muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/288, Karar No: 2022/1964, Tarih: 16.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/288 E.  ,  2022/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.11.2019 tarih ve 2018/154 E. - 2019/992 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar Arslan Turizm İnş. ve Tic. A.Ş., ..., ..., ..., ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, muris ...'ın davalı şirketteki hissesinin son olarak %87,18'e yükseldiğini, sağ kalan eşin %21,79, çocukların her birinin %8,17 oranında veraset payının bulunduğunu, bu orandaki şirket hissesinin de veraseten müvekkiline verilmesi gerekirken 15.09.2000 tarih ve 46 sayılı şirket kararına dayanılarak bu gereğin yerine getirilmediğini, anılan kararda murisin paylarının sadece erkek mirasçılar arasında paylaştırıldığının belirtildiğini, ancak kararın sahte olduğunun anlaşıldığını, müvekkilinin yardıma ihtiyacı olduğu bir sırada davalı ...'ın yardım bahanesi ile müvekkilini Ankara'ya çağırdığını, davalının müvekkiline aldatıcı beyanlarda bulunduğunu, müvekkilinin de hissesini 1.218.750.000.-TL'ye 11.09.2011 tarihinde sattığını, şirketin malvarlığı çok yüksek olduğu halde müvekkiline miras payı olarak düşen hissenin belirtilen bedele satılmasının müzayekenin varlığını gösterdiğini, 46 nolu kararda murise atfedilen imzanın ona ait olmadığının mahkeme kararı ile sabit hale geldiğini, kararın iptal edildiğini, hisse devir sözleşmesinin geçersiz olduğunu ileri sürerek 11.09.2001 tarih ve 25098 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesinin iptaliyle, müvekkilin veraset ilamı gereğince, davalı şirketin %8,15 hissesi oranında ortağı olduğunun tespitine, hissesinin şirket pay sahipleri defterine tesciline, hisse devir sözleşmesinin iptali yönündeki talep kabul edilmediği takdirde, murisin %20,150 hissesinin erkek mirasçılara devrine ilişkin Yönetim Kurulunun 15.09.2000 tarih ve 46 sayılı kararı mahkemece iptal edildiğinden, bu hissenin veraset ilamı gereğince %1.89 payının müvekkiline ait olduğunun ve satışa konu edilmediğinin tespitine, hissesinin şirket pay sahipleri defterine tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ... ve Arslan Turizm İnşaat ve Tic. A.Ş. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, murisin ikinci eşinin de baskısıyla ilk eşinden olan çocuklarının hisselerini değiştirip kendi hissesine eklemeye başladığını, sermaye artırımına ilişkin imzaların sahte olduğunu, rakamların tahrif edildiğini, artırılan sermaye miktarının hiç ödenmediğini, 11.09.2001 tarihinde davacıya 180.000.000.000.-TL ödendiğini, davacının öncelikle bu parayı iade etmesi gerektiğini, davacının maddi zorluk iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili Atilla'nın davacıdan aldığı hisseyi diğer ortaklarla paylaştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,davacı 11.09.2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ile muris ...'dan kendisine intikal eden şirket hissesinin tamamını davalılardan ...'a devrettiği, ancak, devir tarihinden sonra Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/48 Esas- 2008/260 Karar sayılı hükmü ile yokluğu tespit edilen 15.09.2000 tarihli yönetim kurulu kararına konu hisselerin devir sözleşmesi kapsamında olmadığı, taraf iradelerinin bu hisselerin alım satımı konusunda birleşmediği, bunların halen murisin uhdesinde olduğunun kabulü gerektiği, bu durumda 15.09.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile devredilen hisselerden miras payı oranında davacının payına düşen miktarın alınan bilirkişi raporu ile % 2.8125 olarak belirlendiği, ancak davacı tarafın talebinin % 1,89 olduğu gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne, davacı ...'ın davalı ... Turizm Ticaret A.Ş.'de % 1,89 oranında hissesinin bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı şirket, ..., ..., ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, devri iptal edilen davalı şirket paylarının veraset ilamı doğrultusunda davacıya ait olduğunun tespiti ile bu payların davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamında Dairemizce verilen 2015/6032 esas 2016/72 karar numaralı bozma kararı ile ilk derece mahkemesi kararı, iptal edilen 15.09.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile devredilen hisselerden miras payı oranında davacının payına düşen miktarın belirlenerek bu hisselerin davacıya ait olduğunun tespiti gerektiğinden bahisle bozulmuş, anılan bu karara mahkemece uyulmuştur. Belirtilen yönetim kurulu kararında, devredilen pay adedi 20.150 olup, mahkemece bu pay adedi üzerinden, davacının veraset belgesi uyarınca kendisine isabet eden payın tespiti gerekirken, bozma kapsamı dışına çıkılarak, usuli müktesep hakların ihlali suretiyle, murisin davalı şirketteki pay oranının ayrıca hesaplanması yöntemiyle bulunan pay oranına dayanan bilirkişi raporunun, hükme esas alınması doğru olmamış kararın anılan nedenle, davacı, davalı şirket, ..., ... ve ... lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı, davalı şirket, ..., ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı, davalı şirket, ..., ... ve ... lehine BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalılar Arslan Turizm İnş. ve Tic. A.Ş., ..., ..., ..., ...'a iadesine, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3184, Karar No: 2017/6035, Tarih: 29.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/3184 E.  ,  2017/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25182, Karar No: 2022/1927, Tarih: 11.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/25182 E.  ,  2022/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık hakkında mağdur ...'a hakaret suçundan zamanaşımı süresince hüküm kurulabileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/5098, Karar No: 2003/8386, Tarih: 17.06.2003

