muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6888, Karar No: 2017/15370, Tarih: 07.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/6888 E.  ,  2017/15370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında 01/01/2001 tarihli, on yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden itibaren on yılını doldurduğundan kiralananın tahliye edilmesinin 21/07/2014 tarihli ihtarname ile davalıya bildirildiğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, on yıllık uzama süresinin dolmadığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK’nın 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda: Davaya dayanak yapılan, 01/01/2001 başlangıç tarihli, on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, kira sözleşmesinin bitimi olan 01/01/2011 tarihinden itibaren kiracı tarafından sürenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadıkça, TBK.nun 347. maddesi uyarınca aynı koşullarla yıldan yıla yenilenerek ve bu şekildeki uzama süresinin on yıla ulaşması gerektiği kabul edilmelidir. Türk Borçlar Kanun'unun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince 10 yıllık uzamama süresi kanunun yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinde dolmamış olduğundan 27/01/2015 tarihinde açılan dava süresinde değildir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17304, Karar No: 2022/6877, Tarih: 30.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/17304 E.  ,  2022/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.02.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17307, Karar No: 2013/19657, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/17307 E.  ,  2013/19657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçe kaydının 22.11.2010 günü UYAP ortamına yapılmasına göre, 22.12.2012 havale tarihli dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, erteleme kararı verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 100,00-TL ”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 80,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda “Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3208, Karar No: 2017/1959, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3208 E.  ,  2017/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/43 E., 2014/438 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18353 E., 2014/22683 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3700, Karar No: 2020/1385, Tarih: 09.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3700 E.  ,  2020/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...14. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ifası sırasında meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden işçinin mirasçılarına davalılar tarafından yapılan ödeme sonrasında davacı aleyhine başlatılan takibe yönelik olarak davacının borçlu bulunmadığının tespiti ile kötüniyet tazminatına ilişkindir. Davacı alt taşeron, davalılar ise taşeron ve yüklenicidir.

Davacı vekili, davalı .... Tic. A.Ş.’nin Aras Kargo şirketinin Gaziantep Organize Sanayi Bölgesi’nde bulunan transfer merkezindeki ek bina yapımı işinin yüklenicisi, diğer davalı ... İnş. Tic. A.Ş. (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) ise taşeron olduğu, davalı taşeron ile davacı alt taşeronun 20.08.2014 tarihinde ek binanın çelik konstürüksiyon ve çatı işinin yapılması amacıyla sözleşme imzaladığı, davacı işçisi müteveffa ...’nın çatıdaki çalışması esnasında elektirik akımına kapılarak vefat ettiği, kaza sonrasında müteveffanın mirasçıları ile davalılar arasındaki uzlaşma olduğu ve mirasçılara ev alındığı, uzlaşma bedelinin davacıdan rücuen tahsili amacıyla davacı aleyhine ...22. İcra Müdürlüğü’nün 2015/770 Esas sayılı dosyası ile takip yapıldığı ve takibin kesinleştiğini, herhangi bir ilam olmaksızın davalıların kendi tercihleri ile yaptıkları uzlaşma nedeniyle davacının sorumlu tutulamayacağını beyanla ...22. İcra Müdürlüğü’nün 2015/770 Esas sayılı dosyasında davacının borçlu olmadığının tespiti ile takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatının davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Davalılar vekili, davacı ile taşeron arasındaki sözleşmenin 11. maddesi ve sözleşme eki iş güvenliği sözleşmesi gereğince iş kazasından kaynaklanan tüm hukuki ve cezai sorumluluğun

davacıya ait olduğunu, sözleşmenin ifası sırasında meydana gelen kaza nedeniyle müteveffa mirasçılarına 123.000,00 TL bedelli mesken alındığı ayrıca tapu masrafları ve emlakçı komisyonu toplamı 130.607,50 TL ödeme yapıldığını, yine sözleşme gereğince davacı alacağı olan 50.000,00 TL’nin de takas edilmesi ile davacı aleyhine 80.607,50 TL üzerinden takip yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

davacıya ait olduğunu, sözleşmenin ifası sırasında meydana gelen kaza nedeniyle müteveffa mirasçılarına 123.000,00 TL bedelli mesken alındığı ayrıca tapu masrafları ve emlakçı komisyonu toplamı 130.607,50 TL ödeme yapıldığını, yine sözleşme gereğince davacı alacağı olan 50.000,00 TL’nin de takas edilmesi ile davacı aleyhine 80.607,50 TL üzerinden takip yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin 04.10.2019 tarih 2017/1359 Esas, 2019/911 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile davalı ... İnş. Tic. A.Ş. (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) yönünden davanın reddine, davalı .... Tic. A.Ş. yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde davacı vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı vekilinin davalı yüklenici ... Gayrimenkul İnş. Tic. A.Ş.'ye yönelik tüm, diğer davalı ... İnş. Tic. A.Ş. (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

İlk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda davaya konu kazanın 5510 sayılı Soyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 13/a maddesine göre iş kazası olduğu, davalı yüklenici ... Gayrimenkul İnş. Tic. A.Ş.’nin %20, davalı ... İnş. Tic. A.Ş.’nin (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) %20, davacı alt taşeronun ise %40 oranında kusurlu olduğu, SGK tarafından 116.288,12 TL peşin sermaye değerli gelirin mirasçılara bağlandığı, pesin sermaye değerinden tarafların kusurları oranında sorumlu olduğu, davacının da ayrıca kendisinin de uzlaşma tutanağı sunarak mirasçılara ödeme yaptığı 37.000,00 TL yönünden mirasçılara halef olduğu, destekten yoksun kalma tazminat toplamı 224.455,28 TL olup, davacı tarafından 37.000,00 TL, davalılar tarafından 130.607,50 TL ve SGK tarafından rücuya esas miktarın 93.030,00 TL olup hak sahiplerine ödenen toplam miktarın 260.638,00 TL olduğu, tarafların fazla yaptıkları ödemeyi birbirlerine rücu edemeyecekleri ve netice olarak davalıların rücu edebilecekleri miktarın 23.438,57 TL olduğu, davalıların 50.000,00 TL’yi de takasa konu etmesi nedeniyle davacıdan alacakları olmadığı yönünde verilen rapor üzerine davanın reddine karar verilmiştir. ...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nce ise, davalı .... Tic. A.Ş. ile davacı arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, bu nedenle ödeme yaptığı iddiasıyla sözleşme ilişkisine taraf olmayan davacı aleyhine takip yapamayacağı, diğer davalı ... İnş. Tic. A.Ş. (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) yönünden ise taraflar arasındaki sözleşmenin 11. maddesinin sorumsuzluk anlaşması niteliğinde olduğu, davalı taşeronun ise SGK müfettişliği tarafından düzenlenen 24.04.2015 tarihli inceleme raporu ve Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/429 Esas, 2015/653 Karar sayılı kararında açıklanan olayın oluş şekline göre hafif kusurlu olduğu ve Türk Borçlar Kanunu’nun 115. maddesi gereğince taşeronun hile ve ağır kusuru tespit edilemediğinden takibe konu alacağın tamamından davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle taşeron ... İnş. Tic. A.Ş. (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı alt taşeron Çizgi Dek. İm. İhr. Tas. Ltd. Şti. ile davalı ... İnş. Tic. A.Ş. (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) arasında 20.08.2014 tarihli eser sözleşmesi ilişkisi bulunmaktadır. Eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklar ve rücu davalarında kusurun ve buna dayalı olarak yapılan tazminat hesabının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi hükümlerine göre araştırılıp, değerlendirilmesi gerekir. Davacı alt taşeron ve davalı taşeronun kusurunun SGK ve işçi sağlığı ile iş güvenliği mevzuatına göre incelenip değerlendirilmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece eser sözleşmesi ilişkileri konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan eser sözleşmesi, yüklenicinin (taşeronun-alt taşeronun) özen ve sadakat borcu hükümlerine göre ceza mahkemesinde verilen maddi vakıanın sübutuna ilişkin mahkümiyet kararı hukuk hakimini bağlayacağından ceza mahkemesinde mahküm olan iş sahibi-yüklenici taşerona az da kusur verilmesi gerektiği gözetilerek kusur oranları ve buna bağlı olarak davacının sorumlu tutulacağı rücüen teminat alacağı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve SGK müfettişliği inceleme raporuna itibar edilerek Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... İnş. Tic. A.Ş. (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) hakkındaki davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının, davalı yüklenici ... Gayrimenkul İnş. Tic. A.Ş.'ye yönelik tüm, diğer davalı ... İnş. Tic. A.Ş.'ye (Eski Unvan: ... İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti.) yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile temyize konu ...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi hükmünün HMK 371. madde gereğince davacı yararınca BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine,

6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5073, Karar No: 2011/7086, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5073 E.  ,  2011/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1-SOSYAL GÜVENLİK KURUMU 2-...

K A R A R

Davacı ...'e ait şahsi sicil dosyası ile hizmet cetvelinin ve davalı işyerine ait 1991/1.-2005/5.dönemleri kapsayan dönem bordroları ile mahkemece dinlenen tanıklar ...,... 'un hizmet cetvellerinin ilgili Kurumdan getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.