muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/398, Karar No: 2019/7383, Tarih: 15.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/398 E.  ,  2019/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanığın, yargılama sürecindeki pişmanlığı olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezalarının ertelenmesine karşın, "yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanaate varılamaması nedeniyle" hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde TCK’nın 265/4. maddesi uyarınca yapılan arttırım sırasındaki hesap hatası sebebiyle sonuç hapis cezasının “9 ay 10 gün” yerine “12 ay 15 gün” olarak fazla tayini,

3- Sanığın icra görevlisi mağdur ... ve TCK'nın 6/1-d maddesi kapsamında yargı görevlisi sayılan katılan avukat ...’a direndiğinin anlaşılması karşısında eyleminin, aynı Kanun'un 265. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

4- Hakaret suçundan kurulan hükümde TCK’nın 125/4. maddesi uyarınca 1/6 yerine 1/ 4 arttırım yapılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30462, Karar No: 2018/3411, Tarih: 19.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30462 E.  ,  2018/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu ... Proje Tasarım Mimarlık Mühendislik İnş. Tem. Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu şirket aleyhine (3 adet) bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlu şirket, icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı olan senetlerin altındaki imzaların, şirket yetkilisine ait olmadığı itirazında bulunmuş, mahkemece; İİK.nun 68/a maddesi uyarınca davacı borçlu şirket yetkilisinin bildirilen adresine meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği halde, davacı borçlunun geçerli bir mazeret bildirmediği gibi, duruşmada da hazır bulunmadığı anlaşılmakla, İİK.nun 68/a-5. maddesi gereğince başkaca bir inceleme yapılmaksızın itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak haciz yolu ile başlatılan takiplerde, imzaya itiraz, İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında; icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310, 311 ve 312 nci maddeleri (şimdi ise HMK madde 211/b, 208/2, 217) hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde ise; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun, bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, İİK’nun 68/a-4 maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

Görüldüğü üzere, İİK’nun 68/a-4 maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

İİK'nun 68a/4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir'' hükmü gereğince işlem yapar.

Somut olayda, borçlu şirket vekili, 05.04.2016 tarihli dilekçesinde, bonolar üzerindeki imzaların, borçlu şirketin yetkili temsilcisi olan ...’ya ait olmadığını ileri sürmüş, ayrıca 15.04.2016 tarihli dilekçesi ile de imza incelemesine esas olacak bir kısım imza örneklerini sunmuş ve bir kısım imza örneklerinin ise bulundukları resmi mercileri bildirmiştir.

O halde mahkemece, öncelikle borçlunun sunduğu belgelerdeki imza örnekleri ile belirttiği karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların ilgili yerlerden getirtilerek, usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından, borçlunun bildirmiş olduğu imza örneklerinin, rapor tanzimine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise, borçluya İİK’nun 68a/5. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek, geldiğinde, imza ve yazı örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8947, Karar No: 2020/383, Tarih: 08.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/8947 E.  ,  2020/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddi;

Ancak;

1-Mağdur ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'in mağdurun kardeşinin eşi ve ...'ın ise mağdurun kardeşi olduğu ve farklı adreslerde ikamet ettikleri, aracın sanıklar tarafından fikir ve eylem birlikteliği halinde mağdurun rızası olmadan birlikte, düz kontak yapılarak çalındığı göz önüne alındığında TCK'nın 167/2. maddesi uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi;

2-Mağdur ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların araç içerisinde alkol alırken mağdur ...'ın evinin bodrum kapısından sesler duymaları üzerine araçtan inerek mağdurun evinin bodrumuna gittiklerini, burada bodrum kapısının açılmış ve zeytinyağı bidonlarının da devrilmiş vaziyette olduğunu gördüklerini, sanık ...'in ayağının kayması sonucu düştüğünü ve üzerinin zeytinyağı olduğunu beyan ederek zeytinyağı çalındığını farkettiklerini ve oradan ayrıldıklarını beyan etmeleri, sanıkların üzerinde ve araçta zeytinyağı lekelerinin olması, diğer tanık ...'ın mağdur ...'ın evinin önünde zeytinyağı dolu bidonlar ile motorlu testereyi, ... marka araç içerisinde sanık ...'i gördüğünü beyan etmesi karşısında sanıkların gece 23.30 sıralarında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek ikametin bodrum katından zeytinyağı dolu bidonlar ile motorlu testereyi çalmaya teşebbüs ettikleri dosya kapsamından açık olduğu halde sanıkların beraaatlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5549, Karar No: 2010/2657, Tarih: 11.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5549 E.  ,  2010/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü'ne izafeten ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 28/06/2007 gününde verilen dilekçe ile yangına sebebiyet nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ... Elektrik Dağıtım AŞ dışındaki davalılara yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ'ne yönelik temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle meydana gelen orman yangınından dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... Yapı Kooperatifi, ... Yapı Kooperatifi ve ... Yapı Kooperatifi enerji nakil hattının 1 nolu direğinden kaynaklanan yangında ormanlık alanın zarar gördüğünü ve yangın söndürme giderleri yapıldığını belirterek kooperatif yetkililerini, ... Elektrik Dağıtım Müessesesi'ni ve ... İşletme Şefi'ni hasım göstererek uğradığı zararın ödetilmesini istemiş; ... Elektrik Dağıtım Müessesesi'nin husumet itirazı üzerine 07/02/2008 günlü dilekçe ile de husumeti ... Elektrik Dağıtım AŞ'ne yöneltilmiştir.

Kooperatif yetkilisi gerçek kişi davalılar, yangına yol açan elektrik direği kendi kooperatiflerinin sorumluluğunda olmadığından kişisel olarak davalı olamayacaklarını; Elektrik Dağıtım Müessesi mühendisi olan diğer davalı ..., yangına neden olan direğin kooperatiflerin sorumluluğunda olduğunu, kurumun ve kendisinin kişisel kusurunun bulunmadığını; davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ ise, söz konusu direğin Adalet Bakanlığı tesislerine enerji sağlayan enerji nakil hattı üzerinden enerji alan ve mülkiyeti ... ve ... Yapı Kooperatiflerine ait olan ENH'nin bir parçası olduğunu; yapılan sözleşme uyarınca bakım ve sorumluluğunun kooperatiflere ait olduğunu bildirerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dava konusu olaydaki sorumluluğun kusur sorumluluğuna dayandığı, bilirkişi raporu ve toplanan kanıtlardan davalı kooperatif yetkililerinin ve diğer davalıların yangının çıkışına bir katkısı olduğu kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, dava konusu olaydaki sorumluluğun kusur sorumluluğuna dayandığı, bilirkişi raporu ve toplanan kanıtlardan davalı kooperatif yetkililerinin ve diğer davalıların yangının çıkışına bir katkısı olduğu kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Olayla ilgili Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2005/4240 sayılı hazırlık belgeleri içinde bulunan 04/09/2005 günlü orman koruma memurları ile TEDAŞ çalışanının imzaladığı tutanakta yangının “…trafodan kaynaklanan bir arıza sonucu çıkmış olduğu…” belirtilmiş; yine aynı belgeler içindeki Jandarma tutanağında “…görgü tanıklarının ifadelerinden elektrik direklerinde bir patlama olduğu, daha sonra da ağaçlık alanda alevlerin yükseldiğinin görüldüğü…” belirtilmiş ve görgü tanığı ... da; bir patlama sesi duyduklarını ve trafodan alevler çıktığını ve daha sonra yangının meydana geldiği belirtilmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan bilgi ve belgelere göre, yangının davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ'nin sorumluluğunda bulunan trafo ile elektrik direğindeki arıza sonucu meydana geldiği benimsenerek, adı geçen davalının sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olup yaptığı işin tehlikeli sonuçlarının neden olduğu zararlardan sorumlu olduğu gözetilerek, saptanacak zarardan sorumlu tutulmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12471, Karar No: 2024/15662, Tarih: 03.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12471 E.  ,  2024/15662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 45. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/266 E., 2024/220 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait 5. Ana Bakım Müdürlüğünde elektronikçi olarak çalıştığını, davacının ... Sendikası üyesi olduğunu ve yetkili Sendika ile işveren arasında imzalanmış olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını, işe girdiği tarihten 01.02.2022 tarihine kadar helikopter üzerinde kablo, soket ve benzeri işleri lehim kullanmak suretiyle yaptığını, davalı işverenin de bu işin sağlığa zararlı olduğunu fark ederek 01.02.2022 tarihi itibarıyla bu kısımda çalışan tüm işçilere lehim işinin yasaklandığını, lehim yapma işinin tek bir işçiye devredildiğini, bu işçinin de günde 7,5 saat çalıştırılmaya başlandığını, lehim telinin kurşun ve kalay içermesi nedeniyle bu maddelere maruz kaldığını, davacının boyacı olarak Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamındaki bir işte çalışmasına rağmen, söz konusu Yönetmelik'in 4 üncü maddesinin (a) bendine aykırı olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, davacının 7,5 saat kapsamında çalışmasının zorunlu olduğunu, emsal kararlara göre davacının işe girdiği tarihten bu yana tehlikeye maruz kaldığı ve 8,5 saat çalıştırıldığı süre boyunca 7,5 saat çalışması gerektiğini, hem toplu iş sözleşmesi hükümleri hem de Yargıtay kararları gereğince, günde yarım saat (Yönetmelik gereği günde 7,5 saat çalıştırılması gerekirken 8,5 saat çalışmasından kaynaklı 15+15 dakika toplam 0,5 saat çay molaları düşüldükten sonra günde yarım saat) fazla çalışma ücretinin %80 zamlı olarak ödenmesi gerektiğini, hiç ödenmeyen %14 kısa çalışma priminin de ödenmesi gerektiğini iddia ederek fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmayacağını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, bahse konu atölyelerde sadece cihazların içerisindeki elektronik kartların onarımı (kart üzerindeki elektronik elemanın sökülmesi ve takılması şeklinde) maksatlı havya kullanılarak kurşun alaşımlı (%40 kurşun ve %60 kalay karışımı) lehim teli ile damla şeklinde lehimleme yapılmakta olup üretim maksatlı lehim yapılmadığını; ayrıca 5-10 Kasım 2017 tarihli İş Sağlığı ve Güvenliği Kurulu kararı ile dava konusu işyerindeki atölyelerde lehim işlerini yapacak olan personel sayısının sınırlandırıldığını, tüm lehim aletlerinin toplandığını, havalandırma sistemi olan bir ortamda lehim kısmı oluşturularak ufak çaplı lehim işlerinin yapılmasının sağlandığını, işveren tarafından sağlığa zararlı maddelere maruz kalındığı fark edilerek 01.02.2022 tarihi itibarıyla bu kısımda çalışan tüm işçilerin lehim işinin yasaklandığı ve bu işin sadece bir işçiye verildiği, o işçinin de 7,5 saat kapsamında çalıştırıldığı iddiasının doğruluktan uzak olduğunu; zira İş Sağlığı ve Güvenliği Kurul toplantısında işyeri sendika temsilcisinin talep etmesi üzerine yalnız bir işçinin elektrik sistem montaj atölyesinde lehim işini tek başına yaptığını, bu ortamda ölçüm yaptırılana kadar herhangi bir yönetmelikte yer almasa da Kurulca söz konusu işçinin 7,5 saat çalıştırılmasına karar verildiğini ve bu işçinin çalıştığı ortama lehim dumanı emme cihazı konularak sağlık kuruluşlarında kurşun maruziyetinin takip edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre davacının çalışma ortamının zararlı etkilerine maruz kalabileceği ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, yine toplu iş sözleşmesine göre kısa çalışma primine de hak kazanması gerektiği şeklinde rapor düzenlendiği, yine davacının ... Sendikası üyesi olduğunun dosya kapsamı ile tespit edildiği, bilirkişi raporunun gerekçeli, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun gözetildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; yapılan itiraz ve savunmaların dikkate alınmadığını, bilirkişi raporundaki değerlendirmelerin ve hesaplamaların hatalı olduğunu, davacının çalıştığı atölyede üretim amaçlı lehim yapılmadığını, yapılan kurşun ölçümlerinde de sonuçların referans sınır değerinin çok altında çıktığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, faiz başlangıç ve türünün hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu edilen işin günde azami 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu, davacının kısa çalışma prim alacağı ile fazla çalışma ücreti alacağına hak kazandığı, zamanaşımı def’inin dikkate alındığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olduğu, ilgili toplu iş sözleşmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan faiz türü ve başlangıç tarihinin doğru olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının görev ve çalışma şartlarının Yönetmelik kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve buna bağlı olarak da fazla çalışma ve kısa prim alacaklarına hak kazanıp kazanamayacağına ve faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41 ve 63 üncü maddeleri ile 16.07.2013 tarihli ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık konusu dönemde işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin "Primler" başlıklı 52 nci maddesinin "Kısa çalışma primi" başlıklı (c) bendi şöyledir:

"Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece kesilmek, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere "Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik" kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenir."

Maddenin dördüncü fıkrasının ilgili kısmı ise şöyledir:

" Bu maddede belirtilen primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için ödenmez."