muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4054, Karar No: 2013/6287, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4054 E.  ,  2013/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 28.11.1994 tarihli dava dilekçesiyle 128 ada 44 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 30000 m2 olması gerekirken, 28100 m2 olarak tespit ve tescil edildiğini, yaklaşık 1900 m2'lik kısmının tescil harici bırakıldığını, bu kısmın 128 ada 44 parsele eklenerek tapuya tescili talebiyle dava açmış, 15.12.1995 tarihli dilekçesiyle dava dilekçesinde sehven 30000 m2 yazdığını, oysa; 128 ada 44 parselin 33000 m2 olması gerektiğini, eksik kısmın 124 ada 44 parsele eklenerek tescilini talep etmiştir. Yörede 1982 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında Büyükdoğancı Mahallesi 128 ada 44 parsel sayılı 28065 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 2/1936 tarih 229 ve 05.03.1979 tarih 15 nolu tapu kayıtlarına dayanılarak Adil oğlu ... ve arkadaşları adına tespit edilmiş olup, halen tapuda davacı ... Kanar ile arkadaşları adlarına kayıtlıdır. 128 ada 118 parsel ise 170100 m2 yüzölçümüyle dere çatağı niteliğiyle Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 128 ada 118 parseli tapusunun iptaliyle bilirkişi raporunda yeşil taralı olarak gösterilen 1935 m2'lik kısmının ifrazi ile 128 ada 44 parsele eklenerek 128 ada 44 parselin miktarının 30000 m2 olarak düzeltilmesine, 128 ada 118 parselin 290 hektar 9136 m2 olarak tapuya tesciline dair verdiği karar, 7. Hukuk Dairesinin 06.06.2006 gün ve 2006/1675 - 1836 sayılı kararıyla; “Dava konusu 118 parsel sayılı taşınmazın davacı taraf adına tespit edilen dava dışı 44 parsel sayılı taşınmazın doğu, güney ve kısmen batı sınırını oluşturan komşu orman niteliği ile tespit ve tescil edildiği anlaşılan 55 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanununun 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca davalı Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 55 parsel sayılı taşınmazdan ifraz yoluyla oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava ve temyize konu taşınmazın bulunduğu bölgede ilk kez yapılan, orman sınırlandırma haritası ve dayanağı belgeler ile 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca, orman sınırları dışına çıkarma ile ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı harita ve eki belgeler kesinleşme günlerini duraksamaya meydan vermeyecek biçimde gösterecek şekilde orman idaresinden getirtilmeli, ayrıca; dava konusu 118 parsel sayılı taşınmaza komşu 114 ilâ 117, 119 ve 120 parsel sayılı taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, öte yandan dava konusu taşınmaz ve çevresini oluşturan komşu taşınmazları

gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası (birleşik harita) kadastro müdürlüğünden istenilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman ormancı bilirkişi ve kadastro teknisyeni yada tapu fen memuru ve tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde, taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile bölgede ilk kez yapılan orman sınırlandırması ve daha sonra 6831 sayılı Orman Kanunun değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca orman sınırları dışına çıkarma ile ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı haritaların ölçekleri eşitlenerek yerel bilirkişi yardımı, uzman ormancı bilirkişi eliyle yerine çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla, gerçekten dava konusu 118 parsel sayılı taşınmazın bölgede ilk kez yapılan orman sınırlandırma harita ve tutanağının kapsamında bu niteliği ile orman sayılan yerlerden iken, daha sonra 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılıp çıkarılmadığı duraksamasız saptanmalı, daha sonra davacı tarafın tutunduğu 2510 sayılı İskan Kanunu uyarınca Hazinenin tahsis ve temliki ile oluşan dava dışı 44 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören tapu kaydı yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi tapu fen memuru eliyle yerine uygulanmalı, tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri, özellikle uzman bilirkişiye düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, davacı tarafın dayandığı tapu kaydında sınır yeri olarak doğuda “çalılık”; kuzeyde, batıda ve güneyde tarif edilen “derenin” kadastro sırasında düzenlenen haritada bulunmadığı dikkate alınarak tapu kaydında tarif edilen dere sınırlarının kadastro haritasında hangi hukuksal nedenlerle gösterilmediği yönü üzerinde durulmalı, doğuda tarif edilen çalılık sınırının eylemli biçimde dava dışı 44 parsel sayılı taşınmazın doğusunda kalan 55 parsel sayılı orman niteliği ile tespit edilen taşınmaz yeri olduğu özellikle gözönüne alınmalı, sözü edilen sınır yerlerinin her yerde bulunması mümkün, isimsiz, doğal nitelikteki sınır yerlerinden olduğu düşünülmeli, bu olgu karşısında dayanılan tapu kaydının her yere uyabileceği kadastro sırasında sözü edilen tapu kaydının dava dışı 44 parsel sayılı taşınmaza revizyon görmüş olmasının mutlaka sözü edilen taşınmaza ait olduğu anlamına gelmeyeceği bir kaydın gerçek kapsamının mahkeme aracılığıyla belirlenebileceği dikkate alınmalı, kaldıki, kamu malı niteliğindeki ormanlar içinde çalılık, dere, tepe, yol, çukur, hendek gibi doğal yada yapay sınır yerlerinin olabileceği düşünülmeli, bu hukuksal olgular dikkate alınarak davacı tapusunun dava konusu 118 parsel sayılı taşınmazın davaya konu bölümünü, kapsayıp kapsamadığı düşünülmeli, orman sınırları içinde iken 6831 sayılı Orman Kanununun değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan

kapsamının mahkeme aracılığıyla belirlenebileceği dikkate alınmalı, kaldıki, kamu malı niteliğindeki ormanlar içinde çalılık, dere, tepe, yol, çukur, hendek gibi doğal yada yapay sınır yerlerinin olabileceği düşünülmeli, bu hukuksal olgular dikkate alınarak davacı tapusunun dava konusu 118 parsel sayılı taşınmazın davaya konu bölümünü, kapsayıp kapsamadığı düşünülmeli, orman sınırları içinde iken 6831 sayılı Orman Kanununun değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı özellikle gözönünde tutulmalı, kamu malı niteliğinde orman sayılan yerler ile 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı özellikle dikkate alınmalı, tapu kaydında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olacağı sağlanmalı, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller 3402 sayılı Kadastro Kanunun 13

. ve aynı Kanunun Anayasa Mahkemesince iptal edilen 45. maddeleri hükmü eşliğinde birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi ” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüyle ; 128 ada 118 nolu parselin tapusunun iptali ile bilirkişi Hasbi Kaftar tarafından düzenlenen 06.07.2010 havale tarihli raporunda kırmızı ile boyalı toplam 4100 m²'nin ifrazı ile Büyükdoğanca Mahallesi 128 ada 44 nolu parsele ilavesine, 128 ada 118 nolu parselin miktarının 166.000.00 m² olarak yine Büyükdoğanca Mah 128 ada 44 nolu parselin miktarının 32.165.00 m² olarak düzeltilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydına dayanılarak açılan tapu iptali tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1988 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmazın yörede yapılan arazi kadastrosu sırasında tescil harici bırakıldığı, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kalmasına rağmen 1992 yılında 128 ada 55 parsel numarası ile orman vasfıyla Hazine adına tescil edilen taşınmaz içinde kaldığı ve 06.08.1992 tarihinde bu parselden ifraz edilerek dere çatığı vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edilen 128 ada 118 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, taşınmazın yörede 1988 yılında yapılan ve kesinleşen orman tahdit sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacının dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu da belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükeltilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 30/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9738, Karar No: 2015/15371, Tarih: 21.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/9738 E.  ,  2015/15371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/239281

Dolandırıcılık suçundan sanık S.. S.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 gün ve 2014/1015 E. 2015/134 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24127, Karar No: 2024/14805, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/24127 E.  ,  2024/14805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/266 E., 2019/417 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 31.08.2023 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30898, Karar No: 2013/37886, Tarih: 28.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30898 E.  ,  2013/37886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İpotek maliki tarafından ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine alacaklının yaptığı temyiz üzerine Dairemizce 18.03.2013 tarihli bozma kararında Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsurunun oluşmadığının kabulü gerekeceği, bu nedenle istemin reddi gerektiğinden bahisle mahkeme kararının bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak istemin reddine ve davacı aleyhine %10 para cezasına hükmedilmiştir.

İİK 134/2 maddesi uyarınca işin esasına bu nedenle girilmemiş olacağından şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Karacebey İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24.06.2013 tarih ve 2013/64 E.-93 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının 2.bendinde yere alan " İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ihale bedelinin %10’u  olan 3.750,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" sözcüklerinin karar metninden çıkarılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle düzeltilmiş bu şekliyle  İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına,  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23846, Karar No: 2010/8050, Tarih: 06.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/23846 E.  ,  2010/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Orman alanında bulunan sanık tarafından yapılmış sabit tesis niteliğindeki yapıların müsaderesine karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7839, Karar No: 2020/563, Tarih: 22.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2016/7839 E.  ,  2020/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen tüm hükümlere yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/42501 esas sayılı, 06.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2011, sanıklar ..., ... hakkında ise 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açıldığı, Mahkemece sanık ... hakkında 2011, sanıklar ... ve ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Makmemece bu suçlar yönünden her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... ve ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/42501 esas sayılı, 06.08.2013 tarihli iddianamesi ile vergi incelemesi ve mütalaaya uygun şekilde sanık ... hakkında 2011, sanık ... hakkında ise 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açıldığı, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı ve her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suç olduğu gözetilmeksizin, dava açılmayan “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafii, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

B) Sanıklar ... ve ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafii, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1-Sanık ...'in 12.11.2009 tarihinden % 50 ortak ve müdür sıfatıyla mükellefiyet tesis ettirdiği ... Organizasyon ......Ltd. Şti'nin 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilen olayda, vergi inceleme raporlarında yapılan yoklamalarda, işyerinin terk edilmiş olduğu ve yetkililerinin bilinen adreslerinde bulunmadığının belirlendiği, işçisi bulunmayan, ... ve malı olmayan işyeri kapasitesinin beyan edilen yüksek KDV matrahlarını gerçekleştirmeye uygun olmadığı, yükümlülük kaydının 31.05.2010 tarihi itibari ile re'sen terkin edildiği halde re'sen terk tarihinden sonrada fatura düzenlendiğinin belirlendiğinin anlaşılması; 2010 takvim yılında düzenlenen sahte faturaları kullanan şirketlerin sahte faturaların kendilerine ... tarafından gönderildiğinin belirtilmesi, sanık ...'ın ... isimli kişinin işleri takip için kendisine vekalet verdiğini, sanık ...'i notere kendisinin götürdüğünü ancak sahte fatura düzenlemediğini, sanık ...'in ise şirket ile alakasının olmadığını, sigortalı iş vaadi ile...'ın kendisini notere götürüp imza attırdığı, iş verdiğini, ancak sonra işten çıkardığını ve sahte fatura düzenlemediği savunmaları ile sanıkların suçlamaları inkar etmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanıkların sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a-2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlenen faturaların getirtilip, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullandığı belirlenen şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturayı hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp, sanık ...'in 12.11.2009 tarihinden % 50 ortak ve müdür olduğu ve 2009, 2010 takvim yıllarında düzenlenen sahte faturaları kullanan mükelleflerin sözkonusu faturalarının sanık ... tarafından kendilerine gönderildiği, ...'dan aldıklarını beyan etmeleri hususları da dikkate alınıp sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp, sanık ...'in 12.11.2009 tarihinden % 50 ortak ve müdür olduğu ve 2009, 2010 takvim yıllarında düzenlenen sahte faturaları kullanan mükelleflerin sözkonusu faturalarının sanık ... tarafından kendilerine gönderildiği, ...'dan aldıklarını beyan etmeleri hususları da dikkate alınıp sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14977, Karar No: 2013/21006, Tarih: 22.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/14977 E.  ,  2013/21006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 27/03/2013 tarih ve 2012/37972 esas ve 2013/12533 karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 09/05/2013 tarih 2011/96701 sayılı itiraznamesi ile, “ 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un '' Adli para cezasının infazı '' başlıklı 106. maddesinin 4. fıkrası; '' Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır. ''

Aynı maddenin 11. fıkrası ise, ''İnfaz edilen hapsin süresi, adli para cezasının tamamıyla karşılanmamış olursa, geri kalan adli para cezasının tahsili için ilam, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre kalan adli para cezası tahsil edilir. ''hükümlerini içermektedir.

Bu itibarla, Özel Daire'nin, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün, adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde onama kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle karara karşı itiraz yoluna başvurulması talebiyle, ”

Dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca itirazen incelenmek üzere dairemize gönderilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 27/03/2013 gün ve 2012/37972 esas, 2013/12533 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un '' Adli para cezasının infazı '' başlıklı 106. maddesinin 4. fıkrası; '' Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır. '' düzenlemesine muhalefet edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine karar verilmesi,