muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2762, Karar No: 2019/128, Tarih: 08.01.2019

de rol aldığını, ekonomik krizin bulunduğunu, tacirlerin deneyimsizliğinden ve düşüncesizliğinden söz edilemeyeceğini, davacı ...'in en az 11 yıldır aynı sektörde aynı şirket adına hareket ettiğini, müvekkilinin davacıların zor durumundan yararlanma kastı bulunmadığını, davacıların eyleminin MK'nın .... maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının ekonomik sıkıntılar olarak belirtmiş olduğu müzayaka halinin ....02.2014 tarihinde yapılan toplu ödemeler ile ortadan kalktığı, dava dilekçesinde de açıklandığı üzere bu tarihten önce de davalı tarafın nakdi ödemeler yaptığı, taşınmaz devirleri gerçekleştirdiği, müzayakanın kalktığı ....02.2014 tarihinden dava tarihi olan ....11.2015 tarihine kadar bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, davacı ...'in babasının vefat ettiği 18.05.2015 tarihinden itibaren hak düşürücü sürenin başladığı, manevi müzayaka hali bulunduğu ileri sürülmüş ise de, bu durumun manevi müzayaka olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, davalının ......2013 ile ....02.2014 tarihleri arasında toplu nakit ödemeler yaptığı, gayrımenkul devirleri gerçekleştirdiği dikkate alındığında ....03.2014 tarihi itibariyle maddi müzayaka halinin sona erdiği, bu tarihten dava tarihi olan ....11.2015 tarihine kadar 1 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, davacı ...'in babasının felçli olmasının yasada aranan manevi müzayaka hali içinde değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, kanun koyucunun sözleşme serbestisinin bir istisnası olarak öngördüğü aşırı yararlanma(gabin) halinin dar yorumlanması gerektiği, aksi takdirde kanunun konuluş amacının aşılacağı, bu nedenle hak düşürücü süre başlangıcının davacı Erdemir'in babasının vefat tarihi olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20370, Karar No: 2021/20772, Tarih: 07.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/20370 E.  ,  2021/20772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan davaların yargılaması neticesinde Bursa 2. Çocuk Mahkemesi tarafından 26.12.2017 tarihli karar ile kurulan mahkumiyet hükümlerinin, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yasal süre geçtikten sonra istinaf edilmesi üzerine, Bursa 2. Çocuk Mahkemesince 05/02/2018 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verildiği, bu karara yönelik istinaf başvurusunun ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 23/11/2018 tarih ve 2018/2331 esas ve 2018/2548 karar sayılı kararı ile reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk her ne kadar 24/06/2021 tarihli dilekçesinde karar düzeltme isteminde bulunmuşsa da; dosyanın Yargıtay incelemesinden geçmediği, bu nedenle bu yola gidilemeyeceği, talebin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23/11/2018 tarihli kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, Bursa 2. Çocuk Mahkemesince verilen 05/02/2018 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının kesin nitelikte olduğu, itirazı ve temyizi kabil olmadığı anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 07.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3899, Karar No: 2020/2851, Tarih: 08.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3899 E.  ,  2020/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2018/599-2019/479

İlk Derece

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

No : 2015/511-2017/640

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince, davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, kurum sigortalısı ...'nın meslek hastalığına yakalanıp sürekli iş göremez durumu girmesi nedeniyle kendisine gelir bağlandığını, geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığını ve tedavi gideri yapıldığını, meydana gelen meslek hastalığında davalı işverenin kusurlu bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin talebin saklı kalmak kaydıyla 15.407,58 TL kurum zararının işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuan tahsilini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili; talebin yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından, ‘davanın reddine’ şeklinde karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Adli Tıp Genel Kurul raporunda menfi yada müsbet tespit yapılmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın kabulü gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B-BAM KARARI

İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi'nin 29/12/2017 tarihli, 2015/511 Esas - 2017/640 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

