muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13183, Karar No: 2019/1519, Tarih: 14.02.2019

f) 18.11.2009 tarihinde meydana gelen mühür bozma eylemi ile ilgili olarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 12/03/2010 tarihli iddianamesiyle “mühür bozma” suçundan açılan ve Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/335 esas ve 2010/1321 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hükmedilen 6 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin 08.03.2013 kesinleşme tarihli,

g) 18.12.2009 tarihinde meydana gelen mühür bozma eylemi ile ilgili olarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2010 tarihli iddianamesiyle “mühür bozma” suçundan açılan ve Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/484 esas ve 2011/72 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasına ilişkin 30.05.2011 kesinleşme tarihli kararlara konu eylemlerin bütünüyle zincirleme şekilde mühür bozma suçunu oluşturacağı; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/847 esas ve 2016/123 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, daha evvel zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak kesinleşen hükme konu eylemler de göz önüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması ve belirlenen ceza kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan fazla ise kesinleşen hükümdeki cezanın mahsubuna, aksi halde ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3351, Karar No: 2014/7687, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3351 E.  ,  2014/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15263, Karar No: 2012/22273, Tarih: 13.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15263 E.  ,  2012/22273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1003, Karar No: 2020/1418, Tarih: 12.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1003 E.  ,  2020/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1, 134/1-2, 62, 53/1, 54/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ikrarına ve dosya kapsamına göre, sanık ...’in, caddede yürümekte olan mağdur ...’yı ısrarla takip edip, kamera fonksiyonunu aktif hale getirdiği cep telefonunun çekim yönünü, mağdura doğru odaklayarak, onun bilgisi dışında görüntülerini video olarak kaydettiği ve ihbar üzerine kolluk görevlilerince yakalanıp, sanığa ait cep telefonununda inceleme yapılması sonucunda mağdurun ve kimlikleri tespit edilemeyen diğer kadınların arkalarından görüntülendiği toplam 6 adet video ile ikişerli halde birlikte yürüyen kadınların önden habersizce çekilmiş 2 adet fotoğrafının tespit edildiği olayda;

Özel hayat kavramının; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olaylarını ve bilgilerin tamamını içermesi karşısında, kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibinin geçerli olduğu ve kamuya açık alana çıkan her kişinin, bu alandaki her görüntüsünün veya sesinin kaydedilip, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterdiğinin kabulünün mümkün bulunmadığı nazara alınarak, mağdurun özel yaşam alanına ilişkin görüntülerini rızası dışında kaydeden sanık hakkında, TCK’nın 134/1. madde ve fıkrasında tanımlanan görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasına ve suçun işlenmesinde kullanılan sanığa ait bir adet cep telefonunun TCK'nın 54/1. madde ve fıkrası gereğince müsaderesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8136, Karar No: 2010/9220, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8136 E.  ,  2010/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Temmuz 1932 tarih 15 sıra, Şubat 1970 tarih 70 sıra ve Eylül 1960 tarih 5 sıra sayılı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren bütün gittileri ile oluşumu ve kadastro sırasında revizyon gördüğü parseller bulunup bulunmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin tapu kaytıları ile davalı olanların dava dosyalarının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11236, Karar No: 2024/10732, Tarih: 12.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/11236 E.  ,  2024/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2018 tarihli ve 2017/325 Esas, 2018/107 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı, dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/990 Esas, 2018/1249 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.05.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. Sanığın zaman gazetesi aboneliğinin bulunmadğına, Bank Asyada talimatla işlem yapmadığına, hayatını idame ettirebilmek için ilgili şirkette çalıştığına, kolluk ifadesinde bazı hususların yanlış yazıldığına, sohbet toplantılarına katıldığına dair dosyada delil bulunmadığına,

3. Sanığın beraatine aksi halde karşı oyun dikkate alınması gerektiğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, S. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... Özel Kısım s.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk içeren faaliyetlerle, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olduğu kesin olarak kanıtlanamayan sanığın dosya kapsamındaki eylemlerinin kül halinde örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden delil ve olguların hatalı değerlendirilmesi neticesinde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanunun 5/1 inci maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkındaki hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/990 Esas, 2018/1249 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5802, Karar No: 2025/800, Tarih: 11.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5802 E.  ,  2025/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/181 Esas, 2024/155 Karar

HÜKÜM : Ret

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında imzalanan 17.06.2010 tarihli elektrik enerjisi satım sözleşmesi kapsamında davalı şirketten elektrik enerjisi satın alındığını, anılan sözleşmenin elektrik enerjisi birim satış fiyatı başlıklı 12. maddesi gereğince ... tarifesinden 99919120 numaralı abonelik için %7, ... numaralı abonelik için ise T1 için %4, T2 için %4 ve T3 için %3 indirim uygulanacağının hükme bağlandığını, davalı şirketin ...’ın 2011 tarifesindeki indirimi dikkate almadan ...’ın kendi tüketicileri için uygulamaya koyduğu perakende satış bedelini enerji birim fiyatına ilave ederek davacıdan tahsil etmeye başladığını, aktif enerji birim satış fiyatına perakende satış bedeli ilavesinin imzalanan sözleşmenin 12. maddesine aykırı olduğunu iddia ederek fazladan tahsil edilen 332.308,97 TL’nin temerrüt ihtarı (19.03.2011) tarihinden itibaren işleyecek T.C. Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı şirket ile aralarında imzalanan sözleşmenin 12. maddesi gereği elektrik enerjisi için bir birim fiyat belirlendiğini, bu birim fiyatın 2010 yılı ... tarifesinin dağıtıcı şirketten enerji alan tüketiciler için belirlenen tarifeler bölümünde belirlenen rakamlar referans alınmak üzere tespit edildiğini, davacı şirketten perakende satış bedeli (PSH) tahsil edilmediğini, bu şekilde de 2011 yılı içerisinde davacı şirketten tahsil edildiğini, kesilen faturaların uygunluğunun davacı şirket yetkilisi tarafından tespit edildiğini, davacıdan perakende satış bedeli tahsil edilse bile bunun imzalanan sözleşmenin 5. ve 17. maddeleri uyarınca uygun olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, taraflar arasında toptan elektriğin daha uygun fiyata satılması hususunda 17/06/2010'da sözleşme imzalandığı, 25/02/2024 tarihli bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere, 2011 yılında ...'ın kendi tüketicileri için farklı bir uygulamaya geçtiği, bu uygulama kapsamında tarifeye perakende satış bedeli(PSH) yansıttığı, davalı şirketin de aynı uygulamayı benimseyerek davacı şirkete verdiği elektrik enerjisine PSH bedellerini yansıttığı anlaşılmakla her ne kadar davacı şirket bu bedelin kendisinden fazlaca alındığını ileri sürmüşse de söz konusu uygulamanın taraflar arasında münakit 2010 tarihli sözleşmeye aykırılık teşkil etmediği ve bu bedelin söz konusu sözleşmenin 12. maddesi kapsamında kaldığı, bu hususun yargılama kapsamında alınan 07/04/2014 tarihli 3. kök bilirkişi heyeti raporunda da mütalaa edildiği, söz konusu sözleşmeye göre davacı şirketin kullanacağı elektrik enerjisinin birim fiyatı konusunda taraflar anlaşmış olup ...'in uygulamaya geçirdiği PSH bedelinin yansıtılması konusunda mezkur sözleşmede bir engel madde bulunmadığı, bu sebeple davalının tahakkuk ettirdiği fatura bedellerinin sözleşmeye uygun olduğu, anlaşılan birim fiyat üzerinden olduğu, davalı şirketin ...'ın uygulamasını benimseyerek fiyatlandırma yapmasının sözleşmeye aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşmeye aykırı olarak tahsil edildiği iddia edilen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. SONUÇ: Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12911, Karar No: 2012/25949, Tarih: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/12911 E.  ,  2012/25949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 51. ve CMK.nun 231. maddelerinin uygulanmama gerekçeleri yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 45 günün 30 güne, TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında yapılan indirim sonucunda 20 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasıyla 16 güne, aynı Yasanın 52. madesi uyarınca bir gün karşılığı 20. TL'den hesaplanmak suretiyle sonuç adli para cezasının 320 TL'ye indirilmesi ve hükümden "5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca para cezalarının 4.500 TL olarak toplanmasına" ibaresi çıkarılarak "sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.