muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5701, Karar No: 2023/1679, Tarih: 30.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; taraflar arasında ayak bakım merkezi açılıp işletilmek üzere adi ortaklık ilişkisi kurulduğunu, davacının ortaklığa nakdi sermaye koyacağının, davalının ve annesinin ise sadece emeğini getireceğinin kararlaştırıldığını, bu hususun dosya kapsamında dinlenilen tanık beyanları ile sabit olduğunu, davacının taahhüt ettiği tutarda sermaye koyma borcunu yerine getirmediği için, işletmelerden birinin hiç açılamadığını, diğerinin ise kısa sürede kapatılmak zorunda kalındığını, resmi bir ortaklık ilişkisine geçilene kadar davalı tarafça davalıya ait şirket üzerinden yapılan kiralama, tadilat ve satın alma işlemlerine karşı davacı tarafından herhangi bir ihtarname keşide edilmediği gibi itiraz da edilmediğini, davalıya kusur atfedilemeyeceğini, davalının sebepsiz zenginleştiğinden bahsedilemeyeceğini, davacının ödediği tutarın çok daha üzerinde masraf yaptığını, zarara uğradığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, konunun uzmanlarından yeniden rapor alınması gerektiğini, sermaye bedelinin iadesi talebinin ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsadığını, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesinin gerektiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 05.12.2018 tarihli bilirkişi heyeti ek raporu hükme esas alınarak, taraflar arasında adi ortaklık kurulması yönünde sözlü anlaşmaya varıldığı, ancak adi ortaklığın faaliyete geçmediği, bu nedenle ortaklığın feshinin gerekmediği, davacı tarafından davalıya ödenen bedelin tamamının sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca davacıya iadesinin gerektiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının birbiriyle uyumlu olduğu, hükme esas alınan raporun ise taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi ortaklıktan kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 620 nci maddesinin birinci fıkrasına göre; adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi ortaklıktan kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 620 nci maddesinin birinci fıkrasına göre; adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir.

2. Adi ortaklık ilişkisi mutlaka sözleşme temeline dayanır. Bunun sonucu olarak ortakların irade beyanlarının karşılıklı ve birbirine uygun olması şarttır. Adi ortaklık sözleşmesinin kurulması bakımından, ortakların esaslı noktalarda uyuşması gerekir. Ortaklık amacı, ortakların şahsı, sermaye paylarının türü ve kapsamı ortaklık sözleşmesi açısından esaslı unsurlar olup, bunlarda uyuşulması ortaklık sözleşmesinin kurulması için yeterlidir (6098 sayılı Kanun m 2).

3. Adi ortaklık sözleşmelerinde "şekil serbestisi" ilkesi uygulanmakta olup, ortaklık ilişkisinin sözlü olarak da kurulabilmesi mümkündür. Adi ortaklık sözleşmesinde şekil, ispat açısından önem arz etmektedir.

4. Öte yandan; ortakların ileride belirli bir ticaret ortaklığı kurmak amacıyla bir araya gelmeleri, birlikte çaba göstermeleri ve belirli sermaye paylarını yerine getirmeyi üstlenmeleri durumunda da onlar arasında bir adi ortaklık vardır. Ancak bu ortaklık ( kurucular ortaklığı) kurulacak ortaklıktan tamamen bağımsız başlı başına bir varlığa sahiptir. Kurucular ortaklığının kurmayı amaç edindiği ortaklık sermaye ortaklığı olabileceği gibi , kişi ortaklığı da olabilir. Şayet ortaklar bu aşamada ticaret ortaklığını kurmaktan vazgeçerlerse, yine kurucular ortaklığı, bu kez ortakların anlaşmalarıyla sona ermiş olacaktır. Kurucular ortaklığına hem iç ilişkide hem de dış ilişkide niteliğine uygun düştüğü ölçüde ve özel hüküm bulunmayan durumlarda adi ortaklık kuralları uygulanır. Ancak adi ortaklık hükümleri katı bir kalıp halinde uygulanmaz ( Şener, Oruç Hami, Adi Ortaklık, Ankara : 2008, Yetkin Yayıncılık, s. 142 -145 ).

5. Bununla birlikte; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun ) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." şeklinde ifade edilmiştir. Buna göre ispat yükü, ispatı gereken vakıalara dayanan tarafa ait olup, herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

6. Aynı Kanun'un " Senetle ispat zorunluluğu" başlıklı 200 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; " Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukukî işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir."

3. Değerlendirme

6. Aynı Kanun'un " Senetle ispat zorunluluğu" başlıklı 200 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; " Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukukî işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir."

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta; tarafların el ve ayak bakım merkezi açıp birlikte işletmek üzere ayrı bir şirket kurmak için bir araya geldikleri ve bu hususta esaslı noktalarda anlaşmaya vardıkları, nitekim davacının sermaye payı olarak davalıya bir kısım ödemelerde bulunduğu, ancak hedeflenen şirketin kurulmadığı anlaşılmış olup, bu aşamada taraflar arasında kurucular ortaklığı şeklinde adi ortaklık ilişkisi kurulduğunun kabulü gerekir.

2. Davacı vekili tarafından davalıya noterden çekilen 11.05.2012 tarihli ihtarnameyle;" Siz muhataplar ile vekil edenim arasında 05.10.2011 tarihinden önce tamamen iyiniyete ve güven ilişkisine dayalı akdedilmiş olan sözleşmeye göre, Nişantaşı ve Bağdat caddelerinde açılacak olan işyerleri ile ilgili yeni bir şirket kurulacağının kararlaştırıldığı, ancak sözleşmenin temel şartı olan şirket kuruluşunu bugüne kadar gerçekleştirmemeniz ve edimlerinize aykırı hareket etmeniz nedeniyle işbu sözleşme sona ermiş olup, sözleşme gereği siz muhataplardan ...'a gönderilen 312.000 USD ve ...'a gönderilen 47.000 Euro bedeli üç gün içinde tarafımıza iade edilnmesi ihtar olunur .." şeklinde ifadelere yer verilmiş olup, kurulan adi ortaklığın fesih ihbar suretiyle sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

3. Her ne kadar davalı taraf, bu süreçte ortaklık adına masraf yaptığını, davacı tarafından kendisine ödenen ve takibe konu edilen sermaye bedelinin yapılan masraflara harcandığını, davacının da masraflara katılmakla yükümlü olduğunu ileri sürmüş ise de; ispat yükü üzerinde bulunan davalı tarafından iddiaya konu masrafların adi ortaklık adına yapıldığını yazılı delil ile ispat edememiş olup, davacı tarafın da bu yönde bir kabulüde bulunmamaktadır.

4.Bu durumda, davaya konu adi ortaklık adına yapılan herhangi bir masraf bulunmadığı, kurulması amaçlanan şirketin de kurulamadığı anlaşıldığından, ortaklığın tasfiyesini gerektirecek bir durum söz konusu olmayıp, davacı tarafından davalıya ödenen sermaye bedelinin davacıya iadesi gerekecektir.

5. Tarafların iddia, savunmalarına ve dayandıkları belgelere, yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, dava şartlarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3861, Karar No: 2018/2692, Tarih: 09.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3861 E.  ,  2018/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki icra emrine şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ...... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2012/10819 E. sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde dosya alacaklarının 3. sırada gösterildiğini, haciz tarihlerinin 28.05.2012 olduğunu, 1. sırada şikayete konu icra dosyasının olduğunu ve haciz tarihinin 06.06.2012 olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, ..... İcra Mahkemesi’nin 2014/85 E. sayılı dosyasında şikayetçi tarafça ileri sürülen tüm iddiaların daha önce irdelendiğini ve karara bağlandığını, kararın kesinleştiğini, şikayete konu sıra cetveli hakkında kesin hüküm olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ..... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2012/10819 E. sayılı takip dosyasında ..... İcra Mahkemesi’nin 2014/85 E., 2014/272 K. sayılı kararı dikkate alınarak sıra cetveli düzenlendiği, ...... İcra Mahkemesi kararında şikayetçinin davalı konumunda olduğu, o nedenle tüm iddiaların daha önce verilen mahkeme kararıyla değerlendirilerek mahkeme kararının kesinleştiği, şikayetçinin taleplerinin bu nedenle yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6523, Karar No: 2012/8437, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6523 E.  ,  2012/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nin beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 24.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/747 Esas, 2012/552 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/884 Esas, 2011/6311 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanıkların borçlu şirketin yetkilisi olup olmadıkları kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan tespit edilecek şirketin merkez adresi ile ödeme emrinin 29.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği “Cumhuriyet Mahallesi Atatürk Caddesi No:42/3 Çubuk/Ankara” adresinde ticari faaliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16223, Karar No: 2016/4983, Tarih: 23.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/16223 E.  ,  2016/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı .... Bakanlığı avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatının, ihbar tazminatının, fazla mesai ücretinin, yıllık ücretli izin alacağının, ulusal bayram ve hafta tatili alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı ... Bakanlığı avukatları temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 26, 27, 28, 29. maddelerinde ..... Bakanlığına bağlı kuruluşlar düzenlenmiştir. Buna göre bakanlığa bağlı kuruluşlar olan ... Sağlığı Kurumu, ..... Cihaz Kurumu .... Sağlık Genel Müdürlüğü, ...... Hastaneleri Kurumu kurulmuştur.

..... Sağlığı Kurumunun görevleri arasında, birinci basamak sağlık hizmetlerini yürütmek, bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmak yer almaktadır.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde ..... Sağlığı Kurumu'nun yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde ..... Sağlığı Kurumu'nun yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda; dava doğrudan Ankara İl Sağlık Müdürlüğüne yöneltilerek açılmış, karar başlığında da davalı olarak ....Sağlık Müdürlüğü gösterilmiştir. Davanın; yukarıda yer alan bağlı kuruluşlara ilişkin düzenlemeler çerçevesinde, ihaleleri gerçekleştiren, dava takip ehliyeti olan .... Sağlığı Kurumuna karşı görülmesi gerekirken .... Sağlık Müdürlüğüne karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın .... Sağlığı Kurumuna yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4458, Karar No: 2013/7629, Tarih: 14.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4458 E.  ,  2013/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KAYIT DÜZELTİM İSTEMLİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, babasının ismi ... olduğu halde; kayden maliki olduğu 168 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinde baba isminın yanlışlıkla “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydındaki bu yanlışlığın düzeltilmesini istemiş, 21.09.2012 tarihli ıslah dilekçe ile tapu kaydındaki baba adının ...” olarak, doğum tarihinin ise “20.10.1937” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların ispatlamasını gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.