muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15365, Karar No: 2012/7391, Tarih: 30.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15365 E.  ,  2012/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :263-163

Dava, 21.02.2001 tarihinde meydana gelen işkazası sonucu sürekli işgöremezlik kaybına uğrayan sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle oluşan Kurum zararının tahsiline dair açılan ve sigortalının % 30, işveren ...San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin % 70 oranında kusurlu olduğu belirlenip, temyiz edilmeksizin kesinleşen rücuan tazminat davası sonucu hükmedilen Kurum alacağının ve yargılama masraflarının icra takibi sonucu tahsil edilmeyen anılan işverenin; ortakları olan davalılardan, işveren vekili sıfatıyla tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüyle, sosyal sigorta yardımları nedeniyle oluşan kurum zararının tahsiline karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılıp Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Davalı ... avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır….” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili

olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…” düzenlemesine göre; İşverenin, Kuruma karşı sorumluluğu, maddede sayılan belli eylem ve davranışlardan oluşan bir alanla sınırlıdır. Bu sorumluluk, tamamen kendine özgü (suigeners) bir sorumluluktur ve işkazalarıyla meslek hastalıkları sigortası priminin işverence ödenmesinden ötürü, geniş ölçüde sınırlandırılmış bulunması, belirleyici ve ayırıcı özelliğini oluşturmaktadır. İşverenin bu eylem ve davranışları, sırasıyla ve kanunun anlatımıyla işverenin kastı, işverinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğiyle ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ve işverenin, suç sayılır eyleminden ibarettir. İşveren, bu davranış ve eylemlerinden sadece birinin varlığı durumunda dahi sorumludur. Ancak anılanların dışında bir durum, eylem ve davranıştan ötürü sorumlu değildir.

İşveren vekili, 506 sayılı Kanunun 4. maddesinde, “İşveren nam ve hesabına işin yönetimi görevini yapan kimseler "İşveren vekili" dir.” şeklinde tanımlanmış, anılan maddenin devamındaki “Bu kanunda geçen işveren deyimi işveren vekilini de kapsar. (Değişik: 14/5/1985 - 3203/1 md.) İşveren vekili bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı aynen işveren gibi sorumludur.” hükmü ile işveren vekilinin sorumluluğunun kapsamı belirlenmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.09.1996 tarih, 1996/370 Esas ve 1996/623 Karar sayılı ilamında benzer şekilde açıklandığı üzere; 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayalı olan davalarda, işveren kusurlu olsa bile, kusuru bulunmayan işveren vekilinin sorumluluğu söz konusu olmayıp, işveren vekilinin, işverenin kusurundan ötürü Kurum zararını tazminle sorumlu tutulması, 26. maddenin hem lafzına hem de amacına aykırı düşer. Anılan maddede işveren vekili kusursuz olsa bile, işverenin kusurundan ötürü sorulu tutulabileceğini öngören hiçbir hüküm yeralmış değildir.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde düzenlenen, Özellikle "bu kanunda geçen işveren deyimi işveren vekilini de kapsar" şeklinde getirilen hüküm, işveren vekilinin yükümlülüklerini göstermek amacına yöneliktir. Zira, kanunda işverenin görevleri ilgili maddelerde sayılmıştır. İşveren vekili de o görevleri aynen işveren gibi yerine getirecektir. Getirmediği takdirde işverene uygulanan yaptırımlar kendisi için de geçerli olacaktır. Örneğin, İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 9. maddesinde, “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır." hükmü yer almıştır.

506 sayılı Kanunun 26. maddesine göre, işverenin sorumluluğu kusur esasına dayanmakta ise de, aynı kanunun 10 ve 87. maddeleri kusursuz bile olsa sorumluluğu yönüne gidilebileceğini öngörmektedir.

10. madde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır. Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmiyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır. Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa, bu gelirlerin 22. maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26. maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

İşverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

87. maddedeki, " Sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur. Bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişiye aracı denir." düzenlemesine göre de, taşeronun (aracı) sigortalıyı işe alması durumunda, işverenin kusuru olmasa bile taşeronun kusurundan ötürü taşeronla birlikte sorumlu olacakları hükme bağlanmıştır.

Bu düzenlemeler paralelinde, 506 sayılı Kanunun 10. veya 87. maddelerinin uygulanmasının sözkonusu olduğu durumlarda; şayet işyeri işveren vekilince yönetiliyorsa, maddelerde gösterilen "işveren" deyiminin yerine "işveren vekili" deyimi ikame olunacak ve işverenin sorumlu olduğu durumun sonuçlarına işveren vekili de katlanmak zorunda kalacaktır.

Dolayısıyla, kanun koyucu 10. ve 87. maddelerde olduğu gibi özel bir düzenleme getirmedikçe hukukumuza göre işverenin kusurundan ötürü kusuru olmayan işveren vekilini Kurumun rücu alacağından sorumlu tutmak mümkün değildir.

