muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23701, Karar No: 2017/3150, Tarih: 22.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23701 E.  ,  2017/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m.141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m.27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında,karşılıklı açılan boşanma davalarının neden kabul edildiğine, tarafların kusur durumlarına ilişkin hiçbir gerekçe belirtmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/9522, Karar No: 2024/10596, Tarih: 07.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9522 E.  ,  2024/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1649 E., 2024/1061 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/556 E., 2022/493 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde Ekim 2010 tarihinde gofret bölümünde işçi olarak çalışmaya başladığını, 25.03.2011 tarihinde gece vardiyasında 25 kg'lık kek kalıbını kaldırırken belinin kaydığını, omurgasında omurilik taşması ve sinir sıkışması meydana geldiğini, gece vardiyasında doktor bulundurulmaması ve yetkililerin ihmalkarlığı nedeniyle işçiye hemen müdahale edilmediğini kısa bir süre dinlendirip bir ağrı kesici hap verildikten sonra sabaha mesaisi bitene kadar kazaya uğrayan işçinin bel ağrılarına rağmen çalıştırıldığını, 25.03.2011 günü sabahı gece vardiyası biten davacının bu tarihte yerleşim yeri olan Konya Ereğli Devlet Hastanesine götürüldüğünü burada muayenesinde gece vardiyasında maruz kaldığı iş kazası nedeniyle belinde, kayma, omurilik taşması ve sinir sıkışması tespit edildiğini ve hastaneye yatırıldığını ve ameliyat ile 11 adet vida platin yerleştirildiğini belirterek Karaman İş Mahkemesinin 2016/252 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan tazminat davasına esas olmak üzere 25.03.2011 tarihinde geçirdiği iş kazasının ve kaza sonucu oluşan maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren düzenleme gereği davacının dava açılmadan önce Kuruma müracaatının olmaması nedeni ile dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, kaldı ki davacının hastanede yetkililere iş kazası geçirdiğini bildirmediği, şikayetçi olmadığı, Kuruma iş kazası bildirimi yapılmadığı, iş kazası vaka türünden geçici iş göremezlik belgesi bulunmadığı, ayrıca olayla ilgili olarak kolluk kuvveti tutanağı olmadığını belirterek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının vasıfsız işçi olarak çalıştığını, ayrıca görev aldığı bölümde yalnızca erkek işçilerin çalıştığını, davacının iş kazası geçirdiğini iddia ettiği 25.03.2011 tarihinde raporlu olduğunu, şahsi sicil dosyasında 16.03.2011 - 19.03.2011 tarihleri arasında bir raporu devamında 21.03.2011 - 26.03.2011 tarihleri arasında ikinci raporunun mevcut olduğunu, davacının rahatsızlığının ilk işe giriş tarihinden önce saptandığını, işyeri şahsi sicil dosyasında yer alan 18.10.2010 tarihli muayene raporunda kendisine dair kronik bel fıtığı ve migren rahatsızlığının olduğunun saptandığını, davacının kötüniyetli olarak bunu iş kazası ve meslek hastalığı olarak göstermeye çalıştığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; alınan raporlar doğrultusunda, kazayı gören herhangi bir tanığın olmadığı, hastane kayıtlarında iddia edilen kaza doğrultusunda bir ifadenin mevcut olmadığı, davacının işe giriş tarihinden önce de bulunan bel fıtığı rahatsızlığı ile illiyet bağı kurulacak işyerinde yaşanmış bir kazanın tespit edilemediği açıklanarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme sonucu hatalı karar verildiğini, Adli Tıp Raporlarında; hastalığının daha önce de var olduğu ancak dava konusu kaza nedeniyle hastalığında ilerleme olup olmadığı hususunda dava dosyası içerisinde olay tarihi ve öncesine ait görüntülemelerin bulunmaması nedeniyle yorum yapılamadığı ve maluliyet bildirilemediği, Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 25.03.2019 tarihli resmi yazısında; röntgen kayıtlarının saklandığı storage cihazının arızalı olduğu, grafilerin CD ortamına aktarılamadığının belirtildiği, davacının kaza öncesindeki ve kaza tarihindeki röntgen grafilerinin Ereğli Devlet Hastanesi uhdesinde olduğunu, bu delillerin toplanmadığını, dosyada dinlenen davacı tanıklarının davacının işyerinde rahatsızlandığına bizzat tanık olduklarını ve hatta davacıyı hastaneye kendilerinin götürdüğünü, davacının işyerinde ağır işte çalıştırıldığını açıkça ifade ettiklerini, davacının Ekim 2010 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığında sadece bel fıtığı başlangıcı mevcut olduğunu, çalışma süreci içinde yaptığı ağır iş nedeniyle hastalığının ilerlediğini, işe başlarken bel fıtığının bulunduğunu söylemesine rağmen ağır işte çalıştırıldığını, davalı tanıklarının davacıyı tanımadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "Dosyada mevcut davacı hakkında düzenlenmiş tıbbi belgelerin incelenmesinde;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "Dosyada mevcut davacı hakkında düzenlenmiş tıbbi belgelerin incelenmesinde;

1)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 13.09.2008 tarihli hizmet detay belgesinde; bel ağrısı tanısı olduğu,

2)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 07.02.2011 tarihli hizmet detay belgesinde; bel ağrısı tanısı olduğu,

3)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 09.02.2011 tarihli hizmet detay belgesinde; lomber omurga burkulma ve gerilmesi tanısı olduğu,

4)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 16.03.2011 tarihli hizmet detay belgesinde; nöralji nörit tanısı girildiği, lomber MR çekildiği,

5)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 17.03.2011 tarihli lomber MR tetkikinde; L5 vertebra korpus seviyesinde hafif düzeyli yükseklik kaybı, L5-S1 seviyesinde anterior listezis, L5-S1 seviyesinde diskte difüz anüler bulging görünümü mevcut olduğu, bilateral nöral foramen inferior kesimde daralma, diğer seviyelerde de hafif düzeyde difüz anüler bulging mevcut olduğu,

6)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 21.03.2011 tarihli hizmet detay belgesinde; lomber intervertebral disk travmatik yırtığı tanısı kayıtlı olduğu,

7)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 25.03.2011 tarihli hizmet detay belgesinde; lomber intervertebral disk travmatik yırtığı tanısı girildiği,

8)Konya Ereğli Devlet Hastanesinin 25.03.2011 giriş – 06.04.2011 çıkış tarihli yatan hasta bilgi formunda; hastanın ayakta durmada güçlük ve idrar probleminin olduğu, çekilen lomber MR’da L5-S1 seviyesinde anterior listezis izlendiği, yatış yapıldığı, 28.03.2011 tarihinde opere edildiği, L5’e 2 adet listezis vidası, L4 ve S1’e 4 adet poliaksiyel vida ile stabilizasyon sağlandığı, L5’e total laminektomi uygulandığı, kemik greft konduğu, anlaşılmaktadır.

Özlük dosyasında yer alan SGK sağlık ödemeleri sistem çıktısı ve iş göremezlik belgelerine göre davacının 16.03.2011-19.03.2011 ve 21.03.2011-26.03.2011 tarihleri arasında raporlu olduğu görülmektedir.

Yine özlük dosyasında yer alan 18.10.2010 tarihli işe giriş/periyodik muayene formunda davacının kronik hastalığı olarak bel fıtığı ve migren bildirilmiştir.

Mahkemece alınan 22.10.2018 tarihli raporda; olayın iş kazası olmadığı belirtilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 11.05.2020 tarihli raporunda; 25.03.2011 tarihinde geçirdiği ifade edilen iş kazasından önce düzenlenmiş 17.03.2011 tarihli lomber MR tetkiki raporunda L5-S1 seviyesinde anterior listezis mevcut olduğu, dikkate alındığında hastalığının önce de var olduğu ancak dava konusu kaza nedeniyle hastalığında ilerleme olup olmadığı hususunda dava dosyası içerisinde olay tarihi ve öncesine ait görüntülemelerin bulunmaması nedeniyle yorum yapılamadığı ve maluliyet oranı hakkında görüş bildirilemediği mütalaa edilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 31.01.2022 tarihli raporunda; 11.05.2020 tarihli mütalaada değiştirilecek husus bulunmadığı belirtilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 31.01.2022 tarihli raporunda; 11.05.2020 tarihli mütalaada değiştirilecek husus bulunmadığı belirtilmiştir.

Dinlenen tanıkların iddia edilen iş kazasına ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır.

Davacının tedavi kayıtları, 16.03.2011-19.03.2011 ve 21.03.2011-26.03.2011 tarihleri arasında raporlu olması, 18.10.2010 tarihli işe giriş/periyodik muayene formunda davacının kronik hastalığı olarak bel fıtığı ve migren hastalığının bildirilmiş olması, alınan adli tıp raporları ve bilirkişi raporu hep birlikte değerlendirildiğinde Mahkemece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

Bu açıklamalar altında tarafların iddia ve savunmalarına, dosya kapsamına, hükmün dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tespite ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/153, Karar No: 2012/3595, Tarih: 29.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/153 E.  ,  2012/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan...ne davalı belediyenin dere üstünü kapatıp dükkan yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, Havil Deresi üstünde dükkan yapabileceklerine ilişkin izin belgelerinin bulunduğunu, bu binalara ilişkin projenin 2000 yılında yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine dair önceden verilen kararın, Dairece; “... Hazinenin arzın tabi maliki olduğu, niteliği yazılı taşınmazlarla ilgili olarak böylesi bir davayı açmakta hukuki yararı bulunduğu; öyleyse, aktif dava ehliyetinin bulunmadığından söz etmenin olanaksız olduğu; hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerinin toplanarak işin esası bakımından bir karar verilmesi gereğine...” değinilerek hükmün bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak, yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.776.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14740, Karar No: 2013/6946, Tarih: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14740 E.  ,  2013/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin 07/05/2010 tarihinde temyiz defterine kaydedildiği anlaşılmakla temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'ün gündüz saatlerinde meskun mahalde sürücü belgesiz olarak yaya geçidi olmayan yerde yol içinde bulunan yaşı küçük 2000 doğumlu mağdura motosikletle çarparak mağdurun nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda mağdurun babası olan ve velayet hakkı sahibi müşteki ...'in soruşturma aşamasında olay nedeniyle şikayetçi olduğu, kovuşturma aşamasında ise beyanının alınmadığı, bu haliyle olay nedeniyle şikayet mevcut olduğu halde Türk Medeni Kanunun 336. maddesi uyarınca velayet hakkını tek başına kullanamayacak olan mağdurun annesi olan ...'in şikayetçi olmamasına dayanılarak şikayet yokluğu nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/51735, Karar No: 2019/6011, Tarih: 03.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/51735 E.  ,  2019/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılanın mahkemede alınan beyanında, Zati Ciminli 'yi şikayet etmesi nedeniyle adı geçen kişinin açık cezaevine gönderildiğini, sanıkların bu yüzden atılı suçları işlediklerini belirtmesi karşısında, katılanın beyanında belirttiği hususların araştırılması ve ayrıca katılanın dilekçesinde belirttiği Tuncay Kartal ve infaz koruma memuru Cemile'nin de açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmeleri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13310, Karar No: 2012/44057, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13310 E.  ,  2012/44057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 29, 62/1, 52/2, 86/2, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 kez 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2012 tarihli ve 2007/154 esas, 2012/1048 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/08/2012 gün ve 2012/13269/46836 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/08/2012 gün ve 2012/223537 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 86/2. maddelerinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 120 gün karşılığı adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 1.500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın alt sınırdan tayin edildiğinin belirtilmiş bulunulması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 gün tam sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanun'un 61/8. maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarih ve 2007/154 esas, 2012/1048 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkemenin seçimlik cezalardan para cezasını tercih etme yönündeki kabulü ve cezayı alt sınırdan takdirine bağlı kalınıp bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlü ...’ın 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılmak suretiyle hükümlünün 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının aynı Yasanın 52/2.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip 40.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen ceza miktarına nazaran 5237 sayılı TCK.nın 52/4.uyarınca taksitlendirilmesine yer olmadığına, diğer hükümlü ...’ın mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından 5 gün karşılığı adli para cezası üzerinden belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK,nın 151/1, 29, 62/1 ve 52/2. ve 86/2, 29, 62, ve 52/2.maddeleri uyarınca yapılan uygulama sonucunda iki kez ayrı ayrı 40.00.TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.