muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5575, Karar No: 2017/13154, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5575 E.  ,  2017/13154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3396, Karar No: 2024/4250, Tarih: 05.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3396 E.  ,  2024/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/1297 E., 2023/838 K.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Kısıtlı

Taraflar arasındaki vesayet davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kısıtlılık kararının ve vasinin görev ve yükümlülüklerinin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı kısıtlı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Kısıtlı tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Talep eden Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2009 tarihli ihbar yazısında özetle; ihbar yazı ekinde Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından ... a vasi tayinin gerektiğine ilişkin rapor sunularak, ...'ın kendi işlerini görebilecek yeterlilikte olup olmadığı hususunda değerlendirmesi için sağlık kurulu raporu alınması gerektiğini beyanla eğer gerekli görülür ise vesayet altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Vasi ... 30.09.2015 havale tarihli talep dilekçesiyle; kısıtlı ...'in her hangi bir akıl hastalığı olmadığını, Zonguldak'ta bulunan evlerine giden patika yola açılan kaçak kömür ocağı nedeniyle evlerini kullanamaz hale geldiklerini, kısıtlının bu nedenle şikayetçi olması sebebi ile hileli şekilde alınan raporlarla akıl hastası muamelesi gördüğünü, kısıtlının akıl hastası olmadığını beyanla kısıtlılık kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

1.Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.09.2012 tarihli ve 2010/45 Esas, 2012/685 Karar sayılı kararı ile, yapılan yargılamada, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Gözlem İhtisas Dairesi'nin 06.01.2012 tarihli sağlık kurulu raporu ile kısıtlı adayı Şerafetin Yeşilbaş'ın 28.12.2011 giriş ve 06.01.2012 çıkış tarihleri arasında yapılan muayenesi müşahadesi, tetkikleri ve adli dosyanın incelenmesi neticesinde, Hezeyanlı Bozukluk denilen akıl hastalığına musab olduğu, hukuki sorumluluğunun olmadığı, mevcut hastalığı sebebiyle akli dengesinin akıllıca yaşam sürmesi için yeterli olmadığı, iradesinin, verdiği kararlar ve hareketler üzerinde olumsuz bir etki yaratacağı, kendi işlerini görecek güce sahip olmadığı, sürekli yardıma muhtaç olduğu, başkalarının emniyetini tehdit etmeyeceği, muhafaza altına alınması gerektiği, hastalığının sürekli olduğu, hakimlikçe dinlenmesinde yarar bulunmadığı, vasi tayininin uygun olduğunun bildirildiği, rapor sonucuna muhalif muhalif Prof. Dr. .. muhalefet şerhinde "kısıtlı adayanın babasından kalan ve 80 yaşındaki annesinin oturduğu evin patika yolunu ve dere üzerinde yapılmış depodan gelen suyu korumaya çalıştığını, kaçak ocak nedeni ile patika yolun daraldığını, toprak kayması riskinin ortaya çıktığını, evine gelen su borusunun birkaç kez çıkarıldığını veya kesildiğini, bilirkişi raporları ile kazandığı bazı davaların iddialarının asılsız olmadığını gösterdiğini, kişinin psikiyatrik muayenesinde mükemmelliyetçi ve paranoid kişilik özellikleri olduğun tibbi kanaatine varıldığını, vasi tayininin gerekmediği akıl sağlığının yerinde olduğu" şeklinde görüş bildirdiği, kısıtlı adayının sunduğu çok sayıda beyan dilekçesinde kısıtlınması gerektirir akıl hastalığının olmadığını, Gözlem İhtisas Dairesinin valilik yazışma karar ve sayılarından öte mağduriyetine ve haklılığına dair Mahkeme karar ara karar tutanak ve ses ve görüntü kayıtlarına değinilmeyerek karar verilmesinin hukuki ve mantıksal dayanadığının olmadığını, raporu kabul etmediğini hukuki hakları saklı kalmak kaydı ile hakem Üniversite Hastanesinde ses ve görüntü kaydı içinde muayenesinin yapılmasını talep ettiği, kısıtlanması talep edilen hakkında Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinin 09.12.2008 tarihli raporunda dava paranoyası olabileceğinin düşünüldüğünü ancak sağlıklı karar verilmesi için akıl sağlığı hastanesinde bir süre müşahade altında tutulması gerektiği belirtildiği, kısıtlı adayının ZKÜ Uygulama ve Araştırma Hastanesine sevkine karar verildiği, kısıtlı adayının bu yere gitmek istemediğini beyan etmesi nedeni ile bu Kurumdan istenen hususta rapor aldırılamadığı, 30.03.2010 tarihinde Adli Tıp Kurumuna sevkine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 18.08.2010 tarihli yazısı ile şahsın yapılan muayene sonucunda dava dosyası ile 3 ay sonra tekrar muayene edilmek üzere Kurula gönderilmesine karar verildiği, 01.12.2010 tarihinde rapor için tekrar yazı yazıldığı, 08.12

.03.2010 tarihinde Adli Tıp Kurumuna sevkine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 18.08.2010 tarihli yazısı ile şahsın yapılan muayene sonucunda dava dosyası ile 3 ay sonra tekrar muayene edilmek üzere Kurula gönderilmesine karar verildiği, 01.12.2010 tarihinde rapor için tekrar yazı yazıldığı, 08.12.2010 tarihinde İhtisas Kurulunun şahsın yapılan muayenesi sonucunda Gözlem İhtisas Dairesinde müşahedesine karar verildiği, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade sonucu düzenlenen raporda kısıtlanması istenenin akıl hastalığı sebebiyle kısıtlanmasını gerektirir bir durumun olduğu dilenmesine yarar olmadığı, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 29.02.2012 tarih 556 sayılı raporunda kısıtlanması istenenin hezayan bozukluğu denilen akıl hastalığının saptandığı bu duruma göre fiil ehliyetine haiz olmadığından kısıtlanarak vasi tayini gerektiğinin bildirildiği, söz konusu raporlar 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 409 uncu maddesinde belirtilen usulde alınmış raporlar içinde herhangi bir çelişik tespite rastlanmadığı, dosya içinde bu rapolar ile çelişen başkaca rapor bulunmadığı, heyetin baskı altına olduğu, yanlı davrandığı, talimat veya rica aldığı yani tarafsızlığına halel getirecek herhangi bir durumun olduğu tespit veya ispat edilmediği, o halde dinlenmesinde yarar olmadığı belirtilen ve kısıtlanması istenenin yeniden başka hastaneye sevk edilerek rapor alınması yönündeki talebin reddi gerektiği, bu hali ile mevcut ve usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporu gereğince kısıtlı adayının hastalığının kısıtlanmasını gerektirir nitelikte olduğu tespit edildiği gerekçesiyle ...'ın kısıtlanmasına ...'ın kendisine vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

2.Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli kararı ile vasi ... tarafından 06.07.2015 tarihli Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesine verilen dilekçe ile abisi ... hakkındaki vesayet kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, kısıtlının alınan rapora göre kısıtlılık halinin devam ettiği gerekçesiyle kısıtlılık kararının ve vasinin görev ile yükümlülüklerinin aynen devamına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 07.01.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde kısıtlı temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 07.06.2016 Tarihli 2016/4370 Esas, 2016/9154 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmak suretiyle inceleme yapılması gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak, hukuki dinlenilme hakkını ihlal ederek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.03.2023 tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, Mahkemece kısıtlının hastaneye sevk edilmesi için ilgili emniyet müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, 02.06.2022 günü kısıtlının evine gidildiği, kısıtlıya zorluk çıkarmaması gerektiğinin belirtildiği, kendisinin terörist olmadığı kendileri ile gelmeyeceğini belirttiği, polis memurlarını şikayet edeceğini 45 dakikalık çabalar sonucunda kısıtlıyı ikna ettiklerini fakat muayene ücretini ödemediği için muayenesini yapılamadığını, 16.06.2022 tarihinde şahsın adresine gidildiği şahsın 25 dakika zorluk çıkardığı, kız kardeşi ile birlikte ambulansa bindirildiğinin belirtildiği, kısıtlının Akdeniz Tıp Fakültesine sevkinin sağlandığı fakat muayenesinin yaptırılamadığının belirtildiği, kısıtlının hastaneye sevki sağlandığı, kısıtlı hakkında alınan Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 05.07.2022 tarihli raporuna göre şahsın psikiyatrik değerlendirilmesinde psikotik bozukluk denen hastalığı olduğu tedavi olmak istemediği akıllıca yaşam sürdürmek için yeterli akli dengeye sahip olmadığı kısıtlılık halinin devam edilmesinin uygun olacağı 4721 sayılı Kanun'un 432 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağı kanaatine varıldığının bildirildiği, duruşma gün ve saatinin kısıtlı adayı ve vasiye usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, 14.03.2023 tarihli duruşmaya katılmadıkları, yapılan yargılama, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan rapor, kısıtlının hakkında yeniden rapor alınabilmesi için hastaneye müracaat etmemesi, kolluktan gelen cevabi yazılar, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre kısıtlının alınan rapora göre kısıtlılık halinin devam ettiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kısıtlı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kısıtlı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 11.10.2023 tarihli ve 2023/6570 Esas, 2023/4701 Karar sayılı kararıyla, dosya kapsamında yer alan vasi adaylarının ve mevcut vasinin beyanları, hakkında kısıtlılık kararı verilen ...'ın iddiaları, kısıtlılık kararına dayanak Adli Tıp Kurumu raporunda yer alan muhalif Prof. Dr. ...'in karşı oy yazısı ve kısıtlının geçmişi bir bütün olarak değerlendirilerek, hakkında kısıtlılık kararı verilen ...'ın akıl sağlığı konusunda 2659 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adli Tıp Kurumu'nun ilgili üst kurulundan bozma ilamı doğrultusunda yeniden rapor alınması ve bu rapor sonucu ile tüm dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgeler bir arada değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle temyiz olunan Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kısıtlı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Kısıtlı; kısıtlanmasını gerektiren yasal koşulların oluşmadığını, hak aradığı için bu dava ile muhatap edildiğini, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın tüm yönlerinden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kısıtlanma ve vasi tayini talebine yönelik olup, uyuşmazlık, Dairenin 11.10.2023 tarihli ve 2023/6570 Esas, 2023/4701 Karar sayılı kararında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 405 inci ve 409 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 2.320,00 TL para ceza ile yatırılmayan 891,50 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1259, Karar No: 2023/2263, Tarih: 12.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1259 E.  ,  2023/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ve 2013/84 Esas ve 2017/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan (iki kez) cezalandırılması talebiyle açılan davalarda eylemlerinin zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabulüyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/490 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu neticesinde kararda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı kısmın çıkartılarak yerine "Sanıgın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, degişik zamanlarda mağdureye karşı aynı suçu birden fazla işlenmesi nedeniyle, TCK.43/1 maddesi uyarınca verilen cezasından 1/4 oranında artırım yapılarak 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın hukuka aykırı olduğuna, yapılan değerlendirmeye, niteliğe, kesinti nedeniyle iki ayrı suç olması gerektiğine, teselsül uygulanırken alt sınırın tercih edilmesine, takdire, cezanın yetersiz olduğuna, lehe indirim uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın hukuka aykırı olduğuna, yapılan değerlendirmeye, niteliğe, kesinti nedeniyle iki ayrı suç olması gerektiğine, teselsül uygulanırken alt sınırın tercih edilmesine, takdire, cezanın yetersiz olduğuna, lehe indirim uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İddia, mağdure ve katılanın itibar edilen beyanı, rapor ve delillerden, sanığın, mağdurenin babasının cezaevinden arkadaşı olduğu, 23.01.2014 tarih ve 2014/5469 Esas sayılı iddianameye konu olan, 2011 Haziran ayı içerisinde, mağdurenin kendisinden ... kardeşleriyle aynı odada uyuduğu sırada, sanığın gizlice eve girdiği, uyuyan mağdurenin pijamasını ve kilotunu bacaklarına kadar indirip mağdurenin göğüs ve bacaklarına dokunduğu sırada mağdurenin uyandığı, kardeşi ...'e bağırdığı esnada sanığın mağdurenin ağzını kapatarak bağırmasına engel olduğu, sonra koltuğa oturduğu, mağdureye paraya ihtiyacı olup olmadığını sorduğu, mağdurenin de sanığın gitmesini istediği, bunun üzerine sanığın evden ayrıldığı anlaşılmakla, sanığın, 2011 yılı Haziran ayı içinde, on üç yaşındaki mağdurenin bacaklarını ve göğüslerini ellemek suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediğinin sabit olduğu sonucuna Mahkemece ulaşılmış, yine iddia, itibar edilen tanık ve mağdure beyanı, Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 2012/2547 protokol numaralı raporu ve delillerden, sanığın 27.04.2012 tarihinde ve gece sıralarında mağdurenin evine girdiği, mağdurenin uyanması üzerine mağdurenin saçından tutarak yatak odasına götürdüğü, burada mağdureye cebir uygulayarak BTM ile giderilecek şekilde yaraladığı, mağdureye ''Cinsel organımı yala, seni kendime karı alacağım.'' diyerek cinsel istismarda bulunduğu anlaşılmış olup, sanığın sabit olan bu suçu ile 2011 yılı Haziran ayı içindeki sabit olan çocuğun cinsel isitismarı suçu arasında hukuki kesinti bulunmadığından, sabit olan bu eylemleri nedeniyle teselsül hükümleri uygulanarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasıyla bulunan 12 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında artırım yapılması gerekirken temel ceza üzerinden artırım yapılarak sonuç cezanın 15 yıl hapis yerine 14 yıl hapis olarak noksan tayini 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/490 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14462, Karar No: 2013/13778, Tarih: 02.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14462 E.  ,  2013/13778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 103, 112, 117, 156 ve 246 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında murisi ...'in baba adının yanlış yazıldığını ileri sürerek, nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacının miras bırakanı ...'in baba adının "...." olduğu saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.