muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1719, Karar No: 2018/6053, Tarih: 05.07.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/1719 E.  ,  2018/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

K A R A R

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulü ile,davacı ...’nın .../... adresinde bulunan 2 2222 01 01 0028831 035 88-63 sicil numaralı davalı işyeri... ve San.Tic.A.Ş. bünyesinde 05/02/1998-30/09/2008 tarihleri arasında geçen ve 1A olarak diğer davalı kuruma bildirilen toplam 3463 günlük fiili çalışma süresinin 3A olarak değerlendirilerek, 3463 günlük sürenin % 25’inin itibari hizmet süresi olarak salt sigortalılık süresine eklenmesinin gerektiğinin tespitine karar verilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle; Karşıyaka 4. İş Mahkemesi'nin, 16.11.2017 tarihli, 2017/198 E, 2017/397 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına; davacı ...’nın .../... adresinde bulunan 2 2222 01 01 0028831 035 88-63 sicil numarasıyla tescilli, davalı... ve San. Tic. A.Ş. işyerinde 05.02.1998-28.02.2005 ve 01.03.2006-30.09.2008 tarihleri arasında geçen ve 1A koduyla davalı Kuruma bildirilen toplam 3463 günlük fiili çalışma süresinin, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiği ve 3A koduyla bildirilmesi gerektiği; 3463 günlük sürenin % 25’i karşılığı gün sayısının itibari hizmet süresi olarak salt sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 05.02.1998-28.02.2005 ve 01.03.2006-30.09.2008 tarihleri arasında silindir hazırlama şefi olarak çalıştığı, işyerinin plastik ambalaj maddesi imalatı mahiyeti ile kanun kapsamında olduğu,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda, işyerinde 506 sayılı yasanın Ek 5.maddesinin II.bendinde yer alan basım işleri yapıldığı, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz,toz veya diğer zehirli maddelerle çalışılan işyeri olduğu kanaatinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, davalı iş yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” Düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı , 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalılarda, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "Basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3371 Esas, 2018/129 Karar sayılı 07.02.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Somut olayda, davalı iş yerinde muhtelif PE,PA,PP, Alüminyum folya torba, plastik ambalaj ve baskı işleri yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım iş yerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği, bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, somut olay bakımından davalı iş yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmet süresinden yaralanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin yasal mevzuatın belirlenmesi ve incelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I - a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri, 90 gün,

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri, 90 gün,

III - Denizde 90 gün Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - 1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda, 90 gün

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II.Alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fizksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalılarda, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3882 Esas, 2018/462 Karar sayılı 14.03.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davacı her ne kadar silindir hazırlama şefi olarak çalıştığını belirtmiş ise de aynı ortamda yan yana bulunan baskı makinesinin davacıyı etkileyeceği aşikar olup, iş yerinin mahiyeti matbaa olmasa dahi baskı makinesinin bulunduğu ve aynı ortamda çalışan sigortalıların bu durumdan etkileneceği, itibari hizmet süresinin tespiti yönünden belirlenmesi gereken olgunun gerçek anlamda yapılan iş olduğu ve davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapılmasının basım işi niteliğinde kabul edilmesi gerektiğinden, davacının itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/2765, Karar No: 2006/5750, Tarih: 21.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2765 E.  ,  2006/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olaya itiraz tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 170/3. maddesinde "inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre  durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir" denmek sureti ile, takibin durdurulması koşulu  aranmakta olup, mevcut itirazda takibin geçici olarak durdurulmamış olması nedeni ile borçlu aleyhine %40 inkar tazminatına ve %10 para cezasına hükmedilmesi doğru değildir.

Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara 12. İcra Mahkemesinin 1.12.2005 tarih ve 2005/4-725 sayılı kararının hüküm bölümünün 3 nolu bendinde bildirilen "asıl alacak tutarı 32.000 YTL nın %40 oranındaki inkar tazminatının davacıdan alınıp-davalıya verilmesine" ibarelerinin ve 4 nolu bendinde "davacının asıl alacak tutarı olan 32.000 YTL nin %10 oranındaki para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin karar metninden çıkarılmasına ve kararın düzeltilen bu şekli ile İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27364, Karar No: 2013/2902, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27364 E.  ,  2013/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11479, Karar No: 2013/4683, Tarih: 27.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11479 E.  ,  2013/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü idaresindeki minübüsle, açık havada, 2,30 metre genişliğindeki, çıkış eğimli, yüzeyi stabilize bahçe yolunda seyir halinde bulunan sanığın, araca yol vermek üzere yol kenarındaki çalılıklara doğru yanaşan katılana aracıyla temas etmesi şeklinde gelişen ve katılanın ayağında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek yumuşak doku travması meydana getiren sanığın, yolun dar ve zeminin gevşek yapısını göz önünde bulundurarak aracın hızını mahal şartlarına uygun olarak ayarlamaması nedeniyle kusurlu olduğu dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmakla, tebliğnamede bilirkişiye kusur tespiti yapıtırılması yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10282, Karar No: 2011/4983, Tarih: 27.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/10282 E.  ,  2011/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık Abdurrezzak Aksak ile zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılanmaları sonunda; beraetlerine dair, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2008 gün ve 2007/248 Esas, 2008/30 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşma günü 29.08.2007 tarihinde tebliğ edildiği halde, CMK.nun 237 ve devamı maddelerine göre usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle sanıklar hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5597, Karar No: 2011/568, Tarih: 04.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5597 E.  ,  2011/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 216 ada 105 parsel sayılı 458,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde adına tespit edilen 216 ada 105 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiği, eksikliğin köy boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmazda kaldığı iddiasına dayanarak ve Kadastro Müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın husumet yönünden reddine, çekişmeli 216 ada 105 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı olarak gösterilen Kadastro Müdürlüğü’nün taraf sıfatının bulunmadığı kabul edilmek suretiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş ise de değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı, adına tespit edilen 216 ada 105 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiği, eksikliğin köy boşluğu olarak tesçil harici bırakılan taşınmazda kaldığı iddiasına dayanmaktadır. Kadastro tespiti sırasında çekişmeli yer hakkında tutanak düzenlenmeyerek yol olarak tesçil harici bırakıldığı anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 25. maddesine göre, Kadastro Mahkemesinin görevi, hakkında tutanak düzenlenen taşınmazlarla sınırlı olup, tutanak düzenlenmeyen yerler hakkında açılacak davalar genel mahkemelerin görevine girmektedir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, re'sen göz önüne alınması gerektiği gibi husumet konusunun da görevli mahkemece nazara alınması gerekir. Hal böyle olunca mahkemece öncelikle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/62, Karar No: 2023/7658, Tarih: 18.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/62 E.  ,  2023/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/55 E., 2015/415 K.

SUÇLAR : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2014 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında, parada sahtecilik suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz isteği; delil yetersizliğine, paraların sahte olduğunu bilmediğinden suç işleme kastı bulunmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'in temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

C. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ...'ın birden çok eylemi bulunduğundan dolayı ceza miktarının daha fazla belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in, 03.12.2013 günü müşteki ...'a ait işyerinden sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki para ile alışveriş yapması ve sanık ...'ın bir kaç dakika sonra aynı dükkana girerek fiyat sorup çıkması üzerine durumdan şüphelenen müştekinin polise ihbarda bulunduğu, sokak üzerinde sanık ...'ın bir arabanın altına (13 adet 200,00 TL) sahte para atarken yanında diğer sanık ... ile birlikte görüldüğü, sanık ...'ın yakalandığında üzerinden 5 adet (200,00 TL) daha sahte paranın ele geçirildiği, bu sırada park halindeki araçlarının yanında beklemekte olan diğer sanık ...'in de yakalandığı, aynı gün sanık ...'ın müşteki ...'a ait işyerinden 1 adet, sanık ...'in müşteki ...' a ait işyerinden 2 adet sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki para ile alışveriş yaptıkları, polis tarafından başka illerde gerçekleştirilen faili meçhul parada sahtecilik olaylarının sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş olabileceği ihtimaline binaen bilgilendirme yapıldığında, Gümüşhane ilinde katılan ...'a ait işyerinden, Konya Ereğli'de katılan ... ve ...'a ait işyerlerinden, Nevşehir ilinde katılan ...'a ait işyerinden, Mersin ilinde katılan ...'a, mağdur ...'e, müştekiler ... ile ...'ye ait işyerlerinden sanık ...'ın muhtelif tarihlerde alışveriş yaptığında sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki paraları verdiği, sanık ...'in ise Ordu ilinde mağdur ...'ya ait işyerinden sahte para ile alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;