muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29243, Karar No: 2023/286, Tarih: 24.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/29243 E.  ,  2023/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/351 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 17.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık ... yönünden; sanığın yazı ve imza örnekleri alınarak suça konu çek üzerindeki yazı ve imzalar ile karşılaştırılması amacıyla bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyizi; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ye ait çek koçanının suç tarihinden önce çalındığı, çalınan çeklerden 4675318 numaralı suça konu çekin, Ata Boru ... Ltd. Şti. yetkilisi olan katılan ... tarafından takas için bankaya ibrazında, keşideci imzasının kayıtlarındaki imza ile örtüşmemesi nedeniyle işleme alınmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan ...'in beyanında; suça konu çeki Çay Mühendislik ... Ltd. Şti. adına sanık ...'dan, sattığı mallara karşılık aldığını beyan etmiş ve satışa ilişkin Çay Mühendislik Şirketi adına düzenlenen 11.11.2010 tarihli fatura dosyaya konulmuştur.

2. Katılan ...'in beyanında; suça konu çeki Çay Mühendislik ... Ltd. Şti. adına sanık ...'dan, sattığı mallara karşılık aldığını beyan etmiş ve satışa ilişkin Çay Mühendislik Şirketi adına düzenlenen 11.11.2010 tarihli fatura dosyaya konulmuştur.

3. Sanık ... savunmasında; Çay Mühendislik şirketinin 2009 yılından itibaren yetkilisinin kendisi olduğunu, suça konu çeki Ata Boru isimli şirkete kendisinin vermediğini, firmanın kendisinden önceki yetkilisi olan sanık ...'ın verdiğini, sanık ... savunmasında; kendisinin Çay Mühendislik şirketi ile bir alakasının olmadığını, Ata Boru isimli şirketi tanıdığını, kendi şirketi ile bu şirket arasında ticari ilişkinin olduğunu, bu şirketten mal aldığını, banka yoluyla para gönderdiğini ancak suça konu çeki kendisinin vermediğini beyan etmiştir. Sanık ... soruşturma aşamasındaki beyanında; Bal İnşaat isimli bir şirketinin olduğunu, Ata Boru isimli şirket ile önceden ticari ilişkisinin olduğunu, bu şirketten boru aldığını ve karşılığında çek verdiğini, şirkette herhangi bir yetkisinin olmadığını, ancak şirket kardeşine ait olduğu için yönetime yardımcı olduğunu beyan etmiştir.

4. Çek aslı adli emanete alınmış, çek üzerinde Mahkeme tarafından yapılan gözlemde; unsurlarının tamam olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

5. Adli Tıp Uzmanı bilirkişiden 23.11.2014 ve 29.12.2014 tarihlerinde alınan bilirkişi raporlarında; çekin ön yüzündeki düzenlemeye ilişkin yazılar ile keşideci imzasının katılan ... ve sanıkların eli ürünü olmadığı, çekin arka yüzündeki Çay Mühendislik kaşesi üzerindeki 1. ciranta imzasının sanık ...'ın eli ürünü olduğu belirtilmiştir.

6. Ankara Ticaret Odası, Ticaret Sicili Müdürlüğünden gelen yazıda; Çay Mühendislik .... Ltd. Şti.nin kurucu ortaklarının Avni Bal ve Fatma Bal olduğu, 16.01.2009 tarihli karara göre şirket ortaklarının ... ve ..., şirket yetkilisinin ise ... olduğu bildirilmiştir.

7. Tanık olarak dinlenen ... beyanında; söz konusu şirketin sanık ...'ın istemesi üzerine % 1 ortağı olduğunu, şirketi sanık ...''dan devraldıklarını, kendisinin kağıt üzerinde ortak olduğunu, şirketin işleyişi ve atılı suçla ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

