muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11225, Karar No: 2021/11356, Tarih: 16.11.2021

Eldeki davada Mahkemece, uygulama kadastrosunun yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hükme esas alınan 20.06.2016 tarihli teknik bilirkişi raporu açıklanan ilkelere uygun olmadığı gibi, karar vermek için yeterli olduğundan da söz edilemez. Taşınmazın bulunduğu alanda tesis kadastrosu 1953 yılında yapılmış olup, anılan raporda, davacının zeminde gösterdiği patika yolun, ilk tesis kadastro paftasındaki yol ile aynı olduğu, ancak paftanın hatalı olduğu belirtilerek paftadaki patika yol yerine genişletilmiş patika yola göre çakıştırma yapıldığı ve sonucunda yenileme kadastrosunda hata bulunmadığının tespit edildiği açıklanmıştır. Ne var ki, söz konusu raporda, tesis kadastrosu paftasının hangi nedenle hatalı olduğu denetime elverişli olacak şekilde açıklanmadığı gibi, tesis paftasındaki patika yol yerine genişletilmiş patika yolun neden esas alındığı izah edilmediği gibi; dava konusu taşınmazlara ait tesis ve uygulama kadastrosu sırasında düzenlenen ölçü krokileri, hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, uygulama kadastrosu sırasında düzenlenen ada raporu, taşınmazların tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosu ile yenileme kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları ve ortofoto haritaları, varsa bu haritalarda değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, yine varsa yenileme kadastrosu sırasında yararlanılan diğer haritalar, dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak tesis ve yenileme kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgeler getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17123, Karar No: 2021/8592, Tarih: 13.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17123 E.  ,  2021/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet (Erteleme)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2)Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal

uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk çağrı kağıdının tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta

"ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağıönceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının tebliğinden sonra başvurmayan sanığa ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9792, Karar No: 2013/8108, Tarih: 24.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2011/9792 E.  ,  2013/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/son ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 35/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

2- Sanıklar ... ve ... hakkında; Beraat

Temyiz edenler : 1- Sanık ... müdafii, 2- Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yakalama, yer gösterme, el koyma tutanakları, HTS raporları, bilirkişi raporu, ikrar içeren sanık ...'ın beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın silahlı terör örgütünde ... kod adı ile faaliyet gösteren ... ... ve sanık ...'in isteğiyle sanık ... ile buluştuğu ve örgütün kırsalında faaliyet yürüten mensuplarına teslim edilmek üzere suça konu malzemelerin bulunduğu çantayı sanık ...'e ulaştırmak amacıyla sanık ...'dan teslim aldığı ancak üstlendiği görevi tamamlayamadan kolluk görevlileri tarafından yakalandığı, bu şekilde sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'in eyleminin silahlı terör örgütüne yardıma teşebbüs suçunu, sanık ...'ın eyleminin ise silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık ... hakkında örgüte yardım suçunun tamamlandığı kabul edilerek mahkumiyet, diğer sanıkların ise beraatine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık ... hakkında TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Bozma nedenine göre de;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanununu 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6143, Karar No: 2009/11516, Tarih: 08.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6143 E.  ,  2009/11516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

24.01.2007 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... Köyü 151 ada 13 parsel sayılı taşınmaz 1937 tarih 13 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak ...’nin zilyetliğinde bulunduğu, taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde 2007/6 Esas sayılı dava bulunduğundan söz edilerek 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ... ve yüzölçümü mahkemece belirlenmek üzere tespiti yapılmıştır.

151 ada 14 parsel sayılı taşınmaz senetsiz ve belgesizden mezarlık niteliğinde olduğu, taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde 2007/2 esas sayılı dava bulunduğundan söz edilerek 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ... ve yüzölçümü mahkemece belirlenmek üzere tespiti yapılmıştır.

15 parsel sayılı taşınmaz 1938 tarih 11 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir.

16 parsel sayılı taşınmaz 1937 tarih 11 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak ...’ün zilyetliğinde bulunduğu, taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde 2007/6 Esas sayılı dava bulunduğundan söz edilerek 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ... ve yüzölçümü mahkemece belirlenmek üzere tespiti yapılmıştır.

Davacı ... Yönetimi17.1.2007 tarihinde; ... Köyü Tüzel Kişiliği ve Hazineyi taraf göstererek 569 ila 572 OTS' lerin batısında kalan taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilip taşınmazların tutanak aslı ile kadastro mahkemesindeki dava dosyası birleştirildikten sonra davanın kısmen kabulüne, 151 ada 14 parselin (A) ile işaretlenen bölümünün resmi belgelere göre yeşil renkli ormanlık alanda gözükmekte ise de kadim mezarlık olduğunun belirlendiği, 6831 Sayılı Yasanın 1/d maddesi uyarınca orman sayılamayacağı, 151 ada 13 parselinde resmi belgelere göre orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesi ile 151 ada 13 ve 14 parsellerin tespit gibi tapuya tesciline, 151 ada 15 ve 16 parsellerin, ... bilirkişiler tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, 151 ada 15 parselin (B) ile işaretlenen kesiminin ..., 151 ada 16 parselin (B) ile işaretlenen bölümünün ... adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08/07/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5714, Karar No: 2020/10052, Tarih: 11.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/5714 E.  ,  2020/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Milli Eğitim Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8531, Karar No: 2023/941, Tarih: 01.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8531 E.  ,  2023/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/586 E., 2016/395 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli ve 2015/121073 soruşturma, 2015/41209 Esas, 2015/2579 iddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/586 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması ve gerekçelendirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, yeterli delilin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasına göre parmak izinin araçta bulunabileceğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesinin gerektiği, mağdurun şikâyetçi olmadığı ve zararın karşılanmasını talep etmediği hususlarının Mahkemece değerlendirilmediği, yargılamanın kapalı yapılması gerekirken açık yapıldığı, uzlaştırma işleminin yapılmadığı, suça sürüklenen çocuğun sorgusu sırasında sosyal çalışma uzmanının bulundurulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde şikâyetçiye ait 34 VL 6060 plaka sayılı aracın camını kırıp kilitli aracı düz kontak yapmak suretiyle çaldığı iddia olunarak kamu davasının açıldığı, suça sürüklenen çocuğun gözlemlenen fiziksel ve şahsi durumu, sosyal ve ekonomik durumuna dair edinilen kanaat değerlendirildiğinde hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesine gerek görülmediği, olay yeri inceleme tutanağı, ekspertiz raporu, mevcut delil durumu ve tüm dosya kapsamına göre şikâyetçiye ait aracın sol ön kapı camı içinde suça sürüklenen çocuğa ait parmak izinin ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun parmak izinin elde edilmesi hususunda makul ve hayatın olağan akışına uygun bir açıklamada bulunamadığı hususları göz önüne alındığında, suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyen suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmiştir.

2. Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 07.08.2015 tarihli ve 2015/1552 sayılı ekspertiz raporunda, aracın sol ön kapı iç yüzeyi üzerinden alınan parmak izinin, suça sürüklenen çocuğun sağ el baş parmak izi ile aynı olduğu belirtilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarında, suçu kabul etmediği, çevresinde bazı hırsız arkadaşlarının olduğunu, onlar araç çalınca kendisinin de bindiğini, bu yüzden parmak izinin çıkmış olabileceğini beyan etmiştir.

4. Kolluk görevlilerince düzenlenen 02.08.2015 tarihli tutanağa göre, şikâyetçiye ait aracın 02.08.2015 günü saat 05.20 sıralarında arka camı kırık, düz kontak yapılmış ve araç içerisinde inşaat demirleri bulunmakta iken, terk edilmiş halde bulunarak emniyet otoparkına çektirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadığı ve gerekçesinin gösterilmediğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;