muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12748, Karar No: 2019/3051, Tarih: 14.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12748 E.  ,  2019/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın psikolojik rahatsızlığı bulunduğuna dair anlatımları, dosyada bulunan ... Üniversitesi Eğitim, Uygulama ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 13.12.2015 tarihli “sanıkta bipolar affektif bozukluk" olduğuna dair rapor içeriğine göre; sanığın olay tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak için 5271 sayılı CMK'nin 74.maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile sanığın hukuki durumunun tespit ettirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2) Sanık hakkında, Polatlı Sulh Ceza Mahkemesinin 29.05.2007 tarih ve 2006/159 Esas ve 2007/244 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, maddeleri gereğince 3600 TL adli para cezasına hükmolunduğu, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15.03.2010 tarih ve 2009/45068 Esas, 2010/7605 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün hapis cezası olarak açıklandığı anlaşılmış ise de; Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle sanık hakkında verilen adli parasına dair mahkumiyetin korunması gerektiği gözetilmeden hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9101, Karar No: 2014/11019, Tarih: 04.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9101 E.  ,  2014/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/07/2009

NUMARASI : 2005/50-2009/206

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve müdahil davacı vekili ile davalılar Alişan,Musa ve Durkadın vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla temyiz eden anılan bir kısım davalılar vekilinin temyiz harcını yatırmaması üzerine, Dairenin 06/02/2013 tarih, 2012/11959 Esas, 2013/1419 sayılı kararı ile anılan davalılar vekilinin istifa dilekçesi sunması ve istifa dilekçesinin asillere tebliğ edilmiş olması dolayısıyla temyiz harcının temyiz eden anılan davalılardan tahsil edilmesi için geri çevirme yapıldığı, mahkemece Yargıtay ilamının anılan davalılara tebliğ edildiği halde yedi günlük kesin süre içinde harcın yatırılmadığı gerekçesi ile anılan davalıların temyiz isteğinin reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmediği anlaşıldı,dosya incelendi,Tetkik Hakimi ..raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 388. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 389. (yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381. maddesinin son fıkrasının (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. maddesinin) getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda bulunmadığı halde gerekçeli kararda “6-Davacıların Antalya ili Kaş ilçesi Kınık Beldesi Tersakan Mevkiinde bulunan davalı A.. A.. adına tapuda kayıtlı 138 parsel sayılı taşınmaza yönelik açmış oldukları davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile davacılar muris M.. A.. mirasçıları N.. A.., G.. G.., G.. O.., R.. G.., D.. A.., D.. G.. adına miras hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline,” şeklinde karar verilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca; 10.04.1992 gün, 1992/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1720, Karar No: 2019/4541, Tarih: 26.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1720 E.  ,  2019/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 02.03.2017 tarih 2016/11972 esas 2017/1688 karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1365, Karar No: 2021/3210, Tarih: 04.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1365 E.  ,  2021/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin içeriğine göre sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminde bulunduğu, müşteki sanık ...'nun temyiz dilekçesinin içeriğine göre kasten yaralama suçundan hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Müşteki sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

a)Müşteki ...'ın yaralanmasına ilişkin Kafkas Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 17.12.2015 tarihli nöroloji uzmanınca verilen raporunda ''... isimli şahsın şikayetleri sol elde uyuşma olup, nörolojik muayenesi: şuuru açık, koopere, oryante, tüm ekstremitelerde kas kuvvetin tam, kranial sinirlerin sağlam, serebellar testlerinin doğal olduğu saptanmıştır. Şahsın sol elinde mevcut olan uyuşma şikayetleri subjektif nitelikte olduğundan BTM ile giderilemeyeceği konusunda yorum yapılamamaktadır'' şeklinde, Kafkas Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 18.02.2015 tarihli beyin cerrahi uzmanınca verilen raporunda ''Hastanın yapılan adli muayenesi sonucunda beyin cerrahi açısından duyu veya organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflamasına, konuşmada zorluğa, yaşamını tehlikeye sokabilecek bir duruma, bitkisel hayata girmesine, çocuk yapma yeteneğinin kaybolmasına, yüzünün sürekli değişmesine, vücudunda kemik kırılmasına neden olacak bir durum saptanmadığını, hastanın mevcut lezyonlarının basit tedavi yöntemleriyle giderilebilecek ölçüde hafif olduğunu bildirir kati adli hekim raporudur. Mevcut lezyonların kalıcı iz açısından plastik cerrahi uzmanı tarafından değerlendirilmesi uygundur'' şeklinde tespitlere yer verildiği, raporların içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; müştekiye ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen her bir ölçüte göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, müşteki sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Müşteki sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2015 tarih, 2014/768 Esas - 2015/395 Karar sayılı ilamı ile verilen 6 ay 5 gün hapis cezasının suç tarihi olan 29.12.2014 tarihinden sonra 04.06.2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, müşteki sanığın güncel adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başkaca kasıtlı suçlardan mahkumiyet ilamlarının bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre, müşteki sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve 5237 sayılı TCK'nin 50, 51, 58. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Karşılıklı yaralama suçlarının işlendiği olayda, tarafların olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halde mağdur sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden müşteki sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince müşteki sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22022, Karar No: 2018/8878, Tarih: 11.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22022 E.  ,  2018/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kişisel ilişki yönünden; davalı erkek tarafından ise iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay’ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler (HMK m. 334/1). Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır (HMK m.336/2). Temyiz eden davalı erkek, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin herhangi bir belge sunmamıştır. Bu sebeple adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.11.09.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/10292, Karar No: 2023/4809, Tarih: 06.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10292 E.  ,  2023/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/6 E., 2015/367 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... ile sanık ...'ın kardeş oldukları ve Kavak ilçesi Alaçamderesi Köyünde, vefat eden babalarından kalma müşterek arazilerinin bulunduğu, sanığın 2003-2012 yılları arasında devlet tarafından tarım arazilerine ödenen destekleme katkı paylarını almak için katılanın imzasını taklit ederek muvafakatname düzenleyip İlçe Tarım Müdürlüğü'ne vermek suretiyle zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Dosya arasındaki ekspertiz raporuna göre; 2003-2012 yılları arasındaki 90 adet muvafakatname aslındaki imzaların sanığa ait olmadığı, imzaların kolay tersim edilebilir, basit nitelikte imzalar olduğu için aidiyetinin tespitinin mümkün olmadığı tespit edilmiştir.

3. Ziraat Bankası sanığa yapılan ödemelere ait ödeme tablosunu dosyaya sunmuştur.

4. Muvafakatname asılları, Adli emanetin 2012/95 sırasına kaydedilmiştir.

5. Sanık soruşturma aşamasındaki beyanında, imzaları kardeşi olan katılan adına kendisinin attığını ikrar etmiş; yargılama sırasındaki beyanında, imzaları kendisinin atmadığını ifade etmiş; mahkeme tarafından beyanları arasındaki çelişki giderilmiştir.

6. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanma ihtimaline binaen sanığa ek savunma ... tanınmıştır.

7. Mahkeme, sanığın beyanları arasındaki farklılığın kendisini cezadan kurtarmaya yönelik olduğunu kabul ederek, atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyetine hükmetmiştir.

IV. GEREKÇE

6. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanma ihtimaline binaen sanığa ek savunma ... tanınmıştır.

7. Mahkeme, sanığın beyanları arasındaki farklılığın kendisini cezadan kurtarmaya yönelik olduğunu kabul ederek, atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyetine hükmetmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin 2003 ile 2012 yılları arası olduğu tespit edilmekle yapılan incelemede; dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda, mahkemenin sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrasında, özel belgede sahtecilik suçunun hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olarak düzenlenmiş olması karşısında, sanık hakkında aynı suçtan hüküm kurulurken alt sınırın 1 yıl olduğu gözardı edilir biçimde "alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir sebep bulunmamakla suçun işleniş biçimine göre takdiren ceza tayini ile 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması" denilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

2. Adli Emanetin 2013/32-33-34-35-95 sırasına kaydedilen suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine sahiplerine iadesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/367 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz iseteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/312, Karar No: 2008/299, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/312 E.  ,  2008/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda alacak miktarının az olması nedeniyle sanığa ceza verilmesine yer olmadığına dair Bakırköy 1.İcra Mahkemesinin 26.07.2006 tarihli ve 2006/610-1085 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gereği için ...İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, ....Ağır Ceza Mahkemesinin 4.8.2006 tarihli ve 2006/221 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ...İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.11.2007 gün ve 57674 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 14.12.2007 gün ve K.Y.B.2007/256395 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ....İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, sanığa ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan ....Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ....İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi