muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7593, Karar No: 2024/447, Tarih: 23.01.2024

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362 nci maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK'nın 362/2 nci maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK'nın 366 ncı maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi arası için 72.07000 TL, 01.01.2021 tarihi sonrası için 78.630,00 TL, 01.01.2022 tarihi sonrası için 107.090,00 TL, 01.01.2023 tarihi sonrası için 238.735,737 TL’dir.

Bu tür davalarda, 6100 sayılı HMK’nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, temyize konu tutarın yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla davacılar vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Davacılar vekilinin eş için reddedilen maddi ve manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacılar vekilinin eş için reddedilen maddi ve manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, hükme esas alınan hesap raporundaki hesap ilkelerinin Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve davacılar vekilince temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar vekilinin davacı çocuklar ile anne ve baba için reddedilen maddi ve manevi tazminatlara yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Davacılar vekilinin eş için reddedilen maddi ve manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4660, Karar No: 2024/386, Tarih: 11.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4660 E.  ,  2024/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1438 E., 2016/83 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 02.04.2015 tarihli ve 2015/3922 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09.10.2015 tarihli ve 2015/5060 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/1438 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu ve kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu ve kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığa 20.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın 05.05.2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın 17.04.2015 tarihli eylemi, 02.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

B. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

C. Hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

D. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Kabule göre;

C. Hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

D. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/1438 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4764, Karar No: 2012/561, Tarih: 31.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4764 E.  ,  2012/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin 1. ve 2. sıraya ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin alacağının kamu alacağı olması nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun’un 21. maddesi gereğince hacze iştirak etmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince; dosya üzerinde yapılan incelemede, satış bedelinden satış ve paylaştırma masrafları düşüldükten sonra kalan bedelin 2. sırada yer alan rehin alacaklısının alacağının öncelikli olması ve artan para bulunmaması nedeniyle şikayetçiye pay ayrılmadığı ve garameten paylaştırma koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, hacizde sıra cetveline ilişkindir. Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90'ncı maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6'ncı, 1982 Anayasası'nın 36'ncı maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 73'ncü maddesi " Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez" hükmünü içermektedir. 6100 sayılı HMK'nun 27'nci maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği belirtilmiştir.

Öte yandan, 17.07.2003 T. Ve 4949 sayılı Kanunun 4 ncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflas Kanunu'nun 18. III maddesine göre, " Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması halinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hallerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir.

Somut olayda, şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının kamu alacağı olup, paylaşıma konu paranın sıra cetvelinde birinci ve ikinci sıradaki alacaklılara ödenmesinin doğru olmadığını ve müvekkiline ödeme yapılması gerektiğini ileri sürdüğüne göre, birinci ve ikinci sıra alacaklılarına dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeden ve dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmayıp, mahkeme hükmünün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5990, Karar No: 2011/1342, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5990 E.  ,  2011/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Aydın 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.03.2010 gün ve 2008/670-2010/110 sayılı hükmü bozan Dairemizin 15.07.2010 gün ve 2010/2912-4122 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, dava dışı yüklenici aleyhine yapılan icra takibinin sonuçsuz kalması sebebiyle İİK’nın 94. maddesine göre alınan yetki belgesine istinaden yüklenici alacaklısı tarafından arsa sahibi aleyhine açılmış olup, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereği yükleniciye isabet eden 1 nolu daire ile 5 nolu dairenin 1/2 payına yönelik tapu kaydının iptâli ve yüklenici adına tescili istemine ilişkindir. İlk bozmadan sonra yapılan yargılama sürecinde sözkonusu bağımsız bölümlerin dava dışı üçüncü kişilere satılıp devredilmesi nedeniyle davacı yanca HUMK’nın 186. maddesindeki seçimlik hak kullanılarak dava arsa sahibine karşı tazminata dönüştürülmüş, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine taraf vekillerinin sair temyiz itirazları reddedilerek ilâmda belirtilen diğer nedenlerle taraflar yararına bozulmasına dair Dairemizden verilen 15.07.2010 gün 2010/2912 Esas 2010/4122 Karar sayılı bozma ilâmına karşı davalı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibi ile yüklenici arasında imzalanan kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince dava konusu 1 nolu bağımsız bölüm ile 5 nolu bağımsız bölümün 1/2 payı dava dışı yükleniciye bırakılmıştır. Yüklenici edimini sözleşme ve ekleri ile tasdikli projesi ve ruhsatına göre tamamlayıp arsa sahibine ait bağımsız bölümleri teslim ettiğinde bu daireler kendisine kalacaktır. Dairemizin hükmüne uyulan 08.07.2008 gün 2007/7671 Esas 2008/4616 Karar sayılı bozma ilâmında inşaatta eksik bırakılan imalâtların tutarı ve binanın iskân alımına hazır hale getirilmesi için gerekli masraflar araştırılarak bulunacak alacağın davalı arsa sahibine ödenmesi koşuluyla 1 nolu dairenin tapu kaydının iptâli ve yüklenici adına tescili gereğine işaret edilmiştir. 5 nolu bağımsız bölümün 1/2 payı da yükleniciye bırakılmış ise de; davalı arsa sahibince dosyaya sunulan ve yüklenici dava dışı Ünal Yurtkulu’nun imzasını taşıyan tarihsiz ek sözleşme başlıklı belge ve ekindeki banka dekontlarına göre yüklenicinin sözkonusu bağımsız bölümdeki 1/2 payını 27.500,00 TL'ye davalı arsa sahibine sattığı ve bedelin arsa sahibince kendisine ödenerek arsa sahibinin bu paya dava tarihinden önce malik olduğu anlaşılmaktadır. Arsa sahibi 5 nolu dairenin bu şekilde tamamına davadan önce sahip olduğundan bu bağımsız bölümle ilgili yüklenicinin alacaklılarına karşı sorumluluğu sözkonusu olmayacaktır.

İlk bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda eksik işler bedeli 38.605,00 TL, gecikme cezası 20.000,00 TL olarak belirlenmiş ise de: sözkonusu raporda, 20.12.2006 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen ve binanın iskânı için onaylı proje ve imar yönetmeliğine göre yapılması zorunlu işlerin bedeli 8.600,00 TL hesaplamaya dahil edilmemiştir. Bozma ilâmı gereği iskânın alınması için zorunlu olan bu masrafların da arsa sahibine ödenecek miktara katılması gerekir. İlk bozma ilâmında her ne kadar arsa sahibine ödenecek bedeller arasında gecikme cezası sayılmamış ise de; davalı arsa sahibi vekilinin 21.02.2007 tarihli dilekçesindeki yüklenicinin gecikme sebebiyle ödemeyi taahhüt ettiği tazminatın ödenmesi talebi de, mahsup itirazı niteliğinde olduğu ve mahsup itirazının esasa cevap süresi içinde veya karşı dava biçiminde ileri sürülmesi zorunlu olmadığı ve bu şekilde ileri sürülen mahsup itirazı mahkemece dikkate alınması gerektiğinden arsa sahibine ödenecek miktarlara gecikme tazminatının da katılması gerekir.

Mahkemece yapılması gereken iş, HUMK’nın 186. maddesi gereğince tazminata dönüştürülen davada 1 nolu bağımsız bölümün bedeli 90.000,00 TL’den bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda hesaplanan 38.605,00 TL eksik iş bedeli, 20.12.2006 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 8.600,00 TL imar yönetmeliğine göre iskân alınması için yapılması zorunlu işler bedeli ve 20.000,00 TL gecikme tazminatı olmak üzere toplam 67.205,00 TL mahsup edilerek 22.795,00 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar vermek olmalıdır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken davalının 5 nolu dairedeki yüklenicinin 1/2 payını davadan önce satın alarak tamamına malik olduğu gözden kaçırılarak yüklenici payını davadan sonra dava dışı üçüncü kişiye davaya rağmen satmış gibi kabul edilmek suretiyle belirtilen şekilde bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 15.07.2010 gün 2010/2912 Esas, 2010/4122 Karar sayılı bozma ilâmının ikinci bendinin kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün yukarıda ikinci bentte yazılı sebeplerle BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.