muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18205, Karar No: 2015/40084, Tarih: 30.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/18205 E.  ,  2015/40084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ( Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma, hürriyetten yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında hürriyetten yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Sanık hakkında hürriyetten yoksun kılma suçuyla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasa maddesine 06.12.2006 tarihli 5560 sayılı Yasa ile getirilen ek 12. fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığı ve itirazı yönünden ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.02.2010 gün 2010/188 değişik iş sayılı hükmü ile karar verildiği anlaşıldığından, sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma ve hürriyetten yoksun kılma suçlarından, sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, zorunlu savunman ücretlerinin sanıklar ... ve .....'ten alınmasına hükmedilmesi ve ayrıca 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı saptanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Yargılama sırasında yapılan ATK gideri 30 TL, posta gideri 3,45 TL ve davetiye gideri 60 TL olmak üzere toplam 93,45 TL masrafın 23,36 TL'sinin sanık....'den, 23,36 TL'sinin sanık ...'ten, 23,36 TL'sinin sanık ....'tan ve 23,36 TL'sininde sanık ...'dan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13874, Karar No: 2012/20350, Tarih: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13874 E.  ,  2012/20350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/05/2011 tarih ve 2010/515-2011/303 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından Kayseri'de yaptırılmakta olan hastane inşaatında inşaatın davalı ... şirketince bütün riskler sigorta poliçesi ile sigortalandığını, 28.12.2009 tarihinde inşaatta yer izolasyon çalışması yapımı esnasında yangın çıktığını, yangının itfaiyenin müdahalesi ile söndürüldüğünü, yangın raporu düzenlendiğini, rapora göre zemin izolasyon çalışması sırasında ateş düşmesi sonucu yangın çıktığının tahmin edildiğini, yapılan eksper incelemesi sonunda 22.077 TL hasarın belirlendiğini, davalı ... şirketine zararın tazmini için yapılan başvurunun, hasarın poliçe teminatı kapsamına girmediği ileri sürülerek ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 7.400 TL tazminatın davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz raporunda tespit edilen hasar miktarının fahiş olduğunu, davacının hasara kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; talebe sebep yangının inşaat alanında çalışan işçilerin mebran diye tabir edilen yalıtım malzemesinin yapıştırılması esnasında gösterdikleri dikkatsizlik ve tedbirsizlikten kaynaklandığı, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinde yer verilen MRe 112 klozunun e bendinde "Taşlama, kesme ve kaynaklama, alev tabancası veya lehim kaynak makinesi kullanımı sıcak bitüm uygulaması gibi sadece bu işlerle sınırlı olmayan tüm sıcak ısıl işlemlerin mutlaka yetkili müteahhitler tarafından, izine ve bildirim esasına bağlı olarak yürütülmesi sağlanmalıdır. Isı çıkararak yanan ve alev elektrik kullanımını gerektiren tüm işler yangınla mücadele konusunda eğitilmiş tam teçhizatlı en az bir işçinin gözetiminde uygulanmalıdır. Sıcak işlerin uygulandığı alan, işler bitirildikten veya ara verildikten bir saat sonra iyice kontrol edilmelidir." kuralının yer aldığı, davaya konu yangının, yetkili müteahhitler tarafından, izine ve bildirim esasına bağlı olarak sıcak ısıl işleminin yürütülmemesinden kaynaklandığı ve de yanan, alev kullanımını gerektiren işin yangınla mücadele konusunda eğitilmiş tam teçhizatlı en az bir işçinin gözetiminde uygulanmadığı ve oluşan zararın sigorta teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5196, Karar No: 2008/6661, Tarih: 14.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5196 E.  ,  2008/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27.3.2004 tarihli harici sözleşme ile davalıdan taşınmaz satın aldığını, taşınmazın devrinin davalı tarafından verilmediğini, geçersiz taşınmaz satış sözleşmesi uyarınca ödediği 10.000 YTL nin davalı tarafından iade edilmediğini ileri sürerek 10.000 YTL alacağının sözleşme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davacıdan sözleşme gereği 10.000 YTL değil 7000 YTL satış bedeli olarak alındığını ,fiil ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekili, 20.12.2005 tarihli celsede davalının fiil ehliyeti olmadığından taraf ehliyetinin de bulunmadığını ileri sürmüş,mahkemece 12.5.2006 tarihli celsede verilen ara kararı ile bu hususta nöbetçi sulh hukuk mahkemesine ihbarda bulunularak davalının kısıtlanmasını gerektirir akıl veya beden hastalığının bulunup bulunmadığının araştırılması istenmiştir.Bu sebeple ... 3.sulh Hukuk mahkemesinin 2006/1076 Esas sayılı dosyası ile davalı hakkında 23.5.2007 tarihinde Vasi Tayini davası açılmış yapılan yargılama sonucunda 10.8.2007 tarihinde davalının 15.6.2007 tarihli ... devlet Hastanesi tarafından “şizoafektif” bozukluk tanısı konularak vasi tayini gerektirir raporuna dayanılarak davalının kısıtlanmasına ve kendisine dava dışı Avukat ...”in vasi olarak tayinine karar verilmiştir.Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilir.. Vesayet altına alınan kişi vesayet dairelerince temsil edilir. Davalının vesayet altında olması gereken durum mevcutsa kendisine doğrudan yapılan tebligat hukuken sonuç doğurmaz. Hal Böyle olunca 12.5.2006 tarihli celsede davalının vesayet altına alınmasına dair duyurunun sonucu beklenerek davalının vesayet altına alındığı gözetilerek buna göre taraf tespiti yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, kısa kararda “davanın kabulü ile 10.000 YTl nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine “şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, “davanın kabulü ile 10.00,00 YTl nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuş olması da, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere, ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde, yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1531, Karar No: 2016/5530, Tarih: 04.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/1531 E.  ,  2016/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-3-b, 62, 52/2-4, 53/6, CMUK'un 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 27.09.2013 tarih, 2013/2063 Esas – 2013/21777 Karar sayılı bozma ilamından önceki 31.01.2012 tarihli ilk hükümle sanığın TCK'nın 89/1, 2-c-e, 62, 52/4. maddeleri gereğince 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu diğer nedenlerle birlikte katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin olarak Adli Tıp Şube Müdürlüğü ya da tam teşekküllü bir üniversite hastanesinden kati rapor alınması gerektiği nedeniyle hükmün bozulmasından sonra yapılan yargılama sonunda sanık hakkında TCK'nın 89/1, 3-b, 62. maddeleri gereğince sonuç olarak 300 gün adli para cezasına hükmedilerek TCK'nın 52/2. maddesi gereğince 1 günlüğü 20 TL'den hesaplanması suretiyle 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra CMUK'un 326/son maddesi gözetilip infazın ilk hükümle verilen 4.500 TL adli para cezası esas alınarak yapılmasına karar verilmesi yerine sanığın 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra kazanılmış hakkı nedeniyle 225 gün adli para cezası karşılığı 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. ve 6. fıkralarının hüküm fıkrasından çıkarılarak hükmün 4. fıkrası olarak ''Sanığa verilen 300 Gün Adli Para Cezasının 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu göz önüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL’den hesaplanmak suretiyle sanığın 6.000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' cümlesinin yazılması, hükmün 6. fıkrası olarak

''Sanığın 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair 31.01.2012 tarihinde verilen ilk hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı gözetilerek infazının 4.500 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11756, Karar No: 2014/8839, Tarih: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11756 E.  ,  2014/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4967, Karar No: 2024/8151, Tarih: 05.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4967 E.  ,  2024/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/197 E., 2023/105 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2023/8879 Esas, 2024/1732 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2024 tarihli ve KD-1-2023/101825 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanıklar ... ve ...'in ...'ü kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılmalarına ilişkin hükümlere yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yerine "sanıkların kasten öldürme suçundan yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiği ve vekalet ücreti yönlerinden" bozulmasına karar verilmesinin isabetli olmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanıklar ... ve ...'ın asli failler ... ve ... ile aynı araç içerisinde olay yerine silahlı şekilde gelmeleri, maktulün arkadaşı ...'in olaya müdahalesini engellemeleri, birlikte olay yerinden kaçmaları şeklindeki hareketleriyle suçun işlenmesi sırasında asli faillerin yanında olmaları suretiyle yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdıkları anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2023/8879 Esas, 2024/1732 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairede incelemesi yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu olan husus sanıklardan ...'in maktule yönelik eyleminin hangi vasfı kazanacağı yolundadır.

Olay saati saat 03.00 civarı olup bunun öncesinde esasen gece yarısına doğru inceleme dışı sanık ... ile maktul arasında bir gerginlik yaşanmış bunun üzerine ..., ... ve ... maktulün kahvehanesine doğru ateş etmişler işte sanık ... bu olaydan da 20 dakika sonra tabanca ile yine kahvehanenin oraya gelip ateş etmiş ve ... isimli şahıs yaralanmıştır.

Olay saati saat 03.00 civarı olup bunun öncesinde esasen gece yarısına doğru inceleme dışı sanık ... ile maktul arasında bir gerginlik yaşanmış bunun üzerine ..., ... ve ... maktulün kahvehanesine doğru ateş etmişler işte sanık ... bu olaydan da 20 dakika sonra tabanca ile yine kahvehanenin oraya gelip ateş etmiş ve ... isimli şahıs yaralanmıştır.

Bu olay kapandıktan sonra maktul ve ... bir taksi ile saat 03.00 civarlarında hem kendi evlerine yakın olan hem de sanık kardeşlerin muhiti sayılan yerlere gelmişler taksiden inmişler ve ...'i aramaya başlamışlardır. Bundan sonraki olayın örgüsü beyanlar ve kabul şu şekildedir;

Maktul ve ... yaya olarak ...'i ararken sanık ...'a ait olan Peugeot marka araçla ..., ..., ... kardeşler ile diğer sanık ... araçla gelmişler ve karşı tarafı görünce araçtan inmişlerdir.

...'ın elinde tabanca olduğu yolunda bir tereddüt yoktur.

... ... ye ateş etmiş bu sırada ... ...'ın kendisine daha fazla ateş etmesini engellemek için tabancayı tutmuş ikisi birlikte yerde yuvarlanmaya başlamışlardır.

Bu sırada maktul ... ara sokağa doğru kaçmaya başlamış maktulü ..., ... ve ... takip ederek koşmaya başlamıştır. Bu sırada tüfek ...'in elindedir.

Kovalamaca sonunda ...'in ateşlediği tüfek ile ... ölmüştür.

Maktulü öldüren ..., ... ve ... arabanın yanına döndüklerinde ... ile ... halen yerde boğuşmaktadır.

Bunu gören ... ilk önce tüfeğin dipçiği ile ...'nin kafasına vurmuş ardından onun ayak bileğine doğru ateş ederek ayağının kopmasına sebebiyet vermiştir.

Bu olay zinciri çerçevesinde sanık tarafı veya özellikle ...'i aramaya ve hesap sormaya gelen maktul ve ...'dir. İlk temasta ... ile ... birbirlerine fiziksel olarak sarılıp yerde kavga etmeye başlamışlardır. İşte diğer üç kişi bu esnada kaçmakta olan ...'i takip etmiş ve maktul bu aşamada ölmüştür. Dolayısıyla olayın seyri ...'ın baskına giden tarafta olmaması ... öldürüldüğü sırada onun ... ile arbedeye devam ediyor olması ve ilk başta da zaten ...'e tabanca ile ateş etmesi ve en başta da gerginliğin ...'la değil ve fakat ... ile karşı taraf arasında başlaması dikkate alındığında örgütten de bir dava veya suçlama olmadığına göre ...'in maktulün ölümünden herhangi bir iştirak düzeyinde sorumlu tutulması mümkün değildir.

Bu gerekçelerle ...'in maktulün ölümünden TCK'nin 39 uncu madde kapsamında sorumlu olduğu yolunda bozma yönünde görüş açıklayan Sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1887, Karar No: 2017/5323, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1887 E.  ,  2017/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27. HMK. m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde davacı ve davalının adı, soyadı ile tarafların doğum tarihi ve yeri, baba ve ana adları, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaraları yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)