muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2284, Karar No: 2023/2763, Tarih: 14.09.2023

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşme dışı iş yapılmadığını, işin geç teslim edilmesi nedeniyle geçici kabulün yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davalının yükleniminde olan işin 09.02.2015 tarihinde tamamlandığı, geçici kabul tutanağının 18.09.2015 tarihinde onaylandığı, tutanağın onaylandığı tarih dikkate alındığında davacının sözleşme ile üstlendiği edimini yerine getirdiği, tüm işin kesin kabulünün yapıldığına ilişkin belgenin bulunmadığı, ancak sözleşmenin 16. maddesi uyarınca, davacı taşeronun yaptığı işlerin geçici kabulünün, geçici kabul tutanağının onay tarihi olan 18.09.2015 tarihi itibariyle yapıldığı, bir yıllık garanti süresinin de 18.09.2016 tarihinde dolduğu, bahse konu imalatlara ilişkin olarak bu süreç içerisinde ayıp ihbarında bulunulmadığı, buna göre davalı tarafından kesin kabulün yapılabileceği ve hakedişlerden kesilen %3 teminatın yarısının, işveren tarafından işin geçici kabulünün yapıldığı gerekçesiyle iadesi gerekeceği, kalan yarısının da garanti süresi dolduğu dikkate alınarak iadesinin istenilebileceği, davacının ara hakedişlerinden kesilen %3 teminat tutarı 62.033,57 TL'nin iadesi şartlarının oluştuğu, davacının toplam 245.553,31 TL alacağını davalıdan isteyebileceği, davacı vekiline 14.05.2019 tarihli duruşmada ıslah dilekçesini vermek üzere bir haftalık süre verildiği, ancak söz konusu süre içerisinde ıslah dilekçesi verilmeyerek 22.10.2019 tarihli duruşmada ıslah için yeniden süre talep edildiği, HMK 181. maddesinde "kısmen ıslaha başvuran tarafa ıslah ettiği usul işlemini yapması için bir haftalık süre verilir. Bu süre içerisinde ıslah edilen işlem yapılmazsa ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilir." hükümlerine yer verildiği, yasadan kaynaklı bir haftalık süre kesin süre olduğundan davacı vekilinin ikinci kez ıslah dilekçesi sunmak üzere süre talebinde bulunmasının yerinde görülmediği ve dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı yüklenici vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı yüklenici vekili istinaf başvurusunda özetle; zamanaşımı süresinin dolduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğu, işin süresinde teslim edilmediği, iş artışlarının başka firmalara yaptırıldığı, VRF için dava dışı idarenin proje harici bir imalatı davalıya yaptırmadığı ve ödeme de yapmadığı, hakedişlerin itirazsız imzalandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Nedenleri

Davalı yüklenici vekili istinaf başvurusunda özetle; zamanaşımı süresinin dolduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğu, işin süresinde teslim edilmediği, iş artışlarının başka firmalara yaptırıldığı, VRF için dava dışı idarenin proje harici bir imalatı davalıya yaptırmadığı ve ödeme de yapmadığı, hakedişlerin itirazsız imzalandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; sözleşmeye konu işin dava dışı idarece geçici kabulünün 18/09/2015 tarihinde onaylandığı ve davanın 11/04/2017 tarihinde açıldığı, bu nedenle dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşıldığı, davada talep edilen ve hüküm altına alınan miktara göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı yüklenici vekili, istinaf dilekçesinde belirtilen gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödenmeyen sözleşme dışı iş bedeli ve hakedişlerden kesilen nakdi teminat bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu'nun 470 inci, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun HMK 181 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin 2020/406 Esas, 2022/295 Karar ve 16.03.202 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29036, Karar No: 2011/22941, Tarih: 13.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/29036 E.  ,  2011/22941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 27.05.2008 tarihli ek karara yönelik temyiz incelemesinde;

O Yer Cumhuriyet Savcısının hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5.fıkrası uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusundaki talebi üzerine yapılan duruşma sonucu kurulan 27/05/2008 tarihli ek kararın incelenmesinde;

Uyarlama talebinin 5728 sayılı Yasanın gecici 1. maddesine göre yapıldığı anlaşıldığından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98 ve 101. maddesi uyarınca karar itiraza tabi olduğundan sanığın itiraz dilekçesinin değerlendirilmesi için dosyanın tetkiksiz mahalline İADESİNE,

2) 03.03.2008 tarihli ek karara yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın 11.01.2008 tarihinde verilen ve kendisine tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK' nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği ve mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 03.03.2008 tarihinde vermiş olduğu ek kararın temyiz edildiği anlaşılmakla, ek karar yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı sanık tarafından yapılan temyiz itirazının CMUK' nun 315/2. maddesi uyarınca REDDİ ile 03.03.2008 tarihli ek kararın ONANMASINA, 13/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14097, Karar No: 2011/6525, Tarih: 30.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14097 E.  ,  2011/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi' nin BİRLEŞEN DAVADA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen05.05.2009 tarih ve 2007/120-2009/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/03/2007 tarihli protokolle Tarihi Sarıyer Börekçisi ve Tarihi Sarıyer Karaköy Börekçisi işletmesini markaları ile birlikte devralmış olduğunu, ancak şirket eski yetkili ortağı davalı ...’un şirket temsil ve ilzam yetkisini kötüye kullanarak, ortaklar kurulu kararı olmadan davalı ...’a markaları muvazaalı olarak 31/01/2007 tarihinde 100’er TL bedelle devretmiş olduğunu ileri sürerek, davalı ... adına olan marka kayıtlarının iptalini ve müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava konusu markaları işletmenin devrinden önce usulüne uygun olarak devir aldığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ..., ...ve ... ... vekilleri, müvekkillerinin davacı şirketin eski ortağı olduğunu, 23/02/2007 tarihinde tüm hisselerini devrederek ayrıldıklarını, ... ve ...’ın protokolde imzasının olmadığını imza ve devir yetkisinin davalı ...’da olduğunu, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkili ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, diğer müvekkilinin de davacı şirkete karşı 09/03/2007 tarihli protokolde öngörülen tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının edimlerini yerine getirmediğinden hak iddia edemeyeceği, kaldı ki protokol şartlarına göre kurulacak yeni şirketin marka devrini talep edebileceği, yeni şirket kurulmadığından davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davacının protokolden önce markaların devredildiğini bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Sarıyer Karaköy Börekçisi Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına tescilli üç markanın tarihinde 31/01/2007'de şirketin yetkili temsilcisi .... tarafından davalı ...'a 100'er TL karşılığı satılıp devredildiği, 09/03/2007 tarihli protokolle Sarıyer Karaköy Börekçisi Gıda Sanayi ve Tic. AŞ'nin ortakları ..., ... .....'ın göstereceği 3. kişiye yeni ortak ..

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Sarıyer Karaköy Börekçisi Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına tescilli üç markanın tarihinde 31/01/2007'de şirketin yetkili temsilcisi .... tarafından davalı ...'a 100'er TL karşılığı satılıp devredildiği, 09/03/2007 tarihli protokolle Sarıyer Karaköy Börekçisi Gıda Sanayi ve Tic. AŞ'nin ortakları ..., ... .....'ın göstereceği 3. kişiye yeni ortak ..

sıfatıyla devredeceğinin ve hisse devrinden sonra devir alan .... ve ortakları tarafından kurulacak yeni şirket adına markaların tescil edileceğinin düzenlendiği, sözleşmeyle şirket hisselerinin ......'ya devredildiği, önceki ortakların şirketle ilişkisinin kalmadığı, markaların şirketi devir alan yeni ortaklar lehine devredilmesinin öngörülmesi ve yeni şirketin kurulmamış olmasının devir taahhüdünü etkilemeyeceği, protokol tarihinde şirket adına markaların varlığının açıkça kabul edildiği ve bunların devrinin öngörüldüğü, protokolde daha önceki tarihlerde markaları davalı ...’a devreden.....'un da imzasının bulunduğu, başka marka olmadığından markaların devri vaadiyle yeni ortakların yanıltıldığı, davacı şirketin önceki ortaklar zamanında yetkili temsilcisinin şirket aleyhine ve özellikle de devir alan ortakları zarara uğratmak, ortaklar aleyhine kazanç sağlamak için temsilcilik görevini kullanarak yüz yıllık bir geçmişi olan tanınmış bir markayı 100'er TL gibi bir rakamla hiç bir ticari etkinliği olmayan arkadaşına şirket paylarının devrinden kısa bir süre önce devrettiği, eski ortakların da bu hileli duruma iştirak ettiği, muvazaa işlemi pay devrinden önce gerçekleştiğinden önceki ortakların ve devri gerçekleştiren temsilcinin davada taraf gösterilmesi gerektiği gerekçesiyle markaların devrine ilişkin muvazaalı işlemin iptali ile markaların davacı şirket adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve şirket yönetim kurulu üyesinin şirketin markalarının tamamını genel kurul kararı olmadan devretmesinin mümkün bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı ... vekili ile davalılar ...ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava şirkete ait markaların devrinin iptaline ilişkin olduğuna göre, husumetin markayı devralana yöneltilmesi gerekli ve yeterlidir. Böyle bir davada, şirket adına işlemde bulunan kişilere husumet yöneltilmesine gerek yoktur. Bu itibarla mahkemece diğer davalılara husumet yöneltilemeyeceği nazara alınarak diğer davalılar için davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu davalılar lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ..., ... ve ..... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalılar yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 15,00 TL harcın temyiz eden davalı ...'a iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılar ...., ... ve ....a iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4542, Karar No: 2022/14209, Tarih: 12.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4542 E.  ,  2022/14209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarihli, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri hakime ait olup, aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması gerektiği ve mahkemesince suça konu belgeler üzerinde yapılan incelemede ilk bakışta aldatıcılık niteliği bulunmadığı kanaatine varılmış ise de; çelişkili şekilde suçun unsurlarının oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuş olması nedeniyle asılları celbedilen belgeler üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; müştekiye ait izin ve görev belgesi yazılı karnede fotoğraf bulunmadığı gibi herhangi bir tahrifat silinti kazıntıya da rastlanılmadığı, kimlik kartında ise suçtan zarar görenin fotoğrafı kaldırılarak sanık tarafından kendisine ait fotoğrafın özensiz şekilde yapıştırıldığı, kart üzerinde fotoğrafın yapıştırıldığı bölümdeki sahteciliğin ilk bakışta dikkat çeker nitelikte ve kolaylıkla anlaşılır şekilde olduğu, dolayısıyla belgenin bu hali ile aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı, TCK'nin 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, duruşmada yapılan gözlem ile de çelişir şekilde sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de ;

a) Ceza miktarı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin hukuken uygulanması mümkün olmadığı halde hükmün gerekçesinde kısa karar ile tenakuz oluşturacak şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin yazılması,

B) Sanığın her iki belgeyi de aynı anda alıp belgelerden sadece birinin üzerine fotoğraf yapıştırarak ikisini de aynı anda kullandığı, farklı tarihlerde sahtecilik işlemi yapıldığına dair delil bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ancak sahte belge sayısının TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nin 43. maddesinin tatbik edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41047, Karar No: 2015/20259, Tarih: 11.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41047 E.  ,  2015/20259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay tarihinde meydana gelen trafik kazası sonrasında mağdur ve yanındakilerin sanığın arkadaşına saldırmaları, sanığın sağlık görevlileri tarafından muayenesi sonrasında ayağa kalkıp kaza yapan kişiye saldırılır mı demesi üzerine mağdur ve yanındakilerin sanığı yaraladıkları, sanığın bu sırada mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında eylemin mağdur taraftan gelen eylemin haksızlık boyutu gözetildiğinde sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince uygulanan haksız tahrik indiriminin daha fazla bir oranda yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın TCK'nin 86/1, 3-e maddeleri ile belirlenen cezasında mağdurun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması nedeniyle artırım yapılırken uygulanan yasa maddesinin TCK'nin 87/1-d ve 87/1-d-son madddesi yerine TCK'nin 87/1-a, 87/1-c- son cümle olarak gösterilmesi,

3) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışında kalanlar için mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4887, Karar No: 2024/15811, Tarih: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4887 E.  ,  2024/15811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/712 E., 2016/91 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 09.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suçun kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğundan bahisle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; kolluk güçleri tarafından önleme arama kararına istinaden uygulama yapıldığına, bu kapsamda sanığın içinde bulunduğu aracın durdurulduğuna, kimlik kontrolü sırasında sanık ...'ın cebinde bulunan 3 çıkı halindeki uyuşturucuyu yere attığına, bu durumun görevli polisler tarafından görülmesi üzerine, sanığın uyuşturucuları rızası ile polislere teslim ettiğine, bu durumun 09.05.2015 tarihli yakalama ve muhafaza tutanağı ile sabit olduğuna, sanığın bu tutanağı imzaladığına ve herhangi bir itirazı kayıt düşmediğine, sanığın uyuşturucuyu kendi rızası ile polislere teslim ettiğine, herhangi bir zorlama ya da araçta arama yapılarak ele geçirilmediğine, dolayısıyla ele geçirilen uyuşturucuların yasak bir yöntemle ele geçirilmediğine, delil olarak değerlendirilmelerinin gerektiğine, beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü Kütahya Kaçakçılık ve Organize İşler Şube Müdürlüğü Ekipleri tarafından Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/582 D.İş sayılı önleme kararına göre; dosyası soruşturma aşamasında tefrik edilen Gürkan'ın kullandığı aracın şüphe üzerine durdurulduğu, araç içerisinde bulunan şahısların dışarı çıkarıldıkları sırada suç ve suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, sanık ...'ın,

araçtan inince jelatine sarılı 3 çıkı halindeki sentetik kannabinoid maddesini korktuğundan paspas üzerine attığını beyan ettiği ve kendi rızası ile 3 çıkı sentetik kannabinoid maddesini görevlilere teslim ettiği, somut olayda dosya içerisinde bulunan önleme araması kararına dayanılarak sanığın bulunduğu araçta yapılan arama üzerine suç konusu uyuşturucu madde ele geçirildiği, adli arama kararı olmadığından yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, bu arama sonucunda elde edilen suçun maddi konusu aynı zamanda delili bulunan uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemler ile elde edilmesi nedeni ile hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, adli arama kararı alınması gerektiren olayda adli arama kararı alınmadan arama yapılmasının hukuka aykırı olduğu, adli arama kararı veya yazılı adli arama emri alınmadan yapılan hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında, suçun maddi konusu ve suçun delili olarak hükme esas alınamayacağı ve bu nedenle müsnet suçtan sanığın beraatine karar verildiği gerekçesiyle karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın iddianame gereği Mahkemece savunmasının alındığı 17.02.2016 tarihi olduğu ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla dava zamanaşımı süresinin dolmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının zamanaşımı süresini durduran bir işlem olmadığı, belirlenmiştir.