muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2507, Karar No: 2016/8458, Tarih: 06.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2507 E.  ,  2016/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret ve ... 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 25.09.2000 tarihli dilekçe ile; bankada genel müdür, yönetim kurulu üyesi, genel müdür yardımcısı olarak görev yapan davalıların görevlerini usulünce yapmadıklarından bankayı zarara uğrattıklarını belirterek tazminat istemiyle Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açmıştır.

... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi; "..5411 sayılı Kanunun 142/1. maddesi uyarınca davanın ... 1 ve 2. Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülmesi gerektiği..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ise "...4672 sayılı Kanunun geçici 1. Maddesinde göreve ilişkin 4389 sayılı Kanunun 14. maddesinin 5 numaralı fıkrasına 4672 sayılı Kanun ile eklenen 'd' bendi hükmünün bu Kanun yürürlüğünden önce açılan davalar bakımından uygulanmayacağı belirtildiğinden ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu ..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

İş bölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. (TTY 5. md., HUMK. 187), İlk itiraz olarak ileri sürülmeyen işbölümü itirazının mahkemece kabul edilmemesi gerekir. İşbölümü itirazının uygun bulunması halinde mahkemece dava dosyasının ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilir. Gönderme kararı nihai bir karardır. Mahkeme bu karar ile davadan elini çeker. Gönderme kararı ile dava sona ermeyeceğinden temyizi kabil kararlardan değildir. Gönderme kararı usulüne uygun şekilde verilmesi halinde (ilk itiraz olarak ileri sürülmesi ve mahkemece uygun görülmesi) gönderilen mahkemeyi bağlar ve gönderilen mahkeme bu davaya bakmak zorundadır. Ancak, gönderilen mahkemenin davaya bakma zorunluluğu iş bölümü itirazının ilk mahkemede süresinde yapılması hali ile sınırlıdır. Aynı yerdeki birden fazla Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisi olup, davalılar iş bölümü itirazında bulunmadıklarından her iki mahkemece verilen kararlar gönderme kararı niteliğindedir.

Diğer taraftan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14/5-d maddesi 12.05.2001 gün ve 4672 sayılı ve daha sonra 12.12.2003 ve 5020 sayılı Kanunlarla değiştirilerek, “Bankalar ile fon ve bankaların iflas idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür...” şeklini almıştır. Madde metnindeki

Diğer taraftan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 14/5-d maddesi 12.05.2001 gün ve 4672 sayılı ve daha sonra 12.12.2003 ve 5020 sayılı Kanunlarla değiştirilerek, “Bankalar ile fon ve bankaların iflas idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür...” şeklini almıştır. Madde metnindeki

“bankalar” ifadesi 4672 sayılı Kanun ile eklendiğinden bankalar ile fon ve bankalarının iflas idaresi tarafından açılacak hukuk davalarının çözüm yerinin kanunda belirtilen ticaret mahkemeleri olacağı kabul edilmişse de daha sonra yürürlüğe giren 19.10.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 142. maddesi; “Fon, Fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesinde bakılır, o yerde birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde, bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür” hükmünü getirmiştir.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile “4672” sayılı Kanun ile eklenen “bankalar” sözcüğü yasa metninde çıkarıldığına göre, kanun koyucunun ihtisaslaşma sağlanarak hükümlerde doğruluk ve yargılamaya hız kazandırmak istemiş olduğu anlaşılmakla, sadece “Fon, fon bankaları ve faaliyet izni kaldırılan bankaların iflas ve tasfiye idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına birden çok asliye ticaret mahkemesi bulunan yerlerde 1 ve 2. Asliye Ticaret Mahkemelerinin” bakacağı sonucuna ulaşılır. Ancak 4672 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde göreve ilişkin 4389 sayılı Kanunun 14. maddesinin 5 numaralı fıkrasına 4672 sayılı Kanun ile eklenen 'd' bendi hükmünün bu Kanun yürürlüğünden önce açılan davalar bakımından uygulanmayacağı belirtilmiştir. 4672 sayılı Kanunun 16. maddesine göre yürürlük tarihi 12.05.2001'dir.

Somut olayda; dava 25.09.2000 tarihinde, 4672 sayılı Kanunun yürürlüğünden önce açıldığı gibi aynı yerdeki birden fazla asliye ticaret mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisi olup, davalılar işbölümü itirazında bulunmadıklarından uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5753, Karar No: 2010/7710, Tarih: 30.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5753 E.  ,  2010/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEMRE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 87 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu, komşu parsel maliki davalının 86 parsele yaptığı cam seranın taşınmazına tecavüzlü olduğunu, DSİ  tarafından açılan su kanalının ortak sınır olmayıp 87 parselin içinden geçtiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, tecavüzlü sera ve eklentilerin yıkımı, davalının serasının ortak sınırdan geri çekilmesi ve bu kısım üzerindeki seranın yıkımı ve ecrimisil istemişlerdir.

Davalı, 86 nolu parsel üzerine 1974 yılında cam sera inşa ettiğini, 87 nolu parselin önceki maliki tarafından açılan elatmanın önlenmesi davasında elatmasının bulunmadığından bahisle davanın reddedildiğini, kesin hüküm bulunduğunu, DSİ kanalının ortak sınır kabul edildiğini bildirip davanın reddini savunarak temliken tescile karar verilmesini istemiştir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “ yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olduğunun söyenemeyeceği ve temliken tescil isteği yönünden değerlendirme yapılmamasının doğru olmadığı” gerekçeleri ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, elatmanın önlenmesi, yıkım,ecrimisil ve davalının temliken tescil taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Senem Altınbulak'ın  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Davalı savunma yoluyla temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi, yıkım,ecrimisil ve davalı tarafından savunma yoluyla getirilen temliken tescil taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği gibi; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek “temliken tesciline karar verilen yerin değeri olan 384.75 TL'nin davacıya ödenerek bakiye 3.150.00 TL'nin yatıran davalıya iadesine” hükmünün  gerekçeli kararda bulunduğu halde kısa kararda yazılmadığı ve bu suretle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazıldığı anlaşılmaktadır. Kabul tarzı bakımından da, temliken tescile konu yapılıp hakkında kabul kararı verilen yer bakımından ifrazının mümkün olup olmadığı saptanmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.6.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10107, Karar No: 2014/12769, Tarih: 16.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10107 E.  ,  2014/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/296479

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2010/489 Esas, 2011/165 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

25/10/2010 tarihli olay ve yakalama tutanağının içeriğine, müşteki ve tanık anlatımlarına, hazırlık evresindeki savunmalara, polis memuru Ş.. Ö..'in vücudundaki yaralanmaları gösteren dosyada mevcut fotoğraflar ve hakkında düzenlenen adli rapor ile tüm dosya kapsamına nazaran olay günü alkollü araç kullanmasına müsaade etmeyen polis memurlarına hakaret ettiği gerekçesiyle karakola götürülen sanığın burada da taşkınlıklarına devam etmesi nedeniyle sakinleştirmek için müdahalede bulunan müşteki polis memurunun başını ve yüzünü tırmalamak suretiyle yüklenen suçu işlediği anlaşılmakla; kendisine biber gazı sıkıldığına ve copla vurulduğuna dair savunmaları ile adli raporu üzerinde durulup TCK'nın 29. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı da tartışılarak yüklenen suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13313, Karar No: 2020/99, Tarih: 13.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/13313 E.  ,  2020/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet

HÜKÜM : Eylemin zincirleme basit zimmet suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35320, Karar No: 2013/6439, Tarih: 07.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/35320 E.  ,  2013/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.940,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, (MENDERES SULH CEZA) Mahkemesi’nin 17/05/2012 tarih ve 2011/590 esas, 2012/471 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2012 gün ve 257539 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “ Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi uyarınca hükmedilen 90 gün adlî para cezasının aynı Kanun'un 125/4 maddesi gereğince 1/6 oranında artırıldığında 105 gün, 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirildiğinde bulunacak 87 gün adlî para cezasının, anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL.'dan hesaplanmak suretiyle paraya çevrildiğinde 1.740,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 1.940,00 Türk lirası adlî para cezası tayini suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında, Menderes Sulh Ceza Mahkemesi’nin 17/05/2012 tarihli kararı ile sonuç olarak 1.940,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yoklukta verilen kararın tebliğ edilerek temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında sonuç ceza miktarının fazla belirlenmesi nedeniyle Kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Mahkemece hakaret suçundan TCK'nın 125/1-4, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç adli para cezası miktarının, doğru belirlenip belirlenmediğinin tespitine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır…..” anılan Kanun’un 61. maddesine, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile eklenen 9. fıkrasında ise “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada; Sanık ... hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1. maddesi gereğince takdiren ve tercihen denilmek suretiyle 90 gün karşılığı adli para cezası verilerek, aleniyet nedeniyle aynı Kanunun 125/4. maddesi ile 1/6 oranında artırım yapılıp 105 gün karşılığı adli para cezası belirlendiği, bu cezadan TCK’nın 62/1. maddesine göre 1/6 oranında takdiri indirim yapılırken 87 gün yerine, hesap hatası sonucu 97 gün adli para cezası verildiği ve sonuç adli para cezasının bu nedenle fazla belirlendiği anlaşılmıştır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, (MENDERES) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 17/05/2012 tarih ve 2011/590 esas, 2012/471 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, mahkemesince cezanın alt sınırdan takdir edildiği de gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 125/1-4. maddeleri gereğince 105 gün karşılığı belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 62/1. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- TCK'nın 52/2 maddesi gereğince gün üzerinden belirlenen cezanın, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın sonuç olarak 1.740,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21035, Karar No: 2024/727, Tarih: 18.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/21035 E.  ,  2024/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1229 E., 2023/1550 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, yağmaya teşebbüs

1. Suça sürüklenen çocuk Maruh Şimşek dosya kapsamına ve kararımızın içeriğine göre; temyiz istemini, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, suça sürüklenen çocuk Maruh Şimşek'in 04.01.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiğinden suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk Deniz Arda Tosun hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2023/1432 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, nitelikli yağma ve nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, mağdur ...'ye yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi, mağdur ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi gereğince kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli ve 2023/22 Esas, 2023/208 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan;

1.Mağdur ...'ye yönelik, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsubuna,

2.Mağdur ...'e yönelik, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsubuna,

Karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 18. Ceza Dairesinin 02.11.2023 tarihli ve 2023/1229 Esas, 2023/1550 Karar sayılı kararıyla; sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 18. Ceza Dairesinin 02.11.2023 tarihli ve 2023/1229 Esas, 2023/1550 Karar sayılı kararıyla; sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Mağdurların soyut ve çelişkili beyanları dışında müvekkilin üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı,

2.Tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu,

3.Takdiri indirim uygulanması gerektiği,

4.Ölçülülük ilkesine aykırı karar verildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın mağdurların oğlu olduğu, sanık ... mağdurların birlikte yaşadıkları, olay günü gece saat 23.30 civarında sanığın mağdur ...'ten dışarı çıkacağını söyleyerek para istediği, mağdurun para olmadığını söylemesi üzerine sanığın bu kez bıçak çektiği, bu sırada mağdur ...'nin araya girmesi ile sanığın Sevgi'ye bıçak doğrulttuğu, korkan mağdur ...'nin çantasında bulunan 2.500,00 TL parayı sanığa verdiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurların soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan birbiri ile uyumlu beyanlarda bulundukları görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay tarihinde birlikte yaşadığı anne ve babasını silahla tehdit ederek suça konu parayı alması eyleminin, mağdurların karı koca olup ortak mal varlığına sahip oldukları, sanığın eyleminin bu mal varlığına yönelik olduğu anlaşılmakla, tek bir yağma suçunu oluşturduğundan tek bir yağma suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde iki ayrı yağma suçundan hükümler kurulmuş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/1229 Esas, 2023/1550 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, ,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.