muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12, Karar No: 2012/995, Tarih: 14.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/12 E.  ,  2012/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin kooperatif üyesi olduğunu, devraldıkları taşınmazları hiçbir borcu olmaksızın devraldıklarını, konutların daha önce şerefiye bedeli ve kesin maliyetlerinin hesaplandığını, yeni yönetimin anasözleşmenin 61. maddesine açıkça aykırı şekilde yeniden konut maliyet ve şerefiye hesabı yaptığını ve öncekinden çok farklı borç çıkardığını, önceki kesin maliyet ve şerefiye bedelleri hesabının kesinleşmiş olduğunu ileri sürerek, yeniden şerefiye bedeli ve kesin maliyet hesabı yapılamayacağının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2008 yılında yapılan kesin maliyet hesaplarının genel kurulca iptal edilerek, kesin maliyet hesaplarının yeniden tespiti için yönetim kuruluna yetki verildiğini, yeniden maliyet hesabı yapılmasının kanun ve anasözleşmeye aykırı bir yönü bulunmadığını, davacılarda bulunan ibranamelerin yetkili kişilerin imzasını taşımadığından geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin 2009 yılında yapılan genel kurul toplantısında önceki şerefiye ve kesin maliyet hesaplarını ihlal ettiği ve ortaklar için yeni bir kesin maliyet ve şerefiye hesabı yapıldığı, ortaya çıkan bu hukuki durumun bütün ortakları bağlayacağı, genel kurul toplantısının iptali için dava açılmadığı, kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesine göre kooperatif ortaklarının maliyet bedellerinin tespiti yönündeki kooperatif işlemlerine karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde itiraz edebilecekleri, davacıların 61. maddede yer alan prosedürü de işletmedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, önceki genel kurulda şerefiye bedelinin belirlenmesinden sonra yeniden belirlenen şerefiye bedellerinden sorumlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı kooperatif tarafından davacılara, 03.05.2009 tarihli genel kurulda yeni şerefiye bedelleri ile ilgili borçlarını ödemeleri ile ilgili ihtarname gönderildiği ve belirlenen şerefiye bedelerini ödemeye davet edildikleri anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacıların davayı bu ihtarlar sonucu açtıkları nazara alınarak, davanın menfi tespit davası olduğu kabul edilerek davacıların bu davayı açmakta hukuki yararlarının bulunduğunun kabulü gerekir.

Davalı kooperatif tarafından davacılara, 03.05.2009 tarihli genel kurulda yeni şerefiye bedelleri ile ilgili borçlarını ödemeleri ile ilgili ihtarname gönderildiği ve belirlenen şerefiye bedelerini ödemeye davet edildikleri anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacıların davayı bu ihtarlar sonucu açtıkları nazara alınarak, davanın menfi tespit davası olduğu kabul edilerek davacıların bu davayı açmakta hukuki yararlarının bulunduğunun kabulü gerekir.

Kooperatifin en yetkili organı genel kuruldur. Genel kurulda hakkaniyetin gerektirdiği ölçüde gerekli kararlar alınabileceği gibi, daha önce alınan ve uygulanan kararların değişen koşullar ve eşitlik ilkesi gerektirdiğinde, değişen koşullarda eşitlik sağlanmak üzere değiştirilmesi mümkün ve geçerli olup, bu durumda kazanılmış hakların ihlalinden sözedilemez. Aksi halde bu ilkelere uyulmadan alınan sonraki genel kurul kararı, kazanılmış hakları ihlal edeceğinden yok hükmündedir.

Bu durumda mahkemece her davacıdan istenen miktar açısından ayrı ayrı 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca eksik harçların tamamlattırılması, bu eksiklik tamamlandıktan sonra kooperatif defter, kayıt, belge, genel kurul ve yönetim kurulu varsa banka kayıtları üzerinde, önceki genel kurulda alınan şerefiye bedellerinin tüm üyelerden alınıp alınmadığı, alınmış ise sonraki genel kurul kararının tüm üyelere uygulanıp uygulanmadığı, Kooperatifler Kanununun 23. maddesindeki eşitlik kuralının ihlal edilip edilmediği hususlarında bir bilirkişi veya bilirkişi heyetinden açıklamalı, denetime elverişli rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, soyut düşüncelere ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4488, Karar No: 2013/1985, Tarih: 24.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/4488 E.  ,  2013/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/4 maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

2-01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün 6. ve 7.fıkralarında yer alan “sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına ve sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 YTL Adli Para Cezası bakımından” ibareleri çıkartılarak, yerine “sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsili” ibaresi eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22050, Karar No: 2012/24028, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22050 E.  ,  2012/24028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanık ... 15.05.2009 tarihli kolluk ifadesinde; ...plaka sayılı motosikletle işyerine gelen şahsın patronu ...'i kastederek " O şerefsize söyleyin bizim kutularımızı geri versin, onu öldüreceğiz, her yerde onu arıyoruz." sözlerini sarf ettikten sonra tezgah üzerine yardım toplamak amacıyla konuşlandırılmış ... adlı yardım kuruluşuna ait para dolu yardım kumbarasını alarak gittiğini söylemiştir. Bu anlatım 23.06.2009 tarihli iddianamenin metin kısmında da yer almıştır....kovuşturma aşamasında dinlenmemiştir. Sanığın eyleminin suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesinde bulunan nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşanın, davaya bakmanın 5235 sayılı Yasanın 11 ve 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesi görevine girdiğinin gözetilmeyerek görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10990, Karar No: 2007/12542, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10990 E.  ,  2007/12542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak kadastro tespitinde köy boşluğu olarak bırakılan bir kısım taşınmaz bölümünün ihdasen tescili istemine ilişkin bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7397, Karar No: 2008/3029, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7397 E.  ,  2008/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı konut kredisi taksitlerinin düzenli ödenmesi için davalı bankanın Karaköy Şubesinde kredili mevduat hesabı açılıp kullandırıldığını, müvekkilinin 13.3.2006 tarihinde hesabına Mart ayı taksitini yatırdığını, daha sonra yaptığı kontrolde paranın 1.650 YTL’sinin başka bir kişi adına havale yapıldığının belirlendiğini, davalı bankanın internet bankacılığındaki güvenlik sisteminin zayıflığı nedeniyle işlem yapma şifresi kırılarak müvekkilinin borçlandırıldığını iddia ederek müvekkilinin 14.3.2996 tarihinde hesabında yapılan havale nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının iradesi dışında gerçekleştiğini, iddia ettiği tüm işlemlerin internet bankacılığı aracılığıyla gerçekleştiğini, şifre ve parola alım işlemlerinin elektronik ortamda bizzat müşteri tarafından oluşturulduğunu ve şifrelerin banka çalışanlarınca bilinmediğini, görülmediğini, yapılan işlemde bankanın hiçbir etkisi bulunmadığını,davaya konu olayda müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili banka ile imzalanan sözleşmeye aykırı davrandığını, şifre ve parolaların 3.kişilerin eline geçmesine kendisinin sebebiyet verdiğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre davalı bankanın olayda objektif özen ve yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, internet bankacılığı işleminden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı bankanın uluslararası standartlarda bilgilerin gizliliğinin sağlanması, korunması ve müşteri kişisel bilgilerinin doğruluğunu doğrulaması aşamalarında uygulanan teknikleri internet bankacılığı sisteminde uyguladığı, sisteminde yeterli güvenlik tedbirlerini aldığı, davacının kimsenin bilmemesi gereken ve korumakla yükümlü olduğu şifresi gibi kişisel bilgilerini koruyamaması ve bunun sonucu olarak da, kişisel bilgilerin kötüniyetli 3.kişilerce elde edilmesi sonucu davaya konu havale işleminin gerçekleştiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre davacı, şifrenin gizli kalması için gerekli dikkat ve özeni göstereceğini, şifresini 3.kişilere açıklamayacağını, şifresinin 3.kişiler tarafından kullanımının sonuçlarından tamamiyle kendisinin sorumlu olduğunu kabul ve taahhüt etmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden olaya uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulü isabetsizdir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre davacı, şifrenin gizli kalması için gerekli dikkat ve özeni göstereceğini, şifresini 3.kişilere açıklamayacağını, şifresinin 3.kişiler tarafından kullanımının sonuçlarından tamamiyle kendisinin sorumlu olduğunu kabul ve taahhüt etmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden olaya uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulü isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 27.03 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10906, Karar No: 2014/36231, Tarih: 18.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10906 E.  ,  2014/36231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/218704

MAHKEMESİ : Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/194 (E) ve 2013/133 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdura ait hurdaların olay gecesi evinin altında bulunan ahırdan çalındığı, mağdurun oğlu olan tanık H.. E..l'un soruşturma aşamasında olay gecesi 23:00 sıralarında evin etrafında dolaşan birilerini gördüğü, baktığında yeğeni O.. D.. ile O.. A.. olduğunu anladığı, ertesi sabah da ahırda 13 kg. bakırın olmadığını farkettiklerine ilişkin beyanı, yine aynı gün saat 15:00 civarında O.. A..ve M.. D..'ın ticari taksi ile köye gelerek dere kenarından bir torba alıp taksiye koyarak uzaklaştıkları, sanıklardan O.. A..'ın babası A.. A..'ın jandarma tarafından aranması üzerine oğlunu arayarak yanına çağırdığı ve oğlunun göstermesi üzerine yol üzerindeki boş bir tarlaya giderek bakırları sakladıkları yerden alarak jandarmaya teslim ettiklerine ilişkin beyanları karşısında; mağdura ait hurda bakırların sanıklar tarafından çalındığı sabit olduğundan mahkumiyetleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/433, Karar No: 2021/213, Tarih: 25.05.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/433 E.  ,  2021/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ...'in 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine ilişkin Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.09.2014 tarihli ve 202-329 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarih ve 21792-1354 sayı ile;

''Çinioğlu Köyünde sanığın işletmekte olduğu kahvehanede kaçak sigara satıldığı ihbarı üzerine, olay yerine intikal eden kolluk kuvvetlerince sanığın işletmekte olduğu kahvehanede bulunan masasının çekmecelerinde 9 paket Vigor marka kaçak sigara, poşet içerisinde 20 tek (adet) sigara ele geçirildiği nazara alındığında, sanık hakkında yapılan ihbar, ihbara uygun yakalama, sanığın bulunduğu mahal karşısında savunmaları suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan ve atılı eylemi işlediği sabit olan sanığın mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi'' isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 30.11.2017 tarih ve 95-685 sayı ile;

''Amacı maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden birisi 'kuşkudan sanık yararlanır' (dubio pro rea) ilkesidir. Bu ilkenin özü ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından taşıdığı önemden dolayı göz önünde tutulması gereken herhangi bir konudaki kuşkunun sanığın yararına değerlendirilmesidir. Her hukuk devletinde kabul edilen ve masumluk karinesi ile sıkı bir ilgisi bulunan şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre yapılan ceza muhakemesinin sonunda fiilin sanık tarafından işlendiği %100 anlamda kesinliğe ulaşmadığı takdirde beraat kararı verilecektir (Ay 38/4 İnsan Hakları beyannamesi madde İHAS 6/2). böyle bir ilkenin kabul edilmesinin sebebi bir suçlunun cezasız kalmasının bir masumun mahkum olmasına tercih edilmesidir. Başka bir ifade ile masumiyet karinesidir (CMK Adalet Komisyonu Raporu). Bir kimsenin bir suçtan dolayı mahkûm edilebilmesi için o kimsenin suçu işlediğinin hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde kesin olması gerekir. Bu anlamda sanığın suçu bile işlemediği veya bir cezasızlık sebebi bulunduğu yönünde küçük bir şüphe bile sanığın beraat etmesini gerektirecektir. Ceza davasında, sanık suçsuzluğunu, savcıda sanığın suçlu olduğunu ispatlamak yükü altında değildir. Mahkeme resen yapacağı araştırma sonunda, yargılamaya getirilen ve tartışılan delillerin değerlendirilmesi ile sanığın suçluluğu veya suçsuzluğu konusunda bir hükme varacak, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını sağlayacaktır. Eğer mahkeme, eylemi sanığın gerçekleştirip gerçekleştirmediği konusunda vicdani bir kanaate varamıyor ise veya bu hususta bir şüphe varsa ve bu şüphe yenilemiyorsa ve eylemi sanığın gerçekleştirmiş bulunduğu delillere dayanarak vicdani kanaati ile söyleyemiyor ise sanığın o fiili gerçekleştirmediği kabul edilecektir.

Her ne kadar sanık hakkında 'bandrolsüz tütün mamüllerini ticari amaçla bulundurma' suçundan cezalandırılması talebiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de; Ele geçirilen sigara miktarının azlığı sanığın savunması, ihbarın isimsiz yapıldığı dikkate alındığında sanığın savunmasının aksine sanığın müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin kanı uyandırabilecek, mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği" şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2018 tarihli ve 6969 sayılı "Onama" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 10.09.2018 tarih ve 6173-8410 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, suça konu kaçak sigaraların hukuka uygun yöntemle elde edilip edilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

02.10.2013 tarihli ''Olay yeri tespit ve rızaen teslim tutanağı'' içeriğine göre; aynı tarihte saat 22.00 sıralarında 156 jandarma hattına gelen isimsiz ihbarda, Çiniyeri Köyü'nde ikamet eden sanık ...’in işletmeciliğini yaptığı kahvehanede kaçak sigara satıldığına ilişkin ihbar üzerine adı geçen iş yerine giden kolluk görevlilerinin sanığa ihbar içeriğini anlatarak, kahvehanede kaçak sigara bulunduğu taktirde kendi rızası ile teslim edip etmeyeceğini sordukları, devamında sanığın iş yerinde bulunan masanının birinci ve ikinci çekmecesinden çıkarttığı 9 paket vigor marka kaçak sigara ile markasız 20’lik el ile sarılmış sigaradan 16 poşet çıkartarak kolluk görevlilerine teslim ettiği,

19.02.2014 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre; ele geçen 25 paket kaçak sigaranın CİF değerinin 37.50 TL, gümrük vergisinin 130.12 TL, gümrüklenmiş değerinin ise 167.62 TL olduğu,

Anlaşılmaktadır.

19.02.2014 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre; ele geçen 25 paket kaçak sigaranın CİF değerinin 37.50 TL, gümrük vergisinin 130.12 TL, gümrüklenmiş değerinin ise 167.62 TL olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Sanık Kollukta; Bağ-Kur'dan emekli olduğunu, aynı zamanda hayvancılıkla da uğraştığını, ekonomik durumunun kaçakçılık yapmayı gerektirmediğini, kahvehanede ele geçen kaçak sigaraları içmek için Tire’den gelen motosikletli bir şahıstan aldığını, bu şahsı tanımadığını, satın aldığı sigaraların kaçak olduğunu bilmediğini, sadece normal sigaralardan daha ucuz olduğu için alıp içtiğini, aynı zamanda poşetlerde ele geçen sarma tütünleri de tütün satan bir dükkandan içmek için aldığını, jandarmanının iş yerine gelip kaçak sigara sattığını söylemesi üzerine kaçak sigara satmadığını, sadece içtiğini beyan ederek çekmecesinde bulunan kaçak sigara ve tütünleri rıza ile teslim ettiğini,

Mahkemede; Tire Süt Kooperatifinin sütünü topladığı için devamlı kahvehanede yattığını, süt tankerinin başını beklediğini, bu nedenle bahse konu sigaraları kahvehanede bulundurduğunu,

Bozma sonrası Mahkemede; hem oğlunun hem de kendisinin sigara içtiğini, suç tarihlerinde kahvehane işlettiğini, kahvehaneye gelen müşterilerine de zaman zaman bu sigaralardan ikram ettiğini, kahvehanede bulunan sigaraları içmek için bulundurduğunu, satmadığını,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "Arama" tedbirinin hukuki niteliği ile bu tedbire hâkim olan genel ilkelere değindikten sonra konuya ilişkin anayasal ve kanuni düzenlemelerin ve “Yasak delil” kavramının incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

A- Genel Olarak Koruma Tedbiri:

Ceza muhakemesinin yapılmasını veya yapılan muhakemenin sonunda verilecek kararın kağıt üzerinde kalmamasını ve muhakeme masraflarının karşılanmasını sağlamak amacıyla, kural olarak ceza muhakemesinde karar verme yetkisini haiz olan yetkililer tarafından, gecikmede sakınca bulunan durumlarda geçici olarak başvurulan ve hükümden önce bazı temel hak ve hürriyetlere müdahaleyi gerektiren kanuni çarelere "koruma tedbiri" denir (Bahri Öztürk, Behiye Eker Kazancı, Sesim Soyer Güleç, Ceza Muhakemesi Hukukunda Koruma Tedbirleri, Seçkin, 2013, 1. Bası, s.1).

Koruma tedbirleri genel itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda düzenlenmiştir. CMK'nın Birinci Kitabının Dördüncü Kısmı “Koruma Tedbirleri” başlığını taşımakta olup arama ve yakalama tedbirine de bu kısımda yer verilmiştir. Kanunun bu açık düzenlemesine göre arama ve yakalama birer koruma tedbiridir.