muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6390, Karar No: 2012/8542, Tarih: 31.10.2012

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 03/10/2011 tarih ve 2010/7062 Esas, 2011/5118 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 28/07/2009 tarih ve 23311 sayılı yazısında sanıkların yetkilisi olduğu şirketin 21/10/2008 tarihinde yapılan yoklamada adreste bulunmadığının bildirilmesi karşısında vergi dairesi müdürlüğüne yeniden yazı yazılarak re'sen terk işlemlerinin yapılıp yapılmadığı sorulmadan ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi olduğu borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11217, Karar No: 2012/12748, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11217 E.  ,  2012/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine, diğer atılı suçtan ise beraatine dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2012 gün ve 2012/3 Esas, 2012/38 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan mağdure Asiye vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure Asiye'nin baroca atanan zorunlu vekilinin dosyaya yansıyan herhangi bir yargılama giderinin bulunmaması karşısında, zorunlu vekile ödenecek ücretin sanığa yükletilmesi gerektiğine ilişkin ve katılan mağdureye yargılama sırasında atanan zorunlu vekilin hükmü temyiz etmesi, mağdurenin vasisi olan babası ...'ya da kararın tebliğine karşın vasi olan baba tarafından hükümlerin temyiz edilmediği anlaşıldığından, vesayet makamından husumet izni alınması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle tehdit suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure Asiye vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 18.01.2011 gün ve 19483 sayılı raporunda; katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu bildirir raporu ile Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince alınan 20.01.2011 tarihli psikiyatri raporunda, mağdurenin

../...

-2-

Ancak;

Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 18.01.2011 gün ve 19483 sayılı raporunda; katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu bildirir raporu ile Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince alınan 20.01.2011 tarihli psikiyatri raporunda, mağdurenin

../...

-2-

fiil sonucunda ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği anlaşılmakla, her iki rapor arasında mevcut çelişkinin giderilmesi ile bu raporda yer alan "hafif derecede mental reterdasyon.... zekâ seviyesinin yeterli olmadığı" şeklindeki yetersiz tespitler karşısında, mağdurenin zeka seviyesinin tespit edilerek, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve akıl hastalığı var ise, bu hastalığının ruh ve beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği ve akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılmayacağı hususlarında Adli Tıp ilgili ihtisas kuruluna sevkinin sağlanarak ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının tayini ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak, TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdure Asiye vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/8189, Karar No: 2022/10479, Tarih: 14.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8189 E.  ,  2022/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ile yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-karşı davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacı erkek adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ya yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 14.12.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/6154, Karar No: 2010/7703, Tarih: 29.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6154 E.  ,  2010/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.541.27 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, kısıtlı davalının ormanda kasten yangın çıkartarak zarar verdiği ileri sürülerek 3.541,27 TL tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile tahsili istenilmiş; mahkemece, yargılama aşamasında talep edilen tazminatın 3.000 TL'sinin ödendiği böylece bu kısma ilişkin istemin konusuz kaldığı, böylece bakiye tazminat yönünden davanın kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle 541,27 TL tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın bütün, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, esas itibariyle tazminat miktarının 3.541,27 TL olduğu kabul edildiği ve haksız fiil tazminatına bütün halinde olay tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiği dikkate alındığında, yargılama aşamasında davalı tarafça yapılan ödemenin, tazminat istemini, ancak, asıl alacak+faiz toplamı üzerinden mahsup ettiği oranda azaltabileceği, yoksa davanın konusu olan tazminat istemini konusuz bırakmayacağı, hüküm kurulurken bu hususa dikkat çekilerek mükerrer tahsilatın önlenebileceği değerlendirilmeden davanını kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "Davacının davasının kısmen reddi-kısmen kabulü ile 541,27 TL'nin" ibarelerinin karar metninden çıkartılıp yerine "Davanın kabulü ile, 3.541,27 TL'nin" ifadesinin yazılması ve 1.bende ilave olarak "davalı tarafça yapılan 3.000 TL ödemenin tazminat tutarından mahsubuna" cümlesinin yazılması, 2.bentte avukatlık ücretine ilişkin "310 TL" rakamının karar metininden çıkartılıp yerine takdiren "525 TL" rakamının yazılmasına ve yargılama giderlerine ilişkin 3.bendinde yer alan "...davanın kabul oranına göre 12,13 TL yargılama giderinin..." ifadelerinin karar metninden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 193.20.TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 29.4.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/78, Karar No: 2023/7642, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/78 E.  ,  2023/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/443 E., 2015/820 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 27.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/443 Esas, 2015/820 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz sebepleri özetle; sanık 04.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz sebepleri özetle; sanık 04.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Yapılan yargılama, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamından, sanığın suç tarihinde içerisinde bulunduğu aracın şüphe üzerine durdurulduğunda yapılan aramada araç içerisinde esrar maddesi ve sanığın üzerinde uyuşturucu madde ihtiva eden hapların ele geçtiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesiyle hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması kararı verildiği, bu kararla ilgili sanığa usulüne uygun tebligat yapılmış olmasına rağmen sanığın yükümlülüğünü yerine getirmediği, tedavisini yaptırmadığı, denetimli serbestlik tedbirine uymadığı ve sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı maddesini satın almak ve bulundurmak suçunu işlediğinin anlaşıldığı, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanığın 15.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle 27.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 16.12.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 31.12.2014 tarihinde kesinleştiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 24.02.2015 tarihinde çağrı yazısının tebliğ edildiği, sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadığından kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla aynı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 15.10.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 31.12.2014 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a)Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b)Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 31.12.2014 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci

maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/443 Esas, 2015/820 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12183, Karar No: 2013/6596, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12183 E.  ,  2013/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2009 gün ve 2006/288 Esas, 2009/123 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurun Cumhuriyet Savcılığında vekil huzurunda alınan beyanı, sanığın Cumhuriyet Savcılığında müdafii huzurunda alınan ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bahçede oyun oynayan mağdureyi yere yatırmak sureyle makatına cinsel organını soktuğunun anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmememiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5178, Karar No: 2021/599, Tarih: 15.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/5178 E.  ,  2021/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belge var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçesinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2406, Karar No: 2021/99, Tarih: 18.02.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2406 E.  ,  2021/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; davalının müvekkiline olan borcunu ödemek amacıyla lehtarı bulunduğu 21.09.2009 keşide ve 19.10.2009 vade tarihli, 85.000,00TL bedelli bonoyu ciro yoluyla imzalayarak verdiğini, anılan bononun vadesinde ödenmemesi üzerine dava dışı keşideci ve davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takip konusu bonodaki imzaya itiraz ettiğini, Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 08.04.2010 tarihli ve 2009/1394 E., 2010/366 K. sayılı dosyasında davalının senedin tanzim tarihinden yıllar öncesine ait imza örnekleri ile bilirkişi incelemesi yaptırıldığını ve imzanın davalıya ait olmadığı kanaatini içeren rapor uyarınca takibin durdurulduğunu, oysa davalı tarafından imzanın müvekkilinin gözü önünde atıldığını ve imzanın davalıya ait olduğunu, bunun usulüne uygun şekilde yapılacak imza incelemesi ile ortaya çıkacağını ileri sürerek 85.000,00TL'nin bononun vade tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında herhangi borç ilişkisi bulunmadığını, dava konusu bono üzerindeki imza ve yazıya itiraz ettiklerini, İcra Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda imzanın müvekkiline ait olmadığının ortaya çıktığını, ayrıca imzanın sahteliği hususunda bononun keşidecisi hakkında şikayetleri üzerine kamu davası da açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: