muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2637, Karar No: 2018/4015, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2637 E.  ,  2018/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.10.2017 gün ve 2017/78 Esas, 2017/308 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 25.04.2017 tarihli celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38451, Karar No: 2016/3480, Tarih: 08.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/38451 E.  ,  2016/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... .. ile ... vekili avukat . Sır aralarındaki dava hakkında Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 01/07/2015 gün ve 2014/693-2015/536 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

1.7.2015 günlü ilam temyiz eden davalı vekiline 19.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 13.11.2015 tarihinde verilmiştir.

3156 sayılı yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1.maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3,karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca,temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25061, Karar No: 2022/9460, Tarih: 27.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25061 E.  ,  2022/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 23/05/2022 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını beyan etmiş ve dilekçe ekinde davacının davadan feragat ettiğine ilişkin beyanını bildirir “İBRANAME, FERAGATNAME VE MAKBUZ” başlıklı belgeyi sunmuştur.

Bu durumda sulh, ibra ve ödeme belgeleri de getirtilerek, davalı vekili tarafından sunulan ibranamenin içeriği değerlendirilmek ve taraf vekillerinin vekaletnamelerinde yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6878, Karar No: 2015/6898, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6878 E.  ,  2015/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11379, Karar No: 2010/619, Tarih: 26.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/11379 E.  ,  2010/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.08.2005 gününde verilen dilekçe ile sözleşmenin feshi ve tahliye istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 07.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.01.2010 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 68 ada 35 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan A ve B blok halindeki yapının otel olarak kullanılmak üzere 15.04.2002 başlangıç tarihli sözleşme ile davalıya kiralandığını, davalının sözleşme uyarınca turizm yatırım belgesinde belirlenen sürede Turizm Bakanlığı’ndan onaylı projesine uygun olarak restore etmesi gerektiğini, sözleşmede öngörülen 21.03.2005 tarihi itibari ile edimlerin yerine getirmediğini, işletme belgesi sorulduğu halde sunulmadığını, bu şekilde akte aykırı davrandığını, kendisine 06.07.2005 tarihli ihtarname gönderilerek edimlerine yerine getirmesini talep ettiklerini, öte yandan Mart 2005 tarihinden itibaren kiraları eksik yatırdığını, Haziran ayı sonu itibari ile de 4.507.00 TL borcu bulunduğunu, sözleşmenin fesh edilerek davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalı edimlerini yerine getirdiğini, kira bedeli borcu bulunmadığını kira bedeli tespiti konusunda sözleşmede tahkim şartı olduğunu, kira tespiti ile açılan davanın derdest olduğunu, haklı nedenlere dayanmayan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sözleşmenin feshine, tahliyeye ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

Davalı edimlerini yerine getirdiğini, kira bedeli borcu bulunmadığını kira bedeli tespiti konusunda sözleşmede tahkim şartı olduğunu, kira tespiti ile açılan davanın derdest olduğunu, haklı nedenlere dayanmayan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sözleşmenin feshine, tahliyeye ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

Taraflar arasında imza ve içeriğinde uyuşmazlık çıkartılmayan 15.4.2002 başlanğıç tarihli ve 20 yıl süreli sözleşmenin 1.maddesinde sözleşmenin konusu “...’in ... mevkii 68 ada 35 parsel üzerinde bulunan ... Oteli asgari üç yıldızlı olmak üzere 06.07.2000 tarih 24101 sayılı resmi gazetede yayınlanan turizm tesisleri yönetmeliğinin aradığı şartlara uygun olarak Turizm Bakanlığı’nca onaylı projesine uygun şekilde yeniden yapılması veya restore edilmek üzere üst hakkı tesisi ve Pelenkoğlu tarafından sözleşme şartları dahilinde işletilmesidir” şeklinde tanımlanmıştır. Sözleşmenin 8 ve devamı maddeleri bedele ilişkindir. 11.madde de ise mevcut demirbaşların davalı kiracıya devredildiği anlaşılmaktadır. Anılan tüm sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde 15.4.2002 günlü sözleşmenin hasılat kirasına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Zira, Borçlar kanununun 270 maddesinde hasılat kirası “ hasılat kirası bir akittir ki onunla kiralayan kiracıya ücret mukabilinde hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etmeyi iltizam eder” olarak tanımlanmıştır. O yüzden taraflar arasındaki uyuşmazlığın giderilmesinde Borçlar Kanununun hasılat kirasına dair 270 ve devamı maddelerinin uygulanması gerekecektir.

Davacı kiralayan eldeki davada aktin feshi ve tahliye nedeni olarak davalı kiracının sözleşmeye aykırı davranışı ile kira parasını ödemede temerrüdü nedenlerine dayanmaktadır.

Kiracının akde aykırı davranması kendini iki şekilde gösterir.

Kiracı, ya muaccel olan kira parasını ödemede temerrüde düşmüştür (BK. m.288) veya kiralananı tam bir özenle ve tahsis amacına uygun kullanmamaktadır (BK. m.289).

BK. m. 288 hükmüne göre “Kiracı kirayı vadesi hululünde tediye etmezse kiralayan altmış günlük bir mehil tayin ederek birikmiş olan kira bu müddet zarfında verilmediği takdirde; mehilin hitamında akdi feshedeceğini, kiracıya ihtar edebilir. Bu mehil ihtarın kiracıya tebliğ edildiği günden başlar. Bu mehilin tenkisine yahut kiranın tediye edilmemesi halinde akdin hemen feshedileceğine dair yapılan mukaveleler batıldır”.

Kira borcunun kısmen ödenmemiş veya geçmiş yıllara ait kira bedelinin ödenmemiş bulunması durumunda da BK. m. 288 hükmü uygulanabilir.

Kira borcunun kısmen ödenmemiş veya geçmiş yıllara ait kira bedelinin ödenmemiş bulunması durumunda da BK. m. 288 hükmü uygulanabilir.

Kanunun emredici hükmü gereği, kiracıya verilmesi gereken altmış günlük sürenin sözleşmeyle daha aza indirilmesi mümkün olmadığı gibi (BK. m.288 f.3) kiracının kira parasını ödemede temerrüde düşmesi halinde akdin hemen feshedileceğine (BK. m.288 f.3) ilişkin sözleşme hükümleri batıldır. Kiracıya gönderilen ihtarın tebliğ edildiği günden başlamak üzere altmış günlük süre içinde kira ödenmezse akdin feshi ve tahliye talep edilebilir.

Somut olayda davalı kiracıya gönderilen 06.07.2005 tarihli ihtarnamede yasanın açık hükmüne rağmen kiracıya 60 günlük değil 30 günlük ödeme süresi tanınmıştır. Davacı kiralayan yasa yöntemine uygun süre tanımadığından kiracının temerrüdü nedeniyle aktin feshi isteminde bulunamayacağından mahkemece bu saptama gözetilerek kira parasını ödemede temerrüde dayalı aktin feshi isteminin reddinde yasaya aykırılık yoktur.

Kiracının akde aykırı davranmasının diğer türü, kiralananın tam bir özenle ve tahsis amacına uygun kullanmaması veya işletme borcunun yerine getirilmemesidir (BK. m.289). Davacı aynı tarihli ihtarı ile davalı kiracının sözleşmenin 7.2 hükmüne de aykırı davrandığını en geç 21.3.2005 tarihinde alınması gereken turizm işletme belgesini henüz almadığını da belirtmiş, davalıya münasip bir süre tanımıştır. Davada açıklanan bu sebebe dayalı olarak da akte aykırılıktan fesih isteminde de bulunulmaktadır.

Konuya ilişkin BK. m. 289 hükmü şu şekildedir; “Kiracı kiralananın işletilmesine ve muhafazasına müteallik borçlarını ehemmiyetli bir tarzda muhalefet eder ve kiralayanın ihtarına rağmen ve tayin ettiği münasip bir mehil zarfında borçlarını ifa etmezse kiralayan, başka bir muameleye hacet kalmaksızın akdi feshedebilir”.

Hâsılat kirasında kiracının, kullanma yanında kiralananı işletmek ve ondan semereler almak yetkisi vardır. Kiralananın işletilmesi kiracı için aynı zamanda onun yükümlülüğüdür. Bu konudaki BK. m.278 f.1 hükmü “ Kiracı, kiralananı tahsis olunduğu dairede iyi bir surette işletmeye bilhassa hâsılata kabiliyetli bir halde bulundurmaya mecburdur” şeklindedir. Bunun nedeni hâsılat kirasının özelliğinden kaynaklanmaktadır.

Hâsılata kabiliyetli halde bulundurmak ise hâsılat yeteneğinin tüketilmemesi, hâsılat kabiliyetinin bitirilmemesi başka bir deyişle hâsılat elde etme imkânının devam eder vaziyette olması olarak karşımıza çıkmaktadır. Çünkü iyi bir işletme faaliyeti ancak bu tedbirler alınırsa sürdürülebilir.

