muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5314, Karar No: 2011/16316, Tarih: 02.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5314 E.  ,  2011/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2009 tarih ve 2005/560-2009/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirkette %25 pay sahibi olduğunu, davalıların bir kısmı ile müvekkilleri arasında tapu iptali ve tescil davası mevcut olup bu davayı sonuçsuz bırakmak için şirket ortağı davalılar ..., ... ve ...’un %75 paylarını şirketin işçisi ve çaycısı olan davalı ... ve ...’e pay devir sözleşmesi ile satılmış gösterdiklerini, pay devrinden sonra davacı ...’a davalı ... ve ...’in imzalarını taşıyan toplantı çağrı kâğıdının geldiğini, davacı ...’a muhasebeci tarafından toplantı yapılmadığının bildirildiğini, pay devrinin ve ortaklar kurul kararının muvazaalı olduğunu ileri sürerek iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, limited şirketlerde pay devrini düzenleyen TTK.nın 520. maddesine göre devir hususunun pay defterine kaydedilmesi için ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte üçüne sahip olması gerektiğini, dava konusu şirkette hisse sayısının 14000 ve ortak sayısının 5 olup devirde, şirketin hisse itibariyle ¾ üne tekabül eden 10.500 hisse sahibin ve ortakların sayısal olarak ¾ ünün yani 4 kişinin muvafakati gerektiğini, hisse sayısı miktarı tutmuş ise de ortak sayısının yeterli olmadığından pay devrinin hükümsüz olduğunu ayrıca noterden yapılan 28.08.2001 tarihli sözleşmenin şirket onayına sunulmadığını, şirket pay devrinin usulüne uygun yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalılardan ..., ... ve ...’a ait payların diğer davalılara devrine ilişkin 17.08.2001 tarihli ortaklar kurulu kararı ve buna bağlı tüm işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ...'in tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... ve ...'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19343, Karar No: 2023/4395, Tarih: 13.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19343 E.  ,  2023/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/818 E., 2023/293 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret- Onama

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/818 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4 ve 119/1-c. maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2023 tarihli ve 2023/168 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında, katılanın apartman merdiven boşluğuna kilitleyerek bıraktığı elektrikli bisikletini çalması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/818 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun gece vakti işlendiği konusunda tereddüt olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın tutuklu yargılanması sebebiyle zararı karşılayamadığına ve kararının bozularak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın elektrikli bisikletini ikamet ettiği binanın giriş kısmındaki merdiven boşluğuna bırakarak kilitlediği, olay günü sanığın kimliği belirlenemeyen ve savunmasında ismi ... olarak geçen meçhul bir kişi ile birlikte katılanın evinin bulunduğu binaya girerek, katılana ait bisikleti aldığı, bu hususun binanın güvenlik kamerası kayıtlarından görüldüğü, sanığın binaya saat 01.05'te girdiği ve elindeki bisiklet ile birlikte saat 01.13'te çıktığı, kolluk tarafından kamera saatinin güncel olmadığına dair bir tespitin yapılmadığı, sanığın soruşturmada katılanın evine saat 01:00 sıralarında girdiğini beyan ettiği, yargılamada ise olay saatini 05:00-06:00 olduğunu beyan ettiği, ancak kamera kaydından dış görüntülerde havanın karanlık olduğunun net bir şekilde görüldüğü, sanığın olayın hemen ardından verdiği ifadenin kamera saati ve müşteki anlatımlarına daha uygun olduğu, eylemin gece vakti sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği, kolluk tarafından suça konu bisikletin değerinin 14.000,00 TL olarak belirlendiği, suça konu bisikletin katılana iade edilmediği ve zararın giderilmediği, sanığın ikrar içerikli savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu hususunda tam bir vicdani kanaate varılarak İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre İlk Derece Mahkemesinin kararlarında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmelerin yerinde olduğu, dosyada mevcut kamera kaydından suçun saat 01.05 ile 01.13 saatleri arasında işlendiğinin belirlendiği, sanığın soruşturma aşamasında suç saatini gece saat 01.00 olarak, kovuşturma aşamasında ise saat 05.00-06.00 olarak bildirmesi, Mersin ilinde gecenin saat 06.39'da sona ermesi, ilk derece mahkemesi ve dairemizce incelenen kamera kayıtlarından etrafın karanlık olduğunun saptandığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık müdafii temyizinde, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini belirtmiş ise de, dosya kapsamında yer alan CD inceleme tutanağı ve sanık ikrarı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62.maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına dair gerekçenin yeterli olduğu, suçun gece vakti işlendiğinin CD izleme tutanağı ve sanığın aşamasındaki savunmalarıyla sabit olduğu değerlendirilerek, hırsızlık suçu bakımından kurulan hükümler bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanları ve sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, katılanın çalınan elektrikli bisikletini merdiven boşluğundaki korkuluğa iki adet kilit ile kilitlediğini beyan ettiği, sanığın ise merdiven demirlerine kilitli elektrikli bisikletin kilidini pense ile keserek götürdüklerini söylediği anlaşılmakla, sanık hakkında mala zarar verme suçu bakımından dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/818 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/647, Karar No: 2019/4077, Tarih: 18.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/647 E.  ,  2019/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Sanık ... ...... hakkında beraat, diğer sanıkların mahkumiyetine

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre ... ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için ...... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile...... Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ......nin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ......ye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6242, Karar No: 2021/22685, Tarih: 14.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/6242 E.  ,  2021/22685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 21.04.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 06.06.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2925, Karar No: 2017/1289, Tarih: 01.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2925 E.  ,  2017/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "kamulaştırmasız el atma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.03.2015 gün ve 2014/380 E. 2015/145 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 17.02.2016 gün ve 2015/12999 E. 2016/2794 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizin 19/03/2015 tarih 2014/380 E. 2015/145 K. Sayılı ilamı usul ve yasaya uygun olduğundan Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2015/12999 E. 2016/2794 K. Sayılı bozma ilamına DİRENİLMESİNE" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 01.11.2017 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13041, Karar No: 2017/7011, Tarih: 28.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/13041 E.  ,  2017/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, muvazaalı boşanma iddiası ile kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması ve kesilme tarihi ile yeniden bağlanma tarihi arasında geçen aylara ilişkin hesap edilecek aylığın her aya işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, sübuta ermeyen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21980, Karar No: 2015/31233, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21980 E.  ,  2015/31233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2015

NUMARASI : 2014/587-2015/322

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 04/03/2008 tarihinden itibaren davalı bankada ''Bireysel Pazarlama Uzmanı'' olarak çalışmakta iken, davalı işveren tarafından 09/09/2014 tarihinde işten çıkartıldığı, davalı banka çalışanları arasında kendi görüşlerine yakın olmayan kişileri belirlenerek ve bu kişilere işten çıkartılacaklarını, ücretsiz izinde gösterileceklerini, eğer kendileri bankanın göstereceği haklı nedenle fesih yazısını imzalamazlarsa işçilik haklarını ve tazminatlarını alamayacaklarını, başka yerlerde iş bulabilmeleri için referans olunmayacağını, bankanın gösterdiği dilekçeyi ve protokolü imzalarlar ise kıdem tazminatlarının kendilerine ödeneceğini söyleyerek çalışanları baskı altına alarak fesih yazısını, davalı bankanın Türkiye'deki tüm şubelerinde, işten çıkaracağı kişilerden aynı yazıyı el yazısı ile aynı belgeyi imzalattıklarını belirterek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı banka bünyesinde çalışmakta iken bankanın ihtiyaçları doğrultusunda 15/09/2014 tarihinden başlamak üzere 30/11/2014 tarihine kadar ücretsiz izne çıkartılmasına karar verildiği, davalı banka ücretsiz izin yazısını 05/09/2014 tarihinde tebliğ alan davacı 08/09/2014 tarihinde davalı bankaya hitaben yazmış olduğu dilekçeye sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği, taraflar arasında akdedilen 09/09/2014 tarihli protokole göre; iş sözleşmesinin personel tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı ödeneceği, kıdem tazminatının yanında personele ücret, ikramiye, fazla mesai ve izin alacaklarının ödeneceği karar altına alındığı, davalı bankanın feshin son çare olması ilkesini ve personellerinin menfaatini göz önünde tutarak ve iş sözleşmelerinin feshedilmesi yerine personellerine ücretsiz izin teklifinde bulunulduğu, davalı tarafından yapılan ücret indirimi, tayin ve ücretsiz izin teklifleri personellerin bir kısmı tarafından kabul edildiği, davalı banka tarafından içinde bulunulan mali durumdan dolayı personellere ücretsiz izin teklif edilmek zorunda kalındığı, normal koşullarda 2,5 ay gibi makul ücretsiz izin teklifinin davacı tarafça kabul edilmesi gerekirken davacı iş sözleşmesinin feshedilmesi yolunu tercih ettiğini, bankanın davacının mağdur olmaması adına kıdem ve diğer ücret alacaklarını kendisine ödediği beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep ve savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesini kendisinin haklı nedenle feshettiği irade fesadı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin feshinin işçi tarafındanmı yapıldığı yoksa işveren tarafındanmı yapıldığı, işverence yapıldıysa feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda davacının 15.09.2014-30.11.2014 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarıldığı, davacının bunun üzerine iş sözleşmesini esaslı değişiklik nedeniyle haklı nedenle feshettiğini belirtir dilekçe verdiği, davacıyla bunun üzerine protokol yapıldığı protokolde davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ikramiye ve izin alacaklarının ödeneceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir.

Davacıyla aynı şubede çalışan davacı tanığı belgeyi zorla imzaladıklarını aksi takdirde alacaklarını alamayacaklarını beyan ettiği görülmektedir. Yine davalı tanığı protokolün baskı altında imzalandığının doğru olmadığını söylemişse de çalışanların gelecekteki iş yaşamlarını hem de bankanın imajına zarar gelmemesi açısından bu şekilde protokol ile ayrılmalarının daha uygun görüldüğünü beyan etmiştir. Kaldı ki davacının kendisine teklif edilen ücretsiz izni yalnızca reddedip feshin işverence gerçekleşmesini beklemek yerine esaslı değişiklikten bahsederek ihbar tazminatı ile iş güvencesi hükümlerinden faydalanmayı bertaraf edecek şekilde iş sözleşmesinin feshini kendi üzerine alması hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalı işverenlikte aynı şekilde kendilerine ücretsiz izin teklif edilip, ücretsiz izni kabul etmeyen ve iş sözleşmelerini esaslı değişiklik nedeniyle sonlandırdığı yönünde dilekçe veren işçilerin açtıkları işe iade davalarında da feshin işverence gerçekleştiği ve geçerli olmadığı yönündeki yerel mahkeme kararları Dairemizce onanmıştır. (Dairemizin 27/05/2015 Gün, 2015/11913 Esas 2015/19386 Karar; 23/06/2015 Gün, 2015/16255 Esas, 2015/22856 Karar). Yine benzer şekilde işçilere başka bir şubeye tayin edildikleri konusunda teklif yapılarak işçilerden görevlendirmeyi kabul etmedikleri iş sözleşmelerini kendilerinin haklı nedenle feshettiği yönünde dilekçe alınan işçilerin açtıkları işe iade davalarında feshin işverence gerçekleştiği ve geçerli olmadığı yönündeki yerel mahkeme kararları Dairemizce onanmıştır (2015/9183 Es. 2015/12554 Es. 2015/10650 Es. sayılı dosyalar).