muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2611, Karar No: 2017/12172, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2611 E.  ,  2017/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/555, Karar No: 2022/4923, Tarih: 15.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/555 E.  ,  2022/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.07.2018 tarih ve 2018/115 E- 2018/813 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.10.2020 tarih ve 2020/95 E- 2020/122 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'in, ... Akaryakıt Turizm ve Tic. A.Ş. unvanlı şirketin %3 hissesine sahip iken iş bu hisselerini 2012 yılının Mayıs ayında bila bedel davalıların murisi olan ...'e devrettiğini, devir bedeli olarak herhangi bir para almadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla %3 hisseye tekabül eden bedelin belirlenerek davalılardan veraset ilamındaki payları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davacı tarafın iddiasının doğru olmadığını, devir sözleşmesinde belirtildiği üzere hisselerin bedeli ödenmek suretiyle devralındığını, senede karşı senetle ispat kuralı gereğince bedelin ödenmediğinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğini savunarak, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın davalıların murisi olan ...'e şirketteki %3 hissenin bila bedel devredildiği hususunu kanıtlayamadığı, bilakis dosyaya sunulan 15/05/2012 tarihli devir sözleşmesinde hisse bedelinin nakden ve tamamen ödendiğinin açıkça yazılı olduğu, davacı tarafından HMK 225/1-son cümle gereğince davalılara teklif edilen yeminin davalılar tarafından eda edildiği gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı taraf hisse devir bedelinin kendisine ödenmediği iddiasını ispatlayamadığı, dolayısıyla ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı taraf hisse devir bedelinin kendisine ödenmediği iddiasını ispatlayamadığı, dolayısıyla ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15660, Karar No: 2016/6902, Tarih: 31.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15660 E.  ,  2016/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası

TCK'nın 265/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası

TCK'nın 125/3-a, 125/4, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi barda kavga olduğu ihbarının gelmesi üzerine aralarında polis memuru olan katılanın da bulunduğu polis ekibinin olay yerine gittikleri, sanığın alkollü vaziyette kavga olayına karıştığının anlaşılması üzerine doktor raporunun alınması ve gerekli işlemlerin yapılması için ekip aracına alınmak istendiği, sanığın ekip aracına binmek istemeyerek katılanın yüzüne tokat, ayağına tekme attığı, ayrıca ben size yapacağımı bilirim diyerek tehditlerde bulunduğu ve sinkaflı küfürler ettiği, sanığın hastaneye götürülerek doktor raporunun alınmasının ardından tekrar ekip aracına bindirileceği sırada ekip aracının arka bagaj kapısının sol amortisörünü kırarak parçaladığı, bu suretle sanığın kamu malına zarar verme, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevi sebebiyle hakaret suçlarını işlediği katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15858, Karar No: 2015/1039, Tarih: 02.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15858 E.  ,  2015/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2011/125-2014/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'nin .... Şubesi'nde bulunan hesabından 11.955,35 TL’nin davacının bilgisi dışında çekildiğini, yapılan araştırmada müvekkilinin nüfus cüzdanını kaybetmesi üzerine hesaptaki paraların çekildiğinin anlaşıldığını, ancak davalı çalışanının üzerine düşen özen ve ihtimamı göstermeyerek hesaptan para çekenin kim olduğunu kontrol etmeyerek zarara sebebiyet verdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.955,35 TL anapara ve mahrum kalınan faizin tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödeme hak sahibi davacıya usulüne uygun olarak yapıldığı için müvekkilinden talep edilemeyeceğini, ödemeler yapılırken nüfus cüzdanı fotokopisi ve imza alınarak usulüne göre işlem yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hesabından para çekilmesine ilişkin her iki ödeme fişindeki imzanın da davacı eli ürünü olmadığı bilirkişi raporu ile belirlenmiş ise de, davacının 2001, 2004 ve 2009 yıllarında kayıp ve yenileme gerekçeleriyle üç adet nüfus cüzdanı aldığı, hesabın açılış tarihinin 06.09.2007, dava konusu işlemlerin tarihlerinin 28.05.2008 ve 17.06.2008 olmasına ve davacının 2004 yılında kaybedildiği iddiasıyla yeni nüfus cüzdanı almasına karşın 2001 yılında alınan nüfus cüzdanı ile işlem yapıldığı, bu itibarla hesaptan paranın eski cüzdan kullanılarak kız kardeşi tarafından çekildiği iddiası samimi bulunmadığı için bilirkişi raporlarına da itibar edilemeyeceği, davacının anılan her üç kimliğini de kayıtlarla sabit olduğu üzere o anki koşullara göre kullandığı ya da kullanılmasına göz yumduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, davalı banka nezdinde bulunan hesabından 28/05/2008 ve 17/06/2008 tarihlerinde rızası dışında para çekildiğini ileri sürmüş, bu tarihlerdeki para çekimine ilişkin dekontlar üzerinde yapılan uzman incelemesi sonucu dekontlardaki imzaların davacının eli ürünü olmadığı belirlenmiştir. Hesap açtırılırken kullanılan nüfus cüzdanının para çekilmesi işleminde de kullanılması, davacı açısından nüfus cüzdanını koruyamamış olması nedeniyle, müterafik kusur olarak nitelendirilebilirse de bu olgu, para çekme işleminin davacı tarafından yapıldığı sonucuna ulaştırmaz. Bu itibarla mahkemece bu husus dikkate alınarak bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, aksi düşünce ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7006, Karar No: 2015/18410, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7006 E.  ,  2015/18410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/121-2014/534

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden ; davacılar murisi A.. E..'in hissedar olduğu 251 parsel sayılı taşınmazın, 1969 yılında Hacettepe Üniversitesi Yönetim Kurulu tarafından kamulaştırılmasına karar verildiği ve söz konusu taşınmazın Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.02.1974 tarih ve 1973/177-1974/225 sayılı kararı ile 6830 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca Hacettepe Üniversitesi adına tapuya tesciline karar verildiği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi açısından, usulüne uygun olarak yapılan tebligatla başlar.

Bu durumda, 6487 sayılı Yasanın 22. maddesi ile Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 7. maddenin de Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği gözetilerek, öncelikle kamulaştırma işleminin davacılara yada murislerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, çekişmesiz bedelin davacılara yada murislerine ödenip ödenmediği araştırılıp, usulüne uygun bir tebligat yapılmadığının ve kamulaştırma işleminin tamamlanmadığının tespit edilmesi halinde, davacıların kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat talep etme imkanı bulunduğu gözetilerek işin esasına girilip talep hakkında karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10741, Karar No: 2014/17603, Tarih: 17.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10741 E.  ,  2014/17603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, küçük Alev hakkında koruma kararı verilmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.09.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/23129, Karar No: 2014/351, Tarih: 16.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2012/23129 E.  ,  2014/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2011/169-2012/909

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 07/07/2006-26/01/2007 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalı kurumun 1060714 sicil sayısı ile kayıtlı iş yerinde 07/07/2006 26/01/2007 tarihleri arasında 160 gün, aylık 700.00 TL brüt ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu edilen dönem içinde davalı veya başka bir işyerinden hizmet bildiriminin yapılmadığı, davacının bildirimlerinin dava konusu edilen dönemden sonra 26/01/2007-31/12/2010 tarihleri arasında davalı şirkete ait 1060714 sicil numaralı işyerinden yapıldığı, dönem bordrolarının getirtildiği, davacının bildirimi yapılan döneme ait imzasız ücret bordrolarının bulunduğu, davacını yapılan hizmet bildirimlerinin asgari ücret üzerinden yapıldığı, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

1- Hizmet tespiti yönünden açılan davada yapılacak iş, dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarını getirtip davalı işyerinin kanun kapsamına alındığı tarihi araştırmak, dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

2- Ücret tespiti yönünden açılan davada ise davacı işçi temizlik ve çay servisi yaparak asgari ücretin üzerinde çalıştığını ileri sürmektedir.

Davacı tarafından sunulan ve 01/01/2006-07/06/2009 cari hesap ekstresi yazılı belgeden 07/07/2006 tarihinden itibaren davacıya maaş ödemesi yapıldığı anlaşılmakta ise de bu evrakın bir benzeri de davalı şirket vekili tarafından dosyaya sunulmuş olup bu belgede de 30/01/2007 tarihinden itibaren davacıya yapılan maaş ödemeleri belirtilmektedir. Davacı ve davalı tarafından sunulan her iki belgede de davalı şirketin kaşesi bulunmaktadır ancak herhangi bir yetkili tarafından atılmış bir imza bulunmamaktadır.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ne var ki dosya kapsamından asgari ücretin üzerinden ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Öte yandan yapılan işin niteliğine göre de davacının asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur.

Tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Kanunun m.200 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, emsal ücret araştırması ve davacı ile davalı vekili tarafından farklı şekilde hazırlanmış iki farklı belge şeklinde sunulan, her zaman düzenlenmesi mümkün olan, üzerinde şirket yetkilisinin imzasını taşımayan belge ile sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.