muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13724, Karar No: 2025/4874, Tarih: 07.04.2025

bu arama işlemi, en kısa zamanda ve dikkatli bir biçimde elle yoklama şeklinde yapılmalıdır. Yakalanan kişinin üstündeki kıyafetlerin tamamen çıkarılması ve beden çukurlarının aranması ise mümkün değildir.

2559 sayılı PVSK’nun Ek 4. maddesinde “Polis, görevli bulunduğu mülki sınırlar içinde, hizmet branşı, yeri ve zamanına bakılmaksızın, bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve suç delillerini tesbit, muhafaza ve yetkili zabıtaya teslim etmekle görevli ve yetkilidir…” ,

"Adlî görev ve yetkiler" başlıklı Ek 6. maddesinde “Polis, bu maddede yazılı görevlerinin yanında, Ceza Muhakemesi Kanunu ve diğer mevzuatta yazılı soruşturma işlemlerine ilişkin görevleri de yerine getirir.

Polis, bir suça ilişkin olarak kendisine yapılan sözlü ihbar ve şikâyetleri ve görevi sırasında öğrendiği suça ilişkin bilgileri yazılı hale getirir.

Edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan polis, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için derhal gerekli tedbirleri alır.

Bir suç işlendiği veya işlenmekte olduğu bilgisini edinen polis, olay yerinin korunması, delillerin tespiti, kaybolmaması ya da bozulmaması için acele tedbirleri aldıktan sonra el koyduğu olayları, yakalanan kişiler ile uygulanan tedbirleri derhal Cumhuriyet savcısına bildirir ve Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda işin aydınlatılması için gerekli soruşturma işlemlerini yapar...” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, edinilen bilgi, ihbar veya şikayet üzerine ya da kendiliğinden suçla karşılaşan polisin, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin tespiti, kaybolmaması ya da bozulmaması için derhal gerekli tedbirleri alması zorunludur. Gerekli tedbirler derhal alınırken, tedbire başvurulmadığı takdirde ceza muhakemesinin amacına ulaşılamayacağı, yani delillerin kaybolması gibi bir sonucun ortaya çıkabileceği değerlendirilerek, işlemin yapılması esnasında haklı görünmesi ve ölçülülük ilkesine uygun olarak hareket edilmesi gerektiği dikkate alınmalıdır. Aksi durumda ise maddi gerçeğe ulaşma amacı tehlikeye girecek, mağdur ve sanık haklarının ihlali söz konusu olacaktır. Bu halde suçun işlendiği bilgisini alan kolluk, olay yerinde delillerin karartılmasını önleme yetki ve görevi kapsamında yakaladığı kişi ya da kişilerin kaba üst aramasını yapabilecek ve el koyduğu olayı, yakalanan kişi ya da kişiler ile uyguladığı tedbirleri en kısa zamanda Cumhuriyet savcısına bildirecektir.

Kanun; anayasal ilkelere uygun olarak yasama organınca yapılan nesnel ve gayri şahsi kurallardır. "Yönetmelik" Anayasamızın 124. maddesi gereğince; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır. Bu halde yönetmelikler kanunların uygulanma şeklini göstermek amacıyla kanunun sınırlarını genişletmemek şartıyla çıkarılabilir. Bu kapsamda aramanın usul ve esaslarını göstermek üzere Adalet Bakanlığı tarafından Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği çıkarılmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile yine aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası ile" ibaresinin ve 27. maddesi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, yönetmeliklerin kanuna aykırı olup olmadığını denetlemeye yetkili Danıştay Onuncu Dairesince 13.03.2007 tarih ve 6392-948 sayı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin (a) bendindeki "...yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada..." ibaresi, aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptaline ve 8. maddesinin (c) bendi ile 27. maddesinin iptali isteminin reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine inceleme yapan Danıştay İdari Dava Daireler

Kurulu 14.09.2012 gün 2257-1117 sayı ile iptal kararlarının onanmasına karar vermiştir. Bu anlamda sözü edilen Yönetmeliğin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanununa, 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanununa, 2692 sayılı Sahil Güvenlik Komutanlığı Kanununa, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 5442 sayılı İl İdaresi Kanununa, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanuna, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanuna, 5253 sayılı Dernekler Kanununa, 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanununa, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanununa, 485 sayılı Gümrük Müsteşarlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmadığı, bu düzenlemeleri açıklayıcı ve uygulamaları kolaylaştırıcı nitelikte olduğu görülmektedir. Yönetmeliğin kamu düzeninin sağlanmasında ortaya çıkan sorunların çözümü için kanunlara aykırı olmamak şartıyla söz konusu kanunların uygulanmasını göstermek amacıyla çıkartılabileceği ve adli arama konusunda Adalet Bakanlığının idare hukuku kuralları çerçevesinde yönetmelikle düzenleme yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde söz konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin karar alınamadan yapılacak arama işlemini somut olgulara bağladığı ve kanuna aykırı olmadığı anlaşılmaktadır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hali;

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hali;

“a) Hakkında tutuklama kararı veya yakalama emri veya zorla getirme kararı bulunan kişi ile hakkında gıyabî tutuklama kararı verilen kaçak yakalandığında üstünde,

b) Hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile veya kolluk tarafından doğrudan yakalanan kişinin, kendisine, başkalarına veya yakalama işlemini yapan kolluk görevlilerine zarar vermesini önlemek amacıyla yapılacak kaba üst aramasında,

c) Gözaltına alınan kişinin, nezarethaneye konmadan önce yapılan üst aramasında,

d) Herhangi bir sebeple hukuka uygun şekilde yakalandıktan sonra kolluk güçlerinin elinden kaçmakta olan kişilerin veya işlenmekte olan veya henüz işlenmiş olan veya pek az önce işlendiğini gösteren belirtilerin olduğu suçun failinin yakalanması amacıyla takibi sırasında girdikleri araç, bina ve eklentilerinde yakalanması amacıyla yapılacak aramalarda,

e) 1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, kaçak eşya, her türlü silâh, mühimmat, patlayıcı ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphe edilen her türlü kap, ambalaj veya taşımaya yarayan diğer araçlarda hemen yapılan aramalarda,

2) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında gümrük salonları ve gümrük kapılarında kaçak eşya sakladığından kuşkulanılan kişilerin gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranmasında;

3) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince belirlenen kapı ve yollardan başka yerlerden gümrük bölgesine girmek, çıkmak veya geçmek ve bu yerlerde rastlanacak kişi ve her nevi taşıma araçlarının yetkili memurlar tarafından durdurulmasında ve bu kişilerin eşya, yük ve üzerleri ile varsa taşıma araçlarının aranmasında,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve âmirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ncı maddesindeki hakkın kullanılması ve diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için”

şeklinde olup bu durumlarda arama kararı alınmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kolluk görevlilerince gerçekleştirilen devriye görevi sırasında, sokak üzerinde yürümekte olup elindeki poşetten şüphelenilmesi üzerinde sanık durdurularak elindeki poşet içerisinde ne olduğu sorulduğunda, sigara olduğunu söylemesi üzerine poşet kontrol edildiğinde içerisinde 3 ayrı markada 400 adet kaçak sigara tespit edildiği, sanığın rızasıyla teslim etmesi üzerine sigaraların muhafaza altına alındığı olayda; 2559 sayılı PVSK'nun Ek 4. maddesi uyarınca hizmet branşı, yeri ve zamanına bakılmaksızın, bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve suç delillerini tespit edip muhafaza altına almakla görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin gerçekleştirdikleri devriye görevi sırasında, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenime göre; kaçak sigara satışının sıklıkta işlendiği suça konu mevkide sanığın elindeki poşetten şüphelenerek oluşan bu makul sebep nedeniyle sanığı durdurdukları, sanığın elinde poşet görülmesinin işlenmekte olan bir suçun varlığına ilişkin şüpheyi arttırdığı, oluşan bu yeterli şüphe nedeniyle PVSK'nun 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, sanığın elindeki poşet kontrol edildiğinde suç konusu sigaraların ele geçirildiği, sanığın suçun konusu ve delili olan kaçak sigaralar ile birlikte yakalanması nedeniyle CMK'nun 2. maddesinin (j) bendi ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 4. maddesinde tanımı yapılan “suçüstü” halinin mevcut olduğu, kolluk görevlilerin, gerçekleştirdikleri devriye görevi sırasında sanığa ya da suça ilişkin önceden alınmış bir ihbar ya da istihbari bilgi olmaksızın ilk defa işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hali ile karşılaşmaları nedeniyle CMK'nun 90/4. maddesi ile PVSK'nun 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak, suç delillerinin kaybolmaması için derhal gerekli tedbirleri alıp sigaraları muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladığı tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri ve emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin başladığı, yine PVSK'nun Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, kaldı ki sanığın, görevlilerce sorulduğunda elindeki poşet içerisinde sigara olduğunu söyleyip kontrol amaçlı teslim etmesi göz önüne alındığında, görevlilerce sigaraların bulunduğu yerden çıkarılıp elkonulmasının; “gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma” anlamlarına gelen arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği gerekçesiyle hükmün bozulması yerine, yerel mahkemenin kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 07.04.2025
Yargıtay — Esas No: 2017/4187, Karar No: 2018/5948, Tarih: 25.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/4187 E.  ,  2018/5948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.11.2012 gününde verilen dilekçe ile TMK 724. maddesine dayalı ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.09.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

1) Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan 110 ada 48 parsel sayılı taşınmazda tapuda kayıt maliki (Mehmet kızı) ... ile Mehmet kızı ...'e ait mirasçılık belgelerinin temin edilerek evraka eklenmesi

2) ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/74 Esas - 2006/114 Karar sayılı dosyasının mahkemesinden getirtilerek evraka eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/58, Karar No: 2013/2231, Tarih: 19.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/58 E.  ,  2013/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, olası kastla yaralama

HÜKÜM : Sanık ... için;

5237 sayılı TCK.nun 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.000 TL adli para cezası.

Sanık ... için;

1-(Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası.

2-(Müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 11 ay 7 gün hapis cezası.

3-(Müşteki ...'ya yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.240 TL adli para cezası.

4-(Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.240 TL adli para cezası.

5-(Müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.240 TL adli para cezası.

6-(Müşteki ...'ya yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 21/2, 86/3-e, 62/1 maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası.

7-(Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 21/2, 86/3-e, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 1.500 TL adli para cezası.

8-(Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle) 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 21/2, 86/3-e, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 1.500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'ü kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ...'i kasten yaralama, mağdurlar ... ve ...'ü olası kastla yaralama suçlarından hükmolunan adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 21/07/2004 tarih ve 5219 sayılı kanunla değişik CMUK.nun 305/1. Maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, sanık ... müdafii ile sanık ...'in bu suçlara yönelik temyiz istemlerinin, CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2.A-Sanık ... hakkında mağdur ...'ı olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması sırasında, TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra TCK.nun 61.maddesi uyarınca temel cezada suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3.maddesi uyarınca artırıma gidilmesi, sonrasında belirlenecek ceza üzerinden olası kast hükümlerini düzenleyen TCK.nun 21/2.maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, temel ceza üzerinden önce olası kast hükümlerine göre indirime gidilerek sonrasında silah nedeniyle artırım yapılması sonuca etkili görülmediğinden;

B-Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanık ...'ın av tüfeğiyle 30 metre mesafeden ateş ... mağdur ...'ı, sol gözüne ... saçma isabetiyle göz sinirinin zarar görmesi ve görme işlev kaybı sonucu duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olacak şekilde yaraladığı olayda;

B-Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanık ...'ın av tüfeğiyle 30 metre mesafeden ateş ... mağdur ...'ı, sol gözüne ... saçma isabetiyle göz sinirinin zarar görmesi ve görme işlev kaybı sonucu duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olacak şekilde yaraladığı olayda;

Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezayı düzenleyen ve 1-3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1.maddesinin uygulanması sırasında; alt ve üst sınırlar arasında sonuca etkili olacak şekilde üst sınıra yakın yerine, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından;

Bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Temyiz edenlerin sıfatı ve istemlerinin kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama, mağdur ...'ı olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama, mağdur ...'ı olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16575, Karar No: 2016/1397, Tarih: 03.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16575 E.  ,  2016/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2013/14-2014/298

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine 19.02.2015 ve 15.09.2015 tarihli ek kararlar ile temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına yönelik olarak verilen ek kararlarında süresi içinde davalı ...vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, kredi kartı alacağına dayalı olarak davalı banka tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatılmış ise de müvekkilinin borcunun bulunmadığını belirterek, müvekkilinin takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, icra takibine konu alacağın müvekkilince ...'ye 17/03/2010 tarihinde temlik edildiğini davada taraf sıfatlarının bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

... vekili, duruşmadaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kredi kartı borcu nedeniyle aleyhine takip başlatılan davacının kredi kartı sahibi ve borçlusu olmayıp kredi kartı sahibinin davacıyla aynı isme sahip başka bir kişi olduğunun saptandığı böylece takibe konu borçtan davacının bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takibi nedeniyle davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün her iki davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine davalı ... vekilinin eksik temyiz harcı yatırdığından bahisle eksik harcın ikmaline yönelik Dairemizce verilen geri çevirme kararı sonrasında davalı vekilinin süresi içerisinde eksik harcı ikmal etmediği gerekçesiyle yerel mahkemece verilen 19/02/2015 tarihli ek karar ile davalılardan ...'nin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Davalı .... vekilinin anılan ek kararı temyizi üzerine bu temyize dair temyiz harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmadığı gerekçesiyle Dairemizce belirtilen eksikliklerin giderilmesine yönelik verilen ... E - ... K sayılı geri çevirme kararı üzerine muhtıra tebliğine rağmen davalı ... vekilinin harç ikmalinde bulunmaması akabinde yerel mahkemece 15/09/2015 tarihli ek karar ile anılan davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davalılardan .... yönünden hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına dair mahkemece verilen 15.09.2015 tarihli ek kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğundan bozulmasına ve kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir. Yerel mahkemece verilen 19.02.2015 tarihli ek kararın temyiz incelemesine geçildiğinde; davalı ... vekilinin eksik temyiz harcı ikmaline yönelik muhtıra gereğini yasal süresinde ifa etmediği anlaşıldığından ve yerel mahkemenin belirtilen 19.02.2015 tarihli ek kararının usulüne uygun olduğu görüldüğünden davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

2-Asıl hükme yönelik diğer davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelindiğinde ise davaya ve takibe konu alacağın bankaca diğer davalı ....'ye temlik olduğu dosyadaki temlik belgesi kapsamından anlaşılmıştır. Bu durumda davalı bankaya husumet düşmeyeceği ve davalı taraf sıfatı bulunmadığı gözetilerek hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken banka hakkında da esasa yönelik hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin ek kararı temyizine dair temyiz itirazlarının reddine yönelik olarak verilen yerel mahkeme ek kararının onanmasına (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 03.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6786, Karar No: 2019/11202, Tarih: 11.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/6786 E.  ,  2019/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Kaldırılması yada Kısıtlanması-Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Genişletilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı baba tarafından; velayet ve kişisel ilişki yönünden duruşma talepli olarak temyiz edilmişse de; velayet konusunun kesinleşmiş olması diğer temyiz istemlerinin ise niteliği dikkate alınarak HMK'nun 369. maddesi uyarınca duruşma isteminin reddiyle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkeme kararlarının infazda güçlük yaratmayacak nitelikte kurulması gerekmektedir. İlk derece mahkemesince davalı-karşı davacı babanın terditli olarak açmış olduğu kişisel ilişkinin genişletilmesi talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile İstanbul 3. Aile Mahkemesinin 2011/586 karar sayılı ilamında kurulan şahsi ilişkiye ek olarak çocuklarla baba arasında Kurban bayramının ikinci günü sabah 10:00'dan akşam saat 18:00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Bu konuda bağımsız bir karar verilmesi gerekirken önceki karara atıfta bulunmak ve ekleme yapmak suretiyle hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde kişisel ilişki düzenlemesi yapılması doğru değildir. Ayrıca davalı-karşı davacı baba ile velayetleri anneye verilen ortak çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki, babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikte değildir. Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölününün de düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).