muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9953, Karar No: 2021/12062, Tarih: 13.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9953 E.  ,  2021/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 52/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/765 Esas, 2020/739 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.04.2021 tarihli ve 2021/2800 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2021 tarihli ve 2021/47507 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 150 gün adlî para cezasından, 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün karşılığı 2.240,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 150 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasının tespit edilmesini takiben 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında yapılan indirim sonucunda 2.250,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine göre; “Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.” TCK’nin 61/8. maddesine göre ise “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.”

5271 sayılı CMK’in "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

5271 sayılı CMK’in "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 150 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251//3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/765 Esas, 2020/739 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...’ın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6223, Karar No: 2016/5333, Tarih: 27.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6223 E.  ,  2016/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 51, 53/1 maddesi uyarınca, 1 yıl 15 gün hapis cezası ve ertelenmesine, 100 TL adli para cezası ve hak yoksunluğuna ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... 'ın tahsilat işlerine bakan... şirketine bağlı, katılan ... 'in koordinatörlüğünde bulunan işyerinde veznedar olarak çalıştığı, sanığın suç tarihi ve öncesindeki iki aylık zaman diliminde tahsilatı topladığı kasasında birçok defa açık verdiği, katılan ... tarafından katılan şirket adına yapılan denetim sonucu tespit edilen kasa açıkları sebebiyle işten çıkartılacağının kendisine bildirilmesi üzerine sanığın işyerinden alacakları olduğunu iddia ederek o gün kasada bulunan 1.742.48 TL tahsilatı bilerek ve isteyerek teslim etmediği anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29003, Karar No: 2013/31148, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/29003 E.  ,  2013/31148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1387, Karar No: 2021/3663, Tarih: 19.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/1387 E.  ,  2021/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, davalı ... ile 19.10.1981 tarihinde evlendiklerini, 04.01.1996 tarihinde diğer davalı ...'un dünyaya geldiğini, 09.09.1999 tarihinde boşandıklarını, boşanmadan sonra davalı ...'in diğer davalı ...'u kendisine göstermediğini, dava tarihinden üç ay önce oğlu ile görüşmek amaçlı olarak davalı ...'i aradığında çocuğun babası olmadığını öğrendiğini açıklayarak; davalı ... ile aralarındaki soybağının kaldırılmasını istemiştir.

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamış, bilahare verdikleri dilekçelerinde, davalı ...'un davacı ile diğer davalı ...'in çocuğu olmadığını, muhtaç bir aileden evlat edinmek amaçlı olarak alınıp kendi çocuklarıymış gibi davacının bilgisi ve rızası dahilinde nüfusa kaydettirdiklerini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların savunması doğrultusunda, nüfus davası olduğundan bahisle davanın görev yönünden reddine dair verilen ilk karar, davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 25.03.2019 tarihli ve 2017/8756-2019/3111 sayılı kararı ile; iddianın ileri sürülüş şekline göre davanın soybağının reddi olduğu, işin esasının incelenmesi gereği ile bozulmuş, Mahkemece bozma doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, davanın hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu defa davacı vekili temyize gelmiştir.

Dava, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286 ve devamı maddelerinde düzenlenen baba tarafından çocuk ve anne aleyhine açılan soybağının reddine ilişkindir.

Geniş anlamda soybağı bir kimsenin üst soyu ile olan kan bağını; dar anlamda soybağı ise, bir kimsenin sadece ana-babasıyla arasındaki biyolojik bağını ifade etmektedir. Bir kişi (çocuk) ile kendilerinden biyolojik (genetik) olarak türemiş olduğu kişiler arasındaki bağa doğal soybağı (biyolojik nesep), hukuk düzeni tarafından aranan bazı koşulların gerçekleşmesiyle, bir çocuğun hukuki olarak bir ana-babaya bağlanması sonucunda, ana-baba ile çocuk arasında kurulan bu hukuki ilişkiye ise hukuki soybağı (hukuki nesep) denir. Buna göre soybağı, bir kimseyle ana-babası arasındaki doğal ve/veya hukuki bağ olarak tanımlanmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’na göre, çocuk ile anne arasındaki hukuki soybağı doğumla; çocuk ile baba arasındaki hukuki soybağı ise anneyle evlilik, tanıma, babalık davasında verilen hüküm veya evlat edinmeyle kurulmaktadır. Baba ile çocuk arasında evlilik içinde doğmaya, babalık karinesine (TMK mad. 285), dayalı olarak hukuken kurulmuş bulunan soybağı ilişkisinin ortadan kalkması ancak soybağının reddi ile söz konusu olabilmektedir. Soybağının reddi davasının başarıya ulaşarak çocuk ile babası arasındaki soybağının ortadan kalkması sonucunda çocuk, baba yönünden soybağı bulunmayan çocuk statüsüne girer. Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2009 tarihli ve 2008/30 Esas, 2009/96 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kişinin genetik-biyolojik kökeni kendisine ait olmayan çocuğu reddetme hakkı en temel haklarından birisidir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286. maddesinde, kocanın, çocuk ve anne aleyhine açacağı soybağının reddi davası ile babalık karinesini çürütebileceği; 289. maddesinde ise kocanın soybağının reddi davasını doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıllık süre içinde açması gerektiği, gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa bir yıllık sürenin bu sebebin ortadan kalkmasından sonra başlayacağı hükme bağlanmıştır.

Soybağının reddi davasında, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı hususunda ve davanın temellendirilmesinde belirleyici olan “öğrenmenin”, ne zaman gerçekleştiği noktasında şüphenin öğrenme açısından yeterli olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Yerleşik Yargıtay uygulamalarında, yargılama dışında elde edilmiş babalık raporlarına özellikle hak düşürücü süre niteliğindeki dava açma süresinin öğrenme tarihinden itibaren başlaması bakımından dikkate alındığı görülmekte yani öğrenmenin yargılama dışı babalık testi ile gerçekleşmesi anında hak düşürücü sürenin başlayacağı kabul edilmektedir. Dolayısı ile bir çocuğun kendisinden olmadığı yönündeki şüphe öğrenme açısından yeterli kabul edilemeyecektir.

Somut olayda; soybağının reddi istenen çocuğun evlilik birliği içinde doğduğu, dava dilekçesinde "davadan üç ay önce davalı ...'in çocuğun kendisinden olmadığını beyan ettiği" ifadelerine yer verildiği, Mahkemece dinlenen tanık beyanlarından, tarafların boşanmalarından sonra çocuk henüz 5-6 yaşlarında iken davacıya çocuğun kendisinden olmadığı söylenmiş ise de davacının bu beyana inanmadığı, geçen süre boyunca çocuğa karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği, eldeki davadan önce davacının davalı ...'un kendisinden olmadığı yönündeki şüphesinin giderilmesi açısından DNA testi yapılmadığı ve şüphenin bilimsel doğruluğa varacak şekilde bir adım öteye geçmediği yani şüphe olarak varlığını sürdürdüğü, dolayısıyla soybağının reddi davası yönünden hakdüşürücü süreyi düzenleyen 289. maddedeki sürenin başlangıcı mahiyetindeki "öğrenme" olgusunun gerçekleşmediği anlaşılmakla, mahkemece davanın süresi içinde açıldığı kabul edilerek işin esasına girilip, toplanmış ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın hakdüşürücü süreden reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 19.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16963, Karar No: 2021/13500, Tarih: 28.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/16963 E.  ,  2021/13500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 01.03.2016 tarihinde sanığa usulüne uygun tefhim olunan hükmü CMUK'ın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 25.04.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'ın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16297, Karar No: 2007/12884, Tarih: 01.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/16297 E.  ,  2007/12884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.m.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102 ).

Temyiz edenin murafaa giderini ödediği \*dosya kapağına yazılı 9,8,2007 tarihli yazı işleri müdürü imzalı şerh'den anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/11851, Karar No: 2011/16649, Tarih: 27.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11851 E.  ,  2011/16649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, Belediye ile Vakıflar İdaresi arasındaki uyuşmazlığa ilişkin olup, 3533 sayılı yasanın uygulama alanı içerisinde bulunmasına,

3533 sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerin sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi dairelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunan, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir". Davada, taraflar 3533 sayılı Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı 2570 sayılı Kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 sayılı Yargıtay Yasa'sının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi 17.Hukuk Dairesine aittir.

Ancak anılan daire uyarınca verilen görevsizlik kararı karşısında görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay Başkanlar Kurulu'na sunulmak üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklandığı üzere dosyanın görev uyuşmazlığının çözümü için Başkanlar Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilmesine 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3096, Karar No: 2007/6658, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3096 E.  ,  2007/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

D.DAVALI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ve dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.11.2005 tarih 2005/ 10343-14250 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ...Köyü 109 ada 9-10-11 ve 12 parsellerin 2/B uygulaması nedeniyle Hazine adına tespit görmüş olmaları nedeniyle Hazineye husumet yöneltilerek yargılama yapılmış ve sonuçlandırılmışsa da, yörede 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman kadastrosu yapılmış olduğundan ve dolayısıyla orman kadastrosu ve 2/B uygulaması kesinleşmediğinden Orman Yönetiminin de davada taraf olması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra Orman Yönetimi davaya dahil edilmiş, davanın reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller 2/B alanı içinde bırakılmıştır.

1) Çekişmeli ...Köyü 109 ada 9-10-11 ve 12 sayılı parseller kadastroca 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiş olup, bu yerlerin halen orman niteliğinde olduğu iddiası ile Orman Yönetimi tarafından açılmış bir dava olmadığı gibi gerçek kişi tarafından açılan davaya 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesine uygun katılımı da bulunmadığından, Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) Davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile OS dışına çıkarıldığı belirlenen taşınmazlara ait tapu kayıtlarının beyanlar hanesine bu yolda şerh verilmesi gerekirken, verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan "davanın reddine ve davaya konu ...Köyü 109 ada 9-10-11 ve 12 parsellerin tespit gibi Hazine adına tesciline" cümlesinden sonra gelmek üzere,

"taşınmazlara ait tapu kaydının beyanlar hanesinde 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına OS'ları dışına çıkarılan yer olduklarının şerh verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle onanması gerekmiştir.

"taşınmazlara ait tapu kaydının beyanlar hanesinde 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına OS'ları dışına çıkarılan yer olduklarının şerh verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine 22.05.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4686, Karar No: 2012/3934, Tarih: 15.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/4686 E.  ,  2012/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde başıboş bırakma

TÜRK MİLLETİ ADINA

l-a) Adli tıp uygulamalarına göre göğüs ve batın boşluğuna ulaşan yaralanmalarda, yaşamsal tehlikenin söz konusu olması, somut olayda geçici ve kesin raporlardaki bulgulara göre mağdur ...'ın karın boşluğuna ulaşan kesici delici alet yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirdiğini belirten Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu yeterli görülmekle, eksik soruşturma yönünden bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce;

b) Oluşa ve gösterilen gerekçeye göre; sanığa ait köpeğin mağdur ...'ı yaralaması nedeniyle yapılan uygulamada, hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan mahkumiyetini isteyen tebliğnamedeki düşünce;

Benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, mağdur ...'ın yaralanması olayında şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine; Cumhuriyet Savcısının mağdur ...'ın şikayetinden vazgeçmesi dolayısı ile sanığın hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan cezalandırılması gerektiğine, suç niteliğine yönelen temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebhğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 15/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.