muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4247, Karar No: 2023/6390, Tarih: 02.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4247 E.  ,  2023/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2180 Esas, 2022/532 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/288 E., 2019/474 K.

Taraflar arasındaki sözleşme öncesi sorumluluğa dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 31.10.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. Umut Korkmaz dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirketi temsilen İstanbul İrtibat Bürosu yetkilisi Derin Talinli arasında sac metal alımı konusunda devam eden sözleşme görüşmeleri sonunda anlaşmaya varıldığını, anlaşmanın ikincil noktalarından olan malların boyut dağılımı hakkında davalı tarafça müvekkiline 03.03.2016 tarihli mail ile fiyatların ciddi anlamda tırmandığından bahsedilerek ''kore ofis saatleri'' gibi muğlak bir zaman belirtilerek müvekkilinden yanıt beklendiğini, müvekkili tarafından aynı gün verilen kabul beyanına bir karşılık verilmediğini, bundan sonra da davalı tarafça konu ile ilgili herhangi bir dönüş yapılmadığını, gönderilen mail ve ihtarlara yanıt verilmediğini, müvekkilinin malı daha yüksek fiyata başka yerden temin etmek zorunda kaldığını ileri sürerek, şimdilik 800.000,00 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; emtianın ebadına ilişkin nihai bir anlaşmaya varılamaması halinde sözleşmenin kurulamayacak olduğunun bilincinde olan ve taraflar arasındaki iletişimi kendi kusurlu davranışlarıyla sürüncemede bırakan davacının iyi niyete aykırı şekilde dava açtığını, tarafların sözleşme görüşmelerine girerken sözleşmenin kurulamaması ihtimalini de göz önünde bulundurmaları gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; emtianın ebadına ilişkin nihai bir anlaşmaya varılamaması halinde sözleşmenin kurulamayacak olduğunun bilincinde olan ve taraflar arasındaki iletişimi kendi kusurlu davranışlarıyla sürüncemede bırakan davacının iyi niyete aykırı şekilde dava açtığını, tarafların sözleşme görüşmelerine girerken sözleşmenin kurulamaması ihtimalini de göz önünde bulundurmaları gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin Türkiye temsilcisi Derin Talinli tarafından önerilen son icaba karşı davacı şirket tarafından verilen kabul beyanında ton miktarı konusunda eşitlik bulunmaktaysa da sac kalınlıkları hususunda farlılıklar bulunduğu, bu aşamada davacı tarafça önerilen ebatların karşı tarafın icabını kabul değil, yeni bir icap oluşturduğu, davalı şirket Türkiye temsilcisi Derin Talinli tarafından 03.03.2016 Perşembe günü çekilen e-postada fiyatların ciddi anlamda tırmandığı, bu nedenle alokasyon almanın çok zor olduğunun ve ancak bu proporsiyonlarla ebat dağılımını teyit etmek zorunda olduklarının belirtildiği, davalının davacı şirketi uyardığı ve bir an önce cevap verilmesini talep ettiği, belirtilen tarihlerde tüm dünyada sac fiyatlarında ani sert yükselişlerin olduğu, davalının bu uyarısına rağmen ve daha önceki yazışmalarda 1 saat 2 saat gibi sürelerde tarafların birbirine dönüş yapmasına, davalının Kore ofis saatleri içerisinde cevap verilmesini talep etmiş olmasına rağmen davacının bu mailden yaklaşık 4,5-5 saat sonra Kore ofis saatleri dolduktan sonra cevap verdiği, sözleşme ilişkilerinin kesilmesinde ve sözleşme öncesi görüşmelerdeki kusurun davalı şirkete değil, davacı şirkete ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sözleşmenin esaslı unsurları üzerinde anlaşıldıktan sonra müvekkili şirket yetkilisinin sözleşme taslağını istediği aşamada davalı tarafından sözleşme görüşmelerinin 03.03.2016 günü saat 11:32'de tek taraflı olarak kesildiğini, müvekkilinin 03.03.2016 ve 11.03.2016 tarihinde gönderdiği e-postalara yanıt verilmediğini, yine telefonla da davalıya ulaşılamadığını, taraflar arasında daha önceden gündeme getirilmeyen Kore ofis saati koşulunun ileri sürüldüğünü, sözleşme yapmak amacıyla temasa geçen kişilerin, bu andan itibaren aralarında kurulan ilişkinin her safhasında birbirlerine zarar vermemek için her türlü özeni göstermek zorunda olduğunu, ayrıca Kore ofis saati koşulunun da resmi ofis saatleri dışında gündeme getirildiğini, ayrıca davalı şirketin gönderdiği e-postalardan bazılarının Kore çalışma saatleri dışında olduğunu, davacı şirket yetkilisinin 02.03.2016 tarihinde 16:48'de davalı yetkilisine gönderdiği ve 02.03.2016 günü saat 15:28'de LG yetkilisinin ebat dağılımını içerir e-postasına cevap verdiği "yarın dönüş yapacağız" şeklindeki beyanını içerir e-postasına davalı tarafından hiç bir yanıt verilmediğini, LG yetkilisinin suskun kalması ile müvekkilinde sözleşme kurulacağı yönünde haklı beklenti oluştuğunu, sözleşme görüşmelerinin objektif esaslı unsurlar üzerinde tam olarak uyuşmanın sağlandığı, gönderileceği limanın dahi belli olduğu bir sırada ve nihai teyitlerin alındığı aşamada kesildiğini, Mahkemece davalı yetkilisi tarafından gönderilen 02.03.2016 günü saat 15:28'deki e-postanın Kore saatinin yanlış değerlendirildiğini, davalının bu tarihte gönderdiği e-postanın Kore saatiyle saat 21:28'e denk geldiğini ve mesai saatleri dışında olmasının muhtemel olduğunu, ayrıca sipariş edilen ürünlerin ebat dağılımı ve ağırlıkları hususunda tarafların tam olarak uyuşmalarına rağmen mahkemece uyuşmanın sağlanamadığı yönündeki yorumun tamamen hatalı olduğunu, kararda Kore ofis saatlerinin 18:00-19:00'a kadar uzadığı belirtilmekte ise de buna ilişkin herhangi bir dayanak gösterilmediğini, yapılan araştırmaya göre Kore ofis saatlerinin saat 17:00'ye kadar sürdüğünü, bu nedenle LG yetkilisinin 03.03.2016 günü Türkiye saati ile 11:32'de G.Kore saati ile ise 17:32'de gönderdiği e-postaların G.Kore ofis saati dışında yapıldığını, müvekkili şirket yetkilisinin davalıya 03.03.2016 tarihinde saat 16:05'de gönderdiği e-postanın kabul cevabı niteliğinde olduğunu, ayrıca müvekkilinin uğradığı zararın ve miktarının da yanlış hesaplandığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların birbirlerine karşılıklı gönderdikleri e-postada siparişe konu edilmesi müzakere edilen ürünlerin ebat dağılımları hususunda tam bir uyuşma içinde olmadıkları, taraflar arasındaki sözleşme görüşmelerine konu olan emtianın fiyatlarının ani değiştiğinin taraflarca da kabul edildiğini, davalı şirket irtibat bürosu yetkilisi Derin Talinli'nin 02.03.2016 saat 15:28'de gönderdiği e-postaya davacı tarafça aynı gün saat 16:08'de verilen cevabi e-postada davalının 02.03.2016 tarihli e-postasına ilişkin bilgi verileceği belirtilmesine rağmen davalı şirket irtibat bürosu yetkili tarafından 03.03.2016 tarihinde davacı tarafından henüz geri dönüş yapılmadığı aşamada gönderilen e-postada fiyatların ciddi anlamda tırmandığı, bu nedenle alokasyon almanın çok zor olduğu ve ancak bu proporsiyonlarla ebat dağılımını teyit etmek zorunda olduklarının belirtildiği, davacı şirketin uyarıldığı ve bir an önce cevap verilmesinin talep edildiği, davalı irtibat bürosu yetkilisinin müzakereleri Kore'de üretimi yapacak firmadan teyit almak suretiyle devam ettirdiği, davacı tarafın uyarı amaçlı e-postasına karşılık davacı tarafça aynı gün saat 16.05'de gönderilen e-postada belirtilen ebatlardaki farklılık da dikkate alındığında davalı şirketin irtibat bürosu yetkilisi tarafından davacıda, taraflar arasında müzakere edilen sözleşmenin kurulacağı yönünde haklı bir güven oluşturulduğundan söz edilemeyeceği, bu haliyle davalının sözleşme görüşmelerini devam ettirme zorunluluğu da bulunmadığından davacı tarafça iddia edilen zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı, davalının sözleşme öncesi görüşmeler sırasında sözleşme kurulacağına yönelik güveni boşa çıkardığının ve kusurlu davranışlarıyla davacıyı zarara uğrattığının ispatlanamadığı, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşme öncesi sorumluluğa dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşme öncesi sorumluluğa dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25203, Karar No: 2014/6931, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25203 E.  ,  2014/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Malatya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 31.10.2013

No : 2013/106-2013/97

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yönünden;

05.08.1998 günü 506 sayılı Kanun kapsamına alınarak tescil edilen davalı işverene ait anaokulu işyerinde 07.07.2004, 18.12.2004, 20.12.2005 tarihlerinde çalışmaya başladığı yönünde hakkında işe giriş bildirgeleri düzenlenen davacının, anılan bildirgelerde imzalarının bulunduğu, 07.07.2004 – 30.09.2004, 18.12.2004 – 30.04.2005, 20.12.2005 – 01.06.2006, 20.12.2006 – 01.07.2007, 26.02.2009 – 28.02.2009 dönemlerinde ve 19.06.2009 günü davalı Kuruma tam gün üzerinden eksiksiz bildirimlerinin gerçekleştirildiği anlaşılmakta olup 01.01.1994 – 18.06.2010 tarihleri arasında hizmet akdine tabi mutfak görevlisi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davada mahkemece yapılan yargılamada bir kısım tanıkların anlatımlarına dayanılarak istem kısmen kabul edilip 05.08.1998 – 18.06.2010 dönemine yönelik sigortalılık süreleri hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır. Diğer taraftan, kural olarak işe giriş bildirgeleri ve ücret ödeme bordroları sigortalının imzasını içermelidir. Anılan belgelerde yer alan imzaların sigortalıya aidiyeti belirlenmiş ve hata, hile veya ikrah sonucu imzalandığı kanıtlanmamış ise birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı ve işyerinden yapılan kısmi bildirimler, sigortalının o işyerinde kesintili çalıştığına karine oluşturmaktadır ve bunun aksi, eş değer delillerle kanıtlanmalı, bu kapsamda tanık anlatımlarına değer verilmemelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; hüküm altına alınan döneme ait sigorta primleri bordroları ile aylık prim ve hizmet belgelerinin tümü Kurumdan getirtilmeli, anaokulunun yaz döneminde de faaliyetini sürdürüp sürdürmediği açıklıkla ortaya konulmalı, iddia konusu çalışmayla ilgili olarak, bildirimleri yapılan sigortalıların bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ayrıca aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalıştırdıkları kişiler yöntemince belirlenerek dinlenilmeli, tanık anlatımları arasındaki belirsizlik ve çelişkiler olursa giderilmeli, anılan işe giriş bildirgelerindeki imzaların kendisine aidiyeti davacı tarafından kabul edilmediği takdirde yöntemince uzman bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, imzaların davacının eli ürünü olduğu saptandığında ve bu konuda hata, hile, ikrah durumu da iddia ve ispat edilemediğinde, bildirgelerin ait bulunduğu dönemlere ilişkin hizmet iddiasıyla ilgili olarak, söz konusu yazılı belgelerin aksini eş değer kanıtla ispatlaması için davacıya kabul edilebilir süre tanınarak sunacağı delilleri irdelenmeli, toplanan kanıtlar tümü birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yukarıda öngörülen yöntem izlenmeden, belirtilen niteliklere tam anlamıyla sahip olmayan bir kısım tanıkların anlatımlarına dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı N.. G..’e geri verilmesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2379, Karar No: 2015/16046, Tarih: 16.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2379 E.  ,  2015/16046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; mahkemece tarafların kabul edilen kusurlu davranışları yanında; davacı-davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı eşine ve ailesine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına da maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Bu husus gözetilmeden hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı erkek lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/3986, Karar No: 2012/5922, Tarih: 11.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3986 E.  ,  2012/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin KDV alacağının müflis şirketin iflas masasına kaydı için yaptıkları başvuru sonucunda alacaklarının sıra cetvelinde rüçhanlı olarak yazılması gerekirken üçüncü sıraya yazıldığını, bu kararın hatalı olduğunu ileri sürerek, 488.276,29 TL KDV alacaklarının sıra cetvelinde rüçhanlı olarak yazılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 19.10.2010 tarihinde dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda şikayetin haklı olduğu gerekçesiyle, kabulüne dair verilen kararın şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nin 30.03.2011 tarihli ilamıyla; şikayetin duruşma açılarak incelenmesi ve KDV alacağın rüçhaniyetinin vergiye konu mallarla sınırlı olup, bu malların masada bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, talebin haklı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile 488.276,29 TL KDV alacağının sıra cetveline rüçhanlı olarak kaydedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, iflas sıra cetveline üçüncü sırada kaydedilen KDV alacağın rüçhanlı olarak kaydedilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun sonuç bölümünün dördüncü bendinde dosya içerisinde bulunan tutanaklardaki mükerrerlikler, bazı bölümlerin okunmaması, ticari defterler ile mali tabloların dosyada olmaması, tüm tutanakların dosyada olup olmadığının bilinmemesi nedenlerinden ötürü, sözü edilen türdeki mallar için tutar hesaplanması yapılamadığı, mevcut dosya üzerinden hesaplanacak tutarın yanıltıcı olabileceği, haciz dosyaları üzerinden gerekli tespit ve hesaplamanın yapılabileceğinin belirtilmesine rağmen yeterli araştırma yapılmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

İflas sıra cetvelinde bir malın aynından doğan vergi alacaklarının öncelikle ödenmesine karar verilmelidir.

İflas sıra cetvelinde bir malın aynından doğan vergi alacaklarının öncelikle ödenmesine karar verilmelidir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun “vergi teminatı” başlıklı 55. maddesine göre mükelleflerin fabrika, imalathane, ticarethane, şube, satış mağazası ve depolarında mevcut ilk madde, yarı mamul ve mamul madde stokları, üçüncü şahıslara satılmış veya rehnedilmiş olsa dahi, Katma Değer Vergisi ile zam ve cezalarının teminatı hükmünde olup, bedellerinden ilk önce sözü edilen hazine alacağı tahsil olunur.

Şikayetçiler vekili dilekçesinde kaydı istenen alacağın 488.276,29 TL’lik kısmının KDV olduğunu bildirmiştir.

Bu durumda İcra Mahkemesi'nce, katma değer vergisi alacağının kaynağını oluşturan ve maddede sayılan türdeki malların iflas masasında bulunup bulunmadığı, bilirkişi raporunda belirtilen belge ve bilgi eksiklikleri giderilerek bilirkişi tarafından incelenmesi sağlanıp, gerektiğinde yapılacak keşifle belirlenip bilirkişiden rapor alınarak, yasal şartların tespiti halinde tespit edilen miktarın rüçhanlı sıraya yazılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.