muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15625, Karar No: 2012/570, Tarih: 30.01.2012

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığının, temyiz harcının istek halinde davalılardan Huzur Süt A.Ş'ye iadesine , 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15865, Karar No: 2014/15929, Tarih: 29.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15865 E.  ,  2014/15929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/139622

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2011/31 (E) ve 2012/420 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98, 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği cihetle; dosya içinde bulunan tanık ifadeleri ile hisse devrine ilişkin fotokopi belgelerin incelenmesinden; G.. V.. ve Y.. M..'nin ortak olduğu M..-P.. ...Ltd. Şti'nin tüm hisselerinin 26.04.2002 tarihinde S.. V.. ve T.. G..'e devredildiğinin, ancak tescil işlemi yapılamadığının anlaşılması, beyanlarına göre; dava konusu çek üzerindeki yazıların tanık Y.. M..'ye, keşideci imzasının ise sanığa ait olması; tanık Y.. in; işletmenin asıl sahibinin sanık O.. olduğu, çek keşide etme yasağı bulunduğu için adına çek karnesi verilmediğini, şirket adına çıkarılan çek karnesinin sanıkta bulunduğunu beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve sanığın suç kastıyla hareket edip etmediğinin belirlenmesi bakımından; 26.04.2002 tarihinden önce şirket ortağı olan G.. V.. ile G..'nin hisselerini devrettiği S.. V..'in temin edilip, sanık ve tanıklar Y.. ile Temel in ifadeleri bu şahıslara okunarak diyeceklerinin sorulması, suça konu çekin hangi hukuki ilişki karşılığı verildiğinin kesin olarak belirlenmesi ve sanık tarafından katılana ya da başka kişilere bu şekilde başkaca çek keşide edilip edilmediğinin, edilmişse bu çeklerin ödenip ödenmediğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23617, Karar No: 2019/19755, Tarih: 16.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23617 E.  ,  2019/19755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın yerel gazete sahibi ve yazarı olduğu, sosyal medya paylaşımlarında adı geçen 3. kişi ...'ın da muhtemelen aynı bölgede yayın yapan başka bir gazetenin sahibi olduğu, sanığın gazetesine katılanın reklam vermemesi konusunda aralarında bir anlaşmazlığın olduğu, sanığın facebook isimli sosyal medya hesabında katılana yönelik yazmış olduğu "...'ın bir sonraki sayıda açıklıyoruz, reklamların yayınlanmasından sonra açıklamadığı tefeci sen misin, ...'ın reklamcısı buna evet diyor, sen ne dersin; Uytun betonun betonları neden bozuk çıkıyor,..." şeklindeki mesajların bir bütün halinde şantaj suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan eksik inceleme, yetersiz ve dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1703, Karar No: 2021/5127, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1703 E.  ,  2021/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

23.03.2016 tarihinde yüze karşı verilen hükmün CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 23.05.2016 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5004, Karar No: 2012/1794, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5004 E.  ,  2012/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu taşınmaz üzerinde müvekkil Banka lehine ipotek tesis edildiğini, sıra cetvelinde birinci sırada gösterilen dosya haczinin düştüğünü, 27.10.2006 tarihinde haciz konulan dosyada 08.10.2008 tarihinde satış avansı yatırılmışsa da 07.11.2008 tarihinde şikayet olunan vekili tarafından satış talep edildiğini, 19.12.2008 tarihinde ise satışın düşürülmesinin istendiğini, icra müdürünce satışın durdurulmasına karar verildiğini, haczin düşmesi nedeniyle şikayet olunan alacağının sıra cetvelinde müvekkil ipoteğinden önce yer alamaycağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, süresinde satış talep edilmesi nedeniyle haczin düşmediğini, borçlunun ödeme taahhüdü nedeniyle satışın durduğunu, taahhüdün ihlali üzerine yeniden satış istenerek mahcuzun satıldığını, borçlunun açtığı ihalenin feshi davasının reddedildiğini, kesinleşen mahkeme kararı karşısında haczin düştüğünün iddia edilemeyeceğini, satışın dayanağı olan haczin düşmesi halinde satış yapılamayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 27.10.2006 tarihinde, borçlu taşınmazına şikayet olunan tarafından haciz konulduğu, süresinde satış talep edildiği, 19.12.2008 tarihinde satışın düşürülmesinin istendiği ve satış talebinin geri alındığı, 20.03.2009 tarihinde yeniden satış talep edildiği, İİK'nun 110'ncu maddesinde belirtilen sürenin talebin geri alındıktan sonra yenilenmesi halinde en baştan başlamayacağı, şikayet olunanın ikinci satış talebinin haczin düşmesinden sonra yapıldığı, ihalenin feshi davasında haczin düştüğünün iddia edilmediği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne, şikayetçi alacağının şikayet olunana ayrılan paydan öncelikle ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararının tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23664, Karar No: 2017/3163, Tarih: 22.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23664 E.  ,  2017/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatların reddi yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davası, kusur belirlemesi, velayet, nafakaların miktarları ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı-davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "eşine kola almama" eylemine dair tanık beyanının görgüye dayalı olmadığı, kaldı ki bu eylemin kusur teşkil etmeyeceği ve evlilik birliğinin uzun süre devam ettiği ve erkeğin kadının evdeki eşyalara dokunmasına izin vermediği, eşinin fiziksel görüntüsüne ilişkin aşağılayıcı beyanlarına dair tanık anlatımlarının da duyuma dayalı olduğu ve birliğin devam ettiği, gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen diğer vakıalara göre tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece ortak çocuğun velayeti davalı-davacı anneye verilmiş, ancak toplanan delillerden ortak çocuğun hala baba yanında olduğu, bakımının davacı-davalı baba tarafından yapıldığı ve davalı-davacı annenin velayeti ifa edemeyeceğini beyan ettiği görülmüştür. Açıklanan sebeple ortak çocuğun velayetinin davacı-davalı babaya verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Taraf beyanları ve dosyada mevcut bilgilere göre karar tarihinden sonrada ortak çocuğun davacı-davalı baba yanında bulunduğu anlaşıldığından ortak çocuk için karar tarihinden itibaren anneye tedbir nafakası takdiri bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.03.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9009, Karar No: 2018/12662, Tarih: 05.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9009 E.  ,  2018/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar tebliğnamede, sadece hapis cezasına ilişkin mahkumiyetlerin ertelenebileceği gözetilmeden hükmedilen sonuç adli para cezasının ertelendiğinden bahisle bozma talep edilmişse de; mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, ertelenenin hapis cezası olduğu ve günlüğü TCK’nın 52. maddesine göre 20 TL’den hesaplandığı halde hesap hatası ile 400 TL olarak hükmedilen adli para cezasının, hapis cezasının yanında hükmedilen 4 gün karşılığı adli para cezası olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 62. maddeleri uyarınca hapis cezasının yanında belirlenen 4 gün adli para cezasındaki tam gün sayısının aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın hapis cezasının yanında 80 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine hesap hatası sonucu hapis cezasının yanında 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; sanık hakkında hapis cezasının yanında tayin olunan 4 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla 80 TL adli para cezasına çevrilmesine, sonuç olarak sanığın 5 ay erteli hapis cezası ile birlikte 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19869, Karar No: 2012/21515, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19869 E.  ,  2012/21515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, sanığın yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16766, Karar No: 2014/5657, Tarih: 25.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/16766 E.  ,  2014/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/273745

MAHKEMESİ : Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/291 (E) ve 2011/330 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1-Sanığın soruşturmada alınan ifadesinde ... Madencilik Kum Ocağının sahibi olduğu yönündeki savunması, dosya arasında yer alan imza sirküler ve vekaletname örneğine göre sanığın ... Canlı Hayvan Gıda İnşaat Madencilik Nakliye İmalat Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketinin yetkilisi olduğunun anlaşılması, 21.05.2010 tarihli tutanakta imzasının bulunması ve suça konu tutanaklarda her iki şirketin de isminin geçmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suç tarihinde kum ocağının işletmeciliğini hangi şirketin yaptığı ve şirketin yetkili temsilcisinin kim olduğu açıkça tespit edildikten sonra hukuki durumun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Zincirleme biçimde işlenen suçlarda iddianame tarihi itibariyle hukuki kesinti oluşup eylemin sona erdiği, bundan önce işlenen eylemler arasında teselsül bulunabilir ise de, dava açıldıktan sonra işlenen suçların ayrı ve bağımsız suç niteliğinde olduğunun kabulü gerektiği, dosya kapsamı ve UYAP kayıtlarına göre, sanık hakkında mühür bozma suçundan Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi'nde 2010/322 E, 2012/74 K sayılı ve 2011/56 E, 2012/75 K sayılı dosyalarının karara bağlandığı ve Dairemiz tarafından bozulduğunun anlaşılması karşısında, anılan dosyaların olanaklı ise birleştirilmeleri değilse getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin bu dosyaya alınmasından sonra eylemler arasında hukuki kesintinin oluşup oluşmadığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılması suretiyle CMK’nun 191/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14861, Karar No: 2012/1018, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/14861 E.  ,  2012/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kiracılık sıratının ve kira sözleşmesinin davanın tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde kabulüne avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yaptıkları kira sözleşmesine istinaden davalının hüküm ve tasarrufu altında bulunan ... bahçesini kiraladıklarını, sözleşmenin süresi 1 yıl olmasına rağmen kira sözleşmesinin 6570 sayılı Yasa gereğince her yıl yenilendiğini, ancak davalının 12.12.2006 tarihli encümen kararıyla kira sözleşmesini feshettiğini, bu kararın kendilerine usulüne uygun tebliğ edilmediğini karardan 24.10.2008'de haberdar olduklarını, encümen kararına dayanılarak kira sözleşmesinin feshedilemeyeceğini ileri sürerek, davalı ile yaptıkları kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ihale şartnamesi 2. maddesinde arsanın otopark, çay bahçesi ve kafeterya olarak kullanılacağı da açıklanmak suretiyle, teslim edilen bir yapı olmadığı için hasılat kirası olamayacağı gibi, taşınmaz üstü açık, yani gayrı musakkaf olduğundan 6570 SK hükümleri değil, BK hükümlerinin uygulanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ihale şartnamesi 2. maddesinde arsanın otopark, çay bahçesi ve kafeterya olarak kullanılacağı da açıklanmak suretiyle, teslim edilen bir yapı olmadığı için hasılat kirası olamayacağı gibi, taşınmaz üstü açık, yani gayrı musakkaf olduğundan 6570 SK hükümleri değil, BK hükümlerinin uygulanacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava taraflar arasındaki sözleşmenin yenilenmek suretiyle uzadığından bahisle taraflar arasındaki kiracılık ilişkisinin devam ettiğinin tespitine ve çıkarılan muarazanın giderilmesine ilişkindir. Davacı, 2886 sayılı kanun çerçevesinde yapılan ihale sonucunda taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 6570 sayılı Kanuna tabi bulunduğunu ileri sürmüş ve mahkeme kararı olmadan tahliyenin gerçekleşemeyeceğinden bahis ile muarazanın giderilmesi isteminde bulunmuştur. 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun 75/3.maddesinde; tahliyeye ilişkin koşullar ile birlikte kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde sözleşmede hüküm varsa ona göre hareket edileceği, aksi halde ecrimisil alınacağı hükmü yer almaktadır. Bu hüküm, esasen 2886 sayılı Kanun ile Hazine tarafından kiraya verilen taşınmazlara ilişkin olmakla birlikte; 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15.maddesinin 3.fıkrasının 2.cümlesinde, 2886 sayılı Kanunun belediye taşınmazları hakkında da uygulanacağı hükme bağlanmakla; belediyelere ait taşınmazların kira sözleşmelerinde de 2886 sayılı Kanunun 75.maddesi hükümleri uygulanacaktır. Hal böyle olunca, somut olayda Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulama yeri bulunmamakta; uyuşmazlığın 2886 sayılı Kanunun 75.maddesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekmektedir. Şu durumda, anılan yasal düzenlemeye göre taraflar arasındaki kira sözleşmesinin, kira süresinin dolduğu tarihten itibaren, sürenin dolması ile, kira akdinin süresiz hale gelmeyip sözleşmenin sona ermesi nedeniyle davacının fuzuli şagil durumuna düştüğü davalı kiralayanın tahliye istemesinde haksız bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, davacının açtığı davanın reddi gerekir. (Hukuk Genel kurulunun 2010/13-671 esas, 2009/696 karar sayılı kararı da bu yöndedir.) Bu nedenle haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 405,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.