muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3571, Karar No: 2012/5813, Tarih: 29.06.2012

Mahkemece, davacının dayandığı tapu kaydının taşınmazın rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 9500.54 metrekarelik bölümüne uyduğu, (A) harfi ile gösterilen 28718.70 metrekarelik bölümünde davacının malik sıfatıyla 20 yılı aşkın zilyetliği varsa da; davacı murisi Mevlüt Deveci mirasçıları adına belgesizden 100 dönümden fazla yer tespit edildiği, (C) harfi ile gösterilen bölümün ise mera vasfında olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazın bir bölümünün murisi Mevlüt Deveci adına 15.11.1973 tarih ve 40 sıra numaralı tapu kaydı ile kayıtlı bulunduğu, bir bölümünde ise satın alma yoluyla zilyet bulundukları iddiasına dayanmıştır. Davacının dayandığı 15.11.1973 tarih ve 40 sıra numaralı ve 9500 metrekare yüzölçümlü tapu kaydı tesisinde Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğinin taraf olduğu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1959/21-22 sayılı ve 27.10.1959 tarihli tescil ilamı ile oluştuğu ve dayanağı tescil haritasının bulunduğu anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca haritası bulunan tapu kayıtlarının kapsamının haritasına göre belirlenmesi zorunludur. Mahkemece tapu kaydının dayanağı tescil krokisi zemine uygulanmamış olduğu gibi haritanın zemine uygulama yeteneğinin bulunmadığı kabul edilse bile tapu kaydının kapsamı kesin olarak belirlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında yerel bilirkişiler ve fen bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılamalı, tapu kaydının krokisi yerel bilirkişiler yardımı ve teknik bilirkişi aracılığı ile usulen mahalline uygulanmalı, fen bilirkişisinden tapu haritası ve kadastro paftasının çakıştırılarak uygulanmasını ve 3402 sayılı Yasa'nın 20/A maddesine göre kapsamını gösterir krokili rapor alınmalı, tapu kaydının haritasının fenni sıhhati bulunmadığından zemine uygulanamaması halinde tapu kaydının doğu sınırının mera okuması nedeniyle gayrisabit hudutlu olduğu, miktar fazlasının zeminde mevcut meradan açıldığının kabulü gerektiğinden kayda miktarı ile kapsam tayin edilmeli, tapu kaydının batı sınırında yazılı dere hududunun zeminde mevcut bulunduğu, güney sınırında İsmail Canpolat tarlalarının komşu 160 ada 50 sayılı parsel maliki olduğu anlaşıldığından kayda kapsam tayin edilirken Mevlüt mirasçıları davacı ve diğerleri adına tespit edilen 160 ada 51 sayılı parsel ile 160 ada 50 sayılı parsel ve dere ile irtibatın kesilmemesi gerektiği göz önünde bulundurulmalı, fen bilirkişisine bu ilkeler doğrultusunda tapu kapsamını gösterir krokili rapor düzenlettirilmeli, kayıt miktarınca yer tapu maliki Mevlüt Deveci mirasçılarına bırakılarak miktar fazlasının mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1884, Karar No: 2015/565, Tarih: 09.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/1884 E.  ,  2015/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...... arasındaki davadan dolayı.... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.11.2013 gün ve 2012/421-2013/364 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyası, temyiz incelemesi yapılmak üzere elektronik ortamda Dairemize gönderilmişse de, dosyanın incelenmesinde; elektronik ortamda taranmamış olarak dosyasına kaydedilmiş bir kısım evrak kaydının yapıldığı, taranan bir kısım evrakın okunaksız olduğu ve bu şekliyle dosyanın Yargıtay denetimine elverişli nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından dava dosyasının tamamının ekleriyle birlikte fiziki olarak gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/74, Karar No: 2015/6736, Tarih: 01.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/74 E.  ,  2015/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17969, Karar No: 2013/22839, Tarih: 16.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/17969 E.  ,  2013/22839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

...-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %...’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

...- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davacı payı üzerinde bulunan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

...)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/29666, Karar No: 2015/33401, Tarih: 02.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29666 E.  ,  2015/33401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kütahya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2015

