muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21840, Karar No: 2015/25281, Tarih: 10.09.2015

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Bakanlık İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 28/01/2013 İNC.7210-BK-25 numaralı müfettiş ... tarafından ... Sendikasının dilekçesine istinaden iş kolu tespitine ilişkin düzenlenen inceleme raporuna göre ... ile ...’ nin birleşme yoluna gittiğini, bunun sonucunda ... nin tüzel kişiliğinin sona erdiğini, ancak birleşme nedeni ile halen faaliyette bulunan işyerinin ... ne ait olduğu ilgili sendikanın ... adresli işverenliğinin gıda üretiminin yapıldığı fabrika işyeri olduğunu, ayrıca işverenliğe bağlı anılan fabrika işyeri dışında belirtildiği üzere 8 ayrı şube işyerlerinin bulunduğunu, diğer taraftan işverenliğin üretilen gıda mamullerini farklı unvan ve adreslerde bulunan 160 işverenliğe satış faaliyetinde bulunduğu anlaşılarak bu bağlamda ...’ nin 6356 sayılı Yasa kapsamında ekli 1 sayılı cetvel ve anılan kanunun maddesine dayanılarak çıkarılan İş Kolları Yönetmeliğine ekli İşkolları listesinin ... adresindeki fabrika işyerinin 2 sıra sayısında kayıtlı Gıda Sanayi iş koluna girdiği, başka gıda mamulleri üretimi yapılan işyerinin bulunmaması nedeniyle işletme niteliğinde olmadığını, ... adresinde bulunan merkez işyerinin ve aynı unvan altında ve aynı işi yapan farklı adreslerde bulunan simit sarayı işyerlerinin 10 sırasına kayıtlı ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar işkoluna girdiğinin ve aynı kanunun 34.maddesi uyarınca işletme niteliğinde olduğunun sonuç ve kanaatine varıldığını, ... tarafından bir işyerinin hangi iş koluna girdiği hususunun ... Başkanlığı tarafından tespit edildiğini, Bakanlıkça yapılan tespitin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, amaçta birlik ve yönetimde birlik ilkeleri yönünden incelendiğinde merkez, fabrika, ve şubelerin işletmesel bir bütün halinde olduğu, kaldı ki iş kolları yönetmeliğinin 3. maddesi gereği asıl işin baz alınması gerekmesi nedeni ile davacının iş kolunun gıda sanayi olarak kabulü gerektiği , ilgili iş kolu tespit kararının iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Somut olayda olduğu gibi yapılan yargılama sonunda verilen karar aynı işkolunda faaliyet gösteren diğer sendikaları da ilgilendirdiğinden davaya bu sendikalarında dahil edilmesi gerekir. Davanın sadece Bakanlık aleyhine yürütülüp sonuçlandırılması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların ve işverenin davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Dairemizin istikrar kazanan görüşü de bu doğrultudadır. (Y.9.H.D.’nin 16.6.2005 tarih ve 2005/16985E., 2005/21462 K.,Y.9.H.D.’nin 9.7.1997 tarih ve1997/12370E., 1997/14286 K.,)

Mahkemece yapılacak iş, tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların ve işverenin davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Dairemizin istikrar kazanan görüşü de bu doğrultudadır. (Y.9.H.D.’nin 16.6.2005 tarih ve 2005/16985E., 2005/21462 K.,Y.9.H.D.’nin 9.7.1997 tarih ve1997/12370E., 1997/14286 K.,)

2-İşkolu esasının uygulanabilmesi, her işyerinin girdiği işkolunun tespit edilmesine bağlıdır. İşyerinin girdiği işkolu işyerinde yürütülen asıl işe göre belirlenir. Asıl iş, işyerinin teknik amacı, mal veya hizmet üretimi amacıyla yürütülen faaliyetlerdir.

6356 sayılı kanunla bir birimin bağlı yer veya bağımsız bir işyeri olarak nitelendirilmesi daha da önem kazanmıştır. Bir birim bağımsız bir işyeri olarak nitelendirildiğinde işkolu bu birim içinde yürütülen asıl işe göre belirlenirken, aynı birim bağlı yer olarak nitelendirildiğinde asıl işyerinde örgütlenmiş bir sendikanın faaliyet alanına ve toplu iş sözleşmesinin kapsamına dahil olacaktır. Bir birimin bağlı yer olarak nitelendirilmesi için işin niteliği yönünden bağlılık yeterli olmayıp, yürütümü bakımından da bağlılık gerekir. Yönetimde birlik ölçütünden anlaşılan farklı birimlerdeki mal veya hizmet üretiminin tek elden yürütülecek biçimde örgütlenmesi, bu birimlerin bağımsız bir organizasyon niteliği taşımamasıdır.

Asıl iş ve yardımcı iş kavramının her bağımsız işyeri için bir bütün olarak değerlendirilmesi gerekir. Asıl iş yardımcı iş ayırımı bir işyerindeki işler için geçerli olup, işletme seviyesinde incelenemez, bir işletmeyi oluşturan farklı işyerleri arasında asıl iş yardımcı iş ilişkisi kurulamaz (Ekonomi, 1991:41-43; Taşkent, 2006:608; Çelik, 2010:123; Çelik, 2013:459-460; Narmanlıoğlu, 2013: 88-89; Doğan Yenisey, 2007:316; Tuncay ve Savaş, 2013:45 ; Arıcı, 2012:313; Yıldız, 2010: 138; Doğan, 2011:135; Bedük: 2012:17; Yuvalı ve Güleşçi, 2013:77. Sendikal Örgütlenmede İşkolu Esası ve İşkolunun Belirlenmesi Kübra Doğan YENİSEY, Çalışma Ve Toplum Dergisi. Sayı 39). Asıl işe yardımcı işler de aynı işverene bağlı olması koşuluyla asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacaktır. Farklı işverenlere ait yerlerin aynı işyeri kapsamında sayılması mümkün olmadığı gibi bu yerlerin girdiği işkolu da birbirinden bağımsız olarak belirlenecektir.

Özellikle 6356 sayılı kanun döneminde mülga 2821 sayılı kanunun aksine ilgililer toplu iş sözleşmesi yapılmasından bağımsız olarak her zaman, sendikaya üyelik veya yetki tespiti aşamalarında işyerinin girdiği işkolunun tespitini talep edebilirler ve bu nedenle daha önce iş kolu yönündeki tespit, sonraki iş kolu tespiti için kesin ölçü teşkil etmeyecektir. Zira Kanunda yetki başvurusundan sonra yapılacak işkolu değişikliğinin sonraki dönem için geçerli olacağı açıkça ifade edilmiş olup, yetki başvurusu daha önceden bu işyerinde bir tespitin yapılmış olmasını zorunlu kıldığından bununla Kanunda yeni bir tespitin yapılabileceği de ifade edilmiş olmaktadır. Nitekim 6356 sayılı kanun döneminde çıkarılan iş kolları yönetmeliğinde yapılan değişiklikte de açıkça “yeni bir işkolu tespiti yapılıncaya kadar” ibaresi ile bu vurgulanmıştır. O halde 2821 sayılı yasa döneminde yapılan işkolu tespitinin, 6356 sayılı yasa döneminde yeni işkolu sayısına ve niteliğine göre farklı değerlendirileme olanağı bulunmaktadır. Kaldı ki tespit niteliğindeki hükümler eda niteliğinde olmadığından kesin hükümde teşkil etmez.

İşyerinde yürütülen asli faaliyetin belirlenmesi teknik bir konu gibi görünse de bu faaliyet esas alınarak işyerinin hangi işkoluna girdiğinin belirlenmesi tamamen hukuki bir değerlendirmedir.

İşkolu tespiti bakımından, şirket ana sözleşmesinde yer verilmekle birlikte işyerinde fiilen yapılmayan iş ve işlerin hiçbir anlam veya önemi olmayıp; işyerinde fiilen yürütülen asıl iş esas alınarak tespit yapılması yasal bir zorunluluktur.

Somut olayda 17/08/2014 tarih ve 29091 sayılı Resmi Gazete de yayınlanan 2014/65 sayılı işkolu tespit kararında Levent- Şişli / İstanbul merkez adresinde yönetim ve idari hizmetlerin yürütüldüğü , bu nedenle yapılan işlerin İş Kolları Yönetmeliği’nin 10 sıra numaralı Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar iş kolunda,

Sancaktepe / İstanbul adresinde kurulu bulunan fabrika işyerinde unlu gıda mamüllerinin üretiminin yapıldığı; Levent,Üsküdar,Pendik, Şişli, Zeytinburnu,Bolu, Yeşilköy adreslerinde kurulu bulunan 7 adet işyerinde de simit ve unlu gıda mamullerinin satışının yapıldığını, bu işlerin ise İş Kolları Yönetmeliğinin 02 sıra numaralı Gıda Sanayi Kolu kapsamına girdiği ifade edilmiştir.

Bu tespite esas, ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişlerince düzenlenen raporda ise Sancaktepe / İstanbul adresinde kurulu bulunan fabrika işyerinin 02 sıra numaralı Gıda Sanayi Kolu kapsamında olduğu ; Levent- Şişli / İstanbul adresinde bulunan merkez işyerinin ve aynı unvan altında ve aynı iş yapan farklı adreslerde bulunan simit sarayı işyerinin 10 sıra numaralı Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar iş koluna girdiği kanaati açıklanmıştır.

Bu tespite esas, ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişlerince düzenlenen raporda ise Sancaktepe / İstanbul adresinde kurulu bulunan fabrika işyerinin 02 sıra numaralı Gıda Sanayi Kolu kapsamında olduğu ; Levent- Şişli / İstanbul adresinde bulunan merkez işyerinin ve aynı unvan altında ve aynı iş yapan farklı adreslerde bulunan simit sarayı işyerinin 10 sıra numaralı Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar iş koluna girdiği kanaati açıklanmıştır.

Müfettiş raporu ve tespit kararı arasındaki izah edilen çelişki giderilerek, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yargılamaya konu Levent- Şişli /İstanbul adresinde faaliyet gösteren yönetim ve idari hizmetlerin yürütüldüğü işyerinin; itiraz konusu yapılmayan, 17/08/2014 tarih ve 29091 sayılı Resmi Gazete de yayınlanan 2014/65 sayılı işkolu tespit kararında yer alan diğer işyerlerine bağlı bir işyeri mi, bağımsız bir işyeri mi olduğu araştırılmaksızın hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2614, Karar No: 2008/6383, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2614 E.  ,  2008/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların taşınmazın ortak bahçesine araç koymak suretiyle yaptıkları el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Anataşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu edilen ve krokide E1 harfiyle gösterilen alanın ortak yer değil davacının 22 nolu bağımsız bölümünün eklentisi olduğu ve tapuda otopark olarak gösterildiği, davalıların buraya haksız el attıkları anlaşılmaktadır. Mahkemece kısa kararda krokide E1 olarak gösterilen yere davalıların el atmalarının önlenmesine hükmedilmiş iken gerekçeli kararda davacının 1870/1984 hissesine isabet eden kısmına müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir. Bilirkişi raporuna ekli krokide E1 ile belirtilen otoparkın, dosyaya konulan tapu kaydına göre 1383/1894 arsa paylı 22 nolu bağımsız bölümün eklentisi olduğu halde gerekçeli kararda arsa payı olarak 1870/1984 oranının esas alındığı böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmektedir. 10.4.1992 gün ve 1991/17-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması mutlak bozma nedeni sayıldığından mahkemenin kararının yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7690, Karar No: 2012/10363, Tarih: 30.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/7690 E.  ,  2012/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Kadıköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.04.2008 gün ve 2007/401 Esas, 2008/179 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'nin hükümden sonra 11.08.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı  CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölmesi nedeniyle TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2442, Karar No: 2012/5234, Tarih: 26.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2442 E.  ,  2012/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İntihara yönlendirme, yardım etme

HÜKÜM : Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ...., ... hakkında intihara yönlendirme ve yardım etme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1749, Karar No: 2019/6431, Tarih: 10.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1749 E.  ,  2019/6431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25/02/2016 gün ve 2014/1018 - 2016/137 sayılı kararı bozan Daire'nin 24/01/2018 gün ve 2016/6824 - 2018/585 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; Eser Değerli Madenler San. Dış ve Tic. Ltd. Şti.'nin 27/01/2009 tarihinde ... ve davalı ... tarafından kurulduğunu, ...'ın hissesini ...'e, ... ise hissesini müvekkiline devrettiğini, daha sonra davalı ...'in ...'den hissesini devir alarak yeniden şirkete ortak olduğunu, ancak müvekkilinin onayı alınmadan böyle bir devrin gerçekleşemeyeceğini, şirketin ortaklar kurulu kararının altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek davalı ...'ün diğer davalı ...'e yaptığı pay devrinin geçersizliğinin tespit edilerek iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının kötüniyetli olduğunu, devirden haberi olduğunu, devir sözleşmesini davacıya vekaleten muhasebecinin imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'e usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı ancak cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1826, Karar No: 2008/2922, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1826 E.  ,  2008/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan % 12,00 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z. U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 20.09.2007 gün ve 2160 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, Meslek hastalığına neden olabilecek çalışması 23.07.2002 tarihinde sona erdiği anlaşılan davacının sürekli iş göremezlik oranının % 12,00’ye ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine,  26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22336, Karar No: 2017/9497, Tarih: 15.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/22336 E.  ,  2017/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

22/10/2012 tarihinde kollukça yapılan istihbari çalışmalar üzerine, sanığın işlettiği Pınarhisar İlçesi Dere Mahallesi Dr. İsmet Doğan Caddesi üzerinde bulunan Belediye Pasajı içerisindeki işyerinde, Pınarhisar Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/10/2012 gün ve 2012/86 Değişik İş nolu arama kararına istinaden yapılan aramada, işyerinin önünde bulunan masa üzerinde ağzı açık karton kutu içerisinde sekiz paket gümrük kaçağı sigara bulunması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığa ait işyerinin ticari faaliyette bulunması, arama kararının istihbari çalışmalar üzerine başlatılması gözönüne alındığında suça konu sigaraların ticari amaçla bulundurulduğu, böylece eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulanan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7610, Karar No: 2022/711, Tarih: 27.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7610 E.  ,  2022/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.09.2020 tarih ve 2019/332 E. - 2020/409 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılar adına Dışbank ... Şubesi'nde açılan ortak hesabın 2001 yılında ...Şubesi'ne geçildiğini, ana hesap sahibinin ... olarak değiştirildiğini, 2003 yılında paralarının yaklaşık 38.000.000.000.- TL (eski) kadarının ... Şubesi'ndeki bir hesaba aktarıldığını, davacı ...'ın 2005 tarihinde paranın tahsili için gittiğinde bankada paraların olmadığını ve hesabın 2002 yılında kapatıldığını, bir kısmının nakit çekildiğini, bir kısmının ise Tayser adlı şirket hesabına nakledildiğini, işlemlerin ... tarafından internet şubesi aracılığıyla gerçekleştirildiğini öğrendiğini, yapılan işlemlerin davacıların bilgisi ve talimatı olmadan gerçekleşmesi nedeniyle davacıların mağdur olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL ve 10.000,00 Euro ile 30.000,00 USD'nin ödeme tarihindeki TL karşılığının davalı bankaca alınan para cinslerine tatbik edilen 1 yıl vadeli mevduata verilecek Merkez Bankası'na bildirilen oranlardaki faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hesabın müşterek olduğunu ve davacıların her birinin münferit imza ile işlem yapabilme yetkisine sahip olduğunu, işlemlerin davacıların bilgisi dahilinde ve internet şifrelerini verdikleri ... tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle bankanın sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, hesabın müşterek olduğunu ve davacıların her birinin münferit imza ile işlem yapabilme yetkisine sahip olduğunu, işlemlerin davacıların bilgisi dahilinde ve internet şifrelerini verdikleri ... tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle bankanın sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonunda, internet bankacılığı üzerinden gerçekleştirilen işlemlerde, internet bankacılığı şifresinin ... tarafından kullanılması hususunda davalı bankaya kusur atfedilemeyeceği, bozma gereklerine ilişkin yapılan incelemede ise 2008 yılı öncesi evrakların saklama süresinin dolması nedeniyle imha edildiği, bu nedenle bu para çekme işlemlerinden davacıların haberinin olup olmadığı, sonradan icazet verme durumunun oluşup oluşmadığının tespit edilemediği, ayrıca bu usulsüz işlemlerde davacıların menfaatinin de tespitine yarar bir husus olmadığı, buna göre davacıların eli ürünü olmayan imzaları içerir tediye fişi dekontlarına göre davacıların alacağının hesaplandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne, 600 USD ve 6.081,98 EURO'nun 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi kapsamında devlet bankalarının yabancı para ile açılmış bir yıllık vadeli mevduat hesabına yönelik vereceği en yüksek faizi ile, 9.792,30 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.119,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.