muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4736, Karar No: 2019/3976, Tarih: 07.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/4736 E.  ,  2019/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/585, Karar No: 2013/2173, Tarih: 05.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/585 E.  ,  2013/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Heyetçe incelenmesine gerek görülen sıra cetvelinin düzenlendiği ... .... ... Müdürlüğü'nün 2005/4250 Esas sayılı dosyasının, sıra cetvelinin tebliğine ilişkin tebligat parçalarını da içerir şekilde aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış, onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11556, Karar No: 2024/17180, Tarih: 20.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11556 E.  ,  2024/17180 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/478 E., 2023/40 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ...,..., ...,...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Tıp Fakültesi öğrencisi olan mağdurlara yönelik derslikte bulanan çantalarından muhtelif miktarlarda para çalınması şeklindeki olayla ilgili olarak ayrı ayrı iddianamelerle kamu davası açılıp yargılamaların yapıldığı ve neticeten sanık hakkında, mağdur ... Akday'a yönelik ...i sebebiyle Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/168 Esas, 2016/208 Karar sayılı kararla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 168/1 ve 62. maddelerine göre uygulama yapılarak 10 ay hapis cezası, mağdur ... ...'e yönelik ...i sebebiyle Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/177 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 168/1 ve 62. maddelerine göre uygulama yapılarak 10 ay hapis cezası, mağdur ...'a yönelik ...i sebebiyle Mersin (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/177 Esas, 2016/468 Karar sayılı kararla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1 maddelerine göre uygulama yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ve tüm mağdurlara yönelik olarak açılmış olan davada da Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/286 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-h, 168/1. maddelerine göre uygulama yapılarak 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği, söz konusu hükümlerin sanık tarafından ayrı ayrı temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.06.2021 (aynı) tarihli, yukarıda belirtilen sıraya göre 2020/8662 Esas, 2021/11306 Karar, 2021/730 Esas, 2021/11307 Karar, 2021/18845 Esas, 2021/11305 Karar ve 2021/5151 Esas, 2021/11304 Karar sayılı ilâmları ile ...in 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h suçuna uyduğu ve tüm dosyaların birleştirilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle bozulmalarına karar verildiği, bozma sonrasında bahsi geçen dosyaların yeni esaslara kaydedilerek Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/168 Esas sayılı dosyasının bozmadan almış olduğu 2021/478 Esas sayılı dosyasında birleştirildikleri, mahkemece yapılan yargılama neticesinde bozma ilâmı doğrultusunda hüküm kurmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/2 delaletiyle 43/1 ve 168/1. maddelerine göre uygulama yapılarak neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bozma öncesinde her bir mağdura yönelik farklı dosyalardan kurulan ceza miktarları toplamı ile bozma sonrasında tüm mağdurlara yönelik ... sebebiyle kurulan hükümdeki ceza miktarları nazara alındığında, bozma sonrasındaki ilâm ile verilen cezanın sanık lehine olduğu anlaşıldığından, Tebliğname'deki, ceza miktarı bakımından sanığın ayrıca kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma öncesindeki 31.03.2016 tarihli mahkeme kararında sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/215 Esas ve 2011/132 Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 aylık hapis cezasını içeren 09.09.2011 kesinleşme tarihli mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli bozma ilâmında da bahsedilip aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığı anlaşılan, tekerrüre alınması gereken Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/477 Esas 2013/158 Karar sayılı dosyasında, kasten basit yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilen sanığın 2. defa mükerrir olduğu, Mahkemece; "Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/477 esas 2013/158 karar sayılı dosyasından kasten basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilen 5 ay hapis cezası ilamı ile 2. defa mükerrir ise de; Ancak Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 20.04.2016 tarihli 2016/286 esas 2016/3541 karar (Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarihli 2016/286 Esas 2016/341 karar sayılı dosyası olduğu tespit edildi) sayılı ilâmı yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup, sanığın tekerrür hükümlerinin uygulanması itibarıyla kazanılmış hakkı bulunduğundan 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi gereğince sanığın bu kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/477 esas 2013/158 karar sayılı kasten basit yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilen 5 ay hapis cezası ilâmı ile mükerrir olduğundan cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin (6 ve 7) fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," şeklinde infazda karışıklığa sebebiyet verebilecek mahiyette hüküm kurulmuş ise de sanık hakkında birinci kez tekerrürlük durumu ve koşullu salıverme süresi yönünden kazanılmış hakkının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamış, kazanılmış hakkı korunurken uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son yerine 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi olarak yazılması ve hüküm fıkrasının "A" başlığı altında mükerrer açıldığının tespit edilmesi sebebiyle reddine karar verilen Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/529 esas sayılı dosyası yerine, hükmün kurulduğu, Mahkemenin 2021/478 esas sayılı dosya numarasının yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "Yargılama nedeniyle yapılan posta gideri 170,15 TL, ile 17 adet tebligat gideri 278,00'nin toplamı olan 448,15 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına'' dair ibarenin hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11569, Karar No: 2023/12622, Tarih: 11.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11569 E.  ,  2023/12622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/332 E., 2023/768 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/232 E., 2022/256 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, dava konusu iş kazası meydana gelmeden önce davalı işveren nezdinde bulaşıkçı olarak çalışmakta olduğu; dava konusu iş kazasının, 19.02.2017 tarihinde ... Bul. ... Avm. Zemin kat No:37, 38 adresinde meydana geldiği; davacının, 13.11.2013 tarihinden itibaren süresiz iş sözleşmesi ile sigortalı olarak davalı şirket nezdinde mutfak elemanı olarak çalışmaya başladığı ve çalıştığı alan olan bulaşıkhanenin kaygan olduğunu, kaymamaları için önlem alınması gerektiğini birçok defa davalı şirket yöneticilerine belirttiği; ancak herhangi bir önlem alınmadığı; davalı işverenin, işletmecisi olduğu restoranın, bulaşıkhane bölümünde görevli olan davacının, çalışmakta olduğu sırada, çalıştığı alan olan bulaşıkhane kısmının kaygan olmasından kaynaklı bulaşık tabaklarını götürürken ayağının kaydığı ve tabakları tutabilmek için dizlerinin üzerine düştüğü; davacının, olayın sıcağına durumu hissetmediği ve iş bu kazadan 1 gün sonra ağrıları arttığında hastaneye gittiği ve yapılan tetkikler sonucunda kıkırdak zedelenmesi olduğu ve ameliyat olması gerektiğinin söylendiği; davacının, Özel Amerikan Hastanesinde sağ ayağından 31.03.2017 tarihinde kıkırdak zedelenmesinden, 21.04.2017 tarihinde diğer dizinde liflerin kopmasından dolayı ameliyat olduğu; kazada davacının dizinin hasar görmesinden dolayı yapay kıkırdak takıldığı, davacının ileride yürüme zorluğu çekip çekmeyeceğinin belli olmadığı; rahatsızlığının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğine dair bir rapor düzenlendiği; meydana gelen iş bu kazanın 05.09.2018 tarihinde ... SGK'ya bildirildiği; ancak bir cevap alınamadığı iddiasıyla dava konusu olayın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının, iş kazası talebini 5510 sayılı Kanun kapsamında ilk olarak 17.05.2017 tarihinde ... SGK İl Müdürlüğü 561 karar nolu ünite kararı ile incelediği ve iş kazası bildirimi, kazalı ifade tutanağı, şahit tutanakları, adli rapor, epikriz ve sağlık raporu, ayrıntılı sağlık kurulu raporu, muayene belgelerinin bulunmaması nedenleriyle 5510 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi hükümlerinin uygulanmaması ile olayın iş kazası sayılmamasına karar verdiği; davacının, Kuruma olayın üzerinden yaklaşık bir yıl geçtikten sonra yapılan başvurusu neticesinde Kurum denetmenlerince 10.03.2020 tarih, 12 nolu komisyon kararı raporda durumun tetkiki yoluna gidildiği; olay hakkında bilgi ve belge yetersizliği bulunması ve yenilerinin de sunulmaması nedeniyle tespit yapılamadığından talebin reddine karar verildiği; Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılması hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği; bu soruşturma sonunda yazılı olarak bildirilen hususların gerçeğe uymadığı ve olayın iş kazası olmadığı anlaşılırsa, Kurumca bu olay için yersiz olarak yapılmış bulunan ödemeler, ödemenin yapıldığı tarihten itibaren gerçeğe aykırı bildirimde bulunanlardan, 96 ncı madde hükmüne göre tahsil edileceği; Kurum kayıtlarına göre davacının iş kazası ile ilgili bildirimi, kazanın meydana geldiği çok uzun bir süre sonra Kuruma yapmış olduğu; iş kazası ile ilgili yeterli bilgi ve belge bulunmaması nedeniyle olayın iş kazası olduğu yönünde bir tespit yapılamadığı; Kurumun yaptığı işlemin yasa ve yönetmeliğe uygun olarak yapılmış olması nedeniyle Kuruma atfedilecek bir kusurun mevcut bulunmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, 23.01.2014 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı; davalı şirkette 21.07.2017 tarihine kadar bulaşıkhanede bulaşıkçı olarak çalıştığı; davacının, davalı şirkette çalışmak istemediğini bildirmesi üzerine, şirketin de davacıya tazminatlarını ödeyerek talebi doğrultusunda iş akdini sonlandırdığı; iş yerinde, iş kazalarını önlemek amacıyla gerekli tedbirlerin alındığı ve eğitimlerin verildiği; gerekli denetimlerde bulunan şirketin iş sağlığı konusunda hassas bir şekilde çalışmalarını yürüterek gerek personel eğitimine gerekse de tedbirler konusuna önem verdiği; şirket çalışmalarında bilhassa iş güvenliği üzerinde durulduğu ve bu konuda hiçbir ihmale yer verilmediğinin aşikar olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının, 19.02.2017 tarihinde ... İçecek ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı iş yerinde çalışırken iş kazası geçirdiğini iddia ettiği tarihteki çalışmasının hizmet sözleşmesine dayalı olduğu; bu dönemden önceki dönemde davacının yaklaşık 3 yıllık süre boyunca davalı iş yeri tarafından hizmetlerinin Kuruma bildirildiği; davacının, 25.02.2020 tarihinde iş kazasının tespiti talebiyle davalı Kuruma başvuruda bulunduğu; ... SGK İl Müdürlüğü Şahinbey Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 10.03.2020 tarih ve 12 karar numaralı komisyon kararının incelenmesinde, söz konusu belgelerde olayın iş kazası olduğunu kanıtlayıcı belge/ bilgiye rastlanmadığından 19.02.2017 tarihli olayın 5510 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi hükümleri dahilinde vuku bulmaması nedeniyle iş kazası sayılmamasına karar verildiği; davacının, 06.09.2018 tarih ve 11430373 sayılı dilekçesi ile 19.02.2017 tarihinde ... İçecek ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı iş yerinde çalışırken iş kazası geçirdiğini beyan ederek iş kazasının tespitini talep ettiği; ... SGK İl Müdürlüğü'nün 20.02.2020 tarih ve 89442903-204.01.03-E.3084971 sayılı cevabi yazısıyla, söz konusu iddiası ile ilgili olarak daha önce 17.05.2017 tarihli başvurusu ve eki belgelerin müdürlükleri İş Kazası Tespit Komisyonunca incelenmiş olduğunun, 17.05.2017 tarihli 561 numaralı ünite ünite kararında "mezkur kazanın 5510 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi hükümleri dahilinde meydana gelmemesi nedeniyle iş kazası sayılmamasına karar verildiği"nin belirtildiği ve 06.09.2018 tarihli başvurusuna istinaden ise müdürlüklerince yapılan yazışmalar sonucu ilgili kurumlardan gelen cevabi yazılarda herhangi bir kayda rastlanmadığı belirtildiğinden ve kanıtlayıcı belge/ bilgi olmadığından mezkur dilekçeleri hakkında yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığının bildirildiği; davacının, olay günü iş yerinde işini yaptığı esnada iş kazası geçirdiği; davacının, kaza tarihinden sonra 21.04.2017 tarihinde MMT Amerikan Özel Hastanesi'nde ameliyat olduğu; 21.02.2017 tarihinde 25 Aralık Devlet Hastanesi'nde diz eklem ağrısı nedeniyle muayene olduğu; 22.02.2017 tarihinde davacıya meniskus yırtığı teşhisi konulduğu; ileri aylarda davacının, her iki dizinden de ameliyat olduğu; 29.03.2017 tarihli raporda sol dizinden meniskus, 25.10.2017 tarihinde sağ dizinden menisküs teşhisiyle tedavilerinin olduğu; davacının, 16.05.2017 tarihinde SGK 'ya başvurarak kaygan zeminden düştüğünü, her iki dizininde yaralandığını ifade ettiği; davacının, bordrolu tanığı ..

