muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2313, Karar No: 2019/6443, Tarih: 27.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2313 E.  ,  2019/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, mahkemenin 02.10.2007 tarih ve 2007/16 Esas ve 2007/59 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3- a ve 62. maddeleri uyarınca verilen 5 ay hapis cezasının TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, hükmün sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından lehine temyizi üzerine 5271 sayılı CMK'nin 231. madde uygulamasının tartışılması yönünden mahalli mahkemece değerlendirilmesi gerekçesi ile Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.04.2010 tarih ve 2009/47798 Esas ve 2010/10659 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3- a ve 62. maddeleri uyarınca verilen 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği görülmekle; sanığın denetim süresi içinde kasti suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün TCK'nin 86/2, 86/3- a ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası olarak açıklanmasına karar verilmiş ise de, bozmadan sonra kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken kazanılmış hakkın ceza miktarı ile birlikte ertelemeyi de kapsayacağı düşünülmeden, sanık hakkında sonuç olarak tayin olunan 5 ay hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilerek CGK'nin 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararı uyarınca kazanılmış hakkın dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

2) Kabule göre ise; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1059, Karar No: 2017/3413, Tarih: 12.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1059 E.  ,  2017/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, davalı ile 1/2 paydaş oldukları 45023 ada 1 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız yere işgal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, paydaşı olduğu taşınmazın aile konutu olduğunu, intifadan men şartının gerçekleşmediğini, taşınmaza yaptığı harcamaların ecrimisili karşıladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazın tamamını işgal ettiği gerekçesiyle ispat olunan davanın kabulune karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre çekişme konusu taşınmazda 1/2 paydaş olan davalının, taşınmazın tamamını kullanması nedeniyle mahkemece elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak paydaşlar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının, davacının payı oranında kabul edilmesine karar verilmesi gerekirken mutlak elatmanın önlenmesine karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1854, Karar No: 2016/1808, Tarih: 06.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1854 E.  ,  2016/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'e kargo yoluyla gelen bazı kitaplar hakkında yasaklama ve el koyma kararı bulunduğundan sözkonusu kitapların hükümlüye verilmeyerek Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Eğitim Kurulu Başkanlığı'nın 03.08.2015 tarihli ve 2015/37 sayılı kararı ile 21.08.2015 tarihli ve 2015/44 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 11.09.2015 tarihli ve 2005/910 esas, 2015/935 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, el koyma işleminin onanmasına ilişkin mahkeme kararının aslının yada onaylı örneğinin dosyada bulunmadığı ve kesinleşip kesinleşmediği araştırılmadan eksik inceleme ile karar verildiği gerekçeleriyle itirazın kabulüne dair .... Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2015 tarihli ve 2015/1124 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 62/1 maddesinde yer alan "Hükümlü, mahkemelerce yasaklanmamış olması koşuluyla süreli ve süresiz yayınlardan bedelini ödeyerek yararlanma hakkına sahiptir." ve ... Bakanlığı Kütüphane ve Kitaplık Yönergesinin Kuruma Kabul Edilmeyecek Yayınlar başlığı altındaki 11. maddesinin a) bendinde; “ Mahkemelerce yasaklanmış olan”, b) bendinde de “Mahkemelerce yasaklanmamış olsa bile, kurum güvenliğini tehlikeye düşürdüğü veya müstehcen haber, yazı, fotoğraf ve yorumları kapsadığı eğitim kurulu kararıyla tespit edilen, hiçbir yayın kuruma kabul edilmez.” şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, somut olayda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/33376 soruşturma sayılı dosyası kapsamında alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 14.08.2015 ve 2015/3200 değişik iş sayılı kararı ile hükümlüye kargo yoluyla gelen bir kısım kitaplar hakkında 5187 sayılı Basın Kanununun 25/2. maddesi uyarınca dağıtılmalarının veya satışa sunulmalarının yasaklanmasına ve ele geçirilen kitaplara el konulmasına ilişkin işlemin onanmasına karar verildiği ve söz konusu mahkeme kararının geçerliliğini koruduğunun ilgili Cumhuriyet Savcılığınca bildirilmesi karşısında, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu... Bakanlığının 29.12.2015 tarih ve 94660652-105-48-14145-2015-E.27233/87224 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2016 tarih ve 2016/562 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden,... Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2015 tarihli ve 2015/1124 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12646, Karar No: 2013/16434, Tarih: 21.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12646 E.  ,  2013/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 12 parça taşınmazın tapu kayıtlarında miras bırakanı ...'in baba adının ilk ismi olan ve tapu kayıtlarında eksik yazılan ... isminin tapu kayıtlarına eklenerek baba adının "..." olarak nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi iddiası ispatlandığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3440, Karar No: 2012/18041, Tarih: 28.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3440 E.  ,  2012/18041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

01.12.2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 15.12.2008 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17666, Karar No: 2013/15225, Tarih: 23.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17666 E.  ,  2013/15225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 43, 62, 53/1. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis

Nina Çanta Deri Tekstil İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. şirketi isimli, ruhsatsız olarak işletilmesi nedeniyle Bornova Belediye Encümen kararıyla kapatılmasına karar verilen ve mühürlenen işyerinin, suç tarihlerinde yapılan kontrollerde mühür bozularak faaliyete devam ederek mühür bozma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların işyerinin diğer sanık tarafından işletildiğini savunması, şirket ortağı tanık ...'in şirketin asıl sahibinin sanık ... olduğunu, sanık ...'in de şirket müdürü ve aynı zamanda ustabaşı olarak işleri idare ettiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, işyeri mülkiyetinin kime ait olduğu araştırılarak mülk sahibi başkası ise işyeriyle ilgili kiminle muhatap olduğu, işyeri çalışanları ve komşu işyeri sahipleri belirlenerek tanık sıfatıyla mahkemeye celbedilip, işyerini kimin işlettiğine dair ayrıntılı şekilde beyanlarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/24950, Karar No: 2025/794, Tarih: 04.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/24950 E.  ,  2025/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/697 E., 2013/941 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2024 tarihli ve 2012/697 Esas, 2013/941 Karar sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen 13.11.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün tebligat tarihinde başka suçtan Kozan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlüye 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 35/3. maddesinde belirtilen "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." düzenlemesi gereğince okunup anlatılmak sureti ile tebliğ edilmesi gerekirken, dosya içerisinde yer alan 26.11.2013 tarihli tebliğ işleminin 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı tespit edilmiş ise de, dava dosyasından cezaevi kanalıyla gönderdiği 31.05.2018 tarihli dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi için talepte bulunduğu, 06.06.2018 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği, talebinin reddine dair ek kararın 09.07.2018 tarihinde cezaevinde bulunan hükümlüye usulüne uygun tebliğ edildiği, 27.08.2018 tarihli dilekçe ile tekrar yargılamanın yenilenmesi için talepte bulunduğu, 20.09.2018 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği, talebinin reddine dair ek kararın 25.09.2018 tarihinde cezaevinde bulunan hükümlüye usulüne uygun tebliğ edildiği, 10.10.2018 tarihli dilekçe ile tekrar yargılamanın yenilenmesi için talepte bulunduğu, 22.10.2018 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği, talebinin reddine dair ek kararın 06.11.2018 tarihinde cezaevinde bulunan hükümlüye usulüne uygun tebliğ edildiği halde kanun yoluna başvurmadığı, bu kapsamda kararı öğrendiği anlaşılmakla, karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, 04.08.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlünün ek karara yönelik temyiz isteminin, Tebliğname’ye uygun oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20205, Karar No: 2013/23149, Tarih: 03.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/20205 E.  ,  2013/23149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6964, Karar No: 2025/2873, Tarih: 13.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/6964 E.  ,  2025/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/262 E., 2015/231 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkânının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapılamayacağı gözetilmeden elde edilen deliller hukuka aykırı olup hükme esas alınamaz.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararının dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından; sanık hakkında, CMK'nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya arasına alınması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgiler delil olarak değerlendirilemeyeceğinden, suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacıların veya alışverişi takip eden sorumlu kolluk görevlilerinin tanık olarak dinlenilip, hükme esas alınan olaya ilişkin olarak ayrı ayrı detaylı bir biçimde beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

