muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9717, Karar No: 2013/18886, Tarih: 15.05.2013

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta  -  Türkiye Davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde hesabın haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirlerinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının iyi niyetle de bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece, haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin İş Bankası Birecik Şubesinde bulunan hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Öte yandan borçlu belediyece, haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin İş Bankası Birecik Şubesinde bulunan hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Bu durumda mahkemece, haczedilen İş Bankası Birecik Şubesinde bulunan hesap ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtildikten ve belediyeden hesaptaki paraların nitelikleri ayrıntılı olarak sorulduktan, gerektiğinde defter ve kayıtlar ve banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, haczedilen paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları halinde (bu olgu belirlendiği takdirde) haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Hesabın yukarıda açıklandığı üzere havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21182, Karar No: 2013/410, Tarih: 17.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/21182 E.  ,  2013/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/273300

MAHKEMESİ : Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2009

NUMARASI : 2008/150 (E) ve 2009/68 (K)

SUÇ : Basit tehdit, Kişilerin huzur ve sükununu bozma, Cinset taciz, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın; kısa aralıklarla, defalarca telefonla aramak ve mesaj göndermek suretiyle yakınana yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği kabul edilmekle, suçun niteliği gereği, eylemlerin tek suç olacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK/43 maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde bu maddeye göre sanığın cezasınadan 1/4 oranında artırım yapılarak sanığa fazla ceza verilmesi,

2-5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-f maddesi uyarınca, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza seçenek yaptırıma çevrilirken, cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden, hakaret suçundan 1 ay 17 gün, basit, tehdit suçundan 1 ay 1 gün, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve cinsel taciz suçundan 1 ay 17 gün yerine, 2 ay süreyle kamuda yararlı bir işte çalıştırma tedbirine karar verilmesi,

3- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezalarının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "hizmetli kolunda çalıştırılmasına" karar verilmesi,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına karar verilmesinede dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanın sanığa yüklenen hakaret, kişilerin huzur ve belgelerin incelenmesinde katılanın sanığa yüklenen hakaret, kişilerin huzur ve sükunun bozma, basit tehdit ve cinsel taciz suçlarından doğan maddi bir zararının bulunmadığı ve sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken" müştekinin zararlarını gidermediği " biçimindeki, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısınn temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10921, Karar No: 2012/14352, Tarih: 21.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/10921 E.  ,  2012/14352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/191319

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2009

NUMARASI : 2007/32 (E) ve 2009/195 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suça konu yerde oturmadığı,suçla ilgisi olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de;Tutanağa konu yerin işyeri olduğu,elektriği kullanan olarak İ.. Ş.. adlı şahsın imzasını,işyerine ait telefon ve Vergi numarasını taşıyan suç tutanağın da mal sahibi N.A.'nın 16.05.2006 tarih, 3439 sayılı dilekçesine istinaden düzenlendiğinin yazılı olması karşısında N. A. tanık olarak dinlenerek,işyerine ait telefon aboneliğine ve vergi kaydına ait belgeler getirtilip suç tarihi itibariyle işyerini kimin çalıştırdığı kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken,eksik kovuşturmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/484, Karar No: 2023/3289, Tarih: 18.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/484 E.  ,  2023/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/267 E., 2022/321 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/83 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile sanığın:

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraate,

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/710 Esas, 2020/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçuna yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca oy çokluğu ile düzeltilerek esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kesin olmak üzere istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ile Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.04.2022 tarihli ve 2021/16334 Esas, 2022/3799 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kesin olması nedeniyle temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi uyarınca reddine; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden ise sair temyiz itirazlarının reddi ile "...ilk derece mahkemesince sanığın olay günü evine zorla girdiği on beş yaşından küçük mağdurenin kıyafetlerini çıkardıktan sonra dışarıdan kapıya vurulması üzerine organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden bulunmadığı halde kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle mağdurenin kıyafetlerini çıkararak boynu ile yanaklarından öpme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi..." gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/267 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2023 tarihli ve 9-2022/160103 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, intikalin geç olmasına, mağdure beyanlarının çelişkili olup mağdure beyanları dışında somut delil olmadığına, mağdure beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin iftira atması için sebebinin olduğuna ilişkindir.

B. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, sanığın takdiri indirim uygulanmaksızın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, intikalin geç olmasına, mağdure beyanlarının çelişkili olup mağdure beyanları dışında somut delil olmadığına, mağdure beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin iftira atması için sebebinin olduğuna ilişkindir.

B. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, sanığın takdiri indirim uygulanmaksızın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine; "Mağdure ... \*\*\* annesi olan Katılan ... \*\*\* tarafından soğuk algınlığı şikayeti ile Kağıthane Devlet Hastahanesine gitmesi neticesinde hamile olduğu anlaşılmış olup Mağdure ...'nın 01.12.2018 çocuk izlem merkezindeki beyanında Amcası... \*\*\* ve dosyamız sanığı ... \*\*\* tarafından cinsel istismara uğradığını sanık ...'nın ilk önce asansörde kendisini öpmeye çalıştığını ama kendisinin izin vermediğini daha sonraki bir günde sanığın aidat parasını almak bahanesi ile evlerine geldiğini kapıyı kapattığı sırada ayağını araya koyarak engellediğini sanığın içeri girdiği ve bu sırada ağzını da eliyle kapattığı, içeri giren sanığın mağdureyi kucağına alarak doğruca yatak odasına götürdüğü ve burada bir eliyle kollarını tuttuğu, diğer eliylede ağzını kapatmaya devam ettiği, sonrasında sanığın altındaki pantolonunu çıkarttığı ve bu sırada mağdurenin de altında bulunan pijamasının alt kısmını indirdiği ve bu esnada sanığın şehvet uyandıracak şekilde mağdurenin boynundan ve yüzünden öpmeye başladığı, küloduyla kalan sanığın, mağdureninde üzerinde külot olacak şekilde mağdurenin üzerine çıktığı, bu sırada mağdurenin tepki göstererek ayaklarıyla sanığı iteklediği ve yardım istediği sırada kapının çalınmasıyla sanığın eyleminden vazgeçerek kaçtığını beyan ederek şikayetçi olmuştur. Sanık ... \*\*\* ise karakoldaki ve sorgu mahkemesindeki beyanların da olayı tümüyle inkar ederek mağdurun dedesinin 3 aylık aidatı peşin verdiği o yüzden evlerine gitmediğini beyan ederek olayı tümü ile inkar etmiş fakat ilerleyen aşamalarda aidat borçlarını ödemedikleri için ayağını kapıya koyduğunu ancak içeri girip mağdureye karşı herhangi bir eyleminin olmadığını kendi kız arkadaşı olduğunu mağdurenin amcasından hamile kalma olayı dolaysıyla bu olayı kendi üzerinde yıkmak istedikleri için adını verdiklerini beyan etmiştir.

Mağdur beyanı, sanık savunması, Yargıtay 9.Ceza Dairesi'nin 21.04.2022 Tarih 2021/16334 E. 2022/3799 K. Sayılı bozma ilamı ile tüm dosya kapsamının kül halinde değerlendirilmesi neticesinde kabul edilen oluşa göre; sanığın ilk aşamalarda olayı tamamen inkar edip daha sonraki aşamalarda ise kapıyı çaldığını mağdurenin kimse yok demesi üzerine kapıyı kapatmak istediği sırada kapıya ayağını koyduğunu ancak başka herhangi bir eyleminin olmadığını kendisinin kız arkadaşı olduğunu beyan etmiş ise de sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları, kız arkadaşı olduğunu beyan etmiş ise de kişisel bilgilerini tam olarak verememiş olması hatta tanık olarak dinlenen sanığın annesi bu konuda farklı bilgiler vermiştir. İddia, savunma, mağdur, katılan ve tanık beyanları, dosya içerisinde yer alan uzmanlık raporları, sanık ve ailesinin, mağdur babaannesi ve dedesinin aynı apartmanda uzun süredir yaşadıkları birbirlerini gayet iyi tanıdıkları hatta dosyamız tanığı Ü.U'nın beyanına göre sanıkların ait antenin bile mağdurenin babaannesinin evinde olduğu birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdurenin evini iyi bildiği ailesinin ne zaman olup olmayacağını bildiğini anlaşılmış olup sanık ailesinin olmadığı zamanda aidat istemek bahanesi ile eve geldiği mağdurenin evde kimse yok demesi üzerine eve girdiği olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdura karşı cinsel istismar eylemini gerçekleştirmek amacı ile mağdureyi alıp ağzını kapatıp yatak odasına götürtüğü burada külot ile kalacak şekilde mağdureyi ve kendini soyduğu üzerine çıktığı çeşitli yerlerini öpmeye başlaması eylemelerine devam ederken mağdurun bağırması neticesinde dışarıdan kapıya vurulması nedeni ile korkarak eylemine son vererek olay yerinden kaçması şeklindeki eyleminin sanığın olay günü evine zorla girdiği on beş yaşından küçük mağdurenin kıyafetlerini çıkardıktan sonra dışarıdan kapıya vurulması üzerine organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden bulunmadığı halde kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle mağdurenin kıyafetlerini çıkararak boynu ile yanaklarından öpme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu dikkate alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter delil tespit edildiği soyut savunmalarına açıklanan gerekçelerle itibar edilmediği anlaşılmakla atılı Basit İstismar suçundan TCK'nın 103/1-c.1 hükmü uyarınca cezalandırılmasına" şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Açıklanan nedenle, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/267 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1740, Karar No: 2013/4303, Tarih: 08.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1740 E.  ,  2013/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tedavi gideri alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın, sübut bulmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve temyiz edenin sıfatına göre aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. Madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.