muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18387, Karar No: 2014/8148, Tarih: 01.07.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/18387 E.  ,  2014/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, örgüte yardım, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, mala zarar verme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında örgüte yardım suçundan; Beraat

2- Sanıklar ... hakkında;

a- TCK’nın 314/2, 31/3, 62, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3, 62, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 31/3, 62, 50/1, 52/4, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında örgüte yardım, sanık ... hakkında ise silahlı terör örgütü üyesi olma ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen silahlı terör örgütü üyesi olma, örgüte yardım ve propaganda suçlarının niteliği itibariyle bu suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyip davaya katılma ve dolayısıyla hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan katılan adına vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik ise sanık müdafii ile katılan vekilinin temyizine gelince;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

Sanık müdafinin temyizine gelince;

Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçlardan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10205, Karar No: 2012/31072, Tarih: 20.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10205 E.  ,  2012/31072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.1.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/7629, Karar No: 2018/1541, Tarih: 28.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7629 E.  ,  2018/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/02/2016 tarih ve 2014/1340-2016/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankadan kredi kullandığını, kullanmış oldukları bu kredilere ilişkin taksitlerini ödeyemediklerini, davalı bankanın müvekkilinin zor durumundan faydalanarak yasaya, ahlaka ve Yargıtay uygulamalarına aykırı olarak fahiş temerrüt faizi uyguladığını, kredileri yeniden yapılandırmak zorunda kaldıklarını, fiili ticari faiz oranının % 100 fazlası kadar temerrüt faizi uygulaması gerekirken yasaya aykırı olarak yaklaşık %300 fazlasını uyguladığını, kredi borçlarını yapılandırmak zorunda kaldığını, müvekkili Sutaş A.Ş. üzerinden yeni bir sözleşme imzalandığını, müvekkili Sutaş A.Ş'den haksız olarak 118.647,69 TL komisyon adı altında tahsilat yapıldığı, ayrıca müvekkili Sutaş A.Ş. yönünden 55.000,00 TL, PE-RE-JA AŞ. yönünden 58.000,00 TL, SUSESİ A.Ş. yönünden 37.000,00 TL olmak üzere toplam 268.000,00 TL fazla temerrüt faizi tahsil edildiğini ileri sürerek müvekkil yönünden her bir haksız olarak tahsil edilen temerrüt faizi ve komisyonun tahsil tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, kredi sözleşmelerinin tarafların serbest iradeleri ile yapıldığını, sözleşme hükümlerine uygun davranıldığını, müvekkil bankanın yaptığı işlemlerin kanuna aykırı bir yönünün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, kredi sözleşmelerinin tarafların serbest iradeleri ile yapıldığını, sözleşme hükümlerine uygun davranıldığını, müvekkil bankanın yaptığı işlemlerin kanuna aykırı bir yönünün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın uyguladığı temerrüt faizi oranlarının ödeme planında imzalanan sözleşmelere aykırılık teşkil etmediği, davalı bankaca davacıdan Kredi Açılışı ve Tahsis Komisyonu adı altında tahsil edilen toplam 31.983,50 TL’nin iadesinin gerektiği, bankacılık uygulamasında kredinin vadesi uzatılmak istendiğinde yeni bir kredi açılıp, eski krediye virman yapılabildiği, bu durumda da eski kredi kapanmış gözükse de aslında yapılanın kapama işlemi değil sadece vade uzatımı ya da krediyi yeniden yapılandırma adı altında muhasebesel bir işlem olduğu, dava konusu olayın erken kapama olarak değerlendirilmediği, taraflar arasındaki bu ilişkinin erken kapama komisyonu gerektirecek mahiyette ve davalı bankaya ciddi bir külfet oluşturmadığı, davacıdan kredi erken kapama cezası adı altında tahsil edilen ve kredi açılış ve tahsis komisyonu olarak toplam 112.283,50 TL’nin dava tarihine kadar işlemiş faizi olan 30.709,32 TL olmak üzere toplam 142.992,82 TL'nin davalıdan istirdatına, asıl alacağa dava tarihinden itibaren değişen oranlarda TCMB avans faizinin uygulanmasına, diğer davacıların davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan erken kapama komisyonunun, kredi tahsis ve fazladan tahsil edilen temerrüt faizinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, temerrüt faizi oranlarının imzalanan sözleşmelere aykırılık teşkil etmediği, kredi tahsis komisyonu yönünden sözleşmede açık bir hüküm bulunmaması nedeniyle genel işlem şartları uyarınca geri alınabileceği, kredi erken kapama komisyonu bakımından da yapılan işlemin erken kapama işlemi değil yeniden yapılandırma niteliğinde olması nedeniyle iade edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyası içerisinde davacılarla davalı banka arasında imzalanan kredi sözleşmeleri mevcut olmamakla birlikte, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporundan davacıların her biri ile davalı banka arasında iki adet kredi sözleşmesinin imzalandığı ve bunlardan birinin 818 sayılı Borçlar Kanunu dönemine, diğerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu dönemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca bilirkişi raporunda kredi sözleşmelerinin yeniden yapılandırılması için davacılardan Sutaş A.Ş. ile 16.08.2012 tarihli yeni bir sözleşmenin imzalandığı ve kredi erken kapama komisyonu ile kredi tahsis komisyonunun bu davacının kredi hesabından tahsil edildiği belirtilmiştir. Bu durumda taraflar arasında imzalanan 16.08.2012 tarihli kredi sözleşmesinin 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlendiği ve bu sözleşmeye 6098 sayılı TBK hükümlerinin uygulanacağı gözetilmelidir. Ayrıca bir sözleşme hükmünün genel işlem koşulu sayılması için, o sözleşmenin çok sayıda benzer sözleşmelerde de kullanımı için düzenleyen tarafından önceden hazırlanmış olması gerekir. Sözleşme metninde kullanılan ifadelerin özdeş olmaması, o sözleşme hükümlerinin genel işlem koşulu sayılmasına engel değildir. O halde davacı Sutaş A.Ş. ile davalı arasında imzalanan 16.08.2012 tarihli kredi sözleşmesi dosyaya getirilerek, genel işlem koşulu taşıdığının kabulü halinde genel işlem koşulları bakımından yürürlük (kapsam), yorum ve içerik denetimine tabi tutulması gerekir.

Yürürlük denetiminde, genel işlem koşulunun karşı tarafın bilgisi dahilinde sözleşmeye konulup konulmadığına bakılmalı, müşterinin sözleşmeye genel işlem koşulu konulduğunu açıkça biliyor olması halinde diğer denetim aşamalarına geçilmelidir. Aksi halde diğer aşamalara geçilmeksizin genel işlem koşulu niteliğindeki hükmün sözleşmeden çıkarılması gerekmektedir. TBK m. 21 uyarınca, bir müşterinin önceden sözleşmedeki genel işlem koşulundan açıkça haberdar edilmesi, tek başına o hükmün geçerli hale geldiğini göstermez. Önceden müşteriye bildirilmemiş ve müzakere imkanı sağlanmamış olan hükümler, diğer denetim aşamalarına gerek kalmaksızın, yazılmamış sayılmamalıdır.

Şayet sözleşme, o sözleşmenin niteliğine ve işin özelliğine yabancı bir genel işlem koşulu taşıyorsa, yani şaşırtıcı hüküm içeriyorsa, bu nitelikteki hükümler yönünden, müşterinin önceden ve açıkça bilgilendirilmiş olup olmadığı, bu hükmün müzakere edilip edilmediği önem taşımaksızın, o sözleşme hükmü TBK m. 21/2 uyarınca sözleşmeye yazılmamış sayılmalıdır.

Yürürlük denetiminin aşılması halinde yapılması gerekli denetim aşaması “yorum” denetimidir. Belirsizlik ilkesi de denilen bu denetim modelinde, sözleşmede yer alan genel işlem koşulu niteliğindeki hüküm içeriğinin ne olduğu konusunda bir anlaşmazlık bulunuyorsa, bu hükmün düzenleyen taraf aleyhine yorumlanması gerekir.

Yürürlük denetiminin aşılması halinde yapılması gerekli denetim aşaması “yorum” denetimidir. Belirsizlik ilkesi de denilen bu denetim modelinde, sözleşmede yer alan genel işlem koşulu niteliğindeki hüküm içeriğinin ne olduğu konusunda bir anlaşmazlık bulunuyorsa, bu hükmün düzenleyen taraf aleyhine yorumlanması gerekir.

Sözleşmede, yürürlük denetiminin aşılması ve yorumu gerektirecek bir belirsizliğin bulunmaması veya bulunsa bile düzenleyen aleyhine yorum yapılmış olmasından sonra, sözleşmenin bir de “içerik” denetimine tabi tutulması gerekmektedir. İçerik denetimi yapılırken, genel işlem koşulu olduğu ileri sürülen hükmün “dürüstlük kuralı” na aykırı olup olmadığı, karşı tarafın aleyhine ve onun şartlarını ağırlaştırıcı nitelikte olup olmadığına bakılacaktır. Hangi tür sözleşme hükümlerinin dürüstlük kuralına aykırı ve diğer tarafın şartlarını ağırlaştırıcı nitelikte olduğu hususu Kanunda düzenlenmemiş olup, mahkemece her somut olayda bu durumun tartışılması ve değerlendirilmesi gerekir.

İçerik denetimi aşamasında, sözleşme hükmünün dürüstlük kuralına aykırı olduğu ve karşı tarafın şartlarını ağırlaştırdığının tespiti halinde, genel işlem koşulu niteliğindeki bu hükmün, yürürlük denetiminden farklı olarak, Kanunun emredici hükmüne açık aykırılık sebebiyle kesin hükümsüz sayılması gerekir.

Genel işlem koşulu nedeniyle yazılmamış veya kesin hükümsüz sayılan sözleşme hükmünün, sözleşmenin uygulanmasında boşluk doğurması halinde, ortaya çıkan sözleşme içi boşluğun, hakim tarafından öncelikle yedek hukuk, bu yoksa TMK m. 1 uyarınca örf ve adet hukukuyla, bu da yoksa hakimin hukuk yaratması yöntemiyle doldurulması gerekir.

Somut olaya gelindiğinde, davacı Sutaş Ev İhtiyaç Maddeleri Tic. ve San. A.Ş. ile davalı banka arasında 16/08/2012 tarihli sözleşmenin imzalandığı, bu sözleşmeden sağlanan kredi ile kredi tahsis komisyonunun tahsil edildiği anlaşılmakla öncelikle, kredi tahsis komisyonu bakımından yukarıda belirlenen koşullar bakımından TBK m. 20. 25. uyarınca inceleme yaparak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11162, Karar No: 2025/608, Tarih: 14.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11162 E.  ,  2025/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2159 E., 2024/1474 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/28 E., 2022/161 K.

Bölge Adliye Mahkemesi davalı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalıya ait işyeri işçilerinden ...'ün meslek hastalığı sonucu %38,2 malul kaldığını, maluliyet tespit tarihinin akabindeki devam eden aybaşından itibaren bu oran esas alınarak davalı SGK tarafından maluliyet aylığı bağlanmasına, yargılama gideri ve vekalet ücretlerininde karşı taraflar üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Taş Kömürü Kurumu vekili cevap dilekçesinde özetle; Açılan davanın zamanaşımına uğradığını, davanın mükerrer açıldığını, sigortalının meslek hastalığına yakalandığı iddiasını kabul etmediklerini, meslek hastalığının oluşumunda davalı TTK'nın kusuru olmadığını, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacı vekili tarafından davanın usule ve yasal mevzuata aykırı olarak açıldığını, haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

''1-Davacının davasının kabulü ile davacı ...'ün meslek hastalığı ve sürekli iş göremezlik oranının %38,2 olduğunun tespiti ve davacıya 01.12.2014 tarihinden itibaren %38,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden maluliyet aylığının bağlanmasına," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

''I-Davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

II-Davanın kabulüne;

1- Davacı ...'ün meslek hastalığı sürekli iş göremezlik oranının %38,2 olduğunun tespitine,

2- Davacı ...'e 01.12.2016 tarihinden itibaren %38,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, '' şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğunu,

b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, beyan etmiştir.

Davalı Vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

2- Davacı ...'e 01.12.2016 tarihinden itibaren %38,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, '' şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğunu,

b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, beyan etmiştir.

Davalı Vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, kendisine husumet yönlendirilemeyeceğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş göremezlik geliri nedeni ile gelir aylığı bağlanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; bilgi ve belgeler, tanıkların beyanlarının birbiri ile uyumlu olduğu, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, dosyada alınan raporlara, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup davalı ve davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11375, Karar No: 2021/3251, Tarih: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/11375 E.  ,  2021/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11.05.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulhe yetkisi bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki sulh nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 17/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22403, Karar No: 2012/8959, Tarih: 03.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22403 E.  ,  2012/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca kamu davasının ortadan kaldırılması, eserlerin müzeye teslimi.

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının dava zamanaşımı süresi dolmakla ortadan kaldırılmasına ilişkin hüküm katılan vekili, suça konu eserlerin müzeye teslimine ilişkin hükmün ise sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili ve sanık ...'in diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

Arkeolog öğretim görevlilerinden oluşan bilirkişi heyetinin düzenlediği 04/07/2008 tarihli ek bilirkişi raporunda tescil ve tasnife tabi olmayıp, yurt içinde alım satımı serbest olduğu belirtilen Britanya İmparatoru VII. Edward adına basılmış bir adet sikke şeklinde madalyon ile bir yüzünde kolunda çocuk tutan kadın figürü işlenmiş pirinçten yapılma bir adet sikke şeklindeki madalyonun sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken müzeye teslimine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiş,

Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm kısmından “suça konu tüm tarihi eserlerin müzeye teslimine” paragrafının çıkartılarak, “04/07/2008 tarihli ek bilirkişi raporunda tescil ve tasnife tabi olmayıp, yurt içinde alım satımı serbest olduğu belirtilen Britanya İmparatoru VII. Edward adına basılmış bir adet sikke şeklinde madalyon ile bir yüzünde kolunda çocuk tutan kadın figürü işlenmiş pirinçten yapılma bir adet sikke şeklindeki madalyonun sahibine iadesine, diğer suça konu eserlerin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi gereği müzeye teslimine” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2502, Karar No: 2009/4643, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2502 E.  ,  2009/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesi ile, Eskişehir 1. İcra Müdürlüğünün 2008/2970 Esas sayılı dosyasından borçlunun borcundan dolayı davacı 3.kişiye ait işyerindeki malların 29.01.2008 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, duruşmada davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borçluya ait işyerinin alacaklılardan mal kaçırma amacı ile davacıya devredildiği, devrin İİK’nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK’nun 179.maddesine göre davacının devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olduğundan bahisle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak isteğine ilişkindir

Dava dayanağı takip konusu alacak, 08.02.2008 ve 22.02.2008 tarihli çeklerden kaynaklanmıştır.Davacı 3.kişi işyerini borçludan 29.01.2008 tarihinde devir almıştır.Anılan tarihte borçlu bu adresten ayrıldığını vergi idaresine bildirmiştir.Bu tarihten sonra borçlunun adresle ilgisi tesbit edilemediği gibi borcun 29.01.2008 tarihinden önce doğduğu davalı alacaklı tarafından iddia ve ispat edilememiştir.

İşyerinin borcun doğumundan sonra devredildiği ispatlanmadığıdan, BK’nun 179.maddesi gereğince davacının devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olduğu düşünülemez. Bu durumda davacı 3.kişinin davasının kabulü gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 25.06.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21300, Karar No: 2012/17470, Tarih: 25.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21300 E.  ,  2012/17470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2012 (Pzt.)