muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1721, Karar No: 2014/1541, Tarih: 11.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/1721 E.  ,  2014/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2010/202-2012/441

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiş, davalı H.. S.. A.Ş vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.02.2014 Salı günü davacılar vekili Avukat G...K... ile davalılar Y.. B.. ve S.. B.. vekili Avukat H...Ş...geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın davacıların desteği C..A.. idaresinde bulunan motosiklete çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eş Suzan için 500 TL. maddi, 25.000 TL. manevi, kızı Simay için 500 TL. maddi 25.000 TL. manevi tazminatın ve 500 TL. cenaze giderinin sigorta şirketi maddi tazminat ile sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini Suzan için 113.620,47 TL., Simay için 26.915,09 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat talebi yönünden, Suzan için 102.208,42 TL., Simay için 24.223,58 TL. destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsiline, her bir davacı için ayrı ayrı 20.000 TL. olmak üzere 40.000 TL. manevi tazminatın davalılar Yaşar ve S.. B..’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili ve davalılar Süleyman ve Y.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı sigorta şirketi vekili ve davalılar Süleyman ve Y.. B..’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu davacıların desteği C.. A..’ın vefatı nedeniyle maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim, tazminat miktarını hafifletebilir. Davacılar desteği motosiklet sürücüsü olup kaza sırasında kaskının bulunup bulunmadığı, bu hususun zararın artmasına etkisi olup olmadığı ve bu nedenle ek kusurunun bulunup bulunmadığı tartışılmadan karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalı H.. S.. A.Ş. davalılara ait aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup olay tarihinde geçerli poliçe limiti ile maddi tazminattan sorumludur. Mahkemece bu husus dikkate alınarak davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu maddi tazminat miktarı ile sınırlı olarak yargılama gideri harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde davalı sigorta şirketinin de diğer davalılar ile birlikte tümünden sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi ve davalılar Süleyman ve Y.. B..’nın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulüne 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar Y.. B.. ve S.. B..'ya verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı H.. S.. A.Ş yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 11.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8759, Karar No: 2020/8281, Tarih: 10.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/8759 E.  ,  2020/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili 13.10.2020 tarihli dilekçe ile, başvuru sahibi vekili 18.02.2018 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6093, Karar No: 2017/5043, Tarih: 04.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/6093 E.  ,  2017/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; 27.06.2013 günü Elazığ ilinde tanık ...'e ait kuyumcu dükkanına suça konu 140 adet çeyrek 34 adet yarım altını satmak isterken yakalanan ve beraat eden sanık ...'ın, Osmaniye'de kuyumculuk yapan sanıklardan 140 adet çeyrek ve 34 adet yarım altın aldığını ve bu çeyrek altınların bir kısmını Ankara'da bozdurduğunu belirtmesine karşın ele geçen sahte altın miktarının da 140 adet çeyrek ve 34 adet yarım altın olması, sanıkların iş yerinden alınma tarihi ile satım arasında geçen 10 günlük süre ile sanığın farklı illerde altın alım-satım işiyle uğraşıyor olması da dikkate alındığında; ele geçen altınların sanıklara ait iş yerinden alınan altınlar olup olmadığı hususunda yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanıkların beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince BOZULMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5181, Karar No: 2017/12192, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5181 E.  ,  2017/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13092, Karar No: 2015/17266, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13092 E.  ,  2015/17266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, iş arama izin ücreti, yol ve yemek yardımı alacaklarını talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğunu bildirerek husumet itirazında bulunup davanın haksız şekilde açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ...ne karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ...'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Buna göre yapılacak iş 6360 sayılı yasaya göre tüzel kişiliği sona ermiş olan davalı kurumun yerine aynı yasa kapsamında hangi kurumun geçtiği araştırılarak, çıkacak sonuca göre taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilip karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin tüzel kişiliği sona ermiş olan ... hakkında hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24446, Karar No: 2021/9699, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24446 E.  ,  2021/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre sanık tarafından elektrikle çalışan tombala makinası ile kumar oynatıldığının anlaşılması karşında; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8669, Karar No: 2014/29749, Tarih: 16.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8669 E.  ,  2014/29749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/263031

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2012/129 (E) ve 2012/418 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın üzerine atılı eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddelerinde yazılı suçu oluşturduğu, bu maddelerdeki hapis cezasının alt sınırına nazaran sanığın zorunlu müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı yasanın 150/3. maddesine aykırı davranılması

2) Katılan hakkında, Göz Hastalıkları Uzmanınca düzenlenen 17/01/2012 günlü geçici raporda "mevcut yaralanmanın sol gözde kalıcı görme kaybına yol açıp açmayacağına, 3 ay sonra yapılacak muayenede karar verilecektir" denmiş olmakla, bu sürenin bitiminde katılan hakkında kati raporun alınması gerekirken; söz konusu süre dolmadan, Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Adli Tıp Uzmanı tarafından 28/02/2012 tarihinde düzenlenen raporun hükme esas alınması,

3) Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4) Katılanı tüfekle, sol gözde görme kaybına yol açacak şekilde yaralayan sanık hakkında TCK'nin 86/1-3e, 87/2-b maddeleri ile belirlenecek cezanın, aynı yasanın 87/2-son maddesi uyarınca 8 yıldan az olmayacağı gözetilmemek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7292, Karar No: 2024/4330, Tarih: 06.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/7292 E.  ,  2024/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : Borçlular: ..., ..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin İcra Mahkemesine başvurusunda; İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/10 Esas sayılı dosyasında, ara karar ile ihtiyati haciz kararı alındığı, İcra Müdürlüğünden borçluların araç, taşınmaz, maaş ve ücretine ihtiyati haciz konulmasını talep ettiği, İcra Müdürlüğünce talebin maaş ve ücrete ilişkin kısmının reddine karar verildiği, 06.10.2021 tarihli ret kararını şikayete taşıdığı görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince, şikayete konu edilen maaş haczi daha önce İstanbul Anadolu 16. İcra Hukuk Mahkemesi 2021/311 E. sayılı dosyası üzerinden kesin olarak hükme bağlandığından şikayetin kesin hüküm nedeniyle usulden reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılarak; davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı maaş haczinin şikayet konusu yapıldığı, İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/263 Esas ve 2021/311 Esas sayılı dosyalarında yapılan yargılama sonunda Asliye Hukuk Mahkemesinin vermiş olduğu haciz kararının ihtiyati tedbir mahiyetinde olduğu ve maaş haciz yapılamayacağı gerekçesi ile hacizlerin fekkine kesin olarak karar verildiği, ...'nın şikayetine ilişkin ilamın istinafa konu edilmediği, ...'ün şikayetine ilişkin ilamın istinaf edildiği ancak bu kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi 2022/45 Esas 2023/228 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararının kesin olduğu belirtilerek istinaf talebinin usulden reddine karar verildiği, maaş haczinin davacı alacaklı tarafından sunulan mahkeme ara kararına dayanılarak yapılamayacağı yönündeki kararının takip dosyası bakımından bağlayıcı olduğu, aynı takip dosyasından yeniden maaş haczi mümkün olmadığı anlaşılmakla, şikayetin açıklanan gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken (Yargıtay 12 HD 2020/2500 Esas 2021/2708 Karar), kesin hüküm bulunduğundan bahisle şikayetin usulden reddi kararı isabetsiz ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 353/1-b.2. maddesi gereğince İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, kararın gerekçesi düzeltilerek yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda; şikayete konu edilen ihtiyati haciz kararı genel mahkemede görülen dava sırasında ara karar ile verilmiş olup, gerçekte ihtiyati tedbir niteliğinde bir karar olduğundan, kararın infazına ilişkin şikayetleri inceleme görevi, ihtiyati haciz kararını veren İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesine aittir.

İcra memuru, ihtiyati tedbirin infazı ile görevli memur sıfatında olup, İcra Mahkemesince denetlenecek bir durum yoktur. Bölge Adliye Mahkemesince, İcra Mahkemesinin talep hakkında karar verme görevi bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin şikayetin kesin hüküm nedeniyle reddine dair kararının ortadan kaldırılarak davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi yönünde yeniden hüküm kurulması gerekirken, yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: İstanbul BAM 20. Hukuk Dairesinin, 22.06.2023 tarih ve 2022/1673 E.-2023/2498 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 371. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10085, Karar No: 2012/16404, Tarih: 13.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10085 E.  ,  2012/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya ... kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak ... bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.