muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8355, Karar No: 2007/13923, Tarih: 21.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8355 E.  ,  2007/13923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmazı 1.11.2000 başlangıç tarihli ve aylık 2500 dolar bedeli kira sözleşmesi ile kiraladığını, akabinde 2002 yılı Ocak ayından itibaren aylık kiranın 2000 dolar olarak ödenmesi hususunda şifaen anlaştıklarını, ancak davalıların 2003 Ocak ila 2005 Ekim ayları kira farkı olarak aylık 500 dolar üzerinden ve Kasım 2005 ayı kirası olarak da 2500 dolar üzerinden icra takibi yaptıklarını, davalıların 5.11.2001 tarihinde imzaladıkları belgeye dayanarak aylık kiraları 2000 USD üzerinden ödediklerini davalıların ihtirazi kayıt koymaksızın bu kira bedellerini aldıklarını aralarında zımni sözleşme oluştuğunu, davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında icra takibine konu edilen borcu ödediğinden istirdat davasına dönüşen davasının kabul edilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davacının iddia ettiği gibi bir anlaşma olmadığını, sadece 1.1.2002 ila 1.1.2003 tarihleri arası geçerli olmak üzere aylık kiranın 2000 USD olarak ödenmesini kararlaştırdıklarını, diğer yıllar için aylık kiranın kira sözleşmesinde kararlaştırıldığı gibi 2500 USD olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulü ile haksız ve kötüniyetli bulunduğu anlaşılan davalıların %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Menfi tespit davasında, dava borçlu lehine hükme bağlandığında borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, davacının talebi üzerine inkar tazminatı hükmedileceği İİK’nun 72/5 maddesinde hükme bağlanmıştır. Bu durumda davalı aleyhine, inkar tazminatı hükmedilebilmesi için, yaptığı icra takibinin haksız olması yeterli olmayıp, aynı zamanda bu icra takibinin kötü niyetli olarak yapıldığının ispat edilmesi gerekir. Davacı borçlu tarafından davalıların kötü niyetli olarak icra takibi yaptıkları kanıtlanamamıştır. Bu nedenle kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken aksine hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ:1. bentte yazılı nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle temyiz olunan kararın “Hüküm” başlıklı kısmının 2. bendinde yazılı “Yapılan takibe açılan menfi tespit davası olup, dava sırasında istirdat davasına dönüşmesine İİK. 72-5-6 cümle gereğince alacağın likit olup, haksız ve kötüniyetle takip sonucunda takdiren takiple istenen miktarın %40 tutarı olan 15.510.40 YTL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline “sözlerinin karardan çıkartılmasına yerine “koşulları oluşmayan inkar tazminatı talebinin reddine” sözlerinin yazılmasına bu şekilde hükmün düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 21.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17321, Karar No: 2010/19726, Tarih: 16.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17321 E.  ,  2010/19726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/248981

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2008

NUMARASI : 2008/661

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdure P.. S..'nün nüfus aile kayıt tablosuna göre, mağdur N.. S..'nün tarafların evlilik dışı ilişkisinden dünyaya geldiği, mağdur çocukla sanık baba arasındaki soybağını belirleyen bir hükmün de bulunmadığı 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 337.maddesi hükmüne göre, evlilik dışı doğan çocuğun velayetinin annesine ait olduğundan 5237 Sayılı TCK.nun 234. maddesinin 1.fıkrasında öngörülen “çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun failinin velayet yetkisi elinden alınmış ana veya baba yada üçüncü derece dahil kan hısmı “ olabileceği nazara alındığında sanık babadan velayetin alınması gibi bir durumun olayda bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20626, Karar No: 2017/16341, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20626 E.  ,  2017/16341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9476, Karar No: 2014/4176, Tarih: 29.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9476 E.  ,  2014/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Finike İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2011/87-2013/28

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi A.. E.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Finike İcra Müdürlüğünün 2010/1633 Esas sayılı takip dosyasında borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin kamu haczi düşüldükten sonra ikinci sıradaki davalı alacaklıya ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin borçlu hakkında nafaka alacağının tahsili için takip yaptığını, nafaka alacağının öncelikli alacaklardan olduğunu, davalının bonoya dayalı alacağı karşısında alacaklarının kamu alacaklarından sonra ikinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yapmış olduğu takipte satışa konu aracın kayıtları üzerine satış talebinden önceki tarihleri kapsayacak şekilde geçerli bir haczinin bulunmadığını, davacının 2011 yılında haciz kaydını koyduğunu, nafaka alacağının ilama dayanan ve kesinleşen alacakların toplanarak faiz işletilmek suretiyle toplu tahsiline ait takibin adi alacak hükmüne dönüştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, vergi dairesi alacağının 6183 sayılı yasanın 21/1. maddesi uyarınca, davacı yanın nafaka alacağının ise İİK'nın 100 ve 101. maddeleri uyarınca ilk hacze iştirak hakkına sahip olduğu, sıra cetvelinin 1. sırasında vergi dairesi alacağının yer aldığı ve haciz tarihinin bütün sırada yer alan icra dosyalarından önce olduğunu, sırasına itiraz edilen Finike İcra Müdürlüğünün 201/1633 sayılı dosyasından alacağın bonoya dayalı olup haczin davacı yanın haczinden daha önce olduğu, ancak İİK'nın 101/son maddesine göre nafaka ilamına dayalı alacaklının önce takip yapmasa bile her zaman aynı derecede ilk hacze iştirak edebilir, İİK'nın 206. maddesine göre nafaka alacağının imtiyazlı alacak olduğu, vergi dairesi alacağı ve nafaka alacağının hacze iştirak nedeniyle aynı derece içinde yer aldığından satış bedelinin hacze iştirak eden nafaka alacağı ile ilk haczi koyduran vergi dairesi arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinde Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2008/14954 sayılı dosyadaki alacağın satış tarihi itibariyle 7.321,52 TL olarak nazara alınmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı A.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı A.. E.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davalı A.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı A.. E.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı A.. E.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16369, Karar No: 2017/3920, Tarih: 19.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/16369 E.  ,  2017/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yüzüne karşı 18.09.2015 tarihinde verilen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 01.10.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 01.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20490, Karar No: 2017/685, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20490 E.  ,  2017/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 25/06/2015 tarih 2014/18726 Esas 2015/9421 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2139, Karar No: 2021/4375, Tarih: 21.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/2139 E.  ,  2021/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2016 gün ve 2014/2 Esas, 2016/134 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21. maddesi gereğince tebligat yapılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak yapılan dosya incelemesinde, yokluğunda verilen ilk derece mahkemesi hükmünün katılan ...’nin Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesince istinabe yoluyla alınan ifadesinde beyan ettiği ''......'' adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, adı geçen katılana ilk derece mahkemesinin gerekçeli hükmü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip anılan hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulduğu takdirde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/621, Karar No: 2016/1454, Tarih: 24.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/621 E.  ,  2016/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Ek karar: 06/11/2015

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: Temyiz talebinin reddi

26.10.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilen ek kararı, yasal süresinden sonra 03.11.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 06.11.2015 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara karşı vaki temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan bu red kararının istem gibi ONANMASINA, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

K.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2024/3727, Karar No: 2024/8978, Tarih: 25.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/3727 E.  ,  2024/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/420 E., 2021/642 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanığın, mahkumiyetine dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, ... Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarih ve 2024/20727 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre,

Dosya aslının, anılan kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 03/10/2022 tarihli ve 2022/92 esas, 2022/2676 sayılı kararı ile tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden bozulmasını müteakip, kamu davasının derdest olması sebebiyle mahkemesinde bulunduğu anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın yokluğunda verilen İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2016 tarihli kararının, 13/04/2016 tarihinde ''Çamçeşme Mah. Çamlık sokak No: 25 iç kapı no:12 Pendik/İstanbul" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle kesinleştirildiği anlaşılmış ise de;

Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın yokluğunda verilen İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2016 tarihli kararının, 13/04/2016 tarihinde ''Çamçeşme Mah. Çamlık sokak No: 25 iç kapı no:12 Pendik/İstanbul" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle kesinleştirildiği anlaşılmış ise de;

7201 sayılı Kanun’un Kanun’un 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un 35. maddesinde yer alan, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/01/2011-6099 S.K./9.mad.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır..." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkarılarak, önceki adresinde bulunamayan sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılıp, varsa bu adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği, mernis adresinin olmadığının tespiti hâlinde ancak 35. maddeye göre daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılan eski adrese tebliğ işlemi yapılabileceği, sanığın bilinen son adresine ve soruşturma sırasında belirttiği adreslere davetiye çıkarıldığı, tebligatların iade edilmesi üzerine sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği, mernis adresi araştırılmadan sanığın bilinen son adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usule aykırı olması karşısında, esasen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı, dolayısıyla denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2- Kabule göre,

2- Kabule göre,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

İsabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması başlığını taşıyan 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." onbirinci fıkrasında; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması

halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükümleri yer almaktadır.

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlamaktadır.

Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemelere göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık, bu karar usulüne uygun bir şekilde kesinleştikten sonra, 5 yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve bu süre içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi halinde hüküm açıklanacaktır.