muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11107, Karar No: 2023/11609, Tarih: 21.11.2023

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında, mahkemece, davacı hakkında fiili hizmet zammı süresinin yaş haddinden indirilmesi gerektiğine ilişkin kabul ve uygulama yerinde ise de, sigorta başlangıç tarihinden geriye çekilmesi suretiyle yaşlılık aylığı koşullarının belirlenmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının fiili hizmet zammı süresinin 506 sayılı Kanun’un Ek 39 uncu maddesi gereğince Geçici 81 inci maddede belirtilen yaş haddinden indirilmesi gerektiğinin ve bütün şartların yerine getirildiği 16.12.2022 tarihini izleyen aybaşından itibaren aylığa hak kazanıldığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine, sigortalı yönünden tahsis talep günü itibarıyla şartlar oluşmamakla Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediği gözetilerek; davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ... anadolu 21. İş Mahkemesi'nin 24.11.2021 tarihli, 2021/215 Esas - 2021/498 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, davacının fiili hizmet zammı süresinin 506 sayılı Kanun’un Ek 39 uncu maddesi gereğince Geçici 81 inci maddede belirtilen yaş haddinden indirilmesi gerektiğinin ve bütün şartların yerine getirildiği 16.12.2022 tarihini izleyen aybaşından itibaren aylığa hak kazanıldığının Tespitine, fazlaya dair istemin Reddine.." dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili Kurum işlemlerinde hata olmadığını, davacının talep ettiği şekli ile fiili hizmet zammı süresinin uygulanmasının mümkün olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5434 sayılı Kanun'un 32 inci vd. maddeleri hükümlerince hak kazanılan fiili hizmet zammının hizmet birleştirilmesi ve tahsis aşamasında nasıl dikkate alınması gerektiği ile bu sürenin 2829 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 506 sayılı Kanun kapsamındaki tahsis işlemlerinde sigortalılık başlangıç tarihinden geriye gidilmek suretiyle sigortalılık süresine eklenip eklenmeyeceği ve bu süre üzerinden belirlenecek yaş haddinden de düşülüp düşülemeyeceği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortaları ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 1 inci maddesi ile 2829 Sayılı Kanunun 8 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortaları ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 1 inci maddesi ile 2829 Sayılı Kanunun 8 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5320, Karar No: 2012/11458, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5320 E.  ,  2012/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın alacak istemine ilişkin olup, tarafların sıfatına ve daha önce taraflar arasında aynı konuda görülen davanın temyiz incelemesinin de Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’nca yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11466, Karar No: 2017/9647, Tarih: 30.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11466 E.  ,  2017/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, adli tıp raporunu kabul etmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''Ödenmeyen para cezasının hapse dönüştürülmesine'' karar verilmesi;

3-Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesinde yer alan “Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz” şeklindeki hükme rağmen, para cezasının aylık 2 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi,

4-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesinde yer alan “Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz” şeklindeki hükme rağmen, para cezasının aylık 2 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi,

4-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1.numaralı bendin 5.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Sanık açısından caydırıcı olacağı vicdani kanısıyla hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın sanığın ekonomik ve şahsi hali dikkate alınarak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, yine aynı bendin 6.paragrafında yer alan “aylık 2 eşit taksit halinde ödenmesine” ibaresinin mahkemenin takdirini en az taksit sayısını belirleme yönünde kullandığı hususu da nazara alınıp, “birer ay ara ile 4 eşit taksitte ödenmesine” olarak değiştirilmesi ile aynı paragrafta yer alan, “ödenmeyen para cezasının hapse dönüştürülmesine,” ibaresinin çıkarılarak yerine, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15350, Karar No: 2017/4621, Tarih: 21.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/15350 E.  ,  2017/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait şirketinin ...'te bulunan otelinde Bar Şefi olarak 2005 tarihinden bu yana belirsiz süreli iş iş sözleşmesi ile çalışırken iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davalı şirketin müvekkilini zorla ücretsiz izne çıkarmak istediğini, müvekkiline zorla imza atması konusunda baskı yaptığını, müvekkilinin ücretsiz izin formuna imza atmaması neticesinde davalı işverenin ...'ta bulunan otelinde çalışma talimatı verdiğini, müvekkilinin ...'da ikamet ettiğini, otelin ...'dan ...'a servis imkanının bulunmadığını, müvekkilinin haksız uygulamalar neticesinde davalı işverene ihtarname gönderdiğini belirtmekle; fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla; 2.100,00 TL kıdem tazminatı alacağının bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile davalıdan tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;zaman aşımı itirazında bulunmuş, davacının taraflar arası sözleşmeye aykırı davrandığından sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirtmekle davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, somut olayda yönetim hakkının kötüye kullanıldığından da bahsetmenin mümkün olmadığını,işverenin iş ilişkisini devam ettirmek niyetiyle çalışanlarına başka bir otelde çalışma talimatı verdiğini,çalışanların davalının lojman sağlayacağını beyan etmesine rağmen iş başı yapmadığını,ülkenin içinde bulunduğu durum ve turizm sektörünün yaşadığı kriz de dikkate alındığında tüm özveriyi işverenden beklemenin hakkaniyetle de bağdaşmayacağını,tüm bu nedenlerle işverenin iş akdini feshinin haklı nedene dayandığı kanaatine varıldığından davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı anlaşılmış olup davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama, itiraz ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Hukuki dinlenilme hakkı adil yargılanmanın güvencesidir.

Somut uyuşmazlıkda, yerel mahkemece ; 08/03/2016 tarihinde ön inceleme duruşmasında davalı ve davacı vekillerinin delillerin toplanmasına dair taleplerini reddederek davanın reddine karar verilmiştir. Deliller toplanmadan davanın reddine karar verilmesi; tarafların hukuki dinlenilme haklarının ihlali olup, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/03/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3373, Karar No: 2018/6717, Tarih: 06.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3373 E.  ,  2018/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasında sözleşme ilişkisi yoktur. Dava, ... Ajansı Yardım Sandığı Tüzüğünün 10. ve 21.maddelerine göre yapılan yardım sandığı kesinti ve temettülerinin tahsili istemine ilişkin olup, özel yasadan kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay ... Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay ... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27336, Karar No: 2017/1357, Tarih: 08.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27336 E.  ,  2017/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüze karşı verilen hüküm sonrası 25.06.2015 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiğini belirttiği,sanığın yüzüne karşı verilen kararda yasa yolu başvurusu için "tefhim/tebliğden itibaren 7 gün içinde verilecek dilekçe ile Yargıtay yolu açık olmak üzere" denmek suretiyle başvuru süresinin başlangıcının yanılgıya neden olacak şekilde gösterilmiş olduğu, buna göre sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek 02/07/2015 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve uzlaşma kapsamı dışına çıkacağı gözetilip yüklenen suçu gece vakti işleyen sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Hırsızlık eyleminin gece vakti sayılan saat 00.15 sıralarında işlenmiş olması nedeni ile hırsızlığın gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9316, Karar No: 2018/3574, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9316 E.  ,  2018/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2016 gün ve 2016/81 Esas, 2016/211 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkûmiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 30.06.2016 ve 16.08.2016 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23441, Karar No: 2013/24137, Tarih: 12.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/23441 E.  ,  2013/24137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2010/1022-2012/792

Davacı, 25.09.2009 tarihinde meydana gelen trafik-işkazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı ile davalılardan Hür Sigorta A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan 21/4. maddesindeki, "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir" düzenlemesi uyarınca, davaya konu trafik-işkazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeler, üçüncü kişilerin sorumluluğu kapsamında olup, ölüm aylığının madde kapsamı dışında bırakılması karşısında, davacı Kurumun bu yöndeki talebinin reddine karar verilmiş olması isabetli olup, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Hür Sig. A.Ş.'den alınmasına, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8062, Karar No: 2021/1116, Tarih: 09.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8062 E.  ,  2021/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/12/2020 tarihinde davalılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için başka bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.815,35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10515, Karar No: 2016/8224, Tarih: 10.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10515 E.  ,  2016/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait inşaatın çatı katında kişisel veya toplu koruma önlemi alınmamış olduğu halde çalışmakta olan ...’nün, ayağının kayması sonucu 20 m yüksekten düşmesi nedeniyle öldüğü olayda, inşaattaki çalışmayı teknik personel nezaretinde sürdürmediği görülen sanığın düşmeyi önleyici tedbirler almamak sureti ile asli kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık müdafinin erteleme talebine rağmen bu konuya özgü olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden sanık hakkında hükmolunan sonuç hapis cezası TCK'nın 50/1-a-4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmiş ise de, TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olup, birbirlerine karşı önceliklerinin bulunmadığından ve dosya kapsamı itibariyle mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.