muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5213, Karar No: 2008/4561, Tarih: 23.06.2008

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

.../.

2008/5213-4561 SH:3

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden, nüfus kaydı getirtilmeden sanık hakkında açılan davada şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, Ağır Ceza Mahkemesince de itirazın kabulüne ve meşruhatlı duruşma davetiyesi tebliğ edilmeyen ve savunması alınamayan borçlunun savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulü ile yetinilerek anılan eksikliklerin tamamlanması yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle dosyanın İcra Mahkemesine gönderilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.06.2007 gün ve 2007/675 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26533, Karar No: 2014/26237, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/26533 E.  ,  2014/26237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/96 Karar no:2014/197

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, birliğin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun tamamen davalı-davacı (koca)'da olduğu belirlenerek kocanın birleşen boşanma davasının reddine, kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı (kadın)'ın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre koca da dava açmakta haklıdır. Öyleyse kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, davalı-davacı (koca)'nın boşanma davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden karar verilmesi gerekli hale gelen davacı-davalı (kadın)'ın boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/1108, Karar No: 2024/2440, Tarih: 07.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1108 E.  ,  2024/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/7 E., 2022/61 K.

DAVA TARİHİ : 17.05.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/340 E., 2019/517 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil veya tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların miras bırakanı ve müvekkilinin ağabeyi ...'in kaporta ve boya üzerine açtıkları dükkanda birlikte çalıştıklarını, birlikte S.S. ... Sitesi Ankara ... Sanayi Sitesi Koop.'ne üye olmak istediklerini, ancak bir kişi üye olabildiğinden müvekkilinin ağabeyi adına üyelik yapıldığını, üyelik hakkının yarısı müvekkiline ait olduğundan ... ile müvekkili arasında Ankara .... Noterliği 20.06.1980 tarihli ve 21472 yevmiye numaralı devir ve temlik sözleşmesi düzenlenerek üyelik hakkının yarısının müvekkiline satışının yapıldığını, müvekkilinin üyelik aidatını ...'e düzenli olarak ödediğini, ferdileşme sonucu dava konusu 17205 ada 18 parsel sayılı taşınmazın ... adına tescil edildiğini, daha sonra taşınmaz üzerinde bulunan dükkanın kiraya verildiğini ve ...'in kira ödemelerinin yarısını müvekkiline verdiğini, müvekkilinin ağabeyine güvenmesi nedeniyle taşınmazın yarı hissesinin adına tescilini talep etmediğini ve ağabeyinin 20.03.2016 tarihinde öldüğünü, mirasçılarının taşınmazın 1/2 hissesini müvekkiline devre yanaşmadıklarını belirterek, dava konusu taşınmazın 1/2 hissesinin müvekkili adına tesciline, mümkün olmaması halinde taşınmazın dava tarihindeki değerinin 1/2'sine tekabül eden bedelin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan miras payları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili 12.09.2019 tarihli dilekçesinde; dava değerini 350.669,01 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı vekili 12.09.2019 tarihli dilekçesinde; dava değerini 350.669,01 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkillerinin miras bırakanı ...'in kooperatife 1968 yılında üye olduğunu, aidatları kendisinin ödediğini, 1980 yılında davacının talebi üzerine kooperatif üyeliğinin yarısının davacıya devredildiğini, daha sonra ...'in başka bir kooperatife üye olduğunu, bu üyelik nedeniyle