muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3624, Karar No: 2011/5149, Tarih: 18.04.2011

S:2

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, hükmü temyiz eden davalılardan ... Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-TTK.nun 589.maddesinde öngörülen imzaların istiklali prensibi uyarınca davacı keşideci ... Kimya A.Ş., çekteki ... ...Ltd.Şti. imzasının adı geçen cirantaya ait olmadığını ileri sürerek sorumluluktan kurtulamaz.

Yine TTK.nun 599.maddesi uyarınca hamilin çeki iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmesi halinde şahsi def'iler hamile karşı ileri sürülebilir. Somut olayda davalı hamil ... Ltd.Şti.nin çekteki ciro silsilesini gözeterek çeki devraldığı ve dosya içeriğinden çeki kötüniyetli olarak iktisap ettiğinin kanıtlanamadığı ve anılan yasa maddesi uyarınca keşideci ile lehdar arasındaki şahsi def'ilerin iyiniyetli hamile karşı ileri sürülemeyeceği gözetilmeden mahkemece olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ltd.Şti.vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.4.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

Aslı gibidir.

- KARŞI OY YAZISI -

Dava konusu çekin keşidecisi davacı, lehdarı diğer davacı Tin ...Ltd.Şti. olup, diğer davalı ... İnşaat Ltd.Şti.ne ciro edilmiştir. Davacı dava konusu çekteki ciro imzasının ve kaşenin cirantaya ait olmadığını, davalı hamilin yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, iş bu menfi tespit davasını açmıştır.

Mahkemece, yapılan incelemede ciro imzasının ciranta olan şirketin yetkilisine ait olmadığı saptanmıştır. TTK.nun 702.maddesine göre cirosu kabul bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır. Keşidecinin hile veya ağır bir kusurun bulunmaması halinde yetkili hamile ödeme yapmakla borcundan kurtulur. Oysa olayda keşideci cirolar arasında muntazam teselsül bulunmadığını, lehtarın ciro imzasının o kişiye ait olmadığını bildiğinden bu durumda çek bedelini hamil olan davalıya ödemekle lehtara olan sorumluluğundan kurtulamaz. Davalının lehtara karşı sorumluluğu devam ettiğinden ödeme yapmasına rağmen lehtara tekrar ödeme yapacağından TTK.nun 705.maddesi uyarınca yetkili olmayan hamile ödeme yapmama hakkında sahiptir (19. HD.19.12.2995, 9111/11487; 19.HD 11.11.2010, 2651/12930). Bu durumda davalı hamil yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceği için yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle onanmasına karar verilmesi gerekir. Sayın çoğunluğun (2) nolu bentteki bozmaya ilişkin kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/16514, Karar No: 2014/1855, Tarih: 11.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16514 E.  ,  2014/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/355-2013/339

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; meslek hastalığı sonucu % 0 maluliyet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının sürekli iş göremezliğe yol açmayacak biçimdeki meslek hastalığının ortaya çıkmasında davacının % 25 davalı işverenin % 75 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan 10.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde hüküm altına alınacak tazminata meslek hastalığına yakalanma tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi talebinde bulunmuştur. Öte yandan meslek hastalığı nedeniyle açılan tazminat davalarında faizin meslek hastalığının tespit edildiği tarihten itibaren yürütüleceği, meslek hastalığının tespit edildiği tarih itibarıyla haksız eylemin gerçekleştiğinin giderek zarara yol açan bakımından temerrüde düşüldüğünün kabulünün gerektiği, Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarındandır. Hal böyle olunca da davanın niteliğine göre, hüküm altına alınan tazminata, meslek hastalığının tespit tarihinden itibaren faize karar verilmek gerekirken, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, manevi tazminatın takdirinde ve faiz başlangıcında yanılgıya düşülerek ve özellikle manevi tazminatın fazla takdiri suretiyle yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10804, Karar No: 2017/24106, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10804 E.  ,  2017/24106 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15015, Karar No: 2010/22173, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15015 E.  ,  2010/22173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1019, Karar No: 2024/1313, Tarih: 08.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/1019 E.  ,  2024/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/496 E., 2015/453 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER: Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2013/496 Esas, 2015/453 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede, sanık ...'ün, 01.04.2016 tarihli temyiz talebinin reddine dair 07.04.2016 tarihli ek karara karşı 15.04.2016 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminde bulunduğu ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, söz konusu temyiz isteği yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, sanık ...'ün temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6093, Karar No: 2024/7835, Tarih: 06.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6093 E.  ,  2024/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1534 E., 2023/1218 K.

HÜKÜM : Asıl ve karşı davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/692 E., 2021/197 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı-karşı davalı dava dilekçesinde; müvekkilinin “mevsımlstanbul” markasını Türk Patent ve Marka Kurumu'na (TÜRKPATENT) 08.08.2016 tarihinde 2016/64021 ve 2016/62676 numaraları ile tescil ettirdiğini, davalının ise Sancaktepe'de bulunan inşaat projesinde “..." ibaresini kullandığını, mevsim ibaresinin kendi markalarının ana unsuru olduğunu, davalının markasının kendi markaları olan "mevsimİstanbul“ markasına çok benzediğini, markalarının esas unsurunun mevsim kelimesi ve ... logosu olduğunu, davalının projenin tanıtımı için ... adresli bir internet sitesi açmış olduğunu bu internet sitesinde de aynı amblemi kullandığını, davalının "...” markasını kartvizit, tanıtım kataloğu, reklam panoları, tabelalar üzerinde kullandığını, davalının mevsim kelimesi ve ... amblemini markasının esas unsuru olarak kullandığını, bunun markaları benzer kıldığını aynı sektörde yer almalarının tüketici nezdinde karıştırmaya sebep olabileceğini, davalının kullanmış olduğu markanın kendi markalarına iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu bu durumun davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, bu nedenlerle tecavüze sebep olan eylemlerinin tespit edilmesini ve önlenmesini, "..." ibaresi bulunan reklam içeren ürünlere tedbiren el konulmasını, davalı tarafın internet adresi olan ... adresine erişimin tedbiren engellenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaygıyla elde ettiği kazanca göre maddi tazminata hükmedilmesine ve ayrıca 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı dava davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu olan "...+şekil+mevsim" markasının müvekkili şirketlerinin değil, aynı sermaye grubunda bulundukları ... OTOMOTİV SAN. VE TİC. LTD. ŞTİ.'nin kullandığını ve markanın bu şirket adına tescil edildiğini, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, "... mevsim" markasının ilk defa müvekkilleri tarafından kullanıldığını reklam faaliyetleri kapsamında 1.500.000,00 TL'nin üzerinde masraf yapıldığını, markanın kullanımının davacıdan çok daha önce başladığını, müvekkillerinin internet sitelerinde 16.03.2016 tarihinden itibaren kullanım ve tanıtım faaliyetlerinin devam ettiğini, bu internet sitesini davacının marka başvurusundan 5 ay öncesinden itibaren kullandıklarını, tanıtım ajansının tescil konusunda ihmalkar davranışı sebebiyle davacının markasının daha önce tescil edilmiş olmasının davacıya hak kazandırmayacağını, “...+şekil+mevsim"," ...+şekil+mevsim Sancaktepe" ve " hayat mevsiminde güzeldir" markaları için müvekkillerinin TÜRKPATENT nezdinde 14.06.2017 tarihinde başvuru yaptığını, sadece internet sitelerinde "...+şekil+mevsim" ibaresini kullandıklarını, dosyaya sunulan belgelere göre ulusal kanallarda, radyolarda, yerel kapsamda, broşür ve tanıtım materyalleriyle markalarının tanıtımım yaptıklarını, davacının markasında bulunan mevsim kelimesinin koruma kapsamında olmadığını, İstanbul kelimesinin ise marka olmasının yasak olduğunu, müvekkillerinin markasının esaslı unsurunun ... ifadesi olduğunu, mevsim kelimesinin esaslı unsur olmadığını, mevsim kelimesinin tek kişiye ait olamayacağını, müvekkillerinin markasında bulunan ... tasarımında her mevsimin ayrı renk ile ifade edildiğini, özel bir tasarım olduğunu ancak davacının markasında bulunan ... tasarımının özel bir çalışma olmadığını doğal nitelikli bir ... olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin sektör bilirkişisi ve tüketici nezdinde yapılması gerektiğini, markalarda kullanılan renklerin yazım karakterleri ve dizilimin bariz farklı olduğunu ve konut alıcısı bilinçli tüketici bakımından iltibas yaratmadığını, müvekkillerinin markalarını davacının tescilinden önce kullandıklarının bilirkişi raporuna göre sabit olduğunu, davacı- karşı davalıya ait olan 62676, 64021, 83511 tescil numaralı markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, her iki markada da MEVSİM ibaresinin jenerik ad olduğu, zayıf marka niteliğinde bulunduğu, her iki markada ... figürü şekil unsuru olarak yer almaktaysa da; figürlerin farklı ... şeklinde ve farklı renk unsurları ile oluşturulduğu, davalı markasının esaslı unsurunun, ticaret unvanı da olan, ayırt edicilik sağlayan “...” ibaresi olduğu ve bu hususun markaların farklı olmasını ve algılanmasını sağlamaya yeterli olduğu, her iki markada da jenerik isim olan “mevsim” ibaresinin ortak olmasının ve her iki markanın da iki kelime arasında konumlanmış ... şeklinden oluşuyor olmasının markaları benzer kılmayacağı, zira baskın unsurlar çerçevesinde markalara bütünsel bakılması gerektiği, kaldı ki taraf markalarında yer alan şekil unsurunun da farklı yapraklar olduğu, kullanılan renklerin farklılık arz ettiği, bu kapsamda davacı markasında bir çınar yaprağı formunda bir ... şekli mevcut iken, davalı markasının şekil unsurunda yer alan şans çağrışımı yapan dört yapraklı yonca şekil unsurunun ... esas unsurunun hemen ardından konumlandırıldığı ve dört yaprağında yeşil, mavi, turuncu ve sarı renk ile oluşturulduğu, bu renklerin davacının şekil ibareli çınar yaprağında olmadığı, bu bakımdan markalarda yer alan şekil ve yazı unsurlarının yani farklılıkların çok daha fazla ve belirgin olduğu, markalarının işaretsel yönden benzer olmadığı, alınan üç heyet raporunda da markaların karıştırılma ihtimaline sebebiyet vermeyeceğinin de sektör bilirkişilerinin de içinde bulunduğu heyetler ile tespit edilmiş olduğu, dolayısıyla benzer olmayan ve tüketici nezdinde karıştırılma ihtimaline sebep olmayan markaların arasında ise hem marka hakkına tecavüz fiilinin hem haksız rekabetin bulunmadığı, markalardan birinin hükümsüz kılınmasını gerektirecek iltibasın söz konusu olamayacağı hususu sabit görüldüğünden asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, her iki taraf markasında MEVSİM ibaresinin jenerik ad olduğu, zayıf marka niteliğinde bulunduğu, her iki markada ... figürü şekil unsuru olarak yer almaktaysa da; figürlerin farklı ... şeklinde ve farklı renk unsurları ile oluşturulduğu, davalı markasının esaslı unsurunun, ticaret unvanı da olan, ayırt edicilik sağlayan “...” ibaresi olduğu, bu hususun markaların farklı olmasını ve algılanmasını sağladığı, markaların logo, yazım biçimleri ve kullanım şekilleri de dikkate alındığında markalar arasında iltibas ve karışıklığın bulunmadığı, bu durumun mahkemece aldırılan üç ayrı bilirkişi kurulu raporunda da tespit edildiği anlaşıldığından; mahkemece asıl davanın ve markaların hükümsüz kılınmasını gerektirecek iltibasın bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada, davalının fiili kullanımları ise sonra tescilli markalarının davacının markalarına tecavüz oluşturup oluşturmadığı, karşı davada ise, karşı dava davacısının işaretler üzerinde öncelik (üstün) hakkına sahibi olup olmadığı, buradan da varılacak sonuca göre de davacı markalarının hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı, 7 inci, 8 inci ve 29 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Asıl dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, men ve ref-i ile tazminat istemlerine, karşı dava ise, öncelik hakkı hukuki sebebine dayalı asıl davanın davacısı adına tescilli markaların hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçe ile hem asıl hem de karşı davanın reddine, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince ise yukarıda belirtilen gerekçelerle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Markaya tecavüz fiilleri 6769 sayılı Kanunu'nun 29 uncu maddesi ile düzenlenmiş olup; bu hüküm uyarınca, marka sahibinin izni olmaksızın, markayı 7 nci maddede belirtilen biçimlerde kullanmak, markayı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmak suretiyle markayı taklit etmek, markanın taklit edildiğini bildiği veya bilmesi gerektiği hâlde tecavüz yoluyla kullanılan markayı taşıyan ürünleri satmak, dağıtmak, başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak, ithal işlemine tabi tutmak, ihraç etmek, ticari amaçla elde bulundurmak veya bu ürüne dair sözleşme yapmak için öneride bulunmak ve yine lisans yoluyla verilmiş hakları izinsiz genişletmek veya bu hakları üçüncü kişilere devretmek marka hakkına tecavüz oluşturmaktadır. Kanunun 7 inci maddesinde ise, izinsiz olarak tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer mal veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından tescilli marka ile ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin kullanılması fiilleri ile ticaret alanında kullanılması şartıyla işaretin tanıtım vasıtaları, iş evrakları ve internet ortamında alan adı, yönlendirici kod, anahtar sözcük olarak kullanılmasına ilişkin filler marka sahibi tarafından yasaklanması istenebilecek fiiller arasında sayılmıştır.