muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8221, Karar No: 2012/12604, Tarih: 27.06.2012

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın

15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, memur olarak çalışmakta iken, 2001 yılından itibaren emekli aylığı aldığı, tedavinin ise 08.04.2008 tarihinde yapıldığı gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10549, Karar No: 2017/733, Tarih: 26.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10549 E.  ,  2017/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin anne ve babasının, aralarındaki geçimsizlik nedeni ile boşanma davası açtıklarını, mahkemenin 2014/378 Esas sayısında açılan boşanma davasının halen devam etmekte olduğunu; müvekkilinin.... öğrencisi olduğunu, arkadaşlarıyla beraber evde kaldığını, kitap, ulaşım, giyecek ve yemek vs harcamaları olduğunu, eğitim masraflarını sadece annelerinin gönderdiği parayla karşılanmasının mümkün olmadığını, davalı babasının yardımına ihtiyacı bulunduğunu ileri sürerek; aylık 750 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; babalık görevini yerine getirdiğini, para gönderdiğini, davacının annesi tarafından kışkırtıldığını, .... tarafından açılan Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/688 esas sayılı dosyasından talep ettiği 750 TL nafaka düşünüldüğünde yoksulluğa düşeceğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, aylık 200 TL yoksulluk nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığından reddi gerekir.

2)6100 sayılı HMK'nun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hâkime aittir. Buna göre davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hâkime aittir. Eldeki dosyada davacı vekilinin istemi yardım nafakası olmasına rağmen mahkemece, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3)TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir.Eğitimine devam etmekte olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının dava açıldığı tarihte..... Sınıf öğrencisi olduğu, okul dışında dava dışı annesi ile birlikte yaşadığı, davalının ise aylık 1.000 TL emekli maaşının olduğu, çiftçilik yaptığı, 125 dönüm arazisinin olduğu, 1 adet traktörü ve 2013 model arabası olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, her ne kadar davalı babanın ayni yardımda bulunsa da tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve üniversite öğrencisi olan davacının okuduğu okul, yaşı, ihtiyaçları göz önüne alındığında nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu hususda bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacı vekilinin şair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2810, Karar No: 2014/10886, Tarih: 13.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2810 E.  ,  2014/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1865, Karar No: 2014/5070, Tarih: 04.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1865 E.  ,  2014/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların yüzüne karşı 14.05.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süreden sonra 22.05.2013 günü temyiz eden sanıkların vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14784, Karar No: 2013/4434, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14784 E.  ,  2013/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı - davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Dereli İlçesi, ... Köyü 162 parsel sayılı 6280 m² yüzolçümündeki taşınmaz, çalılık vasfı ile tapu kayıtları uygulanarak davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetiminin, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla yaptığı itiraz üzerine , Kadastro Komisyonu; 766 sayılı Kanunun 29. maddesi hükmünce yetkisizlik kararı vererek, tutanak ve eklerini kadastro mahkemesine göndermiştir. ... ve arkadaşları, davaya müdahale etmişlerdir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 162 parselin tespit harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı - davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 18/12/1991 gün ve 1990/8044 E. - 1991/1800 K. sayılı bozma kararında özetle; ["Çekişme konusu taşınmaz Tarım ve Orman Bakanlığının orman sayılan yerlerden olduğuna ilişkin mütalaası üzerine, mahkemece " orman olarak tapulama harici bırakılmasına" karar verilmiştir. 6831 sayılı Kanunun 1. maddesinde Bakanlığa tanınan bu yetki, madde değişikliği ile kaldırılmıştır. Bu durumda, çekişmeli yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi için, mahkemece orman yüksek mühendisi veya mühendisi aracılığı ile mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1. maddesindeki kıstaslara göre orman olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Kabule göre de orman olduğu bildirilen taşınmazın orman olarak Hazine adına tescile karar vermek gerekirken, tescil harici bırakılmasına karar verilmesi isabetsizdir."] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak, davanın kabulüne 162 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, Hazinenin davasının reddine, müdahil davacılar ... ve arkadaşlarının davasının reddine, orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı-davalı Hazine tarafından kararın usûl ve kanuna aykırı olduğu ve re'sen gözönünde bulundurulacak nedenlerle temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 6831 sayılı Orman Kanununun muvakkat 1. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de, sözü edilen madde, 23/09/1983 gün ve 2896 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmıştır. Hükümden sonra yürürlüğe giren Kanun hükümleri uyarınca taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının usûlen araştırılarak belirlenmesi zorunlu bulunmaktadır.

Mahkemece, 6831 sayılı Orman Kanununun muvakkat 1. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de, sözü edilen madde, 23/09/1983 gün ve 2896 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmıştır. Hükümden sonra yürürlüğe giren Kanun hükümleri uyarınca taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının usûlen araştırılarak belirlenmesi zorunlu bulunmaktadır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13/07/1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları kanunda gösterilmiştir.

Mahkemece öncelikle; orman kadastrosu yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanaklar ve haritası ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile çekişmeli taşınmaz ile birlikte 11/10/1994 tarihli keşifte görev alan Fen Bilirkişi H.İbrahim Akbulut'un 31/10/1994 tarihli raporunda, tespite esas alınan tapu kayıtları kapsamında kaldığı belirtilen tüm parselleri ve komşu parselleri birlikte gösterir geniş çaplı orijinal kadastro paftasının bir sureti ile çekişmeli taşınmaza ve komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, oluşum nedenini de gösterir tapu kayıtları, itirazlı iseler, dava dosyaları ve çekişmeli 162 parsel sayılı taşınmazın dayanağı, K. Sani 338, sıra 136,137,139,140, K. Evvel 338, sıra 258,183, 840,818, Şubat 325, sıra 238, 230, Mart 328, 45-46, Nisan 325, sıra 185, Nisan 326, sıra 111, Mart 346, sıra 7, Şubat 340 ,sıra 219,245-247, Şubat 328, sıra 318, Nisan 310, sıra 73, Haziran 326, sıra 199-200, T.Sani 325, 83-84, Temmuz 327, sıra 44-126, Haziran 927, sıra 123, Şubat 959, sıra 15, Mart 932, sıra 5-7, Haziran 934, sıra 4 ve Mayıs 929, sıra 100, 101, 108, 104, 107, 105, 101, 110, 97, 98, 99, 102, 103, 111, 109, 150, 160, 166, 163, 193 ve 198 numaralı tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte ilgili yerlerden getirtilmeli, bu tapu kaydının kadastro sırasında dava konusu parsel dışında başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise bu parsellere ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları itirazlı iseler dava dosyaları getirtilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E .K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orman kadastrosu yapılmış ise, orman kadastrosu ile irtibatlı kroki düzenlettirilmeli; yine, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı, yerel bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, tapu kaydı uyduğu takdirde taşınmazın öncesinde orman olup olmadığı da gözönünde bulundurularak 4785 sayılı Kanun hükümleri ve tapu kaydı tartışılmalı, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içeriyor ve sınırda da eylemli orman var ise, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli, çekişmeli taşınmazın orman olduğunun tesbiti durumunda; Hazine adına, orman olmadığının tesbiti durumunda ise; hak sahipleri adına tescil kararı verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı-davalı Hazine'nin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 16/04//2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/690, Karar No: 2018/582, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/690 E.  ,  2018/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden vela ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, müstehcenlik, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 15.07.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8176, Karar No: 2008/11100, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8176 E.  ,  2008/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.07.2001 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 21.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve duruşmasız olarak davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.05.2008 günü duruşma yapıldıktan sonra görülen eksiklik nedeniyle dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya yeniden Dairemize gönderilmiş olmakla dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/571 ve 2005/347 Esas sayılı dosyalarının merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5696, Karar No: 2014/5530, Tarih: 11.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5696 E.  ,  2014/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2013/688-2013/647

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebebe dayanmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Dosya içeriğinden, 08.09.2011 tarihinden beri davalı işyerinde yedek parça operatörü olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 28.08.2013 tarihinde, 19-27 Ağustos 2013 tarihlerinde kendi kullanıcı adıyla giriş yaptığı bilgisayardan, işiyle doğrudan ilgisi bulunmayan toplam 938 dosyayı izin almadan taşınabilir belleğe kopyaladığı gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.