muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5122, Karar No: 2015/716, Tarih: 16.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5122 E.  ,  2015/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

.. ile .. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.06.2013 gün ve 208/285 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı dava dilekçesinde, davalıların mirasbırakanı ... ait 4/13 paylı mülkiyet payı içindeki ¼ miras payını 5000 TL (5.000.000 TL)

bedelle 18.04.1991 tarihli adi yazılı satış senediyle tapu dışı işlemle sattığını, bu bedelin satıcıya ödendiğini, satıcının 3/13 payını daha sonra tapu sicilinde yapılan işlemle kendisine devrettiğini, ancak annesi 'den gelen miras payını devredemeden öldüğünü belirterek; öncelikle üzerinde tapuya kayıtlı paydanki payın 4/39 payının iptaliyle adına tescili, bunun mümkün olmaması halinde ödediği bedelin güncellenmiş değeri olarak 5.000,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte mirasçısı olan davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, talebin haksız ve zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, sözleşme konusunun tapuda ifa edildiği gerekçesiyle dava reddedilmiş, hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davalı tarafın zamanaşımı savunmasını süresinde cevap dilekçesinde ileri sürmemiş olması ve süresinden sonra yapılan savunmanın genişletilmesine davalı taraf açıkça rıza göstermediğinden; mahkemece zamanaşımı savunmasına değer verilmemiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Kaldı ki, tapu iptal tescil talepleri mülkiyet hakkına dayandığından; zamanaşımı söz konusu değildir.

Ne var ki, davacının davalıların mirasbırakanına pay ve miras payı devri için 1991 yılında 5.000,00 TL ödediği taraflar arasında çekişmesizdir. Bu bedel, hem davalıların mirasbırakanının 3/13 payı için, hem de davalıların mirasbırakanı'den gelen 4/13 pay içindeki ¼ oranındaki miras payı (mirasçılık belgesine göre) için ödenmiştir. Bu durumda adi yazılı pay ve miras payı devir sözleşmesi 'e ait 3/13(=12/52) pay ile 4/52 miras payı için yapılmış olmaktadır.

Ne var ki, davacının davalıların mirasbırakanına pay ve miras payı devri için 1991 yılında 5.000,00 TL ödediği taraflar arasında çekişmesizdir. Bu bedel, hem davalıların mirasbırakanının 3/13 payı için, hem de davalıların mirasbırakanı'den gelen 4/13 pay içindeki ¼ oranındaki miras payı (mirasçılık belgesine göre) için ödenmiştir. Bu durumda adi yazılı pay ve miras payı devir sözleşmesi 'e ait 3/13(=12/52) pay ile 4/52 miras payı için yapılmış olmaktadır.

Mirasçılar dışındaki kişilere yapılmış miras payı devir sözleşmesi ancak borçlandırıcı işlem niteliğiyle geçerlidir. Davacı mirasçı niteliğinde olmadığı ve devir resmi şekilde yapılmadığından miras payı devri tasarrufi işlem olarak sonuç doğurmaz. Bu nedenle mahkemenin tapu iptal/tescil talebini reddetmesi yerindedir. Davalıların mirasbırakanı aldığı bedel karşılığında üstlendiği devir borcunu yerine getirmediğinden, miras payı devir sözleşmesi uyarınca aldığı bedeli, culpa in conrehende sorumluluğu çerçevesinde Dairemiz uygulaması bakımından da “denkleştirici adalet ilkesi” uyarınca yapılacak hesaplama sonucu, dava tarihinde ulaştığı miktar olarak tazmin borcu altındadır. Davalılar murasçı sıfatıyla bu miktarı müteselsilen ödemekle yükümlüdür. Ödenen 5.000,000 TL (5.000 TL) içinde hem pay hemde miras payı olduğuna göre; orantılandığında bu miktarın ¼ oranına karşılık gelen 1.250,000 liranın 4/52 miras payı karşılığı olduğu kabul edilmelidir. O halde mahkemece yapılacak iş 18.04.1991 tarihindeki 1.250,000 TL'nin denkleştirici adalet ilkesi uyarınca dava tarihi itibarıyla ulaşacağı miktarı uygun bilirkişi veya bilirkişiler eliyle hesaplattırılması talep miktarı göz önüne alınarak bedele hükmetmek olmalıdır.

Temyiz edilen hükmün açıkladığım yönde işlem yapılmak üzere bozulması gerekir. Değerli Çoğunluğun Onama Kararına açıkladığım nedenlerle katılmıyorum. 16.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2017/3723, Karar No: 2017/4781, Tarih: 16.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3723 E.  ,  2017/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet, tehdit suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin istinabe yoluyla beyanının alındığı Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2013 tarihli duruşma zabtının hakim tarafından ve hükmün kurulduğu 11.09.2014 tarihli celse tutanağının ise zabıt katibi tarafından ıslak imza ile imzalanmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre anılan zabıtlarda elektronik imzaların da bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4363, Karar No: 2020/10012, Tarih: 22.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4363 E.  ,  2020/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 168/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 660,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2018 tarihli ve 2017/898 esas, 2018/422 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 09/08/2019 gün ve 94660652-105-02-7529-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/08/2019 gün ve 2019/84230 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, yaş küçüklüğü sebebiyle aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında 80 gün adli para cezası, mağdurun zararı soruşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından cezasından anılan Kanun'un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılarak 26 gün adli para cezası olarak hesaplanması gerekirken söz konusu Kanun'un 168/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 40 gün adli para cezası, akabinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 21 gün adli para cezası olarak hesaplanması gerekirken 33 gün adli para cezası olarak belirlenmesi ve anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden adli para cezasına çevrildiğinde 420 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin 660 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin tayininde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mağdurun 09/04/2018 tarihli duruşmada, olaydan hemen sonra suça sürüklenen çocuğun çaldığı ürünü iade ettiği ve kapıda oluşan zararı giderdiğini beyan etmesi karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış ise de aynı yasanın 168/1. maddesinde düzenlenen fıkranın uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2018 tarihli ve 2017/898 esas, 2018/422 kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3 maddelerinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere, 168/2. fıkrasının uygulanmasına ilişkin

kısmın çıkartılarak yerine “Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezadan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “33 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tayin olunan cezanın TCK’nın 52/2. maddesi gereğince takdiren 20 TL den hesaplanarak 660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin çıkartılıp yerine “21 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan hapis cezasının TCK 52/2 maddesi gereğince takdiren 20 TL den hesaplanarak 420 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA” ibarelerinin Mahkeme kararına İLÂVESİNE, karardaki DİĞER HUSUSLARIN AYNEN YERİNDE BIRAKILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2081, Karar No: 2020/4244, Tarih: 10.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/2081 E.  ,  2020/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme, kamu görevlisine hakaret

HÜKÜM : Rüşvet vermeye teşebbüs ve kamu görevlisine alenen hakaret suçlarından mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26314, Karar No: 2015/11196, Tarih: 01.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26314 E.  ,  2015/11196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat, vekalet ücreti, kişisel ilişki süresi ve yargılama gideri yönünden incelemenin duruşmalı yapılması talebiyle temyiz edilmiş ise de, duruşma isteyenin, buna ilişkin gideri yatırmadığı anlaşıldığından, duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davalı-davacı anneye bırakılan 23.02.2011 doğumlu Damla ile davacı-davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00'dan ertesi gün saat 10.00'a kadar kişisel ilişki düzenlenmiştir. Davacı-davalı erkeğin hafta sonları Cumartesi günü de çalıştığı anlaşılmaktadır. O halde davacı-davalı baba ile müşterek çocuk arasında hafta sonları kurulan kişisel ilişki fiilen gerçekleşmeyeceğinden düzenlenen kişisel ilişkiden beklenen yarar elde edilemez. O halde, müşterek çocuğun baba sevgisini tadabileceği şekilde hafta sonları kişisel ilişki kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 10. paragrafından "... her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00'dan ertesi gün saat 10.00'a kadar, ..."sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine "... her ayın 1. ve 3. Pazar günleri saat 09.00'dan aynı gün saat 18.00'e kadar, ..." sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.06.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12207, Karar No: 2015/34889, Tarih: 08.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/12207 E.  ,  2015/34889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/292603

MAHKEMESİ : Ödemiş(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2014/88 (E) ve 2014/338 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanığın 02.06.2015 tarihinde öldüğü,

Anlaşıldığından sanık S.. S..'ın temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6757, Karar No: 2021/11140, Tarih: 30.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6757 E.  ,  2021/11140 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 07/08/1989-16/11/2015 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı kuruma bağlı ... Sağlık İl Müdürlüğü Atölyesi ile 112 Servisinde işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız bir şeklide feshedildiğini, toplu iş sözleşmesi gereği ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğini, davalı kurumun bünyesinde şüpheli bulduğu işlemlerden dolayı müvekkili hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/335 esas sayılı dosyasında kovuşturma başlatıldığını, hakkında beraat kararı verildiğini, bu kapsamda işveren tarafından haklı fesih olduğunun ispatlanamadığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafça davaya cevap verilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Somut olayda davacı hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/335 esas 2018/192 karar sayılı dosyasında davacının Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği görülmüştür.

Bunun yanında davacı tarafça 06.11.2015 tarihinde davalıya karşı işe iade davası açılmış, ... 39. İş Mahkemesi'nin haklı fesih sebebi ile davanın reddine dair verdiği karar davacı tarafça istinaf edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesi'nin 2017/439 esas 2017/386 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2017/33232 esas 2017/11770 karar sayılı ilamı ile anılı Bölge Adliye Mahkemesi kararı onanmıştır.

Feshin geçersizliğini tespiti ile işe iadenin talep edildiği davalarda verilen kararlar, daha sonra açılabilecek ihbar ve kıdem tazminatı talep edildiği davalarda kesin hüküm oluşturmasa da, kuvvetli delil olarak değerlendirilmelidir. İçtihatlar bu yönde istikrar kazanmıştır.

Yukarıda anılı işe iade davasında Mahkemece davacının feshe konu eylemlerinin haklı fesih sebebi oluşturduğu tespit edilmiştir. Sözü edilen karar kesinleşmiş olmakla ve davacının daha sonra ihbar ve kıdem tazminatı istekleri için açtığı davada aynı vakıalara dayanılmakla işe iade davasında verilen bu kararın unsur etkisinden söz edilir. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5287, Karar No: 2016/18866, Tarih: 22.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/5287 E.  ,  2016/18866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bünyesinde apartman görevlisi olarak 01.01.2005-17.10.2011 tarihleri arasında çalıştığını, sigorta bildiriminin geç yapıldığını, iş sözleşmesinin 17.10.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, aylık ücret, bahşiş verildiğini, konut kirası yardımı, yakacak yardımı, su ve ... yardımından faydalandığını, hafta tatili ve ubgt günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesailerin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kapıcı konutundan kira alınmadığından giydirilmiş ücrete dahil edilemeyeceğini, işyerinde yılda bir kez ikramiye ödemesi uygulanması olmadığını, sözleşmeye göre su ve ... yardımının sınırlı olarak yapıldığını, merkezi sistemle konutun ısındığını, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, fazla çalışmasının olmadığını, dini bayramlarda çalışmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem ve ihbar tazminatı hesabında dikkate alınması gereken giydirilmiş ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, günlük giydirilmiş ücretin tespitinde, ısınma yardımı olarak günlük 5,00 TL (150,00 TL/30) nazara alınmıştır. Ancak, ısınma yardımının kaloriferlerin yandığı dönemle sınırlı olarak hesaplanması gerekirken tüm yıla teşmil edilmesi hatalı olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre, davalı apartmanın davacı ile çalışma şartlarını gösteren sözleşme düzenledikleri ve burada ücrete dahil edilecek hususlar sayılmış olup, kapıcı dairesinin kiraya verilmesi gibi bir yol olmadığından emsal kira tespiti ile ücrete katılması hatalıdır. Ayrıca davacı dini bayramlarda çalışmasını somut ve yeterli inandırıcı delillerle ispatlayamamıştır. Kararın bu yönlerden de bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.22.06.2016