muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30312, Karar No: 2020/7505, Tarih: 23.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/30312 E.  ,  2020/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davalı ... San. Yat. A.Ş. ile ... İnş. San. Tic.A. Ş. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ... ... San. Yat. A.Ş.'nin ... Barajının sahibi, ... İnş. San. Tic. A.Ş' nin ise ... Barajı yapım işini üstlenen şirket olduğunu, davacının inşaat işini üstlenen ... İnş. San. Tic. A.Ş. de çalıştığını, ... Hid. Yat. A.Ş.'nin işçilik alacaklarından sorumlu olmadığını, bu nedenle ... Hidroelektirik Sant.Yat. A.Ş. yönünden husumet itirazında bulunduklarını, davacının alacak iddialarının da haksız ve mesnetsiz olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Yat. A.Ş. yönünden açılan davanın husumetten reddine, diğer davalıya yönelik davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı ile davalılardan ... İnşaat San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... Yat. A.Ş.'ye husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı ... Yat. A.Ş'nin şirket ana sözleşmesinde ortaklarından en büyük hisse sahibinin diğer davalı ... İnş. San. Tic. A.Ş. olduğu, ayrıca ana sözleşmenin 3. maddesinde “kendi hidroenerji tesisleri kurulması, bu tesislerin montajı, işletmeye alınması, bakım ve servis hizmetlerinin yapılması” işlerinin şirketin amaç ve iştigal konuları arasında sayıldığı görülmektedir. Davalı şirketin kendisi tarafından yapılacak bir işi anahtar teslimi olarak başka bir tüzel kişiye ihale ettiğinin kabulü dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Bu nedenle davalı ... Yat. A.Ş.’nin asıl işveren ve ... İnşaat San. Tic. A.Ş’nin alt işveren olarak davacıyı çalıştırdıkları kabul edilerek alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, davalı ... Yat. A.Ş. hakkındaki davanın husumetten reddi ve lehine vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda, dosya içeriğine göre, davacı tarafça imzalı ücret bordroları ile imzalı puantaj kayıtlarındaki imzalara itiraz edildiğinden, davacının imza itirazı üzerinde durularak, imzalar davacıya gösterilerek, gerektiğinde imza incelemesi yaptırılarak, imzanın davacıya ait olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir. (Dairemizin 22.04.2019 tarihli 2019/3365 Esas ve 9307 karar sayılı ilamında bordro ve puantajların esas alınarak hesaplanması yönündeki bozma ilamının sehven hatalı olduğu, maddi hataya dayanan bozma ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı belirtilmiştir. ) Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Somut olayda, davacı dava dilekçesinde sabah saat 07.00 de işbaşı yaptığını bildirmesine rağmen mahkemece, davacının talebini de aşar şekilde, sabah işveren tarafından sosyal yardım olarak sağlanan ve 4857 sayılı Yasanın 66/b bendine göre çalışma süresinden sayılmasına yasal imkan bulunmayan serviste geçen süreleri de kapsayan fazla mesai hesabının hükme esas alınması isabetsizdir.

5-Davacının çıplak ücretinin ne kadar olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4-Somut olayda, davacı dava dilekçesinde sabah saat 07.00 de işbaşı yaptığını bildirmesine rağmen mahkemece, davacının talebini de aşar şekilde, sabah işveren tarafından sosyal yardım olarak sağlanan ve 4857 sayılı Yasanın 66/b bendine göre çalışma süresinden sayılmasına yasal imkan bulunmayan serviste geçen süreleri de kapsayan fazla mesai hesabının hükme esas alınması isabetsizdir.

5-Davacının çıplak ücretinin ne kadar olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesinde açıkça işçinin günlük yevmiyesi ve buna eklenen yol ve yemek giderleri belirtilerek ücret kararlaştırılmış ve yol ve yemek dahil ücretin kıdem tazminatı hesabına esas ücret olduğunun belirlenmiş olmasına rağmen, bilirkişinin sadece bordrolaştırma usulünün yanlış olduğundan bahisle bu giydirilmiş ücretin fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti hesabında çıplak ücret olarak kabulü ile bu alacakların hesaplanmış olması hatalıdır.

6-Dosyada bulunan ibranamede 4.058.94 TL kıdem tazminatı ödendiği belirtildiğinden ve banka dekontunda ödeme yer aldığından makbuz niteliğinde olduğu anlaşılmakla, yapılan ödemenin mahsubu ile bakiye kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözetilmeden kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10383, Karar No: 2013/18308, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/10383 E.  ,  2013/18308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 10.12.2012 gün ve 2011/4020 esas, 2012/22502 karar sayılı kararı ile dosyanın eksiklikler tamamlanarak gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de Kurum tarafından gönderilen yazı cevabında sorulan husus cevaplanmadan, karar gereği tam olarak yerine getirilmeden, davacının 30.04.2013 tarihi itibari ile borç durumu bildirilerek dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davalı Kurum'dan, davacının 20.04.1982 – 06.05.2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılması halinde prim borcu bulunup bulunmadığı sorularak, davalı Kurum'a yazılacak yazıda sorulan hususa açık bir şekilde cevap verilmesi ve aksi taktirde ..... memurlarının yasal sorumlulukları bulunacağı da hatırlatılmak suretiyle gelen yazı cevabının da sorulan hususu karşılayıp karşılamadığı kontrol edilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12928, Karar No: 2013/178, Tarih: 23.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12928 E.  ,  2013/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,.... İlçesi, ... Köyü 864 parsel sayılı 3800 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı uygulanarak ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetiminin çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla yaptığı davada taraf olarak gösterilmeyen...,... ve...'ın hisse ve tesbite ilişkin itirazlar üzerine, Kadastro Komisyonu 766 sayılı Kanunun 29. maddesi hükmünce yetkisizlik kararı vererek, tutanak ve eklerini kadastro mahkemesine göndermiştir. Mahkemece, davacı ... İdaresinin davasının kabulüne ve dava konusu parselin tesbit harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, 6831 sayılı Orman Kanununun muvakkat 1. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de, sözü edilen madde, 23.09.1983 gün ve 2896 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmıştır. Hükümden sonra yürürlüğe giren kanun hükümleri uyarınca taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının usûlen araştırılarak belirlenmesi zorunlu bulunmaktadır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları kanunda gösterilmiştir.

Mahkemece öncelikle; orman kadastrosu yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanaklar ve haritası ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, çekişmeli taşınmazı tüm komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftasının bir sureti ile çekişmeli taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, oluşum nedenini de gösterir tapu kayıtları, itirazlı iseler, dava dosyaları ve çekişmeli 864 parsel sayılı taşınmazın dayanağı, Temmuz 89 tarih sıra 224, cilt 1, sayfa 29, Haziran 958 tarih, sıra 6, cilt 3, sayfa 80, Haziran 957 tarih, sıra 1-7, cilt 3, sayfa 68-69, Ocak 964 tarih, sıra 12, cilt 4, sayfa 41 ve Aralık 964 tarih, sıra 41, cilt 4, sayfa 20, Şubat 962 tarih, sıra 35, cilt -, sayfa -, Mart 953 tarih, sıra 5, cilt 5, sayfa 16, Ekim 952 tarih, sıra 5, cilt -, sayfa -, Aralık 952 tarih, sıra 103, cilt 3, sayfa 5, Mayıs 950 tarih, sıra 13, cilt -, sayfa -, Mart 937 tarih, sıra 28, cilt 2, sayfa 48, Ocak 959 tarih, sıra 23, cilt 3, sayfa 86, Ocak 953 tarih, sıra 22, cilt -, sayfa -, numaralı tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte ilgili yerlerden getirtilmeli, bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında dava konusu parsel dışında başka parsellere revizyon görüp görmedikleri araştırılmalı, revizyon görmüş iseler bu parsellere ait kadastro tesbit tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları itirazlı iseler dava dosyaları getirtilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orman kadastrosu yapılmış ise, orman kadastrosu ile irtibatlı kroki düzenlettirilmeli; yine, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı, yerel bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, tapu kaydı uyduğu takdirde taşınmazın öncesinde orman olup olmadığı da gözönünde bulundurularak 4785 sayılı Kanun hükümleri ve tapu kaydı tartışılmalı, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içeriyor ve sınırda da eylemli orman var ise, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli, çekişmeli taşınmazın orman olduğunun tesbiti durumunda Hazine adına, orman olmadığının tesbiti durumunda ise hak sahipleri adına tescil kararı verilmelidir.

