muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4468, Karar No: 2022/2394, Tarih: 26.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4468 E.  ,  2022/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 35/2-1, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 54. maddeleri uyarınca adli para cezası ve suç eşyalarının müsaderesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararların niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1-Sosyalist Gençlik Dernekleri Federasyonu gönüllü üyesi olduklarını söyleyen sanıkların olay tarihinde federasyon tarafından gönderilen Özgür Gençlik isimli derginin ağustos ve eylül aylarına ait 9 adet dergiyi satmak için stand açtıkları, dergiler üzerinde yapılan incelemelerde derginin 14. sayfasında yüzleri bez parçası ile kapalı beş şahsın fotoğrafının bulunduğunun, şahısların birinin elinde bir adet tabancanın olduğunun, derginin 15. sayfasında terör örgütü elebaşı Abdullah Öcalan'ın posterlerinin bulunduğunun, derginin 18. sayfasında yüzleri puşi ile kapalı 10 şahsın fotoğrafının bulunduğunun, fotoğraftaki şahısların ellerinde YPG, YPJ ve MLKP terör örgütlerinin amblemlerinin bulunduğunun, derginin 19. sayfasında terör örgütü MLKP'nin sözde bayrağı önünde yüzü kapalı olan ve elinde kaleşnikof silah bulunan bir şahsın fotoğrafının bulunduğunun belirlenmesi karşısında, sanıkların terör örgütünün dergilerini satmak için stand kurmaktan ibaret eylemlerinin 5271 sayılı TCK’nın 220/7. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna teşebbüs suçu oluşturacağı gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun neticesi harekete bitişik olup teşebbüse elverişli olmadığı gözetilmeksizin TCK’nın 35. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.04.2022 tarihinde tarihinde üye ...'ın eylemin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğu gerektiğine yönelik karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanıklar ... ve ... hakkında Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda silahlı terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 35/2-1, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda çoğunlukla sanıkların eyleminin terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı düşüncesiyle BOZULMASINA karar verildiği,

Sanıkların eyleminin terör örgütü propagandası suçunu mu, yoksa terör örgütüne yardım etme suçunu mu oluşturacağı noktasında çoğunlukla aramızda görüş ayrılığı bulunduğu, dosya kapsamı itibariyle sanıkların eyleminin kül halinde terör örgütü propagandası suçunu oluşturduğu düşüncesinde olmamız nedeniyle bu muhalefet yazılmıştır.

Sanıkların eyleminin terör örgütü propagandası suçunu mu, yoksa terör örgütüne yardım etme suçunu mu oluşturacağı noktasında çoğunlukla aramızda görüş ayrılığı bulunduğu, dosya kapsamı itibariyle sanıkların eyleminin kül halinde terör örgütü propagandası suçunu oluşturduğu düşüncesinde olmamız nedeniyle bu muhalefet yazılmıştır.

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçu 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde düzenlenmiştir. Esas itibariyle propaganda da örgüte yardımın özel bir şeklidir.

Propaganda suçunun konusu terör örgütüdür, terör örgütünün faaliyetleridir, örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlar ve terör örgütünün kurucu, yönetici ve sair üyeleridir. Suçun oluşabilmesi için, propagandanın belirli bir terör örgütü ile ilişkilendirilmesi gerekir. Propagandanın özelliği, belirli veya belirsiz kişileri muhatap almasıdır; yani belirli veya belirsiz kişileri etkilemek amacıyla yapılmasıdır. Bu yönü itibarıyla propaganda suçu ancak doğrudan kastla işlenebilen bir amaç suçtur ve burada sanıkların bilme, isteme ve yayma kastının tespit edilmesi gerekir.

Propaganda suçu, somut bir suç şüphesine istinaden yapılan adli soruşturma ve kovuşturma neticesinde mahkeme hükmüyle terör örgütü olduğu tespit edilen bir örgütsel yapının varlığının ve faaliyetlerinin "meşruiyetini" kabul etmeleri yönünde kişilere bulunulan çağrıyı ifade etmektedir. Bu çağrı bağlamında terör örgütü ve suç oluşturan faaliyetleri övülmektedir. (Prof. Dr. İzzet Özgenç, Terörzmin ve Terör Örgütünün Propagansası Suçu ve Ceza Hukuku Sorumluluğu, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi)

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.02.2020 tarihli ve 2016/729 Esas, 2020/67 Karar sayılı ilamında başkanın muhalefet şerhinde de belirtildiği gibi;

"... Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, şiddeti teşvik ve tahrik edici nitelikte olmayan silahlı terör örgütüyle ilgili propagandayı istikrarlı bir şekilde ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi üzerine bu kararlara uyum sağlama amacıyla 3713 sayılı Yasa'nın 7. Maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik ile her türlü terör örgütü propaganda suçuna; terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru göstermek veya övmek ya da teşvik etmek unsurunu ilave etmiştir..."

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesiyle yapılan değişiklik sonucu; "Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi ... cezalandırılır." şeklinde yeniden düzenlendiği, Dairemizin kararları da bu doğrultuda verildiği, bu kriterler gözönüne alınarak yardımın özel bir şekli olan propaganda suçunun esasında örgüte maddi olmayan yardım mahiyetini taşıdığı, manevi yardım niteliğindeki yardımın ise propaganda suçunu oluşturduğu yargı kararlarında kabul edilmiştir.

Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 03.03.2009, 2008/9-184 E, 2009/43 K, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 12.02.2008, 2007/9-230 E, 2008/23 K, Yargıtay 16. Ceza Dairesi 12.09.2019, 2019/7004 E, 2019/5220 K. Bu mülahazayladır ki, "... Lisesi duvarına terör örgütünün propagandası niteliğinde yazı yazılması" fiili, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu ve bu suçtan dolayı cezaya hükmedilmesi gerektiği kabul edilmiştir(Yargıtay CGK, 23.02.2010, E. 2010/9-7, K. 2010/37). Başka bir ifadeyle Yargıtay, terör örgütünü öven ifadelerin sprey boyayla duvarları yazılması fiilini, terör örgütünün propagandası olarak değil, örgüte yardım olarak değerlendirmiştir(Yargıtay 16. Ceza Dairesi, 17.10.2019, E. 2019/6477, K. 2019/6216). Keza Yargıtay'a göre, terör örgütünün propagandası mahiyetinde içeriği sahip bulunan basılmış (matbu) materyalin dağıtılması, 3713 sayılı TMK madde 7, f.2'de tanımlanan suçu değil, terör örgütüne yardım suçunu oluşturmaktadır (Yargıtay 16. Ceza Dairesi, 26.02.2018, E. 2017/3230, K. 2018/1016).

Ancak; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.06.2012 tarihli ve 2011/7694 Esas, 2012/7230 Karar sayılı ilamında;

"...Üniversite öğrencisi olan sanığın adına gönderilmiş silahlı terör örgütünün propagandası niteliğindeki çok sayıda yazı ve fotoğraf içeren dergileri teslim almak üzere kargo şirketine gelip teslim fişini doldurması ve bu dergileri taşımak üzere araç temin etmek için dışarıya çıktığında takip soncu kollukça yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin silahlı terör örgütünün propagandasını yapmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, derginin dağıtımının henüz yasaklanmamış olmasından hareketle delillerinde değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi, ..."

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2012 tarihli ve 2010/18023 Esas, 2012/5583 Karar sayılı ilamında;

"...Dosya kapsamına göre, silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığı gerekçesiyle el koyma, satış ve dağıtım yasağına konu olan 74 adet gazete ve ekinin sanık tarafından satmak amacıyla miting alanına götürülmek istendiği sırada yapılan aramada elindeki poşet içerisinde yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, silahlı terör örgütünün propagandasını yapmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun tamamlandığı kabul edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini, ..."

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.06.2012 tarihli ve 2011/7694 Esas, 2012/7230 Karar sayılı ilamında;

"... Silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığı gerekçesiyle el koyma, satış ve dağıtım yasağına konu olan 20 adet derginin sanık tarafından DTP Aydın il binasından alınıp partinin Ovaeymir Belde binasına propaganda amacıyla götürülmek istendiği sırada, durumundan şüphelenilerek yapılan aramada elindeki poşet içerisinde dergilerle birlikte yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemin, silahlı terör örgütünün propagandasını yapmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun tamamlandığı kabul edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini..."

Görüldüğü gibi Yargıtay tarafından daha önce terör örgütü propagandası olarak kabul edilen eylemler Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından sonraki uygulamalarında örgüte yardım olarak değerlendirildiği, içtihatlar arasında farklılıklar bulunduğu, esasen Yargıtay 16. Ceza Dairesi tüm kararlarında toplantı ve gösteri yürüyüşlerinde pankartlara yazılmış terör örgütünü övücü nitelikteki yazıları terör örgütü propagandası kabul ettiği halde duvara yazılan yazıları propaganda olarak kabul etmemesi, yine bir dergide terör örgütünün propagandasına yönelik bilgiler terör örgütü propagandası değil de terör örgütüne yardım olarak değerlendirilmesi, ancak sosyal medyada yazılan propaganda niteliği taşıyan yazıların 7/2 kapsamında değerlendirilmesi birlikte değerlendirildiğinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu önceki ve sonraki kararlarındaki kabul edilen esas kriter olan maddi nitelikteki yardımların terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu, manevi nitelikteki yardımların ise propaganda suçunu oluşturduğu kabulünün değiştiği aşikardır.

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin kabulüne devam ederek bu tür eylemleri örgüte bilerek isteyerek yardım etmek olarak kabul etmesi ve bunun maddi nitelikteki yardım olduğu yönündeki kabulü yasal düzenlemeye uygun olmadığı, Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesinde düzenlenen propaganda suçunun yukarıda belirtildiği gibi örgüte yardımın özel bir şekli olduğu, maddi nitelikte olmayan yardımların propaganda suçunu oluşturduğu, maddi nitelikte olan yardımların ise terör örgütüne yardım suçunu oluşturacağını, zira pankart taşımayı propaganda olarak kabul edip kitap taşımayı yardım kabul etme eyleminde açık bir çelişki olduğu ve ana kriterin bertaraf edilerek karar verilmesinin bu suçların ayrımında karmaşıklık meydana getirdiği bir gerçektir.

Nitekim; Yargıtay 9. Ceza Dairesi kanuni düzenleme ve amacına uygun olarak yaptığı yorum sonucu verdiği 28.03.2013 tarihli ve 2011/2773 E, 2013/4763 sayılı kararında:

"Silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığı ve toplatma kararı bulunan dergilerin bulunduğu koliyi, dergileri satmak amacıyla kargodan teslim aldıktan sonra yakalanan sanığın, yaptığı iş de nazara alındığında dergilerin içeriğinden haberdar olmamasının düşünülemeyeceği ve eylemin 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi, bozmayı gerektirmiş ... olduğundan, hükmün bozulmasına ... oybirliğiyle karar verildi." şeklindeki kararıyla yayma amacı olan bu tür hareketlerin terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturacağını kabul etmiştir.

Mahkeme kararının esas itibariyle doğru olduğu, sadece terör örgütünün propagandası suçu neticesi harekete bitişik bir suçtur. Bu tür suçlar teşebbüse elverişli değildir. Hareketin yapılmasıyla birlikte suç oluşmuştur. 35. maddenin uygulaması dışında mahkemenin suç tespiti doğrudur.

Anılan sebeplerle dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eyleminin terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturduğu düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/4744, Karar No: 2020/3344, Tarih: 07.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/4744 E.  ,  2020/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 05.01.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/156, Karar No: 2010/225, Tarih: 09.11.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/8-156 E.  ,  2010/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2008/ 198340

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Parada sahtecilik suçundan sanık Ö...Ç...’ın 765 sayılı TCY’nın 316/4, 318 ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.10.2002 gün ve 238-220 sayılı hüküm, sanık müdafii tarafın-dan temyiz edilmekle, Yargıtay 8. Ceza Dairesince 22.06.2005 gün ve 9999-5379 sayı ile yü-rürlüğe giren yeni yasaların değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesince 18.05.2006 gün ve 385-281 sayı ile, sanık hakkında aynı yasa maddelerinin uygulanması suretiyle cezalandırılmasına iliş-kin hüküm ise, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ce-za Dairesince 23.01.2008 gün ve 10118-421 sayı ile;

“Sanığın savunmasının aksine, üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin sanık K.. S..’nın atfı cürüm niteliğindeki anlatımları dışında, kuşkudan öte, kesin ve inandırıcı kanıt bulunma-dığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde mahkûmiyet hükmü ku-rulması” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel mahkeme 03.06.2008 gün ve 51-105 sayı ile;

“...sanık K... S..’nın aşamalarda özde değişmeyen savunmaları, sanık Ö..’i tanımadığını hazırlık ifadesinde ve Sulh Ceza Mahkemesinde ısrarlı bir şekilde beyan ettiği halde hükümlü K..’in ayrıntı sayılabilecek özellikte sanık Ö...’in lakabına kadar tanıması, her iki sanık arasında herhangi bir husumet bulunmaması, hükümlü K..’in diğer sanığa iftira atmasını gerektirir herhangi bir sebebin tespit edilememiş olması da gözönüne alınarak hükümlü K..’in samimi bulunan savunmasına itibar olunarak, sanık Ö...Ç..’ın savunmasına itibar edilmediği’ belirtilmiştir. Yargılamayı yapan mahkememiz hükümlü K..’in aşamalardaki tüm beyanlarını verdiği kararda delil kabul ettiğine göre bu beyanın samimi olmadığını veya atfı cürüm niteliğinde bulunduğunu ileri sürebilmek için bu değerlendirmeyi ortaya koyacak bir takım aksi iddia ve kanıtların olması gerekir. Oysa dava dosyasında bu delili çürütecek veya ikrara yönelik samimi savunmanın atfı cürüm niteliğinde olduğunu ortaya koyacak, başka bir anlatımla savunmanın samimiyetine yönelik şüphe oluşturacak hiçbir veri ve bulgu da mevcut değildir.

Tüm bu nedenlerle hükümlü K.... S...’nın aşamalardaki özünde değişmeyen samimi olduğu kanaati ile delil kabul edilerek hükme esas alınan beyanında sanık Ö... Ç...’a piyasaya sürmesi için altı adet 20.000.000 TL’lik sahte banknot verdiği yönündeki savun¬masına da itibar edilmesi gerektiği kanısına ulaşılmış, yazılı gerekçelerle hükümlü Kadir’in aşamalardaki samimi ikrara dayalı tüm savunmalarında sanık Ö..’e piyasaya sürmesi için 6 adet sahte banknot verdiğini belirtmesi, dosya kapsamı itibariyle bu beyanın atfı cürüm niteliğinde olduğu kanaatini uyandırır hiçbir delilin bulunmaması dikkate alındığında mahkememizin önceki kararında direnilmesine ve sanık Ö...’in sübutu benimsenen piyasaya sahte para sürmek suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir” gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de o yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının “bozma” istemli 24.06.2010 gün ve 198340 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Ö... Ç...ın parada sahtecilik suçundan cezalandı¬rıl¬masına karar verilen somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın atılı parada sahtecilik suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Dosya içeriğinden;

Bazı kişilerin sahte 20.000.000 TL.lik banknotları piyasaya sürmeye çalıştıkları ihbarı üzerine, kolluk tarafından kendileriyle irtibata geçilmiş ve örnek olarak bir adet sahte 20.000.000 TL bu kişiler tarafından alıcı kılığındaki görevlilere olaydan bir gün önce veril-miş, paranın beğenildiğinin söylenmesi üzerine %50 komisyon karşılığında 1 milyar liralık sahte paranın bir gün sonra teslim edilmesi konusunda anlaşılmıştır. Olay gecesi olan 21.07.2002’de saat 01.30 sıralarında buluşma yerinde, haklarındaki hükümler kesinleşen A...K...ve A...T..yakalanmış olup sanık A...’nin üzerinden toplam 40 adet sahte 20.000.000 TL.lik para ele geçirilmiştir. Bu kişilerin sahte parayı aldıklarını söyledikleri yine hakkındaki hüküm kesinleşen sanık K...S...da aynı gün saat 10.00 sıralarında yakalanmış, üzerinden bir adet sahte 20.000.000 Liralık para ele geçirilmiştir. Bu paranın seri numarasının ile sanık Avni’de ele geçen paraların 22 adedinin seri numarasının aynı olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklardan K...S...savunmasında, yakalanmadan iki gün önce yani 19.07.2002 günü sanıklar A...K... ve A.. T... ile birlikte Gençlik Kıraathanesine giderek daha önceden tanıdığı olan “T...Ö..” lakaplı kişiye 6 adet sahte 20.000.000 Liralık para verdi-ğini beyan etmesi üzerine, bu kişi aranmaya başlanmış, arandığını öğrenen sanık Ö....Ç.. 02.08.2002 günü kendiliğinden gelerek kolluğa teslim olmuştur.

Merkez Bankası Banknot Matbaasının 19.09.2002 tarihli raporunda; paraların sahte olduğu ve aldatma yeteneğinin bulunduğu belirtilmiştir.

Merkez Bankası Banknot Matbaasının 19.09.2002 tarihli raporunda; paraların sahte olduğu ve aldatma yeteneğinin bulunduğu belirtilmiştir.

Hakkındaki hüküm kesinleşen sanık K... S..., kollukta ve sulh ceza mahkemesinde; kendisini daha önceden tanıdığı ve ismini T...Ö...olarak bildiği kişiye 19.07.2002 günü Gençlik Kıraathanesinde 6 adet sahte 20.000.000 TL.lik parayı piyasaya sürmesi için verdiğini, bunun karşılığında kendisinden para almadığını bu sahte paraları bozdurup kendisine 60.000.000 TL vermek üzere anlaştıklarını ifade etmiş, mahkemede; “İstanbul’dan ismini Oğuz olarak bildiğim bir şahıstan 200 milyon lira karşılığında 980 milyon liralık 49 adet sahte 20 milyon liralık aldım bunları alıp Afyon’a getirdim, daha önce kendisine borcum olan A...’ye ‘bende sahte para var bunları pazarlayıp senin borcunu ödeyelim’ dedim, yine daha önceden tanıştığım sanık A...’e de aynı şeyleri söyledim. A...T...da ‘ben yardımcı olurum’ dedi, birlikte paraları pazarlamak için müşteri aramaya başladık. Ben o sırada Denizli’ye iş için gitmiştim, Denizli’deyken sanık A..’le A..beni telefonla arayarak ‘müşteri bulduk’ gel dediler, hemen Afyon’a geldim, kendileri ile buluştum A..ile beraber olay yerine geldim, A...T..orada bekliyordu, yanında da alıcı vardı, bana ‘emanet geldi mi?’ diye sordular. Ben de ‘hazır’ dedim. Alıcı bankama¬tikten para çekip ödeyeceğini söyledi, ben de zarf içersinde bulunan sahte paraları çıkartıp A...ye verdim, A... de bu parayı alıp alıcıya verdi. Ben olay yerinden ayrıldım o ara polisler A..ve A...’i yakalamış, sabaha kadar kendilerinden haber alamayınca sabahleyin tekrar telefon açtım, bulunduğum yeri söyledim polisler gelip beni yakaladı. Sanık Ö.....e 6 adet 20 milyonluk sahte parayı vermiştim, bozdurup bana 60 milyon lirasını verecekti, daha sonra parayı da getirmedi, kendisini görmedim, kendisi ile daha önceden tanışırım, beni sanık A...T... tanıştırmıştır” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Haklarındaki hükümler kesinleşen sanıklar A.... K... ve A...T..ın sanık Ö....Ç....’a ilişkin bir beyanı bulunmamaktadır.