NUMARASI : 2015/570-2015/588

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kurumda değişen alt işverenler nezdinde kesintisiz çalıştığını, davalı kurum ile bu alt işverenler arasında işçi temini bulunduğunu, daha sonra davacının çalıştığı işyerinin özelleştirme yoluyla diğer davalı şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı kurum ile dava dışı şirketler arasında alt işverenlik ilişkisi olduğu, davalılar arasında ise özelleştirme sebebiyle işyeri devri bulunduğu ve davalıların davacının taleplerinden müteselsilen, müştereken sorumlu buludukları, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Ç. Şirketi'nin tüm, diğer davalılar T. İşletmeleri ve Anonim Şirketi'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların davacıların taleplerinden sorumlu olup olmadıkları ve sorumlu iseler sorumluluklarının hangi esasa göre belirleneceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrasında alt işverenlik düzenlenmiştir. Buna göre, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ise işyeri devri ve bunun iş sözleşmesi ile işçilik alacakları üzerindeki etkisi düzenlenmiştir. Söz konusu maddeye göre; işyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Somut olayda; davacının önce T. İşletmeleri sonra Anonim Şirketi ve nihayet Ç. Şirketi nezdinde alt işveren işçisi olarak kesintisiz çalıştığı görülmektedir. Mahkemece muvazaa iddiasının kabul edilmemesi ve davacı tarafın kararı temyiz etmemesi karşısında Anonim Şirketi ve T. İşletmeleri'nin asıl işveren konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda ifade edildiği üzere işyeri devrine ilişkin kurallar, işverenler arasında gerçekleşen ve hukuki işleme dayalı olarak işyerinin bir işverenden diğerine geçmesine sebep devirler için uygulama kabiliyetine sahiptir. Asıl işverenin işyerini devretmesi alt işverenin işçileri açısından işyeri devrine ilişkin 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinin uygulanmasına sebep olmaz. Zira asıl işveren kanun gereği sorumlu olan ve alt işverenin işçisinin işvereni olmayan bir işveren olup, söz konusu madde kapsamında bir işveren olmadığı gibi asıl işverenin işyeri de bu kapsamda bir işyeri niteliği taşımaz. Asıl işverenin işyerini devretmesi sadece kendi işçileri açısından İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenen işyeri devri kurallarının uygulanmasını gerektirir. Bu durumda işyerini devreden asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı sadece kendi döneminde doğan alacaklar bakımından İş Kanunu'nun 2. maddesi sebebiyle asıl işveren sıfatıyla sorumlu olacak, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca işyeri devri kurallarına göre sorumlu tutulamayacaktır.

Somut olaya dönüldüğünde, davalı T. İşletmeleri'nin işyerini Anonim Şirketi'ne devrettiği, davalı Anonim Şirketi'nin ise aynı işyerini özelleştirme suretiyle diğer davalı Ç. Şirketi'ne devrettiği görülmektedir. Bu itibarla iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı alacaklar bakımından davalılar Anonim Şirketi ve T. İşletmeleri'nin asıl işveren oldukları dönemde doğmadıkları da dikkate alınarak anılan davalıların sorumlulukları olmadığı göz önününe alınmaksızın davacının talepleri bakımından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1863, Karar No: 2013/5225, Tarih: 25.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1863 E.  ,  2013/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme, hakaret

HÜKÜM :...; Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermeden Beraatine, ..., ...; TCK 87/4(2. Cümle), 53/1 maddelerince 15 sene hapis cezası, ..., ...; TCK 125/1, 125/4, 52/2 maddelerince 2100 TL Adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanıklar ..., ... ve ...'nın hakaret suçlarından verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, 6217 ... Kanunla değişik CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz talepleriyle, müdahiller vekilinin suç vasfına yönelmeyen temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi REDDİNE karar verilmiştir.

B) Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii ve müdahiller vekilinin sanık ... yönünden öldürme suçuna yönelen temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'nın kastın aşılması suretiyle öldürmeye yardım suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, tahrikin varlığına, TCK.nun 62.maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişen, müdahiller vekilinin sanık ... yönünden eksik incelemeye, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1)Sanık ...'nın kastın aşılması suretiyle öldürme suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2)Sanıklar ... ve ...'ın kastın aşılması suretiyle öldürme suçları yönünden;

1)Sanık ...'nın kastın aşılması suretiyle öldürme suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2)Sanıklar ... ve ...'ın kastın aşılması suretiyle öldürme suçları yönünden;

a)Olay tarihinden önce Orman İşletme Müdürlüğünce köylülere tarlalarına sınır olan orman arazisinden kesim yapabilmeleri için izin verildiği, kardeş olan sanıklar ... ve ...'nın olaydan bir gün önce kesim yaparken sınırlarını aşarak, tarla komşuları olan maktüle ait alandan da kesim yaptıkları, maktülün bu durumu bildirmesi üzerine ... ve ...'nın babası olan sanık ...'in oğullarına kızdığı, köy ihtiyar heyeti üyesi tanık ...'nin araya girerek tarafları anlaştırdığı, olay günü maktülün eşi olan müdahil ... ile birlikte arazideki kesilmiş odunları istifleyerek traktörüne yüklediği sırada, sanıkların yanlarına silahlarını alarak maktülün bulunduğu yerin yakınındaki tepenin arkasına geldikleri, sanıklar ... ve ...'in burada kaldığı, sanık ...'ın ise maktülü çağırmaya gittiği, maktülün yanına gelen sanık ...'ın "şurayı anlaşalım" diyerek maktülü kendisi ile birlikte gelmeye ikna ettiği, sanık ..., maktül ve müdahil ...'nin diğer sanıkların bulunduğu 60-70 metre uzaklıktaki olay yerine birlikte geldikleri sırada, sanık ...'in traktörünün arkasından çıkarak elindeki otomatik tüfekle 4-5 metre mesafeden maktülün bacaklarına doğru iki el ateş etiği, bu sırada sanık ...'ın da olay yerine gizlediği çift kırma tüfeği alarak 5-6 metre mesafeden maktülün bacaklarına doğru bir el ateş ettiği, maktülün vurularak yere düşmesi üzerine olay yerinden traktörleri ile ayrıldıkları, müdahilin köyden yardım çağırdığı ve maktülün hastaneye kaldırıldığı, tedavisi devam ederken 15.10.2010 tarihinde evinde vefat ettiği, maktülde sol diz üstünde10x20 cm.lik alanda çoğul, tatuajlar sola lokaline, diz medialinde çıkış yerleri olan, sağ dizde iki adet kurşun giriş lezyonu bulunan yaralanmasına bağlı popliteal arter yaralanması ve açık çok parçalı femur kırığı oluşmasına neden olan olayda; Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle; av tüfeğiyle yakın mesafelerden atış yapılan somut olayda kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaraların nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerine uyan TCK.nun 37.maddesi delaletiyle 81.maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, suçun hukuki nitelemesinde yanılgıya düşülerek kastın aşılması suretiyle öldürme suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b)Hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 ... TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğuna karar verilmesi yerine, TCK.nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya, TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, sanıklar ... ve ... yönünden CMUK.nun 326/son.maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla haklarında kurulan kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın tahliye taleplerinin REDDİNE, 25/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20028, Karar No: 2017/27207, Tarih: 04.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/20028 E.  ,  2017/27207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Ek kararın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekiline 07/06/2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı idare vekilince karar 13/10/2016 tarihinde temyiz edilmiş, mahkemece 18/10/2016 tarihli ek karar ile süresinden sonra verildiği gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek karar süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyaya sunulan ve uyaptan süresi içinde gönderilen bir temyiz evrakı bulunmadığı gibi, davacı idare vekilince sehven başka dosyaya gönderildiği belirtilen temyiz dilekçesi ile ilgili olarak söz konusu dosyada yapılan incelemede de, bu dosyaya ait temyiz evrakı bulunmadığı anlaşıldığından, ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun ek kararın ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14076, Karar No: 2010/12441, Tarih: 27.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/14076 E.  ,  2010/12441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlüler ..., ... haklarında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan inceleme sonunda; ... hakkında uyarlama talebinin reddine; ... hakkında hükümlülüğüne ve müsadere dair (BALIKESİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.1.2008 gün ve 2006/118 esas, 2008/6 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelemesi hükümlüler müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 17.10.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre hükümlü ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, hükümlüye para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" Türk Lirası küsurunun atılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlü hakkında 765 sayılı TCK.nun 316/4, 318, 59/2 ve 81/1 madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 58 Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi suretiyle adı geçen sanık hakkındaki hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Hükümlü sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizin incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre hükümlünün suça konu on sekiz adet sahte on milyonluk banknotu evinde bulundurması, iki adet sahte on milyonluk banknotu ise dosyanın diğer sanıklarından Raif Karaağaç aracılığı ile piyasaya sürmesi biçimindeki eyleminin, 765 sayılı TCK.nun 316 ve 5237 sayılı TCK.nun da 197/1. madde ve fıkrasına aykırılık oluşturduğu gözetilerek anılan her iki yasa hükümleri birbirleriyle karşılaştırıldığında; 5237 sayılı TCK.nun da 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunacak hapis cezasının alt haddi bakımından hükümlü lehine ise de; somut olayda hükümlünün, taklit veya tağyirde iştiraki olmaksızın taklit veya tağyir eden kimse veya mutavassıt ile anlaşmaksızın suça konu sahte parayı piyasaya sürme biçiminde gerçekleşen eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 316. maddesiyle birlikte 318. maddesinin de uygulanacağı gözönüne alındığında hükmolunacak hapis cezalarının alt haddi bakımından 765 sayılı TCK.nun da hükümlü lehe bulunduğu gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK.nun 197/2. madde ve fıkrasıyla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sebepten dolayı (BOZULMASINA), 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.