muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5546, Karar No: 2021/3807, Tarih: 07.06.2021

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin, hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir.

Savunma hakkı, Anayasanın 36. maddesi ile güvence altına alınmış olup, 6100 sayılı HMK’nın 27. maddesinde de “Hukuki dinlenilme hakkı” başlığı altında ayrıca düzenlenmiştir. Hakim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Buna göre hakim iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür. Esasen, taraf teşkilinin sağlanması Anayasanın 90/son maddesi delaletiyle AİHS’nin 6. maddesi hükmü uyarınca adil yargılanma hakkının da bir gereğidir.

Dava dilekçesinin tebliği ile davalı savunma hakkını kullanma olanağını kazanır ve cevap süresi işlemeye başlar. Esasa ve usule ilişkin savunma ve delillerini, dava dilekçesinin içeriğine göre ileri sürebilmesi için dava dilekçesinin tebliği zorunludur.

Öte yandan, tebligatın nasıl ve kimlere yapılacağı adres araştırması ve tespitin yöntemi 7201 sayılı Tebligat Kanununda gösterilmiş, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 48 ve devamı maddelerinde de adres bilgilerinin tutulması, güncellenmesi ve kullanılması ile ilgili hükümler öngörülmüştür.

Öncelikle, yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması asıldır. Değinilen işlemler nedeniyle tebligat bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan bir usuli işlemdir. Tebliğ ile ilgili, Tebligat Kanunu hükümleri şeklidir. Bu nedenle, tebligata ilişkin yasal hükümlerin gözden uzak tutulmaması ve uygulanması zorunludur.

Somut olayda, davalılardan ... adına çıkarılan dava dilekçesi tebliği komşu ...'in muhatabın pazarda olduğunu bildirmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ yapılmış olduğu kabul edilmişse de kolluk tarafından düzenlenen 07.09.2017 tarihli tutanakta ...’in belirtilen adreste oturmadığı ve davalının komşusu olmadığı anlaşıldığından mahkemece HMK m. 27 gereğince hukuki dinlenilme hakkına aykırı olarak davalı ...'nin savunma hakkı kısıtlanarak yargılama yapılması ve hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/76, Karar No: 2013/11203, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/76 E.  ,  2013/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın katılandan ihtiyacı olduğundan bahisle çek karşılığı para istediği ve 4.500 TL bedelli bir çeki ciro edip verdiği, katılanında 4.500 TL parayı banka hesabına yatırdığı; ancak daha sonra katılan çeki ibraz ettiğinde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı şeklinde gerçekleşen eylemin dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1)Sanık hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanundan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara

yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan ‘9.000 TL’ ve’7.500 TL’ para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerine "450 gün adli para cezası" ve ‘ 375 gün adli para cezası’ 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7004, Karar No: 2009/8655, Tarih: 30.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7004 E.  ,  2009/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409 uncu maddesinin altıncı fıkrasına göre işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz, aksi takdirde aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca açılmamış sayılır.

Eldeki dava 29.11.2006, 25.09.2007 ve 15.09.2008 tarihlerinde üç kez takipsiz bırakılmıştır. Bu durumda yukarıda açıklanan ilke çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19810, Karar No: 2013/25322, Tarih: 18.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/19810 E.  ,  2013/25322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Konut dokunulmazlığını bozma, Suç delillerini yok etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, gece sayılan zamanda, merdiven boşluğunda, yüzleri tanınmayacak biçimde örtülü kişilerce silah zoruyla gerçekleştirilmiş olması karşısında, TCK’nın 149/1. maddesinin (d) bendinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılmış ise de, eylemde birden fazla nitelikli halin bulunması ve gösterilen gerekçe karşısında, 28.09.2011 tarihinde merdiven boşluğunda gerçekleştirilen eylem nedeniyle zincirleme konut dokunulmazlığını bozma suçu oluştuğu ve TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesi uyarınca sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10175, Karar No: 2015/9962, Tarih: 05.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10175 E.  ,  2015/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine başlatılan ilamlı takipte borçlulardan ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti vekili ve katmaliklerini temsilen Paylaşım Sitesi Yöneticiliği vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; ilamda hükmedilen alacak kalemleri ve yargılama gideri, vekalet ücreti, harç yönünden sorumluluk miktarlarına dikkat edilmeden tüm borçlular bütün kalemlerden sorumlu gibi talepte bulunulduğunu,aktin feshi tarihindeki kat malikleri hakkında takip yapılması gerekirken Site Yönetimi hakkında takip başlatıldığını açıklayarak takibin iptaline karar verilmesini talep etmişler, Mahkemece dayanak ilam hükmüne aykırı olarak alacak kalemlerinin toplanmak suretiyle takip başlatıldığı gerekçesiyle icra emrinin iptaline karar verilmesi üzerine hüküm ;borçlular vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/c maddesine ve T.C. Anayasası'nın 141/III. maddesine göre; Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur

Borçluların şikayet dilekçesinde belirttiği talepleri arasında kat malikleri hakkında takip yapılması gerekirken Site Yönetimi hakkında takip başlatıldığı şikayeti de bulunmakta ise de İcra Mahkemesi'nce bu konu karar gerekçesinde tartışılmamış ve bu hususta açıkça olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir

Bu durumda, Mahkemece, borçlular vekilinin kat malikleri hakkında takip yapılması gerekirken Site Yönetimi hakkında takip başlatılamayacağı yönündeki şikayeti de incelenerek gerekçesi açıklanmak suretiyle, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/7784, Karar No: 2014/12436, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7784 E.  ,  2014/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2011/11-2014/90

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı M.. A.. ile davalı E. K. Ticaret A.Ş vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı E.K. Ticaret A.ş vekiline duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20091, Karar No: 2017/9842, Tarih: 06.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/20091 E.  ,  2017/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06/06/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ve ... geldiler. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Şirketin NATO Sözleşmeleri gereğince Amerika Hava Kuvvetlerinin İncirlik’teki personelinin kendileri ve aileleri için yürütülen sivil hizmetleri sunan işveren olduğunu, davacının 1983’ten beri ev hizmetleri ve çocuk bakıcısı olarak davalı şirket tarafından işe alındığını ve 16.07.2008 gününe kadar şirket personeli olarak bu hizmetlerde çalıştığını, işçilerin sigortasız çalıştırılması üzerine yapılan şikâyet sonucunda işten çıkarıldığını belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı VBR Corporation Şirketi vekili, davacının ev hizmetinde çalıştığını ve davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, ücretinin evinde hizmet verdiği Amerikan askerleri tarafından ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ilk kararında, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ev hizmeti işinde çalışması ve İş Kanunu kapsamında olmaması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı VBR Corporation Şirketi vekili, davacının ev hizmetinde çalıştığını ve davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, ücretinin evinde hizmet verdiği Amerikan askerleri tarafından ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ilk kararında, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ev hizmeti işinde çalışması ve İş Kanunu kapsamında olmaması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmün temyizi üzerine Dairemizce, “Somut olayda davacı, İncirlik’teki Amerikan askerlerinin ev işlerinde çocuk bakıcılığı ve ev hizmeti işlerinde çalışmıştır. Ancak tanık beyanları ile dosyadaki belgelere göre, davalı işveren davacı gibi çalışan tüm işçilere hava üssüne girebilmeleri için giriş kartı çıkarmış, ev hizmeti isteyen Amerikan askerleri davalı şirket ile irtibata geçerek işçi temin etmiştir. Davacı ile evinde hizmet verdiği Amerikan askeri arasındaki ilişki evde hizmet ilişkisi olsa bile davacı ile davalı şirket arasında iş sözleşmesinin bağımlılık ve devamlılık unsurları gerçekleşmiştir. Zira davacı, davalı işverenin talimatı ile görevlendirildiğinde Amerikan askerinin evine gidip iş görme edimini yerine getirmekte, diğer zamanlarda da davalı işverenin talimatını beklemektedir. Ücretin 3. kişi tarafından ödenmesi, davacı ile davalı şirket arasındaki sözleşmenin iş sözleşmesi olduğu olgusunu ortadan kaldırmaz. Bu nedenle somut uyuşmazlığa bakma görevinin iş mahkemesine ait olduğu göz ardı edilerek mahkemece görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olmayıp davacının işvereninin evinde çalıştığı Amerikan askerleri olması sebebiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün tekrar temyizi üzerine “Somut olayda, Dairemizin bozma ilamında, davacı ile davalı şirket arasında hizmet akdinin bağımlılık ve devamlılık unsurlarının gerçekleştiği, ücretin 3. kişi tarafından ödenmesinin sonucu değiştirmeyeceği ve işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Emsal dava dosyalarında dinlenen tanıklar da ücretlerinin Amerikan askerlerince ödendiğini ancak askerlerin bu parayı davalı şirketten temin ettiklerini, çalıştıkları evlerin boş kaldığı zamanlarda davalı şirket emrinde beklediklerini veya davalı şirketin görevlendirmesiyle hava üssündeki otel, kilise gibi yerlerde çalıştıklarını söylemişlerdir. Dolayısıyla bozma ilamımızda da belirtildiği gibi davacı ile davalı şirket arasında 4857 sayılı İş Kanunu’na göre belirsiz süreli iş sözleşmesinin kurulduğunun kabulü gerekmektedir.