muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17953, Karar No: 2016/4113, Tarih: 05.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17953 E.  ,  2016/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.04.2013 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.04.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin temyiz eden davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5217, Karar No: 2022/840, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/5217 E.  ,  2022/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 23.04.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8624, Karar No: 2025/928, Tarih: 04.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/8624 E.  ,  2025/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/110 E., 2023/545 K.

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili ve davacı-davalı kadın vekili tarafından asıl dava ve birleşen dava yönünden duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Birleşen Bursa 10. Aile Mahkemesinin 2019/553 Esas, 2020/154 Karar ve birleşen Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2022/210 Esas, 2022/200 Karar sayılı davalar yönünden temyiz dilekçelerinin incelemesinde;

Bölge Adliye Mahkemeleri, 5325 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulmuş ve Adalet Bakanlığının 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlamışlardır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar istinaf yoluna tabidir.

Dosyanın incelenmesinde; Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.06..2016 ve 20.09.2017 tarihli kararları ile sadece asıl dava ve birleşen Bursa 1. Aile Mahkemesinin 2013/99 esas, 2013/121 Karar sayılı dava yönünden kararın bozulmasına karar verildiği, asıl ve birleşen Bursa 1. Aile Mahkemesinin 2013/99 esas, 2013/121 Karar sayılı davaya yönelik yapılan bozma işleminden sonra 27.12.2019 ve 27.03.2020 tarihlerinde açılan birleşen davalarının işbu dava ile birleştirilmesine karar verildiği, birleşen Bursa 10. Aile Mahkemesinin 2019/553 Esas, 2020/154 Karar ve birleşen Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2022/210 Esas, 2022/200 Karar sayılı davalar yönünden bir bozma kararı olmadığı, işbu birleşen dava yönünden 20.07.2016 tarihinden sonra ilk defa nihai karar verildiği anlaşılmaktadır. Birleşen Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2022/210 Esas, 2022/200 Karar sayılı dava ek dava niteliğinde ise de ek dava, asıl davadan bağımsız, yeni bir davadır.

Taraf vekillerinin vekilinin temyizi üzerine birleşen dava dosyaları Dairemize gelmiş ise de, birleşen Bursa 10. Aile Mahkemesinin 2019/553 Esas, 2020/154 Karar ve birleşen Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2022/210 Esas, 2022/200 Karar sayılı davalar hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra 01.07.2022 tarihinde ilk defa nihai karar verildiğinden Mahkemece işbu birleşen davalar yönünden verilen karar istinaf incelemesine tabi olup Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi yapılması gerektiğinden, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere işbu birleşen davalar yönünden dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

2. Asıl ve birleşen Bursa 1. Aile Mahkemesinin 2013/99 Esas, 2013/121 Karar sayılı dava yönünden temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davacı-davalı kadın vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Birleşen Bursa 10. Aile Mahkemesinin 2019/553 Esas, 2020/154 Karar ve Birleşen Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2022/210 Esas, 2022/200 Karar Sayılı Dava Yönünden

Birleşen Bursa 10. Aile Mahkemesinin 2019/553 Esas, 2020/154 Karar ve birleşen Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2022/210 Esas, 2022/200 Karar sayılı dava yönünden istinaf incelemesi yapılması için ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVİRİLMESİNE,

B. Asıl ve Birleşen Bursa 1. Aile Mahkemesinin 2013/99 Esas, 2013/121 Karar Sayılı Dava Yönünden

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin Tijen'den alınarak Zafer'e verilmesine, 28.000,00 TL vekâlet ücretininde Zafer'den alınarak Tijen'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde asıl ve birleşen Bursa 1. Aile Mahkemesinin 2013/99 Esas, 2013/121 Karar sayılı dava yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere,04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8329, Karar No: 2013/10143, Tarih: 01.11.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8329 E.  ,  2013/10143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Battalgazi Mahallesi çalışma alanında bulunan 159 ada 6 parsel sayılı 234,04 metrekare yüzölçümünde, bahçe vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... adına ... sınırları dışına çıkarılmıştır. İş bu taşınmaz bahçe ve üzerindeki 4 katlı kargir ev 1990 yılından beri ...'ın fiili kullanımındadır." şerhi verilerek ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın beyanlar hanesine baba isminin ve soy isminin yanlış yazıldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan inceleme sonunda davanın kabulü ile; çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde davacının baba isminin Salih, soyisminin Carık olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7627, Karar No: 2015/5236, Tarih: 02.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7627 E.  ,  2015/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23590, Karar No: 2012/17214, Tarih: 16.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/23590 E.  ,  2012/17214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1. Sanık ...'in 31.03.2008 tarihli oturumda hazır edilmesi için yazılan yazıya kolluk tarafından verilen 31.03.2008 günlü yanıtta başka suçtan tutuklu olduğundan hazır edilemediğinin bildirildiği, Mahkemece Tekirdağ Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne yazılarak sanığın hazır edilmesinin istendiği ve sanığın 31.03.2008 tarihli oturumda savunmasının saptandığının anlaşılmasına göre; dosya kapsamından tahliye edildiği anlaşılamayan sanık ..., son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196.maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Kısa kararda “ teşebbüs hükümleri gereğince indirim yapılmasına yer olmadığına” dendiği halde, kararın gerekçesinde “suçu tamamlanmış olması nedeniyle teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ” denmesi suretiyle kararın karıştırılması,

3. Suça konu motorsikletin kolluk tarafından yakınana iade edilmiş olması ve yakınanın soruşturmada suça konu motorsikletinde her hangi bir maddi hasar olmadığını açıklaması karşısında; yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden “ iade ve zararın giderimi söz konusu olmadığı ” gerekçesiyle sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3545, Karar No: 2019/5117, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3545 E.  ,  2019/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/03/2017 tarih ve 2016/11 E. - 2017/93 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/05/2018 tarih ve 2017/1692 E. - 2018/554 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2014/27015 sayılı “LASER ANTIPAS SİLİNDİR CYLINDER” ibareli marka başvurularının, davalı TPMK tarafından 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve c maddeleri uyarınca reddedildiğini, söz konusu ret kararına karşı müvekkili tarafından YİDK nezdinde de itirazda bulunulmasına rağmen itirazlarının reddedildiğini, müvekkilinin "LASER" markası üzerinde tescilden doğan kazanılmış hakkının olduğunu, “LASER” kelimesinin tescili talep edilen mallar üzerinde tanımlayıcı olmadığını, müvekkilinin markasının KHK’nın 5. maddesi anlamında marka özelliği taşıdığını ileri sürerek TPMK YİDK’nın 28.10.2015 tarih ve 2015-M-10381 sayılı kararının iptaline, 2014/27015 numaralı başvrunun istenen tüm mallar bakımından devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 2014/27015 kod numaralı “LASER ANTIPAS SİLİNDİR CYLINDER” ibareli marka başvurusunun genel olarak mal veya hizmetleri diğer teşebbüslerin mal veya hizmetlerinden ayırt etme vasfına sahip olduğu, “LASER ANTIPAS SİLİNDİR CYLINDER” ibaresinde yer alan LASER kelimesinin “light amplification by stimulated emission of radiation” un kısaltılmış biçimi olduğu, Türkçesi'nin "ışınımın uyarılmış emisyonu ile hafif amplifikasyon" olduğu, ANTİPAS kelimesinin ise “Metal yüzey ile sonkat boya arasında köprü vazifesi gören, pas oluşmasını önleyen, sonkat boyanın metale daha kuvvetli yapışmasını sağlayan renkli sentetik esaslı ürünlerdir.” anlamına geldiği, davacı markasında yer alan “antipas silindir cylinder” ibareleri tanımlayıcı nitelikte olmakla birlikte markada esas unsur olarak yer alan “LASER” sözcüğünün ayırt edici niteliği düşük olmakla birlikte uyuşmazlık konusu emtialar açısından doğrudan tanımlayıcı nitelikte bulunmadığı, bu nedenle davacı işaretinin tesciline engel bir durum söz konusu olmadığı, dava konusu ibarenin başvuru kapsamından çıkarılan emtialar açısından 556 Sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi anlamında somut ayırt edici niteliğe sahip bir işaret olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2015-M-10381 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 09/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/391, Karar No: 2021/3393, Tarih: 06.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/391 E.  ,  2021/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.04.2018 gün ve 2015/1114 E. - 2018/301 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 02.10.2019 gün ve 2018/5229 E. - 2019/6092 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, son olarak Mayıs 2013’de 5.000.-TL maaşını aldığını, Haziran 2013 ve sonrasında maaşları alamadığı için iş akdini haklı nedenle 10.01.2014 tarihinde feshettiğini, haklı feshe kadar müvekkiline hiçbir ödeme yapılmadığını, ayrıca yıllık izin ve fazla çalışma ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 40.000.-TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14455, Karar No: 2012/39450, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14455 E.  ,  2012/39450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK.nun 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; sanığın çevresinde falcı olarak tanındığı ve mağdurlarca bu amaçla çağrıldığında evlerinde muska olduğunu söyleyip çeşitli dualar okuyup gizlice ağzından çıkardığı düğümlü ip parçalarını göstererek muskayı bulduğuna inandırıp paralarını almaktan ibaret eylemde mağdurların hileli davranışlarla yanılgıya düşürülüp menfaatin temin edildiği anlaşılmakla sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24967, Karar No: 2022/4391, Tarih: 09.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24967 E.  ,  2022/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 25/01/2022 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını beyan etmiş ve dilekçe ekinde davacının davadan feragat ettiğine ilişkin beyanını bildirir “İBRANAME VE FERAGATNAME” başlıklı belgeyi sunmuştur.

Bu durumda sulh, ibra ve ödeme belgeleri de getirtilerek, davalı vekili tarafından sunulan ibranamenin içeriği değerlendirilmek ve taraf vekillerinin vekaletnamelerinde yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 09/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8729, Karar No: 2022/834, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/8729 E.  ,  2022/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAMEDE DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 15.12.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.