muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12891, Karar No: 2010/4315, Tarih: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12891 E.  ,  2010/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tassaddi suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.07.2006 gün ve 2005/367 Esas, 2006/382 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin 21.07.2006 günü yüzüne karşı verilen hükmü CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 10.08.2006 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılmış ise de; T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 20.02.2007 gün 2007/46-39, 13.02.2007 gün 2007/8/31 sayılı kararlarına göre gerek yüze karşı verilen kararlarda, gerekse gıyapta verilen hükümlerde yasa yolunun, süresinin, merciin ve şeklinin belirtilmesi ve bu hususların karara yazılması zorunlu olduğu halde, verilen kararda kanun yoluna başvuru şeklinin gösterilmemesi nedeniyle yasal süreden sonraki başvurusu eski hale getirme yoluyla açılmış temyiz davası sayılmak suretiyle temyiz isteğinin kabul edilip inceleme yapılması gerektiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki sanık müdafiin yasal süreden sonra yapılmış olan temyiz talebinin reddi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın suç tarihindeki yaşı ve hakkında hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında hüküm tarihi itibariyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23 ve hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla değişik CMK.nun 231. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7376, Karar No: 2013/11766, Tarih: 23.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7376 E.  ,  2013/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 155/1, 62, 51, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın kabul kısmında sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtildiği halde, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı, BOZULMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11631, Karar No: 2013/16840, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/11631 E.  ,  2013/16840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01.03.2005 tarihinde işyerinde çalışıyor olmasına rağmen TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosuna göre ücretlerinin ödendiğini, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS ekindeki EK 1/A tablosuna göre ücretinin ödenmesi gerektiğini, davacının ücretinin Türkiye Yol-İş Sendikası ile davalı idare adına TÜHİS arasında imzalanan 01.03.2009-28.02.2011 tarihli 2. dönem TİS'nin Ek 1/A cetveline göre belirlenmesinin tespitine karar verilmesini, bunun yanında ücret farkı ve ikramiye farkı alacağına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı kararı ile Sivas İl Özel İdaresinin işkolunun inşaat olarak tespit edildiğini, bu tespitten sonra aralarında davacının da bulunduğu çalışanların Yol-İş Sendikasına üye olduklarını, Koop-İş Sendikasının açtığı tespit kararının iptali davasında mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına karar verdiğini, davacının müvekkili idarenin TÜHİS ile Türkiye Yol-İş Sendikası arasında imzalanan 01.03.2009-28.02.2011 tarihli 2. Dönem TİS'deki mali ve sosyal haklardan yararlandığını, davacının ücret bordrolarına ve ücret listelerine görede anlaşılacağı üzere ücretinin Ek 1/A skala cetvelindeki lehine olan yevmiyeye göre ödendiğini,davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının belirtiği dönemde Ek 1/A cetveline göre ücretini aldığını, sosyal hakların tamamından yararlandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davacı derece ve kademesinin tespitini de talep etmişse de eda davası açılabilecek ise tespit davası açılabilmesi için hukuki yararın bulunmadığının kabul edilmesi gerektiğini, bu nedenlerle davacının derece ve kademesinin tespitine ilişkin talebinin reddine karar verildiğini, davacının fark alacak talepleri bakımından mütaalasına başvurulan bilirkişinin düzenlediği rapora itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının davalı ... Genel Sekreterliği ve bağlı işyerlerinin 15 sıra no'lu İnşaat işkoluna girdiğire dair tespit kararı verildiği,bu karara karşı açılanda davanın yargılaması sonucunda davanın takip edilmemesi üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, işyerinde kesinleşen işkolu değişikliğine ilişkin işkolu tespit kararı sonrasında işyerinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesin hükümlerinden sendikaya üyelik tarihinden itibaren yararlandırıldığı, ücret hesaplanmasında TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosunun dikkate alındığını, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS'in ekinde bulunan Ek 1/A tablosuna göre ücretinin tespit edilmesini gerektiğini ve bu tespite göre ücret ve ikramiye alacağı farkı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davacının ücretinin Ek 1/A cetveline göre yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Ek 1/A cetvelinden ücret verildiğini,ancak davacının Ek 1/A cetveline göre ücreti tespit edilirken daha önceki çalışmasına ait kademe ve derecesinin nazara alınmadığını, davacının önceki çalışmaları nazara alınarak uygun derece ve kademeden ücretinin Ek 1/A cetveline göre ücretinin ödenmesi gerektiğini belirterek buna göre davacının ücretini tespit ederek fark ücret ve ikramiye alacağı hesaplaması yapmıştır. Davalı işyerinde geçerli olan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. Maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerindeki geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır(yıllık ücretli izin hakkı,kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi,pozusyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri vb.)Ancak, bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte Yol-İş Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışılan çalışma süreleri için derece-kademe ilerlemesi talebinde bulunumaz.” hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu açık düzenlemeden de anlaşılacağı üzere davacının işkolu değişikliği öncesi çalışmalarının derece ve kademe hesaplamasında dikkate alınmaması gereklidir. Hal böyle olunca davacının fark ücret ve ikramiye alacağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talep edilen alacaklara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğu bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/10153, Karar No: 2021/15981, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10153 E.  ,  2021/15981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.03.2007 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.08.2008 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, trafik ekiplerince bağlanan ve müştekinin binasının eklentisi sayılan otoparkına resmen teslim edilen motosikletini gece vakti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b, 143, 290/2, 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık kesintili zamanaşımının, 18.10.2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7665, Karar No: 2023/5370, Tarih: 10.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/7665 E.  ,  2023/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2098 E., 2021/1434 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2018/2098 Esas, 2021/1434 Karar sayılı kararının sanık ve müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2017/963 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 39/1-2-c ve 62. maddeleri uyarınca kurulan “3 yıl 1 ay 15 ...” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca “3 yıl 1 ay 15 ...” hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2017 tarihli ve 2017/23439 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın suç tarihinde saat 02.40 sıralarında şikâyetçiye ait iş yerine girdiği ve bir televizyonu alarak ayrıldığı, daha sonra saat 04.05 sıralarında temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte tekrar gelerek ikinci bir televizyonu alarak ayrıldıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2017/963 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2017/963 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2018/2098 Esas, 2021/1434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43/1, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, sanığın samimi beyanlarıyla sürece yardımcı olduğuna, pişmanlığını gösterdiğine, zararı giderdiğine ve şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçtiğine bu nedenlerle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde gece saat 02.40 sıralarında şikâyetçinin işyerine girerek bir adet televizyonu alıp çıktığı, daha sonra ikinci bir televizyonu almak için temyiz dışı sanıklar ... ve H.Ş.'yi aradığı, sanıkların hep birlikte araçla birlikte saat 04.05 te olay yerine geldikleri, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in birlikte televizyonu taşıyarak H.Ş.'nin beklemekte olduğu araca yükleyip götürdükleri kabûlüyle sanığın zincirleme şekilde hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın hırsızlık suçunu tanınmayacak şekilde başını kapatmak suretiyle işlemesi sebebiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f maddesnin de uygulanması gerektiği kanaatiyle duruşma açılmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda; şikâyetçi beyanına göre zararın yargılama aşamasında giderilmiş olması nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinden sanık hakkında ilk derece mahkemesinde hırsızlık, suçundan verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanığın gece sayılan zaman dilimi içerisinde şikâyetçiye ait işyerine aynı suç işleme iradesi ile iki kez girerek hırsızlık suçunu işlediği ve meydana gelen zararı yargılama aşamasında giderdiği kabûlüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın suç konusu televizyonları işyerinden alıp götürmek suretiyle hakimiyet alanına geçirdiği, her ne kadar televizyonları bıraktığı yerden alamadan cezaevine girmiş olduğunu belirtmiş ise de televizyonlar üzerinde şikâyetçinin tasarruf imkânı kalmamış olduğundan suçun tamamlanmış olduğu, sanığın yargılama aşamasında gözlenen tutum ve davranışları ile zararı gidermiş olması sonucunda beraat kararı verilmesine yönelik temyiz isteminin; bahse konu gerekçelerle beraat kararı verilemeyeceği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 168. maddeleri uygulanmak suretiyle cezasından indirim yapılmış olduğu anlaşıldığından reddinin gerektiği, aynı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçun şikâyete tabi olmadığı anlaşıldığından şikâyetçinin şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle beraat kararı verilmesine yönelik temyiz nedeninin yerinde olmadığı değerlendirilmiştir.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 8 ay 7 ... hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 10 ay 25 ... yerine 3 yıl 10 ay 15 ... olarak tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2018/2098 Esas, 2021/1434 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava

dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17453, Karar No: 2013/16584, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17453 E.  ,  2013/16584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ile İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hükümlüye vasi atanması talebine ilişkindir.

Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün mernis adresinin "....2166/4 ...No:12/1 Bayraklı/İzmir" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin "Şirinevler Mah.33.Sokak No:30/1 Yıldırım/Bursa" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Somut olayda, her ne kadar hükümlü ...'in mernis adresi "....2166/4 ...No:12/1 Bayraklı/İzmir" ise de, hükümlünün 16.05.2013 ve 26.07.2013 tarihli cezaevi yönetimine sunduğu kendi beyanları ile ceza dosyası evraklarına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "Şirinevler Mah.33.Sokak No:30/1 Yıldırım/Bursa" olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre uyuşmazlığın Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3295, Karar No: 2020/6300, Tarih: 10.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3295 E.  ,  2020/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 06/10/2020 tarihinde ... ve diğerleri vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.540,00 TL avukatlık ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, 2.561,50 TL bakiye temyiz harcının davalılar ... ve arkadaşlarına yükletilmesine, 2.561,50 TL bakiye temyiz harcının ... ve arkadaşlarına yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.