muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15958, Karar No: 2012/4322, Tarih: 28.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/15958 E.  ,  2012/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 345, 59/son, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 2.700 YTL adli para cezası ile cezalandırılması, 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca taksit uygulanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.02.2010 gün ve 26/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere gerek yüze karşı gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda başvurulacak yasa yolu süresi, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunlu olup sanığın yüzüne karşı verilen hükümde yasa yolu bildiriminde bulunulurken hem tefhim hem de tebliğden söz edilmek suretiyle yanılgıya yol açıldığı anlaşılmakla, sanığın 24.09.2008 havale tarihli temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.08.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16363, Karar No: 2019/4276, Tarih: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16363 E.  ,  2019/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sırasında verilen ihtiyati haciz talebinin kısmen reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ... Enerji ve San. Yat. Paz. İhr. A.Ş., ... Mer. Tur. Taah. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.'den ... İcra Müdürlüğünün 2013/19838 sayılı dosyasından alacaklı olduğunu, davalı borçlular hakkındaki icra takibinin kesinleştiğini, davalı borçlulardan ... Enerji San.'ın maden ruhsatlarını davalı ... 'e devir ettiğini, davalılar aleyhine girişilen icra takiplerinde borcu karşılamaya yeterli mal hak ve alacağına rastlanmadığını, davalıların aynı iş kolunda faaliyet gösterdiklerini, dava konusu ruhsatların bir kez daha el değiştirmesi halinde alacaklı müvekkili bankanın bundan olumsuz etkileneceğini, dava konusu ruhsatların devir işlemlerine ilişkin tasarrufların İİK 277 vd. maddeleri ile T.B.K. 19. madde gereğince müvekkili banka yönünden iptaline, maden ruhsatları ve işletme ruhsatları kapsamında, işletmenin cüzi niteliğinde olan tescile tabi olmayan veya tescil edilmemiş olan işletmede mevcut menkullerin de tespit edilerek üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tensip tutanağı ile dava konusu edilen maden ruhsatlarının dava sonuna kadar kayıtlarına İİK 281. maddesi gereğince ihtiyati haciz konulması için T.C Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü'ne müzekkere yazılmasına, davacı vekilinin bunun dışındaki dava konusu olmayan eşyalar hakkında ihtiyati haciz talebinin reddine, karar verilmiş; mahkemenin ihtiyati haciz talebinin kısmen reddi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 20,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19803, Karar No: 2017/5987, Tarih: 13.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19803 E.  ,  2017/5987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu vefatından doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin davalı ... Ltd.Şti. aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, davalı ... Şirketi aleyhine açılan davanın sorumluluğu bulunmaması sebebiyle reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan dava hakkında daha önce verilen karar temyize konu edilmediğinden kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Ltd.Şti. aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, davalı ... Şirketi aleyhine açılan davanın sorumluluğu bulunmaması sebebiyle reddine, davalı ...Ş.aleyhine açılan dava hakkında daha önce mahkememizce verilen karar temyize konu edilmediğinden kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyanın Yerel Mahkemenin 20.11.2007 tarihli kararını davalı ... şirketinin temyiz etmediği ve söz konusu kararda lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır. Şu halde davalı ... şirketi yönünden bozma dışı kalan bu durum kesinleşmiş olduğu halde lehinde vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.’nun geçici 3. maddesi gereğince ve H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün vekalet ücretine ilişkin 9. bendinin tamamen silinmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine, 13.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/3383, Karar No: 2017/5741, Tarih: 26.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/3383 E.  ,  2017/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 35/2, 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezasını azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adı kısmında “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme” yazılması,

2-Silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine hükmolunan sanığın cezasının 3713 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107'nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 108'inci maddesi hükümlerine göre infaz edileceği gözetilmeden, sadece örgüt mensubu suçlular hakkında uygulama imkanı bulunan TCK'nın 58/9. maddesinin örgüt mensubu olmayan sanık bakımından tatbikine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç adı kısmından “silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme” ibaresinin çıkarılarak yerine “Silahlı terör örgütüne yardım etme” ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11150, Karar No: 2008/11051, Tarih: 20.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/11150 E.  ,  2008/11051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Karar Tarihi :

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiine, gıyabi hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olması sebebiyle, temyiz isteminin süresinde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede: 5532 sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik 3713 sayılı Kanunun 7/2-son maddesinde basın ve yayın organlarının suçun işlenişine iştirak etmemiş olan yazı işleri müdürü hakkında adli para cezası öngörüldüğü, olayda sanığın dava konusu yazıların yazarlarını açıklamış olması sebebiyle suçun işlenişine iştirak etmemiş sayılacağı ve bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun 75. maddesi hükmü de nazara alınarak suçun ön ödemeye tabi olması nedeniyle sanığa önödeme önerisi çıkartılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18141, Karar No: 2015/35081, Tarih: 08.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/18141 E.  ,  2015/35081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/225986

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2010

NUMARASI : 2010/170 (E) ve 2010/927 (K)

SUÇ : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki sanıklar Ş.. N.. ve S.. T..'ın, sanık U.. D.. hakkında şikayetçi oldukları halde kendilerine katılma hakkı hatırlatılmaması nedeniyle vekilleri tarafından verilen temyiz dilekçesi içeriği gözetilerek CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar görmeleri ihtimaline binaen davaya katılan olarak kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar Ş.. N.. ve S.. T..'a yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanık U.. D..'ye yükletilen tehdit suçu nedeniyle verilen beraat hükmünün de usul ve Yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından katılan sanıklar Ş.. N.. ve S.. T.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 08/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20121, Karar No: 2014/19952, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20121 E.  ,  2014/19952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/908-2014/254

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.782,02 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.782,02 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/908 esas 2014/254 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/908 esas 2014/254 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3804, Karar No: 2016/5761, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3804 E.  ,  2016/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı vekili, müvekkilinin, mülga .... Genel Müdürlüğü'ne bağlı ..... .... Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında .... Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, kıdem tazminatı farkı ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve TİS hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan TİS hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Dava devam ederken ..... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen .... ....si vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, “...Davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ..... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasa ile kaldırılarak ..... Büyükşehir Belediyesine devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Kanunun 3/2 maddesine göre husumet ..... Büyükşehir Belediyesine yönlendirilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

Mahkemece, “...Davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ..... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasa ile kaldırılarak ..... Büyükşehir Belediyesine devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Kanunun 3/2 maddesine göre husumet ..... Büyükşehir Belediyesine yönlendirilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, ....., Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, ....ye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. .... ....sine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. ....nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan .... Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.