muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4701, Karar No: 2012/9725, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4701 E.  ,  2012/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı kişiler ve davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

26.01.2006 tarihinde yapılan kadastro sırasında, ... köyü 129 ada 13 parsel sayılı 10082,41 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... ve ...'nun zilyetliklerinde bulunduğu ancak kadastro mahkemesinin 2005/77 sayılı dosyasında orman kadastrosuna itiraz davası açıldığı, 129 ada 13 parselde ormana sınır olduğundan söz edilerek tutanak 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davacılar Tevfik ve ..., vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğini ileri sürerek dava dilekçesinde sınırlarını belirttikleri taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılarak adlarına tapuya tescil edilmesi istemiyle 07.11.2005 tarihinde kadastro mahkemesinde 2005/77 esas sayılı davayı açmışlardır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu 129 ada 13 parselin davaya konu olmadığı, 129 ada 13 parsele bitişik devlet ormanının bir bölümünün dava edildiği belirlenmiştir. Mahkemece, 129 ada 13 parselin 1/2'şer pay itibariyle Tevfik ve ... adlarına tapuya tescillerine, fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ve (B) ile işaretlenen taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm, davacı kişiler ve davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca açılan orman kadastrosuna itiraza ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyüne komşu Dere köyünde 21.11.1949 tarihinde ilân edilerek 21.02.1950 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunun ... köyünün bir kısmını da kapsadığı, ... köyünde 2001 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında ise, daha önce Dere köyünde 3116 sayılı Yasaya göre kesinleşen tahdidin aplikasyonu ve sınırlandırması yapılmamış yerlerin orman kadastrosu ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B uygulaması yapılarak 14.06.2005 tarihinde ilan edilen eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli haritalar ile orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi ve fen elemanı bilirkişi raporuyla, dava konu edilen yerlerin krokide (A) ile gösterilen 7758,76 m² ve (B) ile gösterilen 4083,06 m²’lik bölümler olduğu ve bu taşınmaz bölümlerinin orman sayılan yerlerden olduğu, bu nedenle orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, mahkemece krokide (A) ve (B) ile gösterilen taşınmazlar yönünden davanın reddi yolundu kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 129 ada 13 parsel sayılı taşınmaz,

2012/4701 - 2012/9725

dava konusu olmadığı halde davalıymış gibi malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit tutanağı düzenlenerek mahkemeye gönderilmiş ise de, mahkemece bu taşınmaza karşı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden 129 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yönünden hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Ancak belirtilen bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının ikinci bendi ve ikinci bendinin “a” alt bendi hükümden tamamen çıkartılarak, yerine, “... köyü 129 ada 13 parsel sayılı taşınmazın malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit tutanağı düzenlenmiş ve dosya içine konulmuşsa da, 129 ada 13 parsele karşı dava açılmadığından bu parselin dava konusu olmadığı, bu nedenle bu parsele ilişkin tescil kararı verilemeyeceğinden, ... köyü 129 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbit tutanağının 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre tamamlanması ve kesinleştirilmesi için kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 28/06/2012 günüy oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7767, Karar No: 2016/9723, Tarih: 22.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/7767 E.  ,  2016/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal, birleştirilen davada tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 13.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı- davalı vekili ve davalılar- davacılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 22.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay vekalet ücretinin davalı- birleştirilen dosya davacılardan alınarak davacı- birleştirilen dosya davalısına verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2493, Karar No: 2017/2178, Tarih: 09.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/2493 E.  ,  2017/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değerinin tespit edilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dosya kapsamında dava konusu taşınmazdaki yapıların hangi tarihte yapıldığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından bu konuda belediye ve resmi kurumlardan binanın ne zaman yapıldığı hususunda araştırma yapılıp, taraflara bu konuda delil bildirme imkanı da tanındıktan sonra, yapıların enerji nakil hattının tesis edildiği tarihten sonra yapıldığı anlaşıldığı takdirde yapı bedelinin değer hesabına dahil edilmemesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmaza “09.10.1956 ile 04.11.1983” tarihleri arasında el atıldığı anlaşıldığından, maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Dava konusu taşınmaz kadastro parseli, değerlendirmede esas alınan taşınmaz ise imar parseli olduğu anlaşıldığından, emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelden, imar düzenleme ortaklık payının indirilmesi gerektiği gözetilmeden, fazla bedel tesbiti,

.../...

-2-

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

SÜ.
Yargıtay — Esas No: 2012/6196, Karar No: 2012/16287, Tarih: 16.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/6196 E.  ,  2012/16287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2009 tarih ve 2006/604-2009/343 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan Yusuf ve ... vekili ile Yardan Oto Alım-Satım Nak. Akar Ürün Otogaz Bayii İnş. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 16/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan Yardan Oto Alım-Satım Nak. Akar Ürün Otogaz Bayii İnş. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve sigortacısı bulunduğu araçların karıştığı kaza sonrasında bir kısım müvekkillerinin yaralandığını, tüm müvekkillerinin yakını ses sanatçısı ...'ın öldüğünü, maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, dilekçelerinde açıkladıkları maddi ve manevi tazminatlarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, müvekkili sürücünün kazada kusuru bulunmadığını, birden ziyade kazanın bulunduğunu, davacıların zararları ile müvekkili fiili arasında illiyet bağının olmadığını, tazminatların fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Güven Sigorta A.Ş. vekili, trafik sigortacısı olan müvekkilinin sorumluluğunun kusur esasına göre ve poliçe limitine göre olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Yusuf ve ... vekili ile Yardan Oto Alım-Satım Nak. Akar Ürün Otogaz Bayii İnş. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Yusuf ve ... vekili ile Yardan Oto Alım-Satım Nak. Akar Ürün Otogaz Bayii İnş. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, gerek ceza dosyasına sunulan gerekse mahkemece yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ile aynı olayda zarar gören başkasının açtığı davada alınan kusur raporunda kazaya karışan araç sürücülerinin, her ne kadar oranları farklı olarak değerlendirilmiş ise de kusurlarının bulunduğunun açıklanmış olmasına, eksik teselsül hükümlerine göre davalıların zarardan sorumlu bulunmalarına, gerçek kusur oranlarının davalıların ileride birbirlerine karşı açacakları rücu davasında değerlendirileceğinin tabii olmasına göre, davalılardan ... ve ... vekili ile Yardan Oto Alım-Satım Nak. Akar Ürün Otogaz Bayii İnş. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... vekili ile Yardan Oto Alım-Satım Nak. Akar Ürün Otogaz Bayii İnş. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 11.400,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ... ve ... ile davalılardan Yardan Oto Alım-Satım Nak. Akar. Ürn. Otogaz. Bayii İnş. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti'den ayrı ayrı alınmasına, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4402, Karar No: 2009/4428, Tarih: 13.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4402 E.  ,  2009/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı alacağının ilk derece hacizlere iştiraki istemini konu alan sıra cetveline itiraz davasıdır.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince davacı ...'ce dava dışı borçluya kullandırılan kredi borcunun tahsili için 6183 sayılı Yasa kapsamında girişilen takipte konulan hacizlerin, davalı bankanın 22.06.2001 tarihli hacizlerine iştirak edebileceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, 13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11953, Karar No: 2015/4165, Tarih: 05.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11953 E.  ,  2015/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde saat 20.45 sıralarında müşteki sürücü idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, aydınlatmanın olmadığı, bölünmüş tek yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, postane binası önüne geldiğinde, belediyenin yol bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle kaplama üzerinde sağ şeritin bir kısmını kaplayan kum yığınına çarpması neticesi, motosiklette yolcu olarak bulunan katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın 06.07.2011 tarihli kollluk beyanında “belediyede fen işleri müdür vekili olarak görev yaptığını, yol yapım ve genişletme çalışması nedeniyle olay mahalline belediyedeki görevliler tarafından kum bırakıldığını, normalde bu durumda fen işleri olarak uyarı levhası bıraktıklarını, ancak olay günü kum bırakan görevlilerin uyarı levhası asıp asmadığını bilmediğini” belirtmiş, mahkemece belediye başkanlığına yazılan müzekkereye verilen cevapta ise “sanığın olay yerinde işaretleme yapma ve denetleme görevi bulunmadığı” bildirilmiş ise de belediye tarafından yapılan yol yapım ve genişletme çalışmasında uyarıcı levha asma görevlisinin belediye başkanlığından sorularak görevlinin açıkça sorularak belirlenmesi ve hakkında dava açılması sağlanarak incelemeye konu dava ile birleştirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11208, Karar No: 2024/19987, Tarih: 10.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/11208 E.  ,  2024/19987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/257 E., 2016/532 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13553, Karar No: 2014/24540, Tarih: 03.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13553 E.  ,  2014/24540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.01.2014

NUMARASI :Esas no:2013/788 Karar no:2014/47

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın yoksulluk nafakası dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı tarafın yoksulluk nafakası yönünden yapılan temyiz itirazının yapılan incelemesinde;

Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK md. 175). Mahkemece davacı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de dosya içerisinde bulunan SGK kaydına göre davacı (kadın)'ın sigortalı olarak çalıştığı, davalı (kadın) tarafından verilen temyize cevap dilekçesinde de bu hususun kabul edildiği, aylık gelirinin ise asgari ücret seviyesinde olduğu yapılan incelemeden anlaşılmaktadır. Davalı (koca) da su tesisatçısı olarak çalışmakta ve mahkemece yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre de aylık 1.000 TL kazanmaktadır. Hal böyle olunca; davacı (kadın)'ın boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Zira tarafların sosyal ve ekonomik durumları aynıdır. Davacı (kadın) yararına Türk Medeni kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde davacı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10366, Karar No: 2014/24533, Tarih: 08.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10366 E.  ,  2014/24533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/212633

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/292 (E) ve 2013/232 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15/08/2009 yerine, 16/08/2009 olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi ve suça sürüklenen çocuk S.. A.. hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının kısa süreli olmaması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk S.. A..'ın savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. A.. müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.