muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20569, Karar No: 2014/5283, Tarih: 02.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20569 E.  ,  2014/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/2118-2013/2866

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara İli, . ilçesi, 45833 ada, 1 parselde bulunan ..Mahallesi, ..Cad. .. Sok...Konut Yapı Koop. B Blok 16 numarada bulunan konutuna su aboneliği için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca 789,16 TL şebeke hisse bedeli, 825,52 TL kanal katılım bedelinin davacıdan tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davacıdan tahsil edilen bu bedellerin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulü ile davacının 100,62 TL kanal katılım ve 231,39 TL şebeke hisse bedeli olmak üzere toplam 332,01 TL'den sorumlu olduğunun tespitine, fazla ödenen 367,99 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez."denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının N ile ifade edildiği, gayrimenkulün toplam inşaat alanının S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin (N=S/1000) yerine, arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek, yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek, yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11181, Karar No: 2022/393, Tarih: 20.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11181 E.  ,  2022/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

1. Gerekçeli kararın ve temyiz dilekçelerinin, müdahil davacı ... ..., müdahil davacı ... Demir, müdahil davacı ... (...) ... mirasçısı ..., davalı ... oğlu 1943 doğumlu ... (...), ... oğlu 1946 doğumlu ... ... (...)’a tebliğine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir belge veya bilgi bulunmadığı anlaşıldığından, gerekçeli karar ve temyiz dilekçeleri adları geçen taraflara tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemiş ise, anılan şahsa; vefat etmiş olması halinde verasete esas nüfus kaydının veya veraset ilamının dosya içerisine alınması suretiyle belirlenecek mirasçılarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2. Dava konusu taşınmazları komşu parselleri ile birlikte gösterir şekilde kadastro pafta örneklerinin Kadastro Müdürlüğü’nden temini ile dosya arasına konulması,

3. Kadastro tespiti sırasında uygulandığı anlaşılan 28.10.1952 tarihli 68, 69, 70, 71 sıra numaralı, 29.09.1970 tarihli 118, 119, 120 sıra numaralı, 29.06.1965 tarihli 121 sıra numaralı, 12.11.1970 tarihli 57, 28, 29, 30, 31 sıra numaralı, 16.12.1970 tarihli 8, 9, 10, 11 sıra numaralı, 26.11.1971 tarihli 62, 63, 64, 65 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesisinden başlanarak tüm tedavülleriyle birbirini takip eder şekilde bilgisayar ile yazılmış okunaklı onaylı örneklerinin (her birinin geldisi ve gittisi ile iktisap sebepleri açıkça yazılmak suretiyle) ve varsa haritalarının getirtilerek dosya içine konulması,

4. (2) nolu bentte belirtilen tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tespite dayanak belgelerinin onaylı örneklerinin ve kaydın revizyon gördüğü tüm taşınmazları komşuları ile birlikte gösterir pafta örneğinin getirtilerek dosya arasına konulması,

5.Dava dosyası tarih ve işlem sırasına göre dizi listesine bağlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2089, Karar No: 2023/2623, Tarih: 06.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2089 E.  ,  2023/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/528 E., 2022/494 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveli şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; şikayet olunan alacaklının ödeme emrinin usulsüz olarak tebliğ edilmesine rağmen sıra cetvelinde ikinci sıraya kaydedildiğini, müvekkilinin birinci sırada sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan cevap dilekçesinde; şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin itirazların sadece kendisine tebligat yapılmayan muhatap tarafından ileri sürülebileceği, dava dışı borçlular tarafından somut davadan önce kıymet takdirine itiraz davası açıldığı, bu davada dava dışı borçlular tarafından ödeme emrinin geçersizliğine ilişkin herhangi bir itirazda bulunulmadığı gibi, Tebligat Kanunu madde 32 gereğince tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile borçlular tarafından kıymet takdirine itiraz davasının açılması ile borçluların ıttıla ettiği dolayısıyla tebligatın geçerli hale geldiği anlaşıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesi ile "Tebligatın usulsüzlüğünü ileri sürmek sadece muhataba ait bir haktır." gerekçesinin doğru olmadığını, şikayet hakkının takibin taraflarına ait olması gerektiğini, kıymet takdirine itiraz davasının 30.10.2019 tarihinde açıldığını, takibin kesinleşme tarihinin 07.11.2019 olduğunu, icra dosyalarının kesinleşme tarihinin ise 27.05.2019 olduğunu, davalının icra dosyasının kesinleşme tarihinin dosyalarının kesinleştikten tam 160 gün sonraya denk geldiğini, yani mahkemenin gerekçede dayandığı değerlendirme ile aslında davalarının haklılığını ortaya koyduğunu, müvekkilinin icra takibi davalının icra takibinden daha önce kesinleştiğinden davalı ...nin sıra cetvelinde 1. sırada olmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin alacağı nedeniyle konulan haczin 1. Sırada olup tüm paranın müvekkiline ödenmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sıra cetveline itiraz eden davacı ... kendisinden önce sıra cetvelinde yer alan Garanti Bankası'nın borçluya gönderilen ödeme emrinde dayanak belgenin gönderilmediğini iddia etmiş ise de, dayanak belgenin gönderilmediğine ilişkin dava dışı borçlu tarafından yapılmış bir şikayetin bulunmadığı, ayrıca sıra cetveline itiraz eden davacının dava dışı borçluya gönderilen tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin bir şikayetinin bulunmadığı, birinci sırada alacaklının takibin şekline göre haczin kesin hacze dönüşme tarihinin 23.05.2019 davacının ise haczinin kesin hacze dönüşme tarihinin 27.05.2019 olduğu dikkate alındığında Yargıtay Yerleşik İçtihatları uyarınca sıra cetvelindeki sıranın haczin kesin hacze dönüşme tarihi olarak düzenlenmesi gerektiğinden mahkemece davanın reddine ilişkin kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri, İİK 142 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 427 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri, İİK 142 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 427 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmeine,06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6439, Karar No: 2012/8016, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6439 E.  ,  2012/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmiş, Dairemiz mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin ... tarihli kararına Yargıtay C. Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca öncelikle Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun .... tarih ve ...Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin

herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına, karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... tarih ve 5405 sayılı yazısına göre sanığın yetkilisi olduğu şirketin ... vergi kimlik numarasında kayıtlı olduğu ve 15.01.2007 tarih ve 307 sayılı yoklama fişinde adresin kapalı olduğunun tespit edildiğinin bildirmesi Ticaret Sicili Müdürlüğünün ... tarih ve 4602 sayılı yazısından da borçlu şirketin ticaret sicil adresinde faaliyetine devam ettiğinin anlaşılması, kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da adı geçen şirketin tanınmadığının belirlenmesine göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi nedeniyle yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8221, Karar No: 2012/12604, Tarih: 27.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/8221 E.  ,  2012/12604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :316-702

Davacı, tedavide kullanılan ilaç salınımlı stent için ödediği 2700,00 TL fatura bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2465,88 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.