muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5107, Karar No: 2022/9289, Tarih: 21.12.2022

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davaya konu çekler üzerindeki keşideci adına atılı olan imzaların keşideci şirketin temsilcisi olan ...'ın eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; HMK'nın 354/1 maddesine göre istinaf kanun yoluna başvuru süresinin 2 hafta olduğu, bu sürenin ilamın taraflardan her birine tebliğ ile başlayacağı, HMK'nın 342/1 maddesine göre istinafa başvurunun dilekçeyle yapılacağı, istinaf yoluna başvuran davalı vekiline gerekçeli kararın 01/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği, iki haftalık sürenin son gününün 16/11/2020 tarihi olduğu, nispi harç yatırılmaksızın başvuru harcının 30/10/2020 tarihinde yatırıldığı, davalı vekilinin istinaf dilekçesini yasal süresinden sonra 04/12/2020 tarihinde vermiş olduğu gerekçesiyle davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekilinin süresinden sonra verilen istinaf dilekçesinin HMK'nın 346/1. ve 352. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebepler ile HMK'nın 352/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süresinde yapılmadığı yönündeki tespitin usul ve yasaya uygun olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş.'den alınmasına, 21.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11055, Karar No: 2021/6241, Tarih: 29.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11055 E.  ,  2021/6241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Dava, Kurum işleminin iptali, borçlu olmadığının tespiti ile kesilen aylıkların yasal faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle mahkemenin yetkisizliğine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, ... Giyim Tic. Ltd. Şti. işyerinden bildirilen 2007/Ekim-2008/Haziran dönemine ait 262 günlük hizmetinin iptali nedeniyle, Kurumca aylığının iptal edildiğini, 03.11.1983-03.05.1985 tarihleri arası 1 yıl 8 ay askerlik yaptığını iptal edilen hizmetin 262 gün olduğu dikkate alındığında aylığının hiç kesilmemesi gerektiği, kurum işleminin iptali, borçlu olmadığının tespiti ve kesilen aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, yetki itirazlarının olduğunu belirterek haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "... somut olayda; davanın açıldığı yerde HMK ' nın 14.maddesinin tanımladığı biçimde kurumun şubesinin bulunmadığı, kurum adına işlem yapmaya yetkili şubenin Gaziosmanpaşa Sosyal Güvenlik Merkezi olduğu, davacının çalıştığı işyerinin ... Mah. Uluyol Cad. ... İş Hanı No: 39 Bayrampaşa / İstanbul adresinde bulunduğu, davalı iş yerinin idare merkezinin Bakırköy Adli Yargı çevresi içinde olup, bu nedenle görülmekte olan davada ... İş Mahkemesinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkememizin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Bakırköy İş Mahkemeleri olduğuna, kararın kesinleşmesine müteakip yasal süresi içerisinde talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARAR

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARAR

Somut olayda eldeki dava ile Bakırköy 17. İş Mahkemesinin 2019/199 E. sayılı dosyasının taraflarının, konusunun (müddeabihlerinin) ve dava sebeplerinin aynı olduğu anlaşılmakla, HMK 114/1-ı ile HMK 115/2. maddeleri gözetilerek dava şartı yokluğundan davanın usulden reddedilmesi gerekir iken işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunduğu belirtilirken, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince düzelterek, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava şartı yokluğu nedeniyle 6100 sayılı HMK'nun 115. maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, derdestlik olmadığını, her iki davanın farklı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114'üncü maddesinin (ı) bendi uyarınca “aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması” bir başka deyişle derdest olmaması dava şartları arasında düzenlenmiş olup, aynı kanunun 115'inci maddesi gereği bu durum kamu düzeni ile ilgilidir ve davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılır.

Anılan madde metninde belirtildiği üzere derdestlik; açılan bir davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açılmış olup da görülmeye devam ediyor olmasıdır. Derdestlik açısından aynı dava olma koşulları aslında maddi anlamda kesin hüküm koşulları ile paralellik gösterir. Bu bağlamda derdestliğin söz konusu olabilmesi için tarafları, sebepleri ve konusu aynı olan davanın iki defa ayrı ayrı açılmış olması gerekir.

Birinci ve ikinci davanın aynı dava sayılabilmesi için gerekli ilk şart her iki davanın taraflarının aynı kişiler olmasıdır. Tarafların aynı sayılması, tarafların her iki davada da aynı sıfatla, yani davacı ve davalı sıfatıyla hareket etmiş olmaları gerekmez. Birinci davada; davacı olan taraf, ikinci davada, davalı olabileceği gibi, tam tersi de söz konusu olabilir. Davaların aynı dava sayılabilmesinin bir diğer şartı her iki davanın sebebinin aynı olmasıdır. Dava sebebinin aynı olmasından kasıt hukuki sebepler değil, davacının davasını dayandırdığı vakıalardır. Son şart ise; davaların konularının aynı olmasıdır. Dava konularının aynı olup olmadığını tespit edebilmek için davaların ilkinde verilebilecek kararın, ikinci davada verilebilecek kararı gereksiz hale getirip getirmeyeceği, ya da ikinci davada verilebilecek kararla aynı sonuçların sağlanıp sağlanamayacağına bakılmalıdır.

Bakırköy 17. İş Mahkemesinin 2019/199 E. sayılı dosyasında davacı, davalı Kurum ve dava dışı ... Giyim Deri ve Teks. San. Tic. Ltd. Şti.'ne karşı, Kurum işleminin iptali, nizalı dönemde ... Giyim Deri ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. işyerinde çalıştığının tespiti ile yaşlılık aylığının iptal edildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması ve hizmet iptali nedeni ile çıkarılan borçtan sorumlu olmadığının tespitinin istendiği, mevcut davada, davalı Kuruma karşı, ... Giyim Deri ve Teks. San. Tic. Ltd. Şti. işyerinden bildirilen 2007/Ekim-2008/Haziran dönemine ait 262 günlük hizmetinin iptali nedeniyle, kurumca aylığının iptal edildiğini, 03.11.1983-03.05.1985 tarihleri arası 1 yıl 8 ay askerlik yaptığını, iptal edilen hizmetin 262 gün olduğu dikkate alındığında aylığının hiç kesilmemesi gerektiği, kurum işleminin iptali, borçlu olmadığının tespiti ve kesilen aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda eldeki dava ile Bakırköy 17. İş Mahkemesinin 2019/199 E. sayılı dosyasının taraflarının, konusunun (müddeabihlerinin) ve dava sebeplerinin aynı olmadığı, içeriği itibariyle farklı olduğu anlaşılmakta olup işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hata olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesinin hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1119, Karar No: 2021/4122, Tarih: 08.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1119 E.  ,  2021/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.06.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11997, Karar No: 2014/19122, Tarih: 09.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/11997 E.  ,  2014/19122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıkız yararlanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 17.04.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 26.04.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27967, Karar No: 2016/26075, Tarih: 29.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27967 E.  ,  2016/26075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshedilip feshedilmediği, işyeri devri bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla feshe bağlı olan kıdem tazminatına hak kazanılıp kazanılmadığı noktasındadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Somut olayda, davalı vekili, davacının 20.04.2011-31.01.2013 tarihleri arasında, müvekkili şirket bünyesinde çalıştığını, 31.01.2013 tarihinden sonra ise, aynı hastane işyerinde güvenlik işlerini yüklenen yeni şirket bünyesinde çalışmaya devam ettiğini ileri sürmektedir. Mahkemece, davalı şirketin, kendi bünyesinde geçen çalışma döneminin yanı sıra, devir hükümleri gereğince 17.07.2009-20.04.2011 tarihleri arasında geçen çalışma süresinden de sorumlu olduğunun kabulü isabetlidir. Ne var ki, davacının, aynı işyerinde, davalı şirketten sonra, kesintisiz çalışmaya devam edip etmediği meselesinin üzerinde durulmaması hatalı olmuştur. Hizmet döküm cetveli, işyeri ayrıntılı tescil bilgileri ve tanık beyanları bir arada değerlendirilerek, davacının davalı şirketten sonra, kesintisiz şekilde hastane işyerinde çalışmaya devam edip etmediği belirlenmeli, gerekirse tanıkların beyanlarına yeniden başvurulmalı ve davacı asil hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında dinlenilmelidir. Neticeye göre, dava konusu kıdem tazminatı alacağı bakımından bir sonuca gidilmelidir.

Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 17.07.2009-31.03.2011 tarihleri arası için, hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarına hak kazandığı kabul edilerek, söz konusu ücret alacakları hesaplanmıştır. Ne var ki, kabule konu süreye ilişkin tek delil, husumetli davacı tanığı ...’un anlatımıdır. Diğer davacı tanığının, söz konusu sürede çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Salt husumetli davacı tanığının beyanıyla sonuca gidilmesi ise mümkün değildir. Anılan sebeplerle, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti taleplerinin, usulünce kanıtlanamadığı nazara alınarak reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8093, Karar No: 2014/14609, Tarih: 08.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8093 E.  ,  2014/14609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/236625

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

NUMARASI : 2008/1132 (E) ve 2009/1007 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. A..'nun, hükümden sonra 26.10.2013 tarihinde öldüğünün UYAP sisteminden alınan sanığa ait nüfus kaydından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi gereğince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A.. savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7698, Karar No: 2024/2571, Tarih: 07.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7698 E.  ,  2024/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/397 Değişik İş, 2022/397 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-17594

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne/ İtirazın Kısmen Kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/4819

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu kazaya ilişkin Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/1399 soruşturma numaralı dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın, Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30641, Karar No: 2022/883, Tarih: 18.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/30641 E.  ,  2022/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 12.10.2020 tarih, 2016/11155 Esas- 2020/14290 Karar sayılı ilamı ile dava konusu nakil aracı hakkında hükmün onandığı gözetilmeksizin yeniden bu hususta hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün ... numaralı nakil araca ilişkin bendin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8822, Karar No: 2021/3396, Tarih: 11.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8822 E.  ,  2021/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 18. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 01/12/2014 tarihli 2014/2702 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşıldığından sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebliğat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Ayrıca sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ilk çağrı yazısının 22/01/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;