muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8707, Karar No: 2021/2281, Tarih: 14.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8707 E.  ,  2021/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında son ödünç paranın verildiği 01/04/2015 tarihi yerine 2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında 5 gün olarak tayin olunan temel gün adli para cezasının, Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılırken gün karşılığı para cezasının 7 gün yerine hesap hatası sonucu 10 gün olarak, buna bağlı olarak da adli para cezasının 280 TL yerine 400 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının TCK'nın 43. maddesinin tatbik edildiği bölümünde yer alan “3 YIL HAPİS CEZASI VE 10 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin çıkartılarak "3 YIL HAPİS CEZASI VE 7 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin eklenmesine ve TCK'nın 52. maddesinin tatbik edildiği bölümde yer alan "Sanığa verilen 10 Gün adli para cezasının 5237 SY TCK m. 52/1 delaletiyle m. 52/2 uyarınca sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre günlüğü 40 TL‘den olmak üzere 400,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin çıkartılarak "Sanığa verilen 7 Gün adli para cezasının 5237 SY TCK m. 52/1 delaletiyle m.52/2 uyarınca sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre günlüğü 40 TL‘den olmak üzere 280,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11922, Karar No: 2011/15311, Tarih: 17.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11922 E.  ,  2011/15311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2007/713 Esas

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2009 gün ve 2005/294 - 2009/212 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.04.2011 gün ve 200910801 - 2011/3824 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’nin 21.02.2005 tarihinde Kayaş tren istasyonunda trenden inişi sırasında, peronla vagon arasındaki boşluğa düşerek sol bacağı diz altından, sağ bacağı ise ayak topuğundan itibaren koparak ağır bir biçimde yaralandığını ve sakat kaldığını, davalı kurumun işletme altyapısının olması gereken düzey ve nitelikte bulunmadığı gibi bakımını gerektiği biçimde yerine getirmediği için kusurlu ve sorumlu olduğunu, tren ve peron arasında bir insan gövdesinin rahatça sığabileceği bir boşluk olup, kot farkının da bulunduğunu, duruş, kalkış ve iniş-binişlerde gereken önlemin alınmadığını, ...’nin süper lise hazırlık sınıfı öğrencisi olup kaza gününe kadar eğitimini başarılı bir şekilde sürdürdüğünü, ömür boyu sürecek sakatlığı sebebiyle çalışma gücünü yitirip kazanç düzeyinin düştüğünü, hayatı boyunca bakıcı yardımına muhtaç hale geldiğini, müvekkilleri ... ve ...’in ise okuyup iyi bir duruma gelebilmesi için her türlü fedakarlığı yapan anne ve baba olup, bu durumdan yıkıldıklarını, ileriki yıllarda çocuklarından gelebilecek maddi desteklerini kaybettikleri gibi kazadan sonra da çok fazla masraf yaptıklarını, müvekkillerinini acı ve ıstırap yaşadıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ... için 5.000 TL, ... için 100 TL, ... için 100 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 5.200 TL maddi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari faiz ile, ... için 100.000 TL, ... için 20.000 TL ve ... için 20.000-TL olmak üzere toplam 140.000 TL manevi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile ... için maddi tazminatı 58.833,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacı ...’nin, 21.02.2005 tarihinde trenin Kayaş istasyonuna girmesi esnasında ve tren henüz hareket halinde iken trenden inmek istemesi üzerine kazanın meydana geldiğini, davacının kendi kusurlu hareketiyle bu sonuca sebebiyet

verdiğini, davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, uygulanacak faizin yasal faiz olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ...’nin, 21.02.2005 tarihinde trenin Kayaş istasyonuna girmesi esnasında ve tren henüz hareket halinde iken trenden inmek istemesi üzerine kazanın meydana geldiğini, davacının kendi kusurlu hareketiyle bu sonuca sebebiyet

verdiğini, davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, uygulanacak faizin yasal faiz olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ...’nin 21.02.2005 tarihinde bindiği banliyö treninin Kayaş istasyonuna yaklaşması esnasında kendi güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde tren tam olarak istasyonda durmadan inmeye çalıştığı sırada tren ile peron arasındaki boşluğa düşerek yaralandığı, kaza neticesinde %59,51 oranında işgücü kaybına uğradığı, davacının kazanın meydana gelmesinde %70 oranında kusurlu bulunduğu, davalının tren ve peron arasındaki açıklığın insan ayağı girmeyecek boyutta olması ve her ne suretle olursa olsun hareket halindeki trenin kapılarının yolcular tarafından açılamaması için tüm önlemleri alması, gerekli anonsları yapması gerektiği halde, bu önlemleri almayarak kazanın oluşumunda %30 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı ... için 58.833,18 TL maddi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline, davacılar ... ve ... için maddi tazminat taleplerinden feragat edilmesi nedeniyle davanın reddine, olayın oluş şekli, tarafların karşılıklı kusur oranları, sosyal ve ekonomik durumları ile davacıların kaza sebebiyle duydukları elem ve ıstırabın derecesi de nazara alınarak davacı ... için 10.000 TL, davacılar ... ve ... için 5000'er TL'nın 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/10801 Esas, 2011/3824 Karar sayılı ilamıyla davacılardan ... yararına bozulmuştur.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8016, Karar No: 2016/119, Tarih: 13.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/8016 E.  ,  2016/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/145381

