muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7143, Karar No: 2018/6417, Tarih: 08.10.2018

... Turizm Ltd. Şirketinin İzmit bayii olan ve orada ikamet eden sanık ... ile ...'in çalıştıkları şirketi muvazaalı olarak devraldıklarının ileri sürüldüğü, adı geçen sanıkların devraldıkları şirket karşılığında herhangi bir bedel ödemedikleri; şirketin esas sahibinin sanık ... olduğu, şirketi yetki verdiği sanık ... ile birlikte diğer sanıklara devredilmesinden sonra da yönetmeye devam ettikleri; nitekim ... ve ...'in şirket işlerinin yürütülmesini sağlamak amacıyla sanık ...'a vekalet verdikleri, sanık ... ve sanık ...'nün şirketin ödeme güçlüğüne düşmesi nedeniyle bazı şirket çalışanları adına banka kredisi çektikleri, çekler üzerinde tahrifat yaparak ve başkalarına imza attırarak sanık ...'ın şirketin maruz kaldığı icra takiplerinde imza itirazında bulunarak takiplerin iptalini sağladıkları; sanık ...'ın devirden sonra şirketten kendi adına 01/03/2009 tanzim tarihli 50.000 TL bedelli toplam 500.000 TL tutarında on adet bono aldığı, bunları icraya koyarak, şirketin başka şirketlerde olan alacakları üzerine haciz koydurarak kendi adına tahsil ettiği, şirketin piyasaya aşırı borçlanması, bazı ihalelere girmekten men edilmesi üzerine 28/07/2007 tarihinde sanık ..., sanık ... ve ...bbb ortaklığında kurulanbbb Turizm Ltd isimli şirketin yine muvazaalı olarak 19/06/2009 tarihinde şirket çalışanı olan ...'nın eşi ve annesine devredildiği; Havva ve ...'nın şirket işlerinin yürütülmesi için sanık ...'a vekalet verdikleri, bbb Turizm şirketinin masraflarının... Ltd. Şirketinden karşılandığı, anılan şirkete diğer şirketten usulsüz para aktarıldığı, sanık ... ile sanık ...'ın... Ltd. Şirketi'ni devredilmesine rağmen fiilen birlikte idare ettiklerinin iddia edildiği ve suça konu çeklerin, açık hesap çalışılan sistemde önceden ... borçlara karşılık olarak verildiği belirtilmekle, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K

...'a vekalet verdikleri, bbb Turizm şirketinin masraflarının... Ltd. Şirketinden karşılandığı, anılan şirkete diğer şirketten usulsüz para aktarıldığı, sanık ... ile sanık ...'ın... Ltd. Şirketi'ni devredilmesine rağmen fiilen birlikte idare ettiklerinin iddia edildiği ve suça konu çeklerin, açık hesap çalışılan sistemde önceden ... borçlara karşılık olarak verildiği belirtilmekle, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı dikkate alınarak, sanıkların söz konusu çekleri katılana önceden doğmuş bir borç için verip vermedikleri kesin olarak belirlenmesi, suça konu çeklerin asılları ile onaylı suretlerinin dosyaya konulması, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, şirkete ait ticari defterler, muhasebe, bilgisayar ve ödeme kayıtları ile ödenen veya ödenmeyen çeklere dair bütün kayıtların getirtilmesi, çeklerin verildiği işyerlerine ait kayıtlar ile sanıklara ait olan bütün şirket kayıtlarının getirtilmesi, sanıklar ve ismi geçen diğer kişilerle ilgili olarak kriminal raporu alınması, çeklerin duruşmada incelenerek aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığının araştırılması ile bütün delillerin toplanmasından sonra dosyanın bilirkişi kuruluna tevdiinin sağlanarak, sanıklar arasındaki ilişkinin mahiyeti, yapılan devir işlemlerinin muvazaalı olup olmadığı, sanıkların suç işleme kastıyla hareket edip etmedikleri, para transferleri ile keşide edilen çeklerin karşılıklarının bulunup bulunmadığı, sanıkların farklı şekillerde kullanılan başka sahte çeklerinin bulunup bulunmadığının belirlenerek ilgili dosyalarla birleştirilmesinin sağlanması, bu sahte çekler nedeniyle farklı soruşturmalar bulunup bulunmadığı, sanıkların suç işleme kastıyla hareket edip eylem ve fikir birliği içinde hareket edip etmedikleri, haklarında başlatılan icra takiplerine itiraz edip etmedikleri, suça konu çeklerin önceden ... borcu karşılık verilip verilmediği, sanıklar adına kaç tane şirket kurulduğu, bu şirket kayıtlarının ne olduğu, şirketler arasında para transferi yapılıp yapılmadığı, bu transferlerin suç kastıyla yapılıp yapılmadığı, şirketin kar ve zarar durumunun ne olduğu, katılanlar dışında mağdur edilen kişilerin bulunup bulunmadığı ile mağdurların zararlarının giderilip giderilmediği hususlarında içinde muhasebeci bilirkişinin de bulunduğu bir bilirkişi kuruluna dosya ve eklerinin tevdii edilerek denetime olanaklı bilirkişi raporu alınmasından sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümler açısından; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, sanığın, aynı suç işleme kararıyla ve aynı anda düzenlenen çeklerle ilgili olarak tek bir suçtan hüküm kurulması gerekeceği, buna karşın, aynı suç işleme kararıyla fakat değişik zamanlarda düzenlenen çeklerle ilgili olarak yine tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulup, aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri gereğince cezanın arttırılması gerektiği, farklı suç işleme kastının bulunduğunun ispatı halinde her bir eylemin ayrı bir suç oluşturacağı, bu hukuksal olgular ışığında somut olay incelendiğinde; sanıkların çekleri aynı veya farklı kastla, aynı anda veya değişik zamanlarda düzenleyip düzenlenmediğinin araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükümler açısından; 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesine göre, adli para cezasının, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet hazinesine ödenmesinden ibaret olduğu, sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığının, aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında gerekçesi gösterilerek takdir olunacak miktarla çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirleneceği, somut olayda, sanıkların aylık gelirinin düşük olduğunun belirtilmesi karşısında, sanıkların sosyal ve ekonomik durumu ile hakkaniyet ve nesafet ile orantılılık ilkeleri de göz...ek bir miktar belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel ceza asgari hadden belirlenmesine rağmen, tespit edilen gün para cezasının, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında herhangi bir gerekçe göstermeden üst hadden uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 3 ve 52/2. maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14384, Karar No: 2013/18252, Tarih: 19.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14384 E.  ,  2013/18252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1325, 1326 ve 1327 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan babası ...'e ait olduğunu, ancak tapu sicil kaydına murisin baba adının yazılı olmadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarına miras bırakanın baba adı olan ....in eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı temsilci, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı idare temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 19.12

.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16217, Karar No: 2015/36526, Tarih: 22.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16217 E.  ,  2015/36526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/196118

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/519 (E) ve 2014/94 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mahkemece, sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdura doğru bir kez savurduğu ve mağduru yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturur şekilde yaraladığı gerekçesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü verilmiş ise de, mağdurun yaralanmasına ilişkin hükme esas alınan Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenmiş 15/10/2009 tarih ve 2009/5117 sayılı raporda; "kişinin vücudunda sternum alt ucunda 1 adet, sol orta aksillerde 2 adet ve sol elde 1 adet olmak üzere toplam 4 adet kesici delici alet yaralanması tarif edilmiş olup, sternum alt ucunda 1 adet ve sol orta aksiller bölgede 2 adet olarak tarif edilen yaraların hangisi ya da hangilerinin göğüs boşluğuna nafiz olduğunu tespit edebilmek için kişiyi tedavi eden hekim yada hekimlerden, hangi yara yada yaraların göğüs boşluğuna nafiz olduğu sorularak düzenlenecek raporun gönderilmesi halinde istenilen hususlarda rapor düzenlenebileceği" belirtildiği, halde, anılan raporda istenilen eksiklikler giderilerek mağdurdaki yaralanmaların hangisi ya da hangilerinin göğüs boşluğuna nafiz olduğuna ilişkin kesin adli raporu aldırılmaksızın hüküm kurulduğu anlaşıldığından, tüm doktor raporları, tedavi evrakları ve varsa grafilerinin ilgili Adli Tıp Kurumuna gönderilip, mağdurun yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238-367 Esas-Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği durumlarda kendisi de yaralanan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4142, Karar No: 2022/9295, Tarih: 22.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4142 E.  ,  2022/9295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra sunduğu 14/03/2022 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile haricen sulh olduklarını bildirmiştir.

Bu durumda sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek, bu konuda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 22/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19128, Karar No: 2015/24498, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19128 E.  ,  2015/24498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin satış ilanı tebligatının avukata tebliğ edilmediğini ileri sürerek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, duruşma açılmaksızın istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 134/2. maddesinde; "ihalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren 20 gün içerisinde duruşma yapar ve taraflar gelmese bile icap eden kararı verir" hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, icra mahkemesinin, ihalenin feshi talebini mutlaka duruşmalı olarak incelemesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece duruşma açılmaksızın yukarıda belirtilen maddeye aykırı şekilde karar verildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece; İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca duruşma açılarak tarafların delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken dosya üzerinden yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6454, Karar No: 2012/8603, Tarih: 01.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6454 E.  ,  2012/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 10.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 25.11.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/538 Esas, 2012/358 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/8995 Esas, 2011/5470 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda, borçlu şirketin ticaret sicili memurluğunda faal görünmesine karşın, ... / ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 15.07.2008 tarihli ve 24647 sayılı yazısına göre, 31.01.2007 tarihi itibariyle re’sen terkininin yapıldığının bildirilmesi ve ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da, “şirket adresinde tanınıp bilinmedikleri”nin tespit edilmesi nedeniyle borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6647, Karar No: 2015/3575, Tarih: 11.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6647 E.  ,  2015/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili şirketin alacaklarının temini için ...'nün 2012/13 esas sayılı iflas dosyasına 13.9.2012 tarihinde usulüne uygun kayıt yapıldığını, İflas müdürlüğünce hazırlanan sıra cetvelinde 7. sırada kayıtlı olmalarına rağmen alacaklarının usulsüz ve hukuka aykırı olarak reddedildiğini, bu sebeple de alacaklı olarak kayıtlı bulundukları 7 . sıradan çıkarıldıklarını, ... tarafından verilen red kararın iptali için .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/213 esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını ileri sürerek, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ndeki dava sonuçlanıncaya kadar ...'nün 2012/13 esas sayılı dosyasında bulunan sıraya yeni alacaklı kaydı yapılmamasına ve ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin dosyası ile verilen karar neticesinde müvekkilinin tekrar 7. sıraya kaydının yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin konusunun sıra cetvelindeki sıraya itirazın değil, red edilen alacağın esasına ilişkin olduğu, böyle bir davanın sıra cetveline itiraz davası olarak Ticaret Mahkemelerinde açılabileceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17337, Karar No: 2024/6705, Tarih: 28.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/17337 E.  ,  2024/6705 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Basit tehdit suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.03.2019 tarihli ve 2019/234 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2023 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılması hususundaki talebinin reddine dair Şarköy Sulh Ceza Hakimliği'nin 10.02.2023 tarihli ve 2023/93 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 13.05.2023 gün ve 94660652-105-59-6408-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2023 gün ve 2023/61593 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;