muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1652, Karar No: 2025/1537, Tarih: 05.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/1652 E.  ,  2025/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1799 E., 2022/367 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/721 E., 2021/297 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...’ün davalı işyerinde ağır sanayi sektöründe ve niteliği gereği ağır meslek olan elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, vefatından 3 hafta önce 21 yıldan beri çalıştığı 51 numaralı fabrikadan 320 nolu fabrikaya gönderildiği, bu yüzden çok üzüldüğü, isteği üzerine 210 numaralı fabrikaya verildiği, ancak görevlendirme işlemlerinin uzun sürmesi müteveffanın sıkıntı yaşamasına neden olmuş ve kalp krizi geçirmesine neden olmuştur… Kalp krizi esnasında ... yere yığılmış, revir aranmış, işyeri doktoru revirden ayrılmamış, tam donanımlı ambulans yerine hasta nakil aracı yollandığı ve hastaneye sevki esnasında yolda vefat ettiği, olay ile ilgili davalının sorumluluğunun bulunduğu belirtilerek fazlaya ilişkin hakları kalmak üzere eş ... için 500 TL maddi (bedel artırım dilekçesi ile 215.796,02 TL), 500 TL defin masrafı, 150.000 TL manevi, çocuk ... için 500 TL maddi (bedel artırım dilekçesi ile 7.853,28 TL) 500 TL defin masrafı, 75.000 TL manevi, çocuk ... için 500 TL maddi (bedel artırım dilekçesi ile 10.326,92 TL), 500 TL defin masrafı, 75.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, olayın iş kazası olup olmadığının araştırılması, kusur oranlarıın belirlenmesinin gerektiği, aksi halde davanın haksız açıldığı şeklinde beyanda bulunarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili, olayın iş kazası olup olmadığının araştırılması, kusur oranlarıın belirlenmesinin gerektiği, aksi halde davanın haksız açıldığı şeklinde beyanda bulunarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinde Pendik Askeri Tersanesinde elektrik teknisyeni olarak çalışan davacıların murisi.... işyerinde öğle yemeği sonrası çalıştığı atölyede kalp ve damar hastalığı nedeniyle vefat ettiği, Mahkememizce aldırılan, önceki raporlarla çelişkiyi gideren ve denetime elverişli bulunarak hükme esas alınan 25.01.2021 tarihli kusur bilirkişi raporuna göre, olayın iş kazası olduğu, olayın meydana gelmesinde kaçınılmazlık faktörünün etkisinin %70 olduğu, kazanın meydana gelmesinde müteveffanın kusurunun bulunmadığı, davalı işverenin % 30 oranında kusurlu olduğu, dosya kapsamında alınan hesap bilirkişisinde yapılan hesaplama usulü de dikkate alınarak... manevi tazminat talebi yönünden yapılan değerlendirmede ise; olayın oluş şekli, tarafların mali ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kaza tarihi, kusur durumu, duyulan elem ve ızdırabın derecesi ile hakkaniyet ilkesi gözetilerek manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile eş olan davacı ... lehine 50.000,00 TL, müteveffanın çocukları olan davacılar ... ve ... için ise ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminata karar verilerek..." gerekçesiyle

1.Maddi tazminat yönünden;

Net 151.484,37 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

Net 8.497,58 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

Net 1.317,20 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

2.Manevi tazminat yönünden;

NET 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

NET 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

NET 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

NET 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

NET 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile, davacı ...'e ödenmesine,

" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin başvurunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun ise, "... SGK Teftiş Raporunda ve Mahkemece üç ayrı heyetten alınan bilirkişi raporlarında da belirtildiği gibi davacılar murisinin herhangi bir kusur veya sorumluluğunun tespit edilemediği, iş sağlığı ve güvenliği yönünden yapılacak herhangi bir işlem olmadığının değerlendirildiği, müteveffanın vefatı ile sonuçlanan iş kazası olayında işveren kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin söz konusu olmadığı, kaza ile ilgili işveren şirketin 5510 sayılı Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrası gereğince sorumluluğunun bulunmadığı, ölümün doğal olduğu kanaatine varılmakla davanın reddine karar vermek gerekmiştir...." gerekçesiyle kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak "davanın reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuş olup temyizinde, işverenliğin kaza öncesi baskıcı uygulamaları ve kaza sonrası ihmallerinin ölüm olayının meydana gelmesine sebep olduğu, davalı işverenin, işyerinde gerekli işyeri güvenlik önlemlerini ve mevzuattan doğan yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğinden kusurlu olduğu, müteveffanın gerek iş kazası öncesi yer değişikliği nedeniyle yaşadığı stres ve üzüntü gerekse kalp krizi olayına işverenliğin basiretsiz ve özensiz yaklaşımının yaşanan olayın tamamen işverenliğin kusurundan kaynaklandığını ortaya koyduğu belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8870, Karar No: 2014/2678, Tarih: 07.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8870 E.  ,  2014/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/49-2013/57

-KARAR-

1-Şikayetçiye ait Konya 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2547 Esas sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış suretinin eklenmesi,

2-Şikayete konu 02.05.2013 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği Akşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1279 Esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğ edildiğine dair evraka rastlanmamıştır. İcra Müdürlüğü'nden sıra cetveli şikayetçi vekiline tebliğe çıkarılmış ise tebliğ belgesinin icra dosyası içerisine konulmasının, tebliğ belgesi temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtları üzerinde inceleme yapılarak tebliğ tarihinin bir tutanakla tespiti ile mahkemeye bildirilmesinin istenilmesi, tebliğe çıkarılmamış ise bu hususun bir tutanakla tespitinin icra müdürlüğünden istenerek cevabi yazının içerisine konulmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

İçin mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17053, Karar No: 2016/10317, Tarih: 21.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17053 E.  ,  2016/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.10.2008 tarihinden önce ödenen yol ve yemek yardımlarının sigorta primine esas kazanca dâhil edilmemesi gerektiğinin tespitine, yersiz ödenen primlerin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; tarihinden önce ödenen yol ve yemek yardımlarının sigorta primine esas kazanca dâhil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile yersiz ödenen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasa'nın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde; “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

./..

Buna göre, sigortalılara yapılan yemek yardımları bakımından dava konusu dönemler yönünden, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımlarının prim matrahına dahil olmadığı, bu miktarın üzerindeki yemek yardımının prim matrahına dahil edilmesi gerekeceği dikkate alınmaksızın, ödenen yemek paralarının tamamının dikkate alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9523, Karar No: 2015/12087, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9523 E.  ,  2015/12087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/348-2015/101

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteğinin sürücüsü olduğu motosiklete, davalı sürücünün aracı ile çarpması neticesinde desteğin öldüğünü açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak toplam 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, 15.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile bu talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne dair kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairenin 2013/10055 Esas, 2014/9990 Karar sayılı ve 26.06.2014 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kısmen kabulü ile Z.. Ö.. için 7.496,31 TL, K.. Ö.. için 3.833,00 TL, D.. Ö.. için 1.533,65 TL, S.. Ö.. için 158,51 TL, S. Ö. için 151,72 TL, M.. Ö.. için 145,39 TL, F. M. Ö. için 122,33 TL, M. Ö. içim 1.533,65 TL, M.. S.. Ö. için 9,25 TL, R. Ö.için 9,25 TL maddi tazminat ile Z.. Ö.. için 5.000,00 TL, diğer davacılar için 850,00'şer TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekilinin davacılar M.. S.. ve M.. Ö.. yönünden yaptığı temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.085,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davacı M.. S.. yönünden kabulüne karar verilen 9.25 TL ve M.. Ö.. yönünden kabulüne karar verilen 145,39 TL tazminata yönelik vekalet ücretinin temyizi yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacılar vekilinin yaptığı diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına,

Davacılar vekilinin yaptığı diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına,

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 444,40 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13137, Karar No: 2015/23659, Tarih: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13137 E.  ,  2015/23659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2013/522-2014/447

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13811, Karar No: 2018/3213, Tarih: 13.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13811 E.  ,  2018/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tedbir ve yoksulluk nafakası, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın dava dilekçesinde tedbir ve yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. HMK 297/2'ye göre; hükmün sonuç kısmında her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yasal gereklilik böyleyken, davacı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası isteği konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/14293, Karar No: 2012/18641, Tarih: 08.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14293 E.  ,  2012/18641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idereler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.