muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6388, Karar No: 2012/8200, Tarih: 18.10.2012

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 03.10.2011 tarih ve 2010/7040 Esas, 2011/5116 sayılı kararımızın kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi oldukları ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5135, Karar No: 2018/9332, Tarih: 02.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5135 E.  ,  2018/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekil...... geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 5.946.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan

......
Yargıtay — Esas No: 2017/5721, Karar No: 2017/8419, Tarih: 30.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5721 E.  ,  2017/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

GSM şirketi işleten sanığın, katılan adına sahte abonelik sözleşmesi ile GSM hattı çıkartıp yüklenen özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sözleşmedeki yazı ve imzaların sanık ve katılana aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yapılmadığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, sözleşmedeki yazı ve imzanın katılan ve sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti ile sözleşmedeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olmasa bile, sanığın işlettiği bayi tarafından yapıldığı sabit olduğunda, suçtan elde edilen menfaatin sanığa ait olacağı hususu da dikkate alınarak, suçun sübuta erdiği kabul edilerek; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7512, Karar No: 2009/5230, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/7512 E.  ,  2009/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyetinin tespiti ile maluliyet aylığı bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya maluliyet aylığı bağlanmasının tespiti ile aksi yöndeki Kurum işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın Yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa’nın 28 ve 56. maddeleridir. 28. maddeye göre; sigortalıya malullük sigortasından yardımın yapılabilmesi için, malullüğü gerektirecek hastalık ve arızanın sigortalılığın başladığı tarihte bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, davacının, malullük sigortasının sağladığı yardımlardan yararlanabilmesi için, malül sayılacak derecede hastalık veya arızanın sigortalı olarak çalıştığı sırada meydana gelmesinde yasal zorunluluk olduğu 56. maddesinde ise malüllük halinin tesbitinde, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, Sosyal Sigortalar Kurumu, Üniversiteler ve Kamu İktisadi Teşebbüslerine ait hastanelerin sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas alınacağı, bu raporların, kurumca teşekkül ettirilecek sağlık kurulunda değerlendirileceği, raporları yeterli görülmeyen ilgililerin kurumca yeniden muayeneye tabi tutulabilecekleri, raporlarla ilgili olarak Kurumca verilen kararlara ilgililer tarafından itiraz olunması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kuruluna gidilerek karar alınması gerektiği belirtilerek, uyulması gereken prosedür gösterilmiştir.

Malullük halinin tesbitinde, 1479 sayılı Yasa’nın 56. maddesinin öngördüğü prosedüre uyulması gerektiği ortadadır. Oysa, mahkemece, hastalığın ve arızanın oluş tarihi ile hastalığı belirleyen rapor yönünden açıklanan doğrultuda işlem yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Malullük halinin tesbitinde, 1479 sayılı Yasa’nın 56. maddesinin öngördüğü prosedüre uyulması gerektiği ortadadır. Oysa, mahkemece, hastalığın ve arızanın oluş tarihi ile hastalığı belirleyen rapor yönünden açıklanan doğrultuda işlem yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 4.10.2000 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa’ya göre esnaf ... sigortalısı olarak tescil edildiği, Şanlıurfa Devlet Hastanesinin 15.2.2005 tarih ve 5947 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda davacıya “hipertansiyon, diabetes mellitus, sol göz absolü” teşhisinin konulduğu, davacının sözkonusu rapora istinaden yapmış olduğu maluliyet aylığı başvurusunun davalı Kurumca maluliyetin 2/3 oranında olmadığından reddedildiği, Harran Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 25.4.2005 tarih ve 1507 sayılı Sağlık Kurulu Rarorunda “bilateral proliferatif diabetik refinofati bilateral glokom teşhisiyle çalışma gücü kaybı % 97 olduğu ve görme ile ilgili işlerde çalışamaz, hastalığı sürekli ve ilerleyicidir” tespitinin yapıldığı, Hacettepe Üniversitesi Hastanesinin 11.7.2007 tarih ve 719 sayılı Sağlık Kurulu Rarorunda “sol göz absolü, sağ göz görme keskinliği 20/800 tashihsiz özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranı % 83,6 sürekli” tespiti yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; 1479 sayılı Yasa’nın 56. maddesinde öngörülün prosedür uyarınca Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulundan rapor almak, alınan rapora davacı tarafça itiraz edilir ise Adli Tıp Kurumundan itirazın değerlendirilmesini sağlamak ve özellikle, alınacak raporlarda; hastalığın oluştuğu tarihi hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4257, Karar No: 2014/5383, Tarih: 08.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4257 E.  ,  2014/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :22/11/2012

NUMARASI :2008/491-2012/649

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar ve davalılar M.. D.., A.. D.. ve B. Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 8.4.2013 Salı günü davacılar vekili Avukat S.Ö. ile davalılar M.. D.., A.. D.. ve B. Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti vekili Avukat S. S. geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı taraflara ait araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı Sedef için 25.000 TL destek, 75.000 TL manevi, davacı Derin için 35.000 TL destek ve 75.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen (sigorta limit ile) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı eş için 21.755,51 TL, Derin için 6.763,43 TL'den toplam 28.518,94 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta limit dahilinde ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olarak), davacı eş içn 15.000 TL, davacı Derin için 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı B. Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti, Murat ve Ağa vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalı B. Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti, M. ve A. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalı B. Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti, M. ve A. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarları az olup daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri gerekir.

3-Davacıların ölen desteğinin yolcusu olduğu .. plakalı otomobil murisin de ortağı olduğu davalı Y. Ç. D. ve Yedek Par. San ve Tic. Ltd. Şti'ne ait olup, bu otomobili kullanan davalı sürücü Yücel ceza davasında “muris ile ailece görüştüklerini ve olay günü birlikte pikniğe gittiklerini, alkollü olan murisin aracı kullanmak istemediği için kendisinin aracı kullandığını” beyan etmiştir. Bu durumda hatır taşıması indirim yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak, karşı araç sürücüsü ve işleteni M.. D.., A.. D.. ve B. Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti.'nin hatır taşıması indiriminden yararlandırılması doğru görülmemiştir.

4-Dava 26.12.2008 tarihinde açılmış, dava dışı Güvence Hesabı ise davacılara yargılama sırasında 20.8.2010 tarihinde kısmi ödeme yapmıştır. Kısmi ödemenin yargılama sırasında yapılması nedeniyle yasal faizi ile güncellenmeden hesaplanan maddi tazminattan mahsubu gerekirken aksi düşünce ile hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

5-2918 sayılı KTK nun 85.maddesi uyarınca; Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar. Her ne kadar davalı B. Nak. Turz. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti hükmedilen tazminatlardan sorumlu tutulmuş ise de adı geçen davalı kazaya karışan araçların kayıt maliki olmadığı gibi işleten sıfatı bulunup bulunmadığı da ayrıntılı şekilde irdelenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

6-KTK'nun 102.maddesi gereği; Bir römorkun veya yarı römorkun veya çekilen bir aracın sebep olduğu zarardan dolayı, çekicinin işleteni, motorlu aracı işletenin sorumluluğuna ilişkin hükümlere göre sorumlu tutulur. Çekilen araçla ilgili olarak sorumluluk genel hükümlere tabidir. Çekicinin sorumluluk sigortası, çekiciyi işletenin, römorkun sebep olduğu zarardan dolayı sorumluluğunu da kapsar. Davalı A.. D.., ..plakalı dorsenin işleteni olup kazaya karışan 35 NET 03 plakalı çekicinin işleteni olmamasına rağmen hükmedilen tazminatlardan davalı A.'nın da sorumlu tutulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar vekili ile davalı B. Nak. Turz. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti, Ağa ve M.. D.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin, 5 ve 6 numaralı bette açıklanan nedenlerle davalılar B.Ltd. Şti, Ağa ve M.. D.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacılar ve M.. D..'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar M.. D.. ile B. Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti'ne verilmesine, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılar A. ve M.. D.. ile B.Nak. Tur. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalılar A. ve M.. D.. ile B. Nak. Turz. İnş. Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 8.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16061, Karar No: 2017/12139, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16061 E.  ,  2017/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.