muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6931, Karar No: 2016/2880, Tarih: 25.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6931 E.  ,  2016/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/01/2007-25/03/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15/01/2007 - 25/03/2011 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının dava konusu dönemde yapılmış bir hizmet bildiriminin bulunmadığı, 25/03/2011 tarihinden itibaren davalı işveren ...'ın da ortağı olduğu ... Deri San Tic Ltd Şti ünvanlı ve ... sicil numaralı işyerinden hizmet bildiriminin yapılmaya başlandığı, işyerinin ilk olarak davalı işveren ...'a ait iken ... Deri San Tic Ltd Şti tarafından kullanılmaya başlandığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının dava konusu dönemde yapılmış bir hizmet bildiriminin bulunmadığı, 25/03/2011 tarihinden itibaren davalı işveren ...'ın da ortağı olduğu ... Deri San Tic Ltd Şti ünvanlı ve ... sicil numaralı işyerinden hizmet bildiriminin yapılmaya başlandığı, işyerinin ilk olarak davalı işveren ...'a ait iken ... Deri San Tic Ltd Şti tarafından kullanılmaya başlandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, işyerinin ilk olarak davalı işveren ...'a ait olduğu anlaşıldığından bu işyerine ait kayıtları getirtip işyerinin kanun kapsamına alınış tarihini ve bu işyerinin dava konusu dönemde geçirmiş olduğu bir denetim bulunup bulunmadığını araştırmadan ve söz konusu işyerine ait dava konusu dönemi kapsayan dönem bordrolarını getirtip bu bordrolarda dava konusu dönemde kayıtlı bordro tanıkları dinlenmeden eksik araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı işveren ...'a ait işyerinin kanun kapsamına alındığı tarihi belirlemek, dava konusu dönemi kapsayan dönem bordrolarını getirtmek, dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ... Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, söz konusu işyeri ile ilgili olarak dava konusu dönemi kapsayan müfettiş raporu bulunup bsulunmadığını araştırmak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11955, Karar No: 2013/7737, Tarih: 03.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11955 E.  ,  2013/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delilerle iddia ve savunma duruşma gözününde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/284, Karar No: 2009/100, Tarih: 14.04.2009

**Ceza Genel Kurulu         2008/284 E.  ,  2009/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 17.09.2007

Sayısı : 767-697

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, beraatına ilişkin, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.04.2005 gün ve 1371-535 sayılı hüküm, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 28.03.2007 gün ve 14932-3674 sayı ile;

“1- Sanığın, kurucu ortağı ve yetkili müdürü olduğu şirkete ait olup, aynı zamanda öğretmenlik de yaptığı dershanede, sayacı devre dışı bırakarak sayaç öncesi sigortadan ayrı bir kablo ile elektrik akımı vermek suretiyle 4 adet klimada kaçak elektrik kullandığının tespit edilmesi karşısında, suçu işlediğinin kabul edilmesi gerekirken, dosya içeriği ile bağdaşmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun, 491/ilk, 522/1. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/2. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasa uyarınca uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme ise, 17.09.2007 gün ve 767-697 sayı ile;

“29.03.2005 tarihinde yapılan keşifte dinlenen tutanak düzenleyicilerin yeminli beyanları ve bilirkişi raporu, sanığın hayatın olağan akışına uygun görülen savunmalarını doğrular mahiyette görülmüştür.

Yine keşif yerinde dinlenen savunma tanıklarının yeminli beyanları da dikkate alındığında ortada şüpheli bir durum olduğu açıktır. Mahkûmiyet hükmü verilebilmesi için somut, kesin ve tartışmadan uzak delillerin ortaya konulması gerekmektedir.

Ortaya konulan deliller mahkûmiyet hükmü vermeye yeterli görülmediği gibi, bu yönde mahkememizde tam bir vicdani kanaat de oluşmadığından şüphe sanık lehine olarak yorumlanmıştır” gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu kararın da katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “bozma” istekli 21.12.2008 gün ve 290851 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa yüklenen elektrik hırsızlığı suçunun sübuta erip ermediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa yüklenen elektrik hırsızlığı suçunun sübuta erip ermediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

17.09.2004 tarihinde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında; Mersin merkez Çankaya Mahallesinde bulunan Seçkinler Dershanesinde yapılan kontrolde sayaca girmeden kolon sigortasından harici hat çekilerek 4 adet 6800 watt gücünde elektrikli aletin sayaç harici çalıştırıldığının ve aboneliğin Atılım Dershanesi adına olduğunun belirlendiği belirtilmiş, tutanak işyerinin sorumlu müdürü olan sanık ... tarafından da imzalanmıştır.

