muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3305, Karar No: 2020/1958, Tarih: 16.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/3305 E.  ,  2020/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Ş. vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/03/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminatın tahsili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2019 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili Av. ... ve duruşmasız olarak incelenmesi davacı ...Ş. vekili Av. ... tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 16/02/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı şirket vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi.

Her ne kadar temyiz istemi ile ilgili adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisi Dairemize ait ise de, davalı ...'in adli yardım talebi konusunda Dairemizin 29/03/2016 gün, 2015/7948 Esas, 2016/4119 Karar sayılı ilamı ile "adli yardım talebinin kabulüne" karar verildiğinden ve davalı tarafından temyiz harcı yatırılarak dosya Yargıtay'a gönderildiğinden adli yardım talebi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek dosyanın incelenmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 2.540 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının 245.916,00 TL'sinin davalıya, 54,40 TL'sinin de davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcların bundan mahsubuna 16/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1199, Karar No: 2011/5364, Tarih: 24.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1199 E.  ,  2011/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, DSİ ve Kıraç Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.10.2010 gün ve 210/322. sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar DSİ Genel Müdürlüğü vekili ile Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı 5 ve 45 dönümlük 2 parça taşınmazın 1970 yılından beri nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla vekil edenin zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, Hazine ve üçüncü kişilerle bir ilgisinin bulunmadığını açıklayarak dava konusu taşınmazların vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, tescil tarihinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, dava konusu yerin çay yatağı olarak tespit dışı bırakıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili ise taşınmazın yedek sulama yeri ve tahliye yolu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... tüzel kişiliğine dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, teknik bilirkişi ...’in 11.6.2007 tarihli krokisinde A harfi ile gösterilen 32.444 m2’lik bağ niteliğindeki yer ile aynı krokide E harfi ile belirlenen 7556 m2’lik ev ve bahçe niteliğindeki yerlerin ayrı ayrı davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide h harfi ile gösterilen yer bakımından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, paylaşım ve imar-ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. ... Kadastro Müdürlüğünün 7.12.2005 tarih ve 4099 sayılı karşılık yazılarında 1956 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava konusu yerin tapulama harici bırakıldığı anlaşılmıştır. Hazine vekili ise, dava konusu yerin "dere yatağı” olarak tespit dışı bırakıldığını savunmuştur. Yerel mahkemenin 11.12.2007 tarihli hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairenin 31.3.2008 tarih ve 2008/1440 Esas, 2008/1769 Karar sayılı ilamı ile araştırmaya yönelik olarak bozma sevk edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozma gereğini tam olarak yerine getirmemiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra bozma ilamı çerçevesinde araştırma ve inceleme yapması zorunlu hale gelir. Çünkü bozma ilamına uyulmakla taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar. Bu ilkenin göz ardı edilmesi düşünülemez.

Bozma sonrası yapılan keşif sonucu jeoloji yüksek mühendisi ... ve arkadaşları tarafından ortaklaşa sunulan 28.5.2010 tarihli raporlarında; 1958 tarihli 1/25000 ölçekli topografik harita ile 1972 tarihli hava fotoğrafının üzerinde dava konusu yerin “dere” olarak belirtildiği ve söz konusu “dere yatağının” süreç içerisinde mevsimsel şartlara bağlı olarak dolması sonucu ya da vatandaşlarca ıslahı ile güncel durumunu aldığı açıklanmıştır. Yukarıdaki açıklamalar ve uzman bilirkişilerin açıklanan raporundaki bilgiler göz önünde tutulduğunda dava konusu taşınmazın imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde imar-ihya için aranan tüm olumlu ve olumsuz koşulların araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişiler topografik harita ile hava fotoğrafının keşifte uygulanmasından söz etmediklerine göre, sadece üzerinde yapılan incelemeden söz ederek sonuç çıkardıkları anlaşılmaktadır. Kaldı ki, 1958 tarihli topografik harita çok eski olup uyuşmazlığın çözümünde göz önünde tutulamaz. 1972 tarihli hava fotoğrafı ise tek başına somut olayı çözüme kavuşturmakta yeterli görülmemektedir.

O halde, davanın açıldığı 8.8.2005 tarihinden en az 20 yıl öncesine ait (1975-1985 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla hava fotoğraflarının yeniden yapılacak keşifte uygulanması, dava konusu taşınmaz bölümlerinin hava fotoğraflarının fotokopileri üzerinde işaretlenmesi ve denetim bakımından dosya arasına konulması, hava fotoğraflarının stereoskopik aletle üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması ve çekildikleri tarihe göre dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin imar ve ihya edilip kültür arazisi haline getirilip getirilmediği, imar ve ihyanın yaklaşık hangi tarihte tamamlandığı hususlarında tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli raporun uzman bilirkişiden alınması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 243 ve 244. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmazlara ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 259/2 ve 290/2. maddeleri gereğince keşif yerinde dinlenilmeleri, kabul edilen taşınmaz bölümlerinin davacı tarafından hangi tarihte imar-ihyasına başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdüğü ve hangi tarihte tamamlandıkları hususlarının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, DSİ tarafından dava konusu yerin sulama kanalı ve tahliye yolu olduğunu ileri sürdüğüne göre buna ilişkin bilgi ve belgeler ile varsa kamulaştırma haritasının DSİ ilgili bölge müdürlüğünden getirtilerek keşifte uygulanması ve uyuşmazlığın çözümünde göz önünde tutulması, taşınmazın niteliği konusunda hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının hesaplanması, beyanlar arasında çelişki bulunduğu taktirde HMK.nun 261. maddesi gereğince aykırılığın giderilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması yerinde değildir.

Kabul şekline göre de hüküm fıkrasında; “reddedilen kısım ve harçlandırılan dava değeri göz önüne alınarak 4733 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesi” şeklinde kurulan hüküm doğru bulunmamaktadır. Davada davalı olarak aynı zamanda DSİ Genel Müdürlüğü de yer almış olup Hazine ve anılan genel müdürlük ayrı ayrı vekille temsil edilmişlerdir. Ret ve kabul sebepleri aynı olduğundan sözü edilen her iki davalı bakımından tek vekalet ücreti taktir edilir ve iki tarafa verilmesine karar verilmesi gerekir. Sadece davacıdan alınarak Hazineye verilmesi biçimindeki hüküm bu bakımdan usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15089, Karar No: 2022/1457, Tarih: 21.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/15089 E.  ,  2022/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 29.10.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1708, Karar No: 2024/7038, Tarih: 02.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1708 E.  ,  2024/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/425 Esas, 2023/1041 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen bononun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların müteveffa ...'in mirasçıları olduğunu, murise yönelik keşidecisi olduğu 550.000,00 TL bedelli bonaya dayalı icra takibi başlatıldığını, takibin kesinleşerek haciz safhasına geçildiğini, murisin 25.02.2014 tarihinde vefat ettiğini, bonoda kefil olarak görünen kişinin bakıcısı olduğunu, bakıcısı ve bakıcısının eşinin birlikte hareket ederek murisin durumundan faydalandığını, Küçükçekmece 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1294 E. sayılı dosyasında alınan rapor ve yine Adli Tıp Kurumundan alınan raporlarda murisin fiil ehliyetinin sınırlandırılması gerektiğinin belirtildiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 670 inci maddesine göre murisin kambiyo senedi düzenlemeye ehil olmadığını, bakıcı ... ve eşi ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu iddia ederek murisin düzenlediği üç adet bononun mutlak butlan ile hükümsüz olduğunun tespiti ve bonoların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, iddia edilen olayları bilmesinin beklenemeyeceğini, keşideci ...'e her hangi bir vasi atanmadığını, davacının dayandığı raporların bonoların keşide tarihinden sonraki bir tarihte alındığını, davacıların mirası reddetmediğini ve murisin borçlarından sorumlu olduklarını savunarak davanın reddine ve %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, iddia edilen olayları bilmesinin beklenemeyeceğini, keşideci ...'e her hangi bir vasi atanmadığını, davacının dayandığı raporların bonoların keşide tarihinden sonraki bir tarihte alındığını, davacıların mirası reddetmediğini ve murisin borçlarından sorumlu olduklarını savunarak davanın reddine ve %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı tarafça, akli dengesi yerinde olmadığı ileri sürülen müteveffa ...'in düzenlediği bonoların, kesin hükümsüzlük nedeniyle mutlak batıl olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesi talep edildiği, davacı vekili 19.01.2015 tarihli dilekçesinde de davanın menfi tespit davası olmadığını belirttiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.03.2016 tarihli, 2016/1617 K. sayılı ve 19.04.2017 tarihli, 2017/1599 K. numaralı raporları ile ...'in bonoların tanzim tarihi olan 30.03.2011, 15.06.2011 ve 15.09.2011 tarihlerinde fiili ehliyetini haiz olduğu tespit edilmiş olduğu, bu durumda takibe konu bonoların geçerli olduğu, davacılar vekilinin tahkikat aşaması sona erdikten sonra ıslah talebinde bulunduğu ancak bunun mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, fiil ehliyetini haiz olmadığı iddiasına dayalı bononun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1082, Karar No: 2021/174, Tarih: 19.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1082 E.  ,  2021/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.11.2019 tarih ve 2018/1049 E. - 2019/1024 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu taşınmazı satarak elde ettiği 54.000,00 TL'yi davalı bankanın ... Çarşı Şubesi'nde bulunan adına açılmış hesaba yatırdığını, eski bir komşusu vasıtasıyla tanıştığı davalı ...'in zaman içinde müvekkiliyle yakınlık kurup müvekkiline işlerinde yardımcı olduğunu, 18.02.2005 tarihinde sahte bir havale talimatı hazırlayarak müvekkilinin bilgisi ve onayı olmaksızın hesabında bulunan parayı kendi hesabına havale ettiğini, davalının bu durumu müvekkilinden gizlediğini, söz konusu havale talimatındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, talimattaki imzanın müvekkiline ait olması halinde dahi müvekkilinin bu yönde bir iradesinin bulunmadığını, davalı ...'in müvekkilinin yaşlılığından istifade ederek iradesini fesada uğratıp müvekkiline boşa attırdığı imzayı kullanmak suretiyle talimat oluşturduğunu, müvekkilinin davalıya para vermesi için bir sebebin bulunmadığını, davalı bankanın havale işlemi için müvekkilinden teyit almadığını, 1933 doğumlu müvekkilinin durumunu gözeterek talimatın teyidinin gerektiğini ileri sürerek 54.000.00 TL'nin hesaptan havale edildiği 18.02.2005 tarihinden itibaren en yüksek banka faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, söz konusu havale işleminin davalının yazılı talimatı uyarınca gerçekleştirildiğini, talimat üzerindeki imzanın davalıya ait olduğunu, havale işlemi öncesinde banka çalışanı tarafından telefonla teyit alınarak talimata not düşüldüğünü, yapılan işlem nedeniyle bankaya atfedilecek bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacıyla 2000 yılında tanıştığını, davalının yaşlı ve yürüyemeyecek derecede hasta olduğunu, yalnızlığından ve akrabalarının kendisiyle ilgilenmemesinden ölümü sonrasında akrabalarına mal varlığını bırakmak istemediğini, son olarak evde geçirdiği kaza sonrasında hastanede yattığı sırada akrabalarının kendisine destek olmadıklarını, bu nedenle bankada bulunan parasını vermek istediğini ileri sürerek ısrarcı olunması sonucu havale talimatının düzenlendiğini, talimattaki imzanın davacıya ait olduğunu, müvekkilinin davacının iradesini fesada uğratması gibi bir durumun olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı bankada bulunan hesabındaki parasını kendi imzalı talimatıyla davalıya duyduğu minnet duygusu gereği davalının hesabına aktarılmasını istediği, davalı bankanın aldığı talimatla yetinmeyip telefonla davacıdan teyit ettirdiği, davacının paranın havalesine ilişkin talimat tarihinde ayırt etme gücüne sahip olduğu, talimat yazısındaki imzanın davacıya ait olduğu, davacının kandırıldığı veya aldatıldığı iddialarının ise ispat edilemediği ancak, davacı ile davalı ... arasında Yargıtay bozma kararında ölünceye kadar bakma akti yapıldığı hususu kabul edildiğinden, bu kabul gereğince dava konusu havale talimatının resmi şekil şartına uyulmaksızın, davacının yaşlı ve hasta oluşundan istifadeyle imzalatıldığı ancak davalı ...'in sözleşme uyarınca bakım hizmetinin ifa edilmediği gerekçesiyle hukuki dayanağı bulunmayan havale işlemi uyarınca davalı ...'in havale edilen 54.000,00 TL sebepsiz zenginleştiğinin kabulüyle davanın kabulüne; davalı ... hakkındaki 24.03.2015 tarih ve 2008/202 E-2015/248 Karar sayılı karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve diğer davalı hakkındaki davanın kabulü ile 54.000,00 TL alacağın 18.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'in bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.766,56 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 19.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30860, Karar No: 2015/35882, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/30860 E.  ,  2015/35882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında.... İş Mahkemesince verilen kararın taraflar vekillerince temyizi üzerine Dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı vekili onama kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek onama kararının ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dairemizce, ilk temyiz incelemesi sırasında, davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilerek, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlendikten sonra, kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı.... ve.... Kanunu'nun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadığı hususunun gözden kaçtığı anlaşıldığından, Dairemizin kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya yeniden ele alınıp gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: