muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5897, Karar No: 2018/8370, Tarih: 01.10.2018

Davalılar vekilleri, kusura ve sorumluluğa itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı il tüzel kişiliği ve İçişleri Bakanlığı'na karşı açılan davanın idari yargının görevine girmesinden dolayı, yargı yolu nedeniyle reddine; davalı ... Tic. A.Ş'ye karşı açılan davanın ispatlanamadığından reddine; diğer davalılara yönelik maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 138.496,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline (davalı ...Ş'nin 29.641,50 TL. ile sınırlı sorumlu tutulmasına ve faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesine); davacı Abdullah ve Nezihe için 15.771,00'er TL. destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline (davalı ...Ş'nin her bir davacı için 3.375,45 TL. ile sınırlı sorumlu tutulmasına ve faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesine); davacı Yasemin için 18.025,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline (davalı ...Ş'nin 3.857,88 TL. ile sınırlı sorumlu tutulmasına ve faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesine); cenaze ve defin masrafı olarak 580,00 TL. maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, belgelendirilmeyen diğer taleplerin reddine; davacıların manevi tazminat taleplerinin kabulü ile her bir davacı için 10.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte, davalı ... şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesi gereği, olay tarihine göre geçerli olan uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde ıslahın yapılmış olmasına; oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi heyeti raporundaki kusur tespitinin hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; davacılara karşı haksız fiil esasıyla sorumlu olan ve zararın doğmasında ortak kusurlu olan davalıların, zarardan müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesinin yerinde görülmesine; davacıların maddi tazminat alacaklarının, Dairemiz'in yerleşik uygulamalarındaki prensiplere uygun biçimde hesaplandığı uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olmasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki (818 sayılı BK'nun 47. md.) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına; haksız fiil esasıyla davacı yana karşı sorumlu olan davalıların, haksız fiil tarihi itibariyle, zararın tamamı için mütemerrit oldukları dikkate alındığında, tazminatların tamamı için olay tarihinden temerrüt faizine hükmedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davalı ... A.Ş'nin, davaya konu olayın gerçekleşmesine etki eden kusurlu bir eyleminin bulunmadığı ve LPG taşıma işini, her tür taşıma aracını temin etmek de dahil olacak biçimde sözleşme ile diğer davalı ... Ürünleri Ltd. Şti'ye bıraktığı gözetildiğinde kusursuz sorumluluğunun da bulunmamasına göre; davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar Milangaz LPG Dağ. AŞ, İçişleri Bakanlığı ve ... Valiliğini temsilen Hazineye verilmesine, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan bir kısım davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı

11.713,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Dağ. A.Ş.'den alınmasına 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18321, Karar No: 2014/24067, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18321 E.  ,  2014/24067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1118-2014/168

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T... A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17422, Karar No: 2022/14132, Tarih: 28.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17422 E.  ,  2022/14132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MARDİN 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında şartları oluşmadığından, TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği hususunda tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebligat parçasının incelenmesinde, kararın sanığın askerde olduğu belirtilerek MERNİS adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak tebliğ tarihinde askerde olup olmadığı araştırılmadığı, sanığın askerde olduğunun tespit edilmesi halinde Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca tebligatın kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla; 29/08/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik

Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi olan 03/06/2014 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye

yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10869, Karar No: 2021/2129, Tarih: 16.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/10869 E.  ,  2021/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.02.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/303, Karar No: 2011/196, Tarih: 21.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/303 E.  ,  2011/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Gerçek kişi tarafından açılan tescil istemli davada taşınmazın sınırında orman olması nedeniyle orman incelemesi yapılmış bulunduğundan 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8029, Karar No: 2014/4863, Tarih: 24.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/8029 E.  ,  2014/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanıklar ... ve ...'nın yüzünde ve müdafiilerinin yokluğunda verilen 22.05.2012 hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26.06.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, Katılan sanıklar müdafiinin ,beraat hükümlerine yönelik temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7313, Karar No: 2014/3572, Tarih: 19.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7313 E.  ,  2014/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/113625

MAHKEMESİ : Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13.03.2012

NUMARASI : 2011/238 Esas, 2012/142 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Meryem'e karşı eyleme yönelik olarak tanık Özlem'in kollukta özetle; 30.09.2010 tarihinde aşı olduğunu, ertesi gün okulların tatil olunduğunu, bundan birkaç gün aynı gün boş derste sanığın bulunduğu servise mağdure Meryem ile giderek oturduklarını, kendisinin bakkala gidip döndüğünde sanığın Meryem'i öptüğünü gördüğünü söylemesine karşılık, mahkeme ifadesinde, "aşı olmuştuk ertesi gün öğretmenimiz gelmemişti, herkes sınıfta idi, Meryem dışarı çıktı, öğretmenimiz geldi Meryem'i sordu bakmaya gittiğimde minübüste sanığın Meryem'i öptüğünü gördüm" şeklinde beyanda bulunarak olayı kendisinin bakkaldan dönmesi sonrasında mı yoksa sınıfta öğretmenin bakması için göndermesi sonrasında mı olduğu konusunda giderilmesi gereken çelişki bulunması,

Keza tanığın olay tarihini 30.09.2010'dan sonrası günlerini söylemesine karşılık mağdure Meryem'in ablası tanık Havva'nın 17.02.2011 tarihinde 2 hafta öncesi olarak sorulan olayları anlattığı, buna göre mağdurenin suç tarihinin, mağdure Meryem'in 15 yaşını ikmal ettiği 14.10.2010 tarihinden önce mi yoksa sonra mı olduğunun tespit edilerek hukuki tavsifin buna göre yapılması,

Mağdure Meryem'in Mersin Üniversitesi tarafından düzenlenen 14.05.2011 tarihli raporda hafif orta mental düzeyde zeka geriliği tanısının saptanmasına göre, mağdurenin kendisine karşı yapılan eyleme mukavemete muktedir olup olmadığı ve beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususunda rapor alınması,

Tanık Özlem ve sanık Mesut mağdure Meryem'e ceket almış bunu da tanık Enis ile göndermiş, Enis'e sorduğumda hediyeyi kendisinin aldığını daha sonra da hediyeyi Mesut'un aldığını, ancak kendisinin aldığını söylemesini tembihlediğini, beyan etmesi karşısında tanık Özlem ile tanık Enis'ten bu hususun açıklattırılması,

Sanık savunmasında yanına okulun öğrencisi Ebru, Ceren, Kiraz, Özlem ve Cemile ile ismini bilmediği kız çocuklarının yanına gelerek "Sen Meryem'i seviyormusun onunla mektuplaşıyormuşsun" şeklindeki beyanlarından sonra "okul müdürüne gidelim" dedim ancak "gelmeyiz" dediler, yazı örneklerini gösterdim, ismini bilmediğim kız çocuğu bu yazı o yazıya benzemiyor dedi. Hatta bu olayı okulda öğretmen tanık Nihat'a anlattığı şeklindeki beyanı karşısında, kollukta dinlenen ve bu hususu doğrulayan ve olayı da müdüre söylediğini beyan eden tanık Nihat ile o dönem görev yapan okul müdürü ve sanığın savunmasında ismi geçen adını verdiği tanıkların dinlenmesi,

Mağdure E..'nun, basket sahasında sanığın kendisini kolu ile çektiğini ve sanığın kendisine benim kızım gibisin dediğini, bunu tanık K...B..'un da gördüğünü, sanığın da K..B..'a "O benim kızım gibidir" şeklinde beyanda bulunduğunun ifade etmesi ve savcılıkta dinlenen Ö.. Y..'ın, ''Mesut'un çocuğu olmadığından çocuklara sıcak davranıyor'' şeklindeki beyanı karşısında tanık Ö.. Y.. ile görgü tanığın Kiraz Batur'un mahkemece dinlenerek olayın sübutu ve niteliğinin açıklığa kavuşturulmasından sonra dosya kapsamındaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2295, Karar No: 2014/8654, Tarih: 03.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2295 E.  ,  2014/8654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/167413

MAHKEMESİ : İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2011/7 (E) ve 2012/373 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Oluşa, dosya kapsamına göre; sanığın, tüm aşamalarda kartı kullanan kişinin M.. K.. olduğuna ve katılanın rızasıyla kartını verdiğine yönelik savun- ması, banka ekstresine göre sanığın hesabından 05.08.2008 tarihinde yapılan suça konu harcama ve nakit işlemlerinin gözüktüğünün ancak bunun yanında aynı gün 3400 TL, 900 TL ve 700 TL olmak üzere 5000 TL’lik ödeme yapıldığının anlaşılması ve katılanın da talimat duruşmasında alınan beyanında hesabına 5000 TL’lik bir havale gelmesinin ardından havale parasını çekmek üzere kartını verdiği H.. İ..’nin kartın bloke olduğunu fark ettiğini ve aynı olayla ilgili olarak İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinde kredi kartı nedeniyle dolandırıcılık suçundan yargılanmakta olduğunu belirtmesi karşısında, olayın kesin olarak belirlenmesi bakımından, H.. İ.. ve M.. K..’ın açık kim- liklerinin tespiti ile tanık olarak dinlenmeleri, katılanın hesabına yatırılan 5000 TL’lik havalenin kim tarafından ne şekilde yapıldığının araştırılması ve katılanın da sanık olduğu İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinde bulunan dava dosyasının getirtilmesi ve dosya içerisine alınıp incelenmesi ile bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dos- yaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki duru- munun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Suça konu kartın aynı gün içinde, değişik zamanlarda, hem nakit çekiminde hem de alışverişte kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nun 43. madde- sinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı tutularak, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 03.04.2014 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.