Sanık, aşamalardaki savunmalarında; Seçkinler Dershanesinde sorumlu müdür ve fizik dersi öğretmeni olarak görev yaptığını, olay günü TEDAŞ’tan gelen görevlilerin kaçak elektrik kontrolü yapmak istemeleri üzerine birlikte elektrik sayaçlarının olduğu yere gittiklerini ve görevlilerin kaçak elektrik kullanıldığını belirleyerek tutanak düzenlediklerini, 2 yıl öncesine kadar aynı yerde bir başka dershanenin bulunduğunu, yönetim ve ortaklar değişince Seçkinler Dershanesi olarak faaliyet göstermeye başladıklarını, dershanede 18 adet klima ve 11 adet derslik bulunduğunu, bunlardan 4 adet klimanın kaçak elektrik kullandığının söylendiğini, kaçak elektriğin nasıl bağlandığını bilemediğini, kendisinin elektrik bağlatmadığını, dershanede öğretime 07.06.2004 tarihinde ara verildiğini ve tutanak tutulduğu tarihte de öğretimin başlamamış olduğunu, dershaneye haftada yalnızca 2 gün uğradığını, diğer zamanlarda dershanenin bir başka şubesinde bulunduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanık müdafii de savunmalarında, elektrik sayaçlarının herkesin müdahale edebileceği bir yerde bulunduğunu, sanığın Seçkinler Özel Eğitim Ltd. Şirketinin sorumlu müdürü olduğunu, dershane müdürü olmadığını, dershane müdürünün ise başka bir kişi olduğunu, sanığın kaçak elektrik bağlatmasının söz konusu olmadığını belirtmiştir.

Tutanak tanığı Levent Çağatay, tutanak içeriğinin doğru olduğunu, bir ihbar üzerine gittiklerinde, panoyu açar açmaz harici olarak çekilen hatta ait kabloyu açıkça gördüklerini, savunma tanıklarının da belirttikleri gibi “kaçak elektrik bu kadar da bariz kullanılmaz ki” diye söylendiğini beyan etmiş, diğer tutanak tanığı İsmet Subaşı da benzer şekilde anlatımda bulunmuştur.

Savunma tanığı Gürseren Eryıldız, yaklaşık 8 yıl dershanede memur olarak çalıştığını, 2002 yılında ayrıldığını, işten ayrılmadan hemen önce binanın ortak olan elektrik tesisatının ayrıldığını ve dershaneye de ayrı bir tesisat çekilerek ayrı bir saat bağlandığını, 2002 yılında dershaneden ayrıldıktan sonraki durumu bilemediğini beyan etmiştir.

Savunma tanığı Gürseren Eryıldız, yaklaşık 8 yıl dershanede memur olarak çalıştığını, 2002 yılında ayrıldığını, işten ayrılmadan hemen önce binanın ortak olan elektrik tesisatının ayrıldığını ve dershaneye de ayrı bir tesisat çekilerek ayrı bir saat bağlandığını, 2002 yılında dershaneden ayrıldıktan sonraki durumu bilemediğini beyan etmiştir.

Savunma tanığı Mustafa Şahin ise, dershanede rehber öğretmen olarak çalıştığını, gayriresmi olarak yönetim işleriyle de ilgilendiğini, bir ihbar üzerine TEDAŞ görevlileri geldiğinde dershanenin bütün birimlerini kendisinin gezdirdiğini, klimaların yerlerini gösterdiğini, bilerek kaçak elektrik kullanıldığını zannetmediğini, elektrik saatleri panosunun herkes tarafından kullanılan bir yerde bulunduğunu, birilerinin dershaneyi karalamak için kasıtlı olarak böyle bir şey yapmış olabileceğini, hatta görevlilerin, “bu kadar da açık olarak kaçak elektrik kullanılmaz ki” dediklerini belirtmiştir.

Yerel Mahkemece mahallinde 29.03.2005 tarihinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişi, emekli TEDAŞ kaçak kontrol amiri Hüseyin Bektaş, 05.04.2005 günlü raporunda sonuç olarak, kaçak elektrik kullanıldığının tespit edilerek hattın düzeltilmesi ve tesisatın mühürlenmesinden sonra endeks incelendiğinde tüketimin % 30 artması gerekirken, tüketim miktarının değişiklik göstermediğini, yani hesap ekstresi incelendiğinde tutanak öncesi ve sonrası sarfiyatlar arasında bir fark bulunmadığını, bu verilere göre kaçak ve usulsüz elektrik kullanıldığı kanaatinde olmadığını belirtmiştir.

