muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1458, Karar No: 2025/309, Tarih: 07.01.2025

...Bu hakkın kullanılması, dayanakları dahil kanunla düzenlenir." hükmünü, tartışma konusu iç mevzuatımızdaki istisnai ve açık düzenlemeyi göz ardı etmek olur. Özünde sanık hakkını koruyan normu, sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde kanuni dayanağı olmaksızın yorumlayarak, ikili incelemede lehine beraat kararı verilen sanığın temyize tabi olmayan bu kararını, temyize tabi tutarak temyiz sonrası aleyhine mahkûmiyet hükmü kurulması halinde açık bir hak ihlaline neden olunacaktır. Ayrıca somut ihtilafın konusu nitelikli dolandırıcılık suçunda örgüt mensubu olan sanığın bu mensubiyeti sebebiyle isnat olunan fiilinin 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin üçüncü fıkrasının tatbik edilmesi nedeniyle temyize tabi olduğu düşünüldüğünde meselenin çözülmediği, aksine tam bir çözümsüzlük ürettiği tartışmasız bir gerçektir. Nitelikli dolandırıcılık suçunun örgütlü olarak işlendiği iddiasıyla verilen beraat kararının temyiz edilebilirliğinin sanığın örgütten mahkûm olmasına hasredildiği, Dairemize gelen uyuşmazlıklarda örgütle ilgili mahkûmiyet kararı verilenlerin nitelikli dolandırıcılık suçlarının temyize tabi olduğu, örgüt suçundan beraat kararı verilen nitelikli dolandırıcılık suçlarının ise temyize tabi olmadığına dair Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2022 tarihli ve 2022/11- 436 Esas, 2022/705 Karar sayılı ilamı kabul görmüş, ancak bu durum uygulamada tam bir belirsizliğe neden olmuştur. Hukuki öngörülebilirlik ortadan kalkmış ve bir yargılama dosyasının temyize tabi olup olmadığını kimi zaman atiye terketmiştir. Şöyle ki; bir kısım dosyalarda örgütten düşme kararı verildiği, bu ahvalde düşme kararının mahkûmiyet dışı bir karar olarak değerlendirilmesi ve mahkûmiyet olmadığı için hükmün temyiz edilemez olduğu sonucu çıkarılsa da, bu dosyamızda olduğu gibi örgüt suçundan hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği durumlarda, nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz edilebilir kararlardan olup olmadığını belirleyebilmek için yasanın öngördüğü denetim süresinin geçmesini beklemek gerekecek ya da fail denetim süresi içerisinde bir suç işlerse, bu kez açıklanan hükmün yasa yollarından geçerek kesinleşmesi yıllarca beklenilecektir. Bir hükmün temyize tabi olup olmadığı atiye bırakılmış bir kararın akıbetine bağlı olamaz. Bu hukuk güvenliğini ve hukuki öngörülebilirliği bizzat zedelediği gibi temyiz incelemesi için hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen yargılama dosyasının akıbetini beklemek de bizatihi adil yargılanma hakkını ihlal edecektir. Zira temyiz sürecinin uzaması, hükmün kesinleşmemesi ve bunun uzun bir zamana yayılması başlı başına hak ihlaline neden olacaktır.

Diğer taraftan; nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilip temyiz safahatına gelmiş olmasına rağmen, yine Dairemize yansıyan dosyalardan henüz örgüt suçundan fail hakkında soruşturmanın yeni başlatıldığı ya da örgüt suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay incelemesinde olduğu, ayrıca Yargıtay tarafından bozulup ilk derece mahkemesine gönderilen yargılama dosyalarının da bulunduğu fiili bir vakıadır. İzah edilen bu hususlar dikkate alındığında; bir hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirlemenin dahi karmaşık, zaman alıcı, hatta ve hatta sonucu beklendiğinde kimi zaman da temyizdeki dosyanın zamanaşımına uğramasına neden olacağı, istisnai bir maddenin yasa tekniğine uygun düşmeyecek şekilde geniş yorumlanmasının sonuçlarının bizatihi adaletin tecellisini geciktirip hak kaybına neden olacağı, zira beraat eden sanığın bir kamu görevlisi olduğunu varsayarsak ve işe iadesinin de bu hükmün kesinleşmesine bağlı olacağı nazara alındığında, her türlü telafisi imkânsız zararlara ve hak ihlallerine neden olacağı tartışmasız bir gerçektir.

Kaldı ki; dolandırıcılık suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki artırım maddesinin Yüksek Daire uygulamasında görev hususunda dikkate alınmadığı, zira aynı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun da üç veya daha fazla kişi ya da örgütlü olarak işlenildiği, 158 inci maddedeki bu düzenlemenin bir artırım maddesinden ziyade temyiz sınırında dikkate alınması halinde anılan Kanun'un 157 inci maddesindeki suça sözü edilen artırım maddesinin tatbiki halinde görevli mahkemenin asliye ceza değil ağır ceza olması gerektiği gibi uzlaştırma müessesinin de uygulanmaması sonucunu doğuracağı, suç tipinde uzmanlaşmış ve istikrar kazanmış Daire uygulamasına göre 158 inci maddenin üçüncü fıkrasının varlığı halinde dahi suçtan yargılama yapmaya asliye ceza mahkemesinin görevli olduğu ve suçun da uzlaşma kapsamında kaldığı, sözü edilen bu uygulama ile 158 inci maddenin üçüncü fıkrası sebebiyle hükmün temyize tabi olduğu görüşünün de açık tenakuz arz ettiği mutlaktır.

Açıklanan nedenlerle; üst sınırı 10 yıl olan suçtan sanık lehine ilk derece mahkemesince beraat kararı verilmesine, istinaf mahkemesince de beraat kararının onanmasına ve iç hukukumuza göre temyiz yasa yoluna tabi olmadığı istisnai normla açık şekilde kanunda düzenlenmesine rağmen, istisnai normun sanık aleyhine hatalı şekilde genişletici yorumlandığı, içtihatların, yasa metinlerinin daha iyi ve yerli yerinde anlaşılması, uygulamaya yol göstermesi ve çözüm üretmesi gerekirken, aksine temyizdeki sınırı belirsiz, karmaşık ve içinden çıkılmaz hale getiren uygulamayı benimseyen sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmemiz mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/21672, Karar No: 2012/39843, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21672 E.  ,  2012/39843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Nitelikli Dolandırıcılık, Mühürde Sahtecilik, Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrı tarihlerde farklı araçlara sahte sigorta poliçesi düzenleyip çıkar sağlamak suçlarında, aynı suç işleme kararından söz edilemeyeceği cihetle ayrı ayrı suçların oluştuğu gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanıklardan ...'in önceleri ... Sigorta acenteliği yapar iken 2002 yılında acenteliğinin iptal edildiği buna rağmen bürosunu açık tutarak başkalarından temin etmiş olduğu sigorta poliçelerini belli yüzde karşılığında alıp satmaya devam ettiği, sonradan tanıştığı sanık ...'in yanında çalışmaya başladığı, kurulmuş bir şirket olmamasına rağmen İleri Teknik Sigorta adlı kaşeyi bastırıp temin etmiş oldukları sahte finans sigorta poliçelerini birlikte pazarladıkları, sanık ... aracılığı ile sanık ...'ın açmış olduğu bürosunda pazarlaması için ...'ya da verdikleri, ...’ün ...'a ait ... plakalı aracın tescil belgesi üzerinde muayenesi yapılmış gibi resmi nitelikte sahte muayene işlemi yaptırdığı, sanık ...’in sahte kaşe ile finans Sigorta ve ... sigorta poliçelerini tanzim ettiği, sanık ...’ in bu poliçelerin işlemlerini yaptığı ve poliçe karşılığı komisyon aldığı, sanık ...'ın işyerinde yapılan arama sırasında sahte iki adet soğuk mühürlerin sanık ...’nin üzerinde bulunduğu olayda dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, mühürde sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın çok üzerinde 150 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 61.maddesine aykırı davranılması,