5. Hukuk Dairesi 2003/5098 E., 2003/8386 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/5098 E., 2003/8386 K.**

**- DAVA HAKKI

- TEBLİĞ İŞLEMLERİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 7 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasının süre yönünden reddine dair verilen hükmün Duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra Dairemizin geri çevirme kararından sonra gelen dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece ilanen tebligatın geçerli olduğundan bahisle dava süre yönünden reddedilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 7. maddesine göre adres araştırmaları yapılmışsa da Tapu Sicil Müdürlüğünün 26.4.1999 tarihinde bildirdiği adrese tebligat yapılmadan bu cevaptan önce, 23.4.1999 tarihinde ilanen tebligat yapılmıştır. Kaldı ki Belediye Emlak Vergi Dairesinde de davacının adresi vardır. Bu husus tahakkuk fişi ile de sabittir. Bu adreslere tebligat çıkarılmadan yapılan ilanen tebligat geçersiz olup dava süresindedir. Bu nedenle işin esasına girilerek talep hakkında bir karar vermek gerekirken davanın süre yönünden reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), Temyiz eden davacı vekili yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 275.000.000.-Lira vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 17.6.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3890, Karar No: 2020/1972, Tarih: 16.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3890 E.  ,  2020/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 16.06.2020 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen taraftan ... ve diğerleri ile ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 102 ada 78, 108 ada 142, 180, 124 ada 69, 138 ada 15, 129, 139 ada 36, 112 ada 81, 88, 119 ada 134 ve 169 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar, miras yoluyla gelen hak ve taksim nedeniyle davalılar ... ve müştereklerinin miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazların tarafların kök murisi Veysel Sat’a ait iken ölümüyle mirasçılarına kaldığını ve taksim edilmediğini öne sürerek, miras payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazlar 480 pay kabul edilerek 120/480 payın payları oranında davacılar adına, geri kalan payların kayıt maliki üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... tarafından hüküm tarihinden sonra adli yardım talebinde bulunulmuş ve mahkemece 03.08.2015 tarihli ek karar ile adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinin 1. fıkrasında, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimselerin, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabileceği, 336. maddesinin 3. fıkrasında Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılacağı düzenlenmiş olup, yerel mahkemenin hüküm tarihinden sonra temyiz dilekçesi ile birlikte yapılan adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkisi bulunmadığından, 03.08.2015 tarihli ek kararla verilen adli yardım talebinin reddine dair kararın ortadan kaldırılmasına, 6100 sayılı HMK’nın 336/3. maddesi uyarınca, davalının talep dilekçesi ekinde sunduğu belgelere göre adli yardım talebinin kabulüne karar verilmekle işin esası hakkında yapılan inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; dava dilekçesinde dava değerinin 8.000,00 TL olarak gösterilmesi ve keşif sonucunda belirlenen taşınmazların değeri üzerinden harcın tamamlattırılmamış olması karşısında, kendilerini vekille temsil ettiren davacılar lehine dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden nispi vekalet ücretinin belirlenmesi ve belirlenecek değerin de maktu vekalet ücretinin altında kalması karşısında maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacılar lehine sözü edilen sınırları aşacak şekilde 5381,40 TL nispi vekalet ücreti tayin ve takdiri doğru değildir. Ancak, anılan bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 5. paragrafında yer alan "..davacılar lehine 5381,40 TL vekalet ücreti takdirine.." ibaresinin "..davacılar lehine 1500,00 TL vekalet ücreti takdirine.." olarak düzeltilmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10169, Karar No: 2016/936, Tarih: 19.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/10169 E.  ,  2016/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilin de hissedarı olduğu taşınmaz üzerine, davalı şirketin bina inşa etmesi amacıyla 01.12.2011 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, eksik ve ayıplı imalat bulunduğu gibi, zamanında da teslim edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 2.975,00 TL gecikme tazminatı, 47.025,00 TL eksik ve ayıplı imalat bedeli olmak üzere toplam 50.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının “tüketici”, davalının ise “sağlayıcı” olduğu,... İlçesinin Büyükşehir sınırları içerisinde olduğu ve dolayısıyla... İlçesinde müstakil tüketici mahkemesi bulunmadığı, görevli ve yetkili mahkemenin 6502 sayılı Yasa'nın 3. ve 8. madeleri gereğince...Tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve kusurlu imalat bedeli ile gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi (L) bendinde gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmeleri tüketici işlemi kapsamına alınmıştır. Kanun'un 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu'nun 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davanın genel mahkeme sıfatına sahip yerel mahkeme tarafından görülmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8362, Karar No: 2009/10447, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8362 E.  ,  2009/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, yapılan sıra cetvelinde müvekkili bankanın davalı ile garameye sokulduğunu oysa davalının özel hukuk tüzel kişisi olup kamu alacaklılarına tanınan haklardan faydalanamayacağını belirterek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili alacağını TMSF’den temlik alındığını halef sıfatı ile TMSF’nin hacze iştirak hakkından yararlandırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Bankalar Kanunu ek 5 ve 6183 sayılı Kanun 21/1.maddesi gereği davalının ilk hacze iştirak hakkı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8395, Karar No: 2022/9092, Tarih: 21.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8395 E.  ,  2022/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1314 E., 2021/1460 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Av. ... ...'ın temyiz istemi yönünden; adı geçen avukatın temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük kanunî süre geçtikten sonra öne sürüldüğü tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafii Av. ...'ın temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/36 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/1314 Esas ve 2021/1460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.02.2022 tarihli, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinden bahisle bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri;

1.Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

3. Sanık hakkında kurulan hükümde takdiri indirim sebebi uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.