muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4929, Karar No: 2016/4316, Tarih: 06.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4929 E.  ,  2016/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, ... ili ile ... ilçesi arasındaki ... karayolu .... kavşağında tali yoldan gelen ...‘in kullandığı çekicinin “Dur” levhasına uymadan ve ana yoldan gelen araçlara ilk geçiş hakkını tanımadan, gece karanlığında kontrolsüz ve dikkatsizce kavşağa giriş yapması sonucunda, ... ili istikametine ana yoldan devam eden desteğinde için de yolcu olarak bulunduğu ve ... yönetimindeki otomobile çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacıların murisi ...'un öldüğünü belirterek anne, baba ve kardeşler ... ve ... için şimdilik toplam 5.000,00 TL destek tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini davacı anne ve baba için toplam 16.532,97 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, murisin kardeşlerinin destek tazminatı talep edemeyeceğini, olayda hatır taşıması mevcut olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ vekili, mirasçılara toplam 26.397,00 TL ödeme yaptıklarını, azami poliçe limitlerinin bedeni zararlarda 150.000,00 TL olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, davacı anne için 4.970,55 TL, davacı baba için 4.561,52 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... AŞ yönünden 14.04.2014 tarihinden, davalı ... AŞ yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13680, Karar No: 2024/9406, Tarih: 05.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13680 E.  ,  2024/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4175 E., 2021/2051 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.04.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın 30.06.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçu işlemesi üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2017/554 Esas, 2019/812 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat karar verilmiştir.

D. Cumhuriyet savcısının kararı istinaf etmesi üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli ve 2019/4175 Esas, 2021/2051 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümleri uygulanmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Denetimli serbestlik tedbirine uyumsuzluk yapmadığına, sokağa çıkma yasağı olduğu için denetimli serbestlik müdürlüğüne gidemediğine, lehine hükümler uygulanarak hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Denetimli serbestlik tedbirine uyumsuzluk yapmadığına, sokağa çıkma yasağı olduğu için denetimli serbestlik müdürlüğüne gidemediğine, lehine hükümler uygulanarak hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde, araç içerisinde bulunan sanığın yapılan kaba üst aramasında pantolonun sağ cebinde beyaz naylona sarılı halde uyuşturucu madde ele geçirildiği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; sanığın savunmasında atılı suçlamayı inkar ettiği, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle yüklenen fiilin sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile yapılan incelemede; olay tarihinde devriye görevi ifa eden kolluk görevlileri tarafından durdurulan ticari taksi içerisinde yolcu olarak bulunan sanığın şüphe üzerine yapılan kaba üst aramasında pantolon sağ cebinde, kriminal rapora uyuşturucu maddenin ele geçirildiğinin kolluk görevlileri tarafından görgüye dayalı olarak tespit edildiği, dinlenmiş bulunan tutanak tanığı ...'nın da tutanak içeriğini doğruladığı, sanık hakkında 14.04.2017 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 21.04.2017 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandığı, sanığın bu kez de 30.06.2017 tarihinde kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurularak, yapılan kaba üst aramasında uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ele geçirildiği, sanığın bu eylemi ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını ihlal ettiğinden kararının kaldırılarak sanık hakkında 07.09.2017 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davasının açıldığı, sanığın eylemlerinin sabit olduğu halde dosya kapsamına uygun olmayan ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının doğrudan mernis adresine yapıldığı, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve 14.04.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedenleriyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli ve 2019/4175 Esas, 2021/2051 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/528, Karar No: 2012/2707, Tarih: 09.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/528 E.  ,  2012/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin sır saklama mecburiyetine aykırı davrandığı ve kooperatife ortak olurken kütlü pamuk ekeceğini beyan etmesine rağmen, Ziraat Odasınca düzenlenen çiftçilik belgesinde sera ve domates beyan ettiği, pamuk üreticiliği yapmadığı ve böylece kooperatife karşı yanıltıcı beyanda bulunduğu gerekçesiyle çıkarma kararı alındığını ileri sürerek, kooperatif yönetim kurulunun 21.01.2010 tarihli ve 19 no'lu ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin çıkarma sebeplerinden biri olarak dayandığı sır saklama mecburiyetine uymama gerekçesinin kooperatif anasözleşmesinin 16. maddesinde belirtilen ihraç sebebi olarak belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymadığı, davacının yüken mektubunda teslimini taahhüt ettiği pamuk ürünlerini, davalı kooperatife üyeliğe kabul edildiği ilk yılın pamuk üretimi sezonunun geçmiş olması sebebiyle, ertesi dönem teslim ettiği Ziraat Odasınca düzenlenen çiftçilik belgesinde de pamuk üretimi yaptığının belirtildiği, davalı kooperatifin çiftçiden yaş sebze, meyve ürünleri de aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ihraç kararının iptaline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9957, Karar No: 2021/5320, Tarih: 12.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9957 E.  ,  2021/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun Hadim Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/225 Esas, 2019/141 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak Konya İli, Hadim İlçesi, Yağcı Mahallesi 181/20 parsel sayılı taşınmazın kapama bağ niteliğinde kabulü ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilerek değer biçilmesine, mütemmim cüz kabul edilen ağaç bedellerinin hesaplamadan çıkarılmak suretiyle yeniden yapılan hesaplama uyarınca tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının derhal ödenmesine, tespit edilen kamulaştırma bedelinden idarenin kıymet takdir raporunda belirlenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye 43.543,49-TL’sinin kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, kıymet takdir tutanağında belirlenen bedele dava tarihinden 4 ay sonrası olan 18.11.2018 tarihinden 26.09.2019 karar tarihine, fark bedele ise aynı tarihten kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği düşünülmeden karar verilmiş olması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın 4 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere (Dava 4 ay içinde sonuçlandırılmadığından idarenin kıymet takdir tutanağında belirlenen ve derhal ödenmesine karar verilen 32.315,18-TL’ye 18.11.2018 tarihinden 26.09.2019 karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,tespit edilen kamulaştırma bedelinden idarenin kıymet takdir raporunda belirlenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye 43.543,49-TL ye 18.11.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18180, Karar No: 2016/14438, Tarih: 09.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/18180 E.  ,  2016/14438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl davada davacı ... (muris) mirasçıları 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... vek. Av. ... ile asıl davada davalı ... vek. Av. ... birleşen davada davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davaları hakkında ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 13.07.2016 gün ve 2014/359 E. - 2016/627 K. sayılı hükmün asıl ve birleşen davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay'a yapılacağı, 6100 sayılı 336/3. maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasında “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmüne yer verilmiştir.

Hükmü temyiz eden asıl ve birleşen davalılar vekilleri, adli yardım talebinde bulunarak nisbi temyiz harcını yatırmamış ise de, dilekçeler eklerinde müvekkillerinin gelir kaynaklarına ve zorunlu giderlerine ilişkin bir belge sunmamışlardır.

1-Hükmü temyiz eden asıl davada davalı ... vekili, birleşen davada davalı ... vekili, HMK'nun 336/2. maddesinde öngörülen belgeleri mahkemeye sunmadığından dayanıksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Gerekli temyiz harçları yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından, nispi temyiz harçlarının yatırılabilmesi için HMK'nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı ... vekilinin, birleşen davada davalı ... vekilinin adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11574, Karar No: 2013/20942, Tarih: 27.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11574 E.  ,  2013/20942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama kiraz ve kayısı bahçesi niteliğindeki taşınmazların zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi, 120 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınıp, yıpranma paylarının düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, değerlendirmede esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2012 yılı verimleri ile 2012 yılı hasat dönemindeki kg. satış fiyatı ile üretim masrafları İl Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip, bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazların niteliği, konumu ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre, objektif değer artışı oranı, 120 parsel sayılı taşınmaz için yüzde 25, 251 parsel sayılı taşınmaz için yüzde 15'den fazla olamayacağı halde, daha yüksek oran belirlenerek fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1006, Karar No: 2012/2419, Tarih: 20.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/1006 E.  ,  2012/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2010 gününde verilen dilekçe ile icra takibine itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava dilekçesinin reddine dair verilen 29/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Mahkemece tarafların durumları gözetilerek sözü edilen yasa buyruğu uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken işin esasının incelenmiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.