muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5146, Karar No: 2024/2942, Tarih: 10.10.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; olay yeri incelemesine dair kolluk tutanakları, olay yerinde bulunan üzerinde elektrik arkından dolayı yanık bulunan aletler, bakır baraların çalınmış olduğunun tespiti ve dosya kapsamında yer alan diğer belgeler incelendiğinde, davacının kendi kusuru ile somut olaya sebebiyet verdiğinin anlaşıldığı; dava dosyası içeriğine ve dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı ve kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; elektrik akımından kaynaklı yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 71 inci maddesi

3. Değerlendirme

Tehlike arz eden işletmenin işleteni olan davalı şirketin sorumluluğunun, zarar gören davacının ağır kusuru nedeniyle kesilmiş olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11417, Karar No: 2013/12947, Tarih: 24.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/11417 E.  ,  2013/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık ... hakkında ruhsatsız bıçak taşımak suçundan kurulan hükümde temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesinde ''…hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar'' hükmünü içerdiği gözetilmeden doğrudan hükmolunan adli gün para cezaları ile kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli gün para cezalarının içtima edildikten sonra adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezalarına esas alınan 30 günün 25 güne indirilmesi, hükümden TCK. nun 50/1-a ve 52/2. maddelerinin tatbikine ilişkin (a) ve (b) bendleri çıkartılarak yerine ''TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezasının beher günü 20 TL'den 3600 TL adli para cezasına çevrilmesine, doğrudan para cezasına esas alınan 25 günün TCK.nun 52/2 madde ve fıkrası uyarınca beher günü 20 TL'den 500 TL para cezasına dönüştürülmesine''; sanık ... hakkındaki hükümden TCK. nun 50/1-a ve 52/2. maddelerinin tatbikine ilişkin (a) ve (b) bendleri çıkartılarak yerine 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasının ''TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrası uyarınca beher günü 20 TL'den 7300 TL adli para cezasına çevrilmesine, doğrudan para cezasına esas alınan 30 günün TCK.nun 52/2 madde ve fıkrası uyarınca beher günü 20 TL'den 600 TL para cezasına dönüştürülmesine'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8947, Karar No: 2021/8050, Tarih: 20.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/8947 E.  ,  2021/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının hatalı olarak “...” olarak yazıldığını, kadastro tespitleri sırasında yapılan bu yanlışlık sebebiyle tapuda hiçbir muameleyi yapamadığını ileri sürerek, baba adının nüfus kaydına uygun şekilde “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, Dairece “...Mahkemece dava konusu taşınmazların ilk tesis ve tedavülleriyle birlikte tapu kayıtları, tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle birlikte kadastro tutanakları ve dayanak tapu kayıtları dosyaya getirtilmemiş, taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı, taşınmazların kim veya kimler tarafından ne zamandır kullanıldığı hususları araştırılmamış, mahallinde keşif yapılmamıştır. Hâl böyle olunca; yukarıda değinilen düzenleme doğrultusunda soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, davaya konu taşınmazın kim/kimler tarafından kullanıldığının tespit edilmesi, tapu kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip kişi yada kişilerin kaydının bulunup bulunmadığının ilgili Nüfus Müdürlüğünden sorulması, davacıya tanıklarını bildirmesi için süre verilmesi, dava konusu taşınmazı bilen yaşlı ve tarafsız kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve sağ iseler tutanak bilirkişilerinin ve tanıkların da katılımı ile taşınmaz başında keşif yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; bozmaya uymakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğacağından mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapmak ve orada gösterilen doğrultuda hareket etmek zorunluluğu bulunmaktadır.

Ne var ki; Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini, söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; bozmaya uymakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğacağından mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapmak ve orada gösterilen doğrultuda hareket etmek zorunluluğu bulunmaktadır.

Ne var ki; Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini, söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, hükmüne uyulan önceki bozma kararında değinilen ilkeler ve olgular doğrultusunda, ... İlçe Nüfus Müdürlüğünün 17/03/2021 tarihli yazısı ile kayıt maliki ile aynı isim ve baba adına sahip, 10/04/1985 tarihinde ölmüş bir kişinin tespit edildiği anlaşılmış ise de, bu kişinin kayıt maliki ile aynı kişi olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, kayıt maliki ile aynı isim ve baba adını taşıyan 10/04/1985 tarihinde ölen ...’ün mirasçılarının tespiti ile dava konusu taşınmazda hak iddialarının olup olmadığının sorulması, hak iddialarının bulunması durumunda uyuşmazlığın mülkiyet ihtilafına yönelik olduğu gözetilerek davanın reddine, aksi halde şimdiki gibi kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, tebliğ gününden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/243, Karar No: 2021/2251, Tarih: 04.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/243 E.  ,  2021/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 01.02.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8547, Karar No: 2023/2374, Tarih: 20.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/8547 E.  ,  2023/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/411 Esas, 2016/76 Karar sayılı, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 02.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2022 tarihli ve 2021/28881 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2022 tarihli ve KYB-2022/40793 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2022 tarihli ve KYB-2022/40793 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Somut olayda, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 29.01.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, sanığa anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı gibi, aşamalarda söz konusu karara karşı itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin bildirimde bulunulmadığı gibi, meşruhatlı tebligat da yapılmadığı, yapılan tebligatın ise belirtilen nedenlerle geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 20.05.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2014 tarihli ve 2014/10115 soruşturma, 2014/18 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye 29.01.2015 tarihinde usulûne

uygun şekilde tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 15.10.2014 tarihinde Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, şüphelinin 23.01.2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine dosyanın kapatılmasına karar verildiği, erteleme kararının kaldırılarak Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 tarihli ve 2015/12691 Soruşturma, 2015/3669 Esas, 2015/3166 sayılı iddianamesi ile Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/411 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 02.03.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

D. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararı uyarınca, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği dikkate alınarak yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle erteleme kararı kesinleşmediğinden, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/411 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18314, Karar No: 2013/535, Tarih: 21.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/18314 E.  ,  2013/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını ve % 40 icra inkar tazminatı verilmesini istemiştir. Mahkemece isteminin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıda yazılı bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı hakkında ödenmeyen kira bedellerinin tahsili için icra takibi yaptığını, ödeme emri tebliği üzerine itiraz edildiğini ödeme yapılmadığını belirterek itirazın kaldırılması, takibin devamı ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, alacaklının kira alacağı bulunmadığını bildirerek istemin reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.06.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bur uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kiralanan yerin ne zaman tahliye edildiğine ilişkindir. Kiralanan taşınmaz ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.02.2010 tarih 2009/37 esas 2010/55 sayılı kararı ile temerrüt nedeni ile tahliye kararı verilmiş ve kiralanan yer 05.11.2010 tahliye edilmiştir. Davacı anılan bu kira sözleşmesine dayanarak 12.01.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2009 yılı Kasım, Aralık, 2010 yılı, Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Eylül, Ekim, Ekim ayları aylık 1.400-TL üzerinden 14 aylık 16.800-TL asıl alacak ve 1.218-TL işlemiş faiz toplamı 20.818-TL miktarın tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 24.01.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı ödeme emrindeki borcu ve işlemiş faizi kabul etmediğini bildirerek takibe itiraz etmiştir. İtiraz üzerine alacaklı tarafından icra mahkemesinde itirazın kaldırılması davası açmıştır. Az yukarıda açıklandığı üzere 2010 yılı Eylül ve Ekim ayları kirası ikişer kez talep edilmiştir. Mahkemece, 2009 yılı Kasım ayından 2010 yılı Ekim ayları arası aylık 1.400-TL üzerinden 12 aylık kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 2010 yılı Eylül ve Ekim ayları kira parasının mükerrer olarak talep edildiği dikkate alınmadan 14 aylık kira alacağına karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3624, Karar No: 2011/5149, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3624 E.  ,  2011/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... Kimya A.Ş. tarafından keşide edilerek diğer davacıya verilen her biri 15.000.-TL.bedelli iki adet çekin henüz ciro edilmeden, diğer davacı şirketin yetkilisi ...ün aracından 15.2.2007 tarihinde çalındığını, söz konusu çeklerle ilgili çek iptali davası açıldığını, çeklerin arkasındaki Tin ...Ambalaj San.ve Tic.Ltd.Şti. kaşesi ve imzalarının sahte olduğunu, ciro silsilesinin bu noktadan itibaren koptuğunu, ayrıca müvekkili keşideci ... A.Ş.nin çeklerin bedelini diğer davacı Tin ...Ltd.Şti.ne ödediğini, lehdar Tin ...Ltd.Şti.nin cirosunun sahte olması nedeniyle müvekkilleri aleyhine takip yapılamayacağını belirterek müvekkillerinin takip nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili, dava konusu çeklerin muntazam ciro silsilesi yoluyla müvekkili şirkete geçtiğini, müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu, müvekkilinden önceki cirantaların ve keşidecinin çek bedelinin ödenmesinden müvekkiline karşı sorumlu olduklarını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu çeklerin davacı ... A.Ş.tarafından keşide edilerek diğer davacı Tin ...Ltd.Şti. yetkilisi ...e verildiği, her iki çekin arkasında şirket adına atılan imzaların yetkilisine ait olmadıklarının anlaşıldığı, bu noktadan itibaren ciro silsilesinin koptuğu, ciro silsilesinin kopması nedeniyle cirantaların ciro silsilesinin kopmasından önceki kişilere başvuramayacakları gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacıların takip ve takibe konu çekler nedeniyle davalılara borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Ltd.Şti vekilince temyiz edilmiştir.

.../...

S:2

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, hükmü temyiz eden davalılardan ... Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-TTK.nun 589.maddesinde öngörülen imzaların istiklali prensibi uyarınca davacı keşideci ... Kimya A.Ş., çekteki ... ...Ltd.Şti. imzasının adı geçen cirantaya ait olmadığını ileri sürerek sorumluluktan kurtulamaz.