muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/16622, Karar No: 2019/4713, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16622 E.  ,  2019/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2014 tarihli ilamıyla, karar bozulmuştur.

Mahkemenin 22.06.2015 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı idareye ait Beytepe'de bulunan Jandarma Eğitim Komutanlığı Sosyal Tesisler Müdürlüğünde hizmet alımı ile iş yapılan Unlu Mamüller ve Sütlü Tatlılar Pasta Hizmetleri işini ihale ile alan davadışı Sılay Gıda Teks. Haz. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştırılan müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsili isteminde bulunulmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, işyerinin Jandarma Genel Komutanlığına bağlı yerde dolayısıyla İçişleri Bakanlığı bünyesinde olması nedeniyle husumet itirazın bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava ...Bakanlı'ğına yöneltilerek açılmıştır. Davanın, yukarıda yer alan düzenlemeler çerçevesinde, taraf sıfatına haiz olan Jandarma Genel Komutanlığı'na karşı görülmesi gerekirken ...'na karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın Jandarma Genel Komutanlığı 'na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı sair itirazlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3391, Karar No: 2012/11747, Tarih: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3391 E.  ,  2012/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kars Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 tarih ve 2010/478-2010/800 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait otobüs ile Ankara'dan Kars'a gitmek için bilet aldığını, eşyalarını otobüsün bagajına teslim ederken kendisine bagaj fişi verilmediğini, bu durumun davalının ağır kusurunu gösterdiğini, otobüsün yolda mola verdiğini ve mola süresi dolmadan, yolcu sayımı da yapılmadan hareket etmesi nedeniyle müvekkilinin mola yerinde kaldığını, davalı şirketin Kars'taki bürosunu arayan müvekkilinin bagajına sahip çıkılmasını istediğini, ancak başka bir otobüs ile Kars'a giden müvekkiline bagajının olmadığının otobüs muavini tarafından söylendiğini, zararının karşılanacağının bildirilmesi üzerine müvekkilinin otogardan ayrıldığını, ancak kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 1.538 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının biletini başka bir işletmeden alması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının bagajını otobüse verdiğini bagaj fişi ile ispat edemediğini, bagajın kapsamının da farazi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının bagajı olduğu halde davalıya ait otobüse yolcu olarak bindiği, yolcuya bagaj fişinin verilmediği, davalı taşıyıcının ağır kusurlu olduğu, bu durumda TTK'nun 762. maddesi uyarınca zamanaşımının 10 yıllık süreye tabi bulunduğu, ayrıca davacı tarafça sunulan kredi kartı ve fatura içerikleri gözetildiğinde davalı tarafın bagajın değerine ilişkin itirazının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.538 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, TTK'da düzenlenen taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davacı yararına istem gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilen tazminata yasal faiz işletilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan "yasal faizi ile" ibaresinin kaldırılarak "avans faizi ile" ibaresinin eklenmesine, bu bendin sonunda yer alan "avans faizine yönelik talebin reddine" ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 68,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6485, Karar No: 2015/2449, Tarih: 04.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6485 E.  ,  2015/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2012/1108-2014/45

Davacı B.. A.. vekili Avukat Ceren tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 02/11/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4396, Karar No: 2022/10150, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4396 E.  ,  2022/10150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, 2019 yılı verileri esas alınarak ve objektif değer artışı yeniden belirlenerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespitinde ve fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7789, Karar No: 2014/12717, Tarih: 12.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7789 E.  ,  2014/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2012/414-2014/62

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.10.2012 gününde verilen dilekçe ile davacı, komşu taşınmazın köye ait bir taşınmaz olduğu ileri sürülerek tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği temsilcisi, 2.. ada ..ve .. parsel sayılı taşınmazların tapulama faaliyetleri sırasında Hüseyin oğlu M.. M.. ve M.. M.. adına tespit gördüğünü, bu taşınmazların köy boşluğu olduğunu, tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu .. parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitine dayanak 04.08.1958 tarih 1 numaralı tapu kaydında taşınmazın batısı “boşluk” okumaktadır. 8 parsel ve komşu parseller ise zilyetlikle iktisap koşulları oluştuğundan davalı ve diğer kişiler adlarına tescil edilmişlerdir. Tarım İl Müdürlüğünce dava konusu taşınmazların mera olmadığı, tahsis kararı bulunmadığı bildirilmiştir. Nitekim mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan zirai bilirkişi raporunda da taşınmazlar üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığı, arsa vasfında olduğu, halihazırda üzerlerinde peyzaj amaçlı 2 adet iğde, 1 adet elma ağacı mevcut olduğu belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın mera niteliği taşımadığı, civarında mera vasıflı herhangi bir taşınmaz da bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15643, Karar No: 2016/423, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15643 E.  ,  2016/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/09/2014 tarih ve 2014/123-2014/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi ile davalının yurt dışında inşaat işi yaptıklarını, bu işin finansmanını müvekkilinin sağladığını, işin bitimi ile birlikte davalıdan elde edilen gelirden kendi hissesine düşen kısmının ödenmesinin talep edildiğini ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek 20.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın ... Ltd. ortağı olan davacının şirketin diğer ortağı olan davalıdan, kâr payından alacağının tahsili istemine ilişkin olmakla mutlak ticari dava olduğu, görevli mahkemenin Ticaret mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizliğine ve dosyanın görevli...Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12445, Karar No: 2020/16526, Tarih: 17.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12445 E.  ,  2020/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Tekerrüre esas olabilecek birden fazla mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı halde hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih, 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararı gereğince bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

a) Gerekçeli karar başlığında ...’nin sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

b) Mağdur hakkında Rize Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 07.04.2016 tarihli raporun (4) numaralı bendinde "Peroneal sinir hasarı nedeniyle; organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı yönünde değerlendirmenin yapılabilmesi için şahsın olay tarihinden en az 18 (onsekiz) ay sonra muayene için Şube Müdürlüğümüze gönderilmesi gerektiğinin" belirtilmesine ve mağdurun da beyanlarında ayağında işlev kaybı olduğunu ifade etmesine rağmen mağdur hakkında bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşıldığından, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi niteliğinde olup olmadığına ilişkin raporun alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

2)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Tekerrüre esas olabilecek birden fazla mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı halde hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih, 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararı gereğince bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Tekerrüre esas olabilecek birden fazla mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı halde hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih, 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararı gereğince bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hapis cezasının yanında tayin edilen 25 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan adli para cezası miktarının kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Tekerrüre esas olabilecek birden fazla mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı halde hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih, 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararı gereğince bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

a) Gerekçeli karar başlığında ...’nin sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın mağdura hitaben sarf etmiş olduğu "seni dağa kaldırırım" şeklindeki sözlerin, akabinde belinden çıkardığı silahla mağduru yaraladığı da dikkate alındığında TCK'nin 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen hayata veya vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

c) 5237 sayılı TCK'nin 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayet koşuluna tabi olduğu, mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği halde, sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının TCK’nin 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

c) 5237 sayılı TCK'nin 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayet koşuluna tabi olduğu, mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği halde, sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının TCK’nin 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.