muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10993, Karar No: 2012/29291, Tarih: 15.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10993 E.  ,  2012/29291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlamsız icra takibine borçlu tarafından süresi içinde yapılan itiraz üzerine takibin durması sonucu alacaklı tarafça itirazın kaldırılması talep edilmiştir. Yapılan yargılama sırasında borçlu takibe dayanak yapılan ve altında kendisinin de imzasının bulunduğu 16.06.2010 tarihli belgenin son paragrafında yer alan ve borç ikrarını içeren kısmının alacaklı tarafça sözleşmeden sonra doldurulduğunu sözleşmenin kendisinde bulunan fotokopi suretinde böyle bir ifadenin bulunmadığını bu hususta C.Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunu belirterek talebin reddini talep etmiştir.

Gerçekten de borçlu tarafından dosyaya sunulan belge altında alacaklı tarafından sunulan belgede yazan "16.06.2010 tarihinde Salim Kungur'dan nakten almış olduğum 272.000.00 TL (ikiyüzyetmişikibin tl) yi 20.08.2010 tarihinde TC kimlik numaralı İrfan Süzer olarak ödemeyi kabul ediyorum" kısmı bulunmamaktadır.

6100 Sayılı HMK nun 209/1. maddesinde "Adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme tabi tutulamaz."şeklindeki hükmü ile bir senette bulunan yazı ve imzanın inkarı halinde sahteliği hususunda bir karar verilinceye kadar senedin hiçbir işleme dayanak yapılamayacağı, hususu düzenlenmiştir.

İcra mahkemeleri şikayet ve itirazları belli bir usule uyarak yargılayan ve objektif hukuk kurallarını şikayet ve itirazlara uygulamak suretiyle bunları takip hukuku bakımından kesin hükme bağlayan mahkemelerdir. Bu mahkemeler, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıkları çözme görevini yerine getirirken kural olarak tanık dinleyemeyeceklerinden dar (sınırlı) yetkili olup, sahtelik iddiasını inceleme yetkileri de genel mahkemeye göre daha kısıtlıdır. Genel mahkemeler senetteki sahtelik iddiasını yukarıda içerikleri açıklanan HMK.nun 208 ve 209. maddelerinin verdiği yetkiyle daha detaylı bir biçimde inceleme olanağına sahiptir (HGK'nun 06.02.2008 tarih ve 2008/12-77 esas, 2008/90 karar sayılı kararı). Anılan maddede sahtecilik davasının hukuk ya da ceza mahkemesinde açılması arasında herhangi bir ayrıma gidilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, borçlu tarafından takibe konu senet hakkında C.Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ve henüz soruşturmanın devam ettiği dikkate alındığında HMK'nun 209. maddesi şartları oluştuğundan şikayete konu senet yönünden sahtelik iddiasının sonucunun beklenmesi gerekir. Bu nedenle takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Somut olayda, borçlu tarafından takibe konu senet hakkında C.Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ve henüz soruşturmanın devam ettiği dikkate alındığında HMK'nun 209. maddesi şartları oluştuğundan şikayete konu senet yönünden sahtelik iddiasının sonucunun beklenmesi gerekir. Bu nedenle takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8831, Karar No: 2015/9794, Tarih: 26.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8831 E.  ,  2015/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5744, Karar No: 2019/16371, Tarih: 24.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5744 E.  ,  2019/16371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında düzenlenen ve temyiz dilekçesi ekinde fotokopi şeklinde sunulduğu anlaşılan Denizli Devlet Hastanesinin 25.06.2015 tarihli engelli Sağlık Kurulu raporunda, sanığa hafif derecede mental retardasyon tanısı konduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. maddesi uyarınca sanığın “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda” Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2356, Karar No: 2021/3870, Tarih: 20.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2356 E.  ,  2021/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Beylikova Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 15.02.2018 tarih ve 2016/91 E- 2018/18 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 11.03.2020 tarih ve 2019/40 E- 2020/354 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının bir dönem müvekkili şirket bünyesinde genel müdür vekili olarak çalıştığını, müvekkili şirket nezdinde düzenlenen 26.01.2016 tarihli iç denetim raporunda; Uzermak/İzmir firmasından 12.04.2012 tarihinde 90.550,00 TL bedelli Eritme Peynir İşleme Makinesinin alımını yaptığı, bu makinenin hiç kullanılmadığı ve iade edilmeyerek 31.05.2014 tarihine kadar 2 yıl bekletildiğinin görüldüğünü, satıcı Uzermak firmasına 60.000,00 TL'ye fatura edilerek iade edildiği ve şirketi 30.550,00 TL zarara uğrattıldığının tespit edildiği, bu zararın genel kuruldan gizlendiğini, davalının bu satım alımı gerçekleştirirken üretim planı yapmadan, davalının hiç kullanılmayacak makineyi satın aldığını ve daha sonra makineyi iade ederek şirketi zarara uğrattığını, bu nedenlerle davalıdan 30.550,00 TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafın dava dilekçesinde iddia etmiş olduğu hususların yasal dayanaktan yoksun olduğu ve somut belgeler ile ispat yükümlülüğü bulunduğu, dava dilekçesinde kendisine yapılan suçlamalara dair 26.01.2016 tarihli iç denetim raporuna atıfta bulunmak dışında somut bir delile dayanılmadığını, şirketin makine alımlarının fabrika müdürünün talebi, şirket yönetim kurulunun kararı ile yapıldığını, Eritme Peynir İşleme Makinesi satın alımında da aynı prosedürün uygulandığını, bu makinenin 28.03.2012 tarih ve 212 sayılı kararı ile şirket idaresine verilen yetki çerçevesinde satın alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalının şirkette genel müdür vekili olarak çalıştığı, yönetim kurulu üyeliğinin bulunmadığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 368. maddesinde yönetim kuruluna ticari mümessil ve ticari vekilller atanabileceği öngörüldüğü, şirketin tüm iş ve işlemlerinin hızlı ve ekonomik şartlarda icra edilebilmesi için ticari temsilci konumunda müdürlere ihtiyaç duyulduğu, yönetim devri temsil yetkisinin devrini içermediği, temsil yetkisinin TTK'nın 370. maddesine göre ayrıca ve açıkça belirtilmek suretiyle devredilmesi gerektiği, müdürlerin ise yürütme işleriyle görevli olup, yönetim kurulu tarafından 28.03.2012 tarih ve 212 sayılı karar ile idareye bir adet kuru haslama makinesi alımına ilişkin talimat verildiği; bu yetkiye dayanılarak alınan dava konusu makinenin alımına ve iadesine ilişkin olarak davalıyı sorumlu tutma olanağı bulunmadığı, ayrıca 2011-2014 yılları kâr zarar hesaplarının genel kurulda ibra edildiği, söz konusu alacağın bilirkişi raporunda belirtildiği üzere iddia edilen zararın 31.05.2014 tarihli mahsup kaydı ile yapılan kayıtta 30.550,00 TL'nin diğer olağan dışı giderler ve hesabına atıldığı demirbaş zararı olarak düşüldüğü, şüpheli alacak veya alacak şeklinde kaydın olmadığı, dolayısıyla şirketin zararından söz edilemeyeceğinin belirtildiği gerekçesiyle davalının dava konusu alacaktan sorumlu tutulamayacağından davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 72.070.- TL'dir. Ilk derece mahkemesince reddedilen 30.550,00 TL’lik zararın yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine,

20.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3686, Karar No: 2014/5639, Tarih: 08.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3686 E.  ,  2014/5639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Beldesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2768 ada 10 parsel sayılı 12334,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz ile üzerindeki zeytin ağaçlarının ...’nın kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, babalarının tutanakta soy isminin yanlış yazıldığını ve baba adının da yazılmadığını belirterek soy isminin ... olarak düzeltilmesi ve ... olan baba isminin eklenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Tapu Sicil Müdürlüğüne izafeten Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17412, Karar No: 2012/20743, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17412 E.  ,  2012/20743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa'nın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00 TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın bir milyar lirayı (1.000,00-TL’yi) geçmesi gerekir.

Öte yandan HUMK’a 5236 sayılı Yasa'nın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 12.11.2010 gün ve 27757 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 401 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde , 2010 yılı için belirlenen yeniden değerleme oranı %7,7 olarak öngörülmüştür.

2011 yılında bu parasal sınır 1.540,00-TL.olarak uygulanmıştır. Buna göre, 2011 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.540,00. TL.’sini geçmesi gerekir.2012 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için ise temyize konu dava değerinin 1.697,00 TL sını geçmesi gerekir.

Somut olayda ,temyiz konusu asıl dava değeri 310 TL ,birleşen dava 281,43 TL dır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle Kurum avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5083, Karar No: 2015/22533, Tarih: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5083 E.  ,  2015/22533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme (değişen suç vasfına göre taksirle yangına neden olma)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sigara yakmak isterken kazaen müşteki ...'a ait motorsikletin alev alarak yanması, akabinde çıkan yangının mağdur ...'ün evine sirayet ederek perdeleri ve camının zarar görmesi eyleminin TCK'nın 171/1.a maddesine uyan taksirle yangına neden olmak suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

İddianamedeki anlatım dikkate alınarak, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre, taksirle yangına neden olmak suçunun temyiz incelemesinin Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19014, Karar No: 2010/1111, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19014 E.  ,  2010/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12998, Karar No: 2021/12107, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12998 E.  ,  2021/12107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen 18/06/2014 tarihli tek hekim raporunda, sanığa psikotik bozukluk tanısı konduğu ve bu hastalığın hezeyan ve halüsinasyonun etkisi ile kişinin davranışlarını etkileyebileceği yönünde görüş belirtilmişse de; sanığın 28/11/2014 tarihinde işlediği iddia olunan fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tek hekimin hazırladığı rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ,diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/403, Karar No: 2013/4824, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/403 E.  ,  2013/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının dava dışı ...., Kürk Deri Şirketi aleyhine başlattığı icra takibi nedeniyle müvekkil şirkete ait işyerine hacze gelindiğini, müvekkilleri ile borçlu şirket arasında hukuki ve ticari bir bağ bulunmadığını, haciz ve muhafaza baskısı altında çek verildiğini belirterek çek nedeniyle müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yapılan icra takibi sırasında borca karşılık çek vermesi işleminin borcun üstlenilmesi niteliğinde olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haciz tutanağında dava konusu çekin haciz ve muhafaza baskısı altında teminat amaçlı olarak davalıya verildiğini hususuna bir kayıt bulunmadığı, davacının çekin verilmesi sırasında iradesinin bozulduğu konusunda bir delil sunulmadığı, taraflar arasındaki protokolün aksinin aynı kuvvette başka bir delille ispatlanamadığı, davacının işleminin B.K.nun 173.maddesi anlamında borcu üstlenme mahiyetinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6471, Karar No: 2024/6514, Tarih: 14.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6471 E.  ,  2024/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/424 E., 2023/273 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2019/424 Esas, 2023/273 Karar sayılı kararı ile;

1. Hükümlü ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Hükümlü ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı iki defa 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olmaları sebebiyle 22.02.2023 tarihinde kesinleştikleri belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/76 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96265 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96265 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hükümlüler hakkında hesaplama hatası yapılarak fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümlerde, hükümlü ... hakkında katılan ...'ye, hükümlü ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılırken 90 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 135 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken 75 gün adlî para cezası yerine 112 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 1.500,00 TL adlî para cezası yerine 2.240,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlüler hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,