muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/460, Karar No: 2024/11968, Tarih: 17.12.2024

Buna karşılık; 5271 sayılı Kanun'un 138. maddesi, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Birinci Kitap Dördüncü Kısım Koruma Tedbirleri Beşinci Bölüm Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi başlığı altında, aynı Kanun'un 140. maddesi ise Kanunun Birinci Kitap Dördüncü Kısım Koruma Tedbirleri Altıncı Bölüm Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme başlığı altında düzenlendiğinden, “Tesadüfen elde edilen deliller” başlıklı 5271 sayılı Kanun'un 138. maddesi “teknik araçlarla izleme”yi kapsamadığı gibi Kanunda teknik araçlarla izlemeye ilişkin olarak 138. maddedeki düzenlemeye benzer bir hükme yer verilmediğinden, teknik araçlarla izleme sırasında tesadüfen elde edilen delillerin soruşturma veya kovuşturma sırasında 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesi kapsamında delil olarak kullanılmasının,

Olanaklı olmadığı anlaşılmakla,

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava konusu somut olay değerlendirildiğinde; sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 140. maddesi gereğince verilmiş teknik araçlarla izleme kararları bulunmakla birlikte bu kararların irtikap suçundan değil rüşvet suçundan alınmış olması karşısında rüşvet suçuyla ilgili elde edilen delillerin katalog suç olmayan irtikap suçu bakımından yasal delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, hukuka aykırı nitelikteki bu deliller dışlanarak mevcut delillerin değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Katılan ... Artukoğlu'na ait iş yerinin yapı ruhsatının bulunmaması ve yola tecavüzlü olması nedeniyle 15.000,00 TL vermemesi halinde iş yerinin faaliyetinin durdurulacağını, parayı vermesi halinde ise herhangi bir işlem yapılmayacağını söyleyerek rüşvet talebinde bulunduğu ancak katılan ... tarafından bu isteğin kabul edilmemesi üzerine sanık hakkında rüşvet almaya teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemece sanığın, iş yerine ait bahsedilen aykırılıkları bildiği halde bu iş yerinin faaliyetlerini devam ettirmek isteyen katılan ...'nun içinde bulunduğu zor durumundan faydalanarak ondan menfaat temin etmeye çalıştığı ancak teklifin kabul edilmemesi nedeniyle eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek icbar suretiyle irtikaba teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarihli ve 2009/5-167-2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebirin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, dosya kapsamı ve somut olayın oluş şekline göre sanığın öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere yasanın öngördüğü anlamda icbar ve ikna boyutuna varan davranışlarının bulunmadığı, bu itibarla irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, diğer yandan dosya kapsamına göre dava konusu somut olayda rüşvet suçuna dair yeterli delil de bulunmadığı ancak sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği, bu itibarla anılan suç üzerinde de durulup, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, sadece 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi yerine, hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin maddenin tümünü kapsayacak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11113, Karar No: 2016/1801, Tarih: 08.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11113 E.  ,  2016/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

T.C.

YARGITAY

... Hukuk Dairesi

ESAS NO :...

KARAR NO : ...

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ....

TARİHİ : 06/01/2015

NUMARASI : 2014/372-2015/2

DAVACI :...

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin okuma yazma bilmediğini, davalının bu durumu bilerek müvekkiline dava konusu senedi karalattırdığını, taraflar arasında borç doğurucu herhangi bir ilişki olmadığını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini ve davalının %20'den az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu, davanın bonodan kaynaklanan menfi tespit davası olduğu, bonolara ilişkin uyuşmazlıkların TTK'da düzenlenen mutlak ticari davalardan sayıldığı, davanın ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve istek halinde dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy... Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

29,20 -O.H.

27,70 -P.H.

01,50 -Kalan

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. Y.T
Yargıtay — Esas No: 2011/3106, Karar No: 2011/3598, Tarih: 20.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3106 E.  ,  2011/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

KARAR

1-Uyuşmazlık konusu 117 ada 8 nolu parsel Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne ait 18.9.2006/6, 118 ada 4 nolu parsel ise, aynı genel müdürlük adına kayıtlı 18.9.2006 tarih 11 sıra nolu tapu kayıtlarına dayalı olarak kadastroca tutanaklar düzenlenmiştir. Ancak, 18.9.2006 tarih 6 ve 11 sıra nolu tapu kayıtlarının neye dayanılarak oluşturulduğu eksiklikten istenen belgelerden anlaşılamamaktadır. İktisap hanesinde “aynı tarih aynı yevmiye ile tescil edilen 1 sıra nolu iktisabın aynısıdır” denilmektedir. 1 sıra numaralı iktisap hangi ada ve parsele ait olduğu bilinmediği gibi buna ilişkin belge de dosya arasında bulunmadığından iktisap sebepleri konusunda bir sonuca ulaşmak mümkün olmamıştır.

Bu nedenle, 18.9.2006 tarih 6 ve 11 sıra nolu tapu kayıtlarının tesciline esas alınan belgeler ile iktisap sebeplerinin açık bir biçimde gösterir tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması,

2-... İl Özel İdaresi, İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğünün 5.4.2008 tarih 0347, 2122 sayılı 118 ada 4 ve 117 ada 8 sayılı parsellerle ilgili olarak gönderilen karşılık yazılarında; dava konusu taşınmazlar hakkında tapu iptal davası açıldığından kamulaştırma işlemlerinin sonuçlandırılmadığı ve bedelin ödenmediği bildirilmiştir. Teknik bilirkişi Hasan Sakı 17.8.2009 tarihli raporlarına göre ise açıklanan 4 ve 8 nolu parsellerin .... Sulama Göleti suları içerisinde kaldığı, göletin suyla dolu olduğu ve su altında kaldıkları anlaşılmıştır.

Açıklanan bu durum karşısında 118 ada 4 ve 117 ada 8 sayılı parsellerin ... Sulama Göleti suları altında kalıp kalmadığı, su altında kalmış ise göletin suyunun hangi tarihte dolduğu ve taşınmazların hangi tarihte su altında kaldığı, kamulaştırma işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarında detaylı bilgi verilmesi için durumun ...r İl Özel İdaresi, İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğünden sorulması, alınacak cevabın dosyaya eklenmesi, ondan sonra dosyanın geri çevrilmesi için mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32962, Karar No: 2018/11418, Tarih: 05.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/32962 E.  ,  2018/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 775 Sayılı Gecekondu Kanunu gereğince Davalı ... na devir ve tescil edilen taşınmazın başkasına satılması nedeni ile elde edilen satış bedelinden ibaret alacağın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 775 Sayılı Gecekondu Kanunu gereğince Davalı ... na devir ve tescil edilen taşınmazın başkasına satılması nedeni ile elde edilen satış bedelinden ibaret alacağın tahsili istemine ilişkindir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5910, Karar No: 2021/6026, Tarih: 14.10.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5910 E.  ,  2021/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.03.2019 gün ve 2019/12 - 2019/300 sayılı kararı bozan Daire'nin 10.02.2020 gün ve 2019/3384 - 2020/1146 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde kredi mektuplu döviz tevdiat hesabının bulunduğunu, bu hesabın kişisel bir hesap olduğunu, Almanya’da cezaevinde bulunduğu sırada boşandığı eşi tarafından 20.3.1998 tarihinde 4.450 DM, 7.5.1998 tarihinde ise 29.000 DM olmak üzere hesaptan para çekildiğini, imzasının taklit edildiğini, vekaleti bulunmadığını, hesabın çekilebilmesi için gerekli pasoport ve kredi sözleşmesi asıllarının eşi tarafından bankaya bilgisi dışında sunulduğunu, davalının gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, ihtara rağmen ödeme yapılmadığını iddia ederek, 29.450 DM asıl alacak ve 17.740 DM mevduat faizinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacının olayda % 50 müterafık kusurlu bulunduğu, bankanın davacıya ödemesi gereken tutarın 9.969,99 EURO (19.879,98 EURO/2) olarak bulunduğu, döviz cinsinden olan 9.969,99 EURO ya 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince Devlet Bankalarının EURO cinsinden bir yıllık mevduata uyguladıkları en yüksek faiz oranı uygulanmak suretiyle tahsilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Taraf vekilleri bu kez karar düzetme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11715, Karar No: 2012/17024, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11715 E.  ,  2012/17024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14536, Karar No: 2022/17023, Tarih: 14.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/14536 E.  ,  2022/17023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.05.2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ...’ın kullandığı ve diğer davalı şirketin maliki olduğu aracın, davacının kullandığı araca çarpması neticesinde davacının iki ayağında ve boynunda kırıklar oluştuğu, halen tedavi gördüğünü, kazadan bu yana çalışamadığını ve gelir kaybına uğradığını, defalarca ameliyat olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL maddi tazminat ile kaza nedeni ile duyduğu acı ve ızdırap nedeni ile de 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, hüküm kurmaya elverişli kabul edilen ve karara esas alınan bilirkişi raporu gereğince hesaplanan sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı gereği, taleple bağlı kalınarak 2.000,00 TL maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 12.000,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.415,50 TL onama harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına 14.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36468, Karar No: 2019/10958, Tarih: 28.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/36468 E.  ,  2019/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında karar verilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince ve bir kısım davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile davalılardan...... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre;Dava konusu taşınmazın davacı idare tarafından 1993 yılında kamulaştırılmasına karar verilerek, o zamanki tapu maliklerinden ...’in mirasçıları ... ve ... ve...in bedel artırım davası açtıkları dikkate alındığında kamulaştırma kararının bu kişiler yönünden kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle adı geçenler yönünden kesinleşmiş bir kamulaştırma işlemi bulunduğundan bedel artırım davası açan muris ... ve ... mirasçıları; ..., ..., ..., ... ve ... ile ... mirasçıları

..., ... ve ... bakımından payları oranında tapu iptal ve tesciline, bedel arttırım davası açmayan davalılar ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... yönünden davanın reddine karar verilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile davalılardan ......’in temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370.maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7026, Karar No: 2011/5465, Tarih: 23.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/7026 E.  ,  2011/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2011/156368

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nin, 6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 25 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından çevrilerek 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine dair (KÜÇÜKÇEKMECE) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2009 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/747 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/3.maddesinde yer alan, "Bu Kanunun 12 nci maddesinin 4 üncü fıkrasında sayılanlar dışındaki ateşli silahın bir adet olması ve mutat sayıdaki mermilerinin ev veya işyerinde bulundurulması halinde verilecek ceza bir yıldan iki yıla kadar hapis ve beşyüz liradan ikibin liraya kadar adli para cezasıdır.",

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/2. maddesindeki, "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz.",

Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesinde öngörülen para cezası miktarının 450,00 Türk lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 156. maddesi ile değişik 13/3. maddeye göre para cezasının hesaplanarak fazla ceza tayin olunmasında,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca sadece hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden, hükmolunan adlî para cezasının da

ertelenmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.03.2011 gün ve 15919 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.05.2011 gün ve KYB/2011-156368 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

ertelenmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.03.2011 gün ve 15919 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.05.2011 gün ve KYB/2011-156368 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2009 gün, 2008/189 esas, 2009/747 sayılı kararının; adli para cezasının ertelenmesine ilişkin bölümünün aleyhe sonuç doğurmama ve para cezasının miktarına ilişkin bölümün ise CMUK.nun 309. maddesi uyarınca sanık yararına (BOZULMASINA), 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca suç tarihi itibariyle adli para cezası 450 TL. olduğundan sanığa hükmolunan 500 TL.'nin, 450 TL.'ye indirilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına iadesine, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.