muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5424, Karar No: 2021/674, Tarih: 15.09.2021

Vasiyetnamenin tenfizi talebi halinde hâkim murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlemeli, âzami biçimde murisin iradesini yerine getirmeli, vasiyetin tenfizine imkân sağlamalıdır.

Vasiyetnamenin yorumunda murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlenmelidir (YHGK. 7.6.1966 tarih 738 – 309 sayılı ve 2.HD 10.05.2001 tarih 5921 – 7312 sayılı kararları).

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Aynı Kanunun 294. maddesi uyarınca hüküm yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar olduğundan, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalı ve hükmün infazı mümkün olmalıdır.

Somut olaya gelince; yerel mahkemece muris tarafından ...Noterliğine tanzim ettirilen 12/11/2003 tarih ve... yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin kısmen tenfizine karar verildikten sonra, dava konusu 310 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatla ilgili tespit hükmü kurulması gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde tescili yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın yatırana iadesine, karardan bir örneğin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 15/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10897, Karar No: 2021/14335, Tarih: 23.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10897 E.  ,  2021/14335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2020 tarih ve 2018/679 Esas, 2020/47 Karar sayılı ilamı ile;

a) Sanığın katılanı nitelikli kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1, 53, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

b) Sanığın katılanı tehdit suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair kararı.

2)Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarih ve 2020/655 Esas, 2020/1521 Karar sayılı kararı ile;

a)Nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının hükümde TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulandığı bentte yer alan ''4 yıl'' ibaresinin ''3 yıl 12 ay'', TCK'nin 87/2-b maddesinin uygulandığı bentte yer alan ''12 yıl'' ibaresinin ''9 yıl 36 ay'' ve TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı bentte yer alan ''10 yıl'' ibaresinin ''8 yıl 24 ay'' olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair kararı.

b) Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarih ve 2020/655 Esas, 2020/1521 Karar sayılı kararının sanık müdafii Av. ... ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafii 11.12.2020 tarihli dilekçesi ile istinaf sonrası verilen karara karşı süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de, sanığın bulunduğu cezaevinden gönderdiği 19.03.2021 ve 06.05.2021 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, feragat nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 266/1. ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

3) Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve katılanın aralarında yaklaşık 2 yıl süren bir ilişki olduğu, olaydan 2 ay kadar önce katılanın sanıktan ayrıldığı, sanığın bu ayrılığı kabullenmeyerek katılanın peşini bırakmadığı, katılana ölüm tehdidi içeren mesajlar gönderdiği, olay günü katılanın evinden dışarıya çıktığında, katılan ile konuşmak istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine sanığın olay yerine geldiği aracın içinde bulunan tüfeği çıkararak katılana doğrulttuğu, katılanın sanıktan kurtulmak için sanığa biber gazı sıkarak koşmaya başladığı, sanığın katılanın arkasından ve yakın mesafeden 1 el ateş etmesi sonucu katılanın sağ bacak ön ve arka yüzde geniş doku defektleri ile birlikte sağ tibialis anterior arterin tam kat kopmasına ve ameliyatla sol bacaktan damar nakli yapılarak tamir edilmesine, sağ bacak sinirinde tam kat kopmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine, sağ tibia ve fibulada açık parçalı kırıklarına bu kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek ve sağ alt ekstremitede ileri derecede kısalık ile sağda düşük ayak gelişmesi şeklinde organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak nitelikte yaralandığı olayda; suçta kullanılan silahın elverişliliği ve yaranın niteliği gözönünde bulundurulduğunda, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

ME./TH.(...G.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14016, Karar No: 2015/29803, Tarih: 12.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14016 E.  ,  2015/29803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/254809

Mala zarar verme suçundan sanık M.. Ö..'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/2 ve 52/2 maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/289-497 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/07/2015 tarih ve 2015/14035/44805 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/07/2015 tarih ve 2015/254809 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; suçun işlendiği 26/03/2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/2. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 61. maddesinin 9. fıkrasında yer alan “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda, bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırının, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırının da hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağına” dair düzenlemenin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmaması karşısında, adli para cezasının alt sınırının, anılan yasanın 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 5 gün olması ve alt sınırdan uzaklaşıldığına dair herhangi bir ibarenin bulunmamasına karşın, temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak fazla hükmolunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen, 11.11.2014 tarih ve 2014/289-497 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin verdiği yetkiye ve bozma nedenine göre; sanığın, mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca, mahkemenin adli para cezasının tercih edilmesi yönündeki takdiri gözetilerek, adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan adli para cezasının 4 gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı, takdir edilen 20,00 TL'den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14646, Karar No: 2016/2383, Tarih: 29.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14646 E.  ,  2016/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya göre, sanığa ait kuru-sıkı tabancanın Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığının ancak, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğunun belirtilmesi, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emareden bahsedilmemesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporunda ''ortasında boşluk bulunan, gaz ayırım parçasının içerisinden geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen fişekleri de atabilecek özellikte bulunup, mevcut haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunu, fabrikasyon üretiminin bu şekilde yapılıp yapılmadığının üretici firmadan sorulması gerektiğini'' belirtmesi, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın da söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı ile sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması, mağdurun olay yerinden personeli tarafından bulunup kendisine verildiğini belirterek polise teslim ettiği 7.65 mm çaplı boş kovanın sanık tarafından ele geçirilemeyen tabanca ile atıldığına dair bir delilin bulunmaması karşısında; sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu bildiği ve olay yerinde ateş etmediği yönündeki savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna ve olay yerinden ele geçen 7.65 mm çaplı boş kovanın sanık tarafından başka bir tabanca ile atıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7239, Karar No: 2021/8916, Tarih: 25.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7239 E.  ,  2021/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurlar ... ve ... vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve Ceren Doğan hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan verilen düşme kararını temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Mağdurlar ... ve ...'ün suç ve karar tarihinde 15 yaşından küçük olması nedeniyle, mağdurlar adına şikayet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin yasal temsilcilerine ait olduğu, mağdurların velileri olan anneleri ... ve ...'ün 05.02.2015 tarihli duruşmada, sanıklardan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarih ve 2013/287 Esas - 2014/273 sayılı kararı gereğince, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmaması nedeniyle mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1918, Karar No: 2012/3135, Tarih: 05.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1918 E.  ,  2012/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21/09/2011 gün ve 2011/6685-2011/10334 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli 253, 254, 287 ve 292 parsellerin kalan hisselerininde Or-köy tarafından gerçek kişilere satılıp satılmadığı sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosyada yer alması; Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9113, Karar No: 2018/4005, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9113 E.  ,  2018/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkûmiyetine dair Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2017 gün ve 2016/274 Esas, 2017/10 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 15.12.2016 ve 24.01.2017 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16618, Karar No: 2019/4709, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16618 E.  ,  2019/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2014 tarihli ilamıyla, karar bozulmuştur.

Mahkemenin 22.06.2015 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı idareye ait ... bulunan Jandarma Eğitim Komutanlığı Sosyal Tesisler Müdürlüğünde hizmet alımı ile iş yapılan Unlu Mamüller ve Sütlü Tatlılar Pasta Hizmetleri işini ihale ile alan davadışı ... Gıda Teks. Haz. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştırılan müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsili isteminde bulunulmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, işyerinin Jandarma Genel Komutanlığına bağlı yerde dolayısıyla İçişleri Bakanlığı bünyesinde olması nedeniyle husumet itirazın bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava Milli Savunma Bakanlı'ğına yöneltilerek açılmıştır. Davanın, yukarıda yer alan düzenlemeler çerçevesinde, taraf sıfatına haiz olan Jandarma Genel Komutanlığı'na karşı görülmesi gerekirken ...'na karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın Jandarma Genel Komutanlığı 'na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı sair itirazlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21257, Karar No: 2010/2295, Tarih: 08.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21257 E.  ,  2010/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 443/4.maddesi gereğince gayrimenkule ve buna ilişkin ayni haklara dair hükümler kesinleşmedikçe icra edilemez. Bu nedenle aynı ilamda yazılı eklentilerin de infazının istenebilmesi için ilamın kesinleşmesi zorunludur. Buna karşılık, gayirmenkulün aynına ilişkin olmayan (gayrimenkul üzerindeki kişisel "şahsi" haklara ilişkin olan) ilamların icraya konulabilmesi için bunların kesinleşmelerine gerek yoktur. Yani, bu ilamlar kesinleşmeden icraya konulabilir.

Somut olayda takip konusu Üsküdar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24/02/2009 tarih ve 2008/145 Esas, 2009/35 Karar sayılı ilamının incelenmesinde; davaya konu taşınmazla ilgili olarak taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, imar durumuna göre inşaat yapılması mümkün olmadığından, akdin mutlak butlanla batıl olduğu ve taşınmazda borçlunun fuzuli şagil konumunda bulunduğundan bahisle müdahalenin men'inin talep edildiği; borçlunun haksız işgalci olduğundan bahisle mahkemece müdahalenin menine karar verildiği görülmektedir. Bu durumda, taşınmazın aynı ihtilaflı olmadığından ilamın infazı için kesinleşmesine gerek bulunmamaktadır. O halde, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, ilamın taşınmazın aynı ile ilgili bulunduğu ve kesinleşmeden icra takibine konulamayacağından bahisle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.