muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9417, Karar No: 2013/10589, Tarih: 02.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9417 E.  ,  2013/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi ve Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Davacı ...'ın nüfus kaydında ...,... olan anne ve baba adının ...,... olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesince,davanın nesep davası olduğu, aile mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 3.Aile Mahkemesi ise, talebin nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davacının asıl anne ve babasının, nüfus kaydında yazılı olan anne ve babası olmadığı bu nedenle anne ve baba isminin düzeltilmesi istemine dayanan dava, niteliği itibariyle nesep davası olup, Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağıyla ilgili davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince Küçükçekmece 3.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2012, Karar No: 2013/3500, Tarih: 10.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2012 E.  ,  2013/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Çetinsu Köyü kadastro çalışma alanı sınırları içinde kalan 102 ada 5 parsel sayılı 2.225.363,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yaylak olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 100.000 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline, kalan kısmın yaylak vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesi 1. fıkrası (b) bendi hükmüne göre; gerekçeli kararda tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti Kimlik numarasının, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin bulunması zorunludur. Anılan madde uyarınca davanın tarafı olan Hazine'nin gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş olması mutlak bozma nedenidir. Açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde davacıya iadesine, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24845, Karar No: 2013/3233, Tarih: 27.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24845 E.  ,  2013/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17586, Karar No: 2025/275, Tarih: 07.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17586 E.  ,  2025/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1189 E. 2022/465 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/25 E. 2021/251 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarıncaTekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5708, Karar No: 2011/6979, Tarih: 17.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5708 E.  ,  2011/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesine karar verilmiş ise de, varılan sonuç taleple bağlılık kuralına uygun bulunmamaktadır.

HUMK’nun 74 ve yeni HUMK.nun 26. maddesi hükmüne göre mahkeme tarafların iddia ve savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Davacı tarafından mirasçılık belgesinin iptali istendiği, yenisinin verilmesi istenmediği halde, sadece mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalı ...'nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 108,40 TL temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11166, Karar No: 2007/2161, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11166 E.  ,  2007/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı ... şirketinin alacağının Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’ndan temlik alındığı ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu uyarınca imtiyazlı olup, üçüncü sıraya alınması gerektiğine ilişkin sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra mahkemesince iflas tasfiyesinde henüz sıra cetveli düzenlenmesi aşamasına gelinmediği ve itiraz edilebilecek bir sıra cetveli bulunmadığı, öte yandan davacı şirket alacağına, temlik eden Fon bakımından da imtiyaz tanıyan bir yasa hükmü olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 8.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31848, Karar No: 2013/19976, Tarih: 10.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/31848 E.  ,  2013/19976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/13626

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2009

NUMARASI : 2009/656 (E) ve 2009/825 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin emniyet ifadesinde sanığın kendisine hakaret ettiğini söylemesi, mahkeme ifadesinde ise sanığın kendisini tehdit ettiğini bildirip hakaret ettiğine dair bir beyanda bulunmamış olması karşısında katılandan sanığın kendisine hakaret edip etmediği sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCK.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilebilir.

TCK.nun 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası yapılacak yargılamada 1412 sayılı CMUK'unun 326/son maddesinin gözetilmesine, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15798, Karar No: 2015/12249, Tarih: 03.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15798 E.  ,  2015/12249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2010/281-2014/309

Davacılar A.. T... ve diğeri vekili Avukat S..A.. tarafından, davalılar U.. S.. ve T.. A.. ve diğeri aleyhine 06/07/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı K..S. .ve T... A vekilinin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Kanun'un 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, haberin veriliş biçimi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3) Davalı U..Ş.'nin temyizi yönünden;

Davaya konu olayda, olay tarihi, haberin veriliş biçimi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3) Davalı U..Ş.'nin temyizi yönünden;

Mahkemece R..K.. dava konusu yayınlar davalı şirketlerin isimleri bildirilerek istenilmiş, R..K.. 11/01/2008 tarihli cevabi yazısı ile üst kuruluşlarında U.. A.. ünvanlı yayın kuruluşu olmadığı, U..Ş.. yayın logosunun ise U. olduğu belirtilerek dava konusu yayınlar gönderilmiştir. Bu kapsamda davalı U..Ş.'nin dava konusu yayınların yapıldığı U. kanalı ile ilgisi olmadığı anlaşılmaktadır, onun yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken hükmedilen tazminat ile sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı U..S.. ve T... yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalı U..Ş.. yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalı U..S... ve T.. A. diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21731, Karar No: 2015/456, Tarih: 15.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21731 E.  ,  2015/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2011/718-2014/84

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 388., 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381. maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek iptal ve tescile konu yapılan taşınmazın tamamı davalıya ait olduğu ve dava dilekçesinde açıkça; davalı adına olan tapu kaydının iptali talep edildiği ve kısa kararda da "davanın kabulüne'' karar verildiği halde, gerekçeli kararda; '' ...839 parsel sayılı taşınmazın davalı Hasan oğlu H.. K.. adına olan tapusunun 2308/2488 oranında iptali ile...'' şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün 10.04.1992 gün 1992/7 E., 1992/4 K. sayılı YİBK çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1410, Karar No: 2020/2966, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1410 E.  ,  2020/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 08.04.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2964, Karar No: 2015/5123, Tarih: 23.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/2964 E.  ,  2015/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı belediye, davalı şirketler ile aralarında hizmet sözleşmeleri bulunduğunu, dava dışı işçinin iş mahkemesinde açtığı dava sonunda işçiye 15635 TL ödediklerini, bu miktardan işçiyi çalıştıran davalı şirketlerin sorumlu olduklarını ileri sürerek, bu miktarın davalılardan tahsili istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılar arasında hizmet sözleşmesi düzenlendiği ihtilafsız olup, davacı davalı şirketlerin işçisinin iş mahkemesinde açtığı dava sonunda işçiye ödediği meblağın davalılardan rücuen tazminini istemektedir. Eldeki davanın açıldığı Asliye Hukuk Mahkemesince Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Eldeki davanın taraflarından olan davalı taraf tacir ise de, davacı tacir olmadığı gibi, dava konusu İhtilaf Ticaret Kanununda yer alan mutlak ticari davalardanda değildir Bu itibarla davanın görülmesi gereken mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 23.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20652, Karar No: 2018/9591, Tarih: 20.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20652 E.  ,  2018/9591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının ortasında boşluk bulunan dairesel yapıda olduğu, ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği gibi aynı ölçüleri haiz el yapımı özel nitelikte fişekleri de atabileceğinin tespit edilmesi ve mekanik akşamında, özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emareye rastlanmadığını belirtmesi, olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın raporunda silahın mevcut haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtilerek ancak orijinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığı konusunda üretici firmasından görüş alınması gerektiğini belirttiği, tabancayı üreten firmanın da suça konu kuru sıkı silah üzerinde herhangi bir değiştirme ve oynama bulunmadığını belirtmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun suça konu silahın kuru sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına ve kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ile suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun  temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2018  gününde oybirliğiyle karar verildi.