muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20504, Karar No: 2012/25698, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20504 E.  ,  2012/25698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9292, Karar No: 2011/6468, Tarih: 11.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/9292 E.  ,  2011/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Orman bilirkişi raporuna göre, kesinleşen orman tahdidi içinde kalıp işgal edilen ve açma yapılan iki ayrı saha üzerinde de zeytin ağaçları dikili olduğunun anlaşılmasına göre, bilirkişinin yeniden mütalaası alınarak kendisinden 2004 yılı Ekim ayı içinde açıldığı belirtilen açma sahası (B harfli) üzerine dikilen zeytin ağaçları ile işgal sahası (A harfli) üzerindeki zeytin ağaçlarının yaşları itibariyle aynı tarihte dikilip dikilmedikleri sorularak eylemin, orman sahasından bir kısım yeri açarak devamında da orman boşluğu olan bir kısım yeri işgal ederek ormanı işgal ve faydalanmaya yönelik tek bir eylem olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre aynı zamanda gerçekleşen tek bir eylem ise 765 sayılı TCK'nun 79 maddesi gereğince daha ağır olan ormandan açma eylemi sebebi ile ceza tayini gerekeceği aksi durumda A harfli yer eskiden beri orman boşluğu olup zeytin fidanı dikilerek işgal ve faydalanmada bulunulan saha olup, (B) harfli kısımda Ekim 2004 yılı itibariyle açma eyleminde bulunulmuş ise eylemin iki ayrı suçu oluşturacağı gözetilmeksizin bu yönde eksik araştırma ile yazılı şekilde ceza tayini,

2) Kabule göre de;

Sanık hakkında işgal suçundan kurulan hükümde sonradan yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 93/1-2 maddeleri ile ceza tayini yoluna gidilmesine rağmen 5728 sayılı kanunun yürürlükte olduğu tarihte yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK 'nun 59 ve 647 sayılı Kanunun 4-5-6 maddeleri de uygulama yapılarak kanunların bir bütün olarak uygulanması kuralına aykırı olarak karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16653, Karar No: 2012/24696, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/16653 E.  ,  2012/24696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1, 89/2-e, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin tüm katılan vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Meydana gelen kazada yaralanan müşteki hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 03/12/2008 tarihli raporda, organlarından birinin işlevini yitirecek derecede yaralandığının belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK' nın 89/3-b maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurularak, eksik ceza tayin edilmesi;

2- Olay günü sanığın idaresindeki minibüse binen müştekinin, oturacak yer olmaması sebebiyle ayakta seyahat ederken, minibüse bindikten yaklaşık 100 metre sonra, minibüsün dur- kalk yapması nedeniyle açık olan kapıdan aşağı düşüp yaralanması ile sonuclanan kazada, sanığın bilinçli taksir hali ile hareket ettiği kabul edilip, 5237 sayılı TCK' nın 22/3 maddesi gereği cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6761, Karar No: 2021/21875, Tarih: 20.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6761 E.  ,  2021/21875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre; müştekinin, oturduğu apartmanın önüne direksiyon kilidini kilitlemek suretiyle park ettiği motosikletinin, 24.01.2015 günü saat 10.00 ile saat 23.00 arasında belirlenemeyen bir zaman diliminde çalındığı, emniyete gelen bir ihbar neticesinde motosikletin 04.02.2015 tarihinde suça sürüklenen çocuk ...’ın evinde ele geçtiği, suça sürüklenen çocuk ...’un motosikleti, arkadaşları ... ve ...’tan aldığını ifade etmesi, suça sürüklenen çocuk ...’ın ifadesinde motosikletin ...’a ait olduğunu söylemesi, suça sürüklenen çocuk ...’ın 05.02.2015 tarihli savcılık ifadesinde ...’yı hiç tanımadığını, motosikleti ise ...’dan kullanmak için bir süreliğine alıp kendisine geri verdiğini beyan etmesine rağmen talimatla alınan 07/04/2016 tarihli savunmasında “... ve ...'ı mahalleden tanırım, suça konu mavi renkli plakasız, Morelle marka motosikleti Tekirdağ Askerlik Şubesi civarında tarlanın kenarında yatık vaziyette gördüm, birkaç tur atmak için aldım, motosikletle ... mahallesine gittim, mahallede ...'ı gördüm, o da motosikletin arkasına bindi, ikimiz gezerken ... ile karşılaştık, ... motoru bir tur atmak için bizden istedi, motoru ona verdik” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların hayatın olağan akışına uygun olmayan ve birbirleri ile çelişen savunmalarına itibar edilerek hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12422, Karar No: 2023/8640, Tarih: 28.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12422 E.  ,  2023/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında katılana karşı silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden; hükmolunan cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik sanık müdafiinin temyizinin niteliği karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ...

maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2018/414 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2021/1125 Esas, 2021/2464 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

(Sanık hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümler kesin nitelikte olduğundan, bu hükümlere yönelik temyiz sebepleri inceleme dışı tutulmuştur.)

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

(Sanık hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümler kesin nitelikte olduğundan, bu hükümlere yönelik temyiz sebepleri inceleme dışı tutulmuştur.)

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanığın ailevi nedenlerle eşi ile kavga ettiği, eşinin iş yerine gittiğini öğrenmesi üzerine aracıyla buraya giderek elindeki silahla iş yerinin bahçesindeki merdivenleri çıktığı, girişte beklemekte olan katılan ... ile karşılaştığı, elindeki silahı katılana doğrultarak; "Eşim ve kızım nerede?" diye sorduğu, katılanın; "Burda değiller, istiyorsan içeri gir bak." demesi üzerine katılana; "Bana niye yalan söylüyorsun?" şeklinde çıkışarak, elindeki silahın kabzesi ile katılanın kafasına bir kez vurduğu, ardından silahını katılana tekrar doğrultup; "Seni öldürürüm doğru söyle!" dediği, bu anda katılanın, sanığın elindeki silahı almak üzere elini tutup havaya kaldırdığı, silahın havaya doğru bir kez ateş aldığı, tarafların boğuşmaya başladıkları ve bu sırada birlikte merdivenlerden aşağıya düştükleri, katılanın sırt üstü yere düşüp kafasını beton zemine çarparak yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını müştereken ağır (6.) derecede etkileyen birden fazla kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanarak yerde hareketsiz kaldığı, sanığın ise ayağa kalktığı, elinde silah olduğu halde bir müddet katılanın başında beklediği ve yanlarına gelen tanığın isteği üzerine elindeki silahı ona vererek olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, dava dışı mağdurların ve tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.04.2018 tarihli adlî muayene raporu, kamera kayıtları, görüntü inceleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, katılanın ve tanık V.U.'nun beyanları, katılan hakkında düzenlenen adlî muayene raporu ve Dairemizce de izlenen kamera kayıtlarına göre, sanığın katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediğinin sabit olduğu, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında katılana karşı silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2021/1125 Esas, 2021/2464 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10972, Karar No: 2022/8570, Tarih: 04.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10972 E.  ,  2022/8570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Şantaj suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 28.05.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2836, Karar No: 2012/13195, Tarih: 03.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2836 E.  ,  2012/13195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 658-741

Dava, davalı işyerindeki çalışmaların 506 sayılı Yasanın Ek-5, 6, 7 ve 39. maddeleri kapsamında geçtiğinin tespiti ile fark primlerin geçmişe etkili olarak gecikme tazminatı ile birlikte tahsili, ayrıca tespit edilen sürelerin Yasada belirtilen yaş hadlerinden indirilerek, emeklilik işlemleri sırasında dikkate alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın kabulüne dair ilk hüküm, Dairemizin 21.10.2008 gün 2008/13414-13137 sayılı ilamıyla; “Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yaklaşımla basım işinin nitelikleri yönünden gerekli inceleme yapılarak sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşifte, işyerine ilişkin gözlemler keşif tutanağına yansıtılmadığı gibi; hükme dayanak alınan bilirkişi raporu da, konuya ilişkin mevzuatın irdelenmesi ve işyeri ortamında bulunduğu belirtilen sağlığa zararlı maddelere ilişkin soyut bilgilere yer veren içerikle düzenlenmiştir. Anılan rapor, yukarıda sayılan iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları; bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemini içermediği gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda da somut irdeleme içermemektedir.

İşyeri bildirgesinin, işyerinde yapılan işin mahiyeti hanesinde, “çeşitli plastik filmler, alüminyum, selofan, opp, kağıt vb malzeme üzerine tifdruk baskı işleri, laminasyon-parafin işleri-tifdruk mürekkebi imali-pvc film imali” olarak belirtilmiş; TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen analiz raporunda ise, “200.000 M2’lik tesis alanında, gıda sektörü için film, baskılı malzeme üretimi ve laminasyon işleminin 18.000 ton/yıl üretim kapasitesi ile” yapıldığı belirtilmiştir. İşyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluşmaktadır. Sıralanan bilgiler gözetildiğinde, öncelikle, işyerinin tümüyle mi yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazeticilik işyeri olarak niteleneceği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar anlamında uzman tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Baskı bölümünde çalışan davacının işyeri özlük dosyasında yer alan bilgiler tüm içeriği ile dosyaya katıldıktan sonra; üretim, baskı, depo gibi tüm bölümleri gözetilerek; işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde, ortaya konulması gereği üzerinde durulmamış olması; ayrıca, yargılama giderleri içerisinde bulunan harca ilişkin kısımdan, harçtan bağışık bulunan davalı kurumun sorumlu tutulamayacağı yönü de gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” Gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, iş güvenliği uzmanı olup olmadıkları anlaşılamayan kimya yüksek mühendisi, makine yüksek mühendisi ve uzman tıp doktorundan oluşan bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılıp işyeri bölümlerinin niteliklerine ilişkin gözlemler keşif zaptına yansıtılmış ise de, bilirkişi heyetinden makine yüksek mühendisi tarafından muhalefet şerhli olarak düzenlenen raporda; işyerinde sadece bir bölümde baskı işi yapıldığı, diğer dokuz bölümde basım işinin yapılmadığı ve sektörel boyutta matbaa anlamını taşıyan baskı işinin davalı işyerinde bulunmadığı, rotosel mikser bölümü hariç diğer tüm noktalarda günlük maruziyet ölçüm değerleri altında ölçüm sonuçlarının elde edildiği, dolayısıyla, baskı bölümünde davacının yaptığı ön bobin tartım görevliliği işinin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. madde kapsamına girmediği belirtilmiş, uzman doktor ve kimya yüksek mühendisi diğer iki bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; işyerinde “esnek gıda ambalaj üretimi ve bu ambalaj malzemesi üzerine yapılan renkli basım ve kaplama” işi yapıldığı, üretim profili genel olarak göz önüne alındığında, sadece baskı makinelerinin bulunduğu bölümün basım işi kapsamında değerlendirilmesinin yerinde olmadığı, dolayısıyla tüm bölümlerin basım işi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve davacı tarafından yapılan işin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. maddenin (a) ve (e) bentlerine girdiği ve itibari hizmetten yararlanması gerektiği belirtilmiş, mahkeme de, bu rapora göre yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.