muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/446, Karar No: 2023/106, Tarih: 22.02.2023

Dolayısıyla, KOM’un Bylock sunucu verileri üzerinde devam eden incelemelerin henüz tamamlanmaması ya da incelemeye rağmen verinin kurtarılamaması-çözümlenememesi nedeniyle kişinin herhangi bir User-ID numarasıyla eşleştirilemediği hallerde de, Bylock sunucusuna ait IP’lerle bağlantı yaptığının CGNAT kayıtları doğrultusunda tespit edilmesi mümkündür. Bu durumda kişinin Bylock’a doğrudan bağlandığının anlaşılabileceği gibi, Bylock sunucusuna tuzak yöntemlerle de (Morbeyin vb) yönlendirilmiş olabileceği sonucuna ulaşılabilir. Bylock hakkındaki teknik rapor değerlendirildiğinde, aşağıdaki sonuçlara varılabilecektir.

1-User-ID numarası tespit edilen by-Lock kullanıcısı ilişkin rapor, kişinin örgütü hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir delil niteliğindedir. Ayrıntılı Bylock değerlendirme ve tespit tutanağı ise, esas kullanıcının kim olduğunu ve örgütteki konum ve faaliyetlerini ispata yaramaktadır.

2-User ID numarası tespit edilemeyen by-Lock kullanıcısı olduğuna dair KOM Daire Başkanlığınca rapor düzenlenen kişinin, CGNAT kayıtları mevcut olsa dahi bu durum by-Lock kullandığına dair emare niteliğinde olduğu, bir başka deyimle belirti delili olarak kabul edileceği sonucuna varmak gereklidir. Zira morbeyin listesinde yer alan sanıkların tamamında CGNAT kayıtlarının mevcut olduğu görülmüştür.

Bir olayın ispat gücü bakımından emare ve delil arasındaki farka gelince; Arapça kökenli olan “emare”nin türkçe sözlükteki karşılığı “belirti, iz, ipucu”dur . Emare hukuki anlamda ise; başka delillerle desteklenmediği takdirde tek başına delil niteliği taşımayan izdir, delil başlangıcı veya belirti dellili de denmektedir. Belirti başlı başına bir hususun varlığını ispata yetmemekle birlikte, onun vuku bulduğuna işaret eden ve ancak diğer delillerle desteklenmesi kaydı ile hükme dayanak yapılan olgulardır. Emareye, doktrinde ispatın karşılığı olarak “yaklaşık ispat” ifadeside kullanılmaktadır.

İspat bakımından bir delil çok kuvvetliyse ve güvenirliği konusunda bir risk yoksa davanın sonucunu belirleyebilir. Bu delillere belirleyici delil denmektedir. Bu halde destekleyici delile olan ihtiyaç azalacaktır. Ancak bu delil mutlaka duruşmada tartışılmalıdır.

Delillere karşı savunma hakkının tanınmasına büyük önem veren Avrupa Mahkemesi; iç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmayan ve hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması; başvurucuya gerekli usuli güvencelerin sağlanmış olması ve materyalin baskı zorlama ve tuzak gibi mahkemeyi lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması halinde, genellikle sözleşmesinin 6/1 md. aykırı olmayacaktır. (Chalkley, Birleşik Krallık) Burada önemli olan savunma hakkına saygı gösterilmesidir. (age. ... Doğru 638. syf)

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin yerleşik uygulamalarında, User-ID numarası bulunan ve değerlendirme tespit tutanağı dava dosyasına getirttirilerek CMK 217/1 maddesi gereğince tartışmaya konu edilen delilin belirleyici delil niteliğinde olduğu kabul edilmektedir.

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin yerleşik uygulamalarında, User-ID numarası bulunan ve değerlendirme tespit tutanağı dava dosyasına getirttirilerek CMK 217/1 maddesi gereğince tartışmaya konu edilen delilin belirleyici delil niteliğinde olduğu kabul edilmektedir.

Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanabilir. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.

Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir. Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Hukuk kuralı, ceza ve muhakeme hukuku veya diğer hukuk dallarına ilişkin yazılı hukuk kuralları ile milletlerarası antlaşmalardır.

Temyizin hükmün hukuku yönüne ilişkin olduğuna dair içtihada 1412 sayılı CMUK’nın yürürlükte olduğu dönemde de yer verilmiştir. Nitekim YİBGK 14.12.1992 tarih, 1-5 sayılı kararında; “Yargıtay ne yasa organının yerine geçebilir ne de olay sorununu çözmeye yetkilidir. Yargıtay ilk mahkemenin yerine geçerek olaya ilişkin sorunları çözemez” şeklinde yer verilmiştir.

Öğreti ve doktrinde yer verilen görüşlere göre ise; “Yargıtay, temyiz yolunda yargılama yaparken, uyuşmazlığın ispat yönüne yani fiilin belirlenmesine dokunamaz. Yargıtay sadece esas mahkemesinin duruşmada ortaya konan delillere dayanarak vardığı vicdani kanaatine göre belirlemiş olduğu fiilin hukuk normları karşısındaki durumu konusunda yaptığı tavsifi ve ondan çıkardığı sonuçları denetleyebilir.” (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. ... TELLENBACH’A ARMAĞAN, Seçkin yayınları syf. 1287)

Ceza Muhakemesinde mahkumiyet hükmünün kurulabilmesi için, maddi sorunu çözen makamın sanığın suçlu olduğuna vicdani kanaat getirmesi gerekir. Geçmişte yaşanmış olan bu olay, delil araçları kullanılarak mahkeme önünde temsil edilmelidir. Mahkeme delil araçlarını akıl yürütmek ve tecrübe kurallarına başvurmak fiili ile vicdanına göre değerlendirir. Bundan sonra gene akıl yürüterek boşlukları doldurur ve vicdani kanaate sezgileriyle değil akıl yoluyla ulaşır (M. Feyzioğlu Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin yayınevi syf. 139).

Alman Yargıtayı 07.06.1979 tarihli kararında şöyle demektedir: "Yargıtayın olay yargıcının kanıya varışını denetlemek bakımından sınırlı bir olanağı vardır. Bu, kural olarak Yargıtay için bağlayıcıdır. Özellikle de Yargıtayın kendi değerlendirmesini olay yargıcınınkinin yerine koyma yetkisi yoktur. Özgür kanıtlama yolunda kanıt sunumunu bir ölçüde yinelenmesi yetkisi de yoktur. Eğer Yargıtay sunulmuş olan kanıtlama araçları dolayısıyla kendi değerlendirmesini olay yargıcınınkinin yerine koyacak olursa kendi görev alanının sınırlarını aşmış olur ve kendisine temyiz yargılamasını yasal düzenlemesine göre üstlenme hakkı ve yeterliliği olmayan bir sorumluluk yüklemiş olur. Kuşkusuz olay yargıcına kanıya varış sürecinde tanınmış olan özgürlüğün de sınırları vardır. Olay yargıcı bu yetkisini kendince (keyfi olarak) kullanamayacağı gibi, bütün kanıtları da sonuna kadar değerlendirmek zorundadır. Bunun ötesinde kesin bilimsel verilere, mantığın yasalarına ve günlük yaşamın deneyim kurallarına dikkat etmek zorundadır." (Aktaran Prof. Dr. ... Gökçen, Yrd. Doç. Dr. Kerim Çakır, Ceza Muhakemesinden Temyiz inceleme mercii olarak Yargıtay, Dr. Dr. ... TELLENBACH’A ARMAĞAN, Seçkin yayınları syf. 1001)

Yargıtayın istisnai olan maddi olay denetiminin sınırları hakkında Türk doktrininde de; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. ... TELLENBACH’A ARMAĞAN, Seçkin yayınları syf. 1282)

Yazılı hukuk kurallarının yanında, içtihatlar, bilimsel görüşler, herkesçe bilinen olaylar ile deneyim kurallarına ve ilkelere aykırılık da, olayın özelliklerine göre hukuka aykırılık sayılabilecektir. Bu kapsamda olayın mahkemece aydınlatılabilmesi mecburiyeti vardır. Kısaca “eksik soruşturma” dediğimiz bu ilkeye aykırılık da hukuki denetim kapsamında görülebilecektir.

Yargıtay tarafından gerçekleştirilen temyiz denetimi CMK’nın 217. maddesi gereğince duruşmada tartışılan ve hükme esas alınan delillere münhasır olacaktır. Sonradan dosyaya ibraz edilen deliller suçun sübutu ve vasfı bakımından hükmün esasını etkileyecek nitelikte ise eksik soruşturma nedeniyle hükmün bozulmasına karar vermelidir.

Ceza muhakemesi hukuk açısından serbest delil ve vicdani ispat sistemi geçerlidir. Genel bir ifadeyle delillerin elde edilmesi ve değerlendirilmesi serbestliğini ifade eden bu sistem, eylemi yargılayan hâkimlerin hukuka uygun şekilde elde edilen her türlü delili kullanarak ispata ulaşmasını, sanığın aleyhine olduğu gibi lehe delilleri de araştırıp değerlendirerek, kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Delil takdirindeki serbesti, keyfilik olarak algılanmamalı, akla, mantığa ve bilimsel kurallara aykırı olarak değerlendirilmemelidir.
Yargıtay — Esas No: 2024/4275, Karar No: 2024/4606, Tarih: 29.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4275 E.  ,  2024/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/34 E., 2024/238 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/190 E., 2022/70 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iptal edilen Ek-5 sigortalılığın ihyasını, 01.05.2014 tarihinden sonra verilen Tarım Bağ-Kur sigortalılığın iptaline, tahsis dilekçesinin verildiği 14.01.2020 tarihini takip eden aydan itibaren yaşlılık aylığının bağlanmasına, aksi yöndeki Kurum kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesine yeni fıkralar eklendiğini, Kuruma başvuru yapılmadığından ve 60 günlük süre beklenmeden dava açıldığından dava şartı yokluğu sebebiyle öncelikle davanın reddi gerektiğini, esasa girilmesi halinde ise davacının 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur hizmetleri tespit edildiğinden davacının Kurumca re’sen tescil işlemlerinin gerçekleştirildiğini ve Ek-5 tarım sigortalılık primlerinin tescil edilen sürelerle çakışması nedeniyle Ek-5 sigortalılığının iptal edildiğini, iptal edilen Ek-5 sigortalılık için davacı tarafça ödenen primlerin ise 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının b bendinin 4 numaralı alt bendi kapsamındaki sigortalılığına aktarıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 01.05.2014-14.01.2020 tarihleri arasında Ek-5 sigortalılığı iptal edilerek, Tarım Bağ-Kur dosyasına aktarılması yönündeki Kurum işleminin iptali ile Ek-5 sigortalılığının ihyasına, 01.02.2020 tarihinden itibaren başlamak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava şartı yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur hizmetleri tespit edildiğinden Kurumca re’sen tescil işlemlerinin gerçekleştirildiğini ve Ek-5 tarım sigortalılık primlerinin tescil edilen sürelerle çakışması nedeniyle Ek-5 sigortalılığının iptal edildiğini, iptal edilen Ek-5 sigortalılık için davacı tarafça ödenen primlerin ise 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının b bendinin 4 numaralı alt bendi kapsamındaki sigortalılığına aktarıldığını, davacının Ek-5 statüsündeki sigortalılığı için Kuruma bildirim yaptığı dönemler için muafiyet belgesi sunmamış olması ve de Ziraat Odası kaydının halen devam ettiği gözetilerek başvurusunun kurumca reddedildiğini, mevcut haliyle kurumu işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini, dosya kapsamında alınan çelişkili tanık beyanlarına göre davacının tarım işlerinde gündelik çalıştığına dair bir bulgu olmaması nedeniyle Ek-5 sigorta kolundan sigortalılığının iptal edilmesinde bir usulsüzlüğün olmadığını, zira dinlenen bir kısım tanık çelişkili beyanlarına göre davacının sadece fındık toplama işlerinde çalıştığının, yine dinlenen bir kısım tanık beyanlarına göre de davacının tarımsal faaliyetinin hiç bulunmadığının pazarcılık ve hurdacılık işlerini yaptığının ifade edildiğini, fındık toplama işlerinin maksimum 1 ay sürdüğü dikkate alındığında davacının tüm yılı kapsar şekilde Ek-5 tarım sigortalısı sayılabilmesine yasal olarak da imkanın olmadığını belirterek kararı istinaf etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iptal edilen Ek -5 sigortalılığının ihyasını, Tarım Bağ-Kurluluğunun iptalini ve yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği, dava açılmadan önce Kuruma başvuru dava şartının gerçekleştiği; niza konusu dönemde davacının yıllık tarımsal faaliyetlerinin gelirlerinden faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarların aylık ortalamalarının prime esas günlük kazanç alt sınırlarının bilirkişi raporuyla belirlendiği ve Ziraat Odasınca davacının gelirinin muafiyet kapsamına girdiğinin bildirilmiş olması nazara alındığında 5510 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığın iptaline karar verilmiş olmasının yerinde olduğu; Mahkemece ek-5 sigortalılığı yönünden araştırma yapıldığı, tanık beyanlarına, Ek-5 giriş bildirgesinde davacının süreksiz tarım işinde hizmet akdiyle çalıştığının ilgili muhtar tarafından onaylanmış olmasına, Kurumca yaklaşık 3 yıl boyunca Ek-5 sigortalı olarak kabul edilmiş olmasına, Kurumca Ek-5 şartları taşımadığından değil çakışma nedeniyle Ek-5 sigortalılığının iptaline karar verilmiş olmasına göre ilgili dönem yönünden Ek-5 sigortalılığının ihyasına karar verilmiş olmasının yerinde olduğu, davacının 506 sayılı Kanun'un 81/B-ı maddesine göre yaşlılık aylığı şartlarının da mevcut olduğu anlaşılmakla; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi ile 506 sayılı Kanun'un 81/B-ı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12946, Karar No: 2017/11249, Tarih: 04.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/12946 E.  ,  2017/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu otobüs ile 06.06.2012 tarihinde küçük ... çarpması sonucu yaralanmasına neden olduğunu belirterek küçük ... için 50.000,00 TL, baba ... için 10.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL ve kardeş ... için ise 7.000,00 TL olmak üzere toplam 77.000,00 TL manevi tazminatın 06.06.2012 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili; kazanın oluşumunda otobüsü kullanan şoförün kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 8.000,00 TL, anne ... ve baba ... için 1.750,00 TL'şer, kardeş ... için ise 1.250,00 TL olmak üzere toplam 12.750,00 TL manevi tazminatın 06.06.2012 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Temyize konu davalılar aleyhine hükmedilen davacılar anne ... ve baba ... için 1.750,00 TL'şer, kardeş ... için ise 1.250,00 TL manevi tazminata ilişkin karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalı ... için belirtilen davacılar yönünden manevi tazminat tutarları kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin davacılar anne ... ve baba ... için 1.750,00 TL'şer, kardeş ... için ise 1.250,00 TL manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin, davacılar ..., ... ve ... için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü

yazılı 871,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7566, Karar No: 2012/8888, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7566 E.  ,  2012/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kızıleller Köyü 154 ada 1 parsel sayılı taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalı aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan müdahalenin men'i davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda Hazinenin davasının kısmen kabulüne, davalının, fen bilirkişinin 10.02.2012 tarih ve 13.02.2012 havaleli raporuna ekli krokide (a2) harfi ile nitelendirdiği ve sarı renge boyalı olarak gösterdiği 6.26 m2 miktarında yol boşluğuna yapmış olduğu müdahalesinin men'ine, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi ...'in 10.06.2011 tarihli raporuna ekli krokide (A), (B), (D), (E) harfleriyle ve fen bilirkişisi ...'in 13.02.2012 havale tarihli raporunda (a1) harfi ile gösterilen toplam 102, 26 m2 yüzölçümündeki bölümünün davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davacı ve dahili davacı Hazinenin, fen bilirkişisinin 13.02.2012 havale tarihli raporunda (a2) harfi ile gösterilen 6.26 metrekare yüzölçümündeki yol boşluğuna davalının yapmış olduğu ambarın kal'i hususundaki taleplerinin dosyadan tefriki ile mahkemenin ayrı esasına kaydedilmesine, karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27238, Karar No: 2014/22096, Tarih: 25.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/27238 E.  ,  2014/22096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müdafiinin yüzüne karşı verilen 26.06.2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 16.08.2013 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17259, Karar No: 2014/19695, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17259 E.  ,  2014/19695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.