Gerçekten BK. m. 289 hükmü karşısında yukarıda verilen bütün bu örnekler kiracının, kiralananı iyi bir surette işletme, bilhassa hâsılata kabiliyetli bir halde bulundurma borcunu ihlal etmesi sebebiyle sözleşmeye aykırılık teşkil edeceğinden, BK. m.96 uyarınca sorumluluğunu gerektirdiği gibi kiralayan bu sebebe dayanarak sözleşmenin feshini de isteyebilir.

Gerçekten BK. m. 289 hükmü karşısında yukarıda verilen bütün bu örnekler kiracının, kiralananı iyi bir surette işletme, bilhassa hâsılata kabiliyetli bir halde bulundurma borcunu ihlal etmesi sebebiyle sözleşmeye aykırılık teşkil edeceğinden, BK. m.96 uyarınca sorumluluğunu gerektirdiği gibi kiralayan bu sebebe dayanarak sözleşmenin feshini de isteyebilir.

Ancak yasada akdin feshi için sözleşmeye aykırılığın “ehemmiyetli” olması öngörüldüğünden, önemsiz bazı faaliyetler kiracının tazminat sorumluluğunu gerektirirse de akdin feshi için yeterli sayılmayabilir. Hangi tür akde aykırılıkların fesih nedeni sayılacağını ise her somut olayın özelliğine göre tayin etmek gerekir. Bunun için kiralananın niteliği ve hacmine, o konudaki mahalli örf ve âdete bakmak, kiralayananın akde aykırılık olarak bildirdiği nedeni bütün bunlara orantılayarak sonuca varmak gerekir. Kuşkusuz bu konuda bilirkişi oy ve görüşünün alınması da önemlidir.

Bu bakımdan mahkemece kiracının akte aykırı davranması suretiyle ortaya çıkan olgunun kiranın niteliğine ve hacmine bu konudaki örf ve adete göre ehemmiyetli olup olmadığı konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişilere bir inceleme yaptırılmadan salt sözleşme hükümlerine bakılarak hakimlikçe takdir edilmesi HUMK'nun 275 maddesine uygun düşmemiştir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Kabule göre de; davada sözleşmenin feshi talebi yanında tahliye talebi de bulunduğu halde sözleşmenin feshi isteminin kabulüne rağmen tahliye isteminin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran taraflara verilmesine, 26.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9931, Karar No: 2009/11137, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9931 E.  ,  2009/11137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... vek.Av.... ile davalı ....vek.Av.... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 91/193 sayılı hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme kararı davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... 24.06.2009 günü tebliğ edilmiş olup, adı geçenin İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçtikten sonra, 09.07.2009 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı yanın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8027, Karar No: 2011/7997, Tarih: 19.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/8027 E.  ,  2011/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/201198

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık ...'un yaralama suçundan beraatine ilişkin (KOCAELİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2009 gün ve 196/126 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanığın ceza ehliyetinin tam olduğuna dair Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporlar hüküm kurmaya elverişli ve yeterince kanaat verici nitelikte bulunduğundan, sanığın ceza ehliyetine ilişkin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmü, sanık müdafiinin vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiği yönündeki talebiyle sınırlı olarak incelenmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur katılan ...’e yönelik suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin Adli Tıp Genel Kurulundan cezai ehliyete ilişkin rapor aldırılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun yaralama niteliğinde olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. Maddesi uyarınca kendisini vekille temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine, hazine aleyhine maktu Avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının ilgili bölümüne “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi uyarınca 1250 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kasten yaralama suçundan beraat eden sanık ...’e verilmesine” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamadeki düşünce gibi

B) Sanık ...’ın mağdur katılan ...’e yönelik suçu yönünden;

a) Sanığın olay tarihi öncesinde Kocaeli Büyükşehir Belediyesinde hangi tarihler arasında çalıştığı, ne iş yaptığı, işten çıkarılmasıyla ilgili Büyükşehir Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürü olan mağdur katılan ...’in herhangi bir görevinin olup olmadığı, işten çıkartılmaya esas tutanak, disiplin kurulu kararı veya benzer bir belgenin düzenlenmesine katılıp katılmadığı araştırıldıktan sonra suçun nitelendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre;

a) Sanığın olay tarihi öncesinde Kocaeli Büyükşehir Belediyesinde hangi tarihler arasında çalıştığı, ne iş yaptığı, işten çıkarılmasıyla ilgili Büyükşehir Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürü olan mağdur katılan ...’in herhangi bir görevinin olup olmadığı, işten çıkartılmaya esas tutanak, disiplin kurulu kararı veya benzer bir belgenin düzenlenmesine katılıp katılmadığı araştırıldıktan sonra suçun nitelendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre;

Sanığın mağdur katılan ...’i sol bacak, sol diz, sol gluteal ve bel bölgelerinden toplam beş bıçak darbesiyle hayati tehlike geçirmeden basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, cezanın alt ve üst sınırlar arasında makul düzeyde tayin edilmesi gerekirken, zararın ağırlığı yerine teşebbüsün derecesi kıstas alınarak üst sınırdan 15 yıl hapis cezası tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca aleyhe temyiz olmadığından sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, sanığa verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... ve sanık müdafiilerinin tahliye talebinin reddine, sanık ...’ın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ve suçun kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenip işlenmediği konusunda araştırma yapılmasına gerek olmadığına yönelik Başkan Vekili ...’in karşı oyu ve oyçokluğu ile 19.12.2011 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

I. Olay:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinden önce Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Park ve Bahçeler müdürlüğünde işçi olarak çalışan sanığın disiplinsiz hareketleri nedeniyle iş akdinin feshedildiği, Belediye Park ve Bahçeler müdürü olan mağdur katılan ...’in sanığın hata yaptığını söyleyerek yardım istemesi üzerine hakkında beraat kararı verilen sanık ...’e ait peyzaj firmasında işe girdirdiği, sanığın bu firmada da problem çıkartması üzerine ... tarafından işten çıkartıldığı, her iki işten de çıkartılmasına mağdur katılan ...’in sebebiyet verdiğini düşünen sanığın üzerinde taşıdığı bıçakla ...’in çalıştığı işyerine giderek mağdur katılan ...’i sol bacak, sol diz, sol gluteal ve bel bölgelerinden toplam beş bıçak darbesiyle hayati tehlike geçirmeden basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

II. Eksik soruşturmaya gerek olmadığı:

Sanığın kurum tarafından işten çıkarılması mağdur katılanın görevleri arasında bulunmadığından ve sanığın saiki suç niteliğini etkilemeyeceğinden bu yönde araştırma yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

III.Suç niteliği:

II. Eksik soruşturmaya gerek olmadığı:

Sanığın kurum tarafından işten çıkarılması mağdur katılanın görevleri arasında bulunmadığından ve sanığın saiki suç niteliğini etkilemeyeceğinden bu yönde araştırma yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

III.Suç niteliği:

Mağdur katılandaki yaraların niteliği, isabet bölgeleri ile kesici delici alet yaralarının büyük damar veya sinir lezyonu ile periton yaralanması veya iç organ yaralanması şeklinde lezyona neden olmaması dikkate alındığında, eylem kasten silahla yaralama suçunu oluşturacağından, 5237 sayılı TCK nun 61. maddesine göre meydana gelen zararın ağırlığı teşdit sebebi sayılarak kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda belirtilen gerekçelerle sayın çoğunluğun görüşüne katılmadım.
Yargıtay — Esas No: 2016/2206, Karar No: 2017/6599, Tarih: 23.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/2206 E.  ,  2017/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-j-son, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ... ile katılanın .... İnşaat Emlak isimli şirkete ortak oldukları, ticari faaliyetleri kapsamında ilgili şirket adına katılan ...'tan 15.12.2004 tarihinde imzalanan genel kredi sözleşmesi ile kredi kullanıldığı, ancak kredi sözleşmesinin müteselsil borçlu ve müteselsil kefiller kısmındaki ikinci sırada yer alan katılan ... adına atılı imzanın katılanın eli ürünü olmadığı, böylece sahte imza ile katılan bankadan kredi kullanıldığının iddia edildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında şirketin kaşesi altındaki imza ile birinci sıradaki müştereken ve müteselsilen kefil kısmındaki imzaların kendisine ait olduğunu, başkasının adına imza atmadığına yönelik istikrarlı savunması, bununla birlikte tanık olarak dinlenen katılan bankanın pazarlama bölümü müdür yardımcısı ...'nin formda ismi yazılı kişilerin huzurlarında imzaları alınmadan formların işleme konulmadığına yönelik beyanı, dosya içerisindeki noter senedine göre, sanığın sözleşme tarihi olan 15.12.2004 tarihinden önce 08.06.2004 tarihinden itibaren 3 yıl boyunca şirket kaşesi altına imza atmaya yetkili olduğunun anlaşılması karşısında sanığın herhangi bir hileli hareket ile katılan bankayı aldatarak menfaat temin ettiğine yönelik yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden hatalı değerlendirme ile sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.