8. ING Bank'tan gelen yazıda; ...'nün 09.08.2010 tarihinde çek koçanını kaybettiğini sözlü olarak şubelerine bildirdiğini, çek üzerindeki keşideci imzasının hesap sahibi ve çek düzenlemeye yetkili Osman Nihat Göncü'ye ait olmaması nedeniyle çekin işleme alınmadığının belirtildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Adli Tıp Uzmanı bilirkişinin 29.12.2014 tarihli raporunda; çekin ön yüzündeki düzenlemeye ilişkin yazılar ile keşideci imzasının ve arka yüzündeki 1. ciranta imzasının sanık ...'ın eli ürünü olmadığının belirtilmesi, ayrıca katılan ...'in, çeki Çay Mühendislik Şirketine sattığı mallar karşılığında, sanık ...'dan aldığını söylemesi karşısında ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Adli Tıp Uzmanı bilirkişinin 29.12.2014 tarihli raporunda; çekin ön yüzündeki düzenlemeye ilişkin yazılar ile keşideci imzasının ve arka yüzündeki 1. ciranta imzasının sanık ...'ın eli ürünü olmadığının belirtilmesi, ayrıca katılan ...'in, çeki Çay Mühendislik Şirketine sattığı mallar karşılığında, sanık ...'dan aldığını söylemesi karşısında ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/351 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11628, Karar No: 2013/16837, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/11628 E.  ,  2013/16837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01.03.2005 tarihinde işyerinde çalışıyor olmasına rağmen TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosuna göre ücretlerinin ödendiğini, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS ekindeki EK 1/A tablosuna göre ücretinin ödenmesi gerektiğini, davacının ücretinin Türkiye Yol-İş Sendikası ile davalı idare adına TÜHİS arasında imzalanan 01.03.2009-28.02.2011 tarihli 2. dönem TİS'nin Ek 1/A cetveline göre belirlenmesinin tespitine karar verilmesini, bunun yanında ücret farkı ve ikramiye farkı alacağına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı kararı ile Sivas İl Özel İdaresinin işkolunun inşaat olarak tespit edildiğini, bu tespitten sonra aralarında davacının da bulunduğu çalışanların Yol-İş Sendikasına üye olduklarını, Koop-İş Sendikasının açtığı tespit kararının iptali davasında mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına karar verdiğini, davacının müvekkili idarenin TÜHİS ile Türkiye Yol-İş Sendikası arasında imzalanan 01.03.2009-28.02.2011 tarihli 2. Dönem TİS'deki mali ve sosyal haklardan yararlandığını, davacının ücret bordrolarına ve ücret listelerine görede anlaşılacağı üzere ücretinin Ek 1/A skala cetvelindeki lehine olan yevmiyeye göre ödendiğini,davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının belirtiği dönemde Ek 1/A cetveline göre ücretini aldığını, sosyal hakların tamamından yararlandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davacı derece ve kademesinin tespitini de talep etmişse de eda davası açılabilecek ise tespit davası açılabilmesi için hukuki yararın bulunmadığının kabul edilmesi gerektiğini, bu nedenlerle davacının derece ve kademesinin tespitine ilişkin talebinin reddine karar verildiğini, davacının fark alacak talepleri bakımından mütaalasına başvurulan bilirkişinin düzenlediği rapora itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının davalı ... Genel Sekreterliği ve bağlı işyerlerinin 15 sıra no'lu İnşaat işkoluna girdiğire dair tespit kararı verildiği,bu karara karşı açılanda davanın yargılaması sonucunda davanın takip edilmemesi üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, işyerinde kesinleşen işkolu değişikliğine ilişkin işkolu tespit kararı sonrasında işyerinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesin hükümlerinden sendikaya üyelik tarihinden itibaren yararlandırıldığı, ücret hesaplanmasında TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosunun dikkate alındığını, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS'in ekinde bulunan Ek 1/A tablosuna göre ücretinin tespit edilmesini gerektiğini ve bu tespite göre ücret ve ikramiye alacağı farkı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davacının ücretinin Ek 1/A cetveline göre yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Ek 1/A cetvelinden ücret verildiğini,ancak davacının Ek 1/A cetveline göre ücreti tespit edilirken daha önceki çalışmasına ait kademe ve derecesinin nazara alınmadığını, davacının önceki çalışmaları nazara alınarak uygun derece ve kademeden ücretinin Ek 1/A cetveline göre ücretinin ödenmesi gerektiğini belirterek buna göre davacının ücretini tespit ederek fark ücret ve ikramiye alacağı hesaplaması yapmıştır. Davalı işyerinde geçerli olan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. Maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerindeki geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır(yıllık ücretli izin hakkı,kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi,pozusyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri vb.)Ancak, bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte Yol-İş Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışılan çalışma süreleri için derece-kademe ilerlemesi talebinde bulunumaz.” hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu açık düzenlemeden de anlaşılacağı üzere davacının işkolu değişikliği öncesi çalışmalarının derece ve kademe hesaplamasında dikkate alınmaması gereklidir. Hal böyle olunca davacının fark ücret ve ikramiye alacağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talep edilen alacaklara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğu bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2007/3455, Karar No: 2007/3028, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3455 E.  ,  2007/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda takip konusu borcun az olması ve günün ekonomik koşullarına göre de herkesin üzerinde bulunabilecek para miktarını aşmaması nedeniyle sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair ... İcra Mahkemesinin 28.9.2006 tarihli ve 2006/624 esas ve 2006/1018 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gereği için Bakırköy 2. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin...Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2006 tarihli ve 2006/737 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ...İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.6.2007 gün ve 32535 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 23.7.2007 gün ve K.Y.B.2007/143357 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ... İcra Mahkemesince borçlu sanığın nüfus kayıt örneği getirtilmeden, takip konusu borç miktarının az olması ve günün ekonomik koşullarına göre de herkesin üzerinde bulunacak miktarı aşmaması nedeniyle sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığı kararına yönelik itiraza bakan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ...İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, suçun diğer unsurlarının oluşup oluşmadığı tespiti yönünde değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi için dosyanın ...İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara

çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda

çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda

düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun "İtiraz usulü ve inceleme mercileri" başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı verilen kararlar olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa ait nüfus kayıt örneğinin getirtilmesi ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla

ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ...Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2006 tarih ve 2006/737 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29903, Karar No: 2014/27097, Tarih: 18.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29903 E.  ,  2014/27097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/200031

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2009/1670 (E) ve 2012/439 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve 14.07.2010 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan eden şikayetçi S.. A..'a davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak, 5271 sayılı CMK'nin 234 ve 238/2. maddelerine aykırı davranılmış ise de, şikayetçi vekilinin hükmü temyiz etmekle katılma iradesini açıkça ortaya koyması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 237/2 maddesi uyarınca şikayetçi S.. A..'ın davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, ikamet ettikleri evde katılana ait eşyalarının bulunmadığını, tüm eşyaların kendilerine ait olduğunu belirttikleri, tanık olarak dinlenen C.. G.., S.. G.. ve A. B..'in müştekinin iddialarını doğruladıkları, ancak yine tanık olarak dinlenen H.. A.., T. K.. ve E. G..'in de sanıkların savunmalarını doğrular beyanda bulunmaları karşısında, hangi tanığın beyanına neden üstünlük tanındığı kararda tartışılıp gerekçesi gösterilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Katılan lehine hükmolunan vekalet ücretinin mahkum olan sanıklardan eşit yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nin 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.