muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5131, Karar No: 2014/5130, Tarih: 18.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5131 E.  ,  2014/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2009/36-2012/1018

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 05.02.2001 – 27.12.2003 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ..... sicil numaralı davalı işyerinin 10.02.1998 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, bu işyerinden davacı adına 27.12.2003 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği ve 27.12.2003 – 03.08.2004 tarih aralığındaki çalışmalarının bildirildiği, bildirilen dönemlere ilişkin imzalı ücret bordrolarının olduğu görülmüştür.

Somut olayda; davalı işyerinin dönem bordrolarının getirtilmediği, davacı tanıklarının beyanlarına göre hüküm kurulduğu, resen tanık araştırılmadığı, davacının davalı işverene karşı açtığı, kesinleşen alacak davasında “davacının 14.03.2002 - 03.08.2004 tarihleri arasındaki çalıştığı kabul edilerek alacağın hesaplandığı, Aralık 2003 dönemine ilişkin imzalı ücret bordrosunda davacının 5 gün çalışması görüldüğü ve bu sürenin Kuruma bildirildiği anlaşılmasına rağmen Aralık 2003 dönemindeki çalışmalarının da 30 güne tamamlandığı eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, S.. K.., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, imzalı ücret bordrolarındaki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığını davacıya sormak, inkar halinde imza incelemesi yaptırmak, imzaların davacının eli ürünü olduğu anlaşılırsa, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemler yönünden şimdiki gibi karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4860, Karar No: 2024/16031, Tarih: 15.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4860 E.  ,  2024/16031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/64 E., 2016/171 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce etkin pişmanlık göstererek uyuşturucu maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırdığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeyi şüphe üzerine durdurulmasından sonra polise teslim etmesinin etkin pişmanlık olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeyi şüphe üzerine durdurulmasından sonra polise teslim etmesinin etkin pişmanlık olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

14.07.2014 tarihli kolluk tutanağında sanığın olay günü kuşku üzerine durdurulduğu, kimlik sorgusunda aranan şahıslardan olmadığının anlaşılmasından sonra herhangi bir arama veya soruşturma işlemi yapılmadan, sanığın maddeyi bu şekilde çıkartıp verdiği, kolluk görevlisinin herhangi bir makul şüphe göstermeyen sanığın durdurularak üzerinde bir suç unsuru bulunup bulunmadığını sorması işleminin, Ceza Muhakemesi Kanunu ve Adlî ve Önleme Aramaları Yönetmeliği kapsamında "adli veya önleme araması" sayılmayacağı, bu işlemin 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 4/A maddesindeki durdurma ve kimlik sorma işlemi olarak kabul edilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrasının, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran

kişinin, resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce, bu maddeyi kimden, nerede ve ne zaman temin ettiğini merciine haber vererek uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırırsa, hakkında cezaya hükmolunmayacağını düzenlediği, yargılamaya konu olayda sanığın durdurulduğu, Ceza Muhakemesi Kanunu ve Adlî ve Önleme Aramaları Yönetmeliği kapsamında alınmış bir arama kararı bulunmadığından üzerinin aranmadığı, makul şüphe olmadığından üzerinin aranmasını gerektirir neden de görülmeyerek sadece kendisine sorulduğu, sanığın da kimlik tespitinden sonra yoluna devam edecek iken üzerindeki uyuşturucu maddeyi kendiliğinden verdiği, sanığın üst aramasını gerektirir herhangi bir makul kuşku bulunmadan, adli arama kararı alınması gerektiği halde arama kararı alınmadan yapılan aramanın hukuka aykırı olacağı, böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan kanıtların ya da suçun maddi konusunun hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş sayılacağı, hükme esas alınamayacağı, bu durumda hukuka aykırı yapılacak arama ile ele geçecek uyuşturucu madde ile sorumlu tutulamayacak olan sanığın uyuşturucu maddeyi, resmi makamların haber almasından önce ele geçmesini kolaylaştırması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrasından yararlandırılmasının gerektiği, gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın iddianame gereği Mahkemece savunmasının alındığı 26.02.2016 tarihi olduğu ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla dava zamanaşımı süresinin dolmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının zamanaşımı süresini durduran bir işlem olmadığı, belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın iddianame gereği Mahkemece savunmasının alındığı 26.02.2016 tarihi olduğu ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla dava zamanaşımı süresinin dolmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının zamanaşımı süresini durduran bir işlem olmadığı, belirlenmiştir.

