muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2994, Karar No: 2023/2138, Tarih: 04.05.2023

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen son kararı ile; uzman heyet raporu dikkate alındığında ilk aşamada yatılı olmaksızın baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulması, çocuk baba yanında kendini güvende hissettiği zaman yatılı kişisel ilişki kurulabileceği gerekçesi ile; davanın kabulü ile ".. ... Elif ile baba arasında kişisel ilişkinin ilk üç aylık döneminde; Her ayın birinci haftası Cumartesi günü saat 09.00 - 17.00 ve pazar günü saat 09.00 - 17.00 saatleri arasında; çocuğun bulunduğu yerde (uzman yardım ve aracılığıyla) kurulmasına danışmanlık hizmeti almaları hususunda uyarılmalarına üç aylık süreçten sonra ... ile baba arasında kişisel ilişkinin; her ayın birinci ve üçüncü cumartesi günleri sabah saat 09.00'dan takip eden pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü sabah saat 10.00'dan üçüncü günü akşam saat 17.00'ye kadar, eğitim dönemi yarı yıl tatillerinin ilk haftası cumartesi günü sabah saat 09.00'dan takip eden cuma günü akşam saat 17.00'ye kadar, ayrıca her yıl 1 Temmuz sabah saat 09.00'dan, 30 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar, son rakamı çift olan yıllarda çocuğun doğum günlerinde sabah saat 10.00'dan akşam saat 20.00'ye kadar, son rakamı çift olan yıllarda 31 Aralık günü saat 12.00'den takip eden 01 Ocak günü saat 12.00'ye kadar, her yıl babalar günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 20.00'ye kadar yanına alarak kişisel ilişki kurmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen son kararına karşı süresi içinde davalı annenin vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anneni vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesini tekrar ederek davanın reddine karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı annenin vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; pedagog raporunun yanlış yorumlandığını ,raporda çocuğun ne zaman ... ilişki tesisini sağlayacağını ve bu geçiş sürecinin nasıl olacağına dair somut bilimsel bir açıklamanın olmadığını bu yönüyle raporun eksik olduğunu, çocuk ile babanın tanık beyanlarında da ifade edildiği üzere çok az görüştüklerini çocuğunu görmeye bile gelmediğini, davacının sabıkalı olduğunu çocuğun ... yararı gereği davanın kabulünün hatalı olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesi talebiyle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyet kendisinde bulunmayan baba ile ortak çocuk arasında mahkeme kararı ile kurulmuş olan kişisel ilişkisinin yeniden düzenlenmesini gerektirecek koşulların oluşup oluşmadığı oktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası; Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5715, Karar No: 2012/17811, Tarih: 24.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5715 E.  ,  2012/17811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5941 sayılı Yasa ve anılan yasada 6273 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik karşısında, sanığın 3167 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin önceki mahkumiyeti yeniden değerlendirilerek, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7633, Karar No: 2014/12784, Tarih: 13.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7633 E.  ,  2014/12784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/2-2012/630

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Ahmet İkiz ile davalıların A.. Noterliğinin 11.07.1991 tarihli ve 36.. yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi akdettiklerini, bu sözleşmeye göre G.. Mahallesi sınırları dahilinde davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan ve davalılara anne ve babalarından miras yolu ile intikal etmiş ya da intikal edecek taşınmazların satışının vaadedildiğini, 2.. parsel sayılı taşınmaza davalıların müştereken malik olduklarını, bu taşınmazın 3.. ve 3..6 parsel numaralarını aldığını, sözleşme bedelinin peşin olarak ödendiğini beyan ederek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalılar, zilyetliğin teslim edilmediğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, ifa olanağının bulunmadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı K.. B.. yönünden davanın reddine, davalı S.. B.. yönünden davanın kabulü ile 3.. ve 3.. parsel sayılı taşınmazlarda davalı S.. B.. adına kayıtlı payların iptali ile davacılar adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı S.. B.. vekili temyiz etmiştir.

Davaya konu satış vaadi sözleşmesinde “sözleşmeye konu taşınmazlar” başlığı altında “…G..z Mahallesinde vaki ve kain olup, tapunun 2.. parsel 2 pafta no’sunu teşkil eden kargir ev ve bahçesindeki murisimiz ve babamız A.. B..ı adına kayıtlı bulunan iş bu taşınmazdaki kanuni hisselerimizin tamamı ile yine murisimiz ve annemiz N.. B..’ya gerek ona murislerinden verese yolu ile gelecek olan, gelmesi icap eden kanuni hisselerinin ve onun ölümü ile de bizlere verese yolu ile gelecek olan gelmesi icap eden bilumum kanuni hisseyi irsiyelerimizin tamamının satış vaadi hakkında” denilmekte olup; alt paragrafta, bu başlık altında yazılı taşınmazların 15 milyon TL bedelle satışının vaat edildiği belirtilmiştir. 2.. parsel sayılı taşınmazda davalıların murisi N.. B.. adına hükmen tescil edilen 1/8 pay var iken 29.09.1995 tarihinde hissesinin mirasçılarına intikal ettiği, dava konusu 3.. ve 3.. parsel sayılı taşınmazların 23.., 32.. ve 3.. parsel sayılı taşınmazların birleştirilip ifraz edilmesiyle oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece öncelikle satış vaadi sözleşmesine konu olan taşınmazlar davacıdan sorularak, sözleşmenin kapsamı belirlenmeli, daha sonra ifraz ve tevhit işlemleri ve akit tablosunda görülen intikaller de dikkate alınmak suretiyle inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı S.. B.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6687, Karar No: 2008/7636, Tarih: 09.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6687 E.  ,  2008/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık meskende abonelik sözleşmesine dayalı olarak kullanılan elektrik tüketim bedeline ilişkin olup, yargılamanın Sulh Hukuk Mahkemesince yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24277, Karar No: 2024/15451, Tarih: 12.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/24277 E.  ,  2024/15451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/1128 E., 2015/800 K.

SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 03.01.2021 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20431, Karar No: 2017/1218, Tarih: 13.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20431 E.  ,  2017/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı oğluna 750 TL yardım nafakası ödemekte olduğunu, ancak işlerinin bozulması sebebi ile ekonomik olarak zor düştüğünü ve şirketini kapatmak zorunda kaldığını belirterek, yardım nafakasının tamamen kaldırılmasını, bunun mümkün olmaması halinde ise uygun bir miktara indirilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının başka isimler altında kurulan şirketler ile halen iş yaşamına devam ettiğini, ayrıca aylık 750 TL nafakanın dahi günümüz ekonomik koşullarında yetersiz kaldığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, ...1. ASHM'nin Aile Mahkemesi Sıfatı ile 2008/641 Esas 2009/433 Karar sayılı ilamı ile 500 TL'ye hükmedilen yardım nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 200 TL'ye düşürülmesine, nafakanın her ay ödenmek ve mükerrer ödemeye neden olmayacak şekilde davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK. nun 364.maddesine gore; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeslerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesınde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Eğitimine devam etmekte olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Eğitimine devam etmekte olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda, taraflar hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasında, davalının üniversite öğrencisi olduğu, herhangi bir gelirinin bulunmadığı, davacı babanın ise çalışmadığı, ailesinin yardımı ile geçindiği ve ortağı olduğu şirketin iflas ettiğinin belirtildiği, ayrıca resmi kurumlardan gelen yazı cevaplarına göre davacının vergi ve SGK prim borçlarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Alaplı Kaymakamlığı Mal Müdürlüğü'nden gelen yazı cevabına göre davacının "bar-meyhane-birahane içecek sunum faaliyetleri" işyeri kolundan 03.02.2010 tarihinde faaliyete başladığı ve mükellefiyet kaydının halen devam ettiği belirtilmiş, buna karşın mahkemece davacının bu işten elde ettiği gelir durumuna ilişkin gerekli araştırmanın yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece, öncelikle davacının aylık ve yıllık gelirlerinin ayrıntılı şekilde yapılacak araştırma ile net olarak saptanmasından sonra, tarafların ekonomik ve sosyal durumları hakkında değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Ayrıca kabule göre de, davalı lehine ...1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2008/641 E., 2009/433 K.sayılı kararı ile hükmedilen 500 TL yardım nafakası miktarının, Dairemizin 09.11.2009 tarih ve 2009/17363 E.-2009/17749 K.sayılı ilamı ile 750 TL olarak düzeltilmesi ve kararın bu şekliyle onanmış olması göz önüne alınarak, değerlendirmenin davacı lehine hükmedilen 750,00 TL yardım nafakası üzerinden yapılması gerekirken, 500,00 TL nafaka miktarı üzerinden hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6507, Karar No: 2012/8213, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6507 E.  ,  2012/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile, Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/320 Esas, 2011/6388 Karar sayılı kararımızın kaldırılmasına, karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanıkların borçlu şirketin yetkilileri olup olmadıkları kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.