muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4818, Karar No: 2016/2526, Tarih: 20.04.2016

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Dava dışı borçlu .... tarafından keşide edilen ilk çekin ödeme tarihinin 07.09.2007 olduğu, sonrasında keşide edilen çeklerin ... tarafından bankalara ibraz edildiği ve çeklerin karşılıksız çıkması nedeniyle 05.10.2009 – 15.09.2009 - 20.10.2009 tarihli çeklerin verildiği iddia edilmiş bunun aksi ise davalı tarafından ispat edilememiştir. Bu itibarla borçlu ile davacı arasındaki ilişkinin 2007 tarihinde başladığının kabul edilmesi gerekir. Mahkemece bu husus üzerinde yeterince durulmadan yanlış değerlendirme son çek tarihleri nazara alınarak ile yazılı şekilde hüküm kurulması uygun görülmemiştir.

../..

S.2.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7979, Karar No: 2023/1018, Tarih: 10.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7979 E.  ,  2023/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1402 E., 2022/1840 K.

DAVA TARİHİ : 30.10.2019

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/321 E., 2021/189 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı kurumun sorumluluk sahası içinde kalan İzmir, Manisa ve Uşak il sınırları içerisinde inşaa halinde ve işletmeye alınan sulama tesislerinde şebekeye alınan su seviyesini, debisini kaydetmek ve kaydedilen verileri aktarmak, verilerin anlık izlenmesini sağlamak maksadıyla sulanıcı tesisleri ölçüm cihazları alım ihalesini 1.297.370 TL bedelle kazandığını ve sözleşme imzalandığını, şirketin sözleşme gereği edimini yaptığını, idarenin şirketten kaynaklanmayan sebeplerle süre uzatımına gittiğini, bu sürede kur artışları nedeniyle şirketin zarara uğradığını, sözleşme gereğince fiyat farkının ödenmesi gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödenmeyen 50.000 TL'nin işin bitim tarihi olan 29.03.2017'den itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafın taleplerinin mevzuata aykırı olduğunu, idarenin sözleşmede belirtilen hususları yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki sözleşmenin 14 üncü maddesinde fiyat farkının istenebileceğine dair düzenleme bulunsa da yüklenici davacının hakedişleri ihtirazı kayıt koymadan aldığı ve süresinde itiraz etmediği, kesin hakedişi itirazsız yüklenici aleyhine imzalanarak kesinleştiği, bu aşamadan sonra sözleşmenin 14 üncü maddesine göre fiyat farkının talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ıslah için süre istemesine rağmen mahkemece verilmediğini, ıslah talep eden tarafa bir haftalık mehil verilmesinin zorunlu olduğunu, son celsede açık talebe rağmen mahkemenin sözlü yargılama için gün vermeden karar vermesinin usul ve yasaya uygun olmadığını, mahkemece ek bilirkişi raporu alınmadan davanın reddedildiğini, sözleşmede kararlaştırılan ve herhangi bir süre ile şekle bağlanmayan fiyat farkına ilişkin ihtirazi kaydın şirket tarafından defalarca çekilen ihtar ile talep edildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ilk derece mahkemesince hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu, mahkemenin karar gerekçesiyle hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olduğu gerekçesiyle ve mahkeme hükmünün yasal unsurları taşımasına, özellikle taraflar arasında imzalanan 22.07.2016 tarihli mal alımına ait sözleşme, sözleşme eki şartnameler ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na göre İhale Edilen Mal Alımlarında uygulanacak fiyat farkına ilişkin esaslar kapsamında sözleşme konusu malın niteliğine göre fiyat farkı talep edilemeyeceğinin anlaşılmış olmasına göre; davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; ıslah için süre istemesine rağmen mahkemece verilmediğini, ıslah talep eden tarafa bir haftalık mehil verilmesinin zorunlu olduğunu, son celsede açık talebe rağmen mahkemenin sözlü yargılama için gün vermeden karar vermesinin usul ve yasaya uygun olmadığını, mahkemece ek bilirkişi raporu alınmadan davanın reddedildiğini, sözleşmede kararlaştırılan ve herhangi bir süre ile şekle bağlanmayan fiyat farkına ilişkin ihtirazi kaydın şirket tarafından defalarca çekilen ihtar ile talep edildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihale alım sözleşmesinde yer alan fiyat farkı ödemesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihale alım sözleşmesinde yer alan fiyat farkı ödemesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un Sözlü Yargılama başlıklı 186 ncı maddesi şöyledir:

"(Değişik fıkra: 22.07.2020 - 7251 S.K./20. md) Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun veya bulunmasın sözlü yargılama için taraflara ayrıca davetiye gönderilmez.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. Şu kadar ki, 150 nci madde hükmü saklıdır. "

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/964 E., 2020/4130 K. sayılı ilamı.

3.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.04.2019 tarihli ve 2017/11-2074 E., 2019/477 K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

1.Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında, davacı vekilinin 24.06.2021 tarihli son celse duruşmada sözlü yargılama için ayrı gün verilmesi talebinde bulunduğu, ancak ilk derece mahkemesince davacı vekilinin bu talebi karşılanmaksızın 6100 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesine aykırı olarak sözlü yargılamaya son verildiği anlaşılmaktadır.