Temelde 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayalı olan davalarda, başka bir mevzuatın uygulanması mümkün olmayıp, meselenin tamamen anılan madde çerçevesinde çözüme ulaştırılması gereği kuşkusuz olup, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada, işkazasında kusursuz oldukları anlaşılan davalıların (işveren vekillerinin), her halukarda işverenin kusuru karşılığı tazminle yükümlü olduğu Kurum zararından sorumlu olmadıklarının belirgin olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden, davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış haklar bozma üzerine verilecek kararda dikkate alınmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ye iadesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/412, Karar No: 2010/6956, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/412 E.  ,  2010/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/8656, Karar No: 2019/949, Tarih: 04.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8656 E.  ,  2019/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin olarak, suç tarihleri de dikkate alındığında, sanığın savunmasında ismi geçen ve tanık sıfatıyla beyanına başvurulan Necati Kartal yönünden asli zamanaşımının dolduğu gözetilerek, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunularak kamu davası açılması sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun birlikte değerlendirilmesi gerektiğine yönelik tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

HÜKÜM : Beraat

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin olarak, suç tarihleri de dikkate alındığında, sanığın savunmasında ismi geçen ve tanık sıfatıyla beyanına başvurulan Necati Kartal yönünden asli zamanaşımının dolduğu gözetilerek, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunularak kamu davası açılması sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun birlikte değerlendirilmesi gerektiğine yönelik tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... Kalorifer Tem. Nak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. isimli şirkette işçi olarak çalıştığını, şirket sahibi ...‘ın resmiyette şirket müdürü olarak kendisinin görünmesini talep etmesi üzerine bu şahsa güvendiğini, fatura kesmeyi dahi bilmediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesine karşın, tanık olarak bilgisine başvurulan ...‘ın şirketin işlerinin kötüye gitmesi üzerine hisseleri sanık ve ... isimli kişilere devrettiklerini, bu şekilde yaklaşık 2 ay kadar çalıştıklarını, daha sonra hisseleri tanımadığı başka şahıslara devrettiklerini, şirket kaşesi dahil tüm fatura ve belgeleri bu kişilere verdiklerini beyan ettiği, dosya içerisinde aslı mevcut şirket karar defterine göre şirket hisselerinin 01.05.2007 tarihli ve 2 sayılı hisse devir sözleşmesine göre tanık ..., ... ve ... tarafından sanık ile ...‘a devredilmesine karar verilmesi ve Isparta 1. Noterliği‘nin 17.05.2007 tarihli 04147 yevmiye no‘lu hisse devir sözleşmesi ile bu devir işleminin gerçekleşmesine karşın, aynı şirket hisselerinin tanık ve diğer ortaklarca 07.01.2009 tarihli 5 sayılı ortaklar kurulu kararı ile bu kez ... ve ... isimli kişilere devredilmesine karar verildiğinin belirlenmesi, suça konu faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünden herhangi bir inceleme yapılmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; şirketin diğer ortağı olarak görünen ... ile hisselerin devredildiği .... ve ... isimli kişilerin duruşmaya celbi ile CMK‘nin 48. maddesi uyarınca yasal hakları hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, suça konu fatura asıllarının dosyaya getirtilmesi ile faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa, ...‘a, ...‘a, ... veya ...‘ya ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, belgeler üzerindeki yazı ve imzaların bu kişilere ait olmadığının belirlenmesi halinde, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin duruşmaya celbi ile CMK‘nin 48. maddesi uyarınca yasal hakları hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kimden, hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3612, Karar No: 2025/97, Tarih: 16.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3612 E.  ,  2025/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1256 E., 2024/1386 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/31 E., 2024/368 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; haciz sıra cetvelinde sıraya şikayette, kesinleşen mahkeme ilamı nedeniyle sıra cetvelinde şikayetçiye de yer verilmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinde 1. sıradan artan payın alacak tutarı gözetilerek şikayetçiye ödenmesine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince, şikayetçi tarafından iddialarının genişletilemeyeceği ve ilk derece yargılamasında ileri sürülmeyen hususların istinafa getirilemeyeceği belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayetçi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine, şikayetçi tarafça şikayet dilekçesinde, şikayet olunan ...'e sıra cetvelinde ayrılan payın şikayetçiye ödenmesine karar verilmesi talep edilmiş olup, diğer şikayet olunan T. Halk Bankası A.Ş.'ye isabet eden tutara ilişkin olarak herhangi bir itirazda bulunulmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.01.2025 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5527, Karar No: 2013/1200, Tarih: 18.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5527 E.  ,  2013/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 241 parsel sayılı 7311 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ölü oldukları tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle ... ... ve ...ile davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 101 ada 241 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'nin tutunduğu tarihi belirtilmeyen 231 tahrir sayılı vergi kaydına ilişkin uygulama yetersiz ise de vergi kaydının mülkiyet belgesi olmadığı, zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği gibi kayıtlarda geçen tepe, dere, yol gibi hudutların, her tarafta bulunabilen sınırlar niteliğinde olduğu, taşınmaz üzerinde davacı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin ispatlanamadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...’nin yerinde görülmeyen ./.

2012/5527-2013/1200 S.2

temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 18.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16963, Karar No: 2016/5446, Tarih: 03.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16963 E.  ,  2016/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, keşifte yapılan uygulamanın ve düzenlenen bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşfe hazır hale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra, belirlenen bu durum göz önünde tutularak, hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı, bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkça gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olayda, hükme esas bilirkişi raporu eki krokide parsel numaralarının hatalı olarak belirtildiği, davacı parselinin 3745, davalı parselinin 3748 olarak gösterildiği, mahkemece davacıya ait olmayan parsel üzerinden hüküm kurulduğu görülmektedir.

Hâl böyle olunca, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda yeniden keşif yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen yönler gözardı edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.