muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2640, Karar No: 2016/3317, Tarih: 25.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2640 E.  ,  2016/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : Beraat (ayrı ayrı)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İl Emniyet Müdürlüğünün 22.03.2007 ve 23.03.2007 tarihli ve 14.09/1960-Suç No:5 sayılı yazılarında, yasadışı ... terör örgütünün sözde lideri ...'ın sağlık durumu hakkında avukatları tarafından 01.03.2007 tarihinde İtalya ülkesinin ...kentinde yapılan açıklamaların örgüt ve örgütün sempatizanları tarafından önemli yankı bulması üzerine, örgütün üst düzey yöneticileri tarafından ...'ın hastalanması ve ölmesi halinde çeşitli propaganda etkinliklerinin yanı sıra şiddetin tırmandırılması amacı ile örgütün alt yapılanmaları (..) müzahir siyasi ve sivil toplum örgütlerinin kadın ve gençlik yapılanmaları ile cezaevinde tutuklu-hükümlü olarak bulunan örgüt mensupları ve yandaşlarının eylemlerde (özellikle 21 Mart Nevruz eylemlerinde) ortak hareket ederek inisiyatif kullanmaları yönünde başta metropol illerde olmak üzere bir dizi eylem talimatı verildiğinin belirtilmesi karşısında; sanıkların, suçu örgüt adına işleyip işlemediğinin belirlenmesi bakımından, örgütsel çağrılar ve talimatlar araştırılıp olay günü işlenen suçla ilgisi karar yerinde tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5583, Karar No: 2013/7707, Tarih: 12.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5583 E.  ,  2013/7707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tedavide kullanılan tıbbı ürünlere ilişkin fatura bedelinin tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın ... sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder. Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı ... Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

211 sayılı ... Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın ... sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin ... Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ... Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri ve Sivil Personelin ... Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; ... Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren ... Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre ... sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında ... Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı ... Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından ... ...Kurumu’na devir tarihlerine göre, ... Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, memur olarak çalışıp, 1999 yılından itibaren emekli aylığı aldığı, davaya konu tedavinin ise 2006 yılında yapıldığı gözetilerek; taraflar arasındaki hukuki uyuşmazlığın çözümünde 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığından, sözü edilen 101. madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli olmayıp; idari yargının görevli olduğunun belirgin bulunmasına göre, "yargı yolu yanlışlığı nedeniyle davanın usulden reddine," karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/562, Karar No: 2021/425, Tarih: 28.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/562 E.  ,  2021/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK'nın 87/4, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 28.01.2015 tarihli ve 647-51 sayılı hükmün katılan ... vekilleri, suçtan zarar görenler ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili, katılan ... vekili, katılanlar ..., ... ve ... vekili, askeri savcı ve sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Askeri Yargıtay 4. Ceza Dairesince 12.04.2016 tarih ve 618-221 sayı ile;

"...Sanığın doğrudan yaralama kastıyla hareket ederek, olay yerinden uzaklaştırılmasına rağmen ısrarla mağdura saldırdığı ve mağduru üç yerinden elindeki bıçağı şiddetle bir şekilde sallayarak yaraladığı dikkate alındığında kastının yoğun olduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle temel cezanın işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt sınırından uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle alt sınırdan belirlenmesi,

Sanığın fiilden sonra pişmanlık gösterip göstermediğinin değerlendirilmesinde katkı sağlaması için olaydan hemen sonra sanıkla görüşen Tabur Komutanı Vekili J. Yb ...'un dinlenilmesi ve takdiri indirim açısından olumlu ve olumsuz değerlendirmelere sebep olabilecek olgular karşılanmak ve hangilerine üstünlük tanındığı da açıklanmak suretiyle temyiz denetimine imkân verecek şekilde takdiri indirim gerekçesinin gösterilmesi gerektiği," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli oturumda "Askeri Yargıtay 4. Ceza Dairesenin 12.04.2016 gün ve 2016/618 Esas 2016/ 221 Karar sayılı bozma ilamı usul ve yasaya uygun bulunduğundan uyulmasına" karar verdiği,