2. Kabule göre de;

UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında; Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2015/319 Esas sayılı dosyasında, suç tarihi 20.02.2015 ve iddianame tarihi 07.10.2015 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle açılan davanın derdest olduğu, temyize konu dosyada ise sanığın 17.12.2014 tarihli eylemi nedeniyle 30.06.2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre aralarında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla; yukarıda belirtilen derdest dava dosyası ile işbu dava dosyasının aralarındaki bağlantı nedeniyle birleştirilmesi, sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan "fazla olması halinde" 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde "kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi", aksi halde

"ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye aykırı olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20718, Karar No: 2013/17350, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20718 E.  ,  2013/17350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, Keles K-1 tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü oldukları ve aynı koğuşta kaldıkları, fikir birliği içerisinde ceza infaz kurumundan kaçmayı planladıkları, suç tarihinden yaklaşık bir hafta önce koğuş havalandırmasına bakan mutfak penceresinde bulunan demir korkulukların koparılması halinde düşmesini engellemek için çelik tel ile yanlardan asılarak tutturdukları ve kaynak kısımlarını yerlerinden söktükleri, yine koğuşun banyo gününde sanık ...'ın diğer sanık ...'ın talimatı üzerine ceza evinin odunluğunda bulunan merdiveni koğuşa getirdiği, cezaevi binasının ve bahçe duvarının etrafında çevrili olan dikenli telleri kesmek için ceza evi idaresine ait olan penseyi bir şekilde ele geçirerek yanlarında muhafaza ettikleri, 23/08/2012 günü akşam sayımından önce koğuş havalandırmasının kilitli olmamasından faydalanarak burada bulunan bankın tahtalarını merdivene ek yapmak için yerlerinden söktükleri, yemekten yatma saatine kadar üzerlerinde eşofman tarzında yatak kıyafetinin bulunduğu ve ayaklarında da terlik olduğu, sayımın bitip akşam yemeğinin yenmesinden sonra yatmaya yakın bir saatte çarşafları dikey olarak ikiye ayırarak uzun ip yapmaya elverişli hale getirdikleri, akabinde de bu parçaları birbirlerine ekleyerek ip haline getirdikleri, 24/08/2012 günü gece saat 00:30 ile 01:00 arasında gecenin karanlığından daha çok faydalanmak için koyu renkli kıyafetler giydikleri ve banktan çıkardıkları tahta parçalarını ipler ile bağlamak suretiyle önceden odunluktan getirdikleri merdivene ek yaparak merdiveni uzattıkları, çarşaftan yapılmış ipi ve ekleme yaparak uzattıkları merdiveni havalandırmaya çıkardıktan sonra kendilerinin de havalandırmaya çıktıkları, önden sanık ...'ın gittiği ve merdiveni dayayarak çatıya çıktığı, yanında bulunan ve daha önceden bir şekilde ele geçirdiği pense ile duvarda yer alan dikenli tellerden bir tanesini kestiği, çarşaftan yapılan ipin bir ucunu çatıda yer alan bacaya bağladığı, diğer ucunu da duvardan aşağı doğru sarkıttığı ve ipten aşağı inmeye başladığı, bu sırada düşerek ayağını kırdığı, sürünerek bahçe duvarının yanına kadar gittiği, ancak düştüğü yerden ses gelmesi üzerine iki jandarma erinin sesin geldiği yeri kontrol ettiklerinde duvardan sarkıtılmış ipi görünce firardan şüphelenerek etrafa bakındıklarında bahçe duvarının dibinde sanık ...'ü yüzü koyun yerde yatar vaziyette gördükleri, ellerini açması için ikazda bulunmalarına rağmen sanığın ellerini açmaması üzerine uyarı amacıyla havaya ateş ettikleri, silah sesinin gelmesi üzerine diğer iki sanığın koğuşun çatısından aşağı inerek koğuşa bakan mutfak penceresinden tekrar içeri girdikleri, içeri girer girmez üzerilerini değiştirerek yataklarına yattıkları şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların eylemlerinin zincirleme şekilde kamu malına zarar verme ve ceza infaz kurumundan kaçmaya teşebbüs suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.