muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17895, Karar No: 2014/4078, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17895 E.  ,  2014/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik,dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın ...Ltd. Şti'nin ortağı ve sorumlu müdürü olduğu, hatır için eski ortağı olan ...'den boş olarak aldığı, ...'e ait...Şubesinden verilme...nolu çeki, kendisine ait şirketi hamil gösterip 12.500 TL değerde düzenleyerek keşideci görünen ...'in yerine taklit bir imza attıktan sonra, çek arkasını da kendisine ait şirket kaşesi ve gerçek imzası ile ciro ederek katılan ...'a teminat olarak verip karşılığında kredi aldığı olayda,

Suça konu çekin çek hesabı sahibi tarafından sanığa keşideci imzasıda atılmamış olarak tamamen boş bir şekilde kullanması için verildiği, göz önüne alındığında, çek sahibinin belirtilen çeki sanığın kendisi adına keşide etmesine zımnen izin verdiği anlaşıldığından sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturmadığı yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8992, Karar No: 2020/671, Tarih: 15.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/8992 E.  ,  2020/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve yasaya uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Üst Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.12.1986 tarih, 477/634 Esas ve Karar, 21.09.1992 tarih, 225/236 Esas ve Karar ile 12.06.2001 tarih, 177/119 Esas ve Karar sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK' nun 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5734, Karar No: 2021/775, Tarih: 25.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/5734 E.  ,  2021/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7577, Karar No: 2024/3902, Tarih: 25.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/7577 E.  ,  2024/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

DAVACI/BORÇLU : ...

DAVALI/ALACAKLI : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İleri sürülen temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; tapunun 55 ada 1 parselinde kayıtlı 6 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmaza ilişkin meskeniyet şikayetinde bulunduğu, mahkemece şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın 600.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satışına karar verildiği, karara karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şart olduğu gibi, haczin yargılama süresince de ayakta kalması gerekir. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle ve mahkemece re'sen İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşüp, düşmediğinin belirlenmesi gerekir.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için icra müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. Konuya ilişkin tasarruf yetkisi kısıtlamalarının tapu kütüğüne şerh verilebileceğini hükme bağlayan TMK’nın 1010. maddesi emredici nitelikte olmayıp, aynı maddenin son fıkrası uyarınca haciz şerhi verilmekle, taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilir. Tapuya işlenmesi, haczin kurucu unsuru olmayıp bildirici nitelik taşır. Ne var ki üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilmesi için haczin tapu siciline işlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, İİK’nın 106-110. maddeleri uyarınca haczin düşüp düşmediği belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak icra müdürlüğünce haciz talebinin kabul edildiği tarih esas alınmalıdır.

Somut olayda, Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2022/2639 Esas sayılı takip dosyasında şikayet konusu taşınmaz üzerine 10.03.2022 tarihinde haciz konulduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 13.07.2022 tarihi itibarı ile haczin ayakta ve geçerli olduğu; İlk Derece

Somut olayda, Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2022/2639 Esas sayılı takip dosyasında şikayet konusu taşınmaz üzerine 10.03.2022 tarihinde haciz konulduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 13.07.2022 tarihi itibarı ile haczin ayakta ve geçerli olduğu; İlk Derece

Mahkemesinin karar tarihi olan 02.03.2023 tarihinde haczin devam etmekte olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 07.06.2023 tarihi itibariyle ise dosyada geçerli bir satış talebi ve avansı olmamakla, alacaklının, yasal 1 yıllık sürede satış talep etmediği, sonuç olarak İİK' nın 110/1. maddesi gereğince taşınmaz üzerindeki iş bu haczin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinden önce düştüğü anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece şikayetin incelenmesi sırasında haciz düştüğünden konusuz kalan şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve HMK'nın 331/1 maddesi uyarınca tarafların şikayet tarihindeki haklılık durumlarına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 07.06.2023 tarih ve 2023/817 E. - 2023/1294 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 02.03.2023 tarih ve 2022/835 E. - 2023/246 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7438, Karar No: 2022/17162, Tarih: 19.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7438 E.  ,  2022/17162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 26/04/2022 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06/05/2022 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6443, Karar No: 2024/2771, Tarih: 04.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6443 E.  ,  2024/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1361 Esas, 2022/843 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/311 E., 2020/56 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin yiyecek ve içecek malları ile yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri üzerinde kullanılan “...” ibareli markanın gerçek hak sahibi olduğunu, söz konusu marka için davacı tarafından 2015/85976 sayılı marka ile 43. Sınıfta başvuruda bulunulduğunu, başvurunun ilanı üzerine 3. Kişilerce itiraz edildiğini ve müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, davalının da müvekkili markası ile logo ve slogan dahil aynı ibare için 29 ve 43. sınıfları kapsayan marka başvurusunda bulunduğu, başvurunun 29. Sınıf yönünden kısmi ilanına müvekkili tarafından itiraz edildiğini, itirazının nihai olarak dava konusu YİDK kararı ile reddine karar verildiğini, müvekkili ve eşinin uzun yıllardan bu yana gıda sektöründe faaliyet gösterdiklerini, 2014 yılında “...” markasının müvekkili ve eşi tarafından ihdas edildiğini, var ettiği markayı kişisel nedenlerle ... Gıda San. ve Tur. Tic. Ltd. Şti. üzerinden faaliyete geçirdiğini, “...” ibareli markanın gerçek hak sahibinin hukuken ... Gıda firması, fiilen ise müvekkili olduğunu, ... Gıda firması tarafından “...” markası üzerindeki doğmuş ve doğacak tüm hak ve yetkilerin müvekkiline devredildiğini, müvekkilinin markayı oluşturmak ve tutundurmak için çok çaba sarf ettiğini, davalının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin limited türündeki bir şirketteki hisselerini davalıya devrettiğini, davalının marka üzerinde hiçbir hakkı bulunmadığını, aynı ibareli marka başvurusunun önce müvekkili tarafından yapıldığını ve markanın müvekkili tarafından tanıtıldığını ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve dava konusu marka başvurusunun tüm sınıflarda reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap vermemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap vermemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı Kurumun karar verdiği tarihte davacının itiraza mesnet markalarından 2015/85976 sayılı markasının nihai ret kararı ile hükümden düştüğü, 2016/26480, 2016/53346, 2016/53358, 2016/53360, 2016/53362, 2016/53367, 2016/53370, 2016/87512, 2017/12591, 2017/12978 sayılı markalarının ise dava konusu marka başvurusundan sonra yapılan başvurular olduğu, bu nedenle davacının 556 sayılı markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yapmış olduğu itirazın yerinde olmadığı, davacının kötü niyet iddiasının yerinde olmadığı, dosya kapsamındaki belgelerin dava konusu markanın gerçek hak sahibinin davacı olduğu yönünde kesin kanaat bildirmek için yeterli ve elverişli olmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların da somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu markayı, markanın gerçek hak sahibinden tüm haklarıyla devir aldığını, müvekkilinin devir ilişkisine girdiği kişinin halefi olduğunu, artık bu hakları onun da ileri sürebileceğini, zira, böylesi bir ilişkide devir bedelini ve devir alma iradesini belirleyen en önemli etkenin devir alan kişinin devir aldığı hakka dair "tüm talep haklarını da kendi yetki alanına" geçirdiğine olan ve icabında bunları ileri sürebileceğine olan güven olduğunu, marka sahibinin devir ettiği hakların esasında geçmişten başlayan gerçek hak sahipliğine ilişkin talep haklarını da içermesi gerektiğini reddeden bilirkişi raporuna dayalı olarak verilen kararla müvekkilinin hakkına kavuşmasına engel olunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının istinaf itirazı olarak sadece dava konusu başvuru üzerinde öncelik hakkının bulunduğunu ileri sürdüğü, bu sebeple sınırlı olarak yapılan incelemede davacının dava konusu başvuru üzerinde, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca öncelik hakkı bulunduğunu ispatlayamadığı gibi dava dışı şirketle ile yaptığı marka devir sözleşmesinin de dava konusu başvuru tarihinden sonraki tarihli 2016/26430 sayılı markaya ilişkin olduğu, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3216, Karar No: 2019/20614, Tarih: 21.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3216 E.  ,  2019/20614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Anadolu 10. İş Mahkemesi'nin 04/10/2017 tarih 2016/684 Esas, 2017/573 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar vermiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenlikte 01/01/2015 tarihinde işe başladığını, 03/10/2016 tarihinde araç içi kamerasını kapattığı için 04/10/2016 tarihinde işten çıkartıldığını, işe gelmemesi söylendiğini, bir belge dahi verilmediğini ve iş akdinin feshedildiğini iddia ederek; feshinin geçersizliği ile davacının işine iadesine ve buna bağlı mali haklardan davalının sorumlu tutularak karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin 4857 sayılı iş kanunun 25. Maddesine uyarınca geçerli sebeple feshedildiğini, davacının şirket tarafından 26/09/2016 tarihinde ve 03/10/2016 tarihinde tarihlerinde savunmasının alındığını, çoğu kez sözlü olarak uyarıldığını, davacının çöp toplama kamyonunu hızlı ve dikkatsiz kullandığını, çalışanlardan bazısının aracın arkasından düştüğünü, iş akdinin bu nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince" Mahkememizce yapılan yargılamada davacı işçinin özlük dosyası, SGK hizmet cetveli celp edilmiş, davacı ve davalı tanıkları dinlenmiştir, Tüm bu delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda davacının 01/01/2015-04/10/2016 tarihleri arasında davalı işverenlikte çöp kamyonu şoförü sıfatıyla çalıştığı, bu süre içerisinde 26/09/2016 ve 03/10/2016 tarihlerinde araç içi kamerasına bez bağlayarak görüşü engellediği araç içinde sigara içilmemesi yönündeki kuralı bildiği halde sigara içtiği, aracını hızlı ve özensiz kullandığından çöp arkası işçisi ...'ın düşerek yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiası ile savunmasının alındığı, duruşmada dinlenen davacı ve davalı tanıklarının bu hususları doğruladıkları dolayısıyla davalı işverenliğin haklı sebeplerle iş sözleşmesini feshettiği" şeklinde gerekçe oluşturularak davanın reddine karar verilmiştir.

Ç)İstinaf Başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D)İstinaf Sebepleri:

Ç)İstinaf Başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; araç içerisinde sigara içilmesinin iş akdinin feshi gerekçesi olamayacağını, tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere davalı işyerinde kural olarak sigara içmek yasak olmakla birlikte herkes sigara içmekte ancak sigara içtiği için kimsenin iş akdi feshedilmediğini, davalının her ne kadar cevap dilekçesinde uyarıldığını iddia etmiş ise de dosyaya hiçbir tutanak ya da uyarı yazısı koymadığını, davacının aracını dikkatsiz kullandığı iddiasının da, iş akdinin feshine haklı gerekçe olamayacağını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince “İlk derece mahkemesince davacının araç içerisindeki kameraya bez bağlayarak sigara içmesi ve aracı hızlı ve dikkatsiz kullanarak diğer bir işçi olan ...'ın düşerek yaralanmasına sebebiyet verdiğine ilişkin olayların haklı fesih sebebi sayılarak davanın reddine karar verilmiş ise de; özellikle davalı tanığı olarak dinlenilen ...'ın kendi ifadesi de dikkate alındığında, davacının kullandığı aracın kasisten geçtiği esnada ...'ın araçtan düşmesi olayının vukuu bulmadığı, ayaklarının basmış olduğu yerde boşluğa düştüğü anlaşılmaktadır. Tanık anlatımlarından sigara içme hadisesinin sadece davacı işçi tarafından yapılmadığı, diğer şoför ve işçilerinde çalışırken ve araçta sigara içtikleri anlaşılmaktadır. Davacının aracı hızlı ve dikkatsiz kullandığı ve ... isimli işçinin yaralandığı iddia edilmiş ise de, ... 'ın kendi ifadesinden de anlaşıldığı üzere araçtan düşme ve yaralanma olayının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu açıklamalar doğrultusunda davacının sigara içmesine yönelik eyleminin ve 1 kere olduğu anlaşılan hızlı ve dikkatsiz araç kullanma eyleminin iş akdinin haklı veya geçerli nedenlerle feshini gerektirecek ağırlıkta bulunmadığı” gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

F)Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

E) Gerekçe: