muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3250, Karar No: 2022/4848, Tarih: 23.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3250 E.  ,  2022/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

DAVACILAR :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, davacı ...'ün Polikistik Over Sendromu teşhisi ile 19/02/2014 tarihinde Laparoskopi yöntemiyle davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, ancak ameliyatın hemen sonrasında ağrıların giderek arttığını ve durumunun giderek kötüleşmesi ve ağırlaşması üzerine ameliyattan 3 gün sonra bilinci yarı kapalı bir şekilde ... Hastanesine acil olarak sevk edildiğini, hastanede yapılan tetkiklerde, davalı doktor tarafından yapılan ameliyattan dolayı ince bağırsak perforasyonu olduğunun tespit edildiğini hususu ile birlikte gelişen ventral herni (karın duvarında oluşan fıtık) sebebiyle 24/04/2014 tarihinde ... Hastanesi genel cerrahi servisinde ameliyatının yapıldığını beyanla, davalı tarafından doğru tanı ve teşhis konulmayarak yanlış tedavi uygulandığını ve ameliyat neticesinde ince bağırsakta delinme meydana geldiğini, ameliyat sırasında zarar gören ince bağırsağı zamanında fark edip onaramayan ameliyat ekibinin kusurlu olduğunu, hekimin tıbbı kötü uygulamasından dolayı müvekkilinin bedensel zarara uğramasından dolayı, olay tarihinden itibaren davacı ... ... için 210.000,00-TL manevi tazminat, eş ... için 100.000,00-TL manevi tazminat, müşterek çocuk ... ... için 100.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplamda 410.000,00-TL manevi tazminatın ve ... için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00-TL maddi tazminatın işletilecek avans faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücretiyle birlikte müteselsil ve zincirleme olarak davalılara ödetilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar haksız davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

İlk derece Mahkemesince; ‘...ilk ameliyat sırasında davacının ince bağırsağının delindiğinin tespit edildiği, ancak bağırsak perforasyonlarının (İnce bağırsak delinmesi) bu tür ameliyatlardan sonra ortaya çıkabilen herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmale izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, davalı doktor tarafından gerekli tetkik ve cerrahi konsültasyon yaptıktan sonra bir üst merkeze sevk işlemini gerçekleştirdiği....İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu'nun 15/04/2016 tarih ve 2016/4532-371 sayılı raporunda anlaşılmış ...‘olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ;’..soruşturma sırasında ve yargılama sırasında Adli Tıp Kurumundan alınan raporların birbiri ile uyumlu olduğu, husule gelen arazın komplikasyon olduğu, komplikasyondan sonra tıbbi takibin usulüne uygun yapıldığı ve üst derece sağlık kuruluşuna hastanın sevkinin sağlandığı, davalı doktora atfedilecek bir kusur bulunmadığı tespitinin yapıldığı, buna göre kararın, mahkemece dosyada bulunan delillerin takdirinde hata yapılmadan iddia ve savunma ile birlikte hukuka uygun şekilde değerlendirilmek suretiyle dairemizcede benimsenen yasal ve hukuksal gerekçelere ve maddi delillere dayandırılarak verilmiş olduğu anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen karara karşı tüm istinaf sebepleri yerinde bulunmadığı..’ gerekçesiyle ‘..davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine ‘ karar verilmiştir.

1-Dava, davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davanın temeli vekalet sözleşmesidir. (BK 386-390)(TBK 502.506) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md) (TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 (BK 394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile dotorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; yargılama sırasında İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 15/04/2016 tarih ve 2016/4532-371 sayılı raporda; "kasık ve karın ağrısı infertilite şikayetleri nedeniyle başvuran hastanın yapılan muayene ile tetkiklerinde polikistik over sendromu tespit edilerek laparoskopik olarak her iki overe 4' er adet drilling yapıldığı, polikistik over sendromu için yapılan cerrahi girişimler arasında söz konusu ameliyat şeklinin uygulanan yöntemlerden biri olduğu, bu tür ameliyatlardan sonra klinik şikayetlere neden olan bulgularda tam düzelme olamayabileceği, bunun yanı sıra ameliyat sonrasında ortaya çıkan bağırsak perforasyonlarının bu tür ameliyatlardan sonra ortaya çıkabilen herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmale izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, söz konusu klinik tablosu gidermeye yönelik müteadit

operasyonlar yapılabileceği, bu amaçla ilgili hekimin gerekli tetkik ve cerrahi konsültasyon yaptıktan sonra bir üst merkeze sevk işlemini gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, takip yönetiminin uygun olduğu, dolayısıyla doktor S. ... ...'a atfı kabil kusur tespit edilemediği" bildirilmiştir. Mahkemece anılan rapor gerekçe gösterilmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı iddialarının, davalının ve doktorun hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı yönünde özellikle davanın bilirkişi raporlarına yaptığı itirazlarda değerlendirilip tartışılmak üzere, rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, konusunda uzman, içerisinde kadın doğum uzmanlarının bulunduğu, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, dava konusu olayda davalıya atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususuna değinilerek, iddia ve savunmaları kapsayan taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalının kusurlu olup olmadığının açık olarak belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararının bozulmasına karar verilmesi gerekir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3682, Karar No: 2017/13433, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3682 E.  ,  2017/13433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7499, Karar No: 2009/12572, Tarih: 03.11.2009

11. Ceza Dairesi 2007/7499 E., 2009/12572 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/7499 E., 2009/12572 K.**

**- BAZI KAÇAKÇILIK SUÇLARININ CEZALANDIRILMASINDA USUL**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 367 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Defterdar yardımcısı vekilinin, mütalaa tarihi itibari ile yürülükte olan 213 sayılı Kanunun mülga 367. maddesine göre defterdar tarafından verilmesi gereken ve dava şartı olan mütalaayı imzalamaya yetkisi olup olmadığı araştırılıp, varsa buna ilişkin yetki veya görev belgesi getirtilerek dava dosyası içine konulmadan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık A…

… K…

…'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11657, Karar No: 2018/2373, Tarih: 22.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11657 E.  ,  2018/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, kişisel ilişki, yoksulluk nafakasının reddi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkek tarafından 23.07.2013 tarihinde açılan ve erkek boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olduğu için reddine karar verilen davadan sonra tarafların bir araya gelmedikleri, bu sebeple davacı kadına kusur yüklenemeyeceği, erkeğin reddedilen davasında aleyhine belirlenen kusurlar dışında da erkeğe kusur yüklenemeyeceği ve fakat güven sarsıcı davranışlarda bulanan erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2018
Yargıtay — Esas No: 2020/8106, Karar No: 2021/1525, Tarih: 16.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8106 E.  ,  2021/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TÜK. MAH. SIF.)

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 16/02/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10363, Karar No: 2024/13150, Tarih: 10.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/10363 E.  ,  2024/13150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3422 E., 2019/2166 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, görevi kötüye kullanmaya azmettirme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDE GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca taktiren sanıklar müdafilerinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1. Sanık ... Hakkında Görevi Kötüye Kullanmaya Azmettirme Suçu ile Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik İşledikleri Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'e Karşı İşledikleri Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların, katılanların kaldığı koğuşta, koğuş mümessili oldukları, bu süre zarfında katılanlardan ilk önce ayakbastı parası olarak 50,00 TL ile 100,00 TL arasında para aldıkları daha sonra da haftalık 15.00'er TL ve birer adet sigara aldıklarını ve bunları tehdit, zorlama ve baskı yolu ile aldıkları, katılanların sanıkların mümessil olduğu koğuşlarda 2 ay ile 6 ay arası kaldıkları gözetildiğinde; suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara verilen cezalarda değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanıkların, katılan ve mağdurlara karşı işledikleri nitelikli yağma suçunun cezaevinde işlenmiş olması karşısında 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye aykırı olarak HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

3. Sanıklar Hakkında Mağdur ...'ye İşledikleri Nitelikli Yağma ve Katılan ...'ya Karşı İşledikleri Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönün e ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

1-Sanıklar atılı yağma suçunu cezaevinde işledikleri halde haklarında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılan ...'nın kovuşturma aşamasında cezaevine girdiği ilk günlerde kendisinden de para istendiğini bu istenen miktarın ise 50,00 - 100,00 TL arasında olduğunu söylemesi karşısında; sanıkların, kastlarını özgüledikleri miktara göre haklarında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde düzenlenen değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması,

1-Sanıklar atılı yağma suçunu cezaevinde işledikleri halde haklarında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılan ...'nın kovuşturma aşamasında cezaevine girdiği ilk günlerde kendisinden de para istendiğini bu istenen miktarın ise 50,00 - 100,00 TL arasında olduğunu söylemesi karşısında; sanıkların, kastlarını özgüledikleri miktara göre haklarında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde düzenlenen değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması,

3- Katılan ... 'nin soruşturma aşamasında tanık olarak verdiği ifadesinde, sanıkların kendisinden "herkesten para aldık, sen uzun süredir cezaevindesin senden çok para almayacağız" diyerek 15,00 TL para istediklerini ve verdiğini söylediği, müşteki sıfatıyla verdiği ifadesinde de beyanlarını tekrarladığı, kovuşturma aşamasında verdiği ifadesinde ise; soruşturma aşamasındaki beyanlarını tekrar ederek, sanıkların koğuştakilerden korkutarak zorla para aldıklarını ama kendisinin 15-20 gün koğuşta kaldığını ve kendisine yönelik bir zorlama ve para alma olayı olmadığını söylemesi karşısında, mağdurun aşamalardaki ifadesindeki çelişkiler açıklattırılarak, tehdit ya da cebire uğradığını ve para verdiğini beyan etmesi durumunda, tehdit ve cebire ilişkin beyanları açıklattırılarak ne kadar ödediği sorulduktan sonra sanıklar hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle;

Suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesiyle sanıklara verilen cezalardan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5271 sayılı Yasa'nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

Ceza miktarı bakımından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına,

Dosyanın Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.