muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3297, Karar No: 2014/4370, Tarih: 02.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3297 E.  ,  2014/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/93-2013/73

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.03.2011, birleştirilen davada 29.07.2011 gününde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi ve derenin eski haline iadesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne birleştirilen davanın reddine dair verilen 21.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar/birleştirilen davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar asıl dava ve birleştirilen davada maliki oldukları taşınmazlara sınır olan dere yatağına davalıların duvar inşa etmek suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek elatmasının önlenmesini, duvarın kal'ini ve dere yatağının eski haline getirilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar/birleştirilen davanın davacıları vekili temyiz etmişlerdir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

TMK m. 683'deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup

bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Bilirkişi raporlarında, bir elatma bulunup bulunmadığı, bu elatmanın katlanılabilir sınırlar içerisinde mi kaldığı, yoksa taşkın kullanmanın mı söz konusu olduğu tüm detayları ile açıklanmalı, taraflar arasındaki zorunlu çıkar çatışmalarını denkleştirecek, en adil çözüm yolu veya yolları gerekçeli olarak gösterilmelidir.

Somut olayda; mahkemece davalının dereye yaptığı müdahalenin meni'ne, derenin davacının taşınmazından geçmediğinin tespitine ve derenin eski haline iadesine karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporlarında zararın nasıl giderileceği ve derenin eskiden beri nereden aktığı tam olarak belirlenmemiştir.

Bu durumda mahkemece seçilecek jeoloji, ziraat, ve fen bilirkişilerden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmazlar başında keşif yapılarak yukarda değinilen komşuluk hukuku ilkeleri yönünden inceleme yapılıp, asıl ve birleştirilen davanın taraflarınca inşa edilen duvarların verdiği zararın giderilmesi için alınması gereken önlemlerin neler olduğu konusunda yeniden bilirkişi kurulu görüşüne başvurulup (HMK m.266), denetim ve infaza elverişli ayrıntılı rapor alınarak (HMK m.279), sonucuna göre bir karar vermek gerekirken uyuşmazlığı çözümsüz bırakacak şekilde infaza elverişli olmayan bir karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15005, Karar No: 2010/22172, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15005 E.  ,  2010/22172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5029, Karar No: 2022/6977, Tarih: 24.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5029 E.  ,  2022/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dosya kapsamından 1990/150 E., 1990/214 E., 1990/345 Esas sayılı birleşen davalar olduğu halde, yapılan temyiz incelemesinde dosya içerisinde birleşen dava dosyalarının bulunmadığı anlaşıldığından, dosya eki birleşen davaların bu dosya arasına konulması, eldeki dava dosyasının eki niteliğinde olan tüm dosyaların mahkeme arşivi veya dosya eklerinin bulunabileceği diğer yerlerden sıkıca ve titizlikle araştırılması, dosyanın eki niteliğinde olan ancak gönderilmeyen başka dosya ve belgelerin bulunması halinde eldeki dosya ile birleştirilmesi, bulunamaması halinde bu hususun resmi belge ile tevsik edilmesi; bu aşamada yapılacak tüm işlemlerin tutanağa bağlanması, bulunan dosya ve eklerinin dosya içerisine konulması, sözü geçen eksiklik giderildikten ve gecikmeye mahal vermemek için bizzat mahkeme hakimi tarafından kontrol edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21654, Karar No: 2015/4508, Tarih: 16.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21654 E.  ,  2015/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Germencik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.05.2014

NUMARASI :Esas no:2011/276 Karar no:2014/232

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli "Yargı Harçları" başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Mahkemece, temyiz eden davalı kadın eş 95.00 TL temyiz posta tebligat masrafı ile 487.20 TL temyiz nispi peşin harcını yatırması için muhtıra çıkartılmış, kadın eş tarafından bu harcın yatırılmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, davacı (koca)nın manevi tazminat isteğinin 7.500.00 TL'lik bölümünün kabulü ile 512.40 TL. ilam harcı hüküm altına alındığına göre, davalı kadın eşten 128.00 TL temyiz nispi peşin harcının alınması gerekir. Hal böyleyken yatırılması gereken nispi peşin temyiz harcından daha fazlasına ilişkin muhtıra çıkartılması usulüne uygun değildir. O halde, mahkemece, davalı kadın eş yeniden muhtıra çıkartılarak 95.00 TL temyiz posta tebligat masrafının yanı sıra 128.00 TL temyiz nispi peşin harcının tamamlanması istenmelidir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.16.03.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/29481, Karar No: 2023/10826, Tarih: 20.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29481 E.  ,  2023/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, anılan maddenin dördüncü fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, anılan maddenin dördüncü fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılan ...'ye yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

5. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının c bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının c bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mağdur olanın kendisi olduğuna, tehdit ve hakaret etmediğine, arbede esnasında katılanın yaralandığına vesaire ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde ... Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu ve aynı kurumda ceza infaz koruma memuru olarak görev yapmakta olan katılanlar ile arasında çıkan hakaret, tehdit olayları nedeniyle disiplin soruşturması geçirerek hücre cezası ile cezalandırıldığı, olay tarihinde de sanığın bu cezaya itiraz etmesi sebebiyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin duruşma salonunda duruşma açılarak sanığın savunması ile katılanların beyanlarının alındığı, duruşma sırasında katılan ...'nin tanık olarak beyanlarının alınmasının akabinde sanığın katılana hitaben "yalan söyleme, a....çocuğu, öldüreceğim seni" şeklinde sözler sarf ederek, katılanın yüzüne yumruk attığı ve katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanığın duruşma salonunda çıkarıldığı ve jandarma görevlileri tarafından cezaevi aracına götürülmek istendiği ancak bu kez sanığın adliye koridorunda beklemekte olan katılan ...'ya hitaben "hapisten çıkayım, seni de geberteceğim, senin ananı bacını sinkaf edeceğim" şeklinde sözler söylediği böylece üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılanların ve tanık ...'nin anlatımları, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.08.2015 tarihli duruşma tutanağı, adli rapor ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Katılanlara Yönelik Hakaret Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Katılanlara Yönelik Hakaret Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

Sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Sanığın katılan ...'ya hitaben "hapisten çıkayım, seni de geberteceğim, senin ananı bacını sinkaf edeceğim'' şeklinde sözler söylediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 inci madde ve cümlesinde düzenlenen geleceğe yönelik hayat ve cinsel dokunulmazlığa saldırı niteliğinde tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca hakaret suçundan da hüküm kurulması,

2. Sanığın hakaret ve tehdit eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerle, birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında belirlenecek temel cezaların 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı hakaret ve tehdit suçlarından ikişer kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Katılanlara Yönelik Hakaret Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10934, Karar No: 2014/12154, Tarih: 19.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/10934 E.  ,  2014/12154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin, 23.11.2012 günü yüzüne karşı tefhim, sanığın ise 27.12.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 24.01.2013 tarihinde temyiz ettikleri anlaşıldığından vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22875, Karar No: 2015/14852, Tarih: 08.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22875 E.  ,  2015/14852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/375623

Mahkemesi : Sapanca Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/09/2014

Numarası : 2014/342 - 2014/472

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında verilen hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, 01.10.2014 tarihli temyizin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

20.07.2012 günü saat 12.30 sıralarında, sanık sürücü E.. T..'ın yönetimindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde 7 metre genişliğinde, iki yönlü, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, seyir istikametine göre sol tarafta bulunan Kemer caddesine girmek için sola doğru yöneldiği sırada, sollama yasağı bulunan yerde sanığa ait aracı sollayarak sol şeridi takiben aynı yönde seyreden katılan sürücü E.. K.. yönetimindeki motosiklet ile çarpışması neticesinde, katılanın 4. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve sanığın tali kusurlu olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

2-5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır." yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılan E.. K..'e CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanan vekil için karar tarihinde geçerli olan 320,00 TL ücretin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiği gözetilmeden, kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana ödenmesine hükmedilmesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca" Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir" açık hükmü karşısında, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, sürücü belgesinin kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 6 numaralı paragrafının devamına "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesine, hükmün 8 numaralı paragrafındaki "sürücü belgesinin kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine " sürücü belgesinin geri alınmasına" ibaresinin eklenmesine, hükmün vekalet ücreti tayinine ilişkin 10 numaralı paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin 9 numaralı paragrafındaki, "adli tıp gideri" ibaresinden sonra gelmek üzere, hükme "zorunlu vekil ücreti 320,00 TL" ibaresinin ilave edilmesi ve aynı paragraftaki "toplam 564.69 TL" ibaresinin, "toplam 884,69 TL" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar veril