muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12076, Karar No: 2010/8179, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12076 E.  ,  2010/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 20.5.2009

Nosu : 2308-958

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davaya konu işyerinin davalıdan 01.02.2006 tarihinde kiralandığını ve yıllık kira bedelinin peşin olarak elden davalıya ödendiğini, 01.02.2007 tarihinde yenilenen kira kontratı ile kira bedellerinin aylık ödenmek üzere kontrat yapılmış olup, kira kontratının teminatı olarak da davaya konu senedi imzalayarak davalıya verdiklerini, senet verildiğinde önyüzünde kira kontratının teminatı olduğunun yazılı olmasına ve aylık kira bedellerinin imza karşılığı davalıya teslim edilmesine rağmen boş olarak verilen senedin daktilo ile doldurulmak ve teminat senedi olduğunu gösterir bölümün senetten kesilmek suretiyle takibe konulduğunu, senedin kiralanan taşınmazda oluşacak herhangi bir zararı karşılamak amacıyla verildiğini, davalıdan nakit para alınmadığını bildirerek dava konusu senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespiti ile % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu senedin hiçbir yerinde teminat senedi olduğunu gösterir ibarenin bulunmadığını, senedin müvekkiline nakden 6.000.-TL. para borcu karşılığında verildiğini, senedin teminat senedi olduğunun HUMK.nun 290.maddesi gereğince yazılı delille kanıtlanması gerektiğini bildirerek davanın reddi ile % 40 tazminatın davacılardan tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacı tarafça ibraz edilen kira kontratında kiracının taşınmaz sahibine teminat olarak 6.000.-TL.verdiğinin, tahliye halinde taşınmazın kira, elektrik, su doğalgaz, çevre temizlik vergisi, yönetim giderleri sıfırlanıp taşınmazın hasarsız olarak boş teslimini takiben taşınmaz sahibi tarafından kiracıya hemen iade edileceğinin yazılı olduğu, kira bedellerinin davalıya ödendiği, davalının kira sözleşmesindeki imzayı inkar etmediğinden dava konusu senedin alınan taşınmazın kiralandığında güvence senedi olarak verildiği ve davacıların bir borcu bulunmadığı iddiasının sabit görüldüğü, İİK.nun 72.maddesindeki kötüniyet koşullarının da oluştuğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacıların dava konusu senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine asıl alacağın % 40'ı oranında 2.400.-TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmalık, “nakden” kaydı bulunan bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davacı, bononun teminat amacıyla verildiğini iddia etmiş, davalı ise senedin verilen borç para karşılığı düzenlendiğini savunmuştur. Bu durumda davacının senede yönelik teminat iddiasını HUMK.nun 290.maddesi uyarınca yazılı delille kanıtlaması gerekmektedir.

Uyuşmalık, “nakden” kaydı bulunan bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davacı, bononun teminat amacıyla verildiğini iddia etmiş, davalı ise senedin verilen borç para karşılığı düzenlendiğini savunmuştur. Bu durumda davacının senede yönelik teminat iddiasını HUMK.nun 290.maddesi uyarınca yazılı delille kanıtlaması gerekmektedir.

Hernekadar mahkemece, taraflar arasındaki kira sözleşmesi gerekçe gösterilerek senedin teminat senedi olduğu sonucuna varılmış ise de, kira sözleşmesinde dava konusu senetle ilgili bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle kira sözleşmesinin teminat iddiasının kanıtı olarak kabul edilmesi doğru değildir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ . Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/64, Karar No: 2022/1438, Tarih: 08.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/64 E.  ,  2022/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait değişik şantiyelerde 01.04.1992 tarihinde işe başladığını, işverenin haklı bir nedene dayanmaksızın ve ihbar önelinde bulunmaksızın iş akdini sona erdirdiği 03.08.2017 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, ücretin banka aracılığıyla ödendiğini, müvekkilin şantiyede barınma ve yemek ihtiyacının karşılandığını, davalı işyerinde haftanın 7 günü, sabah saat 07:00 de ile akşam 19:00 da kadar çalışma yapıldığını, fazla mesai ücretleri ile beş aylık ücret alacağı bulunduğunu, müvekkiline 2013 yılı dâhil olmak üzere iş akdinin işverence feshedildiği 03.08.2017 yılına kadar ikramiye ödenmediğini, hafta tatili ve yıllık izinlerin kullandırılmadığını, dini bayramlar hariç tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, ikramiye, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, müvekkilinin işyerinde çalışanların ücret ve diğer alacaklarının banka aracılığıyla ödendiğini, işyerinde düzenli olarak mesai saatleri içinde çalışma yapıldığını, fazla çalışma yapılması halinde ücretlerinin maaşla birlikte çalışanlara ödendiğini, işyerinde ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yapılmadığını, dilekçe ekinde davacının izne ayrılma dilekçeleri olduğunu, ikramiye ödenmesi yönünde işyeri uygulanması bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, yargılamanın devamı sırasında davalı şirketin iflasına karar verilmesi halinde bu hususun işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin davaya etkileri bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, yargılamanın devamı sırasında davalı şirketin iflasına karar verilmesi halinde bu hususun işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin davaya etkileri bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvali şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibariyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından müflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi müflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren müflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da ret sebepleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebligatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın on beş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup Mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Somut olayda; davalı şirket hakkında eldeki dosyanın yargılaması devam ederken ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 27.12.2018 tarihi itibariyle iflas kararı verildiği anlaşılmakla, davaya konu alacaklar bakımından kayıt kabul davası olarak devam edilmemesi hatalıdır.

Mahkemece kayıt kabul davası olarak yapılacak yargılama sonucunda hükmedilecek harç ve vekalet ücretinin de maktu olarak hüküm altına alınması gerektiği gözetilmelidir.

SONUÇ:

Somut olayda; davalı şirket hakkında eldeki dosyanın yargılaması devam ederken ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 27.12.2018 tarihi itibariyle iflas kararı verildiği anlaşılmakla, davaya konu alacaklar bakımından kayıt kabul davası olarak devam edilmemesi hatalıdır.

Mahkemece kayıt kabul davası olarak yapılacak yargılama sonucunda hükmedilecek harç ve vekalet ücretinin de maktu olarak hüküm altına alınması gerektiği gözetilmelidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2235, Karar No: 2022/5790, Tarih: 13.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2235 E.  ,  2022/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29.03.2017 tarih ve 2016/177 E. - 2017/120 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.12.2020 tarih ve 2019/780 E. - 2020/1169 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2013/42489 sayılı markasının tanınmış marka sayılması için 20.06.2014 tarihinde Türk Patent’e yaptıkları talebin nihaî olarak YİDK'nın 2016/M-2249 sayılı kararı ile reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkili markasının tanınmış bulunduğunu ileri sürerek, müvekkiline ait markanın tanınmış olduğunun tespiti ile bu istemin reddine dair davalı TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre davacının "MAVİ MARMARA" ibareli 2013/42489 sayılı markasının kapsamında yer alan ürün ve hizmetler için kullanılarak markasal bilinirlik elde ettiğini gösteren kanıt bulunmadığı, tanınmış marka vasfının kazanılması için markanın kapsamındaki mal ve hizmetlerle ilgili gerçekleşen bir kullanım sonucu elde edilen bilinirlik olduğu, toplumsal olaylar sebebiyle elde edilen bilinirliğin markasal bir tanınmışlığı ispat eder nitelikte olmadığı ve onun yerine ikame edilemeyeceği, markanın kapsamındaki ürün ve hizmetler bakımından geniş bir coğrafyada kullanılan, yazılı ve görsel tanıtım araçlarıyla gerçekleştirilen kuvvetli reklâm ve yaygın dağıtım ve haberlerle davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlı olan hizmet veya ürünlerin taşıdığı garanti ve kalite ile bilinen müşteri, akraba, dost ve düşman ayrımı yapmaksızın, coğrafi sınır, kültür ve yaş farkı gözetmeksizin, tüm insanlar tarafından refleks hâlinde hemen hatırlanan bir marka olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Kurum tarafından kendisine başvuru halinde başvuru konusu markanın tanınmışlık niteliğini haiz olup olmadığı konusunda inceleme yapılarak, bu nitelikteki markalar için sicil oluşturulmuş ise de; davalı Kurumun kanunen böyle bir sicil oluşturma yetkisi olmadığı gibi, tanınmışlık özelliği sabit bir olgu olmadığından, herhangi bir davada dayanılan markanın tanınmış olduğunun ileri sürülmesi halinde, her bir somut olayda o markanın tanınmış olup olmadığının ve tanınmışlığını sürdürüp sürdürmediğinin münferiden ispatlanması gerektiğinden İlk Derece Mahkemesince, davacının eldeki somut davayı açmakta hukuki yararının bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddedilmesi doğru olmamışsa da HMK'nın 353/1-b-2. gereği davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın açıklanan gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1804, Karar No: 2011/12783, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1804 E.  ,  2011/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ... Ticaret ve Deri Sanayi Ltd. Şti.nin müvekkiline vergi borcu bulunduğunu, ortaklardan ...’ın şirket payını ...’a, onunda ...’e, ...’ın ise ...’ye sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, davalı ... yapılan devir işleminin sahte olduğunu savunmuş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece ...’ın ...’a, ...’ın ...’ye yaptığı hisse devrine ilişkin tasarrufların üzerinden 5 yıl geçmesi nedeniyle hak düşürücü süre yönünden davanın reddine, ...tarafından ...’e yapılan satışın başka mahkemede yok hükmünde sayılmasına karar verildiğinden konusuz kalan bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, iptali istenilen tasarrufun yapıldığı tarih

ile dava tarihi arasında 6183 sayılı yasanın 26. maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacı ... Hazinesinden harç alınmamasına 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11780, Karar No: 2022/3096, Tarih: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11780 E.  ,  2022/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 01/02/2022 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18944, Karar No: 2022/3368, Tarih: 11.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18944 E.  ,  2022/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.09.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8673, Karar No: 2006/8222, Tarih: 13.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8673 E.  ,  2006/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2006

Davacı, meslek hastalığı  sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı  nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 11,3 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 09.03.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre,  506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya  iadesine, 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.