muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21913, Karar No: 2013/6064, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21913 E.  ,  2013/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının

tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır,

Somut olayda; sanığın müştekiden satın aldığı araç karşılığında Ziraat Bankası ... şubesine ait 34000 TL bedelli sahte çek verdiği anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Somut olayda; sanığın müştekiden satın aldığı araç karşılığında Ziraat Bankası ... şubesine ait 34000 TL bedelli sahte çek verdiği anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31683, Karar No: 2015/17231, Tarih: 05.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31683 E.  ,  2015/17231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/388514

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2013/226 (E) ve 2013/537 (K)

SUÇ : Hırsızlık, özel evrakta sahtecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, katılan S.. U.. adına özel belge niteliğinde araç kiralama sözleşmesi imzaladığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık C.. C..'ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aynı araçta bulunan katılan S.. ile tanık U..'un araçtan kısa bir süreliğine ayrılmasını fırsat bilerek araç içinde bırakılan katılan S..'e ait cüzdanı çaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesi yerine aynı yasanın 142/1-b. maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. C..'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22511, Karar No: 2014/18816, Tarih: 29.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22511 E.  ,  2014/18816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kütahya İş Mahkemesi

Tarihi :11.06.2013

No :2012/351-2013/221

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazların reddine,

2) Dava; 08.07.2010 tarihinde meslek hastalığına yakalandığı tespit edilirek %17.20 meslekte kazanma güç kaybı oranı nedeniyle Kurumca bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay (meslek hastalığının belirlendiği) tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca, Mahkemece, gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağı belirlenmesi ve elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16703, Karar No: 2013/27860, Tarih: 12.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/16703 E.  ,  2013/27860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre; eşini darp etmesi nedeniyle davet üzerine karakola gelip işlem için bekleyen sanığın, şikayetçi olan eşinin üzerine yürüdüğü, araya giren mağdur polislerin sanığı engelledikleri, daha sonra sanığın, hakkındaki adli işlemler bitmeden çocuğunu alıp karakoldan çıkıp gitmesine engel olmak isteyen polis memuru müştekilere yönelttiği "siz kimsiniz lan, beni alamazsınız, beni almaya gücünüz yetmez, ben tepenizdekini arayacağım, sizi buradan sürdüreceğim, ben istemezsem beni buraya kimse getiremez, cebimdeki telefonda müdür telefonu kaynıyor, müdürünüzü arayayım mı lan, sizi sinkaf ederim" biçimindeki sözlerin, müşteki polislerin görevlerini yapmalarına engel olmak amacıyla söylenip söylenmediği ve TCK’nın 265. maddesi uyarınca görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesinin asliye ceza mahkemesinin görevine girdiği, yine, görevleri kapsamında adli işlem yapan polis memuru müştekilere hakaret eden sanığın eyleminin TCK’nın 125/3-a maddesi kapsamında görevliye hakaret suçunu oluşturmasına karşın eylemin TCK'nın 125/1. maddesi kapsamında basit hakaret suçu oluşturduğundan bahisle düşme kararı verilmesi ve hakaret suça ilişkin yargılamanın da bağlantı nedeniyle üst görevli mahkemede yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11742, Karar No: 2023/12528, Tarih: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11742 E.  ,  2023/12528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/328 E., 2023/589 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı SGK vekili ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'’a ait işyerinin, bina tamirat ve sıva işlerini üstlenen diğeı davalıya ait işyeri sigortalılarından ...'ın 19.08.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu önce maluliyete uğradığını, bilahare vefat ettiğini, kaza nedeniyle önce sigortalıya 28.315,23 TL tutarında hastane masrafı sarf edildiğini, 12.818,49 TL tutarında geçici işgöremezlik ödeneği ödendiğini, vefatından sonra hak sahiplerine, 77.611,23 TL gelir bağlandığını, böylece kurum zararının 118.744,95 TL’ye ulaştığını, kazanın meydana gelmesinde gerekli tedbirleri almayan işverenin kusurlu olduğunu, ayrıca asıl işveren ... ile taşeron ...’ın da olayın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, kaza ile ilgili olarak Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/316 E. sayılı dosyasından kamu davası ve hak sahipleri tarafından da Kartal 3. İş Mahkemesi’nin 2009/690 E.sayılı dosyasından tazminat davası açıldığını bu nedenle kurum zararından şimdilik 29.686,24 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, taraf sıfatında hata yapıldığını davanın hukuki mesnedinin bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

2.Davalılardan Sabihat Korkut usulüne uygun yapılan tebligata rağmen dosyaya cevaplarını sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2015 tarih ve 2012/781 E. 2015/446 K. sayılı sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulü ile 19.402,80 TL ilk peşin sermaye değerinin 29.11.2011 olan onay tarihinden,3.204,62 TL geçici işgöremezlik ödeneğinin 15.06.2011 olan ödeme tarihinden,5.828,80 TL hastane masrafının 17.01.2010 olan sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1.Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum ve davalılar ... İnş. ve Boya San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları ile ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 04.12.2017 tarihli ve 2015/24413 E. 2017/8533

K. sayılı ilamında, "davalı ... ile davalı ... İnş. Boya San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında hizmet akdi ilişkisi mi, yoksa, istisna akdi mi olduğu konusunda Mahkemece yapılan araştırmanın yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişkinin istisna akdi olup olmadığı irdelenerek, istisna akdi olduğunun anlaşılması halinde kusur ve aidiyetlerin belirlenmesini teminen işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden rapor alınması gerekmektedir.. .." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 13.09.2022 tarihli ve 2018/31 E. 2022/528 K. sayılı kararıyla;"..bozma ilamında değinilen hususlar göz önüne alınarak yargılama yapıldığı, anahtar teslimi işte, işverenin asıl faaliyet alanı olan mal ve üretim alanı dışında bir yapım işinin söz konusu olduğu, anahtar teslim iş sözleşmelerinde sözleşme konusu faaliyetlerin tek bir yüklenicinin yönetimi altında gerçekleştirilmesi ve eserin iş sahibince bir bütün olarak faydalanabileceği hale getirilmesinin taahhüt edildiği, burada önemli olan hususun işin baştan sona kadar yüklenici tarafından tamamlanması olduğu, davalılar arasındaki ilişkinin tespiti için davalının isticvap edildiği, davalının beyanı ve dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davalı ...'nin diğer davalı şirkete bina dış cephe mantaloma işlemlerini ve balkon demiri işlerini sözlü olarak anahtar teslim sözleşmesi verdiği ki şirketin kendi personelini işyerine getirdiği ve bağımsız olarak kendisine verilen işin tamamını kendi istihdam ettiği işçileri ile ifa ettiği, davalı ...'nın işin yürütümü şartları üzerinde yönetim etkisinin, denetim ve kontrol yükümlülüğünün olmadığı, bu sebeple de kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, bu nedenle davalı ... yönünden açılan davanın reddine karar verildiği, diğer davalının ise alınan heyet bilirkişi raporuna göre kazanın oluşumunda %80 oranında kusurunun bulunduğu, bozma ilamı öncesinde alınan hesap raporunda da belirlendiği üzere kaza nedeniyle davacı kurum tarafından sigortalıya 28315,23 TL hastane gideri, 12818,49 TL geçici iş göremezlik ödeneği, hak sahiplerine de 77611,23 TL peşin sermaye değerli gelir ödemesi yapıldığı, bu ödemeler üzerinden davalı ... Şirketinin tespit olunan kusur oranı üzerinden sorumlu olduğu...." gerekçesiyle ve bozma sonrası ıslah dilekçesi göz önüne alınmak suretiyle,

1.Davalı ... yönünden açılan davanın reddine,

1.Davalı ... yönünden açılan davanın reddine,

2.Davalı ... İnşaat ve Boya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yönünden açılan davanın kabulüne, 62.088,97 TL ilk peşin sermaye değerinin 29.11.2011 olan onay tarihinden,10.254,79 TL geçici işgöremezlik ödeneğinin 15.06.2011 olan ödeme tarihinden,22.652,18 TL hastane masrafının 17.01.2010 olan sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnşaat ve Boya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; karara karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 25.01.2023 tarihli 2023/498 E. 2023/686 K. sayılı ilamında;"...1 davacı Kurum vekilinin bozma sonrası 04.08.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile ıslah talebinde bulunduğu ve mahkemece ıslah talebi dikkate alınarak karar verildiği anlaşılmış ise de bozma kararına uyulmakla birlikte artık ortaya çıkan hukuki durumun ortadan kaldırılamayacağı gerekçesiyle ıslah dikkate alınmaksızın ilk hüküm gibi karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Bozmaya uyan Mahkemece yukarıda tarih ve sayıları belirtilen karar ile "...Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda ıslah dikkate alınmaksızın davanın kısmen kabulüne karar verildiği, ancak ilk bozma ilamından sonra davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verildiği ve bu hususun ikinci bozma ilamına konu edilmediği halde mahkememizce sehven ilk karardaki gibi kısa hüküm kurulduğu, gerekçeli karar yazım aşamasında fark edilen iş bu hatanın tefhim edilen kısa kararda taraflar leh ve aleyhine olacak şekilde değişiklik yapılamadığından gelinen aşamada düzeltilemeyeceği, yapılacak başkaca bir işlem bulunmadığından aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." gerekçesiyle,

Davanın kısmen kabul kısmen reddine, 9.402,80 TL ilk peşin sermaye değerinin 29.11.2011 olan onay tarihinden,3.204,62 TL geçici işgöremezlik ödeneğinin 15.06.2011 olan ödeme tarihinden,5.828,80 TL hastane masrafının 17.01.2010 olan sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili ile davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili kararı kusurdan,davalı ... vekili davanın kendisi yönünden husumetten reddedildiğini,bu hususun bozma nedeni dışında kaldığını ancak mahkemenin gerekçeli kararında bu hususa yer verilmeyerek çelişkili hüküm kurulduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmişlerdir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili kararı kusurdan,davalı ... vekili davanın kendisi yönünden husumetten reddedildiğini,bu hususun bozma nedeni dışında kaldığını ancak mahkemenin gerekçeli kararında bu hususa yer verilmeyerek çelişkili hüküm kurulduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmişlerdir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Anayasamızın 141 nci maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bu kapsamda yargılamanın açık olarak yapılması ve yargılamanın sonunda verilen kararın da açıkça belirtilmesi esastır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 28 inci maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294 üncü maddesinde hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi; "(1) Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. (2) Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur. (3) Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. (4) Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. (5) Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler. (6) Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." şeklinde açıklanmıştır.