muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8533, Karar No: 2013/7137, Tarih: 12.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8533 E.  ,  2013/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli davanın kabulüne dair hükmün kesinleşmesinden sonra davalı idare vekili, davalı kurum adına tescil edilen irtifak hakkınının tescilinin ... Genel Müdürlüğü adına tavzih yolu ile düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Tavzih davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca tavzihen incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli davanın kabulüne dair hükmün kesinleşmesinden sonra davalı idare vekili, davalı kurum adına tescil edilen irtifak hakkınının tescilinin ... Genel Müdürlüğü adına tavzih yolu ile düzeltilmesi isteminde bulunmuş, mahkemece tavzih yoluyla hüküm esasının değiştirilemeyeceği gerekçesiyle tavzih isteminin reddine karar verilmiş; bu karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar tavzih yoluyla hükmün esası değiştirilemez ise de; taşınmazdaki irtifak hakkının tesciline ilişkin husus, kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemenin tavzih isteminin reddine ilişkin 03.08.2012 tarihli kararının kaldırılmasına, karar verildikten sonra yapılan incelemede;

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kanununun 5784 sayılı Kanunla değişik 15. maddesi uyarınca dava konusu taşınmaz üzerinde kurulan irtifak hakkının ... Genel Müdürlüğü adına tapuya tescili gerekirken, davalı kurum adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinden (davalı kurum) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (... Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün bu şekilde TAVZİHİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21345, Karar No: 2014/610, Tarih: 20.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21345 E.  ,  2014/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ -TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 1807 parsel sayılı taşınmazın Tuzla Belediyesi Encümen kararı ile imar uygulamasına tabi tutulduğunu, imar uygulamasının İstanbul 5. İdare Mahkemesinin 2001/452 Esas, 2004/272 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğini ileri sürerek, taşınmazın eski hale iadesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Hazine, husumet itirazında bulunmuş, davalı ... ise davacıların idare mahkemesinde dava açmadıklarını, davacılar yönünden imar işleminin halen geçerli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "somut olayda değinilen iptal kararının genel nitelikte bir iptal kararı olmayıp iptal davası açan davacının parseline ilişkin olduğu, davacılar tarafından idare mahkemesinde imar işleminin iptali için açılan bir davanın bulunmadığı, bu durumda imar işleminin davacılar yönünden ayakta olduğu ve imar parsellerinin hukuki geçerliliğini koruduğu " hususlarına değinilerek, davanın reddi gerektiği belirtilmek suretiyle bozulmuş,mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;duruşma isteği değerden reddedildi. Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.05 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3312, Karar No: 2014/13047, Tarih: 20.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3312 E.  ,  2014/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6262, Karar No: 2013/6660, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6262 E.  ,  2013/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 241 ada 2 ve 263 ada 2 sayılı 9.906,88 ve 5.990,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve taksim yapılmadığı iddiasına dayanarak taşınmazların ortak muris ... mirasçıları adına tescili için dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 241 ada 2 sayılı parselin adına tescili için davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, asli müdahilin davasının kabulüne, davacı tarafın davasının reddine ve çekişmeli 241 ada 2 sayılı parselin müdahil ... adına tesciline, 263 ada 2 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçılarından ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... mirasçısı olan ..., çekişmeli taşınmazların murisi ...’ten kaldığını taksim edilmediğini belirterek tüm mirasçıları adına tescili için dava açmıştır. Yargılama aşamasında davacının ölümü üzerine davaya dahil edilen mirasçılarından ... taşınmazın taksim edildiğini annesi olan ...’ye düştüğü halde dayısı ... adına tespit edildiğini belirtmiştir. Müdahil ... ise davalı ...’ın çekişmeli 241 ada 2 parsel sayılı taşınmazı 2004 tarihinde kendisine hibe ettiği iddiasıyla davaya katılmıştır. Davalı ... ise taşınmazların babasına ait olduğunu terekesinin taksim edildiğini, babası adına hayır yapılmak amacıyla bırakılan taşınmazların ise taksim dışı bırakıldığını ifade etmiş, 30.03.2007 tarihli celsede ise dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde herkesin üçer dönümlük taşınmazının bulunduğunu buraların kendi adına yazılıp yazılmadığını bilmediğini söylemiştir. Çekişmeli taşınmazların ortak miras bırakan ... ’tan kaldığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kök muris ... ’ın terekesinin taksim edilip edilmediği edilmiş ise dava konusu taşınmazın taksimen kime düştüğü, çekişmeli taşınmazların taksim dışı bırakılıp bırakılmadığı yönündedir. Mahkemece; çekişmeli taşınmazların muris ... ’a ait iken ölümü ile taksim edildiği, taksim konusunda kesin bilgiye sahip olunmayıp duyumdan ibaret olsa da taşınmazların yaklaşık 50 yıldır davalı tarafça kullanılmasının taksime kuvvetli karine teşkil ettiği kabul edilmek suretiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Doğru sonuca varmak için HMK'nun 31. maddesindeki “Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir” şeklindeki düzenleme gereğince hakimin davayı aydınlatma ödevinin bulunduğu da nazara alınarak tarafların iddia ve savunmaları netleştirilmeli, gerektiğinde tarafların yeni tanık göstermeleri istenmeli, davacı tarafça da taksimin varlığının kabul edilip edilmediği hususu kesin olarak saptanmalıdır

. Bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve tüm tespit bilirkişileri ile önceden dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ile tanık ve gösterilecek tanıkların katılımıyla yeniden keşif yapılarak, kök murisin terekesinin tüm mirasçılarının katılımı ile usulüne uygun taksim edilip edilmediğinin, taksim edilmişse her bir mirasçıya hangi mevkiden taşınmaz verildiğinin, kimin hangi tarihten beri zilyet olduğunun, taksim dışı kalan yerler olup olmadığının ve ne sebeple taksim dışı bırakıldığının sorulup saptanması, her bir mirasçıya verilen parsellerin tutanakları getirtilip incelenerek bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, geçerli bir taksimin olmadığı hallerde mirasçılar arasında zamanaşımı hükümlerinin işlemeyeceği düşünülmeli, taksimin varlığının taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığının belirlenmesi halinde çekişmeli taşınmazların terekeye dahil olmaktan çıkacağı ve taksimen kime isabet ederse etsin, tespit tarihine kadar taşınmazları malik sıfatıyla 20 yıl süre ile çekişmesiz ve aralıksız kullanan taraf lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşeceği hususu da nazara alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5241, Karar No: 2014/6920, Tarih: 26.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5241 E.  ,  2014/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/275 Karar no:2013/327

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 19.12.2013 gün ve 16995-30213 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2011/9470, Karar No: 2012/15600, Tarih: 20.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9470 E.  ,  2012/15600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :759-332

Dava, ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı ... Boya ve Tekstil San.Tic. A.Ş.'nin 2007/9-2009/8. aylarına ait sigorta prim borçlarının tahsili amacıyla başlatılan takip dosyasında, davacı adına ödeme emri tebliğ edilmiş olup, davacı yasal süresi içerisinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece; prim borçlusu ... Boya ve Tekstil San.Tic. A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı ve aynı zamanda davacının da babası olan muris ...'a ait mirasın reddine dair Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen kararın kesinleşmesi sebebiyle, davacının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında, inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; davalı Kurum tarafından davacı hakkında yapılan takibin, davacının babası ...'ın kanuni mirasçısı olması sıfatıyla değil, aksine dava dışı borçlu şirketin yönetim kurulu başkan vekili ile şirketi temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu üyesi olması sebebiyle yapıldığı anlaşılmakla; davacının ödeme emrine konu dava dışı şirkete ait 2007/9-2009/8. aylarına ilişkin prim borçlarından, 506 sayılı Kanunun 80/11. ve 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddeleri gereğince sorumlu olduğu gözetilmeksizin, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1161, Karar No: 2013/7689, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/1161 E.  ,  2013/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin yalnızca mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç için, yasada kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.nın 50/2. maddesi). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 203. maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12945, Karar No: 2017/18389, Tarih: 13.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/12945 E.  ,  2017/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen zamanaşımı nedeni ile düşme kararı katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılanın işyerinde sorumlu müdür olarak çalışan sanığın 26.07.2004 tarihinde ... isimli kişiden işyerine gelen 20.000TL parayı eşi...’in hesabına havale ettiğinin sabit olduğu, katılana ait işyeri defteri kayıt ve hesapları incelenerek soruşturma aşamasında ve yargılama aşamasında düzenlenen bilirkişi raporları dikkate alındığında, 2000-2006 seneleri arasında çalışan sanığın atılı suça vücut veren tek eyleminin 26.07.2004 tarihli havale olduğu, bu işlemden sonraki bir tarihte kendi yada başkası nam ve hesabına yarar sağladığı yönünde defter ve kayıtlar dahil somut bir delil bulunmadığı, bu kapsamda suç tarihinin tespit edilen son işlem tarihi olan 26.07.2004 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, 2006 yılında sanığın eyleminin olup olmadığı yönünde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması düşüncesi ile bozma talep eden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9.madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tâbi olduğu mülga 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 26.04.2004 olan suç tarihlerinden karar tarihi olan 26.12.2013 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1818, Karar No: 2024/619, Tarih: 06.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1818 E.  ,  2024/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/574 E., 2022/645 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Dernek vekili ve davalı Üniversite vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.12.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı-birleştirilen davada davalı ... vekili Av. ... ve davalı-birleştirilen davada davalı TC. ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Yardım ve Yardımlaşma Derneği vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı-birleştirilen davada davacı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı AOÇ vekili, müvekkiline ait olan 2098 ada 46 parsel sayılı taşınmaza davalı ... tarafından otopark ve kafeterya olarak kullanmak suretiyle haksız müdahalede bulunduğunu belirterek, davalının müdahalesinin men’ine ve yapıların kâl’ine karar verilmesini; birleştirilen 2010/355 Esas sayılı davada, davalı kurumun haksız müdahalesinden dolayı dava tarihinden geriye doğru beş yıl için 2.015.416 TL ecrimisil bedelinin tahsilini; birleştirilen ve T.C ... Üniversitesi Hastanesi Yardım ve Yardımlaşma Derneği'ne karşı açılan 2011/132 Esas sayılı davada ise davalı derneğin aynı taşınmaza haksız müdahalede bulunduğunu, otopark olarak kullanıldığını belirterek davalının müdahalesinin men’i ile yapıların kâl’ine, dava tarihinden geriye doğru beş yıl için 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın imar planında yeşil alan olarak göründüğünü, davacının bu alandan kira geliri elde edemeyeceğini, taşınmazın tapu kaydında “amme hizmetine tahsislidir” şerhi olduğunu, taşınmazı kamu yararına uygun kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın imar planında yeşil alan olarak göründüğünü, davacının bu alandan kira geliri elde edemeyeceğini, taşınmazın tapu kaydında “amme hizmetine tahsislidir” şerhi olduğunu, taşınmazı kamu yararına uygun kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.05.2015 tarihli ve 2009/429 Esas, 2015/238 Karar sayılı kararı ile; asıl davanın kısmen kabulüne, krokide A harfi ile gösterilen kafeterya, B harfi ile gösterilen kafeterya bölümüne, su deposu olarak gösterilen bölüme, prefabrik derslik olarak gösterilen bölüme ve havalandırma santrali olarak gösterilen bölüme müdahalesinin men'ine, krokide gösterilen bu bölümlerdeki yapıların kâl'ine, taşınmazın diğer bölümlerine yönelik talebinin husumetten reddine, birleştirilen 2010/355 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile 75.592,59 TL ecrimisil bedelinin, 13.158,87 TL'sine 10.08.2006, 13.831,33 TL'sine 10.08.2007, 15.127,32 TL'sine 10.08.2008, 16.101,52 TL'sine 10.08.2009, 17.373,54 TL'sine 10.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı üniversiteden tahsiline, birleştirilen 2011/132 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile krokide kulübe olarak gösterilen bölüme ve asıl davada belirtilen yerler dışındaki yerlere davalı derneğin müdahalesinin men'ine, kulübe olarak gösterilen yapının kâl'ine, toplam 598.880,82 TL ecrimisil bedelinin davalı dernekten tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.