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli oturumda "Askeri Yargıtay 4. Ceza Dairesenin 12.04.2016 gün ve 2016/618 Esas 2016/ 221 Karar sayılı bozma ilamı usul ve yasaya uygun bulunduğundan uyulmasına" karar verdiği,

Yargılama devam etmekte iken Güney Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince 16.12.2016 tarih ve 267- 320 sayı ile "25.07.2016 tarihli 668 ve 669 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile yapılan değişiklikler ve görev hususunun da kamu düzenine ilişkin olması hususları ile 27.07.2016 tarih ve 29783 sayılı Resmî Gazete'nin 2. mükerrer sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Kanun Hükmünde Kararname'nin 5, 6, 7, 15 ve 19. maddeleri ile 669 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler ile Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 11. maddesi ile 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu'na ilave edilen Geçici 5. madde dikkate alındığında, Jandarma Genel Komutanlığı emrinde zorunlu askerlik hizmetini yapan erbaş ve erlerin, diğer jandarma personeli gibi, sadece kendilerine kanunlarla askeri görev verildiği takdirde, bu görevlerinden doğan suçlarında Askeri Mahkemelerde yargılanabilecekleri, bunun dışındaki tüm suçlarından dolayı adli yargıda yargılanmaları gerektiği, bu nedenle jandarma er ...'nun işbu kamu davasına konu edilen eylemlerinin, jandarma personeline kanunlarla tevdi edilmiş askeri bir görevden kaynaklanmadığı, bu nedenle 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu'nun 15. maddesinin 'd' bendine göre, dava konusu eylemlerinden dolayı yargılama yapmaya Askeri Mahkemelerin görevli olmadığı gerekçesi ile ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine" görevsizlik kararı verdiği,

Görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince 29.09.2017 tarih ve 64-200 sayı ile; sanığın TCK'nın 81/1, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin hükmedilen ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olan hükmün sanık müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyası inceleyen Yüksek 1. Ceza Dairesince 02.04.2019 tarih ve 5814-1999 düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.06.2019 tarih ve 57295 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.06.2019 tarih ve 57295 sayı ile;

"...Sanık hakkında Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince yapılan yargılama sonunda eylem nitecesi ölümle biten kasten yaralama olarak vasıflandırılıp karşılığı olan TCK'nın 87/4- ikinci cümle maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin karar askeri savcı ve katılanlar vekilinin suçun kasten öldürme olduğuna dair temyiz itirazları Askeri Yargıtay tarafından reddedilmiş alt dereceli mahkemede esastan bozmaya uymuş olmakla suç vasfının ölümle neticelenen kasten yaralama olduğu konusunda sanık lehine usuli kazanılmış hak doğmuş olup alt derece mahkemesi tarafından ceza tayininde TCK'nın 87/4-ikinci cümle uyarınca bozma ilamı gereği alt sınırdan uzaklaşarak kanunda öngörülen azami 16 yıl hapis cezası yerine suç vasfını değiştirecek kasten öldürme suçundan hüküm kurulması usuli kazanılmış hak ihlali olacağı," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.10.2019 tarih, 2647-4051 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan TCK'nın 87/4-2. cümlesi uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün askeri savcı, katılanlar vekilleri, suçtan zarar görenler vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Askeri Yargıtay 4. Ceza Dairesince eylemin kasten öldürme suçunu oluşturacağına ilişkin sair temyiz itirazları reddedilerek cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve TCK'nın 62. maddesinin tartışılması zorunluluklarına uyulmaması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmesinin ardından Askeri Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra dosyanın 668 ve 669 sayılı KHK'ler gereğince devredildiği Yerel Mahkemece eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 81/1. maddesi uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği olayda; suç vasfı yönünden kazanılmış hak ihlâli oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Savcılığının 22.08.2014 tarihli ve 361-397 sayılı iddianamesi ile; sanık ...'nun maktul ...'ı kasık bölgesinin sağ tarafına iki-üç defa bıçakla saplamak suretiyle yaraladığı ve akabinde maktulün kesici- delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar yaralanmasından gelişen kanama ve bu nedenle gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda, sanık hakkında netice sebebiyle ağırlaştırılmış silahla yaralama suçunu işlediği iddiasıyla TCK'nın 86/3-e, 87/4, 53 ve 54. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince 28.01.2015 tarih ve 647-51 sayı ile; sanığın TCK'nın 86/3-e ve 87/4, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği,

Hükmün sanık müdafisi, askeri savcı ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay 4. Ceza Dairesince 12.04.2016 tarih ve 618-221 sayı ile; cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve TCK'nın 62. maddesinin tartışılması zorunluluklarına uyulmaması nedenlerinden bozulmasına karar verildiği,

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince 17.06.2016 tarihli oturumda Askeri Yargıtay 4. Ceza Dairesenin 12.04.2016 gün ve 2016/618 Esas 2016/ 221 Karar sayılı bozma ilamı usul ve yasaya uygun bulunduğundan uyulmasına, karar verildiği, bozma ilamı doğrultusunda tanık ...'un beyanlarının tespit edildiği,

Yargılama devam etmekte iken Güney Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince 16.12.2016 tarih ve 267- 320 sayı ile;" 25.07.2016 tarihli 668 ve 669 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile yapılan değişiklikler ve görev hususunun da kamu düzenine ilişkin olması hususları ile 27.07.2016 tarih ve 29783 sayılı Resmî Gazete'nin 2. mükerrer sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Kanun Hükmünde Kararname'nin 5, 6, 7, 15 ve 19. maddeleri ile 669 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler ile Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 11. maddesi ile 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu'na ilave edilen Geçici 5. madde dikkate alındığında, Jandarma Genel Komutanlığı emrinde zorunlu askerlik hizmetini yapan erbaş ve erlerin, diğer jandarma personeli gibi, sadece kendilerine kanunlarla askeri görev verildiği takdirde, bu görevlerinden doğan suçlarında Askeri Mahkemelerde yargılanabilecekleri, bunun dışındaki tüm suçlarından dolayı adli yargıda yargılanmaları gerektiği, bu nedenle jandarma er ...'nun ... bu kamu davasına konu edilen eylemlerinin, jandarma personeline kanunlarla tevdi edilmiş askeri bir görevden kaynaklanmadığı, bu nedenle 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu'nun 15. maddesinin 'd' bendine göre , dava konusu eylemlerinden dolayı yargılama yapmaya Askeri Mahkemelerin görevli olmadığı gerekçesi ile ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik," kararı verdiği,

Dosyanın görevsizlik kararı ile gönderildiği ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince 29.09.2017 tarih ve 64- 200 sayı ile; sanığın kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye karar verdiği,

Anlaşılmaktadır.

Dosyanın görevsizlik kararı ile gönderildiği ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince 29.09.2017 tarih ve 64- 200 sayı ile; sanığın kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye karar verdiği,

Anlaşılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 154. maddesinde, yüksek mahkeme olan Yargıtayın, adliye mahkemelerince verilen ve kanunun başka bir adli yargı merciine bırakmadığı karar ve hükümlerin son inceleme mercii olduğu ve kanunda gösterilen belli davalara da ilk ve son derece mahkemesi olarak bakacağı belirtilmiştir.

1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken temyize ilişkin hükümleri uyarınca;

İlk derece mahkemelerince verilen hükümlerle ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğname adı verilen görüş yazısı ile Yargıtay ilgili Dairesine gönderilen dosyanın esasına girilmeden önce, Dairece öncelikle temyiz başvurusunun kabul edilebilir olup olmadığı araştırılacak, bu bağlamda da temyiz talebinin süresinde yapılıp yapılmadığı, kararın temyiz edilebilir nitelikte olup olmadığı, başvuruda bulunanın hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı incelenecektir. Temyiz başvurusunun kanuni süre geçtikten sonra yapılması ya da kararın temyiz edilebilir nitelikte bulunmaması veya başvuruda bulunanın temyiz etme hak ve yetkisinin olmaması halinde ilgili Dairece 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilecek, ret nedenlerinin bulunmaması durumunda temyiz incelemesine geçilecektir.