2-Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası(TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası(TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 5-A fıkrasında sanık ...'in mağdur ...'e yönelik eylemlerinden ötürü hükmedilen 60 gün adli para cezasının 5 gün olarak tayin edilmesi ve aynı yasanın 35/1-2 maddesi gereği 2 güne, 62.maddesinin uygulanması ile adli para cezasının 1 güne indirilmesi,aynı yasanın 50.maddesine göre sonuç adli para cezasının 20 TL'ye indirilmesi, hükmün 5-B fıkrasında sanık ...'in mağdur ...'a yönelik eylemlerinden ötürü hükmedilen 30 gün adli para cezasının 5 gün olarak tayin edilmesi ve aynı yasanın 168/1 maddesi gereği 1 güne, 62.maddesinin uygulanması ile adli para cezasının 1 güne indirilmesi aynı yasanın 50.maddesine göre sonuç adli para cezasının 20 TL'ye indirilmesi,5-C fıkrasında sanık ...'in mağdur ...'a yönelik eylemlerinden ötürü hükmedilen 30 gün adli para cezasının 5 gün olarak tayin edilmesi ve aynı yasanın 62.maddesinin uygulanması ile adli para cezasının 4 güne indirilmesi aynı yasanın 50.maddesine göre sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi,hükmün 6-B fıkrasında sanık ... ve ...'ın mağdur ...'a yönelik eylemlerinden ötürü ayrı ayrı hükmedilen 30 gün adli para cezasının 5 gün olarak tayin edilmesi ve aynı yasanın 62.maddesinin uygulanması ile adli para cezasının 4 güne indirilmesi aynı yasanın 50.maddesine göre sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi,hükmün 6-B,6-C,6-D,6-E fıkralarında sanık ... ve ...'ın mağdurlar ...,...,...,...'ye yönelik eylemlerinden ötürü ayrı ayrı hükmedilen 30 gün adli para cezasının 5 gün olarak tayin edilmesi ve aynı yasanın 168/2.maddesi gereği 2 güne indirilmesi 62.maddesinin uygulanması ile adli para cezasının 4 güne indirilmesi aynı yasanın 50.maddesine göre sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi,suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12301, Karar No: 2012/19285, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12301 E.  ,  2012/19285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.06.2011 tarih ve 2011/47-2011/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2006 yılının ilk aylarında müvekkilinin çocuklarının fotoğraflarını beğenirlerse tekstil firmalarının reklam kataloglarında kullanacaklarını bildirerek fotoğraf çektiklerini, davalı şirketin daha sonra müvekkilini arayarak resimleri beğenmediklerini ve kataloglarda kullanmayacaklarını bildirdiğini, müvekkilinin aynı yıl Eylül ayında Bebiko Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait Laleli'de bulunan giyim mağazasını gezerken tesadüfen çocuklarına ait resimlerin Bebiko Baby Kids Junior Collection isimli katalogda yer aldığını gördüğünü, davalının bu eyleminin müvekkilinin çocuklarının kişilik haklarına ağır bir saldırı olduğunu, fotoğrafların izinsiz kullanıldığını ve bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahlisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıyı tanımadığını, dava konusu resimlerin dava dışı bebiko adlı şirket tarafından getirilerek örnek katalog basımının istendiğini, müvekkilinin de bu resimleri kataloğa basarak "Bebiko" adlı şirkete gönderdiğini, dava dışı bu tekstil firmasının kataloğu beğenmediğini söyleyerek tekrar bastırmadığını, davacının çocuklarına dava dışı tekstil firmasının ürünlerini giydirerek firma kataloğunda kullanılmak üzere fotoğraf çektirdiğini savunarak davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğrafların davacının izni ile ve katalogda basılmak üzere çekilmiş olması bu fotoğrafların yayını için bedel ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığı, fotoğrafların basıldığı kataloğun bir adet olduğu iddiası da tanık beyanları ve dosyadaki katalog örneği ile hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dava konusu kataloğun çok sayıda basılarak dağıtıldığı, davalı şirket her ne kadar kataloğu bastıran tekstil firması değil ise de gerek "Bebiko" isimli tekstil firmasının gerekse davalı şirketin bu eylemden dolayı sorumlu oldukları davalı Şirketin reklam ajansı olduğu, fotoğraf çekimi için çocukların davalı tarafından seçildiği, dava konusu kataloğun davalı tarafından hazırlanarak dava dışı Bebiko şirketine teslim edildiği, davalının, davacının çocuklarının fotoğraflarının Bebiko firmasına ait katalogda kullanabilmesi için davacının yazılı iznini alması ve makul bir bedel ödenmesi gerektiği, Davacının ve katalogda fotoğrafı bulunan çocuklarının üzüntü duymasının doğal olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 500 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacının çocukları Ceren Nur Baş ve Mehmet Eren Baş için davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Olayda uygulanması gereken 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunun 86/2. maddesi "Birinci fıkra hükmüne aykırı hareket edenler hakkında Borçlar Kanununun 49'uncu maddesi ile koşulları varsa, Türk Ceza Kanunu'nun 134, 139 ve 140'ıncı maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmünü haiz olup bu madde uyarınca hüküm kurulmuş olması karşısında sadece manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gibi davacının katalogda fotoğrafları kullanılan küçüklerin babası olup velayeten çocukları adına TMK 25. maddesi uyarınca açılan maddi tazminat istemli bir dava bulunmadığı halde gerekçesi açıklanmaksızın maddi tazminata da hükmedilmesi doğru görülmemiş davalı vekilinin buna yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20204, Karar No: 2010/5560, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20204 E.  ,  2010/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/5317, Karar No: 2013/14360, Tarih: 15.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/5317 E.  ,  2013/14360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itirazı üzerine duran takibin devamını sağlamak amacıyla alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece evrak üzerinde incelenerek sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır.

Başvuru İİK.nun 68.maddesine dayalı itirazın kaldırılması talebi olup, İİK. nun 70. maddesi uyarınca icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur.

Bu durumda mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak tarafların iddia ve delilleri alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken İİK. nun 70. maddesinin amir hükmüne aykırılık teşkil eder biçimde evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9799, Karar No: 2017/3239, Tarih: 15.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9799 E.  ,  2017/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. Mehmet Emin Şen gelmiş, davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili davacının murisi ile davalı yüklenici arasında 31.07.2003 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa payının ve bağımsız bölümlerin eşit olarak paylaşıldığını, binanın sağ tarafında kalan 1 dükkân ile 4 bağımsız bölümün arsa sahibine ait olacağının kararlaştırıldığını, daha sonra arsa sahibinin vefatı nedeniyle müvekkilinin ve dava dışı Ahmet Kocaman'ın mirasçı olarak kaldığını, arsa sahibine kalan dükkân ve bağımsız bölümlerdeki ortaklığın giderilmesi için dava açıldığını, 2 no'lu dükkânın satış suretiyle, kalan dört bağımsız bölümün ise denkleştirme yapılarak aynen taksimine karar verildiğini, yakın zamanda yüklenciye ait bağımsız bölümlerin gezilmesi sırasında yükleniciye ait bağımsız bölümlerin müvekkiline ait bağımsız bölümlere nazaran daha büyük yapılmış olduğunun fark edildiğini, bu nedenle müvekkili aleyhine değer farkı ve kira gelir kaybı oluştuğunu, sözleşmeye aykırılık nedeniyle ortaya çıkan bu imalât farklılığından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 15.000,00 TL kira gelir kaybı ile 10.000,00 TL değer kaybının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 16.02.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 81.738,00 TL arttırarak, 96.738,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının diğer mirasçı ile arasında elbirliği mülkiyeti bulunması nedeniyle tek başına dava açamayacağını, buna rağmen açtığını ve arsa sahibine kalan tüm bağımsız bölümler için talepte bulunduğunu, oysa ki miras payı kadar talep hakkı olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmede bağımsız bölümlerin eşit büyüklükte olacağına dair bir hükmün bulunmadığını, hem değer kaybı hem de malın semeresinin istenemeyeceğini, bağımsız bölümlerin 2005 yılında teslim edildiğini, davacının ve arsa sahibinin makul sürede ayıp ihbarında bulunmadığını, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; arsa sahibi ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılan binaya ait yapı kullanma izin tarihinin 19.12.2007 olduğu, yüklenicinin kast veya

../..

S.2.