muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8339, Karar No: 2014/14902, Tarih: 30.06.2014

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. paragrafındaki “...iki haftada bir cuma akşamı saat 18:00 de alınıp takip eden pazar günü akşam saat 17.00 ye kadar,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “...her ayın 1 ve 3. Cumartesi günü saat 10.00’dan Pazar akşamı saat 18.00’e kadar” cümlesinin yazılmasına, 6. paragrafındaki “... her yıl 1 Temmuz sabah saat 09:00 ’dan, 15 Ağustos akşam saat 17:00 'ye kadar” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “... her yıl 1 Temmuz saat 10.00'dan 31 Temmuz saat 18.00’e kadar” cümlesinin yazılmasına, “Çocuğun hangi ebeveynde olursa olsun her türlü iletişim vasıtası ile çocuk ile 16:00 ile 19:00 arasında arama ve iletişime geçme hakkının bulunmasına.” şeklindeki 19. paragrafının hüküm fıkrasından bütünüyle çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11202, Karar No: 2018/4343, Tarih: 06.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11202 E.  ,  2018/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/05/2016 tarih ve 2016/62-2016/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdindeki hesaplarından şirket yetkililerinin imzaları taklit edilerek üçüncü kişilere, muhtelif tarihlerde EFT ve/veya havale yolu ile paralar gönderildiğinin tespit edildiğini, bu kapsamda suç duyurusunda bulunularak müvekkilinin uğradığı zararın davalıdan talep edildiğini ancak müspet sonuç alınamadığını belirterek 92.500,00 TL anapara ve işbu alacağın, hesaptan çekilen her bir meblağ için temerrüt tarihine kadar reeskont, temerrüt tarihi olan 16.08.2011 tarihinden itibaren temerrüt faiz oranı üzerinden hesap edilen 29.572,97 TL faizi olmak üzere toplam 122.072,97 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan tüm işlemlerin davacının bilgisi dahilinde ve bizzat davacıya ait faks talimatları ile ve hep aynı çalışanı tarafından gönderilen talimatlar ile gerçekleştirildiğini, davacının yapılan işlemlere, hesaplarına ve bu hesapların işleyişi ile bakiyesine vakıf olduğunu, aksi durumun hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu, dava konusu işlemlerden sonra yapılan bir çok işleme ihtirazi kayıt konulmamış olmakla yapılan işlemlere onay verildiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; uzun yıllar davalı bankanın müşterisi olan davacının dava konusu işlemler de dahil olmak üzere hesap işlemlerini genellikle faks yoluyla gerçekleştirdiği, usulsüz işlemleri yapan davacı şirket çalışanı ... ile ilgili işlemlerin lehtarı ... hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/667 Esas sayılı dava dosyasında açılan ceza davasında cezalandırılmalarına karar verildiği, dava dışı ...'ın davacı şirkette ön muhasebe elemanı olarak çalıştığı ve fotokopi yoluyla şirket yetkililerinin imzalarını talimatlarına monte ederek, bu talimatları davalı bankaya faks çektiği, davalı bankanın, hesap sahibi şirket adına verilen talimatlarda bulunan imzanın imza sirkülerine göre şirket yetkililerine ait olup olmadığını araştırması ve kendisine faks yolu ile gönderilen talimatlar için şirket yetkililerinden teyit alması gerektiği halde üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmeyerek talimat konusu işlemleri gerçekleştirdiği, davalı bankanın üzerine düşen açıklanan yükümlülüklerini yerine getirmememesi nedeniyle olayda kusurunun

bulunduğu, davalı bankada bulunan davacı hesabından şirket yetkililerinin imzalarını fotokopi yoluyla talimatlarına monte ederek bankaya faks çeken ve bu usulsüz şekilde işlem yapan dava dışı ...'ın davacı şirketin çalışanı olması nedeni ile iyi adam çalıştırmayan davacının da olayda müterafık kusurunun bulunduğu, kusur oranlarının yarı yarıya paylaştırılmasının hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 46.250,00 TL 'nin 16/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanunun 2/2 maddesi uyarınca değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.969,34 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6928, Karar No: 2019/9800, Tarih: 10.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/6928 E.  ,  2019/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibe karşı borçlu icra mahkemesine başvurusunda, takibin iptalini talep etmiş, mahkemece; İİK’nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmiştir. Mahkeme kararı Dairemizin 23/11/2017 tarih ve 2016/22922 Esas 2017/14531 Karar sayılı ilamıyla, sahtelik iddiasının yargılama gerektirdiği gerekçesiyle bozulmuş ,mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

HMK'nin 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Diğer taraftan, HMK'nin 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, “Takip durdurulduğundan asıl alacak miktarının %20'si olan 30.000 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine ,” karar verildiği, gerekçeli kararda ise, ”Davacının kötü niyet ve ağır kusuru tespit edilemediğinden tazminata ve para cezasına yer olmadığına,”, karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 E. - 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, HMK'nin 298/2. maddesi hükmüne uygun şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 E. - 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, HMK'nin 298/2. maddesi hükmüne uygun şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366 ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5320, Karar No: 2018/5509, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5320 E.  ,  2018/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

30.01.2018 (Ek Karar)

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2017 gün ve 2017/113 Esas, 2017/117 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ...'nin anılan hükme ve sanık ... müdafiin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz istemlerinin reddine dair Ek kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerin istinaf incelemesini gerçekleştiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince verilen kararla ilgili temyiz yoluna başvuran sanık ...’nin temyiz isteminin reddine dair verilen 30.01.2018 günlü Ek kararın adı geçen sanığa tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde Ek kararın sanığa tebliğiyle tebellüğ belgesi ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, Ek kararın temyiz edilmesi durumunda bununla ve sanık ... müdafiin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen 26.12.2017 günlü Ek kararı da ayrıca temyiz etmesine karşılık 17.05.2018 tarihli tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyizle

ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3728, Karar No: 2019/371, Tarih: 15.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/3728 E.  ,  2019/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.07.2013 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda: davanın kabulüne dair verilen 07.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.01.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar gelmedi. Karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilhare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davacılar adına tescil edilen payların kısa karar ile gerekçeli kararda farklı yazılmasının daktilo hatasından kaynaklandığı anlaşıldığından davalıların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2.037,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17413, Karar No: 2025/4551, Tarih: 21.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17413 E.  ,  2025/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/1107 E., 2019/146 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 28.03.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/11005 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94955 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94955 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05.10.2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar 10.05.2017 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 31.08.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2017 tarihli ve 2017/66601 Soruşturma, 2017/459 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yoluna

başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, kararın şüpheliye 18.05.2017 tarihinde tebliğ edilerek tedbirin infazı için 08.01.2018 tarihinde Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli ve 2017/66601 Soruşturma, 2018/48381 Esas, 2018/30983 sayılı iddianamesi ile Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05.03.2019 tarihli ve 2018/1107 Esas, 2019/146 Karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05.03.2019 tarihli ve 2018/1107 Esas, 2019/146 Karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru süresinin, 5271 sayılı CMK'nın 173/1. maddesinin karar tarihinde yürürlükte olan haline göre "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 171, 172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, Müdürlükçe yapılan işlemlerin hukuki sonuç doğurmayacağı, bu nedenle "ısrar" şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek

üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/1107 Esas, 2019/146 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5723, Karar No: 2019/10966, Tarih: 19.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5723 E.  ,  2019/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 17/03/2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25/03/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24489, Karar No: 2014/21027, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24489 E.  ,  2014/21027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/199699

Mahkemesi : Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/04/2013

Numarası : 20013/86- 2013/305

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın bayram namazını kılmak için mahalle camisine geldiği, namazı kılıp dışarı çıkıp aracına bindikten sonra, ruhsatsız silahı ile araç içerisinden dışarıya doğru toplam oniki el ateş ettiği, tanık G.. T.. beyanına göre sanığın ilk ateşinden sonra bileğinin yere düştüğü ve ikinci atışta camiden çıkıp yolda tek başına yürümekte olan M.. S..'ın kafasına aldığı isabet ile yaralanıp hayatını kaybettiği olayda; olası kast ile kasten adam öldürme suçundan yargılama yapma görevi ile delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince Ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, katılanlar ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.