muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11399, Karar No: 2023/4613, Tarih: 19.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11399 E.  ,  2023/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

...

KARAR SAYISI : 2012/748 E., 2014/26 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın en son bildirmiş olduğu adres ile aynı olan MERNİS adresinde ''MERNİS adresi'' şerhli olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince muhtara tebliğ edilmiş ise de; 7201 sayılı Kanun'un 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanun'un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, sanığın adres kayıt sistemindeki adresine, doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; sanığın öğrenme üzerine kararı süresinde temyiz ettiği ve sanığın 14.04.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 15.04.2022 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2012 tarihli ve 2012/3267 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın şikayetçinin evine kapıyı zorlayarak açıp içeriden 1.500,00 TL parayı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/1-4, 151/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2012/748 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c, 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 4 ay, 2 yıl, 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi cezasını temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar sanık suçlamaları kabul etmemiş ise de; birbirini doğrulayan olayın tek görgü tanığı ...'in anlatımı ve olay sonrası sıcağı sıcağına temyiz dışı sanık ...'i teşhis etmiş olması, kısa süre sonra olay mahalli çevresinde yakalanan sanığın yapılan üst aramasında çalındığı belirtilen adet ve nominal değerleri belirtilen para miktarının sanığın üzerinde çıkmış olması karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın mala zarar verme suçundan yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olması sebebiyle düşme verilmesi gerektiğinden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçları Yönünden

B. Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçları Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2012/748 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

B.Sanık Hakkında Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli ve 2012/748 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13736, Karar No: 2011/12508, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13736 E.  ,  2011/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 30.03.2011 gün 2011/793-3597 sayılı geri çevirme kararında çekişmeli 395 sayılı taşınmazın kadastro paftası ölçeği ile ilk orman tahdit haritası, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarının ölçekleri eşitlenerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 10 veya 12 orman sınır noktalarını gösterecek biçimde çekişmeli 395 parselin ilk tahdit haritası, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarına göre konumlarının belirlenmesi istendiği halde 395 parsel yönünden hat uygulaması yapılmayıp 1490, 1491, 1494, 1495, 1498, 1513, 1514 ve 1515 sayılı taşınmazlar yönünden hat uygulaması yapılmıştır.

Dava ekonomisi, yargılamanın seriliği ilkelerine uygun olarak temyiz işlemlerinin yapılabilmesi için Yargıtay ilamlarının azami ölçüde titizlikle, özenle, dikkatle okunarak gereklerinin en kısa zamanda yerine getirilmesi gerekli olup, aksi taktirde ilgililer hakkında görevi ihmal savıyla suç duyurusunda bulunulacaktır.

Bu sebeple, dava dosyası hükme dayanak yapılan orman ve fen raporlarını düzenleyen bilirkişilere teslim edilerek; çekişmeli 395 sayılı taşınmazın kadastro paftası ölçeği ile kesinleşmiş ilk tahdit haritası, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarının ölçekleri eşitlenerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 10 veya 12 orman sınır noktalarını gösterecek biçimde çekişmeli 395 sayılı taşınmazın ilk tahdit haritası ve aplikasyon ile orman rejimi dışına çıkarma haritalarına göre konumları duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı, taşınmazın bu haritalara göre yapılan uygulamalarla ilgili konumlarını ayrı ayrı renklerle gösteren müşterek kroki düzenlettirilip dosyaya arasına konulmalı,

395 parsel ile komşularını gösterir şekilde 1976 yılında düzenlenen kadastro paftası sureti kadastro müdürlüğünden, 395 parselin ise son tapu kaydı tapu sicil müdürlüğünden getirtilmeli,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17238, Karar No: 2024/4626, Tarih: 28.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17238 E.  ,  2024/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/313 E., 2023/447 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şarkikaraağaç Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdura karşı iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.05.2023 tarihli kararı ile "Sanık hakkında iftira suçunun mağdur ...'ya yönelik olarak işlenildiği iddiasıyla kamu davası açılmış ancak hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında mağdurlar...'a karşı iftira suçunu işlediğinin kabulü edildiği gerekçeli kararda ise mağdur ...'ya karşı iftira suçunu işlediğinden bahisle karar verilmiş olduğunun belirtilmesi suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması, Sanığın kolluk tarafından alınan 14.02.2015 tarihli ifadesinde mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce, etkin pişmanlık göstererek iftirasından döndüğü anlaşılmakla, sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi kapsamında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, adli sicil kaydında bulunan hangi ilamın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın mağdur ...'nın silah kaçakcılığı, esrar kaçakcılığı yaptığını, yüksek tonajlı araçlar çalıştırdığını, diğer sanıkları kendisini dövmesi için gönderdiğini beyan ederek şikayetçi olduğu, ancak 14.02.2015 tarihli ifadesinde ise beyanlarını değiştirerek olayın şoku ve sinirle şikayetçi olduğunu ancak böyle bir durumun söz konusu olmadığını beyan ettiği bu suretle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanığın ikrar içeren savunması, ilk beyanı ve tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kabulünün yerinde olduğu, suçun subütunun oluştuğu ve mahkumiyete yeterli delil bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2023 tarihli 2023/313 Esas, 2023/447 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/12747, Karar No: 2017/24090, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12747 E.  ,  2017/24090 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21224, Karar No: 2012/26854, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21224 E.  ,  2012/26854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8266, Karar No: 2021/3290, Tarih: 30.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8266 E.  ,  2021/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 30/03/2021 tarihinde davacı asil ... ile davalı ... vek. Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.810,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10011, Karar No: 2018/17715, Tarih: 22.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10011 E.  ,  2018/17715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, kendisi ve vefat eden eşi üzerine kayıtlı ...... bahçesinin davalı ......i tarafından kullanıldığını, kendisinin kullanmasına izin vermediklerini beyan ederek elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalılardan ......, dava konusu yere girmediğini, ...... toplamadığını, Kadir ise 2013 yılına kadar dava dışı ablası tarafından ...... mahsülünün toplandığını, 2014 yılında kendisinin budama yaparak bedelini kardeşine verdiğini, bu yerin babasından kendisine kaldığını ancak hiç ...... toplamadığını ve taşınmaza girmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar; davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Ayrıca, hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olayda mahkeme, gerekçesi daha sonra açıklanmak üzere kısa kararında davanın kabulüne, davalıların dava konusu yere yapmış oldukları müdahalenin önlenmesine karar vermiş ise de, gerekçesinde davanın kabulü ile davalıların dava konusu taşınmaza vaki müdahalelerinin davacının hissesi oranında menine karar vermek gerektiğinden bahsederek çelişkiye neden olması doğru görülmemiştir.