muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4295, Karar No: 2019/5921, Tarih: 15.10.2019

Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davalılar, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hâkim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür. (1086 sayılı HUMK.m.76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır.

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinin (ç) bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluk olduğu gibi HMK'nın 297/2. fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” vurgusu yapılmıştır. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine sebep olacaktır.

Her ne kadar kanun yolu ve süresi, ilgili kanun maddelerinde açıkça belirtilmiş ise de, yargı organlarının yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgililerin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir.

Karardaki yanlış yönlendirmenin hak kaybına yol açacağı açıktır, kanun yolunun ve kanun yoluna başvurma süresinin yanlış gösterilmesi bozma sebebi olmalıdır. Hakimin lehe verdiği karar hak sahibinin hak kaybına yol açacak şekilde yorumlanamaz. Kararın hüküm kısmı bir bütün olarak temyize tâbidir.

Bu gibi hallerde, usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması, mahkemenin kanun yolu ve süresini hatalı belirlemesi halinde, kararda belirtilen süreye uyularak yapılan kanun yolu başvurusunun, adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile temyiz incelemesinin yapılması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum. Üye KARŞI OY YAZISI

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, davacı vekiline 20.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan temyiz etmiştir.

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, davacı vekiline 20.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan temyiz etmiştir.

Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davalıların da mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usulüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

Anayasanın 40. maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” Hükmü yer almaktadır.

Yine, 6100 sayılı HMK'nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin “ç” bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemeside kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tabi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen kararın doğrudan Yargıtay’a gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/18743, Karar No: 2025/4325, Tarih: 21.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18743 E.  ,  2025/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/783 E., 2023/961 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece

Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2023 tarihli ve 2022/499 Esas, 2023/17 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 168/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.03.2023 tarihli ve 2023/783 Esas, 2023/961 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanıklar müdafinin temyiz istemi, hükmün eksik inceleme ile verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün hak, nesafet ve hukukun temel ilkeleri ile bağdaşmadığına, yersiz ve hukuki mesnetten yoksun olduğuna, dosyadaki mevcut delil durumuna göre sanıklara yüklenen suç ile ilgili olarak kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren somut deliller bulunmadığına, sanıkların üzerilerine atılı suçlardan beraatine karar verilmesinin hukukun adalet sağlama amacına uygun düşeceğine, sanıkların kusurlarının bulunmadığına, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması ve bu bağlamda atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün iddia ve savunmaları cevaplar mahiyette gerekçeli olmadığına, mağdurun şikayetten vazgeçtiğine, olay tarihinde alkollü olup, olayı hatırlamadığına zararın karşılandığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında, sanıklar müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14256, Karar No: 2016/8036, Tarih: 26.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14256 E.  ,  2016/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanğın UYAP ekranından alınan adli sicil kaydında Çatak Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen kararların akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine dönüştürüldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7724, Karar No: 2015/6698, Tarih: 01.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7724 E.  ,  2015/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1147, Karar No: 2007/914, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1147 E.  ,  2007/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporlarında münavebeye alınan buğday ve domates ürünleri için 2004 yılına ait olmak üzere dekar başına ortalama üretim giderlerinin dökümünün yapıldığı (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-Bozma kararı sonrası dosyaya getirtilen 15.6.2006 gün ve 4315 sayılı veri cetveli ile dosyada mevcut 30.9.2004 gün ve 5999 sayılı cetvelde bildirilen ve bilirkişilerce münavebeye alınan buğday ve samanı ile domates ürünlerinin 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim miktarları arasındaki farklılığın nedenlerinin yine İl tarım Müdürlüğünden sorulup alınacak açıklama ve cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14479, Karar No: 2015/11481, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14479 E.  ,  2015/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2015

NUMARASI : 2015/647-2015/1300

TALEP EDEN : O.. M..

HÜKÜMLÜ : S.. Y..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Bursa 3. Sulh Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün müddetnameye göre ikamet adresinin "G.. Karoseri Otom. San. ve Tic. A.Ş. E.. Köyü İ../BURSA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün 17.08.2015 tarinde Bandırma 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan ifadesine göre cezaevine girmeden önce "E.. Mah. O.. Sok. No: .. Y../BURSA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün 17.08.2015 tarinde Bandırma 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan ifadesine göre cezaevine girmeden önce "E.. Mah. O.. Sok. No: ... Y../BURSA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5486, Karar No: 2020/5674, Tarih: 01.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5486 E.  ,  2020/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, ... Tapu Sicil Müdürlüğünün cilt 43, sayfa 47 ve 1 sıra numarasında 02.02.1987 tarihli kayıtlı taşınmaz ile yine aynı köyde aynı sıra ve mevkide 2 sıra numasındaki taşınmazların yarı yarıya malik olmak üzere... adlarına davacıların murisi...'in 1/2 hissesi ketm edilmek suretiyle tescil edildiğini, nihai olarak taşınmazın 28.01.1988 tarihinde ... Konut Yapı Kooperatifine satıldığını, taşınmazlar üzerine konutlar yapıldığını, bunların da bağımsız bölüm olarak ortaklar adına 24.09.1992 yılında tescil edildiğini, kooperatife karşı tapunun iptali için açılan davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi 1997/793 Esas sayılı dosya ile tapuların iptali ile davacılar adına tesciline karar verildiğini, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2004/360 Esas sayılı dosyada ise cilt 1. sayfa 39. sıra 12'de ... adına kayıtlı 12 numaralı bağımsız bölüm olan dubleksteki 256 hissenin toplam 192 hissesi iptal edilerek davacılar adına miras hisseleri kadarıyla tesciline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davalıların haksız işgali nedeniyle dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 13.590 TL ecrimisil tahakkuk tarihinden itibaren her yıl sonundan itibaren yasal faize hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar; haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazların bulunduğu köyde 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 27.03.2008 tarihinde söz konusu taşınmazlara kadastro tutanağının düzenlendiği ve hala ... Kadastro Mahkemesinin 2009/573 Esas sayılı dosyasında mülkiyete yönelik davanın derdest olduğu ve tapunun dava tarihi itibariyle halen oluşmadığı tapuda malik hanesinin boş olduğu ve mülkiyet ihtilafı çözülmeden ecrimisile hükmedilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde; dava konusu taşınmaz öncesinde tarla vasfıyla kayıtlı iken yolsuz tescil sonucu dava dışı Yeşildeniz Kooperatifi adına tescil edildiği, üzerine dubleks evler yapılarak kat maliklerine dubleks ev vasfıyla satıldığı, başka bir davada eldeki davacılar tarafından kat malikleri aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilerek bir kısım payın davacılar adına tesciline karar verildiği, kararın 31.10.2005 tarihinde kesinleştiği; ancak dava konusu taşınmazın da içerisinde bulunduğu bölgede 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, dava konusu 12 nolu bağımsız bölümün ana gayrimenkulü olan 168 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili devam eden tapu iptal ve tescil istemli davalar ve mükerrer tapunun bulunması sebebi ile kat mülkiyetine dönüşen bağımsız bölümün de bu durumdan etkileneceği belirtilmiş olup taşınmazın mülkiyet hanesi boş bırakılarak 3402 sayılı Yasa'nın 5. ve 13. maddesi gereğince davalı olarak tespitinin yapıldığı, bu parselin ... Kadastro Mahkemesinin 2009/573 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu ve UYAP sisteminden yapılan incelemede davanın 02.03.2016 yılında karara bağlandığı, Yargıtay safhasında olduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bu durumda Mahkemece; Kadastro Mahkemesinde açılan davanın sonucu beklenerek, kesinleşmesi halinde çekişme konusu yere ilişkin son tapu kaydı dosya arasına alındıktan sonra dava konusu yere ilişkin tapu kaydındaki son malik durumu gözetilerek iddia ve savunmalar çerçevesinde toplanmış ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçeyle esas hakkında hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/338, Karar No: 2007/298, Tarih: 30.05.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-338 E.  ,  2007/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12.İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 12.İş  Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2005 gün ve 2004/729-2005/279 sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 13.09.2005 gün ve 2005/26550-29634 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmiş; mahkemece yeniden yapılan yargılama sonunda 14.11.2006 gün ve 2005/1419-2006/1050 sayılı kararla kısmen kabule karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine dosya Mahkemece, Yargıtay 9.Hukuk Dairesine gönderilmişse de; 09.04.2007 gün ve 2007/3207-10173 sayılı görevsizlik kararıyla, kısmen direnme kararının varlığından bahisle Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Ne var ki, temyize konu karar direnme niteliğinde değildir. Mahkemenin davanın kabulüne dair ilk kararının bozulmasından sonra yeniden yapılan yargılamada, emsal nitelikteki Ankara 9.İş Mahkemesinin direnme kararının bozulmasına ilişkin Hukuk Genel Kurulu kararından söz edilerek  ve yine bu bozmadan hareketle yeniden bilirkişi incelemesi yapılıp rapor alınmış ve sonuçta ilk karardan farklı bir hüküm oluşturularak, kısmen kabul kısmen red kararıyla yargılama sonlandırılmıştır.

Kısmen direnildiğine ilişkin bir açıklama ya da bu anlama gelecek her hangi bir karar da mevcut olmadığına göre; tümüyle bozmadan esinlenilerek oluşturulmuş; emsal Hukuk Genel Kurulu kararına dayalı olan ve direnme niteliği taşımayan bir hükmün varlığı karşısında, bu hükmün temyiz inceleme mercii Hukuk Genel Kurulu değildir.

Açıklanan nedenlerle, dosyanın davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Dairesine  gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.05.2007 gününde  oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12846, Karar No: 2013/12581, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12846 E.  ,  2013/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Bakırköy 7. Aile Mahkemesi ile Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydının iptaliyle, davalı ...’ın çocuğu olarak nüfusa kayıt edilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesi, davanın yanlış nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur .

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın nesebin düzeltilmesi talebini içerdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacının gerçekte davalı ...'ın çocuğu olduğu halde nüfusa ...'nun çocuğu gibi kayıt ettirildiği, asıl baba adının Merih olduğu iddiası ile davacının nüfus kaydının düzeltilmesine karar verilmesi istenmiştir.

Dava, baba adının değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda, uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 7. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20.09.2013/ gününde oybirliğiyle karar verildi.