.02.2017 tarihinde 25 Aralık Devlet Hastanesi'nde diz eklem ağrısı nedeniyle muayene olduğu; 22.02.2017 tarihinde davacıya meniskus yırtığı teşhisi konulduğu; ileri aylarda davacının, her iki dizinden de ameliyat olduğu; 29.03.2017 tarihli raporda sol dizinden meniskus, 25.10.2017 tarihinde sağ dizinden menisküs teşhisiyle tedavilerinin olduğu; davacının, 16.05.2017 tarihinde SGK 'ya başvurarak kaygan zeminden düştüğünü, her iki dizininde yaralandığını ifade ettiği; davacının, bordrolu tanığı ...'nin beyanında davacının 2017 yılında kazanın Eylül Ekim aylarında olduğunda sehven ifade etmiş ise de ifadelerinde dava konusu tarihteki kazayı ayrıntıları ile somut şekilde anlattığı; davacının, restoran mutfağında çalıştığı esnada tabakları taşırken ayağının kaydığını, yere düştüğünü, dizlerinin üzerine düştüğünü 2 gün sonra ağrılarının nedeniyle hastaneye gittiğini 1 ay sonra ameliyat olduğunu, iş yerinde kazadan sonra mutfaktaki zemine kaymayı önleyecek ilaç döküldüğünü ifade ettiği; yine dosya arasında bulunan ... 3. İş Mahkemesine ait 2017/1217 Esas sayılı dosyada dinlenen davalı tanığı ...'in de kaza olayı aynı şekilde beyan ettiği; davacının, mutfakta çalışırken ayağının kayarak yere düştüğünü, 15 gün sonra işe geldiğinde davacının sendeleyerek yürüdüğünü gördüğünü ifade ettiği; kazayı kendisinin gördüğünü, yine davalı tanığı Kamber Babacan'ın beyanında davacının işyerinde kaza geçirdiğini, ... isimli kişiden duyduğunu ifade ettiği; kazanın olduğu tarihte 2017 yılı Şubat ayında davacının aylık 30 gün hizmetinin Kuruma bildirildiği; 4. 5. 6. ve 7. aylarda ise kısmi ve az süreli bildiriminin yapıldığı; davacı tanıkları ile bir kısım davalı tanıklarının beyanlarının samimi ve tutarlı olması gözetilerek beyanlara itibar edildiği; davacı aleyhine beyan veren davalı tanıklarının beyanlarına ise samimi olmaması ve davalı işyerinde çalışmaya devam etmelerinden dolayı işverenin baskısı nedeniyle taraflı beyanda bulundukları kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacının, davalı iş yerinde çalışmakta olduğu esnada 19.02.2017 tarihinde meydana gelen ve davacının her iki dizinden yaralanmasıyla sonuçlanan olayın 5510 sayılı Kanunun 13 ve devamı maddeleri uyarınca iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının, iş kazası olarak nitelendirdiği olay tarihi olan 19.02.2017 tarihinden 3 yıl sonra davacının davalı Kuruma başvuru yaptığı ve olayın üzerinden geçen zaman da dikkate alınarak Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası tarafından durum incelenerek gerekli araştırma ve inceleme yapılmış ancak olay hakkında yeteri kadar bilgi ve belgeye ulaşılamadığı sebebiyle durum tespiti yapılamadığı ve Kuruma yapılan talebin reddedildiği; olayın iş kazası olmadığı; dava sürecinde de bu duruma beyanlarda yer verilmesine rağmen mahkeme tarafından dikkate alınmadığı; davacının talebi kabul edilse dahi Kuruma bir kusur atfedilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması ve kararda bu hususun gözetilmesi gerektiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafından iddia edilen düşme olayı ile ilgili ne işletme müdürüne, ne de usta başına bir bilgi verilmediği; sonrasında şirket içerisinde düştüğünü belirttiği; bu süreç içerisinde şirkete hiçbir rapor vermeyip çalışmaya devam ettiği; olayın olduğu tarihten 1-2 ay sonrasında rapor sunduğu; davacıya tüm eğitimlerin verildiği ve tüm iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin alındığı; tanıkların davalı lehine olan beyanlarına itibar edilmediği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 19.02.2017 tarihinde sigortalı olarak davalı şirket nezdinde mutfak elemanı olarak çalıştığı alan olan bulaşıkhaneye ait kaygan olduğunu belirttiği zeminde bulaşık tabaklarını götürürken ayağının kayması ve tabakları tutabilmek için dizlerinin üzerine düşmesi sonucu yaralandığı, Kuruma başvuru şartının yerine getirildiği, ... 3. İş Mahkemesi nezdinde görülen tazminat dosyası kapsamında dinlenen davalı tanığı ...'in beyanında davacının düştüğünü duyduğunu, o günden sonra davacının 15 gün iş yerine gelemediğini ve sonra sendeleyerek yürüdüğünü beyan ettiği, davacı tanıklarının tutarlı beyanları, hastane kayıtları ile tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde mahkemece verilen davanın kabulü kararının yerinde ve usulüne uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme