muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6482, Karar No: 2013/4370, Tarih: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/6482 E.  ,  2013/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, diş tedavisi nedeniyle eşi için yaptığı giderlerin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır (HMK 1. Madde). Dosyadaki bilgi ve belgelerden, 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi kapsamında sigortalı olarak çalışan davacının; serbest diş hekimi tarafından eşine yapılan tedaviye ilişkin 26.12.2008 tarihinde diş tedavi faturası ödediği anlaşılmaktadır.

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde, “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir…. Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık

alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi kapsamında sigortalı olarak çalışan davacının; serbest diş hekimi tarafından eşine yapılan tedavinin 15.01.2010 tarihinden önce yapıldığı ve uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek; yargı yolu yanlışlığı nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12829, Karar No: 2022/1112, Tarih: 14.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12829 E.  ,  2022/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, kasten

öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara yardım etme

HÜKÜMLER : 1) Sanık ... hakkında;

a) Katılan ...'e yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-j, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Katılan ...'e yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı

TCK'nin 82/1-j, 35/2, 62/1, 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Katılan ...'e yönelik kasten

öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin

81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 6 yıl

8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) Sanık ... hakkında;

a) Katılan ...'e yönelik kan gütme

saikiyle öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan;

5237 sayılı TCK'nin 82/1-j, 35/2, 39/2-c maddesi

yollamasıyla 39/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 6

yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Katılan ...'e yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan;

5237 sayılı TCK'nin 82/1-j, 35/2, 39/2-c maddesi

yollamasıyla 39/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 7

yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan; 5237

sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-c maddesi yollamasıyla 39/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3) Sanık ... hakkında;

a) Katılan ...'e yönelik kan gütme

saikiyle öldürmeye teşebbüse yardım etme

suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-j, 35/2, 39/2-c maddesi yollamasıyla 39/1, 62/1, 53.

maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına,

b) Katılan ...'e yönelik kan gütme

saikiyle öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan;

5237 sayılı TCK'nin 82/1-j, 35/2, 39/2-c maddesi

yollamasıyla 39/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 7

yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan; 5237

sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-c maddesi

yollamasıyla 39/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri

gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına, dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

müdafii, sanık ... müdafii, katılan

... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler olarak temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içeriğine göre; 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek

gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına, dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

müdafii, sanık ... müdafii, katılan

... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler olarak temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içeriğine göre; 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek

zorundadır." ve mezkur Kanun’un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemelerin 5271 sayılı CMK’ya tabi dosyalarda geçerli olacağı anlaşılmakla; inceleme konusu ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 1412 sayılı CMUK’a tabi olduğu ve temyizde neden gösterilmemesinin bozma nedeni yapılamayacağı, dolayısıyla katılan ... vekilinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen temyizi yerinde görülmekle, tebliğnamedeki bu hususa yönelen görüşe iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan uygulamada haksız tahrikin derecesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ...’a yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçları ile sanıklar ...ve... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik yardım etmek suretiyle kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’e yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve ... müdafilerinin; suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, delillerin iyi değerlendirilmediğine, barut artığının delil niteliğinde olmadığına, katılanların abartılı beyanlarıyla karar verildiğine, sanık ... müdafiinin; suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, katılan ... vekilinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, sanıklar ...ve... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik yardım etmek suretiyle kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’e yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelen eyleminde TCK'nin 81/1, 35/2. maddeleri gereğince hükmedilen 12 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 29/1. maddesi gereğince 1/4 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 9 yıl yerine 8 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, bu kapsamda TCK'nin 62/1. maddesinin uygulanması sonucunda sonuç ceza olarak "7 yıl 6 ay" hapis cezası yerine "6 yıl 8 ay" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle mahkemenin yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hükmün mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 29. maddesinin uygulanması ile tayin olunan "8 yıl hapis" ibaresinin "9 yıl hapis" ibaresi ile, TCK'nin 62. maddesinin uygulanması ile "6 yıl 8 ay hapis" olarak tayin olunan sonuç cezanın ise "7 yıl 6 ay hapis" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 14/02/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10993, Karar No: 2023/4515, Tarih: 20.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10993 E.  ,  2023/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1454 E., 2020/264 K.

KARAR : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/268 E., 2019/17 K.

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri olan davacılar adına tapuda kayıtlı bulunan Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazi ... Mahallesi ... Mevkii 10 ada 32 parselin bir kısmının 2008 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında, 10 ada 67 parselin bir kısmının ise 2015 yılında yapılan orman kadastro çalışmaları sırasında orman sınırları içerisine alındığını, taşınmazların 30 yıl önce yapılan kadastro çalışmaları esnasında orman vasfıyla Hazine adına tespit gördüğünü, davacıların murisleri Hakkı Anlaş’ın babası ... tarafından, bu işleme karşı 1984 yılında dava açıldığını ve 10 ada 32 parselin kadastro tespitinin iptali ile miktar fazlası olarak kesilen kısmın adına tescilinin talep edildiğini, İlk Derece Mahkemesince 10 ada 32 ve 10 ada 32/A olan kısmın orman tahdit sınırları dışında kalması gerektiğinin ve tarla olduğunun belirlendiğini, bilahare ... mirasçıları arasında yapılan taksim sonucunda davacıların murisi Hakkı Anlaş’a intikal ettiğini, kadastro işlemleri sırasında 10 ada 32/A parselinin 10 ada 67 parsel olarak belirlendiğini ileri sürerek, taşınmazın orman vasfında olmadığının tespiti ile orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasını ve tapu kütüğündeki orman olduğuna dair şerhin kaldırılmasını istemiştir.

2. Dava konusu, Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazi ... Mahallesi ... Mevkii 10 ada 32 parselin, 8000 m2 yüzölçümü ve tarla vasfıyla 16.07.1996 tarihinde hükmen tescil yoluyla tam hisse ile ... adına kayıtlı iken 23.12.2015 tarihinde satış ve birleşme yoluyla 79/400' er hisse ile ..., ..., ... ve ..., 21/100 hisse ile ...; aynı yer 10 ada 67 parselin ise, 6892 m2 arsa vasfıyla 13.10.1995 tarihinde hükmen tescil yoluyla tam hisse ile Hakkı Anlaş adına kayıtlı iken ölümü ile 02.11.2005 tarihinde intikal yoluyla 3/16 şar hisse ile ..., ..., ..., ..., ¼ hisse ile ... adlarına tescil edildiği ve taşınmazların beyanlar hanesinde, kısmen Devlet ormanı içerisinde kaldıkları şerhinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazların 03.07.2018 tarihli hukuki ve denetlenebilir bilirkişi raporunda aktüerya eylemli orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, dosya kapsamında toplanan deliller ve 1960 ve 1987 tarihli memleket haritalarında dava konusu taşınmazların açıklık alan içinde yer alması durumu da göz önünde bulundurularak, davanın kabulü ile Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazi ... Kemal Paşa mahallesi ... mevkii 10 ada 32 ve 67 parselde kayıtlı taşınmazlar üzerinde bulunan orman şerhinin kaldırılmasına," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacılar vekili ile davalı ... İdaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; lehlerine nispi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek, bu sebepler ve resen dikkate alınacak nedenlerle istinaf talebinin kabulüne ve tespit edilecek dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesini istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna yapılan itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, keşfe yerel bilirkişi katılmadığını, dava konusu parselin 1993 tarihli ve daha eski hava fotoğrafı, memleket haritası ve amenajman haritalarında ağaçlık olduğunu, dava tarihindeki gerçek değerinin tespit edilemediğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna yapılan itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, keşfe yerel bilirkişi katılmadığını, dava konusu parselin 1993 tarihli ve daha eski hava fotoğrafı, memleket haritası ve amenajman haritalarında ağaçlık olduğunu, dava tarihindeki gerçek değerinin tespit edilemediğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "dava konusu 10 ada 67 nolu parselin kesin hüküm arzeden Çerkezköy Kadastro Mahkemesi’nin 1987/1- 1989/100 Esas, Karar sayılı kararıyla orman sayılmayan yer olarak belirlendiği, 10 ada 32 nolu parselin orman olarak sınırlandırılan kısmının dahi eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları tatbikine dayalı objektif, bilimsel gerekçeli, orman bilirkişi raporunda orman sayılmayan yerlerden olduğunun saptandığı, ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sırasında dava konusu taşınmazların tespit edilen değerleri üzerinden nisbi harç ikmal edilmediğinden maktu vekalet ücreti takdirinde de bir isabetsizlik bulunmadığı ancak infazda tereddüde mahal verilmemesi için hükümde davanın kabulüyle ibaresinden sonra dava konusu taşınmazlara ilişkin 59 nolu orman kadastro komisyonunun sınırlandırma işleminin iptaline, dava konusu taşınmazların tahdit dışına çıkarılmasına ibaresinin eklenmesi gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-B-2 maddesi uyarınca Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2017/268 Esas 2019/17 Karar sayılı kararının kaldırılmasına , davanın kabulüyle, dava konusu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi Gazi ... Kemal Paşa mahallesi ... mevkii 10 ada 32 ve 67 parsellere ilişkin 59 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan sınırlandırma işleminin iptali ile taşınmazların orman tahdidi dışına çıkarılmasına, taşınmazlar üzerinde bulunan orman şerhinin kaldırılmasına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kaldırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 sayılı Orman Kanunu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu,

3. Değerlendirme