muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/796, Karar No: 2021/3870, Tarih: 25.05.2021

Dava konusu somut olay değerlendirildiğinde; tarafların fiili olarak 5 ay birlikte yaşadıkları, aralarında cinsel ilişki yaşanmadığının erkek tarafından kadının annesine söylenmesinin akabinde; annenin davacı-karşı davalı erkeğe hakaret etmesi üzerine, 2017 yılının Eylül ayında fiilen ayrıldıkları; daha sonra barışıp biraraya geldikleri ancak cinsel ilişkinin yaşanmamış olması nedeniyle anlaşmazlıkların sürdüğü ve ailelerin de bulunduğu ortamda yaşanan son olayın ardından fiili ayrılığın başladığı anlaşılmıştır. Bölge adliye mahkemesi, davacı-karşı davalı erkeğe sürekli telefonla meşgul olup eşine ilgisiz davrandığı, cinsel birleşmenin gerçekleşmesini sağlayamadığı, cinsel birleşmenin sağlanamadığını, üçüncü kişilerle paylaştığı ve eşinin ailesine "alın kızınızı götürün ben istemiyorum" dediği vakıalarını; davalı-davacı kadına da annesinin hakaretlerine sessiz kaldığı vakıasını kusur olarak yüklenerek erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna hükmetmiştir. Yukarıda

değinilen açıklamalar çerçevesinde, "cinsel ilişkinin gerçekleştirilememiş olması"nı sadece davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklemek doğru değildir. Yine, erkeğin "sürekli telefonla meşgul olup eşine ilgisiz davranma" ve "cinselliğin yaşanmadığını üçüncü kişilerle paylaşma" davranışları, tarafların fiilen ayrılıp barıştıkları 2017 yılının Eylül ayından önce yaşanmış olmakla, davalı-karşı davacı kadın tarafından affedilmiş ve hoşgörü ile karşılanmıştır. Taraflar arasında yaşanan son olayda kadının annesinin erkeğe yaptığı ağır hakaretlere karşılık erkeğin "alın kızınızı götürün, ben istemiyorum" demesi ise tepkisel nitelikte olup erkeğe kusur olarak yüklenemez. Davalı-karşı davacı kadının ise, temyize gelmemek suretiyle kesinleşen ve gerçekleşen "annesinin hakaretlerine sessiz kalma" kusurlu davranışı yanında; dosya kapsamındaki tanık ifadelerine göre eşine karşı soğuk ve ilgisiz davranarak eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla; tarafların "cinsel ilişkinin gerçekleşmemiş olması" nedeniyle kusurlu oldukları, ayrıca davalı-karşı davacı kadının annesinin hakaretlerine sessiz kaldığı ve eşine soğuk ve ilgisiz davranarak onu aşağıladığı anlaşılmakla; boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre davacı-karşı davalı erkek az, davalı-karşı davacı kadın ise ağır kusurludur; erkeğin tazminat taleplerinin kabulüne ve kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekir.

Sayın heyetin erkek eşin ağır, kadın eşin az kusurlu bulunduğuna ilişkin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen kararın onanmasına yönelik kararına katılmıyorum, yukarıda açıklanan sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/5923, Karar No: 2016/1419, Tarih: 10.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5923 E.  ,  2016/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı ......... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.04.2007 tarihinde davalı ... ...’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, sürücü ... idaresindeki ........plakalı araç ile kırmızı ışık ihlali yaparak aşırı hızlı ve yüklü olarak tamamen kusurlu hareketi ile müvekkillerin murisi ......’ye yoldan karşıdan karşıya geçerken çarpması sonucu vefat ettiğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek davacı baba Hasan ve anne .......... için 25.000,00’er TL, kardeşler ......, ...... için 10.000,00’er TL dedesi ... için 2.000,00 TL manevi, davacılar anne, baba ve kardeşlerin her biri için 1.000,00’er TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini istemiş, 12.09.2013 tarihli dilekçe ile maddi tazminat istemini 43.033,00 TL’ye ıslah etmiş, son celsede davacı ... için açtığı manevi tazminat davasından feragat etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacı baba ...... 14.790,65 TL, anne...... için 28.243,32 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen, davacı baba ....... ve ana ........ için 5.000,00’er TL, kardeşler ......, ......... ve .....için 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalı ...’dan tahsiline davacı kardeşler ........, ........ve .... için istenen maddi tazminat davası ile davacı ... için açılan manevi tazminat davasının ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ..... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun tebliğ edilmiş ise de, bilirkişi raporları tebliğ edilmemiştir. 1982 T.C. Anayasası'nın 26. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 27.maddesi uyarınca, taraflar dinlenmeden iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Yine HMK’nin 280. maddesi hükmüne göre "Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir." Anılan Yasal düzenleme ile bilirkişi rapor örneğinin taraflarca okunup değerlendirilebilmesi, varsa itirazlarını dile getirebilmeleri ya da belirsizlik gösteren hususlar hakkında açıklama yapılmasını temin amacıyla veya yeni bilirkişi incelemesini talep edebilmeleri için taraflara tebliğ edilmesi zorunluluğu öngörülmüştür. Davada hükme esas alınan tazminat bilirkişi raporu ile kusur raporu davalıya tebliğ edilmeyerek davalının savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

2-Bozma sebebine ve şekline göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebebine ve şekline göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/856, Karar No: 2011/1151, Tarih: 23.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/856 E.  ,  2011/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 209/1, 51.mad.ger.erteli 3 ay hapis cezasına ilişkin

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 23.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2029, Karar No: 2024/4981, Tarih: 03.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2029 E.  ,  2024/4981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 15.12.2023

EK KARAR SAYISI: 2023/2128 E., 2023/3452 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli ve 2023/2128 Esas, 2023/3452 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın ek karara yönelik temyiz dilekçesinde silahla tehdit suçundan bahsetmişse de, ek kararın kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu ayrıca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 04.12.2023 tarihli kararıyla silahla tehdit suçundan beraat kararı verildiği ve bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, temyizin kasten yaralama suçundan kurulan ek karara yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek

bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli ve 2023/2128 Esas, 2023/3452 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17224, Karar No: 2014/19686, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17224 E.  ,  2014/19686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14678, Karar No: 2015/1879, Tarih: 13.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14678 E.  ,  2015/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2014/129-2014/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin endüstri ve otomobil boya sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının 03/07/2006 - 28/03/2012 tarihleri arasında müvekkili nezdinde teknisyen olarak çalıştığını, davalının iş sözleşmesini istifa yoluyla sonlandırılmasının ardından, iş sözleşmesinde belirtilen rekabet yasağı hükmüne aykırılık teşkil edecek şekilde rakip bir firmada çalışmaya başladığını, bu sebeple vekili bulunduğu şirketin sözleşmede düzenlenen cezai şart alacağına hak kazandığını ileri sürerek, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart karşılığı 20.448,00 TL'nin 28/03/2011 akdin feshedildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iş yerinde yaşadığı olumsuzluklar neticesinde istifa etmek zorunda kaldığını, iş sözleşmesindeki rekabet yasağına ilişkin düzenlemenin geçersiz olduğunu, esasen müvekkilinin rekabet yasağına aykırı bir davranışının da bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davalının istifa sonrası rakip firmada çalışmaya başladığı, boya sektöründeki ve bobin boyalarıyla ilgili bilgi ve deneyim birikiminin davacı şirketteki eğitim ve çalışmalarından kaynaklandığı, rakip firmada işe girişinde bu birikimin etkili olduğu, çalışmaya başladığı rakip firmanın da bu birikimden yararlandığı, 348. maddedeki şartların davacı lehine oluştuğu, sözleşme hükümleri doğrultusunda son brüt ücrete göre cezai şartın 18.840,00 TL olduğu, ancak, davalının kazanç durumu gözetildiğinde hükmedilecek tutarın davalının ekonomik yıkıntısına neden olabileceğinden hakkaniyete uygun indirim yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL'nin 09/08/2011 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iş sözleşmesi bünyesinde düzenlenen rekabet yasağına aykırılık hukuki nedenine dayalı cezai şart alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iş sözleşmesi bünyesinde düzenlenen rekabet yasağına aykırılık hukuki nedenine dayalı cezai şart alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesi incelendiğinde, davalı işçinin aynı sektörde faaliyet gösteren bir başka firmada çalışması konusunda 2 yıl süreli bir yasak getirildiği, yasağın ihlali halinde ise yaptırım olarak brüt ücret üzerinden cezai şart belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili, dava dilekçesi ve aşamalardaki beyanlarında, davalının müvekkili şirket nezdinde vakıf olduğu sırları kullandığını ileri sürmüş ve bu iddiasına dayanak olarak müvekkili nezdinde yaptığı çalışmalar ile hali hazır işindeki görevini göstermiştir. Bu hali ile davacı tarafın iddiasının temelinde, davalının davacı şirket sırlarını üçüncü kişilerle paylaştığı, bu sayede iş bulduğu ve buna ek olarak sözleşme kapsamında aynı sektördeki çalışma yasağına aykırı davrandığı hususları bulunmaktadır. Ancak dosya kapsamı itibari ile davalının davacıya ait hangi teknik ve ticari sırlarını paylaşıp kullandığı açıklanmadığı gibi bu yönde dosyaya sunulmuş her hangi bir kanıt da mevcut değildir. Bu hali ile davalıya verilen temel kurs ve eğitim kapsamında kendisinin yetiştirilmiş olması iddiası da teknik ya da ticari sırların üçüncü şahıslarla paylaşıldığı anlamına gelmemektedir. Öte yandan taraflar arasında yapılan iş sözleşmesi bünyesinde, davalı aleyhine Ege ve Marmara bölgelerinin tamamını kapsar şekilde tek taraflı bir çalışma yasağı getirilmesi durumu da başlıbaşına Anayasa ile güvence altına alınan çalışma hürriyetinin açık bir ihlali niteliğinde olup, mahkemece değinilen hususlar göz önünde bulundurulmaksızın davanın reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16392, Karar No: 2011/23410, Tarih: 14.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/16392 E.  ,  2011/23410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2279 sayılı kanuna muhalefet ve açık senedi sahibinin zararına hukukça geçerli işlem yapmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "açığa imzanın kötüye kullanılması" ve "izinsiz tefecilik" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının en son suçun işlendiği 31.01.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekiliyle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE; 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5714, Karar No: 2020/170, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5714 E.  ,  2020/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı borçlu ... aleyhine kredi kartı harcamalarına ilişkin borcun ödenmemesi nedeniyle takip başlatarak borçlunun emekli ikramiyesi üzerine haciz koydurduğunu, ikramiyenin ilk haczi koyan ... 12. İcra Müdürlüğünün 2014/4159 E. sayılı dosyasına gönderildiğini, daha sonra düzenlenen sıra cetveli ile paranın davalı ...'ya ödenmesine karar verildiğini, ... ile ...'in kardeş olduklarını, aralarında alacak borç ilişkisinin bulunmadığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek ... 12. İcra Müdürlüğünün 2014/4159 E. sayılı dosyasında yapılan 05.06.2015 tarihli sıra cetveline dayalı ...'ya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile dava dışı borçlu ... arasında gayrimenkul satışı nedeniyle 90.000,00 TL’lik bono düzenlendiğini, bono tanziminden sonra tapu devri yapıldığını, ancak dava dışı borçlunun bono bedelini ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, davalı alacaklının icra takibine konu ettiği bononun her zaman düzenlenmesi mümkün olan belgelerden olduğu, davalı tarafın alacağının muvazaalı olmadığı yönünde dosyaya HMK’nın 200 ve devamı maddeleri uyarınca belge sunmadığı, davalının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir.

Somut olayda, davalı alacaklının alacağının dayanağı 15.01.2013 tanzim, 15.09.2013 vade tarihli bono olması alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değil ise de, gerek bono metninde bononun veriliş nedeninin konut satışı olduğunun belirtilmesi, gerekse tapu kaydında 25.01.2013 tarihinde konut satışının yapılması birlikte düşünüldüğünde davalının alacağının varlığını ispat ettiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

2- Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12428, Karar No: 2013/18125, Tarih: 16.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/12428 E.  ,  2013/18125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-CMK.nun 256 ve 257.maddeleri hükümleri uyarınca müsaderesi talep edilen eşya ile ilgili müsadere ya da iade kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiği hususu gözetilmeksizin, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça konu aracın kaçak olduğu iddiasıyla zoralımı talep edildiğine göre kamu davasının mutlaka mahkumiyetle sonuçlandırılması gerekmeyeceği gibi zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmış olması halinde dahi dava konusu ... plakalı çekicinin 03.09.2009 tarihli inceleme ve araştırma tutanağına göre motor numarası ile ...plakalı dorsenin şase numaralarının ruhsatlarındaki numaralar ile farklı olduğunun anlaşılması karşısında ilgili merciilerden sorulmak suretiyle söz konusu araçların yurt içinde kayıtlı olup olmadıkları yönünde araştırma yapılması ve sonucuna göre kaçak olarak yurda girdiğinin tespiti halinde ise zoralımına, aksi takdirde aracın iadesine karar verilmesi gerekirken dava zamanaşımı tahakkuk ettiğinden ve mahkumiyet hükmü verilmediğinden bahisle yazılı şekilde müsadere talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.