edinilen dava dışı 45654 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tescil edildiğini, dava konusu taşınmaz için yapılan temlik anlaşmasından karşılıklı olarak vazgeçildiğini ve dava konusu taşınmazın tamamının ...'e ait olacağının kararlaştırıldığını, davacının aidat ödemediğini, kira paralarının tamamının ... tarafından alındığını, devir sözleşmesinin geçersiz olduğunu, davacının davasının dayanağını açıkça izah etmediğini, 20.06.1980 tarihli devir ve temlik senedinin bu dava için belirleyici olmadığını, senet düzenlendikten sonra taşınmazın Mumamer adına tescil edildiğini ve 36 yıl davacının hak iddia etmediğini, davacının ...'in ölümünün hemen ardından kötü niyetli olarak bu davayı açtığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ...'ın kooperatif üyeliğinin yarısını 20.06.1980 tarihli devir ve temlik senedi ile davacıya devrettiği, dava konusu taşınmazın ... adına tescil edildiği, dinlenen tanık beyanlarına göre dava konusu taşınmazın davacı ve davalıların miras bırakanının ortak malı olduğu, devir ve temlik senedinin bunu desteklediği, davalılar dava davacının 1/2 hissesi için dava dışı başka taşınmazın davacı adına tescil edildiğini ileri sürmüşseler de tanık beyanlarına göre davacının ve davalıların miras bırakanının her iki taşınmaza ortak olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; önceki beyanlarını tekrar ederek, davanın zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesinde davacının açıkça inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil davası olduğunu belirtmediğini, herhangi bir inanç sözleşmesi de yapılmadığını, davanın da inanç sözleşmesine dayalı olmadığının açık olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; önceki beyanlarını tekrar ederek, davanın zamanaşımına uğradığını, dava dilekçesinde davacının açıkça inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil davası olduğunu belirtmediğini, herhangi bir inanç sözleşmesi de yapılmadığını, davanın da inanç sözleşmesine dayalı olmadığının açık olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dayandığı Ankara .... Noterliği'nin 20/06/1988 tarihli devir ve temlik sözleşmesinin, dava konusu taşınmazın 1/2 payının davalılar murisi tarafından davacı adına edinildiğine ilişkin bir belge niteliğinde olduğu, davalıların savunmalarını ispatlar nitelikte delil sunmadıkları, davacının iddiasının aksinin ispatlanamadığı, anılan sözleşmenin taraflar arasında yapılan inançlı işlemin yazılı kanıtı kabul edilmek suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince açıklanan husular gözetilerek davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle ve önceki beyanlarını tekrarlayarak, taraflar arasında yapılan inançlı işlem sözleşmesi bulunmadığını, noter devir senedinin inanç sözleşmesi yerine geçmesinin mümkün olmadığını, noter devir senedi dışında inanç sözleşmesi için delil başlangıcı niteliğinde bir belge bulunmadığını, İlk Derece Mahkemesince davanın esasına girilerek tanık dinlenmesinin hukuka uygun olmadığını, davacı tarafından dilekçesinde açıkça nitelendirme dahi yapılmadığını, sadece ...'ın ölümüne kadar inanarak tapu devrinin yapılmasının beklendiğinin belirtildiğini, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E. 2019/395, K. 2019/873 sayılı 04.07.2019 tarihli kararında zamanaşımının başlangıç tarihinin en geç taşınmazın tapuya tescil tarihi olduğunun açıklandığını, somut olayda bu tarihin 26.01.1995 olduğunu, noter devir senedinin geçersiz olduğunu, davaya konu taşınmaz hiçbir zaman davacının fiili ve hukuki tasarrufunda olmadığını, davada tanık dinletmek mümkün değilken tanık ifadeleri ile davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu 05.02.1947 tarihli ve 1945/20 Esas ve 1947/6 Karar sayılı kararı.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu 05.02.1947 tarihli ve 1945/20 Esas ve 1947/6 Karar sayılı kararı.

.... Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 17.100,00 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1356, Karar No: 2018/2011, Tarih: 26.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1356 E.  ,  2018/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... ve diğerleri hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.12.2016 tarihli ve 2016/16340 soruşturma, 2016/17938 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Samsun 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17.07.2017 tarihli ve 2017/4388 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23.01.2018 gün ve 94660652-105-55-13025-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2018 gün ve 2018/8371 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müştekinin vekili aracılığıyla Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu şikâyet dilekçesinde ... merkezli ... Dokuma Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin ortağı olmasına rağmen 1998 yılından beri kendisine çağrı yapılmadan adına sahte imzalar atılarak genel kurul toplantılarının yapıldığını beyan ederek şüpheliler hakkında şikâyetçi olduğu ve şikâyet dilekçesinin ekinde adı geçen şirketin 11.08.2008 tarihli olağan genel kurul toplantısı ile 26/06/2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında bulunmadığı hâlde, anılan toplantılarda varmış gibi tutulan hazirun cetvellerinin bir örneğini de dosyaya sunduğu, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde müştekinin şirket hissesinin az olmasından dolayı toplantılarda bulunmasının şirket kararlarına etkisinin bulunmayacağı ve bu nedenle suçun maddî unsurunun oluşmayacağından bahisle takipsizlik kararı verilmiş ise de, şirketten temin edilecek olağan ve olağanüstü toplantı tutanakları ile müştekinin suç tarihinden önceki resmî kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri ile birlikte huzurda alınan yazı ve imza örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak anılan tutanaklardaki imzaların müştekiye ait olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın belirtilen gerekçelerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul edilemeyeceğinden hareketle; şüphelilerin alınan ifadelerinde, şikâyetçinin hissesinin 0.80 oranı gibi az miktarda olması nedeniyle alınan kararlarda bir etkisinin olmadığını, verdiği vekâletnameye istinaden işlem yapıldığını, sonrasında ahlaka aykırı davranışları nedeniyle aile şirketinden atıldığını belirterek suçlamaları kabul etmemeleri, öte yandan, ... Noterliğinin 24.11.1993 tarihli genel vekâletname içeriğinde, ...’nun ...’i, T.C Hudutları dâhilinde kurulmuş veya kurulacak her türlü şirketlere ortak olmaya, ortak olunacak şirketlere hissedarlık esaslarını ve nispetlerini tespite, her türlü kararları almaya, alınan kararları kabule, redde, bu hususlardan dolayı kendisini tam yetki ile temsile ve bu yetkilerin bir kısmı veya tamamıyla başkalarını da tevkil, teşrik ve azle yetkili olmak üzere vekil tayin ettiği, bu durumda, alınan kararlarda atılan imzaların şikayetçi tarafından atılıp atılmadığının bir öneminin kalmadığı, öte yandan, genel kurulu raporları ile dosya içerisinde yer alan vergi inceleme raporundan,... ile şüpheliler ...,... ve ...’in toplam hisse oranlarının % 99.16, şikayetçinin ise % 0.84 olduğunun belirlenmesi nedeniyle oybirliğiyle alınması gereken kararlar dışında bu vekaletnameye dahi ihtiyaçlarının bulunmadığı, dolayısıyla sahtecilik ve dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, Samsun 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17.07.2017 tarih ve 2017/4388 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16854, Karar No: 2015/15862, Tarih: 04.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16854 E.  ,  2015/15862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi tayini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm tutuklu ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... Ağır Ceza Mahkemesinin ihbarı ile sanık ...'nun akıl ve ruh sağlığının yerinde olup olmadığı hususunun tespiti için adli tıp kurumundan randevu alındığı belirtilerek vasi atanması için durum vesayet makamına bildirilmiş, mahkemece adı geçene Türk Medeni Kanununun 407. maddesi gereğince vasi atanmasına karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır. ... Ağır Ceza Mahkemesince bu madde kapsamında akıl ve ruh sağlığının yerindeliği hususunda kuşku bulunması nedeniyle vesayet makamına ihbarda bulunulmuş, gerek Ağır Ceza Mahkemesince ...Kurumundan aldırılan raporlarda cezai sorumluluğunu etkileyecek akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunmadığı bildirilmiş gerekse mahkemenin ...Devlet Hastanesinden aldırdığı raporda vasi tayinini gerektiren bir akıl hastalığı olmadığı tespit edilmiştir. Öte yandan Türk Medeni Kanununun 407. maddesinde, bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılan her erginin kısıtlanacağı yönünde düzenleme varsa da dosyadaki bilgi ve belgelerden; kısıtlanması talep edilen ...'nun 01.01.1951 doğumlu olduğu halen kasten adam öldürme suçundan cezaevinde tutuklu bulunduğu,... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/34 esas- 2014/28 karar sayılı 24.04.2014 tarihli kararı ile ... hakkında müebbet hapis cezası verildiği ancak bu cezanın henüz kesinleşmediği, sözü edilen madde uyarınca bir kimsenin kısıtlanıp kendisine vasi atanabilmesi için kısıtlanması istenilen kişinin 1 yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılması ve bu cezanın da infazına başlanmış olması gerektiği bu durumda TMK.'nın 407.maddesinin uygulanma koşulları da oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken adı geçene bu madde kapsamında vasi atanmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.