muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2834, Karar No: 2012/13197, Tarih: 03.07.2012

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereklerine uygun olarak yargılama yapma ve hüküm verme zorunluluğu doğar. Bozma sonrası yapılan yargılama ve toplanan deliller değerlendirildiğinde; itibari hizmet süresinden yararlanmak için yasada öngörülen basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olma ve Ek-5/II. maddenin alt bentlerinde (a-f) yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında gerçekleşmiş bulunmasına ilişkin yasal koşulların bozma ilamı içeriğine uygun olarak ayrıntılı bir biçimde irdelenip tartışılmadığı, diğer taraftan, işyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluştuğuna göre, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak değerlendirilmesi gerektiği hususu irdelenip, gerekçeleri her bir bölüm için ayrı ayrı açıklanıp gösterilmeden, tüm bölümlerin Ek-5/II. madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin rapora göre hüküm tesis edildiği, yine, çalışılan işyeri bölümlerinin farklı nitelikler göstermesi gözetilerek, hangi bölümde ne kadar süreyle çalışıldığı olgusu delillendirilip belirlenmeden yazılı biçimde tespit kararı verildiği, ayrıca, bozma ilamında; işyeri ve yapılan işin niteliği ve özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde ve dosyaya sunulan analiz raporlarıyla varılan sonuçlardan ayrılma gerekçeleriyle birlikte ortaya konulması gereğine işaret edilmesine rağmen, bu hususların çalışılan her bir bölüm yönünden irdelenip gerekçeleriyle birlikte açıklığa kavuşturulmadığı, kaldı ki, dosyada mevcut bilirkişi raporlarının bu yönde farklı değerlendirmeler içermesine rağmen, bu yöndeki çelişkiler dahi giderilmeksizin yazılı biçimde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzman tıp doktoru ile iş güvenliği uzmanı olan ve matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılıp, önceki bozma ilamı içeriğine uygun değerlendirme ve irdelemeleri içeren rapor düzenletmek suretiyle ve mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin de giderilmesi sağlanarak, ayrıca koşulları varsa itibari hizmete esas çalışma süreleri de belirlenerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/11372, Karar No: 2005/492, Tarih: 31.01.2005

5. Hukuk Dairesi 2004/11372 E., 2005/492 K.

**5. Hukuk Dairesi 2004/11372 E., 2005/492 K.**

**- ARSA NİTELİĞİ

- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN İNDİRİLMESİ**- 2981 S. İMAR VE GECEKONDU MEVZUATINA AYKIRI YAPILARA UY... [ Madde 9 ]

- 2981 S. İMAR VE GECEKONDU MEVZUATINA AYKIRI YAPILARA UY... [ Madde 10 ]

- 2981 S. İMAR VE GECEKONDU MEVZUATINA AYKIRI YAPILARA UY... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 2981 sayılı Yasanın 9., 10. ve 13/b. maddeleri uyarınca davalı idareye ait taşınmazı üzerindeki davacının gecekondusu sebebiyle tahsis yapılan zemine takdir edilen bedelin indirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 2981 sayılı Yasanın 9., 10. ve 13/b maddeleri uyarınca davalı idareye ait taşınmaz üzerindeki davacının gecekondusu sebebiyle tahsis yapılan zemine takdir edilen bedelin indirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesini harçlandırmadığından temyiz dilekçesi geçersizdir. Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü ile emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tesbit edilmesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün (ONANMASINA), davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 31.1.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5593, Karar No: 2013/6863, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5593 E.  ,  2013/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İİK.nun 269/a maddesi gereğince kesinleşen icra takibi nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesine göre muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Öte yandan Tebligat Kanununun 21.maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere bir fıkra ilave edilmesine ilişkin 6099 sayılı Kanun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup maddeye ilave edilen bu fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür.

Ne var ki tebliğ işleminin Tebligat Kanununun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebligat memurunca tebliğ zarfına yazılması zorunludur.

Ne var ki tebliğ işleminin Tebligat Kanununun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebligat memurunca tebliğ zarfına yazılması zorunludur.

Olayımızda, davalıya dava dilekçesinin Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmişse de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan adreste komşu imzası ya da imzadan imtinaya ilişkin bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanununun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin davalıya yapılan tebligat geçersizdir. Dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir usulüne uygun tebligat yapıldıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

FAC/MG/FH
Yargıtay — Esas No: 2011/10190, Karar No: 2011/13374, Tarih: 03.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10190 E.  ,  2011/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.01.2010 gününde verilen dilekçe ile 3402 sayılı Yasanın 41.maddesi uyarınca yapılan düzeltme isteminin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 969 sayılı parsele ilişkin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesine dayanılarak yapılan düzeltme işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

969 sayılı parselin tapulama tespiti 30.08.1966 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihteki çapa göre taşınmaz, tapulama harici bırakılan yerler ve dere sınırı ile çevrilidir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41.maddesi uygulama yönetmeliğinin 15.maddesi hükmüne göre “Orman, mera, kamu taşınmazları, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki genişletmeye elverişli yerlere sınırı olan taşınmazlar ile kadastrosu ya da kadastro sonrası sınırları hükmen belirlenerek kesinleşmiş olan parsellerdeki sınırlandırma hatası düzeltilemez.” Anılan hüküm gereğince, yukarıda belirtilen nitelikteki sınırlarla çevrili 969 sayılı parselde düzeltme işlemi yapılması olanaksızdır.

Yapılan bu saptamaya göre mahkemece davanın kabulü gerekirken, reddedilmiş olması yasaya aykırı olup, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2024, Karar No: 2014/6153, Tarih: 13.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2024 E.  ,  2014/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/466-2013/187

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av.D..K...geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davacı kiralayan tarafından davalı kiracı ve kefil hakkında ödenmeyen kira paralarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, Kadıköy 2. İcra Müdürlüğünün 2012/2314 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin 425.903.96 TL üzerinden devamına, %20 icra-inkar tazminatına yönelik talebin reddine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı kiralayan tarafından davalı kiracı ve kefil hakkında ödenmeyen kira paralarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, Kadıköy 2. İcra Müdürlüğünün 2012/2314 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin 425.903.96 TL üzerinden devamına, %20 icra-inkar tazminatına yönelik talebin reddine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, taraflar arasında düzenlenen 1.6.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinden 6268 ada 15 parselde kayıtlı iş bu taşınmazın Leasing yolu ile satılması için davacı ile 8.3.2011 tarihinde bir protokol düzenlendiğini, bilahare 15 parselin satışından sonra davalı kiracı şirket ve diğer davalı müteselsil kefil M.. Y.. ile 15 parsel üzerinde davalılar tarafından yapılan iş merkezinin 3.kişilere kiralanarak gelir elde edilmek üzere 1.6.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira sözleşmesi gereği kiranın aylık KDV hariç 70.000 USD olduğunu, davalıların 2011 yılı Aralık ve 2012 yılı Ocak ayı kira paralarını ödememeleri üzerine aylık 70.000 USD'den 2011 yılı Aralık ve 2012 yılı Ocak ayları kiraları ile sözleşme gereğince muaccel hale gelen toplam 6 aylık KDV dahil 495.600 USD kira paralarının tahsili amacıyla Kadıköy 2. İcra Müdürlüğünün 2012/2314 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalılar tarafından söz konusu takibe itiraz edildiğini,kira sözleşmesi düzenlendiği tarih itibariyle binanın dış cephesi bitirilmiş ise de iç kısımlarının bitirilmemiş,ara katların boş olduğunu,ayrıca davalılar ile dava dışı Carrefoursa arasında imzalanan 26.3.2010 tarih ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile binanın zemin katında Carrefoursa'nın kiracı olarak bulunduğunu,davacının bu kiracıya itiraz etmediğini, zira davacı, davalının kira sözleşmesi gereğince ayda 70.000 USD ödemesi halinde davalının taşınmazın hangi bölümden ne kira aldığını önemsemediğini,ayrıca Carrefoursa'nın aylık cirosuna göre davacıya ödediği 10.000 TL'yi takip dönemine ait aylar kira parasından tenziline de davacının itirazının olmadığını, Carrefoursa'dan tahsil edilen paranın davalının ilk altı aylık kiralarına ait ödenmeyen KDV'lere mahsup edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalıların kötü niyetli olması sebebiyle takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra-inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili, cevap dilekçesinde, davacı ile davalı şirket arasında 1.6.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile 3 bodrum+1 zemin+3 normal kat+35 bağımsız bölümden oluşan taşınmazın kiralandığını, sözleşmenin 2.5 maddesi gereğince davacının kiralananı eksiksiz ve tam olarak davalı kullanımına hazır vaziyette davalıya teslim etmediğini, sözleşmenin 5.3 maddesi

gereğince kiralanan eksiksiz kullanıma sunulmazsa kira alınmayacağı düzenlemesine rağmen davacının kiraları tahsil ettiğini,davalıya kiralananın eksiksiz ve tam teslim edilmediğinin Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/133 D.iş sayılı dosyasında da tespit ettirildiğini, buna göre binanın zemin+bodrum+1.katını Carrefoursa'nın kullandığının tespit edildiğini bildirmiştir. BK'nun 81.maddesi gereğince davacı edimini eksiksiz yerine getirmediğine göre davalınında edimini yerine getirmesi beklenemez, bu nedenle ödemezlik definde bulunduklarını, davacının ayrıca davalının bu yeri alt kiracılara kiralamasına engel olarak, yazılı onay vermeyerek davalının zarara uğramasına neden olduğunu, bu nedenlerle davalı tarafça sözleşmenin haklı nedenle 14.2.2012 tarihinde feshedildiğini, kiralanan taşınmazın tahliye edilip anahtarların 7.3.2012 tarihinde davacı şirketin binada görevli güvenlik personeline teslim edildiğini,ayrıca davalının Carrefoursa'nın kullandığı yerler dışındaki üst katların ve çatının boş olduğunu Kartal 18.Noterliğince 14.3.2012 tarihinde tespit ettirildiğini, anahtar teslim tutanağı ve noter tespitinin davacıya 20.3.2012 tarihli ihtar ile bildirildiğini, davalının temerrüde düşürülmediğini, muacceliyet şartının gerçekleşmediğini, talep edilen ve işletilen faiz oranının fahiş olduğunu, davacının Carrefoursa'dan tahsil ettiği kiraları 6 aylık peşinatın KDV'sine mahsup ettiklerini bildirmiş ise de, davacının KDV'ler için ayrı takip başlattığını, Kadıköy 6. İcra Müdürlüğünün 2012/2325 Esas sayılı dosyasında ihtirazı kayıt ile KDV'lerin ödendiğini, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini, davacı aleyhine asıl alacağın %40'ından az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini savunmuştur. Mahkemece, davalı kiracının kira sözleşmesini haklı nedenle feshetmiş olsa da davacı ile kira sözleşmesini kiralanan taşınmazda başka kiracı(Carrefoursa) bulunduğunu bilerek imzaladığı, bu nedenle anahtar teslim tarihine kadar kira parasından sorumlu olduğu gerekçesiyle itirazın iptaline, takibin 425.903,96 TL üzerinden devamına,%20 icra tazminatı isteminin reddine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında kira sözleşmesi imzalanmadan önce dava konusu 6268 ada 15 parselde kayıtlı iş bu taşınmazın davalı şirket adına tapuda kayıtlı iken davacı ile 8.3.2011 tarihli protokol imzalandığı, bu protokol gereği taşınmazın Garanti Finansal Kiralama AŞ.'ye satılacağının, davacı şirketin Leasing kiracısı olacağının kararlaştırıldığı, taşınmazdaki eksikliklerin satıcı (dosyamız davalısı şirket) tarafından engeç 1.6.2011 tarihine kadar giderileceğinin kararlaştırıldığı, bu protokolden sonra davacı şirket ile davalı şirket arasında 1.6.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlenerek dava konusu taşınmazın davalı şirkete kiralandığını, diğer davalı M.. Y..'nın müşterek borçlu-müteselsil kefil olarak sözleşmeyi imzaladığını, kira sözleşmesi gereği aylık kiranın KDV hariç 70.000 USD olduğu, davalının kiralananın tam ve eksiksiz teslim edilmediği gerekçesiyle kira paralarının ödemediği, bunun üzerine davacı tarafça kira paralarının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığı hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu olmayan kira sözleşmesinin 2.1. maddesinde kiracıya alt kiralama hakkı tanındığı, 2.2. maddesinde alt kiralama için davacı kiralayanın yazılı onayı şartı getirildiği, 2.4. maddesinde ise kiralananın kiracıya yeni ve eksiksiz teslim edildiği, 2.5. maddesinde kiraya konu mecurun 35 bağımsız bölümden ibaret ve tüm binanın bir bütün olarak kiralandığı, 4.1. maddesinde kiracının aynı zamanda mecurun kiralayandan önceki mülkiyeti ile ilgili olduğundan, mecura ait inşa eden (müteahhit) sıfatıyla hukuki sorumluluklarının da ayrıca devam ettiği, 7.2.maddesinde kiralardan birinin süresinde ödenmemesi halinde o takvim yılındaki kiraların muaccel olacağı açıkça yazılmıştır. Kira sözleşmesinin bu hükümleri geçerlidir ve tarafları bağlar. Dosya arasında mevcut uyuşmazlık konusu olmayan protokol ve ekleri ve sözleşmenin 2.4.maddesinde açıkça kiralananın yeni ve eksiksiz olarak teslim

edildiğinin yazılması karşısında kiralananın davalı kiracıya yeni ve eksiksiz olarak kiralandığının kabulü gerekir. Bunun aksi ancak yine bir yazılı belge ile kanıtlanabilir. Ayrıca, kiralananın taşınmazın eski maliki ve müteahhidi şimdiki kiracısı olan davalı şirketin kira sözleşmesi düzenlenirken kiralananın ne durumda olduğunu en iyi bilen ve yine taraflar arasında düzenlenen protokoller ile kiralanandaki eksiklikleri belirlenen tarihe kadar tamamlamayı taahhüt eden kişi olarak kira sözleşmesini imzalaması karşısında kiralananın tam ve eksiksiz teslim edildiğini savunması ve bu nedenle kiraları ödemezlik definde bulunması doğru değildir.

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispat edileceği hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 200 ve 201.maddeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez. Kiralayan anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayinini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiralayana bildirmektir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiralayana bildirildiği tarihte son bulur. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Davalı, kiralanan taşınmazı 7.3.2012 tarihinde tahliye ettiğini iddia etmiş, davacı kiralayan ise yasal anahtar teslimi bulunmadığını, taşınmazın 7.3.2012 tarihinde tahliye edilmediğini, bu tarihten sonrada davalının taşınmazda bulunduğunu savunmuştur. Davalı tahliyeyi ve anahtar teslimini kanıtlamakla yükümlüdür. Anahtar teslimi ancak yazılı belge ile kanıtlanabilir. Toplanan delillere göre davalı kiracı tahliye ve anahtar teslimini kanıtlayamamıştır. Zira, davacı kiralayan şirketin temsilcisi, yetkilisi olmayan güvenlik elemanlarına bir kısım anahtarların teslim edilmesi yasal anahtar teslimi olarak kabul edilemez. O halde davalı taraf takip konusu aylar kiralarının tümünden sorumludur. Mahkemece takip konusu ayların tümü üzerinden varsa ödemeler dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca kabule göre de, davacı tarafça kira sözleşmesinde USD olarak belirlenen kira alacağı icra takip dosyasında da USD olarak talep edildiğine göre mahkemece hüküm altına alınan alacağın ödeme günündeki TL karşılığına hükmedilmesi gerekirken, takip tarihindeki TL karşılığına hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Ayrıca kabule göre de, davacı tarafça kira sözleşmesinde USD olarak belirlenen kira alacağı icra takip dosyasında da USD olarak talep edildiğine göre mahkemece hüküm altına alınan alacağın ödeme günündeki TL karşılığına hükmedilmesi gerekirken, takip tarihindeki TL karşılığına hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.