muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12759, Karar No: 2012/43543, Tarih: 16.10.2012

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün , 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden toplam zarar miktarının da 9.628,58 TL olduğu tespit edildiğinden hükümde adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "TCK'nın 158/1-d-e,son maddesi uyarınca 963 gün, aynı yasanın 43/1 maddesi ile 1/4 oranında artırılarak 1203 gün, aynı yasanın 35/2/ maddesi ile 1/2 oranında indirilerek 601 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1.202 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2012 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11451, Karar No: 2022/1481, Tarih: 22.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11451 E.  ,  2022/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 28.08.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3526, Karar No: 2024/1810, Tarih: 29.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3526 E.  ,  2024/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahk. Sıf.)

SAYISI : 2022/226 E., 2022/213 K.

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

1- Mahkemece kooperatif yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davasında verilen ilk kararda, davalıların kooperatifi zarara uğrattıkları gerekçesiyle 40.000.00TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, davacı vekili, bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 09.02.2016 tarihli ve 2014/15332 E. ve 2016/1446 K. sayılı ilamıyla; davanın gelindiği aşamada görevde olan denetçilerce davayı açan vekile vekaletname verilmesi, ya da asıl olarak davayı takip etmelerine olanak tanınması, usule ilişkin eksiklik tamamlanırsa işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

3. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalıların kooperatifi zarara uğrattıkları gerekçesiyle 40.000.00 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4. Mahkeme kararına karşı, bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 07.06.2021 tarihli ve 2020/3666 E. ve 2021/2443 K. sayılı ilamıyla; davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’ın tazminatla sorumlu kabul edilmeleri yerinde olmuş ise de, sorumluluklarının salt yönetim kurulu üyesi olmaları ve ihmale dayandığından adı geçen davalılar yönünden tahsiline karar verilen tazminat miktarından uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

5.Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’ın tazminatla sorumlu olmalarının kabulü gerekmiş olup, sorumluluklarının salt yönetim kurulu üyesi olmaları ve ihmale dayandığı, bu nedenle adı geçen bu davalılar yönünden tahsiline karar verilen tazminat miktarından % 20 oranında takdiri hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6. Karara karşı bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; takdiri indirim nedeni ile dava kısmen reddedildiğinden vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu gözetilmekle, bir kısım davalılar vekili ve davalı ...’ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekili ve davalı ...’ın temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün davacı yararına ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden tahsilatta tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla müştereken ve mütelsilen alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16913, Karar No: 2012/20652, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16913 E.  ,  2012/20652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19674, Karar No: 2018/14216, Tarih: 02.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19674 E.  ,  2018/14216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasten yaralama suçu için, 25.04.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp bir hüküm kururlurken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13054, Karar No: 2013/12574, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13054 E.  ,  2013/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir", diğer taraftan aynı Kanunun 22. maddesinde ise “bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, müteveffanın adres kayıt sistemi bilgilerinde yer alan adresin cezaevine ait olduğu, hükümlü olan müteveffanın mahkumiyetine esas ilama göre cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin "İstasyon Mahallesi Gebze-Kocaeli" adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24673, Karar No: 2015/32993, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24673 E.  ,  2015/32993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/230-2015/208

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının, dava tarihine kadar olan süreyi kapsayacak şekilde hizmet döküm cetvelinin ve hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, Sosyal Güvenlik Kurumundan,

2-Hizmet döküm cetvelinde dava tarihine kadar, davacı için sigortalı hizmet bildirimi yapmış olan işyerlerinin isimlerinin, bu işyerleriyle ilgili bilgilerin yanısıra alt işveren olup olmadığının değerlendirilmesi için varsa ihale sözleşme ve şartnamelerinin olup olmadığının davalı T.. T..'den sorularak bu belge ve bilgilerin eklenerek gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2988, Karar No: 2014/7086, Tarih: 28.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2988 E.  ,  2014/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/384-2013/477

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.06.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması, birleştirilen davada davacı C.. Y.. tarafından davalılar S.. Ö.. vd. aleyhine geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 07.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı G.. K. vekili ile S.. Ö.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Asıl dava ve birleştirilen dava Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı T.. G.. ve S.. Ö.. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davanın ise kabulüne karar verilmiş, 3006 sayılı parsel lehine 14.. ve 14.. parseller aleyhine geçit irtifakı kurulmuştur.

Hükmü, davalı G.. K.. vekili ile davalı S.. Ö.. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı G.. K.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı G.. K.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının ve davalı S.. Ö.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra

hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişime neden olabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olaya gelince; dosya içerisindeki 15.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, davanın açıldığı 18.06.2009 tarihinde 18.483,65 TL olan geçit bedelinin 11.12.2012 tarihi itibariyle 22.907,55 TL olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda taşınmazın değerinin önemli ölçüde arttığı anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece dava tarihindeki geçit bedeli hükme esas alınmış ve yükümlü taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunmuştur. Bu itibarla mahkemece bilirkişilerden ek rapor alınarak geçit bedelinin hüküm tarihine yakın bir şekilde yeniden belirlenmesi zorunludur.

Öte yandan mahkemece 1471 sayılı parsel üzerinden geçit kurulmadığına göre bu taşınmaz malikine yönelik dava hakkında ret kararı verilerek davalının vekili de bulunduğundan lehine vekalet ücretine de hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. K.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2). bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17491, Karar No: 2014/17848, Tarih: 18.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17491 E.  ,  2014/17848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA(KAPATILAN) 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/551-2013/164

Taraflar arasında görülen davada Ankara(Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2013 tarih ve 2011/551-2013/164 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.11.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. B.. B.. ile davalı vekili Av. İ.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %45 oranında pay sahibi ortak olduğun, %55 paya sahibi dava dışı ortağın eşinin müdür olarak atandığını, zaman içinde şirkete borç verdiğini, kendisine ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 75.863 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ortağı bulunan davacının şirketle ilgilenmediğini, 50.000 TL olan sermayesinin 32.500.00 TL'lik kısmının ödendiğini, ilk yıl zarar ettiğini, davacının şirkete borçlu olduğunu, lastik işiyle iştigal eden şirketin faaliyetinin devam etmesi için teminatlar gerektiğini, şirket müdürünün kişisel taşınmazların teminat gösterildiğini, başkalarından borç alındığını, hiç bir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı defter ve kayıtlarında davacının borçlu olduğunun göründüğü, davacının iddiasını ispat edici geçerli kanıt sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirketin ortağı olan davacının şirkete verdiğini ileri sürdüğü borcun tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı defter ve kayıtlarında davacının borçlu olduğunun göründüğü, davacının iddiasını ispat edici geçerli kanıt sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirketin ortağı olan davacının şirkete verdiğini ileri sürdüğü borcun tahsiline ilişkindir.

Davalı şirketin iki ortağının bulunduğu, davacının %45, dava dışı ortağın ise %55 pay sahibi olduğu, dava dışı ortağın eşinin müdür olarak atandığı, şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili bulunduğu, davalı şirketin lastik bayiliği alanında faaliyet gösterdiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, temel alınan bilirkişi raporu yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi, denetime de elverişli değildir. Anılan bilirkişi raporunda davacının borç olarak verdiğini iddia ettiği 50.000 TL'nin davalı kayıtlarında ilk alınış ve kapanış işlemlerinin genel muhasebe ilkelerine aykırı olduğu, ancak bu paranın şirket lehine alınan teminat mektubunun teminatı olarak kullanıldığı, daha sonra davacıya iade edildiği açıklamasına yer verilmiştir. Davalı, bu tutarın davacıdan değil, kayınvalidesinden temin edildiğini ve davacıya iadesinin sağlandığını savunmuştur. Davacı ise, dava ettiği tutarın, davalı savunmasında belirtilen meblağdan ayrı, kendisinin borç olarak verdiğini ileri sürdüğü 50.000 TL olduğunu ve banka kanalıyla davalı hesabına bizzat 28.07.2008 tarihinde ödediğini belirterek rapora itirazda bulunmuştur. Davalının dava dışı....Bankası Yeni Mahalle Şubesi nezdinde 6299499 numarasıyla adına açılan hesaba ait ekstrenin incelenmesinden 28.07.2009 tarihinde 'sermaye ödemesi' adı altında davacının adının belirtildiği bir ödeme kaydına yer verilmiştir. Ek raporda bu kayıtla ilgili bir değerlendirme yapılmamış, davacı vekili, davalı şirketin sermayesinin 50.000 TL olduğunu, müvekkilinin %45 pay sahibi bulunduğunu, taahhüt ettiği sermayenin tamamını ödediğini, banka ektresindeki açıklamanın doğru olmadığını belirterek ve diğer alacak kalemlerine ilişkin olarak ek rapora esaslı itirazda bulunmuştur. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durum karşısında, davacı vekilinin rapora yönelik itirazları dikkate alınıp, özellikle davalının .... Bankası Yeni Mahalle Şubesindeki hesabına davacı tarafından 28.07.2008 tarihinde ödenen 50.000 TL'ye ilişkin makbuz ve varsa diğer belgeler ile taraflar arasındaki para alış-verişine ilişkin kayıtların tamamı getirtilip, davalı defter ve kayıtlarıyla birlikte değerlendirilmesi, denetime uygun ek rapor alınması veya başka bir bilirkişi oluşturularak yeniden inceleme yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10351, Karar No: 2006/16974, Tarih: 05.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10351 E.  ,  2006/16974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... 1. A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayeti anneye verilen çocukla davalı baba arasındaki kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Velayeti anneye verilen tarafların müşterek çocuğu Yağmur, 27.05.2005 doğumlu olup, karar tarihinde bir yaşını doldurmamıştır. Emzirme döremindedir.Bu yaştaki bir çocuğun Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 10.00'a kadar dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan üçüncü günü saat 10.00'a kadar ve Temmuz ayının 1 günü aynı saat ile Ağustos ayının 1. günü aynı saate kadar baba yanında kalacak şekilde kişisel ilişki tesisi çocuğun bakımını engeller.Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gsöterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.12.2006