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2014/63 (E) ve 2014/65 (K)

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahtecliği

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 10.06.2000 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.02.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.02.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 29.05.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarı itibariyle tabi olduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10.06.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16305, Karar No: 2017/16345, Tarih: 22.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16305 E.  ,  2017/16345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisini araç maliki olarak tanıtan şahsın aracı satacağını bildirmesi üzerine aracın temiz ve sorunsuz çıkması üzerine noterde yapılan işlemle aracı satın aldığını, araç bedeli olarak 21.000 TL'yi ruhsat sahibi görünen ...'e ödediğini, ancak bu şahsın gerçek isminin ... olduğu, aracın 23/04/2013 tarihinde ... Rent A Car isimli işyeri sahibinin sözleşme ile bu kişiye kiraladığını, ancak bu kişinin ruhsat sahibi olan ...'ün kimliği üzerine kendi fotoğrafını yapıştırarak kendisini dolandırdığını öğrendiğini, bunun üzerine suç duyurusunda bulunduğunu, davalı noterliğin üzerine düşen görevi yerine getirmemesinden dolayı mağdur olduğunu, yapılan işlemde noterin kusursuz sorumluluğu bulunduğunu belirterek, 21.000 TL maddi zararın noter satış sözleşmesi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu zararın iğfal kabiliyetine haiz sahte kimliğin kullanılması sonucu oluştuğunu, eylemle zarar arasındaki illiyet bağının üçüncü kişinin eylemi nedeniyle kesildiğini, kendi sorumluluğunun ortadan kalktığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; noterin gerekli özeni göstermediğinin ispatlanamadığı, kullanılan cüzdanın ortada olmamasından dolayı ne surette iğfal kabiliyetinin olduğunun bilinemeyeceği, oto galericiliği yapan davacının sürekli yaptığı bu işlerde daha dikkatli olması gerektiği ve ikinci el alım-satımlarda bu tür riskleri üzerine alması gerektiği kabul edilmesi gerektiği, zarar ile noter ile işlemi arasında illiyet bağının kesildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dava; Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine dayalı noterin kusursuz sorumluluğuna ilişkin maddi tazminat davasıdır.

Noterlik Kanunu'nun 1.maddesinde; noterliğin bir kamu hizmeti niteliğinde bulunduğu, hukukî güvenliği sağlamak ve anlaşmazlıkları önlemek için işlemleri belgelendiren bir kurum olduğu belirtilmiştir.

1- Dava; Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine dayalı noterin kusursuz sorumluluğuna ilişkin maddi tazminat davasıdır.

Noterlik Kanunu'nun 1.maddesinde; noterliğin bir kamu hizmeti niteliğinde bulunduğu, hukukî güvenliği sağlamak ve anlaşmazlıkları önlemek için işlemleri belgelendiren bir kurum olduğu belirtilmiştir.

Görevi belge ve işlemlere resmiyet kazandırmak olan noterlerin yaptıkları işlemler dolayısıyla meydana gelecek zararlardan ötürü sorumlu tutulması bir zorunluluk olarak kendini göstermektedir. Hâlen yürürlükte bulunan 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 162. maddesinde noterlerin hukukî sorumlulukları hüküm altına alınmış ve bu maddede kusurdan söz edilmemiştir. Bu sebeple noterlerin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. (..., Noterlerin Hukukî Sorumluluğu, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt. 11 Özel s. 2009, s.425-452, Düzgün Aslan Ülgen, Noterlerin Meslekî Sorumluluk Sigortası s. 492, 494- Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi C.XVII, Y. 2013, s. 1-2)

Uygulamada; noterler aleyhine, en çok otomobil ve taşınmaz alım satımlarında meydana gelen zararlar bakımından dava açılmaktadır. Bu davalarda; aracın haksız zilyetleri tarafından kullanılan sahte kimlik, vekâletname veya araç trafik tescil belgelerinin sahteliğinin noterlerce ve çalışanları tarafından belirlenip belirlenmediği hususları araştırma konusu olabilmektedir. Tüm bu durumlarda noterin veya çalışanının kimlik veya belge üzerinde yeterli incelemeyi yapıp yapmadığı, dolayısıyla özen yükümlülüğüne uygun davranıp davranmadığı araştırılmaktadır. Noterin ilgililerin hukukî menfaatlerini korumak için araştırma ve aydınlatma görevi vardır. Noterlik Kanunu'nun 72.maddesine göre; noter, iş yaptıracak kimselerin kimlik, adres ve yeteneğini ve gerçek isteklerinin tamamını öğrenmekle yükümlüdür. Bu cümleden olarak noterin veya çalışanının her zaman belgenin sahte olup olmadığını anlamasını ve tetkik etmesini yani grafolojik bir inceleme yapması beklenemez. Ancak; belgenin veya kimliğin ilk bakışta sahte olup olmadığı veya kimlikte şekli anlamda var olması gereken bir bilginin olmaması yahut olmaması gereken bir ibarenin bulunması noter veya çalışan tarafından dikkat edilmesi gereken hususlardandır. Bu gibi hâllerde noterin veya çalışanının gerekli özeni göstermesi beklenir. Aksine davranış özen yükümlülüğünün ihlâlidir.

Yargıtay uygulamasına göre; belgenin sahteliği hususundaki en önemli kıstas belgenin veya kimliğin aldatma yeteneğine (iğfal) sahip olup olmamasıdır. Yargıtay bir çok kararında; aldatma (iğfal) yeteneği bulunan belgelerin kullanılmasını üçüncü kişinin ağır kusuru olarak nitelendirmiş ve noterin sorumluluğu bakımından illiyet bağını kestiğini kabul etmiştir. Zarar doğuran işlem veya eylemde aldatma (iğfal) kabiliyetine sahip bir kimlik veya belgesinin kullanılması hâlinde noterin sorumluluğunun doğmayacağının kabul edilmesi gerekir. Ancak detaylı bir incelemeyle ortaya çıkacak sahteliğin fark edilmesi noter veya çalışanından beklenemeyecek bir durumdur.

Somut olayda; araç maliki ...’ün kimlik bilgileri kullanılarak ... 2. Noterliğinden 26/04/2013 tarihli araç satış sözleşmesi ile aracın davacıya satıldığı, soruşturma üzerine aracın 13/06/2013 tarihinde malikine teslim edildiği görülmektedir.

Resmi işlem yapma görevini üstlenmiş ve teknolojinin gelişmesi ile kimlik paylaşım sistemi gibi kolaylıklara kavuşmuş olan noterin daha fazla bilgi ve tecrübeye sahip olması nedeni ile daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi bulunmaktadır.

O halde mahkemece; 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162/2. maddesi uyarınca, noter katibinin eylemi ile davacının zararı arasında uygun illiyet bağının bulunduğu ve zararın tazmininde, davalı noterin kusursuz sorumluluğunun olduğu kabulü ile yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikince bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23358, Karar No: 2013/12678, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23358 E.  ,  2013/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili Ekbil Matbaacılık Basım Yay. Dağ. Bilgisayar ve Rek San. Tic. A.Ş vekili; davacının işten istifa etmek sureti ile ayrıldığını bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını belirterek davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Ceren Matbaacılık Yayıncılık Ve Pazarlama San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davacının işyerinden sözlü olarak istifa etmek sureti ile ayrıldığını, diğer davalı şirketin envanterini satın aldığını, davacının işten ayrılırken de davalı şirketi ibra ettiğini, tüm maaş alacaklarının banka aracılığı ile ödendiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı karşı davalı işçi tarafından önelsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirketler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Ekbil Matbaacılık Basım Yay. Dağ. Bilgisayar ve Rek. San. Tic. A.Ş. nin tüm davalı Ceren Matbaacılık Yayıncılık ve Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekalet ücretinin miktarı noktasında toplanmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olduğu, ancak bu ücretin asıl alacağı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına reddedilen kısım üzerinden 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 323/ğ. maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre reddedilen miktar 3.333,33 TL nin altında kaldığından A.A.Ü.T nin 12/2.maddesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece davalı yararına reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 300.62 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddeleri uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında 4. bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine 4. bend olarak “Davalı Ceren Matbaacılık kendisini bir vekille temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T’ne göre belirlenen 300,62 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Ceren Matbaacılığa verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/225, Karar No: 2023/1646, Tarih: 16.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/225 E.  ,  2023/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/403 E., 2019/20 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanığın 10/01/2019 tarihli hakkında 08/01/2019 tarihli celsede ceza verildiğini ve dosya numarasını bilmediğinden karara karşı hiç bir işlem yapamadığını, gerekçeli kararın ailesine değil kendisine tebliğ edilmesini talebini içeren dilekçesinin temyiz talebi niteliğinde olduğu belirlenip, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz

edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 tarihli ve 2011/603 Esas, 2013/1043 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 tarihli ve 2011/603 Esas, 2013/1043 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/4784 Esas, 2018/1215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte olarak oluşturulmuş ilaç kullanım raporunu ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, iddianamede sanığın yakalandığında ismini Şaban Top olarak tanıtması eylemiyle ilgili ayırma kararı verilerek ayrı soruşturma yürütüldüğünün belirtildiği, ancak yalan beyanda bulunma suçu ile ilgili bir iddianın bulunmadığı gözetilmeden; resmi belgede sahtecilik suçu yerine, iddianamede gösterilip nitelendirilen fiilin dışına çıkılarak, dava açılmayan “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2018/403 Esas, 2019/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca ve kazanılmış hakları korunarak 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