muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/57, Karar No: 2015/12521, Tarih: 26.10.2015

Dava kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır. Dava konusu taşınmaz, ham toprak niteliği ile davalı H.. H.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davalı H.. H.. davanın reddini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde bilirkişi raporları esas alınarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Ziraat, fen ve jeoloji bilirkişilerince ortaklaşa düzenlenen rapor yetersiz olduğu gibi hava fotoğraflarının incelemesi de uzman olmayan bilirkişi kurulu eliyle yapılmıştır. Hal böyle olunca; en az üç ayrı zaman dilimine, kural olarak dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, 3 kişilik zirai bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi, fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığına ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, jeodezi ve fotogrametri mühendisi uzman bilirkişiye yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları ile taşınmazın niteliği değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, 3 kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı toprak yapısı, eğimi, bitki örtüsü, tarımsal niteliği ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususları irdeler şekilde ilgili taşınmazın her yönden çekilmiş fotoğraflarını içerir ayrıntılı rapor alınmalı, fen

bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli ve denetime açık gerekçeli rapor hazırlatılmalı, jeolog bilirkişiden ise taşınmazın dere yatağı olup olmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, derenin etkisi altında bulunup bulunmadığı hususlarında gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı H.. H.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14436, Karar No: 2013/17502, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/14436 E.  ,  2013/17502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, sigorta primine esas kazancının tespiti ile işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Hizmet tespiti davaları 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/8.) maddelerinde düzenlemiş olup hizmet tespiti kararı ile sigortalının Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaları ile bu dönemdeki sigorta primine esas kazancı belirlenmektedir. Bu nedenledir ki sigorta primine esas kazancın tespiti davaları genel anlamda hizmet tespiti davalarının bir türü olarak nitelendirilebilir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekillerinin ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6040, Karar No: 2012/39114, Tarih: 20.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6040 E.  ,  2012/39114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu, araçta ele geçen gaz tabancasının çapına uygun ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği ayrıca namlusu içerisinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal, küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi ve sanıkta fişek ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı, üretim şeması bulunmadığı takdirde tabancanın gönderilerek üzerinde değişiklik yapılıp yapılmadığı üretici firmadan sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11020, Karar No: 2016/18228, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11020 E.  ,  2016/18228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4425, Karar No: 2009/4084, Tarih: 06.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4425 E.  ,  2009/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, 12.05.2006 tarihli faturadan kaynaklanan müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla yapılan takibi vaki itiraz nedeniyle durduğunu belirterek, icra takibinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalının 3.451.19.-TL.nin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesiyle taraflar arasında sözleşme bulunmadığını, bu nedenle yetkili mahkemenin müvekkilinin yerleşim yeri olduğunu, fatura içeriğindeki mallarla müvekkilinin bir bilgisi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının akdi ilişkiyi reddetmesi nedeniyle B.K.nun 73. maddesinin uygulanamayacağını, HUMK.nun 9. maddesindeki genel yetki kuralı uyarınca borçlunun yerleşim yeri olan Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğunu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16138, Karar No: 2012/41841, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16138 E.  ,  2012/41841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müştekiye ait ... yerinin kalabalık olmasından faydalanarak, bu ... yerinde çalışan ...'ın dikkatini hileli hareketlerle dağıtması, dalgınlığından yararlanarak 50,00 TL para veriyormuş gibi yapması, karşılığını vermediği halde 250'lik telefon kontörü ve 20,00 TL parayı alması şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olacak ilamı bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

22.06.2007 günlü oturumda sanığın kontör bedelini ödemek istediğini belirmesi karşısında, mahkemece tevdi mahalli belirlenerek zararın giderilmesi halinde TCK'nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7750, Karar No: 2009/9809, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7750 E.  ,  2009/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu edilen ve davacı adına tesiline karar verilen (A), (B) ve (C) kısımların yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tespit harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Bu kısımların yörede 3402 Sayılı Yasa gereğince yapılan genel arazi kadastrosu sırasında hangi nedenle tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8730, Karar No: 2019/10933, Tarih: 05.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/8730 E.  ,  2019/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların motorlu taşıt sahibi oldukları, oluşmamış trafik kazasına ilişkin imzaları kendilerine ait olmayan kaza tespit tutanağını oluşturdukları, sigorta bedelini almak amacıyla sigorta şirketine başvurulduğunun iddia edildiği somut olayda; dolandırıcılık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-k maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, suça ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 05/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16608, Karar No: 2014/5502, Tarih: 06.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16608 E.  ,  2014/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 20/12/2012

Numarası : 2012/298-2012/726

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, otelde elektrikçi olarak çalıştığını SGK’dan 19.07.2011 tarihinde aldığı belgede 3600 gün ve 15 yıllık sigortalılık süresini doldurmuş olduğunun ancak yaş şartını yerine getirmediğinin belirtildiğini, 1475 sayılı Kanunun 14/5 bendi gereğince işten ayrılarak yazılı olarak başvurması halinde kıdem tazminatı yazısı verilecektir ifadesinin olduğunu ve 01.08.2011 tarihinde noterden iş akdini feshettiğini bildirir yazıyı göndermesine rağmen kıdem tazminatının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ve bazı işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı, davacının 02,03.04-08-2011 tarihleri arası devamsızlık yaptığını ve ayrıca davacı için birkaç otelin referans için aradığını, bunu da davacının başka yerde işe girmek için işten ayrıldığını gösterdiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Antalya SGK İl Müdürlüğünün davacıya gönderdiği yazıda görüldüğü gibi, davacının 3600 gün ve 15 yıllık sigortalılık süresini doldurması nedeniyle kuruma bağlı çalışması olmadan yaş süresini bekleyerek yaş şartını doldurduğunda SGK’dan emeklilik aylığı bağlanabileceği, davacının yaş şartını doldurup yaşlılık aylığı bağlanması için başvurduğu tarihten sonra yaklaşık 10 yılı aşkın bir süre beklemesi gerektiği, dosya kapsamında davacının Antalya SGK İl Müdürlüğünün yazısından sonra yaş şartını beklemek kaydıyla emekli aylığı bağlanması için iş yerinden ayrıldığını bildiren işverene ve SGK'ya verilmiş bir belge ve başvuru bulunmadığı, davacıya gönderilen yazıda da yaş şartının yerine getirilmediğinin bildirildiği, ayrıca davacının iş yerinden ayrıldığı tarihten yaklaşık 8 gün sonra bir başka işverene ait iş yerinde çalışmaya başladığı, bu nedenle davacının bir başka iş yerinde daha yüksek ücretle çalışmasına devam etmek amacıyla iş yerinden kendi isteğiyle ayrıldığı kanaatine varılarak kıdem tazminatına hak kazanamayacağı, belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı ve fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesinin işçi tarafından yaşlılık aylığı tahsisi amacıyla feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı ve fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesinin işçi tarafından yaşlılık aylığı tahsisi amacıyla feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4447 sayılı Yasanın 45 inci maddesi ile 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece davacının SGK’dan aldığı belge yeterli görülmeyip ve davacının asıl işten ayrılma nedeninin başka yerde çalışmak olduğu belirtilerek kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak davacı zaten 19.07.2011 tarihli SGK’dan aldığı ve 01.08.2011 tarihinde işverene sunduğu belgede 3600 gün primin dolduğunu ve 15 yıl sigortalı olduğunu ispatlamıştır. Davacı bu belge ile işverene başvurduğundan artık tekrar SGK’dan bir belge almak zorunda değildir. Davacı kıdem tazminatına 1475 sayılı kanunun 14/1.5 bendi gereği hak kazanmıştır. Ayrıca davacı bu nedenle işten ayrıldıktan sonra başka yerde işe girmiş olması da davacının çalışma hürriyeti kapsamında olup kıdem tazminatı almaya engel değildir. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken davacının kıdem tazminatı hüküm altına almakken farklı gerekçe ile talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.