muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5382, Karar No: 2018/9559, Tarih: 06.12.2018

Kanuna aykırı, katılanlar vekilleri, bir kısım sanıklar müdafileri ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin mahkumiyet kararları yönünden kazanılmış hak hükümleri saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre CMUK'nın 325. maddesi gereğince hükmü süresinde temyiz etmeyen sanık ...’ya 26/c no'lu hüküm fıkrasındaki mala zarar verme suçu açısından verilen mahkumiyet hükmü yönünden TEŞMİLİNE, 06/12/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanıklar hakkındaki bozma ilamına konu olan ve eksik tahkikatla hüküm kurulduğu yönündeki çoğunluk görüşüyle aynı düşüncede olunmakla beraber, bu tahkikat neticesinde hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki statüleri ve bu bağlamda eylemlerinin hukuki niteliği konusunda sayın çoğunluk ile farklı görüşte olduğumdan karara bu yönüyle muhalif kalınmıştır.

Şöyle ki:

Dosya kapsamına, mevcut delillere ve bilirkişi raporuna nazaran ... Fabrikası A.Ş. 1955 yılında kurulmuş 2002 yılında özelleştirilmiş olup, fabrikanın %38 oranındaki ağırlıklı ortağı S.S. Kayseri ve civarı Pancar Ekicileri İstihsal Kooperatifidir. Söz konusu fabrikanın diğer ortakları ise Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı (%9,99), S.S. ... Pancar Ekicileri Kooperatifi (%8,33), ... Pancar Ekicileri Kooperatifi (%7,73) ile %0,13-5 oranları arasında değişik miktarlarda ... Pancar Ekicileri Kooperatifleri ile çok düşük bir miktarın ise, ... Sigorta A.Ş. ile ... A.Ş. ve...'tir.

Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Teftiş Kurulunun 17/08/2010 tarihli raporuna göre de; şirketin rapor tarihi itibarıyla sermayesine %9,99 oranında T.C. Başbakanlık Özelleştirme İdaresinin, %50,51 oranında da ... Pancar Ekicileri Kooperatifinin iştirak ettiği, kalan sermayesinde ise çok sayıdaki pancar ekicileri kooperatifinin, muhtelif şirketlerin ve Pankobirlik'in iştirakinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklardan ..., ..., ..., ... ve ... ise suç tarihlerinde ... Pancar Ekicileri Kooperatifinin yönetim kurulu üyeleri olup, aynı zamanda ... Fabrikası A.Ş'de yönetim kurulu ve denetim kurulu üyesi olarak görev yapmışlardır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunun 62. maddesindeki düzenlemede de "Yönetim Kurulu, kooperatif işlerinin yönetim için gereken titizliği gösterir ve kooperatifin başarısı ve gelişmesi yolunda bütün gayretini sarfeder.

Yönetim Kurulu, kendi tutanakları ile Genel Kurul tutanaklarının, gerekli defterlerin ve ortak listelerin muntazam hazırlanıp, tutulup, saklanmasından ve işletme hesabıyla, yıllık bilançonun kanuni hükümlere uygun olarak hazırlanıp tetkik olunmak üzere denetleme kuruluna verilmesinden sorumludur.

Yönetim Kurulu, kendi tutanakları ile Genel Kurul tutanaklarının, gerekli defterlerin ve ortak listelerin muntazam hazırlanıp, tutulup, saklanmasından ve işletme hesabıyla, yıllık bilançonun kanuni hükümlere uygun olarak hazırlanıp tetkik olunmak üzere denetleme kuruluna verilmesinden sorumludur.

Yönetim Kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunların suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır." hükümleri yer almaktadır.

Bu itibarla kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olan sanıkların aynı zamanda sermayesinin yarısından fazlası kooperatife ait olan şirketin malvarlığına yönelik eylemlerde hisse oranı da nazara alındığında şirketin malvarlığının kooperatife ait sayılması, görevleri sebebiyle koruma ve gözetim yükümlülüklerinin bulunması, buna bağlı olarak da şirketin malvarlığına karşı gerçekleştirilen eylemlerinin (avans alıp kapatmayan ve yönetim kurulu üyesi olmayan sanıkların eylemleri hariç olmak üzere) yapılacak kovuşturma neticesinde, diğer eksik tahkikatların tamamlanarak unsurların oluşması halinde Dairemizin 28/05/2007 tarihli ve 2007/3692 Esas, 2007/4007 Karar; 11/02/2008 tarihli ve 2007/6830 Esas, 2008/776 Karar; 18/12/2015 tarihli ve 2013/10337 Esas, 2015/17539 Karar; 10/12/1997 tarihli ve 1997/3399 Esas, 1997/4524 Karar; 17/02/2000 tarihli ve 1999/5519 Esas, 2000/608 Karar sayılı ilamlarında da vurgulandığı üzere kül halinde zincirleme zimmet suçunu oluşturacağı, bu sanıkların eylemlerine iştirak eden diğer sanıkların eylemlerinin ise TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca buna iştirak niteliğinde olacağı düşüncesiyle, sanıkların fiillerini nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma olarak niteleyen sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/11056, Karar No: 2014/8139, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11056 E.  ,  2014/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4714, Karar No: 2010/5500, Tarih: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4714 E.  ,  2010/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 897 ada, 2 parsel sayılı taşınmazda davalının paydaş olduğunu, taşınmaz üzerindeki yapının bir bölümünün 5 ve 6 sayılı pilonların arasında kaldığını, Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğine aykırı yapılandığını, ihtaren taşkın kısmın yıkılması istenildiği halde sonuç alınamadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazda paydaş olduğunu, binanın yüklenici tarafından yapıldığını ve inşaatın tamamlanmamasından dolayı aralarında davalar bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece; kesin süreye uyulmamış olması nedeniyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, davalı ile birlikte dava dışı kişilerin taşınmazda paydaş oldukları ve taşınmaz üzerinde bulunan pilon yerleri bakımından davacı adına irtifak hakkı tesisi edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı kurum; irtifak hakkı sahibi olduğu pilon yerleri arasına, taşınmaz maliklerince inşaa edilen yapının pilon yerlerine zarar verdiğini ileri sürerek yıkım yoluyla elatmanın önlenmesi ve zararın giderilmesini istediği görülmektedir.

Gerçekten de; 897 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki pilon yerleri bakımından davacı lehine irtifak hakkı tesis edildiği ve sicile yansıtıldığı taşınmazın davalı dışında başkaca paydaşlarının bulunduğu kayden sabittir.

Davada yıkım da istenildiğine göre; isteğe konu yapının TMK’nun 684 maddesi hükmü uyarınca arzın mülkiyetine tabi olacağı ve tüm maliklerin davada yer almalarının gerekeceği tartışmasızdır.

Esasen mahkemece; bu haklı olgu gözetilerek aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu benimsenmek suretiyle dava dışı paydaşların da davada yer almaları gerektiği düşünülerek davacının dosyaya sunmuş olduğu dilekçe ile de diğer paydaşların davaya dâhil edilmeleri istenilmiş ve mahkemece tapu kayıt malikleri Tapu Sicil Müdürlüğünden adresleri sorulduğu halde bunun yanıtı beklenilmeden neticeye gidilerek dosya karara bağlanmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; davalı dışındaki paydaşların adresleri belli değildir. O halde öncelikle, adresi bilinmeyen davalıların adreslerinin araştırılması, yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması gerekmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; davalı dışındaki paydaşların adresleri belli değildir. O halde öncelikle, adresi bilinmeyen davalıların adreslerinin araştırılması, yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması gerekmektedir.

Tebligatın nasıl ve kimlere yapılacağı adres araştırması ve tespitinin yöntemi 7201 sayılı Tebligat Kanununda gösterilmiş, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 48 ve diğer maddelerinde de adres bilgilerinin tutulması, güncellenmesi ve kullanılması ile ilgili hükümler öngörülmüştür.

Kural olarak ‘tebligat’ tebligat yapılacak kişiye, bilinen en son adresinde yapılır.(Teb.Y.10.Md) Kişi son adreste bulunamamışsa, tebliğ memuru bulunabileceği adresi araştırır. Bulamazsa, durumu Muhtarlığa onaylatmak suretiyle saptar.(Teb.Y.28Md) Tebliği çıkaran kuruluşa bildirir. İlgili kuruluş adresi, kişinin mensubu olduğu kurumlardan Tapu, Muhtarlık, Nüfus, Vergi Dairesi, Belediye idaresinden araştırır. Buna rağmen, adres tespit edilemezse adres meçhul sayılarak ilanen tebligat kararı verilebilir.(Teb.Y46 Md) Özetlenen ilkeler, yasal ve yargısal uygulamalarla benimsenmiş öğretide de bu yönde görüşler ifade edilmiştir.(1.H.D 15.09.1998 6407/9124,HGK 20.09.1999 1-609/744,Baki Kuru HMU 2. Cilt S.1582-1583)

Hal böyle olunca; 7201 sayılı Tebligat Yasası hükümleri uyarınca adres tahkikatı yapılması, adresler tespit edildikten sonra davacı taraftan tebligat masraflarını karşılamasının istenmesi, bu gerek davacı tarafından ifa edilmezse HUMK’nu 163. maddesinde belirtilen koşullar da dikkate alınarak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde yaptırımı da açıklanmak suretiyle ara kararı tesis edilmesi ve daha sonra bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi  isabetsizdir.

Davacı tarafın temyiz itirazları açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK’nu 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın  temyiz edene  geri  verilmesine,10.5.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16520, Karar No: 2015/2900, Tarih: 24.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16520 E.  ,  2015/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2012/134-2014/106

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 24.02.2015 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. C.. Z.. geldi. Karşı taraf davacı asil F.. K.. ile vekili Av. A.. S.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, kardeş olan tarafların, davaya konu taşınmazda hisse sahibi olduklarını, davalının hissesini 10.08.1973 tarihli harici gayrimenkul satış sözleşmesiyle 60.000 TL'ye müvekkiline sattığını, satış tarihinden itibaren müvekkilinin taşınmazı tek başına kullandığını, davalının, dava tarihi itibariyle taşınmazın ferağını vermeyeceğini bildirdiğini, müvekkilinin 1973 yılında ödediği satış parasının denkleştirici adalet ilkesi gereğince dava tarihi itibariyle ulaşacağı alım gücünün tespit edilerek davalıdan tahsili için eldeki davayı açtıklarını belirterek; fazlaya ilişkin talep haklarını saklı tutup, 25.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 11.02.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 86.503,51 TL artırarak 111.503,51 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, davaya konu taşınmazdaki hissesini harici sözleşmeyle davacıya sattığını ancak satışın yapıldığı 10.08.1973 tarihi itibariyle davacının intikale yönelik bir girişimde bulunmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 111.503,51 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava, harici satış sözleşmesi gereğince ödenen satış bedelinin, taşınmazın tapuda devrinin yapılmaması nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı satıcıdan istirdatı istemine ilişkin alacak davasıdır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava, harici satış sözleşmesi gereğince ödenen satış bedelinin, taşınmazın tapuda devrinin yapılmaması nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı satıcıdan istirdatı istemine ilişkin alacak davasıdır.

Taraflar arasında imzalanan "tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme" resmi şekilde yapılmadığı için hukuken geçersizdir. (TMK. m 706, BK. m 213, Tapu Kanunu 26 ve Noterlik Kanunu 60) Bu nedenle de geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Davacı (alıcı) ancak ödediği satış bedelini sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince geri isteyebilir.

Satışa konu taşınmazın zilyetliği alıcıya devredilmiş ise zilyetlik devam ettiği süre zamanaşımı işlemez. Zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi; satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsada satıcının rıza ve ihtiyari ile taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği gözönüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarihtir. Taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme bulunduğundan dava 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. (07.06.1939 tarih 1936/31 E ve 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçt.Bir. Kararı) Somut olayda, harici satış sözleşmesine konu taşınmazın zilyetliğinin davacı alıcıya devredildiği ve dava tarihine kadar davacı alıcının taşınmazdaki zilyetliğinin devam ettiği bu nedenle davalı satıcının zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı açıktır.

Sebepsiz zenginleşme, bir kimsenin mal varlığının haklı bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin mal varlığı aleyhine çoğalması olup, sebepsiz zenginleşme gereğince verilenlerin iadesi sağlanırken ödenen paranın ödeme tarihindeki alım gücüne ulaştırılması, başka bir deyişle denkleştirici adalet ilkesinin uygulanması gerekir.

Denkleştirici adalet ilkesi, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek, kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği bu kazanımı geri verme zorunda olduğunu ve gerçek bir eski hale getirme yükümlülüğü bulunduğunu ifade eder. Geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir kişinin mal varlığından diğerinin mal varlığına kayan değerlerin eksiksiz iadesi denkleştirici adalet düşüncesine dayanır.

Bu bağlamda davacının ödediği 60.000 TL'nin 10.08.1973 tarihinden dava tarihine kadar ulaştığı alım gücünün uzman bilirkişi raporu ile çeşitli ekonomik etkenlerin altın ve döviz kurlarındaki artışın, maaş artış oranları ile ÜFE artış oranı ile ilgili değerlerin ortalaması alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir.

Bu bağlamda davacının ödediği 60.000 TL'nin 10.08.1973 tarihinden dava tarihine kadar ulaştığı alım gücünün uzman bilirkişi raporu ile çeşitli ekonomik etkenlerin altın ve döviz kurlarındaki artışın, maaş artış oranları ile ÜFE artış oranı ile ilgili değerlerin ortalaması alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; denkleştirici adalet ilkesine göre tazminat hesabı yapılırken sadece altın, döviz ve faiz değerleri esas alınmış, enflasyon, maaş artışları, üretici ve tüketici fiyatları endeksleri gibi çeşitli ekonomik etkenlerin ortalamaları alınmamıştır. Raporda dikkate alınan etkenler, denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplama yapılması için yeterli olmayıp, rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hal böyle olunca mahkemece, denkleştirici adalet kuralı gereğince harici taşınmaz satış sözleşmesi nedeniyle ödenen paranın çeşitli ekonomik etkenler nedeni ile azalan alım gücünün; enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar ile memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışların ortalamaları alınarak ödediği tarihten dava tarihine kadar ulaşacağı alım gücünün değerinin ne olabileceği konusunda uzman bilirkişiden yerleşik Yargıtay İçtihatlarına uygun ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle hesaplatılması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacı taraf 05.03.2012 tarihli dava dilekçesinde 25.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili talep etmiş, 11.02.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talep sonucu 86.503,51 TL artırılarak toplam 111.503,51 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faziyle birlikte tahsilini istemiştir. Müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15865, Karar No: 2013/13573, Tarih: 02.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/15865 E.  ,  2013/13573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in 02.11.2010 gününde yüzüne karşı tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 09.02.2011 hakim havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12216, Karar No: 2006/13884, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12216 E.  ,  2006/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 8.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim, soyisim baba adı, anne adı ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar tarafından 228 parsel sayılı taşınmazda isim, soyisim, baba adı, anne adı ve doğum tarihi düzeltilmesi talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... sicil müdürlüğü temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler, malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi ile anne ismi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın tüzüğün 87.maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Bu duruma göre, tapu kütüğüne anne adının ve doğum tarihinin ilavesine ilişkin talebin reddi gerekmekte isede bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; H.U.M.K.nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yazılı "... anne isminin ..., doğum tarihinin 1915..." cümlesinin hükümden çıkarılmasına ve bu bent sonuna "Anne adı ve doğum tarihi düzeltilmesi isteminin reddine" cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2821, Karar No: 2015/4432, Tarih: 30.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2821 E.  ,  2015/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2014 tarih ve 2014/219-2014/219 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili müvekkilinin lehtarı, keşidecisinin borçlu ... ve kefilinin ise borçlu ... olduğu 23/12/2010 düzenleme tarihli, 02/12/2014 ödeme tarihli, 30.000TL bedelli bono türündeki senet bedelinin vadesinde ödenmediğini ileri sürerek, müvekkilinin alacağı karşılığında borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile 3. kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, borçlu ... yönünden ihtiyati haciz talebinin kabulüne, borçlu kefil yönünden ise, ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, bonoda kefil olarak gösterilen karşı taraf/borçlu yönünden, önce asıl borçluya müracaat edilmesi gerektiği görüşüyle ret kararı verilmiştir. Ancak, hamilin keşideciye ve onun lehine aval verene karşı ihtiyati haciz isteyebilmesi için, bononun vadesinin gelmesi gerekli ve yeterli olup, ayrıca ödememe protestosu çekilmesine gerek bulunmamaktadır. 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 613/3 maddesi gereğince, muhatap veya keşidecinin imzaları müstesna olmak üzere poliçenin ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Bu durumda kefil hanesinde isim ve imzası bulunanın da aval veren sıfatına sahip olduğu gözetilerek, bu borçlu yönünden de talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın ihtiyati haciz talep eden banka yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın ihtiyati haciz talep eden banka yararına BOZULMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.