muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13720, Karar No: 2015/18432, Tarih: 26.05.2015

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları aynıdır.

Somut uyuşmazlıkta, birleşen davada, işçinin, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı davrandığı iddiasıyla, tazminat talep edilmektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde mülga 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür ( Yürürlükteki 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'ndaki karşılığı 4/1.c maddesidir). Mutlak ticari davalar, herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.02.2012 tarihli 2011/11-781 esas, 2012/109 karar sayılı ilamında da, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, mülga 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan sebeplerle, mahkemece, ticaret mahkemelerinin görevine giren birleşen davanın tefrikiyle görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek hüküm verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkemece, davacı işçinin fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacının iş sözleşmesini fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi sebebiyle feshettiği yönünde bir iddiası yoktur.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkemece, davacı işçinin fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacının iş sözleşmesini fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi sebebiyle feshettiği yönünde bir iddiası yoktur.

Dava dilekçesinde, iş sözleşmesinin 08.10.2009 tarihinde işveren tarafından feshedildiği iddia edilmiştir. Davacı işçi tarafından, 08.10.2009 tarihinde noter vasıtasıyla keşide edilen ihtarnamede de, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği belirtilmektedir. Davalı taraf ise, davacının 08.10.2009 tarihinde herhangi bir mazeret bildirmeden işyerini terk ettiğini, takip eden günlerde işe gelmediğini, işe dönmesinin ve devamsızlık yaptığı günlere ilişkin mazeretini bildirmesinin istenmesine rağmen mazeret bildirmediğini ve işe devam etmediğini, iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebiyle feshedildiğini savunmakta olup, dosyaya 08.10.2009 tarihine ilişkin işyerini terk tutanağı, 09.10.2009 ve 10.10.2009 tarihlerine ilişkin devamsızlık tutanakları, 10.10.2009 tarihinde noterden keşide edilmiş ihtarname ve 20.10.2009 tarihinde keşide edilmiş fesih bildirimi sunulmuştur.

Dinlenen davacı tanıklarının, fesihle ilgili görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Davalı tanığı ... ise, “...işyerindeki olaylar hakkında bilgi sahibiyim. Bir gün davacı odaya girdi ve çalışmak istemediğini söyledi. İşyeri sahibi nedeni hakkında kendisinden bilgi istedi. Davacı: "benim yerime eleman alıyormuşsunuz" diye söyledi. Işyeri sahibi: "alınan eleman, pazarlama için değil, kalite kontrol içindir. Ayrıca ne zaman eleman alacağımı sizden sormak zorunda değilim." dedi, bunun üzerine davacı işten ayrıldı ve bir daha dönmedi.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Dosya kapsamına göre, 08.10.2009 tarihinde, davacı ve işveren yetkilisi arasında geçen görüşmenin akabinde davacı işçinin işyerini terk ederek, iş sözleşmesini eylemli şekilde feshettiği sabittir. Davalı tanığı beyanından anlaşılan bahsi geçen görüşmede, işveren yetkilisi tarafından sarf edilen sözler, işçiye haklı fesih imkanı vermemektedir. Diğer taraftan, işverenin yönetim hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerekli olan işyeri organizasyona ilişkin alınan kararların, çalışma şartlarında aleyhe olacak şekilde esaslı değişiklik yapılmadığı sürece, işçi tarafından haklı feshe konu yapılması mümkün değildir. Davacı tarafça, aleyhe olacak şekilde çalışma şartlarında esaslı değişiklik yapıldığı hususu ise ispatlanmamıştır. Anılan sebeplerle, davacının kıdem tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4-Gerekçeli kararda, asıl davaya verilen cevap dilekçesinin özetlendiği kısımda yer alan açıklamaların eldeki davayla ilgisinin bulunmadığı anlaşılmakta olup, bu durum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1.c. maddesinde düzenlenen hükme aykırıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı-birleşen dava davacısı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/6776, Karar No: 2014/6935, Tarih: 04.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6776 E.  ,  2014/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2011/265-2013/47

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Y.. D.. ve vekili Av. M.. G.. ile davalılar vekili Av. H.. C..'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıların murisleri Ş. Ç. ile S. K. ve T. A. arasındaki 04.03.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki yüklenicilerin hak ve yükümlülüklerinin 01.11.1993 tarihli devir ve temlik sözleşmesiyle müvekkili tarafından devralınarak inşaatın müvekkili tarafından yapıldığını, davalılar tarafından aynı mahkemenin 2005/61 esas sayılı dava dosyasında sözleşmenin feshinin talep edildiğini, bu dosyada yapılan bilirkişi incelemesi sonucu müvekkili davacıların imalat bedeli nedeniyle alacaklı olduklarının tespit edildiğini ileri sürerek, imalat bedelinden şimdilik 15.000,00 TL’nin 11.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, Aynı mahkemenin 2005/61 sayılı dosyasında sözleşmenin feshinin talep edilmediğini, yüklenicilerin sözleşme hükümlerine uymadıkları gibi, taahhütlerini de yerine getirmediklerini, müvekkillerinin inşaatı kendileri bitirmek, tamamlamak mecburiyetinde kaldıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesinde inşaatın tamamlanmasından sonra davalı tarafa mükellefiyet yüklendiği, 2005/61 esas sayılı dosyasında alınan 25.02.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacının sözleşme gereği davalılara ait olacak daireleri tamamlamadığı, dairelerde ve binanın ortak kullanım alanlarındaki eksik bıraktığı işler toplamının 221.075,00 TL olduğu, sözleşme gereği davacıya verilecek olan taşınmazların bedelleri düşüldükten sonra davalıların davacıdan 32.435,00 TL eksik iş bedeli alacağının olduğu, mahkememizin 2005/61 esas 2012/48 karar sayılı kararı ile de davalıların eksik iş bedelinden kaynaklanan maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verildiği, dolayısıyla davacının davalılardan alacağının ve zararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahipleri tarafından feshedildiği iddiasına dayalı imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahipleri tarafından feshedildiği iddiasına dayalı imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı yüklenici tarafından, arsa sahibince, Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/61 esas sayılı dosyasında yanlar arasındaki sözleşmenin geriye etkili olarak feshi istemiyle dava açıldığı bildirilmiştir.

Bu durumda, belirtilen dava dosyasının eldeki davayı doğrudan etkileyeceği dikkate alınarak öncelikle, 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi uyarınca mümkünse birleştirilmesi ya da açılmış olan o davanın HMK'nın 165. maddesi hükmü gereği bekletici sorun yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdadan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5654, Karar No: 2013/6256, Tarih: 05.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5654 E.  ,  2013/6256 K.**

* DAVANIN AYRILMASI

* BAŞVURU HARCI

**"İçtihat Metni"**

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 4 parsel sayılı 15.284,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı K.. B.. adına tespit edilmiştir. Davacı N.. S.., miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya ve kazandırcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Dava dosyası K.. B.. tarafından başka parsellerle birlikte 106 ada 4 parsel sayılı taşınmaza karşı açılan dava dosyası ile birleştirilmiş, ancak K.. B..'un 106 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davasından feragat etmesi nedeniyle bu parsel yönünden dava tefrik edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı N.. S..'nın verilen kesin mehile rağmen harcı ikmal etmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı N.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı N.. S.. başvuru ve peşin harcı yatırmak suretiyle yalnızca 106 ada 4 parsel sayılı taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesi'nin 2008/38 Esas sayılı dosyasında dava açmış, yargılamaya devam olunduğu sırada dava konusu 106 ada 4 parsel sayılı taşınmazın, davacı K.. B..'un 2008/13 Esas sayılı dosyada dava konusu ettiği taşınmazlardan biri olduğunun anlaşılması sebebiyle dava 2008/13 Esas sayılı dosya ile birleştirilmiştir. Daha sonra davacı K.. B..'un bu taşınmaz hakkındaki davasından feragat etmesi üzerine davacı N.. S..'nın davası ile 2008/13 Esas sayılı dosyada dava konusu edilen diğer taşınmazlar arasında fiili ve hukuki irtibat bulunmadığı gerekçesiyle 106 ada 4 parsel sayılı taşınmaz 2008/13 Esas sayılı dosyadan ayrılarak yeni bir esasa kaydedilmiştir. Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 63/2. maddesi uyarınca davacı N.. S..'ya, ayrılıp yeni esas numarası alan davası için yeniden başvuru harcını yatırmak üzere iki haftalık kesin süre verilmiş ve bu süre içinde harcın yatırılmamış olduğu gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 63/2. maddesine göre; “Bir davada ayırma kararı verilirse ayrılan dava veya davalar o mahkemenin esasına ayrıca kaydedilir ve eski kayıt ile yeni kayıt birbiriyle ilişkilendirilir. İlk kayıt o dosyada kalan kısma münhasır olur. Ayrılan davanın dosyası ilk dosyada bu kısımlara ait yazıların tamamının onaylı suretleri konularak yeniden oluşturulur. Ayrılan davalar bakımından daha önce tek karar ve ilam harcı alınmış ise her biri için ayrıca harç alınır; daha önce alınan harç ayrılmış davaları da kapsıyorsa yeniden harç alınmaz. Ayrılıp yeni esas numarası alan her dava için başvuru harcı alınır.” denilmektedir. Davacı 2008/38 Esas sayılı dosyada dava açarken başvuru ve peşin harcı yatırarak sadece 106 ada 4 parsel sayılı dava hakkında dava açtığına göre alınan başvuru harcının sadece bu parsel için alındığı kuşkusuzdur. Kaldı ki, Harçlar Kanunu'nun eki olan 1 Sayılı Tarife'nin yargı harçları bölümünün A/I bölümünde hangi hallerde başvuru harcı alınacağı belirlenmiş olup aralarında davaların ayrılması halinde harç alınacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Yönetmelik hükümleri kanuna aykırı olamayacağı gibi; bir an için yönetmeliğin, ayrılıp yeni esas numarası alan her dava için başvuru harcı alınacağına ilişkin hükmünün uygulanabileceği düşünülse bile bu hükmün ancak birden fazla taşınmaz hakkında tek başvuru harcıyla dava açılıp daha sonra bir ya da birkaç parsel hakkındaki davanın tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmesinin söz konusu olduğu hallerde uygulanabileceğinin kabulü gerekir. Somut olayda davacı, başvuru harcını yatırarak tek bir parsel için dava açmış ve birleştiği 2008/13 Esas sayılı dosyadan yukarıda yazılı nedenlerle tefrik edilmiştir

. Somut olayda davacı, başvuru harcını yatırarak tek bir parsel için dava açmış ve birleştiği 2008/13 Esas sayılı dosyadan yukarıda yazılı nedenlerle tefrik edilmiştir. Davasını açarken davanın konusu olan parsel için başvuru harcını yatıran davacıdan davanın tefriki sebebiyle yeniden başvuru harcı istenmesine yasal olanak bulunmayıp, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10624, Karar No: 2014/2434, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10624 E.  ,  2014/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara ilişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan Başeğmez Köyündeki kadastro çalışmasında dava konusu 134 ada 67 sayılı parsel (eski parsel numarası, 504 eski miktarı 12915 m2) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin İkinci fıkrasının (A) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, 27. maddeye göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış, mahkemece; davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 26.06.2012 gün 2012/8417 E. - 9540 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "mahkemece çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı,haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmaın bilirişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir

Mahkemece, Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu Çankırı İli, Merkez İlçesi, Başeğmez Köyü 134 ada 67 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde dava dosyasının görevli ve yetkili Çankırı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2013/10624 - 2014/2434

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 26/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6587, Karar No: 2021/10886, Tarih: 24.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6587 E.  ,  2021/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette şoför olarak 01/04/2008-30/01/2013 tarihleri arasında kesintili olarak en son aylık 950,00 TL ücretle çalıştığı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini, kısmen kıdem tazminatı ödemesi yapılmışsa da alacağının tümüne karşılık gelmediğini, davacının yaz kış fazla çalışma yaptığını,tüm genel tatillerde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı taraflarca temyiz edilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan )22. Hukuk Dairesinin 21.01.2020 tarih, 2016/28430 esas 2020/800 karar sayılı ilamı ile davacı ile davalı ... U.'nun tüm, davalı şirketin ise diğer temyiz itirazları reddedilmek suretiyle; dosya kapsamına göre davalı şirketin turizm sektöründe faaliyet gösterdiği ve şirket müşterilerinin havaalanı ile konakladıkları otel arası transferle müşterilerin diğer bazı turistik faaliyetlerinin icrasını sağladığı, bu kapsamda yapılan işlerde davacı dahil bir kısım işçinin şoför olarak çalıştığı, yapılan işin niteliğine göre belirli bir mesai düzeni olmaksızın iş çıktığında müşterilerin transfer işlemlerini gerçekleştirdikleri, iş olmadığında işyerinde veya evde talimat gelinceye kadar pasif beklemede bulundukları, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 98/A. maddesinde şoförlerinin 24 saatlik herhangi bir süre içinde toplam olarak 9 saatten ve devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç sürmelerinin yasak olduğunun düzenlenmesine karşın, günlük 9 saat araç kullanmaya ilişkin yasal sınırlamalar gözetilmeden, yaz döneminde 24 saatlik çalışmada 14 saatlik fiili çalışma yapıldığı kabul edilerek ve hafta tatili süresi de dışlanmaksızın haftalık 53 saat, kış döneminde haftalık 12,5 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesinin isabetsiz olduğu, Mahkemece, davacının şoför olarak Karayolları Trafik Kanunu uyarınca 9 saatten fazla araç kullanamayacağı bu sebeple ara dinlenme süresi hariç günde 9 saatten haftada 6 gün 54 saat çalıştığı ve 45 saati aşan haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığı, yaz döneminde ise hafta tatilinde de çalışma yapıldığından 7,5 saatlik hafta tatili süresi dışlandığında kalan 1,5 saatlik fazla çalışma süresinin eklenmesi ile haftalık 10,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışmanın hesaplanması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma ücreti, bu kabul doğrultusunda hesaplanmalı ve hesaplanan miktardan uygun bir indirim yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir, gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle bilirkişiden alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09/05/1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.