muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28187, Karar No: 2013/23756, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28187 E.  ,  2013/23756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Esenyurt Devlet Hastanesince olaydan bir saat sonra düzenlenen adli raporda sanığın 0.85 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, geçen her bir saatte vücuttaki alkol seviyesinin 0.15 promil düştüğü bilindiğine göre sanığın olay sırasındaki alkol seviyesinin 1.00 promil olduğu, sanığın idaresindeki araçla bölünmüş yolda sol şeritte seyir halinde iken kırmızı ışıkta beklemekte olan araca arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayın meydana gelme şekli de dikkate alındığında; alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

İsabetsiz olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4277, Karar No: 2021/19715, Tarih: 14.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4277 E.  ,  2021/19715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki tutanaklarda sanığın akli dengesinin yerinde olmadığının ve işlediği başka suçlar nedeniyle adli tıp kurumumna sevk edildiğinin belirtildiği, adli sicil kaydının incelenmesinde ise daha önce işlediği bir suçtan dolayı akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine hükmolunduğu, duruşmada alınan savunmasında da işitme ve konuşma yeteneğinin zayıf olduğununu anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Yasa'nın 32. maddeleri uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektirmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7087, Karar No: 2017/2052, Tarih: 13.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7087 E.  ,  2017/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8714, Karar No: 2018/13013, Tarih: 20.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8714 E.  ,  2018/13013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nunda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasından çevrilen para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplanarak yazılı şekilde ceza tayini,

2- Hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapisten çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin 6 no.lu bendinde yer alan "Sonuç olarak sanığın 1580 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin çıkartılarak yerine "sanığın neticeten 1.500 TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sonuç cezanın 1.500 TL ve 80 TL adli para cezası olarak ayrı ayrı infazına'' ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün 10 no.lu bendinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3737, Karar No: 2023/14181, Tarih: 08.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3737 E.  ,  2023/14181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/727 E., 2016/33 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın 18.01.2016 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinde kendisine yönelik verilen cezaları temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/727 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86/2-3e, 29, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası, aylık olmak üzere 6 eşit taksitte tahsili, aynı Kanun'un 106/2-a, 29, 62/1, 50, 52/2-4 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası, aylık olmak üzere 20 eşit taksitte tahsili, taksitlendirmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Cezayı kabul etmediğini, tekrar incelenmesini istediğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur sanık ...'ın ...'den olan alacağını, ...'in kayınbiraderinden istemesi nedeniyle kızan ...'in ...'ın dükkanına gelip bu konuyu sormasından sonra çıkan tartışmada ...'in ...'a "şerefsiz, yavşak " diyerek hakaret ettiği, ...'ın da elindeki sopa ile vurduğu, buna sinirlenen ...'in eve giderek tüfeğini alıp geldikten sonra ...'a doğrultup şimdi konuş diyerek tehdit ettiği, tüfeğin dipçiği ile de vurup basit nitelikte yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Mağdur sanık ... şikâyet ve savunmasında; önceki anlatımlarını tekrarla, diğer mağdur sanıktan alacağı olduğunu, bu alacağını kayınbiraderi Ertan aracılığıyla haber göndererek istediğini, buna sinirlendiğini ve yanına gelip "sen benim kayınçoma nasıl borçlu olduğumu söylersin, şerefsiz haysiyetsiz bir insansın, pezevenksin" şeklinde hakaretler ettiğini ve elinde göremediği bir cisimle de vurduğunu, daha sonra ayrılıp gittiğini, yaklaşık 5 dakika kadar sonra geri döndüğünü ve elindeki tüfeği kendisine doğrultup "şimdi konuş" diyerek tehdit ettiğini, tüfeğin dipçiği ile koluna vurduğunu, kendisinin de sopa ile karşılık verdiğini, ancak şikâyetçi olmadığını ifade etmiştir.

3. Mağdur sanık ... şikâyet ve savunmasında; önceki anlatımlarını tekrarla, diğer mağdur sanığa borçlu olduğunun doğru olduğunu, bir kaç kez evine geldiğini, kayınbiraderi ile haber gönderdiğini, konuşmaya gittiğinde tartıştıklarını, kendisine yavşak dediğini kabul ettiğini başka bir söz söylemediğini, kendisini sopa ile kovaladığını ve vurduğunu, o anda kendisine vurmadığını, o sinirle eve gittiğini, tüfeği alıp geldiğini ve kendisine doğrultarak "şimdi konuş" dediğini, zaten tüfeğin boş olduğunu, aralarında arbede yaşandığını, tüfeğin dipçiği ile vurduğunu, onun da kendisine sopa ile vurduğunu, şikâyetçi olmadığını ifade etmiştir.

4. Dosya içerisindeki 29.06.2015 tarihli Adli Tıp Kurumundan verilen raporda basit tıbbi müdahale ile giderilir yaralama olduğu anlaşılmaktadır.

5. Dosya arasında bulunan 27.06.2015 tarihli CD görüntü inceleme tutanağınında ... isimli kişinin elinde tüfek ile markete geldiği ve tüfeğin dipçiği ile ...'ye vurduğu ve daha sonra iki tarafın birbirini tutarak aralarında arbede yaşandığı ve markete gelen kişilerinde araya girmesi ile şahısların marketten dışarıya çıktıkları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 14.10.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Sanık Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli ve 2015/727 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2781, Karar No: 2019/2092, Tarih: 18.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2781 E.  ,  2019/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi itibariyle 47.530,00T’dir.Davacılar vekili, ölümlü iş kazası nedeniyle; dava, ıslah ve birleşen dosya ile birlikte nihayetinde; muris işçiye yakınları bakımından davacılardan anne için 15.662,86TL maddi, 30.000,00TL manevi; baba için 5.982,99TL maddi, 30.000,00TL manevi; kardeş için 20.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından, maddi tazminat taleplerinin kabulüne, anne için 20.000,00TL manevi, baba için 20.000,00TL manevi ve kardeş için 10.000,00TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi, davalı vekilinin istinaf itirazının, esastan reddine hükmetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararını, davalı vekili temyiz etmiştir. Bu kapsamda;

Hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat miktarlarının temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17206, Karar No: 2015/13382, Tarih: 23.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17206 E.  ,  2015/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/65-2014/69

Davacı Orman Genel Müdürlüğü adına Akın tarafından, davalı K.. T.. aleyhine 19/03/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili Avukat Ramazan tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10287, Karar No: 2012/19314, Tarih: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10287 E.  ,  2012/19314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy (Kapatılan) 6. Sulh HukukMahkemesi’nce verilen 01/12/2010 tarih ve 2008/621-2010/1483 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Vestel Elektronik San ve Tic.Ltd.Şti.ne ait TV tüplerinin Polonya'dan Manisa'ya nakli esnasında oluşacak risklerin müvekkili tarafından sigortalandığını, sigortalı emtianın davalı şirketin sorumluluğu altında Polonya'dan Manisa'ya nakledildiğini, taşınan malların varış mahalline ulaşmasından sonra yapılan tespitte 8 kap 128 adet eşyanın hasarlı, darbeli ve ambalajlarının yırtık olduğunun tespit edildiğini, hasar bedeli olan 4.102,32 TL'nin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, bu bedelin davalıdan tahsili amacıyla Kadıköy 2.İcra Müdürlüğü'nün 2008/6003 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı sıfatının bulunmadığını, husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini, CMR hükümlerine göre hasarın ilk bakışta anlaşılamayacak türde olması halinde en geç 7 gün içinde taşıyıcıya ihbarda bulunulması gerektiğini, bunun talep hakkına ilişkin bir süre olduğunu, alıcının herhangi bir ihbarda bulunmadığını, bu bakımdan talep hakkının düştüğünü, CMR hükümlerinde fire veya ambalaj kifayetsizliğinden kaynaklanan zararların taşıyıcının sorumluluğunda olmadığının öngörüldüğünü, hasarın istiflemenin usulüne uygun yapılmamış olmasından kaynaklandığını, istiflemenin gönderenin sorumluluğunda bulunduğunu belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taşımayı yapan araç dorsesinin duvarları ile paletler arasında boşluklar oluştuğu, boşlukların göndericinin personeli tarafından polistrollerle doldurulduğu, fakat boşlukların yeterli olarak doldurulmaması ve paletlerin araç seyir halinde iken oluşan merkez kaç kuvvetinin aracın arka kısmına çok sıkı bir biçimde baskı yapması sebebiyle dorsenin duvarlarına çarparak kırıldığının tespit edildiği, davacı tarafça yaptırılan tespitte hasarın istif hatasından kaynaklandığının belirlendiği, dosyaya sunulan 17.08.2007 tarihli ve 4980346 numaralı Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesinin Klozlar bölümünde İnstitute Cargo Clauses (A) klozu teminatının verildiğinin görüldüğü, meydana gelen hasarın istif hatasından kaynaklandığı ve kural olarak malların istifinin göndericiye ait olduğu, ancak taşıyıcının da istife nezaret borcunun bulunduğu, istif hatasının akdedilen poliçenin istisnalarından birisi olması nedeniyle davacının ödememesi gereken bir hasarı sigortalısına ödediği, yapılan ödeminin Ex Gratia niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı ... şirketi tarafından dosyaya sigortalının haklarını devraldığına dair temlikname sunulmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4907, Karar No: 2012/681, Tarih: 02.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4907 E.  ,  2012/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sıra cetveline ilişkin olup, İcra ve İflas Kanunu'nun 142/ II ve 235/ III maddeleri uyarınca bu tür davalarda basit muhakeme usulü uygulanmaktadır. HUMK'nun 176/11 madde ve bendinde ise basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işlere adli ara vermede de bakılacağı öngörülmüştür.

Mahkeme ilamı, davacı vekiline 11.08.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olup karar, HUMK'nun 432/1. madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 12.09.2011 günü temyiz edilmiştir. Aynı Yasa'nın 432/4. maddesi uyarınca süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihada Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3261, Karar No: 2015/1975, Tarih: 16.04.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3261 E.  ,  2015/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davalı idare tarafından kısmen irat kaydedilen teminat mektubunun 338.000,00 TL'lik kısmının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık 08.06.2010 tarihli “... Üniversitesi Merkezi Derslik ve Sosyal Tesis Yapımı” işine ilişkin sözleşmeden kaynaklanmıştır. Davacılar yüklenici, davalı iş sahibidir. Davacı vekili, işin geçici kabulünün 21.10.2011 tarihinde yapıldığını, 17.10.2012 tarihinde tebliğ edilen kesin kabul ön inceleme tutanağı ile eksik işler listesinin davacılara bildirildiğini, eksik işlerin tamamlanması için davacıların işçileri çalışırken davalı iş sahibinin güvenlik elemanlarınca çalışanların zorla çalışma alanından çıkarıldığını ve 338.000,00 TL'lik teminat mektubunun davalı tarafça irat kaydedildiğini, delil tesbiti talebinde bulunmaları üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/169 Değişik iş dosyası üzerinden yapılan tesbit sonucunda bilirkişilerce inşaat, makine ve elektrik işleri eksiklikleri toplamının 25.274,08 TL olarak belirlendiğini belirterek, irat kaydedilen teminat mektubu bedelinin tahsilini, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ise, irat kaydedilen 338.000,00 TL teminat mektubu tutarından delil tesbiti sonucu belirlenen 25.274,08 TL eksik iş bedelinin düşülmesi sonucu bulunan 312.725,92 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece hükmüne esas alınan 03.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda yüklenicinin teminatından kesilmesi gereken eksik imalâtlar bedelinin tesbitinde davalı idarece pursantaj oranları üzerinden yapılan hesaplamaların ölçü kabul edilmesinin mümkün olmadığı, davacılar tarafından yaptırılan delil tesbiti sonucu verilen bilirkişi raporunda belirlenen 25.274,08 TL eksiklikler bedelinin yerinde olduğu, davacıların teminat mektubunun irat kaydedilen 338.000,00 TL'lik kısmından bu eksiklik bedelinin mahsubu sonucu 312.725,92 TL'yi talep edebilecekleri belirtilmiştir.