muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/774, Karar No: 2015/20140, Tarih: 10.11.2015

Mahkemece bu bozma ilamına da uyulmuş, davacı Hakan'ın 50.000,00 TL olarak açtığı terditli davanın reddine, birleşen dosyada davacı Sevgi'nin bankadaki para ile ilgili açtığı 15.000,00 TL'lik alacak davasının kabulü ile karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 15.000,00 TL'nin Hakan'dan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm birleşen dosyada davacı Sevgi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, Yargıtayın bozma kararına mahkeme tarafından uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğduğuna, hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleştiğine, bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremeyeceğine, bozma ilamı öncesi villa ile ilgili Sevgi lehine hükmedilen miktar dışındaki fazla kısımla ilgili Sevgi tarafından zamanaşımı süresi içinde ek dava açılma imkanı da bulunduğuna göre davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava konusu bankadaki hesaplar nedeniyle istenen miktar yönünden uyulan bozma ilamında da belirtildiği şekilde talep miktarı 15.000,00 TL üzerinden hüküm kurulmuş olması doğrudur. 12.02.2013 tarihli bozma ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere Sevgi'nin banka hesapları üzerinden katılma alacağı miktarının 64.742,71 TL olduğu bilirkişi raporu ile belirlenmiş ve bu hesaplama Daire tarafından da yerinde bulunmuştur. Bozma öncesi ilamda Mahkeme tarafından banka hesapları ile ilgili hükmedilen alacak yönünden de Sevgi'nin fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmuş olmasına rağmen bozma sonrası 15.000,00 TL ile ilgili kabule karar verilirken, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmamış olması doğru olmamıştır. Birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin temyiz itirazı (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kısmen yerinde görüldüğünden kabulüne ve hükmün 2. bendindeki "Davacı Sevgi'nin bankadaki para ile ilgili açtığı 15.000,00 TL'lik alacak davasının kabulü ile; karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 15.000,00 TL'nin Hakan'dan alınıp Sevgi'ye verilmesine" şeklindeki bölüme "fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına" ibaresinin eklenmesine, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacı-birleşen dosya davalısından alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı-birleşen dosya davacısına verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 170,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı S.. Y..'a iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18417, Karar No: 2015/9797, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18417 E.  ,  2015/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

...Devlet Hastanesinde intaniye uzmanı olarak görev yapan sanıkların, ... isimli hastayı 05/08/2004 -06/03/2007 tarihleri arasında bir çok kez ayrı ayrı muayene etmelerine rağmen, hastada mevcut karaciğer kanserini teşhise yarayacak en az 6 aylık aralarla alfafetoprotein ve ultrasanografı takiplerinin gelişebilecek hepatoselluler kanser açısından bakılması gerekmesine rağmen bunların yapılmadığı,... Üniversitesi Tıp Fakültesinde 30/03/2007 tarihinde yapılan bilgisayarlı tomografi ile karaciğer kanseri teşhisi konduğu ve 11/10/2007 tarihinde karaciğer kanseri nedeniyle ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin sanıkların kusursuz olduklarına, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içerisinde mevcut ... Kurumuna ait raporlarda sanıkların eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı bildirilmiş ise de; sanıkların bu eylemleri ile meydana gelen ölüm olayı arasında uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespiti için, ... Kurumundan veya Yüksek Sağlık Şurasından, sanıkların eksiklik olarak belirlenen işlemleri zamanında yapmış olmaları halinde hastanın, kanser hastalığına yakalanıp yakalanmayacağı veya ölüm olayının meydana gelip gelmeyeceği konusunda rapor alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20462, Karar No: 2015/7483, Tarih: 20.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20462 E.  ,  2015/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.10.2014 gün ve 2011/87 Esas 2014/84 Karar sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemenin 10.04.2014 tarih, 2011/87 Esas, 2014/84 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemenin 30.10.2014 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verdiği, iş bu ek kararın davalı vekiline 04.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin iş bu ek kararı 18.11.2014 tarihinde temyiz ettiği, HUMK'nun 432 maddesine göre temyiz isteminin reddi kararlarının temyiz süresinin 7 gün olduğu, ek kararın süresi içinde temyiz edilmediği anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 30.10.2014 tarihli ek kararı temyiz talebinin REDDİNE,

peşin harcın istek halinde iadesine, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1365, Karar No: 2010/2263, Tarih: 16.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1365 E.  ,  2010/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, özellikle davacının (nafaka alacaklısının) üniversitede okuduğu ve ihtiyaçları nazara alındığında; takdir edilen yardım nafakası miktarı az olup, TMK’nun 4. maddesi kapsamında hakkaniyete uygun değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ikinci maddesindeki “aylık 250.00 TL yardım nafakası takdirine” ifadesinin çıkartılarak yerine “aylık 350.00 TL yardım nafakası takdirine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 9.85 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2742, Karar No: 2019/3570, Tarih: 08.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2742 E.  ,  2019/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Küçükyalı Vergi Dairesi Müdürlüğünün...... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği ve yapılan tebligata rağmen defter ve belgelerini süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın sorgusunda, suçlamayı kabul etmediğini, işe girmek maksadıyla birtakım belgeleri imzaladığını, sahte fatura düzenlemediğini söylemesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Düzenlenen faturaların, kullanan şirketlerden ve bağlı bulunduğu vergi dairesinden araştırılarak dosyaya getirtilmesi, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği yeniden araştırılarak düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Dosya içerisinde bir sureti mevcut olan sanığın şikayet dilekçesine ilişkin Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/31417 soruşturma numaralı dosyasının getirtilerek incelenmesi, bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4- Kabule göre de;

a) “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlerde; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ...... sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezaların 18 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;

b) Sanığın birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesinin uygulanmaması,

c) Hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak ...... sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

b) Sanığın birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesinin uygulanmaması,

c) Hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak ...... sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16423, Karar No: 2016/7151, Tarih: 10.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/16423 E.  ,  2016/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hırsızlık suçunu işlemek için müştekinin müdür olarak çalıştığı işyerinin girilmesi mutat olmayan yerlerden olan, soyunma odası olarak kullanılan ve çalışanların şahsi eşyalarını bıraktığı dolapların bulunduğu ofis kısmına, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapor için ödenen 75,00 TL adli tıp giderinin Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin ve bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenleme ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri de dikkate alınarak, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılıp, yerine ''3 davetiye bedeli 21,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuk ...'dan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10237, Karar No: 2012/5974, Tarih: 29.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10237 E.  ,  2012/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9747, Karar No: 2015/18670, Tarih: 09.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9747 E.  ,  2015/18670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan davada suçtan zarar gören köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden şikayetçinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10634, Karar No: 2006/84, Tarih: 23.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10634 E.  ,  2006/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 3.9.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut Olayda; saptanan geçit eninin ne olduğu anlaşılamamaktadır. Şayet, geçit 3 m.den fazla enindeki bir yerde kurulmuşsa bu miktarı aşan yol verilmesinin gerekçeleri karar yerinde gösterilmelidir. Bundan ayrı, az yukarıda sözü edildiği üzere uygun geçit güzergahı saptanırken fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı hiçbir zaman gözardı edilmemelidir. Bu yüzden geçidin sadece 1552 parselden verilmesi,

bu parseli büyük ölçüde değer kaybına uğrattığından burada genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi ihlal edilmiştir. Geçit 1582 ve 1583 parsellerden ortak olarak kurulmalıdır.

Kabule göre de; geçit hakkının kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmaması gerekirken ve davalı vekili yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken bu hususunda gözetilmemesi yanlıştır. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararanın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.1.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6966, Karar No: 2020/7768, Tarih: 18.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/6966 E.  ,  2020/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BİNGÖL 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanıkların ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a) Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanıkların beyanları da dikkate alınarak haklarında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, ilk alımdan sonraki alımların ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklar ... hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunla ile yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı bizatihi suç oluşturmayan ambalaj malzemelerinin, poşet ve bez torbaların TCK'nın 54/1. fıkrası yerine 54/4 fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... ile diğer sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 18.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.