muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/942, Karar No: 2025/347, Tarih: 09.01.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "...Konak Sosyal Güvenlik Merkezinin cevabi yazısı ile Sigortalı ... hakkında iş kazası sigortasından kurum tarafından işlem yapıldığına dair geçici ve sürekli iş göremezlik ödeneği ödendiğine dair herhangi bir kayda rastlanılmadığını, dolayısıyla iş kazasından rücuya tabi bir gelir bağlanmadığı ve peşin sermaye değeri oluşturmadığı bilgisi verildiği, kuruma yapılan sürekli iş göremezlik geliri talebinde bulunulmadığından kaza olayı ile ilgili herhangi bir işlem yapılmadığını, iş kazası dosyası oluşturulmadığını ve komisyonca bir karar alınmadığını, sigortalıya geçirdiği iş kazası nedeniyle istirahatlı kaldığı 08.10.2014-07.04.2015 tarihleri arasındaki süreler için toplam 5.764,44 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği bildirilmiştir. Davacı vekiline 23.09.2020 tarihli celsenin 7 nolu ara kararı uyarınca müvekkilinin mululiyet tespiti hususunda SGK'ya başvuru yapıp yapmadığı hususunda beyanda bulunması ve başvuru yapması halinde Mahkememize bilgi verilmesi için 2 hafta kesin süre verildiği, davacı vekili tarafından beyanda bulunulmadığı, 20.04.2021tarihli celsenin 3 nolu ara kararı ile davacı vekiline yeniden süre verildiği, davacı vekili tarafından beyanda bulunulmadığı, 09.09.2021 tarihli celsenin 3 nolu ara kararı ile davacı vekiline bu defa "Davacı vekiline son kez davacının sürekli iş göremezlik geliri ve maluliyet tespiti hususunda SGK'ya başvuru yapması ve başvuru yaptığına ilişkin mahkememize beyanda bulunması için 4 haftalık kesin süre verilmesine, davacı vekiline daha önce bu hususta süre verildiği ancak bu doğrultuda işlem yapıldığına dair beyanda bulunulmadığı gibi son iki celsedir mazeret vererek tanıklarının dinlenmesi yönünde yapılan ara kararlara karşı da herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşıldığından, kesin süre içerisinde ara karar uyarınca işlem yapılmaması halinde mevcut delil durumuna göre karar verileceğinin ihtarı ile duruşma zabtının davacı vekiline tebliğine," şeklinde ihtaratlı ara karar kurulduğu ve duruşma zaptının tebliğine rağmen yine beyanda bulunulmadığı anlaşılmıştır. Davacı vekilinin 02.12.2021 tarihli celsede:" Ben, ilgili tebligat uyarınca müvekkile bu konuda bilgi verdim, ancak tarafıma herhangi bir dönüş olmadığından biz de bir beyanda bulunamadık." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Davacıya iş kazası sebebi ile Kurum tarafından iş göremezlik ödeneği ödenmiş ise de davacı işçi tarafından iş göremezlik tespiti ve gelir bağlama yönünden Kuruma verilen kesin sürelere rağmen celseler boyunca başvuru yapılmadığından ve davacının maluliyet oranı tespit edilemediğinden, yargılamaya devam edilememiş ve davanın ispat edilmediği anlaşılmakla..." gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; öncelikle davada üst üste iki defa mazeret verdiklerinden bahsedildiğini, fakat mazeret sebeplerinin hiçe sayılarak yazılmış olan gerekçeli kararda sanki duruşmayı uzatma amacıyla mazeret verildiği şeklinde bir anlam çıkarıldığını, oysa ki ilk mazerette davalı meslektaşınında da görüldüğü üzere olumsuz hava koşullarından dolayı adliyeye ulaşmasının mümkün olamadığını, basında dahi İzmir'de ki olumsuz hava koşullarının haber olarak çıktığını, diğer mazeretinin de yine haklı sebeplerinden dolayı duruşmaya katılmasının mümkün olamadığını, her iki celsede de davalı tarafın da mazeret sunduğunu, fakat sadece davacı vekilinin mazeretleri sebebiyle davanın uzatılmaya çalışıldığı şeklinde bir karar verildiğini, bunun hakkaniyete aykırı bir karar olduğunu, ayrıca söz konusu iş kazasının davalı tarafça da SGK'ya bildirildiğinin davalı tarafça da beyan edildiğini, en son celse de ise her iki tarafın tanıkları hazır edildiği halde dinlenmediğini, mağdur olmuş davacı işçinin verilmiş olan bu kararla mağduriyetinin ikiye katlandığını, Mahkemenin dosyayı bilirkişiye göndermeden, hazır olan tanıkları dinlenmeden sadece verdikleri mazeretlerden bahsedilmiş olmasının ve SGK'ya bildirim yapılmamış olması gerekçe gösterilerek verilmiş olan kararın hukuka aykırı olup kaldırılması gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçeleri ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından; Mahkemece davacı vekiline davacının sürekli iş göremezlik geliri ile maluliyet tespiti hususunda SGK'ya başvuru yapması ve başvuru yaptığına ilişkin mahkemeye beyanda bulunması amacıyla 4 haftalık kesin süre verildiği, kesin süre içerisinde ara karar uyarınca işlem yapılmaması halinde mevcut delil durumuna göre karar verileceğinin ihtarı ile duruşma zaptının tebliğe çıkarıldığı, duruşma zaptının tebliğine rağmen davacı vekilince kesin süre içerisinde beyanda bulunulmadığı bu yönüyle de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Bekletici sorun" başlıklı 165. maddesinin ikinci fıkrası; “Bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması başka bir davanın veya idari makamın çözümüne bağlı ise Mahkeme, ilgili tarafa görevli Mahkemeye veya idari makama başvurması için uygun bir süre verir. Bu süre içinde görevli Mahkemeye veya idari makama başvurulmadığı takdirde, ilgili taraf bu husustaki iddiasından vazgeçmiş sayılarak esas dava hakkında karar verilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece davacıya verilen kesin süre içeren ihtaratların HMK'nın 165/2. maddesi kapsamına uygun olarak ayrıntılı düzenlenmediği anlaşılmakla davacının kaza nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti yapılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; açıklandığı üzere anılan madde metnine uygun ara karar tanzim ve tebliği ile sonucuna göre irdeleme yapmak, buna rağmen keyfiyet yerine getirilmezse iş kazasının varlığı hususunda Kurumca ihtilaf çıkarılmaması karşısında davacı vekiline davacının kaza nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti talebine dair dava dışı Kurum ile hak alanını ilgilendirdiğinden davalı işveren aleyhine dava açması amacıyla süre vermek ve devamla açılan davanın bekletici mesele yapılması suretiyle sonucunu beklemek davacı tarafça davanın verilen sürede açılmaması halinde ise davacının kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik oranı % 0 kabul edilerek en azından geçici iş göremezlik dönem zarar hesabının dairemiz içtihatlarına uygun olarak kusur incelemesinin yapılması sonrasında belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı temyiz edenlerin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8084, Karar No: 2022/8925, Tarih: 12.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8084 E.  ,  2022/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.07.2021 tarih ve 2021/305 E. - 2021/569 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kendi mizan ve muavin defterlerine göre davalı şirketten yapılan hizmet bedeli ve ticari faaliyet sebebi ile alacaklı konumda olduklarını, icra takibi başlattıklarını, davalının borcunu ödemediği gibi takibe de kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendisinin de aralarında bulunduğu Halikarnas Şirketler Grubunun 2008 yılında şirketler arasında hisse devirlerinin olduğunu, şirketlerin bu devir ve ayrılma sırasında çeşitli ödeme ve devir işlemlerinin olduğu ve bunların da tamamlandığını, başkaca bir borçlarının olmadığını, davanın kötüniyetle açıldığını, ticari işlemlerinin olmadığını ileri sürerek davanın reddini, ortaklık payı alacağı talep ediliyorsa da bunun da zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; bozmadan önce bilirkişilerden rapor alınmış bilirkişiler, 30/09/2016 tarihli kök raporda özetle davacı ile davalı şirketlerin ticari defter kayıtları, davacının alacak miktarına ilişkin iddialarını 26.267,18 TL tutarındaki alacak kısmı kadar destekler ve doğrular nitelikte görünmekle birlikte söz konusu ticari defter kayıtlarından 2008 yılı içerisinde doğduğu anlaşılan alacak kalemlerinin, davacı tarafından iddia edilen ticari ilişkinin varlığından kaynaklanan, alacak - borç ilişkisinden dolayı mevcut olduğu ve bu haliyle davalıyı borçlu konuma soktuğu yani davalının iddia ettiği gibi tasfiye sürecindeki devir ve paylaşımların bir gereği olmadığının anlaşıldığı, 03/11/2017 tarihli ek raporda ise davacı tarafından iddia edilen ticari alacak ilişkisinin varlığından kaynaklanan ticari alacağın mevcut olduğunu ve bu haliyle davalıyı borçlu konuma soktuğunu, yani alacak borç ilişkisinin davalının iddia ettiği gibi tasfiye sürecindeki devir ve paylaşımların bir gereği olmadığını ortaya koyacak belgeler davacı tarafından dosyaya ibraz edilmemiş olduğundan davacının işbu davasındaki ticari alacak iddialarının ispata muhtaç olduğunu mütalaa etmiş olup, davacının davalı şirketten ticari faaliyeti sebebiyle alacaklı olduğundan bahisle davalı aleyhine icra takibi yaptığı,davalının itirazı üzerine mahkememizde itirazın iptali davası açıldığı, tarafların tacir olması sebebiyle ticari defterleri üzerinde inceleme yapıldığı, taraflar tacir olduğundan Türk Ticaret Kanunu kapsamında defter tutma yükümlülüklerinin bulunduğu, davacının 2009, 2010, 2012 ve 2013 yılları defterlerinin kapanış tasdikleri yapılmış olduğu, davacı lehine ve kesin delil vasfında olduğu, 31.12.2013 tarihi itibariyle davalıdan 26.360,73 TL tutarında alacağının bulunduğu, davalının ticari defterinden davacı şirkete 26.267,18 TL tutarında borcunun olduğu tespit edildiği, davalı şirketin, davacı şirkete olan borcu bilançosunda gösterdiği ve kabul ettiği, tarafların ticari defter ve kayıtlarının 2013 yılı sonu itibariyle 26.267,18 TL tutarında alacak borç miktarı bakımından birbirini teyit ettiği anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun İstanbul Anadolu 20. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7891 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline, takibin 26.267,18 TL üzerinden devamına, asıl alacak üzerinden takip tarihi itibariyle avans faiz işletilmesine, şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.345,31 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5272, Karar No: 2023/934, Tarih: 16.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5272 E.  ,  2023/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1198 Esas, 2021/540 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/261 E., 2019/411 K.

Taraflar arasındaki alacak ve yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, duruşma istemli olarak davalı-karşı davacı şirket vekili tarafından, duruşmasız olarak davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 14.02.2023 günü hazır bulunan davacı karşı-davalı vekili Av. Burcu Tekin ile davalı- karşı davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette 27.01.2010 tarihinden 02.10.2013 tarihine kadar yönetim kurulu üyesi ve genel müdür sıfatı ile görev aldığını, davalı şirketin 19.04.2012 tarihli 2011 yılı mali genel kurul toplantısının 10 uncu maddesi ile yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı verilmesinin kararlaştırıldığını; ancak müvekkiline ödeme yapılmadığını, müvekkilinin davalı şirkette genel müdür sıfatı ile ilave sorumluluk ve görevinin de mevcut olduğunu, müvekkilinin tam alacağının yapılacak yargılama ile belli olacağını, hak edilen huzur hakkı ücretinin tahsili bakımından işbu davanın belirsiz alacak davası olarak ikame edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL' nin davalı şirketten faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 24.01.2019 tarihinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile müvekkilinin huzur hakkı için 33.249,99 TL, ücret alacağı için150.333,33 TL olmak üzere toplam 183.583,32 TL'nin işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ederek davasını ıslah etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; eldeki davanın kısmi dava olarak açılmasının mümkün olmadığını, davalıya huzur hakkı ödemesi yapıldığını ve alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; eldeki davanın kısmi dava olarak açılmasının mümkün olmadığını, davalıya huzur hakkı ödemesi yapıldığını ve alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Karşı davada ise müvekkili şirketin 15.04.2011, 19.04.2012 ve 15.04.2013 tarihli genel kurul toplantılarında yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı yanında ilave ücret alma hakkı verilmiş olmakla birlikte ilave ücret miktarının tespitinin yönetim kurulunun takdirine bırakıldığını; ancak ilave ücret miktarının yönetim kurulunca belirlenmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek 08.05.2013 tarihli yönetim kurulu kararının kesin hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin olağan genel kurul toplantılarında davacının çalıştığı her yıl için huzur hakkı için belirleme yapıldığı, davacıya davalı şirket tarafından bir kısım ödeme yapıldığının sabit olduğu, buna göre davacının bakiye 33.249,99 TL huzur hakkı alacağının bulunduğu, ilave ücret alacağı yönünden ise 15.04.2011, 19.04.2012 tarihli genel kurul kararlarına göre yönetim kurulu üyesinin bu alacağa hak kazanması için ilave görev alması gerektiği, dosya kapsamından davacının aynı zamanda genel müdürlük de yaptığının ispatlandığı, genel kurulun devredilemez yetkileri arasında sayılan ek ücret miktarını belirleme yetkisi yönetim kuruluna devredildiğinden yönetim kurulunun bu yönde bir belirleme yapmasının batıl kabul edildiği, buna rağmen davacı yan bu yöndeki belirlemeyi mahkemeden talep etmekte olup bilirkişi raporuyla da benzer şirketlerde ödenen ek ücretlere ilişkin sınırlar dikkate alınarak ek ücretin 5.000,00 TL olarak belirlenmesi gerektiği, buna göre davacının 150.333,33 TL ek ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 33.249,99 TL huzur hakkı ücretinin 2.500,00 TL'sine 11.05.2015, 30.749,99 TL'sine 24.01.2019 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 150.333,33 TL ek ücret alacağının 2.500,00 TL'sine 11.05.2015, 147.833,33 TL'sine 24.01.2019 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; karşı davada ise yönetim kurulu üyelerine ödenecek ilave ücret belirleme yetkisinin şirket genel kurulunun devredilemez yetkileri arasında olduğunun kabulü gerektiği, genel kurulca alt ve üst sınır belirlenerek ödenecek ilave ücreti belirleme yetkisi yönetim kuruluna devredilerek buna dayalı olarak 08.05.2013 tarihli 2013/5 sayılı yönetim kurulu kararı alınmış ise de devredilemez yetkilerden olan ücret belirleme yetkisinin yönetim kurulunca kullanılamayacağı, bu kararın batıl olduğu gerekçeleriyle karşı davanın kabulü ile davalı şirketin 08.05.2013 tarihli 2013/5 sayılı yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; 08.05.2013 tarihli yönetim kurulu kararının hukuka aykırı olmadığını ayrıca söz konusu yönetim kurulu kararı iptal edilmiş olsa da müvekkilinin kendisine ödenmeyen ek ücret alacağı olduğunun açıklığa kavuşması nedeniyle 08.05.2013 tarihli kararın iptalinde hukuki yarar bulunmadığından karşı davanın kabulüne ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek karşı dava yönünden verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı Özel Damla Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının sadece huzur hakkı ücret alacağı için işbu davayı açmışken ıslah dilekçesinde talebini genişleterek ek ücret alacağı talep etmesinin ve Mahkemece de ıslah edilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının görevi kötüye kullanma suçundan yargılandığı Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/249 E. sayılı dosyanın incelenmediğini, bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının ilave ücrete hak kazanmadığını, ek ücretin miktarının tespiti ve huzur hakkı hesaplamalarının hatalı olduğunu, hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yapılmadığını, ek ücret miktarının tavan miktar üzerinden hesaplanmasının da hatalı olduğunu belirterek asıl davanın kabulü yönündeki İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç