muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1149, Karar No: 2019/478, Tarih: 18.06.2019

2559 sayılı PVSK'nın Ek 5. maddesi uyarınca uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevlendirilen kolluk görevlilerinin, yapılan ihbarın doğruluğunu araştırmak amacıyla başlattıkları çalışmalar esnasında, ihbarda belirtilen aracı görmeleri üzerine, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak söz konusu aracı durdurdukları, ardından aracın dışarıdan bakıldığında içerisi görünen kısımlarının kontrolü sırasında, aracın sağ ön koltuğu önünde, ağzı açılmış kutu içerisindeki naylon poşette, görünür şekilde ve niteliği ile miktarından dolayı koku ile de algılanabilen suç konusu esrarın ele geçirildiği, görevlilerce araçtaki esrara bu şekilde elkonulmasının; “Gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma” anlamlarına gelen arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, sanıkların açık kimlik bilgilerini içermeyen ihbarın genel ve soyut nitelikte olup başkaca herhangi bir somut emare ile desteklenmediği, işlendiği iddia edilen suça ilişkin yeterli bilgiye sahip olmayan kolluk tarafından yapılan çalışmaların geldiği aşama dikkate alındığında, ihbar içeriğinin adli aramayı gerektirecek boyuta ulaşmadığı, dolayısıyla CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasını gerektiren bir durumun söz konusu olmadığı, bu hâliyle sanıkların içerisinde bulunduğu aracın kontrol edilmesi önleyici nitelikte olduğundan adli nitelik taşımadığı, bu bilgiler çerçevesinde adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunup bulunmadığının araştırılmasının gerekmediği, kolluk görevlilerinin, dışarından bakıldığında aracın içinde görünür şekilde duran suç konusu uyuşturucu maddeleri fark etmeleri üzerine işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hâli ile karşılaştıkları ve buna bağlı olarak da suç işlerken rastlanan sanıkları CMK'nın 90. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile aynı maddenin 4. fıkrası ve PVSK'nın 13. maddesinin 1. fıkrasının (A) bendi ile Ek 6. maddesi gereğince yakaladıkları, görevlilerin bu şekilde ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü hâlinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddenin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14.03.2016 tarihli ve 1627-1481 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükümlerin esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.06.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6643, Karar No: 2017/1090, Tarih: 09.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6643 E.  ,  2017/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

02/05/2014 tarihli temyiz dilekçesi kapsamına göre sanık sıfatı ile yapılan incelemede,

Kısa karar sonuna karar tarihinin yanlış yazımı mahallinde telafisi mümkün yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3541, Karar No: 2011/6083, Tarih: 23.05.2011

1. Hukuk Dairesi 2011/3541 E., 2011/6083 K.

**1. Hukuk Dairesi 2011/3541 E., 2011/6083 K.**

**- ECRİMİSİL

- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- HARCIN ALINMASI VEYA TAMAMLANMASININ TARAFLARIN İSTEKLERİNE BIRAKILMAMASI**- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 16 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 30 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 32 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 413 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 492 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden malik oldukları 178 ve 66 parsel sayılı taşınmazda davalının köyde yaşamamalarından yararlanarak 1980 yılından bu yana tarım yapmak suretiyle tasarrufta bulunduğunu, elatmanın önlenmesine ve geriye dönük 5 yıl için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte 5.500,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, çekişmeli taşınmazları davacıların kök murisi Kamil'den haricen satın aldığını ancak tapuda intikalin yapılamadığını, bedelini ödeyerek malik sıfatı ile taşınmazları kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacılardan Selahattin bakımından aktif husumet ehliyeti yokluğundan açtığı davanın reddine, diğer davacıların davasında ise; davalının 178 parselin tamamına, 66 parselde ise payları oranında elatmasının önlenmesine, ecrimisilin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davacılardan Selahattin tarafından açılan davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, diğer davacılar tarafından açılan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının; dava dilekçesinde taşınmazla ilgili olarak bir değer belirtmediği, yargılama sırasında da taşınmazın değeri konusunda bir açıklama yapılmadığı, keşfen değerin saptanmadığı ve harç tamamlatılmadan yargı-lamaya devam edildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür davalarda, HUMK'nın 413 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca; dava değerinin ve buna göre alınacak harcın çekişme konusu taşınmazın ve üzerindeki muhdesatın değerinin toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur. (04.03.1953 tarih 102 sayılı İ.B.K.)

Bilindiği üzere; 492 sayılı Harçlar Yasası, harcın alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. Anılan Yasa'nın 30. ve 32. maddelerinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır.

Bilindiği üzere; 492 sayılı Harçlar Yasası, harcın alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. Anılan Yasa'nın 30. ve 32. maddelerinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır.

Hal böyle olunca; dava dilekçesinde elatmanın önlenmesi isteği bakımından çekişmeli taşınmazla ilgili olarak davacı tarafından bir değer belirtilmediği gözetilmek suretiyle, davacıya çekişme konusu taşınmaz malın değerinin sorularak açıklattırılması, değere itiraz edilmesi halinde keşfen değerin saptanması, belirlenecek değer üzerinden nispi tarifeye göre harcın tamamlatılması, işin esasının incelenerek hükme bağlanması gerekirken, kabul edilen ecrimisil değeri üzerinden harç alınmakla yetinilmesi isabetsizdir. Davalı yan, temyiz dilekçesinde sair nedenler demek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Öyleyse, davalının temyiz itirazları bu yönüyle yerindedir. Kabulü ile hükmün öncelikle açıklanan nedenden ötürü HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27024, Karar No: 2013/581, Tarih: 16.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/27024 E.  ,  2013/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün sanık müdafiinin yüzünde verilmiş olması karşısında, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ...'ın bu konudaki isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 16.01.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5714, Karar No: 2016/4891, Tarih: 21.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/5714 E.  ,  2016/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'nın maliki olduğu 237 ada 1, 248 ada 1 335 ada1 348 ada 8 ve 393 ada 3 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba adının "İbrahim" olarak yer aldığını gerçekte nüfus kayıtlarına göre baba adının "Tahir" olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kayıtlarında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27875, Karar No: 2024/15558, Tarih: 26.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/27875 E.  ,  2024/15558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/291 E., 2021/844 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/296 E., 2020/42 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 ve 220/7 nci maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "06/05/2014" yerine “31.05.2017” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20302, Karar No: 2024/14791, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20302 E.  ,  2024/14791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/297 E., 2015/201 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.09.2017 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/491, Karar No: 2019/2930, Tarih: 06.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/491 E.  ,  2019/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilâmda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyizi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıya kredi kartı verilip kullandırıldığını, borcun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek ihtarname gönderildiğini, alacağın tahsili için giriştikleri icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı icra dosyasına yaptığı itirazında, kartının manyetik bilgilerinin üçüncü kişilerce ele geçirildiğini, kartın kopyalanarak kendisi dışındaki kişilerce harcama ve nakit çekimlerde kullanıldığını, borcunun bulunmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının geçmiş dönem kredi kartı ekstreleri incelendiğinde hiç bir zaman nakit çekimi yapmadığı halde itiraza konu dönemde nakit çekimlerin yapılmış olduğu, davalının sözkonusu harcamalarla ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu, ayrıca bankaların da şikayeti üzerine açılan davada ... 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/61 esas - 2013/443 karar sayılı kararında davalının suç uydurmak suçundan beraatine karar verildiği ve nakit çekimi yapıldığı tarihlerde davalının ...'da olmadığına ilişkin maddi vakanın tespitinin yapıldığı, davacı bankanın kartın kopyalanmasını engelleyecek teknolojiyi kullanmak zorunda olduğu, müşteri profilini inceleyen, alışveriş ve kart kullanım alışkanlıklarını takip eden yazılımları kullanması ve bu şekilde müşterisinin standart dışı bir harcaması olduğunda müşteriden teyit alması gerektiği, somut olayda davalının kredi kartından geçmiş dönemlerde hiç nakit çekimi olmadığı halde nakit çekimler yapılması sonucu oluşan borçtan dolayı, kartın kopyalanmış olabileceğinin kuvvetle muhtemel olduğu, takibe konu harcamaların davalı tarafından yapıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafından davalıya tahsis edilen kredi kartı harcamalarından kaynaklanan alacağın tahsilini amaçlayan bir itirazın iptali davasıdır. Davalı cevap dilekçesi vermemiş ancak takip dosyasına itirazında kredi kartının kopyalanarak kullanıldığını bu nedenle borçtan sorumlu olmadığını belirtmiştir. Mahkemece yapılan tahkikatta, davacı banka ile dava dışı bir başka bankanın şikayeti üzerine davalı hakkında ... 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nde açılan davada beraat etmiş olması, davalının ceza dosyasındaki savunmasında ileri sürdüğü vakalar delil olaral kabul edilmiş, yine bu ceza dosyası içeriğine göre kredi kartı ile nakit çekimi yapıldığı sırada davalının ...’da olmadığı şeklinde bir belirleme yapılmış ise de bu belirlemeler ceza dosyası içeriğine uygun değildir. Yine tahkikat sırasında alınan bilirkişi raporunda kartın kopyalandığına dair bir veri elde edilemediği bildirildiği halde mahkemece bilirkişi raporunun davalı lehine yorumlanmasının gerekçesi gösterilmemiştir. Yine bilirkişi raporunda davalının hiçbir zaman nakit çekim yapmadığı konusunda bir tespiti de bulunmamaktadır. Bu itibarla davalının kartın kopyalandığını ispatlayamamış olmasına ve ATM’de nakit çekiminin şifre kullanılarak yapılmış olmasına göre davalı yapılan nakit çekim ve sair harcamalardan sorumludur. Mahkemece davalının sorumluluğunun miktar olarak kapsamı belirlenip bunun üzerinden davanın kabulü gerekirken dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçeye dayanarak davanın reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25895, Karar No: 2014/9677, Tarih: 20.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25895 E.  ,  2014/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 15.02.2011 tarih 2010/176 Esas, 2011/83 Karar sayılı beraat hükmünün katılan vekili tarafından yasal sürede temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin 15.02.2011 tarihli ilk hükme yönelik süresinde yaptığı temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2007, Karar No: 2007/4640, Tarih: 13.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2007 E.  ,  2007/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HGK.nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili İcra Mahkemesinin yargılama usulü gözönünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak;

1-Takasa konu alacağın İİK.nun 68.maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2-Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

3-Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

Borçlunun takas talebini İcra Mahkemesine beyan edebileceği gibi, bu başvurusunu icra dairesine sunması da mümkündür. Bu istem, takibin her safhasında bildirilebileceğinden herhangi bir süreye tabi bulunmamaktadır. Dairemiz yerleşik içtihatları da bu yöndedir. Ayrıca takas için alacağa ilişkin olan dayanak ilamın kesinleşmesi de şart değildir. O halde, Mahkemece, işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle takas def'inin reddi yolunda hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3677, Karar No: 2022/515, Tarih: 31.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3677 E.  ,  2022/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “ Dosya kapsamından davalının, yasal tazyik altında kalmadan 2001 yılından 2010 yılına kadar Hazine'ye ecrimisil ödediği, 28.06.2010 tarihli dilekçe ile taşınmazı satın almak için Mal Müdürlüğüne başvuruda bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumda, davalının ecrimisil ödemesi ve taşınmazı satın almak için idareye başvuruda bulunması, Hazinenin üstün mülkiyet hakkını kabul ettiği ve asli zilyet olmadığı anlamına geldiği, öte yandan, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki zilyetlikle iktisap edilebilir niteliğindeki yol fazlası boşluk olan taşınmazı, köy tüzel kişiliğinin satış yetkisinin de olmadığı, hal böyle olunca, davanın kabulü ile yol artığı (fazlalığı), kullanılmayan boşluk niteliğindeki, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 170 ada 59 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 31.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.