muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16788, Karar No: 2022/13097, Tarih: 12.12.2022

Buradaki 5 yıllık süre, denetim yükümlülüklerinin yerine getirilebilmesi içindir, maddenin 3. fıkrasında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır, Bu süre üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi gerek görülmesi halinde tedaviye tabi tutulabilir.

Bu hükümlerin tamamı değerlendirildiğinde, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, yükümlülüklerini getirmeyenler için öngörülmüş değildir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. Şeklindedir.

5271 Sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

a) Yasama dokunulmazlığı, Cumhuriyet savcılıklarının bazı suçlar hakkında ceza davası açabilmesini sınırlayan sürenin geçmiş olması, izin, şikayet, yeni delil bulunması, açık dava bulunmaması, suçun işlenmesinden sonra ortaya çıkan akıl hastalığı, ön ödemenin yerine getirilmemesi, uzlaşmanın bulunmaması gibi durumlar soruşturma ve kovuşturma şartı olarak gösterilebilir. Yine şikayete bağlı bir suçta şikayetten vazgeçilmesi ya da şikayet süresinin kaçırılmış olması, soruşturma izni alınmadan memur hakkında işlem yapılamayacağı durumunda, soruşturma izni verilmemesi, düşme kararı verilmesini gerektirir.

Halbuki bu suçla ilgili olarak beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, şüphelinin 5 yıllık süre içinde yükümlülüklere uyması halinde dava açılmasının önlenmesi için verilen bir imkandır. Şüpheliyi, sanık olup cezalandırılmasından koruyan bir hükümdür. Buradaki 5 yıllık süre KOVUŞTURMAMA ŞARTIDIR. Aksi halde şüpheli/sanık hakkında dava açılacaktır.

Yukarıda da belirttiğim CMK’nın 223/8. maddesine göre;

... Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Demektedir.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmeme halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmeme halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

b) 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunumuza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle CMK’nın ve TCK’nın bu hükümleri dışında, düşme kararı verilemez.

Uygulama yeri olmadığı halde, düşme kararı verilmesi nedeniyle, TCK’nın 191. maddesindeki suça ilişkin dava zamanaşımı süresi düzenlemesinin önüne geçilerek zamanaşımı kurumu uygulanamaz hale gelir.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; Dairemizin 2022/13097 Sayılı Kararının (2-bb) bendinde yer alan Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi süresi sona ermiş olması nedeniyle, davanın düşmesine karar verilmemesi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bu bozma gerekçesine katılmıyorum. 12.12.2022
Yargıtay — Esas No: 2016/2590, Karar No: 2017/13338, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2590 E.  ,  2017/13338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8686, Karar No: 2017/11591, Tarih: 24.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8686 E.  ,  2017/11591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi isteminin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiş ise de temyiz isteminin reddine karar verilmiş bu karar yine davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmazın aynına ilişkin hüküm kurulduğundan ve taşınmazın tespit edilen değeri kesinlik sınırının üstünde olduğundan, temyiz isteminin reddine karar verilmesi yerinde görülmemekle, temyiz isteminin reddine dair kararın kaldırılmasından sonra işin esasının incelenmesinde ,

Hüküm altına alınan irtifak hattının izdüşümünün ve pilon yerinin yüzölçümündeki hüküm altına alınmayan bölümler ayrı dava ile istenebilir.

Arazi niteliğindeki ...Köyü 149 ada 44 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik, durumu ve enerji nalik hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırılmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6924, Karar No: 2022/5624, Tarih: 06.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6924 E.  ,  2022/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2018 gün ve 2017/473 Esas, 2018/689 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun karardaki mahkumiyete dair bölümün çıkarılarak yerine sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.03.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 10.02.2020 gün ve 2019/682 Esas, 2020/214 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16631, Karar No: 2017/5153, Tarih: 19.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16631 E.  ,  2017/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... İnşaat ve Tesisat Malzemeleri San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 07.02.2012 tarihli iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm geliri, cenaze yardımı ve tedavi gideri nedeniyle meydana gelen Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 Sayılı Yasanın 21. maddesidir.

Ceza dosyasında yapılan yargılama sırasında alınan dosyada mevcut kusur raporunda işveren ... 'in asli kusurlu, müteveffa ... 'un tali kusurlu olduğu belirtilmiş, sanığın cezalandırılmasına dair kararın hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve dosyanın kesinleştiği görülmüştür.

Hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunda, müteveffa işçiye yeterli düzeyde iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermeyen ve mesleki riskler karşısında gerekli tedbirleri almayan davalı işveren %30, ceza davasında yargılanan ve gerekli denetimin yapılmasını sağlamayan dava dışı şirket yetkilisi ... 'in %10, gerekli dikkat ve özeni göstermeden çalışması sonucu şahsi güvenliğini tehlikeye atmış olan kazalı sigortalı ...’un %60 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Raporlar arasında çelişki oluşmuştur. Ceza dosyasından alınan kusur raporunda, davalı işverenin asli kusurlu olduğu aksine hükme esas alınan kusur raporunda ise kazalı sigortalı ...’un %60 gibi oranla daha fazla kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verilmiştir. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, raporlar arasındaki çelişki giderilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davacı ve davalı ... İnşaat ve Tesisat Malzemeleri San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24103, Karar No: 2017/11104, Tarih: 18.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24103 E.  ,  2017/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitekli dolandırıcılık

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK.nın 204/1, 43, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK.nın 158/1-f, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın suç tarihinden önce ... ... isimli şirketin sahibi olduğu, diğer sanık ...'in ise bu şirkette çalıştığı, adı geçen şirketin iflas etmesi üzerine Sanık ...'in gerçekte ... Boya isimli şirketin bir kısım hisselerini devraldığı ancak resmiyette devralan kişinin sanık ...'in devralan kişi olarak sicile kaydedildiği ve sanık ...'e şirketi temsil etme yetkisi verildiği, daha sonra sanık ...'ün katılandan satın aldığı kömür karşılığı şirket adına düzenlenen toplam 50.000 TL bedelli iki adet çeki keşide ederek katılana verdiği, çeklerin bankaya ibrazında karşılıksız çıkması üzerine katılanın şirket yetkilisi ... hakkında karşılıksız çek keşide etmekten şikayetçi olduğu ancak sanık ...'in imzanın kendisine ait olmadığını, diğer sanığın bilgi ve rızası dışında çekleri keşide etmiş olduğunu beyan ettiği somut olayda, ... Boya isimli şirketin yetkilisi olarak gözüken sanık ...'in savunmalarında suça konu çekleri sanık ...'ün kullanması için rızası olmadığını, diğer sanığın rızası dışında bu çekleri aldığını, çeklerdeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı reddetmesi ve dosyada mevcut Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne ait 25.10.2011 tarih ve BLG-2011/2602 sayılı ekspertiz raporunda da suça konu 30.09.2008 keşide tarihli çekteki yazıların sanık ...'ın eli ürünü olduğu, 30.10.2008 keşide tarihli çekteki yazıların ise sanık ...'e ait olmadığının, ancak bu çekteki yazılar ile sanık ...'in yazıları arasında benzerlikler bulunduğunun, fakat kesin bir kanaate varılamadığının, eğer sanık ...'in tatbike medar yazı, rakam ve imzalarının temini halinde daha ileri derecede bir kanaat bildirileceğinin belirtilmesi karşısında öncelikle ekspertiz raporunda belirtilen eksikliğin giderilerek tekrar rapor alınması, ayrıca sanık ...'ın borcunu kabul etmesi ve bahse konu çekler üzerinde Şişli 4. İcra Müdürlüğü'nün kaşesi bulunması dikkate alındığında bahse konu icra takibinin akıbeti araştırılarak sanıklar tarafından icra takibine itiraz edilip edilmediğinin tespit edilmesi, yine sanık ...'ın ifadesinde şirket adına başka çekler de keşide ettiğini belirtmesi karşısında adı geçen sanık tarafından şirket adına keşide edilmiş ve ödenmiş çekler bulunup bulunmadığının araştırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11160, Karar No: 2020/10063, Tarih: 11.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/11160 E.  ,  2020/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müteselsilen basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4601, Karar No: 2011/1834, Tarih: 31.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4601 E.  ,  2011/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, Tuzla Köyü Tüzel Kişiliği ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Oltu Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09.02.2010 gün ve 86/34 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar Hazine ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 25.06.2010 tarih ve 6001 sayılı Kanunun 43.maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan ... bu cetvelden çıkarılmış ve anılan kanuna ekli (II) sayılı cetvelin “B) Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümüne eklenmiş olup harca tabi hale geldiğinden aşağıda yazılı 55,65 TL onama harcının temyiz eden Karayolları Genel Müdürlüğünden alınmasına 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/476, Karar No: 2011/3044, Tarih: 27.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/476 E.  ,  2011/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 156 parsel sayılı 69500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... ve müşterekleri adına payları oranında tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ile çekişme konusu 156 sayılı parselin davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... ... mirasçılarının davalılar , ... ile davalı ... mirasçılarının ve davalılar ..., ..., ... ..., ...’in vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza kadastro tespiti sırasında uygulanan 15.05.1932 tarih ve 99 sıra numaralı tapu kaydının taşınmazı kapsadığı mahkemece kabul edildiği halde tapu kaydının geldisi olarak gözüken Şubat 1928 tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmazı (Kuzeyinin Keskin dere okuması, Keskin derenin de taşınmazın güneyinde kalması nedeniyle) kapsamadığı, bu nedenle tespit tapusuna değer verilemeyeceği, taşınmazın öncesinin kaçak ve yitik kişi yeri olması nedeniyle de zilyetlikle iktisap edilemeyeceği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Zira Hazinenin temliki ile oluşan 15.05.1932 tarih 99 sıra numaralı tespit tapu kaydının sabit sınırlarla taşınmazı kapsadığı yapılan keşif ve uygulama ile anlaşılmaktadır. Bu husus Mahkemenin de kabulündedir. Uyuşmazlık tapu kaydının geldisi olarak gösterilen kaydın sınırlarının taşınmazı kapsamaması nedeniyle tespit tapusuna mı yoksa kök tapu kaydına mı değer verileceği noktasından kaynaklanmaktadır. Tespit tapusunun geldisi olarak gösterilen Şubat 1928 tarih ve 12 sıra numaralı kök tapu kaydında Mayıs 1932 tarih ve muhtelif numaralı tapulara kaydın gittiği belirtilmiştir. Tespit tapu kaydında ise geldi olarak kök tapu kaydı gösterilmiştir. Geldi ve gitti kayıtlarının irtibatlandırılmasında bir hata olması muhtemeldir. Bu durumda dava konusu taşınmazı çevreleyen kayıtlardan bilhassa taşınmaza komşu 155 sayılı parsele revizyon gören Mayıs 932 tarih ve 130 sıra numaralı tapu kaydının geldisi görünen Eylül 926