muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1256, Karar No: 2012/6791, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1256 E.  ,  2012/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın Irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Kurulu yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Dava konusu taşınmazın, EPDK'nun 26.08.2010 tarihli ve 2704 sayılı kamulaştırma kararı ile mülkiyet ve irtifak hakkı kamulaştırması yapılan listede bulunduğu ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yararına, 16.03.20011 tarihinde acele el koyma kararı verildiği ve bedelinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca, 15.03.2011 tarihinde bloke edildiği, aynı yasanın 8.maddesi uyarınca uzlaşma çalışmalarının halen devam ettiği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kararını alan davalı idare tarafından, Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca alınan acele elkoyma kararından itibaren makul sürede Kamulaştırma Bedelinin Tespiti ve irtifak hakkının tescili davasının açılmadığı anlaşıldığından, açılmış alan Kamulaştırmasız el atma davasında işin esasına girilmesi, işbu dava devam ederken idare tarafından kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın idare adına tescili davası açılması halinde bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle davanın husumet nedeniyle reddi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4204, Karar No: 2020/1245, Tarih: 26.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/4204 E.  ,  2020/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından sanık ... hakkındaki Bursa 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 tarihli, 2017/476 esas ve 2017/785 sayılı kararı ile Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli, 2017/487 esas ve 2017/613 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11/10/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosyalar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 18/10/2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” eylemi nedeni yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2017 tarihli, 2016/77653 soruşturma, 2017/9579 esas ve 2017/7471sayılı iddianamesi ile TCK’nın 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Yapılan yargılama sonucunda kanun yararına bozma istemine konu Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 tarihli, 2017/476 esas ve 2017/785 sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20/10/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Sanık hakkında, 11/11/2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” eylemi nedeni yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2017 tarihli, 2016/84408 soruşturma, 2017/9589 esas ve 2017/7478 sayılı iddianamesi ile, TCK’nın 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda kanun yararına bozma istemine konu Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli, 2017/487 esas ve 2017/ 613 sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 23/10/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/785 sayılı kararı ile yine sanığın aynı suçtan 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli ve 2017/487 esas, 2017/613 sayılı kararını kapsayan dosyalar incelendi.

Dosya kapsamına göre, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/476 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 08/10/2016, iddianame düzenleme tarihinin ise 12/05/2017 olduğu, Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/487 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 11/11/2016, iddianame düzenleme tarihinin ise 12/05/2017 olduğu, her iki suça ilişkin de aynı tarihte iddianame

düzenlendiği anlaşılmış ise de suç tarihleri arasındaki yakınlık dikkate alınarak hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/785 sayılı kararı ile Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli ve 2017/487 esas, 2017/613 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-)Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyalarda; sanığın, 18/10/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 12/05/2017 tarihli iddianame ile Bursa 7.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, sanığın 11/11/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle 12/05/2017 tarihli iddianame ile Bursa 16.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, sanığın 18/10/2016 tarihli ilk eylemi nedeniyle henüz dava açılmadan önce, 11/11/2016 tarihinde sanığın yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği, her iki suça ilişkin de aynı tarihte iddianame düzenlendiği, her iki davaya konu suç arasında hukuki kesinti bulunmadığı, sanığın her iki suçu, bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlediği,başka bir anlatımla zincirleme suç oluştuğu anlaşılmıştır.

Zincirleme suç söz konusu olduğunda, TCK'nın 43. maddesi uyarınca, daha ağır sonuç doğuran suçtan hüküm kurulması ve diğer suç nedeniyle ise cezanın artırılması gerekir.

Somut olayda, zincirleme suç oluşturan aynı nitelikteki iki suç nedeniyle ayrı mahkemelere iki ayrı dava açılması üzerine, ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması kanuna aykırıdır.

Açıklanan nedenlere göre;

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında 18/10/2016 ve 11/11/2016 tarihlerinde iki kez "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu işlediği ve bunların "zincirleme suç oluşturduğu", birleştirme kararı verilerek, tek bir uyuşturucu madde kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verilip zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

D-)Karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/785 sayılı kararı ile Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli ve 2017/487 esas, 2017/613 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3138, Karar No: 2010/4025, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3138 E.  ,  2010/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı HUMK.nun 193/son.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıdan alınan malın ayıplı olması nedeniyle verilmiş olan senedin ödemesinin durdurulması ve borçlu olunmadığının tespiti amacıyla bu davayı açmıştır.

Davalı vekili yasal süresindeki cevabında, davaya konu kambiyo senedinde İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtildiğini tarafların tacir olması nedeniyle Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu belirtip yetki ve iş bölümü ilk itirazında bulunmuştur.

Antalya 7.Asliye Hukuk Mahkemesi her iki tarafın tacir olması nedeniyle iş bölümü itirazının kabulü ile dosyanın Antalya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine dair kararı taraf vekillerinin yüzüne karşı 02.06.2009 tarihinde vermiştir.

Davacı vekili, 28.7.2009 tarihinde dosyanın Antalya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesini mahkemeden talep etmiştir.

Antalya 3.Asliye Ticaret Mahkemesi iş bölümü itirazının kabulüne dair kararların kesin olması ve taraf vekillerinin yüzüne karşı verilmesi nedeniyle HUMK.nun 193.md.10 günlük yasal süre geçtikten sonra gönderme talep etmiş olması nedeniyle HUMK.nun 193/son.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Davacı vekili temyiz talebinde HUMK.nun 193.maddesinde belirtilen 10 günlük yasal sürenin tefhimden itibaren başladığına dair HUMK.’da açık hüküm olmadığından kararın bozulmasını talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9194, Karar No: 2021/1472, Tarih: 15.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9194 E.  ,  2021/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 22:00 sıralarında sanık ...’ın sevk ve yönetimindeki minibüs ile seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, önünde aynı yönde seyir halinde bulunan vasıtanın üç şeritli yolun sağdaki şeridine yönelmesi akabinde emniyet şeridi üzerinde yakıtı bitmesi nedeni ile katılanlar ..., ... ile ...’in itmekte olduğu ve sürücü katılan ... ...'in sevk ve yönetimindeki otomobile arkadan çarpması sonucunda iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin vücudunda ikinci derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, bir kişide de patolojik bulgu saptanmayacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın sevk ve yönetimindeki minibüs ile yola gereken dikkati vermemiş, vasıtalara ayrılan yol bölümünde kalacak tarzda seyrine özen göstermeyip önündeki araç ile takip mesafesinde seyretmemiş, yakıtı bitmesi nedeni ile mağdurlar tarafından itilmekte olan Emine ...’in idaresindeki otomobile arkadan önlemsiz vaziyette çarparak olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş, dikkatsiz, özensiz ve nizamlara aykırı hareket etmiş olup olayda asli ve tam kusurlu olduğu,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Kendilerini vekil ile temsil ettiren şikayetçiler ... ve ... ile vekillerinin yargılama sırasında açıkça katılma talepleri olmadığı gibi haklarında katılma kararı da verilmemesine rağmen şikayetçiler lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden şikayetçi ... lehine vekalet ücretine hükmedilen hükmün "8" numaralı bölümünün hükümden çıkartılarak yerine; "Katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden 1800 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine,’’ şeklinde değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4539, Karar No: 2016/5741, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/4539 E.  ,  2016/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı vekili, müvekkilinin, mülga ...... Genel Müdürlüğü'ne bağlı ..... ...... Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında ...... Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve TİS hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan TİS hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dava devam ederken ..... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen ... vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “...Davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ..... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasa ile kaldırılarak ..... Büyükşehir Belediyesine devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Kanunun 3/2 maddesine göre husumet ..... Büyükşehir Belediyesine yönlendirilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

Mahkemece, “...Davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ..... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasa ile kaldırılarak ..... Büyükşehir Belediyesine devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Kanunun 3/2 maddesine göre husumet ..... Büyükşehir Belediyesine yönlendirilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, ....., Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. .... sine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan .... Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.