muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/342, Karar No: 2025/408, Tarih: 10.02.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılar tarafından aynı konuda, aynı hukuki sebep ile aynı iddia ve olgulara dayalı olarak daha önce de menfi tespit davası açıldığını, açılan davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23.03.2011 tarih ve 2009/813 Esas, 2011/115 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiğini, kararın Yargıtayca onanarak 11.03.2016 tarihinde kesinleştiğini, kararda "Davacıların takip dayanağı senetlerin, teminat senedi olduğuna ilişkin iddiasını yasaya uygun biçimde kanıtlayamadığı..." belirtilerek davanın reddedildiğini, HMK'nın md.114/1-i uyarınca davanın daha önceden kesin hükme bağlanmamış olmasının dava şartı olup işbu davanın bu sebeple reddi gerektiğini, davacıların tüm iddialarının haksız, soyut ve mesnetsiz olduğunu, iddianın aksine, davalının böyle bir sözleşme imzalamadığını, iddia olunan sözleşmenin tarafı olmadığını, hiç bir şekilde ileri sürülen akdi ilişkiyi kabul etmemek kaydıyla zamanaşımı, hak düşürücü süre, yetki ve davalının tacir sıfatı bulunmadığından görev itirazlarının bulunduğunu savunarak; davanın reddini, asgari % 40 kötü niyet tazminatı takdirini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin derecatan geçerek kesinleşen dava dosyasındaki tarafları aynı olup, davacının talep sonucunu dayandırığı vakılar ise takibe konu senetlerin ...Su Depoları İnşaatı Demir Kalıp Beton İşçilik Sözleşmesi gereğince avans bedeline teminat olarak verildiği, toplamda 59.212,47 USD iş bedelinin ödenmediği iddiasını taşıdığı, her iki davadaki taleplerin de menfi tespite yönelik olduğu gerekçesiyle davacının menfi tespit talebine yönelik olarak kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davacının iş bedeline yönelik alacak talebine ilişkin yapılan değerlendirmede ise davaya konu 02.03.2009 tarihli sözleşmenin iş sahibinin ......Company For General Contracts olup yüklenicisinin ... olduğu, yine ilk açılan davada davalı ... tarafından 23.03.2011 tarihli celsede yemin beyanında bulunulduğu ve davalı tarafından senetlerin ödünç sözleşmesi karşılığında alındığı, 02.03.2009 tarihli sözleşmenin teminatı olmadığı, şirket hissedarı da olmadığı şeklinde yemin edildiği, ilk dava yönünden taraflar arasında sözleşme ilişkisinin olmadığına yönelik yapılan tespitin eldeki dava bakımından da kesin delil teşkil ettiği gerekçesiyle taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin ispatlanamaması nedeniyle iş bedeli alacağı yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; Somut dava dosyasında ilk dava dosyasında da sunulmuş bulunan 02.03.2009 tarihli sözleşme ve 21.05.2009 tarihli hakediş raporunun yanında ilk dosyada sunulmamış, incelenip değerlendirilmemiş olan ancak verilen hükmü esastan etkileyecek nitelikte bulunan deliller sunulduğunu, işbu dosyada dayanılan vakıa ve deliller her ne kadar ilk davada davalı tarafından inkar edilmişse de 02.03.2009 tarihli sözleşmenin tarafı bulunan ......Company For General Contracts firmasının davalıya ait olduğunu, sözleşmenin davalı tarafından düzenlenerek imzalandığını, özellikle sözleşmenin imzalanmasıyla kendisinin Bank Asya ile çalıştığını belirterek bu bankada davacılara hesap açtıran davalının açılan bu hesaba 2.000 USD tutarında sözleşme iş avansı açıklamasıyla havale yapmış olduklarını, 02.03.2009 tarihli sözleşmenin 11. madde düzenlemesi ile sözleşmenin imzalandığı anda, sözleşme ile birlikte verilecek avanslar için 12.000 USD, 7.000 USD, 7000 USD üç adet bona tanzim tarihi 02.03.2009 ve sözleşmede kararlaştırılan ödenecek teminat miktarı doldurulmadan diğer kısımları boş bırakılmış haliyle, sözleşme teminatı olarak 42.000 USD miktarlı 1 adet bono da teminat senedi olduğu yazılmak suretiyle 02.03.2009 tanzim tarihi ve sözleşmeden belirtilen teminat miktarı yazılarak davacılar tarafından keşideci ve kefil olarak imzalandığı ve davalıya teslim edildiği, taraflar arasındaki sözleşmenin varlığı karşısında sözleşmenin imza tarihi ve takibe konulan bonoların düzenleme tarihlerinin aynı tarih olması, sözleşmenin 11. maddesinde kararlaştırılan USD cinsinden yapılacak avans ödeme miktarları ve bu miktarlar tutarında karşılığında senet verileceği düzenlemesi ile davalı tarafından icra takibine konulan bonolarda yazan bedellerin USD cinsinden aynı miktarlarda ve düzenleme tarihlerinin sözleşme tarihi ile aynı tarih olması, takibe konu bonoların sözleşme uyarınca verilecek avanslar karşılığı teminat olarak alınan bonolar olduğunu kanıtladığını, ...da 2.500 m³'lük 2 adet, 5.000 m³'lük 4 adet ve 10.000 m³'lük 1 adet su depoları inşaatı demir-kalıp-beton işlerinin 02.03.2009 tarihli sözleşme kapsamında davacılar tarafından yapılıp yapılmadığı, sözleşmenin tarafı bulunan .....

...da 2.500 m³'lük 2 adet, 5.000 m³'lük 4 adet ve 10.000 m³'lük 1 adet su depoları inşaatı demir-kalıp-beton işlerinin 02.03.2009 tarihli sözleşme kapsamında davacılar tarafından yapılıp yapılmadığı, sözleşmenin tarafı bulunan ......Company For General Contracts firmasının davalıyla olan bağının ve sözleşmedeki imzanın davalıya ait olup olmadığının araştırılmasına girilmeksizin eksik inceleme üzerine taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin ispatlanamaması nedeniyle iş bedeli alacağı yönünden de pasif husumet sebebiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğunu, sunulan delillerin hiçbirisinin toplanmadığını, bilirkişi incelemesi yaptırılmadığını,ilk davada verilen hüküm ile işbu davada ileri sürülen talebin aynı olmadığını, sözleşmedeki ve delil olarak sunulan taslak sözleşmedeki yazı ve imzanın davalıya ait olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılmadığını, sözleşmenin ön görüşmelerinden itibaren davacılarla doğrudan muhatap olanın davalının kendisi olduğunu, sözleşmenin davalı tarafından Ankara'daki ofisinde imzalandığını, davalının her ne kadar yemin üzerine de vermiş olsa ilk davadaki beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, yalan söylediğini beyan etmektedir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davanın reddinin usul ve yasaya uygun olduğunu ancak davacıların kötü niyet tazminatına mahkum edilmemelerinin hatalı olduğunu,

b. Reddedilen iki talep yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir iken tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan, menfi tespit ve alacak istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davacının alacak talebiyle ilgili olarak mahkemece, sözleşmedeki imzaya ilişkin inceleme yaptırılarak, imzanın davalı ...'a ait olduğunun anlaşılması halinde ......Company For General Contracts firmasını temsilen imzaladığının kabulü ile davacının hakediş alacağı ile ilgili olarak talebinin değerlendirilip buna göre karar verilmesi gerekirken, davacının hak ediş alacağına yönelik talebinin pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6342, Karar No: 2012/8194, Tarih: 18.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6342 E.  ,  2012/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 15.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 03.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0045 Esas, 2012/733 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ... Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 15.11.2011 tarih ve 2011/5880 Esas, 2011/7129 Karar sayılı kararımızın kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6855, Karar No: 2022/6895, Tarih: 20.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6855 E.  ,  2022/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin açılan davada bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar süresi içinde davacı vekili temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., 2007 yılında Olur İlçesi .... Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakılan ve maliki olduğu 151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki bölümü imar-ihya ettiğini, 40 yılı aşkın süredir çekişmesiz ve aralıksız olarak zilyet olduğunu ileri sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın haksız ve yersiz açıldığını, dava konusu edilen taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2019 tarihli ve 2018/449 E. 2019/357 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın 1994 yılından önce imar- ihyasının başlamış olabileceği kanaatine varılmış ve baraj sahasında kalan alan için özel mülkiyete konu edilerek tescil hükmü kurulamayacağı gerekçesi ile mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairemizin 10.11.2021 tarihli 2021/3970 E., 2021/6698 K. sayılı kararı ile; “ Jeodezi ve Fotogrametri uzmanı bilirkişi raporunda çekişmeli bölümün dere etkisinden kurtulma tarihinin 1989 ile 2002 yılları arasında olduğu, imar-ihyanın 2003 yılında başlamış olduğu, sınırdaki ağaçların hava fotoğraflarına göre en erken 2002 de var olduğu hususlarının belirtildiği, iki kişilik ziraat raporunda taşınmazın sınırında 15-20 yaşlarında 18 adet kavak ağacı ve bir adet ayva ağacı olduğu ve diğer ağaçların yaşlarının ise 20 yaşından küçük olduğu, taşınmazın yaklaşık son 10 yıl bakımsız kaldığı, bazı bölümlerinde organik tabakanın azaldığı hususlarının tespit edildiği, dosyadaki mevcut fotoğraflardan taşınmazın yer yer taşlık ve kendiliğinden yetişen otlarla kaplı olması sebebi ile taşınmaz üzerinde uzun süredir tarım yapıldığına dair emare bulunmadığı, ağaçların hepsinin davacı tarafından dikilmediği, davacının sadece meyve ağaçlarını diktiği, dava konusu yerin sınırında dere olması nedeniyle kavak ağaçlarının kendiliğinden yetiştiği, davacının 10-15 yıl önce taşınmazı temizlediğini bildirdiğinden, dava tarihi olan 2014 yılı itibarı ile zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı lehine gerçekleşmediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi” gereğine denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Oltu Asliye Hukuk Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

3. Oltu Asliye Hukuk Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/87 E., 2022/143 K. sayılı kararıyla; dava tarih itibariyle davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir

4. Bozma Sonrası Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın davacının zilyetliğinde bulunduğunu, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğnu, dosya arasında bulunan bilirkişi raporları çelişkili olmasına rağmen bu çelişkiler giderilmeden karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.

Aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya yirmi yıl önce ölmüş ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.

Tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır.

Davanın konusu, mahkemece gazeteyle bir defa ve ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilan olunur.

Son ilandan başlayarak üç ay içinde yukarıdaki koşulların gerçekleşmediğini ileri sürerek itiraz eden bulunmaz ya da itiraz yerinde görülmez ve davacının iddiası ispatlanmış olursa, hâkim tescile karar verir. Mülkiyet, birinci fıkrada öngörülen koşulların gerçekleştiği anda kazanılmış olur.

Davalılar ve itiraz edenler, aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.

Kararda, tescili istenilen taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüzölçümü belirtilir ve karara, uzmanlarca düzenlenen teknik bilgileri içeren krokisi de eklenir.

Özel kanun hükümleri saklıdır.”

Davalılar ve itiraz edenler, aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.

Kararda, tescili istenilen taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüzölçümü belirtilir ve karara, uzmanlarca düzenlenen teknik bilgileri içeren krokisi de eklenir.

Özel kanun hükümleri saklıdır.”

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.’’ hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, (IV/2.) numaralı parağrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12940, Karar No: 2012/18304, Tarih: 10.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12940 E.  ,  2012/18304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, hastalığı nedeni ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde tedavi gördüğünü, davalı eşinin ise hastalığını ve tedavi sürecini bahane ederek müşterek konutu terk ettiğini ileri sürerek; lehine 500 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.Davalı vekili; tarafların müşterek konutunun ...’da bulunması nedeniyle yetki itirazında bulunmuştur.Mahkemece; yasa koyucunun TMK. nun 197/2 maddesine göre açılan davalarda özel bir yetki kuralı koymadığı, bu nedenle yetkili mahkemenin 6100 sayılı HMK. nun 6. maddesi gereğince davalı eşin yerleşim yeri olan ... Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetki itirazı kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dava, TMK. nun 185/2, 186/3 ve 197/2 maddelerine dayalı olarak tedbir nafakası istemi ile açılmıştır.Temyize konu edilen tedbir nafakası davaları için TMK. nun 201. maddesinde özel yetki kuralı konulmuştur. Buna göre, “Evlilik birliğinin korunmasına yönelik önlemler konusunda yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yerleşim yeri mahkemesidir”. Yerleşim yeri ise; anılan kanunun 19. maddesinde “… bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer…” olarak belirlenmiştir.Somut olayda, davacı ile davalının 2005 yılında ...’ye yerleştiği, 2011 yılında davacı eşin hastalığı nedeniyle en yakın üniversite hastanesinde tedavisine başlandığı, bir süre sonra davalı eşin müşterek konutu terk ederek ...’ya yerleştiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davacı eş davasını yerleştiği yerde açtığına göre; ... Aile mahkemesi davada yetkili mahkemedir.O halde mahkemece; davacının yerleşim yerinde açtığı bu davanın esasına girilerek sonucu dairesinde karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.