muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12572, Karar No: 2014/18754, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12572 E.  ,  2014/18754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/126-2014/112

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28599 esas ve 2013/25201 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28599 esas ve 2013/25201 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28599 esas ve 2013/25201 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21933, Karar No: 2011/1356, Tarih: 26.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/21933 E.  ,  2011/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bozüyük 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.07.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının mahkemece sabit kabul edilen kusurlu davranışlarına karşılık; eşine hakaret eden, ailesinin müşterek konutun manevi bağımsızlığını ortadan kaldıracak şekilde müdahalesine engel olmayan davacı-davalı kocanın da kusurlu olduğu; tarafların, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadın lehine ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakasının hükmün kesinleşme tarihine kadar devamına karar verilmesi gerekirken, kaldırılmasına karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3.bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA,istekhalinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.26.01.2011 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/7280, Karar No: 2024/3033, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7280 E.  ,  2024/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1568 Esas, 2022/1261 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2020/131 K.

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin " ... ..." markasının 30. sınıfta yer alan mal ve mal gruplarında tescili için yaptığı başvuruya müvekkilinin “... ” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptıkları itirazın TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, başvurunun seri marka algısı yarattığını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2018-M-8359 sayılı kararının iptaline ve davalının 2018/18553 sayılı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin “...” ibareli marka ve tasarımlarını ciddi tanınmışlığa ulaştırdığını, davacı iddiasının aksine tüketicilerin başvuruyu müvekkilinin markalarıyla özdeşleştireceğini, “...” ibaresinin zayıf bir ibare olup kimsenin tekeline bırakılamayacağını, bu ibarenin sektörde birçok firma tarafından kullanıldığını, taraf markaları arasında benzerlik kurulmayacağını, kötü niyet iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, taraf markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, kötü niyet iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru ile müvekkilinin itiraza mesnet markasının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, “ ...” ibaresinin çatı markası olması nedeniyle benzerlik karşılaştırmasında geri planda bırakılması gerektiğini, markaların tek harf dışında aynı olduklarını, taraf markalarının ortalama tüketici nezdinde ilişkilendirileceğini ve seri marka algısı yaratacağını, ortalama tüketici kitlesinin çocuklardan oluştuğunu, müvekkilinin markasını bilen davalı şirketin başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenim dikkate alınarak belirleneceği, buna göre taraf markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, zira mahkemece hükme esas alınan denetime açık bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, dava konusu başvuruda görsel algıyı ayıcık figürü ile "..." ibaresinin çektiği, davacının ambalaj görseli olan itiraza mesnet markasında ise "..." ibaresinin dikkati çektiği, her iki markada çekişmeli, ayırt ediciliği düşük "..." ibaresi ile "popsy" ibaresinin tali unsur olarak yer aldığı ve dikkati çekmeyecek şekilde konumlandırıldığı, markaları oluşturan unsurların bileşiminin özgün bir karaktere sahip olduğu ve markalar arasındaki farklılığın kolayca algılandığı, markaları bir bütün olarak algılayacak ortalama tüketicilerin başvurunun davacıya ait bir marka olmadığını kolaylıkla algılayabilecekleri, kötü niyetin ispatlanamadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/669, Karar No: 2024/9250, Tarih: 19.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/669 E.  ,  2024/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/692 Esas, 2023/1328 Karar

HÜKÜM : Asıl davanın reddine, karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/206 E., 2021/202 K.

Taraflar arasındaki asıl davada markaya tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili, karşı davada marka iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine, ek kararla hükmün tamamlanması isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararın ve ek kararın davalı- karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın reddine, karşı davada karar verilmesine yer olmadığına, ek karara yönelik istinaf itirazları hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA VE KARŞI DAVAYA CEVAP

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; “...” ve “...” markalarının kömür üretim ve pazarlaması alanında faaliyet gösteren müvekkili adına tescilli olduğunu, aynı alanda iştigal eden davalının “...” markasını kullandığının öğrenildiğini, davalının kömür torbaları üzerinde aynı yazı karakteri ve renkleri kullandığını, müvekkiline ait alev topu işaretini ters çevirip torbalarına bastığını, davalının bu eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, davacı markalarının ayırt edici karakterinin zedelendiğini, pazardaki itibarına zarar verdiğini, davalının müvekkili markasını kullanarak 1.392.570,00 USD değerindeki kömürü piyasaya sunduğunu ileri sürerek marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesini, şimdilik 179.000,00 TL maddi tazminat ile 250.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, karşı davaya cevap dilekçesinde, müvekkili adına tescilli “...+Şekil” markasındaki alev topunun sürekli kullanıldığını, müvekkili ile özdeşleşip ayırt edicilik kazandığını, işaretteki esas unsurun alev topu şekli olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

II.ASIL DAVAYA CEVAP VE KARŞI DAVA

II.ASIL DAVAYA CEVAP VE KARŞI DAVA

Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin “...” ibareli marka başvurusuna davacı itirazının Türk Patent Enstitisünce reddedildiğini, davacı markaları ile müvekkili markasının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) anlamında benzerlik içermediğini, bu durumda markaya tecavüzden söz edilemeyeceğini, davacının tescilli markasının “...” kelimesinden değil “SAFI” kelimesinden oluştuğunu, şekil içermediğini, “...+ Şekil” markasının ise hiç kullanmadığını, kullanılan şekillerin de farklılık arz ettiğini, uzun süredir “MIR TRADE AG” isimli firmadan ithalat yapan müvekkilinin bu sebeple “MIR” hecesini kullandığını, savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı dava dilekçesinde, karşı davalının 2006/22305 sayılı “...+ Şekil” markasını hiç kullanmadığını ileri sürerek sicilden terkinini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı- karşı davacı şirketin yetkilisi hakkında markaya tecavüz suçundan beraat kararı verildiği, davacı-karşı davalının markaya tecavüz iddiasının yanı sıra ambalajların benzerliği nedeniyle haksız rekabet iddiasını da ileri sürdüğü, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 55 inci maddesinde başkalarına ait iş ürünlerinden yetkisiz olarak yararlanmanın, dürüstlük kuralına aykırı reklamlar ve satış yöntemleri ile diğer hukuka aykırı davranışların haksız rekabet olduğunun belirtildiği, alınan bilirkişi raporları ile, davacı- karşı davalının kömür ambalajlarının yeşil renkli oldukları, üzerlerinde yukarıya dönük kırmızı alev topu şekli ile birlikte “...” markasının kullanıldığı, davacı-karşı davalının tescilli markasının “SAFI” olduğu, hiç bir şekil unsuru içermediği, davacı- karşı davalıya ait “...+Şekil” markasının ise ambalaj üzerinde kullanılan kırmızı alev topu şeklini içerdiği, ancak yeşil renkli bir tescilin mevcut olmadığı, davacı- karşı davalının adına tescilli markalarını tescil edildikleri şekilden farklı kullandığı, ambalajın kullanılması ve ambalajlardaki bu benzerliğin davalı- karşı davacının ürünlerinin davacı- karşı davalının ürünleri ile karıştırılma ihtimali doğurması nedeniyle haksız rekabet niteliği taşıdığı, davacı- karşı davalının haksız rekabet nedeniyle elde etmekten mahrum kaldığı kârın kesin olarak tespit edilemediği, maddi tazminatın davalı- karşı davacının kusur derecesine, haksız rekabetin devam ettiği süreye ve tarafların bu dönemdeki cirolarına göre 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci maddesine göre belirlendiği, davacı- karşı davalıya ait 2006/22305 numaralı “...+Şekil” markasının tescilli olduğu mal ve hizmetlerde ciddi bir şekilde kullanıldığını gösteren bilgi ve belgenin tespit edilemediği, dava tarihinden geriye doğru 5 yıldan bu yana tescilli olduğu mal ve hizmetlerde etkin ve ciddi şekilde kullanılmadığı kanaatine varıldığı, 556 sayılı KHK'nın 14 üncü maddesinin yargılama sırasında iptal edildiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalı- karşı davacının davacı- karşı davalıya ait “...” markası ile satışa sunulan ve üzerinde alev görseli bulunan kömür ambalajları ile benzer olan ambalajlarda “...” markası ile satışını yaptığı yeşil zemin üzerinde "..." markasının ve alev görselinin yer aldığı kömür ambalajlarını kullanmak suretiyle haksız rekabette bulunduğunun tespitte, haksız rekabetin durdurulmasına ve önlenmesine, 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalı- karşı davacıdan alınarak davacı- karşı davalıya verilmesine, 20

...” markası ile satışa sunulan ve üzerinde alev görseli bulunan kömür ambalajları ile benzer olan ambalajlarda “...” markası ile satışını yaptığı yeşil zemin üzerinde "..." markasının ve alev görselinin yer aldığı kömür ambalajlarını kullanmak suretiyle haksız rekabette bulunduğunun tespitte, haksız rekabetin durdurulmasına ve önlenmesine, 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalı- karşı davacıdan alınarak davacı- karşı davalıya verilmesine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı- karşı davacıdan alınarak davacı- karşı davalıya verilmesine, davacı- karşı davalının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiş, davalı- karşı davacı vekili hükmün tamamlanmasını istemiş, Mahkemece, ek kararla hükmün tamamlanması yönündeki talep reddedilmiş, hüküm ve ek karar davalı- karşı davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı- karşı davalıya ait 2000/28658 sayılı “SAFI” markası ile davalı- karşı davacıya ait 2011/42695 sayılı “...” markası arasında işitsel, görsel ve bütünsel açıdan iltibasa sebebiyet verecek düzeyde ayniyet ve benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının 2011/42695 sayılı “...” markasının hükümsüzlüğüne dair talebinin reddine dair kararın kesinleştiği, davacı- karşı davalının asıl davada, markaya tecavüz iddiasının yanı sıra ambalajların benzerliği nedeniyle haksız rekabet iddiasında bulunduğu, istinabe suretiyle alınan bilirkişi raporundaki görsellerden, davalının kullanımının 11.10.2011 başvuru tarihli 24.02.2014 tescil tarihli, 2011/80385 sayılı ambalaj markasına dayandığı, bu hususun talimat yoluyla aldırılan bilirkişi raporunda tespit edildiği, tescili aşan bir kullanım olmadığı, verilen beraat kararının kesinleştiği, kararda suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik maddi vakıa değerlendirmesinin hukuk hakimini bağlayacağı, haksız rekabetin koşullarının oluşmadığı, asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin yerinde görülmediği, hükmün tamamlanmasına yönelik talebin, karar kaldırılarak yeni hüküm kurulduğundan konusuz kaldığı, 556 sayılı KHK'nın kullanmama nedeniyle markanın iptaline ilişkin 14 üncü maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmesi ve bu iptal kararının, yargılama sırasında 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle, davanın yasal dayanağının ortadan kalktığı gözetilerek esasa dair karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddinin yerinde görülmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davanın reddine, karşı davaya yönelik davalı- karşı davacının 19.04.2022 tarihli ek karara yönelik olarak yapmış olduğu istinaf başvurusu hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, karşı dava konusuz kaldığından esasa yönelik karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davacı- karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı- karşı davacının ürünleri üzerindeki markasal kullanımları ile ambalajların davacı- karşı davalının marka hakkına tecavüz oluşturup oluşturmadığı, haksız rekabet teşkil edip etmediği, karşı davalı adına tescilli 2006/22305 sayılı markanın kullanmama nedeniyle sicilden terkin şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 54 vd. maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 14, 61, 62 ve 66 ncı maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 9 ve 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 54 vd. maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 14, 61, 62 ve 66 ncı maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 9 ve 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı- karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.