muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3338, Karar No: 2012/10206, Tarih: 09.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3338 E.  ,  2012/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ... arasındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Kırklareli Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 846/358 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 182 ada 2, 113 ada 269, 118 ada 178, 170 ada 287, 161 ada 5, 127 ada 23, 113 ada 186 ve 145, 174 ada 111 ve 121 ada 38 parsel sayılı taşınmazların kök muris ... ... ile ara miras bırakanlar ... ve ... ...’dan kaldığını, bu yerlerdeki davalıların paylarını dörder milyar lira nakit ve yediyüzer milyonluk çek vererek bedellerini ödediğini, ne var ki, davalılar miras paylarını tapuda devir etmediklerinden öncelikle iptal tescil, bu mümkün olmadığı taktirde davalılara ödenen toplam 9.400.000.000 TL’nin müştereken ve müteselsilen dava tarihinden geçerli olacak şekilde yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ...; açılan davayı kabul etmediklerini, dava dilekçesinde belirtilen 4.000.000.000 TL nakit bedelin ... ... ve ... ...'dan tarafımıza düşen gayrimenkul hisselerinin devri için alınmıştır. Davacıya annesinden gelen hisselerini satmadıklarını açıklamıştır.

Mahkemece, dava konusu 182 ada 2 nolu parsele ilişkin davanın kabulüne, öteki taşınmazlara ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; tarafların kök miras bırakanı ... ...’nın ölü olduğu, yine ara miras bırakan babaları ... ...’nın 17.7.1943 tarihinde anneleri ... ...’nın ise 3.12.1989 tarihinde öldükleri, mirasçı olarak davacı ile davalılar ... ve ... ve dava dışı ...’in mirasçı olarak kaldıkları dosyada mevcut veraset belgesinden anlaşılmaktadır. Dava konusu yapılan yukarıda ada ve parsel numaraları yazılı taşınmazlardan 182 ada 2 nolu parselde muris ...’ın ½ payı olduğu, 269, 178, 287, 5 ve 23 nolu parsellerde miras bırakan ...’nın verasette iştirak üzere hissedar olduğu, 174 ada 11, 113 ada 145 ve 121 ada 38 nolu parsellerde muris ...’nın ¼’er payının bulunduğu, 113 ada 186 nolu parselin kök murisin tüm mirasçıları adına intikal ettirildiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf sözü edilen parsellerdeki murislerine ait payların taksim edildiğini ve mirasçıların paylarını birbirlerine temlik ettiklerine ilişkin herhangi bir yazılı belge dosyaya sunamamışlardır. Bu durumda 182 ada 2 nolu parsel dışındaki diğer parsellere ilişkin tapu iptali ve tescil davasının reddine ilişkin kararda hukuka aykırılık söz konusu olmadığından davacı vekilinin bu parsellerin aynına yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ancak, davacının davalıların annelerinden gelen miras paylarını haricen satın aldığı ve bu amaçla toplam 9.400.000.000 TL. ödediği bu bedelin yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline ilişkin talebiyle ilgili olarak tarafların tüm delilleri toplanmamış ve bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir. Davacının buna ilişkin temyiz itirazları yerindedir, kabulüyle yerel mahkeme hükmünün tazminatla ilişkin talebine hasren açıklanan nedenlerle hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18.40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 09.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6995, Karar No: 2007/9469, Tarih: 02.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6995 E.  ,  2007/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadıköy 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu vekili, müflis şirketin iflâs idaresi tarafından müvekkilinin alacağının kabul edilerek 4’üncü sıraya kaydedildiğini, müvekkili kurumun alacağının kamu olacağı olması nedeniyle 3’üncü sıraya alınması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu’nun alacağının kamu alacağı olduğu, 6183 sayılı Kanun’un 21’nci maddesi kapsamında, 30/03/2006 tarih ve 5479 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda İcra ve İflâs Kanunu'nun 206’ncı maddesinde belirtilen 3’üncü sırada yazılması gerektiği, gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, iflâs idaresi temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2219, Karar No: 2025/882, Tarih: 10.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/2219 E.  ,  2025/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1087 E., 2022/1559 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ve 2020/104 Esas, 2021/577 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2- (e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2022/1087 Esas 2022/1559 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan kurum vekili ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2022/1087 Esas, 2022/1559 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'ün sanıkların eylemlerinin nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve sübut bulan bu suçtan cezalandırılmaları gerektiği gerekçesiyle muhalefeti ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanıklar hakkında mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan Karaman Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddia edilen suç tarihinin 31.10.2019 olduğu, mahkemece ...’ın yaralanmasına sebebiyet veren eylemlerin sanıklar tarafından yapılıp yapılmadığının sabit olmadığı ve netice ile sanıkların iddia edilen eylemleri arasında illiyet bağı kurulmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği, verilen kararın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince istinaf incelemesine tabi tutulduğu ve istemin reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Dairemizde hükmün onanmasına karar verildiği ancak oyuncak attan düştüğü savunulan mağdur ...’in tıbbi raporlara göre alın ortasında morluk olduğu, ağız çevresinde ve yanaklar da çok sayıda abrazyon ve sıyrıklar bulunduğu, sol yanakta morluk, sağ femur ön yüzde ve letarelde, sol femur letaeralde ekimoz bulunduğu, sağ tibia letaralde ortada ve altta, sağ ayak sırtında ekimoz olduğu, verteks de serebral kontüzyon ve subdural kanama olduğu hususlarının belirlendiği, sanıkların kafadaki yaralanma için ...’in oyuncak attan düşmesi ile yaralandığı şeklinde savunma yaptıkları, soruşturma aşamasında alınan beyanlarında mağdur ...’in diğer yaralarını görmedikleri veya kardeşi ... tarafından kıskançlıkla bu yaraların yapıldığı şeklinde beyanda bulundukları, oysa ...’in kardeşi ...’nın 03.05.2017 doğumlu olduğu, ... tarihinin 31.10.2019 olduğu gözetildiğinde mağdur ...’in vücudundaki bunca yaralamayı yapamayacağının maddi vakıa olarak kabul edilmesi gerektiği, eylemler neticesinde mağdur ...’in duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi, iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalığa girmesi, ... tehlike geçirmesi şeklinde yaralandığı, sanıkların soruşturma aşamasında mağdur ...’e karşı hiçbir eylemleri bulunmadığını bildirmelerini rağmen sanık ...’in Karaman Ağır Ceza Mahkemesi’ndeki savunmasında sanık ...'ın çocuklara iyi davranmadığını dudaklarına vurduğunu söylediği, aynı mahkemede sanık ...’ın mağdur ...’in ayağındaki yaraları sanık ...'in yaptığını, ...'in ...’i dövdüğünü, sanık ...'in ...'in ayağını ve yüzünü ısırdığını beyan ettiği, katılan ...’ın sanık ...'ın daha önce ...’e vurmaya çalıştığını beyan ettiği, mağdur ...’in kayyımının duruşmadaki beyanlarında ...’in kardeşi ...’nın kurum çalışanlarına ...’i anne ve baba attı diye soyledigini duyduğunu beyan ettiği, ...’in kardeşi ...’nın mahkemede alınan beyanında sanık ...'in ...’e tekme attığını beyan ettiği, küçük çocuk ...'ya eşlik eden psikoloğun ise ...’nın kendisine annesinin ve sanık ...'in kendisine ve mağdur ...’e tekme ve tokat attığını beyan ettiği, sanık ...’ın mağdur ...’e vurmasının terbiye kapsamında değerlendirilemeyeceği, mağdur ...’in 27.02.2019 doğumlu olup sekiz aylık bir bebeğe hiçbir gerekçeyle şiddet uygulanamayacağı, katılan ...’ın soruşturma aşamasında alınan beyanında sanık ...’ın annesi ...'den sanık ...’in sanık ...’a Karaman’a gelirken piçlerini getirme dediğini duyduğunu beyan ettiği, ayrıca sanık ..

...’nın kendisine annesinin ve sanık ...'in kendisine ve mağdur ...’e tekme ve tokat attığını beyan ettiği, sanık ...’ın mağdur ...’e vurmasının terbiye kapsamında değerlendirilemeyeceği, mağdur ...’in 27.02.2019 doğumlu olup sekiz aylık bir bebeğe hiçbir gerekçeyle şiddet uygulanamayacağı, katılan ...’ın soruşturma aşamasında alınan beyanında sanık ...’ın annesi ...'den sanık ...’in sanık ...’a Karaman’a gelirken piçlerini getirme dediğini duyduğunu beyan ettiği, ayrıca sanık ...’ın annesi ...'nin kendisinin ziyaretine geldiğini ...'nin sanık ...’la telefonda yaptığı bir görüşmeyi anlattığını ve ...'ın ben otogardayım ... çocukları dövüyor ben buradan kaçacağım dediğini soyledigini beyan ettiği, tanık ...’ın sanık ...’ın çocukları dövdüğünü gördüğünü beyan ederek sanık ... ile annesi ...'nin bir telefon görüşmesine şahit olduğunu, ...'nin bu görüşmede ...’ın kendisine ... ölseydi götürüp gömecektim dediğini söylediğini beyan ettiği, tanık ...'nin beyanlarında tanık ... ve katılan ...’ın bu iddialarını doğrulamadığı ancak mağdur ...'deki yaraların tanık ...'nın ve katılan ...’ın bu beyanlarını doğruladığı, sanıkların eylemi öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmasa da uzun süredir aynı hanede yaşayan sanıkların mağdur ...’i vücudunun çeşitli yerlerinden yaradıkları, birbirlerinin yaptıkları yaraları gördükleri, bu yaraların yapılmasına itiraz etmedikleri, nihayetinde mağdur ...'i düşürerek ağır şekilde yaralanmasına yol açtıkları anlaşıldığından sanıkların kasten yaralama suçunu işlediklerinin sabit olması sebebiyle kararın bozulması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun hükmün onanmasına dair görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/8981, Karar No: 2014/15996, Tarih: 20.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8981 E.  ,  2014/15996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİTLİS ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2007/212-2014/45

