muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3998, Karar No: 2016/6459, Tarih: 08.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3998 E.  ,  2016/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mirasçılık belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada Gebze 2. Sulh Hukuk ve Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesince veraset belgesinin iptali davalarının mutlak suretle hasımlı olarak açılması zorunluluğunun bulunduğu davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ise uyuşmazlığın mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

TMK'nın 598/1 maddesinde mirasçılık belgesinin sulh hukuk mahkemesince verilmesi öngörülmüştür. 6100 sayılı HMK'nın "çekişmesiz yargı işleri" başlığını taşıyan 382/2-c maddesinin 6. bendine göre mirasçılık belgesi verilmesi sulh hukuk mahkemesinin görev alanına girmekte ve çekişmesiz yargı kapsamında kalmaktadır.

Dosya kapsamından, davacının, hasımsız olarak, mirasbırakanı ...'e ait mirasçılık belgesi verilmesi isteminde bulunduğu ve dava dilekçesinde mirasçılık belgesinin iptaline dair bir talepte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14546, Karar No: 2021/12487, Tarih: 15.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/14546 E.  ,  2021/12487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinden;

Davalılardan Hazine vekiline Yargıtay ilamının ve karar düzeltme dilekçesinin tebliğine ilişkin belgeye rastlanılmamış olup, tebliğ yapılmış ise tebliğe ilişkin belgelerin dosya arasına konulması, yapılmamış ise tebligat yapılarak karar düzeltme süresinin beklenilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7022, Karar No: 2016/11074, Tarih: 01.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/7022 E.  ,  2016/11074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilinin 23.10.2009 tarihinde kaldırımda yürürken davalı ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın bordüre çarpıp kırdığını, kırılan bordür taşının müvekkilinin ayağının üzerine gelmesi sonucu müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin olay tarihinde ...'da misafir olarak bulunduğunu, ...'a dönmek için ambulans bulamamaları üzerine taksi tutularak müvekkilinin 700,00 TL karşılığında ...'a götürüldüğünü, kırığın müvekkilinin yaşamını (2) derecede etkilediğinin belirlendiğini ve tekrar alçıya alındığını, müvekkilinin halen sağ ayağının üzerine basamadığını, topalladığını, bu süreçte müvekkilinin gündelikçi tutmak durumunda kaldığını, yaklaşık 2.000,00 TL gündelikçi ücreti ödediğini, ...'ın ... ilçesinde oturan müvekkilinin 5-6 kez ... Hastanesi'ne tedaviye gitmek durumunda kaldığını, .... ile ilgili olarak şikayette bulunduklarını, müvekkilinde sabit izler oluştuğunu, kazadan etkilenen müvekkilinin ölüm korkusunu halen hissettiğini, sokağa çıktığında tedirgin olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL maddi,

10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili, müvekkili şirket kayıtlarında olay tarihini kapsar poliçe bulunmadığını, davadan önce müvekkili şirkete başvuruda bulunulmadığını, sorumluluklarının başlamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili müvekkilinin kusuru ve kastı bulunmadığını, müvekkilinin aracının hızlı olmadığını, davacının da dikkatsiz davrandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 649,56 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 4.000,00 TL manevi tazminatın 23/10/2008den itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar .... vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Temyize konu 649,56 TL maddi tazminatın kabulüne ilişkin karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar .... vekilinin maddi tazmina ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyize konu 649,56 TL maddi tazminatın kabulüne ilişkin karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar .... vekilinin maddi tazmina ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar .... vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 193,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına 1.12.2016 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi gereğince uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesi gereğince temyiz kesinlik sınırı değerlendirmesinde her bir davacı için hükmedilen/reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamının gözönüne alınması gerektiği görüşünde olduğumdan ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle temyiz isteminin reddedilmesine ilişkin (1) nolu çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/10730, Karar No: 2013/15516, Tarih: 07.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10730 E.  ,  2013/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki birleşen Alacak-itirazın iptali davası hakkında ... .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen ....03.2013 gün ve 2011/70 E. - 2013/63 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı olarak her ne kadar temyiz edilmiş ise de tebligat giderleri olmadığından bu istemin reddine karar verilmesi temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

...- Hükmü temyiz eden davalı vekili, Adli Yardım isteminde bulunmuştur. Talep ekinde sunulan bilgi ve belgeler ile dosya içeriği incelenmiş, talebin yerinde olmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin Adli Yardım talebinin reddi gerekmiştir.

...- Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de temyiz harcı ikmal edilmemiştir. Temyiz harcının yatırılması için muhtıra çıkarılarak HUMK 434/... maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemeye geriye çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin Adli Yardım talebinin reddine, (...) sayılı bentte açıklanan nedenlerle dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/50, Karar No: 2021/206, Tarih: 06.05.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/50 E.  ,  2021/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.12.2009 tarihli ve 378-475 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 30.10.2013 tarih ve 23029-10727 sayı ile;

"Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, iddiayı destekler nitelikteki kadın doğum uzmanınca düzenlenen 04.07.2009 tarihli ve 184 sayılı doktor raporu ile olay günü sanığın mağdureyi telefonla aradığına ilişkin tespit ve tüm dosya içeriğinden, suç tarihinden önce mağdure ile tanışıp arkadaş olan sanığın olay günü telefonla randevulaşıp buluştuğu, mağdureyi evine götürmesinin ardından cinsel ilişkiye girme teklifini reddedip aybaşı hâlinde olduğunu söyleyen ve bakire olan mağdureye rızası dışında vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu anlaşıldığından, eylemine uyan TCK'nın 102/2. maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 08.07.2014 tarih ve 26-263 sayı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK'nın 102/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 11.09.2019 tarih ve 4900-10780 sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.11.2019 tarih ve 110692 sayı ile;

"...Tarafların sosyal statülerine baktığımızda, sanığın 26.06.1970 tarihli ve 7/880 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile göçmen olarak Türk Vatandaşlığını kazandığı, 44 yaşında, bekâr, 5.000 TL aylık geliri olduğunu beyan eden esnaf, mağdurenin ise 27 yaşında, bekâr, tekstil işçisi olarak çalıştığı ve ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde; olaydan geriye doğru bir yıllık arkadaşlıklarının olduğu, ara ara görüştükleri, sanığın evinde cinsel ilişki boyutuna ulaşmayan beraberlikleri olduğu anlaşılmaktadır.

Mağdurenin regl dönemine tesadüf eden 02.07.2009 tarihinde tarafların buluşarak sanığın evine gittikleri hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Mağdurenin regl dönemine tesadüf eden 02.07.2009 tarihinde tarafların buluşarak sanığın evine gittikleri hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Mağdure 04.07.2009 tarihli Bursa Cumhuriyet Başsavcılığında olayla ilgili olarak alınan ilk beyanında '....sarılıp öpmeye çalıştı, sonra beni tutup yatak odasına götürdü, üzerimde badi ve bolero ile kot eteğim vardı, kendisi hemen soyundu, üzerinde sadece iç çamaşırları kaldı, ben 'Ne yapıyorsun?' diye sorduğumda ,'Bir şey yapmam. Ben sana zarar vermem.' dedi, ben ayaktayken eteğimi kaldırdı, kendisine âdet gördüğümü söylememe rağmen külodumu indirdi ve çıkardı, bu arada kendi külodunu da çıkardı, sırtüstü yatağa yatarken beni kollarımdan sımsıkı tutarak üzerine çekti, 'Hastayım, yapma' dememe rağmen ben kendimi savunamadan cinsel organını benim cinsel organıma soktu..." şeklinde anlatımda bulunurken,

15.07.2009 tarihli Bursa Cumhuriyet Başsavcılığında alınan sonraki beyanında '...Daha sonra beni kolumdan tutarak yatak odasına doğru çekmeye başladı. Ben kendisine regl döneminde olduğumu, kesinlikle evlenmeden evvel kimseyle ilişkiye girmeyeceğimi söyledim. Şahıs beni dinlemedi ve yatak odasına götürdü. Yatak odasında kendi pantolonunu ve iç çamaşırını çıkardı. Benim üzerimde kot bir etek vardı. Eteğimi yukarı kaldırarak iç çamaşırımı yarıya kadar indirdi. İç çamaşırımda kadın bağı vardı. Tamamen kandı. Kendisine 'İnanmıyorsan bak, kanamalıyım.' dedim. O zaman bana 'Arkadan yapalım.' diye söyledi. Ben kendisine 'Kesinlikle olmaz.' dedim. Şüpheli sırtı yatağa dönük olduğu hâlde kollarımdan tutarak beni yatağa doğru çekmeye çalışıyordu. Ben de onu ellerimle itiyordum. O sırada şahıs sırtüstü yatağa düştü. Ben de onun üstüne düştüm. Ve bir acı hissettim. Şahsın cinsel organı benim cinsel organıma girmişti. Cinsel organımdan kan geldi ve ben bağırıp ağlamaya başladım...' şeklinde,

Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/378 esas sayılı dosyasının 09.12.2009 tarihli 1 numaralı celsesinde, '...Bana sarıldı, yatak odasına doğru götürüyordu, yapmamasını, evlenmeden önce ilişkiye giremeyeceğimi söyledim, kendi pantolon ve külodunu çıkarttı, beni belimden tutuyordu, eteğimi yukarı doğru sıyırıp külodumu yarıya kadar indiren sanığa regl döneminde olduğumu söyleyince anal yoldan ilişkiye girmeyi teklif etti, ben kabul etmeyince rızam dışında benimle cinsel ilişkiye girdi, kızlığımın bozulmasına neden oldu...' şeklinde çelişkili beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

Mağdure hakkında kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından düzenlenen 04.07.2009 tarihli ve 184 sayılı adli rapor formu; hymen saat 7 hizasında, kenarları ekimotik, son 2-3-4 gün içerisinde olduğu düşünülen kaideye inen laserasyon mevcuttur (Kızlık zarı izale edilmiştir.) biçimindedir.

Mağdurenin olaydan hemen sonra evden çıkarken sitenin kapıcısının kendisini ağlar vaziyette gördüğünü belirtmesine karşın site görevlisi olan tanık ...'ın mağdureyi doğrulamadığı görülmüştür.

Mağdurenin 12.11.2014 tarihinde ise şikâyetinden vazgeçtiği görülmektedir.

Mağdurenin olaydan hemen sonra evden çıkarken sitenin kapıcısının kendisini ağlar vaziyette gördüğünü belirtmesine karşın site görevlisi olan tanık ...'ın mağdureyi doğrulamadığı görülmüştür.

Mağdurenin 12.11.2014 tarihinde ise şikâyetinden vazgeçtiği görülmektedir.

Sanık ise tüm aşamalarda verdiği beyanlarında üzerine atılı suçu kabul etmemiş, mağdurenin kızlığını bozmadığını, ilişkiye girmediğini, suçsuz olduğunu savunmuştur. Ayrıca yaklaşık 1 sene öncesine kadar tanıdığı mağdure ile bu süre zarfında kendi isteği doğrultusunda müteaddit defalar kendi (sanığın) evinde birlikte olduklarını, seviştiklerini ancak mağdure bakire olduğunu söylediği için cinsel ilişkiye girmeden sürtünerek veya oral seks yoluyla boşaldıklarını, daha önceden fırsat varken mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğini, regl döneminde de (âdet döneminde de) cinsel ilişkiye girmeyeceğini, suç tarihinde mağdurenin ısrarla evlenmek istediğini ve 'Gerekirse 1 ay sonra boşanırız.' dediğini, mağdurenin kendisiyle evlenmesini sağlamak için böyle bir iddiada bulunduğunu, beraat kararından sonra mağdurenin defalarca mesaj attığını, 'Korkma aşılarımı yaptırdım.' dediğini beyan etmiş, kaldı ki kendisinde obsesif kompulsif bozukluk olması nedeniyle regl döneminde (âdet dönemi) bulunan mağdureyle kesinlikle cinsel ilişkide bulunamayacağını da savunmuştur.

Bu itibarla, sanık ...'in nitelikli cinsel saldırı suçundan savunmalarının aksine, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre;

Bu itibarla, sanık ...'in nitelikli cinsel saldırı suçundan savunmalarının aksine, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre;

Sanığın, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/26 esas sayılı dosyasının 27.05.2014 tarihli 2 numaralı celsesinde kendisinde obsesif kompulsif bozukluk olduğunu söylemesi karşısında, Yüksek Yargıtay Ceza Dairelerinin bir kısım kararlarında da (Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.03.2017 tarihli ve 2564-987 sayılı kararı, 12.03.2014 tarihli ve 5155-1508 sayılı kararı, 03.05.2011 tarihli ve 6728-2795 sayılı kararı; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.11.2017 tarihli ve 10798-11647 sayılı kararı; Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarihli ve 9552-6887 sayılı kararı, 16.10.2018 tarihli ve 20075-15235 sayılı kararı, 15.11.2017 tarihli ve 2175-14709 sayılı kararı, 18.10.2017 tarihli ve 18811-13077 sayılı kararı, 13.11.2012 tarihli ve 18028-37729 sayılı kararı; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarihli ve 5410-9140 sayılı kararı, 07.11.2016 tarihli ve 9874-14103 sayılı kararı, 12.07.2017 tarihli ve 13687-19315 sayılı kararı, 16.01.2017 tarihli ve 34536-1482 sayılı kararı, 02.06.2016 tarihli ve 6085-11168 sayılı kararı, 09.05.2016 tarihli ve 3044-9332 sayılı kararı, 08.04.2015 tarihli ve 51569-26486 sayılı kararı, 19.03.2012 tarihli ve 6170-6255 sayılı kararı; Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 24.09.2007 tarihli ve 5987-6617 sayılı kararı; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.04.2013 tarihli ve 6016-5120 sayılı kararı, 27.03.2013 tarihli ve 69-4612 sayılı kararı; Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 24.05.2018 tarihli ve 388-4498 sayılı kararı; Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 02.10.2017 tarihli ve 9829-4369 sayılı kararı; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 02.03.2015 tarihli ve 339-21706 sayılı kararı, 27.10.2014 tarihli ve 982-17385 sayılı kararı; Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 08.06.2017 tarihli ve 36664-7501 sayılı kararı, 05.10.2016 tarihli ve 30728-15467 sayılı kararı) vurgulandığı üzere;

Sanığın varsa tedavi belgeleri ve kullandığı ilaçların yazıldığı reçeteler de temin edilerek, suç tarihi itibarıyla TCK'nın 32. maddesi uyarınca 'akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı' konusunda yöntemince rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 08.01.2020 tarih ve 7234-149 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 08.01.2020 tarih ve 7234-149 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Görüldüğü gibi Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olup olmadığının,

2-Sabit olduğunun kabulü hâlinde kendisinde obsesif kompulsif bozukluk olduğunu iddia eden sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı, buna bağlı olarak da hakkında TCK’nın 32. maddesinin birinci veya ikinci fıkralarının uygulanmasının gerekip gerekmediği hususlarında rapor alınmasına gerek olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kayden 10.10.1982 doğumlu katılan mağdure ...'in suç tarihinde 27 yaşında olup tekstil işçiliği yaparak geçimini sağladığı (Kararın devam eden kısımlarında katılan mağdure ...'den "mağdure" olarak söz edilecektir.),

Suç tarihinde 44 yaşında ve bekâr olan sanık ...’in ise üniversite mezunu olup işletmeci olarak çalıştığı,

Mağdurenin 04.07.2009 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına kendiliğinden müracaat ederek sanık hakkında şikâyetçi olması üzerine soruşturmanın başladığı,

04.07.2009 tarihinde Bursa Zübeyde Hanım Doğumevince mağdure hakkında düzenlenen raporda; hymen saat 7 hizasında kenarları ekimotik, son 2-3-4 gün içerisinde olduğu düşünülen, kaideye inen laserasyon mevcut olduğunun ve kızlık zarının izale edildiğinin bildirildiği,

05.07.2009 tarihinde Bursa Sağlık Müdürlüğünce sanık hakkında düzenlenen raporda; darp izinin bulunmadığının belirtildiği,

04.07.2009 tarihinde Bursa Zübeyde Hanım Doğumevince mağdure hakkında düzenlenen raporda; hymen saat 7 hizasında kenarları ekimotik, son 2-3-4 gün içerisinde olduğu düşünülen, kaideye inen laserasyon mevcut olduğunun ve kızlık zarının izale edildiğinin bildirildiği,

05.07.2009 tarihinde Bursa Sağlık Müdürlüğünce sanık hakkında düzenlenen raporda; darp izinin bulunmadığının belirtildiği,

Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının 28.07.2009 tarihli ve 214317 sayılı yazısından; 15.06.2009 – 05.07.2009 tarihleri arasında mağdurenin ... numaralı GSM hattına ait HTS kayıtlarının gönderildiği, suç tarihi olan 02.07.2009 tarihinde saat 15.28, 16.48, 17.15 ve 22.00’de sanığın kullandığı ... numaralı GSM hattından mağdurenin arandığı, sırasıyla 36, 9, 6 ve 287 saniye süren görüşmeler yapıldığı, yine 03.07.2009 tarihinde saat 14.35’de sanığın mağdurenin kullandığı hattı arayarak 91 saniye görüştükleri, müracaatın gerçekleştiği 04.07.2009 tarihinde saat 11.35’te mağdurenin sanığı aradığı ve 1 saniye görüştükleri, saat 11.37’de bu defa sanığın mağdureyi aradığı ve 53 saniye görüştükleri, son olarak mağdurenin aynı gün saat 13.36’da sanığa mesaj gönderdiği, suç tarihinden önce 29.06.2009 tarihinde saat 00.44’te mağdurenin sanığın kullandığı GSM hattına mesaj gönderdiği, akabinde saat 00.45, 08.43, 13.56, 13.57 ve 18.40’ta sanığın mağdureyi aradığı ve sırasıyla 393, 261, 63, 55, 256 saniye görüştükleri, yine 30.06.2009 tarihinde saat 18.00’de sanıktan gelen arama üzerine 172 saniye telefon görüşmesi yaptıkları, 01.07.2009 tarihinde saat 23.27’de sanığın mağdureye mesaj gönderdiği,

28.08.2009 tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen tutanakta; sanığın evinin bulunduğu adrese gidildiği, sanıkla aynı blokta 5, 7 ve 10 numaralı dairelerde ikamet eden ... , ... ve... isimli bina sakinleriyle görüşüldüğü, hepsinin de olay tarihinde başka bir adreste bulunmaları nedeniyle olaya dair bir görgü ve bilgilerinin bulunmadığını belirttikleri,

12.11.2014 havale tarihli dilekçesinde; mağdurenin sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini belirterek müdahil sıfatının kaldırılmasına ve sanık hakkında verilen cezanın şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesini istediği,

Anlaşılmaktadır.