muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1710, Karar No: 2023/10158, Tarih: 27.11.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı, sanığın üzerinde bulunan maddenin incelenmesi sonucu düzenlenen 10.11.2014 tarihli İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı raporunda maddenin esrar ön maddesi olan kenevir bitkisi olduğunun bildirildiği, sanığın alınan savunmasında Manisa'da uyuşturucu tedavisi gördüğünü, bu nedenle denetimli serbestliğe gidemediğini, beyan etmiş ise de Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne yazılan müzekkereye verilen cevapta tebligatın

yapıldığı 21.05.2015 tarihinde sanığın hastanede olmadığı anlaşılmakla sanık savunmasına itibar edilmeyerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanığın 25.09.2014 tarihli eylemi nedeniyle 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı, erteleme kararının tebliği ile kesinleşmesinin yapıldığı ve tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 20.05.2015 tarihinde tebliği üzerine sanığın kuruma başvuruda bulunmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının 07.07.2015 tarihli karar ile kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 25.09.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/263 Esas, 2015/643 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1234, Karar No: 2015/16980, Tarih: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1234 E.  ,  2015/16980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen kazada katılan tarafın zararının giderilmediği gözetilerek sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması ve TCK'nın 53/6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." açık hükmü karşısında sürücü belgesinin geri alınması ve süresinin hakimin takdir yetkisi kapsamında olması gözetilerek, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, illiyet bağına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmesine rağmen, uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 6. bendinde “denetim süresi içinde” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine, yine hükmün 6. bendinin son cümlesinin başına “TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/329, Karar No: 2022/5073, Tarih: 25.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/329 E.  ,  2022/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin. 16/07/2020 tarih ve 2020/86 E. 2020/264 K. sayılı kararına karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 25/10/2021 tarih ve 2020/1969 E. 2021/2384 K. sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddi kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra, davacının diğer vekilinin 15/04/2022 tarihli dilekçesi ile vekaletnamedeki yetkisine dayanarak temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 366 ve 349/2. maddeleri uyarınca (REDDİNE), 25/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27717, Karar No: 2015/13775, Tarih: 15.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27717 E.  ,  2015/13775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, sanık ...'in, duruşma sırasında bildirmiş olduğu mernis adresine Tebligat Yasası'nın 21.maddesi uyarınca 24.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, ancak tebligat parçasında tebligatın imkansızlığından bahsedilmişse de, bu imkansızlığın ne olduğunun açık bir şekilde belirtilmediği bu sebeple tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulüyle yapılan inceleme de;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, katılanlara ait aracı, pencere camı açık ve kontak anahtarı üzerinde iken çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi yerine aynı yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14029, Karar No: 2018/1541, Tarih: 05.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/14029 E.  ,  2018/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili 168 ada 53 parsel sayılı iki katlı işyeri vasfındaki taşınmazın,1970'li yıllarda ... Belediyesi tarafından buradan geçen Tabaklar Deresinin üstü kapatılarak zemin üzerine inşaat yapıldığını, altından dere akmaya devam ettiğini, belediye tarafından bina inşa edildikten sonra Kadastro Müdürlüğü tarafından belediye adına tescil edildiğini, sonrasında davalıya hibe yoluyla devredildiğini devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğunu,verilen tapunun yok hükmünde olduğunu, tapu kaydı yok hükmünde olduğundan davalının taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını ileri süremeyeceğini belirterek; taşınmazın tapu kaydının iptali ile paftasında dere yatağı olarak gösterilmesini, müdahalenin menini ve derenin üzerini kapatan beton zemin ile binanın kalini, kal masraflarının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin taşınmazı ihale yoluyla belediyeden satın aldığını, tescil tarihinden çok zaman geçtikten sonra dava açılması nedeniyle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, tapu kaydına güvenerek taşınmazı satın aldıklarını, MK 1020 uyarınca müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, kal masraflarının alınmasının icra aşamasında dikkate alınacağını, davanın reddini ve davacının davayı kazanması halinde zararın tahsili için belediye aleyhine kanuni yollara başvuracaklarından davanın ... Belediyesine ihbarını istemiştir.

Mahkemece dava ... Belediyesine ihbar edilmiş, ... Belediyesi feri müdahil sıfatıyla davada yer almış, ... Belediyesi vekili; tescilin 2613 sayılı kanunun 22/E maddesi gereğince usulüne uygun olarak yapıldığını, kadastro tutanağının ilan edildiğini, davacı idare tarafından tutanağa itirazda bulunulmadığını ve idarenin kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava ... Belediyesine ihbar edilmiş, ... Belediyesi feri müdahil sıfatıyla davada yer almış, ... Belediyesi vekili; tescilin 2613 sayılı kanunun 22/E maddesi gereğince usulüne uygun olarak yapıldığını, kadastro tutanağının ilan edildiğini, davacı idare tarafından tutanağa itirazda bulunulmadığını ve idarenin kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda belirtilen “B,C,D,”noktalarına isabet eden toplam 39.5 m2’lik kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçesi ile tapusunun iptali ile “B,C,D,”noktalarına isabet eden kısmın tespit dışı bırakılmasına,paftasında dere yatağı olarak gösterilmesine, 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda belirtilen “A”noktasına isabet eden toplam 22.02 m2’lik kısmına ilişkin davanın reddine,davalı adına tapuya tesciline;davalının 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda belirtilen “B,C,D,”noktası olarak belirtilen kısmına vaki müdahalesinin menine; 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda belirtilen “B,C,D,”noktalarına isabet eden yer üzerindeki kagir dükkan vasfındaki iki katlı binanın ve “B,C,D,”noktalarına isabet eden alandaki Tabaklar Deresinin üzerini kapatan beton zeminin kal’ine, davacı tarafın kal masraflarının tazmini talebinin infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, kabul red oranına göre yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekili ve feri müdahil vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin yargılama gideri,kal masrafları ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A maddesinde, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmayacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı Hazine tarafından davalı aleyhine tesis kadastrosu sonucu oluşan tapu kaydının iptali istemiyle dava açıldığına göre, davalı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi ve kal masrafları yönünden ise infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsiz ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin son cümlesinde yer alan "Davacı tarafın yıkım masraflarının tazmini talebinin infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına", 2 numaralı bendinde yer alan Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi uyarınca tahsili gerekli 336.89-TL nisbi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,", 3 numaralı bendinde yer alan "Bu davada davacı tarafından yapılan toplam 755,35-TL yargılama giderinin davanın kabul-red oranına göre hesabolunan 484,98-TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” ve 4 numaralı bendinde yer alan "4-Bu davada davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca tespit olunan 1.500,00-TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bentlerinin hükümden çıkarılarak bunun yerine 2 numaralı bent olarak “Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına”, 3 numaralı bent olarak “ 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleri gereğince 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesi gereğince davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ve kal masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına ve yine aynı yasa gereğince davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” bentlerinin eklenmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, davacı vekili ve feri müdahil vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/18795, Karar No: 2014/9879, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18795 E.  ,  2014/9879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/410050

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2011/294 (E) ve 2011/541 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Mersin Şevket Pozcu Lisesinde öğrenci olan suça sürüklenen çocuğun, okul girişinde sıraya geçmesi için kendisini uyaran okul müdür yardımcısı mağdur M.. E..'in yanına giderek, mağdura yumrukla vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, ayrıca tekme ile vurarak okulun camını kırdığı anlaşılmakla; eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 3-c maddesinde düzenlenen “Kişinin yerine getirdiği görevi nedeniyle kasten yaralama” ve aynı kanunun 152/1-a maddesinde öngörülen “kamu malına zarar verme” suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Okul müdür yardımcısı olan mağdur M.. E..'in, suça sürüklenen çocuğa “...lan” diye hitap ettiğinin sabit olması karşısında, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan sonuç olarak verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/1-c maddesi uyarınca “iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi” şeklinde tedbire çevrilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde “Mersin Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'ne başvurusu ile fiziki yapısı ve yeteneğine göre kendi seçtiği ve kurumca onaylanan bir spor branşında eğitim görme yaptırımına çevrilmesine” şeklinde seçenek yaptırıma karar verilmesi,

3-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK.nun 50/1-f. maddesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında "mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuğa gönüllü olup olmadığı sorulmadan ve tedbirin süresi de kararda gösterilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

4-22/07/2010 tarih ve 6008 sayılı Terörle Mücadele ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun'un 7. maddesi ile değişik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, "sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki 231/6-c maddesinin son cümlesindeki hüküm karşısında; bu konudaki beyanın kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olup, hak sahibinin açık beyanı ya da açıkça (varlığı halinde) vekaletnamede bu hususta vereceği yetki ile vekilin kullanabileceği gözetilmeden, “Suça sürüklenen çocuk müdafiinin CMK 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine muvafakat vermediği anlaşıldığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklnamasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde hapis cezalarının ertelenebileceği, ancak adli para cezalarının ve seçenek yaptırımların ertelenemeyeceği hükmünün düzenlenmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan seçenek yaptırımların ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5973, Karar No: 2023/1550, Tarih: 14.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5973 E.  ,  2023/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2671 Esas, 2021/1082 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/217 E., 2018/42 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, meni, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin asıl davası ile faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne ilişkin birleşen davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince birleşen davaya yönelik başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA