muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/401, Karar No: 2024/15878, Tarih: 12.02.2024

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 191 inci maddenin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, sanık hakkında Keşan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.06.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, sanığa anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle kararın kesinleşmediği, kararın kesinleşmemesi nedeniyle, müdürlükçe yapılan işlemlerin hukuken geçerli olmayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 tarihli ve 2020/394 Esas, 2021/1059 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 tarihli ve 2020/394 Esas, 2021/1059 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4143, Karar No: 2006/7133, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4143 E.  ,  2006/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Akhisar İcra Mahkemesi

Tarih : 20.3.2006

Nosu : 12-37

...,...,...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili Vergi Dairesine 9.sırada yer verildiğini, sıra cetvelinin 6183 Sayılı Yasanın 21.maddesi hükmüne aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince, Halk Bankası A.Ş.nin alacağının kamu alacağı niteliğinde olduğu, 6183 Sayılı Yasanın 69.maddesi uyarınca haczi önce olan kamu idaresine pay ayrılmasının doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4389 Sayılı Bankalar Kanunu’na 5020 Sayılı Kanunu’nun 27.maddesi ile eklenen ek madde 5’e göre kamu bankalarında ve sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan bankalardan bu Kanunu’nun yürürlüğe girdiği tarihten önce bankacılık teamüllerine göre teminatlı veya yetersiz teminatlı kredi kullanılmış ve ödenmemişse bankalar diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak üzere Fon ve Hazine alacaklarına ilişkin tedbir takip ve tahsil hükümlerini uygulayabilirler. Vergi Dairesinin uyguladığı haciz 6183 Sayılı Kanunu’nun 21/1. maddesi uyarınca ilk hacze iştirak edebilir. ... A.Ş.nin haczi yönünden 6183 Sayılı Yasanın 69.maddesi uyarınca işlem yapılması Vergi Dairesinin muvazaadan ari haklarını etkilediğinden şikayetin kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/4208, Karar No: 2016/8047, Tarih: 24.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4208 E.  ,  2016/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece verilen Ek kararda sanık isminin ... yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3768, Karar No: 2019/809, Tarih: 04.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3768 E.  ,  2019/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/04/2017 tarih ve 2015/133-2017/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi'nde hesapları bulunduğunu, ... İcra Müdürlüğü'nün 2002/476 esas sayılı dosyasında yapılan haciz talebi üzerine davalı bankanın, kimlik bilgileri bulunan kişi hesabına haciz ve bloke koyması gerekirken kasıtlı olarak müvekkilinin hesaplarını bloke ettiğini, sonra itiraz üzerine kaldırıldığını, davalı banka şubesinin hatalı ve kusurlu işlemleri nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını ileri sürerek 100.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kişilik haklarının zedelenmesi sonucunu doğuran kasıtlı bir durum olmadığını, hatalı işlem yapılıp fark edildiğinde hemen düzeltilerek davacıya haber verildiğini, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davacının hesaplarına haciz konulması nedeniyle mağduriyetine neden olunduğu, küçük bir muhitte yaşaması ve haciz işlerinin duyulması nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği, bir güven kurumu olan davalı bankanın basiretli bir tacirin göstermesi gereken dikkat ve özeni göstermediği gerekçesiyle, haksız haczin hata sonucu gerçekleşmiş olması ve haczin hesaplar üzerinde tatbik edildiği süre de dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 8.000,00TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 515,08 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15536, Karar No: 2015/7943, Tarih: 01.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15536 E.  ,  2015/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (..., ... No: ... 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

... tarihli arama tutanağında imzası bulunan sanığın ,arama yapan görevlilere iş yerinin kendisine ait olduğunu beyan ettikten sonra aynı gün alınan ifadesinde iş yerini üç gün önce devraldığını, ele geçen ürünleri atmak için bulundurduğunu belirtmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda şüphe bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1904, Karar No: 2010/4765, Tarih: 22.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1904 E.  ,  2010/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; ev almak isteyen davalının ... komisyoncusu olan davacıya başvurduğu, onun da portföyünde olan 4 daireyi kendisine gösterdiği, büroda sözleşme yapıp ev sahibiyle bir araya gelerek pazarlıkla 125.00 TL'ye anlaştıkları ancak davalının komisyon ücretini ödemediği tahsili için yapılan takibe de haksız olarak itiraz ettiği ... sürülerek takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın tahsiline karar verilimesi istenilmiştir.

Davalı yanlar arasındaki "Alıcıyla ... Komisyoncusu Arasındaki Komisyon Akdi" sözleşmesini boş olarak imzaladığını, davacının daha sonra gerçeğe aykırı olarak sözleşmeyi doldurduğunu, davacının gösterdiği ev için sahibiyle görüşüp110.000 TL'ye anlaştıklarını, ancak ev sahibinin satmaktan vazgeçtiğini, satın aldığı evi ise davacının aracılığı olmadan doğrudan sahibinden satın aldığını, bu ev konusunda davacının herhangi bir aracılık yetkisinin de bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; sözleşmenin yanlar arasında içi boş olarak imzalandığı, BK.nun 1. Maddesi anlamında geçerli bir sözleşme ilişkisinin kurulmadığı davalının satın aldığı ev için davacının aracılık da yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanununun 404-405 maddeleri uyarınca, tellallık sözleşmesi, tellal ile bu sözleşmeyi imzalayan kişi arasında hak ve borçlar doğurur. Yanlar arasında; davalının 23.....2008 tarihinde tapuda yapılan resmi akitle satın aldığı evin satışı konusunda 18.....2008 tarihli sözleşme imzalanmış ve davacı aracılık yapmayı davalı da satım bedelinin %3'üne karşılık gelen bir meblağı komisyon ücreti olarak ödemeyi üstlenmiştir. Yazılı olarak yapılan ve taraflarca imzalanan bu sözleşme geçerli olup, sözleşme içeriğinin sonradan ve davalının iradesi dışında doldurulduğuna ilişkin iddianın yine aynı güçteki yazılı bir belge ile ispat edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, davalının imzasını inkar etmediği sözleşme içeriğinin aksini ispat için herhangi bir yazılı belgeye dayanmadığı gözetilerek yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda delillerin takdiriyle yapılacak yargılama sonucuna göre hüküm vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davalının imzasını inkar etmediği sözleşme içeriğinin aksini ispat için herhangi bir yazılı belgeye dayanmadığı gözetilerek yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda delillerin takdiriyle yapılacak yargılama sonucuna göre hüküm vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03. 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11264, Karar No: 2020/17275, Tarih: 20.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/11264 E.  ,  2020/17275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören hazine temsilcisinin hükmü temyiz etmiş olmakla katılma iradesini açıklamış sayılacağından CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca Maliye Hazinesinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

6360 sayılı Kanunun 01.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 1/3. madde ve fıkrasına göre, büyükşehir belediyesi kurulan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılması, köylerin mahalle olarak, belde belediyelerinin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılması karşısında; sanığın köy boşluğuna yaptığı tecavüzün 01.04.2014 tarihinden önce olması ve suça konu yerin ... köyünde bulunan 86 nolu parselin kuzey ve batısındaki köy boşluğuna 424 m2'lik alana duvar, ev, tuvalet ve çardak gibi yapılar yapmak suretiyle üzerinde tasarrufta bulunduğu ve kısmen zapt ettiği olayda, söz konusu parselin suç tarihinden sonra hazine adına arsa vasfıyla kayıt edilmesi suçu ortadan kaldırmadığından sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile breaatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2152, Karar No: 2010/8594, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2152 E.  ,  2010/8594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/353, Karar No: 2021/18708, Tarih: 07.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/353 E.  ,  2021/18708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurenin hastahane doğumlu olup yaşında bir hata bulunmadığı suça sürüklenen çocukla mağdurenin yaklaşık on ay arkadaşlık yapıp soruşturma aşamasında mağdurenin yaşı konusunda hataya düşüldüğüne dair savunmada bulunulmadığı suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük mağdure ile suça sürüklen çocuğun mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkide bulundukları olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibarıyla üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, 5, 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.