Haklarındaki hükümler kesinleşen sanıklar A.... K... ve A...T..ın sanık Ö....Ç....’a ilişkin bir beyanı bulunmamaktadır.

Sanık Ö...Ç..kollukta; “İnşaat işlerinde çalışırım bana sormuş olduğunuz olayla ilgili olarak, tarihten 15 gün kadar önce ismini bildiğim A...T....ve yanında ismini bilmediğim iki kişi ile birlikte Afyon Merkezde bulunan Gençlik Kahvehanesine geldiler, fakat yanında gelen şahısları bu zamana kadar ne gördüm ne de tanıyordum, yaklaşık olarak bir saat kadar kahvede kaldılar, A...bana hal hatır sordu ve yanımdan ayrılarak diğer şahısların yanına gitti. Ben de bir müddet daha kahvede kaldıktan sonra oradan ayrıldım. 17.07.2002 günü çalışmak için Çay İlçesi K...K... Köyü’ne gittim, o zamandan beri bu köyde çalışıyorum, evimin burada olması sebebi ile 3-4 günde bir Afyon İline gidip geliyordum. 31.07.2002 günü telefon ile ailemi aradığımda annem bana arandığımı söyleyerek karakola gitmemi söyledi, ben de gelerek teslim oldum. Burada Afyon İlinde piyasaya sahte para süren kişiler ile ilgili olarak arandığımı öğrendim fakat bana resmini gösterdiğiniz şahıslardan A...T...’ı iyi tanıyorum, diğer şahıslardan ismini burada öğrendiğim A...K..ve K...S...isimli şahısların daha önce A...ile birlikte Gençlik Kıraathanesine gelen şahıslar olduğunu biliyorum. İddia edildiği gibi bu şahıslar bana hiçbir zaman ne sahte ne de gerçek para vermediler bu şahıslarla para alışverişim olmadı”, 02.08.2002 tarihinde sorguda, “Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Piyasaya sahte para sürmek suçundan hakkında hazırlık tahkikatı yürütülen sanıklardan sadece A...T...'ı tanırım. Bu tarihten 15 gün kadar önce A...T... yanında tanımadığım iki şahıs birlikte Afyon Herke’ de bulunan Gençlik Kıraathanesine geldiler. Ben A... T.. dışındaki sanıkları kesinlikle daha önce görmüş değilim. Birlikte kahvede bir saat kadar oturduk sohbet ettik, ancak aramızda kesinlikle sahte para alışverişi konusunda sohbet geçmediği gibi pazarlıkta yapılmamıştır. Ben K..S...isimli şahsı tanımam, neden benim hakkımda böyle beyanda bulunmuş bilemiyorum. Sanık benim lakabıma kadar olan bilgileri nereden edindi bilemiyorum. Ben kesinlikle sanıklardan 6 adet 20.0000.000 TL. lik sahte banknot almış değilim. Bana iftira atıyorlar”, mahkemede; “ben suçlamayı kabul etmem ben sanıklardan sadece A...T..’ı tanırım diğer şahısların hiç birini görmedim, bu nedenle sahte para işi ile ilgim yoktur”, şeklinde savunmada bulunmuştur.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde;