muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14433, Karar No: 2013/6634, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14433 E.  ,  2013/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "04.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20.09.2010" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, müsadereye; sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, sanığın suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ertelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10463, Karar No: 2006/1582, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10463 E.  ,  2006/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 12.8.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı istemine ilişkindir. Bu tür davalarda amaç; genel yolla bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanmayan taşınmazın genel yola kesintisiz bağlantısını sağlamaktır. Geçit hakkı istemleri özünü komşuluk hukukundan alır. Bundan dolayı geçit güzergahı belirlenirken subjektif arzulara değil objektif esaslara bakılması, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılmasında genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibinin hiçbir zaman dikkatten uzak tutulmaması gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde,

Davacıya ait 51 parselin geçit gereksinimi krokide ... ile boyanıp (A) işaretli davalıya ait 54 parselindeki güzergahtan kuzeydeki imar yoluna bağlanarak karşılanmıştır. Bilirkişi rapor ve krokisinden taşınmazın bulunduğu yörede bir imar çalışması yapıldığı görülmekte ise de imar uygulamasına geçilip geçilmediği bu konuda bir araştırma yapılmadan anlaşılamamaktadır. İmar uygulaması yapılmamışsa, daha açığı bilirkişi krokisinde işaretlenen imar yolu fiilen açılmamışsa kurulan geçit kesintisizlik ilkesine uygun düşmeyeceğinden geçit ihtiyacı karşılanmış sayılmaz. Bu nedenle yetkili belediyeden bu durum sorulmalı, imar paftaları getirtilmeli, yeniden yapılacak keşifte durum değerlendirilerek sonucuna göre de başka alternatif güzergahlar aranmalıdır.

./..

-2-

2005/10463-2006/1582

Öte yandan, az yukarıda söylendiği üzere geçit güzergahı subjektif arzulara göre değil fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereği objektif esaslara uygun belirlenmelidir. Her ne kadar bilirkişiu raporunda 48 parselin batısındaki (B) harfli geçit alternatifinin zeminde mevcut evler ve damlar nedeniyle geçit yeri olarak kullanılma olanağı bulunmadığı bildirilmiş ise de davalı vekili rapora itiraz dilekçesinde bu yerin ön kısmının fiilen yol olarak kullanıldığını belirtmiştir. Mahkemece bu itirazda değerlendirilmemiş, gerekirse geçit yerinin 48 ve 54 parseller ortak sınırından saptanıp saptanmayacağı yönü üzerinde durulmamıştır. Yeniden yapılacak keşifle değinilen husus üzerinde durulmalıdır.

Karar bütün bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 20.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3682, Karar No: 2025/1350, Tarih: 07.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3682 E.  ,  2025/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/528 E., 2024/858 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/318 E., 2024/171 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl ... ve vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 104 bağımsız bölüm malikinin bulunduğu Mevlana Mah. 2045 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki C blokta asansörün yerinin değiştirilmesine ilişkin kooperatifçe tadilat yapılması kararı alındığını, söz konusu tadilatın başlatılabilmesi için her bağımsız bölüm malikinin kooperatife vekalet vermesi ve belediyeden yapıma ilişkin ruhsat alınması gerektiğini, ancak davalıların söz konusu vekaleti vermediğini, bu nedenle kooperatif ile davalılar arasında anlaşmazlık doğduğundan Kat Mülkiyeti Kanunu gereği hakimin müdahalesi yönünde karar almak üzere bu davayı açma zorunluluğunun doğduğunu, davalılara ihtar yapılmış olmasına rağmen söz konusu bağımsız bölüm maliklerinin haklarını kötüye kullanmaya devam ettiklerini, vekalet vermemekle ruhsat alımını geciktirdiklerini, kooperatif tarafından alınan tadilat kararının usule ve hukuka uygun olduğunu ileri sürerek davalı kat malikleri ile kooperatif arasındaki muarazanın giderilmesini, Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereği hakimin müdahalesi yönünde karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; dava açan kooperatifin yetkililerinin hukuken dava açmaya yetkili olmadıklarını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, ayrıca davacı kooperatif ile arsa sahipleri arasında Ankara 10. Noterliği'nden 02.02.1999 tarihli ve 2950 yevmiye sayılı sözleşmenin 22. Maddesine göre yüklenici olan kooperatifin 36 aylık süresinin dolmuş olduğunu, kooperatifle yeni bir sözleşme yapılmadığı gibi sözleşmenin uzatılmadığını, dava açmakta hukuki yararın bulunmadığını, yetkili olmayan kooperatif yönetim kurulunun böyle bir dava açamayacağı gibi davaya devam etmesinin de mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kooperatif tarafından dava konusu Sincan ilçesi, Mevlana Mah., 2045 ada, 2 parsel sayılı taşınmazda kain C blok iskanının alınabilmesi, tadilat projesinin yapılabilmesi için asansörün yerinin değiştirilmesi için davalılar yerine ifanın sağlanmasının, muarazanın giderilmesinin talep edildiği, 09.05.2022 tarihli mahallinde yapılan incelemeye istinaden düzenlenen bilirkişi raporunda "C blok onaylı mimari projesinin vaziyet planına göre doğru oturtulduğu, ancak galeri boşluğunda bulunan merdiven ve asansör yerinin yanlış inşa edilmiş olduğu, bina giriş kısmı ya da maliklere özgülenen bağımsız bölümlerin cephe, m² vb. özelliklerinde herhangi bir değişiklik bulunmadığı, merdiven ve asansör yer değişikliğinin binanın kullanımı sırasında maliklere herhangi bir olumsuzluk getirmeyeceği, aksine giriş kapısına asansörün daha yaklaşmasının olumlu yanı olduğu" şeklinde görüş bildirildiği, kooperatifi temsilen davayı yürüten temsilcilerin yetkileri bulunduğu, davalıların savunmalarına itibar edilmediği, bilirkişi raporunun denetim ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Sincan İlçesi, Mevlana Mah. 2045 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kain C blokta merdiven ve asansörün yönünün/yerinin değiştirilmek sureti ile inşaatın mimari tadilat projesi ile yapı ruhsatının yenilenmesi işlemlerinde davalı kat maliklerinin muvafakatı yerine geçmek üzere davacı kooperatife izin verilerek taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun karar verilmiş olmasına, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına ve özellikle davacı kooperatifin kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yüklenici olduğu, dava tarihi ve yargılamanın devamı süresince sözleşmenin ayakta olduğu ve imar mevzuatı ile kamu düzeni gereği inşaatın yasal hale getirilebilmesi hususunda davada taraf olan davalılar bakımından hüküm kurulduğunun anlaşılmış olmasına göre istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı asıl ... ve vekili temyiz dilekçelerinde; istinaf mahkemesi kararının gerekçesiz olduğunu, kararda özellikle davacı koparatifin kat karşılığı inşaat sözleşmesinin kapsamında yüklenici olduğu ve dava tarihi ve yargılama süresinde ayakta olduğu cümlesinin ne olduğunu, bu konuda imar mevzuatı, kat mülkiyeti, kamu düzeni açısından ne anlama geldiğini vatandaş olarak anlayamadığını, kararın normal bir insanın anlayacağı şekilde yazılmadığını, mahkemece kooperatif ayaktadır denilerek kararda yanlı davranıldığını, sözleşmenin geçersizliği istemiyle açtığı Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/467 E. sayılı dosyasında verilen kararın lehine bozulduğunu, dava devam ettiğine göre ortada kooperatif ve taraflara ait geçerli bir sözleşmenin olmadığını, kabul etmediği plan tadilatını, planı ve sözleşmeyi istinaf mahkemesinin kabul ederek yerine geçip karar verdiğini, Yargıtay incelemesi sonucunda bozma kararı verdiği Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/467 E. sayılı dosyasında arsa sahibi olduğundan sözleşmeyi iptal etme hakkı olduğu net ve açık olarak ifade ediliyorken eldeki davada istinaf mahkemesinin sözleşmeyi iptal edemeyeceğini ve iptal hakkının olmadığını söylediğini, süresi biten sözleşmeyi kabul etmediğini, Sincan Belediyesi'nin 21.01.2020 tarihli yazısından C bloktaki taşınmazın yapı ruhsatının 26.07.2010 tarihinde süresi biterek hükümsüz hale geldiğinin belirtildiğini, asansörün mevcut haliyle asansör tescil belgesi alabilmesi için öncelikle yeniden yapı ruhsatı alınması sonrasında ise mevcut durum ile ilgili proje tadilatlarının yapılarak tadilat yapı ruhsatının alınması gerektiğini, belediyenin yerine geçip olmayan ruhsat varmış gibi kabul edilerek buna dayalı tadilat ruhsatı verilemeyeceğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muarazanın men'i ve hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı asıl ... ve vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3943, Karar No: 2017/13438, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3943 E.  ,  2017/13438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11160, Karar No: 2025/5699, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11160 E.  ,  2025/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2007/246 Esas, 2009/493 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülüp kesinleşen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Mahkeme kararı onanmış, karar 08.06.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı ... vekili 06.05.2024 tarihli tavzih dilekçesinde, karar ekindeki 08.06.2009 tarihli bilirkişi raporunun uygulanabilirliği olmadığından, dosyanın yeniden bilirkişilere tevdi edilerek dava konusu taşınmaz yönünden infaza yarar yeni rapor tanzim edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 29.07.2024 tarihli ek karar ile tavzih isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, tavzih istemin kısmen kabulüne yönelik Mahkemenin 29.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Mahkemece verilen ek kararda isabetsizlik görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 29.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9445, Karar No: 2021/10019, Tarih: 08.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/9445 E.  ,  2021/10019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Asıl kararla hükümlülük, müsadere; ek kararla sanığın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

31.10.2014 tarihli gıyabi kararın sanığın mahkemeye en son bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, mesai saatlerinde işe gittiği komşusundan öğrenildiğinden evrakın mahalle muhtarına tebliğ edilerek, 2 nolu haber kağıdının kapıya asıldığı ve böylece usulüne uygun olarak tebliğ edildiği cihetle, sanık müdafinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair mahkemenin 05.11.2015 tarih, 2014/549 E., 2014/1316 K. sayılı ek karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Mahalli mahkemenin sanık müdafinin yeniden yargılama talebi üzerine kabul kararı verilerek yeniden yapmış olduğu duruşma sonucunda önceki hükmün onaylanması yerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 323/1. maddesine aykırı şekilde yargılanmanın yenilenmesi isteminin reddine, mahkemenin ilamının aynen infazına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün yargılanmanın yenilenmesi isteminin reddine ve mahkemenin ilamının aynen infazına ilişkin 1 ve 2 numaralı bentlerinin kaldırılarak yerine gelmek üzere ‘’5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 323/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.10.2014 sayılı 2014/549 E., 2014/1316 K. sayılı hükmünün onanmasına’’ ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7719, Karar No: 2022/3033, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7719 E.  ,  2022/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Küçükçekmece 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/493 Esas - 2019/212 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre arsa niteliğindeki İstanbul İli, Küçükçekmece İlçesi, Safra Mahallesi, 5562 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.