muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6997, Karar No: 2019/6038, Tarih: 13.05.2019

... Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesince de davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı ... Motorlu Araçlar Ev Gereçleri Turizm Nakliyat Sanayii Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.274,55 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10753, Karar No: 2014/7739, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10753 E.  ,  2014/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13401, Karar No: 2011/5985, Tarih: 16.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13401 E.  ,  2011/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2009 tarih ve 2008/250-2009/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait PİCALDİ markasının 1990, 1998 yıllarında, PCL markasının 2002 yılında tescil edildiğini, davalıların "New Pinaldi" markasını tescil ettirdiğini, açtıkları davada bu markanın hükümsüzlüğüne karar verildiğini ve Yargıtay tarafından onandığını, davalıların 2004 yılında "Enrico Pinaldi" ve "Roberto Pinaldi" markalarını tescil ettirdiğini, ürünleri üzerinde "Pinaldi" ibaresi kullanarak haksız rekabet oluşturduğunu, davacıların tescillerinin kötüniyetli olduğunu ve "Pinaldi" ibaresini internet sitesinde ve gömlekler üzerinde kullanmasının haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek davalıya ait markaların bir kısım emtialar için hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, "Picaldi" isimli ürünlere yapılan tecavüzlerin tespiti ve durdurulmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıya ait markalar ile müvekkiline ait markalar arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin "Enrico Pinaldi" markasını kullandığını, "Roberto Pinaldi" markasını kullanmadığını, Pinaldi Tekstil Üretim ve Paz. İbaresinin müvekkilinin ticaret unvanı olduğunu, Pinaldi Spor Giyim Koll. Şti. ibaresinin ise ilk defa müvekkili tarafından 1985 yılında kullanıldığını, "Pinaldi" ibaresinin tek başına ürün üzerinde kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacıya ait markalar ile müvekkiline ait markalar arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin "Enrico Pinaldi" markasını kullandığını, "Roberto Pinaldi" markasını kullanmadığını, Pinaldi Tekstil Üretim ve Paz. İbaresinin müvekkilinin ticaret unvanı olduğunu, Pinaldi Spor Giyim Koll. Şti. ibaresinin ise ilk defa müvekkili tarafından 1985 yılında kullanıldığını, "Pinaldi" ibaresinin tek başına ürün üzerinde kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya ait "Picaldi" markası ile "Pinaldi" ibaresinini benzer olduğu, davalı adına tescilli "New Pinaldi Jeans" ibareli markanın davacıya ait marka ile benzerlik oluşturduğu için hükümsüzlüğüne karar verildiği ve kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, davalı tarafında kullanılan "Enrico ve Roberto" isimlerinin ayırtedici niteliğe sahip olmadığı, ortalama tüketici nezdinde iltibas oluşturacağı, ayrıca markaların tescilli olduğu bir kısım emtiaların da aynı veya benzer olduğu, davalının 2004 yılında tescilli olan "Pinaldi" markasının da bulunduğu, ancak davalının bu markayı tescilli olduğu hizmet sınıfında değil emtia markası olarak kullandığı, nitekim www.pinaldi.com" adlı internet sitesinde "Pinaldi gömlekleri, Pinaldi gömlek sanattır" şeklindeki kullanımın tescile uygun olmayan ürün markası olarak kullanımı gösterdiği, tüketicilerin davacıya ait ürün düşüncesiyle davalıya ait ürünleri satın alabileceği, bu yönde haksız rekabetin de oluştuğu, davaya konu markaların sahibinin davalı ... olduğu, diğer davalının marka sahibi olmadığı, dolayısıyla davalı şirket için hükümsüzlük davasında pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, markaya tecavüz ve haksız rekabet açısından da delil bulunmadığı gerekçesiyle, davalı Pinaldi Teks. A.Ş. hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile "Pinaldi" ibaresini kullanmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespit ve menine, davalının "Enrico Pinaldi" ve "Roberto Pinaldi" ibareli markalarının bir kısım emtialar yönünden hükmsüzlüğü ile markalar sicilinden terkinine, diğer sınflar yönünden hükümsüzlük isteminin ve hükümsüzlük yönünden ilan isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı ... adına tescilli markaların hükümsüzlüğü ve "Pinaldi" ibaresinin haksız kullanımına dayalı tecavüzün tespiti ve durdurulması istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davalı Pinaldi Tekstil Konfeksiyon San. ve Tic. A.Ş. hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile bir kısım talepler yönünden reddine karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine davanın görüldüğü mahkemeye göre iki defa maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bir defa maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve hüküm bu yönüyle bozmayı gerektirmişse de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme hükmünün 9. bendindeki “Reddedilen kısım dikkate alınarak davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan AAÜT uyarınca 1.350,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" şeklindeki kararın değiştirilerek, "Davalı Pinaldi Tekstil Konfeksiyon San. ve Tic. A.Ş. hakkındaki davanın tümüyle reddi ve davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile kısmen reddi kararı uyarınca kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına AAÜT gereği tamamen reddedilen kısım için 1.350,00 TL. ve kısmen kabul kısmen reddedilen kısım için 1.350,00 TL olmak üzere ayrı ayrı iki defa maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" şeklinde düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7043, Karar No: 2014/14263, Tarih: 22.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7043 E.  ,  2014/14263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... (KAPATILAN) ... 14. ASLİYE

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2013/118-2013/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının %36,5 hissesine sahip oduğu ... A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanlığını müvekkilinin yaptığını, davalının anılan hisselerini 31.08.2009 tarihli sözleşme ile müvekkiline devrettiğini, hisse devir sözleşmesinin 5'inci maddesinde hisseleri devreden davalı için rekabet yasağı hükümlerinin düzenlendiğini, ancak davalının bir yıl dahi geçmeden 17.06.2010 tarihinde aynı alanda iştigal eden... A.Ş.'ni kurup %30'luk bir hisseye sahip ve yönetici olarak bu hükümleri ihlal ettiğini ileri sürerek sözleşmenin 4'üncü maddesi uyarınca şimdilik 50.000 USD cezai şart bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmede belirtilen hisse devir bedellerini eksik ödediğini, bu itibarla ödemezlik defiini ileri sürdüklerini, davanın öğrenilmesini müteakip müvekkilinin ... A.Ş.'nden istifa ettiğini, talep edilen cezai şartın müvekkilinin mahvına sebep olacağını, ahlaka ve adaba aykırı olduğunu, müvekkilinin parkinson hastalığı nedeniyle 19.07.2007 tarihinden beri tedavi gördüğünü, kullandığı ilaçların halüsinasyon, zihinsel karmaşa, davranış bozukluğu gibi etkilere maruz bıraktığını, sözleşmenin sıhhatinin tartışılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, süresinde ileri sürülmeyen ehliyetsizlik iddiasının davalı tarafından ispatlanamadığı, sözleşmedeki rekabet yasağı hükmünün yer konusunda her hangi bir sınırlamanın yapılmamış olması, yasak konusu faaliyet kapsamının çok genel ve geniş tutulması, sürenin 3 yıl olarak düzenlenmesinin davalının mesleğini yapmasını engelleyeceğinden ekonomik yıkıma sebebiyet verebileceği, bu nedenle sözleşmedeki rekabet yasağı düzenlemesinin B.K'nun 349'uncu maddesi ve yerleşmiş Yargıtay kararları uyarınca hukuken geçersiz kabul edilmesi gerektiği, B.K'nun 19.ve 20. maddeleri ile TBK 27. Maddesi hükmüne de aykırı olduğu, bu yasağın fiilen gerçekleşen ve zarara yol açan rekabet durumu için kararlaştırıldığı fakat böyle bir fiili rekabetin ve davacı zararının gerçekleşmediği gerekçesiyle taraflar arasında imzalanmış olan 31/08/2009 tarihli hisse devir sözleşmesindeki rekabet yasağına ilişkin düzenlemenin Türk Borçlar Kanunu 445. (818 sayılı Borçlar Kanunu 349.md) kapsamında hukuken geçersiz olduğunun kabulü ile açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının işçi olmaması nedeniyle 818 sayılı BK'nun 349'uncu maddesine göre değerlendirme yapılması doğru değilse de taraflar arasında imzalanan hisse devir sözleşmesinde düzenlenen rekabet yasağının aynı Kanunun 19 ve 20'nci maddeleri uyarınca batıl olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11412, Karar No: 2021/1144, Tarih: 15.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11412 E.  ,  2021/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.11.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3696, Karar No: 2007/4265, Tarih: 07.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3696 E.  ,  2007/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Ağır Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun geçici 4.maddesine göre süresinde alacaklı bankaya başvurması üzerine borcun yeniden yapılandırılarak ödeme planına bağlandığından bahisle unsurlarıyla oluşmayan suçtan beraatine dair, İstanbul 8.İcra Mahkemesinin 12.06.2006 tarihli ve 2005/3072 esas ve 2006/2430 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, merciince soruşturma, araştırma ve duruşma yapılması için dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2006 tarihli ve 2006/1833 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Anılan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04.07.2007 ... ve 35465 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 09.08.2007 ... ve K.Y.B.2007/151874 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 8.İcra Mahkemesince borçlu sanığın nüfus kayıt örneği getirtilmeden, 5464 sayılı Kanun’un geçici 4.maddesinde belirtilen sürede sanığın alacaklı bankaya müracaat ederek borcun taraflar arasında yeniden yapılandırılmış olması gerekçesiyle sanığın beraatine yönelik karara karşı itiraza bakan İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 8.İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK’nun 271/2.fıkrası gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın İstanbul 8.İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi ... içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı,İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi ... içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen beraat kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on ... disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa ait nüfus kayıt örneğinin getirtmesi ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir.Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir. Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi ... içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “ itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2

..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “ itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde,İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2006 tarih ve 2006/1833 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.