muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1447, Karar No: 2023/3111, Tarih: 01.06.2023

Jeoloji mühendisi bilirkişinin 09.10.2019 havale tarihli raporunda; hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde dere malzemesi olmadığı, (B) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde ise halen dere malzemesinin yoğun şekilde bulunduğu belirtilmiştir. Ziraat mühendisi bilirkişi kurulunun 05.08.2019 tarihli raporunda; hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün mera, yaylak, kışlak benzeri yerlerden olduğu, imar-ihya edildiği için zilyetlikle edinilebilecek yerlere dönüştüğü; aynı raporda (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün ise uzun yıllardır kullanılmadığı için toprak yapısı itibariyle mera, yaylak, kışlak arazileriyle benzerlik gösterdiği belirtilmiştir. Jeodezi ve fotogrametri bilirkişinin 04.02.2020 tarihli raporunda; dosya arasında bulunan 1964 yılına ilişkin hava fotoğraflarında, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün, eski dere yatağında kaldığı, imar-ihya edilmemiş, ham toprak özelliğinde olduğu, (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün ise, fiili olarak Karasu Nehrinin akarı vasfında olduğu; 1984 ve 2002 yıllarına ilişkin hava fotoğraflarında, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün tarımsal amaçla kullanıldığı, taşınmazın sınırlarının belirginleştiği, (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünde ise, nehir akarının bulunduğu; Karasu Nehrinin ıslahından evvel 2002 yılına ilişkin hava fotoğrafında, Karasu Nehri dava konusu taşınmazın kuzey ve doğusunda akmakta iken, nehrin ıslahından sonraki 2009 yılı ve sonrasına ilişkin hava fotoğraflarında, nehir yatağının dava konusu taşınmazın batısına doğru yatak değiştirdiğinin açıkça görüldüğü, dosya arasında bulunan 1964, 1984, 2002, 2009, 2011, 2013, 2016, 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin hava ve uydu fotoğrafları birlikte değerlendirildiğinde, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümün, en azından 1984 yılından beri kullanıldığının, (B) harfi ile gösterilen bölümde ise 2017 ve 2018 yıllarında dahi herhangi bir imar-ihya çalışmasının bulunmadığının anlaşıldığı belirtilmiştir.

Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2021/4845 Esas, 2022/7063 Karar sayılı geri çevirme kararı ile dava konusu taşınmaz bölümünün bulunduğu yerde ... tarafından Karasu Nehri’ne ilişkin ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa bu çalışmaların ne zaman başlayıp ne zaman bitirildiği hususunun araştırılarak, alınacak yazı cevabının dosya arasına alınması istenilmiş; ... Genel Müdürlüğünün 04.01.2023 tarihli yazı cevabıyla, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, Karasu Nehri’nin ıslah çalışmalarının 2007 – 2010 yılları arasında yapıldığı, bu çalışma ile nehrin eski yatağının değiştirildiği belirtilmiştir.

Mahallinde yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümün, dava tarihi itibariyle henüz imar-ihya edilmemiş olduğu anlaşıldığına göre, Mahkemenin bu bölüme ilişkin verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü yönüyle ise, her ne kadar jeodezi ve fotogrametri bilirkişinin raporunda, taşınmazın en azından 1984 yılından beri kullanıldığı belirtilmiş ise de, özellikle 10.05.2019 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin beyanları ve ... Genel Müdürlüğünün 04.01.2023 tarihli yazı cevabına göre, eldeki davanın henüz Karasu Nehrinin ıslahına ilişkin çalışmalar devam ederken açılmış olması karşısında, dava tarihi itibariyle taşınmazın henüz nehrin etkisinden kurtulduğu söylenemeyeceğinden, Mahkemece bu bölüm yönüyle de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Açıklanan sebeplerle, davacı ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine;

