muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8621, Karar No: 2014/16084, Tarih: 21.10.2014

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, uzun yıllar davalı bankanın müşterisi olan davacının dava konusu işlemler de dahil olmak üzere hesap işlemlerini genellikle faks yoluyla gerçekleştirdiği, usulsüz işlemleri yapan davacı şirket çalışanı Z.. K.. ile ilgili işlemlerin lehtarı E.. P.. hakkında açılan ceza davasında cezalandırılmalarına karar verildiği, dava dışı Z.. K..'ın davacı şirkette ön muhasebe elemanı olarak çalıştığı, şirketi temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığı, fotokopi yoluyla şirket yetkililerinin imzalarını talimatlarına monte ederek, bu talimatları davalı bankaya faks çektiği, davalı bankanın, hesap sahibi şirket adına verilen talimatlarda bulunan imzanın imza sirkülerine göre şirket yetkililerine ait olup olmadığını araştırması ve kendisine faks yolu ile gönderilen talimatlar için şirket yetkililerinden teyit alması gerektiği halde üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmeyerek talimat konusu işlemleri gerçekleştirdiği, davalı bankanın kusurlu ve tam sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 92.500,00 TL alacağın 16.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun 2/2 maddesi uyarınca değişen oranlarda faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, davalı bankada bulunan davacı hesabından şirket yetkililerinin imzalarını fotokopi yoluyla talimatlarına monte ederek bankaya faks çeken ve usulsüz şekilde işlem yapan dava dışı Z.. K.. isimli kişinin davacı şirketin çalışanı olması nedeniyle, iyi adam çalıştırmayan davacının da olayda müterafik kusuru olup olmadığı değerlendirilmeden davanın yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2625, Karar No: 2020/2269, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2625 E.  ,  2020/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, gerekçeli hükmün 12.01.2016 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle temyizin süresinde olduğu gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 18.10.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6762, Karar No: 2011/7813, Tarih: 13.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/6762 E.  ,  2011/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME :1-B/2011/210264

MAHKEMESİ :GÜMÜŞHANE Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :23.12.2010 -18/79

SUÇ :Kasten öldürmek,kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımak

Y.. Ç.., Y.. B.., Y.. B.., F.. M.. ile E.. M..'nı ayrı ayrı kasten öldürmekten, N.. Ç.. ve O.. M..'nı kasten öldürmeye teşebbüsten, S.. A.., M.. B.. ile B.. M..'nı kasten yaralamaktan, Y.. S.. ve F.. G..'i olası kastla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık M.. K.., B.. M.. ile M.. A..'ı olası kastla yaralamaktan, Y.. B..'ı kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık N.. K.., Y.. S..'i kasten yaralamaktan sanık N.. K.., B.. K..'ı kasten yaralamaktan sanık B.. M.., M.. K..'ı kasten yaralamaktan sanık A.. B.., B.. K..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık O.. M..'nın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanıklar Y.. B.., M.. B.., B.. M.., Y.. S.., F.. G.., S.. A.., N.. Ç.., A.. B.., N.. K.., A.. B.., C.. B.., İ.. T.., M.. M.., M.. M.., E.. B.., Y.. Ç.., B.. M.., O.. M.., Y.. B.., E.. M.., B.. K.. ile B.. K..'ın üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine ilişkin (GÜMÜŞHANE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2010 gün ve 18/79 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Avukatlarının çekilmesi üzerine sanıklar Mahmut, Behçet, Nazim ve Nihat'a baro tarafından atanan müdafiinin, ilk kez katıldığı duruşmada, dosyayı inceleyebilmek için kendisine yeterli zaman verilmesi yönündeki isteminin, dosyanın kapsamı dikkate alındığında kabulü gerekirken reddine karar verilmesi;

2- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, aynı olayda yargılanan ve

suçları birlikte işledikleri iddia olunan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı ve dosyanın kapsamı, sanıkların gerçekleştirildiği iddia olunan eylemlerdeki konumları dikkate alınarak mağdur-sanık Behçet ile sanıklar Mahmut, Nazim, Nihat ve mağdur-sanık Behçet'i öldürmeye teşebbüs suçundan sanıklar Oktay ile Baran'ın her birinin savunmalarının ayrı müdafiiler tarafından yapılması gerektiği düşünülmeden, sanıkların savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. maddelerine aykırı davranılması;

Suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması;

Suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Mahmut, Nihat, Behçet ve Nazim müdafii, katılanlar Heves, Yunus, Niyazi, Yavuz, Selami ve katılan-sanıklar Oktay ve Baran vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar ve katılan-sanıklar hakkında kurulan ve kısmen de resen temyiz incelemesine tabi bulunan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle, sanık Ahmet hakkında kurulan hükmün bağlantı nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/608, Karar No: 2014/13593, Tarih: 08.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/608 E.  ,  2014/13593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 23.05.2012 tarih ve 2010/592 Esas, 2012/193 Karar sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı cihetle; Cumhuriyet savcısının 23.05.2012 tarihli ilk hükme yönelik yaptığı temyize hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3854, Karar No: 2011/7440, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3854 E.  ,  2011/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalılar ve miras bırakanları yönünden ... Köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabın dosya içerisinde bulunması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25373, Karar No: 2017/14452, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25373 E.  ,  2017/14452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/716, Karar No: 2014/4812, Tarih: 23.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/716 E.  ,  2014/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/205-2013/718

-KARAR-

1-Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/11353 Esas sayılı dosyası temyize konu dosya içerisinde bulunmakta ise de, dosyanın 2012 yılından sonraki belgeleri içerdiği ve şikayetçiye sıra cetvelinin tebliğ edildiğine dair evraka rastlanılmadığından, anılan İcra Müdürlüğü'nden takibin başlangıcından bu yana tüm belgelerin istenip, sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı da sorularak, çıkarılmış ise tebliğ belgesinin istenmesi, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi,

2- Şikayet olunana ait İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2007/7486 Esas sayılı dosyasının aslının veya okunaklı, düzenli, dizi pusulasına bağlanmış ve onaylı bir suretinin eklenerek gönderilmesi,

İçin dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/806, Karar No: 2015/167, Tarih: 26.05.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/806 E.  ,  2015/167 K.**

* İMAR KİRLİLİĞİNE NEDEN OLMA SUÇU

* RUHSATSIZ BÖLÜMLERİN PROJEYE UYGUN HALE GETİRİLMESİ

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 184

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 40

* ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KANUN (5560) Madde 23

* TEMEL CEZA KANUNLARINA UYUM AMACIYLA ÇEŞİTLİ KANUNLARDA VE DİĞER BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (5728) Madde 562

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 174

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 2

**"İçtihat Metni"**

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık A.. U..'nın 5237 sayılı TCK'nun 184/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 15.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin, Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.12.2009 gün ve 1178-1171 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 31.01.2013 gün ve 18606-2565 sayı ile;

"Sabıkasız olan, sanığa yükletilen, kendi arsasına bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmadığı ve TCK'nun 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 19.06.2013 gün ve 177-746 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 19.06.2013 gün ve 177-746 sayı ile;

"... mahkememiz CMK'nun 231/6. maddesindeki şartların oluşmamasını HAGB kararı uygulanmaması nedeni görmüş, ancak mahkememiz CMK'nun 231/6. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığını tespit ederken sanığa bu suçlar için etkin bir pişmanlık müessesesi olan TCK'nun 184. maddesine müracaat edip etmediğini belirleyici olarak gözönü etmiş, her ne kadar yüksek daire iş bu suçun işlenmesiyle kamuya doğrudan zarar verilmediği saptamasını yapmış ise de, bu saptamaya katılmak mümkün görülmemiş, zira sanık ve bu neviden suçları işleyenlerin eylemleri ile İstanbul dünya arenasında en fazla imar kirliliği oluşturulan ve hatta Avrupalıların 'mimarların değil, ama halkın inşa ettiği şehir' sıfatı ile andıkları bir şehir haline gelmiş ve bu anılmayı bir tarafa bir yana bıraksak ve bundan kamu için doğrudan bir zararın doğmadığını kabul etsek bile, ki mahkememiz her imar kirliliği için kenti çirkin göstermesi nedeniyle doğrudan bir zararın oluştuğunda ısrarcıdır, sanığın iş bu imar kirliliği nedeniyle elde ettiği ruhsatsız alanın Bahçelievler gibi rantın çok yüksek olduğu bir ilçede 230 metrekare olduğu, iş bu alanın tamamen ruhsata aykırı olarak elde edildiği, sanığın elde etmiş olduğu bu alanı ruhsata tabi hale getirmediğinden yapmış olduğu satışları bu alanı satışa konu etmeksizin sattığı/satacağı, dolayısıyla satış üzerinden alınan vergilerin bu alanın hesaba katılmamış olması nedeniyle hesap edilmiş olmasından ötürü açık bir vergi kaybının oluştuğu tartışmasız olduğu, bununda kamu için açık bir doğrudan maddi zarar olduğu tereddütsüz bulunmuş,

Keza mahkememiz CMK'nun 231/6. maddesindeki şartların oluşmadığını kabul ederken kentlerin imar kirliliğine sebebiyet veren ve bu kirliliği TCK'nun 184/5. maddesi kapsamında giderme imkanı verilen sanığın kendi karı ve menfaati için hiç böyle bir çabanın içerisine girmediği, toplum hayatının sağlık işaretlerinden olan her açıdan ama özellikle mimari açıdan göze hoş gelen, yaşanabilir, güzel ve düzenli şehirler yaratma hususundaki kamu amacını görmezlikten geldiği, tamamen ekonomik çıkarları doğrultusunda hareket edip, toplum ile bir arada toplum menfaatini gözeterek yaşama bilincini önemsemediği, kendisi için sağladığı ekonomik çıkardan yargılama aşamasında imar kirliliklerini gidermek suretiyle vazgeçebilme fedakarlığına da yanaşmadığı, iş bu nedenlerle sanığın duruşmalarda mahkememizce gözlemlenen bu nitelikleri nedeniyle bu neviden yeniden başka suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kesinlikle kanaat oluşmamış ve hakkında HAGB kararı tesisi cihetine gidilmemiş, dolayısıyla esasen tam da yüksek dairenin bozma ilamında belirtildiği üzere sanığın kendi menfaatine hareket eden kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmamış olduğundan yüksek dairenin bozma ilamına uymak hususunda mahkememizde vicdani kanaat oluşmamıştır..." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2014 gün ve 332943 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 184. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, öncelikle 5237 sayılı TCK'nun 184/5. maddesinde yer alan düzenleme karşısında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

08.06.2007 tarihli yapı tatil tutanağına göre B.. B.. sınırları içerisinde yer alan K.. Merkez Mahallesi Kandil Sokak 35 nolu adreste ve tapunun 1 pafta 11632 parsel sırasında kayıtlı bulunan binada tasdikli projeye aykırı olarak zemin katta yan cephede, kısmen arka cephenin tamamında çıkma altının kapatıldığının, normal katlarda açık çıkmaların kapatıldığının, çekme kat yapıldığının ve teras bırakıldığının bu suretle yaklaşık 230 m² kaçak alan oluşturulduğunun tespit edildiği,

12.07.2007 tarihli encümen kararı ile 3194 sayılı Kanuna uygun şekilde tebligat yapılmasına rağmen verilen sürede ruhsata bağlanmayan tutanağa konu yapının yıkılmasına karar verildiği, 08.08.2007 tarihli yazı ile de yapı müteahhidi olan sanık hakkında Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu,

Yargılama aşamasında sanığa ve müdafıine süre verildiği halde yapının imara uygun hale getirilmediği, bu hususun belediyenin 03.11.2009 tarihli cevabi yazısından anlaşıldığı,

Yerel mahkemece yapılan keşif sonrasında düzenlenen 01.05.2009 tarihli bilirkişi raporunda da; mahalde tutulan yapı tatil tutanağının uygun olduğununun, mimari projeye aykırı yapılan ilavelerin tasdikli projeye uygun hale getirilmediğinin belirtildiği,

Sanığın; yaptığı binada açık çıkmaları kapattığının doğru olduğunu, ancak bundan hem denetim kurumunun hem de belediyenin haberinin olduğunu, tutanaktaki tespitlere katıldığını, kendisinden istenilen tadilat projesini mali durumu kötü olduğu için sunamadığını, bu hususta süre istediğini savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun "İmar kirliliğine neden olma" başlıklı 184. maddesi;

"(1) Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Yapı ruhsatiyesi olmadan başlatılan inşaatlar dolayısıyla kurulan şantiyelere elektrik, su veya telefon bağlantısı yapılmasına müsaade eden kişi, yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır.