muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15832, Karar No: 2013/13229, Tarih: 25.06.2013

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı limited şirketin ana sözleşmesinin 14. maddesinde payın devri için tüm şirket ortaklarının bu devire muvafakat etmesi gerektiğinin düzenlendiği, somut uyuşmazlıkta tüm ortakların davacı ve davalı arasındaki pay devrine muvafakat ettiğine ilişkin bir ortaklar kurulu kararı bulunmadığı gibi 18.10.2006 tarihli ortaklar kurulu kararının yanlızca iki ortak tarafından alındığı, dava dışı şirketin 3. ortağı olan Naim Odabaşı'nın bu devire muvafakat ettiğine ilişkin hiçbir beyanının bulunmadığı, bu kapsamda davacı ve davalı arasında ki 19.10.2006 tarihli hisse devri sözleşmesinin geçersiz olduğu, geçersiz sözleşmeye istinaden verilenlerin iadesi gerektiği, hisse devrine ilişkin noter sözleşmesinde devir bedelini nakden ve tamamen aldığının ifade edildiği, davacının 32.750.00 TL asıl alacak 349.33 TL faiz olmak üzere davalıdan takip tarihi itibariyle toplam 33.099,33 TL alacaklı bulunduğu, asıl alacak yönünden alacağın likit ve belirlenebilir olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, icra takibinin 33.099,33 TL üzerinden devamına, asıl alacak olan 32.750.00 TL ye takip tarihinden itibaren %26.67 yi aşmayacak şekilde artan -eksilen faiz uygulanmasına, asıl alacak üzerinden hesaplanacak %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari iş niteliğindeki limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece hüküm fıkrasında icra takip tarihinden itibaren işleyecek faizin türü belirtilmeksizin yanlızca faiz oranının yazılması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki “%26.67 yi aşmayacak şekilde artan-eksilen faiz uygulanmasına'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “% 26.67'yi aşmayacak şekilde değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7671, Karar No: 2010/7531, Tarih: 31.05.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/7671 E.  ,  2010/7531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, 10 ay süreyle işyerinin kapatılmasına, aynı süre ile ticaretten men'ine, müsadereye ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 08.10.2002 günü itibariyle, temyiz inceleme tarihinde, sanık yararına hükümler içeren 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, sanığın fiiline ilişkin suç tanımlamasının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile düzenlenmiş bulunması nedeniyle, KHK hükmüyle getirilen suç unsurlarına ilişkin bu düzenleme, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2.maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmadığından, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde yürürlüğü giren 5237 sayılı TCK.nun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarıldığı cihetle, el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından ve inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme de olmadığından zapt olunan eşyanın sahibine İADESİNE, 31.05.2010 günü iade yönünden oyçokluğuyla, ortadan kaldırma yönünden oybirliğiyle karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. Müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar ile davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, el konulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/13009, Karar No: 2023/1188, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13009 E.  ,  2023/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret/ Düzeltilerek Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçelerinde; İzmir ili, ... ilçesi, ... köyü 1079 parsel (ifrazen 1774 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ile yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... ve diğerleri vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında 2017 yılı münavebe planı esas alınarak belirlenen değerin düşük olduğunu, 2018 yılı münavebe planına göre değer biçilmesi gerektiğini, objektif değer artış oranı ile arta kalan kısımdaki değer azalı oranının düşük olduğunu belirtmiştir.

2.Davalı ... ve diğerleri vekili cevap dilekçesinde özetle; dava şartlarının oluşmadığını, satın alma girişiminde bulunulmadan dava açılmasının hatalı olduğunu, herhangi bir pazarlık görüşmesi yapılmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile tespit edilen bedel ile acele el koyma bedeli arasındaki fark bedelin kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faizi ve objektif değer artışının belirlenmesinde aynı kriterlere dayanıldığını, dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki niteliği bağ olmakla birlikte fiilen üzerinde bağ olup olmadığının açıkça tespit edilmediğini, sulu olarak değerlendirilen taşınmazın sulama kaynağının ne olduğunun açıklanmadığını,arta kalan kısımlarda değer azalışı hesaplanmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, objektif değer artış oranının düşük hesaplandığını, dava konusu taşınmaz üzerindeki asma ya da ağaçlara dair bir bedel hesaplaması yapılmadığını, verim ve fiyat düşük alınarak düşük bedel belirlendiğini, arta kalan kısım için belirlenen değer azalış oranının düşük olduğunu, yasal faiz tarihlerinin yanlış belirlendiğini ve idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama bağ niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, ... Sulama Birliği sulama kanalından yıl boyu sulanabilen dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda sulu sayılmasının ve kamulaştırmadan arta kalan kısımların tamamı açısından değer kaybı oranı belirlenmesinin yerinde bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artış oranlarının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü; ancak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ile Anayasa Mahkemesinin kararları doğrultusunda davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği gibi, yasal faiz bitiş tarihi ve 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca istinaf sebeplerinin dikkate alınmadığını, aynı yer 1074 ve 1081 parsel sayılı taşınmazlar için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/589 Esas sayılı dosyasında %350 objektif değer artış oranı belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi ve 12 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmazda 445 adet asma bulunduğu kabul edilerek maktuen değer biçilmiş olup kamulaştırılan kısmın yüzölçümü de dikkate alındığında taşınmazın kapama bağ niteliğinde olduğu kanaatine varılmış olup, kapama bağ niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net üzüm geliri esas alınarak değer biçilmesi ve dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ile dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı da uygun görülmüştür.

3. Dava konusu taşınmazların sulama kaynağı ve yeterliliği hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanmıştır.

4. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının brüt gelirin 1/3ü oranında alınması doğrudur.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

7. Buna karşın dava konusu ... Köyü eski 1079 parsel sayılı 4830 m² yüzölçümlü taşınmazın 3.614,19 m²lik kısmının yol olarak kamulaştırılan alanda kaldığı ve ifrazen 1774 parsel numarasını aldığı, arta kalan 886,63 m²lik kısmın 1773 parsel ve 329,18 m²lik kısmın 1775 parsel olarak tescil edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda arta kalan toplamı olan 1.215,81 m² için %5 oranında değer azalışı olacağı hesaplanmış ise de, arta kalan kısımlarda her bir bölümünün yüzölçümü, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre ayrı ayrı değer azalışı uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile,

2.Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Davalı ... vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/224, Karar No: 2017/302, Tarih: 19.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/224 E.  ,  2017/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 27.06.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8312, Karar No: 2013/14309, Tarih: 15.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8312 E.  ,  2013/14309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekili, satış ilanının usulsüz tebliğ edildiği, gazete ilanının Türkiye çapında daha fazla satan bir gazetede yapılması gerektiği ile diğer itirazlarını ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, Mahkemece istemin reddine hükmedilmiştir.

Bursa 1. İcra Müdürlüğünün 2009/13886 Esas sayılı satış dosyasında, 05.12.2011 tarihli iki ayrı satış kararı düzenlendiği, bu kararlardan birinde açık arttırma ilanının Türkiye genelinde 3 büyük günlük gazetelerin birinde, diğerinde ise tirajı yüksek gazetelerden birinde yayınlanacağı belirtilmiştir.

İİK. 126/son maddesi göndermesi ile aynı kanunun 114/2 maddesi gereğince ilanın şekli artırmanın tarzı yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce tarafların menfaatlerine en uygun gelen biçimde tayin edileceği düzenlenmiştir. Satışa konu dosyada iki ayrı satış kararı mevcutsada her iki satış kararındaki koşulların yerine getirilmesi gerekir. Bu bağlamda, İcra Müdürlüğü’nce Türkiye genelinde 3 büyük günlük gazetelerin birinde satış ilanının yayınlanmasına karar verildiği halde bu kararın gereği yerine getirilmeden, Şok isimli gazetedeki ilana dayalı olarak satışın yapılması doğru değildir. İhale tutanaklarının incelenmesinde ihaleye alacaklı vekilinden başka katılanında olmadığı görülmekte olup, bu eksikliğin borçlunun zararına olduğu muhakkaktır.

Buna göre zarar unsurunun da varlığı gözönüne alınarak mahkemece bu eksiklik nedeniyle ihalenin feshine karar verilmesi gerekir.

Bununla birlikte, yukarıda adı geçen satış dosyasında, satış ilanının, şikayetçi borçlunun adresine doğrudan Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapıldığı anlaşılmıştır.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.