14.07.2014 tarihli olay tutanağına göre; saat 22.00 sıralarında durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın yapılan sorgulamasında aranan şahıslardan olmadığının anlaşıldığı, üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda sanığın eşofman cebinden çıkardığı suça konu uyuşturucu maddeyi kendi rızası ile görevlilere teslim ettiğinin belirtildiği, sanığın da savunmasında tutanak içeriğini doğruladığı, uyuşturucu maddenin sanık üzerinde herhangi bir arama yapılmadan sanık tarafından teslim edildiği, dolayısıyla ayrıca bir arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasına gerek bulunmadığı, suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği ve sanığın eyleminin sübut bulduğu, şüphe üzerine durdurulması nedeniyle de sanık hakkında ancak 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının tartışılması gerekeceği, aynı maddenin ikinci fıkrasının uygulanma koşulunun bulunmadığı, bu kapsamda da, sanık hakkında, 14.07.2014 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca,

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin belirtilmediği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 22.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, zamanaşımı süresi içinde, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/171 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14236, Karar No: 2011/8194, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14236 E.  ,  2011/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, takibe konu bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalılar vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dava icra takiplerine karşı açılan menfi tespit davası olup, davacı bono bedellerini haricen makbuzlarla davalı avukatına ödediğini, ancak senetlerin kendisine iade edilmediğini, daha sonra bu senetlerle aleyhine icra takibi yapıldığını belirterek bu senetler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş ve alınan malzemeleri kendi şahsi ihtiyacı için aldığını söylemiş olması karşısında taraflar arasındaki ilişkinin ticari iş olmayıp, 4077 Sayılı Yasa kapsamı içinde kaldığı, davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesi’nin olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kambiyo senedine ilişkin menfi tespit istemine ilişkin olup, TTK.nun 4-5-12 vd.hükmü gereğince mutlak ticari dava niteliğinde bulunmasına, hakkın senede münderit olmasına göre davanın Ticaret Mahkemesi’nde görülmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7672, Karar No: 2013/10702, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7672 E.  ,  2013/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ... (...) ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2011 gün ve 2009/1243 Esas, 2011/26 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 13.02.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra TCK.nın 64. maddesi gereğince mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1178, Karar No: 2014/9492, Tarih: 29.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1178 E.  ,  2014/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/242-2013/479

Dava dilekçesinde, davalı Serkan'ın H. A. çocuğu olmadığının tespiti ve nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı S.. A..'ın nüfus kaydında annesi olarak görünen H. A.'ın Serkan'ın annesi olmadığının tespiti ile nüfus kaydının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Nüfus Hizmetleri Yasasının 36.maddesi hükmüne göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda nüfus müdürü veya memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu yasa hükmü dikkate alınmadan nüfus idaresi temsilcisinin yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7827, Karar No: 2016/10570, Tarih: 21.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7827 E.  ,  2016/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan hazinenin bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden; hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4564, Karar No: 2008/5939, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4564 E.  ,  2008/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalı ... ...’nun alacağının muvazaaya dayandığını, diğer davalı ... .... lehine kurulan rehnin geçersiz olduğunu, tescilin usulüne uygun biçimde yapılmadığını, rehin sözleşmesinde borçlunun imzasının bulunmadığını ve kredi sözleşmesinde borç miktarının yazılmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalı ... ...’nun alacağının varlığını ispatlayamadığı; diğer davalı ... ... yönünden ise dava dışı borçlu ...’un bankadan 29.000,-YTL kredi aldığı, ancak rehin sözleşmesinde imzasının bulunmadığı, teslim şartının gerçekleşmediği ve aracın halen borçlunun hakimiyetinde bulunduğu, bu nedenle de rehin hakkının doğmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... .... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2849, Karar No: 2015/7115, Tarih: 11.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2849 E.  ,  2015/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı (3 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/52141, Karar No: 2019/6927, Tarih: 15.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/52141 E.  ,  2019/6927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın mağduru, "on milyonluk mermiye yazık olacak" biçimindeki sözlerle tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, eylemin kanıtlanması halinde TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturması karşısında; soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve dosya kapsamından olayın tek görgü tanığı olduğu anlaşılan ...'in dinlenilmesinden sonra, tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığa isnat olunan eylem TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak değerlendirilip, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında düşme kararı verilmesi,

2)Bozmaya uyularak, eylemin sübut bulduğuna kanaat getirilmesi durumunda; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.