2. O halde ilk derece mahkemesince, davacı vekilinin talebi doğrultusunda sözlü yargılama için ayrı bir duruşma günü tayin edilip davacı vekiline söz hakkını tanınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, ayrı gün talebi olmasına rağmen söz konusu duruşmada sözlü yargılama sonlandırılıp karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3. Hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

4. Bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Pesin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14713, Karar No: 2014/21390, Tarih: 30.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14713 E.  ,  2014/21390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içinde bulunan yol boşluğuna yapılan tecavüzde, suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Hazine vekilinin, temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10623, Karar No: 2020/12097, Tarih: 07.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/10623 E.  ,  2020/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belge var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6354, Karar No: 2012/8419, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6354 E.  ,  2012/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.12.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 01.02.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0211 Esas, 2012/865 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticaret terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 01.12.2011 tarih ve 2011/7217 Esas, 2011/8402 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın, borçlu şirketin yetkili si olup olmadığı kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36007, Karar No: 2014/2230, Tarih: 28.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/36007 E.  ,  2014/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/444-2013/521

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki 3. kişiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 3.Kişi Sosyal Güvenlik Kurumu'nun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre Sosyal Güvenlik Kurumu'nun temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- 3.Kişi Dilek Ec. Dep. İth. Ve İhr. A.Ş 'nin temyiz itirazlarına gelince :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan takipte, Sosyal Güvenlik Kurumuna yazılan haciz müzekkeresi ile borçlunun kurum nezdinde bulunan her türlü hak ve alacaklarının haczine, dosya alacağı kadar alacağın dosyaya gönderilmesine karar verilmiş olup, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından takip dosyasına haciz müzekkeresinde belirtilen miktar kadar ödeme yapılmış, daha sonra Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödemenin sehven yapıldığı, daha eski tarihli hacizlerin bulunduğu belirtilerek paranın kendilerine iadesine ya da önceki tarihli haczi olan dosyalara aktarılmasına karar verilmesi talep edilmiş, icra müdürlüğünce anılan paranın Sosyal Güvenlik Kurumuna iadesine karar verilmiştir. Bilahare alacaklı vekili tarafından dosyaya yatan paranın kendilerine ödenmesi talep edilmiş, icra müdürlüğünce paranın iade edildiğinden bahisle istem reddedilmiştir. Alacaklı vekili icra mahkemesine başvurusunda icra müdürlüğü kararlarının iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK.'nun 17. maddesine göre “Şikayet icra mahkemesince, kabul edilirse şikayet olunan muamele ya bozulur, yahut düzeltilir.”

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen para üzerinde birden fazla haciz olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda icra müdürlüğünce Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen paranın sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek paranın doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumuna iadesi doğru değildir.

O halde mahkemece İİK.'nun 17. maddesi gereğince şikayetin kısmen kabulü ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen paranın ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesi gerektiğine, icra müdürlüğü işleminin bu şekilde düzeltilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece İİK.'nun 17. maddesi gereğince şikayetin kısmen kabulü ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen paranın ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesi gerektiğine, icra müdürlüğü işleminin bu şekilde düzeltilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :3.Kişi Dilek Ec. Dep. İth. Ve İhr. A.Ş 'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı sebeplerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8036, Karar No: 2006/10113, Tarih: 29.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8036 E.  ,  2006/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.7.2004 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkının terkini, bu istem kabul edilmezse intifa bedelinin uyarlanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; intifa bedelinin artırılması isteminin kısmen kabulüne dair verilen 9.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, intifa hakkının terkini, ikinci kademedeki istem ise intifa bedelinin artırılması taleplerine ilişkindir.

Mahkemece, davacının intifa hakkının terkini isteminin reddine sözleşmede 5.000 TL olarak kararlaştırılan intifa bedelinin yıllık 4.milyar TL ye yükseltilmesine karar verilmiş, hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Davacının terkinini istediği 6.1.1965 tarihli intifa sözleşmesi davacı ile davalılardan ... Anonim Ortaklığı arasındadır. Davalılardan ... A.Ş. ve davanın ihbar edildiği ... İnşaat Ltd.Şti. sözleşmenin eki olan 22.5.1964 tarihli “anlaşma protokolü” başlıklı sözleşmenin 5/2 maddesi uyarınca taşınmaz malikinin intifa hakkı sahibine verdiği yetkiye dayanarak taşınmazları işletici olarak kullanan tüzel kişilerdir. Başka bir anlatımla, tapu sicilinden terkini istenen intifa hakkının akit tarafları olmadıklarından haklarında dava açılarak terkin talebinde bulunulamaz. Davalılardan ... A.Ş. hakkındaki davanın aktif davalı ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi gerekirken davalı ... A.Ş.yi de sözleşmenin tarafı imişcesine hüküm altına intifa bedelinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Karar ....A.Ş. yararına açıklanan nedenle bozulmalıdır.

2- Davanın diğer taraflarının temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunun 794. maddesindeki tanıma göre intifa hakkı taşınır ve taşınmaz hatta haklar ve bir mal varlığı üzerinde tesisi mümkün olan ve hak sahibine konusu olan şeyden yararlanma hakkı veren bir irtifak türüdür.

Taşınmaz mallar üzerindeki intifa hakkı, resmi senedin düzenlenerek tapuya tescili ile taşınırlar üzerinde ise taşınır eşya zilyetliğinin intifa hakkı sahibine geçirilmesiyle kurulur. Alacaklar üzerinde intifa hakkı, hakkın temliki, kıymetli evrakın teslimi suretiyle tesis edilir. (TMK.m.795)

İntifa hakkı; bir süreyle sınırlı olarak kurulmuşsa sürenin dolması veya bu süreden önce intifa hakkı sahibinin hakkından vazgeçmesi, intifa hakkı sahibinin ölümü yada tüzelkişi ise tüzelkişiliğin sona ermesi, konusu olan şeyin bütünüyle harap olması sebebiyle artık ondan yararlanma olanağının kalmaması durumlarında sona erer (TMK.m.796).