muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4627, Karar No: 2022/1441, Tarih: 07.02.2022

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı yasanın 17. maddesinde, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlenmiş olup maddenin ilk fıkrasında “İş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde verilecek ödeneklerin veya bağlanacak gelirlerin hesabına esas tutulacak günlük kazanç; iş kazasının veya doğumun olduğu tarihten, meslek hastalığı veya hastalık halinde ise iş göremezliğin başladığı tarihten önceki on iki aydaki son üç ay içinde 80 inci maddeye göre hesaplanacak prime esas kazançlar toplamının, bu kazançlara esas prim ödeme gün sayısına bölünmesi suretiyle hesaplanır.” hükmü bulunmaktadır.

5510 sayılı yasanın 17. maddesinin ikinci fıkrasında ise; “Oniki aylık dönemde çalışmamış ve ücret almamış olan sigortalı, çalışmaya başladığı ay içinde iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle iş göremezliğe uğrarsa verilecek ödeneklerin veya bağlanacak gelirlerin hesabına esas günlük kazanç; çalışmaya başladığı tarih ile iş göremezliğinin başladığı tarih arasındaki sürede elde ettiği prime esas günlük kazanç toplamının, çalıştığı gün sayısına bölünmesi suretiyle; çalışmaya başladığı gün iş kazasına uğraması halinde ise aynı veya emsal işte çalışan benzeri bir sigortalının günlük kazancı esas tutulur” hükmü düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal mevzuat ışığında dava değerlendirildiğinde; davacının eşi müteveffa...'ın işe başladığı 15.04.2006 tarihinde iş kazasına uğraması karşısında, gelire esas teşkil edecek günlük kazancın tespiti bakımından 5510 sayılı yasanın 17/2. maddesi gözetilerek bu kapsamda değerlendirme yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mah. 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mah. 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. Maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 07.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9264, Karar No: 2016/5682, Tarih: 17.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9264 E.  ,  2016/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/187 E. - 2015/117 K. sayılı dava dosyası içinde bulunan tapu kayıtları ve belgelerden; ... Yönetiminin, 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının malikleri olan ... mirasçıları ile ... aleyhine, anılan tapunun hukuki değerini yitirdiğini, orman sayılan yerlere ilişkin olduğunu ileri sürerek tapunun geldi ve gittilerinin iptaline karar verilmesi istemiyle dava açtığı; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararıyla "...Dava edilen yerin tapu miktarından çok fazla olduğu, davalı yer üzerinde ...'ın Orman Kanununa muhalefet suçundan cezalandırıldığı, yine, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dosyasında ... ve ... hakkında açılan davada ...'ın cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, anılan dosyalarda sanıkların iptali istenen tapu kaydına dayandıkları, orman bilirkişisinin davalı yerin orman sayılan yerlerden olduğu yönünde rapor verdiği..." gerekçesiyle ... ve ... adlarına kayıtlı olan 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının tüm geldi kayıtlarıyla birlikte iptaline karar verildiği, ancak kararın kesinleşmediği, anılan dava dosyasının zayii olduğundan ihya edilmeye çalışıldığı; ... Yönetiminin, çekişmeli taşınmazın ihya edilmeye çalışılan dava dosyasının kapsamı içinde kaldığını, öncesi itibariyle de orman sayılan yerlerden olduğu ileri sürerek temyize konu davayı açtığı, davalının akdi bayii Hamide Yıldız'a ait 12.08.1985 tarih 6 ile 18.11.1985 tarih 2 sıra nolu pay tapularının geldileri olan Eylül 1950 tarih 64 ve 65 sıra nolu tapular ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün 1983/177E-1993/129 K sayılı kararıyla iptal edilen 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapunun aynı bütünden (Eylül 1950 tarih 47 sıra nolu tapudan) bölünme ifraz tapuları oldukları anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının kapsamı içinde kalıp kalmadığı yönünde araştırma ve uygulama yapılmamıştır. Bu sebeple 23.09.1980 tarih 14, 12.08.1985 tarih 6 ve 18.11.1985 tarih 2 nolu tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile 23.09.1980 tarih 13 ve 14 , Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları Tapu Müdürlüğünden, ihya edilmeye çalışılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyası ile ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dava dosyası bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyası raporu hükme dayanak yapılan fen bilirkişiye verilerek 23.09.1980 tarih 13 ve 14 , Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları yine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı ve ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K

.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyası ile ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dava dosyası bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyası raporu hükme dayanak yapılan fen bilirkişiye verilerek 23.09.1980 tarih 13 ve 14 , Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları yine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı ve ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dosyasında hükme dayanak yapılan bilirkişi raporları ekindeki krokilerin ölçekleri ile kadastro paftası ölçeği eşitlenerek 3402 sayılı Kanunun 20/A maddesine uygun olarak kapsamlarını aynı kroki üzerinde değişik renklerle gösterir şekilde ek rapor alınıp dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5606, Karar No: 2017/12125, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5606 E.  ,  2017/12125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6697, Karar No: 2013/5830, Tarih: 13.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/6697 E.  ,  2013/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5015 sayılı Kanunun Ek 3.maddesine göre; bu kanunda yer almayan hususlarda Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu uygulanacağı gözetilerek, kaçakçılık suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarın sanık tarafından giderilmediği cihetle, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Sanık hakkında doğrudan tayin edilen adli para cezasından TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken gün para cezası üzerinden indirim yapılarak adli para cezasının hesaplanması gerekirken sonuç adli para cezası olarak belirlenen 100 TL üzerinden indirim yapılması sonucu, adli para cezasının 80 TL yerine, 83 TL olarak fazla tayini,

2-Vekalet ücretinin asil yerine vekile ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanığa verilen 5 gün karşılığı adli para cezasından TCK 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK.nun 52/2.maddesi gereği 20 TL karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinin "Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" şeklinde değiştirilmesi, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10392, Karar No: 2015/9003, Tarih: 13.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10392 E.  ,  2015/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/422-2015/55

Taraflar arasında görülen davada Bursa 7. Asliye Ticaret Mahkemesi ve Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 05.12.2013 tarihli dilekçe ile; bankacılık kredi kartı sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemiyle asliye ticaret mahkemesinde dava açmıştır.

Bursa 7. Asliye Ticaret Mahkemesi; "...5464 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca kredi kartı uyuşmazlıklarında davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir.

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi ise; "...TTK'nın 4/1 maddesi uyarınca bankalar tarafından yapılan işlemlerin ticari dava niteliğinde olduğundan davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22/2 maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

6100 sayılı HMK'nın 23/2 maddesinde, “Yargıtay’ca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve ve yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda Bursa 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen görevsizlik kararı Yargıtay 19. Hukuk Dairesince onanmıştır. Bu durumda davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu özel dairenin kabulündedir. Özel Dairenin onama kararının mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır.

O halde uyuşmazlığın Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25944, Karar No: 2013/5126, Tarih: 13.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25944 E.  ,  2013/5126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/169892

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

NUMARASI : 2007/116 (E) ve 2008/45 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçe bölümünde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş olmakla tebliğnamedeki (4) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi gereğince ceza tayin edilirken, maddede öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde aynı Kanunun 61/9.maddesi uyarınca bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olmayacağı gözetilerek 365 gün adli para cezasından az olamayacağının nazara alınmaması,

2-Sanığın, hakaret suçunu birden fazla kişiye karşı tek bir fiile işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi ile uygulama yapılması gerekirken katılanlara karşı hakaret suçundan dolayı ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-28/02/2008 tarihli celse ile kararın verildiği celsede hakim değişikliği nedeniyle önceki duruşma tutanaklarının okunması gerektiğinin gözetilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22140, Karar No: 2014/18876, Tarih: 29.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22140 E.  ,  2014/18876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Isparta İş Mahkemesi

Tarihi : 05.06.2013

No : 2010/203-2013/242

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılar Ş. İnş.San.Tic.Ltd.Şti ve İ.. A.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 04.4.2009 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek rapor tarihi itibariyle bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.