muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3411, Karar No: 2011/6070, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3411 E.  ,  2011/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili için başlatılan icra takibinin davalı iş sahibi şirketin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı, iş sahibi şirket tarafından açılan karşı dava; eserin eksik ve ayıplı yapılması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemlerine ilişkin olup, mahkemece kısa kararda yüklenici şirket tarafından açılan itirazın iptâli davasının asıl alacak yönünden kabulüne karar verilmiş, karşı dava hakkında hüküm kurulmamış, gerekçeli kararda ise yine yüklenici şirket tarafından açılan itirazın iptâli davasının asıl alacak yönünden kabulüne, iş sahibi şirket tarafından açılan karşı davanın reddine karar verilmiş, karar davalı ve karşı davanın davacısı iş sahibi şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda iş sahibi şirket tarafından açılan işin eksik ve ayıplı yapılması nedenine dayalı tazminat davası hakkında herhangi bir hüküm kurulmamış, gerekçeli kararda ise; karşı davanın reddine karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılmıştır. Yargıtay İçtihadi Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün, 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı kararı uyarınca kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkralarının çelişkili olması bozma nedeni olacağı kabul edilmiştir.

Sözkonusu karar gereğince kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunduğundan diğer yönleri incelenmeksizin kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca icra takibinin ... Hidrolik Makine Sanayi A.Ş. tarafından yapılması, davanın ise ... Mühendislik Otomotiv Makine Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından açılmış olması üzerinde mahkemece durulmadan ve bu konuda herhangi bir araştırma yapmayıp gerekçe göstermeden hüküm oluşturulması da usuli eksiklik olup bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca icra takibinin ... Hidrolik Makine Sanayi A.Ş. tarafından yapılması, davanın ise ... Mühendislik Otomotiv Makine Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından açılmış olması üzerinde mahkemece durulmadan ve bu konuda herhangi bir araştırma yapmayıp gerekçe göstermeden hüküm oluşturulması da usuli eksiklik olup bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı ve karşı davanın davacısı iş sahibi şirket yararına BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre iş sahibi şirketin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL vekâlet ücretinin yüklenici şirketten alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan iş sahibi ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... İnş. San. Tic. A.Ş.'ye geri verilmesine, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1817, Karar No: 2020/3147, Tarih: 20.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1817 E.  ,  2020/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... ile ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, T. ... Bankası A.Ş.'ye husumet yönelterek, alacağını müvekkiline temlik eden şikayet dışı ...'ün alacağının İş Mahkemesi ilamına dayalı işçi alacağı olduğunu, borçlunun taşınmazının satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde ipotekli alacaktan sonra 1. sırada işçi alacaklarının olması gerekirken İİK’nın 206. maddesinde gösterilen imtiyazın sıra cetvelinde dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinde şikayetçiden önce gelen diğer alacaklılara husumet yöneltilmesi için şikayetçi vekiline süre verilmiş, diğer şikayet olunanlara, şikayet dilekçesi tebliğ edilmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, şikayet olunan ... Bankası yönünden davanın husumetten reddine, diğer şikayet olunanlar yönünden kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen kararın şikayetçi vekili ile şikayet olunan SGK ve Vergi dairesi vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemiz’in 2015/535 E. sayılı kararı, 2015/7894 K. sayılı ilamı ile ... Bankası yönünden esastan reddine karar verilmesi gerektiği, diğer şikayet olunanlar yönünden ise İİK’nın 206.maddesinin 4/A fıkrası dikkate alınarak şikayetçinin imtiyazlı alacak miktarının belirlenmesi ve kalan miktarın şikayet olunan ... Bankasına ödenmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uylarak yapılan yargılama sonucu Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Uzunmehmet Vergi Dairesine ayrılan ve adı geçen şikayet olunanlar tarafından itiraz edilmeyen miktarların adı geçen şikayet olunanlara ayrılması, bilirkişi raporuyla belirlenen imtiyazlı alacak miktarı olan 25.704,78 TL' nin kalan paradan şikayetçiye ödenmesi, varsa artan kısmın şikayet olunan T.C. ... Bankası A.Ş.'ye ayrılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili ve Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı ... vekili ve Vergi Dairesi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Temyiz eden davalılar SGK ve Vergi Dairesi aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı davalı ... vekili ve Vergi Dairesi yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz eden davalılar SGK ve Vergi Dairesi aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı davalı ... vekili ve Vergi Dairesi yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve Vergi Dairesi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 4 nolu bendine yer alan “müştereken ve müteselsilen davalılardan” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılak yerine “davalı ...’ndan” sözcüklerinin hüküm fıkrasına yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 sayılı yasanın 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/36276, Karar No: 2011/4358, Tarih: 07.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/36276 E.  ,  2011/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 27.10.2008 tarihli hükmü 31.10.2008 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin yasal süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13748, Karar No: 2022/3408, Tarih: 09.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13748 E.  ,  2022/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarih ve 2017/260 - 2017/137 sayılı kararı

Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK’nın 5/1, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine hükmün düzeltilerek esastan reddine dair karar

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında; örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebeplerine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanıyı oluşturan duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri delaletiyle 314/2 maddesi" yerine sevk maddesinin "TCK'nın 220/7" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Ayrıntıları Dairemizin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 esas 2019/6048 sayılı kararında açıklandığı üzere;

silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asya'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın 31.01.2013 yılında açmış olduğu hesabına yapmış olduğu para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelmediği gibi bankadaki bakiyesini, bankanın TMSF'ye devrinden sonra da devam ettirdiği de gözetilerek, sanığın BankAsya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10480, Karar No: 2016/13720, Tarih: 27.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/10480 E.  ,  2016/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 85/2, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dairemizce verilen 05.05.2016 gün ve 2015/3458 - 2016/7997 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle, 22.09.2016 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

İncelenen dosyada, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2014 tarih, 2012/374 - 2014/26 sayılı kararı ile taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın TCK'nın 85/2, 22/3, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.05.2016 tarih, 2015/3458 Esas, 2016/7997 Karar sayılı ilamı ile onanmasına oy çokluğu ile karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca "somut olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında uygulama yapılması" gerekçesiyle onama ilamına itiraz edilmekle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- 05.05.2016 gün ve 2015/3458-2016/7997 sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

3- 28/11/2011 günü Bitlis İli Ahlat İlçesi Çok Programlı Lisesinde yasal dayanağını 7126 sayılı Sivil Savunma İle İlgili Teşkil ve Tedbirler Tüzüğü'nün 56 - 71. maddelerinde bulunan düzenleme; İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün 15/11/2011 tarih, B.08.4.MEM.013.24.00.95.99/15984 sayılı emir ve talimatları doğrultusunda deprem ve yangın tatbikatı icra edilmiştir. Deprem tatbikatı başarıyla sonuçlandırılmış, sıra yangın tatbikatına gelmiş, yangın tatbikatı öncesi bahçede bir miktar odun tutuşturulmuş, alevleri söndürmek için 2 adet yangın tüpü olay mahallinde bulundurulmuş; öğrenciler okul bahçesinde toplanmışlar, okul gazetesine fotoğraf koymak için cılız şekilde yanmakta olan ateşin harını artırmak amacıyla sanık ..., öğrenci ...'e "git makine bölümünden tiner getir!" demiş, sanık ... fotoğraf makinesiyle tatbikat mahallinde konuşlanmış, tiner kutusuyla olay yerine dönen ...'ten, sanık ... tinerden bir miktar ateşe boşaltmasını istemiş; tinerin yanan odun kütlesine boşaltılmasıyla kimyasal tepkime oluşması neticesinde olay mahallinde bulunan ve vücudunda ciddi yanıklar oluşan ... vefat etmiş; öğrencilerden ..., ..., ..., Muhammet Azapağası çıkan yangın sonucu basit tıbbi tedaviyle giderilmeyecek şekilde yaralanmışlardır.

Bu tür tatbikatların uzman sivil savunma ekiplerince yapılması, icra edilmesi gerekirken; deprem yangın konularında herhangi bir bilgi ve deneyim sahibi olmadığı halde, sanık ...'ın idarece bu konuda görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Sanıkların sivil savunma konusunda ciddi bir eğitimden geçtiklerine, bu konuda uzman olduklarına ilişkin haklarında herhangi bir somut veri yoktur. Ayrıca sanık ...'ın sivil savunmaya ilişkin bir görevi olmadığı gibi sadece okul müdür yardımcısı olarak görev yapmaktadır. Tiner'in oldukça parlayıcı bir madde olduğunun herkes tarafından bilindiğine ilişkin tez varsayıma dayalı bir tezdir. Hadise anlık gelişmiş, bir akıl tutulması yaşanmış, olay yerinde oluşabilecek olumsuz durumlara karşı ambulans, itfaiye hazır bulundurulmadığı için vahim, üzücü sonuç ortaya çıkmıştır. TCK'nın 22/(3) maddesine göre: "Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde taksirli suça ilişkin ceza üçte birden yarısına kadar artırılır." düzenlemesi içermektedir. Sanıklardan ... okul müdür yardımcısı, sanık ... ise elektrik öğretmeni olup, tinerin yakıcı, ateş tutuşturucu özelliğini bildikleri kabul edilse dahi parlayıcı özelliğini bildiklerine ilişkin bir delil mevcut değildir. Zaten bu durumu sanıklar bilseydi, öğrencilerini hayati tehlike arz edecek bir ortamda bulundurmaları ve tehlikeye atmaları düşünülemezdi. Olayın meydana gelmesinde sanıkların taksirli hareketlerinin olduğu şüphe götürmez bir gerçekse de, eylemin bilinçli taksir sonucu meydana geldiği kabul edilemez. Bu açıklamalar ışığında sanıkların eyleminde bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, haklarında TCK'nın 22/3. maddesinin tatbiki ile fazla ceza tayini,

İsabetsiz olup, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2014 tarih, 2012/374 -2014/26 sayılı kararının bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 27/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12137, Karar No: 2011/13837, Tarih: 06.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/12137 E.  ,  2011/13837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... ile davalı ....A.Ş. vekili Av. ... geldiler. Davacı vekili gelmedi. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, aylık 75.000 DM’den beş aylık kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile 191.734.46 Euro kira alacağının faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar vekilinin tahliye tarihine kadar olan kira alacağına ve faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar vekilinin tahliye tarihine kadar olan kira alacağına ve faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, taraflar arasında kiralananın 31.12.2001 tarihinde tahliye ve teslim edilmesi konusunda 16.5.2001 tarihinde yapılan protokol ile anlaşmaya varılmasına rağmen davalının süresinde kiralananı teslim etmediğini belirterek ,Ocak-Mayıs 2002 arası aylar kirasının tahsilini istemiştir. Davalı ise kiralananın 31.12.2001 tarihinde tahliye edildiğini savunmaktadır. Mahkemece istemin reddine dair verilen karar, Dairemizin 7.7.2009 gün ve 5760-6607 sayılı kararı ile davalının kiralananın anahtarının usulüne uygun şekilde kiralayan davacıya teslim edildiğini kanıtlayamaması nedeniyle davacının Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2002 / 84 D İş sayılı dosyası ile yaptırılan tespit sırasında kiralanana 9.5.2002 tarihinde girilmesi karşısında kiralananın tasarrufunun davacıya tespit tarihinde geçtiği ve kiralananın bu tarihte tahliye edildiği kabul edilerek, mahkemece tahliye tarihine kadar olan kira parasının tahsiline karar verilmesine işaretle bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme Ocak-Mayıs 2002 ayları kirası miktarı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırmışsa da, bilirkişi kira parasını tahliye tarihi olan 9.5.2002 tarihine kadar değil tüm Mayıs 2002 ayı kirasını içerir şekilde hesaplamıştır. Bilirkişi raporunun mahkemece benimsenerek tahliye tarihinden sonraki 10.5.2002-31.5.2002 tarihlerini de kapsayacak şekilde fazla kira alacağına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, davacı vekili dava dilekçesinde talep etmediği faiz talebini 4.2.2003 tarihli replik dilekçesi ile talep ettiğinden ve aslında iddianın genişletilmesi niteliğindeki bu talebe davalı yanca karşı çıkılmaması nedeniyle hüküm altına alınan kira alacağına istem tarihi olan 4.2.2003 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir edilen 825 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3851, Karar No: 2007/3358, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3851 E.  ,  2007/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine dair, İstanbul 5.İcra Mahkemesinin 23.05.2006 tarihli ve 2006/571 esas ve 2006/1437 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, ....Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2006 tarihli ve 2006/731 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ....İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25.07.2007 gün ve 39767 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 16.08.2007 gün ve K.Y.B.2007/165233 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ....İcra Mahkemesince borçlu sanığın nüfus kayıt örneği getirtilmeden, 5464 sayılı Kanun’un geçici 4.maddesinde belirtilen sürede sanığın alacaklı bankaya müracaat ederek borcun taraflar arasında yeniden yapılandırılmış olması gerekçesiyle sanığın beraati kararına yönelik itiraza bakan ....Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ....İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK’nun 271/2.fıkrası gereği soruşturma araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın ...İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen