muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8780, Karar No: 2015/1899, Tarih: 24.03.2015

Diğer davalılar vekilleri ve davalı kooperatifler birliği, davanın reddini savunmuştur.

Karşı davada davalı arsa malikleri vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; asıl davada davacılar vekili davalı...Yapı Kooperatifi'ne yönelik davasından feragat ettiğinden bu davalı yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden; arsa sahibi olan davacılar ile davalılardan ... arasında ilk kez 11.12.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, daha sonra yüklenici ...'in sözleşmedeki kendisine verilen yetki kapsamında, sözleşmeyi davalı ... Konut Yapı Kooperatifler Birliğine devrettiği, sözleşme gereği inşaat yapılacak 252 nolu parsel 10 parsele ayrıldıktan sonra ... Kooperatifler Birliği'nin de sözleşmeyi inşaatları yapacak olan... ile ...Kooperatifine verdiği, sözleşmede arsa maliklerine %30, yükleniciye ise %70 oranında bağımsız bölüm verilmek üzere 965 adet konut ile dükkan yapılmasının kararlaştırıldığı, ilk ruhsatın 22.11.1993 tarihinde alındığı ve yapılacak farklı parsellerdeki bloklar içinde devam eden süreçte ve değişik zamanlarda ruhsatlar alınarak inşaatlara devam edildiği, dava aşamasında yapılan tespitler sonucunda, davalı ...Konut Yapı Kooperatifi'nin yapması gereken 14 bloktan sadece 7 tanesinin yapılmakta olduğu, diğer 7 bloğa ise hiç başlanılmadığı, davalı ... Kooperatifi tarafından yapılması gereken 21 bloktaki inşaat işlerinin devam ettiği, sözleşme kapsamındaki inşaat seviyesinin genelde %68 oranında olmasına rağmen, son bilirkişi raporunda da açıklandığı gibi yüklenici davalıların sözleşme kapsamında yapmaları gereken bloklar için gerekli yapı ruhsatlarını aynı anda alamadıkları, dolayısıyla belirlenen inşaat süresinin ruhsat tarihine göre hesaplanması gerektiğinden, her parsel için alınan ruhsat açısından inşaat süresinin bitip bitmediğinin önem arzetmediği, yapılacak bütün bloklar için gerekli ruhsatların alınmış olması ile sözleşme süresinin belirlenebileceği, zira sözleşmede yapılacak bloklardan kısım kısım alınacak ruhsat ve yapılacak inşaatların sürelerine göre farklı farklı yani bir kaç tane bitiş tarihi belirlenmesinin amaçlanmadığı, sözleşmedeki inşaat süresinin sözleşme kapsamında alınacak tüm ruhsatlara göre düşünüldüğü, bu durumda, dava tarihi itibariyle, 111 ada 1 parsel, 110 ada 1 parsel ve 119 ada 2 parselle ilgili ruhsat tarihlerine göre sözleşme süresinin halen devam ettiği, bu nedenle, davacıların yükleniciden herhangi bir tazminat talep etme haklarının bulunmadığı gibi sözleşmeyi feshetme hakkını da elde edemedikleri, hatta sözleşme kapsamında yapılacak imalatın seviyesine göre davacılara hisseleri karşılığı teslimi gereken konuttan 409 m² fazla konut teslim edilmiş bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine ve karşı davanın ise takipsiz bırakılmış olması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar vekili,... Kooperatifi dışındaki davalılar yönünden fesih ve tazminat istemi ile sınırlı olarak temyiz etmiştir.

1-Asıl davada davacılar vekilinin sözleşmenin feshi istemi açısından davalılar ... ve ... Konut Yapı Kooperatifi'ne yönelik temyiz itirazları yönünden;

Davacı arsa sahipleriyle davalı yüklenici ... arasında imzalanan 11.12.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 11. maddesi, “...'in bu inşaatı kendisi yapmayıp müteahhide veya başka bir kişiye verme durumunda arsa sahipleri müteahhitle muhatap olmayacak, daima ... ile muhatap olacaktır.” hükmünü içermekte olup, yüklenici ... tarafından bu hükme istinaden davalı ... Kooperatifleri Birliğiyle 04.11.1993 tarihli sözleşmenin imzalandığı,

...Yapı Kooperatifleri Birliği tarafından da diğer davalı ...Kooperatifiyle 15.01.1997 tarihli sözleşmenin imzalandığı anlaşılmıştır. 15.01.1997 tarihli adi yazılı sözleşmeyi ... Birliği ve ...imzalamış olup, bu sözleşmede adı geçen iki kooperatifin, inşaatların tamamlanmasından ve süresi içerisinde tesliminden davacı arsa sahiplerine karşı sorumlu oldukları, süresi içerisinde teslim edilemez ise davacı arsa sahiplerinin kira isteme ve verilen tapuları iptal ettirme haklarının saklı olduğu hususları düzenlenmiştir. Adı geçen kooperatiflerin davacı arsa sahipleriyle davalı ... arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadıkları, davalı yüklenici ...'in davacı arsa sahiplerine düşen daireleri süresi içerisinde teslim yükümlülüğünü onun yanında 15.01.1997 tarihli ek sözleşmeyle üstlendikleri kabul edilmelidir. Yüklenici ..., arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan haklarını temlik etmemiş olup, diğer davalı kooperatifler, yüklenici ...'in arsa sahiplerine karşı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluklarını 3. kişinin fiilini taahhüt kapsamında üstlenmişlerdir. Davacı arsa sahipleri vekilince sunulan dava dilekçesinde ve 09.02.2006 tarihli dilekçede, henüz davacı arsa sahiplerine ait hiçbir bağımsız bölüm teslim edilmediği halde, davalı S.S. Kent Konut Yapı Kooperatifine üyelerinin kredi kullanabilmesi için ve inşaatların devamı düşüncesiyle bir kısım bağımsız bölümlerin tapusunun kooperatif yetkilileri ve ...'in bilgisi ve isteği doğrultusunda devredildiği ileri sürülmüştür. Bu durumdan da davacı arsa sahiplerinin davalı yüklenici ...'in isteği üzerine ...'in yapacağı inşaata avans sağlama amacıyla tapu devirlerini gerçekleştirdikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, 11.12.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine ilişkin talep açısından davalılar ... ve ... Kooperatifi yönünden davanın husumet nedeniyle reddi gerekirken, esastan reddi doğru olmamış ise de, adı geçen davalılarla ilgili karar, sözleşmenin feshi istemi yönünden sonucu itibariyle doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sözleşmenin feshi yönünden adı geçen davalı kooperatiflere yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl davada davacılar vekilinin sözleşmenin feshi istemi açısından davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki 11.12.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 12. maddesi, ''İnşaata başlama süresi inşaat ruhsatı alındıktan sonra 6 aydır.'', 13. maddesi ise, ''İnşaata başlama süresinden itibaren 60(altmış) ay içerisinde noksansız bir şekilde yapılarak arsa sahibine isabet edecek bölümlerin genel iskânı alınarak teslim yapılacaktır.'' hükmünü içermektedir.

Dosya kapsamından, sözleşme konusu taşınmazlardan 120 ada 3 parseldeki yapı için 22.11.1993 tarihinde inşaat ruhsatı alındığı anlaşılmıştır. Sözleşmeye konu diğer parsellerde inşaat ruhsatı muhtelif tarihlerde alınmış olup, mahkemece, 110 ada 1 ve 119 ada 2 parsellerdeki inşaatlar için 04.09.1997 tarihinde yapı ruhsatı alındığı ve inşaat süresinin bu tarihten başlatılması gerektiği kabul edilerek, yüklenicinin temerrüde düşmediği sonucuna varılmıştır. Davacı arsa sahipleri tarafından, tüm parseller için 1993 yılında yapı ruhsatı alındığı, mahkemece hükme esas alınan daha sonraki tarihli yapı ruhsatlarının tadilat ruhsatı niteliğinde olduğu ileri sürülmüş ise de, mahkemece tüm taşınmazlar yönünden ilk olarak ne zaman inşaat ruhsatı alındığı, bu inşaat ruhsatlarına dayalı olarak inşaatlara başlanmama sebebi, inşaatlara ne sebeple tadilat ruhsatı alınması gerektiği, tadilat ruhsatı alınma .../...

ihtiyacının yüklenicinin kusurundan doğup doğmadığı hususunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

Öte yandan, dosyada bulunan 15.01.1997 tarihli ek sözleşmede arsa sahipleri ile yüklenici arasında yapılan 01.06.1996 tarihli ek sözleşmeyle teslim süresinin 80 aya çıkarıldığı ve bu durumda tarafların inşaatın teslim tarihini 2000 yılı Haziran ayı olarak tespit ettikleri düzenlenmiştir. Mahkemece, bu sözleşmede bahsedilen 01.06.1996 tarihli ek sözleşmenin dosyaya sunulması sağlanmadığı gibi, 15.01.1997 tarihli ek sözleşmenin davalı ... tarafından imza inkârı suretiyle kabul edilmediği, ... vekilince de, imza aidiyeti yönünden herhangi bir açıklama yapılmaksızın reddedildiği dikkate alınarak, bu sözleşme altındaki ... yetkilisi ve ... imzaları yönünden herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmamış, sözleşme 80 aylık teslim süresi yönünden geçerli kabul edilmiş, ancak aynı sözleşmedeki Haziran 2000 olarak belirlenen teslim tarihi dikkate alınmamıştır.

Bu durumda mahkemece, öncelikle 01.06.1996 tarihli sözleşmenin dosyaya sunulmasının sağlanması, her iki sözleşmenin tarafları olan yüklenici ve arsa sahipleri yönünden bağlayıcı olduğunun belirlenmesi durumunda, sözleşmedeki teslim tarihi olan 2000 yılı Haziran ayı ile asıl dava tarihi olan 25.06.2003 tarihi arasında geçen sürenin davacı arsa sahipleri yönünden tahammül süresini aşıp aşmadığının değerlendirilmesi; sözleşmenin geçerli olmadığının belirlenmesi durumunda ise geçerliliği sabit olan 11.12.1992 tarihli sözleşmeye göre değerlendirme yapılacağından, ilgili belediye başkanlığı ile yazışmalar yapılıp, yukarıda ayrıntıları yazılan hususlar sorularak, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yapılacak araştırmaya göre belirlenecek teslim tarihi ile asıl dava tarihi arasında geçen sürenin davacı arsa sahipleri yönünden tahammül süresini aşıp aşmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Dava, arsa maliklerinden ...'a vekaleten ... tarafından açılmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında ...'a velayeten açıldığının yazılmış olması, ...'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuştur.

3-Bozma nedenine göre, asıl davada davacılar vekilinin... dışındaki davalılara yönelik tazminat istemleri yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar vekilinin sözleşmenin feshi istemi açısından davalılar ... ve ... Kooperatifi'ne yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, sözleşmenin feshi istemi açısından davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ... Kooperatifi dışındaki davalılara yönelik tazminat istemleri yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5241, Karar No: 2017/7482, Tarih: 06.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/5241 E.  ,  2017/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 2423 ada 4 parsel sayılı 380,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediyenin haberdar edilmediği iddiasıyla taşınmazın beyanlar hanesine Belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda, davanın kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ...-...-... mevkii 2423 ada 4 nolu parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydındaki beyanlar hanesine "dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan metruk bina davacı ...'nin kullanımındadır" şerhinin yazılmasına, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise yalnızca davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkı ve bu hakkın garantileri olan "aleni yargılama ilkesi" ve "hukuki dinlenilme hakkı"nın amacı, yargılama sürecini ve kararın verilişini kamu denetimine açık tutmak suretiyle adaletin yerine getiriliş biçimini görünür kılmak, kamu eliyle karar verme sürecini denetleyerek kişinin adil yargılanma hakkını güvence altına almak ve adalete güveni korumaktır. Anılan prensipler, mahkemelerce duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın uyumlu olmasını zorunlu kılmaktadır. Nitekim, 10.04.1992 tarih 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi hükümleri de gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun bulunmasını gerektirmektedir. Ne var ki, mahkemenin 12.05.2015 tarihli son celsesinde tefhim edilen kısa kararda "davanın kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ...-...-... mevkii 2423 ada 4 nolu parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydındaki beyanlar hanesine dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan metruk binanın davacı ... Belediyesinin kullanımındadır şerhinin yazılmasına" karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yalnızca, "davanın kabulüne" karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında uyumsuzluk yaratılmış, hükmün infazında tereddüt oluşturulmuştur. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbirine sıkı sıkıya bağlı olup uyumlu bulunması zorunludur. Gerekçe ile kısa karar arasındaki uyumsuzluk, adalete güven ilkesini zedelediği gibi Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı prensibine, usul ve yasa hükümlerine de aykırılık teşkil eder. Açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6595, Karar No: 2014/4140, Tarih: 16.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6595 E.  ,  2014/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 04/06/2013

Numarası : 2011/552-2013/363

Davacı : D.. M.. Vek. Av. A.. İ..

Davalı : A.. S... Uluslararası Organizasyon Filmcilik Yapım San. ve Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. K.. A..

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, 116.893,20 TL asıl alacak ve 1.008,80 TL işlemiş faizden oluşan toplam 117.902,00 TL alacağın tahsili istemiyle başlatılan ilamsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptali ile takibin devamı istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 19.984,48 TL asıl alacak yönünden itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmiş, karar, davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı D.. M..'nün 1309 sayılı Yasa'nın 23. maddesi uyarınca yargı harçlarından bağışık olduğu gerekçesiyle peşin nispi harç ve başvuru harcı yatırılmaksızın açılmıştır.

1309 sayılı Yasa'nın 23. maddesinde “...Devlet Opera ve Balesinin hasılatı ve muameleleri her türlü vergi, harç ve resimlerden muaftır” hükmüne yer verilmiştir. Bu hükme göre, harçtan bağışık tutulan, idarenin yasa ile belirlenmiş olan görevlerini yerine getirebilmesi için yapması gereken idari işlemlerdir. Yargı işlemleri, idareye özgü işlerden sayılamayacağından ve bu kavram içinde düşünülemeyeceğinden bu hükmün yargı harçlarını da kapsadığı kabul edilemez. Yargı harçlarından bağışıklığın söz konusu olabilmesi için yasada açık bir düzenlemenin bulunması gerekir. Yasada açık hüküm bulunmayan hallerde parasal yükümlülük olan harçtan bağışıklık kabul edilemez. 1309 sayılı Yasada açıkça davacı kurumun yargı harçlarından bağışık olduğu belirtilmediğinden bu yasa uyarınca davacı kurumun yargı harçlarından bağışık olduğunu kabule imkan bulunmamaktadır.

Davacı D.. M.. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun eki (II) sayılı Cetvel'in “Özel Bütçeli İdareler” başlıklı kısmının

“B) Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümünün 15. sırasında yer almaktadır. Aynı Kanun'un eki (I) sayılı Cetvel'in “Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri” başlıklı bölümünde yer almadığından Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesindeki bağışıklık hükmünden yararlanması da mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle davacı kurumun Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken yargı harçlarından yükümlü tutulması gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesine göre, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Aynı kanunun 27/3 maddesine göre de, harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise müteakip muamelelere ancak harç ödendikten sonra devam olunur. Mahkeme peşin harçları ödenmemiş bir davayı inceleyip karara bağlayamaz.

Açıklanan nedenlerle davacı kurumun Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken yargı harçlarından yükümlü tutulması gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesine göre, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz. Aynı kanunun 27/3 maddesine göre de, harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise müteakip muamelelere ancak harç ödendikten sonra devam olunur. Mahkeme peşin harçları ödenmemiş bir davayı inceleyip karara bağlayamaz.

O halde mahkemece yapılacak iş, dava dilekçesi esasa kaydedilmiş olduğundan noksan harçların tamamlanmasıyla ilgili Harçlar Kanunu'nun 30. maddesindeki hükmü harçların hiç yatırılmamış olması haline de kıyasen uygulayarak davanın açılması sırasında alınması gereken maktu başvurma harcı ile dava değeri üzerinden hesaplanacak nispi peşin harcı ödemesi için davacı kuruma mehil vermek, harcın yatırılması halinde davanın esasını inceleyerek karara bağlamak, harcın yatırılmaması halinde ise Harçlar Kanunu'nun 30. maddesinin yollamasıyla HMK'nın 150. maddesi hükmüne göre işlem yapmak olmalıdır. Harç konusu kamu düzeniyle ilgili olduğundan ve yargılamanın her safhasında resen gözetilmesi gerektiğinden kararın sair yönler incelenmeksizin harç yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince alınması gereken 103,50 TL temyiz başvurma harcının temyiz eden davacı D.. M..'nden alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4821, Karar No: 2025/6897, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4821 E.  ,  2025/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2190 E., 2024/731 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/44 E., 2023/224 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk