muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15097, Karar No: 2014/2519, Tarih: 25.02.2014

Yasanın geçici 1.maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59 uncu maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1.maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.. Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "Sosyal Güvenlik Kurumu'na" geçtiğinden yasada öngörülen tedavi giderleri yönünden eldeki davada yasal hasımın "Sosyal Güvenlik Kurumu" olması, yasa kapsamı dışındaki giderlerden de davalı sigorta şirketinin sorumlu olması gerekir.

Bu durumda mahkemece, talep edilen tedavi giderlerinin niteliği değerlendirilerek "Sosyal Güvenlik Kurumu"nun davaya dahil edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden; davacı yaralanması sonucunda uzun süre tedavi görmüş, buna ilişkin tedavi belgeleri ile bir kısım faturalar sunmuştur. Tedavi gideri, yaralanan kişinin sadece hastanede yapılan giderleri değil, bunun dışında ilaç, pansuman, medikal malzeme yanında doğrudan tedaviye bağlı giderler dışında, tedavi sırasında yapılacak zorunlu refakatçi ve ulaşım gibi giderleri de tedavi giderleri içerisindedir. Bu giderlerin tamamının fatura ile kanıtlanması mümkün değildir.

Mahkemece, yaralanmanın niteliği ve yapılması gereken tedaviye göre konusunda uzman hekim bilirkişiden tedavi için yapılacak zorunlu giderlerin belirlenmesi için ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yaralanmanın niteliği ve yapılması gereken tedaviye göre konusunda uzman hekim bilirkişiden tedavi için yapılacak zorunlu giderlerin belirlenmesi için ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Davalı T.. N.. vekilinin temyiz itirazları yönünden; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı T.. N.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir Ancak davalı T.. N.. birleştirilen dosya davacısı olup dava dilekçesinde davacı vekili 10.000 TL. manevi tazminat talep ettiği halde mahkemece davacının talebini aşacak şekilde 20.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar R.. A.., T.. N.. ve davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar R.. A.. ve T.. N..'ye geri verilmesine 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3121, Karar No: 2007/8625, Tarih: 05.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3121 E.  ,  2007/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yanın ciro yoluyla elinde bulundurduğu bonolara dayalı olarak müvekkili aleyhine takip yaparak 1.618.000.000.-TL.nin müvekkilinden tahsil edilmiş ise de, bonolardaki imzaların müvekkiline ait olmadığını belirterek müvekkilinin borçlu bulunmadığının tespitine ve ödenen tutarın istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanın herhangi bir haciz baskısı olmadan dosya borcunu kendi isteğiyle ödediği ve ödemeye konu meblağın da icra dosyasında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu bonolardaki imzaların kendisine ait olmadığını iddia ederek, menfi tespit ve istirdat talebinde bulunmuştur.

Sahtecilik, herkese karşı ileri sürülebilen mutlak def’ilerdendir. Bu durumda mahkemece iddia ve savunma doğrultusunda deliller toplanıp, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle hep birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10291, Karar No: 2014/8490, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10291 E.  ,  2014/8490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7706, Karar No: 2014/12433, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7706 E.  ,  2014/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2012/865-2014/83

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı taraf vekillerine gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı taraf vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15643, Karar No: 2013/14084, Tarih: 02.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15643 E.  ,  2013/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.11.2011 tarih ve 2009/759-2011/519 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında iltisak hattı işletme sözleşmesi imzalandığını, davalının müvekkili ile irtibata geçmeden taraflar arasındaki sözleşmeye ve mevzuata aykırı olarak gabari dahilinde çelik yükleme palet sistemi yapması nedeniyle, müvekkiline ait vagonun davalıya ait fabrikanın iltisak hattındaki dolum rampası yükleme bandına çarparak hasarlandığını ileri sürerek, 8.173,29 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumetten reddi gerektiğini, müvekkilinin tüm talimatlara uyduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kaza öncesi vagon gabarisi dahilinde çelik palet yapılmaması konusunda davacının davalıya bir talimat vermediği, sözleşmede de bu yönde bir hüküm bulunmadığı, davalının dolum ve boşaltım rampalarına yapılan çelik yükleme palet sistemini TCDD'ye ait Gb vagonlarının standartlarına göre yapılmaması nedeniyle %50 oranında kusurlu olduğu, davacının ise memurlarının zamanında dur komutu vermemesi, yeterli dikkat ve hassasiyeti göstermemesi ve davacının iltisak hattının kendi mevzuatına uygun gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği konusunda gerekli denetimi yapmayıp mevcut hali ile işletilmesine kayıtsız kalması nedeniyle %50 oranında kusurlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4.086,51 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 218,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9509, Karar No: 2013/12582, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9509 E.  ,  2013/12582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı açtığı davada kendisine verilen yetki belgesi uyarınca, . 645 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında malik olan ....ın baba adının kayıtta yer almadığını ileri sürerek, bu eksikliğin nüfus kaydına uygun olarak baba adının “Hacı” olarak yazılması suretiyle düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

İlgili .... Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23707, Karar No: 2013/19639, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23707 E.  ,  2013/19639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, sanığın suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına; Cumhuriyet Savcısının müsadere kararı verilmemesine, yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL olmak üzere 200,00 TL”, ikinci fıkrasından "adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL olmak üzere 160,00 TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda “sanığa verilen 8 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 160 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10826, Karar No: 2016/3220, Tarih: 09.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10826 E.  ,  2016/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarında, olay tarihinde evinde uyuduğu sırada gece vakti 00.10 sıralarında çekmece ve tıkırtı sesleri duyup uyandığını, kalktığında sanığı yere çökmüş vaziyette gördüğünü, ayağa kalkınca sanığın kendisine ''sus'' dediğini, sonra sanığın elini beline götürdüğünü, silah çekecek gibi bir hareket yaptığını, kendisinin de fırsat vermeden sanığın üzerine atlayarak sanığa vurduğunu, sanığın da kendisine vurup yüzünü ve alnını tırmaladığını, sonra elinden kurtularak balkondan aşağıya atlayıp kaçtığını, evinden 15 TL parasının çalındığını belirtmesi karşısında; sanığın eyleminin sübutu halinde TCK’nun 149/1-d,h maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtların takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5975, Karar No: 2008/496, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5975 E.  ,  2008/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, takibe konulan 20.11.2004 keşide tarihli 40.000 YTL bedelli çekteki keşideci imzasının davacıya ait olmadığı gerekçesiyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin çeki mal karşılığı ciranta ...’ tan aldığını, davacının dava dilekçesinde çeki imzalamadan ...’ a verdiğini açıkladığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı senedi imzasız ve iyi inançla 4000 YTL için verilmesine rağmen, buna aykırı olarak doldurulduğunu kesin delillerle kanıtlayamadığı ve davacının İcra Hukuk Mahkemesi’ ne imzaya itirazda bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekteki keşideci imzasının davacı eli ürünü olmadığı Adli Tıp Kurumu’ nca düzenlenen rapor içeriğinden anlaşılmaktadır. Sahtecilik herkese karşı ileri sürülebilen mutlak def’ilerdendir. Mahkemece bu yönler düşünülmeden, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5174, Karar No: 2014/2605, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5174 E.  ,  2014/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5003, Karar No: 2012/1262, Tarih: 21.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5003 E.  ,  2012/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan iflas idaresi temsilcisince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... .... ... Vergi Dairesi’nin müflis davalıya ait araçların motorlu taşıt vergisinden kaynaklanan alacağının iflas masasına kaydı için yapılan başvurunun, taşıtların fiilen masada bulunmadığı , trafikten men için yazı yazıldığı ve vergi borcunun masa borcu kapsamında olmadığı, araçların satışı halinde öncelikli olarak ödeneceği,bakiye bir borç kaldığında ise müflise ait başka malların satış bedelinden ve 4. sırada karşılanacağından reddedildiğini bildirerek, 25.429,92 TL motorlu taşıtlar vergisi alacağının masa borcu olarak masaya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunun vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre,şikayetin kabulü ile 25.429,92 TL’nin masa borcu olarak tesciline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan iflas idaresi temsilcisi temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas tasfiyesi sırasında doğan alacağın masa borcu olarak ödenmesi istemine ilişkindir. Bir alacağın iflas alacağı mı, masa borcu mu olduğu konusunda çıkacak tereddütlerin çözüm yeri İcra Mahkemesi değil, genel mahkemelerdir (Selçuk ÖZTEK, İflas Hukukunda Sıra Cetveli Prosedürü ve Sıra Cetveline Karşı Müracaat Yolları, Yayınlanmamış Doçentlik Tezi, Sh.31). Bu durumda icra mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2)Bozma neden ve şekline göre, şikayet olunan iflas idaresi temsilcisinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan iflas idaresi temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.