muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8450, Karar No: 2012/15497, Tarih: 08.10.2012

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde olmayıp reddine karar verilmiştir.

2- Dava, işletmenin devri sözleşmesi nedeniyle ödendiği iddia edilen devir bedelinin tahsili konusunda yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı tarafından dosyaya sunulan yazılı belge ile, davacının, dükkan için davalıya 6.750 TL ödediği sabit olup bu bedelin kendisine ödendiği davalının da kabulündedir; ancak davalı, 6.750 TL'yi, devredilmek istenen işletmenin sahibi oğlu Derya Tükenmez adına teslim aldığını ve bu bedeli Derya'ya teslim ettiğini savunmuştur. Davacı tarafından sunulan ödeme belgesinde, davalının 6.750 TL'yi oğlu Derya adına ve onun vekili sıfatıyla teslim aldığı yazılı olmayıp, davalının söz konusu devir bedelini kendi adına aldığı konusunda davacı yararına karine oluşmuştur. Aksinin yani; davalının devir bedelini vekil sıfatı ile aldığının ispat külfeti davalıya ait olup, mahkemece, ispat yükünün yer değiştirmek sureti ile yemin teklifi hakkının davacıya kullandırılması, usul ve yasaya aykırı olup, davalının 6.750 TL ödeme konusunda eda ettiği yemin, hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle 6.750 TL devir bedeli bakımından davalının bu bedeli vekil sıfatı ile aldığının ispat yükünün davalıya ait olduğu kabul edilerek, buna göre HUMK'nun 287. ve devamı maddeleri uyarınca davalı delillerinin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14848, Karar No: 2013/6633, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14848 E.  ,  2013/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "21.07.2010" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.06.2010" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastı bulunmadığına ve eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8911, Karar No: 2020/96, Tarih: 14.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8911 E.  ,  2020/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2016/289 esas sayılı dosyasından müvekkili aleyhine ilamsız takip yolu ile takipte bulunulduğunu, müvekkilinin kefalet sözleşmesinde el yazısı ile yazmış olduğu kefalet tarihi bulunmadığını, aynı şekilde kefalet sözleşmesinin davalı yanca müvekkiline imza edilmesinde müvekkilinin eşinin yazılı rızasının alınmadığını, dolayısıyla kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğunu ileri sürerek müvekkilinin ... İcra Müdürlüğünün 2016/289 esas sayılı dosyasına borçlu olmadığının tespitine, takibin haksız ve kötü niyetli olarak yapılmış olmasından dolayı %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, ticaret siciline kayıtlı ticari işletmenin sahibi veya ticaret şirketinin ortak ya da yönetici tarafından işletme veya şirketle ilgili olarak verilecek kefaletlerde, mesleki faaliyetleri ile ilgili olarak esnaf ve sanaatkarlar siciline kayıtıl esnaf veya sanatkârlar tarafından verilecek kefaletlerde v.s gibi kredilerde verilecek kefaletler için eşin rızasının aranmadığını, takip dayanağı sözleşmede davacının ne kadar limitle sorumlu olduğunu, sözleşmede tarihin mevcut olduğunu ve kefilin ne kadar sorumlu olacağı da belirlenerek imza altına alındığını, hatta kendi el yazısı ile yazıp imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmesinde kefilin el yazısı ile yazılı bir kefalet tarihinin olmadığı bu durumda TBK.nun 583.maddesinde belirtilen şekil şartlarına uyulmadan yapılan kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11164, Karar No: 2018/6982, Tarih: 09.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/11164 E.  ,  2018/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/5980, Karar No: 2015/24620, Tarih: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5980 E.  ,  2015/24620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanığın, kendisine ait dükkanı içindeki mallar ile birlikte katılana devrettiği, karşılığında 12 adet her biri 450 TL'lik senet aldığı, bu senetlerden 4 nolu senedin vade tarihinde oynama yaparak vadesi gelmediği halde senedi icraya vermek suretiyle atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; söz konusu bononun önceden bilinen bir borç için verildiği ve senetteki tahrifatın hemen dikkat çekebileceği nedeniyle iğfal kabiliyetine haiz olmadığının belirlendiği yine katılan tarafından, senedin aradaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğundan yazılı bir belge veya başkaca bir delille ispatlanamadığı olayda suçun unsurlarının oluşmaması ve eylemin hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2197, Karar No: 2015/3596, Tarih: 16.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2197 E.  ,  2015/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2012/498-2013/447 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirket ortağı olduklarını, davalının 16.02.2012 tarihli genel kuruluna sunulan 2010 yılı ayrıntılı bilançosunda öz sermayenin -4.510.666,68 TL olarak belirtildiğini, böylece davalı şirketin sermayesinin ve kanuni yedek akçelerinin tamamını yitirdiğini, borca batık olduğunu, yöneticilerin, şirket fiilen iflas etmiş ve borca batık bir durumda olmasına rağmen, Kanunun ilgili maddelerini ısrarla tatbik etmeyerek bu konuda genel kurulu olağanüstü toplantıya çağırmadıklarını, aktiflerin muhtemel satış fiyatları üzerinden bir ara bilanço çıkarmadıklarını, mahkemeden şirketin iflasını istemediklerini, davalı şirkete ait makine ve tesisatın diğer ortaklar tarafından satış gibi gösterilmek suretiyle kendi şirketlerine aktarıldığını, TTK'ya göre anonim şirketin işletme konusunun imkansız hale gelmesinin sona erme sebebi olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 6102 sayılı TTK'nın 531/1 maddesi uyarınca feshini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2010 yılındaki bilançoya dayanılarak 