muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5301, Karar No: 2011/4479, Tarih: 13.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5301 E.  ,  2011/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/279079

...'ı kasten öldürmekten, ... ile ...'ı hayati tehlike yaratacak şekilde yaralamaktan, ...'yı kasten yaralamaktan sanık ..., ... ile ...'ı kasten yaralamaktan sanık ..., Mehmet ... ... ile ...'ı yaralamaktan sanık ...'un yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, ... ve ...'a yönelik eylemi nedeniyle sanık ...'ın beraatine ilişkin (İSKENDERUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/11/2009 gün ve 130/496 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık ... müdafii, katılan sanıklar ... ile ... vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahilin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...'ın katılan ...'ya, sanık ...'un ... ve ...'a, sanık ...'ın ...'a yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tayin olunan cezaların miktarı itibariyle hükümlerin CMUK.nun 305. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, taraf vekillerinin temyiz isteminin aynı yasanın 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılanlar ... ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama, sanık ...'nın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, sanık ...'in katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçları dışında diğer suçların oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanık ...'ın katılanlar ... ... ve ... 'ye yönelik kasten yaralama, sanık ... ...'ın maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçlarından dolayı elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri açıklanarak takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede haksız tahrikin derecesine, yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşılmasına, öldürme kastının bulunmadığına, katılanlar vekilinin sübuta, haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ...'ye yönelik kasten yaralama, sanık ...'ın maktul ...'a yönelik kasten öldürme, sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...'ın katılanlar ... ve ... ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ...'ye yönelik kasten yaralama, sanık ...'ın maktul ...'a yönelik kasten öldürme, sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...'ın katılanlar ... ve ... ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın annesi ... ile abisinin eşi yengesi ...'nin tartışmasından sonra, sanığın abisi ... ... ile yengesi ...'nin evi terkedip ...'nin ailesinin evine dönmesi üzerine, konuyu konuşmak üzere eve gelen ...'nin kardeşleri maktul ... ve mağdur ... ile arkadaşları ... ... ve yanındaki şahısların babası ve kardeşine saldırdıklarını görerek yardıma koşan sanık ...'in elindeki av tüfeğini mağdur ...'ya vurarak elindeki bıçağı yere düşürdükten sonra yerden aldığı bıçakla mağdur ...'ya birden fazla darbe vurarak sağ kalça, batın sol üst kadran, interkostal arter yaralanmasına neden olup hayati tehlike geçirecek şekilde, aynı şekilde mağdur ...'ı sol böbrek, pankreas ve midede yaralanmaya neden olup hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla;

a)Mağdur ...'daki yaraların yerleri, darbe sayısı, meydana gelen zarar ve tehlike dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın mağdura yönelik eylemlerinden dolayı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81,35 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b)Mağdur ...'ya ait geçici ve kesin raporlar, hastane müşahade evrakları ve soruşturma dosyasının Adli Tıp Kurumu'nun ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek mağdurda kaç adet yaralanma meydana geldiği, her bir yaranın vücut boşluğuna nafiz

olup olmadığı, hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı, duyulardan veya organlardan bir veya birkaçının işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi sonucunu doğurup doğurmadığı, organ, damar, sinir yaralanması meydana getirip getirmediği, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususlarında yeterli rapor aldırılıp sonucuna göre suça öldürmeye teşebbüs veya yaralama vasfı verilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 13/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/07/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ....'un yokluğunda 14/07/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/3171, Karar No: 2012/5045, Tarih: 05.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/3171 E.  ,  2012/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisine atanan zorunlu müdafiiden haberinin olmadığının anlaşılması karşısında sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün sanığa tebliği üzerine sanığın süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.20.12 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15257, Karar No: 2023/339, Tarih: 25.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/15257 E.  ,  2023/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2013 tarihli ve 2012/687 Esas, 2013/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2013 tarihli ve 2012/687 Esas, 2013/104 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.02.2017 tarihli ve 2017/336 Esas, 2017/5639 Karar sayılı ilamıyla; "..Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu.. " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2017/79 Esas, 2018/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, katılanın zararını giderdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, katılanın zararını giderdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın Göçbeyli Köyü'nde ... isimli bir şahsa inek sattığı, satıştan kalan bakiye 1.200 TL alacağını alamadığı, kendisine de ulaşamayınca kendi çabalarıyla Göçbeyli Köyü'nde araştırma yaptığı sırada kahvede karşılaştığı sanığın katılana ...'in akrabası olduğunu söyleyerek kendisine yardımcı olabileceğini ifade ettiği, alacağının tahsilinde yardım etme bahanesiyle katılandan 600 TL aldığı, sonrasında sanığın katılanla herhangi bir irtibat kurmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ise de, gereklerinin yerine getirilmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın, sanığın hem alacağını tahsil edeceği vaadi ile 600 TL parasını aldığını, hem de bir akrabasının emekli edileceği vaadiyle 5.000 TL parasını aldığını iddia ederek şikayetçi olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine 2011/108875 numaraya kaydı yapılan evrakın yetkisizlikle ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/280 hazırlık numarası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat mevcut olmayan her iki evrakın tefrik edilmesine, 2012/300 hazırlık numarası ile de katılanın 600,00 TL parasının dolandırıldığı iddiası ile evrakın Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/6592 hazırlık dosyasına kaydedilerek eldeki davanın açıldığı, katılanın bir akrabasının emekli edileceği vaadiyle 5.000 TL parasının dolandırıldığı iddiası ile ilgili evrakın ise ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/280 hazırlık dosyasına kaydedildiği, UYAP kayıtlarından bu evrakla ilgili ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/348 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, Mahkemenin 30.11.2012 tarihli ve 2012/726 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/2 nci maddesi kapsamında kalan dolandırıcılık suçunu oluşturma ihtimali olduğu, delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin üst mahkeme olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiğinin anlaşıldığı, katılanın her iki olayla ilgili ayrıntılı beyanlarının alınmadığı, sanığın eylemlerinin teselsülen işlenen ... suçu oluşturması ihtimalinin bulunduğu, buna göre; mükerrer cezalandırmanın önlenebilmesi bakımından, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda açılan davanın akıbeti araştırılarak, dosyaların birleştirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca; kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaşma teklifi yapmak üzere ... yapması, şayet belirtilen şekilde ... yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligat yapılamadan iade edilmesi durumunda muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre tebliğ edilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliği gerektiği nazara alındığında;bozma kararı sonrasında, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamına alınmış olması sebebiyle dosyanın uzlaşma işlemleri için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırma raporunda dosya taraflarıyla öncelikle mevcut cep telefonu numaralarından iletişime geçildiği ve fakat ulaşılamadığı veya tarafların uzlaşmak istemedikleri, bunun üzerine tarafların mevcut adreslerine teklif formlarının gönderildiği, tarafların teklif formlarını olumsuz yanıtlayarak veya cevap vermemek suretiyle veya dosyada mevcut taraf adreslerine tebligatın yapılamaması nedeniyle uzlaşmanın taraflarca kabul görmediğini, böylelikle uzlaştırmanın teklif aşamasında kaldığı belirtilerek uzlaştırmanın sağlanamadığı belirtilmiş ise de; yukarıda açıklandığı şekilde uzlaştırma bürosu tarafından taraflara 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebligat yapılmadığı anlaşılmakla, usulüne aykırı olarak düzenlenen uzlaştırma raporu esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2017/79 Esas, 2018/560 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7379, Karar No: 2018/10236, Tarih: 29.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7379 E.  ,  2018/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Anne-Baba Adının Düzeltilmesi İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, mevcut nüfus kayıtlarında davacıların kardeşi olarak kayıtlı davalı ...'nın gerçekte kardeşleri olan ... ile eşi ...'in çocuğu olduğu ileri sürülerek, davalı ...'nın ... ve ... olan anne baba adının ... ve ... olarak düzeltilmesi istenmiş; mahkemece, davalı ...'nın anne ve baba adının daha önce kesinleşen mahkeme kararı ile düzeltildiği, yeniden düzeltmenin 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36/b maddesi hükmü gereği mümkün olmadığı, şartları varsa yargılamanın iadesi sebeplerinden herhangi birine dayalı olarak iptalinin ve yeniden yargılama yapılarak karar verilmesinin talep edilebileceği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, başlangıçtan itibaren hatalı oluşturulan ve gerçeği yansıtmayan nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi be belgelerden; davalı ...'nın ilk önce ... ile ... kızı olarak nüfusa tescil edildiği, davacıların babası ... ve anneleri ... tarafından açılan davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23/02/1981 tarihli ve 1980/434 Esas, 1981/84 sayılı kararı ile ...'nın ... olan baba adının ..., ... olan anne adının ise ... olarak düzeltilmesine dair karar verilen davada, ...'nın anne ve babasının tespiti için DNA incelemesi yaptırılmadığı, ...'nin kabul beyanı dikkate alınarak talep gibi düzeltme kararı verildiği ve kararın 06/04/1981 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin ret kararı, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36’ncı maddesinin (1.) fıkrasının (b) bendinde yer alan "Aynı konuya ilişkin olarak nüfus kaydının düzeltilmesi davası ancak bir kere açılabilir" şeklindeki hükmüne dayanmakta ise de bu hüküm, Anayasa Mahkemesi'nin 30.03.2012 tarihli 2011/34-48 sayılı iptal kararının 06.10.2012 tarihli 28433 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmasıyla, yürürlükten kalkmıştır. Dolayısıyla artık nüfus kayıtlarında aynı konuda ikinci defa düzeltme yapılmasının önünde kanuni engel kalmamıştır.

Öte yandan gerçeğe aykırı beyana dayalı olarak oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesi davası, mahiyeti gereği kamu düzeni ile de yakından ilgili bulunması sebebiyle, hakimin istemle bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği bulgulara göre hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğundan mahkemece, işin esasına girilip deliller toplanıp, iddia ile ilgili DNA incelemesi de yaptırılarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi yerine, aynı konuda daha önce verilip kesinleşen karar olduğu gerekçesi ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/632, Karar No: 2011/4829, Tarih: 03.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/632 E.  ,  2011/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... Köyü Tüzel Kişiliği ve Hazine aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 27/10/2010 gün 281/624 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol boşluğu olarak bırakılan taşınmazın Türk Medeni Kanununun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesi hükümleri uyarınca tescili isteğine ilişkindir. Kadastro dışı bırakma işleminde, taşınmazın geometrik durumu belirlenmediğinden bir tespit işlemi değil ise de, görevlilerce bir yerin tescile tabi olmadığı saptanarak hukuksal durum belirlenmiş olduğundan yapılan bu işlem, bir kadastro işlemidir. Yargıtay'ın kararlılık kazanan uygulamalarına göre; tespit dışı bırakılan bir yerin, Türk Medeni Kanununun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesi hükümlerine göre tapuda tescil edilebilmesi için, tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı tarihten, dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile anılan maddelerde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir.

Somut olayda, toplanan delil ve belgelere göre; paftasında yol boşluğu olarak bırakılma işleminin yapıldığı 30.11.2006 (davacının 124 ada 10 sayılı paselinin tespit tarihine göre) tarihinden davanın açıldığı 03.05.2011 tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresi dolmamıştır. Bu açıklamalara göre, kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiğinden söz edilemez. Açıklanan nedenle davanının reddine karar verilmesi gerekirken kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6050, Karar No: 2021/692, Tarih: 18.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6050 E.  ,  2021/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet alma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9580, Karar No: 2013/13026, Tarih: 10.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9580 E.  ,  2013/13026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.04.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılardan bir kısmı davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişinin 02.11.2011 tarihli raporunda 3. alternatif olarak işaretlediği güzergahtan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 144 ada 24 sayılı parsel maliki ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda, davacı parseli yararına geçit oluşturulan taşınmazlardan davalı ...’a ait 144 ada 24 parsel sayılı taşınmazın batı ve kuzey sınırından geçit kurulması nedeniyle iki cephesi kapatılarak davalının kullanım hakkı kısıtlanmıştır. Bu itibarla mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak, gerekirse yeniden keşif yapılarak, kurulan geçide esas alınan 02.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda 3. alternatif olarak gösterilen güzergahta diğer kısımlar aynen bırakılarak 24 sayılı parselin kuzeyinden geçen geçit bölümünün 20 parsel sayılı taşınmazın güneyinden, bilirkişice “G” harfiyle gösterilen yere uyarlanarak değiştirilmesi suretiyle geçit tesisine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.