muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/586, Karar No: 2014/250, Tarih: 13.05.2014

Mahkemede; geçen yılın R.. B... ının ilk günü küçük ev parkının yanındaki tuvalete gelmediğini, ne sanığın ne de mağdurun kim olduğunu bilmediğini, tuvaleti beklediği sırada herhangi bir bağırma olayına şahit olmadığını, ücretli olduğu için tuvalete pek gelen giden olmadığını belirtmiş,

Kolluk ifadesi okunup kısmi çelişki nedeniyle sorulduğunda; kolluk ifadesinin doğru olmadığını, bayramın ilk günü tuvaletin olduğu yere gitmediğini, bayramın ilk günü eşiyle dostuyla bayramlaştığını söylemiş,

Tanık O..S.. mahkemede; görgüye dayalı bilgisinin olmadığını, böyle bir olaydan haberinin bulunmadığını, geçen R. B..ı öncesi arife günü annesini eve götürmek amacı ile O.. E.. isimli şahsın taksisi ile akşam saatlerinde evine gittiğini, ancak hiçbir olaya şahit olmadığını belirtmiş,

Tanık D. Ö mahkemede; olay hakkında bilgisinin olmadığını, sanığın katılan M..ya tecavüz ettiğine ilişkin hiçbir olay duymadığını, ayrıca suça konu edilen ......... Caddesi üzerindeki tuvalette bekçilik yapmadığını, sakat olduğu için gardiyanlıktan emekli olduğunu söylemiş,

Kolluk görevlileri tarafından 02.10.2008 günü evinde yakalanan sanık kolluktaki savunmasında; olay günü saat 12.00 sıralarında evinde bulunduğunu, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, üzerinde bıçak taşımadığını, katılan M.. ve ailesini tanımadığını belirtmiş,

Savcılıkta; kolluktaki savunmasını tekrarlayarak üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, katılan ve ailesini tanımadığını söylemiş,

Mahkemede ilk olarak; kendisine iftira atıldığını, kimseye tecavüzde bulunmadığını, kimseyi tuvalette tutmadığını, gösterilen çocuğu da tanımadığını, pazarda marul sattığını savunmuş, Katılan M.. son celsede kendisini suçu işleyen kişi olarak teşhis edince bu kez; suçlamaları kabul etmediğini, polislerin kendisini miroğlu olarak çağırdıklarını, ancak neden böyle söylediklerini bilmediğini, bu suçu işleyen yani Mustafa'ya tecavüz eden kişinin kendisi olmayıp arkadaşı Y.. olduğunu, Y..’un ben bu çocuğu yapacağım dediğini ve tuvalete götürdüğünü, tuvaletin kapısında bekçilik yapmasını istediğini, Yavuz'a engel olmak, onu niyetinden vazgeçirmek istediyse de ona engel olamadığını, Yavuz’un çocukla tuvalet kabinine girdiğini ve işini hallettiğini, o sırada dışarıda bekçilik yaptığını söylemiştir.

Ceza muhakemesinin amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda somut gerçeğin her türlü şüpheden uzak bir biçimde kesin olarak belirlenmesi, suçu sabit olan failin cezalandırılması, kamu düzeninin bozulmasının önlenmesi ve bozulan kamu düzeninin yeniden kurulmasıdır. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir muhakeme yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaçlamaktadır. Bu nedenle hüküm kesinleşinceye kadar, inceleme imkanı bulunan delillerin ele alınıp değerlendirilmesi, diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşmesi için, olaya ışık tutabilecek nitelikteki tüm kanuni delil ve belgelerin araştırılıp tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Somut olayda yerel mahkemece, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, sanığın son celsede yüklenen suçları kendisinin değil, arkadaşı Yavuz'un işlediğini, ona engel olmak, niyetinden vazgeçirmek istediyse de engel olamadığını, Yavuz’un katılan Mustafa'ya karşı cinsel istismar ve hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini gerçekleştirdiği sırada dışarıda bekçilik yaptığını iddia etmesine karşın, Yavuz isimli kişinin kimliği tespit edilip, hakkında dava açılması sağlanarak, yargılama birlikte yapılıp tüm deliller değerlendirilerek sanığın hukuki durumu belirlenmeden hüküm kurulmuştur.

Bu nedenle, sanığın savunmalarında belirttiği Yavuz isimli kişi tespit edilerek, hakkında suç duyurusunda bulunulması, hakkında dava açılması halinde yargılamanın birlikte yapılarak tüm delillerin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, itirazın değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Genel Kurul Üyesi; "eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmadığı" görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 21.02.2013 gün ve 14690-1650 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2012 gün ve 103-73 sayılı hükmünün eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2014 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6350, Karar No: 2012/8415, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6350 E.  ,  2012/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; şikayete dayanak yapılan .... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı icra takip dosyasının onaysız örneği içinde ödeme emrinin borçlu şirkete tebliğine ilişkin tebligat parçasının bulunmaması karşısında, anılan icra takip dosyasının aslı incelenmek suretiyle ödeme emrinin tebligat tarihindeki yasal düzenlemeye göre usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği denetlenmeden ve buna ilişkin tebligat parçası dosyaya konulmadan eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21767, Karar No: 2015/8832, Tarih: 15.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21767 E.  ,  2015/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/156-2014/265

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, ortak mirasbırakanlarından intikal eden 2314, 2461, 2463 ve 2465 parsel sayılı taşınmazların davalıların tasarrufunda olduğu halde paylarına karşılık hiç bir bedel ödenmediğini ileri sürerek, 8.000 TL N.. G..’den, 2.000 TL M.. G..’den olmak üzere toplam 10.000 TL ecrimisilin miras payları oranında ödenmesine karar verilmesini ayrıca davacı A.. G..’in 2465 parsel sayılı taşınmazı ekmek için yaptığı harcamalar için 1815 TL’nin davalı N.. G..’den yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı N.. G.., ecrimisil bedelinin çok yüksek olduğunu, söz konusu taşınmazların tereke adına işlendiğini ve bu konuda intifadan men'in koşulunun oluşmadığını, aksine kullanma yönünde muvafakat bulunduğunu, A.. G..'in 2465 parseldeki masraf talebini kabul ettiklerini, 2314 parselde bulunan ve kahve olarak kullanılan yapının kirası aylık 300,00 TL olup kirasını kendisinin aldığını, 2463 ve 2465 parsel sayılı taşınmazları kendisinin ektiğini, 2461 parsel sayılı taşınmazı kullanmadığını belirtmiş; davalı M.. G.. de, payı kadar yer kullandığını ifade ederek, davanın reddini savunmuşlardır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2461, 2463 ve 2465 parsel sayılı taşınmazlarda dava tarihine göre davacıların ve davalıların 1/7 şer, yine çekişme konusu 2314 parsel sayılı taşınmazda ise davalıların 1/4 er payının, davacıların da 1/12 şer paylarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince; tarla niteliğindeki 2461 ve 2463 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların davalıları intifadan men ettiklerinin kanıtlanmadığı gözetilerek ecrimisil talebinin reddedilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

./

Somut olaya gelince; tarla niteliğindeki 2461 ve 2463 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların davalıları intifadan men ettiklerinin kanıtlanmadığı gözetilerek ecrimisil talebinin reddedilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

./

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince; 2314 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2, 3 ve 4 nolu dükkanların davalı Mehmet tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığı, bilirkişilerce bu 3 dükkanın dava konusu dönem için elde edilen kira gelirinin 17.040 TL olduğu; yine 2314 sayılı parsel sayılı taşınmazda yer alan 5 nolu dükkanın davalı Nazmi tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığı, bilirkişilerce bu dükkandan dava konusu dönem için elde edilen kira gelirinin de 20.700 TL olduğu belirlendiğine göre, kira geliri gibi hukuki semere getiren yerler bakımından intifadan men koşulunun gerçekleşmesine gerek olmadığı gözetilerek davacıların bu taşınmazlardaki 1/12'şer payları oranında ecrimisile hükmedilmemesi doğru değildir.

Davacıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8556, Karar No: 2022/5785, Tarih: 08.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/8556 E.  ,  2022/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 20.03.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15396, Karar No: 2013/16944, Tarih: 27.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15396 E.  ,  2013/16944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.06.2011 tarih ve 2010/111-2011/375 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.09.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan T.İş Bankası A.Ş. vekili Av. Barış Can Tosun, davalılardan Anadolu Hayat Emeklilik A.Ş. vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ...'ın davalı bankanın ...Şubesi’nden kullandığı kredinin teminatı olması amacıyla 03.09.2007 tarihinde 1 yıl süreli hayat sigortası imzaladığını, süresi dolduktan sonra poliçeyi yenilemediğini, daha sonra 17.12.2008 tarihinde ilk sigorta sözleşmesinin devamı niteliğinde yeni sigorta sözleşmesi yapıldığını, priminin peşin yatırıldığını, ancak murisin 23.07.2009 tarihinde lösemi hastalığı nedeniyle hayatını kaybettiğini, bunun üzerine sigorta şirketine başvurarak kalan kredi borcunun sigorta poliçesi kapsamında ödenmesi talep edilmesine rağmen sigorta şirketinin sözleşme yapılırken hastalık bildirilmediğinden sözleşmeden cayarak ödeme yapmayacağını belirttiğini, oysa sigorta poliçelerinin imzalandığı tarihte muris ...'ın hastalığını bilmediğini, poliçenin imzalanmasından sonra ortaya çıkan hastalığın murise değil de yakınlarına söylendiğini, poliçenin hastalık öğrenilmeden önce imzalandığını ileri sürerek, murisin ölüm tarihi itibariyle davalı sigorta şirketince teminat altına alınan 39.751,45 TL kredi borcunun davalı sigorta şirketince ödenmesi gerektiğinden müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile murisin ölümünden sonra davalı sigorta şirketince ödenmesi gerekirken icra takibine uğramamak için müvekkilince davalı bankaya ödenen 4.932,76 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, sigortalının ilk bir yıldan sonra sözleşmeyi yenilemediğini, sigortalı ...'ın 16.12.2008 tarihinde Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesi hematoloji servisine yattığını, 17.12.2008 tarihinde kanser teşhisi konulduğunu, bunu öğrenen yakınlarının sona eren sigorta sözleşmesini fark edip sigortalının hastaneye yatmasından bir gün sonra sigorta sözleşmesi yaptıklarını, murisin hastalığını öğrenen yakınları tarafından bu hastalık bildirilmeden ve kötüniyetle yaptıkları poliçeden müvekkilinin cayma hakkını kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/8103, Karar No: 2014/15018, Tarih: 01.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8103 E.  ,  2014/15018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2012/243-2014/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin madeni yağ imalatı ve pazarlaması işi ile uğraştığını ve çeşitli tarihlerde davalı ...'in sahibi olduğu firmaya madeni yağ sattığını, davalının müvekkilinden satın aldığı emtianın bir kısmının karşılığı olarak davalı ...'in keşide ettiği, 25.04.2012 keşide tarihli, davalı bankanın muhatap banka olduğu, 36.000 TL bedelli çeki ciro ederek müvekkiline verdiğini, işbu çekin müvekkili tarafından dava dışı ... Bankası A.Ş. ... Şubesi'ne takasa verilmek suretiyle ibraz edilmiş ise de, davalı muhatap bankanın çekteki imzanın keşideci imzası vasfını taşımadığı, bu sebeple işlem yapılmadığını beyan etmesi üzerine bu hususun çekin arkasına yazılmak suretiyle müvekkiline iade edildiğini, çekin çalıntı olduğuna ve çek keşidecisinin imzanın kendisine ait olmadığına dair bir şikayeti ya da açmış olduğu bir dava, ödeme yasağı konulduğuna ilişkin bir karar bulunduğunun beyan ve iddia edilmemesine rağmen muhatap bankanın hiçbir işlem yapmaması, hesapta çek karşılığı var ise provizyon verip çekin ödenmesini sağlamaması, karşılığı yok ise bu hususu beyan edip arka yüzüne karşılığının bulunmadığını derç ettirmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, çek keşidecisinin çek bedelini ödemeyerek, davalı cirantanın müvekkilinden satın aldığı emtianın bedelini ödemeyerek haksız menfaat temin ettiğini, diğer davalı banka şubesinin de haksız fiili ile müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek, çek bedeli olan 36.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Bankası A.Ş. vekili, davanın zamansız açıldığını, davalı ... tarafından çeklerin çalındığı gerekçesiyle suç duyurusunda bulunulmuş olması nedeniyle takasa ibraz edilen çekte imza incelemesi yapıldığını, müvekkilinin herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu çekin boş olarak çalındığını, daha sonra doldurulup, sahte imza atılarak piyasaya sunulduğunu, müvekkilinin herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., husumet itirazında bulunmuş, dava konusu çekin davacıya, taahhüt edilen madeni yağlar karşılığında verildiğini ancak, davacının taahhüdünü yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu çekin boş olarak çalındığını, daha sonra doldurulup, sahte imza atılarak piyasaya sunulduğunu, müvekkilinin herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., husumet itirazında bulunmuş, dava konusu çekin davacıya, taahhüt edilen madeni yağlar karşılığında verildiğini ancak, davacının taahhüdünü yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in davacıya ticari alışveriş ile dava konusu çeki verdiğini ancak, davacının malı teslim etmediğini iddia etmiş ise de, iddiasını ispatlayacak delil ibraz etmediği, davalının çekteki ciranta imzasını ve davacıya alacak karşılığı düşüncesi ile verdiğini kabul ettiği, davalı yönünden çek ciro silsilesinde kopukluk bulunmadığı, çekin maliki hamil davacının davalı ... yönünden çekin hamili olmasında kötü niyeti ya da ağır kusurunun bulunmadığı, davalı ...’in çekin çalındığına ilişkin başvuruyu çek keşide edilmeden çok önce yaptığı, davacı tarafça da çekteki imzanın davalı ...'e ait olmadığının kabul edilmesi nedeniyle davalı ...'in borçtan sorumlu olmadığı ayrıca, davacının, dava konusu çeki takibe koyup önceki cirantalardan takip imkansızlığı olduğunu tespit ettirmediği, Bankacılık Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre bankanın niteliklerinin tespiti, bu aşamada imzanın doğruluğu konusunda araştırma yapma yetki ve görevinin bulunduğu ve bankanın bu görevini yerine getirdiğinden ihmal ya da kusurunun tespit edilemediği, bankanın sorumluluğunun oluşması için zararın doğması gerektiği, somut olayda davacı tarafça, dava konusu çekin keşidecisi ve cirantaları hakkında tüm sorumlulara yönelik başvuru yollarının tüketilmesinden sonra bankaya müracaat edilmesi gerektiği halde, dava konusu çek hakkında takip açıp cirantalardan tahsili yoluna gidilmediği gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden kabulü ile 36.000 TL'nin işbu davalıdan tahsiline, davalı ... yönünden reddine, davalı banka yönünden ise zamansız açıldığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.