muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/802, Karar No: 2007/892, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/802 E.  ,  2007/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Av.... ... adına davalılar .... ve ... vekili olarak karar tebliği yapılmış ise de dosyada ...'in vekaletnamesine rastlanamamıştır. Davalı ...'in vekaletnamesinin temini ile dosya içerisine konulması, vekaletname ibrazı sağlanamaz ise davalı ...'e mahkeme kararının usulen tebliği ile temyiz süresinin beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24252, Karar No: 2010/6432, Tarih: 18.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24252 E.  ,  2010/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

HGK.nun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258 esas - 1991/344 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 32.maddesinde; "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise, muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur" hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, usulsüz yapılan tebliğ, mutlaka batıl olmayıp, muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olur. Bunun için muhatabın, tebliği öğrendiğini beyan etmesi ve tebliğden yeni haberdar olduğunu bildirerek tebliğin usulsüzlüğünü şikayet etmesi gerekir. Bu durumda tebliğ tarihi muhatabın bildirdiği "öğrenme tarihi"dir. Öğrenme tarihi bildirilmemiş ise en geç şikayet tarihinde öğrenildiğinin kabulü gerekir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile 7201 Sayılı Kanunun 32.maddesi gereğince tebliğ tarihinin, şikayet tarihi olan 27.8.2009 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tebliğ işleminin iptali isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3672, Karar No: 2024/17693, Tarih: 17.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/3672 E.  ,  2024/17693 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/282 E., 2021/719 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.06.2012 tarihli ve 2010/428 Esas, 2012/1517 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/14508 Esas, 2016/1957 Karar sayılı bozma kararı sonrası yapılan yargılama ile İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2016/193 Esas, 2018/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkraları uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 30.05.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanığın denetim süresi içinde 20.03.2018 tarihinde işlediği "nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme" suçundan İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.10.2019 tarih ve 2018/510 Esas, 2019/667 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/719 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı, " Her ne kadar sanık ... hakkında İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/10/2021 gün ve 2021/282 Esas ve 2021/719 Karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191. Maddesinde tanzim olunan suçu işlediğinden bahisle 2 yıldan başlanarak neticeten 1 YIL 8 AY hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, dosya kapsamındaki suç tarihinin 2010 yılı olduğu, suç tarihinde atılı suçun cezasının ilgili kanun maddesinde 1 yıldan 2 yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği, ilgili kanun maddesinde 2014 yılında yapılan değişiklikle eylemin cezasının 2 yıldan 5 yıla kadar denilmekle artırıldığı, mahkemenin neticeten verdiği cezada 2014 yılında yapılan ve sanığın

aleyhine olan değişikliğin esas alındığı, suç tarihindeki cezanın sanık yönünden daha lehe olması durumu göz önüne alındığında sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği, bu hususun usul ve yasaya aykırı olduğu " gerekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; bozmaya uyulduğu ancak,

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davası üzerine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki, yasal düzenleme dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın "nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme" suçunu işlediği gerekçesi ile ihbarda bulunulduğu ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 30.05.2018 tarihinde kesinleştiği, ihbar olunan suç tarihinin ise 20.03.2018 olduğu; ihbar olunan suçun denetim süresi başlamadan önce işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden ve; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 191 inci madde hükümleri çerçevesinde verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin özel bir düzenleme niteliğinde olduğu, bu itibarla hükmün ancak; ihbara konu suçun "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu olması halinde açıklanabileceği gözetilmeksizin, "nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme" suçundan verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/719 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/17927, Karar No: 2020/7296, Tarih: 16.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17927 E.  ,  2020/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.02.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki haciz ve ipotek şerhlerinin terkini talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydındaki haciz ve ipotek şerhlerinin terkini istemine ilişkindir

Davacı vekili, ... İli, ... İlçesi, 23975 ada 1 parsel sayılı taşınmazda dava dışı ... adına kayıtlı bir kısım payın müvekkili Milli Eğitim Bakanlığı tarafından kamulaştırıldığını belirterek adı geçen pay üzerinde davalılar lehine tapu kaydında bulunan haciz ve ipoteklerin kamulaştırma bedeli olarak depo edilen 62.250,00 TL'den karşılanarak terklerine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 326. maddesinde, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. HMK’nın 323/a maddesi uyarınca karar ve ilam harçları da yargılama giderleri arasında olup davanın kabulü halinde, karar ve ilam harcından davalı taraf sorumlu olacaktır.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde, hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davanın açılmasında davalılara atfedilecek bir kusur bulunmadığından yargılama giderleri ile sorumlu tutulmamaları gerekirken yargılama giderlerinin davalılardan alınmasına ve davacı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davanın açılmasında davalılara atfedilecek bir kusur bulunmadığından yargılama giderleri ile sorumlu tutulmamaları gerekirken yargılama giderlerinin davalılardan alınmasına ve davacı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün (2.) fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine "davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesine, hükmün (3. ve 4.) fıkralarının hükümden çıkarılarak yerlerine ayrı birer fıkra olarak "yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına" ve "davacı taraf lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" ibarelerinin eklenmesine, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10311, Karar No: 2014/8510, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10311 E.  ,  2014/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4037, Karar No: 2023/4522, Tarih: 17.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/4037 E.  ,  2023/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 Esas, 2022/202 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davacılar vekili tarafından temyiz edildiği, dava konusu uyuşmazlığın niteliğinin yargılamanın iadesi istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay’ın 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı içtihatları birleştirme kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, mahkemece verilen nihai nitelikteki kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği açıktır. Belirtilen sebeple mahkemece verilen 08.11.2022 tarihli kararın istinaf incelemesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Kanun yolu değerlendirmesi yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine İADESİNE,

17.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7533, Karar No: 2010/7135, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7533 E.  ,  2010/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ... tarafından temyizden vazgeçme dilekçesi verilmiş ve kimlik tespiti yapılmış ise de tespiti yapan kişinin kimliği tutanakta belirtilmemiştir. Davalı ...'ın kimlik tespiti yapılarak dilekçenin kendisi tarafından verildiğinin belirlenmesine ve nüfus cüzdan örneğinin dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 5.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16870, Karar No: 2017/12068, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16870 E.  ,  2017/12068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21810, Karar No: 2014/7251, Tarih: 07.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21810 E.  ,  2014/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'ın kayden paydaşı olduğu 315 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında İsa olması gereken baba adının... yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiş, dava sırasında soy ismi de eklenmek suretiyle kayıtların düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıt malik.... ile davacının murisinin aynı kişi olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6316, Karar No: 2011/15449, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6316 E.  ,  2011/15449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2011 günü temyiz eden davacı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekili Av. ...'in yüzlerine karşı, duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın baraj maksimum su seviyesinden itibaren 300 metrelik "baraj mutlak koruma alanı" içerisinde kalıp kalmadığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazda hiçbir inşaat ve tarımsal faaliyetin yapılıp yapılamayacağı araştırılmadan davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12071, Karar No: 2012/301, Tarih: 18.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12071 E.  ,  2012/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı kayden maliki bulunduğu 360 parsel sayılı taşınmaza davalının su atım pompası tesis etmek ve su boruları geçirmek suretiyle yaklaşık 5 yıldır müdahalede bulunduğunu, tesisin kaldırılması taleplerine olumsuz cevap verdikleri gibi kira bedeli de ödemediklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi yıkım ve ecrimisil istemiş, yargılama sırasında ecrimisil isteğinden feragat etmiştir.

Davalı, tesisin bulunduğu yerin dere yatağında olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında temliken tescil savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin tesisinin davacının iştiraken maliki bulunduğu taşınmaz içinde kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesi ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin feragat nedeniyle reddine, temliken tescil isteminin ise yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından serisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla) ONANMASINA, 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.