muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15256, Karar No: 2023/25356, Tarih: 07.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/15256 E.  ,  2023/25356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2006/406 E., 2007/55 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 20.02.2007 tarihli kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 14.10.2022 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ek kararın kaldırılarak asıl kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 27.03.2007 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.03.2022 tarihi ve devamında sunulan dilekçelerle temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3608, Karar No: 2021/342, Tarih: 23.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/3608 E.  ,  2021/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosyada şikayet sıra cetveline ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın asıl dosyada şikayet olunanlar ... Gıda ve Ihtıyaç Mad. Tıc. ve San. A.Ş. vekili ile ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 2017/980 Esas, 2020/3808 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 23.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3683, Karar No: 2014/22050, Tarih: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3683 E.  ,  2014/22050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK' nın 179/3-2, 62, 50/3, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır. Bu açıklamalar ışığında, sanığın yokluğunda verilen hükümde kanun yoluna başvuru şekli, ve başvuru süresinin başlangıcının açıkça belirtilmemesi bir yana hükmün kesin olduğunun bildirilmesi suretiyle sanık yanıltıldığından, 21.11.2013 tarihli temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, nazara alınıp 237 promil alkollü sanık hakkında hak ve nesafete uygun cezaya hükmedilmesi gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34488, Karar No: 2014/27316, Tarih: 19.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34488 E.  ,  2014/27316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2008/64-2012/323

DAVA :Taraflar arasındaki, bakiye süre ücreti, cezai şart ve fazla çalışma alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2014 Cuma günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ile karşı taraf Asil M.. A.. ile adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 9 ay süreli belirli süreli iş sözleşmesi ile müdür olarak çalışmak üzere sözleşme imzaladığını, ancak bu süre dolmadan iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ücret, cezai şart ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

Somut olayda taraflar arasında 03.01.2007-03.09.2007 tarihleri arasında geçerli olmak üzere belirli süreli iş sözleşmesi yapılmıştır. Davacı, davalı işveren bünyesinde İstanbul Hakimevi müdürü olarak 03.01.2007-27.07.2007 tarihleri arasında çalışmıştır. Davacının iş sözleşmesi davalı işverence doğruluk ve bağlılığa uymayan davaranışlar nedeniyle feshedilmiştir.

Dosya içindeki müfettiş raporuna göre davacının Hakimevinde her zaman 5 odayı boş tutarak kendisini ziyarete gelen misafirlerine giriş yaptırmadan ve ücret almadan kullandırdığı, yine eşi ve çocuğu geldiğinde onlarada oda tahsis ederek bedelsiz olarak kullandırdığı sabittir. Yine tesisten yararlanan bazı mensup yakınlarının tek kişilik kayıt açtırdığı halde iki kişi tarafından bu odanın kullanıldığı müfettiş tarafından dinlenen Hakimevinde konaklayan misafir ile ilgili resepsiyon görevlilerinin beyanları sabittir.

Davacının Hakimevinde müdür olarak yapmış olduğu bu eylemeler yukarıda belirtilen doğruluk ve bağlılık kuralına aykırılık teşkil etmektedir. Davacının iş sözleşmesi davalı işverence haklı nedenle feshedilmiştir. Bu durumda davacı bakiye süre ücreti ile iş sözleşmesinin 9. maddesinde kararlaştırılan cezai şart alacağını talep edemez. Mahkemece davacının bakiye ücreti ile cezai şart alacaklarının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15278, Karar No: 2023/9774, Tarih: 04.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/15278 E.  ,  2023/9774 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.09.2021 tarihli iddianamesi ile; sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 37 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/182 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 37 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 37 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/3872 Esas 2022/3235 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvuruları yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri;

Suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğü, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile katılan ...'ın farklı zamanlarda katılan ...'in evinde para karşılığı cinsel ilişkiye girdikleri, sanık ...'un bu süreçte katılan ...'in evinde kaldığı, olay günü gece vakti katılan işten evine geldiğinde sanık ...'un ağlamaklı şekilde sanık ...'i çağırmasını istediği, bunun üzerine sanık ...'ın eve geldiği, sanıkların bir süre aralarında konuştuktan sonra sanık ...'ın katılana bıçağını göstererek dizlerinin üzerine çökmesini söylediği ve 5.000,00 TL para istediği, katılanın cebinde bulunan 1.350,00 TL parayı sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın "geri kalan kısmı sabah 7.00'ye kadar tamamlayacaksın, tamamlamazsan ... seni kendisine tecavüz etti diye şikayet edecek" dediği ve sanıkların evden ayrıldıkları, katılanın gece boyunca diz üstü çökmüş vaziyette beklemek zorunda kaldığı, katılanın ertesi gün 3.400,00 TL parayı da sanık ...'a verdiği, katılanın adli muayene raporunda, her iki diz kapağında yaygın kızarıklığın bulunduğu ve bu lezyonun basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan ...'ın aşamalardaki birbiriyle tutarlı beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

4. Temyiz dışı mağdur S. B. ve tanık E. Ç.'nin katılanın beyanlarını doğrulayan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığına ilişkin ... Ödemiş Devlet Hastanesi'nin 29.05.2020 tarihli kesin adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

7. Katılan hakkında sanık ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

7. Katılan hakkında sanık ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki birbiriyle tutarlı beyanları, temyiz dışı mağdur S. B. ve tanık E. Ç.'nin katılanın beyanlarını doğrulayan beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığına ilişkin ... Ödemiş Devlet Hastanesi'nin 29.05.2020 tarihli kesin adli muayene raporu ve katılan hakkında sanık ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar karşısında; sanıkların nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/3872 Esas 2022/3235 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3858, Karar No: 2022/708, Tarih: 26.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3858 E.  ,  2022/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili istekli davanın yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin kararın, davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda bozulması üzerine, yerel mahkeme tarafından bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı ...; kadastro sırasında dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmazın önce miras bırakanı, ardından ise kendisi tarafından ekilip biçilerek tarım arazisi olarak kullanılan yerlerden olduğu, çekişmeli taşınmazı nizasız ve fasılasız kanunda aranan süre boyunca murisinden intikalen eklemeli biçimde zilyet ettiği iddiasıyla, taşınmazın adına tapuya kayıt tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine aşamalarda sunduğu yazılı ve sözlü beyanlarında çekişmeli taşınmazın dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığı, bu nitelikte yerlerin devletin hüküm ve tasarrufunda olduğunu bu nedenle zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin, 08.10.2015 gün, 2014/150 Esas, 2015/560 Karar sayılı kararında, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın, Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği yönünden kabulüne, Sinop Tapu ve Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel Mahkemenin sözü edilen kararına karşı yasal süresi içerisinde davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel Mahkemenin sözü edilen kararına karşı yasal süresi içerisinde davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay 16. Hukuk Dairesi 01.10.2018 gün, 2016/539 Esas, 2018/5230 Karar sayılı kararında özetle, ‘’ Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek, doğru sonuca varılabilmesi için yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğe, taşınmazın öncesinin davacının murisine yada başkalarına ait olması halinde zilyetliğinin davacıya ne şekilde intikal ettiği, muristen intikal etmesi halinde mirasçılar arasında taksim, bağış yada satış gibi bir hukuki işlem bulunup bulunmadığına ilişkin maddi olaylara dayalı beyan alınması, uzman ziraat bilirkişisinden taşınmazın eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, öncesinin imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, imar-ihya gerektiren yerlerden ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü ve çekişmeli taşınmazın kullanım durumunu kesin olarak belirleyen rapor alınması, ayrıca tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın hava fotoğraflarında işaretlenmek suretiyle bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğünün belirlenmesi istenilmesi, jeoloji mühendisi bilirkişiden dava konusu taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınması, çekişmeli taşınmazın muristen intikal ettiğinin belirlenmesi halinde, öncelikle davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı üzerinde durulması, TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişi rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanları yöntemine uygun bir biçimde yaptırılması ardından tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi’’ gereğine değinilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin, 25.04.2019 gün, 2018/338 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararında, çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın, Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği yönünden kabulüne, Sinop Tapu ve Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde Davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

5. Temyiz Nedenleri