muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26958, Karar No: 2013/7909, Tarih: 11.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26958 E.  ,  2013/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/8354

MAHKEMESİ : Çivril Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2008

NUMARASI : 2008/116 (E) ve 2008/355 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2011/26958

Karar No : 2013/7909

Tebliğname No : 4 - 2009/8354 -2-

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 11.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2372, Karar No: 2015/43122, Tarih: 17.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/2372 E.  ,  2015/43122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Nüfus kayıtlarına göre suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

T.C.Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin, çocuk olan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin .... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık..... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25786, Karar No: 2014/7073, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25786 E.  ,  2014/7073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2012

NUMARASI : 2010/715-2012/355

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27.05.2013 gün ve 2013/7189 Esas - 2013/10789 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile S.. C.. vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair kararın, davacı idare vekili ile davalı S.. C.. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, kamulaştırma bedelinin 2011 yılına göre belirlendiği, buna göre de 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, davanın dört aylık süre bitiminden sonra sonuçlandırıldığı anlaşılmakla,

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 27.05.2013 gün ve 2013/7189-10789 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı S.. C.. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı S.. C.. vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın toplam kamulaştırma bedeli 63.219,88-TL olduğu halde 57.801,50-TL olarak eksik bedele hükmedilmiş olması

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı S.. C.. vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın toplam kamulaştırma bedeli 63.219,88-TL olduğu halde 57.801,50-TL olarak eksik bedele hükmedilmiş olması

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 07.04.2012 tarihinden, karar tarihi olan 18.05.2012 tarihine ,bozmadan sonra hüküm altına alınacak artan miktara ise 07.04.2012 tarihinden son karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı S.. C.. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davacı idareden alınan karar düzeltme ve temyiz edenlerden alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3009, Karar No: 2016/2877, Tarih: 03.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/3009 E.  ,  2016/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun

5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan tayin olunan temel cezanın TCK'nın 220. maddesi 7. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca indirildikten sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç adının “silahlı terör örgütüne yardım etme" olarak yazılmaması,

3- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi; gerekçeli karar başlığında suç kısmına "silahlı terör örgütüne yardım etme" ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların da bütünüyle çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8386, Karar No: 2008/548, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8386 E.  ,  2008/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 15.6.2003, 12.10.2003 ve 4.1.2004 günlü, ıslah dilekçesinde de 1.6.2003, 14.3.2004, 10.11.1997 ve 14.11.1997 günlü kat malikleri kurulu kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını en yakın komşularından birine ismi ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin davalılar ... ... ve ... ...'a tebliğine ilişkin tebligat parçalarında gösterilen adreste hiç kimsenin bulunmadığı yazılmışsa da bu bilgiyi veren kişi veya kişilerin isim ve imzaları alınmadığı gibi yasa ve tüzüğün "durumu muhatabına duyurmasını en yakın komşularından birine ismi ve imzasını alarak bildirme" koşulu yerine getirilmemiş olduğundan yapılan tebligatlar usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin sözü edilen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalılardan ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği için çıkartılan tebliğ belgesi muhatabın vefatı nedeniyle iade edilmesi üzerine Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ yapılmış ise de ölü olduğu belirtilen kişiye 35. maddeye göre yapılan bu tebliğ geçersiz olup, bu nedenle adı geçen davalının ölü olup olmadığının nüfus müdürlüğünden sorularak, ölü ise mirasçılık belgesinin ilgilisinden temini ile mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin mirasçılarına, aksi halde kendisine yöntemince tebliği sağlanıp temyiz ve cevap süreleri beklendikten,

3-Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

3-Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Davalılardan ...'na dava dilekçesinin tebliğine ilişkin belge hiçbir açıklama yapılmadan yönetici ... imzasına tebliğ edilmiştir. Mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin bildirilmesi için aynı adrese çıkarılmış olan tebligat evrakının muhatabın tanınmadığı ve muhtarlık kayıtlarında kaydının bulunmadığından iade edilmesi üzerine Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebligat yapılmış olup, yukarıda açıklanan koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya tebliğ işlemi de geçerli değildir.

Bu nedenle sözü edilen davalının tebligata yarar adresinin ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir biçimde mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

4-Anataşınmaza ait yönetim planının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13478, Karar No: 2024/5358, Tarih: 02.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13478 E.  ,  2024/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/821 E., 2016/546 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Adalet Bakanlığı

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/821 Esas, 2016/546 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar gördüğü anlaşılan Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, suçtan zarar görenin, sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yokluğunda hüküm verilen suçtan zarar gören Adalet Bakanlığına aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın suçtan zarar görene usulüne uygun olarak tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14708, Karar No: 2014/780, Tarih: 22.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/14708 E.  ,  2014/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, olay tarihinde, belirlenemeyen bir saatte, bitişikteki binanın çatısından yakınana ait zemin kat dahil beş katlı apartmanının çatısına geçtiği ve buradan, şahsi çeviklikle teras katında bulunan havalandırma boşluğundan ikinci kata inip, 2 no'lu dairesinin havalandırma boşluğuna bakan banyo penceresini açarak içeriye girdiği ve içeriden bir adet otomatik tüfek ile bir kısım ev eşyasını çalması şeklindeki sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 55/3, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın ...maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4.maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/5650, Karar No: 2008/6447, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5650 E.  ,  2008/6447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait araçların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya pay ayrıldığını, davalının alacağın gerçek olmadığını, mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak işlem yapıldığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı vekili, cevabında muvazaa iddialarının yersiz ve dayanaksız olduğunu, müvekkilinin borç para verdiğini, muvazaalı işlem yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davalının alacaklı olduğunu belgeleyemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10693, Karar No: 2014/23947, Tarih: 17.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10693 E.  ,  2014/23947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2013/38-2013/174

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre davalı şirket vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının, davacı eş ve çocukların ise manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; Davacı eş A.. K.. ile çocuklar A.. K.. ve A.. K.. 'un manevi tazminat istemi ile açtıkları davaların reddine, İhbar olunan A.. Sigorta A.Ş'nin leh yada aleyhine hüküm tesisine yer olmadığına, davacı sigortalı M.. K..'un manevi ve maddi tazminat istemi ile açtığı davaların kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminat ile 62.845,00 TL maddi tazminatın 19/01/2010 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı sigortalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacı sigortalının 19.01.2010 tarihli iş kazasında sağ gözü ile yemek borusu ve midesinden yaralandığı, Kurumca tespit olunan maluliyetinin oranının %41 olduğu anlaşılmaktadır..

Dosya kapsamından davacı sigortalının 19.01.2010 tarihli iş kazasında sağ gözü ile yemek borusu ve midesinden yaralandığı, Kurumca tespit olunan maluliyetinin oranının %41 olduğu anlaşılmaktadır..

Haksız fiil ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Yine karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından hak sahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.