muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7154, Karar No: 2018/6339, Tarih: 09.07.2018

KARŞI OY

Sanıklar ..., ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesindeki “ Kaçakçılık suçu”,5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipi vardır.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlar dan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların bulunmadığı yada 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10368, Karar No: 2013/11539, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10368 E.  ,  2013/11539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, merdiven boşluğundaki ana duvarı yıkıp kapı açmak suretiyle kullanan davalının ortak alana yaptığı bu haksız müdahalenin men'i ile eski hale getirilmesini istemiş; mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki:

1-Mahkemece anataşınmaza ve taraflara ait dava tarihi itibariyle tüm bağımsız bölümleri gösteren tapu kaydı getirtilip davacı ve davalı tarafın husumet ehliyetinin denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile hükme esas bilirkişi raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmazın merdiven boşluğundaki ana duvar yıkılarak davalıya ait bağımsız bölümden iki basamaklı merdiven ve kapı açılmak suretiyle yapılan tadilatın yönetim planının 7. maddesine aykırı olduğu belirlenmiş ise de, dava konusu taşınmaza ait onaylı mimari proje getirtilip mahalline uygulanmadan, yapılan tadilatın projeye aykırı olup olmadığı değerlendirilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece; dava konusu taşınmaza ait onaylı mimari proje getirtilip mahalline uygulanarak, davalı tarafından yapıldığı iddia edilen tadilatların onaylı mimari projeye aykırı olan hususlar tek tek belirlenip krokiye de bağlanmak suretiyle tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde yeterli araştırma ve incelemeyi yapmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/629, Karar No: 2014/3566, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/629 E.  ,  2014/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 26.12.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 20.02.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13162, Karar No: 2015/19724, Tarih: 07.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13162 E.  ,  2015/19724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile davalı ile gayri resmi birliktelik yaşadığını, 1997 doğumlu Zeynep adında çocuklarının olduğunu, davalının başka bir kadınla evlendiğini, müşterek çocukları ....'i üzerine kayıt yaptırmadığını, müşterek çocuk için maddi ve manevi yardımda bulunmadığını belirterek müşterek çocuk için davalının aylık 1000.00 TL nafaka ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun bütün ihtiyaçlarını karşıladığını, müşterek çocuk için en fazla 200 TL ödeyebileceğini, bu nedenle davacının fazlaya ilişkin isteminin reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının müşterek çocuğun giderlerine katılma yükümlülüğünün bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile aylık 300 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa davanın esası hakkında bir karar verilemez; dava, sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

Taraf sıfatı, usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan; taraf sıfatının yokluğu, davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olduğu için defi değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir itiraz niteliğindedir.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu subjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 1995, 7. baskı, s. 231).

Taraf ehliyeti (sıfatı ) dava şartlarındandır.(6100 Sy HMK 'nun 114/1-d Md.)Mahkemece dava şartlarının mevcudiyeti davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır.Taraflar her zaman dava şartı noksanlığını ileri sürebilirler.Dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için mahkemece kesin süre verilir.Noksanlık giderilmediğinde dava şartı yokluğu sebebiyle açılan dava usulden reddedilir.

Taraf ehliyeti (sıfatı ) dava şartlarındandır.(6100 Sy HMK 'nun 114/1-d Md.)Mahkemece dava şartlarının mevcudiyeti davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır.Taraflar her zaman dava şartı noksanlığını ileri sürebilirler.Dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için mahkemece kesin süre verilir.Noksanlık giderilmediğinde dava şartı yokluğu sebebiyle açılan dava usulden reddedilir.

Buna göre, evlilik dışı doğan çocuk yönünden babanın nafakayla yükümlü tutulabilmesi için, çocukla babası arasında soybağının kurulmuş olması zorunludur. T.M.K. 333.maddesinde; "Babalık davası ile birlikte nafaka istenir ve hakim, babalık olasılığını kuvvetli bulursa, hükümden önce çocuğun ihtiyaçları için uygun bir nafakaya karar verebilir." hükmü yer almaktadır. Eldeki dava babalık davası değildir. Babalık davası ile birlikte nafaka istenmemiştir. Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğumla kurulur. Baba ile soybağı ise, tanıma, anne ile evlilik ve hakim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlat edinme yolu ile de kurulur (TMK. M.282). Dosyaya alınan nüfus kaydında, küçük Zeynep'in anne soyadı ile annenin nüfus kaydına tescilinin yapıldığı, (babası olduğu iddia olunan ) davalı ile bu çocuk arasında, kanunda gösterilen usullerden biriyle bir soy bağı tesis edilmediği görülmektedir. Bu durumda, soybağının hüküm ve sonucu olan bakım yükümlülüğü davalı için henüz gerçekleşmemiştir. Küçük Zeynep ile davalı arasında, kanunda gösterilen usullerden biriyle bir soy bağı tesis edilmediğinden, bu dava yönünden davalının açılan bu davada taraf sıfatı (ehliyeti ) mevcut değildir.

Hal böyle olunca, HMK' nun 114/1-d maddesi uyarınca taraf sıfatının dava şartı olduğu ve HMK'nun 115.maddesine göre dava şartlarının mevcut olup olmadığının davanın her aşamasında re'sen gözetileceği belirtilerek , mahkemece kamu düzenini ilgilendirmesi bakımından ,çocuk ile davalı baba arasında soy bağı kurulmasına yönelik dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmışsa sonucunun beklenmesi ile açılmamış ise davacıya bu yönde işlem yapmak ve dava açmak üzere 6100 sayılı HMK 'nun 115/2 md. uyarınca süre verilmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre,davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, olup hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8330, Karar No: 2017/17002, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8330 E.  ,  2017/17002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6455, Karar No: 2017/1867, Tarih: 20.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6455 E.  ,  2017/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin borçlu şirkete ait ... plaka sayılı araç üzerine haciz koyduklarını, davalı şirketin ise 7. İcra Müdürlüğüne ait dosyada aynı araç üzerine haciz koydurttuğunu, aracın 7. İcra Müdürlüğünce satılarak sıra cetveli yapıldığını, davalının alacağının 3. sıraya kendilerinin alacaklarının ise 4 ve 5. sıralara bırakıldığını, davalı ve borçlu şirketlerin aynı kişilere ait şirketler olup davalının alacaklı olduğu takibin muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelindeki davalıya ait sıranın iptaline ve müvekkillerine ait alacakların davalı şirkete ayrılan paydan ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; ...'ın her iki şirkette de görev yaptığı, her iki şirket arasında raporda belirtildiği üzere alacak verecek ilişkisinin bulunduğu, ancak bu işlemlerin izaha ve ispata muhtaç olduğu gibi davalı ve borçlu şirketçe takibe konu alacağa ilişkin dayanak belgelerin sunulmadığı, muvazaa bulunmadığına ilişkin ispat yükünün davalı tarafta olduğu, davalının dosyaya hiç bir delil ve belge sunmadığı ve takibin ve alacağın muvazaalı olmadığına ilişkin kanıtlama yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına, artan kısmın davalıya bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10848, Karar No: 2015/9925, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10848 E.  ,  2015/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2015

NUMARASI : 2015/837-2015/692

Taraflar arasındaki tazminat davasında Kayseri Asliye Ticaret ve Kayseri 2. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ZMSS sigortacısının poliçe kapsamında ödediği tazminatın kendi sigortalısından rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Asliye ticaret mahkemesince, dava konusu uyuşmazlıkta davalı tarafın tacir değil tüketici olduğu ve ticari dava sayılamayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici mahkemesi tarafından ise, taraflar arasındaki anlaşmazlığın sigorta hukukundan kaynaklanan bir anlaşmazlık olduğu, Türk Ticaret Kanununda yapılan düzenlenmeye göre sigorta hukukundan kaynaklanan davalarda Ticaret Mahkemelerinin mutlak görevli mahkemeler olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Ticaret Kanununun 1483 ve devamı maddelerinde “zorunlu sorumluluk sigortaları” düzenlenmiştir.

Bir hukukî işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukukî işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda, sigorta şirketi tarafından ödenen maddi tazminatının, zararın teminat dışı kalması sebebiyle sigorta poliçesinin tarafı olan kendi sigortalısından tahsili istemine ilişkin olduğu, davanın sigorta hukukundan olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kayseri 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4153, Karar No: 2010/11069, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4153 E.  ,  2010/11069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2009 tarih ve 2007/65 - 2009/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 14.11.2003 keşide tarihli, 7.000 YTL bedelli, davalı finans kuruluşunun muhatabı olduğu çekin hamilinin müvekkili olduğunu, bankaya ibraz ettiğinde karşılıksız olduğunun belirlendiğini, keşideci ... isimli kişinin sahte nüfus cüzdanı kullandığını, bankanın çek hesabı açarken gerekli özen ve dikkati göstermemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 7.000 YTL'nın ibraz tarihi olan 14.11.2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK 726.madde gereğince çekin zamanaşımına uğradığını, 6 aylık sürenin geçtiğini, çek hesabı açılırken gerekli dikkat ve özeni gösterdiklerini, resmi belgelere göre hesabın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bankanın çek hesabı açılırken müşterisinin kimliği, ekonomik durumu, ikametgahı ve sair konularda inceleme yapması gerektiği, 3167 SK 2/2 maddesine göre kusurlu olduğu, davacının ise ticari ilişkide bulunduğu kişilerin ekonomik durumu, ödeme kabiliyetini araştırması gerektiğinden % 50 müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.500 TL'nın 14.11.2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, dava tazminat istemine ilişkin olup, davalının tazminatla sorumlu tutulabilmesi için diğer koşulların yanı sıra davacının zararının da gerçekleşmesi gerekir. Her ne kadar davalı finans kuruluşunda çek hesabı açan kişinin hayali olduğu anlaşılmakta ise de, davacı tarafça çekin cirantasının da takip edilmesi ve buna rağmen alacağın tahsil edilememiş olması icap eder. Nitekim görüşüne başvurulan bilirkişi de bu yönde mütalaada bulunmuştur.

Bu itibarla, çekte ciranta olan ...İnş.San.Tic.Ltd.Şti.’nin gerçekte var olup olmadığı, var ise çek bedelinin bu şirketten tahsilinin mümkün bulunup bulunmadığı incelenerek neticesine göre bir karar verilmek gerekirken, bu husus nazara alınmadan eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.