muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23020, Karar No: 2017/30259, Tarih: 20.12.2017

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda, öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

2- Kabule göre, karar başlığında taraf sıfatı bulunmayan Kültür ve Turizm Bakanlığının davalı olarak gösterilmiş olması hatalıdır.

Ayrıca, uyuşmazlık konusu dönem bakımından (19.08.2009-24.03.2014) davacının SHC'nde çalışması gözüken işverenler ile kapatılan Denizli İl Özel İdaresi arasında, İl Özel İdaresinin talep edilen alacaklardan sorumluluğunu gerektiren bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığının yeterince ve yöntemince araştırılmadan ve hukuki ilişkinin dayanağı hizmet alım sözleşmeleri ve ekleri temin edilmeden asıl-alt işveren ilişkisi olduğu kabulüyle sonuca gidilmesi hatalıdır. Bu kabul şekline göre kıdem ve ihbar tazminatından son alt işveren şirket olduğu kabul edilen davalı ...'nin de asıl işveren ile birlikte sorumlu olacağının gözetilmemesi de isabetsizdir. Bu hususlar kabul şekli nedeniyle davalı olduğu kabul edilen Denizli Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'nın da hak alanını ilgilendirdiğinden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'na iadesine 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/492, Karar No: 2017/1658, Tarih: 14.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/492 E.  ,  2017/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 17/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 14/03/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili geldi. Karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, zimmet ve denetim görevini ihmal suretiyle zimmete neden olma eylemleri nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılar ..., ..., ... ile ... mirasçıları yönünden davanın reddine, davalı ... ve ... yönünden kabulüne, davalı ... ve ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ...'in genel sekreter, ...'in başkan, ... ile ...'nun başkan vekili, diğer davalıların ise yönetim kurulu üyesi olduklarını, davalı genel sekreterin 1997-2001 yılları arasında çeşitli dönemlerde zincirleme olarak zimmetine para geçirdiğini, diğer davalıların ise denetim görevlerini yerine getirmeyerek zimmete neden olduklarını belirterek, odanın uğradığı zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 23/12/2013 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, zimmet eylemini gerçekleştiren ... ile zimmet tarihlerinde görev yapmış olan başkan ve başkan vekillerinin zarardan sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; olay tarihinde yürürlükte bulunan 5590 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca oda bütçelerinden sarfiyatın başkan veya başkan vekilleri ile

./..

-2-

genel sekreterin imzası ile yapılması gerektiği ve zimmet olayının mükerrer ödemeler ile gerçekleştiği dikkate alındığında, genel sekreter ile başkan ve başkan vekillerinin zarardan birlikte sorumlu oldukları mütalaa edilmiştir. Raporda; davalıların davacı odadaki görev süreleri dikkate alınarak tazminattan sorumlu oldukları miktarlar belirlenmiştir.

./..

-2-

genel sekreterin imzası ile yapılması gerektiği ve zimmet olayının mükerrer ödemeler ile gerçekleştiği dikkate alındığında, genel sekreter ile başkan ve başkan vekillerinin zarardan birlikte sorumlu oldukları mütalaa edilmiştir. Raporda; davalıların davacı odadaki görev süreleri dikkate alınarak tazminattan sorumlu oldukları miktarlar belirlenmiştir.

Gerek davalıların davaya konu eylemler nedeniyle sanık olarak yargılandıkları sayılı dosyasından, gerekse tazminat dosyasından; davalı genel sekreterin tahsilat ve harcamaları tek hesapta toplayarak ve tek imza ile işlemler yaparak zimmet eylemini gerçekleştirdiği ve zimmetin 1997-2001 yılları arasında teselsül ettiği anlaşılmaktadır. Genel sekreterin zaman içinde değişen yaşam biçimi ve şahsi alacaklılarının alacaklarının ödenmesi için odaya müracaat etmeleri nedeniyle, davalılar tarafından oda hesapları üzerinde inceleme yapılmasına karar verilmiş ve yapılan inceleme neticesinde davalı genel sekreterin zimmet eylemi tespit edilebilmiştir. Zimmetin gerçekleştiği süre zarfında bakanlık müfettişleri tarafından yapılan denetimlerde, bu hususun soruşturma konusu edildiğine dair de dosyada bir delil bulunmamaktadır. Davalı genel sekreterin tek imza ile oda bütçesinden sarfiyatta bulunması ve tahsilat ile harcamaları tek hesapta toplaması nedeniyle; meydana gelen oda zararından, davalı başkan ve başkan vekillerinin de sorumlu olduğu kabul edilmekle birlikte, yukarıda açıklanan nedenlerle, uğranılan zararın tümünden sorumlu tutulmaları doğru değildir. Davalı genel sekreterin zimmet eyleminin zamana yayılmış olması ve hemen fark edilebilecek türden olmaması da gözetilerek, hesaplanan tazminattan önemli oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken, aksi yönde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

b) Davacı, oda zararının zimmete geçirme tarihlerine göre hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece, her yıl için hesaplanan tazminata, o yılın ilk gününden faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklandığı için talep olması halinde, tazminata olay tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Ancak somut olayın özelliği gereği, yıllar içindeki zimmet olayının gerçekleştiği tarihlerin tespiti dosya kapsamına göre mümkün bulunmadığından, her yıl için hesaplanan tazminata o yılın son gününden, 2001 yılı için ise, görev süresinin sonu olan 01/10/2001 tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklandığı için talep olması halinde, tazminata olay tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Ancak somut olayın özelliği gereği, yıllar içindeki zimmet olayının gerçekleştiği tarihlerin tespiti dosya kapsamına göre mümkün bulunmadığından, her yıl için hesaplanan tazminata o yılın son gününden, 2001 yılı için ise, görev süresinin sonu olan 01/10/2001 tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

c) Mahkeme gerekçesinde; davalılardan ...'nun 07/12/1995 – 16/12/1999 tarihleri arasında başkan vekilliği yaptığı, bu nedenle 1997-1998-1999 yıllarına ait zimmet miktarından sorumlu olduğu belirtilmiştir. Hüküm fıkrasının, 2000 yılı zararının karara bağlandığı 6. bendinde ise; adı geçen davalının soyadı sorumlular arasında yazılmıştır. Belirtilen bu hususun maddi hata olduğu anlaşılmakla birlikte, infazda tereddüt yaratma ihtimaline binaen düzeltilmesi gerekmekte olup, bu husus da bozma nedeni yapılmıştır.

d) Olay tarihinin 1997-2001 yılı arası olması nedeniyle davaya dayanak belgelerde zarar miktarı eski TL cinsinden yazılıdır. Gerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gerekse mahkeme gerekçesinde tazminat miktarı, Türk Lirası'ndan altı sıfırın silinmesi nedeniyle yeni TL cinsinden ifade edilmiştir. Ancak hüküm fıkrasında miktarlar altı sıfırlı olarak ve eski TL cinsinden olduğu da açıklanmaksızın yazılmıştır. İnfazda tereddüt oluşacak şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2-a-b-c-d) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davalı ...'un vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalı ... yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9370, Karar No: 2012/5203, Tarih: 24.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9370 E.  ,  2012/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava :Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm :948,6 TL maddi, 1000 TL manevi tazminatındavalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine dilekçe yazım ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, davalı idare lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14986, Karar No: 2023/10404, Tarih: 04.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14986 E.  ,  2023/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3401 E., 2023/1285 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun düzeltilerek

esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/3401 Esas, 2023/1285 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, dava dosyasında mevcut Muratlı Noterliğince tanzim olunan 10.01.2023 tarih ve 254 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme

hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 19.07.2023 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliği ile İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1839, Karar No: 2017/3913, Tarih: 20.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/1839 E.  ,  2017/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

K A R A R

Dava konusu olan ve köy boşluğunda bulunan yere ait kamulaştırma haritası ve ilgili olan kamulaştırma belgelerinin ilgili kurumdan getirtilerek dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için, Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6679, Karar No: 2013/11762, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6679 E.  ,  2013/11762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle süresinde olan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacılar vekili, 31.01.1989 tarihli dava dilekçesi ile Dibekli Köyü, 1473 sayılı parselin tesbitinin kayıt miktar fazlası olarak Hazine adına yapıldığını ve tesbitin 25.10.1984 tarihinde kesinleştiğini, oysa bu yerin kadimden beri kök murisleri ...'ın zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptalini ve davacılar adına hisseleri oranında tescilini istemiş, yargılama sırasında 1474 sayılı parseli dava ettiğini bildirmiştir.

1474 sayılı parsel, 1982 yılında yapılan kadastro sırasında 927, 938, 939 ve 940 sayılı parsellere uygulanan Ekim 1335 tarihli 113 ve 114 numaralı 93.000 m² yüzölçümlü tapu kayıtlarının miktar fazlası olarak 12.05.1983 tarihli kadastro komisyonu kararıyla 8520 m² yüzölçümüyle tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, daha sonra zemindeki yüzölçümünün 51880 m² olduğu, 1473 sayılı parselin yüzölçümü ile 1474 sayılı parselin yüzölçümünün ters yazıldığı belirlenerek idarî yoldan yapılan düzeltme ile 51880 m² olarak tapuya tescil edilmiştir.

Mahkemece, davacı ... yönünden kesin süre nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, ... vekili tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16.10.2006 gün ve 3242 E. - 3255 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Davanın, ölüm günü Medenî Kanunun yürürlük gününe rastlayan ve bu nedenle terekesi iştirak halinde bulunan ... terekesi adına vekilleri aracılığıyla açıldığı, yargılama sırasında vekilin vekillik görevinden çekildiğini bildirmesinin bu durumu değiştirmeyeceği ve eski M.K.'nun 581. yeni M.K.'nun 640. maddesine göre ... terekesine temsilci atanmasını gerektirmeyeceği, davanın açıldığı gün de tereke adına açıldığı ve dava koşulunun gerçekleşmiş olduğu dikkate alınarak delillerin toplanması ve işin esasına girilmesi" gereğine değinilmiştir.

Bozma kararına uyulduktan sonra, mahkemece davanın kabulüne, 1474 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline ve ... mirasçıları adına 2011/151 - 113 sayılı verâset ilâmındaki hisseler oranında tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesine göre 10 yıllık süre içinde zilyedliğe dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 30.04.2004 tarihinde ilân edilip, eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesine göre 10 yıllık süre içinde zilyedliğe dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 30.04.2004 tarihinde ilân edilip, eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli 1474 sayılı parsel, her ne kadar dava dışı 927, 938, 939, 940 ve 1473 sayılı parsellere uygulanan Ekim 1335 tarihli 113 ve 114 numaralı 93079 m² yüzölçümlü, batısı orman okuyan tapu kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiş ise de, batı yönde, orman parselinden önce, gerçek kişiler adına tesbit edilip kesinleşen 916 parsel sayılı taşınmazın

geldiği, 916 parselin tespitine esas alınan 216 numaralı vergi kaydının dahi doğusunun yol; çekişmeli taşınmaz yönünü gösteren batı yönünün ise, dere okuduğu; gerçekten de 1474 sayılı parsel ile 916 sayılı parsel arasından dere geçtiği ve derenin hem ormanla, hem de 916 sayılı parselle çekişmeli taşınmaz arasındaki bağlantıyı kestiği, bu durumda, çekişmeli taşınmazın ormana sınırının bulunmadığı, eski tarihli resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu, zilyedlik yolu ile taşınmaz edinme koşullarının da davalılar yararına gerçekleştiği belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17.12.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/393, Karar No: 2022/467, Tarih: 22.06.2022

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanıklar ... ve . (.) .'nın beraatlerine ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2016 tarihli ve 277-411 sayılı hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesince 15.12.2016 tarih ve 12403-10779 sayı ile;"Katılanın istikrarlı bir şekilde tüm aşamalarda 'eniştesi olan ...'ın yönlendirmesi sonucu diğer sanık ...'a vekâletname verdiğine' ilişkin beyanları, sanıkların ise birbirlerini tanımadıklarına ve sanık ...'ın da 'katılanın daha önce çalıştığı ... yerini harita ve planlama işi ile ilgili başvurusu nedeni ile tanıdığını, emlakçı ... aracılığı ile ... isimli kişiye suça konu yeri sattığına ve parayı da emlakçı ve ... yerinde bulunan ... ve ...'ın yanında katılanın gönderdiği bir bayana teslim ettiğine' ilişkin savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle 10.07.2011-19.07.2011 tarihleri arasındaki sanıklar, katılan ve ...'a ilişkin HTS kayıtlarının getirtilerek bu tarihlerde birbirleri ile görüşme yapıp yapmadıkları, dolayısıyla birbirlerini tanıyıp tanımadıklarının tespiti, ayrıca emlakçı ...'in kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla beyanın alınarak 'suça konu taşınmazın satılması talimatının kim tarafından verildiği, sanık ...'ın taşınmazın satımı konusunda herhangi bir müdahalesinin olup olmadığının' sorulması, ayrıca yine ..., ... ve ...'ın tanık sıfatıyla beyanlarının alınarak 'suça konu taşınmazın satış bedelinin sanık ... tarafından katılanın gönderdiği bir bayana verilirken görüp görmediklerinin' sorulması, ayrıca yine sanık ...'ın çalıştığı ... yerine harita ve planlama işi ile ilgili bir başvurusunun olup olmadığının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.Bozmaya uyan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanıkların önceki hüküm gibi beraatlerine ilişkin 15.07.2011 tarihli ve 28-425 sayılı hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 12.02.2019 tarih ve 8419-633 sayı ile;"Sanıkların ifadelerinde birbirlerini tanımadıklarını beyan etmelerine rağmen, satış tarihinde ve öncesinde alınan iletişimin tespiti kayıtlarında, sanık ... ile taşınmazın satışının yapıldığı ...'nun görüştüklerinin sabit oluğu, katılan tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/35 esas, 2017/551 karar sayılı dosyasında açılan alacak davasında yapılan yargılamada, davalıların birbirlerini önceden tanıdıkları ve birlikte hareketle taşınmazı muvazaalı bir şekilde alım satım göstererek bedelini davacıya göndermedikleri kabul edilerek tazminat davasının kabulüne ve taşınmazın satış tarihi olan 15.07.2011 tarihinden itibaren 57