muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19653, Karar No: 2017/748, Tarih: 08.02.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19653 E.  ,  2017/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vasisi, hukuki işlem ehliyeti bulunmayan ... ...'den alınan vekaletname kullanılarak adına kayıtlı 2186 ada 36 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payının dava dışı vekil ... tarafından davalı ...’ya satış suretiyle temlik edildiğini, kısıtlının işlem tarihinde ehliyetsiz olduğunu ve bu durumun davalı tarafından da bilindiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı kısıtlının akit tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 25.11.2004 tarihli İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin(kapatılan .... Sulh Hukuk Mahkemesi) 2004/512 Esas-1166 Karar sayılı kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405/1 maddesine göre davacının kısıtlandığı, vesayet dosyasında Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 31.10.2003 tarih 4248 karar nolu raporu ve ... Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 18.4.2003 tarih 2585 sayılı sağlık kurulu raporunda “Kronik Şizofren” hastası olduğunun tespit edildiği, kısıtlanan davacı ...’ın paydaşı olduğu 36 parsel sayılı taşımazdaki payının davalı kardeşi ...’nın eşi ... tarafından İstanbul 5. Noteriliği’nin 14.07.2010 tarih 09409 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile 28.07.2010 tarihinde davalıya satış suretiyle devredildiği, kısıtlılık kararının 05.08.2010 tarihli ek karar ile 2 yıl uzatıldığı eldeki davanın kısıtlılık süresinde vasi tarafından açıldığı anlaşılmaktadır.

./..

./..

Hemen belirtmek gerekir ki; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d maddesi “Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip bulunması; kanuni temsilin söz konusu olduğu hallerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip olması” hükmüne göre dava ehliyeti ve temsil dava şartı olup, HMK’nın 115.maddesinde “Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (2) Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder. (3) Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez.” hükmü uyarınca temsil yetkisinin mahkemece resen gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun davada kanuni temsili düzenleyen 52. maddesi “Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmayanlar davada kanuni temsilcileri, tüzel kişiler ise yetkili organları tarafından temsil edilir ” hükmünü, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun vesayet makamından izini düzenleyen 462/8 maddesinde “Acele hâllerde vasinin geçici önlemler alma yetkisi saklı kalmak üzere, dava açma, sulh olma, tahkim ve konkordato yapılması” şeklinde düzenlenmiş olup, davacının kısıtlılık kararı üzerine vasi tarafından açılan davalarda denetim makamından husumete izin kararı alınması gerekmektedir.

Somut olaya gelince; vasinin husumete izin kararının bulunmadığı, 05.08.2012 tarihinde sona eren uzatma kararından sonra kısıtlılık süresinin uzatılıp uzatılmadığı tespit edilmeden yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davacının öncelikle kısıtlılık durumunun devam edip etmediği, kısıtlılık halinin devamı halinde ise davacı vasisine Türk Medeni Kanunu'nun 462/8. maddesi hükmü uyarınca vesayet makamından "husumete izin" kararı alması ve anılan usuli işlemler tamamlandıktan sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken, bahsedilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3085, Karar No: 2013/3187, Tarih: 26.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/3085 E.  ,  2013/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...: Beraatlerine,

2-Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 158/1. maddesi ile uygulama yapılırken aynı Yasanın 61. maddesi gözetilerek 5000 günden fazla olmamak üzere tam gün sayısının belirlenip, artırım nedenlerinin uygulanarak bulunacak gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini, bu miktarın suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olması halinde iki katına hükmolunup indirim nedenlerinin bu miktar üzerinden uygulanması gerektiği gözetilmeden 16.000 gün olarak fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; adı geçen sanık hakkında dolandırıcılık suçu nedeniyle kurulan hükümde TCK'nun 158/1-d,e madde ve fıkraları uyarınca hükmolunan gün adli para cezasının 5000 güne, TCK'nun 43. maddesi uyarınca hükmolunan gün adli para cezasının ise 6250 güne indirilmesi, TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına, “TCK'nun 52. maddesi uyarınca, hükmolunan 6250 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL'den 125.000 TL adli para cezasına çevrilmesine, bu miktarın sağlanan haksız menfaatin iki katından az olduğu anlaşılmakla para cezasının 315.919 TL olarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi, TCK'nun 168. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “ve 6666 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılıp yerine “ve 105.666 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresi eklenip 6666 gün adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bölüm tümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçu yönlerinden DOĞRUDAN, sanık ...'ın dolandırıcılık suçu yönünden ise DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1398, Karar No: 2017/5387, Tarih: 21.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1398 E.  ,  2017/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'un temyiz itirazlarına ilişkin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçu bakımından kurulan hükme yönelik incelemede;

-Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK.nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK.nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3- Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca;

1- Hükmün 1. fıkrasının 4. bendinde yer alan "Yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine" cümlesinin çıkarılması,

2-Hükümde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulandığı 3. fıkrada yer alan “cezanın” ibaresi çıkartılarak yerine “hapis cezasının” ibaresinin eklenmesi,

3- Hükme 1 paragraf halinde "Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna" cümlesinin eklenmesi,

1- Hükmün 1. fıkrasının 4. bendinde yer alan "Yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine" cümlesinin çıkarılması,

2-Hükümde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulandığı 3. fıkrada yer alan “cezanın” ibaresi çıkartılarak yerine “hapis cezasının” ibaresinin eklenmesi,

3- Hükme 1 paragraf halinde "Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna" cümlesinin eklenmesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...'ın temyiz itirazlarına ilişkin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçu bakımından kurulan hükme yönelik incelemede;

-Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK.nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2-Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1 .maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca;

1- Hükmün 1. fıkrasının 4. bendinde yer alan "Yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine" cümlesinin çıkarılması,

2-Hükme 1 paragraf halinde "Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna" cümlesinin eklenmesi,

1- Hükmün 1. fıkrasının 4. bendinde yer alan "Yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine" cümlesinin çıkarılması,

2-Hükme 1 paragraf halinde "Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna" cümlesinin eklenmesi,

3-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazlarına ilişkin Sahtecilik suçu bakımından kurulan hükme yönelik incelemede;

Olay tutanağına göre; Ağrı 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin önleme araması kararına istinaden durdurulan malen sorumlu Yusuf IŞIK adına ruhsatlı 37 PE 119 plaka sayılı çekici ve bu çekiciye bağlı 06 S 4764 plakalı yarı römork tır görevli kolluk güçlerince dışarıdan gözle incelendiğinde mührün usulüne uygun olarak römorku çevreleyen iki halat ucundan geçirilmeyip iki halat ucuna düğüm yöntemi ile bağlandığının tespiti üzerine durumun nöbetçi Cumhuriyet Savcısına bildirilmesine müteakiben plastik mühürün çekilip açılmasıyla römork içinde 9 değişik markada 22.450 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; mührün usulüne uygun bağlanmaması ve mühürlenmiş olmaması hususlarının ilk bakışta kolayca anlaşılması ve bu anlamda mühür ile buna bağlı olan birçok kısmı boş olup ne taşındığı bile yazılı olmayan beyanname ve eki evrakların iğfal kabiliyeti bulunmadığından unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17155, Karar No: 2024/9008, Tarih: 30.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/17155 E.  ,  2024/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Soruşturma aşamasında şikâyetten vazgeçen ...'ın, gerekçeli karar başlığında mağdur olarak yazılması gerektiği halde, müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle cezasından indirim yapılırken, zararın soruşturma aşamasında tamamen giderildiği doğru olarak kabul edildiği halde, uygulama maddesinin TCK'nın 168/1. maddesi yerine aynı Kanun’un 168/2. maddesi olarak gösterilmesi hatalı ise de, indirim oranının 2/3 olarak uygulanması da nazara alınarak, yapılan hatanın sonuca etkili olmayan mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29292, Karar No: 2012/13806, Tarih: 15.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/29292 E.  ,  2012/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 12.07.2011 tarihli kararı ile sanık ... hakkında elektrik hırsızlığı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ancak tebliğnamede buna yer verilmediği gerekçesiyle, sanık ... hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ancak ek tebliğname düzenlenmeden dosyanın iade edildiği ve UYAP üzerindeki elektronik dosyada da ek tebliğnamenin bulunmadığı anlaşılmakla, anılan konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın dairemize iadesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8467, Karar No: 2014/6360, Tarih: 16.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8467 E.  ,  2014/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/276-2013/253

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin müflis işyerlerinde 01.03.2004 ile 30.04.2009 tarihleri arasında çalıştığını, bu çalışmaları nedeniyle 68.550,86 TL işçilik alacaklarının müvekkiline ödenmediğini, müvekkilinin maaşının resmi kayıtlarda az gösterildiğini, alacak hesaplarının gerçek ücret üzerinden yapılması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin alacağının 1. sırada sıra cetveline kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının davasının ticari nitelikte bir dava olmadığı, alacak iddialarının hizmet ilişkisine dayalı olduğu, bu hususta açılacak davanın iş mahkemelerinde görülmesi gerektiği, davacının, bu alacağın miktarı ve niteliği gereği sıra cetvelinin 1. sırasına kaydı gerektiği yönünde talepte bulunmuşsa da, davacının işçilik alacaklarının iş mahkemesince tespitinden sonra iflas masasına müracaat edilmesi gerektiği, şayet iflas masasınca davacı alacağı farklı bir sıraya kaydedildiği takdirde itiraz merciinin İcra Hukuk Mahkemeleri olduğu, her iki halde de mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın görevli Kayseri Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, alacağın iflas masasına kayıt kabul istemine ilişkindir. İİK'nın 233. maddesine göre sıra cetvelinde, kabul edilmeyen alacaklar red sebepleri ile birlikte gösterilir. İİK'nın 235/1. maddesi uyarınca iflas sıra cetveline yönelik itirazlar (kayıt kabul ve kayıt terkin davaları) kural olarak genel mahkemelerde (Asliye Ticaret Mahkemesinde) görülür. Şikayetçi sadece kendi sırasına yönelik itirazlarını, husumeti iflas idaresine yönelterek İİK'nın 235/son maddesi uyarınca icra mahkemesinde ileri sürmelidir. İflas sıra cetvelinde başka bir alacaklının kabul edilen miktar kadar alacağı bulunmadığına ya da sırasına yönelik itiraz, o alacağın sıradan terkin edilmesi talebini içerdiğinden, şikayet olarak icra mahkemesinde değil, İİK'nın 235/2. maddesi uyarınca sırasına itiraz edilen alacaklıya husumet yöneltilerek dava yolu ile genel mahkemede (Asliye Ticaret Mahkemesinde) ileri sürülmelidir. Diğer anlatımla, iflas sıra cetvelinde yer alan bir alacaklı, kendi sırasına veya iflâs hukuku kurallarının yanlış uygulandığına (şikayet) değil, kendi alacağı hakkında verilen ve nedenleri gösterilerek verilen red veya kısmen red kararının esasına (kayıt ve kabul davası açarak) veya bir başka alacaklının alacağına veya onun sırasına (kayıt terkin davası açarak) itiraz ediyorsa ticaret mahkemesine dava açmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

İş Hukuku'ndan kaynaklanmayan ya da İİK'nın 194. maddesi kapsamına girmeyen bir dava sırasında davalının iflası üzerine kayıt kabul davasına dönüşen bir davada mahkemenin görevi devam edeceği gibi, iş hukukundan kaynaklanan bir dava sırasında işverenin iflası halinde, İİK'nın 194. maddesi kapsamında acele işlerden olduğu için İş Mahkemesi'nin görevi devam eder. (Bkz. Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, 2. Baskı, 2013, sh 1232, Yargıtay 9. HD'nin 30.09.2010 tarih ve 2009/44751 E., 2010/26566 K. sayılı ilamı bu yöndedir.) Ayrıca aynı Daire'nin 14.12.2010 tarih ve 2008/41590 E., 2010/38033 K; Yargıtay 19. HD'nin 12.07.2010 tarih ve 6278 E., 8777 K; Dairemizin 02.12.2013 tarih ve 6042 E., 7639 K; 18.03.2014 tarih ve 2013/8059 E., 2014/2038 K. sayılı ilamları da bu yöndedir. Öte Yandan, Yargıtay 19. HD'nin 28.04.2013 tarih ve 2828 E., 5162 K; Dairemizin 12.09.2012 tarih ve 3822 E., 5024 K. sayılı ilamlarında açıklandığı üzere; iflasın açılmasından sonra Ticaret Mahkemesi'ne açılan kayıt kabul davası sırasında iflasın kaldırılması ya da iflas kararının bozulup bozma kararının kesinleşmesi halinde, alacağın esasıyla görevli olan mahkeme, Asliye ya da Sulh Hukuk Mahkemesi ise bu mahkeme görevli hale gelir ve Ticaret Mahkemesi'nce davanın görev bakımından usulden reddi gerekir.

Somut olayda, davalı şirketin iflasından sonra, İİK'nın 235/1. madde hükmü uyarınca kayıt ve kabul istemiyle bu davanın süresinde açıldığı, davanın sıraya ilişkin olmadığı ve İş Mahkemesi'nin baştan ya da sonradan görevli olduğu hallerden birinin gerçekleşmediği gözetilerek mahkemece, görevli olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Kabule göre de; HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-c ve madde hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın anılan 115/2. madde hükmü uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin 7. ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede "mahkememizin görevsizliği", hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmadığı gibi, HMK'nın 297/2. maddesi hükmü uyarınca hüküm fıkrasında gerekçeye ait bir sözün tekrar edilmemesi gerekirken, gerekçenin tekrarı da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.