muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6933, Karar No: 2024/2977, Tarih: 17.04.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı kefil ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İtirazın iptaline konu olan İstanbul 7.İcra Dairesi nin 2016/35050 E. sayılı takip dosya borcu dava istinaf aşamasındaki iken ödenmiş ve icra dosyası infazen kapandığını, davaya konu borcun ödenmiş olması sebebi ile müvekkili Banka tarafından istinaf dosyasına 11.10.2021 tarihinde dilekçe sunulmuş ve borcun ödendiğini, yargılama gideri ve vekalet ücreti taleblerinin olmadığını, davanın konusuz kaldığına ilişkin karar verilmesi talep ettiğini, aynı doğrultuda davalı borçlu tarafça da dosyaya bildirim yapıldığını, davaya konu olan icra takip dosya borcunun istinaf aşamasında ödenmiş olması sebebi ile davanın konusuz kaldığına dair hüküm kurulması gerekirken, istinaf mahkemesince bu hususun göz ardı edildiğini ve dilekçelerinin dikkate alınmadan esasa yönelik inceleme yapılarak esas hakkında hüküm tesis edildiğini bu yönüyle kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; İstinaf Mahkemesinin temyiz konusu kararında öncelikle hem davacının verdiği 11.10.2021 tarihli "davanın konusuz kaldığına" dair dilekçeyi ve hem de kendilerinin verdiği İstanbul 7. İcra Dairesinin 10.07.2020 tarihli belgeyi ya göremediğini veya gördüğü halde değerlendiremediğini bu iki belgeye gerekçeli kararında da yer verilmediğini, Davanın konusuz kaldığına dair hüküm kurulması gerekirken, istinaf mahkemesince bu husus göz ardı edilmiş ve dilekçe dikkate alınmadan esasa yönelik inceleme yapılarak esas hakkında hüküm tesis edildiğini bu yönüyle kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesine istinaden dava dışı asıl borçlu şirkete kullandırılan kredilerin geri ödemelerinin yapılmadığı ve temerrüdün gerçekleştiği iddiası ile alacağın tahsili amacı ile başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 584 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

İstinaf incelemesi sırasında taraflardan davacı bankanın 11.10.2021 tarihli yine davalı ...'in 10.07.2020 tarihli verdikleri dilekçelerle takip konusu borcun ödendiğini ve davanın konusuz kaldığını bildirmişlerdir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu dilekçeler değerlendirilmeksizin karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Bozma sebebine göre davacı vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Bozma sebebine göre davacı vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2941, Karar No: 2017/1512, Tarih: 06.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2941 E.  ,  2017/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi müdafilerinin süresindeki istekleri nedeniyle ... ve ... hakkında duruşmalı olarak, ... müdafiinin süresinden sonra talepte bulunması ve başkaca duruşma talebi bulunmaması nedeniyle diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin; sanıklar ..., ... ve ... yönünden 11/07/2014 olarak, sanık ... yönünden 22/08/2014, 24/08/2014, 26/08/2014, 30/08/2014, 21/11/2014, sanık ... yönünden 15/08/2014, 19/08/2014, 21/08/2014, 23/08/2014, 27/08/2014, sanık ... yönünden 15/08/2014, sanık ... yönünden 16/08/2014, 17/08/2014, 19/08/2014, 21/08/2014, 31/08/2014, 13/09/2014, 31/10/2014, sanık ... yönünden 15/08/2014, 17/08/2014, 20/08/2014, 23/08/2014, 26/08/2014, sanık ... yönünden 06/08/2014, 13/08/2014, sanık ... yönünden 11/09/2014, sanık ... yönünden 11/09/2014, 26/09/2014, sanık ... yönünden 11/09/2014, 27/09/2014, 16/10/2014, sanık ... yönünden 25/11/2014 olarak gösterilmesi gerekirken, sanık ayrımı yapılmaksızın 2014 yılı olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir. .

A- Sanıklar ...,... ve .. hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafileri ile sanıklar ..., ...ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın 15/08/2014 tarihindeki eylemi TCK'nın 37. maddesi uyarınca diğer sanık ... ile birlikte "fail" sıfatıyla gerçekleştiren kişi olduğu gözetilmeden, TCK'nın 39. maddesi gereğince yardım eden sıfatındaki kişi olarak nitelendirilerek eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın 15/08/2014 tarihindeki eylemi TCK'nın 37. maddesi uyarınca diğer sanık ... ile birlikte "fail" sıfatıyla gerçekleştiren kişi olduğu gözetilmeden, TCK'nın 39. maddesi gereğince yardım eden sıfatındaki kişi olarak nitelendirilerek eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/26 esas ve 2014/300 karar sayılı hükmünün, suç tarihi 15.08.2014 tarihinden sonra 26.09.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak Yalova 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 23/12/2013 tarihinde 2013/700 esas ve 2013/1137 karar sayılı hapisten çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının sanık hakkındaki bölümünün (d) paragrafında bulunan “Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/26 esas 2014/300 karar sayılı ilamı ile sanığa TCK 265/1,62 maddeleri uyarınca neticeten verilen 3.000 TL adli para cezasının 26/09/2014 tarihinde” ibaresinin çıkarılarak yerine “ Yalova 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/700 esas 2013/1137 karar sayılı ilamı ile sanığa 6136 sayılı Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrası uyarınca neticeten verilen 3.000 TL adli para cezasının 31/12/2013 tarihinde’’ ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 25/11/2014 tarihinde sanık ...’ın ev aramasından ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı nedeniyle, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerinde ise de; TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı şekilde, alt sınır fazla aşılarak 15 yıl olarak belirlenmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/05/2015 tarih, 2014/10-454 esas ve 2015/156 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ‘’ eylem sayısı ‘’ gerekçe gösterilerek ve sanıklardan ele geçirilen uyuşturucuların miktarı da dikkate alınmadan, TCK’nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere aykırı olarak, alt sınır fazla aşılarak temel hapis cezasının 15’er yıl olarak belirlenmesi,

3- Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 28/11/2013 tarihinde, 2013/1010 esas ve 2014/165 karar sayılı ilamı ile verilen 6000 TL adli para cezası ile sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/109 esas ve 2011/829 karar sayılı ilamı ile verilen 6.000 TL adli para cezası, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup; sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 6545 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasına imkan bulunmayan cezasının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanıklar ...’ın temyiz itirazları ile sanık ... ve ... müdafilerinin duruşmada bildirdikleri sözlü savunmaları, bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine ve tutuklu kaldıkları süreye göre sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,06/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 06.03.2017 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... ... katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... ve sanık ... müdafii Avukat ... ve sanık ... müdafii Av. ... ... yokluklarında 09.03.2017 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/17307, Karar No: 2016/3681, Tarih: 28.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17307 E.  ,  2016/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.01.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, tapu kayıtlarındaki "...." şerhinin terkini isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce özetle "...davacılar, çekişme konusu bir kısım taşınmazlarda paydaş olduklarını, bir kısım pay sahiplerinin de mirasbırakanı olduklarını ileri sürmüştür. Davacıların mirasbırakanları olduğunu ileri sürdüğü kişiler...;...,...; ..., ..., ..; ...,...;... ve...; ...’dir. Ne var ki, dosya kapsamından davacıların murisi olarak isimlerini verdikleri kişilerle davacılar arasında bir bağlantı kurulamadığı, özellikle nüfus müdürü bilirkişinin raporundan anlaşılmaktadır. Bu yüzden öncelikle yapılması gereken iş, gerekirse davacılara tapu kayıtlarında isim düzeltilmesi davası veya bir tespit davası açmak üzere mehil vermek, bunların sonucunu beklemek ve yine gerek duyulursa yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacılar ile bazı paydaşlar arasındaki bağlantıyı sağlamak olmalıdır. Bu tür bir illiyet bağı kurulmadan, taraf teşkili sağlanmış gibi çekişmenin esasının incelenmesi doğru olmamıştır.

Davalı idarenin esasla ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18. maddesi hükmü gereğince; keşfen incelenmesi sonucu HMK'nın 266. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişiler kurulu görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulması ayrıca, HMK'nın 297/2. maddesi gereğince hükmün infaza elverişli olarak kurulması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada davacı taraf dava konusu tapu kayıtlarının dayanağı belgeleri Türkçeye çevirmesi için bilirkişi ücretini yatırmamıştır. Ayrıca Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere dava konusu taşınmazlarda hissedar olarak görünen...;..., ...; ...,......,...; ......, ...;... ve...; ...yönünden davacılara tapu kayıtlarında isim düzeltilmesi davası veya tespit davası açmak üzere süre ve yetki verilmesine rağmen dava açmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Elbirliği halinde mülkiyette, somut olayda olduğu gibi mirasçılar arasında ortaklık bağı vardır. Bu kişiler mirasçı sıfatı ile bir mala veya hakka birlikte malik olmak durumundadır. Türk Medeni Kanununun 701 ilâ 703. maddeleri uyarınca bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği bulunmadığından ortaklardan her birinin eşya üzerinde doğrudan bir hakkı da yoktur. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da mülkiyet bütünüyle ortakların tümüne aittir. Elbirliği mülkiyetinde malikler mülkiyet payını ayırmadığından eşya üzerinde paydaş değil ortaktır. Yine bu tür mülkiyette işin özelliği gereği ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Şayet davalı olacaklarsa davanın ortakların tümü aleyhine açılması gerekir.

Türk Medeni Kanununda bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne var ki açtığı bu davaya devam edilebilmesi için kural olarak öteki ortakların açılan davaya olur vermeleri ya da davanın miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile sürdürülebileceği benimsendiğinden ve dava ehliyetinin varlığı mahkemece re'sen araştırılması gereken hususlar arasında bulunduğundan davaya katılmayan ortakların olurları alınmaksızın veya Türk Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca miras şirketine atanacak temsilci aracılığıyla davanın sürdürülebileceği gözetilmelidir.

Mahkemece, davacılar vekiline tapu kayıtlarının tercüme ücretini yatırmak üzere verilen süre kesin süre olmadığı gibi sonradan dava konusu tapu kayıtlarında hissedar görünen..; ..., ...; .., .......,...;...., ....; ... ve ...; ... yönünden davacılara tapu kayıtlarında isim düzeltilmesi davası veya tespit davası açmak üzere süre ve yetki verilmesine ilişkin ara karar kurularak taraflara tebliğ edilmiş davacı vekili, son celsede tapu kaydında düzeltim davası açmayacağını belirtmiş ise de davacı vekiline bozma ilamı gereğince isim düzeltimi davası açması üzere verilen süre bir kısım paydaşlar yönünden olup bu paydaşlar dışında kalan davacıların dava konusu taşınmazların paydaşlarından kimin mirasçısı olduğu tespit edilip yukarıda belirtilen ilke gereğince tapu kayıt maliki murisler yönünden taraf teşkili sağlanmalı ayrıca, davacılardan müşterek pay maliki olanlar tespit edilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra dava konusu taşınmazların tapulama tutanakları üzerinde dava konusu vakıf şerhi bulunması nedeniyle TMK'nın 1027. maddesine aykırılıktan söz edilemez.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra dava konusu taşınmazların tapulama tutanakları üzerinde dava konusu vakıf şerhi bulunması nedeniyle TMK'nın 1027. maddesine aykırılıktan söz edilemez.

Bu nedenle 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18. maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi zorunludur.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli,... Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HMK'nın 266. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişiler kurulu görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak yapılacak inceleme ve araştırma sonucu kayıtlardaki vakıf şerhinin terkini gerektiği kanısına varıldığı takdirde, her bir parsel numarası ve maliki ayrı ayrı yazılmalı, davacıların murislerinin ve davacıların müşterek payına hasren infaza elverişli şekilde HMK'nın 297/2 maddesi gereğince hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6635, Karar No: 2012/8983, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6635 E.  ,  2012/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 15.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 03.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0009 Esas, 2012/697 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.