muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/167, Karar No: 2020/444, Tarih: 05.11.2020

a- Üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve

b- Üretilmiş mallara el konulmasını sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Öncelikle 556 sayılı KHK’nın 61/A maddesinin son fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünden sadece başkasının hak sahibi olduğu marka taklit edilerek üretilmiş malı satışa arz eden veya satan kişilerin yararlanabileceği, üreticiler hakkında ise etkin pişmanlık hükümleri uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Marka hakkına tecavüz suçu bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için başkasının hak sahibi olduğu marka taklit edilerek üretilmiş malı satışa arz eden veya satan fail tarafından malın nereden temin edildiğinin bildirilmesi yeterli olmayıp yapılan bildirimle birlikte malı üretenlerin ortaya çıkarılması ve üretilmiş mallara el konulması şarttır. Bu bakımından etkin pişmanlık hükmünden faydalanmak isteyen failin, suça konu malı temin ettiğini bildirdiği kişilerin üretici olması veya malın temininden üretim aşamasına kadar ki süreç belirlenerek üretenlerin ortaya çıkarılmasını sağlaması ve bu koşullarla birlikte üretilmiş mallara da el konulması gerekmektedir.

Görüldüğü üzere kanun koyucunun etkin pişmanlık hükmünün uygulanması için aradığı şartlar anılan fıkrada açıkça düzenlenmiştir. Marka hakkına tecavüz suçu bakımından mülga 556 sayılı KHK’nın 61/A maddesinin son fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün başka bir dosyada yargılama yapan Yerel Mahkeme tarafından Anayasa’nın 2 ve 10. maddelerine aykırılık iddiasında bulunularak anılan hükmün iptalinin talep edilmesi üzerine Anayasa Mahkemesinin 30.06.2011 tarihli ve 38-112 sayılı kararında;

“...Başvuru kararında, sanığın kendisine düşeni yapmak suretiyle işbirliği içerisinde taklit malı kimden aldığını bildirmesine rağmen, kuralda belirtilen şartların gerçekleşmesinin zor olması nedeniyle etkin pişmanlıktan yararlandırılamadığı, sanığın inisiyatifinde olmayan bu durumun eşitlik ve adalet anlayışıyla bağdaşmadığı belirtilerek düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

İtiraz konusu kuralda, üzerinde başkasının hak sahibi olduğu marka taklit edilerek üretilmiş malı satışa arz eden veya satan kişinin bu malı nereden temin ettiğini bildirmesi ve bu suretle üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş mallara el konulmasını sağlaması halinde hakkında cezaya hükmolunmayacağı ifade edilmektedir. Buna göre, maddede suç sayılan eylemler hakkında sanığın ceza almaması için birbirine bağlı üç şartın birlikte gerçekleşmesi aranacaktır.

Anayasa'nın 2. maddesinde Türkiye Cumhuriyeti'nin toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devleti olduğu belirtilmiştir.

Anayasa'nın 2. maddesinde Türkiye Cumhuriyeti'nin toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devleti olduğu belirtilmiştir.

Hukuk devleti, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, eylem ve işlemleri hukuka uygun olan, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve yasalarla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlettir.

Hukuk devletinde yasa koyucu, ceza siyasetinin gereği olarak Anayasa'nın ve ceza hukukunun temel ilkelerine bağlı kalmak koşuluyla cezalandırmada güdülen amacı da gözeterek hangi eylemlerin suç sayılacağına, bunlara verilecek cezanın türü, miktarı, artırım ve indirim nedenleri ve oranları ile suçun takibine ve yargılama usulüne ilişkin koşullar öngörebilir.

İtiraz konusu kuralın içinde yer aldığı maddede, Türkiye'de tescilli olup başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal veya hizmet üreten, satışa arz eden veya satan; marka koruması olan eşya veya ambalajı üzerine konulmuş marka koruması olduğunu belirten işareti yetkisi olmadan kaldıran; yetkisi olmadığı halde başkasına ait marka hakkı üzerinde satmak, devretmek, kiralamak veya rehnetmek suretiyle tasarrufta bulunan kişiler hakkında muhtelif cezalar öngörülmektedir. İtiraz konusu kural uyarınca cezaya hükmedilmemesi için sanığın taklit malları nereden temin ettiğini bildirmesi, suça konu malı üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş mallara el konulmasını sağlaması aranacaktır.

Yasa koyucu, takip edilen suç ve ceza siyasetine bağlı olarak marka hakkının daha etkin korunması amacıyla alınacak önlemler bağlamında etkin pişmanlığın kapsamını belirleyebilir. Belirtilen kapsamıyla kuralın yasa koyucunun takdir yetkisi içerisinde kaldığı sonucuna varılmıştır.” şeklindeki gerekçeyle anılan fıkranın Anayasa’ya aykırı olmadığı kabul edilmiştir. Görüldüğü üzere Anayasa Mahkemesi de kararında marka hakkına tecavüz suçu bakımından etkin pişmanlık hükmünün uygulanması için mülga 556 sayılı KHK’nın 61/A maddesinin son fıkrasında öngörülen tüm şartların birlikte gerçekleşmesi gerektiğini kabul etmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ... Müdürlüğünün hak sahibi olduğu “Tiryaki Çayı” markalı ürünlerin taklitlerinin satıldığı iddiasıyla vekili aracılığıyla şikâyetçi olması üzerine Çarşamba 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2012 tarihli ve 284 değişik iş sayılı kararına binaen suç tarihinde sanık ...'ün (...) yetkilisi olduğu Demir Market isimli iş yerinde yapılan aramada 1.000 gramlık 9 paket, ...ve ...’in yetkilisi olduğu ... Market isimli iş yerinde yapılan aramada ise 1.000 gramlık 23 paket katılan adına tescilli “Tiryaki Çayı” marka ürünlerin ele geçirildiği, sanıkların suça konu ürünleri ...Ticaret isimli iş yerinden aldıklarını beyan ederek fatura ibraz etmeleri üzerine iş yeri yetkilisi inceleme dışı sanık İsa Yalçıntaş hakkında açılan kamu davası sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılan olayda;

Anayasa Mahkemesinin 30.06.2011 tarihli ve 38-112 sayılı kararında da kabul edildiği üzere marka hakkına tecavüz suçu bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için başkasının hak sahibi olduğu marka taklit edilerek üretilmiş malı satışa arz eden veya satan fail tarafından malın nereden temin edildiğinin bildirilmesi yeterli olmayıp yapılan bildirimle birlikte malı üretenlerin ortaya çıkarılması ve üretilmiş mallara el konulması gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların suça konu malı temin ettiğini bildirdiği inceleme dışı sanık İsa Yalçıntaş’ın üretici olmadığı, sanıkların suça konu ürünleri satın aldığını belirttiği ...Ticaret isimli iş yerinin toptan satış yapılan bir iş yeri olduğu ve bu iş yerinde veya suça konu malların üreticisi olduğu belirlenen başka bir yerde arama yapılarak üretilmiş mallara el konulmadığı, her ne kadar sanıklar tarafından satışa arz edilen malın nereden temin edildiği bildirilmiş ise de yapılan bu bildirimin, malı üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş mallara el konulmasını sağlamadığı anlaşıldığından mülga 556 sayılı KHK’nın 61/A maddesinin son fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan direnme kararına konu hükümden önce 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile CMK'nın 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması, suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan ve özel bir etkin pişmanlık hükmü içeren 556 sayılı KHK’nın 61/A-son maddesinin aynı KHK’nın 61/A maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen marka hakkına tecavüz suçunun seçimlik hareketlerinden olan "satışa arz etmek" veya "satmak" bakımından da uzlaştırma kapsamına alınması ve anılan kanuni düzenlemeler sonucunda etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen sanıklara atılı suç yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, Yerel Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sırasında uzlaştırma kurumuna ilişkin düzenlemelerin de dikkate alınması gerektiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin sanıklara atılı marka hakkına tecavüz suçu bakımından mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında KHK'nın 5833 sayılı Kanun ile değişik 61/A-son maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık uygulanma koşullarının bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; "sanıklara atılı marka hakkına tecavüz suçu bakımından etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 227-344 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, sanıklara atılı marka hakkına tecavüz suçu bakımından mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında KHK'nın 5833 sayılı Kanun ile değişik 61/A-son maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı hususunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17353, Karar No: 2016/10390, Tarih: 26.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17353 E.  ,  2016/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI (ALEYHİNE

YARGILAMANIN

YENİLENMESİ İSTENİLEN: ...

DAVALI (YARGILAMANIN

YENİLENMESİNİ İSTEYEN : ...

DAVA TÜRÜ : Yargılanmanın Yenilenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından davalının yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ve kendisinin velayetinin değiştirilmesi talebinin reddi yönünden; davalı anne tarafından velayetin tedbiren babaya verilmesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.03.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı anne, davacı baba tarafından, aleyhine velayetin değiştirilmesi davası açıldığını, bu davada, davacı babanın soyismini ve adresini hatalı bildirdiğini, mernis kayıtlarından .... ilinde yaşadığı açıkça belli olduğu halde, hiçbir ilgisi bulunmayan... İli'ndeki bir adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılıp, yokluğunda yargılama yapılarak, velayetin değiştirilmesi davasının kabulüne karar verildiğini,... 2. Asliye Hııkuk (Aile) Mahkemesi'nin 05.06.2012 tarih 2011/1129 esas ve 2012/309 karar sayılı bu kararının 24.07.2012 tarihinde kesinleştirildiğini ileri sürmek suretiyle, yargılamanın iadesine ve davalı baba tarafından açılan velayetin değiştirilmesi davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Toplanan delillerden; davalı baba tarafından 07.12.2011 tarihinde müşterek çocuk ...'ın annede olan velayetinin değiştirilmesi için dava açıldığı, dava dilekçesinin davacı babanın bildirdiği ...." adresine tebliği için çıkarılan tebligatın bila tebliğ dönmesi üzerine, “.......:..." adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, davalı annenin yokluğunda yargılama yapılıp, davanın kabulüne karar verildiği, gerekçeli kararın da “.... .... adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği kararın 24.07.2012 tarihinde usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın iadesi, kesin olarak verilen veya kesinleşmiş olan hükümlere karşı istenebilir (HMK. m. 374/1). Kanun yolu denetimi açık ve henüz kesinleşmemiş olan kararlara karşı yargılamanın yenilenmesi istenemez. Çünkü, kanun yolu açık ve kesinleşmemiş olan hükümdeki ağır yargılama hatalarının, kanun yolu denetiminde giderilmesi olanağı mevcuttur. Bu bakımdan, yargılamanın iadesi yolu, kesinleşmiş olan hükümlere karşı başvurulan istisnai ve olağanüstü bir yoldur.... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi’nin 05.06.2012 tarih 2011/1129 esas ve 2012/309 karar sayılı kararı davalı anneye usulsüz olarak tebliğ edilmiş olması ve anne davadan 03.08.2012 tarihinde haberdar olduğunu bildirdiğinden henüz kesinleşmemiştir. Davalı annenin bu dilekçesi temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1350.00 TL. vekalet ücretinin.... 'den alınıp ...'e verilmesine temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2016 (Per.)

.
Yargıtay — Esas No: 2015/10485, Karar No: 2017/5122, Tarih: 04.07.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10485 E.  ,  2017/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, dosya içinde bulunmadığı anlaşılan;

Dava konusu 123 ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazın komşu olan 121 ada 37 parsel sayılı taşınmazın tespitine dayanak olan ....05.1966 tarih 236 sıra ... cilt 185 sayfa, 121 ada 39 parsel sayılı taşınmazın tespitine dayanak aynı tarih 247 sıra ... cilt 187 sayfa, 121 ada 40 parsel sayılı taşınmazın tespitine dayanak aynı tarih 248 sıra ... cilt 188 sayfa, 121 ada 42 parsel sayılı taşınmazın tespitine dayanak aynı tarih 260 sıra ... cilt 190 sayfa tapu kayıtlarının (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, varsa tesis ve ifraz haritalarının, tescil ilamı ile oluşmuşsa, tescil haritası ile onaylı ilam örneğinin getirtilmesi evrakların ilgili yerlerden istenerek dosya içerisine alınmasına, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1980, Karar No: 2021/3280, Tarih: 07.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1980 E.  ,  2021/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çarşamba 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Çarşamba 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.09.2018 tarihli ve 2015/262 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez bir kısım davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkili ile davalıların muris ...'nun mirasçıları olduklarını, dava konusu 101 ada 60, 16, 23, 41, 48,15, 18, 115 ada 62, 79, 111 ada 40, 36, 39, 107 ada 19 ve 59 parsel sayılı taşınmazları murisin vefatından sonra davalıların kullandığını, taraflar aralarında bir paylaşım yapıldığını ancak davalıların bu paylaşıma uymadıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, davalıların kendi paylarına düşen yer üzerinde fındık yetiştirdiğini, ...'nun kardeşi Azime'den hissesini satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalılardan ... ve ... vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Öte yandan, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli, 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı). 25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266. vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu Tarım İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, Hal Müdürlüğü'nden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Dosyanın incelenmesinde, 17.07.2017 tarihinde dava konusu taşınmazlar başında keşif yapıldığı ancak keşif sırasında sadece mahalli bilirkişi dinlendiği, taraf tanıklarının taşınmaz başında dinlenmediği, yargılama sırasında 7. celsede tanık beyanlarının alındığı, davacı tanıkları ... ve ...’ın’nın beyanlarında, muris Süleyman’ın erkek çocuklarının belirli yerleri kullandığını belirttiği, ancak hangi çocuklarının hangi parselleri kullandığının ve mirasçılar arasında kullanıma ilişkin fiili bir taksim yapılıp yapılmadığının tanık beyanlarından anlaşılmadığı, dava konusu taşınmazlardan 111 ada 36 parsel sayılı taşınmazın çalılık durumunda olup kullanılmadığının belirlendiği, dava konusu taşınmazlardan 101 ada 15 ve 18, 111 ada 39, 115 ada 79 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarına göre davacının bu taşınmazlarda paydaş olmadığı, ayrıca davacı tarafça delil olarak gösterilen 27.08.2007 tarih ve 8302 yevmiye numaralı ihtarnamenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre, dosya kapsamından davalıların her birinin ayrı ayrı yerleri kullandıkları ve bir kısım parsellerin kullanılmadığı anlaşıldığı halde, mahkemece dava konusu taşınmazlar başında yapılan keşifte taraf tanıklarının beyanları alınmak suretiyle, hangi parselin hangi davalı tarafından kullanılmakta olduğunun tek tek belirlenmediği, dava konusu taşınmazların her birinin niteliğine göre intifadan men koşulunun aranması gereken yerlerden olup olmadığı belirlenerek, bu şartın gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmediği, yine nizalı taşınmazların her birinde ayrı ayrı davacının kullandığı ya da kullanabileceği bölüm bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmadığı anlaşılmaktadır.