muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/6183, Karar No: 2004/7208, Tarih: 09.11.2004

5. Ceza Dairesi 2003/6183 E., 2004/7208 K.

**5. Ceza Dairesi 2003/6183 E., 2004/7208 K.**

**- ŞİKAYET HAKKI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 421 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 425 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 99 ]

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık İbrahim'in yapılan yargılanması sonunda; mahkumiyetine dair (Bucak Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 7.5.2002 gün ve 2002/102 Esas, 2002/186 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Medeni Kanunun 16. maddesi ve 15.4.1942 gün ve 14/9 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme kararına göre, mümeyyiz küçükler kanuni mümessillerinin rızası olsun olmasın doğrudan doğruya şahıslarına karşı işlenmiş suçlardan şikayet hakkına sahip bulunduğu ve 15 yaşını bitirmeyen küçüklerin şikayetlerinin geçerli sayılması ancak mümeyyiz olduklarının raporla saptanmasına bağlı olduğu nazara alınarak, kimlik tespiti sırasında 1987 doğumlu olduğunu açıklayan müşteki mağdurenin nüfus kaydı getirtilerek suç tarihinde kesin yaşı belirlendikten sonra 15 yaşını bitirmediğinin anlaşılması halinde mümeyyiz olup olmadığının doktor raporuyla tespit ettirilmesi, mümeyyiz olmadığı saptandığı taktirde şikayeti geçerli sayılamayacağından bu nedenle düşme kararı verilmesi, mümeyyiz olduğu saptandığı veya 15 yaşını bitirdiği anlaşıldığı taktirde şikayetinin geçerli sayılacağı gözetilip yargılamaya devam ederek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 9.11.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10396, Karar No: 2023/1319, Tarih: 07.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10396 E.  ,  2023/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/284 E., 2015/505 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.12.2019 tarihli ve 2015/428403 sayılı, hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sözleşmedeki imzaların kendisine ait çıkmadığına ve lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, boşanmış olduğu eşi ... adına kafe açmak üzere onunla anlaştığı, 1728 Sokak No: 5/A adresinde Renk's adıyla faaliyette bulunan kafeyi eşyalarıyla birlikte işletmeci Hakan Mısırlı'dan devraldığı, kafenin bulunduğu gayrimenkulun sahibi katılan ...'ın da onayını alarak bilahare sözleşme yapacakları hususunda anlaştıkları, sanığın katılan ... ile sözleşme yapmadığı halde sözleşme yapılmış gibi eski eşinin kimlik fotokopisini ekleyerek ruhsat başvuru formu doldurup ekine sahte olarak düzenlenen kira sözleşmesini de ekleyerek belediyeye başvurduğu, başvuruyu değerlendiren Karşıyaka Belediyesi tarafından 08.03.2011 tarih ve 18 sıra numaralı iş yeri ve çalışma ruhsatının verildiği, sanığın sahte olarak düzenlettiği resmi belge niteliğindeki iş yeri çalışma ruhsatını bilerek alıp yaklaşık bir yıl kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilerek kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "...sanık ... ile ... ın daha önce evli olup boşandıkları ...'in Karşıyaka ilçesi 1728 sokak N:5/A sayılı yerdeki dükkanın Renks adı altında Hakan Mısırlı tarafından işletilirken kendisinden devraldığı, bu şekilde bir süre işlettiği, mal sahipleri ile daha sonra sözleşme yapılacağı konuşulmasına rağmen yapılmadığı, kiraların kısmen ödenip bir kısmının ödenmediği, bu nedenle mülk sahipleri tarafından kira alacağı ile ilgili icra takibi yapıldığı, bunların Sulh Hukuk Mahkemesine ve Asliye Hukuk Mahkemesine konu olduğu, fakat ...'in söz konusu dükkanı bu kez eski karısı sanık ... adına işletmek istediği, bu amaçla ...'ı da ikna ederek muhasebeci yardımcısı ... aracılığıyla vergi dairesine ve Karşıyaka Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğüne işyeri açmak için başvuruda bulunduğu, bu anlamda işyeri açma ve çalışma ruhsatı başvuru beyan formunu sanık ...'in ... ile birlikte imzaladığı ve kuruma verdikleri, Karşıyaka Belediyesine ... adına işyeri ruhsatı için verdikleri belgeler arasında mülk sahipleri ..., ... ve ...'nun bilgisi olmaksızın ve ... adına sahte olarak atılmış imza ile düzenlenmiş kira sözleşmesi de ibraz edildiği, bu kira sözleşmesinden ...'nun bilgisi bulunmadığı, ...'ın da özellikle savcılık aşamasındaki beyanlarında böyle bir sözleşmeyi kendisinin düzenlemediğini bu tür evrakların eski eşi ... tarafından temin edildiğini belirttiği, sahte kira sözleşmesi ve diğer evraklarla birlikte ... ruhsat ve denetim müdürlüğünce ... adına 08.03.2011 tarihli kafeterya çalışma ruhsatı verildiği ve buna göre bu dükkanın işletildiği, dolayısıyla her iki sanığın fikir ve irade birliği içerisinde belediyeden iş yeri açma ve çalışma ruhsatı alabilmek için sahte belge düzenleyip kullandıkları, TCK 207/1 maddesindeki özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri.." gerekçesiyle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, katılan ...'ın bilgisi ve rızası dışında adına atılan imza ile düzenlenen sahte kira sözleşmesi fotokopisiyle belediyeye başvurarak iş yeri ve çalışma ruhsatı düzenletip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; iddianın ileri sürülüş şekline göre resmi belge niteliğindeki iş yeri ve çalışma ruhsatının da dava konusu edildiği anlaşılmakla, belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek suça konu ruhsat aslının getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazdırılması, gerekçeli kararda aldatıcılık niteliğine sahip olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken iş yeri ve çalışma ruhsatı yönünden bir değerlendirme yapılmaksızın özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/505 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında Özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde; sayın çoğunluğun '' iddianın ileri sürülüş şekline göre resmi belge niteliğindeki iş yeri ve çalışma ruhsatının da dava konusu edildiği anlaşılmakla, belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek suça konu ruhsat aslının getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazdırılması, gerekçeli kararda aldatıcılık niteliğine sahip olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken iş yeri ve çalışma ruhsatı yönünden bir değerlendirme yapılmaksızın özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. ” şeklindeki gerekçeyle bozulması gerektiği yönündeki görüşüne aşağıdaki nedenlerle iştirak etmiyorum.

Sanığın, boşanmış olduğu eşi ... ile onun adına kafe açmak üzere anlaştığı, 1728 Sokak No: 5/A adresinde Renk's adıyla faaliyette bulunan kafeyi eşyalarıyla birlikte işletmeci Hakan Mısırlı'dan devraldığı, kafenin bulunduğu gayrimenkul sahibi katılan ...'ın da onayını alarak bilahare sözleşme yapacakları hususunda anlaştıkları, sanığın katılan ... ile yazılı sözleşme yapmadığı halde sözleşme yapılmış gibi eski eşinin kimlik fotokopisini ekleyerek ruhsat başvuru formu doldurup ekine sahte olarak düzenlenen kira sözleşmesinin fotokopisini de ekleyerek belediyeye başvurduğu, başvuruyu değerlendiren Karşıyaka Belediyesi tarafından 08.03.2011 tarih ve 18 sıra numaralı iş yeri ve çalışma ruhsatının verildiği, sanığın sahte olarak düzenlettiği resmi belge niteliğindeki iş yeri çalışma ruhsatını bilerek alıp yaklaşık bir yıl kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilerek kamu davası açılmıştır.

Gayrimenkul sahibi Ali Haydar’ın “ben iş yerimi sanığa kiraladım ancak yazılı sözleşme yapmadım” şeklinde beyanda bulunduğu, kira sözleşmesinin sözlü olabileceği, bu beyan ile kira sözleşmesinin gerçekleşmiş olduğu, Belediyeye ibraz edilen kira sözleşmesinin sanığın adına hareket ettiği eşi Aysel adına düzenlenmiş olduğu, ancak bu belgenin fotokopi olduğu, kira sözleşmesinin yazılı olmak zorunda olmadığı gibi suç konusu sözleşmenin aslının bulunmadığı, fotokopi olup sonuç doğurmaması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçunun oluşmadığı açıktır.

Dava konusunun Belediyenin düzenlediği ruhsatı da kapsadığı düşünülse bile, düzenlenen ruhsatın gerçek bir belge olduğu, içeriğinin sahte hale gelebilmesi için ancak bu belgenin dayanak belgelerinin ya da kurucu unsurlarının sahte olması gerektiği, kira sözleşmesinin ise ruhsat belgesinin kurucu unsuru veya dayanak belgesi olmadığı anlaşılmakla resmi belgede sahtecilik suçunun da oluşmayacağı kanaatindeyim.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun eksik soruşturma ve araştırma nedeniyle kararın bozulması gerektiği şeklindeki yukarıda yazılı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/2861, Karar No: 2008/4089, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2861 E.  ,  2008/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.03.2005 gün ve 2005/388-3497 sayılı bozma kararında özetle; "... Beldesi 110 ada 6 ve 8 sayılı parseller ile 112 ada 4 ve 15 sayılı parseller arasındaki arazi parçasının orman sayılan yerlerden olduğu halde, kadastro sırasında paftasında ... ve yol boşluğu olarak gösterildiği, bu bölümlerin ... orman parseli ile bir bütün olarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş, mahkemece dava konusu yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görev yönünden reddine karar verildiği, yörede 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosunda dava konusu bölümlerin aynı Yasanın 16/B maddesinin 3. bendi gereğince paftasında ... ve yol boşluğu olarak gösterildiğine göre, davanın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden ve aktif ... yatağı olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1555, Karar No: 2022/13263, Tarih: 15.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1555 E.  ,  2022/13263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/247 esas, 2020/633 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 31/01/2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2020 tarihli ve 2020/1295 soruşturma, 2020/642 esas, 2020/493 sayılı iddianamesi ile, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/08/2017 tarihinde kamu davası açıldığı, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14/10/2020 tarihli ve 2020/247 esas, 2020/633 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1.maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 22/10/2020 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- İncelemeye konu suçun işlenmesinden önce;

a-) Şüpheli ...’ın 24/04/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 31/05/2017 tarihli ve 2017/56145 soruşturma, 2017/2505 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolunun gösterilmediği,

b-) Yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08/08/2017 tarihli ve 2017/56145 soruşturma, 2017/28800 esas, 2017/21598 sayılı iddianamesi ile İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2017/765 esas, 2018/744 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 11/10/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

d-) Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin incelemeye konu 14/10/2020 tarihli ve 2020/247 esas, 2020/633 sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine;

d-) Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin incelemeye konu 14/10/2020 tarihli ve 2020/247 esas, 2020/633 sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine;

İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarihli ve 2020/642 esas, 2021/177 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetiml serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararda itiraz kanun yolunun gösterilmemesi ve ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasına, “davanın durmasına” karar verildiği, durma kararının 07/04/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

e-) Durma kararından sonra İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08/04/2021 tarihli ve 2021/52900 soruşturma, 2021/1856 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/247 esas, 2020/633 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında 24/04/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 31/05/2017 tarihli ve 2017/56145 soruşturma, 2017/2505 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim yükümlülüklerini ihlal etmekte ısrar ettiğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2017/765 esas, 2018/744 sayılı kararının 11/10/2018 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 31/01/2020 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31/05/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz yolunun gösterilmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesince 11/03/2021 tarihli ve 2020/642 esas, 2021/177 sayılı durma kararı verildiği,

Adı geçen sanığın bu kez inceleme konusu 31/01/2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2020 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/247 esas, 2020/633 sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiğinin anlaşıldığı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, şüpheli hakkında 24/04/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince