muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4847, Karar No: 2022/13756, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4847 E.  ,  2022/13756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık ... ile katılan ...’nın, ... Mümessillik ve Dış Ticaret A.Ş.nin müşterek imza ile temsile yetkili ortakları oldukları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.10.2017 tarihli, 2016/15-753 Esas, 2017/468 Karar ve 2015/164524 itiraz sayılı kararında açıklandığı üzere şirket ortağı ve şirketi temsil etme yetkisi olan sanık ...’ın, hizmet ilişkisi nedeniyle bağlı bulunduğu şirket aleyhine hizmet ilişkisiyle bağdaşmayan tasarruflar yapmak suretiyle menfaat elde etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

... Mümessillik ve Dış Ticaret A.Ş. yönetim kurulu başkanı olan katılan ... ile yönetim kurulu başkan vekili sanık ...’ın müşterek imza ile temsile yetkili oldukları halde tek imza ile suça konu çeklerin sanık ...’ın kardeşi olan sanık ...’a ait ... Ev Gerekçeli... A.Ş. ile kendisinin yönetim kurulu başkanı olduğu ... Mutfak Gereçleri ... A.Ş. ye verilerek ... ... A.Ş.nin hesabından para aktarıldığı iddiasıyla sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, kardeşi olan ... hakkında bu şuça iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların atılı suçlamayı kabul etmedikleri, ... ve ... numaralı çekleri tahsil eden ... Gümrük Müşavirliği şirketi yetkilisi ...’un kolluktaki beyanında; her iki çeki de ...’tan ... Şirketinin merkezinden aldıklarını, yaklaşık 20 yıldır ... şirketinin gümrük müşavirliğini yaptıklarını, çeklerin zaman zaman yapılan borçlara ilişkin olduğunu, ... ve ... isimli şirketlerin sahiplerinin akraba olduklarını, aynı zamanda ... şirketinin de gümrük müşavirliğini kendilerinin yaptığını, bu nedenle ... şirketinin cirosunun ayrıca alınmasına gerek duymadıklarını beyan ettiği, sanıkların ve katılanın soruşturma evresindeki ayrıntılı beyanlarının çoğunlukla iddianame konusu yapılmayan çek ve olaylara ilişkin olduğu, söz konusu çekleri tahsil eden ..., ... ... ve ...’ın beyanlarının alınmadığı, taraflar arasında suça konu çeklerle ilgili açılmış hukuk davalarının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, ... numaralı çek arkasındaki ... Ev Gereçleri... A.Ş. ye ait cironun aidiyeti konusunda bilirkişi raporu alınmadığı, çeklerin alınıp/verilmesine ilişkin, taraflar arasında bir hukuki ilişkinin var olup olmadığına dair şirket defterlerinde inceleme yapılmadığı ve çeklerin tahsil edildiği banka görevlilerinin beyanlarının alınmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1) Suça konu çekleri tahsil eden ..., ... ... ve ...’ın kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve kendilerine söz konusu çekleri hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sorulması,

2) ... numaralı çek arkasındaki ... Ev Gereçleri... A.Ş. ye ati ciro imzasının aidiyeti konusunda bilirkişi raporu alınması,

3) Katılan ile sanıklar arasında suça konu çeklerle ilgili hukuk davası bulunup bulunmadığının araştırılması var ise delil olabilecek belge örneklerinin dosyaya alınması,

4) ... ... A.Ş. ile ...... A.Ş. ve ... ... A.Ş.nin ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak suça konu edilen çeklerin verilip/alınmasına ilişkin kayıt bulunup bulunmadığının araştırılması,

5) Katılan ile sanık ...’ın suç tarihinde ... ... A.Ş.nin birlikte imzaya yetkili temsilcileri oldukları halde çeklerin tek imzalı olarak düzenlenmesine rağmen çek bedelinin ödenme sebebinin Akbank’ın ilgili şubesinden sorulması, gerekirse ödemeyi yapan banka görevlisinin tanık olarak dinlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi, suçun sübutu halinde de, hükümden sonra eylemin uzlaştırma kapsamına alınması da dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırmayla sanıkların beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6583, Karar No: 2024/2894, Tarih: 25.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/6583 E.  ,  2024/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Örnek 10 İcra takibi ile 40.064,25 TL alacağın tahsili için Ankara 6. İcra Müdürlüğünün 2021/7989 E. sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinde, borçlunun adına kayıtlı Ankara/Etimesgut ... Mah. 46093 Ada, 1 Parsel A Blok 14 nolu bağımsız bölüm nolu taşınmaza 28.07.2021 tarihinde haciz konulduğu, borçlunun 21.07.2022 tarihinde İcra Mahkemesine başvurarak taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu ve haczin kaldırılmasını istediği, İlk Derece Mahkemesince; meskeniyet şikayetinin kısmen kabul kısmen reddi ile şikayete konu taşınmazın; borçlunun haline münasip ev alabileceği 500.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına, 500.000,00 TL'nin şikayetçi borçluya, kalan miktarın alacaklıya ödenmesine, borçlunun fazlaya ilişkin talebinin reddine dair karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şart olduğu gibi, haczin yargılama süresince de ayakta kalması gerekir. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle ve mahkemece re'sen İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşüp düşmediğinin belirlenmesi gerekir.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için icra müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. Konuya ilişkin tasarruf yetkisi kısıtlamalarının tapu kütüğüne şerh verilebileceğini hükme bağlayan TMK’nın 1010. maddesi emredici nitelikte olmayıp, aynı maddenin son fıkrası uyarınca haciz şerhi verilmekle, taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilir. Tapuya işlenmesi, haczin kurucu unsuru olmayıp bildirici nitelik taşır. Ne var ki üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilmesi için haczin tapu siciline işlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, İİK’nın 106-110. maddeleri uyarınca haczin düşüp düşmediği belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak icra müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, İİK’nın 106-110. maddeleri uyarınca haczin düşüp düşmediği belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak icra müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda, Ankara 6. İcra Müdürlüğünün 2021/7989 Esas sayılı takip dosyasında şikayet konusu taşınmaz üzerine 28.07.2021 tarihinde haciz konulduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 21.07.2022 tarihi itibarı ile haczin ayakta ve geçerli olduğu; ancak yargılama sırasında alacaklının, bir yıllık sürede dava konusu taşınmaza ilişkin satış talep etmediği, bu nedenle bu dosyadan taşınmaza tatbik edilen haczin İİK'nın 110/1. maddesi uyarınca düştüğü anlaşılmıştır.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, Ankara 6. İcra Müdürlüğünün 2021/7989 Esas sayılı takip dosyasından şikayet konu taşınmaza tatbik edilen haciz şikayet tarihinden sonra yargılama sırasında düştüğü görülmekle konusuz kalan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, dava açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 31.05.2023 tarih ve 2023/613 E. - 2023/1231 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 24.01.2023 tarih ve 2022/844 E. - 2023/112 K. sayılı kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde borçluya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1532, Karar No: 2014/1771, Tarih: 10.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1532 E.  ,  2014/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/251

Taraflar arasındaki kayıt kabul ve sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kurumun, müflis davalıdan iflas tarihi itibariyle prim, işsizlik sigortasi primi, ve damga vergisi borçları nedeniyle 147.886,12 TL icraya intikal etmiş, 4.603,03 TL'de icraya intikal etmemiş olmak üzere toplam 152.489,15 TL alacağı bulunduğunu, ancak, sıra cetvelinde alacağın 16.556,98 TL’sinin kabul edildiğini, sıra cetveli düzenleneceği tarih itibariyle güncel alacakları sorulmadığı için 135.932,17 TL’sinin kabul edilmediğini ileri sürerek, davacının davalıdan alacağı olan ve sıra cetveline yazılmayan 135.932,17 TL’nin de masaya kabulü ile toplam 152.489,15 TL alacağın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davalı müflis hakkında Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce iflas kararı verildiğini ve iflas tasfiye işlemlerinin Antalya 12. İcra Müdürlüğü’nün 2010/1 iflas sayılı dosyasından takip edildiğini, 02.04.2012 tarihinde sıra cetveli tanzim edildiğini, davacı tarafından iflas dosyasına intikal ettirilmiş belgelere göre işlem yapıldığını, iflas tarihi itibariyle alacak miktarının bildirilmiş olması gerektiğini, iflas tarihinden sonra faiz işletilemeyeceğini, davacının hesaplamasının yanlış olduğunu, dosyaya intikal eden ödeme emri miktarına göre alacağın 16.556,98 TL olarak hesaplandığını ve sıra cetveline 3. sırada kaydedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kurumun iflas tarihi olan 25.03.2010 tarihine kadar işlemiş faizleri ile birlikte toplam 131.935,90 TL alacağının bulunduğu, bu alacağın 16.556,98 TL'sinin iflas masasına kaydedildiği, bu miktar düşüldüğünde bakiye 115.378,92 TL alacağı kaldığı, İİK'nın 196. maddesine göre iflas tarihinden sonra işleyecek faiz ve gecikme zamlarının bütün alacaklar tasfiye edildikten sonra masada para kalırsa ödeneceğinden bilirkişinin iflas tarihine kadar faiz hesap yapmasının yerinde olduğu, iflas idaresinin ancak kendisine sunulan belgelere göre alacağı kabul veya red edebileceği, davacının sunduğu belgelere göre alacağın 16.556,98 TL'lik kısmının iflas masasına kabul edildiği, davalının davanın açılmasına neden olmadığından yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, lehine vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 115.378,92 TL alacağın iflas masasına alacak olarak kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı kurumca mahkemeye hitaben yazılan 25.12.2012 havale tarihli cevabi yazıda bildirilen borç miktarı ve 19.11.2012 tarihli borç görüntüleme ekranında bildirilen icraya intikal etmemiş borç miktarı toplamının bilirkişi raporu ve ek raporu ile doğrulanmış bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11867, Karar No: 2018/6019, Tarih: 03.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11867 E.  ,  2018/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Ordu Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 10/10/2014 tarihli raporu ve katılanın aşamalarda istikrarlı olarak yüzüne “muşta” tabir edilen cisim ile vurulduğunu beyan ettiği dikkate alındığında, sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek işledikleri fiil sırasında TCK'nin 6/1-f maddesi kapsamında kalan silah kullandıkları anlaşıldığı halde, aynı Kanunun 86/3-e maddesi ve yüzde sabit ize neden olan yaralanma nedeniyle TCK’nin 87/1-son hükmünün uygulanmaması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından;

Sanıklar hakkında uygulama yapılırken yaralamanın niteliğine göre 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra TCK'nin 87/1-c, 87/1-son maddelerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken, TCK’nin 87/1-c ilk maddesi gereği bir kat arttırım yapıldığından bahisle doğrudan 3 yıl hapse hükmedilmesi suretiyle TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılmış ise de bu husus sonuca etkili olmadığından;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından;

Anayasa Mahkemesi’nin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13006, Karar No: 2015/621, Tarih: 20.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13006 E.  ,  2015/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 23.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.01.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ile vekili Av. ..., karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı...'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5112, Karar No: 2012/9882, Tarih: 24.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/5112 E.  ,  2012/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : :Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- ..., maktul ...'ı Kasten Öldürme Suçundan TCK'nun 81/1, 62/1, 53/1-2, 63. Maddeleri uyarınca 25 yıl hapis,

2- ..., Maktul ...'ı Kasten Öldürmeye Yardım Etme Suçundan TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2, 63. Maddeleri uyarınca 10 yıl hapis,

3- ..., Maktul ...'ı Kasten Öldürmeye Yardım Etme Suçundan TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2, 63. Maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... hakkında mahkemece verilen 24/05/2011 tarih ve 12-111 sayılı hüküm yasal süresi içinde sanık müdafii tarafından 26/05/2011 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık 21/06/2012 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediğinden, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 1­9/15 sayılı kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın feragati nedeniyle CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürme, sanıklar ... ve ...'in kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin suçun tasarlanarak işlendiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14410, Karar No: 2015/15977, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14410 E.  ,  2015/15977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/50-2014/171

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, A.. B.. hakkındaki davanın görev yönünden reddine T.. M.. ve G.. B.. aleyhine açılan davanın husumetten reddine, T.. M.. hakkında ise davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre davanın A.. B.. hakkında görev yönünden T.. M.. ve G.. B.. yönünden ise husumetten, 380 kw ...... Ankara....... Enerji Nakil Hattı nedeniyle de önceki malik T. T. tarafından TİAŞ Genel Müdürlüğü lehine irtifak tesis edildiği anlaşıldığından bu hat yönünden sabit olmayan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğinde 154 kw. Ankara..... enerji nakil hattına ilişkin davacı ve bayilerine karşı kamulaştırma yapıldığına ve tapuda irtifak hakkının tesis edildiğine dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır.

Bu nedenle dava konusu taşınmazdan geçen 154 kw. Ankara ........... enerji nakil hattına ilişkin olarak esasa girilerek, davacı bayilerine karşı geçerli bir kamulaştırma yapılıp yapılmadığı araştırılarak ve taraflardan delilleri sorulmak suretiyle kesin olarak tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13799, Karar No: 2023/1246, Tarih: 20.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/13799 E.  ,  2023/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2019/18 Esas, 2019/251 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 26.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/774 Esas, 2021/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf itirazları yerinde olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/74 Esas, 2020/122 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl 9 ay hapis ve 31.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/774 Esas, 2021/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.