muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1496, Karar No: 2024/4360, Tarih: 11.06.2024

2.Suça iştirak eden ve Dairemiz tarafından haklarında verilen hükümler daha önce onanarak kesinleşen sanıklar ..., ... ve ... hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmamasına rağmen, yargılamadan kaçması nedeni ile hakkında yakalama kararı verilip dosyası tefrik edilen sanık ... hakkında sabıkalı geçmişi de nazara alındığında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz istemi olmaması nedeni ile bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, olayın oluş şekline göre maktulün bulunduğu güvenlik kulübesine yönelik atışlar sonucu orada bulunan kişi veya kişileri isabet alarak ölmeleri veya yaralanmalarının mutlak olması karşısında eylemin doğrudan kastla işlendiğinin kabul edilmesinde ve suçun vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanığa yönelik haksız söz veya davranış bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı eylemin sanık ve haklarındaki hükümler kesinleşen diğer sanıklar iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının takdiri indirime ilişkin eleştiri dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve Nitelikli Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/500 Esas, 2022/554 karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 /1. maddesi birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2354, Karar No: 2022/999, Tarih: 08.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2354 E.  ,  2022/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.03.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1623, Karar No: 2012/4753, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1623 E.  ,  2012/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tur.Tic. Paz. İnş. Bilgisayar Hiz. İth. İhr. San. Ltd. Şti vek. Av. ... ile davalı ... arasında görülen dava hakkında Marmaris 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.12.2010 gün ve 386-570 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.09.2011 gün ve 11025 -11550 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, çeklerle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olarak açılmış, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı asil tarafından temyiz edilmiş ise de temyiz istemi süresinde yapılmadığından ek karar ile davalının temyiz istemi reddedilmiştir. Ek kararın temyizi üzerine ise temyiz dilekçesinin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, Dairemizin onama kararına karşı hem esas yönünden hemde harç yönünden karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre davalının ek kararın onanmasına yönelik karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalının ek kararın onanmasına ilişkin kararda alınan onama harcına yönelik istemine gelince; ek kararın temyizi maktu harca tabi olup maktu harç yatırılarak ek karar temyiz edilmiştir. Maktu temyiz harcı alınarak başka harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 14.687,29 TL harcın davalıdan alınmasına karar verilmesi maddi hatadan kaynaklandığından, Dairemizin 2011/11025 E, 2011/11550 K, sayılı 28.09.2011 günlü ilamında yer alan 14.687,29 TL onama harcının davalıdan alınmasına yönelik kısmın ilamdan çıkartılarak maddi hatanın düzeltilmesine 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17211, Karar No: 2016/8875, Tarih: 02.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17211 E.  ,  2016/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı taraf, tanık listesinde ... isimli tanığı dinletmek istemiş, daha sonra bu tanığının dinlenilmesinden vazgeçmiştir. Delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez (HMK m. 196). Davalı kadın bu tanığın dinlenmesini talep etmiştir. Adı geçen tanık dinlenilmeden tahkikata son verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. O halde, tanık ...'nün Hukuk muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddeleri uyarınca usulünce çağrılıp dinlenilmesi, dinlendiği takdirde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yönlerden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, temyize konu diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2025/928, Karar No: 2025/3781, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/928 E.  ,  2025/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı ... Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16055, Karar No: 2022/10451, Tarih: 18.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16055 E.  ,  2022/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 43. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında

işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına, cezaevinde olan sanığın 26/01/2015 tarihinde başladığı; 05/06/2015 tarihinde vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmaması ile 08/07/2015 tarihinde uyarıldığı, ancak 07/07/2015 tarihli hastane raporu ile 17/06/2015 tarihli hastane randevusuna katılmadığının bildirilmesi üzerine uyarı sonrası sanığın denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamı beklenmeksizin, uyarı sonrası yükümlülüklerinin ihlali olarak nitelendirilerek 24/07/2015 tarihinde infaz dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, kovuşturma şartını gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8-2 cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Suç tarihi olan 14/05/2014 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251.

maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3409, Karar No: 2016/9667, Tarih: 11.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3409 E.  ,  2016/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı erkek adına kayıtlı olan taşınmazın aile konutu olduğundan bahisle, açık rızası olmaksızın diğer davalıya taşınmazın devredildiği gerekçesiyle Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereği tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Tapu iptal ve tescil davalarına ilişkin istemler tapudaki satış bedeli üzerinden nispi harca tabi olup, bu bedel üzerinden nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz (Harçlar Kanunu m. 30-32). Açıklanan nedenlerle, nispi peşin harç noksanlığının tamamlattırılması, tamamlanmaması halinde Harçlar Kanununun 30. madesi gereğince işlem yapılması gerekirken, harç eksikliği tamamlanmadan yargılamaya devam edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22493, Karar No: 2013/3338, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22493 E.  ,  2013/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (Suç Vasfı Değişikliği Nedeniyle Hırsızlık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü'nü düzenleyen II no.lu bölümün, Ortak Hükümler başlığının 2. bendinde, "İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/228 esas, 2006/845 karar sayılı 13/12/2006 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen hüküm, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 02/07/2010 tarih, 2009/23665 esas ve 2010/12271 karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (6.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığı'na gönderilmesine, 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10320, Karar No: 2015/3508, Tarih: 25.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10320 E.  ,  2015/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi, sanığın, idaresindeki çekici ile meskun mahal dışındaki bölünmemiş yolda seyri sırasında, yola gereken dikkatini vermeyip direksiyon hakimiyetini kaybedip sevk ve idare hatası ile karşı yöne ait yol bölümüne geçmesi ve karşı istikametten nizami şekilde gelmekte olan kamyonete tam kusurlu olarak çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, bir kişinin ölümüne, katılanlardan ....'ın hayati tehlike geçirecek, ağır derece kemik kırığı oluşacak ve yüzde sabit ize neden olacak, katılan ....'ın orta derece kemik kırığı oluşacak ve katılan .....'ın da hayati tehlike geçirecek ve orta derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında sonuç olarak hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin önceki hükmün sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 17.01.2013 tarihli ilamı ile kusur durumu, ölü ve yaralı sayısı, yaralanmaların niteliği dikkate alınarak alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ve bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararı sonrası iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun asgari hadden daha fazla ayrılmak suretiyle bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek ve bozma ilamı sonrası önceki cezadan az miktarda uzaklaşılarak ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından; sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince mahsubuna karar verilmemiş ise de; infaz sırasında nazara alınması mümkün bulunduğundan, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye ve erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.