muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7353, Karar No: 2014/5765, Tarih: 31.03.2014

Mahkemece, iptali istenilen veraset belgesinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin verdiği red kararı taraflara tebliğe çıkarılmış, Hazine vekiline usulüne uygun bir biçimde tebliğ edilmiş, ancak davalılar A. S. S. ile A. S. C.’a hüküm tebliği yapılamamıştır. Anılan davalıların ABD’deki adreslerine yargılama sırasında tebliğ sağlandığı için aynı adreslerine gönderilen davetiyelere Waşhington Büyüelçiliği tarafından verilen 29.04.2010 tarihli cevabi müzekkerede, belirtilen adreste 3. kişilerin yaşadığı davalıların tanınmadığının bildirildiği görülmüştür. Bunun üzerine mahkemece Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığıyla davalıların ABD ülkesindeki adreslerinin araştırılması istemine ilişkin, ilgili Ülke Adalet Bakanlığı tarafından verilen 06.10.2010 tarihli cevapta kişiler hakkında araştırma yapılması veya rapor verilmesi yetkilerinin bulunmadığından evrakın işlem görmeden iade edildiği anlaşılmıştır. Ayrıca ilgili kişilerin adreslerinin tespit edilemediğinden 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılıp yapılamayacağı konusunda Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü de 09.08.2012 tarihli cevabi görüş yazısında anılan Kanun'un 35. madde hükümlerinin Türk Vatandaşlarına yönelik olduğundan yabancı uyruklu davalılara bu madde hükmünün uygulanamayacağını, araştırma talep edilen kişiler için bulundukları eyalet ve şehirlerdeki mahalli şirketlere başvurmak suretiyle olumlu sonuç alınabileceğini bildirmiştir. Tüm bu araştırmaların olumsuz neticelenmesi üzerine yerel mahkeme, davacı Hazine vekiline 19.10.2012 tarihinde tebliğ edilen 08.10.2012 günlü muhtıra ile Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nün 09.08.2012 tarihli görüş yazısında belirtilen hususlarda gerekli araştırmaların yapılarak davalılara tebligat yapılmasının sağlanması aksi takdirde temyiz isteğinden vazgeçmiş sayılacağı ihtarında bulunmuştur. Mahkemece, Hazine vekili tarafından muhtıra gereği yerine getirilmediği gerekçesiyle 18.02.2013 tarihli ek kararla davacı vekilinin temyiz talebinden HUMK.nun 432 ve 434. maddeleri gereğince vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi üzerine, ek karar davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece, hükmün tebliğinin sağlanması bakımından davacı vekiline çıkarılan muhtıra gereği yerine getirilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Öncelikle yabancı uyruklu kişilere yabancı ülkelerde ne şekilde tebligat yapılacağının araştırılması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükmünün, uygulama yeri olup olmadığının, anılan maddenin yabancı uyruklu davalıların, uyruğunda bulundukları ülke kanunlarında karşılığının bulunup bulunmadığının, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü tarafından çıkarılan 69/3 nolu 16.11.2011 tarihli Genelge hükümlerinin olayda uygulama yeri olup olmadığının araştırılıp belirlenmesi gerekmektedir.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi hükmünde, “Hakim, Türk Kanunlar ihtilafı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re'sen uygular, yetkili yabancı hukukun muhtevasının tespitinde tarafların yardımını isteyebilir. Yabancı Hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi halinde Türk Hukuku uygulanır.” denilmektedir. Anılan madde hükmüne göre hakimin gerekli sonuca ulaşmak için tüm araştırmaları yapacağı, gerektiğinde davanın taraflarından da yardım talep edebileceği belirtilmiştir. Diğer bir anlatımla, davanın tarafların, olayın çözümünde yardım çerçevesinde bulunabilecekleri anlaşılmaktadır. Somut olayda, mahkemece, az yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılmadan, davacı vekiline tebliğ edilen usule aykırı muhtıra gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Şu halde davacı Hazine vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile 18.02.2013 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilerek; yerel mahkemenin 10.07.2003 tarih 2001/1075-2003/808 Esas ve Karar sayılı hükmünün davalılara usulüne uygun bir biçimde tebliğinin sağlanması, bu kapsamda MÖHUK 2. maddesi hükmünün göz önünde bulundurulması, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükmünün davalıların tabi oldukları ülke Kanunlarında karşılığının bulunup bulunmadığının İlgili Kurumlardan (Adalet Bakanlığı ve Bakanlık aracılığı ile ABD Ülkesi Büyükelçiliğinden) sorulması, tebligat konusunda Adalet Bakanlığınca yayınlanan genelge hükümlerinin göz önünde bulundurulması, düzenlenecek müzekkerelerin istenilen hususların çözümüne yönelik açık ve anlaşılır biçimde yazılması, getirtilen cevaplara göre mahkeme hükmünün davalılara tebliğinin sağlanması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik

incelenmesine yer olmadığına HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20850, Karar No: 2012/25235, Tarih: 06.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20850 E.  ,  2012/25235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davalının açtığı boşanma davasının reddedilerek kesinleştiği ve tarafların tekrardan bir araya gelmedikleri beyan edilerek aylık 500 TL tedbir nafakasının takdiri talep edilmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilerek aylık 400 TL yardım nafakasının davacıya ödenmesi yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak mahkemece tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yardım nafakasına hükmedilmesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün ilk paragrafından "yardım" sözcüğünün çıkartılarak yerine "tedbir" sözcüğü yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 26.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 06.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7502, Karar No: 2013/5495, Tarih: 21.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7502 E.  ,  2013/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5072, Karar No: 2018/5050, Tarih: 10.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5072 E.  ,  2018/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Dairemizce verilen 09.10.2017 günlü tevdii kararında, sanığın istinabe yoluyla sorgusunun yapıldığı Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2012 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığının anlaşılması nedeniyle anılan noksanlığın giderilmesi gerektiği belirtilmesine karşılık, söz konusu eksiklik ikmal edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5980, Karar No: 2010/1016, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5980 E.  ,  2010/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı aleyhine girişilen icra takibine borçlu olunmadığı ileri sürülüp itiraz edildiğini, ancak davalının savcılığa vermiş olduğu şikayet dilekçesinde kambiyo senedini kefil sıfatıyla imzaladığını ikrar ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40’tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, senedin arkasındaki imzasının aval, kefalet veya ciro imzası olmadığını, savcılıkta da kefil olduğuna dair bir beyanı bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, TTK.’nun 613/1. maddesine göre aval şerhinin poliçe (bono) veya alonj üzerine yazılacağı, senedin arka yüzünde bir kayıt taşımayan imzanın aval olarak kabul edilemeyeceği, senedin arka yüzüne atılan imzadan borçluyu kefil olarak sorumlu tutabilmek için ve ayrıca garanti sözleşmesinin varlığını kabul için yazılı delil sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22055, Karar No: 2021/8920, Tarih: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22055 E.  ,  2021/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2016 gün ve 2016/394 Esas, 2016/383 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararlar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, dosya içeriğine göre birinci ek kararın hukuki dayanaktan yoksun bulunduğu gözetilerek ikinci ek kararla sınırlı yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen 07.04.2017 günlü ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ikinci ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5189, Karar No: 2008/12287, Tarih: 03.11.2008

**8. Ceza Dairesi         2007/5189 E.  ,  2008/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillerine, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Suç tarihindeki yasal düzenleme uyarınca, uygulanan maddedeki adli para cezası 450.00 YTL. olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, gün para cezası tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "bir günü takdiren 20 YTL'den olmak üzere 30 tam gün karşılığı 600 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine "450 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin ilavesine ve sonuçta sanık hakkındaki para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 62. madde ve fıkrasının uygulanması ile adli para cezasının 375 YTL'ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 3.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1670, Karar No: 2017/13322, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1670 E.  ,  2017/13322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10504, Karar No: 2009/11874, Tarih: 16.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10504 E.  ,  2009/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eskişehir 1. İcra Mahkemesi

Tarih : 14.04.2009

Nosu : 4-365

Dairesi Müdürlüğü

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, sıra cetvelinin birinci sırasındaki 2008/11665 Esas sayılı takip dosyasındaki haczin ihtiyati haciz aşamasında olduğunu, bu nedenle 1.sırada olmaması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri, ayrı ayrı şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, sıra cetvelinin doğru olduğu, şikayet konusu ihtiyati haczin kesinleşmiş bulunduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun (İİK’nın) 268’nci maddesinin 1’nci fıkrasına göre, “ 261 inci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu Kanuna veya diğer kanunlara göre haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 üncü maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder.” Bu hüküm uyarınca ihtiyati haczin, kesin hacze iştirak edebilmesi için İİK’nın 100’üncü maddesindeki şartların somut olayda gerçekleşmesi gerekir. Anılan kanun hükmünde belirtilen koşulların mevcut olmaması hâlinde kesin hacizden önce konulan ihtiyati haciz, ilk kesin hacze iştirak edemez. Bu nedenle ilk kesin hacizden önce konulan ihtiyati haczin İİK’nın 100’üncü maddesindeki koşulları taşıyıp taşımadığı kararın gerekçesinde açıklanmadan ihtiyati haczin daha sonra kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle şikayetin reddi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, 16.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/2868, Karar No: 2015/10736, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2868 E.  ,  2015/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2014/135-2014/351

Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalıların şirketin devrini sağlamadığı iddiasıyla ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Ticaret Mahkemesince, gerçek kişi olan davacının, gerçek kişiler olan davalılar aleyhine verilen bedelin iadesi için açtığı davanın TTK'nın 4. maddesinde sayılan ticari davalardan olmadığı, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanunun 5/1. maddesine göre ise "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.

Somut olayda dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalıların şirketin fiilen devrini sağlamaması nedeniyle ödenen devir bedelinin iadesi isteminden kaynaklanmakta olup, Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlardan doğan ve ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20651, Karar No: 2013/18492, Tarih: 05.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20651 E.  ,  2013/18492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK'nun 333/a ve 337/a. maddelerine muhalefet etmek

HÜKÜM : Beraat

I- İİK'nun 333/a. maddesindeki suçtan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- İİK'nun 337/a. maddesindeki suçtan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulması, devam ediyorsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.