muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7703, Karar No: 2011/6607, Tarih: 11.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/7703 E.  ,  2011/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, telefonla aradığı katılanın kendisine "benim sülelam Karşıyaka'lı, seni orada bitiririm, ayaklarını kırdırırım" dediğini savunması karşısında haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden "sanık hakkında başkaca tahfife yer olmadığına" denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile takdiri indirim hükmünün uygulanmaması,

3- Sanığın sabıka belgesinde yer alan ilamlarda 765 sayılı TCY.nın 55/3. maddesinin uygulanması karşısında, 5237 sayılı TCY.nın 58/5. maddesi gözetildiğinde, sanık hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4- Kabule göre;

a) TCY.nın 58. maddesi uygulanırken hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

b) Mükerrir olan sanık hakkında TCY.nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2420, Karar No: 2015/1457, Tarih: 29.05.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2420 E.  ,  2015/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/872-2013/167

Taraflar arasındaki “ tapu iptal ve tescil ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 4.Asliye Hukuk (kapatılan Pendik 2.Asliye Hukuk) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.12.2011 gün ve 2011/614 E., 2011/763 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 12.09.2012 gün ve 2012/6239 E., 2012/9579 K. sayılı ilamı ile;

“...Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen ilk karar, Dairece;‘muvazaa olgusunun gerçekleştiği biçimindeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak davacının annesinin miras bırakan ile resmi evliliğinin bulunmadığı iddiasıyla Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/284 esas sayılı davanın açıldığı ve halen bu davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. Anılan davanın kabulü halinde davacının miras payının değişeceği kuşkusuzdur. Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2010/284 esas sayılı dava sonucunun beklenmesi ve ondan sonra davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, kabule göre de davada pay oranında iptal ve tescil isteğinde bulunulmasına karşın HUMK 74. maddesi göz ardı edilerek TMK. 28. maddesi uyarınca kişiliği son bulan muris adına (doğru sicil oluşturma prensibine aykırı olarak) iptal ve tescile karar verilmesi de doğru değildir.’ gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş olup, hükmüne uyulan bozma kararında yapılması gereken iş ve işlemler açıkça belirtilmiştir.

Bilindiği üzere; mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü meydana gelir. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu durum, mahkemeye hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında ki esaslar çerçevesinde işlem yapma zorunluluğu getirir. ( 09.05.1960 T, 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, HGK 29.05.2002 T, 7- 444/463 E.K sayılı kararı).

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve13/5 sayılı ve 09.05.1960 T, 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararlarında; usuli kazanılmış hak, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri yararına diğerinin ise aleyhine doğmuş ve mahkemece uyulması zorunlu bir hak olarak tanımlanmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve13/5 sayılı ve 09.05.1960 T, 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararlarında; usuli kazanılmış hak, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri yararına diğerinin ise aleyhine doğmuş ve mahkemece uyulması zorunlu bir hak olarak tanımlanmıştır.

Bozma kararına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur ve bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapılması bu sebeple zorunludur. Bozma kararına uyulduktan sonra bozma dışında inceleme yapılıp karar verilemez. Ne var ki, mahkemece bu zorunluluk göz ardı edilerek bozmaya uyulmakla birlikte, bozma kararında belirtilen Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/284 Esas sayılı dosya sonucunun beklenmesi gerekirken Doğanşehir Asliye Hukuku Mahkemesinin 19.03.2009 gün 2008/355 Esas 2009/81 karar sayılı kesinleşen ilamındaki davacı payı esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda, bozmaya uyulmakla davalı yararına doğan usuli kazanılmış hak uyarınca Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan ve halen sonuçlanmadığı anlaşılan 2010/284 esas sayılı dava sonucunun beklenmesi, karar kesinleştiğinde bu dava sonucuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı olan babası İbrahim Afşin’in, 5024 ada 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarını vekil eliyle,mirastan mal kaçırmak amacıyla davalı oğlu A.. A..’ e muvazaalı satış işlemi ile temlik ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu kayıtlarının iptaliyle adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kötüniyetli olduğunu,taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu temlik işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile muris adına tesciline dair verilen ilk kararın, davalı vekili tarafından temyizi üzerine;

Davalı, davacının kötüniyetli olduğunu,taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu temlik işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile muris adına tesciline dair verilen ilk kararın, davalı vekili tarafından temyizi üzerine;

Özel Dairece;'' … muvazaa olgusunun gerçekleştiği biçimindeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı,ancak davacının annesinin miras bırakan ile resmi nikahının bulunmadığı iddiasıyla Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/284 esas sayılı davanın açıldığı ve halen bu davanın derdest olduğu anlaşıldığı,anılan davanın kabulü halinde davacının miras payının değişeceği,hal böyle olunca, Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/284 esas sayılı dava sonucunun beklenmesi ve ondan sonra davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, kabule göre de davada pay oranında iptal ve tescil isteğinde bulunulmasına karşın HUMK 74. maddesi göz ardı edilerek TMK 28 maddesi uyarınca kişiliği son bulan muris adına (doğru sicil oluşturma prensibine aykırı olarak) iptal ve tescile karar verilmesinin de doğru olmadığı...'' gerekçeleri ile hükmün bozulmasına ile karar verilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme isteği ise reddedilmiştir.

Mahkemece ilk bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; dava konusu temlik işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın davacının miras payı oranında kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin temyizi üzerine; karar bu kez Özel Dairece yukarıda başlıkta yer alan gerekçeler ile bozulmuştur.

Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı vekili temyize getirmiştir.

İlk karar, bozma ve direnme kararlarının kapsamı itibariyle, dava konusu 5024 ada 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan tarafından mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik edildiği konusunda yerel mahkeme ile özel daire arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/284 Esas sayılı dosya sonucunun beklenmesinin gerekip gerekmeyeceği, bunun sonucunda davacının payının değişip değişmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 04.08.1995 tarihli akitle miras bırakan İbrahim Afşin’e vekaleten dava dışı Mehmet Rıza Yılmaz'ın murisin 21 pafta 1200 parseldeki 585/82944 payını A.. A..’e satış suretiyle temlik ettiği; 21 pafta 1200 parsel sayılı taşınmazın 15.04.1996 tarihinde imar uygulaması sonucu 5024 ada 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu ve 5024 ada 8 parsel sayılı arsa vasıflı 267.92 m2 ve 10 parsel sayılı yine arsa vasıflı 201.21 m2 yüzölçümlü taşınmazların imar suretiyle 15.04.1996 tarihinde davalı adına sicil kaydının oluştuğu belirgindir.

Öte yandan ;1923 doğumlu İbrahim Afşin’e ait veraset ilamında murisin 15.08.1998 tarihinde ölümü ile 144 pay üzerinden 12 şer Döndü’den olma evlatları davalı Ali Kemal ile dava dışı Adalet, Ayşe, Cemal, Hüseyin Afşin; 21 Fatey’den olma çocukları davacı Nesime ile dava dışı Celal, Filiz ve Yasemin’in miras payına sahip bulundukları anlaşılmaktadır.

Özel Daire bozma ilamında davacının annesinin miras bırakan ile resmi nikahının bulunmadığı iddiasıyla Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/284 esas sayılı nüfus kaydının iptali istemli davanın açıldığı ve halen bu davanın derdest olduğu ve anılan davanın kabulü halinde davacının miras payının değişeceği belirtilmiş ise de; dosyaya sunulan Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/284 E.,2012/265 K., sayılı ilamından da anlaşılacağı üzere, anılan davanın red ile sonuçlanıp kesinleştiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, Özel Daire bozma ilamında belirtilen dava dosyasının sonucunun beklenmesi ne gerek bulunmadığı Genel Kurul tarafından benimsendiğinden ve mahkemece yapılan hesaplamada bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ; yerel mahkemece yapılan pay hesabı ve sonuçta buna göre kurulan hüküm usul ve yasaya uygun olup direnme kararının açıklanan bu değişik gerekçeyle onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5730, Karar No: 2015/15457, Tarih: 04.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5730 E.  ,  2015/15457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takip tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 169/a-6.maddesinde; "Borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde kötüniyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere; takip muvakkaten durdurulmuş ise bu itirazın reddi halinde borçlu, diğer tarafın isteği üzerine takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, önce icra takibinin 12.265,00 TL üzerinden geçici olarak durdurulmasına karar verildiği, daha sonra ise borca itirazın reddine karar verildiği, her ne kadar yukarıda açıklanan yasa maddesinde takip konusu alacak üzerinden tazminata karar verilmesi öngörülmüş ve borçlu 18.071,00 TL üzerinden borca itiraz etmiş ise de, alacaklı yararına tazminata icra mahkemesi tarafından durdurulan miktar üzerinden hükmedilmesi gerekirken, tazminat konusunda olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Diğer taraftan; 28.12.2013 tarih ve 28865 Sayılı Resmi Gazete de yayımlanarak yürürlüğe giren 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 11/3 maddesinde “İcra mahkemelerinde duruşma yapılırsa tarife gereğince ayrıca avukatlık ücreti hükmedilir. Şu kadar ki bu ücret, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün iki ve üç sıra numaralarında gösterilen iş ve davalarla ilgili hukuki yardımlara ilişkin olup, tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenecek avukatlık ücreti bu sıra numaralarında yazılı miktarları geçemez.” düzenlemesi yer almaktadır. Buna göre, icra mahkemesi tarafından borçlunun borca itirazının tümden reddine karar verildiği halde borçlu lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1818, Karar No: 2014/2877, Tarih: 20.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1818 E.  ,  2014/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2009/666-2013/681

Davacı, sigorta primine esas kazancının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, sigorta primine esas kazancının tespiti ile işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Hizmet tespiti davaları 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/8.) maddelerinde düzenlenmiş olup hizmet tespiti kararı ile sigortalının Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaları ile bu dönemdeki sigorta primine esas kazancı belirtmektedir. Bu nedenledir ki sigorta primine esas kazancın tespiti davaları genel anlamda hizmet tespiti davalarının bir türü olarak nitelendirilebilir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A... Taahhüt İnş. Nak.Ltd.Şti.'ne iadesine, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2261, Karar No: 2019/4539, Tarih: 26.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2261 E.  ,  2019/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 03.05.2016 tarih 2015/16137 esas 2016/8174 karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7146, Karar No: 2016/4854, Tarih: 30.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7146 E.  ,  2016/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; düğünde takılan ziynet eşyalarının davacı kadına aynen iadesi olmazsa bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında ; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

İstem hakkında karar verilirken istenilen eşyaların her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkemece; bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olsa da hüküm kısmında bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik ve miktarı belirtilmiş, ''gram''ları gösterilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında tespit edilen ziynet eşyalarının gramının belirtildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda belirtilen hususlar ayrı ayrı hükme yazılmış olmasa da bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 1. fıkrasında ''22 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''tanesi 10 gr olan'' ibaresinin eklenmesine, ''14 ayar'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''17,40 gr'' ibaresinin eklenmesine eklenmiş bu hali ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.