muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8494, Karar No: 2023/30, Tarih: 09.01.2023

4.Takdiri İndirim Sebebi

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın miktarı karşısında, sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gereken tek lehe hükmün, 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim sebebi olduğu, Mahkemece de sanık lehine takdiri indirim sebebini uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Tasarlama

Sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında katılanı kahvede görmesi üzerine sinilenerek ateş ettiğini belirttiği, sanığın suç işleme kararını önceden verdiğine, karardan sonra soğuk kanlılığa ulaşacak derecede zamanın geçmesine rağmen kararında sebat gösterdiğine dair plan yaptığına dair sanığın savunmasının aksini ispata yarar herhangi bir delilin dava dosyasında bulunmadığı, sanık hakkında tasarlama şartlarının oluştuğunun şüpheye yer veremeyecek şekilde, kesin ve net olarak tespit edilemediği anlaşılmakla, Mahkemece sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığının kabulü ile buna göre uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Teşebbüs

Katılandaki yaralanmaları konusunda alınan raporlarda belirtildiği üzere katılanın göğüs bölgesinde 2 adet, sol kolunda 1 adet ateşli silah giriş yarası tespit edildiği, katılandaki 3 adet ateşli silah yaralanmasının yumuşak doku ve sinir yaralanmasına sebep olduğu, yaralanmalarının ayrı ayrı tek başına yaşamını tehlike sokmadığı, kemik temasına yol açan yaralanmasının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2).derecede olduğu, duyulardan ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olmadığı anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde

bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/1267 Esas, 2022/1369 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı

Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1263, Karar No: 2025/2621, Tarih: 26.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/1263 E.  ,  2025/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/252 E., 2022/112 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda dairemizce mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede; 766 sayılı Kanun uyarınca yapılıp 05.02.1982 tarihinde kesinleşen tesis kadastrosu ile davamın devamı sırasında 2016 yılında 3402 sayılı Kanun’un Geçici 8. madde ve Ek-5. madde gereğince yapılan kadastro çalışması bulunmakta olup, tesis kadastrosunda dava konusu yer ... Çayı Dere Yatağı olarak tescil harici bırakılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Siirt Merkez ... köyünde müvekkiline ait, ... Serpıre mevkiinde kuzeyinde ...’e ait fıstıklık, güneyinde dağ, doğusunda ... ve ... ...’a ait tarla ve batısında yamaç ile çevrili en az 17.556,336 m² bağ, çema mevkiinde kuzeyinde ... Çayı ve 7 nolu parsel, güneyinde Zorava çayı, doğusunda ... çayı ve batısında 7 nolu parselden 61 nolu parsele kadar sıralı parseller ile çevrili en az 19.844,611 m² sulu tarla, bane germave mevkii kuzeyinde yamaç, güneyinde yamaç ve ... çayı, doğusunda ... çayı, ve batısında dağ ile çevrili en az 11.569,912 m² tarlanın 40-45 yılı aşkın bir süreden beri müvekkilleri tarafından kullanıldığını ve o tarihten beri de müvekkillerinin bu taşınmazı ekip biçerek zilyetlik ve tasarruflarını sürdürdüklerini, dava konusu taşınmazların müvekkil lehine kazandırıcı zamanaşımı gerçekleştiğinden 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi uyarınca müvekkil adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Hazine ve Orman İdaresi tarafından davanın reddine karar verilmesi savunulmuştur.

Davalılar Hazine ve Orman İdaresi tarafından davanın reddine karar verilmesi savunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli ve 2013/865 Esas, 2014/1323 Karar sayılı ilamı ile; ''dava konusu olayda dava değerinin yargılama sırasında alınan 23.05.2014 havale tarihli bilirkişi raporu ile belirlendiği, verilen sürede belirlenen bu değer üzerinden eksik harcın tamamlanmadığı'' gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından dava konusu yerde kadastro çalışması yapıldığı, dava dosyasının Kadastro Mahkemesine devredilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunulmuş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 18.09.2018 tarihli ve 2018/1815 Esas, 2018/5751 Karar sayılı ilamı ile; mahkemece tutanak düzenlenen bölümler belirlenerek bu bölümler hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, tutanak düzenlenmeyen kısım varsa bu kısım hakkında ise Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olacağının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuş, bozma sonrası dava dosyası 2018/604 Esas sırasına kaydedilmiş, bozma ilamına uyan mahkemece kadastro çalışması görmeyen fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısım yönünden dava dosyası tefrik edilmiş ve aynı mahkemenin 2019/376 Esas sırasına kaydedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2019/376 Esas, 2020/51 Karar sayılı ilamı ile; ''bilirkişi raporunda A, B ve C harfi ile gösterilen taşınmazların değerine ilişkin olarak belirlenen 450.503,31 TL dava değeri üzerinden eksik kalan harcın tamamlanması için süre verilmesine rağmen harcın tamamlanmadığı, eksik harcın tamamlanmaması nedeni ile davaya devam edilemeyeceği gerekçesi ile "davanın açılmamış sayılmasına" karar verildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin 2018/1815 Esas, 2018/5751 Karar sayılı ilamı ile “dava konusu edilen kısımlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenen bölümler hakkında görevsizlik kararı verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulduğu, dava konusu edilen fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen kısımlar yönünden mahkemenin 2013/865 Esas, 2014/1323 Karar sayılı ilamı gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerektiği'' gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine; Dairemizin 07.10.2021 tarihli ve 2021/4216 Esas, 2021/10159 Karar sayılı ilamı ile 09.09.2014 tarihli ara kararla yatırılması gereken harç miktarının açıkça belirtilmediği, kesin sürenin sonuçlarının ihtar edilmediği, ihtarın yapılıp yapılmadığı hususunun da tutanağa geçirilmediği, bozma ilamı öncesinde, eksik harcın tamamlanması için davacı tarafa verilen sürenin usulüne uygun olmadığı, ... ile ... tarafından düzenlenen 14.05.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen ve eldeki davanın konusu olan 34.660,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın değerinin 220.441,09 TL olarak belirlendiği, bozma sonrasında alınan fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 34.660,55 metrekare taşınmaz için belirlenen bedel üzerinden eksik harcın tamamlanması için davacı tarafa yeniden süre verilmesi gerekirken bozma ilamı öncesinde verilen kesin süreye uyulmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama devam edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ilamı ile; kural olarak, aktif dere ya da çay yatakları ile bunların etki alanlarının zilyetlik ya da imar ihya yoluyla kazanılamayacağı, bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlar olması nedeniyle özel mülkiyete konu edilemeyecekleri, davaya konu taşınmazın 14.05.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda, ... çayı yatağında kaldığının belirtildiği yine 26.05.2014 tarihli Jeoloji raporunda davaya konu taşınmazın içinde rusubat gözlemlendiğinden ... çayının hemen kenarında bulunması ve arada düşük bir kot farkının bulunmasından dolayı taşınmazın dere yatağı içerisinde kaldığının belirtildiği, yapılan açıklamalar ışığında özel mülkiyete konu edilebilecek nitelikte taşınmaz olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, hükme esas alınabilir nitelikte olmadığını, orman bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen taşınmazın Amenajman Haritasında (..) rumuzu ile gösterilen ziraat alanı olarak gösterildiğinin belirtildiğini, bu sebeple sayın mahkemeden jeoloji bilirkişisinden dava konusu (A) harfiyle gösterilen taşınmazın memleket haritasının düzenlendiği tarihte ... çayının hangi mecradan aktığı, şu andaki mecrasının memleket haritasında nereye isabet ettiği hususunda jeoloji bilirkişisinden bu konuda yeterli ve bilimsel verileri taşıyan krokili rapor alınması gerekirken eksik inceleme neticesinde karar verildiğini, jeoloji bilirkişi raporu ile ziraat, orman ve jeodezi bilirkişi raporlarının birbiri ile çelişmekte olduğunu, taşınmazların etrafı tarım arazisi olmasına rağmen sadece bu alanların dere yatağı olduğu iddiasının dosya kapsamı ile uyuşmadığını, usulü kazanılmış hak ihlal edilerek 1.500,00 TL vekalet ücreti yerine 33.861,75 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin de hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; lehlerine nispi vekalet ücretine hükmedildiğini ancak eksik hesaplandığı gerekçesiyle temyiz isteminde bulunulmuştur.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; lehlerine nispi vekalet ücretine hükmedildiğini ancak eksik hesaplandığı gerekçesiyle temyiz isteminde bulunulmuştur.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12033, Karar No: 2013/10711, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12033 E.  ,  2013/10711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Şabanözü Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2011 gün ve 2010/52 Esas, 2011/32 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından sanığın hükümden sonra 10.04.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra TCK.nın 64. maddesi gereğince mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5820, Karar No: 2013/9446, Tarih: 09.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/5820 E.  ,  2013/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.09.2010 tarih ve 2004/206-2010/144 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ... ve ... vekili Av. Esin Bektaş dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tiyatro sanatı ve tiyatro eleştirisi alanında birçok esere imza atmış ve edebiyat ve tiyatro dünyasında tanınmış bir yazar olduğunu, dava konusu JİGOLO adlı senaryosunu ise 2000 yılında tamamladığını, davalıların ise Show TV adlı özel televizyon kanalında yayınlanan "Alacakaranlık" isimli dizinin senaryo yazarı, yapımcısı ve yönetmeni olduklarını, anılan dizide müvekkilinin JİGOLO adlı eserinin açıkça ve iltibas yaratacak şekilde olay örgüsüne yer verildiğini, davalı yapımcı ve yazarın dava konusu iktibasın sorumlusu olduğu, davalı yönetmelerin sorumluluğunun ise 5846 sayılı FSEK'ya göre "eser sahibi" sıfatının yanı sıra müvekkilinin senaryosunun tamamını bilmelerinden kaynaklandığını ileri sürerek, (1.000) TL maddi ve (50.000) TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, tarafların senaryoları arasında, her iki kadın karakterinin göğsüne dövme yaptırmış olmasından başka bir benzerliğin bulunmadığını, tazminat talebinin fahiş olduğunu, müvekkillerinden ortak yönetmenler ... ve ...'ın 5846 sayılı FSEK'ya göre eser üzerinde hak sahibi olmadığından, pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafın dayandığı “Jigolo” isimli fikri ürün ile davalılara ait “Alacakaranlık” isimli fikri ürünün FSEK anlamında eser niteliğinde bulunduğu, FSEK’nın 8. maddesi uyarınca bir eserin sahibinin onu meydana getiren olup, 13/2. maddesi uyarınca eser sahibine tanınan hak ve salahiyetlerin, eserin hem bütünü hem de parçaları için geçerli olduğu, ancak “Alacakaranlık” isimli televizyon dizisinin senaryosunda, “Jigolo” isimli senaryodan iktibas bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ... ve ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33950, Karar No: 2013/39328, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/33950 E.  ,  2013/39328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5783, Karar No: 2017/13216, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5783 E.  ,  2017/13216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.