muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6350, Karar No: 2021/4278, Tarih: 05.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6350 E.  ,  2021/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, 08/11/2013 ve 12/11/2013 tarihlerinde sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, sanık hakkındaki kararın 22/11/2013 tarihinde alındığı; haklarında ayrıca kovuşturma yapılan kişiler hakkındaki “teknik araçlarla izleme ” kararına dayanılarak sanık hakkında teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Dosya içerisinde, sanık hakkında, CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında, 08/11/2013 tarihinden önce, 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-a-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-a-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden hüküm kurulması,

B-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

C-) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile, 5237 Sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14497, Karar No: 2012/40703, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14497 E.  ,  2012/40703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan tesis edilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Sanığın arsa vasfında olduğu halde sözkonusu yerde tarım faaliyeti gerçekleştirdiğine ilişkin savunması karşısında; sözkonusu arazide 25.09.2002 tarihinden 17.10 2005 tarihine kadar sanık tarafından tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığı, Başvuru belgeleri arasında bulunan muvafakatname ve kira sözleşmelerinin içerikleri ile bunlardaki imzaların belge sahibi olarak görünenlerin eli ürünü olup olmadığı,sözkonusu tarihlerde aynı yerler ile ilgili başka başvurular olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13431, Karar No: 2022/8667, Tarih: 13.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13431 E.  ,  2022/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10/12/2020 tarih 2020/İHK-27541 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının sevk ve idaresindeki motosiklet ile davalı nezdinde ... poliçesi olan aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak 4.750,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 250,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini toplam 103.505,45 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile 102.026,21 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 1.479,24 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 103.505,45 TL tazminatın 15/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Anılan karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; kaza tespit tutanağında davacı sürücünün kusursuz, davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün ise tam kusurlu olduğunun belirtildiği, ceza davasında alınan 12/04/2016 tarihli ilk kusur raporunda sigortalı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu, davacı sürücünün ise kusuru olmadığı kanaatine varıldığı, ceza dosyasında hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından hazırlanan rapora göre ise, sanık olarak yargılanan davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün U dönüşü yapmanın uygun olmadığı bir yerde U dönüşü yaparak kazaya sebep olduğu, bu şekilde sanığın kazaya ilişkin asli kusurlu olduğu, katılan davacı sürücünün ise manevra yapan aracı görmesine rağmen gerekli tedbirleri almayarak tali kusurlu olduğu kanaatine varıldığı anlaşılmıştır. Uyuşmazlık Hakem Heyetince ceza soruşturma dosyasındaki ilk kusur raporu benimsenerek ara karar ile davalı nezdinde sigortalı aracın sürücüsünün %100 kusurlu olduğunun kabulü ile zararın hesap edilmesinin istendiği, davalı vekilinin kusura yönelik itirazları doğrultusunda da kusur raporu alınmadan hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

O halde, İtiraz Hakem Heyetince, kaza tespit tutanağı, ceza mahkemesi dosyası da, dosya içerisine alınarak, dosyanın Adli Tıp Kurumu, İTÜ Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile kaza tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Eldeki dosyada; kaza sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 14/12/2019 tarihli raporunun Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlandığı ve davacının kazadan kaynaklı ayak bilek eklemindeki hareket kısıtlılığı nedeniyle sürekli işgücü kaybının %7,2 olduğu rapor edilmiştir. Ancak işbu rapor kaza tarihi itibariyle yürürlükte olmayan yönetmeliğe göre hazırlanmış olup hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Yine ceza davası dosyası kapsamında alınan Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün düzenlediği 29/12/2016 tarihli rapora göre davacının yapılan muayenesinde sol ayağında inversiyon ve eversiyonun tam olduğu, ayak parmaklarında ekstansiyon ve fleksiyonda hareket kısıtlılığı bulunmadığı, ayak bilek hareketlerinin normal olduğu görüldüğü, buna göre davacının duyularında veya organlarından birinin sürekli zayıflamasına ya da işlevinin yitirilmesine neden olabilecek herhangi bir arızanın tespit edilemediği kanaatine varıldığı, bu rapor ile davacının tahkim dosyasına sunduğu yukarıda bahsi geçen İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca hazırlanan 14/12/2019 tarihli rapor arasında maluliyet oranı hususunda çelişki olduğu anlaşılmıştır. O halde İtiraz Hakem Heyetince; davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları da eklenerek, dosyadaki İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca hazırlanan 14/12/2019 tarihli rapor ile ceza davası dosyası kapsamında alınan Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün düzenlediği 29/12/2016 tarihli raporun da irdelenmesi ve maluliyet oranındaki çelişkilerin de giderilmesi suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, Adli Tıp Kurumu ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından rapor alınıp, sonucuna göre, temyiz eden davalı lehine usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4563, Karar No: 2021/5130, Tarih: 22.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4563 E.  ,  2021/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Van İpekyolu Devlet Hastanesinde doktor olduğu, ...’in 25.11.2009 tarihinde gözünde seğirme nedeniyle sanığa başvurduğu ve “Tegretol” isimli ilacın başlandığı, göz seğirmelerinin düzeldiği, kontrolde ilaca devam etmesinin önerildiği, yaklaşık 20 gün sonra vücudunda kızarıklıklar başladığı, hastaneye getirildiği ve Van Yüzüncü Yıl Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiği, 18/12/2009 tarihinde Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji bölümüne “Toksik Epidermal Nekrozis” tanısı ile yatışının yapıldığı, takip ve tedavisi devam ederken 29/12/2009 tarihinde kardiopulmoner arrest geçirdiği, resüsitasyon uygulandığı, yanıt alınamadığı ve ex olduğu, Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin 25.2.2010 tarih ve 2622/710 sayılı raporunda "kişinin yapılan otopsisinde vücudunun büyük bölümünde epidermis soyulması ve altında hiperemik görünüm, histopatolojik incelemede deri ve deri altında ülserleşen akut iltihap tespit edildiğine göre; kişinin ölümünün kullanmış olduğu “Tegretol” isimli ilaca bağlı olarak gelişen aşırı duyarlılığa (alerjik) bağlı bir reaksiyon olan “Toksik Epidermolizis/Steven Johnson Sedromu” sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği,

Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26/12/2012 tarih 2012/1757 sayılı raporunda; "...’in tıbbi belgelerinin ve adli tahkikat dosyasının incelenmesi sonucunda; Karbamazepin etken maddeli Tegretol isimli ilacın yazılmadan önce tıbbi tetkik yapılmasının tedavisini yapan doktorun insiyatifinde olduğu, günümüzde şüpheli bir durum görülmediği sürece tedavinin ilerleyen haftalarında tıbbi tetkik yapıldığından ve bu kişide yaklaşık 3 haftalık süre içerisinde gelişen bu alerjik reaksiyon tıbbi tetkikler ile saptanabilen bir hastalık olmadığından, Dr. ...’ın bu konuda ihmale konu kusurunun bulunmadığı, meydana gelen hastalığın Tegretol isimli ilacın yan etkileri olabileceği, bu hususu doktorun öngöremeyeği" kanaatinin bildirildiği,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 02/07/2014 tarih ve 2937 karar sayılı raporunda; "Tegretol(Karbamazepin) isimli ilaca karşı gelişen hipersensitivitenin önlenemez ve öngörülemez olduğu, Uz. Dr. ...'a atf-ı kabil kusur bulunmadığı oy birliği ile mütalaa olunur" olduğuna dair kanaatinin bildirildiği,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 02/07/2014 tarih ve 2937 karar sayılı raporunda; "Tegretol(Karbamazepin) isimli ilaca karşı gelişen hipersensitivitenin önlenemez ve öngörülemez olduğu, Uz. Dr. ...'a atf-ı kabil kusur bulunmadığı oy birliği ile mütalaa olunur" olduğuna dair kanaatinin bildirildiği,

Sağlık Bakanlığı Yüksek Sağlık Şurasının 12-13/02/2015 toplantı tarih, 317 toplantı sayılı ve 13626 sayılı kararında; "dosyadaki bilgi belge ve bulgular değerlendirildiğinde; Toksik epidermolizis / Steven Johnson Sendromu çok ciddi bir hastalık olduğu, en iyi tedavilere rağmen mortalitesinin yüksek olduğu, tegretol her ne kadar toksik olmamasına rağmen 1/10.000 (on binde bir) oranında toksik şok tablosuna yol açabildiği, ölümün toksik epidermolizis / Steven Johnson Sendromuna bağlı pankreatit ve beyinde meydana gelen ölümcül değişiklikler sonucu meydana gelmiş olduğu, göz kapaklarında ve yüzde seyirme şikayetleri ile başvuran hastada hemifasiyal paralizi tanısıyla tegretol başlamasının doğru olduğu, tanı ve tedavinin uygun olduğu, ilaç reaksiyonunun komplikasyon olduğu, nadir ve geç olarak ortaya çıktığı, buna rağmen erken fark edilip tıbbi tedavinin yapılmış olduğu, hastada konulan tanı, uygulanan tedavi ve takiplerin tıp kurallarına uygun olduğu, sonraki süreçte de yapılan tıbbi tedavilerin uygun olduğu anlaşılmakla Dr. ...'a atf-ı kabil kusur bulunmadığı" kanaatinin bildirildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilin eksik incelemeye, kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6289, Karar No: 2016/9804, Tarih: 26.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/6289 E.  ,  2016/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2016 tarih ve 2014/555-2016/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerin davalı şirketin ortakları olduğunu, şirket ana sözleşmesinin "Payların Devri " başlıklı 7. m. şirket ortaklarının paylarının tamamını ya da bir kısmını devretmek istemeleri halinde hangi prosedürün uygulanacağının belirtildiğini ve işbu şartlara uygun olarak yapılmayan tüm hisse devirlerinin hükümsüz olduğunu, bu durumda hisse devraldığını ileri sürenlerin yönetim kurulu tarafından pay defterine kaydedilemeyeceğini, şirket ortaklarından ...'nun şirketteki 700 adet payını anılan ana sözleşme hükümlerine aykırı olarak 30/09/2014 tarihinde 600 adedi şirket ortaklarına, 100 adedi ise ortaklık dışından bir tüzel kişiye olmak üzere devrettiğini, müvekkillerinin bu hisse devirlerinden 15/11/2014 tarihli şirket olağanüstü genel kurulu sırasında haberdar olduğunu oysa, müvekkillerinin ana sözleşme hükümleri uyarınca devre konu hisseleri satın alma haklarının bulunduğunu, yönetim kurulunun müvekkillerinin haklarını ihlal etmek suretiyle diğer ortaklara bildirim yapmaksızın sadece belirli ortaklara bir imtiyaz tanır şekilde hisse devralmaları ve hatta bir kısım hissenin üçüncü şahsa devrine onay vermelerinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, yönetim kurulunun ana sözleşmesinin 7. ve TTK'nın 391. m. aykırı olarak aldığı pay devrine ilişkin 30/09/2014 tarih ve 2014/6 sayılı kararının butlanını, aksi takdirde iptalini talep ve dava etmiştir.