muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6838, Karar No: 2014/13735, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6838 E.  ,  2014/13735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4685, Karar No: 2015/10817, Tarih: 26.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4685 E.  ,  2015/10817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/258568

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2012

NUMARASI : 2010/825 (E) ve 2012/617 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar H.. S.. ve B.. A.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar M.. G.. ve M.. B.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar H.. S.. ve B.. A.. hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından, sanıklar M.. G.. ve M.. B.. hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Suça sürüklenen çocuklar H.. S.. ve B.. A..'ın aşamalarda atılı suçları işlemediklerini savunması karşısında, suça sürüklenen çocuklar H.. S.. ve B.. A..'ın yüklenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarına katıldığına dair haklarında aynı suçtan mahkumiyet kararı verilen sanıklar M.. G.. ve M.. B..'ın suç atma niteliğindeki soyut anlatımları dışında, suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkumiyetine yeterli, somut, her türlü kuşkudan uzak ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar H.. S.. ve B.. A..'ın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- 03.10.2010 tarihli olay, araştırma ve yakalama tutanağına ve yakınanın anlatımlarına göre; sanıklardan M.. G..'nin kollukça yakalandığında hırsızlık suçuna konu eşyalardan bir adet av tüfeği ve motorlu el testeresini sakladığı adresi kolluk kuvvetlerine göstererek soruşturma aşamasında hırsızlık suçuna konu av tüfeği ve motorlu el testeresinin yakınana teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, yakınandan gerçekleşen kısmi iadeye rızası (muvafakatı) bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanıklar M.. G.. ve M.. B.. hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin (etkin pişmanlık hükümlerinin) uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii, sanık M.. B.. ve sanık M.. G.. müdafii'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6770, Karar No: 2024/12547, Tarih: 30.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6770 E.  ,  2024/12547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/186 E., 2019/173 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2019 tarihli, 2019/304 Esas, 2019/437 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 314/2, TCK'nın 220/7, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1 maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Dairesinin 06.12.2019 gün ve 2019/186 Esas, 2019/173 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank Asyadaki hesabında gerçekleştirdiği işlemlerin yardım kastıyla yapılmayan rutin işlemler olduğu,

2. Sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK'nın 5/1 ve TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK'nın 5/1 ve TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın Bank Asya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Dairesinin 06.12.2019 gün ve 2019/186 Esas, 2019/173 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1500, Karar No: 2015/4250, Tarih: 04.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1500 E.  ,  2015/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının alacağı, üçüncü kişilerden mal kaçırmak ve alacakları karşılıksız bırakmak amacıyla muvazaalı olarak düzenlenmiş kambiyo senedine dayalı olduğu halde, düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1. sırada pay ayrıldığını, davalının alacağının varlığını ispat etmesi gerektiğini, sıra cetvelinde gösterilen alacak miktarının da hatalı olduğunu, öte yandan, davalının, bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerindeki ihtiyati haczinin, ödeme emri borçluya tebliğ edilmediğinden kesinleşmediğini, kesinleştiği varsayılsa dahi süresinde satış talebinde bulunulmadığından söz konusu haczin düştüğünü, ilk ve kesin haczin müvekkilinin haczi olduğunu, ayrıca, müvekkilinin ilama dayalı alacağının dava tarihi, davalının takip tarihinden önce olduğundan, müvekkilinin ilk hacze iştirak hakkı bulunduğunu ve satış bedelinin garameten pay edilmesi gerektiğini, satılan taşınmazların bedelinin sıra cetvelinde eksik gösterildiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasından 100. maddeye yarar bilgilerin celp edilmediğini ileri sürerek, alacağın esas ve miktarına yönelik itirazların kabulü ile sıra cetvelinin iptalini ve satış bedelinin tümden müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesini, bu talebin mümkün görülmemesi halinde, sıraya yönelik itirazları gözönünde bulundurularak sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde satış talebinde bulunan müvekkilinin haczinin ayakta olduğunu, alacağın esasına ilişkin itirazların yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının alacağının, dava tarihi 04.05.2006 tarihi olan mahkeme ilamına dayalı bulunduğu, davalının alacağının ise 08.12.2004 vade tarihi bonoya dayalı olduğu, her ne kadar bononun vade tarihi, davacının alacağının dayanağı olan mahkeme ilamında yazılı dava tarihinden önce ise de, bononun her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu, davalının bu bonoya dayalı olarak 15.11.2006 tarihinde takip başlattığı, davalı ile dava dışı borçlu arasındaki borç doğuran ve takibe dayanak yapılan işlemin, davacının mahkeme ilamına dayalı alacağının tahsilini engellemek amacıyla yapılmış danışıklı bir işlem olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan, öncelikle davacı alacağının ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu

ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler, faturalar ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden kesin delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz. Ayrıca, Dairemizin 21.03.2013 tarih ve 615 E., 1738 K., 16.01.2014 tarih ve 2013/9058 E., 2014/172 K sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere, HMK'nın 225. (HUMK'nın 345.) maddesi uyarınca yeminin konusu kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar olduğundan, yemin delili sadece temel ilişkinin tarafları hakkında söz konusu olabileceğinden ve bu tür davalarda, davanın tarafları arasında hukuki ilişki bulunmadığından, yemin deliline dayanılması da mümkün değildir. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davalı taraf, alacağının varlığını ve miktarını takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlayamamıştır.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4105, Karar No: 2012/12148, Tarih: 11.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4105 E.  ,  2012/12148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 13.11.2008 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.05.2009 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12418, Karar No: 2022/11411, Tarih: 13.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12418 E.  ,  2022/11411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz (Mağdureler Şükran, Rahime ile Naile'ye yönelik)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.08.2022 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar Şükran, Rahime ile katılan ... ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14348, Karar No: 2015/18553, Tarih: 20.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14348 E.  ,  2015/18553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/38668

MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2012/41 (E) ve 2012/423 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin işyerinin bulunduğu iş merkezi girişindeki merdiven boşluğuna park ettiği motosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin bina eklentisi sayılan iş merkezinin merdiven boşluğundan gerçekleşmesi nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2010 tarih ve 53 - 283 sayılı ilamında iki ayrı suçtan verilen hükümlülük kararı bulunmasına karşın, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerekirken, adli sicil kaydında yazılı olan iki mahkumiyet kararının da tekerrüre esas alınması.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanığın tekerrüre esas alınan ilamındaki hırsızlık suçundan verilen 11 ay 20 gün hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7181, Karar No: 2019/9599, Tarih: 30.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7181 E.  ,  2019/9599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii, katılan ... Demir vekili, katılan ... ve ..., tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiin, sanıkların olayda kusurunun olmadığına, ölenin kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermediğine, sanıklar hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında belirlenen temel cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu bulunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve günlüğü 40 TL den hesaplanması sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç cezanın 24.200 TL yerine 21800 TL olarak ve sanık ... hakkında belirlenen temel cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu bulunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve günlüğü 20 TL den hesaplanması sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç cezanın 12100 TL yerine 10900 TL olarak eksik belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü paragrafının çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla 24.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin ve hükmün onun paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 30.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3930, Karar No: 2022/1078, Tarih: 15.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/3930 E.  ,  2022/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/02/2022 tarihinde davacı vekili Av... ile davalı vekili Av. ... , geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4653, Karar No: 2014/12179, Tarih: 04.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4653 E.  ,  2014/12179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.