muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16185, Karar No: 2012/2587, Tarih: 23.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16185 E.  ,  2012/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... mirasçısı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 216 parsel sayılı 14091.45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Haziran 1933 Tarih, 79 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak tarla niteliğinde davalı ..., 101 ada 217 parsel sayılı 8525.90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Temmuz 1933 tarih, 74 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak ... adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi, çekişmeli parsellerin devlet ormanı olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davalı ... kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan 5. fıkradan sonra gelmek üzere “Davalılardan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Yasanın 31/3. maddesi hükmü gereğince vekilin emek ve mesaisi gözetilerek takdiren 250.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözcüklerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince temyiz eden davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 23.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24596, Karar No: 2013/8507, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24596 E.  ,  2013/8507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Alaşehir ilçesinde bulunan mağdur ...'ı telefonla arayan sanığın, kendisini "..." olarak tanıtıp mağdura kendisiyle daha önce de görüştüğünü söyleyip ortak arkadaşlarının isimlerini verdikten sonra, ...’da eğitim gören bir öğrencinin ekonomik durumunun kötü olduğunu, yardım edip edemeyeceğini sorduğu, mağdurun da kabul etmesi üzerine, sanığın banka hesabına 200 TL para yatırdığı, sanığın da bu parayı çektiği sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 tam gün olarak tayin edilmesi,

b)Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den para cezasına çevrildiği halde, ayrıca hükmolunan 20 gün sonuç adli para cezasının paraya çevrilmemesi,

b)Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den para cezasına çevrildiği halde, ayrıca hükmolunan 20 gün sonuç adli para cezasının paraya çevrilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", "20 gün" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "2 gün" ibarelerinin eklenmesi, ayrıca hüküm fıkrasının (b) bendinde "2 gün adli para cezası ile tecziyesine" cümlesinden sonra gelecek şekilde, "2 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyye sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5140, Karar No: 2009/7526, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5140 E.  ,  2009/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-TETİRLİK KTK.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Köy Tüzelkişiliği tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) ... Kadastro Mahkemesine ait 30/ 12/ 1998 tarih, 1989/ 118 esas, 1998/ 168 karar sayılı dava dosyanın,

2) Şahintepe Köy Tüzel Kişiliğinin hangi tarihte Tetirlik Köyünden ayrılarak tüzel kişilik kazandığını bildirir Kaymakamlıktan alınacak resmi yazının, dava dosyası içinde yer almadığı gözlenmiştir.

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliğin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine 05/05/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5712, Karar No: 2007/8660, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5712 E.  ,  2007/8660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırı değişikliğin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının anataşınmazın kendisine ait bağımsız bölümünün çift sıra tuğla ile örülmüş olan dış duvarlarını yıkıp tek sıra tuğla örmek suretiyle 0.90 m2'lik alan kazandığını, bu iş için kat maliklerinin iznini almadığını ileri sürerek davalının müdahalesinin önlenmesine, yapılan tadilatın kaldırılarak taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davalıya ait bağımsız bölümde yapılan değişikliğin projesine, yönetim planına ve Kat Mülkiyeti Yasasına aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddi yolunda hüküm kurulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacı ile davalı tarafın bağımsız bölüm maliki bulunduğu anataşınmazda kat irtifakının kurulu olduğu, yargılama sırasında yapılan keşif sonucu düzenlenen 5.3.2007 günlü bilirkişi raporunda davalının, dükkanının güney ve batı taraflarında bulunan duvarlarının kalınlığının onaylı mimari projede 20 cm olmasına karşın bu duvarları yıkıp inceltmek suretiyle 10 cm.ye düşürdüğü, böylece 0.90 m2 alan kazandığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 4/a maddesinde bağımsız bölüme ait dış duvarların ortak yer olduğu belirtilmiştir. Aynı yasanın 19. maddesine göre de kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Yasanın bu buyurucu hükmü gözönünde tutularak davalının onaylı mimari projeye aykırı olarak kendi bağımsız bölümünün dış duvarlarını, yukarıda değinildiği gibi inceltmek suretiyle, ortak alanlara yaptığı müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1221, Karar No: 2012/10830, Tarih: 05.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/1221 E.  ,  2012/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanığın Murat Şenkaya adına düzenlenmiş 4908 \*\*\*\* \*\*\*\* 4625 numaralı sahte kredi kartını kullanmaktan, 5237 sayılı TCK'nun 245/3, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.kısıtlama,

2-Sanığın kendisi adına düzenlenmiş 4030 \*\*\*\* \*\*\*\* 7865 numaralı sahte kredi kartını Ceren eczanesinde kullanmaktan, 5237 sayılı TCK'nun 245/3, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısıtlama

TCK'nun 245/3. maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/378, Karar No: 2007/12856, Tarih: 28.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/378 E.  ,  2007/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana İmamoğlu Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2006

KARŞI OY

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* kişisel ilişki konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1984, Karar No: 2023/11070, Tarih: 30.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1984 E.  ,  2023/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/572 E., 2022/612 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2014 tarihli, 2014/5257 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/718 Esas, 2015/2 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/718 Esas, 2015/2 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli, 2016/13915 Esas, 2017/16190 Karar sayılı ilâmıyla "Uzlaştırma işlemi uygulanması" nedeniyle bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma üzerine verilen Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/415 Esas, 2017/591 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2018/1577 Esas, 2021/8492 Karar sayılı ilâmıyla "5271 sayılı Kanunun 251 vd maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma üzerine verilen Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/415 Esas, 2017/591 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2018/1577 Esas, 2021/8492 Karar sayılı ilâmıyla "5271 sayılı Kanunun 251 vd maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar vermiştir.

5. Bozma üzerine verilen Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/572 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 ve 58 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği; sanığın sabıka kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tekrar incelenmesi için mahkemesine ihbarda bulunulmamasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

3. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun elti oldukları, cezaevindeki açık görüş sırasında sanığın mağduru "Seni öldüreceğim, 10 sene de senin için yatarım" diyerek tehdit ettiği anlaşılmıştır.

2. Olaya ilişkin tutanak dosya arasında mevcuttur.

3. Sanık, sözleri canına kast ederek değil sinir haliyle söylemiş olduğunu savunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın sabıka kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tekrar incelenmesi için mahkemesine ihbarda bulunulmaması hukuka aykırı bulunmuşsa da bu husus hakkında mahallinde her zaman işlem yapılabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan beyanı, sanık savunması ve tutanak karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2021/572 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısınca ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7078, Karar No: 2010/10711, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7078 E.  ,  2010/10711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının (4650 Sayılı Yasa ile değişik) 25. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, kamulaştırılan taşınmaz malın idare adına tesciline kadar mal sahibinin bu yerde ekim yapmak ve ürün kaldırmak hakkı vardır. Ancak Yasanın 20. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ürünün bedeline hükmedilebilmesi için bu yere idarece fiilen el konulup hasattan önce arazinin boşaltılması yüzünden mal sahibinin ürününü kaldıramamış bulunması gerekir. Somut olayda dava konusu araziye mal sahibi tarafından tescil kararından önce ekili ürününe idarenin taşınmaza el koyması ya da başka bir biçimde buranın boşaltılması yüzünden hasat sonu beklenmeden elatıldığı açıkça belirlenmediği gibi acele kamulaştırma dosyasında bulunan bilirkişi ek raporunda da acele kamulaştırma tarihinde taşınmazın ekili olmadığı belirtildiğine göre taşınmazın kamulaştırma bedelinden başka ayrıca üzerindeki ürün bedeline de hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.