muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14873, Karar No: 2017/3646, Tarih: 22.03.2017

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların baba-kız oldukları, davacının üniversite eğitimine devam ettiği, gelirinin bulunmadığı; davalının ise 01.04.2014 tarihinde emekli olduğu, emekli olmadan önceki son maaşının SGK kaydına göre 5.569,20 TL olduğu, üzerine kayıtlı taşıt ve taşınmazlar bulunduğu, ancak davalının aldığı emekli maaşının miktarı tespit edilmediği gibi, kolluk vasıtasıyla davalının sosyal ve ekonomik durumunun araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp, davalının gelirinin sağlıklı olarak ve bir bütün halinde tespitinden sonra, tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilip, TMK md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi nazara alınmak suretiyle nafaka miktarının belirlenmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13511, Karar No: 2016/5154, Tarih: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13511 E.  ,  2016/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.03.2015 tarih ve 2012/220-2015/163 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.05.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle maddi tazminat konulu .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/409 Esas-2008/25 Karar sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 211.781,69 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 211.781,69 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10.850,11 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.05.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, dosyamızda davalı olan .... ile hisselerinin tamamı bu şirkete ait .... arasında yapılmıştır. Bir başka ifade ile, sözleşmenin imzalandığı tarihte ...'nin %100 hissesi davalı ...'a aittir.

Yine dava dilekçesinin 5. sayfasında belirtildiği gibi, davacı şirketin hisselerinin devredildiği 31.08.2010 tarihine kadar, davacı şirketin hisselerinin tamamının davalı ...'a ait olduğu konusunda bir ihtilaf da yoktur.

Hisse satış sözleşmesi, alıcı .... ile satıcı ... arasında yapılmıştır. Hisse satış tarihine kadar, sözleşmede "Şirket" olarak adlandırılan ...'nin tüm hiseleri kamuya ait olup, bu satışla özelleştirilmiştir.

Dava konusu ödeme 13.11.2008 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihte davacı şirketin hisseleri özelleştirilmediğinden, dava konusu ödeme, davacı şirketin hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapılmıştır. Dolayısıyla bu ödeme şirket kayıtlarında mevcuttur. Bu nedenle, özelleştirme amacıyla hisse satışı tarihinden önce kayıt altına alındığından, davacı şirkete ait mali tablolarda yer alması gerekir. Davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki bilançosuna da yansıdığı ve bu bilançoya göre, davacı şirketin hisse değerinin belirlendiği, hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte, Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre, alıcı tarafından, davacı şirketin satış tarihindeki bilançosunun bilindiğinin kabulü gerekir.

Davacı, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7. maddesine istinaden bu davayı açmıştır. Bu tarihte sözleşmeyi yapan her iki şirketin de tüm hisseleri kamuya aittir.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 1. maddesine göre, özelleştirmenin amacı, bu madde kapsamındaki kamu kuruluşlarına ait payların, "..temel kuruluş amaçlarına uygun mal ve hizmet üretim birimlerinin işletilmesi haklarının, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamak için özelleştirilmelerine ilişkin esasları düzenlemektir." şeklinde tarif edilmiştir. Buna göre özelleştirmenin amacı, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamaktır. Özelleştirme kapsamındaki hisse satışlarından kaynaklanan ihtilaflarda, yasada belirtilen bu amacın göz önünde bulundurulması gerekir.

Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin hisselerinin özelleştirilmesinden önce yapılan bu ödeme, davalıdan ve kamudan istenemez. Bu talep, 24.07.2006 tarihli sözleşmenin 18.6. maddesi ile 31.08.2010 tarihli sözleşmenin "Alıcının Taahhütleri" başlıklı 9. maddesi hükümlerine ve özelleştirmenin amacına aykırıdır. Dolayısıyla davanın reddi gerekir.

Bu nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/129, Karar No: 2012/256, Tarih: 28.03.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-129 E.  ,  2012/256 K.**

* İCRA HAKİMLİĞİ KARARLARINA KARŞI TEMYİZ SÜRESİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 363

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki şikayet kanun yolundan dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 9.İcra Hukuk Mahkemesince  şikayetin reddine dair verilen 12.03.2010 gün ve 2010/226 E. 2010/263 K.sayılı kararın incelenmesi şikayetçi/borçlu tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.03.2011 gün ve 2010/23396 E. 2011/3821K.sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Şikayetçi/borçlu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, İcra Hakimliğinin kararlarına karşı temyiz süresi İcra İflas Kanununun 363.maddesi gereğince tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 10 gün olup; kararın yüze karşı verilmesi halinde bu süre tefhimden, yoklukta verilmesi halinde ise tebliğ tarihinden itibaren hesaplanacaktır.

Somut olaya gelince:

İstek, şikayete ilişkin olup, İcra Mahkemesince hükme bağlanmıştır.

Yerel Mahkemece şikayetin reddine ilişkin direnme kararı karşı taraf/alacaklı vekilinin yüzüne karşı, şikayetçi/borçlu vekilinin yokluğunda verilmiş olup; şikayetçi/borçlu vekiline karar 23.08.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir.

İcra Mahkemesinin kararına karşı yasal 10 günlük temyiz süresi tatile rastlamayan 02.09.2011 günü mesai bitiminde sona ermiştir.

Şikayetçi/borçlu vekili ise hükmü 05.09.2011 tarihinde harcını yatırmak suretiyle temyiz etmiş; dilekçesi aynı tarihte havale ve başka mahkemeden gönderilmekle muhabere defterine kaydolunmuştur.

Hal böyle olunca; yasal temyiz süresi geçtikten sonra verilmesi nedeniyle, incelenme olanağı bulunmayan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarda açıklanan nedenlerle, şikayetçi/borçlu vekilinin süresinde verilmeyen temyiz dilekçesinin  REDDİNE, 28.3.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2956, Karar No: 2016/4792, Tarih: 20.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2956 E.  ,  2016/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 17. Asliye Hukuk ve ... 9. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine aykırılık nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

... 17. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamına girdiği ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 9. Tüketici Mahkemesi ise, davacının arsa sahibi, davalının yüklenici olduğu, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu belirlemiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Somut olayda davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, ... ili, ... mah. 8497 ada, 14 parsel sayılı taşınmaz üzerine ortak alan ve 8 daireli olmak üzere toplam 5 katlı binayı plan ve projeye uygun olarak yapmayı üstlenen davalının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini, üzerine düşen yükümlülüklerinin bir kısmını gereği gibi yerine getirmediğini, müvekkilinin mağduriyetine neden olduğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin eksik ifası dolayısıyla müvekkilinin uğramış olduğu 28.200,00.-TL tutarındaki maddi zararın tespiti ile inşaatın teslimi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davacının 6502 sayılı Kanunda belirtilen “Tüketici” tanımına girmediği, arsasını değerlendirme amacının olduğu anlaşılmakla, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9436, Karar No: 2015/12745, Tarih: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/9436 E.  ,  2015/12745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2010/675-2013/224

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı M.. T..'ın evli olup aralarındaki boşanma davasının ve edinilmiş mallara katkı davalarının halen devam etmekte olduğunu, diğer davalı S...'ın ise tarafların müşterek çocukları olup, gerçekte müvekkili ile davalı eşine ait taşınmazın öncesinde müvekkilinin kardeşi Z.. Y... adına kayıtlı iken davalı oğlu S...'a devredildiğini, devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalı S... adına olan 1/2 hisselik tapu kaydının iptali ile bu hissenin müvekkili ile davalı M...adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekili 03.11.2015 günlü dilekçesi ile davası kabul ettiğini bildirdiğinden ve vekaletnamesinde davası kabulü yetkisi olduğu anlaşıldığından, 11.04.1940 günlü 70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hükümden sonra ortaya çıkar ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel olan bu durum karşısında mahkemenin davanın kabulü hakkında bir karar vermesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/167, Karar No: 2010/2102, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/167 E.  ,  2010/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sıra cetvelinde yer alan alacaklarının muvazaalı olduğunu iddia ederek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... savunmasında alacağın dava dışı ... Türk’e ait olup borçlunun borcunu ödeyerek alacaklı bankadan temlik aldıklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... savunmasında alacağın gerçek olduğunu ve protokollere bağlandığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alacaklarının aslına itiraz edilen davalıların yapılan inceleme sonucu gerçek alacaklı olduklarının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/123, Karar No: 2024/193, Tarih: 12.06.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/123 E.  ,  2024/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 373-319

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.07.2021 tarihli ve 163-302 sayılı hükmün, sanık ... müdafii ile katılan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesince 12.10.2021 tarih ve 690-1280 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine, bu kararın da sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 02.03.2022 tarih, 1292-1850 sayı ve oy çokluğuyla; "Sanık ile mağdurun barda tanışıp 2 kez cinsel ilişkiye girme hususunda para karşılığı anlaştıkları ancak ilk ilişkiden sonra mağdurun cinsel ilişkiye girmek istememesi nedeniyle çıkan tartışma sonrasında sanığın mağdura şiddet uyguladığının anlaşılmasına göre, sanığın eyleminin yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu, sanığın mağdura cinsel saldırıda bulunduğuna dair dosyada mahkûmiyete yetecek delil bulunmadığı ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyesi C. Aşık; "Daire çoğunluğunca sanık hakkında mağdureye yönelik zorla cinsel saldırıda bulunduğuna dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de; mağdurenin aşamalardaki tutarlı beyanları, bu beyanları destekleyen doktor raporuna göre mağdurenin vajinasında akut laserasyon bulunup bunun mağdurenin tariflediği cinsel saldırı öyküsüyle uyumlu bulunduğunun belirtilmesi, mağdurenin vücudundaki yaralanmaların çokluğu, mağdurenin olay sırasında gördüğü yoğun şiddet nedeniyle bağırması üzerine otelde kalan müşterilerin resepsiyona haber vermesi ve resepsiyon görevlisi tanık Orhan'ın ihbarı üzerine olay yerine polislerin gelmesi hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığa müsnet cinsel saldırı eylemi sabit olup sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sanığın mağdurenin rızasıyla ilişkiye girdikten sonra sebepsiz yere bağırması üzerine ona sadece bir tokat attığı yönündeki diğer delillerle ve doktor raporuyla çelişen savunmasına itibar edilerek cinsel ilişkinin rızaya dayalı olabileceği ve eylemin sırf yaralama niteliğinde olduğu yönündeki bozma düşüncesine katılamıyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi ise 18.07.2023 tarih ve 373-319 sayı ile;"...Katılanın aşamalarda hayatın olağan akışına uygun, ayrıntılı ve eylemleri detaylandıran samimi anlatımlarda bulunduğu, katılanın mahkememiz huzurundaki anlatımlarında da olayları genişletici bir yaklaşım sergilemediği, katılan hakkında tanzim olunan adli rapor içeriğinde, katılanın genital muayenesinde hymen yer yer silinmiş karinkuler yapıda olup, serbest kenarlarında ve vajen mukozasında akut travmatik değişim izlenmediği, ancak perinede perivajinal alt kısım orta hattın hemen sağında 0,8x0,1 cm'lik yüzeyel akut laserasyon tespit edildiği, tespit edilen bu lezyonun katılanın 16/01/2019'da tariflediği öyküsü ile uyumlu bulunduğunun tespit edildiği, yine yapılan fizik muayenesinde, kafada sol kaş lateralinde 2x1 cm'lik kırmızı renkte ekimoz, sol zigomatik bölgede şişlik, hassasiyet, alt çene sol yarısında ağız sol köşesine uzanan 4x3 cm alanda yaygın kırmızı renkte ekimoz ve şişlik, sağ kulak çevresinde ağrı, hassasiyet, oksipital bölgede hassasiyet, sırtta sol torakolomber bölgede kenarları sarı yeşil ortası mor renkte ekimoz, sol diz ön yüzde 8x6 cm alanda şişlik tespit edildiği ve yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun tespit edildiği, sanıkla aralarında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan, bu nedenle mahkememizce beyanlarına itibar edilen tanık ...'nın mahkememiz huzurunda alınan yeminli anlatımında, suç tarihinde Hazar Otel'de resepsiyonist olarak çalıştığını, katılan ... sanığın ikisinin birlikte otele geldiklerini, ikisinin de sarhoş olduğunu, odalarına çıktıklarını, kayıtlarını yaparken aynı kattaki odada kalan bir müşterinin seslerini duyup haber verdiğini, polisleri aradığını, polislerin geldiğini, birlikte yukarı çıktıklarını, odanın açık olduğunu, katılan ... sanığın içeride olduğunu, katılanın ağladığını ve yarı çıplak olduğunu, sanığın kendisini dövdüğünü söylediğine dair beyanları ile tutanak tanıklarının anlatımlarının katılan beyanları ile uyumluluk arz ettiği, tüm bu hususlar birlikte gözetildiğinde, sanık ile katılanın olay gecesi tanışmalarının ardından para karşılığında cinsel ilişkiye girmek için anlaşmış oldukları taraf anlatımları ile sabit ise de, katılanın cinsel ilişki sonucunda vücudunda meydana gelen yaralanmaların niteliği itibariyle ilişkinin rıza dışında gerçekleşmiş olduğunu gösterdiği, olayın adli mercilere yansıma şekli ve zamanı göz önüne alındığında katılanın sanığın sübut bulan eylemine karşı koyma iradesinin açık olduğu, yine katılan ile sanığın olay gecesi tanışmış olmaları karşısında katılanın kendi namus ve haysiyetini ortaya koyacak şekilde iftira atmasını gerektirir mahiyette sanıkla arasında dosyaya yansıyan bir husumet bulunmadığı," şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek sanığın önceki hüküm gibi mahkûmiyetine karar vermiştir.