2.Davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20448, Karar No: 2019/8214, Tarih: 18.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20448 E.  ,  2019/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davanın esasına etkisi nedeniyle tasarrufu yapan davalı ... hakkında 6183 sayılı yasa kapsamında yapılmış olan bir icra takibi bulunup bulunmadığının, takip mevcut ise takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ilgili yerlerden istenerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3773, Karar No: 2017/5457, Tarih: 05.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3773 E.  ,  2017/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/01/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.(3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır.(4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.190,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davacının temyiz inceleme isteğinin reddine 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30181, Karar No: 2021/25812, Tarih: 01.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30181 E.  ,  2021/25812 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve cinsel taciz suçlarından sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1-4, 105/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2015 tarihli ve 2014/297 esas, 2015/240 sayılı kararının 08/09/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 22/12/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanunu’nun 125/1-4, 105/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2018/311 esas, 2019/369 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2021 gün ve 2021/39493 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10/12/2020 tarihli ve 2020/172 esas, 2020/5795 karar sayılı ilamında yer alan, "Sanığın olay günü parkta kardeşi tanık Rümeysa ile yürümekte olan katılana yönelik sarfettiği "kaşar, benimle çık, sana 100 TL vereyim beni rahatlat, sen kaşarsın" şeklindeki sözlerin 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde yer alan fikri içtima düzenlemesi de nazara alındığında aynı Kanunun 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek sadece bu suçtan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hakaret ve cinsel taciz suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde katılan Ceren Ağrelim'in, arkadaşı ile tartışmakta olan sanığın yanına gelerek "hayırdır, sorun ne" diye sorması üzerine, sanığın katılan Ceren'e hitaben sarfettiği kabul edilen "gel ben seni bir s.keyim, ne olduğunu anlarsın" şeklindeki sözler nedeniyle, sanık hakkında hakaret ve cinsel taciz suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın bahse konu ifadelerine ilişkin hakaret ve cinsel taciz suçlarının birlikte oluşması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan cinsel taciz suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca hakaret suçundan da hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Madde 125- "(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden (...) (1) veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle, İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) (Değişik: 29/6/2005 – 5377/15 md.) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) (Değişik: 29/6/2005 – 5377/15 md.) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır. " şeklindedir.

Madde gerekçesinde; “Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığıdır” biçiminde açıklama yapılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Madde 105- "(1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikayeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına fiilin çocuğa karşı işlenmesi hâlinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.(1)

(2) (Değişik: 18/6/2014-6545/61 md.) Suçun;

a) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin ya da aile içi ilişkinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

b) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

c) Aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

d) Posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

e) Teşhir suretiyle, işlenmesi hâlinde yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise verilecek ceza bir yıldan az olamaz. " şeklindedir.

Cinsel taciz, maddenin gerekçesinde kişinin vücut dokunulmazlığının ihlali niteliği taşımayan cinsel yönden, ahlak temizliğine aykırı olarak mağdurun cinsel davranışlarla rahatsız edilmesi olarak tanımlanmaktadır.

e) Teşhir suretiyle, işlenmesi hâlinde yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise verilecek ceza bir yıldan az olamaz. " şeklindedir.

Cinsel taciz, maddenin gerekçesinde kişinin vücut dokunulmazlığının ihlali niteliği taşımayan cinsel yönden, ahlak temizliğine aykırı olarak mağdurun cinsel davranışlarla rahatsız edilmesi olarak tanımlanmaktadır.

İncelenen somut olayda; Olay terihinde katılanın arkadaşı ile tartışmakata olan sanığa "hayırdır sorun ne" diye sorması üzerine sanığın katılan Ceren Ağrelim'e söylediği kabul edilen "gel ben seni bir s...yim ne olduğunu anlarsın " şeklindeki sözlerin TCK'nın 105. maddesinde düzenlene cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşıldığından, hakaret suçundan sanığın beraatine kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden

a- Hakaret suçundan sanık ... hakkında kurulan Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2018/311 esas, 2019/369 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

b- Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, aynı Kanunun 4-d fıkrası gereğince, aynı sözler nedeniyle cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle bu suçtan ayrıca KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

c -Cinsel taciz suçundan kurulan hükmün olduğu gibi bırakılmasına,

d-Dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/11 /2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3941, Karar No: 2020/6520, Tarih: 12.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3941 E.  ,  2020/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya incelendiğinde,davalı ...'nın vasisi ...'ya yapılan gerekçeli karar tebliğinin davalıya Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligat evrakında " Adreste kimse bulunmaması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince mahalle muhtarı Şerafettin Üner'e tebliğ edilip 2 numaralı haber kağıdı kapısına yapıştırılıp en yakın komşusu Bekir Ayhan'a haber verildiği" anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1. maddeleri uyarınca; yapılacak tebliğ işleminde muhatap adreste bulunmaz ise, adreste bulunmama nedeninin yönetmelikte belirtilen kişilerden beyanının alınması, beyanda bulunan kişinin mutlaka adı ve soyadının ve sıfatının tebligat parçasına yazılması, beyanda bulunanın imzasının alınması gerekir. Aksi halde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olur.

Somut olayda tebligat evrakında,davalı ...'nın vasisi ...'nın tevziat saatinde nerede olduğunu içermediği anlaşılan ve komşusunun imzasının olmadığı gibi imzadan imtina ettiğine dair bir ibareye yer verilmeyen tebligat TK'nin 21/1. maddesine aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın gerekçeli kararın davalıya usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, temyiz süresi beklendikten sonra dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1178, Karar No: 2020/2750, Tarih: 17.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/1178 E.  ,  2020/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ:TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın ... Vakfına ait olduğunu ileri sürerek, davalılar adına olan kaydın iptali ile vakıf adına tescile karar verilmesini istemiştir.Davalı ..., davanın reddini savunmuş, diğer davalılar savunma getirmemiştir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar deracattan geçerek 20.09.1989 tarihinde kesinleşmiş, dahili davalı ...'ın, tebliğlerin usulsüz olduğu gerekçesiyle yaptığı temyiz başvurusu ise mahkemece 04.05.2018 tarihli ek kararla reddedilmiş, redde ilişkin hüküm Dairece onanmış, dahili davalı ... vekilince karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Dairece, “Hal böyle olunca, yargılama sırasında ...’a dahili dava yoluyla taraf sıfatı kazandırılamayacağı, ... aleyhine usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gözetilerek davacı tarafın tavzih isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Değinilen hususlar bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından ... vekilinin karar düzeltme isteğinin (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla) HUMK'un 440. maddesi gereğince kabulü ile Dairenin 26.09.2018 tarih ve 2018/3194 Esas 2018/12804 Karar sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, tavzih isteğinin kabulüne ilişkin ek kararın usulüne uygun olarak ...’a tebliğ edilmediği anlaşıldığından 04.05.2018 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemece kurulan 26.03.1990 tarihli tavzih isteğinin kabulüne ilişkin ek kararın (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,” karar verilmiş, mahkemece 04.02.2020 tarihli ek kararla bozma ilamı doğrultusunda davacının 30.01.1990 tarihli tavzih isteğinin reddine, mahkemenin 26.03.1990 tarihli ek kararı ile iptal edilen ...’ın 2 parsel sayılı taşınmazdaki 11/32 payının ... adına tesciline karar verilmiştir.04.02.2020 tarihli Ek Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan 04.02.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, davacıdan harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6716, Karar No: 2020/9772, Tarih: 11.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6716 E.  ,  2020/9772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması belirlenen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kısmen kabulü ile harç yönünden düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30439, Karar No: 2017/17586, Tarih: 07.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/30439 E.  ,  2017/17586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait....mağazasında 03/12/2003- 28/05/2015 tarihleri arasında kesintisiz olarak mağaza müdür yardımcısı konumunda çalıştığını, davacının iş akdinin İş Kanunu b.25/2-e bendi uyarınca feshedildiğini, ancak yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacının iş sözleşmesinin, haklı nedenle feshedildiği savunulmuştur.

27/05/2015 tarihli feshi bildiriminde; davacının mağaza müdür yardımcısı olarak çalışmakta iken 25/01/2015 tarihinin kamera kayıtları incelendiğinde kasadan para aldığı ve ve çantasına koyduğunu, facebook resminde yer alan ve davalı firmaya ait monta ilişkin satış işlemi ve fatura kaydının olmadığı ilgili ürünün stoklarda da görülmediği, snack ürünlerinin personel tarafından yenmesine ve kasadaki açıkları kapatmak için para biriktirme adı altında yapılan fişsiz işleme göz yumduğu belirtilmiştir.

Yargılama aşamasında davalı işverence; kamera kayıtlarına içeren cd, işyeri ifadeleri, tutanaklar, whatsapp yazışmaları ve satış fişi sureti sunulmuştur.

Her ne kadar yerel mahkemece, davalının sunduğu cd incelenmemiş ise de, aynı tarihte benzer nedenlerle iş sözleşmesi feshedilen diğer bir işçinin davasının görüldüğü mahkemede aldırılan bilirkişi raporu, davalı vekilince eldeki dava dosyasına sunulmuştur.