muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18683, Karar No: 2013/18151, Tarih: 18.12.2013

Mahkemece; murisin gerçek iradesinin üç taşınmazını da davacılara vasiyet etmek şeklinde olduğu vicdani kanaat ve neticesine varıldığından davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09...2012 tarih 2012/14603 E. -2012/21110 K. sayılı ilamı ile,''eldeki dava açılırken davacı tarafça, sadece ödenmesi gereken maktu başvuru harcı ile karar ve ilam harcının yatırıldığı görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; Harçlar Kanununun ....maddesine göre, öncelikle davacıdan dava konusunun değerini açıklatmak, bu konuda taraflar arasında ihtilaf çıkarsa taşınmazların kıymetini keşif yapılarak belirlemek, nisbi peşin harcı ikmal etmek ve delilleri bu çerçevede değerlendirip tartışarak, sonucu dairesinde hüküm kurmak olmalıdır.'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği ve bozma ilamına uyulması sonucunda mahkemece; davanın kabulü ile, vasiyetnamenin tenfizine; ... ili, .......... İlçesi, ....... mahallesi ........ Ada ... nolu parselde 1100/28600 hisseli taşınmaz ile ... İli, .......... İlçesi, ........ mahallesi 5484 Ada ... parsel nolu kat irtifaklı taşınmazdaki 52/686 arsa paylı ... ve ... nolu bağımsız bölümlerin muris ....... adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit pay oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davada, vasiyetnamenin yerine getirilmesi (tenfizi) istenilmiştir. (TMK'nun 599-600)

Mirasbırakan, ancak tasarruf özgürlüğünün sınırları içinde malvarlığının tamamında veya bir kısmında vasiyetname ya da miras sözleşmesiyle tasarrufta bulunabilir. Vasiyetnamenin yorumunda ''irade teorisinden'' yararlanılmaktadır.

Vasiyetnamenin yorumunda uygulanacak olan genel kurallar ise; vasiyetnamenin metnine bağlılık, mirasbırakanın iradesine bağlılık ve dış etmenlerle bağlılık olmak üzere üç başlık altında toplanmaktadır. Ölüme bağlı tasarrufun yorumlanmasında genel olarak uygulanacak ilk kural, ölüme bağlı tasarrufun metnine bağlı kalınmasıdır. Vasiyetnamenin metninde yer almayan bir olgu ise, vasiyetnamenin yorumu ile var kabul edilemez. Tasarrufun yorumlanmasında uygulanacak bir diğer kural ise, mirasbırakanın iradesine göre yorum yapmaktır. Kural olarak vasiyetnamenin yorumunda, murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlenmeli, azami biçimde murisin iradesinin açığa çıkarılmasına gayret gösterilmeli ve vasiyetnamenin tenfizine imkan sağlanmalıdır. (YHGK, 07.06.1966 tarih, 738/309)

Vasiyetin ayakta tutulması (Favor Testamenti), vasiyetin yorumlanmasında uygulanacak bir özel yorum kuralıdır. Vasiyetin mümkün olduğu kadar ayakta tutulması aynı zamanda vasiyetçinin iradesine duyulan saygının açık bir ifadesi olacaktır.

Vasiyetin ayakta tutulması (Favor Testamenti), vasiyetin yorumlanmasında uygulanacak bir özel yorum kuralıdır. Vasiyetin mümkün olduğu kadar ayakta tutulması aynı zamanda vasiyetçinin iradesine duyulan saygının açık bir ifadesi olacaktır.

Ayrıca TMK'nun 504/.... maddesinde, ölüme bağlı tasarrufta kişinin veya şeyin belirtilmesinde açık yanılma var ise, mirasbırakanın gerçek arzusu kesin olarak saptandığı takdirde, ölüme bağlı tasarrufun bu arzuya göre düzeltileceği belirtilmiştir. Ancak, ölüme bağlı tasarrufta düzeltmeden söz edebilmek için mirasbırakanın açık yanılmasının gerçekleşmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; .../01/2009 tarihinde ... .... Noterliğinde düzenlenen vasiyetname ile mirasbırakan .......'ın; ... ili, .......... İlçesi, ....... mahallesi ........ Ada ... nolu parselde kayıtlı, niteliği bahçeli ev olarak geçen gayrimenkulde mevcut 1100/28600 hissesi, ... İli, .......... İlçesi, ........... mahallesi, Mecidiye caddesi 639 ada 59 parselde kayıtlı, vasfı bahçeli ev olarak geçen gayrimenkulde mevcut 1100/28600 hissesi ve ... ili, .......... İlçesi, ........ mahallesi 624 ada 109 parselde kayıtlı kat irtifaklı taşınmazdaki 52/686 arsa paylı ... nolu mesken ve eklentisi ... nolu depo niteliğindeki taşınmazını eşit hisselerle davacılara vasiyet Ettiği, vasiyetnameye konu edilen taşınmazların tespiti yönünden yapılan keşif sonucu alınan

bilirkişi raporunda; vasiyetnamenin a ve b bentlerinde yazılı tapu kayıtlarının, aynı gayrimenkulün eski ve yeni tapu kayıtları (tapunun yeni ........ ada ... parsel=eski 639 ada 59 parsel) olup, ....... mah, ........ cad, Manolya apt No:65 D:... ........../... adresinde mevcut olduğunun ve yine vasiyetnamenin c bendinde belirtilen, eski 624 ada 109 parsel, yeni 5484 ada ... parselin de, ........ mah. ...., ..... apt No:... D:... ........../... adresinde mevcut olduğunun, vasiyetnamede yer almayan ( yeni: 5484 ada ... parsel, eski:624 ada 109 parsel) ancak davacıların tenfizini talep ettikleri ... nolu bağımsız bölümün de, ..... sokak, ...... apt No:... D:... ........../... adresinde bulunduğunun ve söz konusu taşınmazların tapuda vasiyetçi adına kayıtlı olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Hal böyle olunca; Vasiyet edilen taşınmazlara ilişkin olarak, vasiyetnamenin .... ve .... maddelerinde yazılı tapu kayıtlarının aynı taşınmaza ilişkin olduğu, vasiyetnameye göre toplamda iki adet taşınmazın davacılara vasiyet edildiği ve mirasbırakanın tapuda maliki bulunduğu 624 ada 109 parselde mevcut ... nolu bağımsız bölüm ve eklentisinin ise, vasiyetnameye konu edilmediği anlaşılmasına karşılık mahkemece, vasiyetçinin gerçek arzu ve iradesinin maliki olduğu üç taşınmazını da davacılara vasiyet etmek olduğu, ancak vasiyetin düzenlenmesi sırasında hata yapıldığı,düzenlenen vasiyetnamenin murisin gerçek iradesini yansıtmadığı gerekçesiyle, vasiyetnamede belirtilmeyen 624 ada 109 parselde mevcut ... nolu bağımsız bölümünde tenfizine yönelik karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; Vasiyetnamenin metninde yer almayan bir olgunun, vasiyetnamenin yorumu ile var kabul edilemeyeceği dikkate alınmak suretiyle, mirasbırakan tarafından .../01/2009 tarihinde düzenlenen vasiyetname ile davacılara vasiyet edilen; ... ili, .......... İlçesi, ....... mahallesi ........ Ada ... nolu parselde ( eski 639 ada 59 parsel) kayıtlı, niteliği bahçeli ev olarak geçen gayrimenkulde mevcut 1100/28600 hisse ile ... ili, .......... İlçesi, ........ mahallesi 624 ada 109 parselde kayıtlı ( yeni 5484 ada ... parsel) kat irtifaklı taşınmazdaki 52/686 arsa paylı ... nolu mesken ve eklentisi ... nolu depo niteliğindeki taşınmaz olmak üzere toplam iki taşınmaz yönünden hüküm kurmak olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ......2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6781, Karar No: 2021/1038, Tarih: 03.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6781 E.  ,  2021/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükümlülüklerin suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, gerekçede ve hükümde sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı da belirtilmeksizin TCK 58. madde uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

a)Sanığın, sahte çek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; çekte cirosu bulunmayan sanık ...'ın başlangıçtan itibaren suça konu çek ile ilgisinin bulunmadığını, fırınını ... Odacı isimli şahsa kiraya verdiğini ve ...‘in yanında bir müddet çalıştığını, diğer sanık ...‘ı hiç tanımadığını yine çekte cirosu gözüken ... isimli bir şahsın kendisinin yanında hiç çalışmadığını, dava konusu çeki diğer sanık ...‘a vermediğini savunarak suçlamaları kabul etmemesi, sanık ...’ın aşamalardaki beyanlarında, fırın sahibi olan ...‘a zeytinyağı sattığını ve bunun karşılığında sanık ...‘ın kendisine bahse konu çeki verdiğini, ancak ...‘ın imzasının olmadığını, o gün işyerinde ...‘ın bulunmaması nedeniyle kendisinin ...‘ın yanında çalışan işçisi ...‘a imzalattığını daha sonra çeki temyiz dışı sanık ...‘e cirolayarak verdiğini savunması, resmi belgede sahtecilik suçundan takipsizlik kararı verilen ...‘ın soruşturma evresinde alınan beyanında, sanıkları hiç tanımadığını, bahse konu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını söylemesi, tanık ... Odacı‘nın, sanık ...‘ın fırınını 5- 6 ay işlettiğini, ... adında bir şahsı da hiç tanımadığını beyan etmesi, Adli Tıp Kurumu‘nun 24.02.2014 tarihli raporuna göre, suça konu çekin ön yüzündeki imza ve yazıların sanık ...‘ın eli ürünü olmadığı, arka yüzünde 1.ciranta gözüken ... adına atılı imzanın ise ...‘ın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında diğer sanık ...‘ın soyut beyanları dışında mahkumiyete yeterli ve kesin delil bulunmadığının, dolayısı ile yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı "resmi belgede sahtecilik" suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,

b) Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1263, Karar No: 2017/7748, Tarih: 29.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1263 E.  ,  2017/7748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/01/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/11/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 20.000 TL, ... için 1.000 TL manevi tazminata hükmedilmesine ilişkin karar Dairemiz çoğunluğunca onanmıştır.Olay tarihinde taraflar arasında trafikte araç sollanması yüzünden tartışma çıktığı, tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüşmesi sonucu davacı ...'nin hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdehale ile giderilebilir ve çehrede sabit iz kalacak şekilde yaralandığı tüm dosya kapsamı ile sabittir.Manevi tazminata hükmedilirken belirlenecek miktar, "haksız fiili özenilir hale getirmeyecek, kişide manevi bir huzur duygusu oluşturacak düzeyde ve ayrıca olaya ve tarafların ekonomik sosyal durumlarına da uygun olmalıdır." Dosya içerisinde bulunan davacı ...'ye ait resimlerin incelenmesinde, yüzdeki yara izinin dikkatlice bakılmadan fark edilemeyecek nitelikte olduğu ve şahsın genel yüz çizgileriyle uyum sağladığı görülmektedir. Bu durumda davacı ... lehine takdir olunup hükme bağlanan manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bu davacı hakkındaki hükmün onanmasına ilişkin kararına katılmıyoruz. 29/11/2017
Yargıtay — Esas No: 2006/12906, Karar No: 2006/11835, Tarih: 07.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12906 E.  ,  2006/11835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Bolu İş Mahkemesi

Tarih               : 29.5.2006

Davacı, iş kazası  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen  13.066.41 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi  taraf  vekillerince istenilmesi ve davalılar  vekillerincede duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için  7.11.2006  Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü taraflar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi ve  aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları  değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan  kesinlik  sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi  için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi  ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.” 18.11.2005 Gün ve 25997 sayılı Resmi  Gazetede ilan edilen  Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde,  2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında mahkemelerce verilecek  kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin  1.090.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,bu tarihten sonra verilmiş ve  davacı yararına 500,00- YTL’lık manevi tazminata ve eklentisi faize ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından  1.6.1990 gün  ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da  göz önünde tutularak manevi tazminata uygulanan faizin başlangıcına yönelik davacının temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine

İnceleme konusu karar,bu tarihten sonra verilmiş ve  davacı yararına 500,00- YTL’lık manevi tazminata ve eklentisi faize ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından  1.6.1990 gün  ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da  göz önünde tutularak manevi tazminata uygulanan faizin başlangıcına yönelik davacının temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine

2-Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre,  Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiç bir kuşku ve  duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez.Somut olayda, dosya içerisindeki SSK müfettişi tarafından düzenlenen 23.12.2005 tarihli soruşturma raporunda olayın iş kazası olarak değerlendirildiği ancak davacının SSK'nun maluliyetin belirlenmesi için Kuruma müracaat etmesine ilişkin davete cevap  vermemesi nedeniyle davalı Kurumca  maluliyet  işlemlerinin yapılamadığı görülmektedir.Oysa, mahkemece, açıklanan doğrultuda Sosyal Sigortalar Kurumu’na yapılan başvurunun sonucu beklenmeksizin,doğrudan düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3.İhtisas Kurulu’nun 3.11.1999 tarihli raporları ile belirlenen sürekli iş göremezlik oranının tazminatın belirlenmesinde esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak davacıya olayın iş kazası sayılması ve meslekte kazanma güç kayıp oranının saptanması ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı’na yaptığı başvurunun sonucunu beklemek,gerektiğinde SSK Başkanlığı aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

3-Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, olay günü, bekçi olarak çalıştığı davalı işveren E. İnşaat Ticaret Ltd. Şti’ne ait şantiyede sağ gözünden yaralanarak Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3.İhtisas Kurulu’nun 3.11.1999 tarihli raporlarına göre %34,2 oranında meslekte kazanma gücünü yitirmiştir.

İnsan yaşamının kutsallığı  çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

İnsan yaşamının kutsallığı  çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

04.08.1998 günlü kusur bilirkişi raporunda; olayda 8/8 oranında işyeri çalışanlarından davalı Mümin Günan’nın kusurlu olduğu belirtilmiştir.  Hükme dayanak alınan bu bilirkişi raporunda; bilirkişi, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi   önlemleri   almadığı,   alınan    önlemlere   işçinin    uyup    uymadığı   gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

4-Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının tazminatın hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Öte yandan asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan hakim bu hususu resen göz önünde tutmakla yükümlüdür.Somut olayda 01.01.2006 tarihinden itibaren günlük 17,70-YTL asgari ücretin yürürlüğe girdiği ortadadır.Bu durumda 01.01.2001-30.06.2001 tarihleri arasında yürürlükte bulunan asgari ücretin tazminatın belirlenmesinde esas alınan 20.3.2001 tarihli hesap  raporu ile  sonuca gidilmiş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu açıktır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancın ise, yıllık olarak % 10 artırılıp, % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde  elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.Mahkemenin açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin zararını aktif devre ile sınırlı olarak hesaplayan, pasif dönemde elde edeceği kazançların dahil edilmediği hesap bilirkişi raporunu esas alarak yazılı şekilde karar vermesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19345, Karar No: 2015/28053, Tarih: 08.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/19345 E.  ,  2015/28053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/312659

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2014 Asıl Karar, 14/07/2014 Ek Karar

NUMARASI : 2014/38 (E) ve 2014/152 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Mahkemece katılma talebi kabul edilmeyen şikayetçinin yüklenen suçtan doğrudan zarar görmediği ve CMK'nun 243. maddesindeki şartlar oluşmadığından davaya katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı cihetle, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde henüz yürürlükte olmayan 5271 sayılı CMK'nun 296. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5271 sayılı Yasanın 296. maddesine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, "temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan 14.07.2014 tarihli ek kararın istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.