muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10289, Karar No: 2018/7046, Tarih: 15.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10289 E.  ,  2018/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/07/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebligat yapılmasında dikkat edilmesi gereken husus; davalının tebligat adresinden geçici olarak mı ayrıldığı, yoksa sürekli olarak mı ayrıldığı konusunun netleştirilmesidir. Muhataba çıkan tebligat evrakında belirtilen adres, aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresi ise bu durumda; belirtilen adresten geçici olarak ayrılmışsa; Tebligat Kanunu 21/1.madde hükümlerine göre, sürekli olarak ayrılmışsa Tebligat Kanunu 21/2. madde hükümlerine göre tebligat yapılacaktır.

Dosya içerisindeki davalı ...’e ait gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebligat evrakının incelenmesinde; “muhatabın çarşıda olduğunu ve sürekli bu adreste oturduğunu beyan eden 13 numarada oturan komşusunun imzadan imtina ettiği” şerhi ile muhtara bırakılarak tebligatın yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılmış olup, tebliğ evrakında haber verilen komşunun kim olduğu belirtilmemiş, yalnızca kapı numarasının yazılması ile yetinilmiştir. Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, E:12-765, K:730 sayılı kararında belirtildiği üzere böyle bir durumda tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve fakat bulamadığı belgelenmemiş, yapılan işlem tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kalmıştır.

Somut olayda, davalı adına Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligat, muhatabın çarşıda olduğunu beyan eden ve kendisine haber verilen komşunun ismi belirtilmediğinden usulüne uygun değildir. Bu nedenle gerekçeli kararın davalı ...’e Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği gereğince usulüne uygun tebliği sağlanarak temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için yeniden gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2781, Karar No: 2019/6759, Tarih: 02.07.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/2781 E.  ,  2019/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 2218 parsel sayılı taşınmazın (yeni 7674) vekil edeni ile davalıların ortak murisi ... adına tapuda kayıtlı olduğunu, murisin diğer mirasçılarının dava konusu taşınmazı 13/03/1970 tarihinde vekil edenine sattığını ancak tapuda devir işlemlerinin yapılmadığını belirterek, toplulaştırma sonrası 7674 parsel numarasını alan taşınmazdaki muris ... adına olan 17500/48413 hissenin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Davacı ..., yargılama sırasında vefat etmiş, davaya mirasçıları tarafından devam edilmiştir.

Davalı ..., davanın zamanaşımına uğradığını, murisinin satış yapmadığını, imza atmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ..., duruşma sırasında alınan beyanlarında, davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ... ve... davayı kabul ettiklerinden bunlar adına 7674 parselde bulunan 80/400 veraset hissesinin karşılığı olan 3500/48413 er hisseden 160/400 hissenin karşılığı olan 7000/48413 hissenin tapu kaydının iptali ile davacı ... mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında 1000/48413 er hissenin ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İddianın ileri sürülüş şekli, davaya dayanak olarak sunulan sözleşmenin içeriğinde yer alan açıklamalara göre, dava; miras payının devri sözleşmesine dayalı TMK'nin 677/1. maddesi uyarınca açılan pay iptali ve tescil davasıdır. TMK'nin 706, 6098 sayılı TBK'nin 237 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hükümlerine göre, tapulu taşınmazların satış ve devri tapu sicil memuru önünde yapılacak resmi sözleşme ile geçerli olur. Elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazlarda miras payının devri konusunda mirasçılar arasında yapılan sözleşmeler yazılı olmak koşulu ile geçerlidir. (TMK mad. 677) Resmi şekil şartı öngörülmemiştir. Terekeye dahil taşınmazlar, paylaşılması ya da elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi ile miras malı olmaktan çıkar. Bu aşamadan sonra paydaşlar arasındaki ilişki miras ilişkisi olmayıp mal ortaklığına dönüştürüldüğünden paylı mülkiyet esaslarına göre malik olan kişiler arasındaki paylaşım ve pay devrinin genel kurala göre tapu sicil memuru önünde resmi şekilde yapılması zorunludur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağına amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiştir

Somut olayda, kısa kararda, davayı kabul eden davalılar yönünden kabul hükmü kurulmuş, diğer davalılar yönünden, (harici satış işleminin taşınmazların devrine ilişkin şekli koşulları taşımadığından) ret kararı verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında sadece kabul kararına ilişkin hüküm kurulmuş, ret kararına yönelik bir hüküm kurulmamıştır. Bu durumda, iki karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Hüküm, bu nedenle Kanun'a, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırı olarak tesis edilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1067, Karar No: 2017/6110, Tarih: 11.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1067 E.  ,  2017/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeniyle babasının öldüğünü iddia eden davacının maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece; yargılama aşamasında alınan Adli Tıp 1. İhtisas Kurul raporuna göre, ilgilinin ölümünde iş yeri koşullarının etkisi olduğuna ilişkin delil bulunmadığının tespit edildiği, hastane evrakında, ilgiliye tüberküloz ve anksiyete, üst solunum yolu enfeksiyon tanısının konulduğu, ilgilinin bu rahatsızlığı devam ederken gazete dağıtımı işinde çalıştırılmış olması halinde dahi ölüm meydana gelmesinin beklenemeyeceği tespitlerinin yapıldığı, ilginin ( ...) meslek hastalığına ilişkin tıbbi belgenin bulunmadığı, kişi ile ilgili tüm tıbbi belgelerin, tedavi evraklarının film ve grafilerinin incelenmesinde ölümün pnömoni ve komplikasyonlarından meydana geldiği, ancak buna iş yeri koşullarının etkili olduğunu gösteren tıbbi delilin bulunmadığı, bu hususun ... raporunda açıkça belirtildiği gerekçesi üzerine ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin babası olan ...'ın meslek hastalığı nedeniyle öldüğünü ifade ederek, mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de; diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının murisi ...'ın ölüm sebebinin meslek hastalığına bağlı olarak geliştiği iddialarına yönelik yukarıda açıklanan prosedüre göre rapor alınmaksızın doğduran Adli Tıp 1. İhtisas Kurul raporuna istinaden hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacı hak sahibinin, muris ...'ın ölüm sebebinin meslek hastalığına bağlı olup olmadığını tespiti için öncelikle Kuruma başvuru yapması, Kurumun kararına itiraz olması halinde Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, gerektiğinde Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ile Adli Tıp 2. Üst Kurulundan rapor alınması suretiyle karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15328, Karar No: 2020/2787, Tarih: 08.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15328 E.  ,  2020/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazın imar planı içerisinde bulunup bulunmadığının, imar planı içerisinde bulunuyor ise imar planının onaylandığı tarihin teknik bilirkişi raporu eklenmek suretiyle ... Belediyesi ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorularak, alınacak yazı cevabının,

2- Davacı ...'ın miras bırakanı ... adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8812, Karar No: 2014/323, Tarih: 16.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/8812 E.  ,  2014/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda;atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2013 gün ve 2012/156 Esas, 2013/48 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde 15 yaş içinde olup mağdurenin koruma altına alınmasına karar verildiği ifade edilen Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 17.01.2012 gün ve 2012/7 Değişik İş Karar sayılı ilam fotokopisinin onaylı olmadığı ayrıca, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek, suçtan zarar görüp katılma hakkı bulunan ilgili Kuruma kararın bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, Kuruma davanın haber verildiğini ve gerekçeli kararın tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi aksi halde, gerekçeli kararın SHÇEK'e tebliğ edilip anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgeleri ve verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyizi halinde de bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/874, Karar No: 2020/619, Tarih: 17.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/874 E.  ,  2020/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müştekiler : ..., ...

Suç : İhmali davranışla görevi kötüye kullanmak

Hüküm : TCK'nın 257/2, 50/1a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 10.06.2015 tarihli ve 2013/9032 Esas, 2015/12345 Karar sayılı ilamında aleyhe temyiz bulunduğundan, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirme sayısı hususunda tebliğnamedeki düzeltme isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yüklenen suçu TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasındaki “5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek sanığın 3 AY ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA ve sanığa verilen 3 AY adli para cezasının” ibaresinin “5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek sanığın 90 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA ve sanığa verilen 90 gün karşılığı adli para cezasının” şeklinde değiştirilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün/hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42909, Karar No: 2017/23378, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42909 E.  ,  2017/23378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde memur unvanıyla görev yapmakta iken, kurumun özelleştirilmesi kapsamında 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığı’na bildirilen ve kamu kurumuna atanan davacının, TİP sözleşmeye göre Kamu Personeline gelen zamların uygulanması gerekirken, artış ve ödemelerin maaşına uygulanmaması sebebiyle hak kaybına uğradığı ve nakil il muhaberindeki ücretin de eksik ödenmiş olduğunu, dava konusu artışların dikkate alınması suretiyle maaş nakil ilmuhaberenin yeniden düzenlenerek; düzenleme tarihi itibari ile davacının ücretinin mahkemece yeniden tespitine, davalı nezdinde çalıştığı dönemde eksik ödenen ek ödeme ve denge tazminatlarının ve buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye tutarları farkının tespitini ve en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile iş mahkemesinin görevsizlik kararını kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının 5473 Sayılı Kanun, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin, Ek II sayılı cetvelde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanması, maaş nakil ilmuhaberinin buna göre düzenlenmesi ve 2006/1, 2006/3 ve 2007/1 nolu tebliğde yer alan ek ödemelerden de yararlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.