muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8402, Karar No: 2019/13196, Tarih: 27.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8402 E.  ,  2019/13196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1.Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden; TCK 158/1-f-son, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2.Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; TCK 204/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlardan ...'ın, müşteki ...'e satmış olduğu araç karşılığında keşidecisi katılanlardan ... olan 5,800 TL bedelli, 3043091 çek numaralı hamiline yazılı çeki ...'den aldığı ve Konya Halk Bankası Merkez Şubesine ibraz ettiği sırada banka görevlisinin çekin sahte olduğunu tespit ettiği, keşideci ... tarafından suç tarihinden önceki bir tarihte Halk Bankası Merzifon Şubesine dilekçe verilerek 3043071 seri numarası ile başlayan çek karnesinden aynı seride çek karnesi basılmış olduğunun bildirildiği, müşteki ...'in bu çeki Manavgat İlçesinde ... Tekstil isimli iş yerinin sahibi olduğunu söyleyen sanık ...'dan aralarındaki alışveriş nedeniyle aldığı, sanık tarafından kendisinin müşteki ... ile böyle bir alışverişinin olmadığını, söz konusu çeki kendisinin vermediğini, çekte kendi adı altındaki imza ve yazı ile telefon numarasının kendisine ait olduğunu, daha sonra bahse konu çeki ...'e ...'nun verdiğini, kendisinin çek üzerinde imza ve yazısının bulunmadığını beyan ettiği, ...'in ise sanık ile müşteki ... arasında bir alışveriş olduğunu, sanığın bu alışveriş nedeniyle müştekiye söz konusu çeki verdiğini duyduğunu beyan ettiği, çekin kriminal incelemesi sonucunda, sahte olduğunun, çekte yer alan imza ve yazıların tek bir şahsın elinden çıkmış olduğunun, aldatma kabiliyetinin bulunduğunun bildirildiği, Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan imza ve yazı incelemesi sonucunda da, sanık adına atılı ciro imzası ile çekte yer alan 1. ve 2. ciro isim yazıları ve imzalarının aynı el ürünü olduğunun belirtildiği, bu şekilde sanığın atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede:

1-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 5327 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01/09/2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasa'nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları, katılan, müşteki, şikayetçi ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından suça konu çekin sanık tarafından sahte olarak doldurulup, müşteki ... ile yapmış olduğu alışveriş karşılığında tedavüle konulduğu, ... tarafından da katılan ...'a ciro edildiği ve çekin Şaban tarafından bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı kabulü sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın delillerin eksik değerlendirildiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15239, Karar No: 2016/7672, Tarih: 13.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/15239 E.  ,  2016/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki suçtan ayrı ayrı beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın suç tarihinden önce milletvekili olan katılan ...'a gayri resmi yardımcı olarak çalıştığı, çalıştığı süreçte katılanın odasında bulunan antetli ve imzalı boş kağıdı alarak bono niteliğinde bulunan 20/08/2005 tarihli 85.000 USD bedelli senet olarak düzenlediği, ayrıca.... İcra Müdürlüğü 2006/5151 sayılı kambiyo senedine mahsus takip yolu ile icraya koyduğunun iddia edildiği olayda,

Suça konu belgenin düzenlenmesinde kullanılan logonun ve milletvekili adının üst sol tarafta yer aldığı antetli kağıdın, nisan 2004 tarihinden itibaren kullanımdan kaldırıldığı, suça konu bononun ise 10/01/2005 tarihinde düzenlendiği, bonoda metin ile katılanın imzası arasında bulunan boşluğun çok fazla olduğu, bu boşluğun kapatılması adına olağan olarak sol alt köşeye yazılması gereken adresin katılan imzasının üstüne yazılması, sanık savunmasında katılana dört yıllık dönem içerisinde borç verdiğini belirttiği, bu nedenle ani doğan bir borç olmamasına rağmen matbu bir bononun neden kullanılmadığının açıklanamaması karşısında, sanığın imzalanmış ve boş olarak ele geçirdiği kağıdı kendisini alacaklı göstererek bono tanzim ettiği ve icra takibine başladığından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d ve 204/1 maddelerinde belirtilen resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4312, Karar No: 2019/1414, Tarih: 19.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4312 E.  ,  2019/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.09.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.04.2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.02.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı Bilhare dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2.037,00TL Yargıtay vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5088, Karar No: 2023/8757, Tarih: 11.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5088 E.  ,  2023/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2017/2314 E., 2017/2611 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.03.2021 tarihli ve 2017/2314 Esas, 2017/2611 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine ilişkin 15.03.2021 tarihli ek kararın hırsızlık suçuna ilişkin olarak verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 15.03.2021 tarihli, 2017/2314 Esas ve 2017/2611 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10547, Karar No: 2016/6633, Tarih: 03.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10547 E.  ,  2016/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

17.05.2012 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra müdafinin 28.03.2016 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4708, Karar No: 2020/2087, Tarih: 26.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4708 E.  ,  2020/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06/06/2016 gün ve 2014/227 - 2016/158 sayılı kararı onayan Daire'nin 27/06/2018 gün ve 2016/13337 - 2018/4888 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “RİOBA BROWNI” ibareli marka başvurusuna müvekkili tarafından yapılan itirazın haksız bulunarak reddedildiğini, müvekkilinin “BROWNİ” ibaresini ilk olarak 1986 yılında tescil ettirdiğini, "ETİ BROWNİ", "BROWNİE", "BROWNİ GOLD" ibaresini içeren markalarını uzun yıllardır nizasız şekilde kullandığını, bu suretle tanınmış bir marka haline getirdiğini, davalının 2011/110340 sayılı “RİOBA BROWNI” markasının müvekkiline ait “BROWNİ” esas unsurlu markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzerlik ve iltibas oluşturduğunu, dikkat çeken unsurun "BROWNI" ibaresi olduğunu, dava konusu markanın tüketicilerce görüldüğünde müvekkilinin markasını çağrıştıracak kadar benzerlik içerdiğini, sınıfların da benzerlik gösterdiğini, davalının müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yararlanmak istediğini ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptaline, 2011/110340 sayılı “RIOBA BROWNIE” ibareli markanın tescili halinde iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10173, Karar No: 2019/1416, Tarih: 19.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10173 E.  ,  2019/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.10.2013 tarihinde verilen dilekçeyle TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın reddine dair verilen 15.09.2015 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.02.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan bir kısım davalılar ... vd. vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlenildi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2.037,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılar ... ve ...'ya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/297, Karar No: 2017/6797, Tarih: 09.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/297 E.  ,  2017/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 09/05/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı asil ... ve vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 829.70 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3585, Karar No: 2025/1705, Tarih: 27.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3585 E.  ,  2025/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3410 E., 2024/683 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ... vd.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ... vd.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/115 E., 2022/304 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA ve BİRLEŞTİRİLEN DAVA

1.Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; muris ...'ın 19.08.2013 tarihinde öldüğünü, murisin Konya 2. Noterliğinin 06.12.1996 günlü ve 33931 yevmiye sayılı vasiyetnameyi düzenlediğini, vasiyetnamenin açılıp okunduğunu, murisin dava konusu vasiyetname ile 2 adet bağımsız bölümü davalı ... Vakfına vasiyet ettiğini, murisin işlem sırasında fiil ehliyetinin bulunmadığını iddia ederek vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleştirilen davada davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; asıl davanın konusu olan vasiyetnamenin düzenlendiği sırada müvekkillerinin murisi ...'ın fiil ehliyetinin bulunmadığını, vasiyetnamenin şekle uygun düzenlenmediğini, vasiyetnamedeki tarihin bilgisayar yazıcısından alınan metinde yer almış olmasının vasiyetnamenin önceden hazırlandığını gösterdiğini, imzaların sonradan atıldığını, işlem tarihinin vasiyet eden ve Noterin imzasından önce atılması durumunun işlemi geçersiz hale getireceğini iddia etmiş, 26.05.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu vasiyetnamede işlem birliğinin bulunmadığını, ölüme bağlı işlemin tanıklarının murisi tanımadığını, vasiyetnamenin tanıklarca usulen imzalandığını belirterek vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleştirilen davada cevap dilekçelerinde özetle; vasiyetnamenin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2022 günlü ve 2022/115 Esas, 2022/304 sayılı kararı ile; murisin işlem sırasında fiil ehliyetinin bulunduğunun ATK raporu ile sabit olduğu, vasiyetnamenin şekle uygun olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Hükmün davacılar vekili ve birleştirilen davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

A.1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1.İstinaf incelemesinde şekle ilişkin itiraz nedenlerinin incelenmediğini,

2.Kararın gerekçesinin yetersiz olduğunu,

IV. İSTİNAF

Hükmün davacılar vekili ve birleştirilen davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

A.1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1.İstinaf incelemesinde şekle ilişkin itiraz nedenlerinin incelenmediğini,

2.Kararın gerekçesinin yetersiz olduğunu,

3. ATK raporunda murisin demans hastalığının ne zaman ortaya çıkmış olduğunun bilinmediğine dair bilimsel bilgiye rağmen murisin işlem tarihinde akıl hastalığının bulunmadığına dair tespitin hatalı olduğunu,

4.Rapora itirazının dikkate alınmadığını,

5.Murisin ruh ve sinir hastalıkları hastanesine yatışında düzenlenen raporda demans ve alzheimer teşhisi konulduğunu, murisin hastalıklarının geçmişe yönelik ne kadar etkisinin olacağının ATK raporunda tartışılmadığını belirtmiştir.

A.2.Birleştirilen davada davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1.Temyize konu kararda vasiyetnamenin şekle aykırılığının incelenmediğini,

2. İşlem tarihinin murisin imzalamasından sonra yazılmış olmasının imkansız olduğunu, zira tarihi de kapsayan tüm metnin önceden yazıcıdan çıkarıldığını, yasanın aradığı işlem silsilesinin takip edilmediğini, işlem sırasının değiştirilmiş olduğunu,

3.İşlemde birlik prensibinin uygulanmadığını,

4.Kararın gerekçesinin yetersiz olduğunu,

5.Eksik inceleme ile karar verildiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Asıl ve birleştirilen dava, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Yapılan inceleme sonucunda temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8339, Karar No: 2014/14902, Tarih: 30.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8339 E.  ,  2014/14902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/756 Karar no:2013/1691

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (anne)'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davalı annede bulunan müşterek çocuk 06.12.2004 doğumlu Elçin’in öğrenim çağında olduğu, küçük ile davacı baba arasında iki haftada bir kurulan kişisel ilişkinin Cuma gününden başlatılması ve her yıl 1 Temmuz-15 Ağustos arası uzun süreli kişisel ilişki kurulması, çocuğun bedeni ve fikri gelişmesine ve öğrenimine engel olacağı gibi, annenin de velayet görevini gereği gibi ifa etmesini engelleyeceğinden, daha uygun süreli kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, mahkemece çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kapsamına, “Çocuğun hangi ebeveynde olursa olsun her türlü iletişim vasıtası ile çocuk ile 16:00 ile 19:00 arasında arama ve iletişime geçme hakkının bulunması” da dahil edilmiştir. Kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan babanın veya velayet kendisinde bulunan annenin, diğer tarafın çocukla telefon görüşmesi yapmasına ve sair iletişim vasıtaları ile iletişimine engel çıkardığına ilişkin bir delil bulunmadığına göre, böyle bir düzenlemeye ihtiyaç yoktur. Öte yandan kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan babadır. Anne, doğrudan kişisel ilişki günlerinde çocuğu bu ilişkiyi sağlamak üzere hazır etmesi dışında başka bir yükümlülük altına sokulamaz. Kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan baba, telefonla veya benzer vasıta ve yolla çocuğu ile iletişim kurmak istiyorsa, bunu yapma imkanına sahiptir. Annenin böyle bir yükümlülük altına sokulması doğru olmadığı gibi, bu yöndeki düzenlemeye uyulup uyulmadığının takip ve infazı da mümkün görünmemektedir. Bu husus nazara alınmadan telefonla görüşmenin kişisel ilişkinin kapsamına dahil edilmesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK md 438/7)