Ayrıca tapulama komisyonuna sundukları dilekçe ile, komisyonca yapılan tesbite itirazda bulunmalarına rağmen davaya dahil edilmeyen...,... ve ....'ın yaşıyorlarsa kendilerinin, yaşamıyorlarsa kanunî mirasçılarının davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmalıdır.

Ayrıca tapulama komisyonuna sundukları dilekçe ile, komisyonca yapılan tesbite itirazda bulunmalarına rağmen davaya dahil edilmeyen...,... ve ....'ın yaşıyorlarsa kendilerinin, yaşamıyorlarsa kanunî mirasçılarının davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13054, Karar No: 2017/5057, Tarih: 29.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13054 E.  ,  2017/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'nın anılan Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca iki kez 833,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2015 tarihli ve 2014/951 esas, 2015/445 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 18/08/2016 gün ve 5365 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2016 gün ve KYB. 2016 / 348072 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1 ve 2. fıkrasında, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.”, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri gözönünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi, "...Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur..." hükmüyle, verilecek adli para cezasının, önce gün üzerinden belirlenmesi ve neticeten sanığın ekonomik sosyal durumuna göre bir gün karşılığı gelirine göre ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunmasını düzenleme altına almıştır.

Kanun yararına bozmaya konu edilen dosyada; sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından hazırlandığı iddia edilen, ancak üzerinde şirket kaşesi olmadığı gibi, sanığın ismi veya imzası da bulunmayan, sanığın yargılamanın hiçbir aşamasında kendi hazırladığını kabul etmediği, 03.01.2008 tarihli (aynı günlü) iki adet sözleşmenin katılan rızası dışında hazırlanması eylemine dair, mahkemece sanık hakkında atılı suçu işlediği gerekçesiyle 29.06.2015 günlü karar celsesinde verilen hükümde; sanığın 1000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 62.maddesi gereği cezanın 1/6 oranında indirilerek 833 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, CMK'nın 231. maddesini uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş, karar celsesinden iki gün sonra, gerekçeli karar yazılmadan hemen önce, "kısa kararın düzeltilmesi tutanağı" başlıklı yazıyla, sanık hakkında verilen 1000 TL cezanın önce 2 kez 1000 TL yapılmasına ve neticeten 2 kez 833 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise sanık hakkında neticeten iki kez 833 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

Ancak,

Mahkemece kısa kararda sanığın yüzüne karşı açıklanan 1 adet 1000 TL adli para cezasından TCK 62 gereği yapılan indirimle 1 adet 833 TL adli para cezasına hükmedilen kararın, "kısa kararın düzeltilmesi tutanağı" adlı belgeyle 2 adet 1000 TL adli para cezasına çıkartılması, usul ve yasada yer almayan bir uygulama olup, mahkeme kısa kararını açıkladıktan sonra, bu şekilde bir karar almaya da yetkili değildir. Bu nedenle verilen cezanın iki katına çıkarılmasının, yok hükmünde olduğu değerlendirilmiştir.

Bu nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2015 tarihli ve 2014/951 esas, 2015/445 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, hükümlerdeki uygulamaların çıkarılmasına, sanık ...'nın, 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesi gereğince alt sınırdan 50 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, tayin olunan cezada TCK'nın 62/1 gereği 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 41 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi gereği günlüğü 20 TL'den çarpılması suretiyle neticeten 820 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34361, Karar No: 2024/19523, Tarih: 24.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/34361 E.  ,  2024/19523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1691 E., 2021/784 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/303 E., 2019/348 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 ve 220/7 nci maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin atıf maddesi olarak uygulama yeri bulunmayan TMK'nın 3/1 maddesinin delalet maddesi olarak gösterilmesi,

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "04.02.2015 " yerine “12.07.2018” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.