muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23126, Karar No: 2014/10563, Tarih: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23126 E.  ,  2014/10563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuk ...'in stadta oynanan futbol müsabakasına, kapıdan biletsiz girmek istediği sırada görevli polis ekipleri tarafından ikaz edilmesi üzerine nöbetçi kapı olan kapının seyirci giriş turnikesini ayaklarıyla vurarak kırdığı ve aynı zamanda görüntü kamerasına da zarar verip işlevini yitirmesine neden olduğu, bu eylemleriyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; suça sürüklenen çocuğun savunması, maç raporu, kurumca bildirilen zarar tespit yazısı, kamera görüntülerini içeren CD ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21553, Karar No: 2014/22412, Tarih: 25.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/21553 E.  ,  2014/22412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihli düzenlenen olay yeri inceleme ve tespit raporunda, suça konu olan binanın zemin katında demirden mamul garaj kapısı kilit göbeğinin tamamen parçalanmış ve yerde de kilit parçalarının bulunduğunun belirtilmesi, raporun katılanın beyanıyla ve iddianame içeriği ile de uyumlu olması, keza katılanın inşaat faaliyetlerini yürüttüğü 4 katlı binanın dış cephe işlerinin ve iç kısımda bazı bölümlerin inşaat işlerinin tamamen bitip iç kısımda bazı inşaat işlerinin ise suç tarihinde halen devam ediyor olması, binanın giriş kapısı ile garaj kapısının kilitli olduğu hususunda katılan beyanının ve tutanakların uyumlu olması karşısında; mala zarar verme suçu oluştuğu gibi, dış dünyadan ayrılmış, kapıları kilitli, bina vasfında olup ancak henüz bir kısım iç inşaat işleri tamamlanmadığı için oturulmayan yere girilip hırsızlık yapılması nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçunun ise oluşmadığı, kaldı ki, yukarıdaki hususlarda suç tarihinden itibaren 4 yıldan fazla bir süre geçmesi nedeniyle bu aşamadan sonra sağlıklı ve doyurucu bir tespit yapılamayacağı düşüncesiyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

A-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

Yukarıda ayrıntıları açıklandığı üzere, suça konu olan yerin; dış dünyadan ayrılmış, kapıları kilitli, henüz bir kısım iç inşaat ileri tamamlanmadığı için oturulmayan, bina vasfında, ancak konut niteliğini henüz kazanmamış olan yer olması ve buraya girilerek hırsızlık yapılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18562, Karar No: 2012/29680, Tarih: 16.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18562 E.  ,  2012/29680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanacağı düzenlemesi yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, takibe konu alacağın konut finansmanından kaynaklandığı da dikkate alınarak, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine %20 para cezasına hükmedilmesi gerekirken, para cezasının %10 olarak tayini yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17435, Karar No: 2008/14104, Tarih: 27.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/17435 E.  ,  2008/14104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.m.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102 ).

Temyiz edenin murafaa giderini ödediği \* Yazı İşleri Müdürlüğünün 12.9.2008 tarihli masraf beyanına ilişkin yazısı ve 16.10.2008 tarihli dosya gönderme formundan anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2008 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/5632, Karar No: 2019/856, Tarih: 12.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5632 E.  ,  2019/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarih, 2015/317-2015/360 sayılı kararı ile sanık ...’un kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile tecziyesine hükmetmiştir. Gerekçeli karar 12.05.2015 tarihinde tebliğ olunmuş, sanık 27.5.2015 günü temyiz etmiştir.

Yerel mahkeme 04.06.2015 tarihli ek kararı ile süre yönünden temyiz talebinin reddine karar vermiştir.

Ek karar 15.06.2015 tarihinde tebliğ olunmuş, 23.06.2015 günü sanık ek kararı temyiz etmiştir.

Sanığın 23.06.2015 tarihli temyiz isteği üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 05.10.2015 tarih, 2015/268410 sayılı tebliğnamede, süre yönünden temyiz isteminin reddi talep olunmuştur.

Dairemiz 04.12.2018 tarihinde 2015/5013-2018/8778 sayılı ilamı ile “15.06.2015 tarihinde tefhim edilen hükmün yasal süre geçtikten sonra 15.06.2015 tarihinde temyiz edilmesi nedeniyle, mahkemenin 04.06.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, red kararının onanmasına” karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; "Ek karar sanık adresine 15.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dosya içerisinde aynı adreste konutta yakına teslim edilen tebligatlar bulunmaktadır. 03.11.2015 tarihinde aynı adreste sanığa yapılmış tebliğ vardır. Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, sanık tarafından temyiz dilekçesinde de yazılmıştır. Yasa yoluna ait yeterli bilgileri de içeren ek kararın, 15.06.2015 tarihinde yapılan tebliği, Tebligat Yasasına uygundur. Geçerlidir.

Sanık 15.06.2015 tarihli tebliğe rağmen bir hafta sonrasında 23.06.2015 günü hükmü temyiz etmiştir. Başka bir anlatımla, 04.06.2015 tarihli ek karara yönelik süresinde yapılmış temyiz isteği bulunmamaktadır.

Ayrıca, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 04.12.2018 gün ve 2015/5013-2018/8778 sayılı ilamınında tebliğ yerine tefhim ibaresinin yazıldığı, tebliğ ve temyiz tarihlerinin aynı gün gösterildiği ve sonuçta ek kararın onanmasına hükmedildiği gözlenmiştir.

Bu sebeplerle, ek karara yönelik, 23.06.2015 tarihli temyiz talebinin, 5320 sayılı yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317'inci maddeleri uyarınca reddi gerektiği’’ denilerek Dairemizin anılan kararına itiraz edilmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Bu sebeplerle, ek karara yönelik, 23.06.2015 tarihli temyiz talebinin, 5320 sayılı yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317'inci maddeleri uyarınca reddi gerektiği’’ denilerek Dairemizin anılan kararına itiraz edilmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dosya kapsamında yapılan incelemede, sanık hakkında Adana (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli 2014/8 esas ve 2014/203 sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar verildiği, daha sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 30.04.2015 tarihli 2015/317 esas ve 2015/360 sayılı karar ile sanığın TCK'nın 191/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün 12.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, tebliğ edilen hükmün sanık tarafından bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 27.05.2015 tarihinde temyiz edildiği ve bu temyiz üzerine anılan mahkemece 04.06.2015 tarihli 2015/317 esas ve 2015/360 sayılı ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın 15.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 23.06.2015 tarihinde temyiz ettiği,

Dairemizin 04.12.2018 tarihli ilamında “tebliğ” yerine sehven “tefhim” yazıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D ) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ YERİNDE OLDUĞUNA,

2) Dairemizin 04.12.2018 tarihli 2015/5013 esas ve 2018/8780 sayılı red kararının onanmasına dair KARARIN KALDIRILMASINA

3) Sanık hakkında hükmün incelenmesi:

15.06.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen 04.06.2015 tarihli ek kararın, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 23.06.2015 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13050, Karar No: 2013/11598, Tarih: 17.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13050 E.  ,  2013/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Ak-Kim San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 14/01/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13707, Karar No: 2018/6886, Tarih: 08.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13707 E.  ,  2018/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/03/2016 tarih ve 2015/133-2016/166 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 06.11.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada dava dışı üçüncü kişinin davalıya ait trafoda elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiğini, müvekkili aleyhine açılan tazminat davası sonucunda müvekkili tarafından icra dosyasına toplam 31.323,20 TL ödeme yapıldığını ve bu dava için 100 TL temyiz harç ve masrafı ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu alacağa ilişkin olayının İHDS’nin imzalandığı tarihten önceki dönemde meydana geldiği, sözleşme gereği önceki dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin ...'a ait olduğu, ancak söz konusu dava ile ilgili İHDS’nin 7.2 maddesinde belirtilen ihbarın davacı tarafça yapılmadığı, bu nedenle ...’ın icra ferileri ve karar tarihinden sonraki ferilerden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile toplam 28.249,33 TL alacak ile 575,00TL temyiz harç ve gideri toplam 28.824,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece İHDS’nin mülkiyete ilişkin 7.2 maddesi uyarınca ihbar yükümlülüğü yerine getirilmediğinden davalının rücuya dayanak karar tarihinden sonra ortaya çıkan alacaktan sorumlu tutulamayacağı, bu nedenle icra ferileri ve karar tarihinden sonraki ferilerin ...'a rücu edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacıdan tahsil edilen dava konusu alacağın, dava dışı işçi ... ’ın 18.03.1996 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölümü nedeniyle doğduğu ve iş kazasının “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” öncesinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 7. maddesinin 4. ve 6. bentlerinde dağıtım faaliyetlerinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğu düzenlenmiştir. Ayrıca, ...'ın kusurlu fiili ile iş kazası sonucu meydana gelen ölümün doğurduğu giderlerin haksız fiilden kaynaklanması nedeniyle bu giderleri talep eden kişinin sözleşmenin tarafı olmaması nedeniyle üçüncü şahıs sayılacağının kabulü gerekmektedir (Dairemizin emsal 07.05.2018 tarih 2018/138E. 2018/3217 K. sayılı ilamı, 20.04.2018 tarih 2017/2740 E. 2018/2969 K. sayılı ilamı, 03.11.2015 tarih 2015/4333 E. 2015/11493 K. sayılı ilamı)

Buna göre, dağıtım faaliyetinin davalı tarafından yürütüldüğü sırada iş kazasına bağlı ölüm nedeniyle açılan rücuya konu dava nedeniyle davalının davacı tarafından icra dosyasına yapılan ödemenin tamamından sorumlu olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmek gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ile ihbar yükümlülüğü yerine getirilmediğinden davalının rücuya dayanak karar tarihinden sonra ortaya çıkan alacaktan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Yine rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle de temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Yine rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle de temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.475,99 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.