Taraflar arasında görülen davada Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/02/2014 tarih ve 2007/212-2014/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinde cari ve yatırım sahibi olduğunu, müvekkilinin bu hesabından bilgisi dışında para çekildiğini, hesabındaki paraların çekilmesine ilişkin tediye makbuzlarındaki imzaların müvekkile ait olmadığını, bankaca haksız çekilen paraların ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 10.978,00 TL alacağın paranın banka hesabından çekildiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 07/03/2000 tarihli..numaralı fiş sıra numaralı ve 10.03.2000 tarihli .. fiş sıra numaralı dekonttaki imzaların davacıya ait olmadığı, davacının hesabından para çekilmesi için kimseyi vekil tayin etmediği, dava konusu 10.978,00 TL'nin davacının bilgi ve rızası dışında hesabından çıktığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usııl ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usııl ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalı bankadaki hesabından bilgisi dışında usulüz olarak para çekildiğini, tediye makbuzlarındaki imzaların kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek havale talimatı olan iki adet dekont üzerindeki imzaların davacıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı alacağının nasıl hesaplandığı denetime uygun şekilde açıklanmamıştır. Ayrıca davacıya ait hesap 21.07.1997 tarihinde açılmış olup, dosyada sadece 01.01.2000-31.05.2000 tarihleri arasındaki hesap hareketlerine ilişkin belge bulunmaktadır. Dava konusu dekontlardaki havale yapılan miktarların da havale edilip edilmediği ve havale yapılan şahsın davacı ile ilgisi saptanmamıştır. Bu durum karşısında,öncelikle davacıya hangi tarihten itibaren yapılan işlemlerin usulsüz olduğuna dair açıklama yapması için süre verilmesi, davacıya ait hesabın açıldığı tarihten itibaren tüm hesap hareketlerinin davalı bankadan istenmesi, gerektiğinde banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle açıklanan hususlar çerçevesinde denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir,

3-Kabule göre de, davacı dava dilekçesiyle talep ettiği alacağı için reeskont oranında faize hükmedilmesi talebinde bulunmuş olup, bu oran dava tarihi itibariyle avans faizinden daha düşük bir oranı ifade ettiğinden mahkemece talep aşılarak avans oranı üzerinden hesap edilmesine yol açacak biçimde "ticari faize" hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ'. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11491, Karar No: 2021/2857, Tarih: 22.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11491 E.  ,  2021/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ve bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına ilişkin kararın bozulması yönündeki temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içinde, gündüz vakti bölünmemiş çift yönlü karayolunda seyir halindeyken, ön kısmı kendisine dönük ters park yapmış aracın içerisinde sağ koltukta oturan katılan ...'ın, yaya geçidi, ışıklı işaret veya yetkili kişinin bulunmadığı yolda güvenli geçiş kurallarına riayet etmeyerek doğrudan yol şeridine inip yolu kontrol etmeden ve yaklaşan aracın hız ve mesafesine dikkat etmeden yolun karşı istikametine geçiş yaptığı sırada, sol koluna aracının sağ ayna kısmı ile çarpması sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, katılan ...'ın istikametine göre sol tarafından yaklaşan araca ilk geçiş hakkını vermeyerek 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 58.ve 68/b. maddeleri ile Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 138. maddesinin (a) ve (b) bentlerini ihlal etmek suretiyle olayın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmakla;

Yüklenen suç açısından sanığın, taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğundan bahisle sanık hakkında aynı kanunun 223/2-a. maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, "Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince BERAATİNE," cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6642, Karar No: 2014/11743, Tarih: 16.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6642 E.  ,  2014/11743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 19963 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yönelik .... Hukuk Mahkemesinin 2008/215 E. sayılı dosyası ile kamulaştırma bedel tespit ve tescil davası açtıklarını, yargılama sırasında malik “....”'nin tapudaki isim ve baba adının düzeltilmesi için kendilerine yetki verildiğini, dava konusu taşınmaz maliki ....baba adının.... isim ve soyadının ....olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kaydında malikin kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9100, Karar No: 2016/7807, Tarih: 14.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9100 E.  ,  2016/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/97, Karar No: 2015/4196, Tarih: 30.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/97 E.  ,  2015/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme ve bu suça yardım etme

1) Sanık ..... müdafiinin yasal süreden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.