muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8504, Karar No: 2011/1212, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8504 E.  ,  2011/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 6.İcra Müdürlüğünün 2010/2767 Esas sayılı dosyasından, davacı şirkete ait olan işyerindeki malların 23.02.2010 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinde borçluya ait belgeler bulunduğu, haczedilen malların alacaklının borçluya sattığı ayakkabılar olduğu, borçlu ve davacının alacaklılardan mal kaçırma amacı ile birlikte hareket ettiklerinden haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı 3.kişinin haciz adresinde 04.02.2010 tarihinde faaliyete başladığı ve bir kısım ayakkabıları dava dışı ... ... isimli şahıstan satın alarak bedelini ödediği, mahalde borçluya ait belgenin bulunmasının tek başına malların borçluya ait olduğunun kabulü için yeterli olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçlunun vergi kaydında belirtilen adreslerinden olan bir adreste 23.02.2010 tarihinde yapılmıştır. Haciz sırasında borçluya ait hesap özetleri bulunmuştur.

Borç kaynağı çek 31.12.2009 tarihli olmakla birlikte çekin dayanağı borç ilişkisi, alacaklının borçluya sattığı ayakkabı bedelinin tahsiline ilişkin olup bu satış 23.01.2009-05.11.2009 tarihleri arasında gerçekleşmiştir. Davacı 3.kişi ise borçluya ait bu adreste, borcun doğumundan sonra 04.02.2010 tarihinde faaliyete başlamıştır. Vergi kaydına göre borçlu adresten 07.12.2009 tarihinde ayrılmıştır. Tanık beyanlarına göre ise borçlunun haciz adresini boşaltması 2010 Ocak ayı başıdır. İddiaya göre bu tarihten sonra aynı işyerinde dava dışı ... ... isimli şahıs bir süre faaliyette bulunmuş ve daha sonrada davacı bu şahıstan işyerini devir almıştır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, haciz adresinin borçluya ait iken, borcun doğumundan sonra işyerinin 1 ay gibi kısa bir süre içerisinde iki kez el değiştirmesi alacaklılardan mal kaçırma amacı ile yapılmış danışıklı işyeri devri niteliğindedir. İşyeri borçlu tarafından 3.kişiye devredilmiş olmasına karşın dava dışı ... ... isimli şahıstan devir alınmış gibi fatura düzenlenmesi, BK’nun 179. maddesindeki işyerini devir alan şahsın sorumluluğunu bertaraf etmeye yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Danışıklı işyeri devri alacaklının haklarını etkilemeyeceği gibi BK’nun 179.maddesine göre de davacı 3.kişi devir aldığı işletmenin borçlarından sorumludur.

Bu durumda, mahkemece davacı 3.kişinin davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15708, Karar No: 2018/6042, Tarih: 03.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15708 E.  ,  2018/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m.25/1). Mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 184. maddesinde "Boşanmada yargılama usulü" ayrıca düzenlenmiş: anılan maddenin ilk fıkrasında’"Boşanmada yargılama, aşağıdaki kurallar saklı kalmak üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa tabidir" hükmüne yer verilerek, maddede sayılan istisnalar dışında, boşanma davalarının genel yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiştir. Boşanmada genel yargılama usulünün uygulanmasına ayrık olan kurallar ve uygulanması gereken özel usuller, Türk Medeni Kanunu’nun 184. maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş olmasına karşın; bu sınırlamalar ve istisnalar içinde, tarafların dayanmadığı vakıaların değerlendirmede esas alınacağına dair özel bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Eldeki davada mahkemece, gerekçeli kararda davalı kadına izafe edilen kusurlu davranışlara davacı erkek dava dilekçesinde vakıa olarak dayanmamıştır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan vakıalar davalı kadına kusur olarak yüklenemez. Bu durumda davacı erkeğin davasının reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/7343, Karar No: 2016/2931, Tarih: 15.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7343 E.  ,  2016/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat, sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklardan ...'nin ortak tanıdıkları olan tanık ....vasıtasıyla katılana ulaştığı ve 20 KG altını uygun fiyatla satma teklifinde bulunduğu, numune olarak verilen bir reşat altınının gerçek olduğunu öğrenen katılanın 157.000 TL nakit parayı yanına alarak sanık ...'in evinin önünde sanıklar ... ve ... ile buluştuğu, sanık ...'in katılana bir avuç altın gösterdiği, katılanın parayı sanıklara verdiği, sanıkların altınları getirme bahanesiyle eve girip arka taraftaki araçla kaçtıkları iddia olunan olayda,

1- Sanık ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçundan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 13.02.2008 tarihinden ve sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 28.02.2008 tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/3. maddelerinde öngörülen 8 yıllık kesintili dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nm 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarının incelenmesinde;

a) 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesi uyarınca iddianamede sanığın açık kimliği, isnat olunan suçun neden ibaret olduğu, suçun kanuni unsurlarıyla uygulanması gereken kanun maddeleri, deliller ve duruşmanın yapılacağı mahkemenin gösterilmesi gerektiği, aynı Kanun'un 225. maddesi uyarınca da hükmün konusunun, iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğu ve iddianame dışına çıkılmasının mümkün olmadığı, iddianamede tavsifi yapılan dava ile bağlı kalınarak yargılamaya devam edilip karar verilmesi gerektiği, somut olay değerlendirildiğinde; iddianamedeki anlatıma göre, sanık ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı, iddianamede yer almayan eylemden yargılama yapıp karar vermek için ayrı bir iddianame tanziminin gerektiği gözetilmeden, iddianamede dava konusu yapılmamış olan eylem nedeniyle sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanı ile 04.04.2007 tarihli şikayet dilekçesinde arkadaşı olan tanık ....aracılığıyla ilk olarak sanık ... ve sağ ayağı aksayan .... isimli şahısla buluştuğunu, .... isimli şahsın kendisine bir adet reşat altını verdiğini, ertesi gün .... isimli şahısla banka önünde buluştuğunu, yolda giderken sanık ...'nin yanlarına geldiğini ve “anlaştınız mı” diye sorduğunu, birkaç gün sonra .... isimli şahsın telefonla aradığım ve bu şahsın evinin Önünde buluştuklarını, iki altın için 800 TL kaparo verdiğini, olay günü de yine .... isimli şahıs ile buluştuklarım, evin önüne gittiklerinde parayı .... isimli şahsın alıp içeri girdiğini, daha sonra arka taraftaki aracın hızla uzaklaştığını ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; tanık ...'ün sanık ...'nin kendisini... ismiyle tanıtmadığını, altın alım satımı konusunda bilgisi olmadığım beyan ettiği, katılan beyanına göre de sanık ...'nin numune altın gösterilmesi ve paranın alınması olaylarında herhangi bir eylemi bulunmadığı anlaşılmakla sanık ...'nin atılı suçu ne şekilde gerçekleştirdiğinin karar yerinde tartışılması, katılanın sağ ayağının aksadığını belirttiği ve arkadaşı olan tanık...ün yanında tanıştığı .... isimli şahsın başından itibaren olayın fiilen içerisinde bulunduğu anlaşılmakla adı geçen şahsın açık kimlik ve adresinin tespit edilerek hakkında iddianame düzenlenmesinin sağlanması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanık ...'nin hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/03/2016 tarihinde oybirliği iye karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3213, Karar No: 2021/4840, Tarih: 14.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3213 E.  ,  2021/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren vakıalarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalı erkeğe göre ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK m. 175). Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşı davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/5478, Karar No: 2019/1950, Tarih: 29.04.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5478 E.  ,  2019/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alan sözleşme dışı 3. kişi tarafından yüklenici aleyhine arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli, kira kaybı ve gecikme cezası alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüyle eksik imalât bedeli, davacı tarafından tamamlanan imalât bedeli ile gecikme tazminatı ve cezai şart alacaklarıyla ilgili istemin kısmen kabulüne ve tespit masraflarının da davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, dava dışı arsa sahipleri ile davalı yüklenicinin arasında imzalanan 14.10.1998 gün 11449 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin tarafı değildir. ... Noterliği'nce düzenlenen 30.07.2007 gün 8384 yevmiye nolu Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile dava dışı arsa sahibi ...'a, yüklenici kooperatif ile imzalandığı kat karşılığı inşaat sözleşmesinde isabet eden 9 nolu bağımsız bölümü davacı satın almıştır ve bu satın almaya dayalı olarak satın aldığı bağımsız bölümle ilgili eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ve bu bağımsız bölümle ilgili cezai şart ve kira tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmektedir.

Dairemizin 28.11.2013 gün 2013/1732 Esas 2013/6336 Karar sayılı bozma ilamında kat karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan şahsi hakların, arsa sahibi ... tarafından davacıya temlik edildiğini gösterir, yazılı olarak düzenlenmiş alacağın temliki sözleşmesi sunulması halinde işin esasının incelenmesi gereğine işaret edilmiştir. Davacı tarafça 03.01.2014 tarihli dilekçesine ekli olarak sunulan tarihsiz ve dava dışı arsa sahibi tarafından duruşmada alınan beyanı ile içeriği ve altındaki imza kabul edilen belgede dava dışı arsa sahibi ..., sattığı A Blok 9 nolu daire ile ilgili anlaşmaya bağlı olarak tüm haklarını alıcı tarafa devredildiğini, kooperatif tarafından talep edilecek olan ek veya ilave ödemelerin satışı yapan

arsa sahibince ödeneceğini kabul etmiştir. Söz konusu belge satışa konu 9 nolu bağımsız bölümle ilgili sözleşmeden doğan hakların satın alan davacıya temlikine ilişkin olup satış tarihinden sonraki hak ve alacakları kapsamaktadır. Dava dışı arsa sahibinin 9 nolu bağımsız bölümle ilgili davacı 3. kişiye satış tarihinden önceki hak ve alacaklarını devrettiğine dair açık bir beyanı bulunmamaktadır. Dairemiz uygulamalarında da arsa sahibinin bağımsız bölüm satış tarihine kadar gecikme tazminatı ve cezai şart alacaklarını isteyebileceği kabul edilmektedir. Dosya kapsamında bulunan tarihsiz teslim tutanağına ve mahkemenin kabulüne göre dava dışı arsa sahibi ...'ın sözleşme gereği kendisine bırakılan ve 30.07.2007 tarihinde sattığı bağımsız bölümü 12.06.2005 tarihinde teslim aldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece davacı sözleşme dışı 3. kişinin bozmadan sonra sunulan temliknameye göre satın aldığı bağımsız bölümle ilgili satın aldığı tarihten sonraki dönem için gecikme nedeniyle cezai şart ve gecikme tazminatı talep etmesi mümkün ise de, satıcı arsa sahibinin 12.06.2005'de teslim etmesi sebebiyle davacının satın aldığı tarihten sonraki dönem için yüklenicinin herhangi bir gecikmesi bulunmadığından, davacının gecikme tazminatı, cezai şart ve kira alacağıyla ilgili talebinin reddine, eksik imalât ve işçilik bedeli ile davacı tarafından tamamlanan imalât ve işçilik bedeliyle ilgili talepleri önceki kararda belirtilen miktarlarda kabulüne ve davacı tarafından yapılan delil tespiti masrafların yargılama giderlerine katılarak, haklılık oranında taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmesi yerine yanlış değerlendirme sonucunu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7427, Karar No: 2024/784, Tarih: 06.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7427 E.  ,  2024/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/42 E., 2022/179 K.

DAVA TARİHİ : 12.04.2007

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen hacizlerin kaldırılması ve Kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmek ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.04.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Davalı Kurum adına Av. .... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün yapılan inceleme neticesinde noksan tespit edilen hususların ikmali için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş, noksanlar ikmal edilerek dosya dairemize gelmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurumun ... Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. imalat sorumlusu olarak çalışmış olup şirketin ödenmeyen SSK prim borçlarından dolayı görevli ve sorumlu olmayan davacıya karşı usul ve yasaya aykırı olarak ödeme emri ile adına kayıtlı .... plakalı aracın kayıtları üzerine haciz konduğunu, Kurum tarafından ödeme emri ile haciz bildirilmesinin müvekkiline tebliği edilmediğini müvekkilinin hiçbir zaman ikamet etmediği ve adresini dahi bilmediği adrese yapıldığını bu tebligatın usulsüz olduğunu bu nedenle ödeme emrinin ve haciz işleminin iptali gerektiğini, müvekkilinin Kurumun tahakkuk ve ödemesinden dolayı görevli ve sorumlu olmadığını, müvekkilinin her ne kadar 18.12.2002 tarihli imza sirküleriyle iki imza ile birlikte müdür olarak yetkili kılınmış ise de şirketin imalat bölümü sorumlusu ve yetkilisi olarak çalıştığını şirketin mali konuları ve muhasebe kayıtlarından keza ödemelerde kesinlikte görev ve yetkisi olmadığını, SSK kayıtları ve vergi kayıtları ile muhasebe kayıtları incelendiğinde davacının görev ve yetkisinin olmayacağının saptanacağını, müvekkilinin mali konular ile ilgili sigorta prim tahakkuk ve ödemeleri nedeniyle görevli ve yetkili olmadığını, prim borcu dönemi ile müvekkilinin çalışma döneminin aynı olmadığını, müvekkilinin işyerinden 26.06.2003 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, sigorta prim borcunun bu tarihten sonra 2003 yılı 12 ay ile 2004 yılı 1-4 ayları dönemine ait olduğunu, şirketin de 09.02.2004 tarihinde ortaklar kurulunda müvekkilinin istifası nedeniyle yeni müdürler atadığını, borçlu şirketin aczinin de saptanmadığını belirterek müvekkilinin davalı Kurumun sigorta primleri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, ödeme emri ile haczin kaldırılmasına, dava sonuna kadar haciz işlemi üzerinde tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP