muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3541, Karar No: 2019/1302, Tarih: 25.02.2019

ç) Başka bir kadro ya da görevin ödeme unsurları esas alınmak ve kıyaslanmak suretiyle aylık veya ücret ödenen sigortalılar için; emsal alınan kadro veya görevin prime esas kazanç tutarını geçmemek üzere, bu kazancın aylık veya ücret ödenmesinde öngörülen oranında hesaplanacak tutarı, esas alınır. Vekalet veya ikinci görev karşılığında ilgili mevzuatı uyarınca yapılacak ödemeler prime esas kazancın hesabında dikkate alınmaz. " hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının ... Milli Eğitim Müdürlüğü adına kapsama alınmış 1022024 sicil numaralı işyerinden 01/11/2010 ile 12/06/2015 tarihleri arasında kesintili ve bir ayda 30 günden az olacak şekilde bildiriminin bulunduğu, ihtilaflı döneme ilişkin ek ders ücret bordrolarının ibraz edildiği,mahkemenin davanın kabulüne ilişkin 15/03/2016 tarihli kararının Dairemizin 2016/9771 Esas 2016/13463 Karar sayılı ilamı ile ‘Kurumun da feri müdahil olarak davaya katılması sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilerek karar verilmesi gerektiği’ belirtilerek bozulduğu,bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonrası davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.Somut olayda, mahkemece yapılan araştırma dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi ücret ödeme belgeleri, puantaj kayıtları, davacı ile davalı ... arasında imzalanmış sözleşmelerin tamamı getirtilmeden prim ödeme gün sayısının toplam çalışma süresinin 1 gün=7,5 saat esasına göre belirlenmesi gerektiğinden yola çıkılarak davanın reddine karar verilmiş olması da yerinde değildir.

Yapılacak iş, ilgili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan davacı ile imzalanan tüm sözleşmeleri, ek ders ücret bordrolarını, atama kararlarını, davacının günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren tüm puantaj kayıtlarını getirtmek, davacının ücretinin aylık olarak her ay aynı ücret şeklinde mi aldığı, yoksa her ay girdiği ders saatine göre değişen bir ücret mi aldığını sormak, davacının hangi sıfatla istihdam edildiğini sormak, davacının vekil öğretmen olarak mı ücretle öğretmen olarak mı çalıştığını netleştirmek, ...'ndan davacı ile aynı konumda olan kadrolu sınıf/branş öğretmeninin bir günde ve haftada kaç saat derse girmesi gerektiğini sormak, davacının günlük girdiği ders saatini belirleyerek bununla karşılaştırmak, ...'ndan ihtilaflı dönemde çalışmanın geçtiği okulda kadrolu olarak çalışan öğretmen, müdür, müdür yardımcılarının listesini istemek ve bunların arasından re'sen seçilecek tanıkların beyanlarına başvurmak, davacının ücretinin girdiği ders saatine göre belirlenmesi halinde uyuşmazlığın 506 sayılı Yasa dönemine isabet eden kısmı bakımından 1 gün=7,5 saat çalışma esasından hareketle eksik prim gün sayısını belirlemek, 5510 sayılı Yasa'nın yürürlükte olduğu dönem bakımından ise 5510 sayılı Yasa'nın 80/j hükmüne göre değerlendirme yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24250, Karar No: 2024/14810, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/24250 E.  ,  2024/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/270 E., 2016/751 K.

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 14.02.2024 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/82, Karar No: 2016/346, Tarih: 04.10.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/82 E.  ,  2016/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Tehdit suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonucu eyleminin TCK’nun 125/1. maddesinde yer alan hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek, kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine ilişkin, Ereğli (Konya) (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.06.2010 gün ve 695-586 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 07.04.2014 gün ve 35469-11078 sayı ile "onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.05.2014 gün ve 252532 sayı ile;

"Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur. Tehdit suçu tamamlayıcı ve genel nitelikte bir suçtur. Bir başka amaç ve kasıt ile işlenirse o suçu oluşturur. Cinsel arzuların tatmin edilmesi amacıyla işlenirse cinsel saldırı suçun oluşturur.

Maddi olayda, sanık ...'un müşteki ... ile aralarında bir gün önce yaşanan sözlü tartışmada müştekinin kendisine küfür etmesinin kendi üzerinde yarattığı haksız tahrikin etkisiyle, olay tarihinde kendi kullanmakta olduğu cep telefonundan müştekinin kullanmakta olduğu cep telefonuna 'Senin götüne şişeyi sokacağım' diye mesaj atmak suretiyle müştekiyi tehdit ettiği sanığın, mesajını cinsel tatmin yada hakaret etmek müştekinin şeref ve itibarını zedelemek amacıyla göndermediği ve kendisine duyduğu öfke ve kızgınlık neticesinde mesaj gönderdiği müştekinin soruşturma aşamasında ileride bana bir şey olursa diye mesajı jandarma görevlilerine bildirdiğini ileri sürmesi karşısında; sanığın mesaj gönderme amacı ve kastının müştekinin vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit ettiğinin kabul edilerek sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulması gerekir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 27.11.2014 gün ve 26658-34498 sayı ile, "sanık ...'un mağdur ... ile aralarında bir gün önce yaşanan tartışmada mağdurun kendisine küfür etmesi nedeniyle kapıldığı haksız tahrikle, suç tarihinde cep telefonundan mağdurun cep telefonuna ‘senin götüne şişeyi sokacağım’ diye mesaj atması şeklinde gerçekleşen olayda, mağdurun, kendi yörelerinde suça konu sözlerin tehdit olarak değil hakaret olarak kullanıldığını, mesajı aldığında herhangi bir korku ya da kaygı yaşamadığını, sadece rencide olduğunu beyan etmesi, sanığın da savunmasında, mesajı mağdura bir anlık sinirle gönderdiğini, amacının tehdit etmek değil mağdurun kendisine yapmış olduğu gibi ona hakaret etmek olduğunu, suça konu sözleri hakaret olarak kullandığını belirtmesi ile mağdurun kolluk ifadesinde belirttiği 'ileride bana bir şey olursa diye bu mesajı size ibraz ettim' ifadesini suça konu mesajın gönderilmesi üzerine değil, mesajdan sonraki gün sanıkla kavga etmeleri üzerine verdiği ifade sırasında sanıkla yaşadığı tüm tartışmaları kastederek kullanması karşısında, sanığın eyleminin tehdit suçunu değil hakaret suçunu oluşturduğu" belirtilerek, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin tehdit mi yoksa hakaret suçunu mu oluşturduğunun tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

12.08.2009 tarihinde akrabalarının düğününde bir araya gelen sanık ile mağdurun tartıştıkları, tartışmanın orada bulunan kişilerce aralandığı, bu olaya ilişkin tarafların bir müracaatının bulunmadığı, 13.08.2009 tarihinde sanığın cep telefonu ile mağdurun kullandığı cep telefonuna “senin g...ne şişe sokacağım” şeklinde mesaj attığı, 14.08.2009 günü ise kahvehanede karşılaşan sanık ve mağdur arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdurun kolluğa müracaatı üzerine soruşturmanın başladığı,

Mağdurun soruşturma evresinde; kahvehanede otururken yanına yeğeni olan sanığın geldiğini ve sinkaflı sözlerle kendisine küfür edip vurması üzerine jandarmayı aradığını, daha önce de düğün evinde sanık ile tartıştıklarını, sanığın kendisine 13.08.2009 günü "senin g...ne şişeyi sokacağım" şeklinde mesaj gönderdiğini, sanıktan şikayetçi olmadığını, mesajı da ilerde başına birşey gelmesi ihtimaline binaen ibraz ettiğini, kovuşturma evresinde; yörelerinde "senin g...ne şişe sokacağım" cümlesinin tehdit olarak değil hakaret olarak kullanıldığını, mesajı gördüğünde herhangi bir korku ya da kaygı yaşamadığını, bu davranışı onur ve saygınlığına yapılmış bir eylem olarak kabul ettiğini ve rencide olduğunu beyan ettiği,

Sanığın soruşturma evresinde; dayısı olan mağdur ile 12.08.2009 günü akrabalarının düğününde tartıştıkları esnada mağdurun kendisine sinkaflı sözlerle küfür etmesi nedeniyle, hırsına yenik düşüp mağdura 13.08.2009 günü "senin g...ne şişeyi sokacağım" şeklinde mesaj gönderdiğini, 14.08.2009 günü kahvehanede karşılaştığı mağdurun kendisine tekrar küfür etmesi üzerine kavga ettiklerini, kovuşturma evresinde; mağdura söz konusu mesajı bir anlık sinirle gönderdiğini, amacının mağduru tehdit etmek değil mağdurun kendisine yaptığı gibi hakaret etmek olduğunu, yörelerinde "senin g...ne şişe sokacağım" cümlesinin tehdit değil hakaret olarak kullanıldığını, tehdit kastıyla hareket etmediğini savunarak şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Tehdit suçu 5237 sayılı TCK'nun 106. maddesinde;

“(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b)Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğü’ne göre, “gözdağı verme” anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır. (M.Emin Artuk, A.Gökcen, A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, Ankara, 6. bası, s.100).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için de mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya mağdurun bundan korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili “korkutmak amacıyla” yapmış olmasıdır. (MAJNO, C.II, s.127; A.Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C.II, s.517 ve 873)

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar 5237 sayılı TCK’nun 106. maddesinin gerekçesinde; “tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir” şeklinde açıklanmaktadır.

Uyuşmazlık konusuyla ilgili hakaret suçu ise TCK’nun 125. maddesinde;

“(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında hakaret suçunun temel şekli, üçüncü ve dördüncü fıkralarında ise nitelikli halleri düzenlenmiş olup, madde gerekçesinde de; “Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığıdır” şeklinde açıklama yapılmıştır. Buna göre, suçun konusu kişilerin onur, şeref ve saygınlığıdır.

Ceza Genel Kurulu’nun 31.10.2012 gün ve 850-1828, 26.06.2012 gün ve 419-247, 27.10.2009 gün ve 196-248, 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda, 765 sayılı Türk Ceza Kanundaki hakaret ve sövme suçu ayrımı kaldırılmıştır. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olduğundan bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir davranış veya sözün hakaret olup olmadığı hususunda tereddüte düşüldüğünde yerel özellikler, eylemin gerçekleştirildiği yer ve zamanda nasıl algılandığı, örf ve adet, kamuoyu, hareketin işlenmesi sırasındaki hal ve şartlar dikkate alınmalıdır. (Mehmet Emin Artuk - Ahmet Gökcen - A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 15. Baskı, Ankara, 2015, s.481)

Uyuşmazlık konusu olayda suçun maddi unsurunu oluşturan eylemin ne olduğu konusunda bir tereddüt bulunmadığına göre; tespit edilen eylemin hangi suçu oluşturduğunun belirlenebilmesi, manevi unsurun, bir başka deyişle suç kastının açıkça ortaya çıkartılmasını gerekli kılmaktadır.

TCK’nun 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast unsuru, insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olduğundan, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir. Kişinin eyleminin, suç oluşturup oluşturmadığının, oluşturuyorsa da hangi suçu oluşturduğunun saptanması için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın ve bu kararın icra ediliş biçiminin dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında suç niteliğine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdur ve sanığın "senin g...ne şişe sokacağım" şeklindeki cümlenin yörelerinde hakaret olarak kullanıldığını beyan etmeleri, sanığın söz konusu mesajı kendisine hakaret eden mağdura tehdit kastıyla değil hakaret etme amacıyla gönderdiği yönündeki savunması ve mağdurun mesaj nedeniyle rencide olduğu yönündeki anlatımları karşısında, sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu nedenle sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturacağı kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu kararın Özel Daire tarafından onanması isabetlidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Genel Kurul Üyesi; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12282, Karar No: 2014/8063, Tarih: 20.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12282 E.  ,  2014/8063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/333-2013/409

Davacı S.. B.. vekili Avukat ..tarafından, davalı Sağlık Bakanlığı aleyhine 24/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Somut olayda, sahte reçete ve ilaç küpürlerinin düzenlenmesine esas teşkil eden kurum protokol kayıtlarının olmaması veya düzenli tutulmaması nedeniyle zararın doğduğu ileri sürülmüştür.

Davalı, bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.Yargı yolu sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. (HMK 114/1-b,115) Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Hüküm, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, öteki temyiz itirazlarının ise incelenmesine yer olmadığına 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14032, Karar No: 2010/21100, Tarih: 14.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/14032 E.  ,  2010/21100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hürriyeti tahdit.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlüler ve savunmanlarının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

I. 14.06.2005 tarihli ek kararla hükümlüler ...,..........., ... ve ... hakkındaki 25.06.2002 gün, 2002/67-201 sayılı karardaki hükümlülükleriyle ilgili olarak lehe yasa değerlendirilmesi yapıldığı, bu kararın hükümlülere tebliğ olunduğu, ek karara karşı hükümlü ... savunmanının temyiz yasa yoluna başvurduğu, Dairemizin 11.07.2006 tarihli kararıyla ek kararın bozulduğu, bu aşamadan sonra Mahkemece duruşma açılıp, hükme karşı temyiz yasa yoluna başvurmayan hükümlülerde dahil edilerek inceleme konusu ek kararın verildiği anlaşılmışsa da; hükümlüler ............, ... ve ... hakkındaki 14.6.2005 tarihli ek karar kesinleşmiş olduğundan, Mahkemece dosya üzerinde verilmiş olduğu için usule aykırı olduğundan söz edilerek kendiliğinden ele alınıp sonradan verilen 22.01.2007 tarihli ek karar anılan hükümlüler yönünden hukuki geçerliliği olmayıp, yok hükmünde bulunduğundan temyiz davasına konu edilemez. Bu nedenle hükümlüler......, ... ve ... ile savunmanlarının konusu bulunmayan temyiz isteklerinin REDDİNE,

II. Hükümlü ... hakkındaki ek karara yönelen incelemede;

a) Yakınan İlkin ... karşı eylem nedeniyle dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçundan kurulan hüküm ile yakınanlar Mehmet Abdizaimzade ile ...'ya karşı eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA,

b) Hükümlü hakkında yakınan İlkin ... karşı yağma suçundan verilen kararın incelenmesine gelince;

Uyulan bozmaya göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan İlkin ... 62.500.000 lira, saat ve kimliğini yağmalayan hükümlülerin, 2.500.000 lira ve kimliğini geri vererek bıraktıklarının anlaşılması karşısında, yakınandan 5237 sayılı TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, aynı Yasanın 168/3. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.