muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18, Karar No: 2022/804, Tarih: 15.12.2022

4) Güvenli elektronik imza ile imzalanan belge ve kararlar diğer kişi veya kurumlara elektronik ortamda gönderilir. Güvenli elektronik imza ile imzalanarak gönderilen belge veya kararlar, gerekmedikçe fiziki olarak ayrıca düzenlenmez ve ilgili kurum ve kişilere gönderilmez.

5) Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge, geçerli kabul edilir.

6) Güvenli elektronik imza ile imzalanan belge ve kararlarda, mühürleme işlemi ile kanunlarda birden fazla nüshanın düzenlenmesini öngören hükümler uygulanmaz.

7) Zorunlu nedenlerle fiziki olarak düzenlenmiş belge veya kararlar, yetkili kişilerce taranarak UYAP’a aktarılır ve gerektiğinde ilgili birimlere elektronik ortamda gönderilir.

8) Elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılması gereken hallerde tutanak veya belgenin aslının aynı olduğu belirtilerek hâkim, Cumhuriyet savcısı veya görevlendirilen yetkili kişi tarafından imzalanır ve mühürlenir.

9) Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter...” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

06.08.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in “UYAP'ın kullanılması” başlıklı 5. maddesinin 5 ve 6. fıkraları da;

“Taraf ve vekilleri ile diğer ilgililer güvenli elektronik imza ile imzalamak suretiyle UYAP vasıtasıyla birimlere elektronik ortamda bilgi ve belge gönderebilirler.

Gelen evraktan sorumlu personel, UYAP üzerinden birimlere gönderilen ve iş listesine düşen belgeleri derhâl ilgili kişiye ya da doğrudan dosyasına aktarır. Onay gerektiren evrak ilgilinin iş listesine yönlendirilir.” biçiminde düzenlenmiştir.

Elektronik imza, sanal (elektronik) ortamda bulunan belgenin doğruluğunu, bütünlüğünü koruyan ve beyan sahibinin bu belgenin içeriğini kabul edip onayladığını belirtmesine, diğer bir ifade ile imzalamasına imkân tanıyan bir teknik terim olup, el yazısı ile imzanın elektronik ortamdaki karşılığıdır. Elektronik imza, el yazısı ile imzanın gerek fonksiyonel gerekse hukuki anlamdaki fonksiyonlarını tam anlamıyla yerine getirdiği gibi gönderilen bilgilerin veya verilerin kesinlikle o kişi tarafından gönderildiğini teyit etmesi, klasik imzadaki gibi taklit edilme olasılığının büyük oranda ortadan kalkması, bir kullanıcı tarafından gönderilen bilgilerin veya verilerin bir başkasının eline geçmesini veya değiştirilmesini engellemesi, gönderilen bilgi ve verilerin içeriğinin gönderici veya alıcı tarafından inkâr edilememesi, gönderimden sonra içeriğinin değiştirilememesi, uyuşmazlık halinde elektronik belgenin bir kopyasının da onay kurumunda olması, gönderilen verilerin tarih açısından damgalanması gibi ıslak imzalı belgeye göre birçok avantaja da sahiptir (Belgelerde Sahtecilik Suçları, Kubilay Taşdemir, Ankara, 2013, s.294-297.).

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Kanun'un 95. maddesi ile eklenen 38/A maddesinin üçüncü fıkrasında aynı Kanun kapsamında fiziki olarak hazırlanması öngörülen her türlü belge ve kararın elektronik ortamda düzenlenebileceği, işlenebileceği, saklanabileceği ve güvenli elektronik imza ile imzalanabileceği, dördüncü fıkrasında ise, güvenli elektronik imza ile imzalanan belge ve kararların diğer kişi veya kurumlara elektronik ortamda gönderileceği, Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 5. maddesinin 5. fıkrasında taraf ve vekilleri ile diğer ilgililerin güvenli elektronik imza ile imzalamak suretiyle UYAP vasıtasıyla birimlere elektronik ortamda bilgi ve belge gönderebilecekleri, 6. fıkrasında da gelen evraktan sorumlu personelin UYAP üzerinden birimlere gönderilen ve iş listesine düşen belgeleri derhâl ilgili kişiye ya da doğrudan dosyasına aktaracakları, onay gerektiren evrakın ilgilinin iş listesine yönlendirileceği hüküm altına alınmıştır.

Bu düzenlemeler karşısında, temyiz evrakının güvenli elektronik imza ile imzalanıp UYAP sistemine kaydedildikten ve elektronik ortamda mahkemeye gönderildikten sonra hâkiminin ekranına onay için yönlendirilmesi gerekecek olup elektronik imza ile imzalanmasına rağmen 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca suç ve ilk karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre içerisinde UYAP sistemine kaydedilip elektronik ortamda mahkemeye gönderilmeyen temyiz evrakının süresinde yapılmış bir temyiz başvurusu olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle temyiz tarihinin, temyiz evrakının elektronik imza ile imzalanmış olması kaydıyla UYAP sistemine kaydedilip elektronik ortamda gönderildiği tarih olduğu, yasal temyiz süresi içerisinde elektronik imza ile imzalanarak elektronik ortamda gönderilmeyen temyiz istemlerinin süresinde olmadığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kısa kararın sanıklar müdafisine 30.05.2019 tarihinde tefhim edildiği, UYAP evrak görüntüleme sisteminden detay bilgileri incelendiğinde, sanıklar müdafisince 31.05.2019 tarihinde elektronik imza ile imzalanan süre tutum dilekçesinin UYAP sisteminde kaydının oluşturularak aynı tarihte elektronik ortamda Yerel Mahkemeye gönderildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar müdafisinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 1539-7299 sayılı temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 1539-7299 sayılı temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5810, Karar No: 2017/7410, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5810 E.  ,  2017/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7648, Karar No: 2022/13219, Tarih: 27.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7648 E.  ,  2022/13219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... 30/06/2022 tarihli dilekçesi ile başvurunun feragat ile sonlandırılmasını talep etmiş olmakla, İtiraz Hakem Heyetince bu hususta ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 27/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3474, Karar No: 2007/6708, Tarih: 05.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3474 E.  ,  2007/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Ordu - Giresun Doğal Gaz Boru Hattı 3 İnşaat hizmetleri sözleşmesine dayalı olarak, iş bu sözleşmenin tarafları AZK İnş. Tic. San. A.Ş. ve S.... İnş.Tic.San.A.Ş. ile AZK  İnş. Tic. San. A.Ş. Ortak Girişimi adına hareket eden N. S. hakkında ilamsız takip yapılmaktadır.

AZK. inş. A.Ş.- S.....  İnş. A.Ş. Ortak Girişim adına hareket eden N. S. vekili, ödeme emri tebliği usulsüz olduğundan bahisle iptalini ve icra müdürlüğü tarafından verilen 16.11.2006 tarihli haciz ihbarnamesi gönderilmesi kararının iptalini İcra Mahkemesinden istemektedir.

Yine yukarıda adı geçen tüm takip borçluları 04.12.2006 tarihinde İcra Mahkemesinden, Adi ortaklığın tüzel kişiliği bulunmadığından, taraf ehliyetine haiz olmaması nedeniyle hakkında takip yapılamıyacağını belirterek adi ortaklık hakkındaki takibin iptalini istemektedirler. İcra Mahkemesince her iki talep birleştirilerek; adi ortaklık aleyhine takip yapılamıyacağından, ortak girişim hakkındaki takibin iptaline diğer talep hakkında da karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis olunmuştur.

HGK.nun 18.10.2003 tarih 2003/12-574-564 sayılı kararında da vurgulandığı üzere ortak girişim, iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için, katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, tüzel kişilikleri olmadıklarından taraf ehliyeti yoksa da, somut uyuşmazlıkta, ortak girişimin ortakları 25.08.2005 tarihli kararla münferit imzasıyla ortaklığı sınırsız temsil ve ilzama yetkili olmak üzere Nihat Sürgüt'ü takip etmişlerdir ve takipte ortak girişim adına hareket eden N. S. adına yapılmaktadır. Bu durumda ortak girişimin husumet ehliyeti bulunmadığından söz etmek mümkün değildir.

BK.nun 533 maddesine göre adi ortaklıkta şirket namına ortakların biri tarafından yapılan işlem temsil hükümleri uyarınca diğerlerini de alacaklı veya borçlu kılar.

Meğer ki şirket ortaklarından birine şirket işlerini idare görevi verildiği ispatlanması uyuşmazlık konusunda 25.08.2005 tarihli kararla Nihat Sürgüt ortaklığı temsil ve ilzama yetkili kılınan kişidir. Açıklanan nedenlerle ortak girişim hakkındaki takibin iptaline dair icra mahkemesi kararı yerinden değildir. Ortak girişim vekilinin 22.11.2006 tarihli İcra Mahkemesinin 2006/823 E. sayılı dosyadan yaptığı başvurusu hakkında inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerikirken konusu kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi isabetsizdir.

Diğer yandan tüm takip borçlularınca, İcra Mahkemesince birleştirilen 2006/855 E. sayılı takip dosyasına 04.12.2006 tarihli ortak girişim hakkındaki takibin iptali talebi ile yaptıkları başvuru, borçluların takibe muttali olduklarını beyan ettikleri 21.11.2006 tarihinden itibaren yasal  yedi günlük şikayet süresinden sonra yapılmış bulunduğundan istemin süre yönünden reddi gerekirken, süreye tabi bulunmadığından bahisle esasın incelemesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/983, Karar No: 2015/2183, Tarih: 02.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/983 E.  ,  2015/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, müvekkili ile müflis şirket arasında yemek hazırlama ve dağıtım hizmeti konusunda sözleşme imzalandığını, müflis şirketin anılan sözleşme uyarınca kendisine teslim edilen demirbaşları eksiksiz teslim etmediğini, mutfak, yemekhane gibi imalathanelerde hasar meydana getirdiğini, ayrıca edimini ifa sırasında sözleşme hükümlerine aykırı davrandığından kendisine cezai işlem tahakkuk ettirildiğini, bu sebeplerle müvekkili idareye toplam 1.401.927,07 TL borcu bulunduğunu, 1.185.673,00 TL tutarındaki teminat mektubunun ortaya çıkan zararı karşılamaya yetmediğini, bunun yanında 2010-2011 yıllarında işçi ücretleri için ödenen miktar da ilave edildiğinde 527.236,59 TL kurum zararı oluştuğunu ve ayrıca müflis şirketin SGK'ya toplam 810.023,00 TL prim borcu bulunduğunun tespit edildiğini, bu kapsamdaki alacaklarının iflas masasına kayıt ve kabulü için yaptıkları başvurunun reddedildiğini, verilen red kararına karşı ayrıca dava açılacağını, ancak başvrularının iflas sıra cetvelinde 1. sırada değerlendirilmesi gerekirken, hukuka aykırı olarak 4. sırada değerlendirildiğini ileri sürerek, müvekkillinin kayıt kabul talebine ilişkin iflas idaresi tarafından 4. sıraya yapılan kaydın silinerek, alacaklarının 1. sıraya kaydını istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin, reddedilen alacağının sırasına itiraz ettiğini, oysaki yalnızca sıraya itiraz edilebilmesi için alacağın kabul edilmesi gerektiğini, öte yandan alacağının esasına ilişkin açacağı kayıt kabul davasında sıraya ilişkin itirazlarının da değerlendirilebileceğini, bu açıdan dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde sıraya şikayet edilebilmesi için alacağın iflas idaresince kabulü gerektiği, bunun ön koşul olduğu, oysa alacak başvurusunun tamamen reddedildiği, esasa ilişkin dava açma hakkını saklı tuttuğunu şikayet dilekçesinde belirten şikayetçinin, olası bir kayıt kabul davası açması halinde, hem alacağın esasına, hem de sıraya yönelik itirazlarının anılan davada ileri sürmesi ve mahkemece incelenmesi mümkün bulunduğundan, şikayetçinin bu aşamada sıraya ilişkin itirazında hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas sıra cetvelinde şikayetçi alacaklının kendi sırasına ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas sıra cetvelinde şikayetçi alacaklının kendi sırasına ilişkindir.

İflas idaresinin, sıra cetvelini düzenlerken uyması gereken iflas hukuku kurallarına aykırı hareket ettiği veya yaptığı bir işlemin hadiseye uygun olmadığı iddia edilirse, bu halde sıra cetveline karşı şikayet yoluna başvurulur (İİK'nın m. 227; m.16). Şikayet sebeplerinden en önemlisi, bir alacaklının kendisine verilen sıraya itiraz etmesidir (m. 235, IV). Buna göre, alacağı sıra cetveline kabul edilen bir alacaklı, alacağının esas ve miktarına değil de, yalnız alacağına verilen sıraya itiraz ediyorsa, bunu şikayet yolu ile icra mahkemesine bildirir. Diğer şikayet sebeplerine örnek olarak; sıra cetvelinin açık olmaması, bu husustaki kanun hükümlerine (İİK'nın m. 233-234) uyulmamış olması, sıra cetvelinin ilan edilmemiş olması, masaya yazdırılmış olan bir alacağın unutulmuş olması, masa alacaklarının da sıra cetvelinde gösterilmiş olması, reddedilen bir alacağın neden dolayı reddedildiğinin, yani ret sebeplerinin gösterilmemiş olması gösterilebilir. (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku, El Kitabı, 2. Baskı, 2013, Ankara, sh 1329) Bir alacaklı, kendi sırasına veya iflâs hukuku kurallarının yanlış uygulandığına (şikayet) değil, kendi alacağı hakkında verilen ve nedenleri gösterilerek verilen red veya kısmen kabul kararının esasına ya da hem esasına, hem de sırasına (kayıt ve kabul davası açarak) veya bir başka alacaklının alacağına veya onun sırasına (kayıt terkin davası açarak) itiraz ediyorsa ticaret mahkemesine dava açmalıdır.

Somut olayda, şikayetçi tarafça iflas idaresince 4. sırada reddedilen alacağının, 1. sıraya kaydı gerekirken 4. sıraya kaydedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek alacağının sırası şikayet edilmiştir.

İİK'nın 233. maddesi uyarınca, iflas idaresince sadece ret sebepleri gösterilerek kayıt kabul başvurusunun reddedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hem kayıt kabul başvurusunun reddi hem de bununla çelişecek şekilde alacağın 4. sırada değerlendirilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu itibarla sıraya ilişkin çelişkili ve tereddüt doğuran bu kararın şikayetinde şikayet tarihi itibariyle hukuki yarar mevcut ise de, şikayetçi tarafça kısa bir süre sonra İİK'nın 235/2. maddesine dayalı olarak açılan kayıt kabul davasında alacağın hem sırasına hem de esas ve miktarına yönelik itirazları inceleneceğinden, şikayetçinin sıraya yönelik işbu şikayetinde hukuki yararı kalmadığının kabulü gerekir. Hukuki yararın şikayet sonunda verilen kararın kesinleşmesine kadar devam etmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, açıklanan bu gerekçeyle HMK'nın 114/1-h ve 115/2. madde hükümleri uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının birinci bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmesine ve HÜKÜM fıkrasının birinci bendinde "Davanın" ibaresinden sonra "HMK'nın 114/1-h ve 115/2. madde hükümleri uyarınca usûlden" ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1242, Karar No: 2019/10367, Tarih: 17.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1242 E.  ,  2019/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b.d.e, 62/1, 53/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur tespitine, lehe hükümlerin uygulanmamasına, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanın tayin edilen cezaya, kusur tespitine, maddi zarara uğradığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem A2 sınıfı hem de B sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki motosiklet ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle B sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkarılması, hükmün 6. bendindeki “sürücü belgesinden” ibaresinden önce gelmek üzere,“A2 sınıfı” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.