan ... 2. Çocuk Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411 esas 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanığın, şikayetçiye ait motosikleti, kullanım gereği yol kenarında açıkta park hâlinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanunun 141/1 maddesi ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından, 12.06.2008 tarihinde 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuk hakkında 18.06.2008 ve 17.09.2008 tarihli celselerin açık yapılması gerekirken kapalı yapılması, söz konusu celselerde esasa ilişkin işlem yapılmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1652, Karar No: 2017/6699, Tarih: 23.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1652 E.  ,  2017/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/20968, Karar No: 2024/8784, Tarih: 01.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/20968 E.  ,  2024/8784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği cezanın süresi nedeniyle reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2019/495 Esas, 2019/469 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2019/1175 Esas, 2021/396 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.03.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ( aleyhe ) temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.03.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ( aleyhe ) temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. "FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yüksek miktarlarda sürekli ve düzenli olarak kaynak aktardığı tespit edilen ve Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/... Esas sayılı dosyası kapsamında müsaderesine karar verilen ... Holding bünyesinde orta düzey yönetici olarak görev yapan sanıkların yasa dışı ve gizli olarak oluşturulan bir muhasebe sistemiyle örgüte mütemadiyen kaynak aktarıldığını bilmelerine rağmen söz konusu sistem üzerindeki faaliyetlerini sürdürmeleri, hatta bu hususun ortaya çıkmasının önüne geçmek için gizliliğe riayet etmeleri, bu kapsamda sanık ...'ın muhasebe kayıtlarının bulunduğu bilgisayar/harddiskin ele geçirilmesini engellemek için de eylemlerde bulunması ile sanıkların nitelikleri, çalıştıkları pozisyon ve şirket içerisinde bulundukları süre göz önüne alındığında sanıkların eylemlerinin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmak sureti ile "silahlı terör örgütüne üye olma" suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması, TCK'nın 220/7 inci maddesindeki atfın niteliği ve aleyhe sonuç doğurabilecek usulüne uygun yapılmış istinaf başvurusu bulunmaması karşısında, sanığın eyleminin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle örgüte üye olma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurularak TCK’nın 220/7 inci maddesi gereğince indirim yapılması ve ayrıca tayin olunan cezada 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2018/528 Esas, 2019/3032 Karar sayılı, 29.04.2019 tarihli ilamında belirtildiği üzere, aleyhe temyiz-istinaf bulunmaması karşısında bozma nedeni yapılamayacağından dairemizce duruşma açılmasına gerek görülmeyerek bu husus eleştirilmekle yetinilmiştir." şeklindeki kabul ile aynı konuda Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 07.10.2019 tarihli 2018/3520 Esas, 2019/ 5929 Karar sayılı hükmü ile CMK'nın 307/5 inci maddesindeki " Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında CMK'nın 280/2 nci maddesi gereği duruşma açılarak yapılacak istinaf incelemesi akabinde ceza miktarı itibarı ile kazanılmış hakkı gözetilerek silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği hususunun düşünülmemiş olduğuna,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılmadan karar verildiğine,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4. Sanığın yakalanmadan önce kendiliğinden emniyete giderek bildiklerini anlattığına,

5. Sanığın başka yargılamalarda tanık olarak dinlendiğine ve örgüt ile ilgili detaylı bilgiler verdiğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle;

1. Hakkında herhangi bir soruşturma yokken emniyete giderek bildiklerini anlattığına,

2. Gönüllü ve samimi olarak beyanda bulunduğuna,

3. Şirkette çalışmaktan başka eyleminin bulunmadığına, finans departmanında hiç çalışmadığına,

4. Eksik araştırma ile karar verildiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın sadece ... Holdin A.Ş.'de orta düzey yönetici olması sebebiyle iddianame düzenlendiğine ve sanığın cezalandırıldığına,

3. Sanığın ikili kayıt sisteminin kurulmasında ve işletilmesinde görev almadığına, denetimini yapmadığına,

4. Tanık beyanlarından da sanığın talimat verme veya denetleme yetkisinin bulunmadığının belirtildiğine,

5. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

6. Sanık hakkında beraat kararı verilmesine, aksi takdirde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanıkların eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün esasına yönelik olarak, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine usûlüne uygun bir istinaf başvurusu bulunmasa da, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2023 tarihli, 2023/3-246 Esas, 2023/582 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bu husus, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine temyiz talebinde bulunmasına mani olmadığı, bu durumda dahi Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde bulunma hakkı olduğu için 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesince temyiz talebinin reddedilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "ceza miktarı bakımından kazanılmış hak" hususunun ise temyiz incelemesi sırasında ayrıca gözetilmesi gerektiği belirlenerek, sanık hakkında verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Somut olayda, toplanan deliller, sanıkların savunması, tanıkların beyanı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların ... Holding'e ait para ya da bunun yerine geçen değerler üzerinde herhangi bir tasarruf yetkilerinin bulunmadığı, şirket sorumlularının talimatlarıyla hareket ettikleri, muhasebe kayıtlarının içeriklerini bildiklerine ve bu hesaplar üzerinde yönlendirme ve denetleme yetkilerinin bulunduğuna dair kesin delil bulunmadığından, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacak Eylemlerinin bulunmaması nedeniyle sanıkların örgüte yardım etme suçunu işlediklerinin sabit olmadığı, beraatleri yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2019/1175 Esas, 2021/396 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32046, Karar No: 2016/18713, Tarih: 09.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/32046 E.  ,  2016/18713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davalı vekilinin sunduğu dilekçede yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair nedenler bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.