muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2686, Karar No: 2016/1253, Tarih: 23.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/2686 E.  ,  2016/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 315. maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiraya veren tarafından açılması gerekir. Kiralanan paylı mülkiyete konu ise pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması, elbirliği halinde mülkiyete konu teşkil ediyorsa tüm ortakların davaya katılmaları gerekir. Bu koşullar birlikte dava açma şeklinde gerçekleşebileceği gibi bir paydaş tarafından açılan davaya sonradan diğer paydaşların onaylarının alınması şeklinde de sağlanabilir. Elbirliği mülkiyetinde, ortakların davaya katılmaları sağlanamaz ise miras bırakanın terekesine temsilci atanması sağlanarak temsilci huzuruyla dava yürütülür. Dava hakkına ilişkin olan bu hususların mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması gerekir.

İcra takibine dayanak yapılan 08/08/1988 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin kiralayanı ... vefat etmiş, geriye mirasçıları olarak ..., ..., ... ve ... kalmıştır. Bu durumda ... mirasçıları arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davaya dayanak yapılan icra takibi tek başına mirasçılardan ... tarafından başlatılmış dava yine ... tarafından açılmıştır. Elbirliği halinde mülkiyetin söz konusu olduğu hallerde taraflar arasında zorunlu takip ve dava arkadaşlığı bulunduğundan bir kısım mirasçıların tek başına takip yapma ve dava açma hakları bulunmamaktadır. Dava sırasında diğer mirasçıların muvafakatının sağlanması ihtarname hükmündeki takip ve ödeme emrine hukuksal geçerlilik kazandırmaz ve ödeme emrindeki eksiklik sonradan giderilemez. Öte yandan icra müdürlüğünce düzenlenen örnek 7 nolu ödeme emrinde ödeme süresi 7 gün yazılmış olup İ.İ.K'nın 269/1 ve T.B.K'nın 315. maddesi hükümlerine uygun düzenlenmeyen ödeme emri ile tahliye istenemez. Açıklanan bu nedenlerle itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9457, Karar No: 2014/11312, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9457 E.  ,  2014/11312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, 26.02.2012 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptalini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenen geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen karar iptaline konu 26.02.2012 tarihli Kat Malikleri Kurulu Toplantısına ilişkin "... 1881-1 parsel 36 ada dükkanlar 18.02.2012 / 26.02.2012 tarihlerinde yapılacak olan kat malikleri olağan genel kurul toplantı çağrısı (gündem -işletmebütçesi-ek bütçe-işletme faaliyet raporu)"başlıklı sayfa no:2 de yer alan 60 nolu daire maliki ... EĞİTİM VE TURZ.LTD kısmında teslim alan bölümünde" ..."yazılı olduğu anlaşılmış olup, bu kişinin şirket adına temsil yetkisinin bulunup bulunmadığının taraflarından sorularak, temsile yetkili ise ilgili bilgi ve belgelerin ilgilisinden temin edilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9014, Karar No: 2016/13365, Tarih: 24.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9014 E.  ,  2016/13365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/496 E. 2014/1346 K. sayılı kararı ile ''musküler distrofi, ağır yürüyüş bozukluğu'' nedeniyle kısıtlandığını ve annesi ...'nin velayeti altına konulduğunu, davalı baba ile dava dışı annesinin boşandığını, boşanma ile davacı lehine verilen iştirak nafakasının en son ... 11. Aile Mahkemesinin 25.11.2011 tarih ve 2011/484-1588 E.K. sayılı kararı ile aylık 275 TL'ye yükseltildiğini, hastalığı sebebiyle giderlerinin çok fazla olduğunu, annesinin geliri ve alınan nafakanın yetersiz olduğunu ileri sürerek; nafakanın 400 TL'ye arttırılmasını talep etmiştir.

Davalı; davacıya her ay ... İdaresi Başkanlığı tarafından asgari ücrete yakın yardım yapıldığını, engelli olduğu için davacının elektrik, su, ulaşım, gıda vb. Birçok hizmetten ücretsiz veya indirimli olarak faydalandığını, davacının annesi ile birlikte yaşadığını, kira giderlerinin olmadığını, davacının annesinin kendisinden daha yüksek emekli maaşı aldığını, davalının işçi emeklisi olduğunu, aylık 1.000 TL civarında geliri olduğunu, kirada oturduğunu, gelinin genç yaşta vefat etmesi nedeniyle 5-6 yaşlarında olan kız torununa baktığını, asıl yardıma muhtaç olanın davalı olduğunu belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davacının annesi ...'in 1050 TL emekli maaşı aldığı, davacıya bakması için aylık 830 TL bakım ücreti aldığını, davalının 1.224 TL emekli maaşı aldığı ve davacıya 275 TL nafaka ödediği, her iki tarafın da yardıma muhtaç çocuklarına bakım yükümlülüğü karşılaştırıldığında nafakanın artırılmasının TMK'nun 4. maddesi göre hakkaniye uygun olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı dava tarihi itibariyle reşit olup, hastalığı sebebiyle kısıtlanmasına karar verilmiş, %96 oranında özürlüdür.

Taraflar hakkındaki sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davalının emekli olduğu, 1.150 TL emekli maaşı bulunduğu, eşine ait evde eşi, oğlu ve diğer oğlunun vefat eden eşinden iki torunu ile birlikte yaşadığı, ...'dan gelen müzekkere cevabına göre dava tarihinde 1.224,37 TL yaşlılık aylığı aldığı, davacının annesinin ise emekli olduğu, 830 TL emekli maaşı aldığı, %96 oranında özürlü oğlu (davacı) ile birlikte kardeşleriyle ortak olduğu evde 400 TL kira karşılığında oturduğu, duruşmadaki beyanına göre 2016/Ocak ayında emekli maaşının 1.050 TL olduğu, davacı için ise aylık 830,34 TL bakım ücreti aldığı anlaşılmıştır.

Yargılama sırasında davacı 31.08.2015 tarihinde Açıköğretim Fakultesi Ev idaresi bölümüne kayıt yaptırmıştır.

Olayları izah taraflara, hukuki niteleme hakime ait bir görevdir.

Somut olayda istenilen nafaka mahiyeti itibariyle TMK'nun 364/1. maddesi yardım nafakası niteliğindedir.

TMK.'nun 364/1. maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

O halde, mahkemece, tarafların ekonomik sosyal durumları değerlendirilerek, davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacı yararına uygun bir yardım nafakasına hükmolunması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6074, Karar No: 2023/2434, Tarih: 04.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6074 E.  ,  2023/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2014 tarihli ve 2014/3950 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/825 Esas, 2015/902 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

C. Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2020/10505 Esas, 2021/9249 Karar sayılı ilâmı ile; sanığın isnat olunan suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/648 Esas, 2021/820 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; tanıklardan C.B.’nin sanığın eylemini doğruladığına, CD Resimleme Tutanağında tozlu ayak izi tespit edildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, en azından teşebbüs hükümlerinin düşünülmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığın aralarında öncesine dayalı husumet bulunan katılanın aracının ön tampon ve kapısına tekme atmak sureti ile zarar verdiği iddiası ile hakkında dava açıldığı, sanığın suçlamaları kabul etmediği, 26.09.2014 tarihli CD Resimleme Tutanağında da aracın ön tamponunda tozlu ayak izi tespit edildiği, ancak tekme sonucu zarar oluştuğunu gösteririr iz ve emareye rastlanılmadığının tespiti karşısında; sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın inkâra yönelik beyanları, tanıklar C.B., B.Ö. ve S.K.'nin beyanları, 26.09.2014 tarihli CD Resimleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanığın inkâra yönelik beyanları, tanıklar C.B., B.Ö. ve S.K.'nin beyanları, 26.09.2014 tarihli CD Resimleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/648 Esas, 2021/820 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1535, Karar No: 2012/7614, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1535 E.  ,  2012/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ...Gen. Müd. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.2.2011 tarih ve 835-132 sayılı hükmün Dairenin 26.10.2011 tarih ve 8358-15426 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davaya konu binanın inşaatının müteahhit tarafından yarım bırakılması nedeniyle kendilerinin tamamlayarak yerleştiklerini, davalı kuruma elektrik aboneliği için başvurduğunu, geçici 11. maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik tesis edilmediğini belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu yerin fenni gereklere uygun tamamlandığına ilişkin yapı denetim firmasınca verilmiş uygunluk belgesinin olmadığını, bu belgelerin tamamlanması halinde aboneliğin tesis edileceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İmar Kanununun geçici 11. maddesine göre fenni gereklerin yerine getirilmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararı davacı temyiz etmiş, Dairemizin 26.10.2011 gün ve 2011/8358 esas - 2011/15426 karar sayılı ilamı ile hüküm onanmış olup, bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren ‘5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesi uyarınca dosyada yapı ruhsatı ile binanın statik açıdan sağlam olarak yapıldığına dair 26.11.2010 tarihli statik raporun mevcut olduğu, ayrıca dairemize intikal eden aynı binadaki diğer kat maliklerine ilişkin dosyalarda bulunan doğalgaz hizmetinden yararlanıldığı yönünde faturaların bulunduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca, mahkemece İmar Yasasının geçici 11. maddesindeki yasal şartların bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebi kabul edilmeli ve dairemiz onama kararı kaldırılıp, hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, dairemizin 26.10.2011 gün ve 2011/8358 esas - 2011/15426 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, 22.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8154, Karar No: 2013/2373, Tarih: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/8154 E.  ,  2013/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık ... hakkında doğrudan gün adli para cezası tayini sonucu değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8.maddesi uyarınca sanık ... hakkında öncelikle gün adli para cezası belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı ile belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı yasada cezaların toplanması düzenlenmediğinden sanıklar hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilemeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

3- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106.maddesinin 4. ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,

Yasaya aykırı, sanıkların ve yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,

Sanıklar ... hakkındaki hükmün 1 numaralı bendindeki "...günlüğü 30 YTL den olmak üzere..." ve "....karşılığı 6750 YTL..." ibareleri, 2 numaralı bentdeki "...5625 YTL..." ibaresi çıkartılarak yerine "....187 gün ...."ibaresi yazılmak ve 2 numaralı bentden sonra gelmek üzere, 5237 sayılı TCK.nun 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik sosyal durumu dikkate alınarak gün adli para cezasının günlüğü 30,00 YTL den 5610,00 YTL adli para cezasına çevrilmesine cümlesi eklenmesi ve sanıklar hakkında verilen hükümlerdeki adli para cezalarının içtimaı ile ilgili 4 numaralı fıkrasında yer alan "sanığa verilen adli para cezaları toplanarak toplam ...'nın 11235 YTL ve sanık ...'ın 7500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölüm ile hüküm fıkrasının 6.bendinde yer alan "hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılacak tebligata rağmen 30 gün içerisinde seçenek yaptırımının gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde kısa süreli hapsin infazına karar verilebileceğinin ihtaratına" ibaresinin hükümden çıkartılarak sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1268, Karar No: 2017/6406, Tarih: 13.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/1268 E.  ,  2017/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikliği tamamlandıktan ve yokluğunda verilen hükmün mağdur ...'a tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa tebligat parçasının eklenmesi, aksi halde hükmün adı geçen mağdura usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.