muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18119, Karar No: 2017/7650, Tarih: 16.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/18119 E.  ,  2017/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedene ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşündü.

Sanık ...'in katılanlara ait işyerinde kasa sorumlusu olarak çalıştığı, diğer sanık ...'ın ise su dağıtımı işleri ile uğraşırken işten ayrıldığı, sanıkların birlikte hareket ederek işyerine ait toplam 26.000,00 TL parayı mal edindiklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılanların beyanları, bu beyanları destekleyen güvenlik kamerası görüntüleri ve bu görüntülere ilişkin bilirkişi raporu ile sanık ...'in diğer sanık ...'a birden çok defa kasadan aldığı paraları verdiğine dair ikrarı gözetilerek verilen mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

... Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla, “300 gün”, “250 gün” ve “5.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80,00 TL” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılanların beyanları, bu beyanları destekleyen güvenlik kamerası görüntüleri ve bu görüntülere ilişkin bilirkişi raporu ile sanık ...'in diğer sanık ...'a birden çok defa kasadan aldığı paraları verdiğine dair ikrarı gözetilerek verilen mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Her ne kadar katılanlar vekili, sanık ...'in kısmi ödemesi nedeni ile TCK'nın 168/4 maddesi gereğince rızalarının olmadığını beyan etmişse de alınan mali bilirkişi raporunda katılanların uğradığı zararın tespit edilemediğinin, zarar miktarının tahmine dayandığının belirtilmesi, katılanların da zarar miktarını tahmin ettiklerini beyan etmeleri ve vekillerinin 17.10.2011 havale tarihli dilekçesinde tahmin edilen 26.180,00 TL zararın 12.920,00 TL'lik kısmının sanık ... tarafından ödendiğini bildirmesi karşısında iyi niyetle hareket edip pişmanlığını gösteren sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasının gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

... Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 tam gün olarak tayin edilmesi;

Kanuna aykırı, sanığın itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6145, Karar No: 2013/6769, Tarih: 18.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6145 E.  ,  2013/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet, iştirak halinde ihaleye fesat karıştırmak ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/95 Esas sayılı dosyasıyla Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/379 Esas sayılı ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/475 ve 2011/265 Esas sayılı dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/95 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10940, Karar No: 2014/18794, Tarih: 22.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10940 E.  ,  2014/18794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6217, Karar No: 2019/1664, Tarih: 30.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6217 E.  ,  2019/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine hükümler açıklanarak verilen karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında Batman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.11.2012 tarih ve 2011/760 Esas- 2012/615 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 3-e, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ve kasten yaralamaya teşebbüs suçundan TCK'nin 86/2, 3-e, 35/2, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası verilerek bu cezaların 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelendiği, ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, sanık aleyhine bir temyiz bulunmadığı ve hükmün Dairemiz tarafından bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozmadan sonra kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken kazanılmış hakkın ceza miktarı ile birlikte ertelemeyi de kapsayacağı düşünülmeden, sanık hakkında sonuç olarak tayin olunan 3 ay 22 gün hapis ve 2 ay 24 gün hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmeyerek CGK'nin 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararı uyarınca kazanılmış hakka dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre;

2) Kastı suçtan hapis cezasına mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/8 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle de, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8448, Karar No: 2022/5813, Tarih: 13.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8448 E.  ,  2022/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.03.2018 tarih ve 2014/236 E- 2018/296 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.11.2020 tarih ve 2019/137 E- 2020/1229 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 13.09.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından, davacı şirketin işlettiği İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanına çıkan yollara bir takım yönlendirme tabelaları koymak suretiyle haksız rekabet oluşturduğunu, İspark tarafından konulan tabelalarda havalimanını temsilen uçak şeklinin belirgin olduğunu, bu ifade ve şekli ile müşterinin yanıltıldığını, İspark tarafından işletilen otoparkın Sabiha Gökçen Havalimanı tesisleri içinde bir otopark olduğunu düşünerek müşterilerin tercihte bulunduğunu, böylece oluşan haksız rekabetin tespitine, haksız rekabetin men’ine, davacı şirketin maddi zararlarının tespiti ile tazminine, ihtiyati tedbir kararı verilerek dava konusu tabelaların tedbiren kaldırılmasına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 06/03/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile 1.500.-TL talepli belirsiz alacak olarak açmış olduğu talebini 214.059,81 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu Pendik İlçesi ... ada ... parsel önünde bulunan kamu alanının açık alan olarak kullanılabiliceği yönündeki İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaşım Koordinasyon Müdürlüğü Ulaşım ve Trafik Düzenleme Kararı gereğince, açık otopark olarak işletilmek üzere 21.02.2014 tarihinde davalı şirkete teslim edildiğini, dava konusu yönlendirme tabelalarının TTK kapsamında haksız rekabet oluşturacak aldatıcı nitelikte olmadığını, tabela üzerinde uçak simgesinin ve Sabiha Gökçen isminin kullanılmış olmasında yanıltıcı bir durumun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı İspark tarafından havaalanı yolu üzerine konulan ve üzerinde uçak şekli ile Sabiha Gökçen yazılı tabelalardan otoparkın havaalanı içinde bulunduğu intibaının yaratıldığı, ancak otoparkın havalanı içinde bulunmadığı, bu şekilde havaalanı içinde bulunan otoparka yönelen müşteriyi yanılttığı ve bu yanıltma nedeniyle davalının tabelalar aracılığıyla TTK 56 anlamında haksız rekabet yarattığı, davacının dava tarihine kadar olan dönem için meydana gelen zararının, davalının bu dönem içinde elde ettiği gelir kabul edileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davalının kullandığı tabelada yer alan uçak simgesi ve Sabiha Gökçen ibaresi, sırf davacının kullanımına münhasır olmadığı gibi bu simge ve ibarenin kullanım hakkının yasal olarak davacıya ait olduğunun iddia ve ispat edilmediği, Sabiha Gökçen Havalimanına ilişkin tabelalar ile davalının otoparkına ilişkin tabelaların aynı yol ayrımlarında bulunmakla birlikte birbirlerinden farklı ve bağımsız oldukları, dolayısıyla ihtilaf konusu tabelaların içerikleri itibarı ile sadece davalının işlettiği otoparka yönlendirme yapmak amacı taşıdığı, havalimanına yönlendirme yapılma gayesinin sözkonusu olmadığı, ihtilaf konusu 4 tabelanın 3 tanesinin Sabiha Gökçen Havalimanına ilişkin tabela ile aynı yönü işaret ettiği, ancak bir tanesinin farklı yönü işaret ettiği, Sabiha Gökçen Havalimanında alternatif park yerlerinin bulunduğu, bunlardan birinin de davalıya ait otopark işletmesi olduğu, ticari rekabet çerçevesinde davalı tarafından işletilmekte olan bu otoparka sürücülerin yönlendirilmesi amacıyla anayol ve otobanlara tabelaların asıldığı, davalı tarafça havalimanına 24 saat ücretsiz servis hizmeti verildiği tarafların kabulünde olup, verilen bu hizmetin otoparka giden tabelalarda gösterildiği, aynı zamanda bu ibarenin mahkeme kabulünün aksine davalıya ait otoparkın havalimanı dışında bulunduğunu da gösterdiği, dava konusu tabelalarda davalının kendisine yönelik gerçek dışı veya yanıltıcı bir açıklama bulunmadığı gibi, davacının faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan bir eylemin de sözkonusu olmadığı, aynı nitelikte ve davacıya ait otoparkı gösteren tabelaların da yerleştirilmesinin mümkün olduğu, ayrıca bu tabelanın bulunduğu aynı yerde havalimanı yönünü gösteren çok daha büyük bir tabelanın yer aldığı, dolayısıyla dava konusu tabelalarda bulunan uçak simgesi ve Sabiha Gökçen ibaresinin TTK' nın 55/2. maddesi ve 55/4. maddesi uyarınca davacının otopark işletmesine yönelik haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti men'i ve ref'i ile maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti men'i ve ref'i ile maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasında ihtilaf davalının işletmekte olduğu otoparka yönlendirme yapmak için koymuş olduğu tabelaların içeriğinden kaynaklanmaktadır. Davacı, bu tabelalarda yer alan ibarenin davalı tarafından işletilen otoparkın havalimanı kompleksi içinde ve havalimanı işletmesine ait olduğu izlenimi verdiğini (yanılttığı) oysa hava limanı içerisinde havalimanı işletmesine ait ayrı bir otoparkın bulunduğunu ve bu durumun haksız rekabet teşkil ettiğini iddia etmektedir. Nitekim Mahkemece yapılan keşif ile de Sabiha Gökçen Havalimani kompleksi içerisinde doğrudan havalimanı işletmesine ait bir otoparkın bulunduğu, ihtilaf konusu tabelalar dışında otoban ve anayollarda aynı zamanda doğrudan Sabiha Gökçen Havalimanına ilişkin yönlendirme yapan tabelaların yer aldığı, 3 adet tabelanın davacı levhası ile aynı yönü, dördüncü tabelanın ise farklı bir yönü yani davalıya ait otoparkı gösterdiği, bu tabelalarda yer alan “(uçak simgesi) Sabiha Gökçen” ibaresinin doğrudan Sabiha Gökçen Havalimanı kompleksini işaret ettiği, tabelalarda İspark logosunun bulunmasının ve 24 saat ücretsiz sevis hizmeti yazmasının seyir halinde bulunan sürücülerde otoparkın hava limanı işletmesine ait olduğu algısını ortadan kaldırmayacağı ve tabeladaki diğer yazılı olanlar farkedilemeyecek olması da nazara alındığında davalının işlettiği otoparkın Sabiha Gökçen Havalimanı işletmesinin içerisinde bulunduğu intibaını yaratacağı, tabelada yer olan “(uçak simgesi) Sabiha Gökçen” ibaresinin "aldatıcı reklam" niteliğinde olduğu, söz konusu eylemin TTK 55/2. maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil edeceğinin kabulü gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince, davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir edilen 8.400.-TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2090, Karar No: 2020/11901, Tarih: 09.07.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/2090 E.  ,  2020/11901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müteselsilen basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5028, Karar No: 2025/3932, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/5028 E.  ,  2025/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/672 E. - 2021/1895 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/107 E. - 2020/109 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 58/9 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ceza hesaplanmasına yönelik düzeltme suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 16.11.2014 yerine "04.03.2020" olarak yazılması,

b. Silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine hükmolunan sanık hakkında, sadece örgüt mensubu suçlular hakkında uygulama imkanı bulunan TCK'nın 58/9 uncu maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

c. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve istiyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 220/7 ve 314/3 maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca düzeltmenin niteliği nazara alınarak Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1462, Karar No: 2025/3872, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1462 E.  ,  2025/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı ... Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbı komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Sağlık Bakanlığı ... Kurumundan Endikasyon Dışı İlaç Başvurusu neticesinde ilaçların kullanımının uygun görüldüğüne ilişkin yazının celp edilip dosyaya eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.