2 yıl sonra bu davanın açılamayacağını, öz sermayenin korunduğunu, şirketin mali durumunun kuvvetli olduğunu, uygun fırsatlar bulunduğunda ticari faaliyetin devam edeceğini, bir süre faaliyete ara vermenin feshi gerektirmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların 2010 yılı bilançosuna dayalı olarak işbu davayı açtıkları, 31.12.2010 tarihi itibarı ile kaydi değerlere göre davalı şirketin öz varlığının (-) 4.510.666,68 TL olmakla borca batık durumda bulunduğu, aynı tarih itibariyle rayiç değerlere göre hazırlanan bilançoya göre ise öz varlık toplamı 730.438,24 TL olduğundan borca batıklıktan söz edilemeyeceği, her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceği, davanın açıldığı tarih itibariyle de davaya 6102 sayılı TTK'nın uygulanacağı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunda yer alan "son yıllık bilanço" hükmü gözetilerek 2011 yılı bilançosu esas alınması gerektiği, buna göre de davalı şirketin 31.12.2012 tarihi itibariyle borca batık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davalı şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de, davacılar vekili dava dilekçesinde ve yargılama esnasında, davalı şirketin sermaye ve kanuni yedek akçelerinin tamamını yitirdiği halde şirket yönetiminin 6102 sayılı TTK'nın 376'ncı maddesindeki gereklilikleri yerine getirmediği iddiasının yanında davalı şirketin işletme konusunun imkansız hale geldiğini, şirket yöneticilerinin davalı şirketin bir kısım demirbaş ve makinelerini kendilerine ait şirketlere aktarararak davalı şirketi gayri faal hale getirdiklerini, makine ve techizatın bu şekilde başka şirketlere aktarıldığı hususunda tespit raporu bulunduğunu, TTK'nın 531/1'inci maddesi uyarınca haklı sebeplerin varlığı halinde şirketin feshine karar verileceğini ileri sürmüştür. Mahkemece, bu iddialar hakkında bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın salt şirket bilançolarına göre davalı şirketin borca batık olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13678, Karar No: 2012/20251, Tarih: 18.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13678 E.  ,  2012/20251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2073, Karar No: 2018/7134, Tarih: 21.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/2073 E.  ,  2018/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-... vekilleri avukat ... ile Ak Bank A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 27/10/2015 gün ve 2015/191-2015/972 sayılı hükmün Dairemizin 25/01/2018 tarih ve 2016/5923-2018/677 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 310,00 (üçyüzon) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9324, Karar No: 2016/9024, Tarih: 03.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/9324 E.  ,  2016/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 195, 1525 ve 1569 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında sehven adının “...”, baba adının ise “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtlarda adının “...”, baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişikn verilen karar Yargıtay 14.Hukuk Dairesi tarafından "....kayıt maliki ile davacının aynı kişi olduğu yönündeki tereddütler giderilmeden eksik değerlendirme yapıldığı" gerekçesiyle; ikinci kez aynı dairece "...tapu maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip ölü olduğu anlaşılan 1930 doğumlu ... oğlu ...'in mirasçıları ile 1965 doğumlu ... oğlu ... ve 1956 doğumlu ... oğlu ...'in zabıta araştırması ile adresleri tespit edilerek bu kişilerin duruşmaya çağırılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddialarının bulunup bulunmadığı kendilerinden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle, 01/06/2015 tarihinde ise Dairece “..tapu kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan kişilerden ... oğlu 1965 doğumlu ... ile ... oğlu 1930 doğumlu ... mirasçıları dinlenmiş ise de ... ve ... oğlu 1956 doğumlu ... hakkında talimat yazılmış ancak beyanları tespit edilmemiştir. ... ve ... oğlu 1956 doğumlu ...'in dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiasının bulunup bulunmadığına ilişkin beyanının alınması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile karar verildiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüyle ... oğlu ...'in tapu kayıtlarındaki isminin "..." baba isminin ise "... " olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/956, Karar No: 2007/952, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/956 E.  ,  2007/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'in İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Kanun'la değişik 337.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, ... 3.İcra Mahkemesinin 31.10.2006 tarihli ve 2006/413-333 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın kabulü ile ... 3.İcra Mahkemesinin 31.10.2006 tarihli ve 2006/413-333 sayılı kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine iadesine ilişkin, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2006 tarihli ve 2006/733 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre:

İcra Mahkemesince verilmiş bulunan kararı karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.2.2007 gün ve 7033 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 5.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/31437 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, ... Ağır Ceza Mahkemesince ... 3.İcra Mahkemesi tarafından borçlu sanığın İİK.nun 337.maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına yönelik kararına itiraz üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, borçlu sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında itirazın kabulü ile ... 3.İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ... 3.İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.