muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5960, Karar No: 2015/3820, Tarih: 19.03.2015

. Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/390 esas sayılı davaların reddine, birleşen Mersin 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/131 esas sayılı davanın kabulü ile davalılardan ...'ın elinde bulunan ve davacılardan .... Boya A.Ş. tarafından çıkartılan, davacılara ait olan 1.000 TL bedelli 1 adet, 10.000 TL bedelli 1 adet olmak üzere toplam 2 adet hamiline muharrer hisse senedinin davalı ...'dan istirdadı ile davacılara verilmesine, davalılardan ...'ın elinde bulunan ve davacılardan ... Boya A.Ş. tarafından çıkartılan, davacılara ait olan, hamiline muharrer, değeri 1.000 TL olan 169 adet ve yine b tipi hisse senetlerinden nominal değeri 10.000 TL olan 131 adet hisse senedinin davalı ...'dan istirdadı ile davacılara verilmesine, birleşen Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/45 esas sayılı hisse senedi iptali davasının istirdat davası açıldığından ve bu kişilerdeki senetler bulunmuş olduğundan reddine, bu davada dava dışı... Boya A.Ş'nin 2006 yılı hazirun cetveline göre 50.000 TL sermayeyi temsil eden 1.000 payı teşkil eden 500 adet hamiline yazılı hisse senetlerinden (istirdadına karar verilmeyen) diğer tüm hisse senetlerinin iptaline, Hisse senetlerinin iptaline ilişkin kararın TTK'nun 578/2 maddesi gereğince Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilanına karar verilmiştir.

Kararı, ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 600,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ...'dan alınmasına, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14282, Karar No: 2024/4729, Tarih: 03.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14282 E.  ,  2024/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/101 Esas, 2017/335 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun 1. Çocuk Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2017/101 Esas, 2017/335 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince ertelenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 13.07.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/33456 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/33456 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16/06/2021 tarihli ve 2020/18965 esas, 2021/7640 karar sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21/06/2021 tarihli ve 2020/21397 esas, 2021/7865 karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının bir önem arz etmediği,

Dosya kapsamına göre, somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.03.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararda, anılan kararın bir suretinin, 11.03.2016 tarihinde suça sürüklenen çocuğa elden tebliğ edildiğinin belirtildiği, 11.03.2016 tarihinde 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca zorunlu müdafii atanarak kararın müdafiiye tebliğ edilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşıldığından, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Kayden 02.04.2000 doğumlu olup suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 09.03.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2016 tarihli ve 2016/7031 Soruşturma, 2016/254 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca üç yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın suça sürüklenen çocuğa 11.03.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği müdafiine tebliğ edilmediği,

B. Suça sürüklenen çocuğun erteleme süresi içerisinde 21.12.2016 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2017 tarihli ve 2016/7031 Soruşturma, 2017/1270 Esas, 2017/111 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Samsun 1. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.06.2017 tarihli ve 2017/101 Esas, 2017/335 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince ertelenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 13.07.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. 5237 sayılı Kanun'un, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve yaşı küçük şüphelinin 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca atanmış olan zorunlu müdafiine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye ve zorunlu müdafiine, verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.03.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın suça sürüklenen çocuğa 11.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, yaşı küçük şüpheliyi "temsilen" zorunlu müdafiine tebliğ edilmediği, bu nedenle erteleme kararı kesinleşmediğinden erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla ihlal kabul edilen 21.12.2016 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "durma" kararı verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, usulüne uygun bir şekilde zorunlu müdafiine tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 1. Çocuk Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2017/101 Esas, 2017/335 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3441, Karar No: 2016/2270, Tarih: 23.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3441 E.  ,  2016/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İşletme Müdürlüğü vekili Avukat .... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/02/1996 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, damgalama, kesim ve nakliye işlemlerinin usulsüz yapılması, gerekli inceleme ve kontrollerin yapılmaması nedeniyle uğranılan idare zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ..... hakkındaki davanın husumet yokluğu ile reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne ilişkin verilen kararın, davacı vekili ile davalılardan ..., ..., ...., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 22/11/2010 gün, 2010/9877 esas 2010/11891 karar sayılı ilamı ile taraflar yararına bozma yapılmıştır. Bu kapsamda kararı temyiz etmeyen davalılar ..., ..., ..., ..., ... yönünden verilen kabul kararı kesinleşmiştir. Bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Yine davacı vekili, kararı sadece yargılama giderleri yönünden temyiz etmiş, dairemizce de davacı yararına bu yönde bozma yapılmıştır. Bu itibarla davalı .... yönünden verilen red kararı da kesinleşmiş olmasına rağmen davalı ....'nın mirasçılarının davaya dahil edilerek onlar yönünden hüküm tesis edilmesi de doğru değildir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

b) Mahkemece bozmaya uyularak keşif yapılmış ve bilirkişilerden rapor alınmış, bilirkişilerin raporlarında “dava konusu 1956 adet karaçam, kayın cinsi orman ağaçlarının dip kök kütüklerine ulaşılamadığı için dikili ağaç hacim tablosu düzenlenemediği, bu nedenle de tazminat hesaplanmasının yapılamadığının” bildirilmesi üzerine mahkemece, davacı idarenin davalı kamu görevlileri tarafından zarara uğratıldığını kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispatın bulunmaması, dava konusu orman emvallerinin dip köklerinin tespit edilemeyecek

durumda olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/827 esas, 2006/285 karar sayılı dosyasından davalı ... ....'ın 9 adet nakliye tezkeresini sahte olarak düzenlediği, bu nedenle cezalandırıldığı ve cezasının kesinleştiği, davalıların ihmalleri sonucu davalı ... 'ın görevini kötüye kullandığı ve teftiş raporunda belirtildiği üzere 1956 adet kayın ve karaçam ağaçlarının kaçak ve usulsüz kesildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar aradan geçen süre itibariyle mahkemece yapılan keşif sırasında buna ilişkin bulguya rastlanamamış ise de, ceza dosyaları, müfettiş raporu ve dosya kapsamı ile kaçak kesim yapıldığı sabit olduğundan mahkemece, BK'nın 42. maddesi (TBK. 50 maddesi) uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir tazminata karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine 23/02/2016 gnünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5374, Karar No: 2011/10463, Tarih: 06.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5374 E.  ,  2011/10463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarıyer İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun vaki itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, tahliye ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin kısmen kabulüne, taşınmaz yargılama sırasında tahliye edildiğinden tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 1.8.1996 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 15,00 TL olarak belirlenmiş olup, her ayın birinci günü peşin ödeneceği, özel şartlar 5.maddesinde ise aylık kiralardan herhangi birinin gününde ödenmemesi halinde kalan tüm ayların muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar.

Davacı alacaklı tarafından 24.8.2009 tarihinde tahliye istekli olarak başlatılan icra takibinde 2009/8, 9, 10, 11, 12. Aylar ile 2010 / 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. Aylar kira parası olarak toplam 8.934,95 TL nin tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı borçlu yasal süresindeki itirazında ödeme emrinde belirtilen şekilde borcu olmadığını beyan etmiş, yargılamadaki savunmasında ise, 2009 yılı Ağustos ayı kirasını gecikmeli olarak Eylül ayı kirası ile birlikte ödediğini, sadece 2009/12.ay ile 2010/1.aya ait kira borcu bulunduğunu beyan etmiştir. Davalı kiracı 22.2.2010 tarihli duruşmada ise evi tahliye ettiğini beyan etmiş olup, aynı duruşmada hazır bulunan davacı vekili tarafından bu beyana karşı konulmamış, 20.9.2010 tarihli duruşmada taşınmazın tahliye edilmiş olduğunu davacı taraf ta kabul etmiştir.

Taşınmazın tahliye edilmiş olduğu her iki tarafında kabulünde olmakla birlikte anahtarın hangi tarihte teslim edildiği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Kiralananın anahtarının usulüne uygun şekilde kiralayan davacıya teslim edildiğini yazılı delillerle kanıtlama yükümlülüğü davalı kiracıya aittir. Anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının işgalinde olduğunun kabulü gerekir.

Taşınmazın tahliye edilmiş olduğu her iki tarafında kabulünde olmakla birlikte anahtarın hangi tarihte teslim edildiği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Kiralananın anahtarının usulüne uygun şekilde kiralayan davacıya teslim edildiğini yazılı delillerle kanıtlama yükümlülüğü davalı kiracıya aittir. Anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının işgalinde olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece temyiz dilekçesine eklenen taşınmazın 3.kişiye kiralanmasına ilişkin 1.4.2010 tarihli sözleşme örneği de göz önünde bulundurulması suretiyle; taraflara taşınmazın tahliye ve anahtarının davacıya teslim tarihinin açıklattırılması, ihtilaf çıkması halinde az yukarıda açıklandığı üzere davalıya tahliye ve anahtar teslimi noktasında ispat hakkı tanınarak belirlenecek tahliye tarihine kadar olan kira parası yönünden itirazın kaldırılmasına, söz konusu tarihten sonraki kısım için alacak bulunduğu takdirde bu kısmın yargılamayı gerektirdiği düşünülerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8427, Karar No: 2018/359, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8427 E.  ,  2018/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2017 gün ve 2016/215 Esas, 2017/58 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ..... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2779, Karar No: 2017/9044, Tarih: 09.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2779 E.  ,  2017/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, yurtdışı borçlanma işlemini iptal ederek emekli aylığını kesen ve ödenen aylıkları geri isteyen işlemin iptaline, kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4057, Karar No: 2023/10529, Tarih: 25.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/4057 E.  ,  2023/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/27 E., 2015/374 K.

SUÇLAR : İftira, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira ve yaralama suçların cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 2 yıl 2 ay hapis cezası, basit yaralama suçundan 10 ay hapis cezası, iftira suçundan ise 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay günü saat 15.00 sıraları alkol alırken aynı yerde alkol alan müşteki Doğan'a yumrukla vurmak suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, aynı gün saat 17.30 civarı müşteki Doğan'ın sanığı kıraathane önünde gördüğü, önceki olayın siniriyle demir sopa ile kafasına vurduğu, sanığın da müştekiye tekme attığı, her ikisinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, sanığın savcılığa verdiği 21.04.2014 tarihli dilekçede kendisini yaralayanların katılan ... ve eşi ... olduğunu belirterek katılanlar hakkında soruşturma başlatılmasına sebep olduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında 24.03.2014 saat:15:00'da meydana gelen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Müşteki Doğan'ın beyanı, bu beyanı destekleyen 20.11.2014 tarihli Bozöyük Devlet Hastanesi'nin raporu, tanık ifadeleri ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın alkol alırken aynı yerde alkol alan müşteki Doğan'a yumrukla vurmak suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında mahkeme kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz sebebi de reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında 24.03.2014 saat:17:30'da meydana gelen yaralama ve iftira suçundan kurulan hükümler yönünden;