muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13506, Karar No: 2022/10831, Tarih: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13506 E.  ,  2022/10831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş, davalı Abdullah Sürücü vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 14/06/2022 günü temyiz eden davacı idare vekili ve davalı ... vd. vekilinin yüzlerine karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden davalı ... vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı vekili ve davalı asillerin yokluklarında duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5993, Karar No: 2013/7880, Tarih: 10.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5993 E.  ,  2013/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.06.2013 tarih ve 2013/4071 Esas, 2013/3876 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce evrak üzerinden yapılan yargılamaya göre sıra cetvelinin şikayetçi yana 08.01.2013 günü tebliğ edildiği, şikayetin yasal yedi günlük süreden (İİK.m.142) sonra 18.02.2013 günü yapıldığı gerekçesiyle şikayetin süreden reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 07.06.2013 tarih ve 2013/4071 Esas, 2013/3876 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13743, Karar No: 2015/16381, Tarih: 07.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13743 E.  ,  2015/16381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2011/323-2014/780

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalılardan K.. M.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme işlem yapılmış olup, verilen hüküm davacılar ile davalılardan K.. M.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıdaki bent kapsamı dışında taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Karar başlığında davacıların adları gösterilmemesi ve davacılar yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi ve davalı idare yararına vekalet ücreti verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Karar başlığına davacılar olarak; (H. P. , . P., S. P., S. P., Ö. P., N. P. N. P., Ş. P., B. P., G. P. , B. P., B. P., H.. P.., S. Ş. , R. K., B. T. ) isimlerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 nolu bendindeki (1500-TL) rakamının çıkartılmasına, yerine (3.471,60-TL) rakamının yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 nolu bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1503, Karar No: 2021/5544, Tarih: 06.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1503 E.  ,  2021/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2018/728 esas, 2019/1045 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'ın, 17/06/2016 tarihinde Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi ek derslik inşaatında çalışırken düşerek yaralanması nedeniyle iş güvenliği uzmanı olan sanık ... hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/08/2018 tarih ve 2018/19457 esas sayılı iddianamesi ile taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan dolayı açılan davanın yapılan yargılaması sırasında, 17/09/2019 tarihli iş güvenliği uzmanı bir bilirkişiden alınan rapora göre;"...6331 sayılı iş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak çıkartılan Yönetmelikler nezdinde işverene Yüklenen Sorumlulukları İşverenin Yerine Getirmesini Sağlamak Adına Görev Yapan ... Ortak Sağlık Güvenlik Birimi sorumlusu, bu birimin İş Güvenliği Uzmanı olarak kaza tarihinde İSG Katip Sisteminde görevli bulunan İş Güvenliği Uzmanı ( ... o tarihte görevli olmadığını iddia ediyor, dava dosyasında ver alan sigorta dökümünde de kazanın gerçekleştiği 6. ayda herhangi bir çalışması bulunmuyor)..." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın ... OSGB isimli şirkette 2016 yılı içerisinde yaklaşık 3 ay süre ile 11/05/2016 tarihine kadar SGK'lı işçi olarak İş Güvenliği Uzmanı sıfatı ile çalıştığının anılan bilirkişi raporundan anlaşıldığı, sanık tarafından 07/03/2016 tarihinde müşteki ve diğer işçilere Temel İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimi verildiği, müştekinin de imzasının alındığı tespit edilmiş olup, sanığın ... OSGB bünyesinde 11/05/2016 tarihine kadar çalıştığı, kazanın ise, 17/06/2016 tarihinde işten ayrılmasından 46 gün sonra meydana geldiği, mahkemesince sanığın kazanın olduğu tarihte işyerinde çalışmadığını gösteren SGK kayıtları incelenmediği gibi, sanığın görev yaptığı süre içerisinde verdiği eğitimlerin yetersiz olduğuna ve bu nedenle meydana gelen olayda kusurlu olduğuna ilişkin herhangi bir rapor bulunmadığı gibi bu yönde mahkemenin gerekçesinde de bir hususa işaret edilmediği nazara alındığında, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/11/2020 gün ve 94660652-105-07-4323-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/01/2021 gün ve 2021/959 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yükseköğretim Kurumları Akdeniz Üniversitesi Yapı İşleri ve Teknik Daire Başkanlığının işveren, sanığın A sınıfı iş güvenliği uzmanı sıfatıyla çalıştığı ... Sağlık Güvenlik Birimi ile iş güvenliği hususunda antlaşması bulunan ... Yapı Endüstri ve Ticaret Limited Şirketinin ise yüklenici olarak aralarında yaptıkları anahtar teslim sözleşme gereği Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi ek binası inşaat işleri sürmekteyken, yüklenicinin işçisi olan kalıp ustası Mehmet'in, 10 metre yükseklikteki iskelede çalışmaktayken, üzerine kalıp düşmesi sonucu aşağıya düşmesiyle, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın kusuru bulunmadığı halde eksik inceleme sonucu beraati yerine mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmayıp; ancak gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu da değildir. Tüm bu nedenlerle; somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması nedeniyle,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2018/728 esas, 2019/1045 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26112, Karar No: 2017/6684, Tarih: 01.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26112 E.  ,  2017/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; yoksulluk nafakasının reddi, maddi ve manevi tazminatların miktarı ile velayet yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, her iki boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, maddi-manevi tazminat ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası reddedilmiş olup boşanmanın eki niteliğindeki taleplerin kabulü veya reddi halinde ayrıca vekalet ücretine hükmedilmeyeceğinin anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. O halde, davacı-karşı davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Mevlüt'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Seher'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.06.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/12600, Karar No: 2010/1733, Tarih: 15.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/12600 E.  ,  2010/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

...... adına .....arasındaki dava hakkında....... verilen 16/04/2008 günlü ve 887/224 sayılı hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.250,00 YTL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, toplam alacak miktarı ve yerel mahkemece reddedilen miktar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

......
Yargıtay — Esas No: 2011/1813, Karar No: 2011/2790, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1813 E.  ,  2011/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı alacağının zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sıra cetveline itiraz davasının yedi günlük hak düşürücü sürede açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın yedi günlük süre içerisinde açılmadığı, bu sürenin hak düşürücü süre olduğu ve re'sen gözetileceği, İcra Mahkemesi'nce, dava açması için davacıya süre verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dosyanın görevsizlik kararı ile Mahkemeye gelmemiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7118, Karar No: 2015/6994, Tarih: 09.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7118 E.  ,  2015/6994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20869, Karar No: 2014/9168, Tarih: 13.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20869 E.  ,  2014/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe,müsadereye ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından katılan lehine dilekçe yazım ücretine İlişkin kısmın çıkarılması yerine kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine istinaden 1.200 TL vekalet ücretine hükmolunmasına" ibaresinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1306, Karar No: 2015/5483, Tarih: 16.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1306 E.  ,  2015/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/90958

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/11/2013, 2010/455 (E) ve 2013/430 (K)

SUÇ : Yeni doğan çocuğunu öldürme ve bu suça yardım, ihmali davranışla çocuğu öldürmeye teşebbüs, suç delillerini gizlemek.

TÜRK MİLLETİ ADINA

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesinde "Bakanlık, gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi

dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılabilir." hükmü gereğince; kamu davasına katılma ve 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Tekirdağ Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne, yokluğunda verilen gerekçeli kararın, CMK'nun 291. maddesi gereğince "hükmün tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak bir beyanla hükmü temyiz edebileceğini" gösterir açıklamalı tebligatla birlikte tebliği ile tebligatı gösteren belgenin ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

16/11/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A. İ.'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar İ.. S.. ve T.. S.. müdafii Avukatlar B. Y., G. S.ve S. K.'nın yokluklarında 26/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/14537, Karar No: 2016/12296, Tarih: 31.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14537 E.  ,  2016/12296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının 7 tane bileziği davalıya borç olarak verdiğini, davalının iade etmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 7 tane burma bileziğin aynen iadesine mümkün değil ise bedeli olan 1.000.00.- TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesi ile de talep sonucu 12.322.74.- TL'ye yükseltilmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir .

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece oluşturulan kısa kararda alacağa dava tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda 1.000.00.- TL'nin dava tarihinden, 11.322.74.-TL'nin ıslah tarihi olan 28/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu konular gözönünde tutularak vicdani kanıya göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11998, Karar No: 2015/15032, Tarih: 13.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11998 E.  ,  2015/15032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/296925

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2012

NUMARASI : 2012/213 Esas, 2012/339 Karar

SUÇ : Rüşvet vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermek suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.