muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12437, Karar No: 2017/613, Tarih: 07.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12437 E.  ,  2017/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2014 tarih ve 2013/194-2014/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli 9, 16, 38 ve 41. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 1997/16185, 2008/2328, 2008/2331, 2008/2329, 2008/2330, 2008/256, 2008/253, 2009/19479, 2008/57553, 2008/57554, 2008/57552, 2009/19482, 2007/2261, 2007/2262, 2009/19481, 2008/57551 ve 2009/19480 no’lu, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının "..." ibareli, 35/2-6. sınıf hizmetleri içeren 2011/19400 no’lu marka başvurusuna iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak yaptıkları itirazın reddedildiğini oysa, başvurunun tescilinin müvekkilinin “...” esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp, itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YDİK’in 2013/M-3030 sayılı kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markaların benzer olmadığını, başvurunun davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlamayacağı gibi, itibar ve ayırt edici karakterine de zarar vermeyeceğini, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Davalı TPE vekili, markaların benzer olmadığını, başvurunun davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlamayacağı gibi, itibar ve ayırt edici karakterine de zarar vermeyeceğini, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının uzun zamandır televizyon yayıncılığı ilgili sektörde “...” ibareli seri markalarla ticarî faaliyette bulunduğu, sektörde belli bir bilinirlik ve tanınmışlık elde ettiği, “...” ibaresinin genel kullanım olan harcıalem bir ibare olarak kabulünün mümkün olmadığı, davacı markalarındaki asıl ve ayırt edici unsurun “...” ibaresinden oluştuğu, davalı marka başvurusundaki asıl ve ayırt edici unsurlardan birinin de özellikle "..." sözcüğü tarafından temsil olunduğu, ......+ŞEKİL" ibaresinde "..." kelimesi yanında ..." sözcüğünün bulunmasının ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, aksine bu ibarenin “...” ibaresini tanımladığı, başvuru kapsamında yer alan hizmetler davacı markalarında yer almadığından iltibas vakıasına dayanılamayacağı ancak, davacının tanınmışlık vakıasını da ileri sürdüğü ve davacı markalarının kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde televizyon yayıncılığı bakımından tanınmışlık vasfı kazandığı, başvuru kapsamındaki ürünlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki 35/2-6.sınıf hizmetler için başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, onun temsil ettiği imaj ve güveni hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan ürünlere devrini sağlayacağı, diğer yandan davacı ile aynı kalitede hizmet sunamaması durumunda tüketicilerin bunun sonuçlarını davacı markalarına mâl edeceği, bu şekilde davacı markasının giderek sıradanlaşacağı, ayırt edici gücünün ve etkileme alanının zayıflayacağı, başvuru konusu işaretin davacının tanınmış markalarıyla ilgili “...” ifadesini kullanarak açık biçimde bir karalama içerdiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, TPE YİDK'in 2013/M-3030 sayılı kararının iptaline, davalı başvurusu marka olarak tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 07/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10640, Karar No: 2013/12684, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10640 E.  ,  2013/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ve desteği İsmail Döngel'in davaların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı baba için 20.000,00 manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı baba için 2.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda manevi tazminatın az hükmedildiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda; davacı baba için 6.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş, hüküm; davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre, davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2013/10640

2013/12684

2- Trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istemine yönelik bu davada,Dosya içeriğine göre davacı davasını bizzat takip etmiş ve kendisine vekil tayin etmemiştir. Buna rağmen mahkemece davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun 370. maddesi (eski 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi) uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalılardan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkartılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 23.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14416, Karar No: 2009/4050, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14416 E.  ,  2009/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin abonesi olduğunu, evindeki sayacın kulak mührünün kopuk olup, kaçak elektrik kullanıldığı iddası ile 13.1.2003 tarihinde tutanak tutulup, 765,02 YTL ceza tahakkuk ettirildiğini, hakkında suç duyurulduğunu, açtığı menfi tesbit davası sonucu kaçak elektrik kullanmadığının belirlendiğini, yargılama sırasında verilen ihtiyati tedbir kararına rağmen elektriğinin defalarca kesildiğinden 22.7.2004 ile 6.6.2006 tarihleri arasında elektriksiz kaldığını, bu nedenle mağdur olduklarını bildirip, 20.000 YTL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mührün kopuk olması halinde elektriğin kesilmesinde usule aykırı bir durumun olmadığına, davacının kasıtlı ve kusurlu olarak elektriği kestiğinin ispatlanamadığına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının, abonesi olna davacının evinin elektriğini, kaçak elektrik kullandığı gerekçesi ile kestiği davacının açtığı menfi tespit davası sonucu kaçak elektrik kullanmadığının belirlendiği, menfi tesbit davasının yargılama sırasında verilen ihtiyati tedbir kararı ile bağlanan elektriğin defalarca kesildiği, davacının 22.7.2004 tarihinden 6.6.2006 tarihine kadar evinin elektriğinin bağlanmadığı ve uzun süre elektriksiz kaldığı tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

2008/14416-2009/4050

Günümüz yaşamı için zorunlu ihtiyaçlardan olan elektriği kesilmiş bir konutta uzun süre yaşam sürdürülmüş olmasının yaratacağı mağduriyetin ispata ihtiyacı olmadığı açıktır. Üstelik bu durumun davalının kusuru ile yaşandığı da kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabittir. Davalı idarenin, elektrik temin konusunda tekel durumunda bulunduğu ve asıl amacın vatandaşa hizmet olup, bu hizmet yerine getirilirken gerekli özen ve dikkatin gösterilmesi ve vatandaşın mağdur edilmemesi için gerekli önlemlerin alınmasının gerektiği hususu gözetildiğinde; B.K. 49. maddesi uyarınca davacının kişisel haklarına hukuka aykırı bir şekilde tecavüzün olduğu ve bundan zarar görmüş bulunduğu anlaşıldığından mahkemece davalının eylemi ile davacının mağduriyet durumu değerlendirilip sonucuna göre bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın yazılı gerekçe ile reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6265, Karar No: 2014/17066, Tarih: 16.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/6265 E.  ,  2014/17066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 14.03.2013 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22.03.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan vekilinin beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE), 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9512, Karar No: 2018/7513, Tarih: 02.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9512 E.  ,  2018/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında katılanın bilgi ve rızası dışında onun adına sahte abonelik sözleşmeleri düzenleyerek üzerilerine atılı suçu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, iş yeri sahibi olan sanıkların suçlamaları kabul etmemesi, suça konu abonelik sözleşmeleri üzerindeki katılan adına atılı bulunan imzaların katılanın eli ürünü olup olmadığına dair herhangi bir inceleme yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların katılanın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra ona ait olmadığının tespiti halinde, suça konu belgelerin sanıklara ait işyerinde düzenlenmesi ve elde edilen menfaatin GSM bayii işleten sanıklara ait olması nedeniyle suçların sübut bulduğu gözetilerek, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara ön ödeme önerisinde bulunması suretiyle hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16448, Karar No: 2012/23606, Tarih: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16448 E.  ,  2012/23606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca, genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20957, Karar No: 2022/3160, Tarih: 05.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/20957 E.  ,  2022/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.10.2021 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15357, Karar No: 2013/11383, Tarih: 27.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15357 E.  ,  2013/11383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1353, Karar No: 2021/5547, Tarih: 04.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1353 E.  ,  2021/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davalılardan ... Tur. Mad. Enerji İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Enerji Tur. Tem. Mad. İth. ve İhr. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 04/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2794, Karar No: 2017/1590, Tarih: 16.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2794 E.  ,  2017/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2015 tarih ve 2014/258-2015/848 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/03/2017 günü hazır bulunan asıl davada davacı ... ile birleşen davada davacı ... vekili Av. ..., asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, asıl davada davalı şirketteki hisselerini birleşen davanın davacısı ...'na devrettiğini, 02/05/2014 tarihli olağanüstü genel kurulda devir işleminin gerekçe gösterilmeksizin reddedildiğini, devir işleminin ana sözleşmeye aykırı ve ortaklara zarar verici nitelikte bir işlem olmadığını ileri sürerek, 02/05/2014 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararın Kanun'a ve iyi niyet kurallarına aykırı olması nedeniyle iptaline, noterde yapılan hisse devir sözleşmesine karşılık ortakların keyfiyetinin bertaraf edilerek ...'nun ortaklığının tespitine, hisse devrinin pay defterine işlenerek ticaret sicilinde tesciline karar verilmesini; birleşen davada ise asıl davanın davacısı ...'ın hisselerini devraldığını, ...'ın hisselerini devrederek ortaklıktan çıkma isteğini diğer ortaklara ihtarname yollamak suretiyle bildirdiğini, hiçbir ortağın yanıt vermediğini, 02/05/2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında devrin reddedildiğini, oysa hisse devir işleminin geçerli olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin ortaklığının tespitine, pay defterine işlenerek ticaret siciline tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl davada, davacının dava açmakta menfaatinin bulunmadığını, sermaye payının devri için ortaklar genel kurulu onayının gerektiğini, TTK 595/2-3-5 maddelerindeki düzenlemenin sarih olduğunu, davacının devir işleminde kötü niyetli bulunduğunu, gönderdiği ihbarnamenin ön alım hakkına dair birşey içermediğini; birleşen davada ise davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, gönderilen ihbarnamelerin hisse devrine ilişkin başvuru niteliğinde olmadığını, üç aylık sürenin başlamadığını, Kanun'a göre de ortaklar kurulunun reddetme yetkisi olduğunu, yasal şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davada TTK 595. maddesi gereğince şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemiş ise, esas sermaye payının devri için ortaklar genel kurulunun onayının şart olduğu, devrin bu onayla geçerli olacağı, davalı şirketin ana sözleşmesinde devrin ortaklar genel kurulunun onayına bağlı kalmaksızın kararlaştırılabileceğine ilişkin hüküm bulunmadığı, TTK 595/3 maddesiyle şirket sözleşmesinde başka türlü düzenlenmemiş ise, ortaklar genel kurulunun sebep göstermeksizin onayı reddedebileceği, 595/5 maddesiyle de genel kurulun onay vermeyi reddetmesi halinde, ortağın haklı sebeple şirketten çıkma hakkının saklı kalacağının hüküm altına alındığı, ortaklar genel kurulunun Yasa'nın kendisine verdiği ve ana sözleşme ile aksi öngörülmeyen konuda var olan yetkisini kullandığı, davacı ortağın genel kurul kararının iptali davası açmasının hukuka uygun olmadığı; birleşen davada ise asıl davadaki açıklamalara ek olarak davacı ...'na yapılan devrin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacılardan alınıp asıl ve birleşen davada davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacılardan alınmasına, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9418, Karar No: 2012/31073, Tarih: 17.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9418 E.  ,  2012/31073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın cezanın ağır olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği bölümündeki “500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinden önce gelmek üzere mahkemenin kabul ve takdirine göre “TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrası uyarınca 25 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den” ibaresinin eklenmesi; sanığa verilen adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.