B-BAM KARARI

İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi'nin 29/12/2017 tarihli, 2015/511 Esas - 2017/640 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı ,olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21. maddesidir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Dosyanın tetkikinde; sigortalının davalı İivere ait işyerinde reyon elemanı olarak 10/03/2005 - 31/12/2012 tarihleri arasında çalıştığı, elektrik aydınlatma bölümünde elektrik kablolarını makaraya sarıp istifleme görevini yaptığı, İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi’nin iki ayrı raporunda sigortalıda sağ omuzda impingement sendromu tanısının konulduğu, bu raporları esas alınarak Kurum Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 14/05/2014 tarihli raporda ‘sağ omuzda impingement sendromunun’ mesleki hastalık olduğu, sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %18,0 olarak tespit edildiği, kontrol kaydının bulunmadığının belirtildiği, yargılama aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve ATK Genel Kurulu’nun raporlarında ise benzer mahiyette; sigortalı ...'ın sağ omuz impingement sendromu olduğu, kişinin normal günlük aktiviteleri veya tekrarlayan travmalar sonucu olabilen bir sendrom olması nedeniyle hastalığın mesleki olup olamadığının belirlenemeyeceğinden maluliyet tayinine mahal olmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve ATK Genel Kurulu raporlarında, mevcut arazın mesleki olup olmayacağının belirlenemeyeceğinden bahsedilmiş ise de, Mahkemece, sigortalıdaki mevcut arazın davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı yönünde yapılan araştırmanın eksik ve yetersiz olduğu belirgindir. Sigortalının beyanı alınarak, bu şikayeti ile ilgili olarak daha önce hastaneye başvurup başvurmadığı sorulmalı sonuca göre ne tür tedavilerin uygulandığı buna ilişkin hastane kayıtları getirtilmeli ve irdelenmeli, sigortalının bu şikayeti ile ilgili daha önce davalı işverene bir başvurusu olup olmadığı araştırılmalı yani sigortalıdaki mevcut ‘sağ omuzda impingement sendromunun ‘oluşmasında davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının bir tesiri olup olmadığı şüpheden uzak bir şekilde belirlenip sonuca göre karar verilmelidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8340, Karar No: 2021/2643, Tarih: 03.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/8340 E.  ,  2021/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : İkna suretiyle irtikap suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11592, Karar No: 2016/9001, Tarih: 17.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11592 E.  ,  2016/9001 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı asıl, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, eşinin sürücüsü olduğu motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada eşinin ağır şekilde yaralandığını ve sakat kaldığını, kaza nedeniyle eşinin psikolojisinin bozulduğunu ve kolunda kısmi felç oluştuğunu, eşinin uğradığı bedensel zarar nedeniyle kendisinin de manevi zarara uğradığını ileri sürerek 40.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının eşinin ağır bedensel zarara uğramadığını, ayakta tedavi görüp taburcu edildiğini, bu nedenle davacının manevi tazminat talep hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve

...

nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 101,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/7424, Karar No: 2011/1847, Tarih: 03.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/7424 E.  ,  2011/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, müvekkilinin taşımacılık ve serviscilik işi ile iştigal ettiğini, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini, aracın rent a car olarak kullanılmadığını, davalı sigorta acentasının poliçe düzenlenmeden önce müvekkilinin iş alanını ve aracın ... Şirketine müdür makam aracı olarak verileceğini bu şekilde kiralanacağını bildiğini belirterek 28.380 TL hasar bedelinin 4.9.2008 tarihinden işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın özel oto olarak poliçesinin düzenlendiğini ancak kiralık araç olarak kullandırıldığını ve bu sırada kazanın meydana geldiğini bu halin açıkça teminat dışında kaldığının poliçede gösterildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 9.130,89 TL alacağın 4.9.2008 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin

hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 117,20 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9815, Karar No: 2011/747, Tarih: 24.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9815 E.  ,  2011/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAHİLİ DAVALILAR :... ve ...

DAVA TÜRÜ :Evlat Edinmede Ana ve Babanın Rızasının

Aranmaması ve Korunma Kararı Alınması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün Türk Medeni Kanununun 311. maddesi gereğince 2008 doğumlu Recep'in evlatlık verilmesinde ana ve babanın rızasının aranmamasına yönelik olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 24.01.2011 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Küçüklerin evlat edinilmesinde ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, mahkemece rızanın aranmaması kararı verilir. (TMK.m.312) Rızada bir eksiklik yoksa, razının aranmaması kararına gerek kalmaz.

Baba, küçüğün evlat edinilmesine razı gösterdiğini beyan ettiğine göre, baba bakımından aracı kurumun isteğinin reddine karar verilmelidir.

Ananın ise dosyadaki akli durumuyla ilgili rapor karşısında ayırt etme gücünden yoksun olup olmadığı araştırılmadan (TMK.m.311/2) eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.
Yargıtay — Esas No: 2013/19171, Karar No: 2014/6037, Tarih: 18.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19171 E.  ,  2014/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri uygulanarak verilen 180 gün adli para cezasından TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/5 oranında indirim yapılırken 144 gün adli para cezasına ve sonuç cezanın 2880,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bentte “150 gün adli para cezası” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “144 gün adli para cezası" ibaresinin hükme eklenmesine, yine hükümde TCK'nin 52/2. maddesi ile ilgili paragrafta “4.500,00 TL adli para cezası” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “ 2880,00 TL adli para cezası" ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17983, Karar No: 2013/22818, Tarih: 16.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/17983 E.  ,  2013/22818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

...) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru olmadığı gibi;

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.