Mersin Ticaret Sicil Memurluğunca 06.12.2004 günlü yazı ile Seçkinler Özel Eğitim Hizmetleri Ltd. Şirketinin kurucu ortaklarının, sanık ... ve Memduh Kabukçu olduğu, 04.03.2003 tarihinden itibaren şirketi temsil yetkisinin sanığa ait bulunduğu, ortakların ise........... oldukları bildirilmiştir.

Bütün bu bilgi ve belgeler bir arada değerlendirildiğinde;

Sanığın, kaçak elektrik kullanılması nedeniyle tutanak düzenlenen dershanenin, kurucu ortağı olduğu ve tutanak tarihi itibariyle de dershanenin bağlı olduğu şirketi temsil yetkisinin bulunduğu, Mersin Ticaret Sicil Memurluğunun yazısı ile sabittir. Dershanede görevlilerce ihbar üzerine yapılan kontrolde, kolon sigortasından harici hat çekilerek, sayaca girmeden dört adet klimada kaçak elektrik kullanıldığı belirlenip, tutanak tutulmuş ve sanık da herhangi bir itiraz ileri sürmeksizin tutanağı imzalamıştır. Sanığın, bu hususun aksine, sonradan alınan suçtan kurtarmaya yönelik savunmasına ve savunma tanıklarının somut bir bilgiye dayanmayan, savunmayı doğrulayacak varsayımların ortaya konulmasından ibaret beyanlarına itibar edilmesine olanak yoktur. Keza, bilirkişi raporunda da somut bir bilgiye yer verilmemiş, varsayıma dayalı olarak kanaat belirtilmiş olduğundan bu rapor da hükme esas alınamaz.

Bu itibarla, dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara uymayan gerekçelerle sanığın beraatına karar verilmesi isabetsiz olduğundan, Yerel Mahkeme direnme hükmünün, bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Bu itibarla, dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara uymayan gerekçelerle sanığın beraatına karar verilmesi isabetsiz olduğundan, Yerel Mahkeme direnme hükmünün, bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2007 gün ve 767-697 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2009 tarihinde yapılan müzakerede, tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9239, Karar No: 2017/6157, Tarih: 12.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9239 E.  ,  2017/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesine yer verilmemesi,

3-Hüküm fıkrasında, infaz yetkisini kısıtlar biçimde Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde hükmedilen adli para cezasının ödenmeye başlanmaması halinde 5275 sayılı Yasanın 106.maddesi uyarınca adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3 numaralı bölümündeki “50/1-a, 52/2. maddeleri” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ve TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 100 gün adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin ibaresinin eklenmesi, taksitlendirmeye ilişkin 4. bendin ikinci cümlesinin tamamen çıkarılarak yerine "tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" cümlesinin eklenmesi ile 6.bendin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/483, Karar No: 2015/129, Tarih: 15.04.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/483 E.  ,  2015/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ...'nın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum oldukları, yine sanık ...'un adli sicil kaydındaki ilamın üç aydan fazla hapis cezasını gerektirdiğinin ve müştekinin beyanına göre olay nedeniyle meydana gelen zararının karşılanmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, sanık ... hakkında ayrıca erteleme kararı verilemeyeceği de gözetilerek,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen hırsızlık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, "kendi altsoyları" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması sebebiyle sanıklara yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması sebebiyle sanıklara yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan ''53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihlerine kadar yoksun bırakılmalarına’’ cümlesinin eklenmesi, yine yargılama gideri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıklardan hazine adına mütesaviyen tahsiline'' ibaresinin çıkartılarak, yerine “sanıkların paylarına düşen kısımların inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20,00 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 324/4.maddesi gereğince Devlet hazinesi üzerinde bırakılmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Mağdurun 12.10.2004 tarihli oturumda alınan beyanında, aracında 700-800 milyonluk hasar olduğunu belirtmesi de gözetilerek sanık hakkında koşulları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği anlaşıldığından,tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiinin son oturumda lehe hükümlerin uygulanması yönündeki isteminin TCK'nın 51. maddesini de kapsadığı gözetilmekle, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, "kendi altsoyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, "kendi altsoyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2593, Karar No: 2013/3036, Tarih: 21.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2593 E.  ,  2013/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın davacının davalıya ait işyerine alış-veriş yapmak için gittiği sırada işyerinde merdiven boşluğuna düşmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 21/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.