muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/19323, Karar No: 2024/10096, Tarih: 26.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/19323 E.  ,  2024/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/383 E., 2024/534 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2016/312 Esas, 2016/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1. maddesi, 62. maddesi, 54. maddesi ve 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Uyuşturucu madde kullanma suçunun ihbar olunması ile 16.02.2021 tarihli ve 2020/549 Esas, 2021/87 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 18.03.2024 tarihli ve 2022/383 Esas, 2024/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcınının temyiz istemi

Sanık hakkında uyuşturucu ticareti yaptığı yönünde bir çok kez ihbar yapılmış olması, bir çok kez fiziki takibe alınan sanığın her defasında görevlileri fark ederek fiziki takipleri atlatmış olması, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sanığa ait aracın gaz ve fren pedalının üst kısmındaki boşlukta saklanmış vaziyette ele geçirilmiş olması, ele geçen maddelerin uyuşturucu madde ticaretine delil teşkil edecek biçimde, klipsli poşetler içerisinde satışa hazır vaziyette ele geçirilmiş olması, ele geçen maddelerin çeşitlilik arz etmesi, sanığın sabıkalı kişiliği ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddeleri ticari amaçlı olarak satmak ya da başkalarına uyuşturucu madde temin etmek amacıyla satın aldığı, bu maksatla yanında bulundurduğu bu şekilde üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK'nın 188/3, 53. maddeleri gereğince mahkûmiyeti yerine CMK.nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.09.2022 tarihli ve 2021/10-148 Esas ve 2022/566 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, arama, amacına göre "adli arama" ve "önleme araması" olarak ikiye ayrılmaktadır. Arama şüpheli veya sanığı ya da bir delili elde etme amacıyla yapılabileceği gibi, bir suçun işlenmesini veya bir tehlikeyi önlemek amacıyla da yapılabilir. Birinci tür aramaya "adli arama", ikinci tür aramaya ise "önleme araması" denilmektedir. Bu itibarla arama hem koruma, hem de önleme tedbiridir. Genel emniyet ve asayişin korunması ile tehlikelerin önlenmesi amacıyla başvurulan önleme araması; 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) 9.maddesi ve Adlî ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 18. ve 26. maddeleri arasında düzenlenmiş olup Yönetmeliğin 19. maddesinde "Millî güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlâkın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması veya bulundurulması yasak olan her türlü silâh, patlayıcı madde veya eşyanın tespiti amacıyla, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde mülkî âmirin yazılı emriyle ikinci fıkrada belirtilen yerlerde, kişilerin üstlerinde, aracında, özel kâğıtlarında ve eşyasında yapılan arama işlemi" olarak tanımlanmıştır. Şüpheli ya da sanığın ya da delillerin yahut müsadere edilecek eşyaların ele geçirilmesi amacıyla yapılan araştırma işlemi olan adli arama, elkoyma ile birlikte 5271 sayılı Kanunu'nun 116. ve 134. maddeleri arasında, 2559 sayılı Kanun'un 2. maddesi, Ek 4., Ek 6 ncı maddelerinde, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 9.maddesi ve Adlî ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 5. ve 17. maddeleri arasında düzenlenmiş olup, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 5. maddesinde "bir suç işlemek veya buna iştirak veyahut yataklık etmek makul şüphesi altında bulunan kimsenin, saklananın, şüphelinin, sanığın veya hükümlünün yakalanması ve suçun iz, eser, emare veya delillerinin elde edilmesi için bir kimsenin özel hayatının ve aile hayatının gizliliğinin sınırlandırılarak konutunda, işyerinde, kendisine ait diğer yerlerde, üzerinde, özel kâğıtlarında, eşyasında, aracında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile diğer kanunlara göre yapılan araştırma işlemi" şeklinde tanımı yapılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.10.2018 tarihli ve 2016/20-701 Esas, 2018/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Önleme aramasının nasıl icra edileceği hususunda özel bir düzenleme bulunmamaktadır. Yönetmeliğin "Aramaların Yapılma Şekli" başlıklı bölümündeki hükümler hem adli hem de önleme araması için geçerli ortak hükümlerdir. Bu kararların dışında ayrıca 2559 sayılı Kanun'un 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma yetkisi verilmiştir. Yönetmeliğin 27.maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe aranmıştır

. Yönetmeliğin "Aramaların Yapılma Şekli" başlıklı bölümündeki hükümler hem adli hem de önleme araması için geçerli ortak hükümlerdir. Bu kararların dışında ayrıca 2559 sayılı Kanun'un 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma yetkisi verilmiştir. Yönetmeliğin 27.maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe aranmıştır. Polisin "umma" derecesinde makul şüphe duyması halinde yapabileceği işlemlere ilişkin "durdurma ve durdurma sonrası arama ve kontrol işlemleri" başlıklı 27. maddesinin (f) ve (ğ) fıkraları gereğince kollukça durdurulan kişinin herhangi bir yerinde uyuşturucu gibi belirli bir şeyin gizlendiği düşünülüyorsa veya makul sebep oluşmuşsa önleyici kolluk yetkisi dahilinde daha geniş kapsamlı kontrol yapma imkânı doğacaktır. Şüphe üzerine arama yapılırken Polis bu yetkilerini kullanırken dikkat edilmesi gereken husus ise şu şekildedir: Kolluk gerekli tedbirleri alabilecek ancak bu amaçla kişinin üzerindeki elbisenin çıkarılması veya aracın, dışarıdan bakıldığında içerisi görünmeyen bölümlerinin açılmasını isteyemeyecektir. Yönetmeliğin "karar veya yazılı emir üzerine üst ve eşya aramasının icrası" başlığı altında 28. maddesinde önleme araması ve adli arama kararı sonrasında üst ve eşya araması ve devamında 29. maddesinde araçlarda aramanın şekli düzenlenmiştir. Arama kararı alınmadan polisin durdurma ve sonrasında yapabileceği arama ve kontrol işlemlerinde Yönetmeliğin 27. maddede belirtilen sınırlamaların, arama kararı alındıktan sonra Yönetmeliğin 28. ve 29. maddelerinde yer almadığı anlaşılmaktadır. Bunların yanında, önleme aramasına karar verilebilmesi için belirtilen konulara ilişkin somut ve öngörülebilir bir tehlike olması gerekir. 2559 sayılı Kanun bu nitelikteki tehlike hâlini "makul sebep" olarak ifade etmektedir. Suç delillerinin elde edilebileceği hususunda somut olgulara dayalı "makul şüphe" ile önleme aramasındaki "makul sebep" farklı kavramlardır. "Makul sebep" konunun uzmanları tarafından ortak görüşle anlamlandırılıp değerlendirilen bir olgu iken "makul şüphe" çok sayıdaki sıradan insanın somut bir olguyu aynı yönde değerlendirmeleri hâlidir. Adli arama kararı verilebilmesi için aramanın konusunu oluşturan kişi veya şeylerin, arama yapılacak yerde bulunduğu hususunda belli bir şüphenin olması gerekir. Kanun aranacak kişinin suçla ilgisine göre, bu şüphenin yoğunluğunu farklı şekillerde düzenlemiş ve suçla ilgisi olmayan kişiler nezdinde aramayı daha sıkı koşullara tâbi kılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.09.2022 tarihli ve 2021/10-148 Esas, 2022/566 Karar sayılı kararında da değinildiği üzere, adli arama kararına dayanak olan makul şüphe sebepleri somut olgulara dayanmalı ve arama sonucunda belirli bir şeyin bulunacağının veya belirli bir kişinin yakalanacağı öngörülmelidir.

Dava dosyası kapsamına göre; sanık hakkında Pendik ilçesi Kuş Parkı çevresinde esrar ve uyuşturucu hap sattığı, uyuşturucu maddeleri 34 DM\*\*\*\* plakalı araçta sakladığı yönünde yapılan ihbar üzerine sanığın yakalanmasına yönelik çalışmalar yapıldığı halde her defasında kolluk kuvvetlerinden kaçtığı ve yakalanamadığı, 03.05.2016 tarihinde 17.30 sıralarında ihbarda geçen yerde sanığın görüldüğü, fiziki takibe başlandığı saat 21.30 da yanına gidildiğinde İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2016/2456 Değişik iş numaralı genel önleyici arama el koyma kararına istinaden kimlik kontrolü yapılarak üst aramasının yapıldığı, sanığa araçla ilgili sorular sorularak, anahtarını bir dükkana bıraktığını beyan etmesi üzerine aracın anahtarının dükkandan alınarak arama el koyma kararına istinaden Emniyet Amirliğine araç ve sanık ile intikal edildiği, araçta yapılan aramada şoför kısmında gaz ve fren pedalının üst kısmındaki boşlukta gizlenmiş poşette bulunan suça konu maddelerin ele geçirildiği olayda, yukarıdaki açıklamalar dikkate alınıp, somut olay bakımından suç delillerinin sanığın aracında yapılan arama da adli arama kararı alınmasının gerekli olduğundan, dava dosyası içerisinde bulunan "önleme araması kararı" sanığın yakalandığı yerden alınıp başka bir yere götürüldüğü anlaşıldığından yapılan aramanın hukuka uygun olmayacağından sanık durdurulduktan sonra devam eden süreçte Cumhuriyet savcısına haber verilerek usulüne uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" alındıktan sonra arama yapılması gerekir iken yetersiz olan önleme arama kararına istinaden sanığın yakalandığı yerden başka bir yere götürülerek, suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirilmiş olması nedeni ile delillerin hukuka aykırı yöntemle ele geçirilmiş olduğu anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırı bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 18.03.2024 tarih, 2022/383 Esas, 2024/534 Karar sayılı kararının kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 302/2 maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan Doç.Dr. ...'ün karşı düşüncesi ile oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Yargılamanın bütününe bakıldığında dürüst yargılama ilkesinin ihlal edilmediği anlaşılmakla, aramanın hukuka aykırı delilere dayandırılmasından söz edilemeyeceği, uyuşturucu maddelerin sanığın aracının gaz ile fren pedallarının üst kısmında ele geçirildiği nazara alındığında bu hususun önleme arama kararı kapsamında yapılabilecek bir işlem olduğu nazara alındığında; sanığın müdafii huzurunda alınan kolluk beyanında suça konu uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kabul ettiği gibi, öte yandan sanık hakkında yapılan ihbarın içeriği, ele geçen uyuşturucu maddelerin sanığa ait araçta satışa hazır halde poşetler içerisinde ele geçirilmiş olması, ele geçen maddelerin çeşitliliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu halde suç vasfı hatalı değerlendirilerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine Bölge Adliye Mahkemesince beraatine yönelik Sayın Çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/4146, Karar No: 2006/10144, Tarih: 26.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4146 E.  ,  2006/10144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tefhim edilen kısa kararda tarafların boşanmalarına denildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda davacı tarafından açılan boşanma davasının kabulüne şeklinde hüküm kurulmuştur. Hüküm açık ve teddüte yer vermeyecek nitelikte olmalıdır. (HUMK.388. md.) Mahkemenin tefhim edilen kısa kararı ile gerekçeli karar çelişkili olduğu gibi, hangi tarafın boşanma davasının kabul edildiği de anlaşılamamaktadır. Açıklanan bu durum karşısında mahkemece yapılacak iş; kadının asıl davası ve kocanın karşı davası yönünden ayrı ayrı hüküm kurmaktan ibarettir. Bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

S O N U Ç : Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.26.06.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/3745, Karar No: 2010/11139, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3745 E.  ,  2010/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalıardan ... vs. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi ve kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1-Dairemize aynı bölgeden intikal eden dava dosyaları ile civar il ve ilçelerden getirtilen resmi veriler gözönünde bulundurulduğunda, dekara verim miktarları ortalama; domates ve salatalığın 3500 kg., fasulyenin 900 kg., mısırın 500 kg; toptan kilogram satış fiyatlarının da değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibariyle domates ve salatalığın 1,25 TL., fasulyenin 1,75 TL., mısırın 1,20 TL. olarak kabulü ile bu verilere göre bedel tesbiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, raporda yazılı şekilde hesaplama yapılmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

2-Taşınmazların niteliği ile taşınmazlar üzerinde bulunan ve taşınmazlara kısmen kapama karışık meyve bahçesi niteliği veren ağaçların cinsi ve kapladıkları alan yönünden iki rapor arasında çelişki bulunduğu halde, bu çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idere ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14198, Karar No: 2012/19318, Tarih: 11.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14198 E.  ,  2012/19318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6380, Karar No: 2020/737, Tarih: 06.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6380 E.  ,  2020/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu hakkında 6183 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca 03.01.2012 tarihinde borçluya ait araca haciz koyulduğunu ve aracın satışı sonrası sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde şikayet olunan kurum ile haciz tarihlerinin aynı olması nedeni ile paranın garameten paylaşımına karar verildiğini, ancak ilk sırada şikayetçi kurum haczi olması nedeni ile bütün bedelin şikayetçiye ödenmesi gerektiğini savunarak sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, her iki kurumunda aynı tarihte haciz koyduğunu ve 6183 Sayılı Kanun’un 69. ve İİK’nın 142. maddesi uyarınca paranın garamaten paylaştırılmasının doğru olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 6183 Sayılı Kanun'un 69. maddesi uyarınca kamu alacaklılarına iştirak hükümlerinin uygulanmayacağı ancak, şikayetçi kurum ile şikayet olunan idare tarafından aynı tarihte; 03/01/2012 haciz konulduğundan elde edilen satış bedelinin her iki kurum arasında garameten taksim yapılması hukuka uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19065, Karar No: 2013/41284, Tarih: 20.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19065 E.  ,  2013/41284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan ve sanığın imzasını taşıyan zabıt mümziinin yeminli ifadesiyle doğrulanıp 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına, sanığın hazırlık aşamasındaki cumhuriyet savcısına, mahkemedeki savunmalarında atılı suçu ikrar etmesine karşın, suç tarihindeki köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumnun tayini gerektiği gözetilmeden keşifte sanığın değişen savunmasına, tanık...'nun başkaca bir delil ile desteklenmeyen suç üstlenmesine itibar edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1096, Karar No: 2014/11297, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1096 E.  ,  2014/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26939, Karar No: 2022/4735, Tarih: 21.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/26939 E.  ,  2022/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.