muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5683, Karar No: 2014/12185, Tarih: 04.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5683 E.  ,  2014/12185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21309, Karar No: 2013/19711, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21309 E.  ,  2013/19711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin 08.05.2012 tarih 2011/2 esas, 2012/1011 karar sayılı ilamı davalı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiş ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda 04.04.2013 tarih 2013/5645 esas, 2013/11061 karar sayılı ilam ile hükmün BOZULMASINA karar verilmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından verilen bozma kararı sonrasında, dosya mahkemeye gönderilmiş ise de mahkemece dosya yeniden mahkeme esasına kaydedilmemiş ve bozma ilamına uyulması ya da direnilmesi yönünde bir karar verilmeden sehven yeniden temyiz incelemesine gönderilmiştir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve numarası gösterilen bozma ilamına uyulması veya direnilmesi yönünde bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/635, Karar No: 2021/1156, Tarih: 11.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/635 E.  ,  2021/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAİRESİ : Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

... 3 Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/02/2017 tarih ve 2014/577 E, 2017/84 K sayılı kararına karşı, davalı ... 14/04/2017 tarihli dilekçesiyle adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 01/10/2020 gün ve 2020/4733 E – 2020/5257 K sayılı kararıyla, “adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından” şeklindeki gerekçe ile adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar verildiği ve usuli işlemlerin tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine gönderildiği, kararın temyiz eden davalıya 17/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği, davalının 23/11/2020 tarihli dilekçesiyle HMK'nın 337/2 maddesinde belirtilen bir haftalık süre de adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz ettiği, itirazının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; davacı şirkete ait olup inançlı işlem ile davalıya kayden devredilen taşınmaza ait kira bedellerinin davalı tarafından tahsil edildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin davada, ... 3 Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/02/2017 tarih ve 2014/577 E ve 2017/84 K sayılı kararı ile "Davanın kabulüne, ...alınması gereken 327.293,49-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 81.823,40-TL harcın mahsubu ile bakiye kalan 245.470,09-TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına….” karar verildiği görülmektedir.

Hükmü temyiz eden davalının, adli yardım talepli dilekçesinde tapu kayıtlarına göre sahibi olduğu taşınmazların değerlerine ilişkin ... Belediye Başkanlığı ... Servisince düzenlenen yazıyı, adına kayıtlı taşıt olmadığına dair belgeyi ve emekli maaşına ilişkin ... çıktısını eklediği görülmektedir.

6100 sayılı HMK’nın 334/1 maddesine göre kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. Maddenin açık hükmüne göre adli yardımdan yararlanabilmenin iki koşulu vardır. Bunlardan ilki kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya

tamamen ödeme gücünden yoksunluk; ikincisi ise iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesinde her somut olayın özelliği ayrı irdelenmeli, tarafın ekonomik ve sosyal durumu ile muhatap olduğu veya olacağı yargılama gideri yükü her olay bakımından ayrı değerlendirilmelidir. Buna göre bir kimsenin değeri yüksek bir dava yönünden adli yardımdan yararlandırılmasının usul ve yasaya uygun olabileceği, ancak aynı kişinin değeri düşük bir dava yönünden adli yardımdan yararlandırılmamasında ise hukuka aykırılık bulunmayabileceği gözden uzak tutulmamalıdır. Öte yandan, bu değerlendirme yapılırken kişilerin Anayasa (36/1) ve ... İnsan Hakları Sözleşmesi (6/1) ile güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkını engelleyecek şekilde katı davranılmasından da kaçınılmalıdır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; her ne kadar davalının bir miktar emekli maaşı aldığı ve bir kısım taşınmazlara sahip olduğu anlaşılmakta ise de aleyhine hükmedilen karara karşı temyiz yasa yoluna başvurabilmesi için yatırması gereken harç ve diğer giderler nazara alındığında davacının mevcut ekonomik durumunun kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin bahse konu harç ve giderleri ödemeye elvermeyeceği kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca davalı tarafından ibraz edilen ekonomik ve sosyal duruma ilişkin belgeler, mahkeme kararı ve temyiz harç ve giderlerinin miktarları dikkate alındığında temyiz eden davalının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itirazının HMK'nın 337. maddesi gereğince KABULÜ ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 01/10/2020 gün ve 2020/4733 E – 2020/5257 K sayılı kararının kaldırılmasına, davalının adli yardım talebinin kabulüne, kesin olmak üzere 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/596, Karar No: 2007/1899, Tarih: 28.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/596 E.  ,  2007/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.2.2004 VE 14.9.2004 gününde verilen dilekçeler ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil, davalı ... vekili tarafından karşılık dava olarak Medeni Kanunun 725/2. maddesi gereğince temliken tescil veya irtifak hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ...'in müdahalesinin önlenmesi, ecrimisil ve kal davasının reddine, birleştirilen dosyada davalı ...'ın müdahalesinin önlenmesine, yapının kal'ine, ecrimisil isteminin kabulüne, davalı ... tarafından davacı aleyhine açılan karşılık davanın reddine dair verilen 17.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yargılamaya son verilen 7.05.2006 günlü duruşma tutanağına geçirilen kısa kararda davalı ve karşı davacı tarafından açılan dava hakkında bir hüküm kurulmamış ancak, sonradan yazılan gerekçeli kararda bu konuda hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

10.4.1992 tarih 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, mutlak bozma nedeni olarak kabul edildiğinden kararın açıklan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3542, Karar No: 2023/13805, Tarih: 26.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3542 E.  ,  2023/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/48 E., 2020/178 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden, sanık hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezalarının türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2011 tarihli 2011/23087 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 35, 106/2-a, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli ve 2011/1234 Esas ve 2013/220 Karar sayılı karar ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35/2 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli ve 2011/1234 Esas ve 2013/220 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli ve 2015/24706 Esas ve 2019/19313 Karar sayılı ilâmıyla;

'' ...Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve olayın tek tanığı olan ... ile müşteki ... dinlenilmeden hüküm kurularak, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,''

3. ... Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2013 tarihli ve 2011/1234 Esas ve 2013/220 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli ve 2015/24706 Esas ve 2019/19313 Karar sayılı ilâmıyla;

'' ...Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve olayın tek tanığı olan ... ile müşteki ... dinlenilmeden hüküm kurularak, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2020/48 Esas, 2020/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62/1, 35 ve 52/2 inci maddeleri uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Kararı temyiz etme iradesi ve vesaireye ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Silahla Tehdit Suçu Yönünden Temyiz Sebepleri

1. Eylemin kül halinde yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturma sebebi ile tehdit suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdurun oğlu olduğu, aynı evde birlikte yaşadıkları, olay günü sanığın eve uygunsuz kişiler getirmesi nedeniyle annesi olan mağdurun da buna tepki göstermesi üzerine taraflar arasında başlayan tartışma sırasında sanığın eline aldığı bıçak ile mağduru "seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, yaralamak maksadıyla bıçağı mağdura doğru attığı ancak bıçağın mağdura isabet etmediği anlaşılmıştır.

2. Dosya arasında 05.12.2011 tarihli olaya ilişkin tutanak mevcuttur.

3. Tanık S.Ö.'nün beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı incelenmekle sanık, mağdur ve olayın görgü tanığının beyanlarından, Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen eylemde; sanığın annesine karşı ''seni öldüreceğim'' şeklinde irade açıklaması olarak sarfettiği söz ve davranışların ayrıca tehdit suçunu oluşturmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince atılı silahla tehdit suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2020/48 Esas, 2020/178 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9460, Karar No: 2012/22801, Tarih: 02.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9460 E.  ,  2012/22801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/1-2, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusurunun bulunmadığı ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılanlar vekilinin Ağır Ceza mahkemesinin görevli olduğuna, bilinçli taksir uygulanması gerektiğine, tanıklarının dinlenmediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ve Bakanlar Kurulu'nun 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca adli para cezalarının TL olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi, TCK'nın 52/3 maddesine aykırı olarak, çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

3-Sanığa hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken kanun maddesinin yazılmaması ve taksit aralığının gösterilmemesi, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamınını tahsil edileceği hususu ile ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarata hükümde yer verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (2). bendine 50/4. maddesinden sonra gelmek üzere, “TCK 50/1-a maddesi” ibaresinin yazılması, “1 gün karşılığı” ibaresinden önce gelmek üzere “605 gün adli para cezası belirlenmesine ve hükümde adli para cezasının taksitle ödemesine ilişkin 3. paragraf çıkartılarak yerine “Sanığın sosyo ekonomik durumu nazara alınarak hakkında TCK’nın 52/4 maddesinin tatbiki ile hükmolunan adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte ödemesine, taksitlerden birinin

ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ile ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” paragrafları eklenmek ve hükümdeki adli para cezalarındaki “YTL” ibarelerinin çıkartılıp yerine “TL” yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4543, Karar No: 2014/26626, Tarih: 09.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4543 E.  ,  2014/26626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/754-2013/643

Davacı, davalı kurumca kendisine satış vaadinde bulunan S. A.ın Adana İli Seyhan İlçesi M. Mah. 107 Pafta ... ada 1171 parselde kayıtlı taşınmazdaki hissesi üzerine konulan haczin fekkine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; Kurumun davadışı K. Kuruyemişleri Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti.’den olan alacakları dolayısıyla, borçlu şirketin ortağı olan ve davacıya satış vaadinde bulunan davadışı S.t A.'ın satış vaadine konu Adana ili Seyhan ilçesi, M. mah. 107 pafta 711 ada 1171 parselde kayıtlı taşınmazdaki hissesi üzerine Kurumun 2010/17728, 17729, 17730, 19450, 19451 ve 19452 sayılı dosyaları üzerinden konulan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davadışı S. A.’ın satış vaadinde bulunan, davacının ise satış vaadini kabul eden olarak, Adana ili, Seyhan ilçesi, M. mah. 107 pafta 711 ada 1171 parselde kayıtlı taşınmaz ile ilgili olarak 22.10.2010 tarihli satış vaadi sözleşmesi düzenledikleri, bu satış vaadi sözleşmesinin tapuya şerh edildiği, davadışı Kardeşler K. Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti.’nin davalı Kuruma olan borçları dolayısıyla, şirketin borçlu olduğu dönemde ortak ve yetkili sıfatıyla şirketi temsile yetkili S. A.'ın Adana İli, Seyhan İlçesi, M. Mah. ... sk. Pafta ..., ada 1171 parselde kayıtlı taşınmazdaki hissesi üzerine 29/04/2010 tarihinde haciz konulduğu, davacının satış vaadi sözleşmesine dayanarak, Kurumca konulan haczin kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Tapu Kanununun 26. maddesi uyarınca usulüne uygun yapılmış geçerli bir satış vaadi sözleşmesi tapu kütüğüne şerh edilebilir. Tapu kütüğüne şerh edilmekle de o taşınmaz üzerinde ilişkin bulunduğu hukuki duruma aleniyet kazandırılmış ve sonradan hak kazanan üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilir hale gelmiştir.

Somut olayda, haciz işlemi, davadışı S. A.’ın davalı Kuruma olan borcundan kaynaklanmaktadır. S. A.ile davacı arasında satış vaadi sözleşmesi düzenlenmesi ve tapuya şerh verilmesi nedeniyle davacının hak sahibi olduğu, davacı ile davalı Kurum arasında sigortalılık ilişkisi mevcut olmadığı gibi, sigortalılıktan doğan bir borç da olmadığı sabittir. Bu durumda davaya genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerekir. Mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/574, Karar No: 2018/931, Tarih: 13.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/574 E.  ,  2018/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, katılan ...’a tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa söz konusu belgenin eklenmesi, aksi taktirde anılan tebligat noksanlığı giderilerek tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi ve 23.05.2014 tarihli duruşma tutanağında zabit katibin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinede yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksikliği de tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20998, Karar No: 2012/31687, Tarih: 06.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20998 E.  ,  2012/31687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Altınekin(Kapatılan) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

İcra mahkemesi kararının borçlu tarafından temyizi üzerine 05.07.2012 tarih ve 2012/8726 E. - 2012/23741 K.sayılı ilamı ile kısmen onanıp kısmen bozulmuş olup, bu aşamadan sonra taraflarca yapılmış karar düzeltme istemi bulunmadığından dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.