muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6461, Karar No: 2012/8606, Tarih: 01.11.2012

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/8830 Esas, 2011/5417 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda, borçlu şirketin ticaret sicili memurluğunda faal görünmesine rağmen, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 22.01.2010 tarihli ve 1907 sayılı yazısında şirketin adresinde bulunmadığının ve yaklaşık altı ay önce adresi terk ettiğinin tespit edildiğini ve 2009/1. Döneminden itibaren KDV beyanlarının verilmediğinin bildirilmesi, ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da, "işyerinin kapandığı bahse konu şahsı da tanıyanın olmadığı"nın tespit edilmesine göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8328, Karar No: 2016/23765, Tarih: 21.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/8328 E.  ,  2016/23765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (...., B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 18/12/2008 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın mahkeme huzurunda alınan beyanları karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK 231/11. maddesine aykırı davranılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, müsadere hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23251, Karar No: 2013/25275, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/23251 E.  ,  2013/25275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanıkların savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanıkların kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20832, Karar No: 2008/5581, Tarih: 21.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/20832 E.  ,  2008/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/30692, Karar No: 2012/17246, Tarih: 16.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30692 E.  ,  2012/17246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu Yapı Kredi Bankası A.Ş. hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takip üzerine, borçlu banka, icra mahkemesine başvurusunda, bankanın gerek Bankacılık Kanunu gerekse SPK ve diğer yasal mevzuat gereğince ticaret yapmaya yetkili olmadığını, bankaların bu şekilde bir borç alacak ilişkisine giremeyeceğini, banka olarak anonim şirketlerinin tek imza ile temsil edilmediğini, çekin takip dışı Erginler Petrol ... Ltd. Şti. yetkilisince tahsile verilip bilahare talep üzerine tutanakla iade edilen tahsil cirosu ile bankaya verilmiş çek olduğunu, çek üzerinde geçerli bir cirosunun olmadığını belirterek borca itiraz ettiği, mahkemece, takibe konu çekin bankaya tahsil cirosu ile geldiği, bankanın çek hakkında her hangi bir alacak borç ilişkisine girmediği ve geçerli bir cirosunun dahi bulunmadığı, ayrıca anonim şirketlerin tek imza ile temsil edilemeyeceği gerekçeleri ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

TTK.nun 582. maddesi gereğince, akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya da ehildir. Ticaret şirketleri aynı kanunun 512. maddesi gereğince, ticaret siciline tescil ile hükmi şahsiyet kazanır ve bu andan itibaren de kambiyo taahhüdünde bulunabilir.

TTK.nun 582. maddesi gereğince, akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya da ehildir. Ticaret şirketleri aynı kanunun 512. maddesi gereğince, ticaret siciline tescil ile hükmi şahsiyet kazanır ve bu andan itibaren de kambiyo taahhüdünde bulunabilir.

Somut olayda Yapı ve Kredi A.Ş. Erdemli Şubesi takibe konu çekte 2. ciranta konumunda olup, takip konusu çek, hamile, adı geçen banka şubesinden ciro ile devralan 3. cirantadan  beyaz ciro ile devredilmiştir. Senet metninde çekin borçlu bankaya tahsil cirosu ile verildiğine dair bir kayıt yoktur. Banka, çekin tahsil cirosu ile verildiğini takip dışı 3. şahısla kendisi arasında düzenlenmiş olan belgelere dayanarak iyiniyetli hamile karşı ileri süremez. Ayrıca kambiyo senetlerinin mücerret bir alacak ihtiva etmesi ve borçlu bankanın senet borçlusu olarak takibe konu çek üzerinde görünmesi karşısında mahkemenin borçlu bankanın her hangi bir alacak borç ilişkisine girmediği ve geçerli bir cirosunun dahi bulunmadığı yönündeki gerekçesi de doğru değildir. Mahkemece ayrıca anonim şirketlerin tek imza ile temsil edilemeyeceği gerekçesi ile de takibin iptaline karar verilmiş ise de, çekteki ciro sahibi Yapı Kredi Bankası A.Ş. Erdemli Şubesine ait ticaret sicil kayıtları getirtilmemiştir. O halde mahkemece,  Yapı Kredi Bankası A.Ş. Erdemli Şubesine ait ticaret sicil kayıtları ilgili yerden getirtilerek adı geçen banka şubesinin birden fazla imza ile temsil edilip edilmediği tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, borçlunun başvurusu İİK.nun 169-169/a maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olduğundan, borca itirazın kabulü halinde borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptaline hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22745, Karar No: 2012/22948, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22745 E.  ,  2012/22948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı ... Rektörlüğüne bağlı olarak, değişen alt işverenler işçisi sıfatı 02.10.2007-31.08.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hiz. Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkili şirkete bağlı gerçekleşen çalışma süresinin altı aydan kısa olması nedeni ile davanını reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili; diğer davalı ile müvekkili arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi çerçevesinde, davalı şirkete bağlı çalışan davacı ile müvekkili arasında iş sözleşmesi bulunmadığını ... sürerek davanını husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılar arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin geçerli olduğu, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiği gerekçesi ile davanını kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hiz. Ltd. Şti.'nin tüm diğer davalı ... Üniversitesinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında; davalı Üniversitenin harçtan sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent:21/01/1982-2588/3 md.) bendi genel bütçeye dahil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle; genel bütçeye dahil olan davalı Üniversitenin, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin peşin harçtan sorumlu tutulması hatalı ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Bu nedenle; genel bütçeye dahil olan davalı Üniversitenin, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin peşin harçtan sorumlu tutulması hatalı ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyize konu olan kararın 6 . maddesinde yazılı olan "... Davacının yapmış olduğu 92,05 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına, "...Davalı ... Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan bu davalının peşin harçtan sorumlu tutulmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı peşin harç 17,15 TL'nin davalı ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hiz. Ltd. Şti.'den, bakiye 75,90 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine ..." yazılması sureti ile hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/849, Karar No: 2025/3758, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/849 E.  ,  2025/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk